Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

9 Μαΐ 2013

Γράφει ο Μενέλαος Τασιόπουλος

Το γεγονός ότι το Δημόσιο Ασφαλιστικό Ταμείο των Καναδών, πήρε το μερίδιο της Χόφτιχ στο αεροδρόμιο της Αθήνας «Ελ. Βενιζέλος» θα πρέπει να διδάξει την ομάδα των παρωχημένων οικονομολόγων της κάστας της εξουσίας για το τι συμβαίνει στον κόσμο σήμερα. Και πολύ περισσότερο στο ποια θα είναι η επόμενη μέρα στη διαχείριση των δημόσιων οικονομικών· αυτή που θα σηματοδοτήσει την έξοδο από την διεθνή κρίση και την αναδιάταξη της παγκόσμιας δομής. Είτε συνεχίσει να υπάρχει ευρώ είτε όχι, είτε η Ελλάδα και η Κύπρος συνεχίσουν να βρίσκονται στην ευρωζώνη είτε όχι. 
Το σπουδαίο που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι ότι τα κρατικά assets δεν μπορεί να εκχωρούνται προς ιδιωτικοποίηση, τις περισσότερες φορές απεθνικοποίηση, χωρίς να υπάρχει κυρίαρχη εθνική θεώρηση πραγμάτων για το τι θέλουμε να κάνουμε την Ελλάδα.

Το υπουργείο Οικονομικών, πέραν του ότι κατά βάση απλά εκτελεί έως τώρα πολύ κακά σχεδιασμένες τακτικές δημοσιονομικών έκτακτων μέτρων από το ΔΝΤ και τη γερμανική διοίκηση της Ευρώπης μονόπλευρα, υπέρ των δανειστών, των τραπεζών και της εγχώριας οικονομικής, εξωθεσμικής ολιγαρχίας, πάσχει ως προς τις ηγεσίες του από έναν μονόπλευρο «θατσερισμό». Ουσιαστικά σκέπτεται με εμμονικό τρόπο, σε δεδομένα του 1970-1980, και θέλει να πάρει τη ρεβάνς σε διαχειριστικό επίπεδο από αυτά που τελικά δεν προέκυψαν το 1990-1994. 
Παράλληλα, σε επίπεδο Ευρώπης - Βερολίνου, μια δράκα και εκεί οικονομολόγων σκέπτεται επίσης με εμμονικό τρόπο, επιδιώκοντας μέσα από τη μονόπλευρη δημοσιονομική προσαρμογή (τον αποπληθωρισμό, δηλαδή, και τη μείωση της κίνησης χρήματος και κεφαλαίων, άρα και της κατανάλωσης) μια πραγματικότητα λογιστική εσόδων - εξόδων, με «χρυσό κανόνα» φτώχειας στη βάση των κοινωνιών. Η Γερμανία απέναντι στο σύνδρομο της Βαϊμάρης, απέναντι στις αγορές, απολύτως επικεντρωμένη στο αξίωμα του αυτοκρατορικού κεντρικού σχεδιασμού τύπου Κάιζερ και Ράιχ.

Η εγχώρια κάστα των οικονομολόγων που διοικούν το υπουργείο Οικονομικών από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, άσχετα με κόμματα και κυβερνήσεις, παραδίδοντας τα κλειδιά του υπουργείου ο ένας στον άλλον, θα πρέπει καταρχάς να αναλογισθεί ότι ο «θατσερισμός» απέτυχε ως μοντέλο με την πλήρη αποκρατικοποίηση και την καταβαράθρωση των εργασιακών σχέσεων, στρατηγικά. Μπορεί ως μεσοδιάστημα, μέσω κοινωνικού σοκ, να είχε αποτελέσματα, αλλά σε βάθος χρόνου απεδείχθη λάθος. Για να γίνει αυτό κατανοητό, αρκεί να κάνουμε μια επισκόπηση στα στοιχεία της αγγλικής οικονομίας, χωρίς να λαμβάνουμε υπόψη το Σίτι, που είναι κράτος εν κράτει, περιουσιακό στοιχείο της μοναρχίας, και να δούμε την πραγματικότητα της στρατηγικής του «θατσερισμού». 
Στην παρούσα φάση, στην Ελλάδα, ανακοινώνονται συνεχώς εκποιήσεις περιουσιακών στοιχείων του κράτους. Αεροδρόμια, λιμάνια, δίκτυα, υποδομές, επιχειρήσεις. Επίσης χθες τα Ααλητικά κέντρα, ακόμη και το ΣΕΦ, τα «Ξενία», όλα τα μεγάλα κάμπινγκ, ιαματικές πηγές, όπως της Αιδηψού, μεγάλες παραθαλάσσιες εκτάσεις, σημαντικά αστικά ακίνητα. Το επιχείρημα που χρησιμοποιείται είναι ότι το κράτος αφήνει όλους αυτούς τους πόρους και τα assets αναξιοποίητα ή ότι τα διαχειρίζεται με τέτοιον τρόπο που παράγουν, αντί για έσοδα, ελλείμματα. Η λύση σε αυτό όμως δεν μπορεί να είναι γενικό «ξεπούλημα». 
Ο σημερινός πρωθυπουργός Α. Σαμαράς είναι και ο ίδιος οικονομολόγος, εμπλέκεται προσωπικά στα θέματα ξένων επενδύσεων με επιτυχία. Η κυβέρνηση η σημερινή προχώρησε σε μια στρατηγικού ορίζοντα αποκρατικοποίηση του ΟΠΑΠ, επίσης με επιτυχία, αφού το κράτος με τη μορφή πάγιας φορολογίας θα λαμβάνει το 30% των μεικτών κερδών. Αρα έσοδα χωρίς υποχρεώσεις, με καθαρό τρόπο. Ομοίως όλες αυτές οι κινήσεις με τα περιουσιακά στοιχεία του κράτους θα πρέπει να δώσουν έσοδα, όχι προσωρινά μέσω τιμήματος που θα πάει στους ξένους πιστωτές, αλλά μόνιμα, που θα χρηματοδοτήσουν το επερχόμενο στην έξοδο από τη διεθνή κρίση κράτος-fund των Ελλήνων.


Άνοιξα την τηλεόραση να δώ ειδήσεις μετά απο αρκετό καιρό. Μετά απο 20 λεπτά την έκλεισα. Άνοιξα τα παράθυρα και τις μπαλκονόπορτες να φύγει η δυσωδία, να φύγει η βρωμιά που μπήκε ξαφνικά μέσα στο σπίτι μου και στη ζωή μου.

Πολλά τα ρεπορτάζ για την δίκη του Τσοχατζόπουλου, πολλά και τα ρεπορτάζ για τα οικονομικά του ΠΑΣΟΚ. Περίμενα να δώ και ρεπορτάζ απο την δίκη για το κάψιμο των τριών υπαλλήλων της μαρφίν. Πουθενά. Ομερτά.

Τρεις δολοφονίες υπαλλήλων με σαφείς ευθύνες της τράπεζας, αφού δεν υπήρχε έξοδος κινδύνου, αφού δεν τους άφησαν να φύγουν και τους κράτησαν σαν σκλάβους μέσα στην τράπεζα.
Κάηκαν, τους δολοφόνησαν εν ψυχρώ, με δεκάδες μάρτυρες και δεκάδες κάμερες ασφαλείας να καταγράφουν. Δεν χρησιμοποιήθηκαν.

Οι κάμερες φαίνεται ότι είναι υλικό προς χρήση μόνο για τις ληστείες και όχι για τις δολοφονίες υπαλλήλων. Οι κάμερες είναι χρήσιμες όταν καταγράφουν βιαιοπραγίες εναντίων των χρυσοθήρων, όπως έγινε στις Σκουριές.
Δεκάδες και τα ρεπορτάζ για την τρομοκρατική επίθεση στην Βοστώνη, εκατοντάδες ώρες τρομοκράτησης του λαού. Στο Μπαγκάντές σκοτώθηκαν 500 άνθρωποι, 500 εργάτες που θυσιάστηκαν για τις πολυεθνικές αλλά έπαιξε στα ψιλά, όπως η δίκη της μαρφίν.

Ακόμα να ξεμυρίσει το σπίτι μου απο την δυσωδία. Ξέρω, δεν φεύγει έτσι εύκολα,υπάρχει στον γείτονα ακριβώς δίπλα μου. Τι και εαν άνοιξα τα παράθυρα να φύγει απο το δικό μου σπίτι, την μυρίζω στα σπίτια των φίλων μου, των συγγενών μου.

Οι ανθρωποφάγοι δεν έχουν σταματημό, έχουν εθιστεί σε αυτό που κάνουν. Υπηρετούν με συνέπεια και συνέχεια τα μεγάλα αφεντικά, δίνουν ειδήσεις κατά βούληση και με σκοπό να τρομοκρατήσουν.

*Μονάδες του Γ΄ Σώματος Στρατού αποβιβάζονται στην προβλήτα της Ραιδεστού τις πρώτες μέρες του Σεπτεμβρίου 1922.
Η αποχώρηση του Ελληνικού Στρατού το 1922 από τη Θράκη και ο ρόλος του βασιλιά Κωνσταντίνου όπως τα κατέγραψε στις ανταποκρίσεις του ο Έρνεστ Χεμινγουέι 

Εκπληκτικές περιγραφές της αποχώρησης του ελληνικού στρατού από τη Θράκη το 1922 περιλαμβάνονται στον τόμο «Με υπογραφή Χεμινγουέι». 

Οι ανταποκρίσεις του νομπελίστα Έρνεστ Χέμινγουεϊ το χρονικό διάστημα 1920 - 1922 περιλαμβάνει συγκλονιστικές περιγραφές της αποχώρησης του ελληνικού στρατού από τη Θράκη. 

Έγιναν βιβλίο με τίτλο «Με υπογραφή Χέμινγουεϊ» και υπότιτλο «1920 - 1922 Ιταλία, Βαλκάνια, Μικρασιατική καταστροφή» (Εκδόσεις Καστανιώτη).

Απόσπασμα
Μουρατλί, Ανατολική Θράκη. Καθώς γράφω, ο ελληνικός στρατός ξεκινάει την εκκένωση της ανατολικής Θράκης. Με τις αμερικανικές στολές τους, που δεν τους μπαίνουν και πολύ καλά, βαδίζουν κατά μήκος της υπαίθρου, το ιππικό περιπολεί μπροστά, οι στρατιώτες παρελαύνουν σκυθρωπά, αλλά ενίοτε μας χαμογελούν, καθώς περνάμε μπροστά από τις παρατεταγμένες φάλαγγες. Έχουν κόψει όλα τα σύρματα του τηλεγράφου πίσω τους, τα βλέπεις να κρέμονται από τους στύλους σαν γαϊτανάκια. Εγκατέλειψαν τις καμουφλαρισμένες θέσεις των πολυβόλων, τις αχυροσκεπασμένες καλύβες, τις οχυρωμένες και γεμάτες συρματόπλεγμα κορυφογραμμές όπου είχαν σχεδιάσει να δώσουν την τελική μάχη έναντι των Τούρκων... 


Αυτό είναι το τέλος της σπουδαίας ελληνικής στρατιωτικής περιπέτειας. Το τι θα μπορούσε να είχε συμβεί είναι μια θλιβερή ιστορία και το τέλος της ελληνικής στρατιωτικής ισχύος είναι γεγονός αρκετά θλιβερό από μόνο του, αλλά δεν οφείλεται σε καμία περίπτωση στον απλό Έλληνα στρατιώτη. Ακόμα και στην εκκένωση, οι Έλληνες φαίνονται καλοί στρατιώτες. Έχουν έναν αέρα θαρραλέας επιμονής που θα σήμαινε δύσκολα ξεμπερδέματα για τον Τούρκο, αν ο στρατός του Κεμάλ έπρεπε να πολεμήσει για τη Θράκη αντί αυτή να του δοθεί σαν δώρο στα Μουδανιά. Ο λοχαγός Ουίταλ του ινδικού ιππικού, ο οποίος είχε τοποθετηθεί στον ελληνικό στρατό στην Ανατολία ως παρατηρητής κατά τη διάρκεια του ελληνικού πολέμου με τον Κεμάλ, μου είπε την εκ των έσω ιστορία της ίντριγκας που οδήγησε στην κατάρρευση του ελληνικού στρατού στη Μικρά Ασία.

«Οι Έλληνες στρατιώτες ήταν πολεμιστές πρώτης κατηγορίας», είπε ο λοχαγός Ουίταλ. «Είχαν καλούς αξιωματικούς, οι οποίοι είχαν υπηρετήσει με τους Βρετανούς και τους Γάλλους στη Θεσσαλονίκη και υπερτερούσαν του κεμαλικού στρατού. Πιστεύω ότι θα καταλάμβαναν την Άγκυρα και θα έβαζαν τέλος στον πόλεμο αν δεν είχαν προδοθεί.

Όταν ο Κωνσταντίνος ανέλαβε την εξουσία, έδιωξε όλους τους αξιωματικούς του στρατού στο πεδίο της μάχης, από τον αρχιστράτηγο μέχρι τους διοικητές των διμοιριών. Πολλοί από αυτούς τους αξιωματικούς είχαν προαχθεί μέσα από την υπηρεσία τους, ήταν καλοί στρατιώτες και εξαιρετικοί ηγέτες. Αντικαταστάθηκαν από νέους αξιωματικούς που ήταν οπαδοί του Τίνο, οι περισσότεροι από τους οποίους είχαν περάσει τον πόλεμο στην Ελβετία ή τη Γερμανία και δεν είχαν ακούσει ούτε πυροβολισμό. Αυτό προκάλεσε την πλήρη κατάρρευση του στρατού και ήταν το αίτιο της ελληνικής ήττας». 

Ἡ γέφυρα στον ποταμό Τούνζα που ενώνει την Αδριανούπολη με το Κάραγατς. Η γέφυρα είχε ονομασθεί σε "Γέφυρα Διαμάντη" κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Διοίκησης προς τιμήν του λοχαγού Διαμάντη, ο οποίος έπεσε εκεί μαχόμενος τον Ιούνιο του 1920. Στο βάθος δεξιά διακρίνεται το τέμενος Σελιμιέ. Φαίνονται καθαρά στη γέφυρα τα κάρα που έρχονται προς το Κάραγατς και τη δυτική όχθη του Έβρου και αυτά που γυρίζουν πίσω άδεια. (Αρχές Οκτωβρίου 1922)
Ο λοχαγός Ουίταλ μού είπε πως οι αξιωματικοί του πυροβολικού που δεν είχαν καμία απολύτως εμπειρία ανέλαβαν τη διοίκηση της πυροβολαρχίας και πετσόκοψαν το ίδιο τους το πεζικό. Μου είπε για αξιωματικούς του πεζικού που χρησιμοποιούσαν πούδρα προσώπου και ρουζ και για την εγκληματική δουλειά του επιτελείου λόγω άγνοιας και αμέλειας.

«Σε μια μάχη στην Ανατολία», είπε ο Ουίταλ, «το ελληνικό πεζικό έκανε μια πραγματικά εκπληκτική επίθεση και το πυροβολικό τους τούς σαμποτάριζε. Ο ταγματάρχης Τζόνσον (ο άλλος Βρετανός παρατηρητής, που αργότερα είχε το πόστο του υπεύθυνου αξιωματικού για τον Τύπο στην Κωνσταντινούπολη) είναι πυροβολητής, ξέρεις. Και μάλιστα καλός πυροβολητής. Ε, ο ταγματάρχης Τζόνσον ούρλιαζε για το τι ζημιά έκαναν οι πυροβολητές στο πεζικό. Ήθελε σαν τρελός να αναλάβει τη διοίκηση του πυροβολικού, αλλά δεν μπορούσε να κάνει τίποτα. Είχαμε διαταγές να διατηρήσουμε αυστηρή ουδετερότητα - κι έτσι δεν μπόρεσε να κάνει τίποτα». 

Αυτή είναι η ιστορία της προδοσίας του ελληνικού στρατού από τον βασιλιά Κωνσταντίνο. Και αυτός είναι ο λόγος που η εξέγερση στην Αθήνα δεν ήταν ψεύτικη, όπως πολλοί ισχυρίστηκαν. Ήταν η εξέγερση ενός στρατού που είχε προδοθεί εναντίον του ανθρώπου που τον πρόδωσε...

...Ολη μέρα περνάω από δίπλα τους, είναι βρώμικοι, κουρασμένοι, αξύριστοι, ανεμοδαρμένοι στρατιώτες που βαδίζουν στην καφετιά, άγονη θρακική ύπαιθρο, χωρίς μπάντες, χωρίς οργανώσεις αρωγής, τίποτα εκτός από ψείρες, βρώμικες κουβέρτες και κουνούπια τη νύχτα. Είναι οι τελευταίοι από τη δόξα που ήταν κάποτε η Ελλάδα. Αυτό είναι το τέλος της δεύτερής τους πολιορκίας της Τροίας.

Έθνος, 7 Αυγούστου 2010
Πηγή: Έθνος


Χάρτης της Ανατολικής Θράκης με τις πορείες των προσφύγων και τα μέσα αναχώρησης.
Διαβάστε επίσης:





Αναστάτωση προκάλεσε στους πιστούς της κοινότητας Καμπιού Φαρμακά στην Κύπρο, η θέα της εικόνας του Αγίου Γεωργίου να αναβλύζει μύρο. Στο ναό έσπευσε ο Μητροπολίτης Ταμασσού και Ορεινής, μαζί με εμπειρογνώμονες, οι οποίοι εξέτασαν την εικόνα και εκ πρώτης όψεως δεν εντοπίζουν φυσικά αίτια για το φαινόμενο αυτό.

Πρόκειται για εικόνα του 15ου αιώνα, ξεχωριστής αγιογραφικής αξίας, η οποία απεικονίζει τον Άγιο Γεώργιο και βρίσκεται στην Εκκλησία της κοινότητας, η οποία είναι αφιερωμένη στον Άγιο.

Ο Μητροπολίτης Ταμασσού Ησαΐας, ανέφερε χθες πως, μετά το τέλος της Λιτανείας, ένας από τους πιστούς διαπίστωσε πως από το χιτώνα του Αγίου ανέβλυζε ένα παχύρευστο υγρό, το οποίο ευωδίαζε και το οποίο αναμίχθηκε με το βερνίκι της εικόνας, η οποία συντηρήθηκε πριν από 12 χρόνια.

Σύμφωνα με τον Μητροπολίτη, η συγκεκριμένη εικόνα ήταν υπερβολικά βαριά, και για τη μεταφορά της κατά τη λιτανεία χρειάστηκαν έξι άνδρες, κάτι που δεν είχε γίνει ποτέ στο παρελθόν.



Του Pepe Escobar
Asia Times 
9 Mαΐου 2013 
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Καθώς η παρωδία της «κόκκινης γραμμής» του Netanyahu σίμωνε στο φόρτε της – αν και ακόμα καλά κρυμμένη – και ο Πρόεδρος Obama καλούνταν να επιλέξει μεταξύ της «άσκησης αυτοσυγκράτησης» εκ μέρους των ΗΠΑ και της «άμεσης συμμετοχής» στον πόλεμο της Συρίας, ο Αμερικανός Πρόεδρος απαλλάχτηκε από τον πονοκέφαλο χάρη στην ισραηλινή κυβέρνηση του «Bibi» Netanyahu.

Ο πειρασμός να μιμηθεί τον Ronald Reagan και να φορέσει τον μανδύα της δόξας του «Οbama - Σύριου Μουτζαχεντίν», όπως ο Reagan στη δεκαετία του 1980 με τους αγαπημένους του «μαχητές της ελευθερίας» της αφγανικής τζιχάντ, ήταν μεγάλος. Αλλά γι’ αυτό θα χρειαστεί πολύς καιρός. Πάρα πολύ καιρός, ίσως.

Τα κίνητρα του Ισραήλ

Ας πάμε στην ουσία του θέματος. Ο βομβαρδισμός των συριακών στρατιωτικών εγκαταστάσεων στην Jamraya κοντά στη Δαμασκό από το Ισραήλ είναι μια πρόκληση και σαφής περίπτωση «casus belli». Το Ισραήλ ενήργησε ως πληρεξούσιος της Ουάσιγκτον, η οποία δεν αποκλείεται να υπέδειξε ακόμα και τη λίστα των στόχων. Αλλά η Ουάσιγκτον – πόσο μάλλον οι άχρηστες μαριονέτες στις Βρυξέλλες - δεν πρόκειται να καταδικάσει τον βομβαρδισμό αυτό, που για πολλοστή φορά μετατρέπει το διεθνές δίκαιο σε παρωδία.

Το Ισραήλ επιμένει ότι οι στόχοι που χτυπήθηκαν ήταν ιρανικής κατασκευής πύραυλοι εδάφους - εδάφους Fateh-110 που προορίζονταν για την Χεζμπολάχ. Σύμφωνα με τη Δαμασκό, στόχοι ήταν ένα ινστιτούτο ερευνών στρατιωτικής τεχνολογίας και ένα στρατόπεδο εκπαίδευσης νεοσύλλεκτων. Στην περιοχή γύρω από τους στόχους υπάρχουν πολλά διαμερίσματα, τους ένοικους των οποίων η CIA ήθελε πολύ εδώ και χρόνια να στρατολογήσει ως πράκτορες. Χημικά όπλα δεν υπάρχουν στην Jamraya, αλλά σύμφωνα με ιατρικές πηγές στην Συρία, είναι πιθανόν να έχουν σκοτωθεί 42 στρατιώτες.

Η οπτική γωνία υπό την οποία βλέπει το Ισραήλ την Χεζμπολάχ είναι θολή. Δεν προκύπτει από πουθενά ότι η Χεζμπολάχ αγόρασε πυραύλους Fateh-110. Από το 2009, η Χεζμπολάχ έχει στην κατοχή της την συριακή εκδοχή των πυραύλων Fateh-110, τους M600, με εμβέλεια περίπου 250 χλμ και καλό σύστημα καθοδήγησης.

Το συνάφι των γνωστών ανώνυμων «πηγών» της Ουάσιγκτον επιμένει ότι ο συριακός στρατός χρειάζεται αυτούς τους πυραύλους προκειμένου να αντιμετωπίζει τις ένοπλες ομάδες μισθοφόρων του αυτοαποκαλούμενου «Ελεύθερου Συριακού Στρατού» (FSA). Γι’ αυτό δεν θα είχε κανένα νόημα η αποστολή τους στον Λίβανο.

Αλλά για το Ισραήλ είναι απόλυτα λογική η καταστροφή μιας παρτίδας Fateh-110, ή ακόμα και M600. Με τον τρόπο αυτό το Ισραήλ συμβάλλει άμεσα στην ενίσχυση του «Ελεύθερου Συριακού Στρατού». Ένας από τους εκπροσώπους του τελευταίου, αληθινός ή ψεύτικος δεν έχει σημασία, εμφανίστηκε σε ισραηλινό κανάλι για να επαινέσει τους πιλότους των ισραηλινών βομβαρδιστικών. Όσο για το Ισραήλ, τουλάχιστον προς το παρόν κατορθώνει να εμποδίζει την αποστολή νέων πυραύλων προς την Χεζμπολάχ.

Αν αγνοήσουμε, όμως, τα φαινόμενα και εμβαθύνουμε περισσότερο στα δεδομένα, θα διαπιστώσουμε ότι το Ισραήλ έχει μια σειρά από σοβαρούς λόγους να ξαναπαίξει για άλλη μια φορά τον ρόλο του «κακού».

Θέλει τη Συρία αδύναμη και σε κατάσταση χάους, στερημένη από κάθε είδους προηγμένη στρατιωτική τεχνολογία. Πάνω απ’ όλα επιδιώκει μια τέλεια «σομαλοποίηση» της Συρίας: μια διαιρεμένη και παραμορφωμένη χώρα. Δεν υπάρχει καλύτερη δικαιολογία για να είναι το Ισραήλ σε θέση μάχης 24 ώρες το 24ωρο, 7 ημέρες την εβδομάδα, από το να έχουν εγκατασταθεί και να δρουν ακριβώς απέναντί τoυ, πίσω από την μη οριοθετημένη μεθόριό του στα κατεχόμενα εδάφη του Γκολάν, σκληροπυρηνικοί Ουαχαμπιστές τρομοκράτες. Αλλά κυρίως, το Ισραήλ επιδιώκει να παρασύρει τη Συρία, τη Χεζμπολάχ και, σε τελική φάση, και το Ιράν, σε γενικευμένο πόλεμο. Θέλει δηλαδή όλο το πακέτο, όσο πιο γρήγορα και αποδοτικά γίνεται.

Η Δαμασκός από την πλευρά της δεν είναι άπειρη στο σκάκι, γι’ αυτό δεν απαντά. Τουλάχιστον προς το παρόν. Ή αφήνει την Χεζμπολάχ να απαντήσει, στο εγγύς μέλλον.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι o βομβαρδισμός συνέβη:

1) αφού ο επικεφαλής του Πενταγώνου Chuck Hagel ολοκλήρωσε την περιοδεία του στο Ισραήλ και τις πετρελαιοπαραγωγές μοναρχίες του Κόλπου

2) μετά από τις προελάσεις του συριακού Στρατού κατά τη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων στον «διάδρομο» της Χομς και τις νίκες του επί των τζιχαντιστών και άλλων ξένων μισθοφόρων

3) μετά από το «μυστικό» ταξίδι στην Τεχεράνη του επικεφαλής της Χεζμπολάχ Sayyed Hassan Nasrallah, μιας ευφυούς προσωπικότητας όσον αφορά στα γεωπολιτικά θέματα. Μόλις επέστρεψε από το ταξίδι του αυτό, ο Nasrallah τόνισε:

«Αυτό που στην πραγματικότητα επιδιώκουν «αυτοί» είναι η καταστροφή των υποδομών, της οικονομίας και του κοινωνικού ιστού της Συρίας, η καταστροφή της Συρίας ως λαού, ως στρατιωτικής δύναμης και ως έθνους εν γένει».

Εάν υπάρξουν νέες επιθέσεις - και είναι αρκετά πιθανό να υπάρξουν – με στόχο την καταστροφή των οπλοστασίων του συριακού Στρατού, θα είναι δώρο εξ ουρανού για τους μισθοφόρους / τζιχαντιστές. Ο Nasrallah έχει απόλυτο δίκιο στην εκτίμησή του ότι ο βασικός στόχος του συνασπισμού ΝΑΤΟ - Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου - Ισραήλ, της γνωστής συμμαχίας των προθύμων, είναι να παρασύρουν τη Συρία σε έναν γενικευμένο πόλεμο. Μετά από μια ενδεχόμενη αντίδραση της Συρίας, η «λύση» θα είναι οι μαζικοί βομβαρδισμοί επιλεγμένων περιοχών της χώρας, όπως έγινε και στην περίπτωση του Ιράκ.

Οι επιλογές του «Μουτζαχεντίν Οbama»

Το αν ή όχι θα πετύχει το σχέδιο ΗΠΑ - Ισραήλ παραμένει ένα αναπάντητο ερώτημα. Αποτέλεσμα αυτής της αβεβαιότητας ήταν η αναβολή της στέψης του «Μουτζαχεντίν Obama».

Οι καταχθόνιοι των αμερικανικών think tanks είναι περιχαρείς με την ιδέα ότι ο Obama θα παρακάμψει το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ (όπως έγινε με την περίπτωση των βέτο της Ρωσίας και την Κίνας) α λα Μπους και θα επιβάλει μονομερώς μια ζώνη απαγόρευσης πτήσεων πάνω από τη Συρία - έτσι ώστε οι ΗΠΑ να συμμετάσχουν στην απαιτούμενη «εκστρατεία καταστολής της αεράμυνας του εχθρού».

Όνειρα θερινής νυκτός, αν και οι Βρετανοί και οι Γάλλοι δεν το έχουν βάλει κάτω, στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, και επιχειρούν να παρακάμψουν ακόμα και το ΝΑΤΟ, στην προσπάθειά τους να επιβάλουν ζώνη απαγόρευσης πτήσεων.

Η σύλληψη της ιδέας μιας ζώνης απαγόρευσης πτήσεων έγινε στην Ουάσιγκτον, ως μέσου ελέγχου των χημικών όπλων της Συρίας. Το πρόβλημα για τους Δυτικούς είναι ότι η Ουάσιγκτον δεν διαθέτει πληροφορίες για το πού είναι αποθηκευμένα αυτά τα χημικά όπλα. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ανακοίνωσε ο ΟΗΕ ότι τα χημικά όπλα δεν χρησιμοποιήθηκαν από την κυβέρνηση, αλλά από τους μισθοφόρους «αντάρτες», βάσει της έρευνας της καταξιωμένης ερευνήτριας του ΟΗΕ Carla del Ponte.

Η κυβέρνηση Obama επίσης «φλερτάρει» με την ιδέα της χορήγησης «άμεσης οπλικής ενίσχυσης» στους «επαναστάτες», π.χ. με αντιαρματικά κατευθυνόμενα βλήματα και βλήματα επιφανείας-αέρος.

Η Ουάσινγκτον πιστεύει στον μύθο που η ίδια καλλιέργησε σχετικά με τον «έμμεσο» ρόλο της στην στρατολόγηση και τον εξοπλισμό των ομάδων της «αντιπολίτευσης» στη Συρία. Έγινε γνωστό ότι, από το 2011, ο εξοπλισμός των τζιχαντιστών και άλλων ξένων μισθοφόρων που δρουν στη Συρία προέρχεται από τη μαύρη αγορά, αλλά και από κάποια αποθέματα στη Λιβύη και στην Κροατία. Η CIA έχει παίξει ενεργό ρόλο σε όλες τις φάσεις και «στάσεις» αυτής της διαδρομής. Πολλά από αυτά τα όπλα είναι τώρα στα χέρια των φανατισμένων τζιχαντιστών του μετώπου Jabhat al-Nusra.

Η αντίληψη ότι η CIA θα είναι σε θέση να εκπαιδεύει και να εξοπλίζει αυτές τις συμμορίες μισθοφόρων τζιχαντιστών προς όφελος της Ουάσινγκτον μετά την πτώση της κυβέρνησης του Bashar al-Assad είναι το ανέκδοτο των αρχών του 21ου αιώνα. Κάντε ένα ταξίδι μνήμης μέχρι το Αφγανιστάν και θα με θυμηθείτε.

Ή φανταστείτε αυτούς τους «Σύριους» αγγλοτζιχαντιστές και τους άλλους γελοίους μισθοφόρους που φτιάχνουν βίντεο για το You Tube, να είναι εξοπλισμένοι με κάτι βλήματα στον ώμο τους και να περιφέρονται σπέρνοντας την καταστροφή σε όλη τη νοτιοδυτική Ασία. Ούτε με σφαίρες.

Έτσι, αφού είδε και αποείδε ο Obama, κατέληξε σε μια «λύση» πολύ πιο απλή και άνετη από μια ζώνη απαγόρευσης πτήσεων: τις στοχευμένες επιθέσεις - με αεροπλάνα ή /και με πυραύλους που θα οργανώνουν οι Ισραηλινοί. Ως πρότυπο θα μπορούσε να είναι η «Επιχείρηση Αλεπού της Ερήμου» (με αυτή την ονομασία έγινε γνωστός ο βομβαρδισμός που πρόσταξε ο Bill Clinton στο Ιράκ το 1998). Στόχος θα είναι «να σταλεί ένα σαφές μήνυμα» στη Συρία.

Οι επόμενοι βομβαρδισμοί ίσως να έχουν ως στόχο αεροδρόμια, υπόστεγα αεροσκαφών, περισσότερες αποθήκες όπλων, άρματα μάχης και είδη εξοπλισμού του πυροβολικού. Οι παράπλευρες απώλειες, αναπόφευκτα, θα είναι μεγάλες ή τεράστιες, ανάλογα με το επίπεδο της πρόκλησης.

Ο πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ στον ΟΗΕ, Bill Richardson, έμπιστος της φάρας των Clinton, ήδη δήλωσε μεταξύ σοβαρού και αστείου σε δελτίο του ABC News ότι ο Obama «έχει έφεση στις εναέριες επιθέσεις». 

Καλά ακούσατε. Η περασμένη Κυριακή ήταν μόνο η αρχή. Αναμένονται κι άλλα μίνι «Σοκ και δέος».

Ακολουθήστε τον οδικό χάρτη

Το εύλογο ερώτημα είναι γιατί τους πήρε τόσο καιρό. Η καταστροφή της Συρίας - όπως προκύπτει από αποσπάσματα ομιλιών και δηλώσεις του Sayyed Hassan Nasrallah - με την αγαστή συνεργασία της Δύσης με συμμορίες τζιχαντιστών, για άλλη μια φορά - σχεδιάστηκε εδώ και χρόνια. Διαβάστε πώς την περιέγραφε ο παλαίμαχος δημοσιογράφος Seymour Hersh από το 2007. Και διαπιστώστε πόσο διακαώς ποθεί από τότε την αλλαγή καθεστώτος στη Συρία το δικομματικό σύστημα της Ουάσιγκτον.

Φυσικά, δεν πρέπει να μας διαφεύγει το γεγονός ότι η Δαμασκός είναι απλά μια στάση προς την Τεχεράνη. Οι περίφημες «ανώνυμες πηγές» έχουν διαρρεύσει στην βρετανική εφημερίδα του μηντιακού συστήματος του Rupert Murdoch “The Sunday Times” ότι η «Αμυντική Ημισέληνος» γίνεται σιγά σιγά πραγματικότητα.

Είναι το ίδιο εκείνο στοιχείο του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου και του Ισραήλ που χαρακτηρίζει και τον «συνασπισμό των προθύμων» για την Συρία, μόνο που στην περίπτωση αυτή η σύζευξη έγινε με σκοπό «την αντιμετώπιση των πυρηνικών φιλοδοξιών του Ιράν». Η Τουρκία, ο βασιλικός οίκος των Σαούδ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Ιορδανία και το Ισραήλ συνευρίσκονται κάθε τόσο με χαρά σε κοινά κέντρα διοίκησης και ελέγχου, προκειμένου να εντοπίσουν τους βαλλιστικούς πυραύλους του κακού Ιράν.

«Don't know much about history», που λέει και το τραγούδι...

«But what a wonderful world this would be»... Υπό την προεδρία του «Μουτζαχεντίν Obama».

*Ο Pepe Escobar είναι πολιτικός αναλυτής και συγγραφέας.


Απόσπασμα από ομιλία του Γ.Γ. της Χεζμπολάχ, Sayyed Hassan Nasrallah (30/04): 'Οι πραγματικοί φίλοι της Συρίας δεν θα επιτρέψουν να πέσει στα χέρια των ΗΠΑ και του Ισραήλ'...








Οι όροι εκχώρησης του ΔΑΑ στην γερμανική εταιρεία συνιστούν πραξικοπηματική ακύρωση της δημοκρατικής νομιμότητας, με την απόλυτη συναίνεση Χατζηδάκη – Στουρνάρα.

Σκάνδαλο που αγγίζει το μέγεθος της Siemens και του Χρηματιστηρίου αποτελεί η απαλλαγή από την καταβολή ΦΠΑ της γερμανικής εταιρίας Hochtief που διαχειρίζονταν το αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος.

Την ώρα που ο ελληνικός λαός στενάζει από τα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα, η κυβέρνηση αποφασίζει να απαλλάξει τον μεγαλύτερο φοροοφειλέτη και μάλιστα με δικαστική απόφαση που ελήφθη στο… Λονδίνο.

Αλήθεια, πως είναι δυνατόν μια εταιρεία που δραστηριοποιείται στην Ελλάδα, να έχει συνάψει συμφωνίες σύμφωνα με το ελληνικό δίκαιο και σύμφωνα με το ελληνικό Σύνταγμα, να δικάζεται για μια διαμάχη με το ελληνικό δημόσιο σε βρετανικό δικαστήριο;

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή…

Η κυβέρνηση θέλοντας να ρίξει στάχτη στα μάτια του λαού, πανηγυρίζει για το σπουδαίο “deal”της πώλησης του μεριδίου της γερμανικής Hochtief στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος, το οποίο αγόρασε η θυγατρική του δημοσίου επενδυτικού ταμείου συντάξεων του Καναδά (PSP Investments).

Η Hochtief χρωστά περίπου 500 εκατομμύρια ευρώ από ΦΠΑ που δεν απέδωσε ποτέ και αρνείται να αποδώσει στο ελληνικό Δημόσιο. Η κυβέρνηση ισχυρίζεται πως το ποσό αγγίζει τα 150 εκατομμύρια ευρώ. Ακόμη και αν είναι έτσι, αυτό σημαίνει πως η Hochtief είναι μακράν ο μεγαλύτερος φοροοφειλέτης στην Ελλάδα.

Το ερώτημα βέβαια είναι γιατί στη συγκεκριμένη περίπτωση το Δημόσιο δεν κινείται όπως κινείται με τις υπόλοιπες ελληνικές εταιρίες και τα φυσικά πρόσωπα; Γιατί προβαίνει σε συντηρητικές κατασχέσεις περιουσιών, γιατί φυλακίζει ανθρώπους που χρωστούν στο Δημόσιο μικρότερα ποσά, ενώ η συγκεκριμένη εταιρία όχι μόνο δεν εξαναγκάζεται να πληρώσει τα οφειλόμενα, αλλά της επιτρέπεται να βάλει και έσοδα από το ταμείο της από την περιουσία για την οποία χρωστά στο Δημόσιο!

Την ίδια στιγμή, η Γερμανική εταιρεία δεν έχει πληρώσει τις ασφαλιστικές εισφορές για την κατασκευή του έργου, που ξεπερνούν βάσει των τότε αξιών, το ΕΝΑ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ ΕΥΡΩ!

Ο Σημίτης και το «χρυσό» deal με τους φίλους Γερμανούς

Τη στιγμή που χιλιάδες Έλληνες απειλούνται με φυλάκιση λόγω χρεών, οι Γερμανοί κάνουν πάρτι στην υγεία των κορόιδων (Ελλήνων) και του φίλου τους Κ. Σημίτη.

Η πολύμηνη κόντρα ελληνικού Δημοσίου και της γερμανικής εταιρίας Hochtief που διαχειρίζεται το αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος έληξε στις αρχές Απριλίου, με την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου του Λονδίνου σχετικά με την απόδοση ή μη 163 εκατομμυρίων ευρώ προς το ελληνικό κράτος.

Η απόφαση ήταν αρνητική, γεγονός που απάλλαξε τους Γερμανούς από την καταβολή του ΦΠΑ και των ανάλογων προσαυξήσεων και δικάστηκε στο εν λόγω δικαστήριο.

Το ερώτημα τώρα είναι, πως είναι δυνατόν να χρωστά μια εταιρεία τόσα εκατομμύρια σε ένα κράτος και τελικά να δικαιώνεται;

Η δουλειά κάπου «βρωμάει» και φυσικά κάποιοι κρύβονται πίσω από αυτό.

Ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης είχε φροντίσει να προστατέψει κατά την υπογραφή της σύμβασης με τη Hochtief, τα συμφέροντα των φίλων του Γερμανών.

Η σύμβαση που υπεγράφη το 1996 δίνει κάθε πλεονέκτημα στη γερμανική εταιρεία που αναμενόμενα απαλλάχθηκε, αφού ο Σημίτης είχε φροντίσει να προστατέψει τους Γερμανούς με κάθε μέσο.

Το παρασκήνιο του αεροδρομίου βασικά μπάζει από παντού, μιας και τη χρηματοδότηση είχε αναλάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση μαζί με το ελληνικό δημόσιο. Τα σενάρια μάλιστα θέλουν, πολλούς από τους Επιτρόπους να πιέζουν να δοθεί το έργο στη γερμανική εταιρεία, ιδιαίτερα δε ο Επίτροπος Χρηματοδοτήσεων Βολφ Ματίες, του οποίου διευθυντής ήταν ο σημερινός Ύπατος της Μέρκελ στην Αθήνα, Χόρστ Ράιχενμπαχ.

Ποια Δημοκρατία; Πραξικόπημα… Σημίτη!

Πολλά ερωτηματικά προκαλεί η δίκη της Hochtief σε δικαστήριο του Λονδίνου και όχι της Αθήνας.

Είναι δυνατόν μια εταιρεία που δραστηριοποιείται στην Ελλάδα, λειτουργεί σύμφωνα με τους ελληνικούς νόμους και έχει συνάψει συμφωνίες σύμφωνα με το ελληνικό δίκαιο, να δικάζεται σε δικαστήριο του Λονδίνου; Ποιος ο λόγος;

Δεν μπορούμε να μιλάμε για Δημοκρατία και σύνταγμα τη στιγμή που μία εταιρεία χρησιμοποιεί αποφάσεις ξένων αρχών (δικαστήριο Λονδίνου) για να αποφύγει συνταγματικές υποχρεώσεις της στην ελληνική επικράτεια όπου και δραστηριοποιείται.

Η υπόθεση της Hochtief, όπως επίσης και άλλες περίεργες υποθέσεις, όπως τα περίφημα SWAPS, εμπεριέχουν οσμή σκανδάλου και αναμφίβολα αποτελούν πραξικοπηματικές πράξεις της κυβέρνησης Σημίτη.

Αναμφισβήτητα, οι συμφωνίες που υπέγραψε η κυβέρνηση Σημίτη με τους φίλους Γερμανούς αποτελούν εκτροπή του πολιτεύματος.

Ποιος θα παρέμβει όμως για τα σκάνδαλα εκείνης της περιόδου, όταν ο ίδιος ο σημερινός υπουργός Οικονομικών χαρακτηρίζει «χρυσή περίοδο» την διακυβέρνηση Σημίτη;

Ποιος θα παρέμβει όταν ο ίδιος ο κ. Στουρνάρας επισκέπτεται σχεδόν καθημερινά την οδό Αναγνωστοπούλου;

Πηγή: Newsbomb


Η Ελλάδα και η Ιταλία είναι οι δύο χώρες με τον μεγαλύτερο αριθμό Αλβανών μεταναστών και από εκεί προέρχονται οι κύριες αποστολές εμβασμάτων προς την Αλβανία.

Ωστόσο, το σχέδιο «Open Data» έχει ερευνήσει τα στοιχεία των εμβασμάτων, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας και τονίζει και την άλλη πλευρά των αποστολών, αυτά που στέλνονται από την Αλβανία σε άλλες χώρες.

Πρόκειται για αλλοδαπούς που εργάζονται στην Αλβανία, των οποίων το εισόδημα στέλνεται στις οικογένειές τους ή κατατίθεται σε τράπεζες της χώρας προέλευσής τους.

«Έτσι, το 2011, περίπου 50 εκατομμύρια ευρώ αποστάλθηκαν από την Αλβανία προς χώρες από τις οποίες κατάγονται οι ξένοι που εργάζονται στη χώρα μας», τονίζει το αλβανικό δημοσίευμα.

Από το ποσό αυτό, περίπου το 87% ή 43,8 εκατ. εστάλησαν από Έλληνες πολίτες που εργάζονται στην Αλβανία ως μετανάστες. Η παρουσία τους έχει σχέση με την κατασκευή ορισμένων τμημάτων του οδικού δικτύου στα νότια της χώρας, αλλά και του μεγάλου αριθμού των ελληνικών εταιρειών που δραστηριοποιούνται στη χώρα.

Οι μεγαλύτερες εισροές συναλλάγματος στην Αλβανία προέρχονται από την Ελλάδα και την Ιταλία.

Η Ελλάδα είναι η χώρα με τις υψηλότερες τιμές των εισερχομένων εμβασμάτων. Έχουν αποσταλεί από τους μετανάστες μας, της χώρας αυτής, 310.243.000 ευρώ και αντιπροσωπεύει το 47 τοις εκατό του συνόλου των εμβασμάτων.

Δεύτερη είναι η Ιταλία σε υψηλότερη τιμή των εμβασμάτων προς την Αλβανία με 248.710.000 ευρώ, σημειώνει το δημοσίευμα της εφημερίδας Shqip.



Του Χρήστου Καπούτση

Οι πολιτικοί που ηγήθηκαν λαών και κρατών σε δύσκολες περιόδους είχαν κάποια κοινά χαρακτηριστικά. Είχαν όραμα, διορατικότητα , διεισδυτική ανάλυση των διεθνών και κοινωνικών δεδομένων και ανυπόκριτη έγνοια για τον απλό άνθρωπο. Κυρίως, όμως, είχαν ανεπτυγμένη εθνική συνείδηση και ικανότητα και αποφασιστικότητα στην υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων.

Όμως, οι πολιτικοί δεν κρίνονται από τις προθέσεις τους , αλλά από τα αποτέλεσμα της πολιτικής τους. Με την αναγκαία επισήμανση, ότι ο αφοριστικός, ο ισοπεδωτικός λόγος δεν αποτελεί εποικοδομητική κριτική, θα προσεγγίσουμε ένα πολιτικό παράγωγο αποτέλεσμα μέσα από πραγματικά περιστατικά.

O πρωθυπουργός Γ.Α.Παπανδρέου, τον Δεκέμβριο του 2009, δηλαδή λίγους μήνες πριν από την επιβολή του πρώτου Μνημονίου, δήλωσε κατηγορηματικά από τις Βρυξέλλες, ότι «στο Αιγαίο δεν υπάρχει πετρέλαιο»! Ο υπουργός Εξωτερικών Δ. Δρούτσας σε συνέντευξή του είχε «μπερδέψει» την υφαλοκρηπίδα με την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. Υποστήριξε μάλιστα, ότι σκόπιμα δημιουργούνται εντυπώσεις για ένα ανύπαρκτο θέμα, εννοώντας την πιθανότητα ύπαρξης υδρογονανθράκων εντός της ελληνικής ΑΟΖ ! Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θ. Πάγκαλος, σε κάποια από τις πάμπολλες τηλεοπτικές εμφανίσεις του, είχε υποστηρίξει ότι, «κάποιοι τύποι που ασχολούνται με παραψυχολογικά φαινόμενα, έχουν ανακαλύψει και πετρέλαιο στο Αιγαίο»!

Όμως, οι υποθαλάσσιες έρευνες, τους διέψευσαν, αφού επιβεβαιώνουν την εκτίμηση για ύπαρξη τεραστίων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων εντός της Ελληνικής ΑΟΖ. Άραγε, πρόκειται μόνο για λανθασμένη εκτίμηση κυβερνητικών στελεχών; Μήπως υπάρχει και η πιθανότητα πολιτικής ή άλλης , σκοπιμότητας;

Όπως και να ‘χει, η ουσία είναι ότι η κυβέρνηση Γ.Α. Παπανδρέου απεμπόλησε ένα ισχυρό διαπραγματευτικό «όπλο», σε μια εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο , αυτό της αξιοποίησης των ενεργειακών κοιτασμάτων της Ελληνική ΑΟΖ και συνακόλουθα, τη γεωγραφική- στρατηγική θέση της Ελλάδας, ως διαμετακομιστικού κόμβου μεταφοράς της ενέργειας στην κεντροδυτική Ευρώπη. Και μάλιστα, σε μια εποχή που ο Γ.Α. Παπανδρέου, η κυβέρνησή του και η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ δέχονταν, χωρίς καμιά αντίσταση, χωρίς μελέτη και χωρίς αιδώ, τα Μνημόνια της ΤΡΟΙΚΑΣ. Είναι μια «λαμπρή» περίοδος, όπου ο Γ.Α. Παπανδρέου επιβάλλει στη Βουλή την ψήφιση νόμων, που οδήγησαν έναν ολόκληρο λαό στην φτώχεια, στην ανεργία και στην κατάθλιψη. Και αυτά είναι μετρήσιμα μεγέθη, μιας ανερμάτιστης πολιτικής επηρμένων αεριτζήδων…


Πηγή: On Alert

Λίγες ημέρες πριν από την ενεργοποίηση της νέας ρύθμισης για την εξόφληση των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς το Δημόσιο, ο απίθανος Χάρης Θεοχάρης άρχισε και πάλι τους εκβιασμούς στους φτωχούς μικροοφειλέτες, ενώ κάνει τα στραβά μάτια στους μεγαλόσχημους (λίστα των 54.000, «λίστα Λαγκάρντ» κ.λπ.) που έβγαλαν κατά καιρούς μαύρο χρήμα στο εξωτερικό!

Ο Χάρης Θεοχάρης, εκτελών χρέη γενικού γραμματέα Πληροφοριακών Συστημάτων, τρομάζει τον κόσμο και στέλνει απειλητικά ειδοποιητήρια σε οφειλέτες του Δημοσίου, που χρωστούν ακόμα και ποσά της τάξης των 150-300 ευρώ. Τους εκβιάζει με κατασχέσεις περιουσιακών στοιχείων και εισοδημάτων που εισπράττουν από την εργασία τους ή άλλες πηγές. Και ενώ ο απερίγραπτος Θεοχάρης σφίγγει τον κλοιό γύρω από τους μικροοφειλέτες, την ίδια ώρα βάζει στις συρτάρι τις υποθέσεις όσων διακίνησαν με εμβάσματα στο εξωτερικό μαύρο χρήμα. Και απ' ό,τι φαίνεται, οι εντοπισμένοι φοροφυγάδες δεν πρόκειται να ελέγχουν ούτε θα κληθούν να πληρώσουν φόρο για τα αδήλωτα κεφάλαια, σε αντιδιαστολή με τους φτωχούς Ελληνες, τους οποίους κυνηγάει ο προαναφερόμενος γραμματέας Εσόδων, που τυγχάνει και εκλεκτός της τρόικας.

Μη ορρωδώντας προ ουδενός ο απίστευτος Χ. Θεοχάρης έστειλε στις γιορτές του Πάσχα απειλητικά ειδοποιητήρια στους μικροοφειλετες του Δημοσίου γεμάτα εκβιασμούς για κατασχέσεις, άνοιγμα λογαριασμών κ.λπ. Μέσω της πρώτης παραγράφου των σημειωμάτων οι πολίτες ενημερώνονται ότι έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν βεβαιωμένες και μη ρυθμισμένες οφειλές στις τράπεζες ή στα ΕΛ.ΤΑ. με τη χρήση της Ταυτότητας Οφειλής, η οποία αποτυπώνεται στην επιστολή.

Σε άλλη παράγραφο στιγματίζεται ο «εγκληματίας» και ενημερώνεται ότι «...έπειτα από έλεγχο που διενεργήθηκε στα ηλεκτρονικά αρχεία της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων του υπουργείου Οικονομικών την 12/04/2013, διαπιστώθηκαν ληξιπρόθεσμες και μη οφειλές σας. Ιδιαίτερα για τις περιπτώσεις φορολογουμένων με ληξιπρόθεσμο υπόλοιπο καλείστε όπως προβείτε άμεσα στην τακτοποίησή του». Στο εν λόγω «ραβασάκι» ακολουθούν διευκρινίσεις, σύμφωνα με τις οποίες οι φορολογούμενοι, εφόσον έχουν ανταπαίτηση κατά του Δημοσίου, θα πρέπει να προσκομίσουν τα σχετικά έγγραφα στην αρμόδια ΔΟΥ. Στη συνέχεια ακολουθεί δεύτερη επιστολή, με την οποία απειλούνται με κατάσχεση περιουσιακών τους στοιχείων, αν δεν ρυθμίσουν την οφειλή προς το Δημόσιο.

Την ίδια ώρα ο έλεγχος των φορολογουμένων που έβγαλαν καταθέσεις στο εξωτερικό χωρίς να δικαιολογούνται από τα εισοδήματά τους προχωρά... με ρυθμούς χελώνας. Μέχρι σήμερα δεν έχουν υπογραφεί οι αποφάσεις για την επιβολή των πρόσθετων φόρων έως και 45% για όσους είναι στη λίστα των 54.000 ονομάτων και δεν μπορούν να δικαιολογήσουν με τα δηλωθέντα εισοδήματά τους τα χρήματα που φυγάδευσαν στο εξωτερικό την τριετία 2009-2011.

Σημειώνεται ότι την περίοδο 2009-2011 περίπου 54.000 φορολογούμενοι έβγαλαν στο εξωτερικό συνολικά κεφάλαια ύψους 22 δισ. ευρώ. Από αυτούς στην τσιμπίδα των διασταυρώσεων της Γενικής Γραμματείας Πληροφορικών Συστημάτων πιάστηκαν 25.000, με διαφορές εμβασμάτων - δηλωθέντων εισοδημάτων της τάξεως των 7 δισ. ευρώ. Ακολούθησε η αποστολή ειδοποιητηρίων στους 25.000 για υποβολή πρόσθετων στοιχείων και από αυτούς ανταποκρίθηκαν περίπου 16.000, χωρίς να είναι ακόμα σαφές πόσοι δικαιολογούν και πόσοι όχι τα κεφάλαια που έβγαλαν στο εξωτερικό. Από τις 25.000 υποθέσεις έως σήμερα έχουν επιλεγεί για έλεγχο μόνον 20 περιπτώσεις...


Πληθαίνουν οι ενδείξεις ότι η Γερμανία να την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια από την ευρωζώνη, για να φτιάξει με τις άλλες χώρες των 3A την ζώνη των πλουσίων, με ένα νέο νόμισμα, το ευρωμάρκο. Μέχρι τώρα οι ενδείξεις ήταν αρκετές, αλλά αμφιλεγόμενες, μέχρι που ιδρύθηκε το ευρωσκεπτικιστικό κόμμα, που τάχθηκε εξ αρχής κατά του ευρώ και υπέρ της επιστροφής στο μάρκο. Το κόμμα τραβάει ψήφους από τους Χριστιανοδημοκράτες κι αν πάρει 5%, τότε το CDU κινδυνεύει να μην είναι πρώτο κόμμα.

Τώρα, είτε για λόγους προεκλογικής τακτικής, είτε για να είναι έτοιμοι για παν ενδεχόμενο, οι κινήσεις στη σκακιέρα για το ευρωμάρκο, άρχισαν να γίνονται όλο και πιο ορατές. Η Die Welt επικαλούμενη της πηγές Budensbank, θεωρεί ότι αν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) χρειαστεί να αγοράζει προβληματικούς τίτλους από τις χώρες της Νοτίου Ευρώπης, ώστε να μπορέσει να χρηματοδοτήσει τις επιχειρήσεις, τότε καλά θα κάνει η ΕΚΤ να εξελιχθεί σε bad bank του ευρωπαϊκού Νότου, ώστε να αντιμετωπιστεί το μείζον θέμα της απόκλισης των επιτοκίων δανεισμού μεταξύ επιχειρήσεων στην περιφέρεια και τον πυρήνα της ευρωζώνης.

Η δεύτερη εξέλιξη που έβγαλε στη φόρα ο καθηγητής Γιάννης Βαρουφάκης στο Twitter, αφορά στην εμπιστευτική κατάθεση της γερμανικής Κεντρικής Τράπεζας στο γερμανικό Συνταγματικό Δικαστήριο της Καρλσρούης, το οποίο στις 12 Ιουνίου θα αποφανθεί για το κατά πόσον η ανακοινωθείσα πολιτική ΟΜΤ (αγορά ομολόγων από τις χώρες του Νότου χωρίς όριο) της ΕΚΤ παραβιάζει ή όχι το γερμανικό σύνταγμα.

Η Bundesbank έστησε μια επιχειρηματολογία τριών σημείων που λειτουργούν ως ωρολογιακές βόμβες στα θεμέλια της Ευρωζώνης: 
1) Δεν είναι δουλειά της ΕΚΤ να εγγυάται την ύπαρξη του κοινού νομίσματος. 
2) Δεν μπορούμε να εμπιστευτούμε την ΕΚΤ να τηρήσει τους όρους του ΟΜΤ. 
3) Η Bundesbank αμφισβητεί ότι είναι δουλειά της ΕΚΤ να εγγυηθεί στις επιχειρήσεις της Περιφέρειας επιτόκια ανάλογα με εκείνα που πληρώνουν οι αντίστοιχες γερμανικές επιχειρήσεις. 
Αν το δικαστήριο συμφωνήσει με την Bundesbank, ή η ΕΚΤ θα πρέπει να εγκαταλείψει την πολιτική ΟΜΤ ή η Γερμανία να εγκαταλείψει την ευρωζώνη και ενδεχομένως την ΕΕ.

Εννοείται πως η επιχειρηματολογία της Bundesbank είναι σαθρή. Αν δεν είναι δουλειά της ΕΚΤ να εγγυάται την ύπαρξη του ευρώ, τότε ποιανού είναι, του κ. Ντάιζελμπλουμ; Όσο για τη λύση Ντράγκι, οι Γερμανοί αντιτίθενται, γιατί έτσι χάνουν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημά τους. Πάντως, όλα θα παιχτούν στο αποτέλεσμα των γερμανικών εκλογών τον Σεπτέμβριο.

Γράφει ο Σταύρος Χριστακόπουλος

Το ελληνικό δράµα δεν έχει... ευτυχισμένο τέλος, όπως έγραψαν οι «Financial Times» στο κύριο άρθρο τους. Οι πολιτικές επιλογές στην Αθήνα επέφεραν πολύ περισσότερο πόνο για τους αδύναμους και προστάτευσαν τους ισχυρούς και διαπλεκόμενους. Αληθές το συμπέρασμα. Ωστόσο εξακολουθούμε να βασανιζόμαστε όχι μόνο από την καταστροφική πολιτική των αλλεπάλληλων μνημονίων, αλλά και από την άγαρμπη προσπάθεια της συγκυβέρνησης να εμπορευτεί ελπίδα για ανάκαμψη και έξοδο από την κρίση.

Όµως, παρότι δηµοσίως η τρόικα στηρίζει τα κυβερνητικά φληναφήματα για τους λόγους που το «Ποντίκι» έχει γράψει από την περασμένη εβδομάδα, όταν έρχεται η ώρα τα στελέχη της να υπογράψουν κείμενα εκθέσεων, αποφεύγουν να δεσμευτούν εγγράφως για όσα αφειδώς αραδιάζουν στις δηλώσεις τους. Το ίδιο συμβαίνει και με τις τελευταίες εκθέσεις του ΔΝΤ και της Κομισιόν, τις οποίες οι φωστήρες της κυβέρνησης διαφήμισαν ως τεκμήρια δυνητικής ανάκαμψης αποσιωπώντας τα μαύρα μαντάτα που περιέχουν τα κείμενα αυτά.

Κι όµως, βασικές επιλογές της, για τις οποίες εμφανίζεται «υπερήφανη», όπως οι Ειδικές Οικονομικές Ζώνες, με βάρβαρο εργασιακό καθεστώς και φορολογική ασυδοσία για τους επενδυτές, απορρίπτονται ακόμη και από το... ΔΝΤ, ακριβώς επειδή ενισχύουν την ασυλία των ισχυρών επιδεινώνοντας τις φορολογικές ανισότητες.

Επιπλέον το ΔΝΤ κατακεραυνώνει την προσπάθεια (για την οποία επίσης το «Ποντίκι» έγραψε πρώτο) να εμφανιστεί πλασματική ανάπτυξη με συνταγές και μέσα αμφισβητούμενης αποτελεσματικότητας. Τώρα όλοι εναποθέτουν τις ελπίδες τους σε ένα νέο «κούρεμα» χρέους και σε... απόβαση Κινέζων επενδυτών.

Ωστόσο στις 15 Μαΐου, την ημέρα που ο πρωθυπουργός θα αρχίζει την επίσκεψή του στην Κίνα, στην Ελλάδα θα λήγει το τρίμηνο της «μετενέργειας» της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και 42 κλαδικών συμβάσεων, με συνέπεια να καταργούνται το επίδομα γάμου και κάποια άλλα επιδόματα, μια κατάργηση που θα επιφέρει περαιτέρω μείωση μισθών στον ιδιωτικό τομέα μεταξύ 10% και 20%.

Ενώ, λοιπόν, οι φανφάρες περί επενδυτών και «ψήφου εμπιστοσύνης» προς την κυβέρνηση θα κορυφώνονται, ο πόνος για τους αδύναμους θα γίνεται ακόμη πιο οξύς και το αδιέξοδο ακόμη εντονότερο. Το έγκλημα συνεχίζεται...


  • Το βατερλό(!) του Χατζηδάκη για το «Ελευθέριος Βενιζέλος»
  • Τι θα συμβεί εάν οι Καναδοί πουλήσουν το αεροδρόμιο σε Τούρκους;

«Χαμένος στο διάστημα» εμφανίστηκε προχθές ο υπουργός Ανάπτυξης Κ. Χατζηδάκης, όταν παρουσίασε ως δείγμα «εμπιστοσύνης» στην Ελλάδα τη συμφωνία της γερμανικής Hochtief για πώληση του μεριδίου της (26,6%) στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» στην καναδική PSP.
Την ίδια ώρα που τιναζόταν στον αέρα το σχέδιο του Ταμείου Ιδιωτικοποιήσεων (ΤΑΙΠΕΔ) για πώληση του μεριδίου που κατέχει το Δημόσιο (55%) στο αεροδρόμιο και λίγες ημέρες πριν από την επίσκεψη του πρωθυπουργού Αντ. Σαμαρά στο Πεκίνο (οι Κινέζοι είχαν δείξει έκδηλο ενδιαφέρον για το «Ελευθέριος Βενιζέλος»), ο κ. Χατζηδάκης πανηγύριζε! Δήλωνε, μάλιστα, ότι η φυγή των Γερμανών, χωρίς κατά τις πληροφορίες να τηρήσουν βασικούς όρους της σύμβασης που έχουν υπογράψει με το Ελληνικό Δημόσιο, «βοηθά στην προσπάθεια για προσέλκυση επενδυτών»!

Δύο ημέρες μετά την ανακοίνωση της Hochtief για πώληση της Hochtief Airport (διαχειρίζεται το «Ελευθέριος Βενιζέλος» και άλλα πέντε αεροδρόμια), παραμένουν αναπάντητα σοβαρά ερωτήματα. 
Ο κ. Χατζηδάκης και ο συναρμόδιος υπουργός Οικονομικών Γ. Στουρνάρας (ο οποίος φρόντισε να κρυφτεί, μολονότι είχε συναντηθεί δύο φορές με κινεζικούς ομίλους που ενδιαφέρονται για το αεροδρόμιο της Αθήνας) καλούνται να απαντήσουν στα εξής: 
Πώς θα αποφύγουν την παγίδα που τους έστησαν οι Γερμανοί, αφού το τίμημα που πληρώνουν τώρα οι Καναδοί στην ουσία καθορίζει και το τίμημα που θα πληρώσουν οι αγοραστές του ποσοστού του Δημοσίου; 
Είχαν λάβει γραπτές διαβεβαιώσεις από τη Hochtief για από κοινού πώληση του ποσοστού (Δημοσίου και γερμανικού ομίλου) σε τρίτο επενδυτή; 
Αν είχαν λάβει προφορικές, γιατί δεν τις ζήτησαν και γραπτώς ή μήπως ξέχασαν να το επισημάνουν οι ακριβοπληρωμένοι σύμβουλοι και τα στελέχη του ΤΑΙΠΕΔ; 
Επίσης, γιατί δεν ενεργοποιείται η σχετική ρήτρα της συμφωνίας αναφορικά με τη μη τήρηση των συμφωνηθέντων;

Με βάση τη σύμβαση παραχώρησης (λήγει το 2026) το Ελληνικό Δημόσιο είχε δικαίωμα πρώτης άρνησης στην περίπτωση που οι Γερμανοί πωλούσαν το ποσοστό τους. Δηλαδή, η Hochtief έπρεπε πρώτα να απευθυνθεί στο Δημόσιο και μόνο αν το τελευταίο δεν αγοράσει το ποσοστό της, θα μπορούσε να κινηθεί προς τρίτους επενδυτές. Σύμφωνα με εξακριβωμένες πληροφορίες, δεν υπήρξε καμία σχετική ερώτηση προς το Ελληνικό Δημόσιο, με τους αρμοδίους σε ΤΑΙΠΕΔ και υπουργεία να περιμένουν την από κοινού πώληση! Ακόμα και στην ελληνική Βουλή είχε αναφερθεί ότι ξεκινούν οι συζητήσεις με τους Γερμανούς, ώστε να βρεθεί κοινή φόρμουλα. Εχουν άραγε ενημερώσει οι κ. Χατζηδάκης και Στουρνάρας τους Καναδούς για τους όρους της σύμβασης; Ή θα συνεχίσουν τους πανηγυρισμούς περί επενδύσεων την ίδια στιγμή που πωλείται μερίδιο της εταιρίας «Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών», χωρίς να ερωτηθεί ο βασικός μέτοχος και κάτοχος του 55% των μετοχών;

Η διαχείριση της Hochtief στο αεροδρόμιο με τις υψηλές χρεώσεις ζημίωσε τον ελληνικό τουρισμό, όπως παραδέχονται στην αγορά και στην κυβέρνηση. Τώρα ο κ. Χατζηδάκης πανηγυρίζει που φεύγει με μεγάλα κέρδη και αφήνει το ΤΑΙΠΕΔ στα κρύα του λουτρού.

Σχόλιο ιστολογίου: To ότι η Ελλάδα έχει γίνει τόπος του "μπάτε σκύλοι κι αλέστε", δε νομίζουμε πως χωράει καμία αμφιβολία, μετά και τις τελευταίες "εξελίξεις" στο θέμα του αερολιμένα "Ελευθέριος Βενιζέλος" και την εξαφάνιση του καθ' ύλην αρμόδιου υπουργού κ. Χατζηδάκη (ναι, αυτού που έφαγε τις ψιλές του και φαίνεται πως εκδικείται την Ελλάδα γι αυτό που του συνέβη). Εμείς δεν είμαστε ούτε ειδικοί αναλυτές, ούτε έχουμε πρόσβαση στα οικονομικά για να ελέγξουμε τα ανοίγματα ή τα διαφυγόντα κεφάλαια από την Hochtief, παρά το γεγονός ότι κανένα κυβερνητικό στέλεχος δεν αρνήθηκε τα όσα έχουν προ καιρού δημοσιοποιηθεί για τις περίεργες σχέσεις μεταξύ ελληνικών κυβερνήσεων και της Hochtief ή γενικότερα γερμανικών επιχειρήσεων.
Απλά, θα θέλαμε να ρωτήσουμε, αφού οι Καναδοί κάτι είδαν και επένδυσαν στο Ελευθέριος Βενιζέλος, τι είναι αυτό που είδαν οι Γερμανοί και έφυγαν από το αεροδρόμιο, το οποίο παρεπιμπτόντως κατέστησαν ως αεροδρόμιο αποφυγής για την ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων και της ανατολικής Μεσογείου.
Τι "είδαν", λοιπόν, οι Γερμανοί και πούλησαν άρον – άρον και χωρίς καν να ειδοποιήσουν την κυβέρνηση Σαμαρά για το τι πρόκειται να κάνουν; Μήπως είδαν κάτι πάρα πολύ άσχημο που έρχεται καλπάζοντας προς την Ελλάδα; Ή μήπως ο κάθε Χατζηδάκης θέλει να πιστέψουμε πως οι γερμανικές επιχειρήσεις δεν συμβουλεύονται ποικιλοτρόπως την γερμανική κυβέρνηση για επενδύσεις που γίνονται εκτός της Γερμανίας;
Η δεύτερη και καταλυτική ερώτηση είναι: Τώρα που το καναδικό fund απέκτησε το Ελευθέριος Βενιζέλος, τι είναι αυτό που θα εμποδίσει τους Καναδούς επενδυτές να το πουλήσουν εάν τους δοθεί ένα καλό αντίτιμο; Ποιος και πως μπορεί να εμποδίσει τους Καναδούς να πουλήσουν το αεροδρόμιο σε κάποιον τούρκο «επιχειρηματία»; 
Πώς θα αντιδράσει η κυβέρνηση Σαμαρά εάν συμβεί κάτι τέτοιο; 
Πώς θα αντιδράσει η κυβέρνηση Σαμαρά εάν υψωθεί τουρκική σημαία στο Ελευθέριος Βενιζέλος ή εάν ο τούρκος «επιχειρηματίας» αγοραστής αποφασίσει να το μετονομάσει σε αεροδρόμιο «Κεμάλ Ατατούρκ» ή «Μωάμεθ ο Πορθητής»;
Ερωτήσεις κάνουμε, απαντήσεις από τους υπεύθυνους δεν περιμένουμε, επειδή δεν υπάρχουν ούτε απαντήσεις ούτε υπεύθυνοι κυβερνώντες. Παρ’ όλα αυτά, πολύ ευχαρίστως περιμένουμε τις δικές σας απόψεις – σχολιασμούς, για ένα θέμα που έχει ζημιώσει οικονομικά την Ελλάδα σε τεράστιο βαθμό, ενώ ενδέχεται να αποτελέσει εθνική πληγή εάν υπάρξουν οι εξελίξεις που προαναφέραμε…


Γράφει ο Ανδρέας Μπανούτσος

Σε παλαιότερα άρθρα μας είχαμε αναφερθεί στις σχέσεις μεταξύ της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και της Μουσουλμανικής Ένωσης Ελλάδος (ΜΕΕ) καθώς επίσης και στη δραστηριότητα του Συλλόγου Ελ Ραχμάν και της ιστοσελίδας islamforgreeks.org, που συνδέονται με τον Σαλαφισμό. Στο σημερινό μας άρθρο θα αναφερθούμε στη σύγκρουση μεταξύ των εν Ελλάδι Σαλαφιστών και της ΜΕΕ.

Ο κ. Αχμέντ Ελντίν ιθύνων νους του Συλλόγου Ελ Ραχμάν και διαχειριστής της ιστοσελίδας islamforgreeks.org έχει καταφερθεί ουκ ολίγες φορές από το βήμα της ιστοσελίδας του εναντίον του Προέδρου της ΜΕΕ κ.Ναίμ Ελγαντούρ και της προσήλυτης στο Ισλάμ συζύγου του κας Άννας Στάμου.

Ο κ. Ελντίν έχει επανειλημμένως αμφισβητήσει (δικαίως θα προσθέταμε εμείς) την αναγόρευση του κ. Ελγαντούρ ως Προέδρου των Μουσουλμάνων στην Ελλάδα και έχει ευθέως ισχυριστεί ότι ο κ. Ελγαντούρ δεν διαθέτει “ στοιχειώδεις γνώσεις για το Ισλάμ”. Επίσης με πολύ ενδιαφέροντα επιχειρήματα που αμφισβητούν και τους εν Ελλάδι υποστηρικτές της ανέγερσης επίσημου Ισλαμικού Τεμένους στην Αθήνα, έχει αποκαλύψει (όπως και το RIMSE άλλωστε) ότι η εμμονή στην ανέγερση επίσημου Ισλαμικού Τεμένους στην Αθήνα εξυπηρετεί ουσιαστικά την πολιτική ατζέντα του κ. Ελγαντούρ και όχι τις λατρευτικές ανάγκες των Μουσουλμάνων.

Για αυτό και θεωρεί ότι είναι ανούσια η κατασκευή Ισλαμικού Τεμένους στην Αθήνα και πως αυτό που θα πρέπει να γίνει είναι η επισημοποίηση των άτυπων τζαμιών που ήδη λειτουργούν σε πολλές περιοχές της Αθήνας. Ακόμη, ο κ. Ελντίν “ υπέδειξε” τον κ. Ελγαντούρ ως ενορχηστρωτή των δημοσίων προσευχών των Μουσουλμάνων στην Αθήνα κατά τη διάρκεια θρησκευτικών τους εορτών. Μάλιστα υπαινίχθηκε ότι στόχος του κ.Ελγαντούρ ήταν να ασκήσει πίεση στην Ελληνική Πολιτεία προκειμένου να επισπευτούν οι διαδικασίες ανέγερσης του επίσημου Ισλαμικού Τεμένους στην Αθήνα.

Ο κ. Ελντίν πέρα από την αντιπαράθεση του με την ΜΕΕ που συνδέεται με το παγκόσμιο δίκτυο της Μουσουλμανικής Αδελφότητας έχει επιχειρηματολογήσει εναντίον της ίδιας της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και Ισλαμιστικών οργανώσεων όπως η Hizb ut Tahrir.

Παραθέτουμε ένα απόσπασμα από το άρθρο του “Ριζοσπαστικό Ισλάμ: Πραγματικότητα ή Μύθος”: 
“Στο βιβλίο επίσης «εξαγνίζοντας τις έννοιες της Σούννας» διαβάζουμε ότι όλα αυτά τα γκρουπάκια όπως Αδελφοί Μουσουλμάνοι, Οπαδοί του Σάιντ Κούτμπ, Χίζμπιτ Ταχρίρ, και γενικά το να κομματικοποίησει (Χιζμπία) ανήκουν σε αιρέσεις με προβληματικό δόγμα και προβληματική μεθοδολογία Ντάουας. Και αυτό γιατί η προτεραιότητα τους και η ενέργεια τους είναι πάνω στα πολιτικά και όχι στην εξήγηση του δόγματος του Ισλάμ”.
Συμπερασματικά λοιπόν παρατηρούμε, ότι υπάρχουν σημαντικές διαφορές μέσα στους κόλπους του ιδίου του Σουνιτικού Ισλάμ τόσο σε παγκόσμιο όσο και σε Ελληνικό επίπεδο… και εδώ γεννάται η απορία στον αναγνώστη. Προς τι η εμμονή της Ελληνικής κυβέρνησης με την ανέγερση επίσημου Ισλαμικού Τεμένους στην Αθήνα όταν και οι ίδιοι οι ενδιαφερόμενοι Μουσουλμάνοι δεν συμφωνούν ομόφωνα ως προς τη σκοπιμότητα ανέγερσής του;

Πηγές
http://www.tovima.gr/society/article/?aid=412896
http://islamforgreeks.org/2009/07/03/naim-elghandour/
http://islamforgreeks.org/2010/01/30/response-to-anna-stamou/
http://islamforgreeks.org/2010/11/19/public-prayer/
http://islamforgreeks.org/2011/07/27/radical-islam-refutation/
http://www.rimse.gr/2012/12/radical-dawah-online-in-greece-by.html
http://www.rimse.gr/2011/03/the-muslim-brotherhood-and-greece-by.html
http://www.rimse.gr/2011/09/blog-post.html

Πηγή RIMSE