Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

18 Νοε 2012


Αυτές είναι οι ειδήσεις που τα μεγάλα μέσα ρίχνουν στα ψιλά ή αγνοούν εντελώς. Εμείς θεωρούμε πως έχουμε υποχρέωση να τους δίνουμε σημασία, αφού δείχνουν τις ζυμώσεις που γίνονται στη νεολαία της χώρας μας. Μόνο στα δύσκολα ωριμάζει ο άνθρωπος πιο εσπευσμένα και κάνει υπερβάσεις. Μόνο στα δύσκολα γίνεται ο άνθρωπος καλύτερος.

Από την ορκωμοσία της 14/11/2012 των πτυχιούχων Ιατρικής στο Ηράκλειο Κρήτης:


Από σήμερα θεωρούμαστε γιατροί, σε μια χώρα που δεν αναγνωρίζει πλέον το δικαίωμα στην περίθαλψη, που κλείνει τα νοσοκομεία της, που δεν πληρώνει τους γιατρούς της, που πεινάει. Που διώχνει στο εξωτερικό τη νεολαία της, ιδίως την σπουδασμένη νεολαία της.

Λέγαμε «όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω γιατρός». Δεν ξέραμε ότι θα ήταν ανάγκη να το προσδιορίσουμε ακόμα περισσότερο.

Θέλω να γίνω γιατρός.

Θέλω να γίνω γιατρός στη χώρα μου.

Θέλω να δουλέψω σε δημόσιο νοσοκομείο, θέλω να μπορώ να είμαι δίπλα σε όποιον με έχει ανάγκη, θέλω οι ασθενείς μου να μπορούν να φάνε και να βρίσκουν τα φάρμακά τους. Σ' αυτά τα θέλω, έχουμε πολλά να συμβάλουμε και οφείλουμε να παλέψουμε.

Πολλές φορές μέσα στην σχολή μας προτάθηκε να φύγουμε στο εξωτερικό. Μας παρουσιάστηκε ως η μόνη λύση. «Θα είναι καλύτερα, πιο εκπαιδευτικά, πιο καλοπληρωμένα».

Διαφωνούμε. Δεν γίναμε γιατροί για να κάνουμε καριέρα, για να αποκτήσουμε θέσεις περιοπής, για να κολυμπήσουμε στο χρήμα εις βάρος ασθενών.

Ακόμα περισσότερο, δεν γίναμε γιατροί για να κλείσουμε τα μάτια μπροστά στην δυστυχία που απλώνεται πλέον φανερά γύρω μας. Θα μείνουμε εδώ να το παλέψουμε. Απαιτείται αγώνας για να ορθοποδήσει μια χώρα που την έχουν φέρει στο χείλος του γκρεμού. Από αυτό τον αγώνα εμείς δεν θα λείψουμε.
Θα παλαίψουμε να γίνουμε γιατροί στη χώρα μας.


Γράφει ο Ν. Μπογιόπουλος

Το θέμα αποκαλύφθηκε την περασμένη βδομάδα. Αλλά, περιέργως πως (ή μήπως καθόλου περιέργως…) «χάθηκε».

Ας το υπενθυμίσουμε:

Οι αλλοδαπές εταιρείες που βρίσκονται στην Ελλάδα, οι λεγόμενες «οφ σορ», σύμφωνα με το έγγραφο που παρουσίασε ο υφυπουργός Οικονομικών Γ. Μαυραγάνης την περασμένη βδομάδα, ανέρχονται στις 21.065.

Από αυτές οι 16.580 είναι ενεργές.

Σύμφωνα με το έγγραφο, τα στοιχεία που προκύπτουν για τις «οφ σορ» εταιρείες όσον αφορά στις δηλώσεις Ειδικού Φόρου επί των Ακινήτων, είναι τα εξής:

Το 2003 υποβλήθηκαν 383 δηλώσεις και ο φόρος ανήλθε σε 4,8 δισ. ευρώ.

Το 2004: δηλώσεις 411 – φόρος 3,6 δισ. ευρώ.

Το 2005: δηλώσεις 352 – φόρος 3 δισ. ευρώ.

Το 2006: δηλώσεις 311 – φόρος 3,1 δισ. ευρώ.

Το 2007: δηλώσεις 275 – φόρος 2,8 δισ. ευρώ.

Το 2008: δηλώσεις 239 – φόρος 3,4 δισ. ευρώ.

Το 2009: δηλώσεις 201 – φόρος 3,4 δισ. ευρώ.

Το 2010: δηλώσεις 1177 – φόρος 3,4 δισ. ευρώ.

Το 2011: δηλώσεις 998 – φόρος 0,9 δισ. ευρώ

Το 2012: δηλώσεις 965 – φόρος 0,3 δισ. ευρώ.

Από τα καταπληκτικά αυτά στοιχεία εξάγονται τα εξής καταπληκτικότερα συμπεράσματα:

Πρώτον, από τις «οφ σορ» εταιρείες που λειτουργούν στην Ελλάδα, αυτό που συμβαίνει επί μια ολόκληρη δεκαετία είναι ότι δηλώσεις – ως υποχρεούνται – για τον προσδιορισμό του ειδικού φόρου επί των ακινήτων που διαθέτουν, καταθέτουν στην καλύτερη περίπτωση μόλις οι 7 (!) από τις 100 «οφ σορ» που λειτουργούν στην Ελλάδα και στη χειρότερη περίπτωση… η μία (!!!) από τις 100 «οφ σορ»!

Δεύτερον: Από το 2010 και μετά, από την εποχή των Μνημονίων δηλαδή και μετά, παρότι ο αριθμός των κατατεθεισών δηλώσεων έχουν έως και πενταπλασιαστεί, ο φόρος που καλούνται να πληρώνουν οι «οφ σορ» έχει μειωθεί έως και… δέκα φορές!

Αυτά τα θαυμάσια συμβαίνουν στην Ελλάδα τόσο όσον αφορά το γενικό, δηλαδή

α) τη μη υποβολή φορολογικών δηλώσεων μέχρι και από το 99% (!) των «οφ σορ» που λειτουργούν στην Ελλάδα,

όσο και σε ό,τι αφορά το ειδικό, δηλαδή

β) το φόρο που πληρώνουν αυτές που τελικώς υποβάλουν δηλώσεις, ο οποίος φόρος μειώθηκε έως και 92%! Και τούτο μετά την τροποποίηση του νόμου 3091/2002 (με τον οποίο επιβλήθηκε ειδικός φόρος 3% επί της αξίας των ακινήτων που ανήκουν σε νομικά πρόσωπα και νομικές οντότητες) από το νόμο 3842/2010.

Μια λεπτομέρεια:

Αυτός ο τόσο φιλικός προς τις «οφ σορ» εταιρείες δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 58, τεύχος Α, στις 23/4/2010.

Ήταν την ίδια μέρα που ο Γιώργος Παπανδρέου ανακοίνωσε από το Καστελλόριζο την υπαγωγή της Ελλάδας σε καθεστώς Μνημονίων

Κι άλλη λεπτομέρεια:

Αυτά συμβαίνουν σε μια Ελλάδα όπου 30.000 οικογένειες μένουν κάθε μήνα χωρίς ηλεκτρικό, γιατί, λόγω των χαρατσιών επί των ακινήτων, αδυνατούν να πληρώσουν το λογαριασμό και η ΔΕΗ τους κόβει το ρεύμα

Ο υπουργός Εξωτερικών του Κοσσυφοπεδίου, Ενβέρ Χοτζάι, στο περιθώριο της συνάντησης του Συμβουλίου των Υπουργών Εξωτερικών του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας (ΟΒΙ) συναντήθηκε με τον υπουργό Εξωτερικών  της Τουρκίας, Αχμέτ Νταβούτογλου.

Όπως αναφέρεται, ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας εξέφρασε την ισχυρή υποστήριξη της Τουρκίας προς το Κοσσυφοπέδιο σε όλες τις πτυχές του και συνεχάρη τον  Χοτζάι για τις μεγάλες επιτυχίες που έχει σημειώσει το Κοσσυφοπέδιο με τις διεθνείς αναγνωρίσεις του,  ως ανεξάρτητο κράτος.

«Η Τουρκία είναι ένθερμος υποστηρικτής τόσο στην αύξηση του αριθμού των αναγνωρίσεων του Κοσσυφοπεδίου, όσο και στη συμμετοχή του, στους διεθνείς οργανισμούς», δήλωσε ο Νταβούτογλου, ο οποίος εξέφρασε την υποστήριξή του για ένταξη του Κοσσυφοπεδίου στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα για την Ανασυγκρότηση και την Ανάπτυξη.

Ο Νταβούτογλου κάλεσε, επίσης, τον υπουργό Χοτζάι σε επίσημη επίσκεψη  στην Τουρκία.


Tουλάχιστον 120 λαθρομετανάστες εντοπίστηκαν τις πρωινές ώρες της Κυριακής στο νησί των Κυθήρων. Οι λαθρομετανάστες, που επέβαιναν σε ιστιοφόρο σκάφος και είχαν ζητήσει βοήθεια μέσω κινητού τηλεφώνου στον ευρωπαϊκό αριθμό 112, κατάφεραν και βγήκαν μόνοι τους στη στεριά, ενώ γίνονται έρευνες από πλωτό σκάφος του λιμενικού στη θαλάσσια περιοχή, προκειμένου να διαπιστωθεί αν υπάρχουν και άλλοι ναυαγοί.
 
