Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

8 Μαρ 2012

Η κατάθεση της κ. Γεωργαντά έπεσε σαν ατομική βόμβα στην Εξεταστική Επιτροπή καθότι με τον πιο σαφή τρόπο αποδίδει τουλάχιστον πολιτικές ευθύνες σε στελέχη της πρότερης κυβέρνησεις Παπανδρέου. Μάλιστα η δήλωσή της για τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου δείχνει και πιθανότητα ποινικών ευθυνών τις οποίες θα πρέπει να υποστεί ο πρώην υπουργός.

Σαφείς αιχμές για τον ρόλο του πρώην υπουργού Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου και του εκλεκτού του, επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ, Ανδρέα Γεωργίου, άφησε η κυρία Ζωή Γεωργαντά κατά την κατάθεσή της στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής που διερευνά την συγκεκριμένη υπόθεση.

Αναλυτικά, η Ζωή Γεωργαντά σημείωσε ότι «το έλλειμμα φουσκώθηκε είτε από ανικανότητα, ή από απειρία ή σκοπιμότητα» και πρόσθεσε πως
«αν ο Παπακωνσταντίνου φούσκωσε συνειδητά το έλλειμμα θα πρέπει να κρεμαστεί στο Σύνταγμα».

Τόνισε ότι «δεν μπορώ να ξέρω αν οτιδήποτε έγινε ήταν εις γνώση των πολιτικών. Αυτό που ξέρω είναι ότι υπήρχε μεγάλη ανοχή στους χειρισμούς Γεωργίου».

Συμπλήρωσε, δε, πως
«κατά την άποψη μου, το έλλειμμα θα μπορούσε να συγκρατηθεί αν έπαιρνε μέτρα η κυβέρνηση και σήμερα θα μπορούσε να είναι μονοψήφιο. Λέω με επιφύλαξη ότι το πραγματικό έλλειμμα του 2009 ήταν 12,5% το άλλο ήταν "φούσκωμα"»
και εξήγησε ότι
«τα στοιχεία πειράχτηκαν για να πάει το έλλειμμα από 12,5% σε 13,6%. Ο Γεωργίου δεν μας ενημέρωνε για τίποτε, ενημέρωνε για τα πάντα τον Παπακωνσταντίνου».

Η κατάθεση - βόμβα της Ζωής Γεωργαντά έρχεται σε συνέχεια της αποκάλυψης από τον ανεξάρτητο βουλευτή κ. Κουρουμπλή, ο οποίος παρουσίασε επιστολή με την οποία ο κ. Γεωργίου ζητούσε την παρέμβαση του Πολ Τόμσεν, εκπροσώπου του ΔΝΤ στην Τρόικα, προκειμένου να αντικατασταθούν τα "ανεπιθύμητα" στον ίδιο μέλη της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής.


Αφήστε την 25η Μαρτίου, τα παρατράγουδα της οποίας μπορούν να αποφευχθούν με την απαγόρευση (αν θέλετε βάλτε τη λέξη σε εισαγωγικά) της παρέλασης.
Δεν είναι αυτό το θέμα.

Το θέμα είναι πως όλα αυτά είναι μικρές πρόβες γενικευμένων και μαζικών ταραχών σε όλη τη χώρα όταν ένα μεγάλο μέρος του κόσμου καταλάβει πως τα Γερμανο-γαλλικά αιμοβόρικα σχέδια τον υποχρεώνουν να χάσει τα πάντα, δήθεν για το καλό του.
Κι ένα άλλο κομμάτι, ίσως το μεγαλύτερο, καταλάβει πως θα πρέπει να σέρνεται για δεκαετίες προκειμένου να επιβιώσει, την ίδια στιγμή που οι αποικιοκράτες σύμμαχοι μας θα αλωνίζουν και θα μας ταπεινώνουν καθημερινά μέσα στην ίδια μας τη χώρα.

Πλέον όλο και λιγότεροι πείθονται πως τούτοι οι άνθρωποι θέλουν τον καλό μας.

Οι μεγάλες δυνάμεις της ΕΕ έχοντας αντιληφθεί πως η ύφεση είναι θέμα χρόνου και γι αυτές κάνουν αυτό που ξέρουν καλά: επεκτείνονται για να αντλήσουν πόρους στους οποίους θα στηρίξουν την ευημερία τους στον Νότο.

Πρόκειται για ξεκάθαρη νέου τύπου αποικιοκρατική πολιτική που ήδη για την Ελλάδα έχει ως συνέπεια απώλειες σε ανθρώπινες ζωές και θα έχει κι άλλες.

Βαδίζουμε σε μια άβυσσο, σε μια φρικαλέα κατάσταση, όπου σε λίγο τίποτα δεν θα είναι αναστρέψιμο.

Ο κόσμος ακούει για δισεκατομμύρια που φεύγουν κι έρχοντα,ι την στιγμή που βλέπει τα παιδιά του και τα φαντάζεται στην κυριολεξία σκλαβωμένα.

Το μαγικό ραβδί της ανάπτυξης όταν και αν έρθει, θα έχει χάσει τις ιδιότητες του.

Και οι ασκούντες την εξουσία έχουν χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα είτε γιατί δεν μπορούν να καταλάβουν είτε γιατί δεν θέλουν είτε γιατί κάποιοι από αυτούς την σχέση τους με την πολιτική την αντιλαμβάνονται ως σχέση με την εξουσία στην οποία θέλουν να παραμείνουν ό,τι κι αν γίνεται από κάτω, ακόμη κι αν η κόλαση κοχλάζει και απειλεί τους πάντες και τα πάντα.

Από ένα σημείο και μετά η κατάσταση θα πάψει να είναι ελεγχόμενη, γιατί οι απελπισμένοι κι αυτοί που δεν έχουν τίποτα να χάσουν θα είναι απελπιστικά πολλοί.

Μια παράκληση, λοιπόν, για όλους τους πολιτικούς που αγαπούν αυτόν τον τόπο: μην αφήσετε αυτήν την χώρα να κατρακυλήσει στο χάος το οποίο μπορεί να επωφεληθούν χθόνιες δυνάμεις και να μην αφήσουν τίποτα όρθιο.
Σηκώστε το ανάστημα σας απέναντι σε όσους έχουν συμφέροντα από το θάνατο της χώρας μας.

Δεν είναι δυνατόν η Γερμανία που στον πόλεμο του 40, μας έστειλε 200 χρόνια πίσω, να μην μας έχει δώσει ούτε μία δραχμή και σήμερα να επαίρεται πως εξακολουθεί να κερδίζει από την Ελλάδα εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ!!!

Κάντε το, παλέψτε, πάτε σε μία νέα διαπραγμάτευση όχι με την ουρά στα σκέλια, αλλά ως άνθρωποι που δεν έχετε να φοβηθείτε κανέναν.
Απέναντί σας υπάρχουν χώρες που επίσης χρωστάνε, επειδή αυτό επέβαλε η Νέα Παγκόσμια Οικονομία που αυτοί δημιουργήσανε και επιβάλλανε.

Τίποτα δεν αξίζει περισσότερο από μια ζωή που βαδίζει και πατάει σταθερά στο έδαφος της αξιοπρέπειας.

Αυτό είναι το αίτημα της Ιστορίας σήμερα.

Η άλλη επιλογή είναι η δυστυχία και η οδύνη, η εθνική τραγωδία, ένα πραγματικό ολοκαύτωμα, που θα το χρεωθείτε αναπόφευκτα, ακόμη κι αν η ευθύνη ανήκει ελάχιστα ή καθόλου σε εσάς.

Σκεφτείτε τα εκατομμύρια παιδιά και νέους αυτούς του τόπου.
Ανάμεσα τους βρίσκονται και τα δικά σας παιδιά.



Νέος θρίαμβος του Βουβουζέλου Χειροτερίδη…

Το έλλειμμα ξέφυγε κατά 4,43 δις!


Όχι υπουργός οικονομικών, ούτε για διαχειριστής ψιλικατζίδικου της γειτονιάς δεν κάνει ο κύριος Χαρατσόπουλος.

Ο άνθρωπος, που λέει ο λόγος, διακατέχεται από το σύνδρομο «χρυσάφι πιάνω στα χέρια μου και σκατό γίνεται!»

Τα συνολικά έξοδα του Δημοσίου ανήλθαν σε 110,8 δισ. ευρώ και τα έσοδά σε 85,9 δισ. ευρώ. Για αμοιβές προσωπικού δαπανήθηκαν 15 δισ. ευρώ, για πληρωμή τόκων 16,3 δισ. ευρώ, για κοινωνικές παροχές 7,3 δισ. ευρώ και για συντάξεις 6,5 δισ. ευρώ. Mε αυτά στοιχεία ο στόχος για έλλειμμα 9% του ΑΕΠ το 2011 μοιάζει με όνειρο απατηλό. Αυτό σημαίνει νέα μέτρα!
Και μετά πάλι νέα μέτρα και άντε ξανά μάνα νέα μέτρα στα νέα μέτρα, έως ότου κάμψουν πλήρως, όπως νομίζουν, το ηθικό του λαού μετατρέποντάς τον σε λαό επαιτών…

Τα φιλανθρωπικά συσσίτια και το κίνημα της πατάτας με τους «ευεργετούμενους» να συνωστίζονται και να μαλλιοτραβιούνται για ένα πιάτο φαί και για ένα τσουβάλι πατάτες, δίνουν το στίγμα της εικόνας που επιδιώκουν οι σύγχρονοι εθνοπροδότες ταγματασφαλίτες του ΠΑΣΟΚ που δημιούργησαν 528.000 ανέργους μέσα σε 2 χρόνια!

Κι από δίπλα τα χαζοπαλίκαρα του Σαμαρά να σιγοντάρουν τον Παπαδήμιο βόθρο, σχεδιάζονας, όπως ομολογούν κορυφαίοι και των δύο αποκομμάτων, τη συνέχιση της συγκυβέρνησης και για τα επόμενα τέσσερα χρόνια!!!

Κούνια που σας κούναγε αποδεκατιστές, ποια τέσσερα χρόνια, ούτε τέσσερις μήνες δε θα βγάλετε… Και πολλούς λέω…

Αντί να παπαρολογείτε περί «αυτοδυναμίας», «συγκυβέρνησης» και άλλα «όνειρα απατηλά» θα σας συμβούλευα να αρχίσετε να σκέπτεστε και να μεθοδεύετε από τώρα τον τρόπο που θα δραπετεύσετε…

Αν προλάβετε βέβαια, αφού όλοι οι δρόμοι θα είναι κλειστοί, εκτός εκείνου του δρόμου που οδηγεί στο ΓΟΥΔΗ!




Ο μονόδρομος της κυβέρνησης Παπαδήμου και του κόμματος του Μνημονίου δεν ακυρώνει μόνο την έννοια της Πολιτικής, αλλά και την ίδια τη Δημοκρατία.

Το πρώτο Μνημόνιο ναυάγησε, ζήτω το νέο Μνημόνιο! Μπορεί ούτε η τρόικα ούτε η κυβέρνηση Παπαδήμου να ξεστόμισαν ποτέ αυτή τη φράση, αλλά τη βροντοφώναξαν με τις πράξεις τους. Η αλήθεια είναι ότι το κόμμα του Μνημονίου απέφυγε να επιχειρηματολογήσει ή έστω να διαβεβαιώσει ότι το PSI, η νέα δανειακή σύμβαση και το νέο Μνημόνιο έχουν τις προϋποθέσεις να αποτρέψουν τη χρεοκοπία και να ξαναστήσουν την ελληνική οικονομία στα πόδια της. Αυτό που κατά κόρον έκανε ήταν να ισχυρίζεται ότι εάν δεν ψηφιζόταν το νέο πακέτο, η Ελλάδα θα οδηγείτο εκτός Ευρωζώνης και θα καταστρεφόταν. Για να πείσει την κοινή γνώμη, μάλιστα, δεν δίστασε να επιστρατεύσει το γνωστό εκβιαστικό δίλημμα, πασπαλίζοντάς το με άκρατη κινδυνολογία και αντιαισθητικές υπερβολές.

Ο μονόδρομος της κυβέρνησης Παπαδήμου και του κόμματος του Μνημονίου δεν ακυρώνει μόνο την έννοια της Πολιτικής, αλλά και την ίδια τη Δημοκρατία. Δεν πρέπει, ωστόσο, να προκαλεί έκπληξη. Η θεραπεία-σοκ στηρίζεται αποκλειστικά στην καλλιέργεια του φόβου και γι’ αυτό είναι από τη φύση της ασύμβατη με τη Δημοκρατία. Υπενθυμίζουμε ότι πρωτοεφαρμόστηκε στη Χιλή με εργαλείο τη δικτατορία του Πινοτσέτ. Στη σημερινή Ελλάδα δεν υπάρχει φόβος στρατιωτικού πραξικοπήματος. Καλλιεργείται συστηματικά, όμως, ο «μεταμοντέρνος» φόβος ότι το πιο μικρό «όχι» στην τρόικα θα οδηγήσει σε ολοκληρωτική καταστροφή. Είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος να παραλύουν και να κατακερματίζουν την κοινωνία.

Η ρητορική περί μονοδρόμου, όμως, έχει μία βάση. Όχι επειδή αντικειμενικά δεν υπάρχει άλλος δρόμος σε σχέση με το εθνικό συμφέρον, αλλά επειδή είναι μονοδρομισμένοι οι κυβερνήτες της Ελλάδας. Προϋπόθεση για να αποδώσει μια πολιτική είναι αυτοί που την εφαρμόζουν να την πιστεύουν και να είναι δια τεθειμένοι να την προωθήσουν χειριζόμενοι δημιουργικά τα όποια προβλήματα ανακύπτουν. Οι κυβερνήσεις Παπανδρέου και Παπαδήμου δεν έχουν κρύψει ότι η μόνη πολιτική που μπορούν να υπηρετήσουν είναι η πολιτική του Μνημονίου. Ακόμη κι αν υποχρεώνονταν από τις εξελίξεις να εφαρμόσουν μια άλλη πολιτική, το πιθανότερο είναι ότι με τη στάση τους θα επέφεραν την καταστροφή που είχαν προαναγγείλει.

Αυτός είναι ο λόγος που, ενώ είχαν αντικειμενικά περιθώρια –η Ελλάδα παραμένει συστημικός κίνδυνος για την Ευρωζώνη– να διαπραγματευτούν ένα βιώσιμο πρόγραμμα ανάταξης, ούτε καν το διανοήθηκαν. Αυτός είναι ο λόγος που, ενώ όφειλαν να έχουν επεξεργαστεί ένα ρεαλιστικό εναλλακτικό εθνικό σχέδιο για την ανάταξη της οικονομίας, ούτε καν το προσπάθησαν. Θεωρούν αυτονόητο ότι η πολιτική θα έρχεται delivery από την τρόικα.

