Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

10 Οκτ 2014

H απροθυμία της Τουρκίας να μετάσχει στη μάχη για την κατεξοχήν κουρδική πόλη Κομπάνι στη Συρία επέσυρε δριμεία κριτική από την Ουάσιγκτον, αποκαλύπτοντας ένα επικίνδυνο χάσμα στον τρόπο με τον οποίο οι δύο σύμμαχοι επιθυμούν να αντιμετωπίσουν την άνοδο του Ισλαμικού Κράτους, επισημαίνει ο Yaroslav Trofimov σε ανάλυση του στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας WALL STREET JOURNAL, με τίτλο «Turkey Sits Out Battle in Syrian Border City».

Στην ανταπόκριση επισημαίνεται ότι μετά την πρώτη ημέρα συνομιλιών στην Άγκυρα μεταξύ του Αμερικανού απόστρατου στρατηγού John Allen με Τούρκους αξιωματούχους, συμπεριλαμβανομένου του Πρωθυπουργου Ahmet Davutoglu, το State Department ανακοίνωσε ότι δεν σημειώθηκε σημαντική εξέλιξη σε θέματα που διχάζουν τις δύο χώρες, επισημαίνοντας παράλληλα σε ανακοίνωση ότι οι συζητήσεις ενδέχεται να συνεχιστούν για λίγο καιρό.

Επίσης, όπως δήλωσαν Αμερικανοί αξιωματούχοι, την προσεχή εβδομάδα κοινή ομάδα στρατιωτικού σχεδιασμού θα επισκεφθεί την Άγκυρα. Από την πλευρά του, χθες, ο Τούρκος ΥΠΕΞ Mevlut Cavusoglu δήλωσε ότι χερσαίες επιχειρήσεις από τουρκικές δυνάμεις για τη διάσωση του Κομπάνι δεν θα σταματήσουν ούτως ή άλλως την προέλαση του ISIS. «Δεν είναι ρεαλιστικό να αναμένει κανείς από την Τουρκία να διεξάγει μόνη της χερσαία επιχείρηση», δήλωσε ο Cavusoglu, προσθέτοντας ότι η Τουρκία βρίσκεται σε συνομιλίες με τους συμμάχους και θα διαδραματίσει το ρόλο της μόλις συμφωνηθεί η ανάληψη δράσης. Οι χθεσινές συνομιλίες μεταξύ του στρατηγού Allen και του κ. Davutoglu αφορούσαν στο σχηματισμό του διεθνούς συνασπισμού δυνάμεων κατά του ISIS και τα μέτρα για την ενίσχυση των μετριοπαθών ανταρτών που αντιτίθενται στο καθεστώς Assad.

Ωστόσο, οι Αμερικανοί αξιωματούχοι δεν αναφέρθηκαν στο ενδεχόμενο δημιουργίας μιας ουδέτερης ζώνης μεταξύ Τουρκίας – Συρίας, ένα αίτημα καθοριστικής σημασίας για την Τουρκία. Και ενώ η Τουρκία πιέζει για μέτρα προκειμένου να αυξηθεί η πίεση προς το καθεστώς Assad, οι Αμερικανοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι οι διαβουλεύσεις για την ενδυνάμωση των μετριοπαθών Σύρων ανταρτών κρίνεται ως καθοριστικής σημασίας, αν και εκτιμούν ότι η συγκεκριμένη διαδικασία μπορεί να διαρκέσει μήνες. Σχολιάζοντας την κουρδική στάση, ο Soner Cagaptay, δ/ντής του τουρκικού προγράμματος ερευνών στο Washington Institute for Near East Policy, δήλωσε ότι «οι Κούρδοι απέχουν με ύποπτο τρόπο από το πεδίο μάχης κατά του καθεστώτος Assad. Η Τουρκία επιθυμεί οι Κούρδοι να ενταχθούν στον αγώνα, διότι γνωρίζει ότι τα μέλη του ΡΚΚ είναι καλοί μαχητές».

Στο ίδιο θέμα αναφέρεται ανταπόκριση από την Κων/πολη των Tim Arango και Ceylan Yeginsu στην έντυπη έκδοση της ε/φ NEW YORK TIMES, με τίτλο «Turkey Seeks Buffer Zone on the Border With Syria» (σελ. Α4), όπου επισημαίνεται η σκλήρυνση της τουρκικής θέσης για τη δημιουργία μιας ουδέτερης ζώνης στη μεθόριο με τη Συρία. Όπως επεσήμανε, ο Frederic Hof, συνεργάτης του Atlantic Council και πρώην απεσταλμένος των ΗΠΑ στη συριακή αντιπολίτευση, «πρόκειται για ένα μέρος όπου θα αναπτυχθεί μια εναλλακτική κυβερνητική δομή και για την εκπαίδευση των ανταρτών».

Από την πλευρά του, ο Αμερικανός ΥΠΕΞ John Kerry δήλωσε αυτήν την εβδομάδα ότι «πρόκειται για μια ιδέα που αξίζει να εξετασθεί ενδελεχώς» και οι αξιωματούχοι εντός του State Department την προώθησαν, αν και τελικώς, Πεντάγωνο και Λευκός Οίκος την απέρριψαν. Ορισμένοι διεθνείς αναλυτές επεσήμαναν ότι οι τουρκικές πιέσεις για τη δημιουργία ουδέτερης ζώνης θα δώσει στην Τουρκία ευκαιρία να παρεμποδίσει κάθε προσπάθεια για κουρδική αυτονομία στη βόρειο Συρία, με αποτέλεσμα να έχουν προκληθεί έντονες αντιδράσεις εκ μέρους της κουρδικής πλευράς.

«Η Τουρκία χρησιμοποιεί τη ζώνη απαγόρευσης πτήσεων και τις συνομιλίες για συμμετοχή της στο συνασπισμό δυνάμεων κατά του ISIS ως προκάλυμμα για τη διεθνή νομιμοποίηση των πράξεών τους με στόχο τη συντριβή των Κούρδων», δήλωσε μεταξύ άλλων ο Ηalil Karaveli, εμπειρογνώμονας για την Τουρκία και συνεργάτης του Central Asia-Caucasus Institute στη Στοκχόλμη.

Πηγή New York Times


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γράφει ο Γιώργος Καπόπουλος

Ένα σκληρό παρασκηνιακό παζάρι βρίσκεται σε εξέλιξη στην Ουάσιγκτον και την Αγκυρα. Δεν πρόκειται για αναζήτηση επιχειρησιακού συντονισμού μεταξύ δύο συμμάχων που έχουν κοινή στόχευση αλλά για αναζήτηση σημείων και πτυχών σύμπτωσης δύο πλευρών που έχουν εντελώς διαφορετική ιεράρχηση προτεραιοτήτων: Για την Τουρκία προέχει ο έλεγχος των εξελίξεων στο Κουρδικό εκτός συνόρων. Για τις ΗΠΑ η ανάσχεση της προέλασης των τζιχαντιστών κατά πρώτο λόγο στο Ιράκ αλλά και στη Συρία.

Ως προς το περιφερειακό στάτους κβο η Αγκυρα διακατέχεται από μια διπλωματική σχιζοφρένεια: θεωρεί την ενιαία Συρία παρελθόν και βιάζεται να πάρει το μερίδιό της από τα λάφυρα με την ίδρυση ζώνης ασφαλείας, ενώ θέλει τη διατήρηση μιας έστω προσχηματικής ενότητας στο Ιράκ για να μη γίνει ντε γιούρε ανεξάρτητο το υφιστάμενο από το 1991 ντε φάκτο κουρδικό κράτος στο βόρειο Ιράκ.

Οι ΗΠΑ από τη μεριά τους γνωρίζουν ότι αν σήμερα έχουν περιορισμένη παρεμβατική βούληση και δυνατότητα το περιθώριο αυτό θα συρρικνωθεί, αν δεν εκμηδενιστεί, αν διασπαστούν ανοικτά η Συρία και το Ιράκ.

Το ότι ΗΠΑ και Τουρκία έχουν διαφορετική ατζέντα στη Μέση Ανατολή είναι αυτονόητο.

Οι Ερντογάν - Νταβούτογλου δεν διεκδίκησαν ποτέ ούτε θα διεκδικήσουν τον ρόλο του ισχυρού συμμάχου και του ασφαλούς ερείσματος που διεκδικούσαν οι στρατηγοί και οι κεμαλιστές. Εχουν νεοθωμανική περιφερειακή ατζέντα και αν θα συμπλεύσουν ή θα συμμαχήσουν με την Ουάσιγκτον θέλουν να το πράξουν όχι ως υπεργολάβοι όπως τα κράτη της Αραβικής Χερσονήσου και η Ιορδανία, αλλά ως ισότιμη στις περιφερειακές τουλάχιστον ισορροπίες δύναμη.

Αν μέχρι την άνοιξη του 2003 οι κεμαλιστές και το βαθύ κράτος στην Τουρκία συναγωνίζονταν το Ισραήλ στη διεκδίκηση του ρόλου του προωθημένου φυλακίου της Δύσης στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, σήμερα οι Ερντογάν - Νταβούτογλου παραπέμπουν ευθέως στις παρόμοιες περιφερειακές φιλοδοξίες του Ιράν.

Είναι φανερό ότι η Τουρκία τύποις είναι μέλος του ΝΑΤΟ, ακόμη και αν προκύψει χρήση της βάσης του Ιντσιρλίκ από την αμερικανική αεροπορία. Θυμίζει, βέβαια με ένα στίγμα μεταξύ κακέκτυπου και καρικατούρας, τη Γαλλία του Ντε Γκολ που συνεργαζόταν μετά το 1966 α λα καρτ με την Ατλαντική Συμμαχία.

Σε περίπτωση όμως πολεμικής εκτός συνόρων εμπλοκής μένει να επιβεβαιωθεί μετά την εσωτερική νομιμοφροσύνη και η εκτός συνόρων υποταγή των ενόπλων δυνάμεων στον Ερντογάν.

Πηγή "Έθνος"
Επικοινωνία με τον συντάκτη

kapopoulos@pegasus.gr


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Ο ιός Έμπολα θα μπορούσε να καταστρέψει την παγκόσμια οικονομία, προειδοποίησε την Παρασκευή ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας, Τζιμ Γιονγκ Κιμ, ο οποίος μίλησε για «αργή και ανεπαρκή» παγκόσμια αντιμετώπιση της επιδημίας, καθώς και για την ανάγκη «πανστρατιάς».

Ο ίδιος κάλεσε τη διεθνή κοινότητα «να προχωρήσει άμεσα» στη δημιουργία ενός «μηχανισμού έκτακτης ανάγκης» που θα ανταποκρίνεται σε «μελλοντικές εστίες» εξάπλωσης του ιού και σε παροχή «οικονομικής στήριξης» σε χώρες που θα έχουν ανάγκη να αντιμετωπίσουν την επιδημία.

Ο Τζιμ Γιονγκ Κιμ, μιλώντας σήμερα στην ολομέλεια των διοικητών των κεντρικών τραπεζών, στο πλαίσιο του ετήσιου συνεδρίου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας στην Ουάσιγκτον, επεσήμανε ότι θα πρέπει να υπάρξει συντονισμός των προσπαθειών και συνεργασία Ηνωμένων Εθνών, ΔΝΤ και περιφερειακών αναπτυξιακών τραπεζών, με σκοπό να δημιουργηθεί ένα «χρηματοδοτικό μέσο» για την αντιμετώπιση του ιού Έμπολα.

«Πρέπει να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για σταματήσουμε τον ιό Έμπολα» τόνισε ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας, προσθέτοντας ότι «ο σχεδιασμός πρέπει να ξεκινήσει για την αντιμετώπιση της πανδημίας, η οποία θα μπορούσε να εξαπλωθεί πολύ πιο γρήγορα, ακόμη και να σκοτώσει περισσότερους ανθρώπους και να καταστρέψει την παγκόσμια οικονομία».

Στη συνέχεια, εξέφρασε την άποψη ότι «ο κόσμος έχει το ΔΝΤ να συντονίζει και να συνεργάζεται με κεντρικές τράπεζες και κυβερνήσεις για να ανταποκρίνονται στις οικονομικές κρίσεις, όταν πρόκειται όμως για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης που αφορούν θέματα υγείας, η "θεσμική εργαλειοθήκη" μας είναι άδεια. Δεν υπάρχει ένα τέτοιο κέντρο γνώσεων και συντονισμού για την αντιμετώπιση (τέτοιων καταστάσεων)».

Ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας προειδοποίησε ότι «εξαντλείται ο χρόνος» για να βρεθούν λύσεις, τόσο για τις απειλές από την κλιματική αλλαγή, όσο και από τον ιό Έμπολα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Κρεμλίνο: Ανεπίτρεπτες οι μονομερείς ενέργειες και η επίδειξη δύναμης στην Κύπρο

Το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών χαρακτηρίζει ανεπίτρεπτες τις μονομερείς ενέργειες και την επίδειξη ισχύος στα θέματα της κυπριακής ΑΟΖ, σύμφωνα με σύντομη ανακοίνωσή του μετά τη χθεσινή συνάντηση τού αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών της Ρωσίας Αλεξέι Μεσκόφ με τον ειδικό απεσταλμένο του κυπρίου προέδρου Σώτο Ζακχαίο.

«Υπήρξε ανταλλαγή απόψεων σχετικά με την κατάσταση της κυπριακής διευθέτησης, συμπεριλαμβανομένης της εξομάλυνσης των πραγμάτων γύρω από την ΑΟΖ της νήσου.

Οι μονομερείς ενέργειες, η επίδειξη ισχύος εδώ είναι ανεπίτρεπτες και εγκυμονούν επιδείνωση της κατάστασης όχι μόνο στις κυπριακές υποθέσεις, αλλά και στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου», αναφέρεται στην ανακοίνωση της υπηρεσίας Τύπου του ρωσικού ΥΠΕΞ.

Αναφέρεται επίσης ότι κατά τη διάρκεια της συνάντησης, που έγινε με πρωτοβουλία της κυπριακής πλευράς, «εξετάστηκε η σημερινή κατάσταση των σχέσεων Ρωσίας-Κύπρου και οι εν δυνάμει προοπτικές ανάπτυξής τους σε διάφορους τομείς».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γράφει ο Νίκος Φίλης 

Σε μια αποστροφή της ομιλίας του προχθές στη Βουλή ο Γιάννης Δραγασάκης είπε: 

"Πώς δουλεύει σήμερα το σύστημα; Σήμερα, αρκεί ένας ισχυρός επιχειρηματίας, ένας μεγαλοεκδότης, καμιά φορά και μέτριος εκδότης, ένας εφοπλιστής, ένας φίλος του πρωθυπουργού, μπορεί να πάρει ένα τηλέφωνο και να ακυρωθεί ένας νόμος, να ακυρωθεί ένα πρόστιμο".
Πρόκειται για καταγγελία του διαχρονικού φαινομένου της διαπλοκής, για περιγραφή των αδιαφανών όψεων ενός κλειστού κυκλώματος εξουσίας, που είναι υπεύθυνο για την κατρακύλα της χώρας, παλαιότερα μάλιστα με την προπαγανδιστική προμετωπίδα της "ισχυρής Ελλάδας" ή αργότερα με την υποκριτική συνθηματολογία "περί ταπεινότητας και σεμνότητας". Πράγματα γνωστά και ομολογημένα! Μήπως δεν είναι ο πρωθυπουργός εκείνος ο οποίος κατηγορήθηκε από τον τότε πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη ότι λειτούργησε ως όργανο της διαπλοκής για να ρίξει την κυβέρνηση της Ν.Δ. το 1993; Είναι περίεργο να λησμονεί τα γεγονότα ο υπουργός Επικρατείας Δ. Σταμάτης ο οποίος είχε πρωταγωνιστήσει αυτοπροσώπως σε κείνη τη σκοτεινή ιστορία.

Θα μου πείτε: Περσινά, ξινά σταφύλια! Πράγματι, έκτοτε μεσολάβησαν πολλά, που διόγκωσαν τη διαφθορά και έριξαν τη χώρα στα τάρταρα της κρίσης που ζούμε. Αν προς στιγμήν ξεχάσουμε το Βατοπέδιο και το εμπόριο όπλων, δεν είναι δυνατόν να σβήσουμε την πρακτική χαριστικών ρυθμίσεων με την οποία η σημερινή Βουλή έχει μεταβληθεί σε βιομηχανία εξυπηρέτησης μεγάλων συμφερόντων, μερικά από τα οποία είναι φίλοι του πρωθυπουργού.

Πόσα δισ. χάρισε στις τράπεζες το Ελληνικό Δημόσιο; Μόλις προχθές η κυβερνητική πλειοψηφία ψήφισε τον αναβαλλόμενο φόρο που χαρίζει 4 - 5 δισ. ευρώ στις ιδιωτικές τράπεζες, προκαλώντας την αντίδραση ακόμη και της ΕΚΤ. Τον Ιούλιο, στο περιβόητο πολυνομοσχέδιο που τακτοποιούσε μνημονιακές εκκρεμότητες, συμπεριλήφθηκαν την τελευταία στιγμή τροπολογίες με τις οποίες σβήνονται πρόστιμα εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ σε εταιρείες πετρελαιοειδών, καθώς και σε άλλες μεγάλες εταιρείες, για τη γνωστή κομπίνα φοροδιαφυγής με τις ενδοομιλικές συναλλαγές. Επίσης τον Ιούλιο, στο νομοσχέδιο για τον ξενώνα του Ογκολογικού Κέντρου Αγίων Αναργύρων, συμπεριλήφθηκε σωρεία ρυθμίσεων (σχεδόν νομοσχέδιο!) υπέρ των καναλαρχών, που ανάγκασε την ΕΣΗΕΑ και τα άλλα σωματεία των εργαζομένων στον Τύπο να κηρύξουν απεργία. Να θυμίσουμε το σκάνδαλο της διάλυσης ΕΡΤ, που συνοδεύτηκε με τη γενναιόδωρη εκχώρηση συχνοτήτων και του μονοπωλίου μετάδοσης της ψηφιακής τηλεόρασης στην Digea, αυτό το κλειστό κλαμπ των μεγάλων ιδιωτικών καναλιών, όπου, κατά παράβαση της περί ελεύθερου ανταγωνισμού ευρωπαϊκής νομοθεσίας, ταυτίζεται ο πάροχος με τον παραγωγό προγράμματος;

Υπάρχουν πολλές σκανδαλώδεις ρυθμίσεις, που (κατά σύμπτωση!) ευνοούν πρόσωπα του κλειστού κυκλώματος εξουσίας τα οποία ευγνωμόνως, πρωταγωνιστούν ακόμη και σήμερα στην υποστήριξη της καταρρέουσας κυβέρνησης. Ο υπουργός Υποδομών Μ. Χρυσοχοΐδης έδωσε πανωπροίκι στον γνωστό μεγαλοεργολάβο δημοσίων έργων και μεγαλοεκδότη 300 εκατ. ευρώ για τις εθνικές οδούς. Κι αυτό πλέον της σκανδαλώδους ιστορίας με τα πανάκριβα διόδια, που τα έσοδά τους, στο σύνολό τους, έχουν αποθησαυρισθεί με ευθύνη του εργολάβου. Το ΤΑΙΠΕΔ πούλησε τον ΟΠΑΠ στον γνωστό "Τίγρη", εφοπλιστή, πετρελαιά και συμπροσκυνητή του πρωθυπουργού στην Παναγία του Σουμελά. Ο ίδιος "Τίγρης" πήρε και τον Ιππόδρομο, ακυρώνοντας διαγωνισμό. Δηλαδή κοντά στον "εθνικό εργολάβο" έχουμε τώρα και εθνικό άρχοντα του τζόγου!

Πολλά θα μπορούσαμε να θυμίσουμε στον επιτηδείως αμνήμονα κ. Σταμάτη. Ήταν αποστομωτική η απάντηση Δραγασάκη να διαβάσουν τις τροπολογίες Μπαλτάκου για να θυμηθούν πoιους ευνόησαν. Πίσω από κάθε τροπολογία υπάρχουν φωτογραφίες με εκατομμύρια κέρδη. Μόλις προχθές ουσιαστικά μειώθηκε η προαιρετική φορολογία των εφοπλιστών...

Αν ο κ. Σταμάτης επιμένει να μην θυμάται, να μην ακούει, να μην βλέπει, αν δεν γνωρίζει, πλέον τον κ. Μπαλτάκο, ασφαλώς και άκουσε στη Βουλή τις καταγγελίες του γενικού επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης κ. Ρακιντζή, σύμφωνα με τις οποίες η κυβέρνηση νομοθέτησε την προκαταβολική ασυλία στελεχών, πολιτικών και διοικητικών, για περίεργες πράξεις εκποίησης της δημόσιας περιουσίας. Κι ακόμη ο γενικός επιθεωρητής Δημοσίας Διοικήσεως είπε ότι κυβερνητικοί παράγοντες παρεμβαίνουν στη Δικαιοσύνη για να παρεμποδίσουν την έρευνα επίμεμπτων υποθέσεων, που διαπιστώνει αλλά δεν έχει την αρμοδιότητα να ερευνήσει ο ίδιος.

Κατόπιν όλων αυτών, οι φωνασκίες "ονόματα!" ακούγονται σαν τον δράστη της λαϊκής παροιμίας: Φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης! Εκατοντάδες ονόματα, λοιπόν, υπάρχουν πίσω από τις τροπολογίες φοροαπαλλαγής, καθώς και στις λίστες φοροδιαφυγής. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έχει αναλάβει την ευθύνη να σπάσει αυτό το απόστημα του κλειστού, διεφθαρμένου συστήματος εξουσίας. Όχι να βγάλει ονόματα στα μανταλάκια για λόγους εντυπωσιασμού! Αλλά να καταλογίσει ευθύνες και να καθαρίσει την κόπρο του Αυγείου, να αποκαθάρει την κατάσταση, να ξεκινήσει μια πολιτική δημοκρατίας και κοινωνικής δικαιοσύνης για την ανασυγκρότηση της χώρας. Οι κραυγές "ονόματα, ονόματα!" δείχνουν τον πανικό του συστήματος. Η κυβέρνηση της Αριστεράς δεν σταματάει στα πρόσωπα, ούτε επικεντρώνεται σ' αυτά, έχει καθήκον να βάλει βαθιά το νυστέρι. Αυτό ήταν το νόημα της πολιτικής παρέμβασης Τσίπρα στη ΔΕΘ κι αυτές τις μέρες των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή, όπου διαπιστώνεται όχι μόνον η εντιμότητα, αλλά και η προγραμματική υπεροχή της Αριστεράς.

Πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Υπερπροσπάθεια καταβάλλει τις τελευταίες μέρες ο Ευάγγελος Βενιζέλος όχι μόνο για να μαζέψει το «μαγαζί», να τιθασεύσει την έντονη εσωκομματική αμφισβήτηση, αλλά και για να ανακάμψει δημοσκοπικά το ΠΑΣΟΚ.

Όσο περνούν οι μέρες, είναι κάτι παραπάνω από φανερό ότι η τριήμερη συζήτηση για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στη συγκυβέρνηση αποτελεί ένα «δώρο» του Σαμαρά στον εταίρο του.

Άλλωστε η κατάσταση έβαινε τόσο οριακή στο ΠΑΣΟΚ, που ένας σοβαρός κλυδωνισμός της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του θα οδηγούσε και τον Αντώνη Σαμαρά στην κατάρρευση.
Παρά λοιπόν τη δυσθυμία πολλών βουλευτών της Ν.Δ. (όπως του Ανδρέα Ψυχάρη, της Ντόρας Μπακογιάννη κ.ά.) για μια συζήτηση που θα επαναληφθεί σε έναν μήνα με την ψήφιση του Προϋπολογισμού του 2015, ο πρωθυπουργός και το Μέγαρο Μαξίμου έκριναν ότι είναι απαραίτητο να στηριχτεί ο Βενιζέλος.
Στη χτεσινή ομιλία του προς τους βουλευτές του κόμματος ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης δεν φρόντισε μόνο να δώσει γραμμή για τη συζήτηση στη Βουλή, εξαπέλυσε ταυτόχρονα επίθεση στον ΣΥΡΙΖΑ, τη ΔΗΜΑΡ, το Ποτάμι και έμμεσα και τη Ν.Δ.
Μάλιστα, σε μια κίνηση αβροφροσύνης προς τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, σημειώνοντας ότι μπορεί να είναι ορθό το αίτημα να ολοκληρωθεί η διαδικασία εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας άμεσα, είπε χαρακτηριστικά ότι το Σύνταγμα το επιτρέπει, αλλά δεν το επιτρέπει «η συγκυρία της διαπραγμάτευσης για τη μετατροπή ενός σχεδίου οριστικής εξόδου της χώρας από την κρίση, το μνημόνιο και την τρόικα, σε συμφωνία εξόδου από την κρίση, το μνημόνιο και την τρόικα».
Μάλιστα εκτόξευσε άμεση απειλή, δίνοντας και το στίγμα των διλημμάτων με τα οποία θα επιχειρήσει η συγκυβέρνηση να αποπροσανατολίσει την κοινωνία. Είπε ότι η χώρα χρειάζεται εθνικό χρόνο για να βγει από την κρίση, εννοώντας ότι η πολιτική επιλογή είναι «συγκυβέρνηση ή χάος».
«Γιατί πρέπει να ξέρουν όλοι εκείνοι που νομίζουν αφελώς, με μια στείρα κομματική αντίληψη, με αλαζονεία, ότι όποιος προκαλέσει πρόωρες εκλογές, όποιος παίξει με τους θεσμούς και εκβιάσει σε σχέση με την προεδρική εκλογή, ας μη νομίζει ότι θα βγει εκλογικά ωφελημένος. Θα κληθεί να απολογηθεί γι’ αυτό που κάνει και έχει μεγάλες επιπτώσεις σε αυτό που κάνει στην οικονομία, στην πορεία του τόπου, στα εισοδήματα και την απασχόληση των Ελλήνων, στην ασφαλή ανασυγκρότηση της εθνικής οικονομίας» τόνισε χαρακτηριστικά.
Ο Βενιζέλος παλεύει την αναστροφή του κακού κλίματος για το ΠΑΣΟΚ με την επίκληση 7 σημείων του κυβερνητικού σχεδίου για τους επόμενους τρεις μήνες, αλλά και με την επιχείρηση συσπείρωσης των βουλευτών με βασικό μοτίβο το αμφίβολο εφεύρημα της απαγκίστρωσης από τα μνημόνια.
Μακριά από το συχνά θυμωμένο, ειρωνικό και δηκτικό στυλ του, είχε μόνο καλά λόγια να πει για τους βουλευτές: «Θέλω να σας συγχαρώ και να σας ευχαριστήσω από καρδιάς εσάς και τους δικούς σας ανθρώπους, γιατί με τις παρεμβάσεις, τις βελτιώσεις, την κριτική, τις πρωτοβουλίες, η Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ ελέγχει, προτρέπει, αποτρέπει και εντέλει διασφαλίζει τη στρατηγική κατεύθυνση της χώρας με κοινωνική ευαισθησία».
Κατά τα λοιπά, ο Βενιζέλος βιάζεται να αρχίσουν οι διαδικασίες για το συνέδριο της Δημοκρατικής Παράταξης, παρ’ ότι δεν έχει ξεκαθαρίσει πότε τελικά θα διεξαχθεί.
Στη παρατήρηση του Νίκου Μπίστη, κατά τη διάρκεια του προχτεσινού «προσκλητηρίου» ενδιαφερομένων σε κεντρικό ξενοδοχείο, ότι το συνέδριο πρέπει να έχει ολοκληρωθεί τον Δεκέμβριο, ο Βενιζέλος αρνήθηκε να τοποθετηθεί, σημειώνοντας ότι θα πάει ανάλογα με τις πολιτικές εξελίξεις.
Προς το παρόν, επιχειρεί να έχει τουλάχιστον μια επιτυχία, πείθοντας τον Σπύρο Λυκούδη να «συντονιστεί» με το επιχείρημα της Δημοκρατικής Παράταξης, θεωρώντας ότι οι κοινωνικές δυνάμεις της Ανανεωτικής Αριστεράς θα εγκαταλείψουν μαζικά τον Φώτη Κουβέλη και τον περίγυρό του στην πορεία τους προς τον ΣΥΡΙΖΑ.
Στη Χαριλάου Τρικούπη πιστεύουν ότι, αν οι «μεταρρυθμιστές» που έφυγαν από τη ΔΗΜΑΡ συναινέσουν στο να μπουν στη διαδικασία, το γεγονός αυτό θα δώσει δυναμική στο εγχείρημα.
Έτσι κι αλλιώς η μεγάλη αγωνία του Βενιζέλου είναι το εγχείρημα να είναι κάτι καλύτερο από την «καρικατούρα» της Ελιάς και όχι μια ζοφερή επανάληψή της.
Πάντως αυτές τις μέρες αναμένεται να ανακοινωθεί η οργανωτική επιτροπή του συνεδρίου, η οποία θα αποτελείται από 400 (!) μέλη, νυν και πρώην μέλη του ΠΑΣΟΚ, επικεφαλής πολιτικών κινήσεων, συνδικαλιστές, ξεχασμένους και αποστασιοποιημένους από τον χώρο και διάφορους… ξέμπαρκους. Τον συντονισμό αυτής της ομάδας, που συστήνεται για τα «μάτια του κόσμου», θα αναλάβει μια 30μελής επιτροπή.
Και προκειμένου να μετριάσει το ύφος της κριτικής του, ο Βενιζέλος ανέθεσε στον Κώστα Σκανδαλίδη τη σύνταξη του ιδεολογικού προγράμματος της Δημοκρατικής Παράταξης, παρ’ ότι ο ίδιος μέχρι προχτές φώναζε ότι πρέπει πρώτα το ΠΑΣΟΚ να καταλήξει στη δική του ιδεολογική και πολιτική γραμμή και μετά να «σώσει» τη Δημοκρατική Παράταξη.
Αίνιγμα αποτελεί και η στάση των υπόλοιπων στελεχών της εσωκομματικής αντιπολίτευσης, αν δηλαδή θα απόσχουν από τις διαδικασίες, όπως έκαναν μαζικά στην περίπτωση της Ελιάς ή αν θα ενταχθούν στο εγχείρημα.
Πάντως μια πρώτη γεύση για το αν έπιασαν οι προσπάθειες συσπείρωσης του κόμματος θα δούμε κατά τη διάρκεια της συζήτησης στη Βουλή.
Πηγή το Ποντίκι


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Αφού κατηγορήθηκε ότι παίζει διπλό παιχνίδι έναντι της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος, η Τουρκία αποφάσισε τελικά να ανακοινώσει επισήμως ότι εντάσσεται στη διεθνή συμμαχία. Το κοινοβούλιο της χώρας ενέκρινε ψήφισμα που προβλέπει την αποστολή τούρκων στρατιωτών στο Ιράκ και τη Συρία, καθώς και την ανάπτυξη ξένων ενόπλων δυνάμεων στο έδαφος της Τουρκίας. Μόνο που στο ψήφισμα αυτό δεν κατονομάζεται το Ισλαμικό Κράτος. Και η απροθυμία της Άγκυρας να εμπλακεί δείχνει το χάσμα ανάμεσα στο δικό της όραμα και στους στόχους των Δυτικών. Τα γεωστρατηγικά συμφέροντα της Τουρκίας στην περιοχή δεν της επιτρέπουν να ευθυγραμμιστεί με τους συμμάχους της, τόσο στη Δύση όσο και στον αραβικό κόσμο.

Το Ισλαμικό Κράτος απειλεί ευθέως την ασφάλεια της Τουρκίας, επισημαίνει στη Λιμπερασιόν ο Μπαϊράμ Μπαλτζί, από το Κέντρο Διεθνών Ερευνών και Μελετών (CERI) της Γαλλίας. Εκτός από τη σύλληψη ομήρων, το ΙΚ έχει περικυκλώσει στο συριακό έδαφος τον τουρκικό θύλακα όπου βρίσκεται το μαυσωλείο του Σουλεϊμάν Σαχ, παππού του Οσμάν Μπέι, ιδρυτή της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ο θύλακας αυτός, που παραδόθηκε στην κεμαλική Τουρκία από τη Γαλλία το 1921, φρουρείται από μερικές δεκάδες τούρκους στρατιώτες. Αλλά ο κλοιός σφίγγει. Και στην απειλή αυτή προστίθεται ο κίνδυνος επιθέσεων που θα μπορούσε να πραγματοποιήσει το ΙΚ στο τουρκικό έδαφος.

Τα σύνορα της Τουρκίας με τη Συρία και το Ιράκ, που έχουν μήκος 1200 χιλιομέτρων, είναι πορώδη. Και ένας από τους λόγους γι' αυτό είναι η ελευθερία κινήσεων που παρείχε για καιρό η Άγκυρα στους τζιχαντιστές και στους αντάρτες. Σε περίπτωση ενεργής τουρκικής συμμετοχής στη διεθνή συμμαχία, το Ισλαμικό Κράτος δεν θα είχε κανένα πρόβλημα να απαντήσει με επιθέσεις στο εσωτερικό του τουρκικού εδάφους.

Επιπλέον, παρόλο που υποστηρίζεται από μουσουλμανικές χώρες όπως το Κατάρ και η Σαουδική Αραβία, η διεθνής συμμαχία ελέγχεται σε μεγάλο βαθμό από τις Ηνωμένες Πολιτείες, γεγονός που τροφοδοτεί τον αντιαμερικανισμό τόσο της κοινής γνώμης όσο και των ελίτ. Οι αμερικανικές επεμβάσεις στο Ιράκ το 1991 και το 2003 έχουν συμβάλει σε μεγάλο βαθμό στην παγκοσμιοποίηση του κουρδικού ζητήματος, εις βάρος της Τουρκίας. Για την Άγκυρα, έτσι, κάθε μορφή αμερικανικής παρέμβασης θεωρείται ένα είδος επέμβασης, πολύ περισσότερο που οι διμερείς σχέσεις δεν βρίσκονται στο καλύτερο σημείο τους. Πράγματι, η κυβέρνηση Ομπάμα έχει ασκήσει κριτική τόσο για την τουρκική εξωτερική πολιτική όσο και για τις αυταρχικές παρεκκλίσεις του Ερντογάν.

Όλες αυτές οι ανησυχίες όμως δεν είναι τίποτα μπροστά στην κουρδική απειλή. Αυτή υπαγορεύει ολόκληρη την πολιτική της Τουρκίας, κυρίως στο εξωτερικό πεδίο, αρχίζοντας από τη Συρία. Ο ηγέτης της τελευταίας, ο Μπασάρ αλ Άσαντ, φρόντισε να χορηγήσει εμμέσως αυτονομία σε μια κατά πλειοψηφία κουρδική περιοχή στον Βορρά, τη Ροτζάβα, η οποία ελέγχεται από το Κόμμα της Δημοκρατικής Ένωσης, που αποτελεί ουσιαστικά προέκταση του ΡΚΚ.

Η ανάδυση αυτού του ισχυρού κουρδικού παράγοντα επιτάχυνε τις διαπραγματεύσεις ανάμεσα στο ΡΚΚ και την Άγκυρα, ενίσχυσε όμως ταυτόχρονα και τους Κούρδους της Τουρκίας. Κατά συνέπεια, ο άμεσος κίνδυνος για την Άγκυρα απορρέει λιγότερο από το IK σε σχέση με το ΡΚΚ και τη διατήρηση του Ασαντ στην εξουσία.

Η άνοδος της ισχύος των Κούρδων της Συρίας και η αδράνεια της Δύσης στη Συρία, παρά τη χρήση χημικών όπλων από το καθεστώς και τη σφαγή άνω των 200.000 αμάχων, τροφοδοτούν την πίκρα του Ερντογάν, ο οποίος εδώ και δύο χρόνια δεν παύει να ζητά την επέμβαση της διεθνούς κοινότητας στη Συρία. Ο πρόεδρος της Τουρκίας βλέπει τους Δυτικούς να αδιαφορούν για τις ωμότητες του Άσαντ και να επεμβαίνουν για να προστατεύσουν μερικές χριστιανικές μειονότητες και να εκδικηθούν για τους αποκεφαλισμούς, παρόλο που οι δράστες των τελευταίων είναι έμμεσο προϊόν της δυτικής αδράνειας.

Ο Ερντογάν παραμένει έτσι πιστός στη γραμμή που χάραξε από την αρχή: όσο η πτώση του Άσαντ δεν περιλαμβάνεται στους στόχους της διεθνούς συμμαχίας, δεν θα πρέπει να αναμένεται μια ενεργή τουρκική δράση κατά της τρομοκρατίας του Ισλαμικού Κράτους.

Πηγή: Libération


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Όλα δείχνουν ότι η αμερικανική κυβέρνηση θεωρεί το Κομπάνι ήδη χαμένο. Θα συνιστούσε ενδεχόμενη «πτώση» της πόλης, αποτυχία της στρατηγικής που ακολούθησε έως τώρα ο αμερικανός πρόεδρος;

Υψηλόβαθμα στελέχη της αμερικανικής κυβέρνησης, τα οποία επικαλείται το CNN, θεωρούν σχεδόν δεδομένη την κατάληψη του Κομπάνι από τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους. Ακόμη και ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων, στρατηγός Μάρτιν Ντέμπσεϊ, δήλωσε προ ημερών στο ABC πως φοβάται «ότι το Κομπάνι θα πέσει». Την Τετάρτη ο αμερικανός υπ. Εξωτερικών Τζον Κέρι δήλωσε ότι η προστασία της πόλης δεν συνιστά στρατηγικό στόχο για τις ΗΠΑ. Όσο φρικιαστικά κι αν είναι τα γεγονότα στο Κομπάνι, «οι πραγματικοί στόχοι των προσπαθειών μας είναι τα κέντρα ελέγχου και οι υποδομές του IS», όπως είπε.

Τις τελευταίες μέρες, βέβαια, οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους διεύρυναν τις αεροπορικές επιδρομές γύρω από το Κομπάνι, χωρίς ωστόσο να καταφέρουν να σταματήσουν την προέλαση των τζιχαντιστών. Σε ασυνήθιστα αυστηρό τόνο η Washington Post έγραψε ότι οι ΗΠΑ «βρίσκονται ενώπιον μιας καταστροφικής ήττας», επικρίνοντας τη στρατηγική που ακολουθεί ο Μπαράκ Ομπάμα έναντι του IS.

Η στρατηγική έχει «προσωρινό χαρακτήρα»

Ο Μάικ Οχάνλαν από το Ινστιτούτο Brookings διαφωνεί με αυτή την προσέγγιση: «Το γεγονός και μόνο ότι ΄πέφτει΄ μια πόλη, όσο τραγικό κι αν είναι αυτό, δεν είναι απόδειξη ότι η στρατηγική έχει αποτύχει. Εντούτοις πιστεύω ότι η στρατηγική δεν είναι πλήρης. (…) Οι περισσότερες χώρες του ΝΑΤΟ και οι άραβες σύμμαχοι δεν θέλουν να κάνουν πολλά. Εκτός από το να ρίξουν μερικές βόμβες από αέρος. Δεν είναι σαφές εάν αυτό αρκεί. Θα έλεγα ότι η στρατηγική αυτή έχει προσωρινό χαρακτήρα. Στο συριακό έχουμε να διανύσουμε ακόμη έναν μακρύ δρόμο».

Διαφορετική η εκτίμηση του ειδικού σε θέματα που αφορούν τη Μέση Ανατολή Τζιμ Φίλιπς από το think tank Heritage Foundation. «Η στρατηγική του Ομπάμα είναι έτοιμη να αποτύχει. Θα πρέπει να δούμε, ωστόσο, την αποτελεσματικότητα των αεροπορικών επιδρομών τώρα που διευρύνθηκαν οι επιχειρήσεις».

Ο ίδιος χαρακτηρίζει επιτακτική την ανάγκη χερσαίων επιχειρήσεων. «Στη Συρία είναι δύσκολο να προβείς σε επιχειρήσεις καθώς δεν υπάρχουν πραγματικοί σύμμαχοι των ΗΠΑ στο έδαφος».

Στις ΗΠΑ είναι πλέον διάχυτος ο φόβος ότι η χώρα κινδυνεύει να εμπλακεί σε έναν νέο πόλεμο. «Θα γίνει η Συρία το Βιετνάμ του Ομπάμα;», έγραψαν πριν λίγες μέρες οι Times της Νέας Υόρκης, συμβουλεύοντας τον αμερικανό πρόεδρο να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός, παρά τις ήττες στα πεδία των μαχών και τις περί του αντιθέτου συμβουλές των στρατιωτικών.

Μυστικές διαπραγματεύσεις Άγκυρας – Ουάσιγκτον;

Η στάση αναμονής του Ομπάμα, όμως, επικρίνεται ιδιαίτερα από τους Ρεπουμπλικάνους, όπως λέει ο Τζιμ Φίλιπς: «Ο Λευκός Οίκος συνεχίζει να αρνείται να εξετάσει το ενδεχόμενο αποστολής χερσαίων δυνάμεων με το επιχείρημα ότι άλλοι, όπως οι μετριοπαθείς σύροι αντάρτες, μπορεί να καλύψουν αυτό το κενό. Ωστόσο, είναι σαφές ότι οι βόμβες δεν μπορούν να σταματήσουν την προέλαση του Ισλαμικού Κράτους».

Στο στόχαστρο της κριτικής, όμως, βρίσκεται και η στάση της Τουρκίας. «Δυστυχώς», λέει ο ειδικός, «ο πρόεδρος Ερντογάν βλέπει τους Kούρδους της Συρίας -από τους οποίους πολλοί συνδέονται με το PKK- ως μεγαλύτερο κίνδυνο από το Ισλαμικό Κράτος».

Ο ίδιος εκτιμά ότι στο παρασκήνιο βρίσκονται σε εξέλιξη μυστικές διαπραγματεύσεις μεταξύ Άγκυρας και Ουάσιγκτον με στόχο να δώσουν από κοινού μια αποτελεσματική απάντηση στους τζιχαντιστές. Ο τούρκος πρόεδρος Ερντογάν, όμως, έχει μάλλον υπερβολικές αξιώσεις: «Όχι μόνον μια ζώνη απαγόρευσης πτήσεων, αλλά και αεροπορικές επιδρομές εναντίον του καθεστώτος Άσαντ. Ο Λευκός Οίκος δεν θέλει να πάει τόσο μακριά. Θέλει τη στρατιωτική συνεργασία με την Τουρκία, χωρίς όμως να διευρύνει τις επιχειρήσει σε βάρος του Άσαντ».

Πηγή: Deutsche Welle


Πηγή:www.capital.gr


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Του Κώστα Ράπτη

Για άλλη μία φορά φταίνε οι “σκοτεινοί κύκλοι”. Αυτό τουλάχιστον υποστήριξε ο Τούρκος πρόεδρος Tayyip Erdoğan σχετικά με τις βίαιες συγκρούσεις σε κάθε μέρος της Τουρκίας όπου ζούν Κούρδοι, με τραγικό απολογισμό σχεδόν 40 νεκρούς. “Είναι προφανές ότι αυτό το παιχνίδι θέτει στο στόχαστρο το ειρηνικό περιβάλλον στα ανατολικά και νοτιοανατολικά, καθώς και τη διαδικασία επίλυσης [του Κουρδικού]” διαπίστωσε, προσθέτοντας ότι “οι βίαιες ενέργειες στην Τουρκία υπό το πρόσχημα της επίθεσης των τρομοκρατών στο Kobanê, αποκαλύπτουν την πραγματική στόχευση αυτών των κινήσεων”. Ο λόγος βέβαια για την κουρδική πόλη στα σύνορα της Συρίας με την Τουρκία, η οποία πολιορκείται τις τελευταίες τρεις εβδομάδες από τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού, χωρίς οι τουρκικές δυνάμεις να επεμβαίνουν ή να επιτρέπουν σε άλλους να συνδράμουν.

Ο έγκλειστος ηγέτης του Εργατικού Κόμματος Κουρδιστάν (ΡΚΚ) Abdullah Öcalan δεν έμεινε εκτός “συνομιλίας”. Με μήνυμά του που διαβίβασε ο επικεφαλής του φιλοκουρδικού Κόμματος Δημοκρατίας των Λαών (HDP) Selahattin Demirtaş, απηύθυνε έκκληση προς κάθε πλευρά για επίσπευση των συνομιλιών, ώστε "να αποτραπούν οι επαπειλούμενες προβοκάτσιες και σφαγές”. Ο ίδιος ο Demirtaş πρόσθεσε ότι το Kobanê αποτελεί εσωτερική υπόθεση της Τουρκίας, όπως ακριβώς είχε διαπιστώσει προ καιρού ο Erdoğan για τη συριακή κρίση συνολικά. “Ας σώσουμε το Kobanê μαζί” προέτρεψε ο Κούρδος πολιτικός, δηλώνοντας ότι η διεθνής κοινότητα που ευθύνεται για το ότι γιγαντώθηκε η απειλή του Ισλαμικού Κράτους, δεν μπορεί να εγκαταλείψει τους Κούρδους του Kobanê ή τους Τουρκομάνους και τους Άραβες στο Tal Afar του Ιράκ.

Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Kemal Kılıçdaroğlu πρότεινε μια σολομώντεια λύση: να ψηφίσει εκ νέου η Τουρκική Εθνοσυνέλευση επί της ανάληψης στρατιωτικής δράσης και, αντί του ασαφούς κειμένου το οποίο άφηνε περιθώριο εκτεταμένων επιχειρήσεων στη Συρία, ουσιαστικά εναντίον του καθεστώτος Assad, να υιοθετηθεί μια εξουσιοδότηση για επέμβαση με στόχο αποκλειστικά τη σωτηρία του Kobanê. Η δε συνεργασία με τον διεθνή παράγοντα να διευκρινισθεί ότι συνίσταται στην συμμετοχή στις αεροπορικές επιδρομές κατά του Ισλαμικού Κράτους, χωρίς δυνατότητα για μόνιμη στάθμευση ξένων στρατευμάτων στην τουρκική επικράτεια. Προφανώς η πρόταση αυτή αποβλέπει στο να ικανοποιηθεί μεν το λαϊκό αίσθημα σχετικά με το Kobanê, χωρίς όμως να αφεθούν περιθώρια για ευρύτερους τυχοδιωκτισμούς, που οδήγησαν το κόμμα του Kılıçdaroğlu να δώσει αρνητική ψήφο την προηγούμενη εβδομάδα στην Εθνοσυνέλευση.

Όσο για την εσωτερική κατάσταση, ο (Κούρδος και Αλεβίτης ταυτοχρόνως) κεμαλιστής πολιτικός υποστήριξε την ενδιαφέρουσα άποψη ότι το κυβερνών κόμμα κρατά σε ομηρία τον κουρδικό πληθυσμό και εξαπατά τους πάντες με την “διαδικασία επίλυσης”, ώστε να υλοποιήσει ανέφικτους επεκτατικούς στόχους.

Όλα αυτά μικρή σημασία ίσως έχουν, όταν λ.χ. το Diyarbakir μετρά 124 κατεστραμμένα κτήρια (14 δημόσιες υπηρεσίες, 15 τράπεζες, 5 κομματικά γραφεία και 34 σχολεία), όταν ισλαμιστές εισβάλλουν στο Πανεπιστήμιο της Άγκυρας και στο Πολυτεχνείο Μέσης Ανατολής για να ξυλοφορτώσουν (ανενόχλητοι από την πανταχού παρούσα αστυνομία) φοιτητές που διαδήλωναν για την σωτηρία του Kobanê, όταν 4 άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους στο Gaziantep από οπλισμένο πλήθος με τα διακριτικά των Γκρίζων Λύκων το οποίο πυρπόλησε τα γραφεία του φιλοκουρδικού κόμματος, όταν αστυνομικός διευθυντής πέφτει (για πρώτη φορά από το 2001) σε δολοφονική ενέδρα στο Bingöl, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους δύο συνεργάτες του, όταν στρατιωτικό φυλάκιο στη μεθόριο με τη Συρία υφίσταται επίθεση και από τις δύο μεριές των συνόρων ταυτοχρόνως και κυρίως όταν σε καθημερινή βάση η ένοπλη νεολαία του ΡΚΚ (YDG-H) και οι οπαδοί του Hüda Par (μετεξέλιξης της ισλαμιστικής οργάνωσης Hizbullah, συνεργού του “βαθέος κράτους”) ανταλλάσσουν όχι μόνο “πολεμικά ανακοινωθέντα” στο Διαδίκτυο, αλλά και καθημερινά πλήγματα, σε έναν ιδιόμορφο κουρδικό εμφύλιο πόλεμο χαμηλής έντασης.

Όμως το στοίχημα που ανέλαβε ο Erdoğan παραμένει. Η Τουρκία εκβιάζει δημοσίως τις ΗΠΑ, αρνούμενη να ρίξει τις καθοριστικής σημασίας στρατιωτικές δυνάμεις της στον αγώνα κατά του Ισλαμικού Κράτους, αν δεν αναθερμανθεί ο στόχος της “αλλαγής καθεστώτος” στη Δαμασκό ή έστω το, παλαιό επίσης, σχέδιο της δημιουργίας “ασφαλών καταφυγίων” εντός της συριακής επικράτειας (ως πρόπλασμα διακυβέρνησης από την “μετριοπαθή αντιπολίτευση”), μαζί με ζώνη απαγόρευσης πτήσεων. Μάλιστα, η Άγκυρα διαμηνύει (φοβούμενη προφανώς της αντιδράσεις της Ρωσίας και του Ιράν, σταθερών συμμάχων της Συρίας) ότι αυτό το έργο πρέπει να αναληφθεί συλλογικά από το ΝΑΤΟ, καθώς, όπως δήλωσε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Mevlüt Çavuşoğlu μετά από συνάντηση με τον νέο γ.γ. της Ατλαντικής Συμμαχίας Jens Stoltenberg, “δεν είναι ρεαλιστικό” να αναμένει κανείς χερσαίες επιχειρήσει από μόνη την Τουρκία.

Εν τω μεταξύ, το σφυροκόπημα του Kobanê από τους τζιχαντιστές και επιδεινώνει την προσφυγική κρίση, προσφέροντας επιχειρήματα υπέρ της δημιουργίας ασφαλών καταφυγίων και πλήττει το κουρδικό στοιχείο, υπενθυμίζοντας στο ΡΚΚ και το HDP ποιός έχει το πάνω χέρι στην “διαδικασία επίλυσης”.

Το αν το στοίχημα αυτό θα αποδώσει, εξαρτάται βέβαια από το πόσο θα αντέξουν οι ηρωικοί υπερασπιστές του Kobanê, πότε θα καταλαγιάσει (ή θα κλιμακωθεί) η εσωτερική ένταση στην Τουρκία και πώς θα τοποθετηθεί ο αμερικανικός παράγοντας, που απέστειλε στην Άγκυρα για συνομιλίες τον στρατηγό ε.α. John Allen και τον Brett H. McGurk, ειδικούς απεσταλμένους για τον διεθνή συντονισμό της μάχης κατά του Ισλαμικού Κράτους.

Από την πλευρά τους, πάντως, η μεν Μόσχα διαμήνυσε ότι οποιαδήποτε δημιουργία ασφαλούς ζώνης στο συριακό έδαφος ερήμην της Δαμασκού είναι παράνομη βάσει Διεθνούς Δικαίου, η δε Τεχεράνη έστειλε το ακόμη ισχυρότερο μήνυμα ότι είναι έτοιμη να συνδράμει τους υπερασπιστές του Kobanê, αν αυτό της ζητηθεί από την συριακή κυβέρνηση...

Πηγή Capital


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Χάσαμε οποιαδήποτε διάθεση για μάχη αφού χάσαμε το οποιοδήποτε συναίσθημα που θα πυροδοτούσε τον μηχανισμό αντίδρασης. Μπήκαμε σε μια τάξη. Στην τάξη που όρισαν οι κυβερνώντες με τους δημοκρατικούς διαλόγους και τον πολιτικό πολιτισμό. Ελάτε να συζητήσουμε την μοίρα μας, να μάς δώσει τον ώμο ένα κόμμα να κλάψουμε την απόγνωσή μας.
Από τη μια μεριά οι εισβολείς να σε τσακίζουν και από την άλλη μεριά τα κομματίδια «αντίστασης» να σου δίνουν μαντήλι να κλάψεις. Αλλά πάντα πολιτισμένα. Όχι σε δρόμους, όχι εξάρσεις και βιαιότητες. Η βία είναι ενάντια στην Δημοκρατία. Η βία πλέον χαρακτηρίζεται ως τριτοκοσμική επιλογή και δεν ταιριάζει στα φανταχτερά σαλόνια των δυτικών προτύπων που μάς στοίβαξαν σαν να ήμαστε ληγμένες κονσέρβες.

Έμεινε να κοιτάμε φωτογραφίες από όταν αίμα κυλούσε στις φλέβες μας και όχι επιδοματίνη. Βούλωσέ το μη χάσεις το επίδομα. Βούλωσέ το μη σε πούνε γραφικό. Βούλωσέ το, ενοχλείς. Μην καταντήσεις «Μητσάρας»! Μην κάνεις τον κόσμο να δει τα σκατά και πει «όχι ρε, ο κόσμος δεν αντέχει άλλα σκατά, κάντε στην μπάντα». Πρόσεχε την εικόνα σου και μην σηκώνεις ανορθόγραφα πλακάτ. Μη γίνεις «Μητσάρας»!
Μη γίνεις αυτός που όλοι οι νοικοκυραίοι γελάνε και περιπαίζουν. Πρόσεχε μην γδαρθείς, μην τραυματιστείς διότι στοκ επιδοματίνης δεν υπάρχει στο σανατόριο που σε έχουν χώσει.

Κοίτα να είσαι φυσιολογικός, να μπεις σε κόμμα που θα σε κανακέψει και να φοράς πλυμένα ρούχα στις ομιλίες των σωτήρων σου, ακόμα κι αν το βρακί σου έχεις να το αλλάξεις από την ημέρα της Αλλαγής του Αντρέα. Βρώμισε η αλλαγή όπως και το βρακί σου, όπως η ανάσα σου, όπως το μυαλό σου αλλά εσύ καμαρώνεις γιατί δεν έγινες «Μητσάρας».
Έγινες αριστερο-κεντρωο-φασιστο-πασοκο-νεοφιλλελεύθερος.
Τα κατάφερες να ντρέπεσαι να κατέβεις στον δρόμο αγριεμένος ή χαμογελαστός, να φυλάγεσαι να πεις ένα «άει στο διάολο», να σκιάζεσαι μην καταγραφείς από τις κάμερες των τηλεοπτικών συνεργών ως φρικιό.

Χώρεσες σε Μεταπολιτεύσεις, σε Χούντες, σε Αλλαγές, σε Ανένδοτους, σε Ανατροπές αλλά δεν χώρεσες ποτέ στην μοναδική λέξη που θα έπρεπε να έχεις κολλήσει στο πέτο σου ως παράσημο ζωής: Ελεύθερος. Στοιβάζεσαι, μεταλλάσσεσαι, αλλάζεις, ανατρέπεσαι άνευ αντίστασης και άνευ φωνής. Τα κατάφερες, δεν έγινες «Μητσάρας». Έγινες το ανώτερο είδος που ξυπνάς το πρωί, προσεύχεσαι μην πτωχεύσει καμία Τράπεζα και χάσεις τα σίγουρα, κολλάς τη μούρη στον υπολογιστή να κάνεις την επανάστασή σου στα κρυφά, παρακολουθείς με αγωνία τις σφυγμομετρήσεις αν το κόμμα σου ανέβασε ποσοστά και πέφτεις στο κρεββάτι σου ζωντανός. Ζωντανός όχι ελεύθερος.

Δεν έγινες όμως «Μητσάρας» και αυτό είναι το ατού σου. Είναι το μεγάλο ένσημο της ζωής σου που αντικαθιστά όλα τα ένσημα εργασίας και ανεργίας που έχεις μαζέψει μέχρι σήμερα. Με αυτό το μεγάλο αποδεικτικό στην τσέπη σου θα μπορείς να μπεις στα ταμεία ανεργίας, στα προγράμματα επιδότησης κοινωφελούς εργασίας για 5 μήνες, στο επίδομα φτώχειας για 200 ευρώ το μήνα, στο κοινωνικό παντοπωλείο για φθηνό μακαρόνι και στο κοινωνικό τιμολόγιο του ρεύματος και του πετρελαίου μπας και φέτος γλυτώσεις την πνευμονία.

Θα νιώθεις ότι ο αρχηγός, όταν θα μιλάει από το μπαλκόνι προεκλογικά, θα κοιτάει αποκλειστικά εσένα στα μάτια και εσύ θα νιώθεις περήφανος που τα κατάφερες - και με αυτό το σύστημα- να μείνεις ζωντανός και αλώβητος από μπάτσους, από δικαστές, από κλητήρες. Και όλα αυτά χωρίς να έχεις φάει ούτε μία κλωτσιά. Σηκώθηκες στα δύο πόδια και κατάφερες να μην γίνεις «Μητσάρας».

Νομίζεις ότι η αθανασία της στιγμής θα σε ακολουθήσει και όταν θα βάζουν τα κόκαλά σου στο χωνευτήρι λόγω ληξιπρόθεσμων οφειλών της οικογένειάς σου για τα ταφία σου. Η αθανασία σου καθαρέ, νομοταγή, λογικέ, ασφαλισμένε, εξευρωπαϊσμένε, φυσιολογικέ πολίτη αυτής της χώρας κρατάει όσο ένα γαβ του Λουκάνικου.

Ένα γαβ του Λουκάνικου και ένα μήνυμα σε πλακάτ του Μητσάρα. Έτσι μετριέται η αθανασία.
Με τις λίγες λέξεις σε ένα άσπρο χαρτόνι και με τα πόσα γαβγίσματα έκανες υπερασπιζόμενος την Αξιοπρέπεια.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Στους Financial Times, το κατ’ εξοχήν όργανο του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου, που στο παρελθόν είχε χαρακτηρίσει τον πρώην πρωθυπουργό κ.Γ.Παπανδρέου ως τον «άνθρωπό τους στην Αθήνα», επέλεξε να μιλήσει πρόσφατα ο πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ, κ.Α.Γεωργίου.

Το άρθρο της εφημερίδας που τον φιλοξένησε ΔΕΝ είχε τίτλο «ο άνθρωπός μας στην ΕΛΣΤΑΤ», φιλοξένησε όμως τις διαμαρτυρίες του για την καθυστέρηση της επικαιροποίησης των ελλειμμάτων των τελευταίων είκοσι ετών για τη χώρα μας, από το 1995 έως το 2013. Την καθυστέρηση την αποδίδει στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, που δεν έστειλε τα απαραίτητα στοιχεία και τον πρώην υπουργό κ.Στουρνάρα που δεν ανταποκρίθηκε στα αιτήματα των e-mails του.

Οι Financial times, μεταξύ άλλων, έγραψαν: «τα στοιχεία θα φανερώσουν την έκταση της ελληνικής απάτης και ίσως ρίξουν φως στον τρόπο τον οποίο η Ελληνική Κυβέρνηση την πέτυχε». Βλέπουμε λοιπόν την υποδαύλιση σε εφημερίδες του εξωτερικού και την αναπαραγωγή παλιών διεθνών αρνητικών στερεοτύπων περί «Greek statistics» που ενορχηστρώθηκαν για να σπάσει ο αγωγός αξιοπιστίας της χώρας μας, που πέρναγε από την Εθνική Στατιστική με τα γνωστά σε όλους αποτελέσματα. Έτσι το δημοσίευμα αυτό, αντί να ενισχύσει την θρυμματισμένη αξιοπιστία της χώρας μας, επαναφέρει αρνητικό κλίμα που όλοι εντός Ελλάδος προσπαθούν να βελτιώσουν.

Μετά το δημοσίευμα υπήρξε διαμαρτυρία του κ.Σταϊκούρα. Ακολούθησαν δελτία τύπου του κ.Γεωργίου με αναφορές σε επιστολές και αριθμούς πρωτοκόλλου, όπως πάντα, και το θέμα υποτίθεται ότι έχει λήξει.

Στον απόηχο αυτής της αμίμητης ατμόσφαιρας που δημιουργήθηκε, ο Πανελλήνιος Σύλλογος Υπαλλήλων της ΕΛΣΤΑΤ επισημαίνει τα εξής:

Ο κ.Στουρνάρας όχι μόνο «ποίησε την νήσσα» και δεν απάντησε στα mails του κ.Γεωργίου, αλλά δια μέσου του κ.Σταϊκούρα, χαρακτήρισε τον εαυτό του αναρμόδιο, αφού «ο υπουργός απευθύνεται μόνο στον Πρωθυπουργό». Η σιωπή του είναι απόλυτα ταυτόσημη με το πολιτικό του βεληνεκές και το μέγεθος ευθύνης που τον διέκρινε πάντα. Βέβαια δεν χρειάζεται κανένα διανοητικό άλμα για να αντιληφθεί κάποιος ότι κάνει την πάπια, αφού τα αναθεωρημένα δημοσιονομικά θα αφορούν και την περίοδο που ο ίδιος μαζί με την παρέα (Σημίτη, Παπαντωνίου, Χριστοδουλάκη, Καραβίτη) που έγραψε ιστορία – πραγματοποίησαν το μέγα ‘εκσυγχρονιστικό θαύμα’ με την είσοδο της χώρας στην ΟΝΕ, λίγο πριν την κατάρρευση του χρηματιστηρίου και την καταστροφή των μικροεπενδυτών.

Ο κ. Σταϊκούρας με φόντο την παραπαίουσα ελληνική οικονομία, αλλά και με γνώση ότι ο καπετάνιος της ΕΛΣΤΑΤ ήταν ναύτης του ΔΝΤ, με μια ελεγχόμενη έκρηξη θύμισε στον κ. Γεωργίου ότι «η τήρηση της θεσμικής τάξης αποτελεί διαρκές χρέος όλων μας. Η επιλεκτική εφαρμογή της δεν έχει παραχωρηθεί ως δικαίωμα σε κανέναν».

Αλήθεια κύριε Σταϊκούρα: Η θεσμική τάξη είναι χρέος όλων μας και δεν έχει παραχωρηθεί σε κανέναν;
Ψεύδεστε κύριε Σταϊκούρα γιατί η συνταγματική τάξη, αλλά και κάθε θεσμική λειτουργία είναι παραχωρημένη στους δανειστές. Είσαστε λωτοφάγος κύριε Σταϊκούρα και ξεχνάτε ότι αυτόν τον δέσποτα-αλαζόνα που γαλουχήθηκε στο ΔΝΤ και ηγείται της ΕΛΣΤΑΤ, τον αναθρέψατε, τον ανέχεστε και νομοθετείτε συνεχείς θεσμικές εκτροπές της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας προς όφελός του.

Πως είναι δυνατόν η κυβέρνησή σας να προσπαθεί να μας πείσει ότι θα διώξει το ΔΝΤ όταν διατηρεί στην ηγεσία της ΕΛΣΤΑΤ το γνήσιο τέκνο του, όταν με πολιτική δουλοπρέπεια η κυβέρνησή σας, άνευρη και αποκομμένη από την κοινωνική πραγματικότητα, σαν περιστρεφόμενοι δερβίσηδες περιφέρεστε γύρω από τον κ.Γεωργίου, αδιαφορώντας για το αν η ΕΛΣΤΑΤ θα επιζήσει του κ.Γεωργίου.

Ποιος όμως είναι ο πραγματικός λόγος που ο κ.Γεωργίου με περισσή προκλητικότητα εκθέτει την πολιτική τάξη που τον στηρίζει, επιμένει και βιάζεται τόσο πολύ για την επικαιροποίηση των δημοσιονομικών των τελευταίων είκοσι ετών;
Θα ωφελήσει την αξιοπιστία και την οικονομία της χώρας;
Είναι μια αγνή και άδολη σύγκρουση του κ.Γεωργίου για να είναι συνεπής σε μία ακατανόητη για μας υποχρέωση (;) της χώρας προς την Eurostat;
Τι κρύβεται, τέλος πάντων, πίσω από τα φώτα της ράμπας;

Όλοι κατανοούν σε μια πιο σφαιρική αντίληψη ότι η επικαιροποίηση των δημοσιονομικών της τελευταίας εικοσαετίας θα παράξει ιστορία αφού θα ρίξει φως στο τι συνέβη στη χώρα μας τα τελευταία είκοσι χρόνια που οδήγησαν σε συντριβή την ελληνική οικονομία. Όλοι οι Έλληνες πλην των ενόχων, απαιτούν να ξαναγραφτεί αυτό το κομμάτι της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας που συνδέεται άμεσα με τις οικονομικές επιλογές των κομμάτων εξουσίας.

Προκαταβολικά ο Πανελλήνιος Σύλλογος της ΕΛΣΤΑΤ, περισσότερο από άλλους, θέλει να ανοίξουν διάπλατα τα παράθυρα αυτής της περιόδου και να δοθεί άπλετο φως για να φανούν αυτοί που έσπειραν την καταστροφή της χώρας. Αυτοί που κάθε φορά εξαπατούσαν τον ελληνικό λαό με το επιχείρημα ότι εξαπατήθηκαν από τους προηγούμενους και κάθε φορά ενοχοποιούσαν την Εθνική Στατιστική για να απενοχοποιηθούν οι ίδιοι.
Όλοι λοιπόν συμφωνούμε ότι πρέπει να βρούμε το μαύρο κουτί με τα αίτια της συντριβής της ελληνικής οικονομίας.

Ερωτούμε όμως, αυτό το κρίσιμο κομμάτι της ελληνικής ιστορίας πρέπει να γραφεί από τον κ.Γεωργίου;

Όλοι πια γνωρίζουν ότι η ρητορεία για ανεξαρτησία, αξιοπιστία και η επίκληση αρχών και κωδίκων ορθής πρακτικής, στην εφαρμογή τους μπορεί να έχουν διαφορετικούς και άρρητους στόχους.

Μπορεί εκείνος που είναι υπόδικος για τον υπολογισμό του ελλείμματος του έτους 2009 να είναι αξιόπιστος στον υπολογισμό των ελλειμμάτων των τελευταίων είκοσι ετών;

Μπορεί να παραμένει Πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ αυτός για τον οποίο η Eπιτροπή θεσμών και διαφάνειας της Βουλής ομόφωνα εκφράζει τον προβληματισμό της για την παραμονή του στη θέση του επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ, την ώρα που με βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών έχει ασκηθεί σε βάρος του ποινική δίωξη σε βαθμό κακουργήματος για τα ελλείμματα του 2009;

Μπορεί εκείνος που δημιούργησε ανεξαρτησία Φρανκεστάιν στην ΕΛΣΤΑΤ και που για να απαλλαγεί των κατηγοριών που τον βαραίνουν υποδαύλισε μια απαράδεκτη συμπαράσταση από μια διεθνή στατιστική σέχτα, που υπονόμευσε για να τον υπερασπιστεί όλους τους θεσμούς της Ελληνικής Δημοκρατίας (Πρόεδρο Δημοκρατίας, Κυβέρνηση, Βουλή, Δικαιοσύνη), να είναι αξιόπιστος;

Μπορεί αυτόν που στέκεται στους ώμους του ΔΝΤ και της Τρόϊκα και που αναθεματίζουν όλοι οι Έλληνες να τον εμπιστευόμαστε;

Νομίζουμε ότι η απάντηση σ’ αυτά τα ερωτήματα είναι αυτονόητη για μας. Καλό όμως θα ήταν να έχουμε και την απάντηση του κ. Σταϊκούρα και της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου.

Είναι πρόδηλο ότι τα αποτελέσματα της επικαιροποίησης των ελλειμμάτων θα αμφισβητηθούν και θα δημιουργήσουν έριδες στο εσωτερικό της χώρας, ωστόσο θα γίνουν αποδεκτά χωρίς αστερίσκο από την EUROSTAT και τον κ. Ραντερμάχερ και που θα ενισχύσουν για άλλη μια φορά «την αξιοπιστία» του αστέρα του ΔΝΤ.

Ακόμη θα δικαιώνει τις επιλογές του Γ.Παπανδρέου και Γ.Παπακωνσταντίνου και θα επιβεβαιώνει την επιτυχία του καταστροφικού προγράμματος της τρόϊκα.

Σήμερα και όχι αύριο ο κ.Γεωργίου είτε είναι συνταξιούχος του ΔΝΤ, είτε σε άδεια άνευ αποδοχών, όπως γράφουν οι FINANCIAL TIMES, είτε είναι σε αποστολή εκτός έδρας, όπως υποστηρίζουν οι περισσότεροι Έλληνες πρέπει να απομακρυνθεί άμεσα από την ηγεσία της ΕΛΣΤΑΤ.

Στα ερείπια Γεωργίου πρέπει να κτιστεί μια αξιόπιστη και ανεξάρτητη εθνική στατιστική υπηρεσία με ηγεσία όπως ο ιδρυτικός της Νόμος προέβλεπε.

Για την ιστορικότητα της περιόδου της προηγούμενης εικοσαετίας, ζητάμε από το Κοινοβούλιο την συγκρότηση Ανεξάρτητης Εξεταστικής πολυμελούς Επιτροπής από ειδικούς στα πρότυπα της Ισλανδίας, η οποία σε σύντομο χρονικό διάστημα απέδωσε πόρισμα 2400 σελίδων όπου όχι μόνο καταλόγισε ευθύνες αλλά τις προσωποποίησε. Κατονομάζονται ο πρώην πρωθυπουργός Γκέιρ Χάαρντε, διοικητές της κεντρικής τράπεζας, υπουργοί και πολλά golden boys που συνελήφθησαν ή διέφυγαν στο εξωτερικό. Στο πλαίσιο της διαφάνειας το πόρισμα αναρτήθηκε στον ιστότοπο της βουλής τους (www.sic.athigni.is).

Αν είναι προτεραιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης η επικαιροποίηση της ιστορίας αυτής της περιόδου, χωρίς τα «ιαματικά λουτρά» της EUROSTAT, πιο αξιόπιστο θα ήταν να συγκληθεί εξεταστική επιτροπή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Τότε θα βλέπαμε να φιγουράρουν τα «greek statistics» σε πολλές ισχυρές οικονομίες της Ευρώπης, αλλά θα βλέπαμε ανάγλυφα και τη σκοπιμότητα της δημοσιονομικής ελαστικότητας με την οποία συγκροτήθηκε η νομισματική ένωση, αλλά και τη σκοπιμότητα της σημερινής δημοσιονομικής πειθαρχίας που έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση των εθνικισμών και την αναβίωση του φασισμού στην Ευρώπη.

Το παραμύθιασμα λοιπόν ας λάβει τέλος. Μπορεί να εκτροχιάστηκαν τα οικονομικά μας, αλλά όχι και η λογική μας.

Πηγή Εργαζόμενοι της ΕΛΣΤΑΤ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γράφει ο Β. Α. Κόκκινος

Με απόφαση του Ευαγ. Βενιζέλου ως υπουργού Εθνικής Αμύνης (15/4/2011) της κυβερνήσεως Γιώργου Παπανδρέου, καθορίστηκαν τα προσόντα συμμετοχής στον διαγωνισμό για την εισαγωγή στις Στρατιωτικές Σχολές. Ορίσθηκε δε ότι οι υποψήφιοι πρέπει να έχουν ελληνική ιθαγένεια, χωρίς να απαιτείται να είναι και Έλληνες στο γένος.
Κατά της αποφάσεως αυτής και του κυρωθέντος από την τότε υπουργό Παιδείας πίνακος επιτυχόντων στις Σχολές αυτές προσέφυγαν στο ΣτΕ απόστρατοι αξιωματικοί και ένας πολίτης. Η Ολομέλεια του ΣτΕ απόστρατοι αξιωματικοί και ένας πολίτης. Η Ολομέλεια του ΣτΕ με πρόσφατη ανακοίνωσή της έκρινε κατά πλειοψηφία, ότι μπορεί να είναι υποψήφιοι για τις αν Σχολές και όσοι δεν έχουν ελληνική καταγωγή, αλλά μόνον ελληνική ιθαγένεια, κατά το άρθρο 4 του Συντάγματος, περί ισότητος των Ελλήνων πολιτών ενώπιον του Νόμου.

Δύο όμως μέλη του ΣτΕ μειοψήφισαν υποστηρίξαντα, ότι από τις συνταγματικές επιταγές δεν συνάγεται το δικαίωμα όλων των Ελλήνων πολιτών να γίνονται δεκτοί στις παραγωγικές Σχολές των Ενόπλων Δυνάμεων. Πράγματι, από το όλο περιεχόμενο του άνω άρθρου κα της ερμηνευτικής δηλώσεως της παρ. 6, όχι μόνον δεν συνάγεται το ανωτέρω δικαίωμα όλων των Ελλήνων, αλλ’ αντιθέτως η ελληνική καταγωγή των υποψηφίων των άνω Σχολών θεωρείται αυτονόητη και εξυπακουόμενη προϋπόθεση.
Η άποψη της Ολομέλειας του ΣτΕ, θέτει θρυαλλίδα στην άμυνα της Χώρας, αφού μάλιστα το ΠΑΣΟΚ απένειμε την ελληνική ιθαγένεια σε Αλβανούς, Βούλγαρους και Τούρκους, ακόμη δε και Ρωσοποντίους και άλλους μη έχοντας ελληνική καταγωγή, τους οποίους μετέφερε αεροπορικώς για να ψηφίσουν τον κ. Σημίτη το 2000.
Είναι λυπηρό το γεγονός ότι με την εκτεθείσα άποψη της Ολομελείας του ΣτΕ ανοίγονται οι θύρες για να ευρεθούν κάποτε στην ηγεσία των Ένοπλων Δυνάμεων της Χώρας Βούλγαροι, Αλβανοί, Τούρκοι, Πακιστανοί και άλλοι.

Η Ελλάδα έχει γίνει «ξέφραγο αμπέλι». Καθημερινώς αποβιβάζονται εις την Κω και άλλα νησιά του Αιγαίου κατά εκατοντάδες, Σύριοι και άλλοι μουσουλμάνοι, τους οποίους τα Αστυνομικά Τμήματα αδυνατούν να καταγράψουν. Αυτοί δε ομαδοποιούνται και κατευθύνονται προς την πρωτεύουσα της χώρας μας.
Σε μανδρότοιχους διάφορων σημείων της Αττικής γράφονται στα αραβικά συνθήματα υπέρ των τζιχαντιστών και εναντίον εκείνων που δεν είναι με τους μουσουλμάνους. Συνθήματα όμως αναγράφονται και σε κεντρικά κτίρια, όπως είναι η Ακαδημία, το Πανεπιστήμιο, η Εθνική Βιβλιοθήκη και άλλα. Τα συνθήματα αυτά δε ρυπαίνουν μόνο τα κτίρια, αλλά δημιουργούν και κακή εντύπωση στους τουρίστες, που αποτελούν σπουδαία πηγή εσόδων για την οικονομία του Κράτους. Τα ατελείωτα συλλαλητήρια, οι βιαιοπραγίες κατ’ αυτά και οι αιφνίδιες αλλαγές πορείας των οχημάτων, συντελούν επίσης στις δυσμενείς εντυπώσεις των επισκεπτών της χώρας μας.

Σε πρόσφατη συνέντευξή του στον τηλεοπτικό σταθμό Σκάι, ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ κάλεσε όλους τους Έλληνες, ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων, να συμπτύξουν ένα νέο ΕΑΜ, σαν αυτό που ίδρυσε το ΚΚΕ το 1941! Εννοεί δηλαδή το ΕΑΜ που υπηρέτησε τους πολιτικούς στόχους του ΚΚΕ, σφαγίασε τους αντιπάλους του και οδήγησε τη χώρα στον εμφύλιο και τον συμορριτοπόλεμο; Τα παιδιά και τα εγγόνια των Ελλήνων αριστερών δεν παραιτούνται του απατηλού οράματος να εφαρμόσουν στη χώρα μας τον Μαρξισμό. Κάθε στέλεχος υπολαμβάνει ότι έχει ανακαλύψει τον μαγικό τρόπο επιβολής της κοσμοθεωρίας του. Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ εξαγγέλουν την δημιουργία από την κυβέρνηση του περιουσιολογίου. Και τι θα γίνει αν από της συντάξεως τούτου μέχρι της επιβολής του φόρου, ο πολίτης ευρεθεί στην ανάγκη να πωλήσει κινητά ή να δαπανήσει καταθέσεις για την αντιμετώπιση σοβαράς ασθενείας του; Θα πληρώνει και πάλι φόρο βάσει του περιουσιολογίου;

Τα περισσότερα των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ πιστεύουν ότι θα επιβάλουν στους Ευρωπαίους τη μείωση του δημοσίου χρέους. Είθε να ήταν τούτο εφικτό. Αλλά δεν μας λέγουν τι θα γίνει εάν οι δανειστές δεν αποδεχθούν τη μείωση των απαιτήσεών τους. Θα δεσμευθούν οι καταθέσεις και τα περιουσιακά στοιχεία των πολιτών;
Το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ θυμίζει την λαϊκή παροιμία «ο Μανώλης με τα λόγια κτίζει ανώγεια και κατώγεια».
Ωστόσο, είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι καμία πολιτική παράταξη δεν ασχολείται με το πώς θα αυξηθούν οι πόροι του Έθνους. Πως θα αυξηθεί η αγροτική παραγωγή, η κρεατοπαραγωγή, η πτηνοτροφία και η ιχθυοκαλλιέργεια, ώστε να διασφαλισθεί η τροφή του λαού και να περιορισθούν οι εισαγωγές.

Πηγή εφημ. «Εστία»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Του Μιχάλη Ψύλου

Το παιγνίδι ήταν αριστουργηματικά στημένο. Με ένα και μόνο στόχο: Την ανατροπή του σύρου προέδρου Μπασάρ αλ Ασαντ. Οι Τζιχαντιστές αντάρτες, στην πλειοψηφία τους μισθοφόροι των πετρομοναρχιών του Κόλπου επιτίθενται την κατοικούμενη από Κούρδους συριακή πόλη Κομπάνι στα σύνορα με την Τουρκία. Οι απανταχού Κούρδοι βγαίνουν στους δρόμους και αξιώνουν από την κυβέρνηση Ερντογάν να εισβάλει στο συριακό έδαφος για να εκδιώξει τους τζιχαντιστές από το Κομπάνι. Η
τουρκική βουλή με μεγάλη πλειοψηφία δίνει το πράσινο φως στην κυβέρνηση να ξεκινήσει στρατιωτικές επιχειρήσεις. Η τουρκική κυβέρνηση και προσωπικά ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν που επιδιώκει να αποκαταστήσει τις σχέσεις του με τους Αμερικανούς, δηλώνει ουσιαστικά ότι… πουλάει εκδούλευση στην Ουάσιγκτον στην προσπάθειά της να ανατρέψει τον Ασσαντ.
Και όλοι είναι ευχαριστημένοι. Πλήν του Ασαντ φυσικά, που βλέπει και πάλι τον κλοιό να σφίγγει γύρω του.

Ευκαιρία και όχι απειλή για την Τουρκία
“Ευκαιρία και όχι ως απειλή βλέπουν οι ηγέτες της Τουρκίας την κατάληψη της συριακής μεθοριακής πόλης Κομπάνι από τους τζιχαντιστές“ γράφει η λιβανέζικη εφημερίδα Αλ Μόνιτορ. Και έχει απόλυτο δίκιο.
Γιατί ξαφνικά οι τζιχαντιστές εξαπέλυσαν επίθεση σε μια απομακρυσμένη κουρδική πόλη στη μεθόριο Συρίας - Τουρκίας;
Έχει τόσο μεγάλη στρατηγική σημασία το Κομπάνι για το Ισλαμικό Κράτος;

Απλώς, οι τζιχαντιστές ήταν για άλλη μία φορά σε διατεταγμένη υπηρεσία. Μισθοφόροι της Σαουδικής Αραβίας και των εμιράτων οι τζιχαντιστές, αφού εστάλησαν πριν δύο χρόνια στη Συρία για να ανατρέψουν τον Ασαντ και απέτυχαν, αναγορεύτηκαν ξαφνικά σε εχθρούς της Δύσης όταν εισέβαλαν στο Ιράκ.
Εκεί όμως έπαιξαν και πάλι το παιγινίδι των Αμερικανών βοηθώντας έμμεσα στην απομάκρυνση του τέως πρωθυπουργού του Ιράκ αλ Μάλικι που ήταν εμπόδιο στην προσέγγιση των Ηνωμένων Πολιτειών με το γειτονικό Ιράν.
Μόλις απομακρύνθηκε ο αλ Μάλικι, οι τζιχαντιστές ξαναπήγαν στη Συρία για να ανατρέψουν τον Ασαντ.

Γιατι επέλεξαν το Κομπάνι;
Οπως λέει ο Γκίντερ Ζόιφερτ, ειδικός σε θέματα Τουρκίας στο Ινστιτούτο Επιστήμης και Πολιτικής στο Βερολίνο μιλώντας στη Deutsche Welle
"πριν από ενάμιση χρόνο ο φυλακισμένος ηγέτης του ΡΚΚ, Αμπντουλάχ Οτσαλάν έκλεισε ειρήνη με την Τουρκία. Εξήγγειλε μάλιστα ένα κοινωνικό μοντέλο συμβίωσης διαφόρων εθνοτήτων και θρησκειών στην Εγγύς Ανατολή που στηρίζεται στο μοντέλο της άμεσης συμμετοχικής δημοκρατίας. Αυτό το μοντέλο έγινε προσπάθεια να εφαρμοστεί στο Κομπάνι. Που σημαίνει ότι για τους Κούρδους της Τουρκίας και κυρίως για τους οπαδούς του ΡΚΚ, το Κομπάνι έχει μεγάλη συμβολική σημασία ως τόπος, όπου για πρώτη φορά το κοινωνικό μοντέλο του πολιτικού τους ηγέτη έγινε πραγματικότητα. Στα μάτια τους το Κομπάνι συμβολίζει το μέλλον των Κούρδων στην Εγγύς Ανατολή. Με την πτώση του Κομπάνι ο κουρδικός πληθυσμός της Τουρκίας θα συνέδεε τον τερματισμό της ειρηνευτικής διαδικασίας, πολύ απλά γιατί οι Κούρδοι της χώρας δεν κάνουν καμιά διάκριση με τους ομοεθνείς τους στην Συρία",
υποστηρίζει ο Γερμανός ειδικός.
«Σε μεγάλο ποσοστό είναι συγγενείς τους, στη δεκαετία του 30 πολλοί Κούρδοι της Τουρκίας μετανάστευσαν στη Συρία και μιλούν την ίδια γλώσσα”.
Πολλοί Κούρδοι πιστεύουν ότι η Τουρκία είναι συνένοχη στην επίθεση των τζιχαντιστών εναντίον του Κομπάνι.
Ο Ερντογάν θεωρεί ότι το ΡΚΚ είναι εξίσου επικίνδυνο με το "Ισλαμικό Κράτος". Το είπε άλλωστε καθαρά μιλώντας σε δημοσιογράφους στις 3 Οκτωβρίου στην Κωνσταντινούπολη. “Είναι λάθος να το δείτε το ΡΚΚ με διαφορετικό τρόπο, θα πρέπει να το αντιμετωπίσουμε με τον ίδιο τρόπο”.

Η πτώση του Κομπάνι θα αποτελέσει ταπεινωτικό πλήγμα για το PKK και θα αποδυναμώσει την υποστήριξη του ΡΚΚ μεταξύ των Κούρδων της Συρίας.
Θα ενισχύσει επίσης τη θέση αναγκάσει επίσης τη θέση του Μασούντ Μπαρζανί, του προέδρου της Περιφερειακής Κυβέρνησης του Κουρδιστάν (KRG) στο Ιράκ, ο οποίος ισχυρίζεται ότι είναι ο «αληθινός ηγέτης» όλων των Κούρδων.
“Η εξίωση είναι πολύπλοκη, αλλά δεν είναι δύσκολο να επιλυθεί” γράφει ο τούρκος δημοσιογράφος Μουράτ Γετκίν στην εφημερίδα “Χουριέτ”.
Με αριστουργηματικό τρόπο οι Αμερικανοί κατόρθωσαν τελικά να καταστήσουν πιόνι τους τον Ερντογάν στο σχέδιο των ΗΠΑ να ανατρέψουν τον Σύρο πρόεδρο Μπασάρ αλ Ασαντ, με πρόσχημα τη δήθεν αντιμετώπιση των τζιχαντιστών.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Οι φλόγες της καταστροφής την οποία επέφερε το Ισλαμικό Κράτος άρχισαν να καίνε και τα σπίτια του γείτονα: της Τουρκίας. Σε άρθρο του στην εφημερίδα Χουριέτ ο πολιτικός αναλυτής Μουράτ Γιετκίν διακρίνει τέσσερις «δρώντες», όπως τους αποκαλεί, στις αιματηρές ταραχές που συγκλονίζουν τη χώρα, ιδίως τις περιοχές γύρω από το Ντιγιαρμπακίρ, στη νοτιοανατολική Τουρκία, όπου κατοικούν εκατομμύρια Κούρδοι.

Κούρδοι, οπαδοί του HDP και του ΡΚΚ
Είναι οι υποστηρικτές του «κουρδικού ζητήματος», προερχόμενοι κυρίως από το νόμιμο Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα (HDP) και το εκτός νόμου Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK). Και τα δύο κόμματα έχουν παραπλήσιες πολιτικές αρχές και απαιτούν να αναλάβει στρατιωτική δράση η τουρκική κυβέρνηση στο Κομπανί κατά των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους.

Οπαδοί του Ερντογάν και της κυβέρνησης
Είναι οι υποστηρικτές του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKΡ). Πιστεύουν ότι το PKK εκμεταλλεύεται την πολιορκία του Κομπανί για να εκβιάσει την κυβέρνηση και τον πρόεδρο Ερντογάν κατά την (συνεχιζόμενη) ειρηνευτική διαδικασία ανάμεσα στο τουρκικό κράτος και το ΡΚΚ.

Ισλαμιστές της κουρδικής (σουνιτικής) Χεζμπολάχ
Είναι οι υποστηρικτές του Κόμματος Hüda-Par, το οποίο αποτελεί τη νόμιμη βιτρίνα της ακραίας ισλαμιστικής οργάνωσης «Χεζμπολάχ», η βάση της οποίας όμως είναι Κούρδοι σουνίτες κι όχι 'Αραβες σιίτες όπως συμβαίνει με την (σσ: απλή συνωνυμία...) «Χεζμπολάχ» του Λιβάνου. Πολλές δολοφονίες σημειώθηκαν όταν οπαδοί του PKK, σύμφωνα με μάρτυρες, έκαναν έφοδο στα κεντρικά γραφεία του Huda-Par στο Ντιγιαρμπακίρ.
  
Τα σώματα ασφαλείας και ο στρατός
Οι εικόνες των διαδηλωτών που έκαιγαν τουρκικές σημαίες και πετούσαν βόμβες μολότοφ σε αγάλματα του ιδρυτή της σύγχρονης Τουρκίας Κεμάλ Ατατούρκ - πυροδοτώντας προφανή αντανακλαστικά σε ένα θέμα ταμπού -, προκάλεσαν την αντίδραση όλων των κομμάτων, καθώς και των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, οι οποίες ανήρτησαν σχετική ανακοίνωση στην επίσημη ιστοσελίδα τους.

Οπως τονίζει ο αρθρογράφος της Χουριέτ, «ο πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου συγκάλεσε ειδική σύσκεψη για την αντιμετώπιση της κατάστασης, με τη συμμετοχή υψηλόβαθμων στρατιωτικών, διπλωματών και αξιωματούχων των μυστικών υπηρεσιών, ώστε να λάβει νέα μέτρα και να συζητήσει με το  ΝΑΤΟ και τους Αμερικανούς τον βαθμό συμμετοχής της Τουρκίας στον αγώνα κατά του Ισλαμικού Κράτους».

Ας σημειωθεί ότι η φιλοπόλεμη ρητορεία κλιμακώνεται στην Τουρκία. Μόνο το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα, το κόμμα που ίδρυσε ο ίδιος ο Κεμάλ, δηλαδή η αξιωματική αντιπολίτευση, καλεί επισήμως την κυβέρνηση της Αγκυρας να μείνει έξω από το «τέλμα της Μέσης Ανατολής».  

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Οι κρίσιμες γεωπολιτικές εξελίξεις επί ευρωπαϊκού εδάφους κάνουν τον πολιτικό τυχοδιωκτισμό εξαιρετικά επικίνδυνο, για την Ελλάδα και την υπόστασή της

Του Γιώργου Πρεβελάκη

Η μετά τις καλοκαιρινές διακοπές περίοδος είναι από τις κρισιμότερες και τις πλέον επικίνδυνες για την Ευρώπη. Θα επηρεάσει δε, κατ’ επέκτασιν, και την ζωή των επιχειρήσεων σε ποικίλα επίπεδα, με σπουδαιότερο βέβαια αυτό της γεωπολιτικής. Επίπεδο που καμμία ηγεσία επιχείρησης δεν πρέπει να αγνοεί σε εποχές παγκοσμιοποιήσεως και υψηλής ταχύτητας στην εξέλιξη των γεγονότων.

Στο κέντρο και στις περιφέρειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) συναντώνται τρεις αλληλοσυνδεόμενοι κύκλοι γεωπολιτικών χαμηλών. Γίνονται αντιληπτοί με την αποσταθεροποίηση του γαλλικού πολιτικού σκηνικού, την ουκρανική κρίση και την ανάπτυξη του νέου ισλαμικού κινήματος στα εδάφη του Ιράκ και της Συρίας. Κανένας από τους τρεις κύκλους δεν είναι νέος: έχουν, όμως, διαφορετικές καταβολές. Στο παρελθόν προκαλούσαν γεωπολιτικές αναταράξεις ετεροχρονισμένες. Σήμερα συμπίπτουν χρονικά και αλληλοεπηρεάζονται.

Η γαλλική κρίση εντάσσεται στην δυναμική της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Πώς ενοποιείται ένα σύνολο χωρών με διαφορετικές παραδόσεις και οικονομικές συμπεριφορές; Είναι δυνατόν να ευθυγραμμιστεί ο ευρωπαϊκός Νότος με τις νόρμες του ευρωπαϊκού Βορρά, χωρίς να αμφισβητηθεί η ευρωπαϊκή μέθοδος για ειρηνική και συναινετική επίλυση των αντιθέσεων; Η οικονομική κρίση έχει αποκαλύψει διλήμματα τα οποία στο παρελθόν συγκαλύπτονταν από την οικονομική ανάπτυξη ή από τον δανεισμό. Η Γαλλία, σταυροδρόμι Βορρά και Νότου, εσωτερικεύει την θεμελιακή ευρωπαϊκή αντίφαση. Στο προσεχές μέλλον, κινδυνεύει να μετατραπεί σε εστία των ευρωπαϊκών τεκτονικών μετασχηματισμών.

Το γαλλικό ζήτημα εντάσσεται στον ιστορικό κύκλο ο οποίος καλύπτει μερικές δεκαετίες - τα άλλα δύο ζητήματα έχουν βαθύτερες ιστορικές ρίζες.

Η ουκρανική κρίση επαναφέρει στο προσκήνιο το παλαιό ρωσο-ευρωπαϊκό ζήτημα. Στην μεγάλη ευρωπαϊκή πεδιάδα, όπου η Φύση δεν έχει προβλέψει καμμία ισχυρή γραμμή ανάμεσα στον ρωσικό πόλο και το πολυκεντρικό δυτικοευρωπαϊκό σύστημα, πού σταματά η ζώνη επιρροής της Ρωσίας; Αυτό το ερώτημα κατατρύχει την Ευρώπη από την εποχή του Μεγάλου Πέτρου. Επί των ημερών μας προηγήθηκε η γεωργιανή κρίση το 2008• ακολούθησε η τρέχουσα ουκρανική. Θα προκύψουν, πιθανώς, και άλλες στον ενδιάμεσο χώρο από την Βαλτική έως την Μαύρη Θάλασσα, στις χώρες όπου ζουν μεγάλες ρωσόφωνες μειονότητες. Το ευρωπαϊκό τραύμα έχει αναζωπυρωθεί.

Τέλος, η άνοδος του επιθετικού ισλαμισμού, με πρόσφατη εκδήλωση το «Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε», αφορά τους Δυτικοασιάτες και Βορειοαφρικανούς κληρονόμους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Με εξαίρεση –και αυτή συζητήσιμη– την Τουρκία, το δυτικό πρότυπο του δημοκρατικού εθνικού κράτους απέτυχε να σταθεροποιηθεί και να ωριμάσει. Επικρατεί είτε η αναρχία και η βία, με προέλευση από τις διάφορες χαοτικές φυλετικές ή θρησκευτικές ομαδοποιήσεις• είτε η καταπίεση και η βίαιη καταστολή από δικτατορικές κυβερνήσεις. Η αδέξια προσπάθεια των Ηνωμένων Πολιτειών να εισαγάγουν το δικό τους πολιτικό πρότυπο ανέτρεψε τις επισφαλείς προηγούμενες ισορροπίες. Η Ευρώπη, ως γειτονική δυτική παρουσία, βρίσκεται εκτεθειμένη σε σοβαρές απειλές για την ασφάλειά της. Ταυτοχρόνως, είναι καταδικασμένη να παρακολουθεί ανήμπορη την εξαφάνιση της χριστιανικής παρουσίας στην Ανατολή, δηλαδή να απεμπολεί ένα σημαντικό κομμάτι από τις πολιτισμικές της ρίζες.

Η ουκρανική κρίση επιδεινώνει την ευρωπαϊκή οικονομική κατάσταση, όπως διαπίστωσε και η ελληνική οικονομία. Χωρίς συνεργασία Ρωσίας και Δύσης, η επιθετικότητα των ισλαμιστών δύσκολα μπορεί να αναχαιτιστεί. Τα μέτρα εναντίον του ρωσικού επεκτατισμού δεν μπορούν να κλονίσουν την Μόσχα –εκφράζουν μάλλον την αμηχανία, παρά την δύναμη της Δύσης. Όσο, όμως, δεν βρίσκεται συμβιβασμός• όσο, εν όψει κάποιας διαπραγμάτευσης, συνεχίζεται αμοιβαίως η επίδειξη δύναμης, θα επιδεινώνονται και τα άλλα προβλήματα.

Οι επαΐοντες προβλέπουν έναν ταραγμένο χρόνο. Η Ελλάδα βρίσκεται στο σημείο συνάντησης των τριών γεωπολιτικών κύκλων. Η ελληνική οικονομική κρίση προανήγγειλε όσα πρόκειται να εκτυλιχθούν σε γαλλικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Η γεωγραφική θέση και η Ιστορία μάς συνδέουν, όσο καμμιά άλλη χώρα, και με το ρωσικό και με το μεσανατολικό πρόβλημα. Στο μάτι του κυκλώνα της πολυδιάστατης γεωπολιτικής κρίσης, η Ελλάδα ενδέχεται είτε να συντριβεί, είτε να αξιοποιήσει την θέση της για να αποκομίσει πολλαπλά οφέλη. Η κρίσιμη παράμετρος η οποία θα καθορίσει προς τα πού θα κλίνει η πλάστιγγα είναι η πολιτική σταθερότητα.

Στην χώρα μας όλοι λίγο-πολύ αισθάνονται την παράμετρο αυτή ως προϋπόθεση για την έξοδο από την οικονομική κρίση. Οι γεωπολιτικές προοπτικές προσθέτουν ένα ακόμη επιχείρημα, ισχυρό και αδιαμφισβήτητο, εναντίον του πολιτικού τυχοδιωκτισμού.

* Καθηγητής πολιτικής επιστήμης στην Γαλλία, πρέσβης της Ελλάδας στον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Αναπτύξεως (ΟΟΣΑ)

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου