Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

9 Δεκ 2013

Συνέντευξη στον Χ.Ι. Πολυχρονίου και την Αναστασία Γιάμαλη, που έκαναν εξαιρετική δουλειά, χωρίς καμμία ιδεοληψία. Άψογοι.
 
Ο νεοφιλελευθερισμός
* Σύμφωνα με τη νεοφιλελεύθερη ιδεολογία, η κυβέρνηση συνιστά πρόβλημα, κοινωνικό κράτος δεν υπάρχει και οι ιδιώτες είναι υπεύθυνοι για τη μοίρα τους. Ωστόσο, οι μεγάλες επιχειρήσεις και οι πλούσιοι βασίζονται περισσότερο παρά ποτέ στην κρατική παρέμβαση, ώστε να συνεχίσουν να έχουν τον έλεγχο της οικονομίας και να απολαμβάνουν το μεγαλύτερο μερίδιο της οικονομικής πίτας. Είναι τελικά μύθος ο νεοφιλελευθερισμός; Πρόκειται… απλά για ένα ιδεολογικό κατασκεύασμα;
O όρος «νεοφιλελεύθερος» είναι λιγάκι παραπλανητικός. Δεν είναι ούτε νέος, ούτε φιλελεύθερος. Όπως είπατε, οι μεγάλες επιχειρήσεις και οι πλούσιοι βασίζονται σε μεγάλο βαθμό σε αυτό που ο οικονομολόγος Ντιν Μπέικερ αποκαλεί «το συντηρητικό κράτος γκουβερνάντα», το οποίο και εκτρέφουν. Αυτό ισχύει -σε μεγάλο βαθμό- και για τους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς. Μία πρόσφατη μελέτη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) αποδίδει τα κέρδη των μεγάλων τραπεζών σχεδόν ολοκληρωτικά στην άρρητη πολιτική διασφάλισης του κράτους («πολύ μεγάλες για να καταρρεύσουν») και δεν αναφέρομαι μόνο στις ευρέως γνωστές και πολυδιαφημισμένες διασώσεις, αλλά στην πρόσβαση που έχουν σε φθηνές πιστώσεις, ευνοϊκές αξιολογήσεις λόγω της κρατικής εγγύησης, και πολλά άλλα παραδείγματα. Το ίδιο ισχύει και για την παραγωγική οικονομία. Η επανάσταση των τεχνολογιών της πληροφορικής, που είναι σήμερα η κινητήρια δύναμή της, βασίστηκε πολύ έντονα σε επενδύσεις σε έρευνα και τεχνολογία, σε προμήθειες και άλλους τρόπους στήριξης από το κράτος. Αυτή η διαδικασία έχει τις ρίζες της στην πρώιμη αγγλική εκβιομηχάνιση.
Ωστόσο, ούτε ο «νεοφιλελευθερισμός» ούτε οι προγενέστερες εκδόσεις του, όπως ο «φιλελευθερισμός», είναι μύθοι. Στα σίγουρα δεν είναι μύθοι για τα θύματά τους. Ο οικονομικός ιστορικός Πολ Μπάιροχ είναι μόνο ένας από τους πολλούς που έχουν δείξει πως «ο υποχρεωτικός οικονομικός φιλελευθερισμός του Τρίτου Κόσμου τον 19ο αιώνα είναι ένα σημαντικό στοιχείο στο να εξηγήσουμε την καθυστέρηση στην εκβιομηχάνισή του». Στην πραγματικότητα η «αποβιομηχάνισή» του είναι μια ιστορία που συνεχίζεται μέχρι σήμερα με διάφορες μορφές.
Εν συντομία οι θεωρίες είναι σε μεγάλο βαθμό, «μύθος» για τους πλούσιους και τους ισχυρούς, οι οποίοι έχουν εφεύρει πολλούς τρόπους για να προστατεύονται από τις δυνάμεις της αγοράς, αλλά όχι για τους φτωχούς και τους αδύναμους, οι οποίοι πλήττονται από αυτές.

* Πως εξηγείται η υπεροχή του κανόνα που έχει ως επίκεντρο τις αγορές και το αρπακτικό κεφάλαιο σε μια περίοδο που βιώνουμε την πιο καταστροφική κρίση του καπιταλισμού από τη μεγάλη ύφεση της δεκαετίας του ’30;
Η βασική εξήγηση είναι και η συνήθης: Όλα πάνε ρολόι για τους πλούσιους και τους ισχυρούς. Στις ΗΠΑ, για παράδειγμα, δεκάδες εκατομμύρια είναι άνεργοι, εκατομμύρια ανώνυμοι έχουν εκπέσει από την αγορά εργασίας στην απελπισία και τα εισοδήματα. Ακόμη και οι συνθήκες διαβίωσης έχουν σε μεγάλο βαθμό τελματώσει ή και συρρικνωθεί. Αλλά οι μεγάλες τράπεζες, που είναι υπεύθυνες για την τελευταία κρίση, είναι μεγαλύτερες και πλουσιότερες από ποτέ, τα εταιρικά κέρδη σπάνε ρεκόρ, ο πλούτος πέρα από κάθε φαντασία συσσωρεύεται μεταξύ των ισχυρών, ο κόσμος της εργασίας έχει αποδυναμωθεί από τη συντριβή των συνδικάτων και την «αυξανόμενη εργασιακή ανασφάλεια», για να δανειστώ τον όρο που χρησιμοποίησε ο Άλαν Γκρίνσπαν (σ.σ.: ο επί 20ετία, 1987-2006, διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ) όταν εξηγούσε τη μεγάλη επιτυχία της οικονομίας, την οποία διαχειριζόταν, όταν ήταν ακόμα ο «Άγιος Άλαν», ίσως ο μεγαλύτερος οικονομολόγος από την εποχή του Άνταμ Σμιθ, πριν την κατάρρευση των δομών τις οποίες διηύθυνε μαζί με τις ιδεολογικές δομές τους. Οπότε, γιατί να παραπονεθούν;
Η ανάπτυξη του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου συνδέεται με την πτώση του ποσοστού κέρδους στη βιομηχανία και τις νέες ευκαιρίες που αναδύθηκαν, ώστε να κατανεμηθεί η παραγωγή σε περιοχές στις οποίες η εργασία γίνεται ευκολότερα αντικείμενο εκμετάλλευσης και οι περιορισμοί στο κεφάλαιο είναι ασθενέστεροι -ενώ τα κέρδη διανέμονται σε περιοχές με χαμηλότερα ποσοστά κέρδους (παγκοσμιοποίηση).
Η όλη διαδικασία έχει ως «συνενόχους» τις τεχνολογικές εξελίξεις, οι οποίες διευκολύνουν την ανάπτυξη ενός «ανεξέλεγκτου χρηματοπιστωτικού τομέα», ο οποίος «καταβροχθίζει τη σύγχρονη οικονομία (δηλαδή την παραγωγική οικονομία) από μέσα, όπως η νύμφη της σφήκας – αράχνης που τρώει από μέσα προς τα έξω τον ξενιστή, στον οποίο έχει αποτεθεί», για να δανειστώ την ατμοσφαιρική παρομοίωση του Μάρτιν Γουλφ των Financial Times, ίσως του πιο αξιοσέβαστου οικονομικού ανταποκριτή στον αγγλόφωνο κόσμο.
Εκτός από αυτό, όπως ήδη σημειώσαμε, ο κανόνας που έχει ως επίκεντρο τις αγορές επιβάλλει αυστηρή πειθαρχία στους πολλούς, αλλά οι λίγοι οι οποίοι «μετράνε» προστατεύουν τους εαυτούς τους αποτελεσματικά.

* Πώς ερμηνεύετε το επιχείρημα περί κυριαρχίας μιας υπερεθνικής ελίτ και το τέλος του έθνους – κράτους, ειδικά αφότου οι υποστηρικτές του υποστηρίζουν ότι αυτή η νέα τάξη πραγμάτων μας έχει ήδη επιβληθεί;
Υπάρχει μια αλήθεια σε αυτό το επιχείρημα, αλλά δεν θα πρέπει να την υπερβάλουμε. Οι πολυεθνικές εξακολουθούν να στηρίζονται στο κράτος, στο οποίο έχουν τη βάση τους, για προστασία, οικονομική και στρατιωτική και -σε μεγάλο βαθμό- για καινοτομία. Οι διεθνείς θεσμοί παραμένουν σε σημαντικό βαθμό υπό τον έλεγχο των πιο ισχυρών κρατών και, σε γενικές γραμμές, η «κρατο-κεντρική» διεθνής τάξη παραμένει αρκετά σταθερή.

Το κοινωνικό συμβόλαιο
* Η Ευρώπη κινείται ολοένα και εγγύτερα προς το τέλος του «κοινωνικού συμβολαίου». Σας εκπλήσσει αυτή η εξέλιξη;
Σε μια συνέντευξη, ο Μάριο Ντράγκι (σ.σ.: επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας από το 2011) πληροφόρησε τη Wall Street Journal ότι «το παραδοσιακό κοινωνικό συμβόλαιο της ηπείρου» -ίσως η πιο σημαντική συμβολή της στον σύγχρονο πολιτισμό – «είναι ξεπερασμένο» και πρέπει να ξηλωθεί. Και ο Ντράγκι είναι ένας από τους διεθνείς γραφειοκράτες που κάνουν πολλά για να προστατεύσουν τα απομεινάρια του κοινωνικού κράτους. Ο επιχειρηματικός κόσμος πάντα αντιπαθούσε το κοινωνικό συμβόλαιο. Θυμηθείτε την ευφορία στον επιχειρηματικό Τύπο όταν η πτώση του «κομμουνισμού» πρόσφερε μια νέα εργατική δύναμη -μορφωμένη, εκπαιδευμένη, υγιή και ξανθιά με γαλανά μάτια- που μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να υποσκάψει το «πολυτελές λάιφ στάιλ» των Δυτικών εργατών. Δεν πρόκειται για αποτέλεσμα ανυποχώρητων δυνάμεων, οικονομικών ή άλλων, αλλά για ένα σχέδιο πολιτικής βασισμένο στα συμφέροντα των σχεδιαστών του, που πιθανότερα είναι οι τραπεζίτες και οι διευθύνοντες σύμβουλοι παρά οι επιστάτες που καθαρίζουν τα γραφεία τους.

* Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα πολλά μέρη του εξελιγμένου καπιταλιστικού κόσμου είναι το χρέος που κουβαλούν, ιδιωτικό και δημόσιο. Στις χώρες της περιφέρειας της Ευρωζώνης, το χρέος έχει καταστροφικές κοινωνικές συνέπειες, καθώς «πάντα πληρώνει ο λαός», όπως έχετε κι εσείς επισημάνει στο παρελθόν. Θα θέλατε να εξηγήσετε στους ακτιβιστές τού σήμερα γιατί το χρέος είναι «ένα κοινωνικό και ιδεολογικό κατασκεύασμα;».
Οι λόγοι είναι πολλοί. Ένας από αυτούς παρουσιάστηκε πολύ ωραία με μία φράση από την εκτελεστική διευθύντρια των ΗΠΑ στο ΔΝΤ, Κάρεν Λισάκερς, η οποία περίγραψε τον οργανισμό ως «το όργανο επιβολής εκ μέρους της πιστωτικής κοινότητας». Στην καπιταλιστική κοινωνία, αν μου δανείσεις χρήματα και δεν μπορώ να στα ξεπληρώσω, τότε το πρόβλημα θα το ‘χεις εσύ, δεν μπορείς να ζητήσεις από τους γείτονές μου να πληρώσουν το χρέος.
Αλλά από τη στιγμή που οι πλούσιοι και οι ισχυροί μπορούν και προστατεύουν τους εαυτούς τους από την πειθαρχία της αγοράς, τα πράγματα λειτουργούν διαφορετικά όταν μια μεγάλη τράπεζα δανείζει σε «ριψοκίνδυνους» και δυνητικά επικίνδυνους δανειολήπτες, με υψηλό επιτόκιο και μεγάλο ποσοστό κέρδους εννοείται, κι αυτοί κάποια στιγμή δεν μπορούν να πληρώσουν. Τι γίνεται τότε; Τότε είναι που το «όργανο επιβολής εκ μέρους της πιστωτικής κοινότητας» σπεύδει προς διάσωσή τους, εξασφαλίζοντας πως το χρέος θα πληρωθεί, μεταφέροντας την ευθύνη στον γενικό πληθυσμό με προγράμματα διαρθρωτικής προσαρμογής, λιτότητα και όλα τα συναφή.
Όταν οι πλούσιοι δεν θέλουν να πληρώνουν τέτοια χρέη, τα βαφτίζουν «απεχθή» και, ως εκ τούτου, άκυρα: τα επιβάλλουν στους αδύναμους με αθέμιτα μέσα. Ένα τεράστιο κομμάτι του χρέους είναι «απεχθές» υπό την έννοια αυτή, αλλά λίγοι μπορούν να προσφύγουν σε ισχυρούς θεσμούς για να σωθούν από τις ακαμψίες του καπιταλισμού.
Υπάρχουν και άλλα μέσα. Η JP Morgan Chase καλείται να πληρώσει πρόστιμο 13 δισ. δολαρίων (εκ των οποίων τα μισά εκπίπτουν από φόρους) για απάτη που αφορά τίτλους διασφαλισμένους με ενυπόθηκα δάνεια -επί της ουσίας θα έπρεπε να κατηγορηθεί για εγκληματική συμπεριφορά- από την οποία τα συνήθη θύματα επωμίζονται τεράστια χρέη.
Ο γενικός ελεγκτής του προγράμματος διάσωσης της κυβέρνησης των ΗΠΑ, Νιλ Μπαρόφκσι, επεσήμανε πως επισήμως επρόκειτο για μια νομική διαπραγμάτευση: Οι ένοχες τράπεζες θα διασώζονταν και τα θύματά τους, οι άνθρωποι που θα έχαναν τα σπίτια τους, θα λάμβαναν περιορισμένη προστασία και υποστήριξη. Όπως εξηγεί ο ίδιος, μόνο το πρώτο μέρος της συμφωνίας τιμήθηκε και το σχέδιο κατέληξε να μην είναι τίποτε περισσότερο από μια «δωρεά στα εκτελεστικά στελέχη της Wall Street» -γεγονός που δεν εξέπληξε κανέναν που καταλαβαίνει τι είναι ο «πραγματικά υπαρκτός καπιταλισμός».
Και η λίστα συνεχίζεται…

Η Ελλάδα, η Γερμανία και ο ΣΥΡΙΖΑ
* Στη διάρκεια της κρίσης οι Έλληνες απεικονίζονται ανά την υφήλιο ως «τεμπέληδες και διεφθαρμένοι φοροφυγάδες που το μόνο που ξέρουν να κάνουν είναι να διαδηλώνουν». Αυτή είναι λίγο – πολύ η κυρίαρχη αφήγηση. Ποιοι μηχανισμοί χρησιμοποιούνται από το κατεστημένο για να πείθεται η κοινή γνώμη και πώς αντιμετωπίζονται;
Αυτές οι «απεικονίσεις» παρουσιάζονται από εκείνους που κατέχουν τον πλούτο και την εξουσία οικοδομώντας έτσι τον κυρίαρχο λόγο. Η παραποίηση και η εξαπάτηση αντιμετωπίζονται μόνο αν υπονομευτεί η εξουσία τους, δημιουργώντας όργανα λαϊκής εξουσίας. Όπως συμβαίνει σε κάθε περίπτωση καταπίεσης και κυριαρχίας.

* Τι συμβαίνει κατά τη γνώμη σας στην Ελλάδα με τις συνεχείς απαιτήσεις της τρόικας και με δεδομένο τον ρόλο της Γερμανίας και την προσκόλληση στη λιτότητα;
Φαίνεται πως ο απώτερος στόχος των γερμανικών απαιτήσεων έναντι της Αθήνας, στο πλαίσιο της διαχείρισης της κρίσης χρέους, είναι να δεσμεύσει ό,τι έχει αξία στην Ελλάδα. Κάποιοι άνθρωποι στη Γερμανία φαίνεται πως στόχο έχουν να θέσουν την Ελλάδα υπό καθεστώς ιδιότυπης σκλαβιάς.

* Είναι πιθανόν πως η επόμενη κυβέρνηση στην Ελλάδα θα είναι κυβέρνηση της ριζοσπαστικής Αριστεράς. Ποια θα πρέπει να είναι η προσέγγισή της;
Αυτό είναι ένα δύσκολο και πρακτικό ερώτημα. Θα ήταν εύκολο να σκιαγραφήσω τι θα ήθελα να συμβεί, αλλά, με δεδομένη την κατάσταση, όποια πορεία και να ακολουθηθεί θα υπάρχει και κόστος και κίνδυνος. Ακόμη και να ήμουν σε θέση να τα αξιολογήσω όλα αυτά -που δεν είμαι- θα ήταν ανεύθυνο να προτείνω πολιτικές χωρίς σοβαρή ανάλυση και δίχως στοιχεία.

* Ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει ένα κοινό μέτωπο των χωρών του Νότου ενάντια στη λιτότητα. Και εσείς έχετε μιλήσει για ένα τέτοιο μέτωπο, προκειμένου να παρεμποδιστούν οι πολιτικές που επιβάλλει ο Βορράς.
Η Γερμανία και οι βόρειοι σύμμαχοί της υποχρεώνουν τις υπερχρεωμένες χώρες της Ευρωζώνης να ακολουθήσουν πολιτικές που είναι καταστροφικές. Ένα κοινό μέτωπο ανάμεσα στην Ελλάδα, την Πορτογαλία, την Ισπανία και την Ιταλία μπορεί να είναι η μόνη ρεαλιστική επιλογή γι’ αυτές τις χώρες. Η ευρωπαϊκή βοήθεια θα πρέπει να παρέχεται χωρίς τη λήψη μέτρων που καταστρέφουν τον κοινωνικό ιστό της Ελλάδας και των άλλων κρατών – μελών της Ευρωζώνης που πλήττονται από την κρίση.
Η λιτότητα οδηγεί σε αυτοκτονία, υπό την έννοια ότι περιορίζει την ανάπτυξη, αυξάνει την ανεργία και παράγει μιζέρια -αλλά μπορεί να είναι μια αποτυχημένη πολιτική από σχεδιασμό. Εκτός από την αποπληρωμή του χρέους με όποιο δυνατό μέσο, ο στόχος φαίνεται να είναι, επίσης, η υπονόμευση και το ξεχαρβάλωμα του κοινωνικού κράτους -και οι πολιτικές λιτότητας εξασφαλίζουν αυτόν τον στόχο. Η δημοκρατία έχει ήδη αποδυναμωθεί σημαντικά στην Ευρώπη και η ενίσχυση της Ακροδεξιάς είναι μια σοβαρή και εξαιρετικά ανησυχητική εξέλιξη.
Το μέλλον της Ευρώπης θα είναι ζοφερό αν δεν λυθούν τα προβλήματα στην Ευρωζώνη, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχουν καν αντιμετωπιστεί. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες συνεχίζουν την τακτική «kicking the can down the road» (να κλωτσάνε το κουτί πιο κάτω στον δρόμο). Ένα κοινό μέτωπο από τις χώρες που μαστίζονται από την κρίση μπορεί να είναι αυτό που χρειάζεται τελικά για να αφυπνιστεί η Ευρώπη.

Οι Σκουριές
* Δεν έχει αμφισβητηθεί ποτέ η εγγενής ανάγκη του καπιταλισμού να καταστρέφει. Στις πρόσφατες αναλύσεις σας έχετε εστιάσει στην περιβαλλοντική καταστροφή. Κατά ποια έννοια;
Νομίζω ότι απειλείται η αξιοπρεπής ανθρώπινη επιβίωση. Τα πρώτα θύματα είναι, όπως συνήθως, οι πιο αδύναμοι και πιο ευάλωτοι. Αυτό κατέστη σαφές ακόμη και στη σύνοδο για την κλιματική αλλαγή που ολοκληρώθηκε πρόσφατα στη Βαρσοβία, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Έχουμε κάθε λόγο να πιστεύουμε πως η κατάσταση θα συνεχιστεί με τους ίδιους ρυθμούς.
Ο ιστορικός του μέλλοντος -αν θα υπάρχει- θα παρατηρεί το τρέχον θέαμα εντυπωσιασμένος. Το αρχικό πρόταγμα του αγώνα να αποτραπεί η καταστροφή δίνουν οι λεγόμενες «πρωτόγονες κοινωνίες»: οι ιθαγενείς κάτοικοι του Καναδά, οι αυτόχθονες πληθυσμοί της Νότιας Αμερικής και ούτω καθ’ εξής σε όλον τον κόσμο. Αυτόν τον αγώνα για τη διάσωση και την προστασία του περιβάλλοντος τον βλέπουμε να διεξάγεται σήμερα και στην Ελλάδα, όπου οι κάτοικοι από τις Σκουριές Χαλκιδικής αντιστέκονται ηρωικά στις αρπακτικές διαθέσεις της Eldorado Gold και στην αστυνομική στήριξη που τους παρέχει το ελληνικό κράτος.
Στον γκρεμό με τόσο ενθουσιασμό μάς οδηγούν οι πλουσιότερες και πιο ισχυρές κοινωνίες, όπως οι ΗΠΑ και ο Καναδάς. Κάνουν ακριβώς το αντίθετο από αυτό που θα προέβλεπε η λογική -εκτός από τον παρανοϊκό ορθολογισμό του «πραγματικά υπαρκτού σοσιαλισμού».

