Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

7 Οκτ 2013

Η δήθεν αυτοπεποίθηση και ψυχραιμία (για τις οποίες επαίρεται) «εγκατέλειψαν» χθες τον Ευάγγελο Βενιζέλο, ο οποίος κατελήφθη από αμόκ κατά της «δημοκρατίας», μετά τις αποκαλύψεις για τη διαχρονική εγκληματική δράση του ΠΑΣΟΚ εις βάρος της πατρίδας μας και της ελληνικής κοινωνίας...

Το πρωτοσέλιδο ρεπορτάζ της «κυριακάτικης δημοκρατίας», με τη σταχυολόγηση των 90+1 σημαντικότερων πολιτικών, οικονομικών αλλά και ποινικών κακουργημάτων που βαρύνουν το ΠΑΣΟΚ από το 1981 έως σήμερα, ανάγκασε τον κ. Βενιζέλο να φανερώσει τον πραγματικό (και βαθύτατα συμπλεγματικό και αντιδημοκρατικό) εαυτό του.

Ο άνθρωπος, ο οποίος (μετά τη «λίστα Λαγκάρντ», για την οποία νομίζει ότι δεν πλησιάζει η ώρα που θα λογοδοτήσει) κρατάει θαμμένο στο συρτάρι του και το πόρισμα για τη μαύρη τρύπα των 110.000.000 ευρώ στο ΠΑΣΟΚ, έχει μάλιστα το θράσος να εκτοξεύει απειλές.

Δίκην σατραπίσκου, λοιπόν, φαντασιώνεται ότι μπορεί να θέσει... εκτός νόμου την πιο μαχητική εφημερίδα του ελληνικού Τύπου, μην αντέχοντας την κριτική που του ασκεί!

Με ανακοίνωση που συνέταξε ο ίδιος και κυκλοφόρησε χθες το βράδυ από το γραφείο Τύπου του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Βενιζέλος (κατά τρόπο ανάλογο με το προ ημερών άθλιο, εξ Αμερικής, επιχείρημά του ότι όποιος τάσσεται κατά του Μνημονίου εξομοιώνεται με τη Χρυσή Αυγή) ισχυρίζεται ότι η «δημοκρατία» με το (χθεσινό) πρωτοσέλιδο δημοσίευμά της «ομολογεί την πλήρη σύμπλευσή της με τη Χρυσή Αυγή». Και -εμφανιζόμενος αφενός να ομιλεί εκ μέρους... της Ν.Δ. και αφετέρου να δίδει εντολές που δεν δικαιούται- καλεί σε μια έκρηξη βενιζέλειου ναπολεοντισμού «τα αρμόδια πολιτειακά όργανα να ελέγξουν η εφημερίδα αυτή που κινείται παράπλευρα με τη Χ.Α. και κάνει ψευτοεισοδισμό στη Ν.Δ. με επιλεγμένους κάθε φορά στόχους, ποια οικονομική κατάσταση και τι πηγές χρηματοδότησης έχει».

Μολονότι η καλύτερη απάντηση που του ταιριάζει είναι αυτή που παραπέμπει στη λαϊκή παροιμία για «τον κλέφτη και τον νοικοκύρη», πλανάται πλάνην οικτρά ο πρόεδρος του εξαερωμένου ΠΑΣΟΚ, αν νομίζει ότι με τους λεονταρισμούς, τις απειλές και τις διαστρεβλώσεις θα φοβίσει τη «δημοκρατία».

Αντιθέτως, ο ίδιος ομολογεί τον πανικό του και αναζητεί άλλοθι εν όψει του επερχόμενης πολιτικής εξαφάνισής του. Ο κ. Βενιζέλος, πριν καταλήξει στις ανοησίες περί Χρυσής Αυγής, δεν κρύβει την ενόχλησή του διότι, όπως γράφει, η «δημοκρατία» «επιδιώκει να εμφανίζεται ως αυθεντικός εκφραστής της Δεξιάς, εφαπτόμενος με κύκλους της Ν.Δ., την οποία -υποτίθεται- θέλει να προστατεύσει από τη συνεργασία με το “κακό” ΠΑΣΟΚ». Σε αυτήν ακριβώς τη φράση κρύβεται η απόγνωσή του, διότι γνωρίζει πολύ καλά ότι ο ίδιος και το κομματίδιό του διασώζονται όσο διαρκεί η (εξ ανάγκης) συνεργασία με τη Ν.Δ. Μόλις αυτή λήξει, θα σημάνει και η ώρα της τιμωρίας!

Ενδεικτικό της απέλπιδος προσπάθειάς του να δείξει ότι αυτός έχει το πάνω χέρι στις εξελίξεις είναι επίσης το γεγονός ότι κομπορρημονεί ότι το ΠΑΣΟΚ «πρώτο -και μόνο για μήνες ολόκληρους- έθεσε το ζήτημα (της Χ.Α.) που τώρα κυριαρχεί επιτέλους στον δημόσιο βίο» και γι' αυτό συμπεραίνει αυτάρεσκα ότι «κάρφος στον οφθαλμό της ηγεσίας του ναζιστικού μορφώματος και της εν λόγω εφημερίδας είναι φυσικά το ΠΑΣΟΚ...»



Τελικά έχουν βαλθεί να τινάξουν στο αέρα την ελληνική κοινωνία. Οι ανίκανοι διαχειριστές της κρίσης στην Καραγιώργη Σερβίας επιχειρούν τώρα να πατήσουν το «κόκκινο κουμπί», βάζοντας στο χέρι στους καταθετικούς λογαριασμούς (σε μισθούς, συντάξεις) των πολιτών αλλά και των επιχειρηματιών. Θα είναι η χαριστική βολή, που θα σημάνει το... τέλος για όσους προσπαθούν να επιβιώσουν σε μια οικονομία που δεν παίρνει ανάσα, την ώρα που τα λουκέτα πέφτουν βροχή, μεγαλώνοντας την ανεργία και την απελπισία.

Πόσο άσχετοι με το αντικείμενο μπορεί να είναι αυτοί οι «αρμόδιοι», όταν δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν ότι, αν κατάσχουν αδιακρίτως λογαριασμούς, το μόνο που θα επιτύχουν θα είναι να προκαλέσουν νέο σοκ στην ήδη νεκρή αγορά;

Διότι, αν αφαιρέσεις χρήματα από λογαριασμούς επιχειρηματιών (χρήματα που χρωστούν στην Εφορία), το μόνο που θα πετύχεις είναι ή να αποσύρουν, αν προλάβουν, τις καταθέσεις τους, μεγαλώνοντας το πρόβλημα στις τράπεζες, ή να τα δεσμεύσει το κράτος (εάν δεν τα φυγαδεύσουν) και να μην μπορούν να πληρωθούν εργαζόμενοι, συναλλασσόμενοι και ένας κύκλος, μικρός ή μεγάλος, που συνεργάζεται μαζί τους. Αποτέλεσμα, το ίδιο: ακόμη ένα κραχ στην αγορά, ακόμη ένα κραχ στην κοινωνία.

Για να μη μιλήσουμε για το τι θα συμβεί όταν ξεκινήσουν (όπως μάθαμε όχι μόνο η Εφορία, αλλά και οι δήμοι!) να εφορμήσουν στο κομπόδεμα των πολιτών.

Πρόκειται για μια παράνοια που επικρατεί στο υπουργείο Οικονομικών.

Αντί να διευκολύνουν τους πολίτες (που τους «έπνιξαν» με τα χαράτσια), φέρνοντας ρυθμίσεις για να πληρώνουν όσο μπορούν, τους παίρνουν -ως κοινοί λωποδύτες- τα μοναδικά χρήματα που τους έχουν απομείνει για να μπορέσουν να επιβιώσουν με αξιοπρέπεια.

Αν δεν συνέλθουν εγκαίρως ή εάν κάποιος δεν τους τραβήξει τα αυτιά, τότε οι επενδυτές όχι μόνο δεν θα έρθουν ποτέ, αλλά θα ακούν «Ελλάδα» και θα εξαφανίζονται.

Από την άλλη, οι Ελληνες θα κρύβουν όπου βρίσκουν τις όποιες οικονομίες τους και θα «γεμίζουν» τα σεντούκια. Τι άλλο χρειάζεται για να δουν, για να καταλάβουν ότι με τη φοροτρομοκρατία επί της κοινωνίας το μόνο που κάνουν είναι να τροφοδοτούν τα άκρα για την επόμενη μέρα...

















Του Πασχάλη Τσολάκη 
Τα γεγονότα που συντελούνται στην χώρα μας την μνημονιακή εποχή, έρχονται να δικαιώσουν απόλυτα τον παππού Καραμανλή, όταν σε ανύποπτο χρόνο είχε πει: «Η Ελλάς είναι ένα απέραντο φρενοκομείο»!

Όταν το παράλογο καταπνίγει την λογική, τότε καταργούνται τα πάντα. Αξίες, ιδέες, ηθική, ανθρωπισμός, νόμοι και κανόνες. Καταργείται η έννοια της δημοκρατίας, της πατρίδας, της οικογένειας, του ανθρώπου. Όλα ενοχοποιούνται ή απενοχοποιούνται, όλα επιτρέπονται ή απαγορεύονται, ανάλογα με τις επιθυμίες εκείνων που επιβλέπουν και διαχειρίζονται την τρέλα!

Φοράει ο έχων την τρέλα την στολή του Ναπολέοντα και ω, τι παράδοξο! Οι έχοντες την ασθένεια της κάθε περίεργης τρέλας, του αναγνωρίζουν τον τίτλο και του συμπεριφέρονται αναλόγως!

Φόρεσαν κάποιοι το φωτοστέφανο του σωτήρα και ω! το ίδιο παράδοξο! Οι πολίτες αποδέχονται τον τίτλο και προσκυνούν τον σωτήρα!

Για αυτό ίσως έγραψε ο ποιητής «Αν να κρατάς καλά μπορείς το λογικό σου, όταν τριγύρω σου όλοι τα ‘χουν χαμένα…»

Είναι γνωστό πως για την αντιμετώπιση της τρέλας χρησιμοποιούνται τα κατασταλτικά φάρμακα και σε περιπτώσεις η χρήση των αλυσίδων!

Η θεωρία των δύο άκρων, που καλλιεργεί η συγκυβέρνηση, τους εξυπηρετεί για να μπορούν να ελέγχουν τους «ασθενείς» για να χρησιμοποιούν τις αλυσίδες και τα ψυχοφάρμακα. Όποιος δεν συμφωνεί με τα μνημόνια, όποιος θέλει την Ελλάδα κυρίαρχη και ανεξάρτητη είναι εκτός συνταγματικού τόξου και επικίνδυνος για τα συμφέροντα της χώρας!

Ποιοι το επιχειρούν αυτό; Αυτοί που με τις πολιτικές τους έθρεψαν τον κάθε είδους φασισμό και τον γιγάντωσαν και αυτοί που χρεοκόπησαν την πατρίδα.

Γιατί το επιδιώκουν και θέλουν να το επιβάλλουν; Για να θεωρηθεί κάθε άλλη άποψη, κάθε διαμαρτυρία, ενάντια στα μνημόνια και στο ξεπούλημα της χώρας και του λαού, εκτός συνταγματικού τόξου!

Την νομιμότητα πλέον σε αυτήν την χώρα θα την εκφράζει η τρόικα και οι δανειστές, με επιτηρητές και εκτελεστές την συγκυβέρνηση.
Όποιος εναντιώνεται, θα χαρακτηρίζεται «χρυσαυγίτης» ή «άνομος» για να κατασταλεί κάθε αντίσταση της κοινωνίας.

Κανείς δεν έδωσε και δεν θα δώσει εντολή να ψάξουν που πήγε το ένα εκατομμύριο μάρκα που ομολόγησε πως πήρε ο Τσουκάτος. Κανείς δεν θα δώσει εντολή να ψάξουν ποιοι πήραν τις μίζες από την Siemens. Κανείς δεν θα δώσει εντολή να ψάξουν πώς και γιατί έφυγε σαν κύριος ο Χριστοφοράκος. Κανείς δεν θα δώσει εντολή ψάξουν ποιοι είναι στην λίστα Λαγκάρντ και σε άλλες λίστες, που βρήκαν τα λεφτά και πως τα φυγάδευσαν.

Κανείς δεν θα δώσει εντολή να ψάξουν τα δάνεια τον κομμάτων και την χρήση τους, ούτε τα θαλασσοδάνεια των βαρόνων των Μ.Μ.Ε, και των εφοπλιστών.

Κανείς δεν θα δώσει εντολή να ψάξει η δικαιοσύνη πως δημιουργήθηκε το χρέος.
Ποιοι πήραν τα λεφτά και που τα χρησιμοποίησαν.
Πως και γιατί μπήκαμε στο μνημόνιο.

Κανείς δεν θα δώσει εντολή να απολογηθούν όσοι κατάγγελλαν το μνημόνιο κι ύστερα γίνανε υμνητές του, ξεγελώντας και υφαρπάζοντας την ψήφο του πολίτη.

Κανείς δεν ρωτάει το Βενιζέλο ενώ δηλώνει ότι το μνημόνιο είναι προσβολή για την χώρα, γιατί το στήριξε και γιατί εξακολουθεί να το στηρίζει.
Κανείς δεν θα δώσει εντολή να ψάξει η δικαιοσύνη ποιοι και πως φάγανε τα λεφτά των ομολογιούχων. Ποιος και γιατί κούρεψε τα ασφαλιστικά ταμεία.

Χιλιάδες είναι τα ερωτήματα. Αλλά ακόμα και αυτές οι ερωτήσεις θα θεωρούνται πλέον εκτός συνταγματικού τόξου!

Νόμιμο θεωρείται μόνο αυτό το μόρφωμα των συγκυβερνητών. Είναι αυτοί που χαρακτηρίζουν το μνημόνια προσβολή για την χώρα και ταυτόχρονα το στηρίζουν με κάθε τρόπο!

Ένα ιδιόμορφο κομματικό μόρφωμα μας κυβερνά με πορεία που άλλοι χαράσσουν. Κι αυτό δεν το λένε ακραίοι, δεν το λένε οι εκτός συνταγματικού τόξου, αλλά το δήλωσε ο βουλευτής Κασαπίδης, ότι αυτή η Ν.Δ είναι ένα μόρφωμα. Χαμηλών τόνων πάντα ο αναφερόμενος βουλευτής, συντηρητικός και κοντά στο Σαμαρά που έσκασε στο τέλος από το ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ, είπε κι ένα όχι και διεγράφη! Αυτή η δήλωση όμως δε κάνει να ακούγεται!

Έχετε, έγραψε ο Σολζενίτσιν, εξουσία πάνω στους ανθρώπους μέχρι την στιγμή που τους πήρατε τα πάντα. Όμως από την στιγμή που τους αφήσατε χωρίς τίποτα, τότε τους χάσατε. Είναι ελεύθεροι!

Εχθρός για το σύστημα, την συγκυβέρνηση είναι εκείνοι που πάνε κόντρα στο δόγμα του μορφώματος «συμμόρφωση της μάζας». Όποιος δεν συμφωνεί και δεν συμμορφώνεται με τις υποδείξεις, θεωρείται εχθρός της δημοκρατίας. Της δημοκρατίας που κι αυτήν την κατάντησαν μόρφωμα οι δήθεν προστάτες της!

Οι Έλληνες, αυτή είναι η κουλτούρα τους, αγωνίζονται για την εθνική τους ανεξαρτησία, την απεξάρτηση από κάθε είδους καπηλευτές του πλούτου της χώρας και του μόχθου τους, αγωνίζονται για το δικαίωμα της ύπαρξης, την βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης, την δικαιοσύνη και την ελευθερία του ανθρώπινου προσώπου. Όταν όλα αυτά καταπατούνται από τους δυνατούς του κόσμου εναντιώνονται, αντιδρούν, παλεύουν, επαναστατούν.

Σε αυτή όμως την τάση, οι ισχυροί έχουν ένα ακόμα δυνατό όπλο. Τον διχασμό του λαού. Τα τρέχοντα γεγονότα δείχνουν καθαρά την τάση δημιουργίας εθνικού διχασμού. Ξέρουν καλά πως μια κοινωνία μπάχαλο είναι εύκολα διαχειρίσιμη.
Αλλιώς πως οι πολίτες θα μπαίνανε στην κατάψυξη την ώρα που το πετρέλαιο ναυτιλίας είναι στο αφορολόγητο!
Με διάφανο γύψο μας μπατάρουν!

Το να μην μπορεί ο πολίτης να πιστέψει αυτό που βιώνει, είναι ένα είδος πνευματικής τρέλας. Δηλαδή είναι για το τρελάδικο. Και στο τρελάδικο αναφέρθηκε παραπάνω, νομιμοποιείται η χρήση κατασταλτικών φαρμάκων και αλυσίδων!

Μια λύση είναι και η ποντιακή ατάκα. «Ο κοφόν θα γαμεί τον παλαλόν!» Ας την αναλύσει ο καθένας. (Ο κουφός θα πηδήσει τον τρελό).


Του Γιώργου Νούτσου

Είναι φαινόμενο των καιρών ; Είναι κάτι που αίφνης προέκυψε και μας εκπλήσσει με την ένταση της παρουσίας του; Είναι ελληνική και μόνο ιδιαιτερότητα;

Στο φαινόμενο Χρυσή Αυγή αναφέρομαι και κυρίως στον απλό κόσμο που προσέτρεξε με την ψήφο του να τη στηρίξει. Αναλύσεις επί αναλύσεων έχουν αναπτυχθεί τον τελευταίο καιρό από στελέχη κομμάτων, πολιτικούς αναλυτές και δημοσιογραφούντες δημοσιογραφίσκους, σε μια προσπάθεια να εξηγήσουν το φαινόμενο, την αντοχή του στο χρόνο, την ένταση των τελευταίων χρόνων, την επιρροή του στον κόσμο.

Δεν θα αρνηθώ πως η κρίση και τα παρακλάδια της, όπως η ανεργία, η φτώχεια, η αγωνία, η άκρατη απαισιοδοξία και η έλλειψη ελπίδας έπαιξαν και παίζουν ρόλο καταλυτικό. Δεν θα αρνηθώ, πως πολλές φορές η απογοήτευση και η παραίτηση, γεννούν «τέρατα», εφόσον κάθε άλλη επιλογή αποδεικνύεται ανύπαρκτη. Όμως, αυτές οι αιτίες και αφορμές, ενώ δικαιολογούν σε μεγάλο βαθμό την πολιτική συμπεριφορά αρκετών, δεν είναι ικανές με επάρκεια, να αιτιολογήσουν την διόγκωση ενός φαινομένου σαν κι αυτό, ούτε βέβαια να αποτελέσουν άλλοθι για την ακραία αυτή επιλογή εκατοντάδων χιλιάδων συμπατριωτών μας…

Άλλα είναι τα αίτια και προφανώς εντέχνως κεκαλυμμένα πίσω από την αδικία, την πείνα και την εξαθλίωση. Κοντά 500.000 κόσμου στήριξαν στις τελευταίες εκλογές τους εθνικιστές του Μιχαλολιάκου. Άκουσαν τα κηρύγματα της εθνικής μισαλλοδοξίας και προσέτρεξαν. Έδωσαν ψήφο εμπιστοσύνης στους υμνητές του ναζισμού κι ίσως πολλοί να επιμένουν να το κάνουν ακόμα και τώρα, παρά την καταιγιστική ροή των γεγονότων…

Από όλα αυτά, είναι σαφές πως κάτι άλλο τρέχει. Πως δεν αρκεί μόνο η οικονομική κατρακύλα για να τους οδηγήσει στον ακραίο και ολισθηρό αυτό δρόμο. Πως το κενό που αφήνει η συγκροτημένη σκέψη των νουνεχών συμπολιτών μας που αντιστέκονται στο απεχθές μόρφωμα, έρχεται και το καλύπτει μια ιστορικά, οικογενειακά και «κληρονομικά» αν θέλετε, ιδιαιτερότητα καταβολών, παραδοσιακών, ιδεολογικών και εμπειρικών, πάνω στις οποίες χτίζεται σιγά-σιγά το οικοδόμημα των νεοναζιστών στελεχών αλλά και απλών ψηφοφόρων!

Η πείνα και η ανεργία, η ατιμωρησία και η λάθρα λογική των «δικών μας παιδιών», δεν ωθούν τους πολλούς πενόμενους, άνεργους και οπαδούς της ηθικής περί την πολιτική, να φτάσουν στα άκρα. Γιατί γνωρίζουν καλά, πως οι ακραίες, χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο επιλογές, απλά δεν αποτελούν λύση. Τους ωθούν όμως στο να αναζητήσουν αλλαγή των λανθασμένων πολιτικών, να εκβιάσουν με τρόπους δημοκρατικούς ακόμα και την πτώση της κυβέρνησης, να αντιπαλέψουν με δυναμισμό ότι τους καταδυναστεύει τη ζωή, τους νεκρώνει το παρόν και τους εξαφανίζει το μέλλον. Κανείς δεν θα βρεθεί να τους κατηγορήσει για οτιδήποτε από όλα αυτά… Ίσα-ίσα που πολλοί θα προστρέξουν να συνδράμουν σε μια τέτοια δυναμική αντικυβερνητική, πατριωτική και φιλο-κοινωνική κατεύθυνση… Αυτός θα έπρεπε να είναι ο δρόμος μιας κοινωνίας που έχει φτάσει στα όρια της, που καταλαβαίνει πως πια με τους ρυθμούς αυτούς δεν έχει αύριο…

Στην περίπτωσή μας, κάτι τέτοιο ΔΥΣΤΥΧΩΣ δεν γίνεται… Η κοινωνία, η ανώνυμη μάζα, χάσκουσα και παραιτημένη, απλώς υπόκειται τα αποτελέσματα των βάρβαρων πολιτικών. Εκμαυλισμένη κυριολεκτικά από τους μετρ του επικοινωνιακού τυχοδιωκτισμού (βλ. ΜΜΕ), δείχνει να σέρνεται στα λασπόνερα, μη τολμώντας να ορθώσει ανάστημα, να αρθρώσει λόγο διεκδικητικό, να αντιπαλέψει το έξωθεν σερβιρισμένο, έντεχνα στοχευμένο και αντεθνικό σε μεγάλο βαθμό, εσμό εφαρμοσμένων πολιτικών…

Κι αντ΄ αυτών, «ξεφεύγουν» άλλοι… Εκείνοι, που στέργουν να στηρίξουν με την ψήφο τους και να συγκροτήσουν με την φυσική παρουσία τους τον καλοστημένο εθνικιστικό οχταρμά των Χρυσαυγιτών.

Επιτρέψτε μου απλά να πω, πως αυτοί οι άνθρωποι, δεν έχουν καμία απολύτως λογική δικαιολογία για την επιλογή τους αυτή. Όλα όσα ανέφερα πιο πάνω ως αιτίες γιγάντωσης της Χ.Α. δεν αρκούν για να πατήσουν πάνω της την ακραία επιμονή, την ώθηση σε πράξεις έκνομες και εγκληματικές, την αιτιολόγηση της βίας ως μέσου άσκησης πολιτικής, την επιδίωξη ανατροπής της κατεστημένης πολιτικής τάξης με αίμα, ρόπαλα, ύβρεις, μυστικούς στρατούς κι όλα τα σχετικά.

Το επίχρισμα της εξαθλίωσης, της αγανάκτησης, της εκδίκησης ως πλαισίου δράσης, είναι πλέον ιδιαίτερα σαθρό. Καταρρέει μέρα με τη μέρα και αφήνει να φανεί ο σκελετός του οικοδομήματος, που δεν είναι άλλος από τις εκάστοτε ακραίες, φασίζουσες, βασιλοχουντικές ή όποιες άλλες παρόμοιες καταβολές όσων υιοθετούν τέτοιες «πολιτικές» συμπεριφορές.

Όχι, φίλοι. Δεν είναι άμοιροι ευθυνών όσοι αβασάνιστα έριχναν όλο αυτό τον καιρό νερό στο νερόμυλο της Χ.Α. Το πολιτικό σύστημα, σπεύδει αρειμανίως και αγωνιωδώς να τους «αθωώσει» για τη μέχρι τώρα στάση τους. Άλλοι υποκριτές κι αυτοί. Δούλοι της ακόρεστης επιθυμίας τους για εξουσία, για μια ακόμα φορά, βαφτίζουν το κρέας ψάρι, μήπως και καμία νεοφασιστική «μαριδούλα» καθίσει και στο δικό τους ψηφοθηρικό «πιάτο»…! 
Όμως έτσι, δίνοντας άλλοθι σε ακραίες και όπως όλα δείχνουν συνειδητές πολιτικές συμπεριφορές, το μόνο που κάνουν είναι να προλειαίνουν το έδαφος για την επόμενη πολιτική και κοινωνική κρίση, οψέποτε αυτή προκύψει…! 
Η πραγματικότητα είναι μια και θα πρέπει άπαντες να την αποδεχτούν. Υπήρχε, υπάρχει και αν κάτι δραματικά δεν αλλάξει, θα συνεχίσει να υπάρχει «μαγιά» ακροδεξιών οπαδών στη χώρα μας. 
Δεν μιλώ για νεοναζιστές για να μην παρεξηγηθώ. Μιλώ για οπαδούς και ψηφοφόρους, που ύμνησαν την χούντα των Συνταγματαρχών, που στήριξαν την ΕΠΕΝ, το ΛΑΟΣ, την Εθνική Παράταξη και που πολύ εύκολα όπως φαίνεται παρασύρθηκαν από τις Εθνικιστικές διακηρύξεις της Χρυσής Αυγής, καθώς δεν κατάφεραν να αποκωδικοποιήσουν έγκαιρα το μήνυμα που εκπέμπονταν και παρέπεμπε σε λάτρεις του Χίτλερ, σε αρνητές του Ολοκαυτώματος, σε ομνύοντες στον αυτοκτονήσαντα Χίτλερ και την Εύα Μπράουν, σε υμνητές του Εθνικοσοσιαλισμού.

Δέχομαι πως παρά τις καταβολές τους, παραπλανήθηκαν. Και παραμένουν ευάλωτοι αν η πολιτική τάξη δεν φροντίσει με κατάλληλες πολιτικές να τους επαναφέρει στη λογική των συντεταγμένων πολιτικών επιλογών. 
Το στοίχημα είναι κρίσιμο και από αυτό σε μεγάλο βαθμό θα κριθεί, αν το φαινόμενο Χρυσή Αυγή ξεπεράστηκε οριστικά ή αν απλώς περιμένει εκείνον ή εκείνους που θα πάρουν τη σκυτάλη από τους νυν εκφραστές του Νεοναζισμού, θα επιλέξουν τον κατάλληλο δημοκρατικό μανδύα και σε εύθετο χρόνο θα ξαναεμφανιστούν μπροστά μας, διεκδικώντας και πάλι όλους εκείνους που χρόνια είχαν συνηθίσει μαζί να πορεύονται…

Στοίχημα λοιπόν… Με διακύβευμα ένα και μόνο… Την περιφρούρηση της κοινωνίας μας και των κατακτήσεων της, καθώς και την εξασφάλιση μιας τουλάχιστον αποδεκτής και αξιοπρεπούς διαβίωσης ει δυνατόν για το σύνολο των Ελλήνων…
Αν δεν πετύχει, να ‘στε σίγουροι πως πολύ σύντομα μια από τα ίδια θα μας περιμένει στη γωνία της ιστορικής συνέχειας λίγα χρόνια μετά…!


Ένας Λαός στο έλεος του Νεοφιλελευθερισμού.
Χωρίς ανάσες.
Χωρίς Δημοκρατία.

Ενας Λαός υποθηκευμένης Πατρίδας.
Με ξένους Κατακτητές και ντόπιους Συνεργάτες.

Ενας Λαός διαμελισμένος από τους ενόχους, συνενόχους, κοπρίτες και λαμόγια.
Τους Εχοντες και Κατέχοντες.
Τον Πλούτο και την Ενημέρωση.

Με μνημονιακή κυβέρνηση μιάς Συμμορίας.
Αρχάγγελο Λιτότητας, Εξαθλίωσης και Υποταγής.
Με ζυγισμένες κοινωνικές "ευαισθησίες".
"Κυβέρνηση μακράς πνοής".

Με αντιπολίτευση διστακτική, γραφική, αναποτελεσματική.
Παλαιών προδιαγραφών.
Προδιαγραφών Ανοχής, Σιωπής και Ώριμου φρούτου.
"Αντιπολίτευση μακράς διαδρομής"...




Από τις μέχρι τώρα εξελίξεις στην Τουρκία, διαπιστώθηκε ότι σε θέματα εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής ο Τayyip Erdoğan εφαρμόζει μια τακτική αποπροσανατολισμού των αντιπάλων του ακολουθώντας τα εξής βήματα: 
αρχικά, συγχρονίζεται με τα γεγονότα, στη συνέχεια αναδιπλώνεται όταν πιέζεται χωρίς να προβαίνει σε σημαντικές παραχωρήσεις και τέλος, αντεπιτίθεται όταν οι συγκυρίες το επιτρέπουν. 
Εξάλλου, τα μέτρα εκδημοκρατισμού που ανακοίνωσε ο Τούρκος πρωθυπουργός στις 30-9-2013, μετά από 11 χρόνια στη διακυβέρνηση της χώρας, αποτελούν ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα της μεθοδολογίας του, με αποτέλεσμα πολλοί Τούρκοι να τα θεωρήσουν ως ελεημοσύνη και άλλοι ως “το τέλος του έθνους-κράτους”, δεδομένου ότι αυτά συντάχθηκαν για να ικανοποιήσουν αποκλειστικά τις πολιτικές, πολιτιστικές και κοινωνικές απαιτήσεις της συντηρητικής και ισλαμικής πτέρυγας του κόμματός του.
Επίσης, θα πρέπει να επισημανθεί ότι η προετοιμασία των μέτρων αυτών άρχισε στο τέλος Ιουνίου 2013, αμέσως μετά την εμφάνιση του φαινομένου Gezi. Συνεπώς, πρόκειται για μια αναδίπλωση της κυβέρνησης, η οποία δεν θα είχε πραγματοποιηθεί εάν δεν είχαν προηγηθεί οι εν λόγω αναταραχές που επεκτάθηκαν σε όλη την τουρκική επικράτεια.

Συγκεκριμένα, στον πρόλογο του ο Erdoğan, ανέφερε τα εξής:

«Εκφράζω από εδώ την εθνική μας ευγνωμοσύνη σε όλους αυτούς που αγωνίσθηκαν για τη μεγαλοσύνη, την ανάπτυξη, τον εκδημοκρατισμό και την ανεξαρτητοποίηση της Τουρκίας. Από τον μαχητή Mustafa Kemal, στον αείμνηστο Adnan Menderes που παραμένει ζωντανός στη μνήμη μας ως εθνομάρτυρας της Δημοκρατίας. Από τον υπέρμαχο των αλλαγών αείμνηστο Turgut Özal μέχρι τον αείμνηστο Erbakan ο οποίος αφιέρωσε όλη τη ζωή του για την ανεξαρτητοποίηση της Τουρκίας. Αυτό το πακέτο εκδημοκρατισμού ούτε είναι το πρώτο ούτε και το τελευταίο που θα ανακοινώσουμε. Αυτό έχει ως στόχο να εκσυγχρονίσει τα, μεταρρυθμιστικού χαρακτήρα, βήματα του ιδρυτού της Δημοκρατίας μας Atatürk και να φέρει την Τουρκία στο επίπεδο των σύγχρονων πολιτισμών. Φυσικά, το πακέτο που θα ανακοινώσουμε δεν θα σώσει την Τουρκία από όλα τα δεσμά και δεν θα καθαρίσει όλα τα υπολείμματα. Ωστόσο, αυτό αποτελεί ένα πολύ σημαντικό σημείο για να φθάσουμε στον τελικό στόχο. Στην Τουρκία δεν υφίσταται κανένα πρόβλημα διαμελισμού και κατακερματισμού. Στην Τουρκία υφίσταται το πρόβλημα της αντιπολίτευσης. Η αντιπολίτευση πρέπει να συμπεριφέρεται σύμφωνα με το όραμα της Τουρκίας που αναπτύσσεται και μεγαλουργεί. Επίσης, αυτή πρέπει να αλλάξει το λόγο της, το ύφος της και τον τρόπο ενάσκησης της πολιτικής της. Ενώ βρισκόμαστε στο 2013, είναι μεγάλη ατυχία για την Τουρκία, τη δημοκρατία μας και την αντιπολίτευση να μένουμε καθηλωμένοι στη στιγμή που σταμάτησε το ρολόι στο πραξικόπημα του 1960. Το πακέτο αυτό δεν αποτελεί προϊόν συνδιαλλαγής. Μπορεί να υπάρχουν προβλήματα, δυσφορίες, ανησυχίες, διαφορετικές πολιτικές απόψεις, ιδεολογίες, γλώσσες, φρονήματα, θρησκευτικά δόγματα, και τρόποι ζωής. Όμως υπάρχει ένα κοινό σημείο: όλοι βρισκόμαστε μέσα στο ίδιο καράβι και πηγαίνουμε στην ίδια κατεύθυνση, στο ίδιο λιμάνι και στον ίδιο στόχο της μεγάλης Τουρκίας.»

Στη συνέχεια, ο Τούρκος πρωθυπουργός ανακοίνωσε το πακέτο των μέτρων, τα οποία διακρίνονται σε δύο κατηγορίες: στα μέτρα που προϋποθέτουν νομοθετική ρύθμιση και στα αντίστοιχα που απαιτούν διοικητικές αποφάσεις. Στην πρώτη κατηγορία περιλαμβάνονται: α. Η έναρξη συζήτησης για αλλαγή του εκλογικού νόμου και η μείωση του εκλογικού ορίου από το 10% στο 5%. Αυτό αποτελεί πάγιο αίτημα του μεγαλύτερου μέρους της τουρκικής κοινωνίας, θα επιφέρει σοβαρές αλλαγές στην ισορροπία των πολιτικών δυνάμεων και θα αλλάξει το μέλλον των κομμάτων, από τα οποία τo κόμμα CHP της αξιωματικής αντιπολίτευσης και το εθνικιστικό κόμμα ΜΗΡ θα υποστούν μεγάλες απώλειες, σε αντίθεση με το ΑΚΡ και το κουρδικό κόμμα BDP που θα έχουν σημαντικά οφέλη. Ειδικότερα δε, θα αναδιαταχθεί η ηγεμονία της δεξιάς υπέρ του ΑΚΡ δημιουργώντας σοβαρό ρήγμα στην εθνικιστική αντιπολίτευση. β. Παροχή κρατικής επιχορήγησης στα κόμματα που το εκλογικό ποσοστό τους είναι 3% από το από 7% που ισχύει. γ. Άρση εμποδίων για δημιουργία νέων κομμάτων. δ. Δυνατότητα συμμετοχής όλων των πολιτών που έχουν το δικαίωμα του εκλέγειν στα πολιτικά κόμματα, συμπεριλαμβανομένων των δικαστικών, στρατιωτικών και αστυνομικών. ε. Τα πολιτικά κόμματα και οι υποψήφιοι των κομμάτων θα μπορούν να χρησιμοποιούν διάφορες γλώσσες κατά τις συγκεντρώσεις τους σε όλη την επικράτεια και σε κάθε χρονική περίοδο. στ. Αύξηση των ποινών κατά 1-3 έτη για τα αδικήματα που διαπράττονται από πολιτικά, ιδεολογικά, γλωσσικά, θρησκευτικά, εθνικιστικά και ρατσιστικά αίτια. ζ. Τροποποίηση του νόμου περί συγκεντρώσεων-διαδηλώσεων και συγκρότηση ειδικής επιτροπής η οποία θα συντονίζει τις επιχειρήσεις της αστυνομίας εφόσον απαιτηθεί. Υπόψη ότι οι διαδηλώσεις που πραγματοποιούνται σε ανοικτούς χώρους πρέπει να σταματούν μια ώρα πριν τη δύση του ηλίου, ενώ όταν αυτές πραγματοποιούνται σε κλειστούς χώρους παρατείνεται η διάρκεια τους κατά μια ώρα με περάτωση την 24.00 ώρα. η. Τροποποίηση του νόμου περί της λειτουργίας ιδιωτικών σχολείων με στόχο την δυνατότητα παροχής εκπαίδευσης σε διαφορετικές γλώσσες και διαλέκτους στα ιδιωτικά σχολεία. Τις γλώσσες και διαλέκτους θα ορίσει το υπουργικό συμβούλιο άμεσα. θ. Άρση της απαγόρευσης χρήσης των γραμμάτων Q, X και W που περιλαμβάνονται στο κουρδικό αλφάβητο, χωρίς όμως να τροποποιείται το αντίστοιχο τουρκικό. ι. Μετά από σχετική πρόταση της τοπικής αυτοδιοίκησης θα υπάρχει η δυνατότητα αλλαγής των ονομάτων χωριών που έχουν αλλάξει μετά το 1980, με πρόβλεψη στην αλλαγή αυτή να περιλαμβάνονται και τα ονόματα δήμων και πόλεων. ια. Νομοθετική ρύθμιση για την προστασία των προσωπικών δεδομένων. ιβ. Μετονομασία του πανεπιστημίου της πόλεως Nevşehir (Νεάπολη Καππαδοκίας) σε πανεπιστήμιο Hacı Bektâş-ı Veli. [1] Φυσικά, αυτό δεν ικανοποιεί ούτε στο ελάχιστο τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι αλεβήτες, οι οποίοι προσδοκούσαν στην επίσημη αναγνώριση των τόπων λατρείας τους cemevi. Μάλιστα, ο Τούρκος αρθρογράφος Rasim Ozan Kütahyali ανέφερε ότι, όπως η πλειονότητα των αλεβητών έκανε το λάθος να συμπαραταχθεί με τον κεμαλισμό για να προστατευθεί από τους θρησκευόμενους σουνίτες, το ίδιο λάθος κάνει και ένα σημαντικό μέρος των θρησκευόμενων σουνιτών οι οποίοι καταπατούν τα δικαιώματα των αλεβητών και τους αντιμετωπίζουν όπως τους κεμαλιστές (εφημερίδα Sabah/03-10-2013). Ακολούθως στην δεύτερη κατηγορία των μέτρων περιλαμβάνονται: α. Η τροποποίηση του νόμου για άρση της απαγόρευσης της μαντίλας για τους δημοσίους υπαλλήλους, με εξαίρεση τους δικαστικούς και τα στελέχη των ενόπλων δυνάμεων και της αστυνομίας. β. Επιστροφή της ακίνητης περιουσίας της μονής Mor Gabriel (Deyrulumur) που βρίσκεται πλησίον της πόλεως Mardin και ανήκει στη μειονότητα των Ασσυρίων. [2] γ. Κατάργηση του καθημερινού μαθητικού όρκου στα δημοτικά σχολεία. Ο όρκος αυτός τέθηκε σε εφαρμογή το 1933 και επιμελήθηκε από τον τότε υπουργό Εθνικής Παιδείας Reşit Galip. Μετά το 1972 και 1997 έγιναν ορισμένες διαφοροποιήσεις στο κείμενο του και το 2012 καταργήθηκε η ανάγνωσή του στα σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. δ. Συνέχιση του οικιστικού προγράμματος για τους Ρομά στην Αδριανούπολη, στο Çanakkale, στη Sakarya και στη Bursa. Τέλος, θα ιδρυθεί Ινστιτούτο Γλώσσας και Πολιτισμού των Ρομά, ενώ για το θέμα της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης και ελληνικού πανεπιστημίου στην Κωνσταντινούπολη δεν έγινε καμία αναφορά. Σημειωτέον ότι, στις 21-09-2013 σε δημοσίευμα της εφημερίδας Hürriyet είχε αναγραφεί ότι βρίσκονται σε εξέλιξη οι διαδικασίες για ίδρυση ελληνικού πανεπιστημίου στην Κωνσταντινούπολη που θα δέχεται σπουδαστές από το εξωτερικό και στο οποίο η εκπαίδευση θα πραγματοποιείται στα αγγλικά, ενώ επιπρόσθετα θα διδάσκονται ελληνικά και τουρκικά. Στη συνέχεια, στις 24-09-2013 ο Τούρκος αρθρογράφος Hasan Celal Güzel της εφημερίδας Sabah γνωστοποίησε ότι για να επαναλειτουργήσει η Θεολογική Σχολή της Χάλκης και να ιδρυθεί ελληνικό πανεπιστήμιο, η Ελλάδα θα πρέπει να αποδεχθεί τα εξής: Αρχικά να ιδρυθούν ισλαμικά λύκεια Imam-Hatip στην Κομοτηνή και στην Ξάνθη. Στη συνέχεια να ιδρυθεί τουρκικό πανεπιστήμιο στη Δυτική Θράκη στο οποίο θα υπάρχει Σχολή Ισλαμικών Σπουδών. Τέλος, εφόσον υλοποιηθούν όλα προαναφερθέντα θα επιτραπεί η ίδρυση ελληνικού πανεπιστημίου υπαγόμενου στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης.

Φυσικά, ο Erdoğan γνωρίζει πολύ καλά ότι, για να γίνει η Τουρκία ένα σύγχρονο κράτος θα πρέπει να προβεί σε ριζικές δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις. Από τη στιγμή όμως που αυτός διαπίστωσε ότι άρχισε να αμφισβητείται ο ηγεμονικός του ρόλος ενδιαφέρθηκε περισσότερο για τη διατήρηση της εκλογικής δύναμης του κόμματος του και λιγότερο για τον εκδημοκρατισμό της Τουρκίας. Αναφορικά δε, με τις συνεχείς επικλήσεις του στον Menderes, τον Özal και τον Erbakan, ο έγκριτος Τούρκος αρθρογράφος Hasan Cemal ήταν ιδιαίτερα αποκαλυπτικός στο άρθρο του με τίτλο: Πόσο δημοκράτες ήταν ο Menderes, ο Özal και ο Erbakan και πόσο δημοκράτης είναι ο Kılıçdaroğlu (σ.σ. αρχηγός του κόμματος CHP της αξιωματικής αντιπολίτευσης) με τον Erdoğan; Συγκεκριμένα ο Cemal αναγράφει τα εξής:

«Δεν πρόκειται να υπάρξει εκδημοκρατισμός, εφόσον, την στιγμή που ανακοινώνονται τα αντίστοιχα μέτρα, επιδιώκεται η φίμωση διαφορετικών απόψεων. Αφού ο Erdoğan στην ομιλία του μνημονεύει τον Menderes, τον Özal και τον Erbakan σίγουρα αναθεματίζει τους πραξικοπηματίες. Όμως αυτά τα ονόματα πρέπει να τα κοιτάξουμε από μια επικριτική σκοπιά. Ο Menderes, ο Özal και ο Erbakan πόσο δημοκράτες ήταν; Επίσης υπάρχει πρόβλημα με την αντιπολίτευση. Το CHP συνεχίζει να βάζει ξύλα κάτω από το καζάνι της πολιτικής. Ο πρωθυπουργός Erdoğan, ειδικά μετά τα επεισόδια στο Cezi, αποκαλεί πραξικοπηματίες όλους εκείνους που δεν έχουν τις ίδιες απόψεις με αυτόν. Ειδικά δε, τους προσομοιάζει με τους πραξικοπηματίες της 27ης Μαΐου 1960.[3] Υποστήριξες το Gezi, είσαι πραξικοπηματίας. Επέκρινες τη διαδικασία επίλυσης του κουρδικού, είσαι πραξικοπηματίας. Με αυτόν τον τρόπο, πως είναι δυνατόν να υπάρξει η έννοια της δημοκρατίας; Για να δείξεις ότι δεν είσαι πραξικοπηματίας θα πρέπει να σιωπήσεις και να το βουλώσεις. Πόσο δημοκράτης ήταν ο Menderes; Το κόμμα Demokrat Parti (του Menderes) όταν ήταν στην εξουσία τη δεκαετία του 1950 δεν αποπειράθηκε να συντρίψει την αντιπολίτευση με τη νοοτροπία “η πλειοψηφία στις κάλπες ισοδυναμεί με δημοκρατία”; Αυτός δεν σεβάστηκε καθόλου την ανεξαρτησία του τύπου και άνοιξε τις πύλες των φυλακών για τη δημοσιογραφική κοινότητα. Ο αείμνηστος Özal; Αυτός δεν υποστήριξε φανερά τις πολιτικές απαγορεύσεις που ετέθησαν από το στρατιωτικό πραξικόπημα της 12-09-1980; Ο αείμνηστος Erbakan πόσο δημοκράτης ήταν; Ο αρχηγός και τα ηγετικά στελέχη του ΑΚΡ δεν αποκόπηκαν από το Χότζα (σ.σ. εννοεί τον Erbakan) μετά το πραξικόπημα της 28-07-1997; Δεν τον επέκριναν υπερβολικά για θέματα δημοκρατίας; Δεν αποποιήθηκαν την Millî Görüş (Εθνική Αντίληψη); Τώρα υπάρχει το εξής ερώτημα: Έκανες όλες αυτές τις επικρίσεις; Θα αποκοπείς από τους πραξικοπηματίες και από την δημοκρατία; Υπάρχει τέτοια ανοησία; Η αλήθεια είναι αυτή: Και τον Menderes επικρίνεις και εναντιώνεσαι στην 27 Μαΐου. Και τον Erbakan επικρίνεις και λες όχι στην 28 Φεβρουαρίου. Και τα αρνητικά του Özal διερευνάς μέσω ανακριτικής διαδικασίας. Αυτή είναι σωστή συμπεριφορά; Στη Τουρκία υπάρχει πρόβλημα εξουσίας. Επίσης υπάρχει και πρόβλημα αντιπολίτευσης, το οποίο είναι αρκετά μεγάλο.»

Από τα παραπάνω καθίσταται σαφές ότι είναι απολύτως δικαιολογημένη η τουρκική κοινωνία που αντιμετωπίζει με καχυποψία την πρόθεση του Erdoğan να αλλάξει τη συνταγματική αρχή «το έθνος του κράτους» σε «κράτος του έθνους», δεδομένου ότι η δημοκρατική του ατζέντα από το 2002 έως το 2013 ήταν ιδιαίτερα ανεπαρκής. Μπορεί να υπάρχει μια Τουρκία που μεταμορφώνεται, που ανοίγεται διεθνώς και αστικοποιείται, όμως δεν υπάρχει καμία Τουρκία που να εκδημοκρατίζεται (σ.σ. Τούρκος δημοσιογράφος Fuat Keyman, εφημερίδα Milliyet/28-09-2013). Επίσης, ένας άλλος παράγοντας που ισχυροποιεί την καχυποψία αυτή είναι το γεγονός ότι οι μεταρρυθμίσεις του Erdoğan δεν γίνονται με απόλυτα δημοκρατικά κριτήρια και έχουν λάβει τη μορφή ενός «πάρε-δώσε», της τουρκικής κυβέρνησης από τη μια πλευρά, και των ακόλουθων συνιστωσών από την άλλη, οι οποίες ενέχουν κινδύνους αποσύνθεσης του ενιαίου χαρακτήρα της Τουρκικής Δημοκρατίας: συντηρητισμός, κοσμικισμός, εθνικισμός, πολιτικές ταυτότητες και εθνικές-θρησκευτικές μειονότητες. Φυσικά, αυτό θα έχει ως συνέπεια την έτι περαιτέρω θωράκιση των διαχωριστικών γραμμών μεταξύ των παραπάνω συνιστωσών και θα αυξηθεί ο κίνδυνος συγκρούσεων και διαμελισμού της χώρας.

[1] Ο Hacı Bektâş-ı Veli (1209-1271) γεννήθηκε στη Horasan Nişabur, θεωρείται ως ηγετική μορφή των αλεβητών και το πραγματικό του όνομα ήταν Seyid Muhammed bin Seyyid İbrahim Ata. Ήταν ποιητής και μυστικιστής. Είχε αποκτήσει τον σεβασμό των υπηκόων και των Σουλτάνων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ενώ οι γενίτσαροι γαλουχήθηκαν με τις αρχές του Bektaşîlik (Τάγμα των Μπεκτασίδων).
[2] Ο πληθυσμός των Ασσυρίων της άνω Μεσοποταμίας (Tur Abdin , Hakkari , Van , Siirt της σημερινής νοτιοανατολικής Τουρκία και της Urmia του σημερινού βορειοδυτικού Ιράν) είχε εκτοπιστεί δια της βίας και σφαγιάστηκε από Οθωμανικές (Τουρκικές) και κουρδικές δυνάμεις μεταξύ 1914 και 1920 κατά τον ίδιο τρόπο όπως οι Αρμένιοι και οι Έλληνες. Οι εκτιμήσεις σχετικά με το συνολικό αριθμό των νεκρών είναι ποικίλες. Σύγχρονες εκθέσεις εκτιμούν τον αριθμό των νεκρών στις 250.000. Ορισμένες πηγές που δεν διαθέτουν λεπτομερή στατιστικά στοιχεία υποστηρίζουν μέχρι και 750.000 νεκρούς. Η γενοκτονία των Ασσυρίων πραγματοποιήθηκε στο ίδιο πλαίσιο με την γενοκτονία των Αρμενίων και την γενοκτονία των Ποντίων. Σε αυτά τα γεγονότα, περίπου τρία εκατομμύρια Χριστιανοί της Συριακής, Αρμενικής και της Ελληνικής εκκλησίας δολοφονήθηκαν από το καθεστώς των Νεότουρκων. http://el.wikipedia.org.
[3] Πρόκειται για το πρώτο στρατιωτικό πραξικόπημα που έγινε στην Τουρκία στις 27-05-1960, με στόχο την ανατροπή της κυβέρνησης του Adnan Menderes και τον μετέπειτα απαγχονισμό του. Η βασική αιτία εστιάζεται στη ρήξη της κυβέρνησης με τους στρατιωτικούς όταν ο πρωθυπουργός Menderes δήλωσε ότι θα διοικήσει ο ίδιος τις ένοπλες δυνάμεις με έφεδρους αξιωματικούς.

Πηγή: Geostrategy

Σύμφωνα με το ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, το υπουργείο Οικονομικών έχει ήδη ξεκινήσει συζητήσεις με τους δανειστές, για την έκδοση ομολόγου διάρκειας 50 ετών, το οποίο θα αντικαταστήσει επί της ουσίας το δεύτερο πακέτο στήριξης ύψους 130 δισ. ευρώ. Αυτό θεωρείται μέγιστη επιτυχία από την κυβέρνηση και ιδιαίτερα από τον Γ. Στουρνάρα.

Θα δοθεί, μάλιστα, μάχη για να «κερδίσουμε» αυτό το «θείο δώρο» από τον μπάρμπα μας στις Βρυξέλλες, γι’ αυτό και ήδη βαφτίστηκε «ομόλογο σωτηρίας». Αυτό το ομόλογο, λέει, θα έχει μικρότερο επιτόκιο και θα οδηγήσει «σε μεγάλη μείωση του χρέους». Από όλα αυτά μπορώ με άνεση να συμφωνήσω μόνο σε ένα. Στο «ομόλογο σωτηρίας». Σωτηρία αποκλειστικά για τη σημερινή κυβέρνηση, όμως. Για τη χώρα είναι ίσως το μεγαλύτερο κομμάτι που λείπει από το παζλ του τέλους της.

Εγώ επειδή είμαι χουβαρντάς, σπάταλος και ανοιχτοχέρης, λέω ότι οι Βρυξέλλες θα μας κάνουν τη χάρη να μεταφέρουμε το ξεχρέωμα αυτών των 130 δισ. ευρώ για 50 χρόνια αργότερα, όχι απλώς με μειωμένο επιτόκιο αλλά με μηδενικό. Για τέτοια καλοσύνη μιλάμε. Αμέσως το κέρδος είναι καθαρά πολιτικό, η κυβέρνηση πανηγυρίζει ότι αποφύγαμε –για 20η ή 21η φορά δε θυμάμαι καλά – τη χρεοκοπία και όλα μαζί τα μπεεεε τρέχουν να την ξαναψηφίσουν. Εδώ σταματά και το όποιο κέρδος.

Ξεκινάμε τα δύσκολα. Το 2008 μια άλλη πετυχημένη κυβέρνηση είχε προχωρήσει στην έκδοση ενός άλλου ομολόγου, 30ετούς διάρκειας αυτή τη φορά, ύψους 4 δισ. ευρώ, με επιτόκιο 4,6%. Εδώ, λυπάμαι ειλικρινά, αλλά δε μπορώ να κάνω σκόντο στο επιτόκιο. Θα μου πεις και τι είναι 4 δισ. μπροστά στα 130 δισ. Εμ έλα που είναι, γιατί σε 25 χρόνια θα πρέπει να πληρωθούν. Στο ενδιάμεσο, λοιπόν, μέχρι τα 25 αυτά χρόνια οι προϋπολογισμοί θα γίνονται με βάση και αυτά τα 4 και τα άλλα 130 δισ. Γιατί; Μα επειδή κανείς στις Βρυξέλλες δεν είναι τόσο ηλίθιος ώστε να αφήσει ανεξέλεγκτους τους προϋπολογισμούς της Ελλάδας μέχρι να πάρει πίσω και το τελευταίο σεντ του επιτοκίου του. Άρα το επιχείρημα Στουρνάρα ότι με το 50ετές ομόλογο η ελληνική κυβέρνηση θα μπορεί να έχει πιο ανεξάρτητη οικονομική πολιτική είναι ένα τεράστιο πάπαλο.

Αυτό που θα κάνει η κυβέρνηση είναι να πανηγυρίσει ότι λύθηκε το θέμα της βιωσιμότητας του χρέους. Αυτό που θα κρύψει η κυβέρνηση είναι ότι θα έχει λυθεί η βιωσιμότητα του χρέους μόνο για τη διετία 2014-15. Μετά, πάμε από την αρχή και μάλιστα με ένα χρέος που θα διογκώνεται καθημερινά από τους δανεισμούς που θα κάνει η Ελλάδα από τις «αγορές» καθώς «θα έχει ανακτήσει την εμπιστοσύνη τους».

Ζήσαμε μία 3ετία όπου η ανάπτυξη ήταν πιο κινητή γιορτή κι από εκείνη του Ασώτου. Τουλάχιστον όμως του Ασώτου τη γιορτάζεις κάποια στιγμή 63 μέρες πριν αποφασίσει πότε θα πέσει το Πάσχα. Της Αναπτύξεως ακόμη ψάχνουμε να της βρούμε ημερομηνία. Με τόσα μέτρα, λοιπόν, με τόσες θυσίες, με τόσο ξεπούλημα, με τόσα παρακάλια να έρθει κάνας επενδυτής και το μόνο που κατάφεραν είναι να εκτινάξουν χρέος, ύφεση και ανεργία. Ακούσατε εσείς κανέναν από την κυβέρνηση να αναγνωρίζει το λάθος και να υπόσχεται αλλαγή πολιτικής; Όχι φυσικά! Θεωρούν απόλυτα πετυχημένη αυτή την πολιτική και ήδη τη βλέπουν ως το μεγαλύτερο success story από εποχής Περικλέους και δώθε.

Με αυτή την πολιτική, λοιπόν, ειλικρινά ποιος πιστεύει ότι σε 50 χρόνια θα πληρώσουμε ομόλογο αξίας 130 δισ. και είπαμε χάρισμα οι τόκοι; Εκείνη την ημέρα ή τέλος πάντων λίγους μήνες πριν, κάποιος άλλος πανίβλακας με φαλάκρα, μουστάκι και γνωστό πολιτικό επίθετο θα βρεθεί στη Γαύδο απ’ όπου θα ανακοινώσει στο λαό ότι το Μνημόνιο 357 είναι μονόδρομος για να σωθεί η χώρα. Δεν ξέρω βέβαια ποια χώρα θα εννοεί, γιατί για να υπάρχει Ελλάδα ως τότε κάπως χλωμό το βλέπω.

Έγραψε ο ΚΑΡΤΕΣΙΟΣ

Ο ΓΑΠ φούσκωσε το έλλειμμα και ο Σαμαράς τον καλύπτει... Γιατί κύριε;

Αποδεικνύουμε με στοιχεία το κουκούλωμα και την συγκάλυψη του κ. Σαμαρά, στο συνεταιράκι... στον συμμαθητή του τον ΓΑΠ. που μαζί με τον Παπακωνσταντίνου και τον Γεωργίου κυκλοφορούν ακόμα ελεύθεροι...
Και για να μην λέτε ότι γράφουμε ή προσπαθούμε από εμπάθεια να κατηγορήσουμε τον κ. Σαμαρά...
Δείτε στο βίντεο που ακολουθεί, τι έχει δηλώσει ο ίδιος για την κυβέρνηση ΓΑΠ για το έλλειμμα και την εξεταστική επιτροπή.
Τα συμπεράσματα δικά σας…



Έχετε τώρα καμιά αμφιβολία για την σκηνοθεσία, την υποκρισία Σαμαρά και την μεθοδευμένη συγκάλυψη…;
Ο ΓΑΠ φούσκωσε το έλλειμμα και ο Σαμαράς τον καλύπτει...
Γιατί κύριε;
Γιατί άραγε…;
Τι τους ενώνει;


Η αντιμετώπιση της Χρυσής Αυγής δεν είναι το μόνο θέμα που δίχασε κυβέρνηση και Μαξίμου. Η θεωρία των δύο άκρων και η... τύχη των ψηφοφόρων της Χρυσής Αυγής αναδείχθηκαν ως κεντρικά θέματα, παράλληλα με την επιχείρηση των διωκτικών αρχών και της Δικαιοσύνης εναντίον της οργάνωσης Μιχαλολιάκου.

Η σπουδή του Χρύσανθου Λαζαρίδη να μιλήσει, από την πρώτη ημέρα της δολοφονίας, περί δύο άκρων, προκάλεσε τη δριμεία αντίδραση κορυφαίων στελεχών (ενδεικτικά, Αβραμόπουλος, Μπακογιάννη κ.ά.) αλλά και προβληματισμό στο εσωτερικό του Μαξίμου, όπου ακόμη και ο σκληρός στην πολιτική αντιπαράθεση Γιώργος Μουρούτης δεν έκρυβε την αποστασιοποίησή του. Ωστόσο, η «γραμμή Λαζαρίδη», που είχε και ως στόχο να εξαναγκάσει την Αριστερά σε... αυτοσυγκράτηση, όπως τουλάχιστον ισχυρίζονται εκ των υστέρων κυβερνητικοί παράγοντες, αναγνωρίστηκε στη συνέχεια από το πρωθυπουργικό επιτελείο ως επιτυχής. Αλλωστε, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, υιοθετείται σε αδρές γραμμές ως επιχειρηματολογία και από τον ίδιο τον κ. Σαμαρά. Στον πυρήνα της, δε, βρίσκεται η άποψη ότι η Ν.Δ. θα πρέπει να επιχειρήσει να προσελκύσει ψηφοφόρους από το 20% περίπου που βρίσκεται δεξιά της (ΑΝΕΛ και Χρυσή Αυγή) καθώς στον χώρο του κέντρου δεν υπάρχουν τόσες «ελεύθερες» δυνάμεις, ενώ εκ των πραγμάτων οι πλέον μετριοπαθείς ψηφοφόροι θα επιλέξουν έστω και στη λογική του ολιγότερου κακού τη Ν.Δ.

Οι Χρύσανθος Λαζαρίδης, Τάκης Μπαλτάκος και Φαήλος Κρανιδιώτης λειτουργούν, όπως είπε ο τελευταίος σε μία από τις συνεντεύξεις του, βάσει αυτής της λογικής. Επιδιώκουν δηλαδή να προσεγγίσουν το κοινό που ψήφισε Χ.Α. είτε με τον πολιτικό τους λόγο είτε με ανοίγματα σε κρίσιμες ομάδες όπως η Εκκλησία και οι Ενοπλες Δυνάμεις. Κατά το μάλλον ή ήττον η θέση τους μοιάζει να υιοθετείται κεντρικά. Υπό ποία έννοια; Το Μαξίμου ναι μεν επιλέγει τη μετωπική με την ηγεσία της Χρυσής Αυγής, ωστόσο στα υπόλοιπα επίπεδα φαίνεται ότι έχει δοθεί οδηγία οι τόνοι να μείνουν χαμηλοί. Είναι ενδεικτικό ότι νεολαίοι της Ν.Δ. αρνήθηκαν να συνυπογράψουν κείμενο καταδίκης της Χ.Α. ενώ και ο περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας Απ. Τζιτζικώστας απέφυγε τεχνηέντως το αίτημα του επικεφαλής της μειοψηφίας Μάρκου Μπόλαρη για σχετική συζήτηση στο περιφερειακό συμβούλιο.

Τη σκοπιμότητα κατανοούν ακόμη και μετριοπαθή στελέχη, με μία ωστόσο σημαντική ένσταση ως προς τις μεθόδους που επιδιώκεται αυτό. Για ένα κόμμα, όπως η Ν.Δ., ο αυτοπροσδιορισμός, π.χ., του κ. Κρανιδιώτη ως «εθνικιστή, όχι όμως φυλετιστή» και η, μεταφορική έστω, αναφορά του στη «σφαίρα που κρατά για τον πραγματικό αντίπαλο», δηλαδή την Αριστερά, προκάλεσε σοκ, την παρέμβαση του κόμματος, αλλά και την κινητοποίηση στελεχών φιλελεύθερου προσανατολισμού που ανησυχούν για σταδιακή μετατόπιση της Ν.Δ. προς τα άκρα.

Των Δρ. Γεωργίου Φίλη και Ζαχαρία Μίχα
Έχουμε ήδη επισημάνει την σημασία των σχέσεων ΗΠΑ και Ρωσικής Ομοσπονδίας για την υλοποίηση των ελληνικών σχεδίων που θα οδηγήσουν τη χώρα αποφασιστικά εκτός της σημερινής κρίσης, είναι από τεράστια, έως απολύτως καθοριστική και για τον λόγο αυτό υπογραμμίζουμε την ανάγκη αποφυγής άσκοπων –πρόωρων– πανηγυρισμών, αλλά και συναίσθηση της δυσκολίας του εγχειρήματος σε διπλωματικό επίπεδο, αφού έχουμε ως δεδομένο την απαράδεκτη ολιγωρία δεκαετιών της ελληνικής πλευράς.

Ας πάμε όμως στην ανάπτυξη του κρίσιμου για τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα ζητήματος των σχέσεων Ουάσιγκτον και Μόσχας, προτού προχωρήσουμε σε ορισμένα κρίσιμα συμπεράσματα…

Το αδύνατο σημείο της Ρωσίας είναι η μονοσήμαντη σχεδόν εξάρτησή της από τους υδρογονάνθρακες, άρα η διατήρηση υψηλών διεθνών τιμών αποτελεί ζωτικό εθνικό συμφέρον, αφού το περισσότερο ζεστό χρήμα που μπαίνει στα ταμεία της από το εξωτερικό, προέρχεται από την εξαγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου, κυρίως στην ΕΕ, καθώς και στην Κίνα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες όμως έχει αποδειχθεί ότι διαθέτουν τεράστιες ποσότητες σχιστολιθικού αερίου, με την τεχνολογία να έχει προχωρήσει πλέον και να μπορεί να αξιοποιήσει τα αποθέματα. Αυτό αποτελεί θανάσιμο κίνδυνο για τη Ρωσία που μπορεί να δει τις διεθνείς τιμές του προϊόντος να κατρακυλούν μαζί με τα έσοδά της.

Κατά συνέπεια, καταρχήν, έχει κίνητρο συνεργασίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες, χωρίς όμως να είναι διατεθειμένη να «γονατίσει» μπροστά στην Ουάσιγκτον και για τον λόγο αυτό ενισχύει όσο περισσότερο μπορεί την πολεμική της μηχανή. Οπότε ερχόμαστε στην Τουρκία που βρίσκεται ανάμεσα στις δυο δυνάμεις και σχεδόν συνορεύει με τη Ρωσία που αποτελούσε πάγια και τον στρατηγικό εφιάλτη της.

Στην περίπτωση του «συγκρουσιακού σεναρίου» ΗΠΑ-Ρωσίας που πιθανότατα θα σημάνει αποσταθεροποίηση για την ευρύτερη περιοχή μας, η Τουρκία θα χρειάζεται την υποστήριξη του ΝΑΤΟ (βλ. ΗΠΑ) για την ασφάλειά της, αναβαθμίζοντας ταυτόχρονα τη γεωστρατηγική της σημασία, κατά κάποιον τρόπο στα πρότυπα του Ψυχρού Πολέμου, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να δυσκολεύεται και τις ΗΠΑ να επανέρχονται στη γνωστή πολιτική εξισορρόπησης, με κάποια όμως μεροληψία υπέρ του πιο σημαντικού στρατηγικά συμμάχου.

Στην περίπτωση του «συνεργατικού σεναρίου», τα περιθώρια κινήσεων της Τουρκίας δεν είναι πολλά, καθώς θα εξαρτάται από τις ισορροπίες που θα διαμορφωθούν μεταξύ των δύο βασικών «παικτών», ενώ η ίδια πάντα θα έχει ανοικτό σε «εξωτερικές επιρροές» το εσωτερικό μέτωπο… Ρωσία και ΗΠΑ ίσως μεταθέσουν την αξιοποίηση του σχιστολιθικού αερίου για το μέλλον, αφού ακόμα και η Ουάσιγκτον ανησυχεί για τις επιπτώσεις στην ενεργειακή της βιομηχανία από ενδεχόμενη «πλημμύρα» με φθηνό αέριο στις διεθνείς αγορές, που θα οδηγούσε σε μεγάλες ανατροπές (π.χ. ενδεικτικά, οι προμηθευτές από τη Μέση Ανατολή θα χάσουν τη γεωπολιτική τους σημασία αλλά και τα έσοδα).

Κοινό χαρακτηριστικό και των δυο σεναρίων, είναι το ότι και στις δυο περιπτώσεις, η Τουρκία αντιμετωπίζει πρόβλημα ασφαλείας… Θεωρούμε, ότι γίνεται αρκούντως κατανοητό, το γιατί το μέλλον της αξιοποίησης του σχιστολιθικού αερίου δεν είναι μια απλή υπόθεση…

Τούτων λεχθέντων, θα θέλαμε να επισημάνουμε τα κάτωθι:
  • Με βάση καθαρά γεωλογικά και τεχνοοικονομικά κριτήρια η εξόρυξη του σχιστολιθικού αερίου κρίνεται ως πολύ μικρότερου κόστους σε σχέση με την εκμετάλλευση πιο παραδοσιακών μορφών υδρογονανθράκων, όπως δηλαδή η εξόρυξη από κοιτάσματα σε μεγάλα θαλάσσια βάθη.
  • Οι ΗΠΑ αναμένεται μέσα στα επόμενα πέντε έτη να αποτελέσουν κύριο παραγωγό σχιστολιθικού αερίου το οποίο εάν εξαχθεί – που θα εξαχθεί πιθανότατα, αν και επιλεκτικά – αναμένεται να αλλάξει τις παγκόσμιες τιμές στην αγορά φυσικού αερίου, άρα και τους όρους του ανταγωνισμού.
  • Χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Αγγλία, η Πολωνία, για να αναφέρουμε ενδεικτικά κάποιες από αυτές της Δύσης, αναμένεται να καλύψουν μεγάλο μέρος της αγοράς – τουλάχιστον της Ευρώπης – με αποτέλεσμα οι χώρες με ποιο συμβατική παραγωγή να δουν τα έσοδα τους να πέφτουν είτε επειδή θα χάνουν πελάτες είτε επειδή θα αναγκαστούν να ρίξουν τις τιμές για να παραμείνουν ανταγωνιστικές.
  • Η Τουρκία αντιλαμβανόμενη την κατεύθυνση που οδηγούνται τα πράγματα, φαίνεται να θέλει να εκμεταλλευτεί τα κοιτάσματα του σχιστολιθικού της αερίου τόσο στην Θράκη όσο και στο Κουρδιστάν.
  • Είναι προφανές ότι τόσο η Βουλγαρία όσο και η Ελλάδα θα πρέπει να αρχίσουν να «ψάχνονται» αναφορικά με τις δυνατότητες εκμετάλλευσης δικών τους κοιτασμάτων στο χώρο της Θράκης που ελέγχουν η κάθε μία, ίσως ακόμα και να συντονίσουν τις ενέργειές τους.Θα πρέπει να σημειωθεί, ότι ειδικοί της συγκεκριμένη αγοράς έχουν σημειώσει ότι και η χώρα μας διαθέτει μεγάλες ποσότητες σχιστολιθικού αερίου, κάποιες από τις οποίες βρίσκονται «στην ευρύτερη περιοχή του συμπλέγματος του Καστελόριζου», δηλαδή στην περιοχή της δυνητικής ελληνικής ΑΟΖ στα ανατολικά της Κρήτης προς την Κύπρο.
  • Δεν είναι λοιπόν τυχαίο, ότι τα δύο κύρια σημεία τριβής της χώρας μας με την Τουρκία, πέραν των διαφόρων ζητημάτων που θέτει η Άγκυρα (μειονότητα, ΑΟΖ κ.λπ.) σχετίζονται και με ζητήματα ελέγχου σημαντικότατων ενεργειακών και όχι μόνο, πόρων.
  • Εάν δε θελήσουμε να αναφερθούμε στην καθαρά οικονομική παράμετρο της εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων από την χώρα μας θα πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι εάν καθυστερήσουμε – για οποιοδήποτε «γραφειοκρατικό» λόγο την εξόρυξη των θαλάσσιων κοιτασμάτων μας, πολύ σύντομα – στα επόμενα πέντε έτη – αυτά ίσως χάσουν μέρος της αξίας τους, αφού δεν θα είναι δυνατόν να εξαχθεί από εκεί αέριο σε ανταγωνιστική τιμή.
  • Αποτέλεσμα της παραπάνω παρατήρησης είναι, ότι η Ελλάδα θα χάσει τον κυριότερο μοχλό ανάπτυξης όπως τουλάχιστον υπογραμμίζει με κάθε ευκαιρία η παρούσα κυβέρνηση, με τον πρωθυπουργό να έχει μετατρέψει το συγκεκριμένο θέμα σε «σημαία» (και καλώς το κάνει, απλά δεν φτάνουν μόνο τα λόγια, διότι το τρένο αναχωρεί κι εμείς δεν είμαστε ακόμα μέσα).
  • Σε ευρύτερο γεωπολιτικό πλαίσιο, εάν και εφόσον το σχιστολιθικό αέριο επιβεβαιώσει όλους όσοι υποστηρίζουν τη σημασία του, είναι προφανές ότι η σχέση στο τρίγωνο ΕΕ-ΗΠΑ-Ρωσία θα διαταραχτεί σημαντικά, αφού όπως αναφέρθηκε, οι σχέσεις εξάρτησης Βερολίνου-Μόσχας μπορεί να επηρεαστούν καθοριστικά. Φυσικά, στο συγκεκριμένο επίπεδο ανάλυσης τα πράγματα είναι εξαιρετικά πολύπλοκα, απλά για την ώρα επισημαίνουμε το γεγονός, ότι φτηνό σχιστολιθικό αέριο το οποίο θα βρίσκεται σε χώρες της ΕΕ αλλά και στις ΗΠΑ, είναι σίγουρο ότι θα επανακαθορίσει βεβαιότητες και σχέσεις δεκαετιών, φέρνοντας νέα δεδομένα στην γεωπολιτική αντιπαράθεση των μεγάλων δυνάμεων για τον έλεγχο της Παγκόσμιας Νήσου (Ευρασία και Αφρική).
  • Η Ελλάδα εκτιμάται ότι θα πρέπει να επιταχύνει τις προσπάθειές της αναφορικά με την εξόρυξη των δικών της αποθεμάτων ώστε να αρχίσει την εκμετάλλευσή τους ΠΡΙΝ το σχιστολιθικό αέριο μπει στη… ζωή μας. Η Αθήνα θα πρέπει ακόμα να προχωρήσει και σε έρευνες για την εύρεση και εκμετάλλευση κοιτασμάτων σχιστολιθικού αερίου, καθώς και στο να προχωρήσει στις απαραίτητες συνεργασίες με εταιρείες των ΗΠΑ και του Καναδά οι οποίες διαθέτουν την απαραίτητη τεχνογνωσία.
  • Τέλος η Ελλάδα θα πρέπει να είναι σε θέση να υπερασπιστεί όλα αυτά τα σημεία του Ελληνισμού, τα οποία πέραν όλων των άλλων διαθέτουν και όλα εκείνα τα «δώρα» που θα την βοηθήσουν να επανέλθει σύντομα στον δρόμο της επιτυχίας και της ανάπτυξης.
Πηγή: Defence-Point

Aπό το εσωτερικό του ναού του Τιμίου Σταυρού

Βρυξέλλες, από Πορφύρη Δημήτρη και Πηνελόπη Σταφυλά


Χθες, 6 Οκτωβρίου, η εκτόξευση πολλών όλμων σε κεντρικό σημείο της Δαμασκού είχε σαν αποτέλεσμα το θάνατο 8 πολιτών και τον τραυματισμό άλλων 20. 


Την ευθύνη ανέλαβε με προκύρηξη και με βίντεο από την εκτόξευση , τρομοκρατική οργάνωση που αποκαλείται το Ξίφος της Δικαιοσύνης της Δαμασκού (Saif al Hak al Dimashq) που τελεί υπό την ευθύνη της Hijarah Min Sejjeeel .


Στο βίντεο εξηγούν ότι στοχεύουν τις ζώνες shabiha δηλαδή των οπαδών του Άσαντ. 

Οι γειτονιές αυτές είναι Αβασιδών, Κάασα και Ζαμπλατάνι, κατά πλειοψηφεία χριστιανικού πληθυσμού με έντονη παρουσία των Ελληνορθοδόξων. 

Χτυπήθηκε ο Ελληνορθόδοξος ναός του Τιμίου Σταυρού που βρίσκεται σε απόσταση 500 μ από τον Ορθόδοξο καθεδρικό της Παναγίας. 

Ο ναός υπέστη σοβαρές υλικές ζημιές από τα βλήματα και οι πιστοί συγκεντρώθηκαν για μια πρώτη αποτίμηση της κατάστασης.

Ελληνορθόδοξοι πιστοί καταγράφουν τις ζημιές
 Το ένθετο εικονοστάσι της Αγίας Θέκλας κατέρρευσε



Πηγές: SANA, BTNN, Sham times, Πατριαρχείο Αντιοχείας

Λίθος Φωτός




Μεγάλοι οι εθνικοί κίνδυνοι από τις συζητήσεις με τους "καρχαρίες"


Βρισκόμαστε σαν χώρα σε μία κρίσιμη ιστορικά καμπή, στην οποία βιώνουμε μία πρωτοφανή σε μέγεθος οικονομική κρίση, αλλά ταυτόχρονα «ανακαλύφθηκαν» από τους πολιτικούς μας τα ενεργειακά κοιτάσματα, τα οποία είναι άκρως ενδιαφέροντα και συγκεντρώνουν την προσοχή τόσο της Ευρώπης (ιδιαίτερα της ενεργειακά εξαρτημένης Γερμανίας) όσο και των ΗΠΑ (που αποτελούν τον κυρίαρχο παγκόσμιο «παίκτη» της ενέργειας).

Σε αυτή ακριβώς την συγκυρία η πολιτική ηγεσία της Ελλάδας βρίσκεται σε πλήρη σύγχυση, λειτουργεί με μυστικές επαφές και ταυτόχρονα όλως παραδόξως τολμά και προκαλεί το άνοιγμα των εθνικών θεμάτων της χώρας, σε μία περίοδο γενικότερων γεωπολιτικών ανακατατάξεων, με σοβαρούς κινδύνους –λόγω κάκιστων χειρισμών και έλλειψης εθνικής στρατηγικής πολιτικής- να προκαλέσει ζημία αντί κέρδους και να εξαναγκαστεί σε υποχωρήσεις στις ό,ποιες συμφωνίες επί των ενεργειακών.

Η υψηλή κινητικότητα και τα ταξίδια του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά την τελευταία περίοδο, είναι άμεσα συσχετισμένη με τα ενεργειακά της Ελλάδας, η οποία –σύμφωνα με δηλώσεις του Αντώνη Σαμαρά, αλλά και του Ευάγγελου Βενιζέλου- είναι δυνατόν να τροφοδοτήσει με ενέργεια ολόκληρη την Ευρώπη για μεγάλο χρονικό διάστημα (πολλών δεκαετιών). Ουσιαστικά, αν και δεν έχουν αναφερθεί αριθμοί, τα ποσά ανέρχονται σε πολλά τρισεκατομμύρια δολάρια… Και γι αυτό τον πλούτο μέχρι στιγμής δεν έχει ενημερωθεί ο ελληνικός λαός, ο οποίος είναι ο νόμιμος και φυσικός ιδιοκτήτης…

Ο κ. Σαμαράς, κινούμενος με υψηλή ταχύτητα και δείχνοντας πως έχει επιλέξει την Δύση ως συνομιλητή. Πέρα από την μυστικότητα των συζητήσεων σχετικά με την εξόρυξη – εκμετάλλευση των ελληνικών ενεργειακών πόρων, ο Αντώνης Σαμαράς προσπαθώντας να κινηθεί και στο γεωπολιτικό πεδίο, περνά και στον τομέα της διακίνησης της ενέργειας, δηλαδή των αγωγών, σε μία προσπάθειά του να πετάξει έξω από το γεωπολιτικό παιχνίδι την Τουρκία (μέσω ενός ενεργειακού αγωγού από Ισραήλ - Κύπρο - Ελλάδα που θα καταλήγει στην Ευρώπη). Έτσι, η επίσκεψη του πρωθυπουργού της Ελλάδας στο Ισραήλ θεωρείται τόλμημα υψηλού ρίσκου, αφού είναι άγνωστο τι θα συμβεί τελικά, στην περίπτωση που δεν υπάρξει συμφωνία με το Τελ Αβίβ και πως θα αντιδράσουν οι Ισραηλινοί που έχουν μία μοναδική ευκαιρία να γίνουν το γεωπολιτικό «κλειδί» της ενέργειας τόσο στην εξόρυξη, όσο και στην επεξεργασία (υγροποίηση φυσικού αερίου), την μεταφορά και την εμπορική εκμετάλλευσή της.

Φυσικά, το Τελ Αβίβ με μία συνεργασία με την Κύπρο και την Ελλάδα μπορεί να αναδειχθεί ως ο μοναδικός παίκτης – παράγοντας που θα εξασφαλίζει την απροβλημάτιστη ροή ενέργειας στην Ευρώπη, αλλά ταυτόχρονα θα αυξήσει τα ποσοστά του (επί των κερδών) μέσα από μία «καλή συμφωνία» με τον Έλληνα πρωθυπουργό, ο οποίος φαίνεται πως προσπαθεί να προλάβει συμφωνίες, χωρίς όμως να έχει στη διάθεσή του προσφορές και από άλλους ενδιαφερόμενους, παρά το καταγεγραμμένο ενδιαφέρον της Μόσχας.

Σε αυτή την πολιτική επιλογή του πρωθυπουργού στηρίχθηκε και το περίφημο success story (που ήταν προάγγελος των επισκέψεων και συμφωνιών του πρωθυπουργού της Ελλάδας σε ΗΠΑ και Ισραήλ). 
Επίσης, σε αυτή την κρίσιμη ιστορική συγκυρία βρίσκεται τόσο και η οικονομική κρίση της Ελλάδας, όσο και η στροφή των δυτικών ΜΜΕ, που άρχισαν να «βλέπουν» έξοδο της Ελλάδας από την κρίση. 
Αλλά στο γεγονός της πρωθυπουργικής «διαχείρισης» των ενεργειακών κοιτασμάτων οφείλεται και η στροφή των «δανειστών» της Ελλάδας, οι οποίοι –σύμφωνα με το «Βήμα»- είναι πλέον διατεθειμένοι να εκδώσουν 50ετές ομόλογο, ελαφρύνοντας το βάρος του χρέους της Ελλάδας, ενώ υπάρχουν και πληροφορίες ακόμη και για διαγραφή σημαντικού μέρους του χρέους εκ μέρους των δανειστών. Και αυτή η «στροφή» των δανειστών της Ελλάδας, σίγουρα δεν γίνεται επειδή ξαφνικά κατάλαβαν πως καταστρέφουν την χώρα…

Επειδή ο πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, είχε προχωρήσει σε διάγγελμα για την περιβόητη μείωση του ΦΠΑ εστίασης, μήπως θα έπρεπε να αναλογιστεί πως είναι επιτακτική η ενημέρωση των Ελλήνων πολιτών σχετικά με τα ταξίδια του σε ΗΠΑ και Ισραήλ, τα οποία αφορούν τον ενεργειακό πλούτο της χώρας; 
Δεν πρέπει οι Έλληνες να γνωρίζουν τι ακριβώς δίνει και σε ποια τιμή ο κ. Σαμαράς; 
Αποτελεί προσωπική του περιουσία ο ορυκτός (ενεργειακός και μη) πλούτος της χώρας, για να τον διαχειρίζεται κρυφά και χωρίς καμία ενημέρωση των πολιτών; 
Αποτελεί για τον Αντώνη Σαμαρά υποδεέστερο σε σπουδαιότητα γεγονός -από τον φόρο εστίασης- η κρυφή διαχείριση πολλών (έχει αναφερθεί πως πρόκειται για πολλές δεκάδες) τρισεκατομμυρίων δολαρίων; 
Υπάρχει σχέδιο – πλάνο διαχείρισης μίας εθνικής κρίσης που θα προκύψει εξαιτίας υψηλών απαιτήσεων εκ μέρους του Τελ Αβίβ και της Ουάσινγκτον;


Είναι σαφές πως επιχειρείται η δημιουργία συμμαχικών δυνάμεων στην ανακήρυξη και την υλοποίηση της ΑΟΖ εκ μέρους της Ελλάδας. Όμως, ταυτόχρονα οι κίνδυνοι του εγχειρήματος του Αντώνη Σαμαρά δεν είναι θεωρητικοί, αλλά είναι πραγματικοί και ορατοί (αφού όλα εξαρτώνται από την "διάθεση" των συνομιλητών), ο πρωθυπουργός επιλέγει την «μυστική διπλωματία» διακινδυνεύοντας το σοβαρό ενδεχόμενο να βρεθεί αντιμέτωπη η Ελλάδα με μία άλλη –και εχθρική για τα ελληνικά συμφέροντα- «συμμαχία» των ΗΠΑ και του Ισραήλ με την Τουρκία, η οποία από την πλευρά της (παρά την αρνητική θέση της Ευρώπης) επιθυμεί να διεισδύσει στο γεωπολιτικό και γεωοικονομικό παιχνίδι, διατηρώντας την μέχρι σήμερα ισχυρή γεωπολιτική της θέση, αλλά και ενισχύοντας την οικονομία της σε μία ιδιαίτερη κρίσιμη περίοδο αφού το τελευταίο διάστημα δέχεται συνεχώς προειδοποιήσεις από διεθνείς οίκους και το ΔΝΤ για επικείμενη κατάρρευση…

Επιπλέον, θεωρείται σχεδόν βέβαιο πως η Τουρκία δεν θα υποχωρήσει εύκολα από τις ήδη υφιστάμενες απαιτήσεις της στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο (ενώ η περίπτωση της Θράκης γίνεται ολοένα και περισσότερο ενδιαφέρουσα για την Άγκυρα λόγων των εκεί ενεργειακών κοιτασμάτων πετρελαίου και σχιστολιθικού αερίου) και δεν πρόκειται να επιτρέψει χωρίς να προβάλει αντιστάσεις (με κάθε τρόπο και μέσο) στην ενίσχυση του ρόλου της Ελλάδας.

Προφανώς ο Αντώνης Σαμαράς επέλεξε να παίξει σε «ένα ταμπλό» και αυτό μπορεί να του δίνει στηρίγματα για την πολιτική του επιβίωση στο εσωτερικό της Ελλάδας, αλλά γεννά πλήθος αναπάντητων ερωτημάτων που γεννιούνται από την πλεονεξία για αύξηση οικονομικού οφέλους, αλλά και αύξηση γεωπολιτικής ισχύος από τους σημερινούς συνομιλητές του πρωθυπουργού της Ελλάδας.

Το πλέον περίεργο της όλης υπόθεσης είναι πως επιλέχθηκαν αυτές οι κρίσιμες ενέργειες να γίνουν σε μία περίοδο κατά την οποία η ανατολική Μεσόγειος αναταρράσεται επικίνδυνα και σπαράσσεται από συγκρούσεις. 
Γιατί βιάζεται τόσο ο Αντώνης Σαμαράς; 
Τον πιέζουν κάποιοι ή απλά είναι δική του πρωτοβουλία; 

Το τι θα φέρει η επόμενη ημέρα στην Ελλάδα, είναι κάτι που λογικά πρέπει να έχει ήδη προβλέψει το Μαξίμου. Ακόμη και στην περίπτωση μη ομαλής εξέλιξης των συζητήσεων – συμφωνιών, ο κ. Σαμαράς οφείλει να είναι προετοιμασμένος ο ίδιος αλλά και η χώρα για κάθε ενδεχόμενο. Και τα «ενδεχόμενα» που μπορεί να προκύψουν σίγουρα δεν θέλουν έναν στρατό με κατεστραμμένο ηθικό και μία χώρα διαιρεμένη και σε προ-εμφυλιακή κατάσταση… 
Και η μεγάλη απορία βρίσκεται ακριβώς στο εάν η Ελλάδα είναι πανέτοιμη για οτιδήποτε συμβεί. Εάν δεν έχει προετοιμασθεί η χώρα για να αντιμετωπίσει το χειρότερο, αναρωτιόμαστε γιατί τόση βιασύνη για να γίνουν συζητήσεις για τον διαμοιρασμό του πλούτου της... 

Σημείωση ιστολογίου:

Θυμίζουμε ένα κρίσιμο άρθρο που δημοσιεύσαμε πριν 13 μήνες και στο οποίο ο κύριος Σαμαράς δεν απάντησε ποτέ, ακόμη και όταν έγινε ερώτηση στην Βουλή: 
Μετατρέπουν την Ελλάδα σε Failed State και παραδίδουν τα πάντα


Η αναδημοσίευση ενυπόγραφων άρθρων και μεταφράσεων του ιστολογίου επιτρέπεται μόνο με έγγραφη ενεργή αναφορά στο ιστολόγιο, ως ένδειξη σεβασμού προς τον γράφοντα, αλλά και ως αναγνώριση, έστω και δια της αντιγραφής, πως γινόμαστε καλύτεροι...