Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

23 Σεπ 2013

Η Σομαλική Ισλαμιστική τρομοκρατική οργάνωση Al-Shabaab και οι κίνδυνοι για την Ελλάδα

Του Ανδρέα Μπανούτσου

Στον απόηχο της τρομοκρατικής επίθεσης της Σομαλικής Ισλαμιστικής τρομοκρατικής οργάνωσης Al-Shabaab σε εμπορικό κέντρο του Ναϊρόμπι της Κένυα με τραγικό απολογισμό σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις άνω των 60 νεκρών, το RIMSE θα εξετάσει τη πιθανή απειλή που συνιστά η δραστηριότητα αυτής της τρομοκρατικής ομάδας στην Ελλάδα λόγω της ύπαρξης της Σομαλικής Μουσουλμανικής κοινότητας μεταναστών ( η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων είναι παράνομοι) που διαβιεί στο κέντρο της Αθήνας ( το RIMSE εκτιμάει τον αριθμό τους στα 3000 άτομα περίπου).

Η τρομοκρατική οργάνωση Harakat Shabaab al-Mujahidin πιο γνωστή ως Al-Shabaab ( στα Αραβικά «Η Νεολαία») επισήμως συγχωνεύτηκε με την διαβόητη Al-Qaeda τον Φεβρουάριο του 2012. Πέρα από την πρόσφατη τρομοκρατική επίθεση στο Ναϊρόμπι της Κένυα και τις πολυάριθμες τρομοκρατικές επιθέσεις στο εσωτερικό της Σομαλίας, η Al-Shabaab είχε αναλάβει και την ευθύνη για την τρομοκρατική επίθεση στην Καμπάλα της Ουγκάντα τον Ιούλιο του 2010 που στοίχισε τη ζωή σε περισσότερα από 70 άτομα. Η τρομοκρατική αυτή οργάνωση απέκτησε την φήμη μιας πραγματικά αδίστακτης οργάνωσης όταν το 2011 μπλόκαρε την ανθρωπιστική Δυτική βοήθεια στους κατοίκους της Σομαλίας που υπέφεραν και πέθαιναν κατά χιλιάδες εξαιτίας του λιμού.

Ποια η σχέση όμως της Al-Shabaab με την Ευρώπη και την Ελλάδα εν προκειμένω; Μια πρώτη απάντηση είναι ότι η Al-Shabaab έχει στρατολογήσει δεκάδες Ισλαμιστές που διαβιούν στην Ευρώπη. Κατά τα τελευταία 6 χρόνια έχει στρατολογήσει πάνω από 1000 Σομαλούς μετανάστες που διαβιούν σε Ευρωπαϊκές χώρες και 200-300 Ισλαμιστές που δεν είναι Σομαλοί. Οι Δυτικές κυβερνήσεις ήταν αργές στην αντίδρασή τους προς την Al-Shabaab και μόνο πρόσφατα την αναγνώρισαν ως τρομοκρατική οργάνωση, με αποτέλεσμα να μπορέσει η οργάνωση να αποκτήσει σύγχρονες τηλεπικοινωνιακές συνδέσεις στην Ευρώπη και να εκμεταλλευτεί τα αντι-Δυτικά και αντι-Αιθιοπικά αισθήματα των Σομαλών της διασποράς στον απόηχο της στρατιωτικής εισβολής της Αιθιοπίας στη Σομαλία το 2006. Η ιδεολογία της Al-Shabaab πρεσβεύει τη σύγκρουση μεταξύ των δυνάμεων του Ισλάμ και των «απίστων».
Γι αυτό το λόγο προσπαθεί να «μιλήσει» στους Σομαλούς της διασποράς για την Ούμα (την παγκόσμια κοινότητα των Μουσουλμάνων πιστών) προκειμένου να τους ευαισθητοποιήσει για τα Ισλαμικά ιδεώδη και να μπορέσει να τους στρατολογήσει ευκολότερα. Με τη συστηματική χρήση των social media (κυρίως το twitter και τα ψηφιακά βίντεο) η οργάνωση παρουσιάζει τον εαυτό της ως μία αποτελεσματική και ενωτική δύναμη που στόχο έχει την υιοθέτηση του Λόγου του Αλλάχ, την εφαρμογή της Σαρία και την καταπολέμηση των εχθρών του Ισλάμ. Η Al-Shabaab έχει μια εξελιγμένη και διαφοροποιημένη επικοινωνιακή στρατηγική που στοχεύει στον επηρεασμό τον Μουσουλμάνων που κατοικούν στη Δύση, έτσι ώστε να μπορέσει να τους στρατολογήσει για τους σκοπούς της.

Στην Ελλάδα όπως αναφέρθηκε στην αρχή του άρθρου διαβιούν Σομαλοί μετανάστες οι περισσότεροι εκ των οποίων φυσικά χρησιμοποιούν την Ελλάδα ως transit προκειμένου να μεταναστεύσουν σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι οι περισσότεροι Σομαλοί μετανάστες εισέρχονται στην Ελλάδα μέσω Τουρκίας.
Σύμφωνα με πληροφορίες μας η εδώ κοινότητα των Σομαλών μεταναστών επιδίδεται σε εμπόριο ναρκωτικών ουσιών και ένα μέρος των κερδών από αυτή την παράνομη δραστηριότητα πιθανολογείται ότι διοχετεύεται ως οικονομική ενίσχυση στην Al-Shabaab.
Πέραν τούτου οι Αρχές Ασφαλείας της χώρας θα πρέπει να ερευνήσουν αν υπάρχουν πυρήνες ατόμων που πρόσκεινται στην Al-Shabaab προκειμένου να μην κατηγορηθεί κάποια στιγμή η χώρα μας ως πεδίο στρατολόγησης Σομαλών Ισλαμιστών τρομοκρατών.
Από την πρότερη δράση της Al-Shabaab οι πιθανότητες να δράσουν πυρήνες της εντός του Ελληνικού εδάφους πραγματοποιώντας μια τρομοκρατική επίθεση είναι ελάχιστες. Ο κίνδυνος είναι αυτός που περιγράψαμε πιο πάνω: να στιγματιστεί η Ελλάδα ως πεδίο στρατολόγησης Σομαλών Ισλαμιστών τρομοκρατών.

Πηγή RIMSE
Πηγές
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_22/09/2013_519633
http://www.nctc.gov/site/groups/al_shabaab.html
http://icsr.info/2012/11/icsr-report-lights-camera-jihad-al-shabaabs-western-media-strategy/


Το καταδρομικό «Μόσκβα», μήκους 186 μ., μεταφέρει 16 (8 x 2) πυραύλους P-500 Bazalt. Όλοι οι πύραυλοι μπορούν να φέρουν και πυρηνικές κεφαλές...
Ο ρωσικός στόλος συγκεντρώνει στη Μεσόγειο τις πιο ισχυρές από την εποχή της κατάρρευσης της ΕΣΣΔ δυνάμεις του. Τι μπορεί να κάνει ο ρωσικός επιχειρησιακός στολίσκος σε περίπτωση που οξυνθεί και άλλο η κατάσταση;

Σύμφωνα με σημερινό (23/09) δημοσίευμα της Φωνής της Ρωσίας, το μεγάλο ανθυποβρυχιακό σκάφος του στόλου του Ειρηνικού ωκεανού της Ρωσικής Ομοσπονδίας «Ναύαρχος Παντελέγιεφ» κατέπλευσε στην Ερυθρά θάλασσα με στρατιωτική αποστολή. 

Το ανθυποβρυχιακό "Ναύαρχος Παντελέγιεφ"
Οι στρατιωτικοί διευκρινίζουν ότι το σκάφος κατέπλευσε «για να συντονίσει τη δράση του με την δύναμη κρούσης του πολεμικού ναυτικού των ΗΠΑ, με επικεφαλής του βαρέως τύπου πυρηνοκίνητο αεροπλανοφόρο «Νίμιτς».

Αυτή την περίοδο διατελούν σε αποστολές στη θάλασσα συνολικά 25 ρωσικά σκάφη και πλοία εφοδιασμού του στόλου.

Τι μπορεί να κάνει το ρωσικό Πολεμικό Ναυτικό στη Συρία;


Αυτή τη στιγμή στη Μεσόγειο θάλασσα έχει συγκεντρωθεί ένα σχηματισμός του Πολεμικού Ναυτικού της Ρωσίας, στον οποίο συμμετέχουν περισσότερα από δέκα πλοία και ένας άγνωστος αριθμός υποβρυχίων. Πρόκειται για τον μεγαλύτερο αριθμό πολεμικών σκαφών με ρωσική σημαία, που συγκεντρώνεται στη Μεσόγειο τα τελευταία είκοσι χρόνια, μετά το 1992.

Η όξυνση της συριακής κρίσης και η απόλυτα ρεαλιστική προοπτική να γίνει πολύ σύντομα η έναρξη του πολέμου, απαιτούν από τη Ρωσία έγκαιρη αντίδραση στα γεγονότα, και η παρουσία πολεμικών πλοίων στη συγκεκριμένη περίπτωση σημαίνει κάτι παραπάνω από απλή «επίδειξη σημαίας».

Πριν απ’ όλα, εκείνο που τραβάει την προσοχή είναι ο αριθμός των μεγάλων αποβατικών πλοίων. Αυτή τη στιγμή στη Μεσόγειο θάλασσα βρίσκονται 7 από αυτά. Τα αποβατικά αυτά εξασφαλίζουν το δίαυλο βοήθειας από την πλευρά της Ρωσίας προς τη νόμιμη κυβέρνηση της Συρίας στον πόλεμο που διεξάγει κατά της τρομοκρατίας. Η δεύτερη αποστολή των αποβατικών σκαφών σε αυτή την περιοχή είναι η εξασφάλιση σε περίπτωση που χρειαστεί της ασφαλούς απομάκρυνσης από τη Συρία των Ρώσων πολιτών, τόσο εκείνων που βρίσκονται για δουλειές, όσο και εκείνων που διαμένουν μόνιμα. 


Ωστόσο, οι αποστολές του στόλου δεν εξαντλούνται σε μια πιθανή απομάκρυνση ανθρώπων και η παρουσία στη Μεσόγειο πολεμικών σκαφών του Ρωσικού Πολεμικού Ναυτικού είναι η επιβεβαίωση αυτής της ιδέας. Στις αμέσως επόμενες ημέρες στην ανατολική Μεσόγειο θα καταφτάσει το πυρηνικό καταδρομικό «Μόσκβα». Το πλοίο αυτό θα γίνει ο πυρήνας του σχηματισμού, χάρη στα πανίσχυρα ραντάρ του και αντιαεροπορική άμυνα μεγάλου βεληνεκούς. Ενισχυμένος από το «Μόσκβα» ο σχηματισμός μπορεί να λύσει μια σειρά προβλημάτων σε περίπτωση πολέμου.

Πρώτον, οι τεχνικές δυνατότητες του καταδρομικού του επιτρέπουν να έχει πλήρη και αξιόπιστη εικόνα των γεγονότων, αφού «σκεπάσει» με τα ραντάρ του όλη την περιοχή της ανατολικής Μεσογείου. Οι πληροφορίες για τον εντοπισμό αμερικανικών πυραύλων Κρουζ, σε περίπτωση που οι ΗΠΑ ξεκινήσουν τον βομβαρδισμό της Συρία, μπορεί να μεταδίδονται όχι μόνο στη Μόσχα, αλλά και στη Δαμασκό, καθιστώντας πιο εύκολο τον εντοπισμό και την κατάρριψη των πυραύλων από τη συριακή αντιαεροπορική άμυνα.

Με βάση όλες τις δυνατότητες των ρωσικών πλοίων, ο σχηματισμός συνολικά έχει αρκετά περιορισμένη δυναμικότητα, και πρώτα απ’ όλα αυτά αφορά την αεροπορική και την αμφίβια δυνατότητά του. Τα ρωσικά αποβατικά σκάφη χρησιμοποιούμενα στη συγκεκριμένη περίπτωση ως μεταφορικά, δεν είναι πλήρης εναλλακτική λύση στα καθολικά αποβατικά σκάφη, ικανά να εξασφαλίσουν μακρά παραμονή στην περιοχή των πολεμικών επιχειρήσεων σχηματισμών πεζοναυτών με αεροπορική υποστήριξη. Η ύπαρξη σήμερα στη Μεσόγειο 1 – 2 σκαφών τύπου «Μιστράλ» θα μπορούσε να ενισχύσει ποιοτικά το σχηματισμό, ωστόσο ένα καράβι αυτού του τύπου, το «Βλαδιβοστόκ» αυτή τη στιγμή ναυπηγείται στο Σεν – Ναζέρ.

Ακόμη πιο αποτελεσματική υποστήριξη στις δυνάμεις του στόλου θα μπορούσε να παράσχει ένα αεροπλανοφόρο, ωστόσο το μοναδικό πλοίο αυτού του τύπου του Πολεμικού Ναυτικού θα καταπλεύσει στη Μεσόγειο θάλασσα το Δεκέμβριο του 2013, ενώ η αναγκαιότητα ναυπήγησης των διαδόχων του προς το παρόν συζητείται.


Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος 

«Φυλετικά δεν είμαστε Έλληνες«, γράφει ένας γνωστός Έλληνας διανοούμενος, τον οποίο συμπληρώνει ένας επόμενος με τη φράση: "Πρέπει να απαλλαγούμε από τον κακό μας εαυτό, ήλθε η ώρα να απελευθερωθούμε από τον Έλληνα".

Η απίστευτη παρακμή της σημερινής, δήθεν προοδευτικής διανόησης, ολοκληρώνεται με την υβριστική έκφραση μίας καθηγήτριας, σύμφωνα με την οποία «Οι σύγχρονοι Έλληνες, με τις αναφορές τους στην Αρχαία Ελλάδα, θέλουν να κρύψουν το άσχημο και γενετικά νόθο εθνικό τους πρόσωπο«.

Υπάρχουν δυστυχώς πολλές άλλες αναφορές ενός μεγάλου αριθμού δήθεν διανοούμενων –  πάντοτε με στόχο τους Έλληνες, το γενετικό τους κώδικα, την ιστορία τους και τον πολιτισμό τους. Το γεγονός αυτό μας δίνει την εντύπωση ότι, οι συνεχείς εξευτελισμοί και οι αδιανόητες προσβολές που υφιστάμεθα εκ μέρους των ξένων τα τελευταία χρόνια, με αιτία την άσχημη οικονομική κατάσταση της πατρίδας μας, ωχριούν απέναντι σε αυτές που προέρχονται από το εσωτερικό της.

Στα προβλήματα λοιπόν που προκάλεσε στη χώρα μας η διεφθαρμένη πολιτική της ηγεσία των τελευταίων δεκαετιών, καθώς επίσης η ενδοτικότητα, η ανικανότητα και η ανεπάρκεια ορισμένων κομμάτων, σε συνδυασμό με το πελατειακό κράτος και τα διατεταγμένα ΜΜΕ, έρχεται να προστεθεί ακόμη ένα: οι υποτιμητικές αναφορές μία μερίδας διανοούμενων οι οποίοι, εάν δεν έχουν παρεισφρήσει λαθραία στην Ελλάδα, έχουν μάλλον αναλάβει επ’ αμοιβή να ισοπεδώσουν τους Έλληνες, βυθίζοντας τους βαθιά στο βούρκο.

Διαπιστώνοντας δε κανείς με βαθιά θλίψη ότι, οι άθλιες συγκρίσεις του εθνικιστή Γερμανού οικονομολόγου, ο οποίος παρομοίαζε την Ελλάδα με τη γενέτειρα του, με τη Μογγολία, βρήκαν χιλιάδες Έλληνες υποστηρικτές στο διαδίκτυο, κατανοεί πόσο πολύ έχουν επηρεασθεί οι Πολίτες της χώρας μας, από τις πάσης φύσεως επιθέσεις εναντίον του έθνους και της προσωπικότητας τους.

Η κατάσταση αυτή θυμίζει κυριολεκτικά εκείνο το παιδί, ο πατέρας του οποίου του λέει από το πρωί έως το βράδυ πως είναι ανίκανο να επιτύχει οτιδήποτε στη ζωή του – ότι είναι δηλαδή άχρηστο, ανόητο, ανεύθυνο, τεμπέλης, απατεώνας κοκ. Όλοι γνωρίζουμε την κατάληξη του, αν και υπάρχουν ευτυχώς εξαιρέσεις, ελάχιστες δυστυχώς στον αριθμό.

Είναι αλήθεια δυνατόν, κάτω από αυτές τις προϋποθέσεις, να ξεφύγει η Ελλάδα από το τέλμα, στο οποίο έχει οδηγηθεί; Μπορεί ο Έλληνας Πολίτης να ανακτήσει την εθνική του ανεξαρτησία, την υπερηφάνεια και την αξιοπρέπεια του, χωρίς τα οποία είναι αδύνατον ποτέ να λειτουργήσει δημιουργικά, όταν βάλλεται με τέτοιον τρόπο από όλες τις πλευρές;

Με την πολιτική του εξουσία να είναι πλέον πιστός υπηρέτης των ξένων συμφερόντων, με την παραγωγική του βάση να χρεοκοπεί ή να εξαναγκάζεται να μεταναστεύσει στο εξωτερικό, με τα παιδιά του να εγκαταλείπουν την πατρίδα τους, με αρκετά ΜΜΕ πλήρως υποταγμένα στους ξένους εισβολείς, με την απίστευτη χειραγώγηση που βιώνει, με τη συλλογικότητα στο ναδίρ, με την εγωκεντρική ιδιοτέλεια στο ζενίθ, καθώς επίσης με ένα μεγάλο μέρος της πνευματικής του ηγεσίας εντελώς αλλοτριωμένο, είναι ποτέ δυνατόν να αντιδράσει ορθολογικά;

«Πολύ δύσκολα«, θα απαντούσε κανείς, ενώ οι ελπίδες για να τα καταφέρουμε γίνονται όλο και λιγότερες – αφού είναι αντιστρόφως ανάλογες των τεραστίων πιέσεων, οι οποίες μας ασκούνται, σε καθημερινή σχεδόν βάση.

Όσο και αν θεωρούμε λοιπόν υπεύθυνο τον κακό μας εαυτό, για τα προβλήματα της χώρας μας, δεν είναι καθόλου εύκολο να επαναφέρουμε στη θέση του τον καλό μας εαυτό, για να ξεφύγουμε από την απίστευτη οικονομική και κοινωνική καταστροφή που διαγράφεται πλέον ολοκάθαρα στον ορίζοντα.
Πηγή: Analyst

Μέχρι και τα εσώρουχα των "ευρωεταίρων" μυρίζουν τυρί... Τουλάχιστον 20 προστατευόμενες ονομασίες τυριών έχει ο καθένας τους, αλλά της Ελλαδίτσας δεν της επιτρέπουν ούτε μία! Κυρίες και κύριοι της κυβέρνησης, βαθιά υπόκλιση...
  • Η ΕΕ θα επιτρέψει τις εξαγωγές στις χώρες - μέλη της, απειλώντας έτσι την Ελλάδα  
  • Εάν οριστικοποιηθεί η συμφωνία με τον Καναδά, αφενός μεν θα μπορούν να εξάγουν τυριά με την ονομασία φέτα στην Ε.Ε. αφετέρου δε -και εδώ είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος- ορισμένες άλλες τρίτες χώρες, σημαντικοί παραγωγοί φέτας, όπως η Τουρκία, θα μπορούσαν να επικαλεστούν το προηγούμενο με τον Καναδά, απαιτώντας ανάλογη μεταχείριση 
Η Ελλάδα μπορεί να κέρδισε σε ευρωπαϊκό επίπεδο τη δικαστική "μάχη" για την κατοχύρωση της ονομασίας της φέτας, ωστόσο όλα δείχνουν ότι θα τη χάσει σε διεθνές επίπεδο.

Όπως αναφέρει η "Ναυτεμπορική" σε "κεκλεισμένων των θυρών" συζήτηση που έγινε στη συνεδρίαση της Κομισιόν, εν όψει των επικείμενων διαπραγματεύσεων μεταξύ της Ε.Ε. και του Καναδά για τη σύναψη συμφωνίας δημιουργίας ζώνης ελευθέρων συναλλαγών, προέκυψε ότι η ΕΕ θα επιτρέψει στον Καναδά να παράγει και να εξάγει προϊόντα με την ονομασία "φέτα".

Οι Καναδοί παράγουν τυριά, κυρίως τη φέτα, χρησιμοποιώντας τις ονομασίες που είναι κατοχυρωμένες σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ενώ διαμηνύουν ότι δεν πρόκειται να κάνουν πίσω.

Ωστόσο μια σκλήρυνση της στάσης της Ε.Ε. και επιμονή στην κατοχύρωση αυτών των προϊόντων και σε διεθνές επίπεδο προσκρούει και στα αντικρουόμενα συμφέροντα μεταξύ των χωρών-μελών. Για παράδειγμα, οι βιομηχανικές χώρες του κοινοτικού Βορρά επιθυμούν να κάνουν παραχωρήσεις προς τους Καναδούς στο γεωργικό τομέα, προκειμένου να αποσπάσουν με τη σειρά τους παραχωρήσεις σε υπηρεσίες και προϊόντα που τους ενδιαφέρουν.



Ο αρμόδιος Βέλγος επίτροπος, Κάρελ Ντε Χουκτ, που θα ηγηθεί της κοινοτικής αντιπροσωπείας στις διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ και τον Καναδά, φαίνεται ότι ταυτίζεται με τη θέση των χωρών αυτών.

Στη χθεσινή κλειστή συνεδρίαση, η Ελληνίδα επίτροπος Μαρία Δαμανάκη υποστήριξε, σύμφωνα με πληροφορίες, ότι η ευρωπαϊκή αντιπροσωπεία θα πρέπει να επιμείνει στην επίτευξη συμφωνίας, η οποία δεν θα εμποδίζει τους υφιστάμενους παραγωγούς του Καναδά να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν την ονομασία που ήδη χρησιμοποιούν στα τυριά τους, αλλά θα απαγορεύει την είσοδο στην αγορά νέων προϊόντων με αυτές τις ονομασίες. Τη θέση της κας Δαμανάκη υποστήριξαν ο Ιταλός αντιπρόεδρος της Κομισιόν, Αντόνιο Ταγιάνι, και ο Γάλλος επίτροπος, Μισέλ Μπαρνιέ.

Ωστόσο, τελικά, επιτεύχθηκε μια συναίνεση των επιτρόπων, η οποία δεν θεωρείται ικανοποιητική για τη χώρα μας. Η κοινοτική αντιπροσωπεία θα ζητήσει από τους Καναδούς να μην αναφέρεται στη συσκευασία των τυριών που παράγουν "ελληνική φέτα", επιτρέποντας να χρησιμοποιούν, όμως, τη λέξη "φέτα".

Είναι προφανές ότι η εξέλιξη αυτή θα δημιουργήσει μεγάλο πρόβλημα, γιατί σήμερα, με βάση την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, κανένα κράτος-μέλος εκτός της Ελλάδας δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τη λέξη "φέτα" ούτε άμεσα ούτε έμμεσα (δηλαδή τύπου φέτας), αλλά μόνο την ονομασία "λευκό τυρί".

Εάν οριστικοποιηθεί η συμφωνία με τον Καναδά, αφενός μεν θα μπορούν να εξάγουν τυριά με την ονομασία φέτα στην Ε.Ε. αφετέρου δε -και εδώ είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος- ορισμένες άλλες τρίτες χώρες, σημαντικοί παραγωγοί φέτας, όπως η Τουρκία, θα μπορούσαν να επικαλεστούν το προηγούμενο με τον Καναδά, απαιτώντας ανάλογη μεταχείριση.

Πηγή: Νews.gr



Αφορμής δοθείσης εκ των σημερινών γεγονότων που έλαβαν χώρα στη Δάφνη, το αθηναϊκό προάστειο, με τον ειδικό φρουρό να πυροβολεί στον αέρα αποφασίσαμε να θίξουμε το ζήτημα του πότε ένας αστυνομικός μπορεί να κάνει χρήση του οπλισμού που διαθέτει. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. 

Γράφει ο Γιάννης Νικήτας

Πανικός επικράτησε λίγο μετά τις 19:00 στην πλατεία Καλογήρων στη Δάφνη κατά τη διάρκεια της πορείας στη μνήμη Παύλου Φύσσα, όταν, σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, ένας αστυνομικός, ο οποίος ήταν εκτός υπηρεσίας, έβγαλε όπλο και πυροβόλησε στον αέρα.
Αυτόπτες μάρτυρες αναφέρουν ότι ο άνδρας ήταν αστυνομικός της ομάδας ΔΙΑΣ, ο οποίος σταμάτησε με δίκυκλο μπροστά από τους συγκεντρωμένους, πυροβόλησε τρεις φορές στον αέρα και στη συνέχεια κρύφτηκε σε μια καφετέρια. Όπως φαίνεται από τα πλάνα στα οποία κυκλοφόρησαν στο διαδίκτυο ο αστυνομικός δέχθηκε επίθεση από δεκάδες άτομα που εκτόξευαν εναντίων του ότι έβρισκαν με σκοπό να τον λυντσάρουν, επειδή θεώρησαν την παρουσία του «ύποπτη».

Ο αστυνομικός με ψυχραιμία αρχικά έβγαλε το όπλο του και όταν αυτό δεν λειτούργησε αποτρεπτικά τότε αναγκάστηκε να πυροβολήσει δύο φορές στον αέρα. Ακόμα όμως και τότε οι παριστάμενοι συνέχισαν να κινούνται εναντίον του. Ο αστυνομικός βρήκε καταφύγιο σε παρακείμενη καφετέρια και ακολούθως απεγκλωβίστηκε από τις δυνάμεις της ΥΑΤ. Αξίζει να σημειωθεί πως όπως φαίνεται από πλάνα που έχουν κυκλοφορήσει, μάλλον θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο πως οι συγκεντρωμένοι δεν θα επιφύλασσαν και την πιο… δημοκρατική υποδοχή στον αστυνομικό και όταν σε μια υπόθεση εμπλέκεται όχλος, τότε το αποτέλεσμα μπορεί να κατέληγε πάλι σε απώλεια ανθρώπινης ζωής.

Λίγη ώρα πριν ξεκινήσει η πορεία με τη συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ, του ΑΝΤΑΡΣΥΑ και του Εργατικού Επαναστατικού Κόμματος, σημειώθηκαν μικρής έκτασης επεισόδια έξω από τον σταθμό του Μετρό μεταξύ αστυνομικών και διαδηλωτών. Οι διαδηλωτές πέταξαν διάφορα αντικείμενα προς τις δυνάμεις των ΜΑΤ που απάντησαν με περιορισμένη ρίψη χημικών και βομβίδων κρότου-λάμψης.

Στο σημείο λοιπόν αυτό αναρωτιόμαστε, έκανε καλά ο αστυνομικός που πυροβόλησε; 

>Ο αστυνομικός δικαιούται να κάνει χρήση του όπλου του μόνο στο πλαίσιο της άσκησης των καθηκόντων του (άρθρο 3 παρ.2 Ν.3169/2003) και αποκλειστικώς λόγω της ιδιομορφίας της αποστολής του. Απαγορεύεται να κάνει χρήση του όπλου του όταν δεν εκπληρώνει τα καθήκοντά του. Πρέπει δηλαδή να εκτελεί διατεταγμένη υπηρεσία. Το άρθρο 9 παρ.2 του Ν.2800/2000 όμως ορίζει ότι:
«Όλες οι Υπηρεσίες της Ελληνικής Αστυνομίας και το προσωπικό της τελούν σε διαρκή ετοιμότητα για την πρόληψη και καταστολή του εγκλήματος, την προστασία του δημοκρατικού πολιτεύματος και της έννομης τάξης και την αντιμετώπιση έκτακτων αναγκών. Σε διαρκή ετοιμότητα τελούν και οι συνοριακοί φύλακες και ειδικοί φρουροί για την άσκηση των ειδικών καθηκόντων τους. Το αστυνομικό προσωπικό, οι συνοριακοί φύλακες και οι ειδικοί φρουροί, θεωρούνται ότι βρίσκονται σε διατεταγμένη υπηρεσία σε κάθε περίπτωση που καθίσταται αναγκαία η παρέμβασή τους».

>Ο αστυνομικός πρέπει να πάρει ακαριαία την απόφαση, καθώς στη διάθεσή του έχει ελάχιστα δευτερόλεπτα και υπό την αμηχανία της στιγμής ή τη δυσκολία να κρίνει σωστά την κατάσταση, θα πρέπει να αποφασίσει αν θα πρέπει να χρησιμοποιήσει το όπλο του και πώς θα το χρησιμοποιήσει, αν τηρούνται όλες οι νόμιμες προϋποθέσεις για να κάνει χρήση του όπλου σε μία δεδομένη στιγμή, κάτω από αντίξοες συνθήκες, απόφαση η οποία θα πρέπει να είναι κατά τα πάντα νόμιμη.
Μια απόφαση περί της οποίας για να αποφανθεί ένα μικτό ορκωτό ποινικό δικαστήριο χρειάζεται ακόμα και ακροαματική διαδικασία μίας εβδομάδας, με τακτικούς δικαστές, με ενόρκους για να καταλήξει εάν ήταν νόμιμο ή παράνομο αυτό που τελικώς έκανε ο αστυνομικός. Θα πρέπει λοιπόν να ληφθεί υπόψη, ότι ζητούμε από τον αστυνομικό αυτή την απόφαση να την πάρει κάτω από τραγικές συνθήκες σε κλάσματα δευτερολέπτου. Ο δε αστυνομικός ενίοτε πρόκειται για νεαρότατο άτομο, με την εμπειρία του να αποτελεί κλάσμα αυτής των δικαστών που θα χρειαστούν να αποφανθούν για την απόφαση.

>Ο αστυνομικός σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ.2β Ν.3169/2003 θα πρέπει δηλώσει πρώτα την ιδιότητά του και εν συνεχεία, θα παράσχει επαρκή χρόνο ανταπόκρισης. Θα πρέπει να ξέρει, ποιος είναι ο επαρκής χρόνος ανταπόκρισης, να περιμένει τον κακοποιό να ανταποκριθεί και στη συνέχεια να δούμε τι θα κάνει.

>Ο αστυνομικός απαγορεύεται να προτάσσει το όπλο του σε ύποπτο. Αυτό επιτρέπεται μόνο κατά την εκτέλεση της υπηρεσίας του και εφόσον συντρέχει κίνδυνος ένοπλης επίθεσης σε βάρος αυτού ή τρίτου. Ο αστυνομικός δε μπορεί να γνωρίζει με σαφήνεια πότε μπορεί να κάνει χρήση όπλου. Οι διατυπώσεις του νόμου (άρθρο 3 του Ν. 3169/2003), που υποχρεώνουν τον αστυνομικό να ελέγχει τη δυνατότητα χρήσης ηπιότερων μέσων, να προειδοποιεί για τη χρήση όπλου παρέχοντας μάλιστα επαρκή χρόνο ανταπόκρισης στον ύποπτο κ.α. καθιστούν τους αστυνομικούς εύκολο στόχο τρομοκρατών και εγκληματιών του ποινικού δικαίου, οι οποίοι πάντα γνωρίζουν ότι δύνανται να πυροβολούν αστυνομικούς εκ του ασφαλούς, αφού διαθέτουν το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού.

>Πυροβολισμός ακινητοποίησης ή εξουδετέρωσης απαγορεύεται εναντίον ανηλίκου, δηλαδή ατόμου κάτω των δεκαοκτώ ετών κατά τον νόμο, όταν στην πράξη, σε πάρα πολλές περιπτώσεις είναι αδύνατη η αξιολόγηση της ηλικίας του δράστη ιδιαίτερα κάτω από δύσκολες στην πράξη συνθήκες. Οι πολύπλοκες και σε πολλά σημεία αντιφατικές διατάξεις του Ν.3169/2003 στην ουσία είναι επιχειρησιακά ανεφάρμοστες. Πρέπει ο αστυνομικός, παραδείγματος χάρη τη νύχτα ή κάτω από σύγχυση, να διακρίνει αν ένας άνθρωπος δεκαεπτά ετών και έντεκα μηνών είναι ενήλικας ή δεν είναι ενήλικας (άρθρο 3 παρ.7γ ). Θα κριθεί με τις διατάξεις περί πραγματικής πλάνης;

>Πώς είναι δυνατόν ο αστυνομικός ο οποίος πρόκειται να χρησιμοποιήσει το όπλο του για εκφοβιστικό πυροβολισμό σε κατοικημένη περιοχή να προβλέψει την πιθανή πορεία της βολίδας μετά τον εξοστρακισμό σε παρακείμενα κτίρια; (άρθρο 3 παρ.7α )

>Οι διατάξεις του Ν.3169/2003 προβλέπουν ότι είναι Αντισυνταγματική ή προδήλως παράνομη διαταγή ανωτέρου για χρήση πυροβόλου όπλου και δεν αίρει τον άδικο χαρακτήρα της πράξης του αστυνομικού (άρθρο 3 παρ.9). Έτσι, υπάρχει ο κίνδυνος είτε να εκτελούν πλημμελώς τα καθήκοντά τους, φοβούμενοι ενδεχόμενη τιμωρία είτε σε λίγα χρόνια να γεμίσουν τα δικαστήρια με αστυνομικούς κατηγορούμενους.
(Ας αναλογιστούμε εδώ και το πόσο βοήθησε το περιγραφόμενο νομικό πλαίσιο στην αντιμετώπιση του επεισοδίου που κατέληξε στον θάνατο του Παύλου Φύσσα, σύμφωνα με τη μητέρα του θανόντος, αστυνομικοί ακούστηκαν να αναφέρουν «δεν τα βάζουμε με αυτά τα γομάρια», άρα, το μόνο μέσο εξισορρόπησης του όποιου πλεονεκτήματος δίνει η σωματική ρώμη, είναι ο οπλισμός του αστυνομικού).

>Έλλειψη Σκοπευτηρίων άσκησης των Αστυνομικών. Η εκπαίδευση των αστυνομικών τόσο στη σκοποβολή και στην αποκατάσταση και βελτίωση της σκοπευτικής ικανότητας, όσο και στην ψυχολογία των ειδικών συνθηκών και στον τρόπο δράσης υπό συγκεκριμένες καταστάσεις πίεσης. Είναι επιβεβλημένο ο αστυνομικός να είναι προετοιμασμένος για καταστάσεις στις οποίες θα πρέπει να λειτουργήσει υπό πίεση και να μην του προκληθούν συναισθήματα πανικού. Οι αστυνομικοί της πρώτης γραμμής (ΔΙ.ΑΣ, ΟΠΚΕ, Άμεση Δράση κ.λπ.) πρέπει να εκπαιδεύονται και να ασκούνται καθημερινά στη χρήση του όπλου τους.

>Οι διατάξεις του Ν.3169/2003 προβλέπουν ότι ο αστυνομικός έχει δικαίωμα να κάνει χρήση πυροβόλου όπλου και ανάλογα με τον στόχο της βολής, κλιμακώνεται εκτός άλλων περιπτώσεων και σε ακινητοποίηση, όταν στόχος είναι να πληγούν μη ζωτικά σημεία του σώματος του ανθρώπου και ιδίως των κάτω άκρων αυτού (άρθρο 1 παρ.δ). Γιατί η πολιτεία δεν εφοδίασε τους αστυνομικούς της πρώτης γραμμής (ΔΙΑΣ, ΟΠΚΕ, Άμεση Δράση κ.λπ.) με ειδικά όπλα ακινητοποίησης όπως γίνεται σε πολλά άλλα σύγχρονα κράτη;

Και στο σημείο αυτό εν τάχει καταθέτουμε τους εξής εύλογους προβληματισμούς μας:
Ο συγκεκριμένος νόμος πρέπει άμεσα να αναπροσαρμοστεί και να τροποποιηθεί ώστε και να είναι σαφέστερος και να δίνει μεγαλύτερη ευελιξία κινήσεων στους αστυνομικούς.
Οι αστυνομικοί όλων των υπηρεσιών πρέπει να εφοδιαστούν με μη φονικά όπλα (non-lethal weapons).

Ο αστυνομικός απαιτείται πρωτίστως να θωρακιστεί νομικά, ώστε να μπορεί απρόσκοπτα να κάνει την δουλειά του. Στο σημείο αυτό να υπογραμμίσουμε, πως εάν αληθεύουν οι φερόμενοι ως παρόντες αστυνομικοί της ΔΙΑΣ που ήταν παρόντες στο επεισόδιο που κατέληξε στη δολοφονία του Παύλου Φύσσα είχαν χρησιμοποιήσει τα όπλα τους (ρίχνοντας προειδοποιητικές βολές στον αέρα), ή εάν ο αντίπαλος γνώριζε ότι η πιθανότητα χρήσης του εάν το περιστατικό κλιμακωνόταν, τότε ίσως ο νεαρός να ήταν ακόμη ζωντανός…

Σε κάθε περίπτωση, η φυσική παρουσία τους εκεί (σύμφωνα με όσα έχουν λεχθεί, με την ΕΛΑΣ να δίνει κάπως διαφορετική εκδοχή) αποδείχθηκε απλώς διακοσμητική και δεν οδήγησε σε αποτροπή του μοιραίου. Δεν είναι δουλειά του αστυνομικού να παρακαλάει τις ομάδες των… θερμόαιμων με παραινέσεις του τύπου «διαλυθείτε μην αρχίσω τις προσαγωγές». Εάν η εμφάνιση αστυνομικού οργάνου συνεπαγόταν κατακόρυφη αύξηση της πιθανότητας να γίνει χρήση του όπλου σε περίπτωση μη ακαριαίας συμμόρφωσης με τη διαταγή σε αυτούς που συμπλέκονταν, πολλά θα είχαν εξελιχθεί διαφορετικά.

Πηγή Defence-Point

To εν λόγω κείμενο που δημοσιεύουμε πιο κάτω είναι ενυπόγραφο. Το έζησε και το διηγείται ένας δημοσιογράφος και έχει σημασία ότι δεν είναι ανώνυμο, πράγμα που θα μπορούσε να είναι και ψεύτικο.
Όταν το διαβάσει κανείς ίσως καταλάβει ότι είμαστε μια κοινωνία σε τεντωμένο σκοινί. Από τη μια έχουμε τους δολοφόνους Χρυσαυγίτες κι από την άλλη, έχουμε μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα φασισμού από παντού.

Πριν μερικές ημέρες γράφαμε για τον 18χρονο που έφαγε πολύ ξύλο στην Πάτρα επειδή κάποιοι τον είδαν στο διαδίκτυο με ελληνική σημαία. Κάποιοι ταύτισαν την ελληνική σημαία με τους Χρυσαυγίτες, επομένως αυτοί οι κάποιοι «ευαίσθητοι» έπρεπε να σαπίσουν στο ξύλο το νεαρό.

Τώρα, στο παρακάτω ενυπόγραφο κείμενο καταγράφεται μια ιστορία του γράφοντος ο οποίος… έκανε το λάθος να φορέσει μαύρα και να ξυρίσει τις λίγες τρίχες που του είχαν μείνει στο κεφάλι. Και με αυτή την… αμφίεση πήγε να πάρει το παιδί του σχολείο, μέχρι που τους την έπεσαν οι… αντιφασίστες. Αν μπορείς να πεις έτσι τέτοιους ανθρώπους. Διαβάστε και θα καταλάβετε:

«Πας να πάρεις την κόρη σου από το σχολείο της -φορώντας μαύρο μπλουζάκι και έχοντας σχεδόν ξυρισμένο κεφάλι- και δυο τύποι σου κάνουν face control…
Αν μου το έλεγε κάποιος άλλος και δε συνέβαινε σε μένα, μπορεί να θεωρούσα ότι υπερβάλλει. Όμως είναι …
αλήθεια, συνέβη σε μένα, το μεσημέρι της Παρασκευής.
Πήγαινα να πάρω την κόρη μου, η οποία σε πολύ λίγο θα τελείωνε το μάθημά της, με μια τυπική εμφάνιση για μένα – και όσους με ξέρουν: Μαύρα παπούτσια, σχεδόν μποτάκια -αφού στο μπάσκετ έχω «βγάλει» πολλές φορές τους αστραγάλους μου και πρέπει να προσέχω- τζιν παντελόνι χρώματος μπλε και μια μαύρη μπλούζα. Το κεφάλι μου είναι μονίμως κοντοκουρεμένο-ξυρισμένο, αφού κάνουμε χρόνια τώρα παρέα με την τριχόπτωση. Να συμπληρώσω ότι φορούσα και μαύρα γυαλιά ηλίου ή το θεωρείτε περιττό;
Περπατώ με γοργό βηματισμό, σε λίγο το πρωτάκι μου θα σχολάσει και ο μπαμπάς έπρεπε να βρίσκεται ήδη εκεί, και από το απέναντι πεζοδρόμιο ακούγεται μια βροντερή φωνή: «Επππ. Έλα εδώ, ρεεεε».
Προτού προλάβω να καταλάβω ποιος είναι και σε ποιον απευθύνεται φωνάζοντας, δυο τύποι, γύρω στα 35, έχουν διασχίσει τον δρόμο ανάμεσα στα αυτοκίνητα και έχουν βρεθεί μπροστά μου, κόβοντας το διάβα μου.
-Τι έγινε, ρε παιδιά; τους ρωτάω με αμήχανο χαμόγελο και χωρίς να έχω καταλάβει τι ακριβώς θέλουν από εμένα.
«Γιατί φοράς μαύρα, ρε; Γιατί έχεις ξυρισμένο κεφάλι; Είσαι φασίστας; Είσαι χρυσαυγίτης, ρε; εεε;», με ρωτάει με ολόκληρα κομμάτια ευγένειας ο ένας εκ των δύο, ο πιο κοντός, ενώ ο έτερος της παρέας -και πιο σωματώδης- ετοιμάζεται να με κάνει «επ’ ώμου, παρουσιάστε αρμ».
«Πέθανε ο πατέρας μου προχτές, ρε παιδιά, τι να φορέσω;», τους λέω την καλύτερη δυνατή δικαιολογία που θα μπορούσα να σκεφτώ εκείνη τη στιγμή, με μια ερμηνεία που ήταν για Όσκαρ και θα έκανε και τον πιο σκληρό άνθρωπο του κόσμου να λυγίσει και να δακρύσει.
Την ίδια στιγμή, μου ζητούν «συγγνώμη, ρε φίλε» και μου λένε να ζήσω να τον θυμάμαι, με ύφος παιδιού που μόλις το μάλωσαν, παραμερίζουν και φεύγω δίχως άλλες συζητήσεις, το θέμα έληξε εκεί – φιου!
Δε χρειάζεται να υπεραναλύσουμε το εν λόγω συμβάν. Ζούμε σε μια εποχή που από τη μία οι φασίστες προβαίνουν σε λογής τραμπουκισμούς -ενίοτε και μαχαιρώματα- ενώ από την άλλη μεριά μπορεί να γίνει δίκη προθέσεων και ποινικοποίηση των μαύρων ρούχων και των ξυρισμένων κεφαλιών που, φευ, μπορεί να ανήκουν και σε δημοκρατικούς πολίτες. Και όπως καταλαβαίνετε, στις δίκες αυτές δεν υπάρχει κανένα δικαστήριο, πουθενά οι ένορκοι, οι υποθέσεις εκδικάζονται στους δρόμους, βλέπε Άγρια Δύση.
Ζούμε παράξενες ημέρες, όπου όλα γύρω μας φαίνονται ύποπτα, καχύποπτα, όλοι πρέπει να ανήκουν κάπου, «ή είσαι μαζί μας ή είσαι εναντίον μας» κι εσύ συχνά πρέπει να επιλέξεις με ποιους είσαι. Κουράγιο και καθαρό μυαλό να ευχηθώ για τη στιγμή που θα κληθείς να απαντήσεις και, τελικά, να ψελλίσεις «ρε μάγκες, δεν είμαι με τους άλλους», για να ακούσεις το «εμείς, όμως, είμαστε οι άλλοι».
Ψυχραιμία χρειάζεται από όλους μας για να μην καταλήξουμε να γίνουμε κι εμείς σαν το άλλο άκρο που πολεμάμε – όχι με στιλέτα και μπουνιές, αλλά δια των λόγων μας. Τα «δύο άκρα» πρέπει να μην υφίστανται, ούτε καν ως θεωρία.
Ψυχραιμία, επίσης, επειδή ούτε μπορώ να αφήσω, πια, μπούκλες, ούτε να βγάλω τα μαύρα ρούχα από πάνω μου -κι ας είναι ζωντανός ο πατέρας μου- ούτε και θέλω, κιόλας. 
Σπύρος Σεραφείμ».

Τα συμπεράσματα δικά σας.



Ανταγωνισμό από την Τουρκία αναμένεται να αντιμετωπίσει σύντομα το λιμάνι του Πειραιά, μετά την κατασκευή του νέου λιμανιού (Asyaport) σε περιοχή πλησίον της Αλικαρνασσού στη θάλασσα του Μαρμαρά.

Η πρώτη φάση του νέου λιμανιού στην Τουρκία θα παρέχει τη δυνατότητα διαχείρισης 1 εκατ. εμπορευματοκιβωτίων ετησίως.

Αν και ο Πειραιάς ευελπιστεί να είναι ο πρωταγωνιστής στο διαμετακομιστικό εμπόριο σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, μετά τη συμφωνία με την Cosco για νέα επένδυση επέκτασης, εντούτοις κάτι τέτοιο δεν είναι καθόλου εύκολο.

Σε σχετική της έκθεση η Drewry Maritime Research επισημαίνει τον ανταγωνισμό που θα αντιμετωπίσει το μεγαλύτερο λιμάνι της Ελλάδας από το ανταγωνιστικό λιμάνι της Αλικαρνασσού.

Σημαίνοντα ρόλο στην εν λόγω επένδυση διαδραματίζει η ελβετικών συμφερόντων Mediterranean Shipping Company (MSC), δεύτερη μεγαλύτερη εταιρεία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων παγκοσμίως, η οποία είναι ένας από τους μεγαλύτερους πελάτες του Πειραιά και ιδίως της ΣΕΠ Α.Ε. (Σταθμός Εμπορευματοκιβωτίων Πειραιά), θυγατρικής της Cosco στην ελληνική αγορά. Η MSC ελέγχει το 70% του νέου λιμανιού, μέσω του λιμενικού της «βραχίονα», της Terminal Investment Ltd.

Σύμφωνα με δημοσίευμα Κυριακάτικης εφημερίδας, η εξέλιξη αυτή γεννά ερωτήματα αναφορικά με το κατά πόσο η MSC θα εξακολουθήσει να προτιμά τον Πειραιά ή αν θα επιλέξει το νέο λιμάνι της Τουρκίας για τις ανάγκες της. Σύμφωνα με την Drewry, εν πολλοίς αυτό θα εξαρτηθεί από τις διαπραγματεύσεις με τη ΣΕΠ και τη στάση των Κινέζων αναφορικά με επιμέρους λεπτομέρειες, όπως η διάρκεια της συμφωνίας μεταξύ των δύο πλευρών, όπως επίσης και το αν θα θέσουν ή όχι όρο για έναν ελάχιστο αριθμό εμπορευματοκιβωτίων που θα πρέπει να φέρνει η MSC στον Πειραιά.

Στο πλαίσιο αυτό, όμως, η Drewry επισημαίνει και την ευελιξία που διατηρούν οι μεγάλοι όμιλοι θαλάσσιων μεταφορών εμπορευματοκιβωτίων, όπως η MSC, ώστε να έχουν τη δυνατότητα να διοχετεύουν την κίνηση των εμπορευματοκιβωτίων που αφορούν σε διαμετακομιστικό εμπόριο από το ένα λιμάνι της Μεσογείου σε κάποιο άλλο, ανάλογα με το εκάστοτε συμφέρον τους.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα το ίδιο το λιμάνι του Πειραιά, όπου οι απεργιακές κινητοποιήσεις του 2008 είχαν ως αποτέλεσμα τη μείωση των εμπορευματοκιβωτίων από τα 1,37 εκατ. το 2007 σε μόλις 430.000. Ο λόγος ήταν ότι η MSC μετέφερε την κίνησή της από τον Πειραιά στο ιταλικό λιμάνι της Τζιόια Τάουρο στη νότια Ιταλία. Με την εξομάλυνση της κατάστασης και κυρίως με την εγκατάσταση της Cosco στο λιμάνι, η MSC αλλά και η Evergreen επέστρεψαν στον Πειραιά, φτάνοντας, το 2012, να συμβάλουν κατά 35% και 34% αντίστοιχα στη συνολική κίνηση εμπορευματοκιβωτίων της ΣΕΠ.

Αυτή ακριβώς η δυνατότητα των μεγάλων εταιρειών να μετακινούνται από λιμάνι σε λιμάνι, σε συνδυασμό με το νέο τουρκικό λιμάνι, που έχει σχεδιαστεί ως διεθνής διαμετακομιστικός κόμβος με ετήσια δυναμικότητα 2,5 εκατ. εμπορευματοκιβωτίων στην τελική του φάση, αναμένεται να υπονομεύσουν τη διαπραγματευτική ικανότητα της ΣΕΠ στο μέλλον, στην προσπάθεια των Κινέζων να προσελκύσουν μεγαλύτερη κίνηση εμπορευματοκιβωτίων.

Είναι λοιπόν προφανές ότι η ΣΕΠ αντιμετωπίζει σημαντικές προκλήσεις, ιδίως ενόψει των σχεδίων περαιτέρω ανάπτυξης των υποδομών στο λιμάνι του Πειραιά. Η νέα επένδυση για τη δημιουργία ενός ακόμη προβλήτα στο δυτικό τμήμα του σημερινού προβλήτα ΙΙΙ θα οδηγήσει στην εκτόξευση της ετήσιας δυναμικότητας του Πειραιά σε πάνω από 6 εκατ. εμπορευματοκιβώτια, έναντι 3,7 εκατ. εμπορευματοκιβωτίων σήμερα.

Διαβάστε επίσης:

Σε φιλικό διακανονισμό κατέληξαν ΟΛΠ και COSCO


Πηγή: Newsbomb




Για "πικρό φινάλε" στην πολιτική του σταδιοδρομία μιλά ο γερμανικός Τύπος

 (Πιο πικρό απ' το φαρμάκι που έσταζε η γλώσσα του όταν μιλούσε για την Ελλάδα, αποκλείεται...)

To FDP του Φίλιπ Ρέσλερ βιώνει ένα δράμα, "ένα πικρό τελείωμα της πορείας του", όπως αναφέρει η γερμανική εφημερίδα Bild.

Η απογοήτευση του αρχηγού Φίλιπ και της συζύγου του, Βίμπκε ήταν εμφανής στα πρόσωπά τους. Πληροφορίες της εφημερίδας αναφέρουν ότι ο "ζαλισμένος" Ρέσλερ, όπως σκιαγραφείται η ψυχοσύνθεσή του μετά τα αποτελέσματα των εκλογών, υπαινίσσεται ότι θα αποσυρθεί από την προεδρία του κόμματος των Φιλελευθέρων.

Βρισκόμενος στο Βερολίνο, ο Ρέσλερ βίωσε, σύμφωνα με το δημοσίευμα, "την απόλυτη καταστροφή". Οι Φιλελεύθεροι δε φεύγουν μόνο από την κυβέρνηση, φεύγουν και από τη Bundestag.

Το κόμμα έχασε περισσότερα από τα 2/3 των ψήφων του από τις εκλογές του 2009. Δεν κατάφερε, για πρώτη φορά από το 1949, να ξεπεράσει το 5% των ψήφων του γερμανικού λαού.

Η Bild αναφέρει ότι ο Γενικός Γραμματέας του FDP, Πάτρικ Ντέρινγκ έκανε έκκληση μέσω Twitter στους ψηφοφόρους του κόμματος να πάνε να ψηφίσουν κι ενώ απέμεναν 70 λεπτά με ανοικτές τις κάλπες, επειδή είχε δει τα πρώτα αρνητικά αποτελέσματα για τους Φιλελεύθερους, γεγονός εξόφθαλμα αμφιλεγόμενο!

Μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, τα επόμενα λεπτά της ζωής του Φίλιπ Ρέσλερ έμοιαζαν να είναι βγαλμένα από φιλμ νουάρ.

"Πάω να αναλάβω την πολιτική ευθύνη", φέρεται να είπε στη γυναίκα του. 

Κατόπιν, ήρθαν οι κάμερες. Έστρεψε το βλέμμα του μακριά από τους φακούς, το χαμήλωσε, έπιασε τη γυναίκα του από το χέρι και έφυγαν μαζί. "Μαζί έφυγαν από τη σκηνή", έγραψαν τα γερμανικά κανάλια που απαθανάτισαν ζωντανά το γεγονός. Η πολιτική καριέρα του Ρέσλερ έχει ένα δραματικό τελείωμα, έγραψε η Bild.

Φρίκη κυριεύει την ηγεσία του FDP, γράφει η Bild. Ο Ράινερ Μπρούντερλε δεν κρύφτηκε πίσω από το δάχτυλό του: 

"Αυτό είναι το χειρότερο αποτέλεσμα που είχαμε μέχρι τώρα. Δεδομένου του γεγονότος ότι ήμουν ο πρώτος υποψήφιος του κόμματος, παίρνω επάνω μου ολόκληρη την ευθύνη".

Οι μέχρι τώρα κυβερνητικοί εταίροι της Άνγκελα Μέρκελ έχασαν κάθε θέση, μετά την επαφή με τη γερμανική κοινή γνώμη που είχαν από καιρό απολέσει, όπως, άλλωστε, ήταν προδιαγεγραμμένο από τις δημοσκοπήσεις.

Πηγή: News.gr
-->

Παρθενογραφία 

Πήραν οι πένες φωτιά για το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας του Αναστασιάδη. Φρίκη, αίσχος, ντροπή, κατάντια και όλα τα ωραία ακούστηκαν. Προσβολή του νεκρού, προσβολή της δημοσιογραφίας, προσβολή της αξιοπρέπειας. Για τους εφημεριδάδες ήταν ένα χτύπημα κάτω από την μέση αν σκεφθεί κανείς πόσες φυλλάδες πούλησε ο Θέμος κρεμώντας τον Φύσσα στα μανταλάκια, πόσα κλικ έγιναν στην ηλεκτρονική του σελίδα και αυτοί δεν το μπόρεσαν.


Βέβαια, οι δημοσιογράφοι όλων των άλλων εντύπων έκαναν κάτι που είναι πιο αισχρό. Είτε παρήγγειλαν δημοσκοπήσεις για την πρόθεση ψήφου μετά την δολοφονία του Φύσσα, είτε δημοσιεύουν σήμερα κατά κόρον τις δημοσκοπήσεις με την φωτογραφία του Φύσσα, ζωντανό και χαμογελαστό, σε ένθετη φωτογραφία πάνω από τα ραβδογράμματα των δημοσκοπήσεων.



“Πόσο άλλαξε το ποσοστό της Χ.Α μετά την δολοφονία Φύσσα;”, είναι οι επικεφαλίδες που κοσμούν τα ολοσέλιδα των τυπικών και αξιοπρεπών εφημερίδων. Όχι, αυτοί δεν κρέμασαν στα μανταλάκια το κορμί του Φύσσα να ψυχορραγεί, αυτοί έβαλαν στην πλάστιγγα των εργοδοτών κομμάτων τους την αξία μιας ανθρώπινης ζωής για δούνε πόσο κόστισε. Κόστισε 2% και πού πήγε αυτό το 2%; Πήγε αριστερά, πήγε δεξιά, πήγε στον διάολο;


Από τη μια ο Θέμος ως ξεδιάντροπη τσούλα και από την άλλη οι σοβαροί του χώρου ως μοιρολογίστρες που κατά βάθος χαίρονται για τον θάνατο γιατί θα βγάλουν και το μεροκαματάκι τους από το σκηνικό του μοιρολογιού. Μυξοπαρθένες της δημογραφίας που θέλουν να κάνουν τα βίτσια τους αλλά συγκρατούνται γιατί ξέρουν ότι το καλύτερο αλισβερίσι γίνεται με την παρθενιά άθικτη.



Aπoρρίφθηκε το σύστημα CCIAS...

Του Μάνου Ηλιάδη

Με μια απόφαση-σκάνδαλο, το ΓΕΑ απέρριψε την υλοποίηση ενός εγκεκριμένου ήδη από τη στρατιωτική ηγεσία ελληνικής αναπτύξεως και χαμηλού κόστους αμυντικού συστήματος, το οποίο θεραπεύει τη μεγαλύτερη, αν όχι και τη μοναδική, απειλή την οποία αντιμετωπίζει η Ελλάδα από την Τουρκία, και συγκεκριμένως την απειλή που θα θέτουν σύντομα τα τουρκικά αεροσκάφη Stealth F-35 (τα πρώτα παραλαμβάνονται σε λιγότερο από δύο χρόνια), τα ήδη υπάρχοντα στο τουρκικό οπλοστάσιο χαμηλής ορατότητας μη επανδρωμένα αεροσκάφη HARPY και τα τουρκικής κατασκευής κατευθυνόμενα βλήματα μεγάλου βεληνεκούς. Πρόκειται για μια τερατώδη απόφαση για την οποία, σε περίπτωση μιας απεφευκτέας ελληνοτουρκικής συρράξεως και του βέβαιου αρνητικού για την Ελλάδα αποτελέσματος, αυτοί που την έλαβαν σίγουρα θα πρέπει να λογοδοτήσουν σε ειδικό δικαστήριο.

Για να γίνει αντιληπτή η έκταση της απαράδεκτης φύσεως της παραπάνω αποφάσεως, αρκεί να αναφερθούν εν συντομία ορισμένες μόνο βασικές παρατηρήσεις που αφορούν τον σύγχρονο πόλεμο. Πρώτον, ασχέτως της ισχύος μιας χώρας στη θάλασσα και στην ξηρά, ο πόλεμος κρίνεται αποκλειστικώς στον αέρα. Δεύτερον, όλοι οι τελευταίοι πόλεμοι κατέδειξαν ότι, για την επιτυχή έκβαση μιας στρατιωτικής επιχειρήσεως, απαραίτητη προϋπόθεση είναι η καταστολή της εχθρικής αεράμυνας, των δικτύων εγκαίρου προειδοποιήσεως, σταθμών διοικήσεως και ελέγχου κ.λπ. Τρίτον, για την καταστροφή των ανωτέρω χρησιμοποιούνται μέσα μη δυνάμενα να αντιμετωπισθούν από μια χώρα με συμβατικά αμυντικά συστήματα, λόγω αδυναμίας εντοπισμού τους από τα συμβατικά ραντάρ, δεδομένου ότι η απειλή τίθεται από βλήματα μακρού βεληνεκούς (κυρίως Tomahawk στην περίπτωση των Αμερικανών) και χαμηλής διακριτικότητας (Low observability) μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAV) και αεροσκάφη τεχνολογίας Stealth (π.χ. F-35), όλα φυσικά σε συνδυασμό με άλλα μέσα ηλεκτρονικού πολέμου.

Από τα παραπάνω μέσα, η Τουρκία διαθέτει ήδη τα προαναφερθέντα UAV καταστολής εχθρικής αεράμυνας HARPY, πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς, μία σειρά όπλων μακρού πλήγματος (stand-off weapons), με τα οποία είναι δυνατόν η καταστροφή στόχων από απόσταση ασφαλείας (εκτός βεληνεκούς της αντίπαλης αντιαεροπορικής άμυνας) και ως προανεφέρθη θα έχει σύντομα (από το 2015) και τα αεροσκάφη τεχνολογίας Stealth (F-35). Το αν σκοπεύει να τα χρησιμοποιήσει προκύπτει από δύο ασκήσεις που έγιναν μία το 2010 (κατά τη διάρκεια της ασκήσεως «Αnatolian Eagle») και Pence-2013, στις οποίες κατεστράφησαν ισάριθμοι σταθμοί ραντάρ από τα HARPY.

H απόκτηση των HARPY από την Τουρκία (104 συνολικά συστήματα) απασχόλησε και απασχολεί ακόμη σοβαρότατα την Π.Α. από το 2002, που έγινε γνωστή η παραλαβή τους από την Τουρκία, χωρίς να βρεθεί ουσιαστικά λύση (υπάρχει περιορισμένης αποτελεσματικότητας παραπλάνησή τους μέσω ψευδών σταθμών εκπομπής ακτινοβολίας ραντάρ). Ο λόγος, απλός: Τα ΗΑRPY, που έχουν αναπτυχθεί ειδικά για την καταστροφή ραντάρ (εγκαίρου προειδοποιήσεως, πλοίων, πυραυλικών αντιαεροπορικών συστημάτων που χρησιμοποιούν ραντάρ), παρουσιάζουν τις ίδιες δυσκολίες στην αντιμετώπισή τους, όπως και οι γνωστοί πύραυλοι αντι-ραντάρ (π.χ., ΗΑRM-High Antiaradiation Missile). Και τούτο διότι, επειδή τα συστήματα αυτά έχουν παθητικό σύστημα καθοδηγήσεως -δεν εκπέμπουν κάποια ακτινοβολία ώστε να είναι δυνατή η παρεμβολή τους-, αλλά έλκονται από την ακτινοβολία του εχθρικού ραντάρ, αφήνουν στον αντίπαλο μόνο δύο επιλογές: ή να συνεχίσει να λειτουργεί το ραντάρ, με αποτέλεσμα να καταστραφεί, ή να σταματήσει, με αποτέλεσμα ο αντίπαλος να μην έχει εικόνα. Για τις δυνατότητες αεροσκαφών τεχνολογίας Stealth, όπως τα F-35, δεν χρειάζεται να γίνει ειδική αναφορά εδώ. Αρκεί να αναφερθεί ότι για την αντιμετώπιση των τουρκικών F-35 η Π.Α. είχε εκπονήσει συγκεκριμένο πρόγραμμα αποκτήσεως σύγχρονων αεροσκαφών, το οποίο φυσικά δεν υλοποιήθηκε με ευθύνη της πολιτικής ηγεσίας.

Η εισαγωγή αεροσκαφών τεχνολογίας Stealth, πολλαπλώς διαφημισθέντων και ως «αόρατων», ή συστημάτων χαμηλής παρατηρησιμότητας όπως τα HARPY, με χρήση συνθετικών υλικών, ειδικών βαφών κ.ά. για μείωση του ίχνους τους από εχθρικά ραντάρ, καθώς και άλλων συστημάτων, επέφερε μια πραγματική επανάσταση στον σύγχρονο πόλεμο, και τούτο για ευνόητους λόγους: Γιατί, για να καταστραφεί μια απειλή αυτής της μορφής, θα πρέπει να εντοπισθεί από τα ραντάρ, πράγμα σχεδόν αδύνατο από τα συμβατικής τεχνολογίας ραντάρ. Τούτο οδήγησε στην εντατική έρευνα, με αποτέλεσμα να εμφανισθούν τα πρώτα παθητικά συστήματα εντοπισμού στόχων, όπως το τσεχικό VERA-E και το ουκρανικό Kolchuga. H εταιρία που κατασκεύαζε το πρώτο αγοράσθηκε σχεδόν αμέσως από αμερικανική εταιρία (για ευνόητους λόγους), ενώ αυτό της εταιρίας που κατασκευάζει το Kolchuga επιδείχθηκε προ ετών στην Ελλάδα, αλλά εγκαταλείφθηκε λόγω κόστους, δεδομένου ότι κάθε σύστημα κόστιζε περί τα 50.000.000 ευρώ και η ανάγκη καλύψεως του ελληνικού χώρου (35-40 συστήματα) ανέβαζε το κόστος σε απαγορευτικά επίπεδα (της τάξεως των 2 δισ. περίπου). Σημ.: υπάρχουν ακόμη δύο συστήματα, το αμερικανικό Silent Sentry και το γαλλικό Ηοmeland Alerter 100, με τα συστήματα αυτά να παρουσιάζουν συγκριτικά μειονεκτήματα και πλεονεκτήματα έναντι των πρώτων δύο, η αναφορά των οποίων παρέλκει εδώ.

Περιέργως, ή μάλλον ουδόλως έτσι, αν ληφθεί υπ’ όψιν το τεράστιο και φυσικά ανεκμετάλλευτο υψηλό επιστημονικό δυναμικό της χώρας, η απάντηση στο πρόβλημα εντοπισμού στόχων της παραπάνω κατηγορίας, προήλθε από μια ομάδα πέντε Ελλήνων επιστημόνων (των καθηγητών Αθ. Κωνσταντινίδη, Χρ. Σαραγιώτη, Κων. Πανούλα, Ιω. Κοσμίδη και Στυλ. Τριανταφυλλίδη). Η ομάδα αυτή ξεκίνησε, το 2006, ιδία πρωτοβουλία, ένα ερευνητικό πρόγραμμα κατασκευής ενός δικτύου παθητικών πολυστατικών ραντάρ -μη εντοπιζομένων από τον αντίπαλο!- για τον εντοπισμό στόχων χαμηλής διακριτικότητας (low obvervability-stealth), χωρίς κανένα από τα μειονεκτήματα όλων των παραπάνω, το οποίο, όπως ήταν φυσικό, τράβηξε αμέσως την προσοχή και το έντονο ενδιαφέρον της στρατιωτικής ηγεσίας.

Η εξέλιξη του προγράμματος

Το πρόγραμμα, έπειτα από μία δοκιμή για απόδειξη της αρχής λειτουργίας (proof of concept), εξελίχθη σε βαθμό που αποτέλεσε το αντικείμενο εγκωμιαστικών σχολίων τόσο της Π.Α. όσο και κυρίως του ΓΕΣ, το οποίο με δύο έγγραφά του, και συγκεκριμένως της 13/8/2010 και της 29/1/2010 (τα έχουμε) αναφέρεται:  

α) στο ιδιαίτερο ενδιαφέρον με το οποίο αναμένει την πρόοδο στον συγκεκριμένο τομέα έρευνας και αναμένει την παρουσίαση της τελικής μορφής του ερευνητικού έργου των πέντε επιστημόνων (έγγραφο 13/8/2010) και 
β) στο γεγονός ότι κατά την εκτίμησή του το σύστημα μπορεί να αποτελέσει πολλαπλασιαστή ισχύος, να παράξει στρατηγικό πλεονέκτημα και να συμβάλλει στην αποφυγή αιφνιδιασμού κ.λπ. (έγγραφο 29/12/10). Αυτά, μετά την ομόφωνη απόφαση εγκρίσεως για συνέχιση του προγράμματος από δύο ΣΑΣΠ (Συμβούλιο Αμυντικού Σχεδιασμού και Προγραμματισμού) και μία απόφαση του ΣΑΓΕ (Συμβούλιο Αρχηγών Γενικών Επιτελείων) στις 29/5/2010, η οποία χαρακτήρισε το πρόγραμμα.

Το εξωφρενικό αιτιολογικό της απόρριψης και η άμεση αντίδραση των ερευνητών

Το τι έγινε μετά μόνο στη σύγχρονη Ελλάδα, και μάλιστα αυτής της περιόδου, μπορούσε να γίνει. Γιατί στις 4 Σεπτεμβρίου η ηγεσία των Ε.Δ., με έγγραφό της προς τους πέντε ερευνητές και κατόπιν εισηγήσεως του ΓΕΑ (!), ακύρωσε όλες τις παραπάνω ομόφωνες αποφάσεις, εκ των οποίων η μία ήταν απόφαση ενός πρόσφατου ΣΑΓΕ! Το αιτιολογικό ήταν τόσο εξωφρενικό, που το παραθέτουμε αυτούσιο παρακάτω:

[…] «Η εν λόγω επιχειρησιακή απαίτηση», η ανάγκη, δηλαδή, ενός συστήματος που θα αποκαλύπτει και θα διευκρινίζει τις υφιστάμενες και μελλοντικές αεροπορικές απειλές, που θα διαθέτουν τα χαρακτηριστικά Low Probability of Intercept (σ.σ.: χαμηλή πιθανότητα εντοπισμού), Low RCS (σ.σ.: μικρή διατομή ραντάρ) και stealth «δεν μπορεί να καλυφθεί από ένα σύστημα συγκεκριμένης τεχνολογίας ή κατασκευαστικής φιλοσοφίας, αλλά από δυνατότητες ευρέος φάσματος» (σ.σ.: η τεχνικοφανής αοριστία για τη δικαιολόγηση μίας πραγματικής πομφόλυγας), «που θα καταστήσουν το Σύστημα Αεροπορικού Ελέγχου αποτελεσματικό τόσο στο σύγχρονο όσο και στο μελλοντικό περιβάλλον των αεροπορικών επιχειρήσεων».

«Από τα προαναφερθέντα καθίσταται σαφές ότι δεν υφίσταται ούτε μπορεί να διατυπωθεί (σ.σ.: Γιατί; Επειδή ορισμένοι είναι άσχετοι ή κινούνται από ύποπτα κριτήρια;) επιχειρησιακή απαίτηση της Π.Α. για απόκτηση «παθητικού συστήματος εντοπισμού στόχων».

Αυτή η εξωφρενική και εκτός πραγματικότητας απάντηση στους ερευνητές προκάλεσε την άμεση αντίδρασή τους, η οποία εκφράσθηκε με μία πεντασέλιδη επιστολή εντυπωσιακής σαφήνειας, ύφους, επιστημοσύνης, ανάμεικτης με αισθήματα ανακουφίσεως για την απαλλαγή τους από την επταετή περιπέτειά τους με το ΥΠΕΘΑ και ουχ ήττον διακριτικής ειρωνείας. Τούτο, όταν καλεί τους εισηγητές της αποφάσεως αυτής να εξηγήσουν, όχι στους επιστήμονες, αλλά ενώπιον πάσης αρμόδιας Αρχής, με ποιον τρόπο συστήνουν, πέραν αυτόν της ομάδας των ερευνητών, να αντιμετωπισθεί ο εντοπισμός απειλών όπως του F-15, του HARPY, ελικοπτέρων, να υποκατασταθεί η λειτουργία των συμβατικών ραντάρ όταν αυτά τεθούν εκτός ενεργείας, να διασφαλισθεί σαφής και διευκρινισμένη τακτική εικόνα σε ένα υψηλού βαθμού περιβάλλον Η/Π κ.λπ.

Είναι κρίμα που η δημοσίευση της παραπάνω επιστολής δεν είναι δυνατή λόγω χώρου, για να γίνει σαφέστερη η έκταση της εγκληματικής αυτής αποφάσεως. Την επιστολή, όμως, εκτός από τη στρατιωτική ηγεσία έχουν ο ΥΕΘΑ και η Επιτροπή Αμυνας και Εξωτερικών της Βουλής. Και εάν ο ΥΕΘΑ ή η επιτροπή δεν παρέμβουν εγκαίρως, αναζητώντας τους ανεγκέφαλους εισηγητές αυτής της αποφάσεως (σ.σ.: λόγω αποστρατείας τη χαρακτήρισε ανώτατος αξιωματικός) και τα πραγματικά αίτια πίσω από αυτήν, και σε κάθε περίπτωση την άμεση ανατροπή της, τότε θα είναι η σειρά του πρωθυπουργού Α. Σαμαρά να παρέμβει.

Εφημ. Δημοκρατία, 22/9/13


Πυρά κατά ριπάς έβαλε κατά του Ερντογάν ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης της Τουρκίας και επικεφαλής του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος CHP κ. Κιλιτσντάρογλου, στα Άδανα, σε συγκέντρωση με την ονομασία «Όχι στον πόλεμο», όπου επέκρινε συνολικά την Τουρκική κυβέρνηση.
Ο κ. Κιλιτσντάρογλου κατηγόρησε την κυβέρνηση για την πολιτική που ασκεί για τη Συρία και την Αίγυπτο και μεταξύ άλλων είπε πως αν θέλει ο Ερντογάν πόλεμο, να μη στείλει τα παιδιά του κόσμου, αλλά να στείλει τα δικά του παιδιά και ότι δε θα πρέπει να κάνει φωνασκίες πολέμου από την πλάτη του λαού.

"Στρατόπεδα της Αλ Κάιντα στην Τουρκία"
Επίσης κάλεσε τον Τουρκο Πρωθυπουργό να ρωτήσει το λαό εάν επιθυμεί την αιματοχυσία των μουσουλμάνων και είπε ότι στελέχη της Αλ Κάιντα κάνουν στρατόπεδα στο Χατάι, όπου γίνεται εκπαίδευση στα όπλα και αυτοί στη συνέχεια στέλνονται στη Συρία για να σκοτώνουν τους αδελφούς τους.

Ο κ. Κιλιτσντάρογλου, αναφερόμενος στην Αίγυπτο, είπε ότι στην πλατεία Ταχρίρ εκατοντάδες χιλιάδες άτομα ζήτησαν δημοκρατία και ελευθερία, αλλά ήρθε ο στρατός και τους έκοψε τη φωνή. Ακόμα τόνισε ότι ο ίδιος και το κόμμα του, ποτέ δεν υποστήριξε κάποιο μέρος του αιγυπτιακού λαού και πάντα έλεγαν ότι ο λαός της Τουρκίας και ο λαός της Αιγύπτου είναι αδέλφια.

"Κανένας γείτονας δεν καλημερίζει τον Ερντογάν"
Ακόμα κατηγόρησε και την κυβέρνηση, λέγοντας ότι είχε ανακαλέσει τον Πρέσβη της Τουρκίας στην Αίγυπτο και είπε πως στην εξωτερική πολιτική, αντί να λειτουργήσει η λογική, λειτουργούν μόνο τα αισθήματα, γίνονται λάθη αυτού του είδους. Συνεχίζοντας είπε ότι δεν έχει μείνει κανένας γείτονας τον οποίο ο Ερντογάν να μπορεί να καλημερίσει και ότι τελευταία, που μετέβη στην Αργεντινή, και εκεί ακόμα έγιναν διαμαρτυρίες εναντίον του. Και πρόσθεσε ότι ο Ερντογάν έγινε ο κλωτσοσκούφης της Μέσης Ανατολής και ότι γελοιοποιήθηκε παντού, κάτι το οποίο ενοχλεί και τον ίδιο.

"Τα χέρια και η γλώσσα του Ερντογάν είναι ματωμένα"
Ο κ. Κιλιτσντάρογλου είπε ότι και τα χέρια και η γλώσσα του πρωθυπουργού Ερντογάν είναι ματωμένη και ότι τα σύνορα ενός κράτους είναι η τιμή εκείνου του κράτους και η χώρα τα προστατεύει. Και αναφορικά με τη Συρία είπε ότι στα σύνορα των 900 χλμ με τη Συρία δε μπορεί να ελέγξει πλέον κανείς ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει. Ο κ. Κιλιτσντάρογλου τόνισε ότι ο Ερντογάν αποκαλούσε κάποτε τον Πρόεδρο της Συρίας, Άσαντ, «αδελφό» και πρόσθεσε «Τι έγινε τώρα και ο αδελφός Άσαντ έγινε εχθρός Άσαντ;

Πηγή OnAlert