Η ηγεμονία των ΗΠΑ
* Οι ΗΠΑ παραμένουν μια παγκόσμια αυτοκρατορία που, σύμφωνα με εσάς, λειτουργούν με βάση «την αρχή της μαφίας», με τον νονό να μην ανέχεται την «επιτυχημένη ανυπακοή», ώστε να διατηρεί την αξιοπιστία του. Παρακμάζει η παγκόσμια αυτοκρατορία και, αν ναι, συνιστά μεγαλύτερη απειλή για την παγκόσμια ειρήνη και ασφάλεια;
Η παγκόσμια ηγεμονία των ΗΠΑ άγγιξε μια άνευ ιστορικού προηγουμένου κορύφωση το 1945. Από τότε μειώνεται σταθερά, αν και παραμένει πολύ ισχυρή. Επιπλέον, παρά το γεγονός ότι η εξουσία διαιρείται ολοένα και περισσότερο, δεν φαίνεται να υπάρχει ανταγωνιστής. Οι ΗΠΑ επικαλούνται μεν συνεχώς την παραδοσιακή αρχή της μαφίας, αλλά η ικανότητά τους να την εφαρμόσουν είναι κάπως περιορισμένη. Η απειλή για την ειρήνη και την ασφάλεια είναι πολύ πραγματική. Για να πάρουμε ένα μόνο παράδειγμα, και η εκστρατεία των μη επανδρωμένων αεροσκαφών επί προεδρίας Ομπάμα είναι μακράν η πιο μεγάλη και πιο καταστροφική τρομοκρατική επιχείρηση που βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε εξέλιξη.
Οι ΗΠΑ και ο Ισραηλινός πελάτης τους παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο -απειλώντας να επιτεθούν στο Ιράν, παραβιάζοντας τις βασικές αρχές της Χάρτας των Ηνωμένων Εθνών- και χαίρουν πλήρους ατιμωρησίας. Η πιο πρόσφατη αναθεώρηση της πυρηνικής στάσης των ΗΠΑ (US Nuclear Posture Review 2010) είναι γραμμένη σε πιο επιθετικό τόνο απ’ ό,τι οι προηγούμενες, πρόκειται για μια προειδοποίηση που δεν πρέπει να αγνοηθεί. Η συγκέντρωση της εξουσίας ενέχει γενικά κινδύνους, πράγμα που ισχύει και γι’ αυτόν τον τομέα.

Το Παλαιστινιακό
* Σχετικά με την ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση, έχετε πει ότι η αντιπαράθεση περί ενός ή δύο κρατών είναι άσχετη. Παρακαλώ αναλύστε μας τι εννοείτε.
Η συγκεκριμένη αντιπαράθεση είναι άσχετη, διότι απλούστατα η δημιουργία ενός κράτους δεν αποτελεί καν επιλογή. Είναι χειρότερο από άσχετη: Αποτελεί περισπασμό από την πραγματικότητα. Οι πραγματικές επιλογές είναι δύο: Πρώτον, η δημιουργία δύο κρατών ή, δεύτερον, η συνέχιση όσων το Ισραήλ κάνει ήδη, με τη στήριξη των ΗΠΑ: Δηλαδή η διατήρηση της Γάζας υπό καθεστώς ασφυκτικής πολιορκίας, διαχωρισμένης από τη Δυτική Όχθη, και η συστηματική οικειοποίηση όσων πολύτιμων πόρων μπορούν να εντοπιστούν εκεί και η περαιτέρω ενσωμάτωση της περιοχής στο Ισραήλ και η κατάληψη περιοχών, στις οποίες δεν κατοικούν αρκετοί Παλαιστίνιοι -και αυτοί που παραμένουν, αθόρυβα εκδιώκονται. Το περίγραμμα είναι αρκετά σαφές από την άποψη των προγραμμάτων ανάπτυξης και απέλασης.
Με δεδομένη τη συγκεκριμένη επιλογή, δεν υπάρχουν λόγοι για το Ισραήλ και τις ΗΠΑ να συμφωνήσουν στην πρόταση για ένα κράτος, που δεν έχει έτσι κι αλλιώς διεθνή υποστήριξη οπουδήποτε αλλού. Εκτός αν αναγνωριστεί η πραγματικότητα της εξελισσόμενης κατάστασης, η συζήτηση για ένα κράτος (πολιτικά δικαιώματα / αγώνα κατά του ιδιότυπου «απαρτχάιντ», δημογραφικό πρόβλημα κ.λπ.) είναι ένας αντιπερισπασμός, ο οποίος έμμεσα προσφέρει υποστήριξη στη δεύτερη επιλογή. Αυτή είναι η ουσιαστική λογική της κατάστασης, είτε αρέσει είτε όχι.

“Ελευθεριακός σοσιαλισμός”
* Τα πολιτικά σας «πιστεύω» συνοψίζονται σωστά υπό τον όρο «ελευθεριακός σοσιαλισμός»;
Ναι, ο όρος που χρησιμοποιώ είναι «ελευθεριακός σοσιαλισμός», μια μετάφραση του γαλλικού «socialism libertaire». Πρόκειται για όρο που εκφράζει τον βασικό κορμό των παραδοσιακών αναρχικών κινημάτων. Οι απαρχές του σύγχρονου αναρχισμού (ελευθεριακού σοσιαλισμού) μπορούν να ανιχνευτούν, νομίζω, στα ιδανικά του διαφωτισμού και του κλασικού φιλελευθερισμού, τα οποία -και εδώ συμφωνώ με τον αναρχικό ιστορικό και ακτιβιστή Ρούντολφ Ρόκερ- «τσακίστηκαν πάνω στις πραγματικότητες της καπιταλιστικής οικονομίας». Παρέμειναν όμως ζωντανά στα μεγάλα λαϊκά κινήματα των αιώνων που πέρασαν από τότε, παίρνοντας διάφορες μορφές και με μεγάλες επιτυχίες στο ενεργητικό τους.
Αν υπάρχει κάποια κοινή κεντρική ιδέα, αυτή είναι, ίσως, πως η εξουσία και η κυριαρχία δεν καθαγιάζουν από μόνες τον εαυτό τους, κουβαλούν ένα βαρύ φορτίο απόδειξης και, αν αυτό το αίτημα δεν μπορεί να ικανοποιηθεί, θα έπρεπε να καταργούνται προς όφελος ανθρωπίνων σχέσεων που θα είναι πιο ελεύθερες και πιο δίκαιες. Αυτό ισχύει σε όλα τα επίπεδα, από την οικογένεια μέχρι τη διεθνή κοινότητα -στην πραγματικότητα εκτείνεται και ακόμη παραπέρα: ένας συνεπής αναρχικός θα έπρεπε να ενδιαφέρεται βαθύτατα και για τη μοίρα των επόμενων γενεών, για την οποία κατά κανόνα αδιαφορούν τα συστήματα της αγοράς.

Ο λενινισμός
* Οι πεποιθήσεις σας, λοιπόν, βρίσκονται σε έντονη αντίθεση με τη λενινιστική εκδοχή του σοσιαλισμού. Ώς ποιον βαθμό θα λέγατε πως η λενινιστική και η σταλινική θεώρηση του κόσμου, που αντιμετωπιζόταν χρόνια ως ένα «απελευθερωτικό» ιδεολογικό και πολιτικό πλαίσιο, διαποτίστηκε από τις ίδιες κομφορμιστικές τάσεις και την κυνική οπτική ως προς τις προοπτικές της αυτονομίας του ανθρώπινου παράγοντα, όπως ο καπιταλιστικός αντίπαλός της;
Όταν άρχισα να σκέφτομαι σοβαρά αυτά τα ζητήματα, στην πρώιμη εφηβεία μου, με τράβηξε άμεσα η κριτική για τον λενινισμό, που ασκήθηκε μέσα στην αριστερο-μαρξιστική πτέρυγα (Άντον Πάνεκουκ, Ρόζα Λούξεμπουργκ και άλλοι). Καθώς επίσης και η κριτική που ασκήθηκε από ανεξάρτητους σοσιαλιστές, όπως ο Άρθουρ Ρόζενμπεργκ, ο Τζον Ντιούι, ο Μπέρτραντ Ράσελ και άλλοι.
Ο λενινισμός υπέστη εσωτερική κριτική για τις συγκεντρωτικές και αυταρχικές τάσεις του, επικρίθηκε έντονα από τον Τρότσκι, πριν συμμετάσχει ο ίδιος στην όλη επιχείρηση κυριαρχίας. Ήταν από τους χειρότερους φόβους του Μπακούνιν η «κόκκινη γραφειοκρατία» που θα εκμεταλλευόταν τη λαϊκή επανάσταση για να εγκαθιδρύσει ένα από τα πιο βάρβαρα και σκληρά καθεστώτα στην Ιστορία.
Υπήρξε όμως και ένας «ελευθεριακός Λένιν» -για μια σύντομη περίοδο το 1917, πριν να αναλάβει την εξουσία τον Οκτώβρη. Είναι εύλογο να εκλάβει κανείς αυτή την κίνηση προς την ελευθεριακή Αριστερά ως μια οπορτουνιστική τακτική. Αφού ανέλαβαν την εξουσία, ο Λένιν και ο Τρότσκι προχώρησαν πολύ γρήγορα στη διάλυση των σοσιαλιστικών και λαϊκών θεσμών που είχαν αναπτυχθεί κατά τη διάρκεια της λαϊκής επανάστασης -διέλυσαν τα συμβούλια εργαζομένων, τα σοβιέτ, τη συντακτική συνέλευση- και μετέτρεψαν τον πληθυσμό σε έναν «στρατό εργασίας» που θα ακολουθούσε τις διαταγές του αρχηγού.
«Γιατί;» θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς. Η δική μου άποψη ήταν τότε, και παραμένει ίδια ακόμη και τώρα, πως ο Λένιν υπήρξε ένας ορθόδοξος μαρξιστής, που θεωρούσε μια σοσιαλιστική επανάσταση αδύνατη σε μια βαθύτατα εξαθλιωμένη αγροτική κοινωνία και είδε τον εαυτό του να αναλαμβάνει «δράση ανασυγκρότησης» μέχρι η επανάσταση να γίνει στη Γερμανία, όπως προέβλεπε η δική του ερμηνεία του δόγματος. Όταν αυτή συνετρίβη, προχώρησε προς μια ιδιαίτερα αυταρχική μορφή κρατικού καπιταλισμού, έχοντας σκοπό να οδηγήσει την κοινωνία στην εκβιομηχάνιση και τον εκσυγχρονισμό με τη βία, μια πολιτική που μετατράπηκε σε τερατούργημα από τον Στάλιν.
Η επανάσταση των μπολσεβίκων (εννοώ την αμέσως επομένη φάση) θα έπρεπε, νομίζω, να θεωρείται ένα από τα χειρότερα χτυπήματα που δέχτηκε ο ελευθεριακός σοσιαλισμός κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα. Το λενινιστικό – σταλινικό σύστημα περιγράφηκε ως «σοσιαλιστικό» και από τα δύο μείζονα προπαγανδιστικά συστήματα του κόσμου: το τεράστιο σύστημα της Δύσης και το ισχυρό, αν και έλασσον, σύστημα της Ανατολής. Το καθένα είχε σοβαρούς λόγους να υιοθετήσει αυτή την τάση.
Για τη Δύση ήταν απαραίτητο να καταστήσει αναξιόπιστο -δυσφημώντας τον- τον σοσιαλισμό, συσχετίζοντάς τον με τα βάναυσα και βαθύτατα αντισοσιαλιστικά μέτρα του καθεστώτος. Επίσης, το να καταστεί ταυτόσημος ο σοσιαλισμός με αυτή την παρωδία θα βοηθούσε να απαλείψει από τις συνειδήσεις τις κεντρικές ιδέες του σοσιαλισμού, όπως τον έλεγχο της παραγωγής από τους παραγωγούς, μια ιδέα που απεχθάνονταν τόσο ο Λένιν όσο και το δυτικό κεφάλαιο.
Για την Ανατολή ο σκοπός ήταν να κερδίσουν όσο μεγαλύτερη υποστήριξη μπορούσαν από την ηθική απήχηση του αυθεντικού σοσιαλισμού, ενώ προχωρούσαν σταθερά στην καταστροφή του.

Οι διανοούμενοι
* Έχετε πει πως οι ελίτ των διανοουμένων σας εκνευρίζουν. Θέλετε να μας το εξηγήσετε;
Οι ελίτ των διανοουμένων χαίρουν εξ ορισμού πολλών προνομίων. Τα προνόμια προσφέρουν επιλογές αλλά και ευθύνες. Οι πιο προνομιούχοι έχουν καλύτερη πρόσβαση σε πληροφορίες και μπορούν να δρουν με τρόπους που θα επηρεάσουν τις πολιτικές αποφάσεις. Ο ρόλος τους αξιολογείται άμεσα.
Θεωρώ πως οι άνθρωποι πρέπει να στέκονται στο ύψος των ηθικών ευθυνών τους, πρόκειται για μια θέση που δεν χρειάζεται καν να υπερασπιστώ. Οι ευθύνες εκείνων που ζουν σε μια πιο ελεύθερη και πιο ανοιχτή κοινωνία είναι προφανώς μεγαλύτερες από εκείνων που μπορεί να πληρώσουν κάποιο κόστος για την ειλικρίνεια και την ακεραιότητα. Αν οι κομισάριοι στη σοβιετική Ρωσία είχαν αποδεχθεί να υποτάσσονται στην κρατική εξουσία, θα μπορούσαν τουλάχιστον να επικαλεστούν τον φόβο ως ελαφρυντικό. Οι ομόλογοί τους σε πιο ελεύθερες και ανοικτές κοινωνίες (οι σημερινοί «διανοούμενοι» στον ανεπτυγμένο καπιταλισμό) μπορούν να επικαλούνται μόνο δειλία.

* Αυτό το διάστημα προβάλλεται στις κινηματογραφικές αίθουσες των ΗΠΑ η ταινία ανιμέισον του βραβευμένου με Όσκαρ Γάλλου σκηνοθέτη και σεναριογράφου Μισέλ Γκοντρί «Is the Man Who Is Tall Happy?». («Είναι ο ψηλός άνθρωπος ευτυχισμένος;»), στην οποία πρωταγωνιστείτε. Έχει αποσπάσει διθυραμβικές κριτικές από όλες τις μεγάλες εφημερίδες των ΗΠΑ. Την είδατε;
Την είδα. Ο Γκοντρί είναι μεγάλος καλλιτέχνης. Η ταινία είναι αριστοτεχνικά και έξυπνα φτιαγμένη και κατορθώνει να συλλάβει μερικές σημαντικές ιδέες (που συχνά δεν είναι κατανοητές, ακόμη και στον κλάδο μας) με έναν πολύ απλό και σαφή τρόπο και με προσωπικές πινελιές που μου φάνηκαν πολύ ευαίσθητες και εύστοχες.

Από την ΑΥΓΗ. Και όμως, θα μπορούσε να είναι συνέντευξη σε κάθε εφημερίδα πλην των φυλλάδων της διαπλοκής.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Χαστούκι στην συμμορία του μνημονίου και πλήρης δικαίωσή μας που υποστήριζαμε ότι από το 2011 μπορούσαμε να έχουμε πετάξει έξω την Τρόικα, επιβάλλοντας εμείς τους όρους μας! Όμως ο στόχος εξ αρχής δεν ήταν η σωτηρία της Ελλάδας αλλά η υποδούλωση της σε ένα κολοσσιαίο, ενυπόθηκο χρέος που θα οδηγούσε σε πλιάτσικο δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας. Ειδικά του ορυκτού πλούτου!

Διαβάστε το επίμαχο απόσπασμα:
“Όποιος έχει να επιδείξει ισοσκελισμένο προϋπολογισμό (αναφ. πρωτογενές πλεόνασμα) δεν χρειάζεται να κάνει μεταρρυθμίσεις. Το πλεόνασμα του προϋπολογισμού μετατρέπεται συνεπώς σε όπλο. Θεωρητικά τουλάχιστον η Ελλάδα θα μπορούσε να προχωρήσει σε πάγωμα αποπληρωμής παλαιών χρεών. Την οργή της Ευρώπης θα την άντεχε, διότι πλέον δεν εξαρτάται από πιστώσεις για να λειτουργήσει το κράτος”
Το αυτονόητο δηλαδή! Αυτό που θα έκανε κάθε πολιτισμένο κράτος, κάθε λογικός πολιτικός που θα δούλευε για την πατρίδα του και όχι για ιδιωτικά, ντόπια και ξένα συμφέροντα!


FAZ: Αποτέλεσμα λογιστικών τρικ το πλεόνασμα!
“Οι πιστωτές το γνωρίζουν αυτό, αλλά το ανέχονται, διότι ενόψει ευρωεκλογών πρέπει πάση θυσία να καταγραφεί μια επιτυχία στην Ελλάδα”…
«Η ΕΕ βλέπει ακόμα στην Ελλάδα ένα δημοσιονομικό κενό» αναφέρει η γερμανική εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung.

Στο σχετικό άρθρο επισημαίνεται: 
«Σύμφωνα με την Κομισιόν στον προϋπολογισμό για το 2014 υπάρχει χρηματοδοτικό κενό με άγνωστο μέχρι στιγμής ύψος. Θα πρέπει συνεπώς να γίνουν αλλαγές στον προϋπολογισμό, για να είναι σε θέση η τρόικα να ολοκληρώσει στον επόμενο γύρο, τον Ιανουάριο, τις διαπραγματεύσεις».
Σε άλλο σημείο της Frankfurter Allgemeine Zeitung φιλοξενείται σχόλιο με τίτλο «Σε αναστολή», στο οποίο παρατηρείται: 
«Το πλεόνασμα στον προϋπολογισμό είναι αποτέλεσμα λογιστικών τρικ. Έτσι για παράδειγμα δεν περιλαμβάνει αρκετά δισεκατομμύρια που χρωστά το δημόσιο σε προμηθευτές. Την ίδια ώρα διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις δεν εφαρμόζονται. Οι πιστωτές το γνωρίζουν αυτό, αλλά το ανέχονται, διότι ενόψει ευρωεκλογών πρέπει πάση θυσία να καταγραφεί μια επιτυχία στην Ελλάδα. Χωρίς όμως ένα νέο κούρεμα η κρίση δεν θα τερματιστεί».
«Δημιουργική λογιστική» είναι από την άλλη ο τίτλος άρθρου της εφημερίδας Taz με αφορμή τη έγκριση του προϋπολογισμού:
«Η Ελλάδα αλλάζει την τακτική της, αλλά ο στόχος παραμένει ο ίδιος. Θέλει να αποφύγει νέες επιταγές για μέτρα λιτότητας. Το μόνο που αλλάζει είναι η επιχειρηματολογία. Οι Έλληνες δεν εμφανίζονται πλέον ως θύματα μιας αποτυχημένης πολιτικής λιτότητας, αλλά ως υπόδειγμα. Με το σκεπτικό: Όποιος έχει να επιδείξει ισοσκελισμένο προϋπολογισμό δεν χρειάζεται να κάνει μεταρρυθμίσεις. Το πλεόνασμα του προϋπολογισμού μετατρέπεται συνεπώς σε όπλο. Θεωρητικά τουλάχιστον η Ελλάδα θα μπορούσε να προχωρήσει σε πάγωμα αποπληρωμής παλαιών χρεών. Την οργή της Ευρώπης θα την άντεχε, διότι πλέον δεν εξαρτάται από πιστώσεις για να λειτουργήσει το κράτος».
Σχόλιο ιστολογίου: Μετά από αυτό, αναρωτιόμαστε, γιατί κυκλοφορούν ελεύθεροι ανά τον κόσμο -αλλά και μέσα στην Ελλάδα- οι υπεύθυνοι της καταστροφής της πατρίδας μας;

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

«Χρυσές» επιδοτήσεις φέρνει νέο πρόγραμμα του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης για επενδύσεις με διαδικασίες-εξπρές σε δώδεκα επαγγελματικούς κλάδους στη μεταποίηση και εμπορία αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων.

Ο προϋπολογισμός θα ανέρχεται στα 100 εκ. ευρώ και αφορά όλους όσοι δραστηριοποιούνται στη μεταποίηση και εμπορία των εξής αγροτικών προϊόντων: κρέας, γάλα, αβγά-πουλερικά, μέλι, δημητριακά, ελαιούχα προϊόντα, οίνος, οπωροκηπευτικά, άνθη, ζωοτροφές, σπόροι - πολλαπλασιαστικό υλικό, φαρμακευτικά και αρωματικά φυτά. Δικαιούχοι του προγράμματος είναι πολύ μικρές, μικρές και μεσαίες αγροτικές επιχειρήσεις.

Η προκήρυξη του νέου προγράμματος αναμένεται να δημοσιευτεί εντός του Δεκεμβρίου και μέχρι τις αρχές του επόμενου χρόνου αναμένεται να ξεκινήσει η υποβολή των αιτήσεων. Πρόκειται για την τρίτη προκήρυξη του συγκεκριμένου μέτρου λόγω του αυξημένου ενδιαφέροντος της συγκεκριμένης δράσης.

Με βασικό στόχο την άμεση υλοποίηση των επενδύσεων του νέου προγράμματος, κύριο χαρακτηριστικό της νέας κοινής υπουργικής απόφασης που θα διέπει το εν λόγω μέτρο 123Α «Αύξηση της αξίας των γεωργικών προϊόντων», είναι η επιτάχυνση διαδικασιών αξιολόγησης, έτσι ώστε να μην αντιμετωπισθούν ξανά φαινόμενα καθυστέρησης έγκρισης των αιτήσεων για χρηματοδοτήσεις των υποψήφιων επενδυτών.

Το μέτρο αφορά όλους όσοι δραστηριοποιούνται στη μεταποίηση και εμπορία γεωργικών προϊόντων. Πιο συγκεκριμένα όμως δικαιούχοι ενίσχυσης είναι οι ατομικές επιχειρήσεις και τα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου (ΑΕ, ΕΠΕ, ΟΕ, ΕΕ, προσωπικές εταιρείες του εμπορικού νόμου, αγροτικές συνεταιριστικές οργανώσεις κάθε βαθμίδας, συνεταιριστικές επιχειρήσεις, δημοτικές επιχειρήσεις οι οποίες λειτουργούν σύμφωνα με τις διατάξεις της εμπορικής και φορολογικής νομοθεσίας) που τελικά επιβαρύνονται με το κόστος της πραγματοποίησης του σχεδίου.

Οι δαπάνες για τις οποίες μπορεί να παρέχεται ενίσχυση αφορούν:
- Την κατασκευή ή τη βελτίωση ακινήτων.
- Την προμήθεια και εγκατάσταση νέου μηχανολογικού εξοπλισμού συμπεριλαμβανομένου και του λογισμικού πληροφορικής και του εξοπλισμού των εργαστηρίων στον βαθμό που εξυπηρετεί τη λειτουργία της μονάδας.
- Τις εγκαταστάσεις βιολογικού καθαρισμού όχι ως μεμονωμένη δράση αλλά ως τμήμα της συνολικής επένδυσης.
- Την αγορά καινούργιων οχημάτων-ισοθερμικών βυτίων, αναγκαίων για τη μεταφορά του γάλακτος προς τον χώρο τυποποίησης ? μεταποίησης, καθώς και την αγορά καινούργιων οχημάτων ψυγείων μόνο για τα νησιά του Αιγαίου.
- Τα γενικά έξοδα μέχρι 10% του συνόλου του προϋπολογισμού, όπως αμοιβές μηχανικών, και συμβούλων, και άδειες πέραν των παραπάνω δαπανών.
- Δαπάνες για μελέτες σκοπιμότητας, δαπάνες για τη δημιουργία αναγνωρίσιμου σήματος (ετικέτας) του προϊόντος, απόκτηση διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, έρευνα αγοράς για τη διαμόρφωση της εικόνας του προϊόντος (συσκευασία, επισήμανση).
- Την απόκτηση πιστοποιητικών ποιότητας από αρμόδιους οργανισμούς (ISO, HACCP κλπ.).
Την αγορά fax, τηλεφωνικών εγκαταστάσεων, δικτύων ενδοεπικοινωνίας και ηλεκτρονικών υπολογιστών, συμπεριλαμβανομένης της επεξεργασίας κειμένων, software telescripteurs, φωτοτυπικών και συστημάτων ασφαλείας των εγκαταστάσεων.

Οι 12 κλάδοι που επιδοτούνται

Μέσω του νέου χρηματοδοτικού προγράμματος μπορούν να ενισχυθούν επενδύσεις σε μονάδες μεταποίησης και εμπορίας αγροτικών προϊόντων που δραστηριοποιούνται στα οπωροκηπευτικά, στην κτηνοτροφία, στη μελισσοκομία, στο κρασί, στο ελαιόλαδο, στις ζωοτροφές, στα αρωματικά και φαρμακευτικά φυτά μέσω του νέου χρηματοδοτικού προγράμματος.

Συγκεκριμένα οι δράσεις που ενισχύονται ανά τομέα είναι:

Κρέας
Εκσυγχρονισμός της υφιστάμενης σφαγειοτεχνικής υποδομής, ώστε να πληρούν και τις απαιτήσεις για τη βιολογική κτηνοτροφία.
Ιδρυση νέων μονάδων σφαγείων δυναμικότητας μέχρι 400 τόνων κρέατος σε νησιωτικές και ορεινές περιοχές.
Ιδρυση μονάδων τεμαχισμού, τυποποίησης κρέατος και παραγωγής κρεατοσκευασμάτων σε περιπτώσεις καθετοποίησης της παραγωγής.

Γάλα
Ιδρυση, επέκταση τυροκομείων.
Εκσυγχρονισμός τυροκομείων με ή χωρίς μετεγκατάσταση, ώστε να τηρούνται οι όροι υγιεινής και να προωθηθούν τα ποιοτικά κριτήρια ΠΟΠ, ΠΓΕ της χώρας.
Ιδρυση, εκσυγχρονισμός μικρών μονάδων γιαούρτης και άλλων ζυμούμενων προϊόντων γάλακτος.

Αβγά - Πουλερικά
Ιδρυση μονάδων τυποποίησης και συσκευασίας αβγών.
Ιδρυση μονάδων επεξεργασίας αβγών για παραγωγή νέων προϊόντων.
Ιδρυση μονάδων τυποποίησης και συσκευασίας αβγών που τυποποιούνται με βάση αναγνωρισμένες προδιαγραφές.
Ιδρυση πτηνοσφαγείων με πρώτη ύλη προϊόντα ποιότητας ειδικών πτηνοτροφικών εκτροφών και ιδιαίτερα αυτών που πληρούν τις απαιτήσεις για βιολογικά παραγόμενα προϊόντα σφαγής.
Εκσυγχρονισμός με ή χωρίς μετεγκατάσταση μονάδων.
Ιδρυση μονάδων τεμαχισμού - τυποποίησης - μεταποίησης κρέατος πουλερικών.

Μέλι
Εκσυγχρονισμός χωρίς αύξηση δυναμικότητας μονάδων τυποποίησης, επεξεργασίας και συσκευασίας μελιού.
Ιδρυση μικρών μονάδων τυποποίησης και συσκευασίας μελιού σε ορεινές και νησιωτικές περιοχές.
Ιδρυση, εκσυγχρονισμός, επέκταση μονάδων για παραγωγή σακχαρωδών προϊόντων με βάση το μέλι.

Δημητριακά
Ιδρυση ξηραντηρίων δημητριακών.
Εκσυγχρονισμός κάθετων αποθηκευτικών χώρων δημητριακών και με εγκαταστάσεις αερισμού ή με ψυχρό αέρα.
Ιδρυση νέων μονάδων αποφλοίωσης, επεξεργασίας, τυποποίησης ρυζιού.
Ιδρυση οριζόντιων αποθηκών σε νησιωτικές και ορεινές περιοχές.

Ελαιούχα προϊόντα
Εκσυγχρονισμός ελαιοτριβείων αποκλειστικά και μόνο δύο φάσεων με προτεραιότητα σε αυτά που επεξεργάζονται πιστοποιημένη βιολογική πρώτη ύλη.
Ιδρύσεις ελαιοτριβείων δύο φάσεων σε ορεινές και νησιωτικές περιοχές με βιολογική πρώτη ύλη.
Ιδρύσεις, επεκτάσεις, τυποποιητηρίων ελαιολάδου για την παραγωγή επώνυμων συσκευασιών, με στόχο την αύξηση της προστιθέμενης αξίας του προϊόντος.
Ιδρυση, επέκταση, εκσυγχρονισμός σποροελαιουργείων.

Οίνος
Ιδρυση νέων οινοποιείων σύγχρονης τεχνολογίας:
α) σε περιπτώσεις εξυπηρέτησης της τοπικής παραγωγής σε ορεινές και νησιωτικές περιοχές,
β) μονάδων παραγωγής οίνων από προϊόντα της βιολογικής αμπελουργίας.
Προσθήκη, εκσυγχρονισμός, επέκταση γραμμής εμφιάλωσης οίνου σε οινοποιεία για την κάλυψη των αναγκών εμφιάλωσης της παραγωγής τους.

Οπωροκηπευτικά
Ιδρυση μονάδων συσκευασίας, τυποποίησης, διαλογής, ψύξης, αποθήκευσης νωπών οπωροκηπευτικών.
Ιδρυση εγκαταστάσεων στατικών ψυγείων και κατασκευή μικρής δυναμικότητας συσκευαστηρίων κηπευτικών.
Εκσυγχρονισμός υφιστάμενων μονάδων συσκευασίας, τυποποίησης, διαλογής, συντήρησης, ψύξης, αποθήκευσης νωπών οπωροκηπευτικών.
Ιδρυση νέων μονάδων χυμοποίησης και αποξήρανσης φρούτων.
Ιδρυση, εκσυγχρονισμός παραγωγής μαρμελάδων και γλυκών κουταλιού.
Ιδρυση, εκσυγχρονισμός, επέκταση μονάδων παραγωγής τουρσιών και ψητών λαχανικών.

Ανθη
Ιδρυση, εκσυγχρονισμός, επέκταση τυποποιημένων δρεπτών άνθεων και γλαστρικών.
Ιδρυση ξηραντηρίων άνθεων.
Δημιουργία νέων εγκαταστάσεων εμπορίας.

Ζωοτροφές
Δημιουργία και εκσυγχρονισμός μονάδων παραγωγής αποκλειστικά βιολογικών, τυποποιημένων μειγμάτων ζωοτροφών.
Ιδρυση αποθηκευτικών χώρων ζωοτροφών με δυνατότητα εγκατάστασης μικρού παρασκευαστηρίου.

Σπόροι
Ιδρυση, επέκταση, εκσυγχρονισμός μονάδων επεξεργασίας και τυποποίησης σπόρων και πολλαπλασιαστικού υλικού.

Αρωματικά φυτά
Δημιουργία, επέκταση, εκσυγχρονισμός μονάδων τυποποίησης και επεξεργασίας αρωματικών και φαρμακευτικών φυτών.

Τα δικαιολογητικά που πρέπει να καταθέσουν οι υποψήφιοι

Τα απαραίτητα δικαιολογητικά έγγραφα και στοιχεία που θα πρέπει να συνοδεύουν την αίτηση ενίσχυσης είναι τα εξής:
- Καταστατικό ή εταιρικό κατά περίπτωση του δικαιούχου.
- Τίτλοι ιδιοκτησίας οικοπέδου και πιστοποιητικό μεταγραφής και βαρών αυτού, στο οποίο πρόκειται να πραγματοποιηθεί η επένδυση είτε πρόκειται για νέα μονάδα ή για μετεγκατάσταση ή εκσυγχρονισμό ή επέκταση ήδη υπάρχουσας μονάδας.
- Ισολογισμοί και αποτελέσματα χρήσεως για τα τρία προηγούμενα έτη αυτού της αίτησης, καθώς επίσης και η υποβολή των αντίστοιχων εκκαθαριστικών σημειωμάτων της εφορίας ενός εκάστου των εταίρων που κατέχουν ποσοστό ίσο ή άνω των 10%.
- Πρόσφατη φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα που να καλύπτουν την ημερομηνία υποβολής της αίτησης.
- Τεχνικά σχέδια (τοπογραφικό διάγραμμα κάλυψης, κατόψεις, όψεις, τομές), σχέδια διάταξης μηχανολογικού εξοπλισμού και λεπτομερής τεχνική και λειτουργική περιγραφή της προτεινομένης αίτησης ενίσχυσης.
- Προσφορές για την προμήθεια του μηχανολογικού εξοπλισμού που θα αποτελούν τη βάση κατάρτισης του προϋπολογισμού στο μέρος που αφορά τον εξοπλισμό.
- Αναλυτικό προϋπολογισμό κόστους κτιριακών εγκαταστάσεων.
- Αποδεικτικά στοιχεία ίδιων πόρων και γενικά κάθε στοιχείο που τεκμηριώνει τη δυνατότητα του επενδυτή να καλύψει την προβλεπόμενη ιδιωτική συμμετοχή: ίδιοι πόροι -π.χ. αύξηση μετοχικού κεφαλαίου (με αναφορά ότι αφορά το πρόγραμμα), δημιουργία αποθεματικού για επενδύσεις, δημιουργία ειδικού αποθεματικού για τις εταιρείες τις εισηγμένες στο χρηματιστήριο καθώς και τις συνεταιριστικές οργανώσεις, καταθέσεις των κυρίων μετοχών κ.λπ.- και δανεισμός: με βεβαίωση χρηματοπιστωτικού ιδρύματος που να δηλώνει το ενδιαφέρον για δανειοδότηση του προτείνοντα, σε περίπτωση που μέρος της επένδυσης καλυφθεί με δάνειο, σύμφωνα με το χρηματοδοτικό σχήμα της επένδυσης.
Υπεύθυνη δήλωση ότι το ίδιο αντικείμενο της επένδυσης δεν έχει προταθεί ή οριστικά υπαχθεί για ενίσχυση - επιχορήγηση στον αναπτυξιακό νόμο ή σε άλλο επιχειρησιακό πρόγραμμα.

Απόφαση του διοικητικού συμβουλίου ή άλλου αρμοδίου οργάνου όπως προσδιορίζεται στο καταστατικό της επιχείρησης για τον ορισμό του υπευθύνου υλοποίησης της πράξης και τον αριθμό τραπεζικού λογαριασμού στον οποίο θα καταβάλλονται οι πληρωμές.
Αντίγραφο Ποινικού Μητρώου του νόμιμου εκπροσώπου της εταιρείας.

Υπεύθυνη δήλωση τήρησης του άρθρου 8 του Καν. 1698/2005 περί «ισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών και έλλειψη διακρίσεων».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 
Πέρα από στις συμβατικές ουρές που βλέπουμε από τα αεροπλάνα των αερογραμμών (contrails), οι οποίες και εξαφανίζονται μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα έως μερικά λεπτά και αποτελούνται από κρυστάλλους υδρατμών που ελευθερώνονται από τις ουρές των αεροπλάνων, υπάρχουν και τα chemtrails, χημικές ουρές που ελευθερώνονται από αεροπλάνα τα οποία πετούν σε σχετικά χαμηλό ύψος. Αυτά τα αεροσκάφη συνήθως πετούν χωρίς διακριτικά.

Tα Chemtrail είναι γραμμές από χημικές ουσίες που ορισμένα αεροπλάνα αφήνουν στο ουρανό, μιλώντας αρχικά, η παγκόσμια κυβέρνηση λέει ότι αυτά τα αεροσκάφη χρησιμοποιήθηκαν για τη μείωση της υπερθέρμανσης του πλανήτη,αλλά με τα χρόνια πολλές θεωρίες έχουν εμφανιστεί.






Δεδομένου ότι απελευθερώνει χημικά και ίσως διάδοση ασθενειών τα chemtrails θολώνουν τον ουρανό για ένα μικρό χρονικό διάστημα μια μέρα.. τέτοια ίχνη δεν είναι για να σώσουμε τον πλανήτη!!! αλλά μάλλον επίθεση για τη μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού η οποία είναι η καλύτερη για να σωθεί ο πλανήτης, Προς το παρόν για αυτά τα χημικά ίχνη δεν αφήνουν τους κοινούς θνητούς να ξέρουν τι είναι πίσω από αυτά τα κατά τα άλλα φυσιολογικά σύννεφα που δημιουργούν ,οι κυβερνήσεις κάνουν ότι δεν ξέρουν τίποτα! ! Φωτογραφίες που θα δείτε κοστίζουν πολλά χρήματα και ποιος πληρώνει για όλα αυτά? σε όλες της χώρες κράτη μελή της Αμερικής ΝΑΤΟ.













Aυτά τα αεροσκάφη μπορούν εύκολα να κάνουν μια χημική ή βιολογική επίθεση μεγάλης κλίμακας για τη μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού, επειδή γνωρίζουμε τα σχέδια της παγκόσμιας ελίτ να μειώσει έως και 90% τον πληθυσμό. Mια επίθεση με κάτι που είναι σύνηθες φαινόμενο στη ζωή μας τα σύννεφα! θα μπορούσε ακόμη και να περάσει απαρατήρητη από τους ανθρώπους, τα τηλεοπτικά μέσα ενημέρωσης πείθουν ότι αυτά είναι φυσιολογικά θα πέσεις στην παγίδα των μέσων μαζικής ενημέρωσης;



Tα Chemtrails είναι μόνο ένας από τους χειρισμούς της παγκοσμιοποίησης ελίτ να πουλήσει φάρμακα ή να εξοντώσουν το μισό πληθυσμό,  οι άνθρωποι εξακολουθούν να είναι δύσπιστοι και εκείνοι που υποστηρίζουν ότι αυτές ιδέες είναι τρέλες. μια μέρα η η αλήθεια θα εμφανιστεί και εκείνοι που δεν είχαν ακούσει τη γνώμη των αφρόνων θα θυμούνται ότι είχαν ειδοποιηθεί άλλα δεν ήθελαν καν να γνωρίζουν, η φοβούνται να αντικρίσουν την αλήθεια,πιστεύουν ότι τους λένε τα ΜΜΕ ενώ ανήκουν στην ελίτ, βάζουν τάχα ειδικούς ότι είναι καυσαέρια κτλ


Oι κυβερνήσεις ξέρουν όχι μόνο αυτό άλλα πολλά άλλα πιστεύεις ακόμα ότι νοιάζεται για το λαό;
παρακαλώ κοινοποιήστε το αυτό παντού ώστε να το δουν και αυτοί που πιστεύουν ακόμα ότι αυτά είναι φυσιολογικά βοηθήστε να δουν την πραγματικοτητα και τα ψέμματα των MME.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Δεν ενημερώνεται ούτε η Βουλή από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και υπουργό Εξωτερικών!


Ασκεί προσωπική εθνική πολιτική ο κύριος Βενιζέλος, και αν ναι, ποιός, πότε και πως του παρεχώρησε εν λευκώ το δικαίωμα να διαχειριστεί τα εθνικά θέματα; 
Μετά την πλήρη απουσία από τα εθνικά θέματα του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, η οποία αποδεικνύεται περίτρανα από την ενοχική σιωπή του μετά την ενημέρωση που έλαβε από τον "Διπλωματικό Κύκλο", το ντουέτο της συμφοράς συμπληρώνει ο έτερος θεσμικά υπεύθυνος για τα εθνικά θέματα, Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος έχει ήδη συμφωνήσει σιωπηλά για την ονομασία των Σκοπίων.

Αλλά, τη νέα απροκάλυπτη παρεμβατικότητα από την πλευρά του κ. Βενιζέλου, με την επιβολή του νόμου της σιωπής επί των Ελληνοτουρκικών θεμάτων, αποκάλυψε ο βουλευτής των ΑΝΕΛ κ. Καρπενάρος, ο οποίος διατυμπάνισε σε όλους τους τόνους πως η κυβέρνηση Σαμαρά και δη ο αρμόδιος υπουργός Ε. Βενιζέλος κρατά στο σκοτάδι την Ελλάδα σχετικά με τις παραβιάσεις των Τούρκων!

Ο κύριος Καρπενάρος δήλωσε πως με ερώτησή του προς το Υπουργείο Εξωτερικών, ζήτησε να πληροφορηθεί ο Ελληνικός λαός ποιες είναι οι ενέργειες που έχει κάνει η Ελληνική Κυβέρνηση προκειμένου να καταδειχθεί και να καταγγελθεί η τακτική του Τουρκικού κράτους με τις συνεχείς παραβιάσεις του Εθνικού εναέριου χώρου της Ελλάδας.
Επειδή η απάντηση που έλαβε αφορούσε σε καταγγελίες στα Διεθνή Φόρα, ζήτησα να λάβει γνώση των συγκεκριμένων εγγράφων με τα οποία το Υπουργείο Εξωτερικών γνωστοποιεί σε διεθνές επίπεδο την πολιτική της τουρκικής πλευράς και όχι οποιαδήποτε διαβαθμισμένη αλληλογραφία. 

Δυστυχώς το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών απάντησε στον κύριο Καρπενάρο λέγοντάς του ότι δεν μπορεί να του προσκομίσει κανένα έγγραφο γιατί είναι απόρρητο(!). Αλλά όλως περιέργως τα ίδια έγγραφα τα γνωστοποιεί το υπουργείο του στους αρμόδιους διεθνείς φορείς!

Τι συμπέρασμα μπορεί να βγάλει κανείς από την συγκεκριμένη απάντηση του κ. Βενιζέλου;
Γνωρίζει, άραγε ο υπουργός Εξωτερικών (και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Σαμαρά) πως είναι υποχρεωμένος να ενημερώνει την Βουλή και τους βουλευτές όταν του υποβάλλονται σχετικά αιτήματα;



-->
Η Γαλλία μετατρέπεται γοργά σε κέντρο πειραμάτων του αρχηγείου της Νέας Τάξης Πραγμάτων, δείχνοντας στους υπόλοιπους εμάς πώς θα είναι ο κόσμος σε μερικά χρόνια, όταν θα περιέλθει πλήρως υπό τον έλεγχο των παγκοσμιοποιητών

Του Lyuba Lulko*
Εφημερίδα Pravda 
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Μετά από μερικές εβδομάδες δημόσιας διαβούλευσης, το ένα από τα δύο κοινοβουλευτικά σώματα της Γαλλίας, η Γαλλική Εθνοσυνέλευση, υπερψήφισε ένα νομοσχέδιο το οποίο προβλέπει την τιμωρία των πελατών ιερόδουλων «για την αγορά σεξουαλικών υπηρεσιών». Είναι προφανές ότι ένα τέτοιο βήμα δεν αύξησε τη δημοτικότητα της σοσιαλιστικής κυβέρνησης. Ωστόσο, ο Πρόεδρος Φρανσουά Ολλάντ ευσυνείδητα εξακολουθεί να εκτελεί πειράματα σχεδιασμένα από την παγκόσμια κυβέρνηση στους ίδιους τους πολίτες της χώρας του.

Η πορνεία είναι νόμιμη στη Γαλλία, ως είδος αυτοαπασχόλησης, ενώ η λειτουργία πορνείων, η μαστροπεία, η προσέλκυση πιθανών πελατών σε δρόμους και η πορνεία ανηλίκων απαγορεύεται. Άνδρες και γυναίκες άνω των 18 ετών επιτρέπεται να αμείβονται για σεξουαλικές υπηρεσίες, αλλά δεν επιτρέπεται να διαφημίζουν τις δραστηριότητές τους.


Την Τετάρτη, 04/12, η Γαλλική Εθνοσυνέλευση ενέκρινε το νομοσχέδιο που ποινικοποιεί τους πελάτες των ιερόδουλων. 268 βουλευτές ψήφισαν υπέρ της θέσπισης του νομοσχεδίου και 138 το καταψήφισαν. Σύμφωνα με τη γαλλική νομοθεσία, εάν η Γερουσία το εγκρίνει, όσοι στο εξής θα καταδικάζονται για την «αγορά σεξουαλικών υπηρεσιών» θα υπόκεινται στην καταβολή προστίμου που θα κυμαίνεται από 500 έως 1.500 ευρώ. 

Κατά τα άλλα, ο νόμος προβλέπει επίσης μέτρα κοινωνικής και επαγγελματικής στήριξης σε όσους ασχολούνται με την πορνεία. Η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί να δαπανήσει 20 εκατομμύρια ευρώ ετησίως για τη χρηματοδότηση της εκστρατείας κατά της πορνείας, και δηλώνει έτοιμη να προσφέρει νέες θέσεις εργασίας και να παρέχει άδειες παραμονής σε πρώην πόρνες από άλλες χώρες που διαμένουν στη Γαλλία.


Πολλοί βουλευτές που καταψήφισαν το νομοσχέδιο εξέφρασαν τις αμφιβολίες τους σχετικά με το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου, δεδομένου ότι οι περισσότερες πόρνες είναι λαθρομετανάστριες από την Ανατολική Ευρώπη (Βουλγαρία, Ρουμανία), την Αφρική (Νιγηρία, Καμερούν), την Κίνα και τη Νότια Αμερική. 

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της χριστιανικής οργάνωσης Mouvement du Nid, τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι 15.000 με 18.000 άτομα στη Γαλλία ασχολούνται με την πορνεία. Κατά την άποψη της οργάνωσης οι πραγματικοί αριθμοί είναι σημαντικά υψηλότεροι. Σε δημοσίευμα με συνέντευξη μέλους της διοίκησής της τονίζεται ότι υπάρχουν κάποιες γαλλικές πόλεις, όπως για παράδειγμα το Στρασβούργο, όπου ο αριθμός των ιερόδουλων που προέρχονται από το εξωτερικό φθάνει μέχρι και το 90%. Πρόκειται για γυναίκες από τη Ρωσία, τη Λευκορωσία, την Ουκρανία, τη Μολδαβία, την Πολωνία, την Δημοκρατία της Τσεχίας και την Αλβανία. Στο Παρίσι, ο αριθμός αυτός αντιστοιχεί στο 70% περίπου του συνολικού αριθμού των ιερόδουλων.

Ο Ζαν Λεονετί, βουλευτής της Ένωσης για το Λαϊκό Κίνημα (UMP), δήλωσε σε δημοσιογράφους ότι πρόκειται για μια μοναδική ευκαιρία να διογκωθεί η φούσκα της λαθρομετανάστευσης με ακόμα περισσότερο αέρα. 

Ο δε αντιπρόεδρος του γαλλικού Κόμματος των Πρασίνων δήλωσε ότι ο νόμος απέδειξε την ανικανότητα των αρμοδίων να απαντήσουν στην ουσία του ερωτήματος: «Τι προέχει περισσότερο, το δίκτυο των σεξουαλικών υπηρεσιών ή η χρήση του από τους πολίτες»; Το Κόμμα των Πρασίνων αποτελεί τον κυρίως πόλο εναντίωσης στο νομοσχέδιο. Στην κοινοβουλευτική τους αγόρευση, βουλευτές του κόμματος ανέφεραν δυσοίωνες προβλέψεις οργανώσεων όπως οι «Γιατροί του Κόσμου», σύμφωνα με τις οποίες το μόνο που θα επιτύχει το νέο μέτρο είναι η ενθάρρυνση των εμπλεκόμενων σε κυκλώματα πορνείας να συμμετάσχουν σε ακόμη περισσότερες παράνομες δραστηριότητες.

Φεμινιστικές οργανώσεις, αλλά και κινήματα που εκπροσωπούν ιερόδουλες εξέφρασαν παρόμοιες αμφιβολίες. Μια ομάδα που ονομάζεται «Μανιφέστο εναντίον της ποινικοποίησης των ιερόδουλων και των πελατών τους» δήλωσε σε εκπροσώπους του Τύπου ότι τα μέλη της ομόφωνα εξέφρασαν την άποψη ότι η ποινικοποίηση των πελατών δεν θα συμβάλει στην εξάλειψη της πορνείας, αλλά θα επιτείνει την αβεβαιότητα που κυριαρχεί στα κυκλώματα αυτά, θα τους αναγκάσει να κινηθούν ακόμη πιο υπόγεια, προς την παρανομία, και θα τους απομακρύνει από το δίκτυο ομάδων ψυχολογικής στήριξης και τις υπηρεσίας υγείας. Η Μοργκάν Μερτέιγ, πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων Strass, το οποίο εκπροσωπεί ιερόδουλες στο Παρίσι δήλωσε στην εφημερίδα Le Figaro ότι τελικά η καταστολή θα ενισχυθεί, γεγονός που θα ωθήσει τις εργαζόμενες στο εν λόγω κύκλωμα σε ακόμη μεγαλύτερη περιθωριοποίηση. Η Μερτέιγ εξέφρασε την ελπίδα ότι η Γερουσία τελικά δεν θα εγκρίνει το νομοσχέδιο.

Εκ πρώτης όψεως, όλα δείχνουν ότι οι κυβερνώντες Σοσιαλιστές έχουν αποφασίσει να ενισχύσουν προς το αρνητικότερο τα ήδη χαμηλά ποσοστά δημοτικότητας του Προέδρου Φρανσουά Ολλάντ, ενώ συγχρόνως θα προκύψουν νέοι τρόποι να γεμίσουν τα ανεπαρκή ταμεία του υπουργείου Οικονομικών.  

Ωστόσο, οι στόχοι τους κάθε άλλο παρά εφικτοί είναι. Αφού εξακολουθεί να είναι νόμιμη η παροχή «υπηρεσιών», γιατί θα πρέπει να ποινικοποιείται η αγορά τους από πελάτες; Ποια η λογική του να διατηρείται η νομιμοποίηση των οίκων ανοχής και των μαστροπών, και η παράλληλη φορολόγησή τους, με μόνο στόχο την τροφοδότηση των δημόσιων ταμείων; Και αν ο στόχος της ποινικοποίησης εξαγοράς υπηρεσιών στα πορνεία είναι η ηθική, δεν είναι λογικό να απαγορευθεί η πορνεία εντελώς;


Ο «φόρος επί των πελατών των ιερόδουλων» δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να εισπραχθεί, όπως δεν εισπράττεται και η φορολογία του 75% στους εύπορους Γάλλους, που επέβαλε η κυβέρνηση. Ως αποτέλεσμα της θέσπισης του φόρου σε όσους έχουν εισόδημα πάνω από 1 εκατ. ευρώ ετησίως, οι πλούσιοι Γάλλοι έχουν κάνει μετοικεσία σε άλλη διεύθυνση. Στην περίπτωση αυτή, δεδομένου του ότι τα ευρωπαϊκά σύνορα παραμένουν ανοιχτά, αλλά και του ότι ο οποιοδήποτε μπορεί να πάει σε κάποιον οίκο ανοχής στο Βέλγιο, την Ισπανία και τη Γερμανία, χώρες που απέχουν μια ώρα μόνο από κάποιες περιοχές της Γαλλίας, οι δαπάνες των Γάλλων για τις συγκεκριμένες «υπηρεσίες» απλά θα μετακινηθούν εκτός χώρας.

Επιπλέον, αφού οι διαδικτυακές υπηρεσίες είναι αρκετά αναπτυγμένες, δεν έχει πλέον κανένα νόημα η εκστρατεία κατά της πορνείας του δρόμου. Σε σχόλιά τους στο διαδίκτυο, διάφοροι Γάλλοι εκφράζουν την άποψη ότι η κυβέρνηση έχει για άλλη μια φορά δείξει την ανικανότητά της και της συνιστούν να ασχοληθεί με τα πραγματικά προβλήματα των Γάλλων πολιτών: την ανεργία και την μείωση των παροχών κοινωνικής πρόνοιας. 
  Και απορεί κανείς. Είναι δυνατόν ο Φρανσουά Ολλάντ και οι σύμβουλοί του να είναι τόσο αντιεπαγγελματικοί; 

«Η Γαλλία μετατρέπεται σταδιακά σε ένα πειραματόζωο, στα πλαίσια της προσπάθειας κατάργησης ορισμένων μεθόδων και πρακτικών, μιας προσπάθειας που προέρχεται από το κέντρο της παγκόσμιας διακυβέρνησης», δήλωσε στην Pravda η κ. Άννα Φιλιμόνοβα, ερευνήτρια στο Κέντρο Μελετών για τα Βαλκάνια του Ινστιτούτου Σλαβικών Σπουδών της Μόσχας.  

«Η Γαλλία ανέλαβε τον ρόλο του ηθικού αυτουργού για λογαριασμό του ΝΑΤΟ. Η Γαλλία οργάνωσε την ανατροπή του Μουαμάρ Καντάφι, η Γαλλία εγκαινίασε κάποιες παράξενες κοινωνικές πρωτοβουλίες που είναι σαφώς εναντίον της θέλησης της πλειοψηφίας του γαλλικού λαού, όπως η θέσπιση νομοθεσίας που επιτρέπει τους γάμους μεταξύ ομοφυλόφιλων. Ο Φρανσουά Ολλάντ είναι ένας προστατευόμενος των Αμερικανών. Καταστρέφει μεθοδικά την παιδεία και το σύστημα υγείας και τα κάνει όλα αυτά με το σύνθημα «πίσω στη βαρβαρότητα και τη δουλεία.

Η Γαλλία μετατρέπεται γοργά σε πεδίο δοκιμών. Στη χώρα αυτή διεξάγονται πειράματα που μας δείχνουν πώς θα είναι ο κόσμος μέσα σε μερικά χρόνια, υπό τον έλεγχο της παγκόσμιας κυβέρνησης. Βλέπουμε την καταστροφή του κράτους πρόνοιας, και αυτά τα παιχνίδια με την πορνεία αποτελούν ένα ακόμη πείραμα, αν και σε μικρότερη κλίμακα. 

Μέσω της συγκεκριμένης νομοθεσίας, η οποία ανοίγει την πόρτα για την νομιμοποίηση της εμπορίας ανθρώπων από χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, ο Ολλάντ εκθέτει τους πολίτες της χώρας του σε πλείστους κινδύνους, αφού ο δείκτης εγκληματικότητας θα γίνει υψηλότερος και οι φορολογικές επιβαρύνσεις θα αυξηθούν. 

Επιχειρείται αυτή τη στιγμή μια προσποίηση ότι δήθεν λαμβάνονται μέτρα υπέρ των πολιτών, ότι δήθεν καταπολεμείται η εγκληματικότητα, ενώ συγχρόνως κανείς δεν θέλει να εμβαθύνει σε αυτό το φαινόμενο, διότι κάτι τέτοιο δεν επιτρέπεται

Στην πραγματικότητα, ο Ολλάντ τροφοδοτεί τα είδη εγκλήματος που αποτελούν αλυσίδα με την διακίνηση και την χρήση ναρκωτικών, αλλά και άλλα εγκλήματα, η πηγή των οποίων εντοπίζεται σε κυκλώματα και «διαδρομές» από την Ανατολική Ευρώπη και κυρίως από το Κοσσυφοπέδιο», κατέληξε η κ. Φιλιμόνοβα. 


Η αναδημοσίευση ενυπόγραφων άρθρων και μεταφράσεων του ιστολογίου επιτρέπεται μόνο με έγγραφη ενεργή αναφορά στο ιστολόγιο, ως ένδειξη σεβασμού προς τον γράφοντα, αλλά και ως αναγνώριση, έστω και δια της αντιγραφής, πως γινόμαστε καλύτεροι...


*Άρθρα του Lyuba Lulko στο Ας Μιλήσουμε Επιτέλους.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
-->
Την προηγούμενη εβδομάδα είχα την τύχη να συναντηθώ με έναν σημαντικό άνθρωπο από το εξωτερικό και τον κόσμο των funds. Μου μιλούσε με ενθουσιασμό για την πιθανότητα αντιστροφής της τάσης στην ελληνική αγορά. Ήταν φανερό ότι έχουν ήδη επενδύσει αρκετά χρήματα στην Ελλάδα. Κι όπως δήλωσε ο ίδιος, θα επενδύσουν στο επόμενο διάστημα ακόμη περισσότερο.

Είχα μπροστά μου έναν άνθρωπο που ήταν σίγουρος για την ευτυχή κατάληξη της ελληνικής περιπέτειας. Προσπάθησα, λοιπόν, να διαγνώσω που ακριβώς βρίσκεται η διαφοράς μας κι εγώ, ο ιθαγενής, ήμουν αρκετά πιο συγκρατημένος.

Σε γενικές γραμμές δεν διαφωνούσαμε. Πιστεύαμε και οι δύο ότι στην Ελλάδα έχουν γίνει ελάχιστα πράγματα τα τελευταία χρόνια και ότι αν οι Έλληνες είχαν προχωρήσει τις μεταρρυθμίσεις, αυτή την στιγμή θα τρίβαμε ήδη τα μάτια μας με την αλλαγή που θα είχε συντελεστεί σε όλους τους τομείς. Και οι δύο συμφωνήσαμε στο σημερινό αδιέξοδο και στο γεγονός ότι σύντομα θα έχουμε πολιτικές εξελίξεις.

Ποιες εξελίξεις; Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο την συμμετοχή της αριστεράς σε μία κυβέρνηση. Κι εδώ ακριβώς βρισκότανε η διαφορά μας. Ο συνομιλητής μας θεωρούσε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα νέο φαινόμενο ΠΑΣΟΚ. Δηλαδή, ένα κόμμα που ξεκινάει με αριστερή φρασεολογία, αλλά στην συνέχεια θα μετεξελιχτεί σε ένα σοσιαλδημοκρατικό μόρφωμα που θα αναλάβει να κάνει τις μεταρρυθμίσεις που δεν μπόρεσε να περάσει η δεξιά.

Προσωπικά θεωρώ ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ΠΑΣΟΚ. Αλλά ακόμη κι αν θα ήθελε να γίνει ΠΑΣΟΚ, υπάρχουν δύο στοιχεία που καθιστούν το «εγχείρημα» αδύνατο. Δεν υπάρχει ο αναγκαίος πολιτικός χρόνος για μία τέτοια μετεξέλιξη και επιπλέον δεν υπάρχει η δυνατότητα να δανειστεί η χώρα για να ασκήσει μία κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ μία πολιτική παροχών, όπως έκανε η κυβέρνηση Παπανδρέου την δεκαετία του ΄80.

Ξένος είναι ο άνθρωπος, με λίγες εμπειρίες από την ελληνική πραγματικότητα. Όταν τον ρώτησα, λοιπόν, ποια είναι η εμπειρία του από τον ΣΥΡΙΖΑ, μου είπε ότι συνάντησε ένα από τα ηγετικά στελέχη του κόμματος, τον κ. Δραγασάκη. Η πληροφορία αυτή στάθηκε η αφορμή για ένα ρεπορτάζ, σχετικά με το ποιος έχει αναλάβει από πλευράς ΣΥΡΙΖΑ τις επαφές με ξένους επενδυτές. Σωστά μαντέψατε, δεν υπήρξε έκπληξη. Τις επαφές τις έχουν αναλάβει κατά κύριο λόγο οι κ.κ. Δραγασάκης και Σταθάκης. Άνθρωποι που οι απόψεις τους απέχουν σημαντικά από εκείνες του κ. Στρατούλη για παράδειγμα.

Κι εδώ ακριβώς βρίσκεται η διαφορά μας στον υπολογισμό του πολιτικού ρίσκου. Ο φίλος από το εξωτερικό θεώρησε ότι αυτός είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Εμείς που έχουμε ζήσει λίγο παραπάνω την ελληνική πραγματικότητα δεν έχουμε πεισθεί γι΄ αυτό.

* Αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Κεφάλαιο" της 7ης Δεκεμβρίου


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Eσωτερικοί εχθροί, πράκτορες και προδότες της πατρίδας

Ποτέ δεν μας έλειψαν οι "εσωτερικοί μας εχθροί". Και ενώ έστω και προσωρινά με την κατάργηση της στρατιωτική κηδεμονίας μπήκαμε σε διαδικασία επούλωσης, όλα τα παλιά συμπτώματα, σαν γνώριμα φαντάσματα, επανεμφανίζονται πάλι από εκεί που ήταν κρυμμένα, φέροντας μια νοσηρή για το κράτος κατάσταση.

Από την μια η ΜΙΤ υπογράφει μυστικά πρωτόκολλα συνεργασίας με τις αεροπορικές εταιρίες και με την ΡΤΤ (σημ μεταφρ : Ο αντίστοιχος ΕΟΠΠΥ), και καταγράφει έτσι από το που ταξιδεύουμε μέχρι και τα αποτελέσματα των εξετάσεων ούρων μας, και από την άλλη ο πρωθυπουργός μας κάνει λόγο για "απόρρητα" του κράτους. Όλα αυτά που τα κάνει η ΜΙΤ δεν θεωρούνται ως παραβίαση της ιδιωτικής ζωής των ανθρώπων, αλλά όταν οι δημοσιογράφοι αποκαλύπτουν για το φακέλωμα των ανθρώπων τότε αυτό εκλαμβάνεται ως παραβίαση των κρατικών απορρήτων…

Δηλαδή όταν το κράτος καταγράφει σε ποιάν θρησκευτική κοινότητα ανήκει ο καθένας και σε ποιο συνέδριο μετείχε, αυτό δεν συνιστά αδίκημα, αλλά οι δημοσιογράφοι που κάνουν αυτές τις πράξεις είδηση, τότε κατηγορούνται π.χ.για "προδοσία της πατρίδας".

Το ότι άτομο που αναζητούνταν στην Γερμανία με ερυθρό δελτίο απήχθη από την ΜΙΤ δεν συνιστά θέμα, αλλά το ότι ένας νέος δημοσιογράφος το έκανε αυτό θέμα, αυτό θεωρήθηκε ως έγκλημα.

Έτσι το ότι το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας (MGK) χωρίς να έχει τέτοιο καθήκον διακηρύττει ως ένοχα συγκεκριμένα τμήματα της κοινωνίας δεν θεωρείται θέμα, αλλά όταν ένας δημοσιογράφος κάνει είδηση αυτή την πράξη τότε καθίσταται πρόβλημα.

Η ΜΙΤ, το MGK και η πρωθυπουργία άσκησαν από κοινού μηνύσεις κατά δημοσιογράφων που απλά έκαναν το καθήκον τους. Και μάλιστα δεν φτάνει αυτό, ο πρωθυπουργός φτάνει να κατηγορεί άμεσα τους εισαγγελείς που θα επεξεργαστούν αυτές τις μηνύσεις πως "παραβίασαν το σύνταγμα". Ενώπιον όλης της κοινής γνώμης δίνει εντολές και οδηγίες προς τις δικαστικές αρχές με έναν απειλητικό τόνο.

Μετά από την πτώση του F-4 βγαίνει ο δικηγόρος των θανόντων πιλότων και λέει πως με εντολή της ΜΙΤ υπήρξε εσκεμμένη παραβίαση για να δοκιμαστεί το ηλεκτρονικό σύστημα περισυλλογής πληροφοριών ονόματι ELINT. H MIT δεν διαψεύδει αυτόν τον ισχυρισμό, αλλά υποβάλλεται μήνυση κατά του δικηγόρου για "πρόκληση κατά ξένων ηγετών με πιθανή πρόκληση πολέμου". Στο τέλος της κατάρριψης ενός μαχητικού αεροσκάφους, όλες οι παραβιάσεις φορτώνονται σε έναν δικηγόρο.

Όταν η ΜΙΤ με πλαστά ονόματα παρακολουθεί τηλέφωνα δημοσιογράφων αυτό δεν αποτελεί πρόβλημα, αλλά η έρευνα αυτής ακριβώς της υπόθεσης συνιστά πρόβλημα. Είναι φανερό πως λειτουργεί ένας φοβερός μηχανισμός διαστρέβλωσης. Έτσι ο λογαριασμός για όλες τις αμαρτίες του κράτους πάει σε αυτούς που τολμάνε να ερευνήσουν όλα αυτά. Την ώρα που αίρεται η ιδιωτικότητα των πολιτών, το κράτος στήνει πύργους ολόκληρους σχετικά με τα δικά του απόρρητα. Η πολιτική μας αρένα γεμίζει πάλι με "προδότες", "εχθρούς" και "πράκτορες". 
Ξαναβλέπουμε πάλι από την αρχή μια γνώριμη ταινία….

Ορχάν Κεμάλ Τζεγκίζ
Μετάφραση Τουρκικά Νέα
Εφ. Ραντικάλ 9/12/2013


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου