Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

6 Σεπ 2012


Ἕνα γράμμα-κατάθεση ψυχῆς ἀλλὰ καὶ ὀργῆς καὶ περιφρόνησης γιὰ ὅλους ὅσους συζητοῦν σήμερα ἂν θὰ κόψουν 100 ἢ 200 εὐρὼ ἀπὸ τὶς ἀποδοχὲς τῶν πιλότων τῆς Πολεμικῆς Ἀεροπορίας.

Τὸ ὑπογράφει μὲ τὸ ὄνομα Γιῶργος Θαλάσσης ἕνας ἀπὸ τοὺς «ἀετοὺς τοῦ Αἰγαίου»- ἕνας ἀπὸ τὰ παιδιὰ αὐτὰ ποὺ προστατεύουν τὴν ἐθνική μας κυριαρχία παίζοντας τὴ ζωὴ τοὺς κορῶνα-γράμματα κυνηγώντας Τούρκους εἰσβολεῖς. Φυσικὰ τὸ πραγματικό του ὄνομα εἶναι διαφορετικὸ.

Φυσικὰ καὶ τοῦ ἀπαγορεύεται σὰν ἐν ἐνεργεία ἀξιωματικὸς νὰ μιλήσει δημόσια. Ἀλλὰ κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ διαγράψει τὴ φωνὴ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ του Ἕλληνα πιλότου ποὺ προφανῶς ἐκπροσωπεῖ καὶ ὅλους τους ἄλλους συναδέλφους του. Τὸ γράμμα τοῦ εἶναι πραγματικὰ συγκλονιστικό:

«Ὅσο κι ἂν προσπαθήσουν νὰ μικρύνουν αὐτὸ ποὺ κάνουμε μέσα στὸ ἀεροπλάνο, ὅσο κι ἂν παλέψουν νὰ μᾶς παρουσιάσουν σὰν μία ἐπαγγελματικὴ κατηγορία ἐνστόλων ποὺ πρέπει νὰ μᾶς κόψουν 100 ἢ 200 εὐρὼ τὸ μήνα, νὰ τοὺς πεῖς ( γράφει ὁ πιλότος ) ὅτι δὲν θὰ μπορέσουν νὰ μᾶς στερήσουν ποτὲ τὸν δικό μας γαλάζιο οὐρανὸ τῆς Ἑλλάδος ποὺ εἶναι τὸ σπίτι μας καὶ δὲν θὰ συρρικνώσουν τὴν ἀγάπη ποὺ ἔχουμε γιὰ τὴν πατρίδα.
Τοὺς χαρίζουμε καὶ τὰ 100 καὶ τὰ 200 εὐρὼ κι ὅλο μας τὸ μισθό, ἂν χρειάζεται αὐτὸ γιὰ τὴ σωτηρία τῆς χώρας.

Ὅταν ἐγὼ πιάνω στὰ ψαλίδια τὸν Τοῦρκο εἰσβολέα καὶ λοκάρω τὸ δικό του ἀεροπλάνο στοὺς δικούς μου πυραύλους, τότε βλέπω σὰν μυρμήγκια τοὺς 300 στὴ Βουλὴ ποὺ θὰ ἀποφασίσουν ἂν αὐτὸ ποὺ κάνω ἀξίζει περισσότερα ἢ λιγότερα ἀπὸ 100 εὐρὼ τὸ μήνα.

Ὅταν φωνάζω στὸ κέντρο ἐπιχειρήσεων καθὼς κυνηγάω τὸν Τοῦρκο «Fox-1» (δηλαδὴ εἶμαι σὲ θέση εἰκονικῆς βολῆς μὲ πύραυλο Sparrow) καὶ μετὰ «Fox-2» (γιὰ βολὴ μὲ ΑΙΜ-9) εἶναι σὰν νὰ ἀγκαλιάζω την Ελλάδα γιὰ νὰ τὴν προστατεύσω.

Τοὺς τὰ χαρίζω ὅλα ἂν ἔτσι θὰ σωθεῖ ἡ Ἑλλάδα. Δὲν τοὺς χαρίζω ποτὲ τὴν τιμή μου, τὴν περηφάνια μου καὶ αὐτὸ τὸ ἀπέραντο γαλάζιο πάνω ἀπὸ τὸ Αἰγαῖο ».




Ποιοί έχουν συμφέρον να επιδιώκουν την καταστροφή και «απεθνικοποίηση» των αρχαίων μνημείων του πλανήτη;

"H ταυτότητα μιας χώρας, η αξία και ο πολιτισμός της εδράζονται στην ιστορία της. Αν ο πολιτισμός μιας χώρας λεηλατηθεί, όπως συνέβη με τον δικό μας, η ιστορία της τελειώνει".
Ra'id Abdul Ridhar Mohammed, Ιρακινός αρχαιολόγος, τις ημέρες που όλη η ανθρωπότητα παρακολουθούσε τη λεηλασία του Μουσείου του Ιράκ, η οποία υποκινήθηκε από την εισβολή των στρατευμάτων των ΗΠΑ.

Ιστολόγιο του Daniel Estulin
με πληροφορίες από το Front Page Mag

Σύμφωνα με αρκετά δημοσιεύματα στα αραβικά μέσα ενημέρωσης, εξέχοντες μουσουλμάνοι κληρικοί έχουν αρχίσει να ζητούν την κατεδάφιση των Πυραμίδων της Αιγύπτου, οι οποίες, σύμφωνα με τα λόγια του Σαουδάραβα Σεΐχη Ali bin Said al-Rabi'i, αποτελούν «σύμβολα παγανισμού», τα οποία το αιγυπτιακό κόμμα των σαλαφιστών έχει εδώ και καιρό σχεδιάσει να καλύψει με κερί. Πιο πρόσφατα, ο επονομαζόμενος "Σεΐχης των σουνιτών σεΐχηδων» του Μπαχρέιν και πρόεδρος του κόμματος της Εθνικής Ενότητας, Abd al-Latif al-Mahmoud, κάλεσε τον νέο πρόεδρο της Αιγύπτου, Muhammad Morsi, «να καταστρέψει τις Πυραμίδες και να επιτύχει ό, τι δεν κατόρθωσε ο Sahabi Amr bin al-As".

Με το τελευταίο αυτό όνομα, Amr bin al-As, είναι γνωστός ο έμπιστος φίλος του Προφήτη Μωάμεθ, με τα αραβικά φύλα του, ο οποίος εισέβαλε και κατέκτησε την Αίγυπτο περίπου το 641 μ.Χ. Τηρώντας τις οδηγίες του al-As, καθώς και του μετέπειτα ισχύοντος μουσουλμανικού κανόνα, πολλές αιγυπτιακές αρχαιότητες καταστράφηκαν ως απομεινάρια «απιστίας» στον Θεό. Ενώ οι περισσότεροι ακαδημαϊκοί της Δύσης υποστηρίζουν ότι αυτό το τελευταίο δεν ισχύει, σύμφωνα με τους πρώτους μουσουλμάνους συγγραφείς, ακόμη και η μεγάλη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, η οποία θεωρήθηκε αποθετήριο παγανιστικών γνώσεων που έρχονται σε αντίθεση με το Κοράνι, καταστράφηκε επί βασιλείας του Βin al-As και σε συμμόρφωση με την εντολή του χαλίφη Οmar.

Ωστόσο, ενώ το μαζικό κάψιμο βιβλίων ήταν μια εύκολη δραστηριότητα τον 7ο αιώνα, δεν ίσχυε κάτι τέτοιο για τις γιγαντιαίων διαστάσεων πυραμίδες και τη γειτονική Σφίγγα, παρά το γεγονός ότι οι βασιλείς της δυναστείας των Μαμελούκων της Αιγύπτου «έκοψαν» τη μύτη της τελευταίας κατά τη διάρκεια ασκήσεων σκοποβολής, και ας εξακολουθεί να υπάρχει σήμερα ο δημοφιλής μύθος που αποδίδει την καταστροφή αυτή σε ένα Δυτικό, τον Ναπολέοντα.

Σήμερα, όμως, όπως παρατηρεί ο "Σεΐχης των σουνιτών σεΐχηδων» του Μπαχρέιν, και χάρη στη σύγχρονη τεχνολογία, η καταστροφή των Πυραμίδων είναι εφικτή. Το μόνο ερώτημα που απομένει είναι εάν ο πρόεδρος της Αιγύπτου και μέλος της Μουσουλμανικής Αδελφότητας είναι αρκετά "ευσεβής" και αν είναι πρόθυμος να ολοκληρώσει τη διαδικασία εξισλαμισμού που ξεκίνησε στα χέρια του πρώτου μουσουλμάνου κατακτητή της Αιγύπτου.

Μια τέτοια πορεία δράσης δεν είναι καθόλου αβάσιμη. Η ιστορία είναι γεμάτη με παραδείγματα μουσουλμάνων που καταστρέφουν την ίδια την προ-ισλαμική κληρονομιά τους, ξεκινώντας με τον ίδιο τον προφήτη του Ισλάμ, Μωάμεθ, ο οποίος κατέστρεψε τον ναό Ka'ba της Αραβίας, μετατρέποντάς τον σε τζαμί.

Αναζητώντας απάντηση στο ερώτημα "Ποιό είναι το ιδιαίτερο εκείνο στοιχείο του Ισλάμ, που τόσο συχνά στρέφει τους οπαδούς του κατά της ίδιας της πολιτιστικής τους κληρονομιάς;" ο Daniel Pipes παραθέτει πολλά παραδείγματα, από τους μουσουλμάνους της μεσαιωνικής εποχής στην Ινδία, που κατέστρεφαν τους ναούς των προγόνων τους, μέχρι τους σύγχρονους μουσουλμάνους, που επιδιώκουν την καταστροφή της μη ισλαμικής κληρονομιάς τους στην Αίγυπτο, το Ιράκ, το Ισραήλ, τη Μαλαισία και την Τυνησία.

Σήμερα, στο όνομα αυτού που το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο περιγράφει ως «πιθανό έγκλημα πολέμου» και με την οικονομική στήριξη από την Ουάσιγκτον, φανατικοί ισλαμιστές καταστρέφουν την αρχαία κληρονομιά της πόλης του Τιμπουκτού στο Μάλι, ενώ τριγύρω ακούγεται η θριαμβευτική κραυγή πολέμου του Ισλάμ, "Αλλάχ Άκμπαρ!"

Ένα μεγάλο μέρος αυτού του μίσους για την ίδια την προ-ισλαμική κληρονομιά τους συνδέεται με το γεγονός ότι, παραδοσιακά, οι μουσουλμάνοι δεν μπορούν να ταυτιστούν με το ένα ή το άλλο έθνος, πολιτισμό, κληρονομιά, ή γλώσσα, αλλά μόνο με το ισλαμικό έθνος και την ισλαμική κοινότητα της Umma.

Κατά συνέπεια, ενώ πολλοί Αιγύπτιοι –τόσο μουσουλμάνοι όσο και μη μουσουλμάνοι– θεωρούν τον εαυτό τους Αιγύπτιο, οι ισλαμιστές δεν έχουν καμιά εθνική ταυτότητα και ταυτίζονται μόνο με πολιτισμό του Ισλάμ, με βάση την«Σούνα» του προφήτη και τη γλώσσα του Ισλάμ, τα Αραβικά. Αυτό το συναίσθημα εκδηλώθηκε με σαφήνεια όταν ο πρώην ηγέτης της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, Muhammad Akef, δήλωσε: "Στα κομμάτια να πάει η Αίγυπτος", υποδεικνύοντας ότι τα συμφέροντα της χώρας του είναι δευτερεύοντα σε σχέση με αυτά του Ισλάμ.

Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι οι εκκλήσεις αυτού του είδους γίνονται σε αυτή ακριβώς τη χρονική συγκυρία: αμέσως μετά την εκλογή στην προεδρία της Αιγύπτου ενός μέλους της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Στην πραγματικότητα, τα ίδια δημοσιεύματα που κάνουν λόγο για την έκκληση να κατεδαφιστεί το τελευταίο από τα 7 θαύματα του αρχαίου κόσμου αναφέρουν, επίσης, ότι Αιγύπτιοι σαλαφιστές προτρέπουν τον πρόεδρο Morsi να εξορίσει όλους τους σιίτες και τους μπαχαϊστές από τηνΑίγυπτο.

Με άλλα λόγια, η έκκληση του Morsi για την αποφυλάκιση του αποκαλούμενου«Τυφλού Σεΐχη», εγκεφάλου των τρομοκρατών ισλαμιστών, ίσως να αποτελεί ένα μικρό ορατό δείγμα θράσους το οποίο είναι συγχρόνως ενδεικτικό για όσα πρόκειται να δούμε ακόμη στο μέλλον. Από τις εκκλήσεις για τη νομιμοποίηση του είδους ισλαμικού γάμου, στο οποίο η γυναίκα δίνει αιώνιο όρκο να παραμείνει "σκλάβα του σεξ", έως τις εκκλήσεις για ίδρυση "αστυνομίας ηθικής" που θα βασίζεται στο νόμο της Σαρία, έως τις εκκλήσεις για την καταστροφή των γιγαντιαίων μνημείων της αρχαίας Αιγύπτου υπό την αιγίδα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, το λυχνάρι της καταστροφής μοιάζει να έχει ανοίξει και το τζίνι απελευθερώθηκε στην σύγχρονη Αίγυπτο.

Όλες οι διεθνείς οργανώσεις -πολλές από τις οποίες συντηρούνται από γνωστά κέντρα της Ουάσιγκτον- που σήμερα εσκεμμένα και επιμελώς κάνουν τα στραβά μάτια, όταν οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων διαπράττονται από μουσουλμάνους, για να μην κατηγορηθούν για «ισλαμοφοβία», μήπως είναι καιρός, έστω και τώρα, να αντιληφθούν ότι οι Πυραμίδες της Αιγύπτου, αλλά και πολλά άλλα αρχαία μνημεία, αποτελούν εμφανώς τον επόμενο στόχο στη λίστα των ισλαμιστών; Ή θα αποσιωπηθεί για άλλη μια φορά το γεγονός ότι εξτρεμιστές μουσουλμάνοι εμπλέκονται σε αυτές τις καταστροφές, ακόμη και τη στιγμή που θα σωριάζονται στο έδαφος αυτά τα αρχαία σύμβολα του ανθρώπινου πολιτισμού;

Ας σημειωθεί επίσης ότι και το Αιγυπτιακό Μουσείο στο Κάιρο λεηλατήθηκε, κατά τη διάρκεια των σχετικά πρόσφατων εξεγέρσεων της«Αραβικής Άνοιξης», οι οποίες υποκινήθηκαν από τη Νέα Τάξη και την «αυτοκρατορία» των Αγγλοσαξόνων Αγγλοαμερικανών.

Μήπως ο τελικός στόχος τους είναι να καταστρέψουν κάθε ίχνος εθνικής κληρονομιάς και ταυτότητας, αλλά και σχεδόν κάθε ίχνος πολιτισμικής και πνευματικής προόδου, που συντελείται μέσω των αιώνων, προκειμένου να υποχρεώσουν την απλή και άβουλη πλειοψηφία να επιστρέψει σε μια πνευματική και διανοητική κατάσταση που δεν θα απέχει πολύ από αυτή των προϊστορικών χρόνων, σαν να μην συνέβη ποτέ κανένα είδος εξέλιξης κατά τα τελευταία 6.000 χρόνια;

Μήπως ο τελικός στόχος τους είναι να υποχρεώσουν τον καθένα που δεν είναι μέρος της ελίτ και δεν ανήκει στις κλίκες των υπηρετών τους, να επιστρέψει σε μια κατάσταση που δεν θα διαφέρει πολύ από αυτή των απλών ζώων;

Αν δεν αντιδράσουν σε αυτές τις μεθοδεύσεις οι λαοί, το πεπρωμένο τους θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι θα καταλήξει να μοιάζει με το σκηνικό και το σενάριο της ταινίας «Γη, ο Πλανήτης των Πιθήκων».


Διαβάστε επίσης:


-->

Όπως λέει ο καθηγητής κ. Κοντογιώργης, ούτε κακοποιοί δεν θα μπορούσαν να φτιάξουν τέτοιους θεσμούς που να τους προστατεύουν τόσο αποτελεσματικά, όπως αυτούς που έχει φτιάξει το ελληνικό πολιτικό σύστημα.

Στην αναθεώρηση του Συντάγματος που έγινε το 2001, εισήχθη στο Σύνταγμά μας η αντίστοιχη διάταξη του χουντικού συντάγματος, η οποία είχε μπει για να προστατεύει τα μέλη της χούντας από διώξεις. Όχι μόνο αυτό, αλλά η διάταξη που εισήγαγε το «δημοκρατικό» πολιτικό μας σύστημα το 2001 είναι ακόμα πιο προστατευτική και από αυτήν της χούντας. Από ποιον όμως προσπαθεί να…. προστατευτεί το πολιτικό σύστημα; Μα φυσικά από την κοινωνία την οποία υποτίθεται ότι υπηρετεί και εκτελεί τις εντολές της.

Το εδαφ. Β΄ της παρ. 2 του άρθρου 86 του ισχύοντος Συντάγματος λέει κατά λέξη: «Αν στο πλαίσιο άλλης ανάκρισης, προανάκρισης, προκαταρκτικής εξέτασης ή διοικητικής εξέτασης προκύψουν στοιχεία, τα οποία σχετίζονται με τα πρόσωπα και τα αδικήματα της προηγούμενης παραγράφου, αυτά διαβιβάζονται αμελλητί στη Βουλή από αυτόν που ενεργεί την ανάκριση, προανάκριση ή εξέταση». Προσέξτε τι λέει. Αφενός απαγορεύει στον Εισαγγελέα (εν προκειμένω τον κ. Πεπόνη) να συνεχίσει την έρευνα ώστε να αποκαλυφθεί η αλήθεια για τυχόν ευθύνες πολιτικού προσώπου, αφετέρου απαιτεί από τον Εισαγγελέα να μεταβιβάσει αμέσως στη Βουλή τη δικογραφία και να μην προχωρήσει πιο πέρα την έρευνα, όχι μόνο αν προκύπτουν ευθύνες για πολιτικό πρόσωπο, αλλά ακόμα και αν απλά εμπλέκεται στην υπόθεση το όνομα πολιτικού προσώπου. Αντιλαμβάνεστε γιατί πράγμα μιλάμε.

Αν λοιπόν δεν ίσχυε το άρθρο 86 του Συντάγματος, τότε ο κ. Πεπόνης θα προχωρούσε τώρα την έρευνα μέχρι το τέλος και θα εξέταζε δεκάδες μάρτυρες. Αν προέκυπταν αποχρώσες ενδείξεις τέλεσης αδικήματος, τότε θα είχε το δικαίωμα να διατάξει τη σύλληψη του υπαιτίου. Τώρα όμως αυτό δεν μπορεί να γίνει. Η υπόθεση θα πάει στην αρμοδιότητα του ίδιου του πολιτικού συστήματος και φυσικά μπορεί ο καθένας να υποθέσει το αποτέλεσμα.

Αυτό το Σύνταγμα πρέπει γρήγορα να αλλάξει, διαφορετικά θα ξεπουληθούμε όλοι, αφού δεν καταλογίζονται ευθύνες στους υπαίτιους..

Περιμένει άραγε κανείς πολιτικά αφελής να το αλλάξουν από μόνοι τους;



Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) πρόκειται να προβεί εκ νέου στην αγορά χρέους των κρατών-μελών της ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν προβλήματα λόγω των υψηλών επιτοκίων, ανακοίνωσε ο πρόεδρός της Μάριο Ντράγκι πριν από λίγο.

Η ΕΚΤ θα εγκαινιάσει ένα νέο πρόγραμμα, το οποίο ονομάζει «Άμεσες Νομισματικές Συναλλαγές» (Outright Monetary Transactions, OMT), λόγω των «σοβαρών αναταράξεων που παρατηρήθηκαν στις αγορές κρατικών ομολόγων οι οποίες προέρχονταν από τους αβάσιμους φόβους εκ μέρους των επενδυτών» σχετικά με το ευρώ, είπε ο 65χρονος Ντράγκι στη συνέντευξη Τύπου που παραχωρεί στη Φρανκφούρτη.

Ο Ντράγκι διευκρίνισε ότι η ΕΚΤ θα αγοράζει «χωρίς ποσοτικό όριο» κρατικά ομόλογα βραχυχρόνιας διάρκειας, 1 έτους ως 3 ετών, με στόχο να δοθεί ένα τέλος στην κρίση χρέους.

Ο επικεφαλής της ΕΚΤ απέκρουσε τις ενστάσεις των μελών του διοικητικού συμβουλίου της Τράπεζας που εκπροσωπούν τη Γερμανία, ανακοινώνοντας πάντως ότι οι αγορές ομολόγων θα γίνονται υπό «αυστηρούς όρους» τους οποίους θα καθορίζουν το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και ο διάδοχος Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας.

Εξάλλου η ΕΚΤ αναθεώρησε προς τα πάνω τις προβλέψεις της για τον πληθωρισμό στην ευρωζώνη, σημειώνοντας ότι έχει αυξηθεί τους τελευταίους μήνες λόγω της αύξησης της τιμής των καυσίμων.

Η τράπεζα, που εδρεύει στη Φρανκφούρτη, έχει στόχο να διατηρείται το ποσοστό του πληθωρισμού περί το 2%. Ωστόσο, προβλέπει αύξηση των τιμών κατά 2,5% το 2012 (από 2,4%) και επίσης αύξηση κατά 1,9% το 2013 (από 1,6%).



Μετά τη σημερινή, άκαρπη συνάντηση των δικαστών με την υπουργό Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα, η πρόεδρος της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων (ΕΔΕ) Βασιλική Θάνου συγκαλεί αύριο στις 3 μ.μ. έκτακτο Διοικητικό Συμβούλιο προκειμένου να καθοριστεί η στάση των δικαστών στην κυβερνητική άρνηση να μην υπάρξει περαιτέρω μείωση των αποδοχών τους.

Μια από τις προτάσεις που θα τεθεί αύριο στο τραπέζι της ΕΔΕ είναι η κάθοδος των δικαστικών λειτουργών σε πενθήμερη προειδοποιητική απεργία, παρά τη ρητή διάταξη του Συντάγματος που δεν επιτρέπει τις απεργιακές κινητοποιήσεις των δικαστών και εισαγγελέων. Και αυτό γιατί οι δικαστές θεωρούν ότι η περαιτέρω μείωση των αποδοχών τους αποτελεί συνταγματική εκτροπή.

Παράλληλα, αύριο οι εκπρόσωποι των δικαστών θα συναντηθούν στις 11 π.μ. με τον πρόεδρο της ΔΗΜΑΡ Φώτη Κουβέλη, αναμένουν δε απάντηση στο αίτημά τους για συνάντηση με τον Πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά και τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελο Βενιζέλο.

Εξ άλλου, ο πρόεδρος της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών Γ. Φαλτσέτος συγκαλεί γενική συνέλευση στις 14 Σεπτεμβρίου 2012 για να καθοριστεί η στάση των διοικητικών δικαστών.

Κατά τη σημερινή συνάντηση στο υπουργείο Οικονομικών, ο Γ. Στουρνάρας γνωστοποίησε στους δικαστές ότι οι νέες μεσοσταθμικές μειώσεις στις αποδοχές τους θα ανέρχονται στο 22 με 23%. Ακόμη, ο υπουργός Οικονομικών παρέπεμψε τους εκπροσώπους των δικαστών στους τρεις πολιτικούς αρχηγούς, καθώς εκείνος δεν μπορεί να βρει ισοδύναμο ποσό για να αποφύγει την μείωση των αποδοχών τους.


Κάποια πράγματα πρέπει να ειπωθούν ξεκάθαρα, χωρίς πολιτικές φιοριτούρες, μισόλογα και επικοινωνιακά τεχνάσματα ορισμένων που πιστεύουν ότι θα είναι για πάντα στην εξουσία. Ο λόγος γίνεται για το πακέτο μέτρων που αναμένεται από μέρα σε μέρα και ήδη έχει παγώσει την ελληνική κοινωνία.

Ήταν άνοιξη του 2012 όταν ακούσαμε για πρώτη φορά ότι πρέπει η Ελλάδα να πάρει μέτρα ύψους 11,6 δισ. ευρώ για τη διετία 2013-2014. Ήταν Φεβρουάριος του 2012 όταν η κυβέρνηση Παπαδήμου – με την στήριξη και της ΝΔ- συμφωνούσε στο κούρεμα με προαπαιτούμενο το σκληρό πακέτο.

Από τότε έχουν περάσει έξι γεμάτοι μήνες κι ακόμη μιλάμε για το πακέτο των 11,6 δισ. που ακόμη δεν έχει κλείσει.

Πήγαμε διακοπές το Πάσχα και μας έκατσε το αρνί στο λαιμό επειδή μιλάγαμε για τα μέτρα.

Ξεκίνησε το καλοκαίρι, πήγαμε για τα μπάνια μας με τον τρόμο τι μας περιμένει και στις παραλίες συζητούσαμε για το πακέτο. Μάλιστα, από την άνοιξη το πακέτο μεγάλωσε αφού προστέθηκαν 2-3 δις που είναι η μαύρη τρύπα στα έσοδα κι άλλα τόσα από τις απώλειες των ασφαλιστικών ταμείων, σύνολο δηλαδή 18 δισ. και έχει ο θεός.

Και πάλι, λοιπόν, Σεπτέμβρη μήνα και μιλάμε για το πακέτο που δεν έκλεισε.

Ποιο είναι το συμπέρασμα; Ότι το πακέτο των μέτρων δε βγαίνει όσο… μουρουνόλαδο κι αν φάμε ή για να γίνουμε πιο παραστατικοί, δε χωνεύεται όση σόδα κι αν καταπιούμε. Κι αυτή είναι η μία και μοναδική αλήθεια που πρέπει να πει η κυβέρνηση. Αν μάλιστα δε μπορεί να την πει κανένας πολιτικός, ας το κάνει κάποιος τεχνοκράτης, ο Στουρνάρας ας πούμε που χειρίζεται την υπόθεση.

Όλοι πλέον στην πολιτική σκηνή, από τον Αντώνη Σαμαρά μέχρι το τελευταίο στέλεχος υπουργείου, γνωρίζουν ότι τα μέτρα δεν μπορούν καν να ανακοινωθούν, πόσο μάλλον να υλοποιηθούν.

Αυτή είναι η δυσκολία. Από όπου κι αν κόψεις, όσες θυσίες κι αν ζητήσεις, η κοινωνία είναι σε τέτοια τραγική κατάσταση που δύσκολα θα βρεις μέτρα που θα είναι αποδεκτά. Ίσως, αν κάποιοι είχαν σοβαρευτεί εδώ και μήνες και προχωρούσαν σε γενναία μείωση των δημοσίων δαπανών, τότε θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για μια σχετική δικαιοσύνη. Αλλά το ΠΑΣΟΚ, που τώρα συγκυβερνά με τη ΝΔ, αντί να μειώσει το διεφθαρμένο κράτος “του”, φόρτωσε τα βάρη της κρίσης στον λαό, για να μην απολύσει την κομματική πελατεία του.

Αλλά, ακόμη κι ανακοινωθούν τα μέτρα, ποιος άνθρωπος στη χώρα αυτή πιστεύει ότι μπορεί να τα αντέξει η χώρα; Κανείς, ακόμη και ο χειρότερος νεοφιλελεύθερος ανάλγητος δε θα παίξει στοίχημα επί τούτου. Τους επόμενους τρεις μήνες η χώρα θα καταρρεύσει αφού κανείς δεν θα έχει να πληρώσει, η αγορά θα διαλυθεί, τα ασφαλιστικά ταμεία θα βάλουν οριστικό λουκέτο, η υγεία και η παιδεία θα πάψει να υπάρχει. Κι αν κάποιοι πιστεύουν ότι το κράτος δεν είναι επιχείρηση για να βάζει λουκέτο, πλανώνται πλάνην οικτράν. Η Ελλάδα είναι έτοιμη να βάλει πινακίδα που θα λέει: «Κάποτε ήταν μια περήφανη χώρα».

Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι αν και κάποιοι λένε ότι είναι στο χέρι μας να σωθούμε, αυτό είναι η μεγάλη απάτη. Όχι γιατί δε θέλουμε αλλά γιατί δεν μπορούμε. Καλώς ή κακώς, η μόνη ελπίδα σωτηρίας είναι η απόφαση των ξένων αν θα μας σώσουν ή θα μας αφήσουν να διαλυθούμε. Η τρόικα και οι δανειστές μας θα έχουν τον τελευταίο λόγο, είτε μας αρέσει είτε όχι.

Θα είναι ο Ντράγκι, θα είναι η Μέρκελ ή ο Ολάντ; Σίγουρα η σωτηρία έχει ξεφύγει από τα δικά μας χέρια. Αυτή είναι η πραγματική αλήθεια κι αυτή πρέπει να πει η κυβέρνηση χωρίς περιστροφές. Με διαγγέλματα, με δελτία τύπου, με δραματικές εκκλήσεις, πρέπει πάντως να την πει.




Γι αυτούς τους μπάτσους θα βάλουμε τα στήθη μας μπροστά για να υπερασπιστούμε τους αγώνες τους κύριε Φωτόπουλε;

Παρακολουθούμε εδώ και 48 ώρες τις δακρύβρεχτες δηλώσεις και τις διαμαρτυρίες του αρχισυνδικαλιστή Φωτόπουλου και των συν αυτω τεμπέληδων που τον περιστοιχίζουν. Όπως και τους υποκριτικούς λεονταρισμούς του γραφειοκράτη αρχηγού της ΕΛΑΣ Παπαγιαννόπουλου που έφτιαχνε καμπινέδες ιλουστρασιόν στην Κατεχάκη για να απολαύσει την μονοκρατορία του.

Λυπούμαστε αλλά έχουμε μνήμη καμήλας. Εμείς ομολογούμε ότι αγαπάμε την καλή αστυνομία. Αυτή που φυλάττει τον πολίτη και ενδιαφέρεται για την δημόσια ασφάλεια αλλά και για τις ζωές αθώων που χάνονται. Να ρωτήσουμε λοιπόν τον κ.Φωτόπουλο και όλους αυτους τους περιστοιχίζοντες.

- Εδώ και δύο χρόνια αυτοκτονούν χλιάδες συμπολίτες μας. Βγάλατε καμία ανακοίνωση για τους αδικοχαμένους(μεταξύ των οποίων ήταν και συνάδερφοί σας;)σε περιστατικά που επιληφθήκατε;

- Εδώ και δύο χρόνια πολίτες τρώνε ξύλο στους δρόμους και τόνους από δακρυγόνα. Κάνατε κάτι για να τα αποτρέψετε και να διαμαρτυρηθείτε ενάντια στην άγρια βία;

- Εδώ και τρία χρόνια υπακούτε τυφλά σε Παπουτσήδες, Χρυσοχοίδηδες και Δένδιες σε καταστάσεις αγριοτήτων κατά Ελλήνων. Βγάλατε μια ανακοίνωση ότι δεν υπακούτε στις διαταγές ξυλοφορτώματος πατριωτών μας;

- Εδώ και τρία χρόνια αλλοδαποί λαθραίοι μπουκάρουν σε σπίτια πολιτών και σκοτώνουν ηλικιωμένους και αθώους Έλληνες. Βγάλατε καμία ανακοίνωση για τους σκοτωμένους και τις οικογένειες τους;

Όχι κύριε Φωτόπουλε. Αυτή την αστυνομία δεν θα την υποστηρίξουμε. Να πεινάσετε. Θα υποστηρίξουμε όμως την αστυνομία των παιδιών της ομάδας ΔΙΑΣ, των άγρυπνων αστυνομικών των τμημάτων ασφαλείας, των μάχιμων που είναι στο δρόμο. Γι αυτους αξίζει τον κόπο. Για σας, όχι...

Σας χαρίζουμε κάποια πλάνα από την αστυνομία που θέλετε να στηρίξουμε.







"Η μεγαλύτερη τέχνη στον πόλεμο
είναι να υποτάξεις τον εχθρό χωρίς μάχη..."
ΣΟΥΝ ΤΖΟΥ

Η κυρία Γιαννακά στην ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στις 3 Σεπτεμβρίου 2012


«Απόκληρος της κοινωνίας». Είναι μια παλιά ελληνική ταινία που ταιριάζει γάντι στην πρώην βουλευτή του ΠΑΣΟΚ, δεξί χέρι των εκάστοτε προέδρων, τη Σοφία Γιαννακά η οποία είδε… φως στο ΣΥΡΙΖΑ και μπήκε. Η παρουσία της στη χθεσινή συγκέντρωση με ομιλητή τον Αλέξη Τσίπρα σχολιάστηκε αρνητικά και στην Κουμουνδούρου αλλά και στο ΠΑΣΟΚ. Μάλιστα, ανοικτά ο Δημήτρης Παπαδημούλης αποδοκίμασε την κ. Γιαννακά. Εγραψε στο Twitter. «Η κ. Γιαννακά δεν ανήκει στο ΣΥΡΙΖΑ. Έως χθες ήταν σκληρά μνημονιακό ΠΑΣΟΚ και αντιΣΥΡΙΖΑ. Για τους λόγους που πήγε στην Νίκαια, ας πει η ίδια».

Πάντως, οι πληροφορίες μας λένε ότι δεν πήγε τυχαία η κ. Γιαννακά στην εκδήλωση, όπως θέλει να λέει ο κ. Παπαδημούλης. Κάποιου είδους συνεννόηση υπήρξε με στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ για να παραστεί αλλά μόλις είδαν ότι ένα ακόμη στέλεχος από το ΠΑΣΟΚ βρίσκει στέγη στο κόμμα τους, αποφάσισαν να την… αποκηρύξουν.

Είναι γεγονός πάντως ότι η κυρία Γιαννακά ήταν από τους πιο σκληρούς πολέμιους του κ. Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ οπότε δεν ήταν δύσκολο να φάει πόρτα, κατά το κοινώς λεγόμενον.

Μένει τώρα να δούμε αν θα βρει φιλόξενη στέγη στο ραδιομέγαρο της ΕΡΤ, εκεί όπου ακόμη κάποιοι πιέζουν να πάρει εκπομπή. Σύντομα θα μάθουμε τα νέα από τη Λ. Μεσογείων.




Μα υπάρχει χώρα που να μην δέχεται το ΔΝΤ; Να απορρίπτει τους όρους που θέλει να του βάλει;

Η Ουγγαρία το έκανε! Εκεί που ξεκινούσαν και σταματούσαν οι συνομιλίες με το ΔΝΤ, ανακοίνωσε ότι απορρίπτει τους όρους της Λαγκάρντ…

Μήπως η Ουγγαρία χρειάζεται ειδικά σεμινάρια από τον ΓΑΠ μπας και μεταπειστεί;

Μήπως πρέπει να στείλουμε την Τρέμη και τους υπόλοιπους για να πείσουν τους Ούγγρους πόσο καλό είναι το μνημόνιο;

Μήπως πρέπει να τους στείλουμε το "βαρύ πυροβολικό", τον Πάγκαλο, για να τους πείσει λέγοντάς τους ότι όλοι μαζί τα φάγανε;



Της Ζέζας Ζήκου

Από κάθε κατεύθυνση συγκλίνουν οι αφόρητες πιέσεις προς την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) για να αναλάβει διευρυμένο ρόλο στην αντιμετώπιση της κρίσης χρέους με μαζικές αγορές και βραχυπρόθεσμων κρατικών ομολόγων, αλλά και τυπώνοντας χρήμα και λειτουργώντας ως δανειστής τελευταίας προσφυγής (lender of last resort) για την Ευρωζώνη. Ισχυρές εκκλήσεις προέρχονται και από τον «γκουρού» των αγορών Τζορτζ Σόρος. «H ΕΚΤ πρέπει να παρέμβει για να σώσει την Ευρωζώνη», υπογραμμίζοντας πως η τράπεζα πρέπει με κάθε κόστος να αναχαιτίσει την επίθεση στα ομόλογα χωρών της Ευρωζώνης.

Αυτά που πρέπει να γίνουν είναι πολλά και το ρίσκο μεγάλο. Εάν η ΕΚΤ τα καταφέρει, θα αποφευχθεί ενδεχομένως η διάλυση της Ευρωζώνης. Εάν αποτύχει, θα βρεθεί αντιμέτωπη με την άτακτη και καταστροφική χρεοκοπία όχι μόνο της Ελλάδας. Οι τεράστιες «μαύρες» τρύπες που έχουν προκληθεί σε αρκετές οικονομίες της Ζώνης του Ευρώ πρέπει να αντιμετωπιστούν εδώ και τώρα.

Γιατί, αν μια κεντρική τράπεζα θεωρεί ορθό –και σωστά– να προσφέρει ανεξάντλητη ρευστότητα, με μηδενικά επιτόκια, προκειμένου να βοηθήσει το πιστωτικό σύστημα να αποφύγει τη χρεοκοπία, τότε πώς είναι δυνατόν να θεωρείται λάθος, έγκλημα, αμαρτία να παρέχεται μια αντίστοιχη διευκόλυνση σε ένα κράτος όταν αντιμετωπίζει ανάλογη απειλή; Πώς είναι δυνατόν τα μεν κράτη, όταν το πιστωτικό σύστημα απειλείται με κατάρρευση, να του προσφέρουν δημόσιο χρήμα με μηδενικά επιτόκια, αλλά όταν τα ίδια τα κράτη απειλούνται, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα, την Ιρλανδία, την Πορτογαλία, την Ιταλία ή την Ισπανία, σχεδόν καμιά διευκόλυνση να μην παρέχεται;

Ενας πρώην πρωθυπουργός της Γαλλίας, ο σοσιαλιστής Μισέλ Ροκάρ, με άρθρο του στη Monde, έχει επισημάνει: «Οταν οι τράπεζες απειλούνται με πτώχευση –υπαιτίως!– τα κράτη ανοίγουν τις κάνουλες της ρευστότητας και μηδενίζουν τα επιτόκια δανεισμού, για να βοηθήσουν. Οταν λοιπόν τα ίδια τα κράτη βρίσκονται προ αντιστοίχων κινδύνων –ακόμη και αν βρίσκονται υπαιτίως στη θέση αυτή, όπως η Ελλάδα– δεν θα έπρεπε να έχουν αντίστοιχη μεταχείριση;

Η πρόταση Ροκάρ είναι να κάνει αυτό ακριβώς η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Να προσφέρει απεριόριστη ρευστότητα με επιτόκιο 0,01% όχι απευθείας στα κράτη (αφού αυτό απαγορεύεται από το καταστατικό της) αλλά σε διεθνείς οργανισμούς, όπως η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, που μπορούν με τη σειρά τους να δανείσουν με επιτόκιο 0,02% τα κράτη για να αναχρηματοδοτούν τα παλιά τους χρέη. Ωστε το βάρος των παλιών χρεών να μην παρασύρει σε ένα σπιράλ θανάτου την ευρωπαϊκή οικονομία. Και να μην επιβαρύνονται με υπερβολικές και υφεσιακές συνταγές λιτότητας οι πολίτες των υπερχρεωμένων χωρών, οι οποίοι θα έπρεπε να δικαιούνται τουλάχιστον τη μεταχείριση που είχαν οι μέτοχοι των υπερχρεωμένων τραπεζών, αντί να βλέπουν τα εισοδήματά τους να περικόπτονται.

Οι τράπεζες της Ευρωζώνης έχουν αντλήσει πολλά δισ. από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για να αντιμετωπίσουν, κυρίως, τα ρήγματα από τις παρενέργειες της «κρίσης χρέους». Κυρίως, οι τράπεζες της Ιταλίας και της Ισπανίας αντλούν τα δισ. για να τα ρίξουν στις αγορές των κρατικών τους ομολόγων, ώστε να αποτρέψουν ένα κραχ παρόμοιο με αυτό της Ελλάδας. Ομως, έτσι στερούν από δάνεια την πραγματική οικονομία, τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις.

Το αμερικανικό τραπεζικό κραχ του 2008 μεταλλάχθηκε σε εφιαλτική κρίση χρέους με δεινές κοινωνικές επιπτώσεις στην Ευρώπη. Επειτα από την πτώχευση της Lehman Brothers στις 15 Σεπτεμβρίου του 2008, το τραπεζικό σύστημα στην Ευρωζώνη παραμένει ιδιαίτερα ταραγμένο και επικίνδυνα ασταθές.

Πρέπει να εγκαταλειφθεί από την ΕΚΤ κάθε αφορμή για ασκήσεις τευτονικής ηθικής που απαιτούν οι Γερμανοί, προκειμένου να αυξηθεί η «δύναμη κρούσης», ώστε να διασωθούν οι υπερχρεωμένες ευρωπαϊκές οικονομίες. Είναι βεβαίως και ένας άλλος λόγος που δυσχεραίνει την ΕΚΤ. Κάθε ανάμειξη του Βερολίνου στις αντιρρήσεις της Bundesbank αντιμετωπίζεται με επιφυλακτικότητα έως και καχυποψία: η ανεξαρτησία της κεντρικής τράπεζας, η παραβίαση της οποίας εκ παραδόσεως αποτελεί έγκλημα καθοσιώσεως για τους Γερμανούς. Διότι, όπως η εκτελεστική εξουσία (υποτίθεται ότι) απαγορεύεται να εμπλέκεται στη λειτουργία και στις αποφάσεις της Bundesbank, έτσι και η νομοθετική εξουσία πρέπει να απέχει από κάθε ανάμειξη στο έργο της κεντρικής τράπεζας.




Γράφει η Βάσω Παλαιού

O κύβος ερρίφθη, με τους οικονομικούς εισαγγελείς Γρηγόρη Πεπόνη και Σπύρο Μουζακίτη χθες το πρωί να ζητούν τη διαβίβαση στη Βουλή της δικογραφίας για τις καταγγελίες Ρουμελιώτη ότι η κυβέρνηση γνώριζε ότι το πρόγραμμα δημοσιονομικής εξυγίανσης θα αποτύχει και την ενεργοποίηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών. Η απόφαση αυτή ήρθε ενώ η προκαταρκτική εξέταση βρισκόταν στο στάδιο της εξέτασης μαρτύρων και μετά τη δεύτερη -όπως έγινε γνωστό χθες- κατάθεση του πρώην εκπροσώπου της Ελλάδας στο ΔΝΤ Παναγιώτη Ρουμελιώτη, κατά την οποία προσκόμισε ενώπιον των εισαγγελικών λειτουργών και σχετικά έγγραφα.

Οι δύο εισαγγελείς, σύμφωνα με πληροφορίες, στο διαβιβαστικό τους, το οποίο απευθύνεται στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Τέντε, επικαλούμενοι τον νόμο περί ευθύνης υπουργών που ορίζει την αμελλητί αποστολή της δικογραφίας στη Βουλή στις περιπτώσεις που απαιτείται διερεύνηση ευθυνών πολιτικών προσώπων, τονίζουν ότι για την υπόθεση προκύπτουν στοιχεία που δεν μπορούν να διερευνηθούν και να αξιολογηθούν από τους ίδιους. Ο κ. Τέντες αναμένεται να αναθέσει τη δικογραφία σε αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, ο οποίος, αφού τη μελετήσει, θα δώσει το πράσινο φως για τη διαβίβασή της στη Βουλή, ώστε τα αρμόδια όργανά της να αναζητήσουν ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες παραγόντων της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου.

Η διπλή κατάθεση του κ. Ρουμελιώτη στους οικονομικούς εισαγγελείς, ενώπιον των οποίων φέρεται να επιβεβαίωσε τις δημόσιες δηλώσεις τους, αρχικά στους «Times» της Νέας Υόρκης και στη συνέχεια σε ελληνικά ΜΜΕ, ότι δηλαδή είχε προειδοποιήσει τον πρώην πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου περί των προβληματισμών που επικρατούσαν στο ΔΝΤ για την αποτελεσματικότητα του οικονομικού προγράμματος, αποτέλεσε, σύμφωνα με πληροφορίες, το βασικό στοιχείο που οδήγησε στο αίτημα των οικονομικών εισαγγελέων. Πέραν του κ. Ρουμελιώτη, οι εισαγγελείς εξέτασαν ως μάρτυρες τη Λούκα Κατσέλη, πρώην υπουργό Οικονομίας της κυβέρνησης Παπανδρέου, καθώς και τον πρώην υπουργό Γεράσιμο Αρσένη. Οι προγραμματισμένες καταθέσεις της πρώην υπουργού Βάσως Παπανδρέου και των Γιώργου Ζαννιά, πρώην υπηρεσιακού υπουργού Οικονομικών, υπό την τότε ιδιότητά του ως προέδρου του Σώματος Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων, και Πέτρου Χριστοδούλου, πρώην προέδρου του Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους, έπειτα από αυτήν την εξέλιξη ματαιώθηκαν.

Εφόσον, όπως όλα δείχνουν, η δικογραφία διαβιβαστεί στη Βουλή, ανοίγει ο δρόμος για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής. Αυτή να είναι ενδεχομένως και η πρώτη φορά που θα εφαρμοστεί ο τροποποιημένος νόμος περί ευθύνης υπουργών, που προβλέπει τη συγκρότηση Τριμελούς Γνωμοδοτικού Συμβουλίου, πριν από την Προανακριτική Επιτροπή, που θα αξιολογήσει νομικά τα στοιχεία και τη βασιμότητά τους και θα επεξεργαστεί νομικά και ουσιαστικά τις κατηγορίες. Σε πρώτη φάση πάντως θα πρέπει να συγκροτηθεί εξεταστική επιτροπή, για την οποία απαιτούνται οι υπογραφές τουλάχιστον 60 βουλευτών.

Πηγή εφημ. "Δημοκρατία"




Αυτός ο αθλητής, προσπαθεί να αγωνιστεί για να κερδίσει. Προσπαθεί να κολυμπήσει έστω και χωρίς χέρια. Προσπαθεί για να νιώσει ότι είναι πρώτα από όλα άνθρωπος που μπορεί… Το όπλο του είναι η θέλησή του και η πίστη του πως μπορεί να τα καταφέρει, αν και ανάπηρος.

Ο σημερινός Έλληνας δεν μπορεί να συγκριθεί ούτε με έναν ανάπηρο. Είναι πολύ χειρότερος. Είναι ανάπηρος στην ψυχή. Είναι ανάπηρος στο μυαλό. Είναι ανάπηρος σε όλα. Και είναι δική του επιλογή να μην σκέφτεται, να μην αγωνίζεται, να μην προσπαθεί, να μην πιστεύει.

Άξιοι για τα χειρότερα είμαστε όλοι εμείς, που δεν μπορούμε να φτάσουμε σε αξία κάποιον που η ζωή του στέρησε πολλά περισσότερα από όσα εμείς σήμερα χάνουμε αργά και μεθοδικά.

Να το θυμάστε. Αυτός ο ανάπηρος αθλητής, αξίζει περισσότερο από όλους εμάς. Επειδή έχει στόχο, επειδή έχει όραμα κι επειδή παλεύει για να κερδίσει και να φτάσει στον στόχο, για να κάνει πράξη το όραμά του.





Του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

Διάβαζα στα blogs τις ειδήσεις που λένε, μέσες-άκρες, ότι η δεύτερη «Συγκυβέρνηση» υποχρεώθηκε να λάβει και αναγκάζεται να εφαρμόσει μια σειρά από ακόμη πιο επώδυνα «μέτρα» (κάτι σαν μαχαίρι στην καρδιά αλλά θα είναι τα…τελευταία!)

Και με πιάσανε κάτι γέλια, ξεκαρδίστηκα στα γέλια που στο τέλος μου γέμισαν τα μάτια με δάκρυα και καθώς συνθέτω αυτές τις σκέψεις σταμάτησα να τα σκουπίσω για μπορώ να βλέπω το πληκτρολόγιο και να αποφύγω καμιά ζημιά έτσι και το μουσκέψω…

Μη βιαστεί, όμως, κανείς «καλοθελητής» να μου πει «ΝΤΡΟΠΗ σας κ Πιπερόπουλε, συνταξιούχε πλέον καθηγητή του Πανεπιστημίου Μακεδονίας», και μου τραβήξει το αυτί ρωτώντας με «έβαλες τα γέλια με την είδηση για τα νέα μέτρα που αρχικά θα ήταν στα εντεκάμιση δισεκατομμύρια ευρώ, μετά μας είπαν θα έφταναν τα δώδεκα και τώρα κάπου μασημένα μιλάνε για…Δεκατέσσερα;»

Ειλικρινά γέλασα σε σημείο που έκλαψα για την αδυναμία όλων μας, και τη δική σας και τη δική μου, να ξυπνήσουμε, να συνειδητοποιήσουμε, να δούμε τι μας έκαναν, τι πάθαμε, τί μας περιμένει και πόσα περισσότερα έχουμε να πάθουμε!...

Έγραφα, το 2008 πριν μας προκύψει η τρόικα του ΔΝΤ,ΕΚΤ και ΕΕ στο βιβλίο μου με τίτλο «ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΕΛΛΑΔΑ» (εάν δεν ξυπνήσουμε και δεν δραστηριοποιηθούμε εγκαίρως, τότε ο τελευταίος παρακαλώ να σβήσει τα φώτα, να κλείσει την πόρτα και…Καληνύχτα Ελλάδα!)

Ώ θεέ μου και τι δεν άκουσα…

Μετά, όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, άκουσα ότι (τρομάρα μας) ο τίτλος μου ήταν…»προφητικός!...»

Και μετά εξηγούσα στους επί χρόνια φίλους μου αλλά και στους απλά και μόνο γνωστούς μου, οικοδεσπότες στα ΜΜΕ τον Μάη του 2010 τι ακριβώς σημαίνει τρόικα και που θα οδηγηθούμε…

Ώ Θεέ μου, και τι δεν άκουσα… πάλι!

Κατά την ταπεινή μου άποψη, που μπορεί να είναι και εσφαλμένη, για την ελληνική οικονομία και τους Έλληνες «τα μέτρα για το Εθνικό μας φέρετρο» τα πήρε τον Μάη του 2010 η ΤΡΟΙΚΑ με Πρωθυπουργό τον κ Παπανδρέου και «Τσάρο» της Οικονομίας τον κ Παπακωνσταντίνου…

Τα αρχικά ΜΝΗΜΟΝΙΑ περιείχαν πολλά, πάρα πολλά «μέτρα», που αποφασίστηκαν αλλά ακόμα δεν εφαρμόστηκαν στην ολότητά τους…

Τα πρόσθετα «μέτρα» που πήρε η πρώτη «Συγκυβέρνηση» και ανακοινώνει τώρα η δεύτερη «Συγκυβέρνηση» μου μοιάζουν μάλλον ως «καρφιά στο Εθνικό μας φέρετρο…»

Αυτός είναι ο λόγος που με έκανε να ξεκαρδιστώ στα γέλια και κατέληξα σε δάκρυα διαβάζοντας στα ελληνικά blogs τις ειδήσεις για λήψη και εφαρμογή «νέων μέτρων» που ΑΠΑΙΤΕΙ, μας λένε, η… τρόικα!…

Καθώς τρέχουνε τα δάκρυά μου συνειδητοποιώ ότι οι φυσικοί και ηθικοί ΑΥΤΟΥΡΓΟΙ της κατάντιας μας όχι μόνο παραμένουν ατιμώρητοι στο απυρόβλητο και με τη δική μας ψήφο συνεχίζουν να μας Κυβερνούν!

Τελικά βουλιάζουμε συστηματικά ακόμη πιο βαθειά «στα σκ@τ@» όπου, εάν θυμάστε, είχε πει ότι βρισκόμαστε ο τότε Γενικός Διευθυντής του ΔΝΤ Dr Dominique Straus-Kahn (πριν, τελικά, καταλήξει ο ίδιος σε ακόμη βαθύτερα!)
Σεπτέμβρης του 2012 αλλά την «ανάκαμψη» που «έβλεπε» για το 2011 ο κ Παπακωνσταντίνου (και ζητούσε επίμονα όταν ήταν «Αντιμνημονιακός» ο κ Σαμαράς) ούτε την είδαμε, ούτε θα τη δούμε… σύντομα.

Βλέπουμε, όμως, αυτοκτονίες, λουκέτα, ανεργία στο ζενίθ, άστεγους και ουρές στα συσσίτια, επιστήμονες να μεταναστεύουν, ένα ολάκερο Λαό να πνίγεται στην εθνική του κατάθλιψη, με βλέμμα στραμμένο στη γη, χωρίς χαμόγελο και ελπίδα αλλά με το φόβο, παρακαλώ μην το αμφισβητήσετε, ότι και θα δούμε και θα υποφέρουμε περισσότερα…

Πάντως ως Λαός αποδείξαμε ότι μέχρι στιγμής «δεχόμαστε» τα τόσα-και-τόσα-και-άλλα τόσα παλιά και νέα «μέτρα» σχεδόν…αγόγγυστα!

Μεγαλείο ψυχής ενός από τους πλέον ιστορικούς Λαούς της γης ή αποκάλυψη πρωτόγνωρης εθνικής αδυναμίας;

Κλείνοντας σας παρακαλώ να μη μου θυμώνετε που λέω ότι ξεκαρδίστηκα στα γέλια καθώς τελικά…έκλαψα, όπως κλαίμε για την κατάντια μας και το πού μας πάνε πολλοί Έλληνες από το 2010!...




Χάθηκαν 16,2 δις από τις μειώσεις μισθών – συντάξεων! Δηλαδή από την αγορά!

Μετά απορούμε γιατί δεν αναπτύσσεται η οικονομία… Αφήστε που πάνε να εφαρμόσουν και νέες μειώσεις, άρα νέα μείωση της κατανάλωσης και νέα συρρίκνωση της οικονομίας.
Πως θα δημιουργηθούν δουλειές και πως θα πέσει η ανεργία;

Με τα πλέον μελανά χρώματα περιγράφει η ετήσια έκθεση της ΓΣΕΕ την κατάσταση της οικονομίας.

Τα βασικά συμπεράσματα είναι τα εξής:

  • Από τον Μάιο 2010 μέχρι και τον Ιούνιο 2012 οι περικοπές των κύριων και επικουρικών συντάξεων ανήλθαν συνολικά στο επίπεδο των 4,2 δισ. ευρώ.
  • Στο πρόγραμμα περικοπών και λιτότητας των 11,6 δισ. ευρώ για την περίοδο 2013-2014 οι περικοπές που σχεδιάζονται στις κύριες και επικουρικές συντάξεις, στο εφάπαξ και στα κοινωνικά επιδόματα αντιστοιχούν στο 43% του συνολικού ποσού, δηλ. 5,5 δισ. ευρώ.
  • Κατά την περίοδο 2010-2011 οι μειώσεις μισθών του δημοσίου ανήλθαν στα 3,5 δισ. ευρώ και του ιδιωτικού τομέα ανήλθαν στα 3 δισ. ευρώ.
  • Οι περικοπές των συντάξεων και οι μειώσεις μισθών ανήλθαν αθροιστικά σε 16,2 δισ. ευρώ, δηλ. 8% του ΑΕΠ, χωρίς να μειωθεί η ανεργία, το δημόσιο χρέος και η ύφεση.
  • Η αποτελεσματική καταπολέμηση της φοροδιαφυγής (απώλεια εσόδων του κράτους 12-15 δισ. ευρώ τον χρόνο) θα αύξανε τα έσοδα του κράτους τουλάχιστον κατά 25% το έτος και θα μείωνε το δημοσιονομικό έλλειμμα τουλάχιστον κατά 30% και έτσι δεν απαιτούνταν οι περικοπές μισθών και συντάξεων την περίοδο 2010-2011 κατά 16,2 δισ. ευρώ συνολικά.


Όποτε οι Γερμανοί αρχίζουν να λένε πως έχουν το δικαίωμα για κάτι, τότε είναι που ανησυχούν οι Πολωνοί. Και τι λένε τώρα οι Γερμανοί, πως έχουν το δικαίωμα να κάνουν;

Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση-αναφορά του ιδρύματος Heinrich Böll, έχουν το δικαίωμα να μολύνουν το περιβάλλον! Η εν λόγω έκθεση καταλήγει στο ότι η Γερμανία έχει δικαίωμα να αυξήσει τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, επειδή τις έχει ήδη μειώσει αρκετά. Έτσι, η μεγαλύτερη ευρωπαϊκή οικονομία, μπορεί τώρα να παράγει ενέργεια ακόμη και από το καφέ κάρβουνο, ή αλλιώς λιγνίτη, το οποίο παράγει μόλυνση όση και αυτή που προέρχεται από την καύση παλιών ελαστικών. Όμως, η Γερμανία έχει το δικαίωμα να το κάνει…

Τέτοιες κουβέντες από μια χώρα που μέχρι σήμερα οδηγούσε την πράσινη επανάσταση στην ενέργεια, θα έπρεπε να κάνει τους οικολόγους να εκραγούν. Και όμως! Οι Γερμανοί Πράσινοι δεν λένε τίποτα, αφού και οι ίδιοι συμμετείχαν στην σύνταξη της έκθεσης αυτής.

Το ίδρυμα Heinrich Böll είναι μια δεξαμενή σκέψης του γερμανικού κόμματος των Πρασίνων. Ο υπουργός Περιβάλλοντος Peter Altmaier δείχνει να συμφωνεί με το ίδρυμα, λέγοντας πως η επιδίωξη του είναι «το 35% της ηλεκτρικής ενέργειας να προέρχεται από ΑΠΕ, έως το 2020». Και το υπόλοιπο 65%;

Χάρη λοιπόν στον συγκεκριμένο υπουργό, η Γερμανία επιστρέφει στο κάρβουνο. Πουθενά αλλού στον κόσμο δεν χτίζονται σήμερα τόσα πολλά εργοστάσια παραγωγής ενέργειας, που θα καίνε κάρβουνο, όσο στην Γερμανία, όπου προς το παρόν κατασκευάζονται είκοσι τρία! Τα περισσότερα απ’ αυτά θα καίνε λιγνίτη, ο οποίος αποτελεί το πιο βρόμικο συμβατικό καύσιμο που υπάρχει. Για την ατμόσφαιρα, αυτό θα σημαίνει 150 εκατομμύρια επιπλέον τόνους CO2 τον χρόνο, με τις ευλογίες του κόμματος των Πρασίνων.

Μήπως οι Γερμανοί Πράσινοι τρελάθηκαν; Κατά κάποιο τρόπο ναι. Τον Μάρτιο του 2011, η Angela Merkel έγινε το ίνδαλμά τους, όταν λίγο μετά την πυρηνική καταστροφή στην Φουκουσίμα της Ιαπωνίας, αποφάσισε να κλείσει οριστικά τους 8 από τους συνολικά 17 γερμανικούς αντιδραστήρες, αν και στην αρχή μιλούσε για παράταση της λειτουργίας τους ως το 2036. Την 30/5/11, η γερμανική κυβέρνηση πήρε μια ακόμη πιο ριζοσπαστική απόφαση: Να κλείσει όλα τα πυρηνικά εργοστάσια της χώρας, ως το 2022. Έτσι άρχισε να πραγματοποιείται το όνειρο των οικολόγων, και έτσι ξεκίνησε η «πράσινη επανάσταση» στη Γερμανία.

Η απόφαση για την κατάργηση της πυρηνικής ενέργειας δεν απαίτησε ιδιαίτερο πολιτικό θάρρος από πλευράς της καγκελαρίου, αφού την εποχή της Φουκουσίμα, το 70% του γερμανικού λαού ήταν αντίθετο στη χρήση πυρηνικής ενέργειας. Μια τέτοια απόφαση όμως, προϋποθέτει ακριβείς προβλέψεις, κάτι που στη συγκεκριμένη περίπτωση απουσίαζε παντελώς.

Στην αρχή, το σχέδιο προέβλεπε πως η Γερμανία θα ξεφορτώνονταν την πυρηνική ενέργεια σταδιακά, έτσι ώστε οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας να έχουν την δυνατότητα να καλύψουν το ενεργειακό κενό που θα δημιουργούνταν. Τώρα όμως είναι πλέον φανερό, πως το κλείσιμο των πυρηνικών αντιδραστήρων θα μειώσει την γερμανική παραγωγή ενέργειας κατά 20% ως τα τέλη της δεκαετίας.

Κάποιοι πρότειναν το φυσικό αέριο να είναι αυτό που θα αντικαταστήσει την πυρηνική ενέργεια. Όμως το σύστημα ανταλλαγής εκπομπών της ΕΕ, το περίφημο Emissions Trading System, αποδείχτηκε μια αποτυχία. Μέχρι σήμερα, έχει δώσει άδειες εκπομπής CO2 σε επιχειρήσεις, συμπεριλαμβανομένων και αυτών της παραγωγής ενέργειας, με βάση την προηγούμενη απόδοσή τους. Αν κάποια απ’ αυτές μπορούσε να μειώσει τις εκπομπές της, τότε είχε το δικαίωμα να πουλά τις άδειες σε άλλες επιχειρήσεις, που είχαν ξεπεράσει τα δικά τους όρια.

Αν το σύστημα ETS λειτουργούσε σωστά, ο άνθρακας δεν θα είχε καμιά ελπίδα απέναντι στο φυσικό αέριο, το οποίο εκπέμπει τρεις φορές λιγότερο CO2. Οι σχεδιαστές του όμως δεν προέβλεψαν την οικονομική κρίση που έπληξε την Ευρώπη, η οποία με τη σειρά της μείωσε την ζήτηση για ηλεκτρική ενέργεια, κάτι που σημαίνει ότι οι περισσότεροι παραγωγοί ενέργειας δεν εξάντλησαν τις άδειες εκπομπής CO2 που διέθεταν.

Το αποτέλεσμα είναι ότι σήμερα, η άδεια για την εκπομπή ενός τόνου CO2, κοστίζει περίπου €7. Για να είναι πιο φτηνή η χρήση φυσικού αερίου, η κάθε άδεια θα έπρεπε να στοιχίζει τουλάχιστον €35, σύμφωνα με το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καρλσρούης.

Πάντως, σε όλες τις συζητήσεις στην γερμανική βουλή για την διατήρηση των πυρηνικών εργοστασίων, οι Πράσινοι τέθηκαν υπέρ του άνθρακα. Όπως εξήγησε στην Bundestag ο αρχηγός των Πρασίνων Jürgen Trittin, «δεχόμαστε μια προσωρινή επιστροφή στο κάρβουνο ως πηγή ενέργειας, προκειμένου να προστατέψουμε την χώρα από το περιβαλλοντικά καταστροφικό άτομο. Ούτως ή άλλως, εμείς υπάρχουμε για χάρη της προστασίας του περιβάλλοντος».

Ισχύει όμως αυτός ο ισχυρισμός; Πέρα από τα διάφορα επιχειρήματα και αντεπιχειρήματα, το ότι η μητέρα γη δεν έχει ακόμη πουληθεί στις επιχειρήσεις ενέργειας, οφείλεται απλά στην σύμπτωση ότι το καλό της ταυτίζεται με τα συμφέροντα αυτών των επιχειρήσεων. Και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα στο ζήτημα της γερμανικής ηλιακής ενέργειας.

Οι Γερμανοί είναι κυριολεκτικά ξετρελαμένοι με την ηλιακή ενέργεια. Αν και η χώρα τους δεν έχει περισσότερη ηλιοφάνεια από την Αλάσκα, η συνολική γερμανική παραγωγή ενέργειας από τα φωτοβολταϊκά, είναι ίση με αυτήν όλου του υπόλοιπου κόσμου! Όπως είπε χαρακτηριστικά ο Michael Fuchs του CDU, «είναι σαν οι κάτοικοι της Αλάσκας να άρχιζαν ξαφνικά να καλλιεργούν ανανάδες».

Αυτοί όμως οι «ανανάδες» κοστίζουν υπερβολικά στους Γερμανούς. Ο διάσημος οικονομολόγος Joachim Weinmann απέδειξε τον παραλογισμό της επιδότησης της ηλιακής ενέργειας στην Γερμανία, υπολογίζοντας πως τα €9 δις που δόθηκαν ήδη φέτος για την ηλιακή ενέργεια, θα μπορούσαν να παράξουν πενταπλάσια ενέργεια, αν επενδύονταν στην αιολική ενέργεια, και εξαπλάσια αν επενδύονταν στην υδροηλεκτρική ενέργεια.

Για να χρησιμοποιήσουμε ένα άλλο παράδειγμα, η μείωση των εκπομπών CO2 κατά ένα τόνο απαιτεί να δαπανηθούν €500 στην ηλιακή ενέργεια, αλλά μόνο €20 στην τεχνολογία καύσης φυσικού αερίου και €5 στην δημιουργία μόνωσης.

Παρά τα μεγάλα αυτά κόστη, η γερμανική κυβέρνηση επιδοτεί εδώ και πολλά χρόνια την ηλιακή ενέργεια, ελπίζοντας (κατά τον Weinmann) πως οι Γερμανοί κατασκευαστές φωτοβολταϊκών, ενισχυμένοι από τις κρατικές επιδοτήσεις, θα κυριαρχήσουν στις παγκόσμιες αγορές.

Πριν από δυο χρόνια, οπότε και έγινε φανερό πως οι Κινέζοι μπορούν να κατασκευάσουν τα ίδια φωτοβολταϊκά στη μισή τιμή, το Βερολίνο απέσυρε την υποστήριξή του, οδηγώντας μεγάλο μέρος του κλάδου στην πτώχευση.

Αν η γερμανική λογική πίσω από την στήριξη των ΑΠΕ ήταν με γνώμονα την προστασία του περιβάλλοντος, η χώρα δεν θα έπρεπε εξ αρχής να μπλέξει με την ηλιακή ενέργεια. Η «πράσινη» όμως επανάσταση δεν έγινε για το περιβάλλον, αλλά για τα κέρδη. Έγινε για να μπορέσει ένας κλειστός γερμανικός τομέας να εξειδικευτεί και στη συνέχεια να κερδίσει την παγκόσμια αγορά.

Αφού μπόρεσε η Merkel να πείσει τους Πράσινους να δεχτούν τον λιγνίτη, τότε σίγουρα θα μπορούσε να τους μεταπείσει και στο ζήτημα της πυρηνικής ενέργειας. Αυτό όμως δεν έχει καμία οικονομική λογική για την γερμανική βιομηχανία, αφού στον τομέα της πυρηνικής ενέργειας οι Γάλλοι είναι οι κυρίαρχοι. Και δυστυχώς, για να στηριχτεί η προστασία του περιβάλλοντος, χρειάζεται να υπάρχουν και οικονομικά κέρδη.

wprost.pl

S.A.





Την Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου θα πραγματοποιηθεί πορεία εκτός προγράμματος.

Υπεύθυνοι πορείας: Ντίνος 6977444760 - Μιχάλης 6977448300

Ώρα προσέλευσης: 18:45 - 19:00
Ώρα αναχώρησης: 19:00
Εκτιμώμενη ώρα επιστροφής: 23:50

Σημείο συνάντησης: Πάρκο πριν το γήπεδο της Ασπίδας, συνοικίας Γυμναστηρίου, τέρμα οδού Βασιλ.Σοφίας.
Ρουχισμός, εξοπλισμός και φόρτος: ελεύθερη επιλογή. Να έχετε μαζί σας νερό.

Περιγραφή πορείας: σε χωματόδρομο, χωρίς κλίσεις εδάφους.
Εκτιμώμενη απόσταση πορείας: 15 χιλιόμετρα
Εκτιμώμενος ρυθμός πορείας: 3,5Km/h (χιλιόμετρα ανά ώρα)
Εκτιμώμενες ώρες πορείας: 4 ώρες και 30 λεπτά
Συνολικός χρόνος: 4 ώρες και 50 λεπτά

Ο συνολικός χρόνος μπορεί να μειωθεί, αν αυξηθεί ο ρυθμός πορείας ο οποίος όμως θα εξαρτηθεί από τη φυσική κατάσταση των συμμετεχόντων.

Προσοχή: Θα τηρηθεί αυστηρά η ώρα αναχώρησης. Όποιος αργήσει θα πρέπει να επικοινωνήσει τηλεφωνικά ή με ασύρματο στους 146.100 (συχνότητα ΛΕΦΕΔ Ξάνθης) για την διαδρομή της πορείας.




Του Αρχιπλοίαρχου (ε.α.) Δημ. Ν. Τσαϊλά*

Από τα πιο επίσημα χείλη που είναι του Πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ακούστηκε σε πρόσφατη συνέντευξή του ότι, ο τάφος του σουλτάνου Σουλεϊμάν Σαχ που βρίσκεται στη Συρία και η περιβάλουσα περιοχή γύρω από αυτόν, θεωρούν ότι, ανήκει στην Τουρκική κυριαρχία. Γι’ αυτό τον λόγο, όπως περιγράφουν, δεν μπορούνε να αγνοήσουνε οποιαδήποτε εχθρική ενέργεια κατά του εν λόγω μνημείου, λαμβανομένης μάλιστα ως επιθετικής ενέργειας στο έδαφός τους, καθώς και επίθεσης κατά του ΝΑΤΟ. Συνεχίζοντας γίνονται περισσότερο προκλητικοί αναφέροντας ότι ο καθένας ξέρει το καθήκον του, και θα συνεχίσει να κάνει ό, τι είναι απαραίτητο. Μάλιστα ξεπέρασαν κάθε όριο και έφτασαν στο σημείο, το μνήμα του σουλτάνου ​​των Σελτζούκων, να το ανακηρύξουν αυτόβουλα ως φυλάκιο του ΝΑΤΟ στη Συρία.

Η Τουρκία βασιζόμενη στη συμφωνία που υπεγράφη στην Άγκυρα στις 20 Οκτωβρίου 1921 μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της Γαλλίας (γνωστή ως η Συνθήκη της Άγκυρας), όπου η Γαλλία ως διαχειρίστρια αποικιοκρατική δύναμη στη Συρία, εγγυάται το δικαίωμα της Τουρκίας να διαθέτει στρατιωτικό προσωπικό για τη φύλαξη του μαυσωλείου με την ονομασία Τούρκ Μεζαρί (Turk Mezari), του Σουλεϊμάν Σαχ (Suleiman Shah), παππού του ιδρυτή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, Οσμάν, στην περιοχή Τζαμπέρ Καλέζι (Jaber-Kalesi), όπου μάλιστα επιτρέπεται η έπαρση της τουρκικής σημαίας. Έτσι η Τουρκία διαθέτει ένα στρατιωτικό άγημα εντός του κυρίαρχου εδάφους στη Συρία και έχει απειλήσει ότι θα αναλάβει την απαραίτητη στρατιωτική δράση με σκοπό την προστασία του χώρου που είναι αρμόδια για τη φύλαξη, σύμφωνα με τις διεθνείς συνθήκες.

Η Τουρκία θεωρεί την περιοχή περί τον τάφο του Σουλεϊμάν Σαχ ότι ανήκει στη δική της εθνική κυριαρχία, και όχι, ως κυρίαρχο έδαφος της Συρίας και μάλιστα σύμφωνα με έγκυρες πηγές πληροφόρησης, τον περασμένο μήνα ενίσχυσε το σώμα των Τούρκων στρατιωτών φύλαξης με δεκαπέντε (15) επιπλέον άτομα.

Η νεο-οθωμανική Τουρκία είναι αποφασισμένη να επαναεπιβεβαιώσει την επιρροή και την εξουσία, ως περιφερειακή δύναμη, ιδιαίτερα στην περιοχή της Μεσοποταμίας που είχε κατακτήσει πριν 700 χρόνια και απώλεσε πριν από έναν αιώνα περίπου, μετά την ελληνική εξέγερση παλιγγενεσίας του 1821. Επιπλέον, προσπαθείνα εμπλέξει την Βορειοατλαντική Συμμαχία σε αυτή την εκστρατεία επέκτασης στον Αραβικό κόσμο, αυτοανακηρύσσοντας την οποιαδήποτε πράξη που πιστεύει ότι είναι αντίθετη στα συμφέροντά της ως ενέργεια κατά του ΝΑΤΟ, μάλιστα φτάνει στο σημείο να απειλεί να παρέμβει στρατιωτικά στη Συρία με την υποστήριξη των 27 συμμάχων του ΝΑΤΟ.

Εκτιμάται ότι αυτές οι ενέργειες γίνονται, με σκοπό, να συμπληρώσουν και να ενισχύσουν το ρόλο των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην παροχή στρατιωτικής βοήθειας καθώς και πολιτικής κάλυψης προς την Άγκυρα στον τρέχοντα φθοροποιό πόλεμοπου έχει ξεσπάσει εναντίον των Κούρδων του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (ΡΚΚ) στην Τουρκία και το Ιράκ, με τη Συρία να ακολουθεί σύντομα αφού τελευταία η Τουρκία ανέπτυξε στρατεύματα, άρματα μάχης, τεθωρακισμένα οχήματα και συστοιχίες πυραύλων δύο χιλιόμετρα από τα σύνορα της Συρίας δίνοντας τροφή σε σενάρια για παιχνίδια πολέμου. Μάλιστα προς επιβεβαίωση αυτών των εκτιμήσεων, έχουν φτάσει στο σημείο να συγκρίνουν τη σημερινή αντι-κουρδική εκστρατεία με την τελική επίθεση του τακτικού στρατού της Σρι Λάνκα εναντίον των Τίγρεων του Ταμίλ, πριν από τρία χρόνια, που είχε ως αποτέλεσμα τη λήξη του μακροχρόνιου πόλεμου και του πλήρους αφανισμού των τελευταίων.

Από την άλλη πλευρά, το ΝΑΤΟ έχει επιδιώξει να βρει τις προφάσεις για να οργανώσει την εισβολή συμμαχικών στρατευμάτων στη Συρία σε μία προσπάθεια να αναβιώσει η κυριαρχία των παλαιών απικοιοκρατικών δυνάμεων σε ολόκληρη την επικράτεια της Μέσης Ανατολής. Σκέφτομαι ότι το ΝΑΤΟ περιμένει, την κατάλληλη στιγμή, τη σωστή πρόφαση και τη δικαιολογία με μια ανθρωπιστική αιτιολόγηση, που είναι τα βασικά συστατικά για τη δημιουργία ενός “καπνοφράγματος για δήθεν τερματισμό του πολέμου” ενώ πίσω από αυτό θα συνεχίζουν τις πάγιες γεωπολιτικές στρατηγικές ισορροπίας ισχύος και νομή της επιρροής στην περιοχή. Οι γνωστές από τα παλιά απικοιοκρατικές δυνάμεις όπως η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία, η Ιταλία, και κυρίως οι Ηνωμένες Πολιτείες, εκτιμάται ότι θέλουν να δορυφοροποιήσουν τη Μέση Ανατολή και κεντρική Ασία.

Στο μαλακό υπογάστριο, επίσης ο επιστήθιος σύμμαχος των ΗΠΑ στην περιοχή, το Ισραήλ, επιτείνει τις προσπάθειες του για επιδείνωση της έκρυθμου κατάστασης στη Συρία, διότι εκτιμάει ότι θα ωφεληθεί από μια αλλαγή του καθεστώτος της Συρίας επειδή θα σήμαινε ότι πλέον η Συρία δεν θα υποστήριζε άλλο τη Χεζμπολάχ (Hezbollah) στο Λίβανο και ότι μια νέα κυβερνητική δύναμη θα επέτρεπε τη μόνιμη παραμονή του Ισραήλ στα υψίπεδα του Γκολάν. Επίσης ένα νέο καθεστώς στη Συρία, πιστεύεται, από τους Ισραηλινούς, ότι δεν θα παρέχει περεταίρω υποστήριξη στις παλαιστινιακές δυνάμεις αντίστασης στο εσωτερικό του Ισραήλ.
Σε αυτή την περίπλοκη κατάσταση η Τουρκία σε μια πιθανή στρατιωτική εισβολή εναντίον της Συρίας, δεν θα κάνει περίπατο αλλά γνωρίζει ότι θα υποστεί πολύ σοβαρές απώλειες. Επίσης η κυβέρνηση της Άγκυρας, εκτιμά ότι δεν είναι κατάλληλος ο χρόνος για να πραγματοποιήσει ανεξάρτητα μια τέτοια κίνηση επειδή μια στρατιωτική εκστρατεία της Τουρκίας μέσα στο συριακό έδαφος θα εγείρει τις αναμνήσεις των γειτονικών λαών με τις βαθιές και άλυτες διαφωνίες, και θα υποσκαφτεί από τους Κούρδους. Έτσι οποιαδήποτε προσφορά από την Τουρκία που τροφοδοτεί την αβεβαιότητα στη Συρία και την περιοχή, πιστεύουμε ότι θα είναι το αίτιο που θα αναφλέξει μια τεράστια πυρκαγιά που θα καταπιεί πρώτιστα την Τουρκία. Βέβαια υφίσταται μια αυξανόμενη παρέμβαση δυτικών δυνάμεων και περιφερειακών συμμάχων στις εσωτερικές υποθέσεις της Συρίας ξοδεύοντας μάλιστα τεράστια χρηματικά ποσά για να εντυπωθεί στην κοινή γνώμη η άποψη ότι η ασφάλεια και τα στρατιωτικά σχέδιά των Δυτικών είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Μέχρι τώρα όμως διαφαίνεται η δυτική αποτυχία να νικηθεί η συριακή κυβέρνηση του Προέδρου Μπασάρ Αλ Άσαντ (Bashar Al-Assad), και εξ’ αιτίας αυτού το ηγεμονικό σύστημα συνεχίζει με εντατικούς ρυθμούς τις προσπάθειες να αναμιχθεί στρατιωτικά στην αραβική χώρα. Όμως όλες αυτές οι παλαιοαποικιοκρατικές δυνάμεις οφείλουν να επανεκτιμήσουν με περίσσιο ορθολογισμό την έννοια της ισορροπίας ισχύος στο γεωπολιτικό πάζλ της Μέσης Ανατολής και κεντρικής Ασίας ώστε να αποφευχθεί ένας Αρμαγεδδών.

* Ο Αρχιπλοίαρχος (εα) Δημήτριος Ν. Τσαϊλάς είναι Γενικός Διευθυντής του Strategy International



Έρχεται χειμώνας φωτιά με την τιμή του πετρελαίου να φτάνει στα ύψη μετά την εξίσωση του… ειδικού φόρου κατανάλωσης με αυτόν του πετρελαίου κίνησης. Οι τιμές αναμένεται να αγγίξουν τα 1.400 ευρώ το χιλιόλιτρο από 1.000 ευρώ που διαμορφώθηκαν κατά μέσο όρο την περσινή χειμερινή περίοδο. Δηλάδή το ποσοστό της αύξησης μεταφράζεται σε 40%.

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του ΙΟΒΕ το επίδομα θέρμανσης στο νοικοκυριό αναφοράς θα πρέπει να ξεκινάει από 12 ευρώ για το 2012 και 20 ευρώ για το 2013 για ένα μονομελές νοικοκυριό σε πεδινή περιοχή του Νότιου Αιγαίου, κλιμακούμενο μέχρι 115 ευρώ και 192 ευρώ αντιστοίχως για ένα πολυμελές νοικοκυριό σε ορεινή περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας.

Σύμφωνα με τον σχεδιασμό του επιτελείου του υφυπουργού Οικονομικών κ. Γ. Μαυραγάνη δικαιούχοι επιδόματος θέρμανσης θα είναι οι χαμηλόμισθοι, οι χαμηλοσυνταξιούχοι, οι άνεργοι και οι πολίτες με πολύ χαμηλά εισοδήματα οι οποίοι διαβιούν σε περιοχές της χώρας με χαμηλή θερμοκρασία και η οικία τους δεν ξεπερνά τα 150 τ.μ..

Πάντως, το υπουργείο Οικονομικών δεν έχει ακόμη καταλήξει στον τρόπο καταβολής του επιδόματος θέρμανσης η πληρωμή του οποίου εκτιμάται ότι θα γινει το νωρίτερο τον Ιανουάριο 2013 υπό την προϋπόθεση ότι η Ελλάδα λάβει την δόση των 31 δισ. ευρώ.



Σύνοδος Κορυφής G8 στο Camp David: Mario Monti, Stephen Harper, Francois Hollande, Barack Obama, David Cameron, Dmitry Medvedev, Angela Merkel, and Herman Van Rompuy

Σήμερα ο Μ. Ντράγκι ανακοινώνει τις πολυαναμενόμενες αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ).

Η σημειολογία από μόνη της κραυγάζει.

Μέχρι πρότινος, τις αποφάσεις ζωής ή θανάτου για το ανθρώπινο είδος ανακοίνωναν πολιτικοί.

Σήμερα, τραπεζίτες.

Η ΕΚΤ θα καθορίσει την πολιτική της σχετικά με το δημόσιο χρέος των χωρών της Ευρωζώνης. Εάν θα υπάρξει ή όχι πρόγραμμα επαναγοράς κρατικών ομολόγων, για ποιους και υπό ποιους όρους και προϋποθέσεις.

Οποιαδήποτε κι αν είναι, η επιλογή θα χαράξει την ιστορική πορεία κρατών και εθνών. Κατ’ επέκταση, της Ευρώπης και της Ευρασίας.

Και εν τέλει ολοκλήρου του, διασυνδεδεμένου πλέον, κόσμου.

Κάθε πλευρά που εκπροσωπεί συγκροτημένα συμφέροντα έχει πάρει θέση μάχης.

Οι πρώτοι, κυριολεκτικά, κανονιοβολισμοί ρίχτηκαν από το γερμανικό περιοδικό Stern.

Με ένα σκληρό για αγγλοαμερικανούς και συντηρητικούς Γερμανούς άρθρο , ευνοϊκότατο για την Ελλάδα.

Το οποίο συμπυκνώνει με έξοχη διαύγεια και ειλικρίνεια το σημερινό ευρωπαϊκό διακύβευμα.

Και το οποίο παραδόξως δεν έλαβε στην Αθήνα ευρεία δημοσιότητα, ανάλογη της βαρύτητάς του.

Έγραψε το Stern : “Η αποφασιστική υπεράσπιση της Ευρωζώνης με κάθε τρόπο …αποτελεί σε τέτοιες εποχές μια πάρα πολύ αποτελεσματική συνεισφορά στην καταπολέμηση της κερδοσκοπίας και στον εκπολιτισμό των αγορών. Αντιστρόφως, η φλυαρία περί κατάρρευσης της νομισματικής ένωσης και αποτυχίας της Ελλάδας ευνοεί κυρίως τις δοσοληψίες αγγλοαμερικανών λαφυραγωγών. Αν η Αθήνα βγει από το ευρώ, αυτό θα αποτελέσει τη θρυαλλίδα για αποδυνάμωση της Ευρώπης σε μια ιστορική στιγμή – και κυρίως πρόσκληση προς όλους όσοι περιμένουν να ορμήσουν να κατασπαράξουν την Ισπανία και την Ιταλία, στο τέλος ίσως και τη Γαλλία. Γι’ αυτό θα πρέπει να υπερασπιστούμε την Ευρώπη, ολοκληρωτικά και απόλυτα.

Συνεχίζοντας: ”Δεν πρέπει να τιμωρήσουμε παραδειγματικά την Ελλάδα, αλλά την κερδοσκοπία… Ασφαλώς, οι Έλληνες πολιτικοί θα πρέπει να αποδείξουν την ικανότητα χειρισμών τους, για να απαλλάξουν τους εταίρους τους από εσωπολιτικές περιπέτειες. Αλλά από τους Έλληνες ζητήθηκαν περισσότερα, απ’ ό,τι θα μπορούσε να αντέξει οποιοσδήποτε άλλος λαός της Ευρώπης. Το βιοτικό επίπεδο και η αγοραστική δύναμη των πολιτών μειώθηκαν περισσότερο από 50%

Και καταλήγοντας:Σε περίπου 300 δις ευρώ ανέρχεται το δημόσιο χρέος των Ελλήνων. Μόνο η διάσωση της υπερχρεωμένης Hypo Real Estate (HRE) κόστισε στο γερμανικό Δημόσιο περίπου 200 δις ευρώ. Πιεζόμαστε πέραν των δυνατοτήτων μας; Αυτός είναι ένας χονδροειδής ισχυρισμός. Η Ευρώπη αρχίζει στην Αθήνα – και εκεί θα τελειώσει, αν κερδίσουν όσοι είναι ιστορικά τυφλοί“.

Ακολούθησαν τροχιοδεικτικές βολές από στελέχη τον ΟΟΣΑ.

“Τώρα είναι η ώρα για παρέμβαση υπέρ του ευρώ”, δήλωσε ο επικεφαλής οικονομολόγος .

“Η ΕΚΤ θα έπρεπε να ξεκινήσει να αγοράζει απεριόριστα κρατικά ομόλογα, όσο νωρίτερα τόσο το καλύτερο”, συμπλήρωσε ο επικεφαλής του ΟΟΣΑ

Άνχελ Γκουρία.

Ο Μίλαν Κούντερα, θέλοντας να καταδείξει ότι σε εποχές υποτίθεται καθυστερημένες οι απλοί πολίτες είχαν καλύτερη επαφή με την πολιτική και οικονομική πραγματικότητα, είχε γράψει : “ Η γιαγιά μου, στην παλιά, καλή Μοραβία, ήξερε αν και πότε το κράτος πήγαινε καλά. Όταν η τσέπη της ήταν γεμάτη”.

Σήμερα δεν είναι ακριβώς έτσι.

Στο δε ευρωπαϊκό πολιτικό πεδίο, βρισκόμαστε πάλι μπροστά στο θρυλούμενο ερώτημα Καραμανλή :

Ποιος επιτέλους κυβερνά την Ευρώπη;

Ήτοι, ποιος θα υπαγορεύσει τις αποφάσεις του Ντράγκι;

Σαστισμένοι οι πολίτες, από έναν ορυμαγδό πληροφόρησης που δεν τους παρέχει ωστόσο την παραμικρή ένδειξη για το “τι συμβαίνει;”

Η διάχυτη φλυαρία των ελεγχόμενων από ισχυρά οικονομικά συμφέροντα ΜΜΕ στέκεται επιφανειακά στις αποφάσεις των τεχνοκρατών.

Το Διαδίκτυο απελευθέρωσε τη γνώση αλλά, με την ανάρτηση άφθονης, φτηνής, γνώμης, σε ένα βαθμό επέτεινε την σύγχυση.

Έτσι, η συνωμοσιολογία θάλλει. Διοικούν οι Ευρωγραφειοκράτες, οι Εβραίοι, τα κατάλοιπα των μασονικών ταγμάτων, οι Ροδόσταυροι.

Είναι γεγονός ότι ο μέσος πολίτης, που ζητεί απλές απαντήσεις και ξεκάθαρα νοήματα, δεν έχει προσαρμοστεί, ούτε είναι εύκολο, στον πολυπαραγοντικό κόσμο που προέκυψε μετά τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου.

Η Αμερικανική Αυτοκρατορία αναδείχθηκε μόνη υπερδύναμη.

Είχε γι’ αυτό κύριο συμφέρον και μέλημα να αποτρέψει την ανάδειξη άλλης, μείζονος δύναμης που θα αμφισβητούσε την ισχύ της, ακόμα κι αν τακτικά έχανε μάχες ή πολέμους.

Από την άλλη, η Γερμανία, με ανανεωμένη εθνική αυτοπεποίθηση μετά την ενοποίηση, χωρίς το βάρος στρατιωτικών δαπανών, βάλθηκε σε πρώτο στάδιο να κυριαρχήσει οικονομικά στην Ευρώπη. Φτάνοντας κοντά σε μια “Γερμανική Ευρώπη”.

Όμως η οριζόντια, οικονομική και ψυχολογική, διάσπαση της Ευρωζώνης σε Βορρά και Νότο, η διακινδύνευση αυτών που μέχρι σήμερα έχει κερδίσει και τα μεγέθη της τρίτης οικονομίας της Ευρώπης, της Ιταλίας, την πιέζουν να δώσει λύση.

Αν εξαγγελθεί μαζική αγορά κρατικών ομολόγων, πλέον ο πρώην επιτελής της Goldman Sachs Ντράγκι “κόβει χρήμα”.

Ακολουθεί δηλαδή την κατεξοχήν αμερικανική θεραπεία : “ποσοτική χαλάρωση”. Αλλά και η Μερκελ, ψυχρή πραγματίστρια διασφαλίζει τα κερδισμένα, δίνοντας μερικά πίσω αντί να τα χάσει όλα.

Σε μια τέτοια προοπτική, ο Διοικητής της Bundesbank Βαιντμαν, άνθρωπος του γερμανικού κατεστημένου, βρίσκεται σε κατάσταση νευρικού κλονισμού, ενώ ο Βαυαρός Ντόμπριντ της CSU αποκάλεσε τον Ντράγκι “παραχαράκτη του ευρώ”.

Αν ο Ντραγκι παρατείνει την αβεβαιότητα εξαγγέλλοντας ημίμετρα, η Μέρκελ και το γερμανικό οικονομικό κατεστημένο ακολουθούν την πολιτική “σκληρό ευρώ” μέχρι το χείλος του γκρεμού. Οφείλει ωστόσο να ληφθεί υπ’ όψιν ότι εκκρεμεί στις 12 Σεπτεμβρίου η απόφαση του Γερμανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου, για τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης.

Το πιθανότερο, όπως αφέθηκε από τον Ντράγκι να εννοηθεί στο Ευρωκοινοβούλιο, η ΕΚΤ να αγοράζει κρατικά ομόλογα με διάρκεια ωρίμανσης ως και 3 έτη. Καθησυχάζοντας του Γερμανούς ότι αυτό δεν ισοδυναμεί με τύπωμα χρήματος, αφού τα χρέη αυτά θα αποπληρωθούν βραχυπρόθεσμα.

Σε κάθε περίπτωση, η Ιταλία, που αρνείται να υπαχθεί σε καθεστώς μνημονίου, αποδεικνύει την κυνική σοφία της αγοράς :

Όταν χρωστάς 1.000, έχεις εσύ το πρόβλημα. Όταν χρωστάς 1.000.000.000, οι δανειστές σου.

Προφήτης





Ο σοφός λαός έχει μία χαρακτηριστική παροιμία: "Δώσε θάρρος στον χωριάτη. να σ' ανέβει στο κρεβάτι". Κι αυτό ακριβώς επέτυχε με την χαμηλών τόνων απάντησή του στα λεγόμενα του Ταγίπ Ερντογάν για "τούρκους της Θράκης, ο εκπρόσωπος του ΥΠΕΞ κ. Δελαβέκουρας. Αν και επισημάναμε πως η χλιαρή έως αστεία (για τους Τούρκους) απάντηση της Ελληνικής πλευράς δεν θα φέρει αποτέλεσμα, ήρθε ένα δημοσίευμα της Milliyet μέσω του οποίου αποδεικνύεται πως τελικά η Τουρκία κλιμακώνει ή επιθυμεί να κλιμακώσει προς το χειρότερο τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις. Και είναι απολύτως λογικό να συμβεί αυτό, αφού με δεδομένη την εσωτερική αναταραχή που υπάρχει στην Τουρκία λόγω ΡΚΚ και την αποτυχημένη εμπλοκή της Άγκυρας στην Συρία, η Ελλάδα προβάλει ως το καλύτερο θύμα για την ανάταση της ψυχολογίας, αφού οι φοβικοί πολιτικοί της δεν δείχνουν να αντιλαμβάνονται πως στην περίπτωση της Τουρκίας η καλύτερη αντιμετώπιση που μπορεί να υπάρξει σήμερα είναι αυτή των υψηλών τόνων διπλωματικής αντίδρασης.

Όπως αναφέρει ο Μανώλης Κωστίδης, νεά κρίση με την Ελλάδα βλέπει η Milliyet με αφορμή την τον όρο «τουρκική μειονότητα» που χρησιμοποίησε ο Ερντογάν.
Η Τουρκική εφημερίδα Milliyet με τίτλο « η λέξη Τούρκος στη Θράκη εξόργισε» αναφέρει πως στο μήνυμα του Ερντογάν «προς το Τουρκικό κόμμα στη Θράκη το οποίο ανέφερε και τη λέξη τουρκική μειονότητα υπήρξε αντίδραση από την Αθήνα». Η εφημερίδα αναφέρει πως αυτό το θέμα προκαλεί νέα κρίση με την Αθήνα και τονίζει πως ο ελληνικός Τύπος ξεσηκώθηκε με το θέμα αυτό.

Πάντως η Milliyet, γράφει «σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Ελλάδας στην Θράκη ζουν 49.000 πολίτες Τουρκικού γένους. Οι σύλλογοι Πολιτισμού και Παιδείας ισχυρίζονται πως ο αριθμός αυτό φτάνει τους 149.000».

Φυσικά, η Τουρκία επικαλείται οποιουσδήποτε αριθμούς, και ταυτόχρονα τουρκοποιεί όλους τους μουσουλμάνους, για να εμφανιστεί σε θέση ισχύος στην Θράκη και να δημιουργήσει έναν πυρήνα "τουρκισμού" στο εσωτερικό της Ελλάδας, με ό,τι σημαίνει αυτό. Για όσους δεν αντιλαμβάνονται τι ακριβώς ή τι περίπου επιδιώκει η Τουρκία (βραχυπρόθεσμα ή μεσοπρόθεσμα), τους θυμίζουμε το παράδειγμα της Κύπρου και τα όσα συνέβησαν αργότερα με την κατάληψη του βορείου τμήματος της Μεγαλονήσου, η οποία εξακολουθεί μέχρι σήμερα να βρίσκεται υπό την κατοχή της Άγκυρας η οποία διαθέτει 60.000 στρατιώτες στο μαρτυρικό νησί. Φυσικά, στην περίπτωση της Θράκης τα πράγματα είνα διαφορετικά, αφού πρόκειται για ηπειρωτικό έδαφος άρτια προστατευμένο από το 4ο Σώμα του Ελληνικού Στρατού. Η επιδίωξη της Άγκυρας είναι η δημιουργία και η εν συνεχεία χρησιμοποίηση ως μοχλού πίεσης -ενός "θύλακα τούρκων" της Θράκης- προς την Αθήνα. Σε κάθε περίπτωση η Άγκυρα γνωρίζει πάρα πολύ καλά πως είναι αδύνατον να επιβάλει οτιδήποτε περισσότερο στην Θράκη από μία κατάσταση ανασφάλειας (ενδεχομένως και κάποιων ενεργειών θερμοκέφαλων Γκρίζων Λύκων) στους κατοίκους της περιοχής. Η Άγκυρα επιδιώκει την δημιουργία ενός πολιτικού - διπλωματικού όπλου (και το έχει ήδη καταφέρει στην Θράκη) κατά της Αθήνας, προκειμένου να ασκηθεί ικανή πίεση για περιοχές του Αιγαίου οι οποίες συζητούνται εδώ και χρόνια στις επιτροπές σοφών των δύο πλευρών, οι οποίες συνομιλούν διαρκώς και των οποίων την αντζέντα δεν την γνωρίζει κανείς.

Το ότι σήμερα, η Milliyet αποφασίζει να παίξει σκληρά και να προκαλέσει την ένταση μεταξύ των δύο πλευρών, πιθανότατα είναι ένα καμπανάκι για τους πολιτικούς της Ελλάδας, οι οποίοι "ασχολούνται" με την οικονομία, και έχουν εγκαταλείψει πλήρως τα εθνικά θέματα. Σε αυτούς ακριβώς τους πολιτικούς θέλουμε να θυμίσουμε πως ακόμη και εάν βρούνε λύση στην οικονομία, θα πρέπει να υπάρχει και μία χώρα για να χαρεί με αυτή τη λύση. Ή, θα πρέπει να υπάρχει ολόκληρη η χώρα για να γευτεί το αποτέλεσμα αυτής της λύσης... Ας φροντίσει, λοιπόν, η Αθήνα, να κατανοήσει πως λύση με μικρότερη Ελλάδα δεν είναι λύση. Λύση με παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο, στο Καστελλόριζο, ή στην Θράκη, αποτελεί εθνικό κόλαφο. Και μία τέτοια "λύση" δεν θα μπορούν να την κρύψουν ούτε τα ΜΜΕ, ούτε οποιαδήποτε άλλη εξέλιξη...





Από τους Αδιάβροχους

«Οι τοκογλύφοι είχαν ανακαλύψει ότι το σύστημα της δουλοκτησίας απέφερε λιγότερα κέρδη σε σχέση με το σύστημα της 'ελεύθερης' εργασίας. Όποιος ήταν ιδιοκτήτης δούλου έπρεπε να τον συντηρεί στη ζωή και σε καλή κατάσταση, ώστε να είναι σε θέση να εργαστεί. Το σύστημα της δουλείας παρουσίαζε μεγαλύτερο κόστος απ' ό,τι η 'ελεύθερη' εργασία βάσει της οποίας στο καπιταλιστικό σύστημα ο εργοδότης δεν έφερε οποιαδήποτε ευθύνη. Η ήττα των δουλοκτητών είχε ήδη καθοριστεί, είχε προαποφασιστεί». Έζρα Πάουντ, «Η Αμερική και οι αιτίες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου», σελ. 51, ΕκδόσειςΠερίπλους

Ο Έζρα Πάουντ είναι ένας από τους πιο σημαντικούς «καταραμένους» Αμερικανούς ποιητές και δοκιμιογράφους του 20ού αιώνα. Είχε την «τύχη» να γευτεί την καθημερινότητα ενός φυλακισμένου αγριμιού όταν στις 2 Μαΐου 1945 οι Ιταλοί παρτιζάνοι, που τον είχαν συλλάβει ως υποστηρικτή του Μουσολίνι, τον παρέδωσαν στον Αμερικανικό στρατό σε μια τοποθεσία έξω από την Πίζα. Αμέσως μόλις τον συνέλαβαν οι συμπατριώτες του έκαναν κάτι που δεν συνηθιζόταν ιδιαίτερα: τον έβαλαν σε ένα ανοιχτό κλουβί! Επί 25 ημέρες, όσο διήρκεσε αυτό το μαρτύριο, η μοίρα δοκίμαζε την αντοχή του ψυχικού κόσμου του ποιητή – μέχρι την κατάρρευσή του. Ωστόσο, αυτό το ανυπότακτο και περίεργο πνεύμα, ακόμα και σε συνθήκες ταπεινωτικού εγκλεισμού βρήκε τη δύναμη και τα αποθέματα οίστρου για να γράψει τα περίφημα «Κάντος της Πίζας».

Αυτός, λοιπόν ο σημαντικός δημιουργός, παρά τις όποιες ιδεολογικές ταυτίσεις και προσανατολισμούς του, μπόρεσε και «διάβασε» ένα κομβικό σημείο της Αμερικανικής ιστορίας δίχως προκαταλήψεις και διάθεση διδακτισμού. Στο απόσπασμα που αναφέρθηκε προηγουμένως, αποδίδει την κατάργηση του θεσμού της δουλείας στη βούληση των τοκογλύφων να διευρύνουν τα κέρδη τους και να... απορρυθμίσουν τα όποια δικαιώματα είχαν «περισσέψει» στους ταλαίπωρους δούλους της υπερδύναμης.

Ευφημισμοί της βίας

Ένα αντικλείδι που ανοίγει το ντουλάπι με τα μυστικά της τρέχουσας συγκυρίας είναι ότι η υποδούλωση, η εκμετάλλευση και η υποτίμηση του καρπού του ανθρώπινου μόχθου πάντοτε έρχονται καμουφλαρισμένα με το ένδυμα της «απελευθέρωσης». Όλοι οι επινοητές συμφορών βρίσκουν θετικά φορτισμένες έννοιες για να μεταμφιέσουν τις προθέσεις τους. Κλασικό παράδειγμα το κόλπο των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων. Αν και ο τίτλος τους παραπέμπει σε... ρομαντισμό και εθελοντισμό, μερικές εξ αυτών είναι τόσο «Μη» κυβερνητικές που λαμβάνουν αφειδώς κρατικές επιχορηγήσεις και σε πολλές περιπτώσεις λειτουργούν σε βάρος του κράτους στο οποίο εδρεύουν. Διοργανώνουν από «ακτιβισμούς» σε βάρος κυβερνήσεων μη αρεστών στους χειριστές τους έως «πορτοκαλί επαναστάσεις». Τώρα, η υπαγωγή του εργατικού δυναμικού στην κατηγορία του υποζυγίου έχει βαφτιστεί «μεταρρύθμιση». Η διασπορά ανασφάλειας έχει οριστεί ως «σύμβαση έργου» και η ασιατοποίηση των απολαβών και του τρόπου ζωής μας είναι η περιβόητη «ανταγωνιστικότητα». Η δουλεία αλλάζει τονισμό και ταμπέλα. Γίνεται «δουλειά» και μάλιστα «ελεύθερη». Το κλωτσοσκούφι χαρακτηρίζεται «κινητικότητα». Πόσες εύηχες λέξεις και πόσα πολλά δράματα συνεπάγονται... Οι τοκογλύφοι, που αναφέρει ο Πάουντ, απόλυτα δικτυωμένοι και δαιμονικά προσηλωμένοι στο έργο τους, γνωρίζουν το παιχνίδι των ορίων της ελευθερίας και της... αποδοτικότητάς της στη συσσώρευση κεφαλαίων. Έτσι το κατάστημα της εκμετάλλευσης συνεχίζει απρόσκοπτα το έργο του, αρκεί να καταφέρνει να πείθει τα θύματα του συστήματος για το πόσο δίκαιο και αναπόφευκτο είναι να το ανέχονται και να το... στηρίζουν! Κανονική σφαγή με τη σύμφωνη γνώμη του αμνού.

Ποιότητα ζωής

Είναι απόλυτα ψευδής η θεωρία πως ο εργοδότης απομυζά μόνο τον κόπο των εργαζομένων. Πάνω απ' όλα και πριν απ' όλα, εκείνος που προσφέρει εργασία λαμβάνει ως αντίτιμο τη μοναδική περιουσία που διαθέτει ο άνθρωπος: τον χρόνο του! Οι ζωές μας συμβαίνουν άπαξ (μέχρι της αποδείξεως του αντιθέτου) και ένα σεβαστό τμήμα από αυτές αναλίσκεται στην προσφορά έργου με την προσδοκία της αμοιβής. Αυτό που προσφέρουμε, στ' αλήθεια, δεν μπορεί να αποζημιωθεί με οποιοδήποτε ποσόν. Συνεπώς, οποιαδήποτε παραχώρηση σ' αυτόν τον τομέα συνιστά υποβιβασμό της εκτίμησής μας προς την ίδια μας την ζωή. Οι μειώσεις μισθών και η υποτίμηση της αξίας της εργασίας δεν είναι τίποτα λιγότερο από «βελούδινη» γενοκτονία (σε δόσεις). Στο απύθμενο πηγάδι της απληστίας των τοκογλύφων έχουν πνιγεί τα όνειρα και οι ελπίδες και έχουν ναυαγήσει οι ζωές δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Ούτε μία απ' αυτές δεν έπρεπε να είχε χαθεί για να ικανοποιηθούν οι αρρωστημένες έξεις αυτών των υποκειμένων.



Συγκλονιστικά στοιχεία για το μεγάλο οικονομικό κραχ της Ελλάδας που συντελέστηκε μέσα σε 4 χρόνια, δίνει η έκθεση της ΓΣΕΕ η οποία επισήμως θα παρουσιαστεί σήμερα στη Θεσσαλονίκη. Η μεγάλη επιτυχία των πολιτικών του Μνημονίου είναι τέτοια που οι Έλληνες γύρισαν πολλά χρόνια πίσω.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, η αγοραστική δύναμη των κατώτατων μισθών, δηλαδή των φτωχών αυτής της χώρας, έχει πέσει στα επίπεδα του 1978-1979. Πριν δηλαδή έρθει η Αλλαγή, ο Ανδρέας μοιράσει κοινοτικό χρήμα με το τσουβάλι και το χρέος εκτιναχθεί. Μια περίοδο που για όσους την έχουν ζήσει θα θυμούνται ότι η φτώχεια ήταν το κύριο χαρακτηριστικό και η Ελλάδα θύμισε κάτι από… Αλβανία με μόνη ελπίδα σωτηρίας τα εμβάσματα των μεταναστών.

Εκεί λοιπόν γύρισε η Ελλάδα. Οι μέσες αποδοχές των Ελλήνων εργαζομένων πέρσι ήταν 25.470 ευρώ και αναμένεται και νέα υποχώρηση εντός του το 2013. Τα επόμενα χρόνια αναμένεται να υποχωρήσουν στα 15.000 με 17.000 ευρώ, δηλαδή θα φθάσουν στα επίπεδα της Εσθονίας και της Κροατίας.

Η ΓΣΕΕ τονίζει επίσης ότι η πραγματική ανεργία φτάνει το 34% κι όχι το 28% όπως λένε τα επίσημα στοιχεία. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της έκθεσης του ΙΝΕ η στατιστική ανεργία εντός του 2013 αναμένεται να φτάσει το 28% με 29% (δηλαδή οι άνεργοι θα ξεπεράσουν 1.400.000 άτομα), ενώ η πραγματική ανεργία, θα αγγίξει το 34%.

Σε ότι αφορά τα ασφαλιστικά ταμεία, η μείωση των μισθών και η αύξηση της ανεργίας έχουν αρνητικές επιπτώσεις στα έσοδα των ταμείων, τα οποία είναι μειωμένα κατά 9,5 δισ. ευρώ ετησίως. Παράλληλα τα ταμεία χάνουν περίπου 8 δισ. ευρώ, εξαιτίας της αύξησης της «μαύρης» εργασίας και της επέκτασης των ευέλικτων μορφών απασχόλησης.

Ας κρατήσουν, λοιπόν, τα στοιχεία όσοι νομίζουν ότι η ελληνική κοινωνία αντέχει νέο σοκ. Διότι τα σκληρά μέτρα θα οδηγήσουν με γεωμετρική ακρίβεια στο θάνατο της ελληνικής κοινωνίας.


Πηγή






Όπως συμβαίνει και με την πολιτική, έτσι και με τη διαχείριση της οικονομίας, κεντρικοί πρωταγωνιστές που αρέσκονται να «στρογγυλεύουν» την πραγματικότητα και να αποφεύγουν τις ρήξεις που κινητροδροτούν το μέλλον, περισσεύουν στη σημερινή εποχή της κρίσης. Είναι αχρείαστοι.

Με τα φώτα να είναι στραμμένα στη Φρανκφούρτη για τη συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και στο περιθώριο των διαρροών για τον «πυροβολισμό» που προετοιμάζει ο Μάριο Ντράγκι, στοχεύοντας στους αδίστακτούς κερδοσκόπους, με την εκπόνηση προγράμματος αγοράς ομολόγων «προβληματικών» χωρών, για τα επόμενα τρία χρόνια, είναι προφανές ότι ο διάδοχος του Ζαν-Κλοντ Τρισέ δεν μπορεί να κάνει πίσω. Δεν μπορεί να απογοητεύσει.

Το ρεπορτάζ αναφέρει ότι η Άνγκελα Μέρκελ έχει ήδη πει το μεγάλο «ναι», έστω κι αν αυτό σημαίνει ότι ο Γενς Βάιντμαν θα θυμίζει σήμερα μοναχικό καβαλάρη. Δεν συμβαίνει φυσικά κάτι τέτοιο. Απλώς, το Βερολίνο συνεχίζει να πατά σε δυο βάρκες, αδιαφορώντας για το ενδεχόμενο να χάσει την ισορροπία του, και να… βραχεί στο τσουνάμι μιας κρίσης που ξέφυγε από τον έλεγχο.

Αν ο Μάριο Ντράγκι «μεταμφιεστεί» σήμερα, έστω για λίγο, σε… Μπεν Μπερνάνκι, και ακολουθώντας το παράδειγμα στρατηγικής του επικεφαλής της Fed, δείξει ότι είναι αποφασισμένος να μην αφήσει την ευρωζώνη να καταρρεύσει, όπως κάνει τα τελευταία τέσσερα χρόνια με την αμερικανική οικονομία ο Μπερνάνκι, οι κερδοσκόποι θα έχουν υποστεί την πιο εκκωφαντική ενδεχομένως ήττα τους.

Φυσικά και μιλάμε για εκείνους που έχουν ποντάρει στη χρεοκοπία της ευρωζώνης. Και πόνταραν στα CDS της χρεοκοπίας της Ελλάδας. Η Φρανκφούρτη διατηρεί την ευχέρεια να τους… βγάλει στη σύνταξη.