Επίσης, ένας Αιγύπτιος λαθρομετανάστης εντοπίστηκε σε βραχώδη περιοχή στο Καστρί Βιάννου στο Ηράκλειο της Κρήτης.  Ο Αιγύπτιος δήλωσε στις λιμενικές αρχές, ότι επέβαινε σε ιστιοφόρο σκάφος με 15 ακόμα άτομα προερχόμενο από την Αίγυπτο και ότι ο υπεύθυνος του σκάφους τους πέταξε στη θάλασσα σε κοντινή απόσταση από τη στεριά επειδή δεν είχαν χρήματα να τον πληρώσουν.

Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της προανάκρισης ο Αιγύπτιος άλλαξε την κατάθεσή του και ανέφερε ότι το πλοιάριο προσέγγισε σε ακτή όπου αποβιβάστηκαν οι παράνομοι μετανάστες.

Οι συμπατριώτες του ακολούθησαν άλλη πορεία, ενώ αυτός επέλεξε να οδηγηθεί στην περιοχή του Κερατόκαμπου και να ζητήσει βοήθεια.

Οι έρευνες των αρχών για τον εντοπισμό των παράνομων μεταναστών συνεχίζονται στην ενδοχώρα ενώ δεν έχει διευκρινιστεί η αιτία που ο Αιγύπτιος έδωσε ψεύτικη κατάθεση. Οι αρχές «χτενίζουν» την περιοχή από αέρος και θαλάσσης.

Πηγή: ΑΠΕ ΜΠΕ
 
Γράφει ο Κίμων Γεωργακάκης, Πολιτικός Επιστήμων

«Όποιοι λαοί δέχονται την αρπαγή των αγαθών τους καταλήγουν δούλοι των εχθρών τους» 
 Δημοσθένης

Αφότου οι Έλληνες αγωνιστές της ελευθερίας έδωσαν την ύστατη μάχη για την απελευθέρωση έπειτα από 400 χρόνια σκλαβιάς, την θέση τους πήραν, παραγκωνίζοντάς τους, πολιτικοί φαναριώτικης λογικής, όντες υποτακτικοί στα διεθνή συμφέροντα της εποχής. Έτσι κατασκευάστηκε ένα δήθεν ελληνικό κράτος στριμωγμένο σε σύνορα και περιβαλλόμενο από εχθρικούς γείτονες.

Από τότε έως και σήμερα το ελληνικό κράτος είναι υποταγμένο στην παγκόσμια διαπλοκή, χωρίς θέληση για υπέρβαση. Μόνο λίγοι πολιτικοί και όχι μόνο, κυρίως από φιλότιμο, έδωσαν ή προσπάθησαν να δώσουν ανάσα στον ελληνικό λαό, με αποτέλεσμα είτε να δολοφονηθούν είτε να απομονωθούν.
 
Όσον αφορά τον ελληνικό λαό, γνωρίζοντας έστω υποτυπωδώς την καταγωγή του, αντιδρούσε ενστικτωδώς στην υφαρπαγή είτε εδαφών είτε της ίδιας της ελευθερίας του. Έτσι, και ενώ τα όπλα φαίνονταν αδύναμα για να μας υποτάξουν, ακολουθήθηκε καινούρια τακτική.

Οι εικονικές ανάγκες και ο καταναλωτισμός αντικατέστησαν την δίψα για ελευθερία και άρα την γνώση της αλήθειας. Η ιστορία διαστρεβλώθηκε, η γλώσσα υποτιμήθηκε και η πίστη χλευάστηκε, αφού αυτά χαρακτηρίζουν «ανθρώπους οπισθοδρομικούς, συντηρητικούς και φανατισμένους», αναφέρει η σημερινή «προοδευτική» διανόηση, δίνοντας σαν παράδειγμα ακραίες περιπτώσεις «μεγάλο-πατριωτών».

Έτσι φτάσαμε στο σήμερα! Οι πολιτικοί δεν είναι με τον λαό, αφού προτιμούν να κυβερνούν «σκλάβους» αντί για ελεύθερους ανθρώπους, μοιάζοντας με τους γεωργούς που προτιμούν αντί σιτάρι, να θερίζουν από το χωράφι ήρα, όπως έγραφε ο Πλούταρχος. Απλά όλοι ελπίζουμε, αφού οι συγκυρίες το επιτρέπουν, μήπως και κάποιοι αναγκαστούν να βάλουν μπρος την μηχανή του Ελληνισμού, ανακουφίζοντας τους Έλληνες, που τώρα ξυπνούν, αφού διαπιστώνουν σιγά-σιγά, ότι τα αγαθά του καταναλωτισμού ήταν δανεικά και ήρθε η ώρα να τους τα πάρουν πίσω.

Οι βαρβαρότητες των δανειστών και η υπεροψία τους όταν επισκέπτονται την χώρα αποδεικνύουν την πικρή αλήθεια: Ήμασταν και είμαστε ένα «ψευτo-ελληνικό» κράτος. Ειδικά σήμερα που τα ιδανικά μας κείτονται διαστρεβλωμένα, μας βλέπουν σαν ιθαγενείς που τους έλαχε ο ρόλος να μας εκπολιτίσουν και να μας συνετίσουν.

Η μεσαία τάξη, η οποία και κρατούσε όρθια την ελληνική κοινωνία, έχει καταρρακωθεί οικονομικά. Τώρα ήρθε η ώρα για τα διεθνή συμφέροντα να οδηγήσουν την χώρα σε κονσερβοποίηση και διαμελισμό. Ωστόσο, δεν τα βρίσκουν μεταξύ τους κι αυτό δίνει την ευκαιρία σε όσους εκ των Ελλήνων ιθυνόντων το θελήσουν, να απαντήσουν με την απελευθέρωση των δημιουργικών δυνάμεων του τόπου.

Δυστυχώς, όμως, η νοοτροπία που θεωρεί ότι η Ελλάδα αποκτά κύρος, μόνο ούσα μονόπλευρα προσκολλημένη σε άξονες, καλά κρατεί. Οι πολιτικοί (καλοπροαίρετοι ή κακοπροαίρετοι) έχουν πιει το «δηλητήριο» των μεντόρων τους. Έτσι το «ψευτo-ελληνικό» κράτος συνεχίζει ακάθεκτο την πορεία του.

Για να μην πολυλογούμε: Αυτό που ζούμε δεν θυμίζει Ελλάδα. Οι Έλληνες το έχουν στο DNA τους να ζουν ελεύθεροι. Γι’ αυτό τους «χάζευαν» οι άλλες φυλές όταν «όργωναν» τις περιοχές, όντες ελεύθεροι έμποροι-ταξιδιώτες, χτίζοντας παντού αποικίες. Αναλογιστείτε πως μας θυμούνται όλοι!

Τώρα που οι μάσκες της παγκόσμιας διαπλοκής πέφτουν, μην χάσετε την ελπίδα και την πίστη ότι η πραγματική Ελλάδα θα ξαναλάμψει. Μην σας τρομάξουν οι ακόμα πιο δύσκολες μέρες που έρχονται.

Ακόμα κι αν δεν προλάβουμε να δούμε εμείς το πραγματικό ελληνικό κράτος, ας αγωνιστούμε να το δουν οι επόμενοι.

Ας βάλουμε στην άκρη το Εγώ μας. Ας γίνουμε ξανά Έλληνες! 

Πηγή: Πυγμή


Στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχει προσφύγει ο ιταλικός ενεργειακός κολοσσός ENI, ενώ συνεργάζεται στενά και με την ιταλική κυβέρνηση, λόγω των τουρκικών απειλών για «επανεξέταση» των επενδύσεών της στη χώρα, λόγω της συμμετοχής της στην αξιοποίηση των υδρογονανθράκων της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Στελέχη της εταιρείας δηλώνουν ότι το μόνο που κάνουν είναι να φροντίζουν ώστε να συμμορφώνονται με όσα θεωρούνται νόμιμα από την άποψη του ευρωπαϊκού δικαίου. Ωστόσο, προσπάθησαν να μετριάσουν τις επιπτώσεις από τις τουρκικές κυβερνητικές δηλώσεις, χαρακτηρίζοντάς τις ως «μετριοπαθείς», αν και φαίνεται ότι θα συμμορφωθούν με όσα συμφωνηθούν σε πολιτικό επίπεδο, δηλαδή στο πλαίσιο των διμερών σχέσεων Ιταλίας-Τουρκίας.

Το πρόβλημα δημιουργήθηκε λόγω της συμμετοχής της ιταλικής Eni, σε κοινοπραξία με τη νοτιοκορεατική KOGAS, τη γαλλική Total και τη ρωσική Novatec, η οποία επελέγη καταρχήν, οπότε θα ακολουθήσουν διαπραγματεύσεις για την ανάληψη του έργου της πραγματοποίησης ερευνών σε «οικόπεδο» της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Πηγή: Defence Point
Εάν οι Ευρωπαίοι δεν βοηθήσουν στην επιβεβαίωση της βιωσιμότητάς του, το ΔΝΤ θα αποχωρήσει από το πρόγραμμα και οι χώρες του Νότου θα υποταχθούν στη Γερμανία

Του Μιχάλη Ιγνατίου 

Είναι ανησυχητικό το γεγονός ότι δεν δίνεται η αρµόζουσα σηµασία στην προειδοποίηση του υπουργού Οικονοµικών για «κάποιο ατύχηµα» µέχρι την εκταµίευση της πολυπόθητης δόσης, η οποία -τη στιγµή που γράφονταν αυτές οι γραµµές- ήταν στον αέρα µετά τη δηµοσιοποίηση των διαφωνιών µεταξύ των Ευρωπαίων και του ΔΝΤ. Από τον περασµένο Ιούλιο οι αξιωµατούχοι στην Ουάσιγκτον, στις Βρυξέλλες, στο Βερολίνο και στην Αθήνα γνώριζαν ότι το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιµο και ότι στην περίπτωση αυτή το Ταµείο δεν θα τηρήσει τις υποχρεώσεις του. Με απλά λόγια, δεν θα συνεδριάσει το ΔΣ, δεν θα εκταµιευθεί το µερίδιο της δόσης του ΔΝΤ, και -για να µην κρυβόµαστε πίσω από τις λέξεις- θα αποχωρήσει από το ελληνικό πρόγραµµα. Οι άνθρωποι του Ταµείου έχουν εξηγήσει από το καλοκαίρι στους Ευρωπαίους «συµµάχους» µας ότι η κωλυσιεργία που παρατηρείται δεν εξυπηρετεί τα καλώς νοούµενα συµφέροντα της Ελλάδας. Δεν άκουγε κανείς...

Η γενική διευθύντρια, Κριστίν Λαγκάρντ, εµφανίστηκε έντονα επιθετική στο Eurogroup και αργότερα στη συνέντευξη Τύπου, διότι οι Ευρωπαίοι, µέσω του κ. Γιούνκερ, αθέτησαν και τις υποσχέσεις που έδωσαν, αλλά το χειρότερο επιχείρησαν να περάσουν από το... παράθυρο προτάσεις που δεν καθιστούσαν βιώσιµο το χρέος. Με λίγα λόγια, εµφανίστηκαν προκλητικοί, σαν να έλεγαν στην κ. Λαγκάρντ ότι εάν δεν συµφωνεί, µπορεί να αποχωρήσει από το πρόγραµµα.

Το 2010 οι Ευρωπαίοι, ειδικά οι Γερµανοί, παρακαλούσαν το ΔΝΤ να συναινέσει στη δηµιουργία του κοινού µηχανισµού, που θα ανελάµβανε τον δανεισµό χωρών, όπως η Ελλάδα, που είχαν οικονοµικά προβλήµατα. Για να φτάσουµε 30 µήνες µετά και να έχουν συνειδητοποιήσει οι Ευρωπαίοι ότι µε το Ταµείο στον µηχανισµό δεν µπορούν να παίζουν πολιτικά και οικονοµικά παιχνίδια. Η κ. Λαγκάρντ ήταν κατηγορηµατική στις Βρυξέλλες. Είπε στους συνοµιλητές της ότι εάν δεν βοηθήσουν στην επιβεβαίωση της βιωσιµότητας, σηµαίνει ότι «µας δείχνετε τον δρόµο να φύγουµε». Εάν είναι αληθινοί οι φόβοι της κ. Λαγκάρντ, οι χώρες του Νότου θα δεινοπαθήσουν και θα υποταχθούν στη Γερµανία.

Πηγή: Έθνος

«Αν δεν φας το φαΐ σου, θα έρθει ο μπαμπούλας. Να, να κοίτα, είναι πίσω από το ψυγείο». Αυτή είναι η πρώτη εξίσωση.
 
Η φράση που μεγάλωσε παιδιά και παιδιά. Ο γονιός παραδοσιακά, ουσιαστικά, εκμεταλλευόταν την εμπιστοσύνη που του είχε το μικρό παιδί  και του έμαθε να φοβάται το μπαμπούλα.
Πέρασαν τα χρόνια, το παιδί μεγάλωσε κι έμαθε ότι μπαμπούλας δεν υπάρχει. Παρόλα αυτά ο μπαμπούλας την είχε κάνει τη δουλειά του. Το έτρωγε το φαγητό του σαν παιδί. Τουλάχιστον τότε, όταν ήταν μικρός, ο γονιός του δεν χλεύαζε, δεν κορόιδευε το φόβο του.
«Η γνώση είναι δύναμη». Αυτή είναι η δεύτερη εξίσωση.

Πήγαινε σχολείο, διάβασε, μάθε, να γίνεις «κάτι». Διάβαζες, μάθαινες, τελικά έγινες «κάτι». Πιθανόν μέχρι σήμερα να μην έχεις συνειδητοποιήσει ότι, κατά κύριο λόγο, μάθαινες πάντα αυτά που κάποιος άλλος επέλεξε να μάθεις. Πιθανόν μέχρι σήμερα να μην έχεις διαπιστώσει ότι το μέγιστο που μάθαινες από την ιστορία της Ελλάδας ή την παγκόσμια, σταματούσε με την απελευθέρωση της Αθήνας από τους Γερμανούς.

Οι δύο παραπάνω εξισώσεις έχουν δύο αγνώστους, τον μπαμπούλα και τη γνώση. Αν με κάποιον τρόπο δώσεις τιμή στον έναν άγνωστο, αυτόματα θα πάρει τιμή και ο άλλος. Ή τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε να γίνεται…
Τα παραπάνω ακριβώς είναι αυτά που εκμεταλλευόταν από πάντα το οποιοδήποτε πολιτικό σύστημα. Δεν είναι απαραίτητα κακιά η λέξη σύστημα, ούτε και η λέξη εκμετάλλευση. Γίνονται όμως καταστροφικές, τουλάχιστον, όταν συνδυαστούν μεταξύ τους, έχοντας και οι δύο, ταυτόχρονα, την κακή τους έννοια.
Αυτό ακριβώς ζούμε σήμερα. Ένα πολιτικό σύστημα που μεγάλωσε και λειτούργησε εκμεταλλευόμενο τη δύναμη που του δίναμε, ταΐζοντάς μας με συγκεκριμένη γνώση.
Αν όλα ήταν μια εικόνα κι εσύ ένα κομμάτι της, βγες από την εικόνα, ανέβα πιο ψηλά της και ξανακοίτα την. Άνοιξε το οπτικό σου πεδίο ε;
Ακριβώς αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος με τον οποίο μπορείς να καταλάβεις μέσα στο χρόνο τι είναι αυτό που ζεις σήμερα. Να δεις την εικόνα από ψηλά, από εκεί που το οπτικό πεδίο μεγαλώνει.
Κοίτα το… Σα ποτάμι πάει μόνο του. Η πατρίδα σώζεται από αυτούς που είτε με την παρουσία τους, είτε με την απουσία τους, είτε με τα λάθη τους, είτε με την πολιτική τους δυσλειτουργία, μας σώζουν και μας ξανασώζουν και μας ξανασώζουν και θα μας σώζουν όσο τρώμε το φαΐ μας για να μην έρθει ο μπαμπούλας.

Ξανά πίσω στις εξισώσεις. Ο μπαμπούλας έχει πάρει τιμή, ισούται με την χρεοκοπία.. Την ασύντακτη. Τη  συντεταγμένη τη βλέπεις στο λογαριασμό σου, στο ταμείο του μαγαζιού σου, στο μισθό σου, στο επίδομα ανεργίας…

Αφού ο μπαμπούλας πήρε τιμή, αναγκαστικά παίρνει τιμή και η γνώση. Απλόχερα προσφέρεται από τους εκδότες που κρατάνε στα χέρια τους με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο πάνω από το 70% των μέσων ενημέρωσης. Φυσικά δεν το κάνουν για την ψυχή της μάνας τους…
Κρίμα τους... Ο κόσμος της πληροφορίας έχει ανοίξει τόσο που ουσιαστικά είναι απέραντος. Πανικός στο σύστημα. «Ανεξέλεγκτη» πηγή γνώσης.

Αυτό είναι το κλειδί στη λογική. Μάζεψε την πληροφορία απ’ όσες περισσότερες και διαφορετικής προέλευσης πηγές μπορείς. Μη φοβάσαι να επεξεργαστείς. Το μυαλό σου είναι το μόνο καταφύγιο που σου έχει απομείνει. Όσο και να προσπαθεί κάποιος να στο ελέγξει με τον καταιγισμό της «γνώσης» που θέλει να σου προσφέρει, αντιστάσου. Βάλε τις παραμέτρους που θα σου δώσουν τις προτεραιότητες, μόνος σου!

Αυτό, η θέση των προτεραιοτήτων, είναι ίσως ο μοναδικός τρόπος να προστατέψεις τη λογική σου. Μην πετάς τίποτε, μην αρνιέσαι τίποτα. Άκου και το MEGA, άκου και το MICRO.
Αναζήτησε την αλήθεια. Μη φοβάσαι την αλήθεια. Πονάει, πληγώνει, μα δεν σκοτώνει.
Μάθε επιτέλους αν υπάρχει πραγματικό χρέος και αν υπάρχει, πόσο είναι αυτό;
Μάθε επιτέλους αν μας χρωστάνε κι αν μας χρωστάνε, πόσα μας χρωστάνε;
Μάθε επιτέλους πού είναι τα λεφτά του ασφαλιστικού σου ταμείου.
Μάθε επιτέλους ποιος είναι αυτός που έστρεψε τον ιδιωτικό υπάλληλο, απέναντι στον δημόσιο και τ’ αντίθετο.

Δεν χωράει σε κανενός είδους λογική, πλην αυτής του στενού ατομικού συμφέροντος, ότι οι ίδιοι οι καταστροφείς μπορούν να γεννήσουν και την ελπίδα για αναγέννηση, πολύ δε περισσότερο να την πετύχουν.

Η Δημοκρατία είναι το πολίτευμα που βαρύτερη είναι η γνώμη της πλειοψηφίας αλλά υπάρχει και ο σεβασμός προς τη γνώμη της μειοψηφίας. Ο μοναδικός τρόπος να υπάρξει η Δημοκρατία είναι ο σεβασμός προς τη μειοψηφία. Σεβασμός χωρίς τη μερική ή γιατί όχι και την ολική αποδοχή της γνώμης της μειοψηφίας δεν είναι σεβασμός, είναι κοροϊδία και κατ’ επίφαση λειτουργία της Δημοκρατίας. Και η δύναμη της πολιτκής είναι αυτό... Ο συγκερασμός απόψεων, ο ορθός πολιτικός λόγος είναι αυτός που είναι αληθινός, κατανοητός και ενώνει, δεν απομονώνει, δεν χωρίζει, δεν διασπά. Συνθέτει...

Η Δημοκρατία δεν έχει συστατικό στοιχείο της την αλαζονεία. Το «Εγώ θα πάω έστω και μόνος μου μπροστά» δεν είναι ηρωϊσμός, δεν είναι πατριωτισμός. Πάρε 1.000€ το μήνα. πάρε και τα παιδιά σου μαζί, πλήρωσε και ό,τι σου επιβάλλουν και κάντο.

Η Δημοκρατία λειτουργεί μόνον σε κράτος δικαίου και σε κράτος πρόνοιας. Όταν δεν υπάρχουν αυτά, προφανώς δεν υπάρχει και η Δημοκρατία και το κράτος είναι ανάξιο του οποιουδήποτε σεβασμού.
Η Δημοκρατία δεν κρύβει φίδια στον κόρφο της. Το αυγό του φιδιού γεννιέται εκεί που υπάρχουν και τα φίδια. Ακόμα απορείς;
Η Δημοκρατία συγχωρεί αλλά και διδάσκεται από τη λειτουργία της. Όταν υπάρχουν ατιμώρητα σκάνδαλα, συγκαλύψεις, συνταγματικές εκτροπές, σύνταγμα a la carte, δεν υπάρχει Δημοκρατία, υπάρχει χλευασμός της.
Η Δημοκρατία δεν χάνει CD και δεν διώκει όποιον τα βρίσκει, ούτε γι’ αστείο.
Η Δημοκρατία υπάρχει και λειτουργεί μόνον όταν οι 3 εξουσίες της είναι ανεξάρτητες μεταξύ τους. Δεν επιδέχεται μεταπηδήσεις από τη μία εξουσία στην άλλη, δεν επιδέχεται συνδιαλλαγή μεταξύ των εξουσιών, δεν επιδέχεται επικάλυψη ευθυνών. Αν το Ελεγκτικό Συνέδριο λέει ότι κάτι είναι αντισυνταγματικό, είναι αντισυνταγματικό, πάει και τελείωσε. Σ’ όποιον δεν αρέσει ας το καταργήσει και μετά ας κάνει ό,τι θέλει.
Η Δημοκρατία επιβάλλει την ανεξαρτησία του βουλευτή. Στη Δημοκρατία δεν υπάρχει η έννοια της κομματικής πειθαρχίας. Στο Σύνταγμα δεν αναφέρεται καμία κομματική πειθαρχία. Όποιος επικαλείται κομματική πειθαρχία, αυτονόητα πλέον, διαπράττει συνταγματική εκτροπή.

Σκέψου χωρίς φόβο. Ένα πράγμα φοβάται ο Φόβος... Το να μην τον φοβάσαι.


Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Το ΧΩΝΙ" την Κυριακή 18/11/2012 

  Πηγή


Του Σάββα Καλεντερίδη 
 
Ίσως η μακροβιότερη θεατρική παράσταση στον κόσμο, μετά το «Φάντασμα της Όπερας, να είναι αυτή που παίζεται στη Θράκη, με μόνιμο πρωταγωνιστή τον πρόξενο της Τουρκίας στην Κομοτηνή, σε δεύτερο ρόλο τους εγκάθετους του προξενείου και σε ρόλο κομπάρσου, τους ιθύνοντες του Ελληνικού κράτους, που -στη συντριπτική τους πλειοψηφία- κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου, τη στιγμή που η Τουρκία προωθεί τα αποτρόπαια σχέδιά της στην περιοχή.


Όλα αυτά τα χρόνια, το Ελληνικό Υπουργείου Εξωτερικών, παραβιάζοντας κάθε έννοια λογικής αλλά και υπηρεσιακής ευθύνης, επέτρεψε στον Τούρκο πρόξενο να υποκαταστήσει το ελληνικό κράτος και, δρώντας κυριολεκτικά ανενόχλητος και εκτός των αρμοδιοτήτων του (που ορίζονται σαφώς από τη Συνθήκη της Βιέννης και πρέπει να περιορίζονται μόνο σε γραφειοκρατικά ζητήματα που αφορούν πολίτες κατόχους τουρκικών διαβατηρίων και χορηγήσεις θεωρήσεων εισόδου σε αλλοδαπούς) να δημιουργήσει έναν παρακρατικό και παραστρατιωτικό μηχανισμό, που επιβουλεύεται την ακεραιότητα της πατρίδας μας. Για το ζήτημα αυτό υπάρχουν απτές αποδείξεις και το ελληνικό κράτος πρέπει να σταθμίσει τον τρόπο με τον οποίο θα χειριστεί το θέμα σε εσωτερικό, διμερές αλλά και διεθνές επίπεδο και κυρίως σε επίπεδο ΝΑΤΟ, όπου υποτίθεται ότι είμαστε σύμμαχοι!

 
Όμως, εκτός από τις τεράστιες ευθύνες του υπουργείου εξωτερικών, τεράστιες ευθύνες έχουν και οι λοιπές αρχές του ελληνικού κράτους που υπάρχουν στην περιοχή, οι οποίες δεν έπραξαν τίποτε για να αποκαλύψουν το δίκτυο των πρακτόρων του προξενείου που κινητοποίησε τον κόσμο εναντίον των Ελλήνων ηθοποιών που κινδύνεψαν να λυντσαριστούν στον Εχίνο, όπως και εναντίον του γαλλικού τηλεοπτικού συνεργείου, στις Θέρμες της Ξάνθης, όπου οι Γάλλοι δημοσιογράφοι ήλθαν αντιμέτωποι με τους φανατισμένους παρακρατικούς και παραστρατιωτικούς μηχανισμούς του τουρκικού προξενείου.

Και στις δυο ανωτέρω περιπτώσεις ο εισαγγελέας όφειλε να ζητήσει την άρση του τηλεφωνικού απορρήτου των πρωταγωνιστών των επεισοδίων, για να αποκαλυφθεί ο κεντρικός παρακρατικός και παραστρατιωτικός ρόλος του προξενείου.
Σε ανάλογες ενέργειες θα έπρεπε να προβούν και οι λοιπές αρμόδιες αρχές του ελληνικού κράτους, πάντα στα πλαίσια των νόμιμων αρμοδιοτήτων τους.
Αντ’ αυτού, αφέθηκε ο πρόξενος και οι μηχανισμοί του να δρουν εντελώς ανενόχλητα, γι’ αυτό, εκμεταλλευόμενοι τη χειμερία νάρκη του ελληνικού κράτους, δεν πτοήθηκαν να απειλήσουν ευθέως τον ιμάμη του χωριού Σώστης Κομοτηνής, ο οποίος αρνήθηκε να προσχωρήσει στην παράνομη τουρκοσυμμορία, ενώ, παρά το διάβημα διαμαρτυρίας του ελληνικού υπουργείου εξωτερικών, το οποίο μάλλον έγραψαν στα οθωμανικά τους στιβάνια, φρόντισαν να επεκτείνουν τη δράση τους και στη Ρόδο, όπου και πάλι παρακρατικοί απείλησαν και επιτέθηκαν εναντίον του νόμιμου ιμάμη της Ρόδου, επειδή δεν υποχωρούσε υπέρ του παρακρατικού που ήθελε να τοποθετήσει εκεί η Άγκυρα.
Και στην περίπτωση αυτή, παρότι επενέβη ο εισαγγελέας και είχαμε καταδικαστική απόφαση, δεν ζητήθηκε η άρση του απορρήτου των τηλεφώνων των δραστών, ο ένας εκ Θράκης και ο άλλος εκ Τουρκίας, για να διαπιστωθεί αν ανήκουν σε συμμορία που δρα παράνομα και υπό τον συντονισμό του προξενείου.


Τέλος, η εγκληματική αδιαφορία των ελληνικών αρχών επισφραγίζεται με τον έλεγχο που έκανε συνεργείο του ΣΔΟΕ, μετά από καταγγελία, σε κυλικείο που λειτουργούσε επί δεκαετίες υπό την ευθύνη και στο χώρο της «Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής», χωρίς άδεια λειτουργίας, ΑΦΜ και ταμειακή μηχανή.

Και αναρωτιέται κανείς: Αν δεν υπήρχε η συγκεκριμένη καταγγελία που κινητοποίησε το ΣΔΟΕ, πόσες ακόμα δεκαετίες θα λειτουργούσε το συγκεκριμένο κυλικείο-θερμοκήπιο παρακρατικών και παραστρατιωτικών, πάντα υπό την ευθύνη του τουρκικού προξενείου Κομοτηνής;


Τα γεγονότα που αναφέραμε είναι μόνο λίγα κομμάτια που παζλ της καραμπινάτης και εξοφθάλμως παράνομης δράσης του προξενείου της Κομοτηνής.
Αν ξυπνήσουν επιτέλους οι αρμόδιες υπηρεσίες του ελληνικού κράτους και αρχίσουν να αποκαλύπτουν έναν προς έναν τους παράνομους παρακρατικούς και παραστρατιωτικούς μηχανισμούς που δρουν στη Θράκη, θα βρεθούν και τα τεκμήρια που στοιχειοθετούν τουλάχιστον το αδίκημα της σύστασης συμμορίας υπό το συντονισμό του προξενείου.
Για παράδειγμα, αν ζητήσουν την άρση του απορρήτου των εισερχομένων και εξερχομένων κλήσεων των δραστών της επίθεσης εναντίον του ιμάμη του Σώστη Κομοτηνής και του ιμάμη της Ρόδου, καθώς και των φοροκλεπτών της Κομοτηνής, θα διαπιστώσουν ότι στην κορυφή της πυραμίδας στέκει ο αγέρωχος ο Τούρκος πρόξενος και αμέσως από κάτω οι άλλοι «αρμόδιοι» για τη συγκρότηση των ειδικών ομάδων.


Ιδού η Ρόδος λοιπόν, ιδού και το …πήδημα!!!


Πηγή "Κυριακάτικη Δημοκρατία"
Η παρέμβαση εκ μέρους του Πασχάλη Χριστοδούλου πρώην δήμαρχου Σουφλίου ήταν και η μοναδική που έγινε δημόσια με στόχο να αναδείξει αλλά κυρίως να καταδείξει την ωμή πραγματικότητα
«Όταν το Νοέμβριο του 2009 με δημόσια παρέμβασή μου αναφέρθηκα στην γιορτή του Κασήμ, την Πέμπτη κατά σειρά γιορτή του μπεκτασικού εορτολογίου, γνώριζα ότι είναι μια αυταπάτη η προσδοκία για επίσημη αντίδραση εκ μέρους της ελληνικής πολιτείας και του πολιτικού προσωπικού της Θράκης. Αυτό, εξοφλώντας γραμμάτια, παρευρίσκεται μόνο σε τουρκικές συνάξεις ή τουρκοποιημένες εκδηλώσεις. Η πομάκικη γιορτή στο Χίλια που εδώ και χρόνια έχει τουρκοποιηθεί απόλυτα, αποτελεί χώρο όπου διαγκωνίζονται όλοι οι «επίσημοι», νομιμοποιώντας με την παρουσία τους αυτή την εξέλιξη.

Αντίθετα, η γιορτή του Κασήμ που γιορτάζεται τη δεύτερη Κυριακή του Νοέμβρη και φέτος γιορτάσθηκε στις 11 Νοεμβρίου  στον Τεκέ της Ρούσας δεν είναι ελκυστική, εκτός από προεκλογικές περιόδους. Το κενό απουσίας της επίσημης πολιτικής Ελλάδας όπως είναι φυσικό καλύπτεται από εκπροσώπους της πολιτικής Τουρκίας. Με πολυάριθμη αντιπροσωπεία εποχούμενη σε πολυτελέστατα αυτοκίνητα και συνοδευόμενη από εκπροσώπους των ΜΜΕ, για μια ακόμη χρονιά υπήρξαν συνεπείς στην πολιτική που υπηρετούν. Την τουρκοποίηση μιας ακόμη θρησκευτικής και πολιτισμικής εκδήλωσης, αυτής των Μπεκτασήδων – Κιζιλμπάσηδων.


Η πολιτική τάξη της Ελλάδας, σκιαμαχώντας μεταξύ μνημονιακών και αντιμνημονιακών λογικών, παραβλέπει, όπως άλλωστε έκανε και χθες, ότι εδώ στη Θράκη, στον Έβρο εξελίσσεται η πολιτισμική γενοκτονία των Πομάκων, των Μπεκτασήδων και των Ρομά. Κι αν η αλλεργία που διακατέχει ορισμένα μέλη του κοινοβουλίου στο άκουσμα του όρου «γενοκτονία» είναι πρόδηλη, αυτό δεν απαλλάσσει από τις ευθύνες καμία πολιτική δύναμη που ο πατριωτισμός της εξαντλείται στην επίδειξη πυγμής μόνο απέναντι σε αδύναμους. Δεν αναφέρομαι στην πολιτική κάστα της Θράκης, αυτή θα παραστεί και πάλι στις εκδηλώσεις στο Χίλια κάτω από τουρκικές σημαίες και λάβαρα. Το μεγαλείο της αβελτηρίας.

Τέλος, είναι βέβαιο ότι στο ερώτημα, ποια είναι η έννοια και το περιεχόμενο της πολυπολιτισμικότητας σε μια χώρα που ταυτίζεται με την πλέον αντιδημοκρατική ιδεολογία, αυτήν του κεμαλισμού που πρεσβεύει την αρχή ένα έθνος…, δεν υπάρχει απάντηση».

Η παρέμβαση αυτή εκ μέρους του Πασχάλη Χριστοδούλου, πρώην δήμαρχου Σουφλίου, ήταν και η μοναδική που έγινε δημόσια με στόχο να αναδείξει αλλά κυρίως να καταδείξει μία ωμή πραγματικότητα ότι Ρομά και μπεχτασήδες είναι έρμαια του τουρκικού προξενείου και της βουλιμίας της Άγκυρας. Η παρέμβαση έγινε με αφορμή τη γιορτή του Κασήμ, μία θρησκευτική και πολιτισμική εκδήλωση των Μπεκτασήδων – Κιζιλμπάσηδων, που γιορτάζεται τη δεύτερη Κυριακή του Νοέμβρη και φέτος γιορτάσθηκε στις 11 Νοεμβρίου  στον Τεκέ της Ρούσας. Ο Τεκές του Σεγίτ Αλή Σουλτάν γνωστός και ως ο Τεκές του Κιζίλ Ντελή ή και ως γνωστός με τον γεωγραφικό προσδιορισμό Τεκές της Ρούσσας βρίσκεται 3 χιλιόμετρα έξω από το χωριό Ρούσσα , στο νομό Νομό Έβρου. Βρίσκεται ανάμεσα από τα αλλοτινά δερβενοχώρια Γονικό, Μεγάλο Δέρειο και Ρούσσα. Είναι ένας Οθωμανικός Τεκές, δηλαδή σημείο συνάθροισης δερβίσιδων (συγκεκριμένα του τάγματος Μπεκτασήδων) το οποίο έχει ανακαινιστεί και ημι-λειτουργεί μέχρι και σήμερα. Θεωρείται από τα παλαιότερα διατηρημένους τεκέδες στο χώρο των Βαλκανίων και ένα από τα σημαντικότερα κέντρα του Mπεκτασισμού.

Οι Μπεκτασήδες είναι ένα δερβίσικο τάγμα του οποίου υπολείμματα εξακολουθούν να υπάρχουν και σήμερα στο χώρο της Θράκης. Διαδραμάτισε σπουδαίο ρόλο στην κατάληψη της Θράκης από τους Οθωμανούς και στη δραστηριοποίηση του μουσουλμανισμού στο χώρο αυτό. Από τον 15ο αιώνα και ύστερα διακόπηκε η αρμονική συνεργασία οθωμανικού κράτους και μπεκτασήδων. Από τότε οι μπεκτασήδες της Θράκης απέκτησαν φιλικές σχέσεις με τους χριστιανούς της περιοχής και δέχθηκαν πολλές χριστιανικές επιδράσεις, οι οποίες είναι έκδηλες στα λαϊκά θρησκευτικά έθιμα μέχρι και σήμερα.

Τον πλήρη εναγκαλισμό των μπεκτασήδων μουσουλμάνων της Θράκης από την Τουρκία επιχειρεί ο τοπικός της εκπρόσωπος Τούρκος πρόξενος, που και φέτος οργάνωσε μία φιέστα την περασμένη Κυριακή με αφορμή τη γιορτή του Κασήμ στον τεκέ της Ρούσας. Ο πρόξενος Ιλχάν Σερέν και ο ψευτομουφτής Ιμπραήμ Σερίφ είχαν τον πρώτο λόγο και μάλιστα είχαν φροντίσει να υπάρχει στη γιορτή και αποστολή επισήμων από την Τουρκία και συγκεκριμένα την Αδριανούπολη, την ίδια ώρα που οι ελληνικές αρχές, τοπικές και μη ήταν απούσες. Εξαίρεση ο πρώην δήμαρχος Σουφλίου Πασχάλης Χριστοδούλου η παρουσία του οποίου στη γιορτή του έδωσε το έναυσμα για να κάνει αυτή τη δημόσια παρέμβαση, αφού όπως χαρακτηριστικά είπε «αισθάνθηκα σαν τη μύγα μέσα στο γάλα».

Μιλώντας στο «Χ» θυμήθηκε όταν «τον Ιούλιο του 2008 είχε επισκεφθεί τον τεκέ ο Τούρκος πρέσβης στην Ελλάδα, ένας σουνίτης διπλωμάτης επισκέφθηκε ένα μπεκτασικό λατρευτικό χώρο, είπε απευθυνόμενος στον κόσμο ότι η τουρκική πρεσβεία, τα προξενεία θέλουν να αγκαλιάσουν όλους τους μουσουλμάνους και θα είναι πάντα στη διάθεσή σας. Είναι διαχρονική η πολιτική της Τουρκίας να μετατρέψει σε Τούρκους όλους τους μουσουλμάνους της περιοχής και σε πολύ μεγάλο βαθμό το έχει πετύχει. Είναι δική μας η αδυναμία να αποτρέψουμε μία τουρκοποίηση μέσα στην επικράτειά μας. Η Τουρκία προσπαθεί ακόμα και πολιτισμικά, θρησκευτικά γεγονότα και δρώμενα να τα οικειοποιηθεί. Ήδη το πανηγύρι στα Χίλια το έχει τουρκοποιήσει απόλυτα. Οι δικοί μας επίσημοι πηγαίνουν κάτω από τουρκικές σημαίες και λάβαρα. Στην πρόσφατη γιορτή στον τεκέ της Ρούσσας ενώ υπήρξε μία πολυάριθμη αντιπροσωπεία από την Τουρκία, δεν υπήρξε κανένας Έλληνας επίσημος ή τοπικός άρχοντας. Αυτό το κενό έρχεται και το εκμεταλλεύεται η Τουρκία στην περιοχή και συμπεριφέρεται ως αγάς». 

Ο κ. Χριστοδούλου καταλήγει κάνοντας μία θλιβερή διαπίστωση ότι οι Ρομά και οι μπεκτασήδες είναι έρμαια του τουρκικού προξενείου και της βουλιμίας της Άγκυρας και ευελπιστεί γρήγορα οι κυβερνώντες και οι τοπικοί άρχοντες να συνέλθουν και να διαπιστώσουν ότι ο πολιτισμός και η θρησκεία, για τα οποία έχουν γίνει πολλοί πόλεμοι, είναι αυτά που πρέπει να μας ενώσουν.

Πηγή: Χρόνος
Και λίγες έφαγαν οι δικοί σου!! Άλλο να οργίζεσαι για λάθος σφύριγμα διαιτητή, οπότε εκτονώνεσαι επαρκώς με ένα μπινελίκι, κι’ άλλο να προωθείς, ή έστω να επιδοκιμάζεις, αναρμοδίως, απολύσεις, ακόμη και υπεράριθμων. 
Η απώλεια της εργασίας και το φάσμα της οικογενειακής πείνας δικαιολογεί τα πάντα. Ακόμη και την τυφλή βία. Δεν θα αυτοκτονήσουμε κιόλας, αν μπορούμε να εκτονωθούμε ρίχνοντας μερικές σφαλιάρες. Δεν θα διαφωνήσω ότι αυτοί που σε προπηλάκισαν δεν κινήθηκαν από οργή για την προσγενομένη εθνική προσβολή, όπως υποκριτικώς διατυμπανίζεται. Κινήθηκαν, επειδή χάνουν τις δουλειές τους.

Αν δήλωνες Ιωάννη ότι κανείς δεν θα χάσει τη δουλειά του, αλλά ο Βενιζέλος είναι μαλάκας, θα σε χειροκροτούσαν οι ροζ και γαλάζιοι δημοτικοί υπάλληλοι με ενθουσιασμό, ενώ οι πράσινοι θα υπομειδιούσαν αμήχανα. 
Αν έλεγες πάλι ότι κανείς δεν θα χάσει τη δουλειά του και ότι ο Σαμαράς είναι μαλάκας, θα σε χειροκροτούσαν οι ροζ και οι πράσινοι δημοτικοί υπάλληλοι με ουρανομήκεις ζητωκραυγές, ενώ οι γαλάζιοι θα κάρφωναν το βλέμμα στο δάπεδο ως χαμηλοβλεπούσες. 
Αν διεκήρυσσες ότι ουδείς θα χάσει τη δουλειά του και ότι ο Τσίπρας είναι μαλάκας, θα σε χειροκροτούσαν οι γαλάζιοι και πράσινοι δημοτικοί υπάλληλοι με φρενήρη ενθουσιασμό, ενώ οι ολίγοι ροζ θα σφύριζαν αδιάφορα. 
Αν, τώρα, έλεγες ότι ο Κουβέλης είναι μαλάκας, θα σε ρωτούσαν όλοι εν χορώ «ποιός είναι ο Κουβέλης;».

Διάβασε τώρα Ιωάννη τί είναι βία στη σημερινή Ελλάδα, μήπως και αντιληφθείς γιατί ο βιαζόμενος δεν χαμπερίζει από διπλωματικές σχέσεις και διατήρησή των σε καλό επίπεδο. Οι καλές διπλωματικές σχέσεις Ιωάννη δεν τρώγονται ούτε για πρωϊνό ούτε για δεκατιανό, ούτε για μεσημβρινό ούτε για βραδινό.

«17.09.2011 - Νίκος Μπογιόπουλος στον «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ»
Αυτό είναι «βία»;

Να σου έχουν λεηλατήσει το μισθό.
Να σου έχουν στερήσει τη σύνταξη.
Να σου έχουν αυξήσει τα εισιτήρια στα λεωφορεία και τον ηλεκτρικό (που τα τρένα του κινούνται πλέον ανά μισάωρο!) κατά 40%.
Να σου λένε ότι η ανεργία σου δεν είναι δυστυχία, αλλά κάτι σαν εκδρομή στο λούνα παρκ της «εργασιακής εφεδρείας».
Να σου λένε ότι στόχος τους είναι στην οικογένειά σου να υπάρχει... ένας εργαζόμενος.
Να σου λένε ότι δίπλα στα υπόλοιπα έξοδα για τη «Δημόσια και Δωρεάν» Παιδεία θα πρέπει να πληρώσεις και για τα... βιβλία - φωτοτυπίες των παιδιών.
Να σου δίνουν τα ψίχουλα των 517 ευρώ για μηνιάτικο και να σου ζητάνε - γι' αυτά τα ψίχουλα - να πληρώσεις φόρο εισοδήματος.
Να σου κόβουν το μεροκάματο στο μισό και ταυτόχρονα να σου έχουν διπλασιάσει τις τιμές στο ρεύμα, στα καύσιμα, στα τρόφιμα με απανωτές αυξήσεις στους έμμεσους φόρους.

Και μετά από όλα αυτά κι από τόσα άλλα, να έρχονται - σε σένα που σε χρεοκοπήσανε, που σε πτωχεύσανε, που σου διέλυσαν κάθε προγραμματισμό, που σου τσακίσανε τη ζωή - και να σου λένε:

Με τα λεφτά που σου έχουνε απομείνει
(σ.σ.: που όμως δεν έχει απομείνει τίποτα, γιατί τα πήρανε όλα!)
αν δεν μας πληρώσεις το νέο τρισβάρβαρο χαράτσι που θα σου στείλουμε με το λογαριασμό της ΔΕΗ για το σπίτι που μένεις
(σ.σ.: για το σπίτι που στο έχουν φορολογήσει χίλιες φορές, που το πληρώνεις τοκογλυφικά στην τράπεζα μια ζωή και που ζεις με την ελπίδα ότι κάποτε θα το ξεχρεώσουν τα... παιδιά σου)
τότε εμείς
οι «σοσιαλιστές», οι «αντιεξουσιαστές», «οι σωτήρες», οι «πατριώτες»:

Πρώτον, θα σου κόψουμε το ρεύμα.
Δεύτερον, θα αφήσουμε εσένα και την οικογένειά σου στο σκοτάδι.
Τρίτον, θα σου στερήσουμε ακόμα και τη θέρμανση μέσα στο χειμώνα.
Τέταρτον, θα σε υποχρεώσουμε να ζεις εσύ, τα παιδιά σου και οι γέροντες γονείς σου στο κρύο και στη νύχτα.
Πέμπτον, αφού σου κόψουμε το ρεύμα, θα στείλουμε τον απλήρωτο λογαριασμό σε όλες τις υπηρεσίες του κράτους, θα σε κυνηγήσουμε με όλους τους δυνατούς τρόπους και θα εφαρμόσουμε εις βάρος σου όλες τις διατάξεις του Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων.

Απευθυνόμαστε στους κάθε λογής ευαίσθητους της «δημοκρατίας».
Προς τους πάσης φύσεως εισαγγελείς που βαφτίζουν «βία» τις λαϊκές διαμαρτυρίες.
Προς τους κατηγόρους που έχουν αναλάβει εργολαβικά να καταγγέλλουν την «ανομία» των απεργιών και των εργατικών κινητοποιήσεων.

Και ρωτάμε:
Αυτό είναι ή δεν είναι «βία»;
Να απειλείς τον χρεοκοπημένο, τον απολυμένο, τον άνεργο, τον κατεστραμμένο, τον λεηλατημένο (αυτόν που εσύ λεηλάτησες)
εκδίδοντας χοτζέτι και λέγοντάς του ότι «ή θα τα βρεις να μου τα δώσεις ή θα σε αφήσω χωρίς καλοριφέρ και χωρίς φως μέσα στο χειμώνα»,
αυτό είναι ή δεν είναι «βία»;

Προφανώς, είναι παραπάνω από «βία». Είναι «πόλεμος». Αυτή τη λέξη, άλλωστε, χρησιμοποίησε ο Παπανδρέου στη Θεσσαλονίκη:

«Πόλεμος».

Μόνο που σ' αυτόν τον «πόλεμο» δεν υπάρχει «εξωτερικός αντίπαλος». Υπάρχει μόνο «εσωτερικός εχθρός»: Ο λαός!
Πρόκειται για εκείνον τον ανελέητο και αμείλικτο ταξικό πόλεμο που έχουν εξαπολύσει ενάντια στο λαό οι τραπεζίτες, οι εφοπλιστές, οι καπιταλιστές.
Εναν «πόλεμο» που τον διεξάγουν για λογαριασμό της πλουτοκρατίας ο Παπανδρέου, ο Βενιζέλος, ο Λοβέρδος, έχοντας στο πλευρό τους τον Καρατζαφέρη του μνημονίου, τη ΝΔ του «άλλου μείγματος», την Μπακογιάννη, τους «ενσωματωμένους» στην ΕΕ.

Ο ταξικός πόλεμος, για τον οποίο το ΚΚΕ προειδοποίησε από την πρώτη στιγμή,
η βαρβαρότητα που τον εξανδραποδίζει,
τα διαδοχικά εγκλήματα που διαπράττονται εις βάρος του,
θέτουν πλέον το λαό μπροστά στο ιστορικό δίλημμα:
'Η θα διαλέξει τις «αλυσίδες» ή θα τους ανατρέψει.
'Η θα υποκύψει στη βία που του ασκούν και θα αποδεχτεί τον αφανισμό του
ή θα πάρει την υπόθεση στα χέρια του, ανοίγοντας το δρόμο για μια Ελλάδα της λαϊκής εξουσίας και της λαϊκής οικονομίας.”

Σωτήριος Καλαμίτσης

Σε κατάσταση νευρικής κρίσης βρίσκονται οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας. Οι σαρωτικές περικοπές τα τελευταία δυόμισι χρόνια στους μισθούς των στελεχών, καθώς και στις λειτουργικές δαπάνες του στρατεύματος, που και στις δύο περιπτώσεις αγγίζουν το 50%, συνθέτουν... ένα εκρηκτικό μείγμα, που απειλεί να τινάξει στον αέρα, πέρα από το ηθικό, και το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων.

Η εξέλιξη αυτή, απόρροια των απαιτήσεων της τρόικας και των μνημονιακών πολιτικών που ακολουθούν οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών, νομοτελειακά οδηγεί τις Ένοπλες Δυνάμεις της πατρίδας μας σε επιχειρησιακή ύφεση και ανασχεδιασμό της στρατηγικής τους, στη βάση των νέων οικονομικών δεδομένων. Είναι γεγονός ότι την κατάσταση αυτή γνωρίζουν...

πολύ καλά τόσο η πολιτική όσο και η στρατιωτική ηγεσία.

Τα ισοδύναμα

Ωστόσο, παρά τις προσπάθειες που κατέβαλαν και τα ισοδύναμα (;) που βρέθηκαν, δεν κατάφεραν να πείσουν τους δανειστές μας ότι δεν πρέπει να υπάρξουν άλλες περικοπές στις Ένοπλες Δυνάμεις.

Την ίδια στιγμή τραγική είναι πλέον και η οικονομική κατάσταση των στελεχών του στρατεύματος και φυσικά και των αποστράτων. Στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων σε όλη την επικράτεια, ειδικά εκείνα με οικογένεια και παιδιά, αντιμετωπίζουν καθημερινά το ενδεχόμενο της... πτώχευσης.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι τα αρμόδια Γενικά Επιτελεία, σε συνεργασία με την πολιτική ηγεσία του υπουργείου, επεξεργάζονται σχέδια που θα μπορέσουν να απαλύνουν σε κάποιο βαθμό τη σημερινή τραγική κατάσταση που αντιμετωπίζουν τα στελέχη.

Ενδεικτικές της κατάστασης που αντιμετωπίζει το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων είναι οι σχεδόν καθημερινές αναφορές που φτάνουν στα ανώτερα κλιμάκια, αλλά και στα επιτελικά γραφεία των αρχηγών των Γενικών Επιτελείων, στις οποίες καταγράφονται φωνές αγωνίας των στελεχών και για την επιβίωσή τους.

Την ίδια στιγμή, έντονο προβληματισμό για τις επιχειρησιακές δυνατότητες των Ενόπλων Δυνάμεων προκαλεί ο προϋπολογισμός του υπουργείου, όπως αυτός περιγράφεται στην εισηγητική έκθεση του κεντρικού αμυντικού προϋπολογισμού για το 2013.

Ο κεντρικός προϋπολογισμός του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, που αφορά τα λειτουργικά έξοδα των Ενόπλων Δυνάμεων, για το έτος 2013 θα ανέλθει στο ποσό των 2,6 δισ. ευρώ, μειωμένος κατά 14,3% σε σχέση με το 2012, ο οποίος κινείται στα 3,1 δισ. ευρώ.

Σε αυτό το ποσό θα πρέπει να προστεθεί και ένα επιπλέον δισεκατομμύριο ευρώ, που αφορούσε την αποπληρωμή εξοπλιστικών προγραμμάτων των προηγούμενων ετών.

Το 2013

Συνολικά το 2013 ο αμυντικός προϋπολογισμός θα κινηθεί στα 3,8 δισ. μαζί με το 1,2 δισ. ευρώ, που προβλέπεται για την αποπληρωμή παλαιότερων υποχρεώσεων.

Με λίγα λόγια, πρόκειται για έναν προϋπολογισμό ο οποίος δεν έχει ίχνος πρόβλεψης για ποσά τα οποία δεσμεύονται για την ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων με νέες προμήθειες οπλικών συστημάτων.

Όλες οι πιστώσεις του κεντρικού προϋπολογισμού του υπουργείου καλύπτουν στη συντριπτική τους πλειονότητα ανελαστικές δαπάνες, όπως η μισθοδοσία του προσωπικού και τα λειτουργικά έξοδα.

Το υποτιθέμενο σκέλος των εξοπλιστικών δαπανών που αναφέρεται στην εισηγητική έκθεση του υπουργείου Οικονομικών αφορά αποκλειστικά και μόνο τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την υλοποίηση παλαιότερων προγραμμάτων προμηθειών, ενώ πλέον η προμήθεια αμυντικού υλικού εστιάζεται μόνο στις προμήθειες ανταλλακτικών και λοιπών υλικών συντήρησης εξοπλισμού, πλέον των καυσίμων!

Εκτός του ότι ο προϋπολογισμός φέρει και τις μειώσεις των μισθολογικών αποδοχών των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, αποδοχές που τους οδηγούν σε καθεστώς πραγματικής εξαθλίωσης και πείνας, οδηγεί και τη συνολική δυναμική των Ενόπλων Δυνάμεων σε μαρασμό και απαξία.

Η εξέλιξη αυτή, που προβληματίζει πολύ σοβαρά τον υπουργό Εθνικής Άμυνας Πάνο Παναγιωτόπουλο, ο οποίος αναζητάει εναλλακτικές λύσεις, έρχεται σε μια χρονική στιγμή που οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις βρίσκονται σε μια άνευ προηγουμένου εξοπλιστική φρενίτιδα, με εξοπλιστικά προγράμματα που μετά βίας μπορεί κάποιος να παρακολουθήσει εξαιτίας του αριθμού και της συχνότητάς τους, ενώ και οι γεωπολιτικές εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή με την κρίση στη Συρία καθιστούν τα πράγματα δύσκολα.

Μειώσεις στους μισθούς έως και 53%
Αξιωματικοί με οικογένεια και παιδιά σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης
ΧΑΡΤΙ και μολύβι έχουν πάρει τις τελευταίες ημέρες οι στρατιωτικοί υπολογίζοντας πόσα θα χάσουν από τις νέες περικοπές που προωθούνται στα ειδικά μισθολόγια.

Η κατάργηση των πλασματικών βαθμών στο μισθολόγιο των στρατιωτικών και η χορήγηση μισθού με βάση τον βαθμό που φέρουν δεν μειώνουν μόνο τον βασικό μισθό αλλά και τις συντάξεις και το χρονοεπίδομα, που υπολογίζεται επί του βασικού μισθού.


Η μείωση στους μισθούς από το 2009 έως και σήμερα είναι δραματική και σε ορισμένες περιπτώσεις ξεπερνάει ακόμα και το 50%. Έως σήμερα στην πλειονότητά τους στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων λάμβαναν μισθό από δύο έως τρεις φορές μεγαλύτερο του βαθμού τους.


Για παράδειγμα, ένας στρατιωτικός με τον βαθμό του συνταγματάρχη θα χάσει 560 ευρώ τον μήνα (350 ευρώ από τον μισθό και 210 ευρώ από το χρονοεπίδομα), φτάνοντας δηλαδή τα 1.295 ευρώ. Ο ταγματάρχης χάνει 362 ευρώ (226 ευρώ από μισθό και 136 ευρώ από χρονοεπίδομα). Ο υπολοχαγός εξ υπαξιωματικών χάνει 274ευρώ τον μήνα. Ακόμη θα μειωθεί και το επίδομα εξομάλυνσης, που συναρτάται με τη μισθολογική προαγωγή Αυτό σημαίνει επιπλέον μειώσεις σε όλους τους βαθμούς από 53 ευρώ έως 163 ευρώ.


Με την εφαρμογή των μέτρων οι μειώσεις στους μισθούς θα φτάσουν το 53% σε σχέση με το 2009, ενώ μεγάλο πλήγμα θα υποστεί και το Μετοχικό Ταμείο Στρατού, λόγω της μείωσης των εισφορών.


Όπως αναφέρουν στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, η κυβέρνηση για μια ακόμη φορά βρήκε τα εύκολα θύματα για να κάνει τις γενναίες περικοπές που ζητούν οι δανειστές. Στις τάξεις των στρατιωτικών επικρατεί αναστάτωση και πολλοί είναι εκείνοι που δηλώνουν ότι δεν θα μπορούν πλέον να πληρώσουν ούτε το ενοίκιο που είναι αναγκασμένοι να πληρώνουν λόγω των πολλών μεταθέσεων.


Πηγή "Κυριακάτικη Δημοκρατία"
Η ομολογία του ΣΥΡΙΖΑ δια στόματος του κ. Λαφαζάνη ότι δεν είναι έτοιμος να κυβερνήσει επιβεβαιώνεται πλέον και από τον ίδιο τον κ. Τσίπρα ο οποίος, αφενός ομολογεί (σε πρόσφατη συνέντευξή του) ότι δεν έχει το μαγικό ραβδί, αφετέρου δίνει στην ίδια συνέντευξη αβάντα στην κυβέρνηση μέχρι την Άνοιξη του 2013!!! 
Το ότι ο ίδιος ο κ. Τσίπρας δηλώνει δημόσια ότι περιμένει εξελίξεις την Άνοιξη του 2013, αυτό είναι ένα σαφές μήνυμα προς κάθε ενδιαφερόμενο ότι μέχρι τότε δεν πρόκειται να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ καμία κίνηση ανατροπής της κυβέρνησης. Είπατε τίποτα;

Η δήλωση αυτή κατ’ αρχήν εφησυχάζει την κυβέρνηση και τους δανειστές ότι δεν πρόκειται να συμβεί κάποιο πολιτικό ατύχημα και επομένως μπορούν να προχωρήσουν αδίστακτα στην εφαρμογή των σκληρών μέτρων και των απολύσεων. 
Κατά δεύτερο στέλνει μήνυμα υποταγής σε εκείνα τα συμφέροντα που ανησυχούν ή προετοιμάζουν την μελλοντική πρωθυπουργοποίηση του κ. Τσίπρα. Τρίτον, αδρανοποιεί πλήρως τον δοκιμαζόμενο λαό και τον ξαναστέλνει τον καναπέ μέχρι νεωτέρας.

Εννοείται πως την Άνοιξη δεν πρόκειται να γίνει τίποτα, γιατί αφενός σε λίγο έρχονται τα μπάνια του λαού, αφετέρου αμέσως μετά (Σεπτέμβριο 2013) θα έχουμε τις γερμανικές εκλογές, οπότε και τα προβλήματά μας θα λυθούν ως δια μαγείας. Εξάλλου και η εφημερίδα «ΑΥΓΗ» πριν λίγες ημέρες άφηνε να εννοηθεί ότι οι όποιες αποφάσεις θα ληφθούν μετά τις γερμανικές εκλογές. Με λίγα λόγια, μέχρι του χρόνου τέτοια εποχή, τα κεφάλια μέσα.

Δεν θα μπορούσε άλλωστε να γίνει διαφορετικά, καθόσον και ο ΣΥΡΙΖΑ του 4% μαζί με όλο το παλιό ΠΑΣΟΚ που θέλει ξανά τη νομή της εξουσίας, δεν είναι τίποτε άλλο από ένα εξάρτημα του σάπιου πολιτικού συστήματος και θα πρέπει να λειτουργήσει μέχρι εκεί που δεν υπερβαίνει τα εσκαμμένα που θα θέσουν σε κίνδυνο το ίδιο το σύστημα..

Μόνη λύση είναι ο ίδιος ο λαός να συνειδητοποιήσει ότι το πρόβλημα είναι πλέον πολιτειακό και επομένως καμία λύση δεν μπορεί να υπάρξει αν δεν υπερβεί ο ίδιος ο λαός το ισχύον πολιτειακό σύστημα.  



Η Συνθήκη της Λωζάνης ήταν συνθήκη ειρήνης που έθεσε τα όρια της σύγχρονης Τουρκίας. Υπογράφηκε στη Λωζάνη της Ελβετίας στις 24 Ιουλίου 1923 από την Ελλάδα, την Τουρκία και τις άλλες χώρες που πολέμησαν στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και την Μικρασιατική εκστρατεία (1919-1922) και συμμετείχαν στην Συνθήκη των Σεβρών συμπεριλαμβανομένης και της ΕΣΣΔ (που δεν συμμετείχε στην προηγούμενη συνθήκη).

Κατάργησε την Συνθήκη των Σεβρών που δεν είχε γίνει αποδεκτή από την νέα κυβέρνηση της Τουρκίας που διαδέχθηκε τον Σουλτάνο της Κωνσταντινούπολης. Μετά την εκδίωξη από την Μικρά Ασία του Ελληνικού στρατού από τον Τουρκικό υπό την ηγεσία του Κεμάλ Ατατούρκ, εμφανίστηκε η ανάγκη για αναπροσαρμογή της συνθήκης των Σεβρών. Στις 20 Οκτωβρίου 1922 ξεκίνησε το συνέδριο που διακόπηκε μετά από έντονες διαμάχες στις 4 Φεβρουαρίου 1923 για να ξαναρχίσει στις 23 Απριλίου. Το τελικό κείμενο υπογράφηκε στις 24 Ιουλίου μετά από 7,5 μήνες διαβουλεύσεων.

Η Τουρκία ανέκτησε την Ανατολική Θράκη, κάποια νησιά του Αιγαίου, συγκεκριμένα την Ίμβρο και την Τένεδο, μια λωρίδα γης κατά μήκος των συνόρων με την Συρία, την περιοχή της Σμύρνης και της Διεθνοποιημένης Ζώνης των Στενών η οποία όμως θα έμενε αποστρατικοποιημένη και αντικείμενο νέας διεθνούς διάσκεψης. Παραχώρησε τα Δωδεκάνησα στην Ιταλία, όπως προέβλεπε και η συνθήκη των Σεβρών, αλλά χωρίς πρόβλεψη για δυνατότητα αυτοδιάθεσης. Ανέκτησε πλήρη κυριαρχικά δικαιώματα σε όλη της την επικράτεια και απέκτησε δικαιώματα στρατιωτικών εγκαταστάσεων σε όλη την επικράτειά της εκτός της ζώνης των στενών.

Η Ελλάδα υποχρεώθηκε να πληρώσει σε είδος (ελλείψει χρημάτων) τις πολεμικές επανορθώσεις. Η αποπληρωμή έγινε με επέκταση των τουρκικών εδαφών της Ανατολικής Θράκης πέρα από τα όρια της συμφωνίας. Τα νησιά Ίμβρος και Τένεδος παραχωρήθηκαν στην Τουρκία με τον όρο ότι θα διοικούνταν με ευνοϊκούς όρους για τους Έλληνες. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης έχασε την ιδιότητα του Εθνάρχη και το Πατριαρχείο τέθηκε υπό ειδικό διεθνές νομικό καθεστώς.

Σε αντάλλαγμα, η Τουρκία παραιτήθηκε από όλες τις διεκδικήσεις για της παλιές περιοχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας εκτός των συνόρων της και εγγυήθηκε τα δικαιώματα των μειονοτήτων στην Τουρκία. Με ξεχωριστή συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας αποφασίστηκε η υποχρεωτική ανταλλαγή μειονοτήτων από τις δύο χώρες και η αποστρατικοποίηση κάποιων νησιών του Αιγαίου.


Η ανταλλαγή μειονοτήτων που πραγματοποιήθηκε προκάλεσε μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμών. Μετακινήθηκαν από τη Μικρά Ασία στην Ελλάδα 1.650.000 Τούρκοι υπήκοοι, χριστιανικού θρησκεύματος και από την Ελλάδα στην Τουρκία 670.000 Έλληνες υπήκοοι, μουσουλμανικού θρησκεύματος. Η θρησκεία αποτέλεσε το βασικό κριτήριο για την ανταλλαγή. Μεταξύ των ανταλλάξιμων περιελαμβάνονταν επίσης οι Έλληνες του Πόντου, αλλά και τουρκόφωνοι Έλληνες, όπως τουρκόφωνοι Πόντιοι και Καραμανλήδες, καθώς και ελληνόφωνοι μουσουλμάνοι, όπως οι Βαλαάδες της Δυτικής Μακεδονίας. Μαζί με τους Έλληνες, πέρασε στην Ελλάδα και αριθμός Αρμενίων και Συροχαλδαίων.Εξαιρέθηκαν από την ανταλλαγή οι Έλληνες κάτοικοι της νομαρχίας της Κωνσταντινούπολης (οι 125.000 μόνιμοι κάτοικοι της Κωνσταντινούπολης, των Πριγκηπονήσων και των περιχώρων, οι οποίοι ήταν εγκατεστημένοι πριν από τις 30 Οκτωβρίου 1918) και οι κάτοικοι της Ίμβρου και της Τενέδου (6.000 κάτοικοι), ενώ στην Ελλάδα παρέμειναν 110.000 Μουσουλμάνοι της Δυτικής Θράκης.

ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΗΣ ΛΩΖΑΝΗΣ