Η πικρή αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα έχει χρεο κοπήσει από το 2010, από τη στιγμή που οι Αγορές έπαψαν να τη δανείζουν. Το μόνο που κατάφερε το πρώτο Μνημόνιο ήταν να μεταθέσει χρονικά τη χρεοκοπία, αλλά με υψηλό τίμημα. Είναι αξιοσημείωτο ότι ο χρόνος που αγοράστηκε δεν χρησιμοποιήθηκε για να προε τοιμάσει το κράτος και την κοινωνία, ώστε η χρεοκοπία να γίνει με συντεταγμένο τρόπο εντός της Ευρωζώνης και με το μικρότερο δυνατό οικονομικο-κοινωνικό κόστος. Αντιθέ- τως, το Μνημόνιο τροφοδότησε την ψευδαίσθηση ότι το αναπόφευκτο μπορεί να αποτραπεί. Η θεραπεία-σοκ όχι μόνο δεν απέτρεψε την αναπόφευκτη χρεοκοπία, αλλά επιδείνωσε τις επιπτώσεις της. Το ναυάγιο του πρώτου Μνημονίου δεν λειτούργησε ως δίδαγμα. Εξ ου και το νέο Μνημόνιο.

Η αγορά χρόνου, όμως, κοστίζει πανάκριβα. Το κόστος δεν περιορίζεται μόνο στον πολλαπλασιασμό των οικονομικών και κοινωνικών ερειπίων. Πριν από δύο χρόνια, το σύνολο σχεδόν του ελληνικού χρέους υπαγόταν στο ελληνικό Δίκαιο και τα κάθε είδους περιουσιακά της στοιχεία του Δημοσίου προστατεύονταν από ασυλία. Σήμερα, το σύνολο του χρέους έχει υπαχθεί σε αγγλικό Δίκαιο, έχει καταστεί ουσιαστικά ενυπόθηκο και η Ελλάδα έχει παραιτηθεί από την ασυλία της. Για την ακρίβεια, η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε έρμαιο των δανειστών της. Αυτοί είναι εξασφαλισμένοι ότι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο θα πάρουν πίσω τα χρήματά τους, αλλά η χώρα έχει απωλέσει τις βάσεις που είναι αναγκαίες για να ξανασταθεί στα πόδια της. 

Σταύρος Λυγερός από epikaira μοντάζ Γρέκι


Θαυμάστε ποια τέρατα και σημεία μπορεί να συμβούν, σε μια χώρα, όπου αυτοί, που την κυβερνούν, χαλκεύουν δόλια, προδοτικά και δολοφονικά, σε βάρος της, προγράμματα:

Το κείμενο, που έστειλε ο Φάνης Τσαπικούνης και που φαίνεται να έγραψε ο Λουκάς Γερόλυμπος,αποκαλύπτει μια πτυχή του σκοτεινού λαβύρινθου, στον οποίο μας έχουν παγιδέψει:

Για πρώτη φορά, λέει το κείμενο, ένα ελεύθερο (τυπικά τουλάχιστον) κράτος δέχεται να εκχωρεί όλα τα έσοδά του από ένα τεράστιο επενδυτικό πρόγραμμα, το πρόγραμμα ΗΛΙΟΣ στους δανειστές του.

Nα έχουν οι δανειστές του τον απόλυτο έλεγχο, την τιμολόγηση, την πώληση και την αγορά και να μην μπορεί ούτε μία κιλοβατώρα από αυτό το τεράστιο έργο να απορροφηθεί από την εγχώρια αγορά!

Σε άλλες εποχές όποιος υπέγραφε ένα τέτοιο κείμενο τον περίμενε το εδώλιο του δικαστηρίου με την κατηγορίας της απιστίας και της ζημίας ιδιαιτέρως μεγάλης αξίας σε βάρος του δημοσίου.

Σήμερα η κυβέρνηση πανηγυρίζει. Είναι η πρώτη φορά που ένα επενδυτικό πρόγραμμα αναφέρεται ονομαστικά σε ένα τέτοιο κείμενο ενδεικτικό της σημασίας και του βάρους που δίνουν οι Γερμανοί σε αυτή την επένδυση.

Η ακριβής διατύπωση του άρθρου 13 είναι η εξής: «Greece commits future cash flows from project Helios or other privatisation revenue in excess of those already included in the adjustment programme to further reduce indebtedness of the Hellenic Republic by up to 15 billion euros with the aim of restoring the lending capacity of the EFSF».

Δηλαδή, η Ελλάδα δεσμεύεται όλα τα έσοδα από το ΗΛΙΟΣ να πάνε για αποπληρωμή του δανείου, μέχρι το ποσό των 15 δισεκατομυρίων ευρώ. Είναι η πρώτη φορά που ένα μελλοντικό επενδυτικό πρόγραμμα της Ελληνικής Δημοκρατίας και όχι πρόγραμμα ιδιωτικοποίησης δεσμεύει όλα τα μελλοντικά του έσοδα για την αποπληρωμή των δανείων!

Και ποιος θα αγοράζει το ρεύμα; Η Γερμανία!

Ποιος θα πουλά το ρεύμα; Η Γερμανία!

Ποίου οι εταιρείες θα ωφεληθούν από την κατασκευή του έργου; Οι γερμανικές!

Πόση ποσότητα ρεύματος θα απορροφάται από την διψασμένη ενεργειακά τοπική αγορά; Ούτε μισό watt!

Η Ελλάδα θα παράγει ενέργεια για τη Γερμανία με πολύ χαμηλότερο κόστος απ’ ότι παράγεται στην Γερμανία λόγω της μεγάλης ηλιοφάνειας στη χώρα.

Οι Γερμανοί θα εισπράττουν τις επιδοτήσεις από την τράπεζα KfW και τα λεφτά που θα βγάζουν θα τα εισπράττουν πάλι οι Γερμανοί.

Πρακτικά πρόκειται για ένα δεύτερο κατοχικό δάνειο:

Οι Γερμανοί ζητάνε την έκταση, δανεική κι αγύριστη, την εκμεταλλεύονται, αποκομίζουν πολλαπλά οφέλη (φτηνή ενέργεια, έργο σε γερμανικές εταιρείες, επιδοτήσεις κλπ) και στην Ελλάδα μένει το αμφίβολο όφελος αποπληρωμής δανείων.

Και λέμε αμφίβολο γιατί το πόσο θα πωλείται το ρεύμα θα καθοριστεί από τους Γερμανούς! Δηλαδή έχουμε τον δανειστή ο οποίος εκμεταλλεύεται περιουσία του δανειζόμενου και πληρώνει όσα ο δανειστής θέλει!

Τρελλό; Όχι, απλά αντεθνικό!

Μάλιστα έχει συσταθεί ειδική ομάδα στην Κομισιόν, η οποία έχει ως αντικείμενο το συγκεκριμένο project.

Στην Ελλάδα έχουν εγκατασταθεί 200 μέγαβατ ηλιακής ενέργειας και μέχρι τέλους 2011 μπορούν να αυξηθούν στα 500. Η ικανότητα παραγωγής της Γερμανίας σε ηλιακή ενέργεια είναι με 17 γίγαβατ πολλαπλάσια.

Με το πρόγραμμα ΗΛΙΟΣ η Ελλάδα θα παράγει ενέργεια αξίας 25 δισ. ευρώ.

Για να καταλάβουμε την έκταση της κομπίνας ο ίδιος ο καθηγητής του Τεχνικού Πανεπιστημίου Μονάχου Τόμας Χαμάχερ που έχει εμπλακεί στο έργο (ο άνθρωπος και μόνο από αυτή την δήλωσή του σε γερμανικά ΜΜΕ δείχνει ότι είναι από τους Γερμανούς που αγαπούν και σκέφτονται την Ελλάδα) καταγγέλλει:

«Και στην περίπτωση του ΗΛΙΟΣ αυτοί που κερδίζουν είναι οι κατασκευαστές των ηλιακών μονάδων δηλαδή γερμανικές και κινεζικές εταιρίες και όχι οι ελληνικές.

Οι Έλληνες δεν θα έχουν κανένα κέρδος».

Ερώτημα: Κατόπιν αυτών, το άρθρο 13 μήπως θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο μιας πρώτης εισαγγελικής έρευνας;

Παπα-Ηλίας


Η σημερινή παρουσία του Πάνου Καμμένου στα ερτζιανά, και ειδικότερα στον «αέρα» του «Real Fm» ήταν άκρως διαφωτιστική, αναφορικά με ορισμένες από τις βασικές ιδεολογικές θέσεις, αλλά και τις πολιτικές προτεραιότητες και επιχειρήματα που θα προτάξουν οι Ανεξάρτητοι Έλληνες στην πορεία προς τις πρόωρες εκλογές. Επιδιώκοντας να προσελκύσουν στις τάξεις τους όσο το δυνατόν μεγαλύτερο ακροατήριο.

Ο πρώην βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας λοιπόν, υπογράμμισε με έμφαση ότι οι Ανεξάρτητοι Έλληνες δεν αναγνωρίζουν ουσιαστικά το ελληνικό χρέος, το οποίο έχουν καταγράψει οι διεθνείς εταίροι και δανειστές της χώρας, ζητώντας τη λήψη συγκεκριμένων και επώδυνων για την κοινωνία μέτρων, προκειμένου να καταστεί βιώσιμο.

«Το χρέος δημιουργήθηκε με παράνομο επιτόκιο, και γι’ αυτό το αρνούμαστε. Θέλουμε να μπει τέλος στην ατιμωρησία, ενώ απορρίπτουμε φυσικά την εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας», σημείωσε με έμφαση ο Πάνος Καμμένος.

Ο επικεφαλής του νέου κόμματος Ανεξάρτητοι Έλληνες, υπογράμμισε ότι το κίνημα την ίδρυση του οποίου εξήγγειλε πριν από μερικές εβδομάδες, έχει ως πρόλογο τη διαμαρτυρία της ελληνικής κοινωνίας, ενώ προανήγγειλε ότι δεν πρόκειται να υπάρξει συνεργασία με καμία άλλη πολιτική δύναμη, η οποία να αποδέχεται την ύπαρξη χρέους, και επομένως να συναινεί ή να αποδέχεται συγκαταβατικά την εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας της χώρας.

  • Γράφει ο Ρoor journalisto
Με αφορμή το “κούρεμα” των ομολόγων με το PSI η Καθημερινή έγραψε και για το δομημένο ομόλογο της JP Morgan και για τις ευθύνες των “ανίδεων προέδρων” των ταμείων. Οι πρόεδροι ίσως και να ήταν ανίδεοι αλλά τα ταμεία δεν έπαθαν τότε καμία ζημιά και αυτό γιατί η συναλλαγή του ομολόγου αναστράφηκε. Στο σημερινό μάλιστα άρθρο της η Καθημερινή το παραδέχεται γράφοντας “Την επένδυση των 130 εκατ. ευρώ στο δομημένο ομόλογο την πήραμε πίσω”.
Τα ταμεία πήραν πίσω τα λεφτά τους αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν ευθύνες για την όλη υπόθεση. Φυσικά και υπάρχουν και τις έχουν οι ίδιοι που τώρα απαιτούν το κούρεμα αλλά όπως πάντα οι δικές τους ευθύνες παραγράφονται όταν γίνονται εκλογές.
Τώρα, με αυτό το “κούρεμα”, θα υπάρξουν οι πραγματικές μεγάλες απώλειες για τα ταμεία. Το ασφαλιστικό σύστημα χάνει το πλέον το νόημα του γιατί οι ασφαλισμένοι πληρώνουν τις εισφορές τους για να έχουν περίθαλψη και συντάξεις, όχι για να σώζουν αμαρτωλές τράπεζες ούτε για να ξεπληρώνουν τα λάθη και τα εγκλήματα πολιτικών που παρουσιάζονται πλέον ως σωτήρες.

Από το “Εξαιρέσεις ομολόγων” (Καθημερινή 6/3/12)

Είναι η δεύτερη φορά στα τελευταία 5 χρόνια που τα ασφαλιστικά ταμεία δοκιμάζονται από τον κίνδυνο της πλήρους χρεοκοπίας, ακόμη και αν το Δημόσιο γλιτώσει από αυτήν. Η πρώτη ήταν με τα δομημένα ομόλογα, όταν για πρώτη φορά κοινωνικοί φορείς αξιοποίησαν εσωτερικές αντιθέσεις του τραπεζικού συστήματος και, με τη συμβολή ορισμένων ΜΜΕ, απέτρεψαν τεράστιες απώλειες από τους «έξυπνους» τίτλους που είχαν αγοράσει «ανίδεοι» –κατά την τότε ρήση του κ. Γ. Αλογοσκούφη– πρόεδροι. Οι σημερινοί πρόεδροι, υποψιασμένοι ως οφείλουν, διστάζουν να βάλουν την υπογραφή τους στο «κούρεμα» των αποθεματικών των ασφαλισμένων, είτε γιατί δεν έχουν εξουσιοδότηση από τις οργανώσεις που εκπροσωπούνται στα Δ.Σ. είτε γιατί είναι πεισμένοι πως χάνεται για πάντα ένα μεγάλο κομμάτι των περιουσιών των φορέων…

…Ηδη η ΑΔΕΔΥ ανακοίνωσε ότι θα στραφεί δικαστικά κατά της ΤτΕ, αλλά το πιο χαρακτηριστικό είναι ότι κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης στην οποία προέβη χθες ο υπουργός Οικονομικών, δεν άφησε κανένα περιθώριο εφησυχασμού: ο κ. Βενιζέλος αποσαφήνισε ότι δεν υπάρχει η παραμικρή διάθεση της τρόικας για αναπλήρωση της ζημίας που θα προκληθεί στο ασφαλιστικό σύστημα. Οι δανειστές δεν θέλουν να ακούσουν κουβέντα για αναπληρώσεις και το πολύ πολύ να εκχωρηθεί ένα μεταλλείο χρυσού (προς εκμετάλλευση) ή ένα μεγάλο οικόπεδο νοτίως της Κρήτης...

Προς κ. Βενιζέλο: Μην «πυροβολείτε» τα ασφαλιστικά μας ταμεία (Καθημερινή 8/3/12)

…Την επένδυση των 130 εκατ. ευρώ στο δομημένο ομόλογο την πήραμε πίσω, ενώ ο δημοσιογράφος πρόεδρος του ταμείου μας βρίσκεται στον Κορυδαλλό. Επιπλέον, η αφαίμαξη της περιουσίας των Ταμείων είναι μια ανήθικη πολιτικά πράξη, επειδή επενδύουν τα αποθεματικά των εισφορών μας.

Μέχρι στιγμής, υπάρχει απλώς ο νόμος της σιωπής. Επρεπε να εξαιρεθούν τα Ταμεία από το PSI για να μην εξαφανιστούν. Η κυβέρνηση υπόσχεται να καλύψει τη ζημιά με... κρατική περιουσία - και θεωρεί ότι δεν υπάρχει πρόβλημα. Ομως, ποιος τους πιστεύει...

Εντάξει. Ας συμμετάσχουν τα ασφαλιστικά ταμεία του Δημοσίου και οι διορισμένες διοικήσεις τους. Ας συμμετάσχουν οι τράπεζες που τόσα χρόνια κερδοσκόπησαν. Ας συμμετάσχουν τα διάφορα funds που τζογάρουν με τα ομόλογα. Ακόμη και τα ταμεία άλλων χωρών να χάσουν το καταλαβαίνουμε, αφού όταν αγόραζαν ομόλογα αναλάμβαναν και το αντίστοιχο ρίσκο.

Διαβεβαιώσεις ότι δεν θα δημιουργηθεί πρόβλημα στα ασφαλιστικά Ταμεία από το «κούρεμα» των ελληνικών ομολόγων, αλλά αντίθετα θα υπάρξουν μέτρα που θα βελτιώνουν αισθητά το σημερινό επίπεδο της περιουσίας τους, είχε παράσχει από τις Βρυξέλλες, τον περασμένο Οκτώβριο, ο υπουργός Οικονομικών, Ευάγγελος Βενιζέλος. Εωλες διαβεβαιώσεις...

Η περιουσία των Ταμείων μας είναι προϊόν των εισφορών που καταβάλλονται επί δεκαετίες. Δεν ανήκει σε κανέναν άλλο παρά στους ασφαλισμένους, και η διαχείρισή της δεν μπορεί να εξυπηρετεί παρά τους καταστατικούς σκοπούς των Ταμείων. Διότι με βάση αυτά που λέει ο κ. Βενιζέλος και τις απειλές του κατά των ασφαλιστικών ταμείων που δεν θέλουν να συμμετάσχουν στο PSI, όσοι δεν θέλουμε το «κούρεμα» γιατί χάνουμε τις περιουσίες μας και τις ασφαλιστικές εισφορές μας, «είμαστε σχεδόν προδότες». Προδότες είναι αυτοί που έσυραν τη χώρα στη χρεοκοπία. Όχι εμείς…


Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η Ελλάδα, είναι η λαθρομετανάστευση. Κατά καιρούς έχουν ακουστεί πολλά λόγια από υπουργικά χείλη, σχετικά με την αντιμετώπιση της. Μας λένε ότι θα ληφθούν μέτρα ανακοπής του κύματος των λαθρομεταναστών, θα φτιαχτεί φράχτης στον Έβρο ώστε να μη μπορούν να εισέρχονται, θα δημιουργηθούν κέντρα κράτησης, κλπ. Ελάχιστα όμως έχουν γίνει μέχρι σήμερα για την επίλυση του προβλήματος.

Το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης έχει διογκωθεί τα τελευταία χρόνια και κανένας δεν γνωρίζει πόσοι ακριβώς λαθρομετανάστες βρίσκονται στην Ελλάδα. Σύμφωνα με εκτίμηση της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, η οποία έχει δημοσιευθεί στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία», ο αριθμός των νόμιμων και παράνομων μεταναστών στην Ελλάδα, ανέρχεται σήμερα σε 2,5 εκατομμύρια. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι, κατά τη διάρκεια του 2011 μπήκαν στην Ελλάδα περίπου 128.000 λαθρομετανάστες. Ο Ευρωπαικός Οργανισμός Συνεργασίας Συνόρων, FRONTEX αποδίδει αυτή την εξέλιξη και στο γεγονός ότι, δεν υπάρχουν στην Ελλάδα επαρκείς εγκαταστάσεις κράτησης (αντί να κρατούνται μέχρι 1 μήνα και στη συνέχεια να απελαύνονται, αφήνονται ελεύθεροι μετά από λίγες ημέρες).Αυτό από μόνο του αποτελεί, σύμφωνα με τη FRONTEX, κίνητρο και σε άλλους μετανάστες να κάνουν το ίδιο.

Πολλές περιοχές της Ελλάδας, αντιμετωπίζουν πρόβλημα, αλλά κυρίως το κέντρο της Αθήνας, όπου το πλήθος των λαθρομεταναστών έχει αυξήσει τα επίπεδα της εγκληματικότητας. Γι’ αυτό άλλωστε και ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη είχε ανακοινώσει, μέτρα για την καταπολέμηση της.

Ας πούμε λοιπόν ότι εφαρμόζονται τα ανακοινωθέντα μέτρα, οι συλλαμβανόμενοι λαθρομετανάστες που θα πηγαίνουν; Δεδομένου ότι δεν υπάρχει η δυνατότητα μετάβασής τους σε άλλες χώρες ή στην πατρίδα τους (μόνο εθελοντικά), σύμφωνα με τη συνθήκη Δουβλίνο ΙΙ, λόγω του ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν έχουν προβεί σε συμφωνίες επανεισδοχής με πολλά κράτη.

Ο φράκτης στον Έβρο, που σύμφωνα με τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη θα έλυνε το πρόβλημα της ανεξέλεγκτης εισόδου λαθρομεταναστών, έχει ήδη κηρυχθεί ο ανάδοχος του έργου και δρομολογείται η κατασκευή του. Μπορεί να έχει εναποτεθεί η προστασία της χώρας, σε διακόσιους συνοριοφύλακες και 200 στελέχη της FRONTEX, που απλά καταγράφουν τους εισερχόμενους;

Δυστυχώς, οι πολιτικές ηγεσίες της χώρας μας εξακολουθούν ακόμη να αγνοούν, να υποτιμούν και να υποβαθμίζουν το μεταναστευτικό πρόβλημα. Τις διαστάσεις, τη δυναμική και τις γεωπολιτικές του συνέπειες.

Η πολιτική των χαλαρών ή ανοικτών συνόρων που προωθείται,, από την Ευρωπαική Ένωση, με βάση την αρχή του ελεύθερου διεθνούς ανταγωνισμού, εξωθεί εκ των πραγμάτων μεγάλες μάζες ανθρώπων σε μετανάστευση. Πρώτον, γιατί οι επιχειρήσεις επιζητούν την απασχόληση ξένου προσωπικού χαμηλού κόστους για να είναι πιο ανταγωνιστικές και κερδοφόρες. Δεύτερον, γιατί η έλλειψη προοπτικών στη χώρα τους, η χαλάρωση των συνοριακών ελέγχων και οι πολιτικές ανοχής λαθρομεταναστών σε ευρωπαϊκές ή άλλες ανεπτυγμένες χώρες καθιστούν ελπιδοφόρα και εφικτή προοπτική τη λαθρομετανάστευση.

Πρόσφατα, ο Έλληνας ευρωβουλευτής της ΝΔ Γ. Παπανικολάου, εν όψει της παράτασης του Προγράμματος «Ποσειδώνας» για το 2012, ζήτησε από την Επίτροπο Εσωτερικών Υποθέσεων της Ε.Ε. κα. Μάλστρομ, την περαιτέρω ενίσχυση της επιχείρησης, δεδομένου ότι οι παράνομες μεταναστευτικές ροές προς τη χώρα εξακολουθούν να παραμένουν σε υψηλά επίπεδα.

Εν κατακλείδι. Προκειμένου να αντιμετωπισθεί σοβαρά και οριστικά το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης,

καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι,

  • κρίνεται απαραίτητη η ανάληψη υποχρέωσης από όλα τα κράτη-μέλη ότι δεν θα προχωρήσουν σε μαζικές νομιμοποιήσεις λαθρομεταναστών,
  • θα πρέπει να συμφωνηθεί η επανεξέταση του ορισμού του πολιτικού ασύλου, ώστε να αφορά αυστηρά τους καθαυτό πολιτικούς πρόσφυγες και να μην επιτρέπει στους πάντες να δηλώνουν πολιτικοί πρόσφυγες, όπως συμβαίνει σήμερα,
  • επιβάλλεται η διαμόρφωση μιας κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής για την περιφρούρηση των ευρωπαϊκών συνόρων, και
  • θα πρέπει να δοθεί συντονισμένη παροχή βοήθειας από την ΕΕ σε χώρες εκπομπής μεταναστών, ώστε να ενισχυθούν στις χώρες αυτές οι προοπτικές αναπτύξεως και επιτόπιας απασχολήσεως.
  • Κρίνεται απαραίτητη η επισκευή του φράκτη στον Εβρο σε σύντομο χρονικό διάστημα, για να σταματήσει η αιμορραγία εισροής λαθρομεταναστών.


«Ανεξέλεγκτη χρεοκοπία της απασχόλησης»
Στο «κοινωνικό πουθενά» νέοι και γυναίκες


Με αφορμή τη σημερινή δημοσιοποίηση των στοιχείων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για το ποσοστό ανεργίας που αγγίζει το 21%-υπερδιπλάσιο του ευρωπαϊκού μέσου όρου (10.1%)- επιβεβαιώνοντας τους χειρότερους φόβους, ο Ευρωβουλευτής Κώστας Πουπάκης έκανε την ακόλουθη δήλωση:

"Ο μαζικός «εξοστρακισμός» στην ανεργία συνεχίζεται με αυξανόμενη ένταση για τους Έλληνες εργαζόμενους, την ώρα που η χώρα μας κατακτά άλλη μια αρνητική ευρωπαϊκή πρωτιά με την ύφεση να φθάνει το 7%.

Μόνο τον τελευταίο χρόνο, σχεδόν 300.000 συμπολίτες μας (η μεγαλύτερη αύξηση στην Ε.Ε. κατά 40.9%) βρέθηκαν στις λίστες απόγνωσης και απογοήτευσης του ΟΑΕΔ, που πλέον μοιράζει «φιλοδωρήματα ντροπής» όταν οι ανατιμήσεις στα είδη πρώτης ανάγκης υπερβαίνουν τα όρια της αισχροκέρδειας.

Τα ποσοστά ανεργίας των νέων έως 34 ετών παραπέμπουν σε κράτη της Βορείου Αφρικής, με την «πτώχευση» κάθε επαγγελματικής ελπίδας και προοπτικής να μετατρέπει την «ξενιτιά» σε μονόδρομο για το πιο πολύτιμο αναπτυξιακό κεφάλαιο του τόπου μας.

Η αδυναμία εύρεσης εργασίας εκτοξεύει τον αριθμό των μακροχρόνια ανέργων αλλά και το μέσο χρόνο παραμονής στην ανεργία διαμορφώνοντας συνθήκες απόλυτης φτώχειας για χιλιάδες νοικοκυριά.

Οι γυναίκες συνεχίζουν να αποτελούν τον «εύκολο στόχο» της απόλυσης και τα βασικότερα θύματα του «εργασιακού περιθωρίου».

Χρήσιμοι και κρίσιμοι πόροι είτε μέσω ΕΣΠΑ είτε μέσω άλλων Ευρωπαϊκών Διαρθρωτικών Ταμείων (π.χ. Ταμείο Προσαρμογής στην Παγκοσμιοποίηση) χάνονται μεταξύ γραφειοκρατίας και ανικανότητας κάποιων ανευθυνοϋπεύθυνων, καθώς τα ποσοστά απορροφητικότητας των κονδυλίων για τη στήριξη της απασχόλησης, την ενίσχυση και κατάρτιση των ανέργων «σπεύδουν βραδέως»…

Το αρνητικό πρόσημο στη σχέση οικονομικά ενεργού και μη ενεργού πληθυσμού αποτελεί μια βραδυφλεγή βόμβα που υπονομεύει τη βιωσιμότητα των Ασφαλιστικών Ταμείων, την κοινωνική ζωτικότητα και την οικονομική ανάκαμψη.

Το «ανεξέλεγκτο κούρεμα» της αγοράς εργασίας τα τελευταία δύο χρόνια αποδεικνύει πως η απασχόληση δεν αυξάνει με τον εξευτελισμό των μισθών ούτε με την κατάργηση ή καταστρατήγηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας. Όσο αγνοούμε την αναπτυξιακή επίλυση του προβλήματος και τα αποτελέσματα του κοινωνικού διαλόγου, τόσο θα συνεχίζουμε να «παράγουμε» λουκέτα και να «εξάγουμε» ανέργους."


Άρχισε κόντρα Παπουτσή – Χρυσοχοΐδη;

Είναι δεδομένο πως η επόμενη ημέρα στο ΠΑΣΟΚ θα βρει μόνο το ΣΟΚ. Οι συμμαχίες έχουν αρχίσει να γίνονται ήδη ορατές και τα «στρατόπεδα» είναι απολύτως ευδιάκριτα. Το «κακό παιδί», ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, μετά τις τελευταίες του δηλώσεις για την οικονομική πολιτική (στην πραγματικότητα ήταν ευθείες βολές στις επιλογές Βενιζέλου), επανέκαμψε και σε δείγμα καλής πίστης «πυροβόλησε» τον αποχωρήσαντα από το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και υποψήφιο (εάν μπορέσει να μαζέψει τις απαραίτητες υπογραφές) για την προεδρία του κόμματος, Χρήστο Παπουτσή.

Η πολιτική διαμάχη που εξελίσσεται κατά τις τελευταίες ώρες, είναι ιδιαίτερα έντονη, αφού ο «βρώμικος Μιχάλης» κατόρθωσε πολλαπλά ταυτόχρονα χτυπήματα κάτω από τη μέση στον κ. Παπουτσή. Οι επόμενες ημέρες θα έχουν πολύ ενδιαφέρον, αφού πρέπει να θεωρείται δεδομένο πως τόσο ο Χρήστος Παπουτσής, όσο και ο κ. Καρχιμάκης, δεν πρόκειται να πέσουν τόσο εύκολα. Επικοινωνήσαμε με το γραφείο του κ. Παπουτσή και μας έδωσε την πρώτη απάντηση προς τον αμερικανοτραφή κ. Χρυσοχοΐδη, στην οποία ευγενικά αποκαλεί ψεύτη τον νυν υπουργό Προστασίας του Πολίτη.

Η απάντηση του Χρήστου Παπουτσή

Όπως θα μπορούσαν να διαβεβαιώσουν τον κ. Υπουργό, τόσο οι δύο Υφυπουργοί, κκ Μ. Όθωνας και Ελ. Οικονόμου καθώς και ο Αρχηγός της ΕΛΑΣ, Αντιστράτηγος Ν. Παπαγιαννόπουλος, στις 7/5/10 η δύναμη της ομάδας ΔΙΑΣ ανερχόταν σε 1916 άτομα, στις 7/3/12 η δύναμη της ομάδας ΔΙΑΣ ανέρχεται σε 1986 άτομα.

Οι 190 υπηρετούν στο κέντρο διοικητικής υποστήριξης και συντονισμού των επιχειρήσεων στις πέντε διευθύνσεις των περιφερειακών γραφείων.

Σήμερα, από τα 1986 στελέχη της ομάδας ΔΙΑΣ, 100 είναι τραυματίες, 353 βρίσκονται είτε σε εκπαίδευση, είτε σε κανονική, είτε σε αναρρωτική άδεια.

Βρίσκεται σε εξέλιξη η εξέταση 1200 αστυνομικών και ειδικών φρουρών προκειμένου να επιλεγούν για τις ομάδες δίκυκλης αστυνόμευσης. Ήδη, στον πρώτο κύκλο έχουν εξεταστεί 417 και έχουν επιλεγεί 48 για τη ΔΙΑΣ και 48 για τη ΔΕΛΤΑ. Η διαδικασία συνεχίζεται με την εξέταση ακόμη 700ων αστυνομικών προκειμένου να επιλεγούν οι κατάλληλοι.

Στις 7/5/10 τα δίκυκλα ήταν 1077 σε επιχειρησιακή ετοιμότητα.

Στις 7/3/12 τα δίκυκλα είναι 1137 , εκ των οποίων 813 σε επιχειρησιακή ετοιμότητα μετά από δύο χρόνια διαρκούς επιχειρησιακής χρήσης.

Έχει ήδη προκηρυχθεί διαγωνισμός για την αγορά 50 καινούριων μηχανών και η διαδικασία ολοκληρώνεται σε ένα μήνα. Ενώ, έχουν δεσμευτεί στον προϋπολογισμό 1 εκ ευρώ για την αγορά άλλων 100 μηχανών, για την οποία ετοιμάζεται η προκήρυξη του διαγωνισμού.

Οι αυξομειώσεις που παρουσιάζονται κατά καιρούς στον αριθμό της δίκυκλης αστυνόμευσης, σχετίζονται κυρίως με διοικητικής φύσεως θέματα ή άλλες υπηρεσιακές επιτακτικές ανάγκες (ασθένειες, ατυχήματα, επισκευές μοτοσικλετών, άδειες προσωπικού, εκπαιδεύσεις κ.λπ.). Σημειώνεται δε ότι, οποιαδήποτε πρόσκαιρη έλλειψη δύναμης παρουσιάζεται, αναπληρώνεται άμεσα από τις αρμόδιες Υπηρεσίες για την ενδυνάμωση της επιχειρησιακής δράσης των Ομάδων Δίκυκλης Αστυνόμευσης.

Όσον αφορά την αντιμετώπιση των προβλημάτων στο κέντρο της Αθήνας από την Άνοιξη του 2011, για πρώτη φορά άρχισε να εφαρμόζεται από την κυβέρνηση το ολοκληρωμένο σχέδιο δράσης. Και όσον αφορά την ΕΛΑΣ, με ειδικά διαταγμένες δυνάμεις επιχειρεί καθημερινά στο κέντρο και τις γειτονιές της Αθήνας.

Οι αστυνομικές δυνάμεις που διατίθενται στην Αθήνα, ενισχύθηκαν και σε μέσα, και σε ανθρώπινο δυναμικό. Από τα μέσα του περασμένου Νοεμβρίου, τοποθετήθηκαν στην Αθήνα 2000 νέοι αστυνομικοί και ολοκληρώθηκε η εκπαίδευση 1200 ειδικών φρουρών, οι οποίοι και αυτοί θα τοποθετηθούν στην Αθήνα.

Το Σεπτέμβριο του 2010, που ανέλαβε Υπουργός Προστασίας του Πολίτη ο κ. Χρήστος Παπουτσής, το βάρος του παρελθόντος σε εκκρεμή αιτήματα ασύλου μεταναστών, ήταν ήδη πολύ μεγάλο. 48.000 αιτήματα χορήγησης ασύλου. Δηλαδή; 48.000 άνθρωποι με «ροζ χαρτάκι» κυκλοφορούσαν στο κέντρο της Αθήνας. Όμηροι, στην αναμονή για εξέταση του αιτήματος ασύλου. Σήμερα, τα αιτήματα που εκκρεμούν έχουν μειωθεί κατά 17.000.

Επιπλέον, τα τελευταία δύο χρόνια η ΕΛΑΣ προχώρησε σε 25.000 απελάσεις παράνομων μεταναστών.

Τέλος, σημειώνεται ότι πραγματοποιήθηκε ιδιαίτερη συνάντηση του κ. Χρήστου Παπουτσή με τον Υπουργό κ. Μιχάλη Χρυσοχοΐδη όπου συζητήθηκαν οι προτεραιότητες στον τομέα της εσωτερικής ασφάλειας.

Ο κ. Χρήστος Παπουτσής ευχήθηκε στον κ. Χρυσοχοΐδη καλή επιτυχία στο έργο του.



Λένε, ότι σε μια κοινωνία τυφλών, κουμάντο πάντα κάνει ο μονόφθαλμος.
Έτσι λοιπόν, στην δική μας μικρή κοινωνία, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, κουμάντο πάντα κάνουν οι ίδιοι και οι ίδιοι μονόφθαλμοι, αυτοί δηλαδή που αποτελούν την πολιτική τάξη της χώρας.

Οι δε περίφημοι ανασχηματισμοί, όσο πομπώδεις κι αν είναι, θυμίζουν εκείνο το παιχνίδι με τις μουσικές καρέκλες… όπου οι ίδιοι και οι ίδιοι γυρνάνε γύρω γύρω, και όπου δουν άδεια καρέκλα κάθονται.
Μια ανακύκλωση δηλαδή, των ίδιων μπαγιάτικων συνταγών.
Των ίδιων «κουρασμένων» προσώπων.
Στις ίδιες ξεχαρβαλωμένες καρέκλες.

Ακόμη και στη σημερινή «φρέσκια» και «τεχνοκρατική» κυβέρνηση των ειδικών, βλέπουμε πάλι την ίδια μουχλιασμένη συνταγή.

Εκτός κι αν ο Χρυσοχοΐδης, με τόση πείρα στο υπουργείο Δημόσιας τάξης, θεωρείται πλέον ως τεχνοκράτης στο είδος του. Ως πραγματικός Κάλαχαν!

Μπορεί να τον δούμε καμιά μέρα και επίτιμο υποστράτηγο της ΕΛ.ΑΣ.
Ή ισόβιο αρχηγό της. Ποιος ξέρει;

Με τόση φόρα που πήρε στο συγκεκριμένο αντικείμενο, μπορεί και ο ίδιος πλέον να πιστεύει ότι είναι η μετενσάρκωση του J. Edgar Hoover.

Προσωπικά όμως, δεν μπορώ να καταλάβω το πώς και το γιατί, ο συγκεκριμένος πολιτικός θεωρείται άκρως επιτυχημένος στον τομέα της δημόσιας τάξης;

Επειδή επί υπουργίας του, και λόγω συγκεκριμένων ιστορικών συγκυριών, συνελήφθη ένα μικρό παράρτημα της 17Ν;

Ή κάποιοι άλλοι «κατσαπλιάδες» της εγχώριας τρομοκρατίας;

Ε, και;

Εντάξει, δεν λέω. Από τότε που συνέλαβαν τον Ξηρό και τα άλλα παιδιά, κοιμάμαι πιο ήσυχος. Τι να σας πω; Τόσο πολύ τους φοβόμουν…

Στον τομέα όμως της καταπολέμησης της εγκληματικότητας, που αποτελεί και την πραγματική μάστιγα της χώρας, τι ακριβώς πέτυχε ο Βαλκάνιος αυτός βρώμικος Χάρυ;

Εκτός από διαπιστώσεις του τύπου ότι σύντομα θα γίνουμε Καμπούλ, τι άλλο έκανε;
Έτσι για να ξέρω.

Οι δείκτες της εγκληματικότητας έχουν πιάσει κόκκινο εδώ και χρόνια, και σύντομα η Αθήνα (και όλη η Ελλάδα) θα θυμίζουν εμπόλεμη ζώνη της υποσαχάριας Αφρικής.

Άρα που είναι η περίφημη επιτυχία του;

Εξάλλου, αυτός δεν είναι που δήλωσε ότι δεν διάβασε το μνημόνιο, διότι είχε παλιόκαιρο την μέρα που το ξεκίνησε, ή δεν είχε χρόνο, ή κάτι τέτοιο;

Θα τρελαθούμε;

Και τώρα προκύπτει και πάλι ως ο ιδανικός για να αναλάβει το κρίσιμο αυτό υπουργείο, σε μια τεχνοκρατική προσωρινή κυβέρνηση εν μέσω μνημονίου;

Ένα από τα διάφορα που ανέκαθεν μου προκαλούσε αλγεινή εντύπωση στο ποδόσφαιρο, ήταν το γεγονός ότι κάθε τόσο, μια ομάδα έδιωχνε ένα προπονητή ως ακατάλληλο, μόνο και μόνο για να τον επαναπροσλάβει μετά από μερικούς μήνες ως … σωτήρα.

Ξανά και ξανά. Ποτέ μου δεν το κατάλαβα.

Το ίδιο όμως βλέπουμε και στην πολιτική σκηνή.

Πόσοι μα πόσοι υπουργοί δεν παραιτήθηκαν, ή δεν αποπέμφθηκαν ως ανεπαρκείς, μόνο και μόνο για να τους ξαναδούμε στο ίδιο πόστο μετά από λίγο καιρό, φρεσκαρισμένους, και να μας υπόσχονται λαγούς με πετραχήλια;

Έτσι και με τον Χρυσοχοΐδη. Ήμουνα νιος και γέρασα, και ο Χρυσοχοΐδης πάντα θα φεύγει, και πάντα θα επιστρέφει… στο ίδιο υπουργείο (αχ, αυτά τα Wikileaks...!!!).

Χειροκροτούμενος, ως πετυχημένος.

Την ώρα που τα καλάσνικοφ κελαηδάνε στους δρόμους….

Strange Attractor



Τα όργανα έχουν αρχίσει για τα καλά στο ΠΑΣΟΚ αλλά δυστυχώς μεταφέρονται και στην κυβέρνηση. Η πρώτη του Μιχάλη… Κάλαχαν στο υπουργείο ΠΡΟ.ΠΟ. είχε από όλα. Και κορώνες και υποσχέσεις για πάταξη της εγκληματικότητας και άγριο θάψιμο του συντρόφου του κ. Παπουτσή. «Όταν έφυγα πριν από 17 μήνες, η ΔΙΑΣ είχε 2.000 αστυνομικούς και 1.000 μοτοσικλέτες. Τώρα, μαθαίνω ότι στο δρόμο είναι 1.300 και οι άλλοι στα γραφεία. Σε ποιών τα γραφεία βρίσκονται οι συγκεκριμένοι αστυνομικοί;» αναρωτήθηκε ο κ. Χρυσοχοϊδης.

Εδώ μάλιστα υπόσχεση ότι από αύριο κιόλας θα βγάλει στο δρόμο άλλους 700 αστυνομικούς ενώ «κοντά σ’ αυτούς θα προστεθούν πολύ γρήγορα άλλοι 1.000».

Ο νέος… παλιός υπουργός έδωσε έμφαση στην καταπολέμηση της εγκληματικότητας και της ανομίας ενώ μιλώντας για το κέντρο της Αθήνας είπε χαρακτηριστικά: “Δεν υπάρχει κέντρο Αθήνας σήμερα” συμπληρώνοντας οτι έχει υποβαθμιστεί και χρειάζεται να βελτιωθούν σημαντικά οι υποδομές. Πρόσθεσε μάλιστα οτι στο παρελθόν έχει στείλει πολλές επιστολές για το θέμα χωρίς ωστόσο να βρεθεί καποια λύση.

Είναι προφανής ο στόχος του κ. Χρυσοχοϊδη. Θα γεμίσει την Αθήνα με αστυνομικούς, δήθεν θα φαίνεται ότι γίνεται καλή δουλειά έτσι ώστε να μπορέσει να διασωθεί στις εκλογές. Δεν αποκλείεται μάλιστα να «εξαρθρώσει» και καμιά ομάδα από παιδαρέλια που νόμισαν ότι θα γίνουν σύγχρονοι Τσε Γκεβάρα.

Όμως, αυτές τις μπηχτές κατά του Παπουτσή τι τις ήθελε; Τόσους μήνες στο υπουργικό συμβούλιο δεν έλεγε καμιά κουβέντα, τώρα που ετοιμάζονται οι εκλογές στο ΠΑΣΟΚ το θυμήθηκε; Γιατί απ’ ότι μαθαίνουμε θα ανακοινώσει και τη στήριξή του στον Βενιζέλο έτσι για να διασωθεί και κομματικά. Θα αποκηρύξει τον Παπανδρέου και τους εκπροσώπους του (βλέπε Παπουτσή) και θα προσπαθήσει να κάνει δυναμική επιστροφή μετά την απίστευτη γκάφα με το Μνημόνιο που διάβασε.

Ας ελπίσουμε να βρει το χρόνο να διαβάσει τώρα τα μέτρα που έρχονται, έτσι για να μην αιφνιδιαστεί όπως και την πρώτη φορά.





Να μην επιτρέψουμε να χαθεί το κύπελλο του Ολυμπιονίκη Σπύρου Λούη. Καλούμε τους μεγάλους Έλληνες επιχειρηματίες να μην επιτρέψουν να χαθεί η Ολυμπιακή μας περιουσία....

Με έκπληξη και αγανάκτηση πληροφορήθηκε σήμερα ο Δήμαρχος Αμαρουσίου Γιώργος Πατούλης, πως στις 17 Απριλίου 2012 βγαίνει προς πώληση σε δημοπρασία του διεθνούς οίκου Christies, το κύπελλο του Έλληνα και Μαρουσιώτη Ολυμπιονίκη του Μαραθωνίου Σπύρου Λούη.

Ξεπουλιέται ένα κειμήλιο της σύγχρονης Ολυμπιακής Ιστορίας του τόπου μας και αιτία για την εξέλιξη αυτή είναι η αδιαφορία του Υπουργού Πολιτισμού κ. Π. Γερουλάνου, αλλά και της πρώην Υφυπουργού κ. Α. Γκερέκου, να ανταποκριθούν στις επανειλημμένες εκκλήσεις του εγγονού του Ολυμπιονίκη μας να αγοράσει το Ελληνικό Κράτος το κύπελλο που κέρδισε ο Σπύρος Λούης στους πρώτους σύγχρονους Αγώνες του 1896.

Την ώρα που η σημερινή πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Πολιτισμού ξοδεύει εκατομμύρια ευρώ των ελλήνων φορολογουμένων σε χορηγίες ιδρυμάτων στα οποία συμμετέχουν συγγενικά πρόσωπα, δεν βρίσκει λίγες χιλιάδες ευρώ για να κρατήσει στη χώρα ένα σημαντικό ιστορικό κειμήλιο.

Ο Υπουργός Πολιτισμού που άφησε αφύλακτη την Αρχαία Ολυμπία και την Εθνική Πινακοθήκη, έχει επιδείξει την ίδια παροιμιώδη αδιαφορία και σε ένα άλλο σημαντικό ζήτημα, αυτό της πρότασης του Δήμου Αμαρουσίου να προχωρήσουμε επιτέλους σε συνεργασία με την Πολιτεία στην τουριστική αξιοποίηση των Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων που βρίσκονται στο Μαρούσι, ακολουθώντας το μοντέλο άλλων πόλεων του εξωτερικού που φιλοξένησαν Ολυμπιακούς Αγώνες.

Μέσα από την αξιοποίηση των Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων και την ανάδειξη της πλούσιας ιστορίας της πατρίδας μας θα καταστήσουμε το τουριστικό μας προϊόν ελκυστικότερο, θα προσελκύσουμε επισκέπτες και θα φέρουμε ανάπτυξη στη χώρα μας. Δυστυχώς όμως η σημερινή ηγεσία του Υπουργείου Πολιτισμού αποδεικνύεται κατώτερη των περιστάσεων και ανίκανη να προωθήσει στον τομέα της ένα νέο αναπτυξιακό μοντέλο, που τόσο έχουμε ανάγκη ως χώρα και κοινωνία.

Η Διοίκηση του Δήμου Αμαρουσίου που μόλις σήμερα και τυχαία πληροφορήθηκε τη δυσάρεστη αυτή εξέλιξη αυτή, καλεί την ηγεσία του Υπουργείου Πολιτισμού να σταματήσει έστω και την ύστατη ώρα τη διαδικασία της δημοπρασίας ώστε να μην χαθεί το πολύτιμο αυτό κειμήλιο.

Παράλληλα, απευθύνεται σε όλες τις υγιείς δυνάμεις της χώρας αλλά και την απανταχού Ομογένεια ζητώντας τους να συμβάλλουν οικονομικά ώστε το κύπελλο του Σπύρου Λούη να μην καταλήξει στη συλλογή κάποιου ξένου συλλέκτη ή Μουσείου, αλλά να επιστρέψει στην πατρίδα του. Ο Δήμος Αμαρουσίου θα τον ανακηρύξει σε επίτιμο δημότη τιμώντας έτσι την προσφορά του στην Ολυμπιακή πολιτιστική κληρονομιά.


Δίνουν και παίρνουν τα σενάρια πιθανής εκτροπής και ανωμαλίας στην χώρα μας, με την σκυτάλη τώρα στα χέρια του ''Stratfor''. Φαίνεται πως κάποιοι επιθυμούν τη διατήρηση της σχετικής παραφιλολογίας. Με στόχο ποιόν; 'Εναν από τους ελάχιστους πυλώνες που απολαμβάνει πάντα της εμπιστοσύνης του ελληνικού λαού; Των ενόπλων Δυνάμεων δηλαδή; Μάλλον...

Όλοι θυμούνται την πρώτη νύχτα του περασμένου Νοεμβρίου. Όλοι θυμούνται τα όσα δημοσίευσαν τότε τα έγγραφα των WikiLeaks, όλοι θυμούνται το ξήλωμα της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων από τον τότε υπουργό Εθνικής Άμυνας Πάνο Μπεγλίτη. Κατά την άποψή μας έναν εκ των πλέον αποτυχημένων που πέρασαν από τον συγκεκριμένο θώκο.

Και σήμερα έρχονται οι αναλυτές του ''Stratfor'' και διαρρέουν δηλώσεις του τύπου πως ''...ένα πραξικόπημα θα μπορούσε να δώσει τη λύση, αφού οι Έλληνες δεν υπάρχει περίπτωση να μπορέσουν να αποπληρώσουν το χρέος τους και έτσι είναι βέβαιο ότι θα χρεοκοπήσουν''.

Περιέργως το συγκεκριμένο αμερικανικό think tank δέχεται ερωτήματα από ξένες τράπεζες και επενδυτές, για να τους ενημερώνει σχετικά με τη ρευστότητα στο ελληνικό πολιτικό σύστημα, αλλά και γενικότερα για ενδεχόμενη αποσταθεροποίηση στην Ελλάδα.

Επίσης επισημαίνεται κάτι κατά την άποψή μας απολύτως ορθό: Πως στις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις δεν επιτρέπεται (προφανώς από τους Έλληνες πολιτικούς) να διατηρούν στρατηγικό όραμα επειδή έχει καλλιεργηθεί ένα γενικό αντιμιλιταριστικό σε μεγάλη μερίδα της κοινής γνώμης. Η υπογράμμιση από το αμερικανικό think tank αυτής της αλήθειας, του ευνουχισμού δηλαδή των Ελλήνων αξιωματικών και του στρατεύματος από κάποιους σύριζα απεθνοποιημένους ελληνόφωνους, θα έπρεπε να προβληματίσει.

Εκτός κι αν φοβόμαστε να κοιταχτούμε στον καθρέφτη...

Γράφει ο Γρηγόρης Ζωγραφάκης

Παρασκευή, 19 Σεπτεμβρίου 2008: Αίτημα πτώχευσης Lehman Brothers

Μόλις έχει ανοίξει ο ασκός του Αιόλου… Όλα όσα το έδειχναν επιμελώς σχεδιάστηκαν ή επιδεικτικά αγνοήθηκαν…
Ξεκινάει ο αγώνας δρόμου για τη διάσωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος… Φυσικά με κρατικές επιδοτήσεις… Η αμερικανική Κυβέρνηση διασώζει την AIG γιατί η πυροδότηση των ασφαλίστρων κινδύνου που καλούταν να πληρώσει για τις επισφάλειες της Lehman Bros. θα την έστελνε στη χρεοκοπία…

Τα τοξικά ομόλογα όμως περνούν σύντομα στην άλλη άκρη του Ατλαντικού…
«Μολύνουν» τις Τράπεζες και εν συνεχεία τα κράτη τα οποία χρηματοδοτούν τις επισφάλειες τους…

Κάπως έτσι αρχίζει να κοινωνικοποιείται η ζημιά η οποία προκλήθηκε από τη φούσκα που διογκώθηκε τα προηγούμενα 10 χρόνια….

Σήμερα η «μόλυνση» θα περάσει από τα κράτη στα νομίσματα… Αυτό είναι το τελικό σχέδιο… Χρειάζεται όμως ένα γεγονός που θα προκαλέσει αυτή την «μόλυνση»…

Χρειάζεται κάτι μεγαλύτερο από την χρεοκοπία ενός κολοσσού… Η βόμβα είναι έτοιμη να πυροδοτηθεί…

Αν σήμερα ανάψει το φυτίλι των ρητρών συλλογικής δράσης, η υποχρεωτική ένταξη δηλαδή ομολογιούχων στο PSI,η ενεργοποίηση των ασφαλίστρων κινδύνου και η κατάταξη της Ελλάδας σε καθεστώς χρεοκοπίας τις επόμενες μέρες είναι η τέλεια «μόλυνση» του νομίσματος…
Όσο κι αν φαίνονται αυτά ως συνέπεια και απότοκο μιας λανθάνουσας κρίσης αν κάποιος παρατηρήσει προσεκτικά μιλάμε για ένα τέλεια οργανωμένο σχέδιο ακόμη και ως προς την επιλογή των προσώπων που το υλοποιούν…

Η κρίση του 1929-και αυτή καλοσχεδιασμένη-ωχριά υπερβολικά μπροστά σε αυτό που ζούμε…

Μακάρι να διαψευστώ αλλά οι επόμενες μέρες θα δείξουν ότι κανείς δεν νοιάζεται για την Ενωμένη Ευρώπη που όλοι μας λένε ότι δίνουν αγώνα για αυτή… Όλοι δουλεύουν για την «μόλυνση» των νομισμάτων…

Και αυτή θα φέρει αργά ένα ΝΟΜΙΣΜΑ το οποίο φυσικά θα πρέπει να ελέγχεται από μια ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ…

Το σχέδιο αυτό μόνο ένας παράγοντας μπορεί να το ανατρέψει και να το αποτρέψει… Κάτι που θα αλλάξει άρδην την κατάσταση, όπως η πανώλη τον Μεσαίωνα, που επηρέασε την αλλαγή της Ευρώπης όχι μόνο γεωγραφικά αλλά κοινωνικά και οικονομικά… Κάτι που θα ξεφύγει από το «τέλεια οργανωμένο σχέδιο»….


  • Γράφει ο Διογένης ο Κυνικός
Τι ποιο φυσικό τώρα που πλησιάζει η εθνική εορτή της 25ης Μαρτίου να τιμήσουμε και εμείς τις ειδικές δυνάμεις και γενικά τις ένοπλες δυνάμεις της πατρίδας μας. Εμείς όμως θα πρωτοτυπήσουμε. Δεν θα τιμήσουμε την Μονάδα Υποβρυχίων Καταστροφών του Πολεμικού μας Ναυτικού… Δεν θα τιμήσουμε τους πρασινομπερέδες…. Δεν θα τιμήσουμε αυτούς που έχουν περάσει και τελειώσει με επιτυχία τα σχολεία των ειδικών δυνάμεων κυρίως των ΗΠΑ όπως είναι για τους Rangers ή για τους SEALS… Θα τιμήσουμε τους ΚΟΜΑΝΤΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥΣ όπως η κυρία Διαμαντοπούλου!!!!

Και δεν μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά γιατί το είπε σε δηλώσεις της. Όπως ανέφερε, οι επόμενες 30 ημέρες είναι πολύ κρίσιμες, σε ό,τι αφορά στα θέματα του συγκεκριμένου χώρου (υπουργείο Ανάπτυξης), τονίζοντας ότι η κυβέρνηση έχει ανάγκη από κομάντος.!!! Είναι να απορεί κανείς πως έχουμε παρεξηγήσει όλους αυτούς τους πολιτικούς που δίνουν τις μάχες για εμάς…. Έχουμε ποτέ αναλογιστεί εμείς οι πολίτες τι πόνο, αγωνία, άγχος αισθάνονται οι κομάντος; Τον ιδρώτα και το αίμα που χύνουν για εμάς; Έτσι και οι πολιτικοί μας!!! Ανάθεμα τους βατραχανθρώπους που λένε ότι υποφέρουν… Αμ, δεν έχετε δει άνδρες και γυναίκες των ειδικών δυνάμεων τι περνάνε οι υπουργοί, για αυτό και διαμαρτυρόσαστε καμιά φορά ή και δεν ολοκληρώνετε την εκπαίδευση σας… Και όλοι εσείς των ειδικών δυνάμεων είσαστε καλοπληρωμένοι, έχετε τα υπηρεσιακά σας αυτοκίνητα, γραμματείς και φαρισαίους, αναγκάζεστε να παίζετε τένις, να πηγαίνετε για κανό, στη σάουνα της Βουλής για να ξεσκάτε…. Ωχ κάποιο λάθος πρέπει να έχει γίνει!!! Αυτά ισχύουν για τους πολιτικούς, για τους βουλευτές και για τους υπουργούς, όχι για εκείνους που δίνουν πραγματικά την ζωή τους για την πατρίδα… Οι άλλοι των ειδικών δυνάμεων, πληρωνόντουσαν με ένα μισθό που δεν έφθανε ούτε κατ’ ελάχιστον αυτόν του κλητήρα του Υπουργείου Οικονομικών ή του καφετζή στα ΕΛΠΕ!!!! Και σήμερα πληρώνονται με ψίχουλα. Με το σουσάμι από ένα κουλούρι, ούτε καν το κουλούρι το ίδιο!!!

Αλλά φαίνεται ότι για να γίνεις υπουργός πρέπει να το έχεις στο αίμα σου. Και μας λυπεί ιδιαίτερα να ακούμε από ανθρώπους που τους είχαμε σε εκτίμηση, όπως ο κύριος Μπαμπινιώτης δηλώσεις του τύπου ότι «Πάω με μία διάθεση μόνο να προσφέρω κάποιες υπηρεσίες αυτό το διάστημα. Δεν έχω πολιτικές βλέψεις, ούτε είχα υπόψη μου να αναλάβω τέτοια πόστα. Κάνω μία εξαίρεση στον εαυτό μου και τη συνείδησή μου γιατί η χώρα περνά δύσκολες στιγμές που δεν χωρούν αρνήσεις όταν κάποιος καλείται να προσφέρει, και νομίζω ότι κάτι θα προσφέρω». Και εδώ έρχεται ο αγράμματος πολίτης, που δεν έχει τις γνώσεις του κυρίου υπουργού πλέον, και ρωτά: Και τι θα κάνετε, τι θα προσφέρετε κύριε Μπαμπινιώτη σε διάστημα 1-2 μηνών μέχρι να γίνουν οι εκλογές; Τι θα λύσετε εσείς σε αυτό το διάστημα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα; Πως θα συνεισφέρετε να ξεπεραστούν οι δύσκολες στιγμές με την θητεία σας αυτή ως υπουργού της Παιδείας για ένα τόσο σύντομο διάστημα, που δεν θα προλάβετε ούτε τους συνεργάτες σας να μάθετε εκεί;

Ακριβώς λοιπόν επειδή τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα όλοι αυτοί οι πολιτικοί και νέο-πολιτικοί καλά θα κάνουν να σιωπούν και τουλάχιστον να μην προκαλούν τους βασανισμένους πολίτες αυτής της χώρας… Ήθελε ο κύριος Μπαμπινιώτης να γίνει υπουργός; Δικαίωμα του ή πρόβλημα του να συμμετάσχει με αυτούς που εξαθλίωσαν τους πολίτες αυτής της χώρα; Μην μας το παίζει όμως και ότι θυσιάστηκε…. Και όσον αφορά την κυρία Διαμαντοπούλου, μια ταπεινή συμβουλή. Επειδή δεν γνωρίζει τι πάει να πει κομάντος, τι περνά κάποιος για να γίνει κομάντος, τι θυσιάζει από αγάπη προς αυτή την πατρίδα, μην χρησιμοποιεί την λέξη αυτή για τους πολιτικούς… Δεν κάνει να τα ισοπεδώνουμε όλα σε αυτή την χώρα και μάλιστα παραμονή εθνικής εορτής….

Το φωτομοντάζ είναι από το "Γρέκι"



Του Παναγιώτη Λιάκου

Κυριακή, 25 Μαΐου 1941. Οι Γερμανοί τραυματίες καταφθάνουν σε τέτοιο ρυθμό που η γερμανική διοίκηση υποχρεώθηκε να καλέσει Ελληνίδες νοσοκόμες. Οι περισσότερες, όμως, αρνήθηκαν να υπηρετήσουν. Η Μαρία Μεσολωρά, επικεφαλής του νοσοκομείου του Ερυθρού Σταυρού, συνελήφθη επειδή αρνήθηκε να διατάξει τις δικές της να ανταποκριθούν. Σε μια δραματική σκηνή, όπου όλο το σώμα των νοσοκόμων της συγκεντρώθηκε μπροστά σε Γερμανούς στρατιωτικούς ιατρούς για να ακούσει τις απαιτήσεις τους, η Μαρία είπε: "Κύριοι, δεν θα μπορέσουμε ποτέ να ξεχάσουμε ότι πενήντα δύο γιατροί μας και νοσοκόμες μας σκοτώθηκαν τότε που βομβαρδίσατε τα νοσοκομεία μας και τα πλωτά μας μέσα…" Ημερολόγιο Κατοχής 1941-1942, εκδόσεις Μέτρον, σελ. 46.

Η παροχή υπηρεσιών υγείας σε συνθήκες Κατοχής πάντοτε ήταν μια εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση. Τα μέσα λιγοστά, το ανθρώπινο δυναμικό αποκαμωμένο, το ηθικό χαμηλό και το μίσος για τον εισβολέα υπαρκτό. Το περιστατικό που παρατίθεται σ' αυτή τη συλλεκτική έκδοση είναι ενδεικτικό του ήθους και της φιλοπατρίας των Ελλήνων, που τους ορίστηκε να υπερασπίζονται πάντα τις αξίες του Ανθρωπισμού και της Ελευθερίας.

Οι εποχές περνούν και οι καταστάσεις αλλάζουν ταμπέλες. Όμως, μένει ίδιος και απαράλλαχτος ο πυρήνας των προκλήσεων, των προβλημάτων και των υπερβάσεων που κάνουν οι εν κυριολεξία σωτήρες των ζωών μας. Οι γιατροί, οι νοσοκόμες, ακόμα και το προσωπικό που μεριμνά για την καθαριότητα των νοσοκομειακών μονάδων και στις μέρες μας λειτουργούν σε συνθήκες Κατοχής.

Την ίδια στιγμή οι συνεργάτες του εχθρού και η συμμαχία των προθύμων φωνάζει πάνω από τα κρεβάτια του πόνου ότι "έχουμε δημοκρατία" και πως "προσαρμοζόμαστε στα δεδομένα της συγκυρίας".

Ένα έμφραγμα (συνοδευόμενο από πνευματικό οίδημα) που υπέστη στενό συγγενικό πρόσωπο υποχρέωσε τον υπογράφοντα να σπεύσει - μεταμφιέζοντας τον πανικό σε αποφασιστικότητα και ψυχραιμία - στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Αττικόν. Εφημέρευε και οι χώροι του ήταν πλημμυρισμένοι με ανθρώπινο πόνο και αγωνία. Λεφούσια αρρώστων πολιορκούσαν από παντού γιατρούς και νοσοκόμες, που προσπαθούσαν να αντιγράψουν το θαύμα του Χριστού με τα ψάρια. Να καλύψουν οι ελάχιστοι (σε αριθμό, αλλά σπουδαίοι σε αξία) το πρόβλημα των πολλών. Να προσπαθήσουν να μένουν απερίσπαστοι στο μείζον, που είναι η ανθρώπινη ζωή, και να αγνοήσουν το έλασσον: τις φωνές, τις απειλές τρομοκρατημένων συγγενών, τις περικοπές στους μισθούς τους.

Οποιοσδήποτε κάνει τον κόπο να παρατηρήσει νηφάλια τη δουλειά αυτών των ανθρώπων θα μπορέσει να κάνει τον παραλληλισμό: ακροβάτες αποπειρώνται να ισορροπήσουν σε σχοινί, δίχως δίχτυ ασφαλείας εν μέσω θυέλλης.

Μαρασμός

Η τάξη μέσα στο χάος είναι εφικτή από ανθρώπους που εξαθλιώνονται με νομοθετήματα, πράξεις νομοθετικού περιεχομένου και υπουργικές αποφάσεις. Έξω από το νοσοκομείο υπήρχαν πανό για τις επερχόμενες κινητοποιήσεις. Η τρόικα δεν θέλει καλώς λειτουργούντα πανεπιστημιακά νοσοκομεία. Μεγάλη πολυτέλεια η υγεία για κατεχομένους ιθαγενείς. Οι καλοί γιατροί (έχουμε πληθώρα εδώ στη γη του Ιπποκράτη και του Ασκληπιού) πρέπει να προσφέρουν υπηρεσίες στους ισχυρούς δανειστές μας. Οπότε, μια καλή μνημονιακή λύση είναι να οδηγήσουμε νοσοκομεία σαν το Αττικόν στον μαρασμό, για να επέλθει και το λουκέτο κάποια στιγμή.

Η κατάσταση του συγγενή μου, όπως με ενημέρωσαν στην είσοδο, ήταν επισφαλής (για να το θέσω κομψά). Αμέσως εισήχθη στην εντατική. Έπρεπε να ακολουθήσει στεφανιογραφία και - αν υπήρχε τύχη - να μπορεί να γίνει στεντ. Η ώρα είχε προχωρήσει και, όπως ενημερώθηκα, υπερωρίες δεν επρόκειτο να καταγραφούν - πολλώ δε μάλλον να πληρωθούν. Νοσοκόμος, που είχαν γκριζάρει τα μαλλιά του και τα γένια του μέσα στα έτη της υπηρεσίας του στους Έλληνες, μου είπε το εξής: "Έχω 23 χρόνια υπηρεσίας, δύο παιδιά και έπαιρνα περίπου 1.530 ευρώ. Τώρα μου ήρθε το εκκαθαριστικό του δεκαπενθήμερου και ήταν 350 ευρώ. Πώς να ζήσω τα παιδιά μου;" Δεν είχα απαντήσεις να του δώσω. Μόνο ευχές κι ένα βλέμμα συμπαράστασης. Οι άνθρωποι των έκτακτων περιστατικών δεν είχαν λαμβάνειν αύξηση μισθού. Μόνο σασπένς και χειρουργεία μέχρι τελικής πτώσεως.

Τα λεπτά περνούσαν βασανιστικά αργά. Ο χρόνος σταματημένος. Ξαφνικά, ανοίγει η πόρτα από την αίθουσα όπου έγιναν η στεφανιογραφία και το στεντ του δικού μου. Χωρίς να μου πουν τίποτα, κατάλαβα ότι όλα πήγαν καλά. Η ομάδα χαμογελούσε και έκανε αστεία. Τα πρόσωπά τους άστραφταν από ικανοποίηση λες και μερίμνησαν για συγγενή τους.

Άνθρωποι έσωζαν ανθρώπους και γελούσαν…
Σ' αυτούς κόβουν χρήματα, όνειρα και προοπτικές ανθρωπάκια σαν τον κάθε Λοβέρδο.
Από εμένα, ένα απέραντο ευχαριστώ.


Πηγή: Κυριακάτικη Δημοκρατία, 4/03/2012

Τα μεγάλα γεγονότα, οι άνθρωποι τα αντιλαμβανόμαστε εκ των υστέρων. Την περίοδο που λαμβάνουν αυτά χώρα, συνήθως τυρβάζουμε περί άλλων, ίσως γιατί δεν είμαστε σε θέση να αξιολογήσουμε τις συνέπειες.

Αυτό που λαμβάνει χώρα την τελευταία εβδομάδα και ολοκληρώνεται σήμερα είναι η μεγαλύτερη αναδιάρθρωση χρέους στην οικονομική ιστορία της ανθρωπότητας.

Μια χώρα, η Ελλάδα, αναδιαρθρώνει χρέος ίσο περίπου με την αξία του ΑΕΠ της.

Για όσους έχουν μια συνολική εικόνα σε πλανητικό επίπεδο, η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους μοιάζει να αποτελεί μια πρόβα τζενεράλε για την αναδιάρθρωση του παγκόσμιου χρέους που φτάνει περίπου τα 38 τρισ. δολάρια όταν το παγκόσμιο ΑΕΠ υπολογίζεται σε 60 τρισ. δολάρια.

Χρόνια τώρα οι Κασσάνδρες περιμένουν το τέλος του κόσμου ή έστω του καπιταλισμού, καθώς το χρέος της Δύσης έχει δημιουργήσει μια τεράστια ανισορροπία η οποία απειλεί να ανατρέψει την ευημερία των τελευταίων δεκαετιών.

Το ελληνικό χρέος...

Όποιος έχει 100 ευρώ ελληνικού χρέους καλείται να διαγράψει το 53,5% αυτού. Για τα υπόλοιπα θα λάβει ένα μέρος σε μετρητά και ένα μέρος σε νέα ομόλογα εγγυημένα από EFSF τριακονταετούς διάρκειας...

Για να συμβεί αυτό, χωρίς να καταρρεύσει η χώρα, οι εταίροι την δανείζουν να πληρώσει τα μετρητά, που είναι το τυράκι να συμμετάσχουν οι ιδιώτες και να ανακεφαλαιώσει τις τράπεζες για να μην κλείσουν και καταρρεύσει το σύστημα...

Αυτή σε γενικές γραμμές είναι η φόρμα αναδιάρθρωσης του κρατικού χρέους 200 δισ. ευρώ, του μεγαλύτερου που αναδιαρθρώθηκε ποτέ...

Οι εμπειρίες που θα προκύψουν από την εφαρμογή της αναδιάρθρωσης του ελληνικού είναι προφανές πως θα χρησιμέψουν για την αναδιάρθρωση του παγκόσμιου χρέους προσεχώς.

Ποιός χρωστάει σε ποιον...

Το χρέος είναι ένα κουβάρι και αυτό κάνει εύκολα αποδεκτές διάφορες θεωρίες συνωμοσίας, πως το χρέος είναι εικονικό με λεφτά που τυπώνουν κάποιοι και το δανείζουν σε άλλους για να τους εξουσιάζουν. Αυτά είναι ιστορίες για σενάρια κινηματογραφικών ταινιών δευτέρας διαλογής. Η βάση του χρέους είναι οι καταθέσεις ανθρώπων που εργάστηκαν σκληρά γι’ αυτές.

Κατ΄ αρχάς χρωστάνε οι ελλειμματικές χώρες στις πλεονασματικές. Χρωστάνε τα ελλειμματικά νοικοκυριά στα νοικοκυριά που έχουν αποταμιεύσεις. Χρωστάνε τα ελλειμματικά κράτη σε όσους έχουν καταθέσεις και αγοράζουν απευθείας ομόλογα ή το κάνουν οι τράπεζες για να αξιοποιήσουν τις καταθέσεις του σε αυτές.

Χρωστάνε οι δυτικές χώρες στις αναπτυσσόμενες. Οι ΗΠΑ, το Ηνωμένο βασίλειο, η Ιαπωνία, είναι από τις χώρες που χρωστάνε. Η Κίνα, η Ρωσία, η Γερμανία είναι από τις χώρες που δανείζουν.

Αυτό το σχήμα, πιστωτές και δανειζόμενοι της υφηλίου, υπάρχει και εντός της ευρωζώνης, όπου υπάρχουν χώρες δανειστές και χώρες δανειζόμενες. Το γεγονός πως δεν υπάρχουν πολλά νομίσματα να εξισορροπούν αυτόματα τις ανισορροπίες αποτελεί ένα μέρος του προβλήματος. Αλλά, όπως συμβαίνει με όλα τα πράγματα ουδέν καλόν αμιγές κακού...

Το κλειδί της χρησιμότητας της ελληνικής αναδιάρθρωσης είναι πως αυτή αποτελεί μια μικρογραφία εντός ευρωζώνης αυτού που πρέπει να γίνει σε παγκόσμια κλίμακα.

Υπολογίζεται πως το 60% της ρευστότητας που κυκλοφορεί στις παγκόσμιες αγορές αφορά ασφαλιστικά ταμεία, κρατικά ή ιδιωτικά (ασφαλιστικές εταιρείες) και μικρούς ιδιώτες αποταμιευτές...

Τα υπόλοιπα αφορούν τους πλούσιους.

Με απλά λόγια, οι ίδιοι άνθρωποι που έχουν αγοράσει αυτοκίνητο ή σπίτι με τραπεζικό δάνειο, έχουν χρηματοδοτήσει το δάνειό τους ή ένα μέρος αυτού είτε με τις καταθέσεις τους, είτε με τις ασφαλιστικές τους εισφορές που διαχειρίζεται κάποιο ταμείο με τις υποδείξεις κάποιας τράπεζας ή επενδυτικού οίκου.

Η επανάσταση των διαχειριστών

Ο κομβικός ρόλος που παίζουν οι τράπεζες και οι οίκοι αξιολόγησης έγκειται στη δύναμη που έχουν αποκτήσει με το να κατευθύνουν τεράστια ποσά κατά το δοκούν, άλλοτε με ορθολογικό τρόπο και άλλοτε όχι...

Αυτό δεν είναι τυχαίο. Είναι συχνό το φαινόμενο οι διαχειριστές και οι διευθυντές να έχουν μεγαλύτερη εξουσία και οφέλη από τους ιδιοκτήτες. Αυτό συμβαίνει στον καπιταλισμό, αλλά συνέβαινε και στο σοβιετικό σοσιαλισμό, όπου λαϊκή εξουσία μεν, αλλά η γραφειοκρατία επειδή την διαχειρίζεται έχει τον πρώτο και τελευταίο λόγο και στις αποφάσεις και τα οφέλη. Ο James Burnham έχει αναλύσει διεξοδικά αυτό ο φαινόμενο στα βιβλία του «Η επανάσταση των διευθυντών», αλλά και το «Οι μακιαβελιστές»...

Η σημερινή αριστερά έχει απλοϊκά σχήματα στο μυαλό της για το πώς λειτουργεί ο κόσμος, επειδή τον διαβάζει με αλφαβητάρια που γράφτηκαν πριν 200 χρόνια. Μια στάση πληρωμών και αναδιάρθρωση χρέους είναι πιο περίπλοκη από σχήματα του τύπου οι «καλοί» δεν πληρώνουν τους «κακούς» και μετά όλοι συνεχίζουν να ζουν ευτυχισμένοι σε καθεστώς ευημερίας.

Μια νέα παγκόσμια «Σεισάχθεια» θα πρέπει να συμβεί για να διορθωθεί η ανισορροπία που απειλεί το οικονομικό σύστημα με κατάρρευση. Μια κατάρρευση του οικονομικού συστήματος θα έχει αρνητικές συνέπειες σε όλους, καθώς θα βυθίσει σε ύφεση και πείνα τεράστιο μέρος του πληθυσμού.

Κάποιοι ονειρεύονται παραδεισένιες κοινότητες με αυτάρκεια. Η επάρκεια τροφίμων όμως προϋποθέτει μηχανολογικό εξοπλισμό, φυτοφάρμακα που ανανεώνονται κάθε χρόνο, λιπάσματα εξειδικευμένα κλπ. Αυτά δεν παράγονται από ρομαντικούς εναλλακτικούς αλλά από επαγγελματίες που κυνηγάνε το κέρδος, ίσως και υπέρ του δέοντος της ανθρώπινης ισορροπίας.

Αρκεί μόνο για να καταλάβει κάποιος, πως ένας μικρός κυκλοφορητής υγρού, σαν αυτούς που βάζουμε στα καλοριφέρ και τους ηλιακούς, αξίας 50 ευρώ προϋποθέτει την ύπαρξη ενός τεράστιου βιομηχανικού συγκροτήματος, με χιλιάδες εργαζόμενους, εκατοντάδες ερευνητές και στελέχη και υποστήριξη από εκτεταμένο και ανεπτυγμένο τραπεζικό σύστημα και αυταρχική δομή.

Μια «Σεισάχθεια» λοιπόν είναι λύση, αλλά για να συμβεί θα πρέπει όλοι να χάσουν από κάτι και να διαπραγματευτούν πόσο ακριβώς και πως. Αυτό συμβαίνει τώρα με την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Αν χάσει κάποιος περισσότερο απ’ όσο μπορεί να ανεχτεί το εγχείρημα θα κινδυνέψει να τιναχτεί στον «αέρα» με ανυπολόγιστες συνέπειες για όλους...


Σοκ και δέος στη Βουλή όταν ο ανεξάρτητος πλέον βουλευτής Κουρουμπλής παρουσίασε e-mail, με το οποίο σε πολύ προσωπικό τόνο ο επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ, ζητούσε από τον εκπρόσωπο του ΔΝΤ Τόμσεν, να υπάρξουν αλλαγές στο ΔΣ της Αρχής και ειδικά στην αντιπροεδρία, για να συνεχιστεί χωρίς προσκόμματα η προαποφασισμένη αποστολή

Ποια ήταν η αποστολή; Η με διαφορετικό υπολογισμό περιγραφή των ελλειμμάτων της Ελλάδας. Ποια η αντίδραση του ίδιου του Γεωργίου στην αποκάλυψη; Ότι ήταν το e-mail προϊόν υποκλοπής. Άρα παραδέχθηκε ότι ήταν πραγματικό. Όλα αυτά συμβαίνουν την ίδια περίοδο που με αποφασιστικούς χειρισμούς του ΠΑΣΟΚ, επιδιώχθηκε η συγκρότηση Εξεταστικής προκειμένου να διερευνηθούν οι πολιτικές ευθύνες για το «φούσκωμα» του ελλείμματος του 2009. Οι ευθύνες δηλαδή Παπανδρέου- Παπακωσταντίνου.

Είναι εμφανές από τις αποκαλύψεις Κουρουμπλή για τον «σκοτεινό» ρόλο Γεωργίου, ο οποίος σημειωτέον ήρθε από το ΔΝΤ, για να αναλάβει επικεφαλής της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, ότι οι διαρροές των Wikileaks, σύμφωνα με τις οποίες η χρεοκοπία της Ελλάδας και η αποκοπή της από τις διεθνείς αγορές ήταν μια προαποφασισμένη ενέργεια, επιβεβαιώνονται.

Τι σημαίνει αυτό; Η χρεοκοπία της Ελλάδας έγινε με τεχνητό τρόπο. Φούσκωσαν τα ελλείμματα του 2009 , προχώρησαν σε δηλώσεις καταστροφικού τύπου, απογειώθηκαν τα spreads, επεκράτησε πανικός στις αγορές και στην Ευρώπη και καταλήξαμε την Άνοιξη του 2010 πλέον στο ΔΝΤ και στη διαδικασία της ελεγχόμενης χρεοκοπίας μέσω Μνημονίων, με απώλεια της εθνικής κυριαρχίας και του αυτοδιοίκητου της χώρας.

Ο Γεωργίου στην προκειμένη περίπτωση δεν μπορεί να ελεγχθεί από μια Εξεταστική του παρόντος συστήματος, αφού αυτός και οι πολιτική κυβέρνηση που τον τοποθέτησε επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ, ελέγχονται όλοι για εθνική προδοσία και όχι πολιτικές ευθύνες. Άρα το παρόν σύστημα και καθεστώς υπό Γερμανική επί της ουσίας διοίκηση πλέον , δεν μπορεί να κρίνει.

Η Ελλάδα από το βράδυ της υπερψήφισης του Μνημονίου 2 από περισσότερους των 180 βουλευτών , βρίσκεται στο ακροτελεύτιο άρθρο του Συντάγματος , το 120. Τον Γεωργίου θα τον δικάσει, πραγματικά, στο μέλλον Δικαστήριο Δοσίλογων , με ειδική σύνθεση και ιδιώνυμη ιδρυτική πράξη συγκρότησης. Και ο Γεωργίου δεν θα δικασθεί μόνος του, αλλά με τους υπόλοιπους που έβαλαν την Ελλάδα στην παρούσα υπαρξιακή περιπέτεια. Για να συμβούν αυτά προϋποτίθεται ότι η Ελλάδα θα έχει απελευθερωθεί και θα έχει ανακτήσει την εθνική της κυριαρχία.

Μέχρι τότε… «ένοχος, ένοχον ου ποιεί»




“Το αίμα αυτού εφ’ημάς και επί των τέκνων ημών…”

Όσα έγιναν χθες στην Ρόδο είναι λίγο πολύ γνωστά. Έξαλλοι οι πολίτες έσπασαν τον κλοιό της αστυνομίας και επιτέθηκαν στους πολιτικούς που παρακολουθούσαν, την παρέλαση για την επέτειο της ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα. Εκτοξεύτηκαν γιαούρτια και μπουκάλια με νερό, η παρέλαση διακόπηκε και οι πολιτικοί φυγαδεύτηκαν από την εξέδρα των επισήμων.

Λίγοι μπορούν πλέον να αμφιβάλλουν ότι όσα συνέβησαν χθες είναι απλώς το προίμιο αυτών που θα συμβούν στις παρελάσεις για την 25η Μαρτίου που πλησιάζει.

Η οργή ξεχειλίζε. Ορισμένοι πιστεύουν ότι η προκήρυξη εκλογών θα εκτονώσει το κλίμα που διαμορφώνεται ήδη για την 25η Μαρτίου. Άλλοι ετοιμάζονται να ματαιώσουν τις παρελάσεις για λόγους … οικονομίας. Αν το κάνουν κι αυτό φοβούμεθα ότι θα βρεθούν αντιμέτωποι με το πρωτοφανές γεγονός να παρελαύνει ο κόσμος στους δρόμους και τις πλατείες και οι πολιτικές και στρατιωτικές ηγεσίες να κρύβονται.

Θυμίζουμε ότι ο Πόντιος Πιλάτος αφού απήλθε «ιδών ότι ουδέν ωφελεί, αλλά μόνο θόρυβος γίνεται» ένιψε τας χείρας του και θεώρησε ότι είναι αθώος του αίματος του δικαίου τούτου.«Σείς οψεσθε

Όμως οι Αρχιερείς και οι Φαρισαίοι ήθελαν οπωσδήποτε συνένοχο και εγγυητή της ανομίας. Δασκάλεψαν κατάλληλα τον όχλο και με την απειλή εκθέσεως στον Καίσαρα ο «δύσκολος» Πιλάτος «φραγγελώσας τον Ιησούν παρέδωσεν αυτόν ίνα σταυρωθεί».

Εκ πρώτης όψεως, μικρή η σχέση των τότε τεκταινόμενων με την σημερινή κατάσταση στην χώρα μας. Όμως, φοβούμεθα ότι πολύ σύντομα και πολύ εύκολα θα θυμηθούμε το κατά Ματθαίον ευαγγέλιο.

Σε δύο εβδομάδες και δυο ημέρες θα έχουμε την επέτειο της Εθνικής Παλιγγενεσίας. Όπως και με την Εθνική επέτειο του ΟΧΙ, πολλοί απλώς αγανακτισμένοι πολίτες αλλά και διάφοροι κομματικοί και πολιτικοί επιτήδειοι θα ταυτίσουν την ημέρα με την αντίσταση στην τρόικα, τους ξένους εκβιαστές, την εξαθλίωση και τους ντόπιους επιτρόπους και εκτελεστές…

Η αντίδραση του κράτους αναμένεται να είναι, όπως στο πρόσφατο παρελθόν, αμείλικτη ! Αμείλικτη γιατί θα δώσει εξετάσεις στους γκαουλάιτερ της Ευρώπης και κυρίως γιατί θα είναι πια το κράτος των νοικοκυραίων, που υπερασπίζεται το Ευρώ και την «Δυτική Ελλάδα» κόντρα στους τριτοκοσμικούς, καθυστερημένους σύγχρονους «συμμορίτες»…

Αυτήν την φορά, όμως δεν θα είναι στο στόχαστρο “του λαού” μόνο οι μισθοφόροι του Παπουτσή, τα «πράσινα SA», οι Ταγματασφαλίτες του «ΜΠΑΤΣΟΚ» κ.α.

Θα είναι και η παλινόρθωση της αμετανόητης Δεξιάς, θα είναι η «λευκή τρομοκρατία», οι «Σουρλάδες» και οι «Μπουραντάδες» που δείχνουν απειλητικά τα δόντια τους !

Μαύρα κοράκια με νύχια γαμψά !

Το αίμα θα πέσει πράγματι εφ’ημάς και επί των τέκνων ημών…

Οι προαλειφόμενοι για «συγκυβέρνηση» με σκληρούς μνημονιακούς, αμετανόητους καθεστωτικούς και τυχωδιώκτες – φασίστες ας προσέξουν.

Η οργή δεν εκτονώνεται με συναινέσεις και παρασύρει βαθιά στον διχασμό!



Η κριτική στελεχών της αμερικανικής κυβέρνησης και του ΔΝΤ, για τον τρόπο δράσης και αντίδρασης των ηγετών της ΕΕ στην κρίση που μαστίζει την Ευρωζώνη, είναι απόλυτα δικαιολογημένη. Πρόκειται για κριτική που όταν γίνεται δημόσια είναι ήπια και συνδυάζεται με συμβουλές, αλλά όταν οι συζητήσεις γίνονται στο παρασκήνιο είναι σκληρή και περιλαμβάνει έντονα τα στοιχεία της δυσφορίας.

Σε πρόσφατη ενημέρωση εκτός Ταμείου ακούστηκαν κουβέντες για ανικανότητα των Ευρωπαίων να χειρι­στούν την ελληνική κρίση, η οποία αρχικά θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί με κονδύλια που δεν θα ξεπερνούσαν τα 50 δισ. ευρώ. Αλλά, όπως τονίστηκε, όταν οι Ευρωπαίοι πρέπει να κάνουν ένα βήμα μπροστά, «καταφέρνουν να κάνουν δύο βήματα πίσω». Και το αποτέλεσμα μπορεί να το δει κανείς σε Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία, όπου η αναποφασιστικό­τητα των Ευρωπαίων βύθισε τις χώρες στην ύφεση και επέκτεινε την κρίση στην Ιταλία και την Ισπανία.
Οι οικονομικοί αναλυτές, χωρίς να αποσιωπούν τις ευθύνες των Ελλήνων πολιτικών, επικρίνουν ειδικά τη Γερμανία και τη συντηρητική ηγεσία της, που ενδιαφέ­ρο­νται για τη χώρα τους και όχι για το σύνολο της ΕΕ. Ενας εξ αυτών εντόπισε το πρόβλημα στο γεγονός ότι ενώ η Ευρώπη έπρεπε να μετατραπεί σε λειτουργική ομοσπον­δία, κατήντησε χαλαρή συνομοσπονδία.

Η οικονομική κρίση της Ευρώπης φανέρωσε προβλή­ματα που οι ηγέτες της έκρυβαν με επιμέλεια. Και δεν πρό­κει­ται να επιλυθούν εάν δεν συζητήσουν ξανά το βασικό ερώτημα: ποια ΕΕ επιθυμούν; Είναι έτοιμα τα κράτη-μέλη να παραχωρήσουν «κυριαρχία» προς όφελος του συνόλου;
Η ΕΕ δεν θα μπορέσει ποτέ να μετατραπεί σε οικονομική δύναμη, εάν οι ηγέτες και οι λαοί δεν λάβουν τη δύσκολη απόφαση για μετατροπή της σε ομοσπονδία στο πρότυπο των ΗΠΑ. Η οικονομική, η στρατιωτική, η νομισματική και η διπλωματική πολιτική πρέπει να είναι οι ίδιες για όλες τις χώρες, οι οποίες πρέπει να τερματί­σουν τη σχέση δορυφόρου με την Αμερική. Διαφορετικά, και ειδικά εάν τα κράτη επιμένουν στο καθεστώς της συνομοσπονδίας, οι προβλέψεις, που είναι και σήμερα αρνητικές, θα επιβεβαιωθούν και επίσημα. Και η ΕΕ θα έχει το τέλος των διεφθαρμένων αυτοκρατοριών.

Ένας ορισμός της φρενοβλάβειας είναι να κάνεις ξανά και ξανά τα ίδια πράγματα και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα. Η επιμονή της Γερμανίας να επιβάλλει ένα στενό δημοσιονομικό κουστούμι στους εταίρους της στην Ευρωζώνη δεν είχε αποτελέσματα με το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Θα αποδώσει άραγε το νέο σύμφωνο ‘σταθερότητας, συντονισμού και διακυβέρνησης’ που συμφωνήθηκε την περασμένη εβδομάδα; Αμφιβάλλουμε.

Το νέο σύμφωνο αντανακλά την άποψη ότι η κρίση οφείλεται στη δημοσιονομική απειθαρχία και ότι η λύση είναι περισσότερη πειθαρχία. Αυτό απέχει πολύ από την αλήθεια. Η αυστηρή εφαρμογή μιας τόσο λανθασμένης ιδέας είναι επικίνδυνη.

Αυτές οι ανησυχίες μοιάζουν σήμερα μακρινές. Τα δύο κύματα φτηνής τριετούς ρευστότητας της ΕΚΤ περιόρισαν τις πιέσεις και στις τράπεζες και στις κεφαλαιαγορές, συμπεριλαμβανομένων των αγορών κρατικών ομολόγων. Οι τράπεζες δανείστηκαν άνω του 1 τρις ευρώ για 3 ολόκληρα χρόνια με επιτόκιο μόλις 1%.Οι αποδόσεις των 10ετών ιταλικών και ισπανικών ομολόγων έπεσαν κάτω του 5% από τα υψηλά τους στο 7.3% για την Ιταλία και στο 6.7% για την Ισπανία στα τέλη του 2011. Εξίσου σημαντική ήταν και η πτώση των CDS των τραπεζών: τα σπρεντ της ιταλικής Intesa Sanpaolo έπεσαν από τις 623 μονάδες βάσης το Νοέμβριο σε 321 την περασμένη Δευτέρα.

Όμως η κρίση παραμένει. Σε διαφορετικό βαθμό, οι ευάλωτες χώρες αντιμετωπίζουν διαρκή προβλήματα. Θα σώσει η δημοσιονομική πειθαρχία την Ευρωζώνη από το κύμα των κρίσεων της; Θα βγάλει τις χώρες από την κρίση; Η απάντηση και στις δύο ερωτήσεις είναι όχι.

Ο βασικός νέος κανόνας είναι ότι το διαρθρωτικό δημόσιο έλλειμμα δεν θα πρέπει να ξεπερνάει το 0.5% του ΑΕΠ. Αυτό στην πραγματικότητα σημαίνει ότι ζητείται από τα κράτη να έχουν διαρθρωτικά πλεονάσματα. Επιπλέον, αν μια χώρα έχει χρέος πάνω από το 60% του ΑΕΠ, το υπερβάλλον αυτό χρέος θα πρέπει να μειώνεται με μέσο ρυθμό ενός 20ού αυτού του υπερβάλλοντος χρέους κάθε χρόνο. Μια χώρα δηλαδή σαν την Ιταλία με χρέος κοντά στο 120% του ΑΕΠ, καλείται να μειώσει το χρέος της κατά 3% του ΑΕΠ ετησίως. Αυτό είναι το ενιαίο πλαίσιο στο οποίο πρέπει να συναινέσουν όλα τα κράτη μέλη. Οι νέοι κανόνες πρέπει να γίνουν νόμος, κατά προτίμηση συνταγματικός.

Το νέο δημοσιονομικό σύμφωνο εγείρει βαθιά νομικά, πολιτικά και οικονομικά ερωτήματα.

Έχει νόημα από οικονομικής άποψης να στοχεύουμε στα κυκλικά προσαρμοσμένα αντί για τα πραγματικά ελλείμματα. Όμως η βελτίωση της οικονομικής γλώσσας γίνεται με το κόστος της μείωσης της ακρίβειάς μας. Κανείς δεν ξέρει τι είναι το διαρθρωτικό έλλειμμα.

Κι αυτό δεν είναι σχήμα λόγου. Ας δούμε τις διαρθρωτικές δημοσιονομικές θέσεις των κρατών του ευρώ του έτους 2007, την τελευταία χρονιά πριν την κρίση, όπως είχαν τότε κατά τις εκτιμήσεις του ΔΝΤ τον Οκτώβριο του 2007. Ήταν εκείνη τη χρονιά που οι δείκτες θα έπρεπε να φωνάζουν ‘κρίση’. Κι όμως έδειχναν πως η Ισπανία είχε μεγάλα διαρθρωτικά πλεονάσματα και η Ιρλανδία είχε διαρθρωτικά ισοσκελισμένο προϋπολογισμό. Και οι δύο αυτές χώρες ήταν σε καλύτερη θέση από την Γερμανία. Η Ελλάδα είχε μεγάλο διαρθρωτικό έλλειμμα (4%). Αλλά το γαλλικό διαρθρωτικό έλλειμμα ήταν μεγαλύτερο του πορτογαλικού. Ο κανόνας αυτός δεν μας επιτρέπει να διακρίνουμε ανάμεσα στις ευάλωτες χώρες και τις ισχυρές γιατί αγνοεί τις φούσκες και τις μανίες των χρηματοπιστωτικών αγορών.

Το ΔΝΤ είχε κατόπιν δεύτερες σκέψεις. Τον Οκτώβριο του 2011, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το διαρθρωτικό δημόσιο έλλειμμα της Ελλάδας το 2007 ήταν στο 10.4% του ΑΕΠ της και όχι στο 4% και της Ιρλανδίας στο 8.4% και όχι το 0.1%. Αυτό δεν είναι κριτική προς το ΔΝΤ, δείχνει απλά πως η έννοια που θέλει να ενσωματώσει η Ευρωζώνη στη νέα της συνθήκη αποτυγχάνει εκεί όπου απαιτείται κυρίως ακρίβεια. Το αληθινό διαρθρωτικό έλλειμμα είναι άγνωστο.

Ας δούμε τις πολιτικές και νομικές επιπτώσεις. Θα αποδεχτούν εκλεγμένες κυβερνήσεις τις αμφίβολες εκτιμήσεις τεχνοκρατών που δεν λογοδοτούν σε κανένα; Και πώς θα λαμβάνουν οι δικαστικοί αποφάσεις; Θα πρέπει να αξιολογήσουν τα πλεονεκτήματα των εναλλακτικών οικονομετρικών μοντέλων; Κι από τη στιγμή που μπορεί να έχουμε τεράστιες αλλαγές στις εκτιμήσεις για τα διαρθρωτικά ελλείμματα, πώς θα προσαρμόζονται οι κυβερνήσεις; Είναι τρελό να κάνεις νόμο μια μη μετρήσιμη έννοια.

Αυτή την στιγμή αναπτύσσεται μια διαμάχη ανάμεσα στους ευρωπαϊκούς θεσμούς και την νεοεκλεγμένη ισπανική κυβέρνηση του Μαριάνο Ραχόι. Ο Ισπανός πρωθυπουργός δήλωσε ότι η κυβέρνησή του θα θέσει για φέτος στόχο ελλείμματος 5.8% του ΑΕΠ, κάτω του 8.5% του 2011 αλλά πάνω από το 4.4% που έχει συμφωνηθεί με την Επιτροπή. Η Επιτροπή θα αντιδράσει. Αλλά δεν μπορεί να υποχρεώσει μια κυρίαρχη κυβέρνηση να κάνει αυτό που θέλει η ίδια. Οι εταίροι της Ισπανίας μπορούν να αρνηθούν την βοήθειά τους. Όμως αυτό ενδέχεται να στραφεί σε βάρος τους.

Οι δημοσιονομικές δυσκολίες της Ισπανίας είναι αποτέλεσμα και όχι αιτία της κρίσης. Η χώρα είχε μια τεράστια αύξηση του ιδιωτικού χρέους μετά το 1990, ιδίως των μη χρηματοπιστωτικών εταιριών. Η μεγάλη εξάρτηση της ισπανικής οικονομίας από τις κατασκευές κατοικιών αποκλείει την αύξηση του δανεισμού των νοικοκυριών. Δοθέντος τούτου, τυχόν δραστική μείωση του κρατικού δανεισμού δεν πρόκειται να αντισταθμιστεί με αύξηση του ιδιωτικού δανεισμού και της ιδιωτικής δαπάνης. Το αποτέλεσμα είναι πολύ πιθανό να είναι μια πολύ σκληρή ύφεση, με ελάχιστη πρόοδο στη μείωση του πραγματικού δημόσιου ελλείμματος. Στη χειρότερη περίπτωση, η Ισπανία μπορεί να καταλήξει σε ένα καθοδικό υφεσιακό σπιράλ. Αντί λοιπόν να ασκούνται πιέσεις στην Ισπανία για ταχεία δημοσιονομική λιτότητα, θα ήταν πολύ πιο εύλογο να της δοθεί ο χρόνος που χρειάζεται ώστε να αποδώσουν οι γενναίες μεταρρυθμίσεις στην αγορά απασχόλησης. Αυτό θα πάρει μερικά χρόνια.

Αν η Ευρωζώνη θέλει να δώσει τον χρόνο που χρειάζεται για αυτή την προσαρμογή, οι πλεονασματικές χώρες θα πρέπει να προσέξουν τον δικό τους ρόλο. Δίχως αμφιβολία, η παράλληλη ανάδυση των εξωτερικών πλεονασμάτων και ελλειμμάτων, η ροή των κεφαλαίων μέσω των συνόρων και η τρέλα των πιστωτών που έδιναν αυτά τα διασυνοριακά δάνεια έχουν παίξει μείζονα ρόλο στη δημιουργία της σημερινής κρίσης.

Σε έκθεσή της που δημοσιεύτηκε τον περασμένο μήνα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δήλωσε την πρόθεσή της να μελετήσει μια σειρά από χώρες που έχουν εξωτερικά πλεονάσματα. Αυτοί οι ‘αμαρτωλοί’ κατονομάζονται κιόλας. Χρειάζεται η παράλληλη ανάλυση για τις πλεονασματικές χώρες και η έκθεση θέτει αυτό το ζήτημα. Βέβαια δεν τολμάει να επιλέξει συγκεκριμένες πλεονασματικές χώρες για να κάνει ανάλυση. Η Ευρωζώνη βρίσκεται σε πόλεμο με τις διπλές λογιστικές καταχωρήσεις.

Οπότε, ναι, η ΕΚΤ εξασφάλισε λίγο ακόμη χρόνο για την Ευρωζώνη. Αλλά δεν φαίνεται ακόμη πως έχει βρεθεί ο τρόπος για την απαραίτητη εν νέου ισορρόπηση της οικονομίας της Ευρωζώνης και, πάνω από όλα, για την επίτευξη του επιθυμητού μείγματος μεταρρυθμίσεων, προσαρμογής και ταχείας επιστροφής σε ανάπτυξη. Ο επιλεγμένος δρόμος δείχνει να πηγαίνει προς πολλά χρόνια μονομερούς προσαρμογής και επίπονης λιτότητας. Θα αποδώσει; Πολύ αμφιβάλλουμε. Στην καλύτερη περίπτωση, περιμένουμε πολλά σκαμπανεβάσματα σε αυτό το δρόμο.


...με σχέδιο νόμου στη Βουλή!

Με αυτό το άκρως παραστατικό πρωτοσέλιδο κυκλοφορεί σήμερα η αλβανική εφημερίδα Shekulli, το οποίο αναπαριστά τον "Ελληνικό κίνδυνο" στο νότο της Αλβανίας.

Η ίδια εφημερίδα είχε ασχοληθεί και παλαιότεραμε το ζήτημα της απουσίας νόμου για τα σύνορα της Αλβανίας και μάλιστα, με το ίδιος ακριβώς πρωτοσέλιδο. Όπως είχε δημοσιοποιηθεί τότε, οι παλιοί νόμοι που καθόριζαν επακριβώς τα σύνορα της χώρας καταργήθηκαν με τον νεότερο νόμο, έτσι ο νόμος του 2008 κατάργησε όλους τους προηγούμενους νόμους (1970, 1976,1980 και 2001), όμως στον συγκεκριμένο δεν γίνεται καμία αναφορά στα όρια του Αλβανικού κράτους.

Η εφημερίδα επαναφέρει το ζήτημα με αφορμή το σχέδιο νόμου που κατεβάζει το Σοσιαλιστικό Κόμμα, για την αλλαγή του νόμου 9861/2008 "Για την εποπτεία και τον έλεγχό των συνόρων του κράτους", πρωτοβουλία την οποία φέρεται να υπογράφει ο αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΚ, Gramoz Ruçi, γνωστός για τους "αγώνες" του κατά της Ελληνικής Μειονότητας στην Αλβανία.

Σύμφωνα με το σχέδιο νόμου, η Αλβανία οριοθετεί τα σύνορά της βάση των διεθνών συνθηκών που έχει αποδεχθεί καθώς και διμερείς και πολυμερείς συνθήκες που έχουν εγκριθεί από το κοινοβούλιο, αυτό που προκαλεί μεγαλύτερη εντύπωση είναι η πρόθεση των εμπνευστών της τροπολογίας για μονομερή οριοθέτηση των θαλάσσιων συνόρων στα 12 ναυτικά μίλια, βάζοντας έτσι ταφόπλακα στο ήδη ανενεργό, σύμφωνο Ελλάδας-Αλβανίας για τα "θαλάσσια σύνορα". [Εκ των πραγμάτων κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό, (τουλάχιστον όχι τόσο απλοϊκά) αν σκεφτεί κανείς ότι η απόσταση ανάμεσα στην Κέρκυρα και τα Εξαμίλια (Αγ. Σαράντα) είναι μικρότερη των 6 ναυτικών μιλίων].

Τα κόμματα της διακυβέρνησης διανύουν το έσχατο στάδιο του αυτο-εξευτελισμού τους. Η παραδοσιακή στρατηγική του ψεύδους και της εξαπάτησης αντικαταστάθηκε εδώ και δύο χρόνια από τους εκβιασμούς, τα διλήμματα, τον εκφοβισμό των πολιτών. Στην τελική αυτή φάση φαίνεται να καταρρίπτονται ακόμα και τα τελευταία προσχήματα...

Τώρα, πριν ακόμα προκηρυχθούν οι εκλογές, οι ξένοι προστάτες-δυνάστες μας καθορίζουν τη σύνθεση της επόμενης κυβέρνησης, και μάλιστα υποδεικνύουν -ή καλύτερα επιβάλλουν- το πλαίσιο της ιδεολογικο-πολιτικής αντιπαράθεσης, η οποία θα προσλάβει ένα πρωτοφανές κλίμα πόλωσης, ανάλογο με εκείνο της πρώτης μετεμφυλιακής περιόδου. Καμιά αντίδραση δεν υπήρξε στις υποδείξεις - εντολές του Ζ. Κλ. Γιούνκερ από τους αρχηγούς των κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση Παπαδήμου... Δεν πρόκειται για τον γνωστό «πολιτικό παχυδερμισμό», αλλά για την πλήρη υιοθέτηση των εντολών του Ζ. Κλ. Γιούνκερ, του Σόιμπλε και των άλλων «αφεντικών» από τους «ηγέτες» που φιλοδοξούν αύριο να μας «κυβερνήσουν».

Το ΠΑΣΟΚ έχει κάθε λόγο να υιοθετεί τη στρατηγική συγκυβέρνησης με τη ΝΔ. Με περίσσιο κυνισμό ο Ε. Βενιζέλος, από το βήμα της Βουλής, χαιρέτισε την εθελούσια προσχώρηση του Α. Σαμαρά στο μνημονιακό στρατόπεδο, τονίζοντάς του ότι με τον τρόπο αυτό νομιμοποίησε την πολιτική και τις επιλογές του ΠΑΣΟΚ.

Η ΝΔ αποτελεί τη γέφυρα σωτηρίας για την επιβίωση του μηχανισμού του ΠΑΣΟΚ και της ηγετικής του ελίτ, αποβαίνει το πολιτικό «πλυντήριο» των εγκληματικών επιλογών που οδήγησαν στη διάλυση της κοινωνίας και στον εθνικό ευτελισμό. Όρος ύπαρξης και αναπαραγωγής του ΠΑΣΟΚ είναι η κυβέρνηση συνεργασίας με τη ΝΔ.

Από την άλλη πλευρά, όρος ύπαρξης της ΝΔ, όρος πρωθυπουργοποίησης του Α. Σαμαρά θεωρήθηκαν από τον ίδιο και τους επιτελείς του η πλήρης υποταγή και ενσωμάτωση στις στρατηγικές του Μνημονίου, στις επιταγές των δανειστών μας. Οι δανειστές μας, βεβαίως, επιθυμούν να προκύψει από τις εκλογές μια πλήρως χειραγωγούμενη κυβέρνηση, της οποίας ΘΑ ΚΑΘΟΡΙΣΟΥΝ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΝΘΕΣΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ, στα κρίσιμα -τουλάχιστον- υπουργεία.

Η συνεργασία και συνύπαρξη ΝΔ και ΠΑΣΟΚ προκύπτει ως αναγκαία συνθήκη για τον Α. Σαμαρά, έστω κι αν αυτός προσχηματικά την απορρίπτει, επιχειρώντας να συσπειρώσει δυνάμεις από όμορους κομματικούς χώρους... Γι' αυτό και στην πράξη το πολιτικό του λεξιλόγιο έχει υπερακοντίσει ακόμα και το μνημονιακό παραλήρημα του δίδυμου Λοβέρδου - Βενιζέλου.

Όμως, παρά τον κυβερνητικό, πολιτικό «γάμο» ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, ακόμα κι αν το άθροισμα των βουλευτικών τους εδρών υπερβεί τον αριθμό των 151, η σχεδιαζόμενη μνημονιακή επιχείρηση παραμένει έωλη και μετέωρη...

Είναι προφανές ότι με τις πλέον ευνοϊκές συνθήκες, το «δίδυμο» ΠΑΣΟΚ - ΝΔ δεν συγκεντρώνει παρά το 25-30% επί του συνολικού εκλογικού σώματος...

Εάν, μάλιστα, λάβουμε υπόψη μας ότι ποσοστό της τάξης του 50% αρνείται να συμμετάσχει καν στις σφυγμομετρήσεις, τότε η «κυβερνητική συνεργατική» ΠΑΣΟΚ - ΝΔ μπορεί να έχει απέναντί της ποσοστό άνω του 75% του πραγματικού εκλογικού σώματος...

Γι' αυτό τέθηκε σε ενέργεια η επιχείρηση απονομιμοποίησης και απαξίωσης των κομμάτων της Αριστεράς και γενικότερα κάθε αντιμνημονιακής στάσης και αντίληψης. Ήδη ο Α. Σαμαράς, υιοθετώντας αυτοστιγμεί τις εντολές του Ζ. Κλ. Γιούνκερ, χάραξε τις νέες «διαχωριστικές γραμμές» μεταξύ μνημονιακών και αντιμνημονιακών, μεταξύ Ευρωπαίων και απομονωτιστών, μεταξύ εραστών του ευρώ και αρρωστημένων νοσταλγών της δραχμής... Στόχος του, η αποτροπή διαρροών των (πάλαι ποτέ) οπαδών της ΝΔ προς τους σχηματισμούς της Αριστεράς και παράλληλα η τρομοκράτηση των μεσαίων στρωμάτων, ώστε αυτά να προσέλθουν πειθήνια στο μνημονιακό - κομματικό «μαντρί»...

Το δίδυμο Ε. Βενιζέλου - Α. Σαμαρά, που επιδίδονται ήδη σε ένα άθλιο πολιτικό στριπτίζ, προκειμένου να πάρουν την έγκριση των δανειστών και του 4ου Ράιχ για να συγκυβερνήσουν, διαπράττουν ένα σοβαρό λάθος:

Αντίπαλός τους δεν είναι τα ποσοστά των κομμάτων της Αριστεράς, αλλά η καθολική οργή και αντίδραση της συντριπτικής πλειοψηφίας της ελληνικής κοινωνίας. Με εκβιαστικά - τρομοκρατικά διλήμματα και με εμφυλιοπολεμικού χαρακτήρα προπαγάνδα δεν πρόκειται να εκφοβίσουν και να υποτάξουν έναν ολόκληρο λαό, που δεν έχει να χάσει παρά «τις αλυσίδες του Μνημονίου» που οι ίδιοι του φόρεσαν...

Η Ιστορία δεν προκατασκευάζεται, ούτε μια ολόκληρη κοινωνία μπορεί με απειλές, τρομοκρατία και εκβιασμούς να μπει στο «καλούπι» και να απολέσει τη βούληση και την αξιοπρέπειά της.

Στην πραγματικότητα είναι οι ίδιοι οι «συνέταιροι» του δικομματισμού τρομοκρατημένοι από τον φόβο των εκλογών, καθώς η λαϊκή αντίδραση και η καταδικαστική γι' αυτούς εκδήλωση της λαϊκής βούλησης μπορούν -και πρέπει- να σαρώσουν τα σχέδιά τους.