Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

12 Ιαν 2015

Από έντονο προβληματισμό μέχρι ειρωνικά σχόλια προκάλεσε η απόφαση του τούρκου προέδρου, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, να ντύσει τα μέλη της προεδρικής φρουράς στο νέο του παλάτι στην Αγκυρα με στολές εμπνευσμένες από τους στρατούς των 16 κρατών, που σύμφωνα με την επίσημη ιστοριογραφία της χώρας του ίδρυσαν οι Τούρκοι ανά τους αιώνες.

Σκηνές από κινηματογραφική ταινία εκτυλίχθηκαν σήμερα στο λεγόμενο Λευκό Παλάτι, την επίσημη κατοικία του προέδρου της Τουρκικής Δημοκρατίας Ταγίπ Ερντογάν.
Το ΑΚ Σαράι εγκαινιάστηκε τον Οκτώβριο «υποχρεώνοντας» όλα τα διεθνή μέσα ενημέρωσης να αφιερώσουν ρεπορτάζ στη χλιδή, την πολυτέλεια και το μέγεθος του παλατιού που ξεκίνησε να κατασκευάζεται από τον Ερντογάν όταν ήταν ακόμη πρωθυπουργός και αποπερατώθηκε λίγο μετά την μεταπήδησή του στη θέση του προέδρου της Τουρκίας, σε μια χρονική συγκυρία που αποκαλύπτει ότι ο αμφιλεγόμενος ηγέτης της τουρκικής πολιτικής σκηνής είχε σχεδιάσει το παλάτι για τον εαυτό του.

Σήμερα Δευτέρα 12 Ιανουαρίου, υποδεχόμενος τον Παλαιστίνιο ηγέτη Μαχμούτ Αμπάς στην Άγκυρα, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν φρόντισε να δείξει σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο πώς αντιλαμβάνεται τον εαυτό του, ποια είναι η άποψη που έχει για την χώρα του αλλά και πόσο μπορεί να προχωρήσει την ιδέα του τουρκικού μεγαλοϊδεατισμού.

Δεκαέξι άνδρες ντυμένοι με πολεμικές στολές που παρέπεμπαν στην εξέλιξη του τουρκικού λαού, από τους Σελτζούκους, τους Ογούζους και τους Οθωμανούς, με προφανή σκοπό να προβάλει την ιστορία της χώρας του θυμίζοντας ότι η Τουρκία δεν είναι σημέρα τυχαία μεταξύ των 20 μεγαλύτερων οικονομιών του πλανήτη αφού ιστορικά αντλεί τη δύναμή της από μια τεράστια αυτοκρατορία.

Οι φωτογραφίες είναι απλώς αποκαλυπτικές. Προφανώς δείχνουν τη μεγαλομανία και την πρόθεση του Ερντογάν να εγκαθιδρύσει μια σύγχρονη αυτοκρατορία, αυτή των νέων οθωμανών. Πίσω από τις εικόνες όμως διαφαίνεται και μια λουδοβίκεια τάση του Ερντογάν να επιδεικνύει την εξουσία του. Κι αυτό δεν το κάνει μόνο από το αχανές Λευκό Παλάτι των 40.000 τετραγωνικών μέτρων με τα 1.000 δωμάτια και τα 170.000 τετραγωνικά μέτρα κήπων και εξωτερικών εγκαταστάσεων, κυρίως όμως προβάλλοντας την ιστορία της χώρας του, ολισθαίνοντας σε κιτς συμπεριφορές.

Για την ιστορία, στη σημερινή μεγαλόπρεπη τελετή ο Ερντογάν υποδέχθηκε τον Παλαιστινίο ηγέτη Μαχμούτ Αμπάς. Ο Πρόεδρος της Τουρκίας δέχθηκε τον κ. Αμπάς στο Λευκό Παλάτι που κατασκεύασε ως προεδρικό Μέγαρο με 16 άνδρες ντυμένους με πολεμικές στολές, θέλοντας να δείξει την ιστορική και πολιτισμική συνέχεια του τουρκικού έθνους.

Αρκετές τουρκικές εφημερίδες χαρακτήρισαν απαράδεκτο αυτό το νέο έθιμο που προσπαθεί να περάσει, ως νέος Σουλτάνος, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, υποστηρίζοντας πως αυτές οι εικόνες δεν έχουν καμία σχέση με το κράτος που δημιούργησε ο Κεμάλ Ατατούρκ.

Εκτός της προσπάθειας εγκαθίδρυσης μιας σύγχρονης νεο-οθωμανικής αυτοκρατορίας, είναι προφανές ότι με τη σημερινή του κίνηση ο Ερντογάν θέλει να δείξει στους Ισραηλινούς ότι οι Παλαιστίνιοι έχουν την Τουρκία ως σύμμαχο. Και όπως είναι προφανές, οι επιπτώσεις που θα προκληθούν από τις σημερινές εικόνες στις ήδη ανύπαρκτες τουρκο-ισραηλινές σχέσεις δεν μπορούν ακόμη να υπολογιστούν, όπως ουδείς μπορεί να εκτιμήσει ποια θα είναι η αντίδραση των Ισραηλινών.

Μερίδα του τουρκικού Τύπου δεν έκρυψε την έκπληξή της προσπαθώντας όμως να τηρήσει τα προσχήματα: «Μία πρωτιά στο παλάτι» ήταν ο τίτλος στη διαδικτυακή έκδοση της Hurriyet, «Τελετή με τους 16 στρατιώτες των τουρκικών κρατών» έγραψε το CNNTurk, «Τα κοινωνικά δίκτυα σχολιάζουν αυτή την εικόνα» η Zaman.

Πιο καυστικοί ήταν οι τίτλοι σε άλλα μέσα ενημέρωσης, όπως: «Ο Ερντογάν παρουσίασε τα στρατιωτάκια τους», «Ασυνήθιστη τελετή στο παλάτι»...

Στα κοινωνικά δίκτυα ωστόσο οι σχολιαστές ήταν ακόμη πιο δεικτικοί: «Αναβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με μία αίσθηση κιτς», «Το νέο επεισόδιο των Star Wars», «Κάποιος ας ενημερώσει τον Ερντογάν ότι η Οθωμανική Αυτοκρατορίας κατέρρευσε», «Λήγει η συζήτηση για το εάν μπορεί μία φωτογραφία να δείξει τη διανοητική κατάσταση ενός ατόμου», «@GameofThrones», «Απίστευτο, νόμιζα ότι ήταν Photoshop», «Αν αυτή η φωτογραφία είναι αληθινή, τότε αληθινός είναι και ο νεο-οθωμανισμός», «Ο Αμπάς έγινε δεκτός από τον νέο Αυτοκράτορα Ερντογάν στο νέο παλάτι των 500 εκατ. δολαρίων»...

Υπενθυμίζεται ότι ο τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχε κατηγορηθεί πρόσφατα για ναπολεόντεια συμπεριφορά και μεγαλομανία μετά την εκλογή του στην προεδρία τον περασμένο Νοέμβριο και την απόφασή του να εγκαταλείψει το ιστορικό - πλην όμως σεμνό - Μέγαρο του Τσάνκαγια και να μεταφέρει την έδρα της προεδρίας της Δημοκρατίας στο νέο παλάτι που έκτισε στην περιοχή Μπέστεπε της Αγκυρας.

To πολυτελές και άκρως αμφιλεγόμενο παλάτι του Τούρκου προέδρου θα στοιχίσει συνολικά - αφού ολοκληρωθούν οι εργασίες - το ποσό των 615 εκατ. δολαρίων (491 εκατ. ευρώ). Το Aksaray (λευκό παλάτι, στα τουρκικά) περιλαμβάνει 1.000 δωμάτια και εντυπωσιακούς κήπους.

Με επιφάνεια 200.000 τετραγωνικών μέτρων, το παλάτι οικοδομήθηκε στα περίχωρα της πρωτεύουσας, σε μια περιοχή την οποία είχε αγοράσει ο πρώτος πρόεδρος και ιδρυτής της Δημοκρατίας της Τουρκίας, Μουσταφά Κεμάλ Ατάτουρκ, προκειμένου να φτιάξει ένα «πρότυπο αγρόκτημα» που έφερε το όνομά του.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Η ναζιστική Τουρκία μαζί με το Κατάρ χρηματοδοτούν τις στρατιές των νέων τσετών την ώρα που «λαδωμένοι» από το μαύρο πολιτικό χρήμα πολιτικοί, ταΐζουν τον κόσμο με ψέματα. Ο Ερντογάν άλλωστε το είχε δηλώσει ξεκάθαρα: «Τα τζαμιά είναι τα οχυρά μας, οι τρούλοι τα κράνη μας, οι μιναρέδες οι ξιφολόγχες μας και οι πιστοί οι στρατιώτες μας».

«Οι μπουτάρηδες, οι ρεπούσηδες, οι συγκαμένοι μιζαδόροι και το συνταγματικό τόξο» θα μπορούσε να συμπληρώσει. Μία εβδομάδα που όλος ο κόσμος θρηνεί τους νεκρούς μίας άθλιας τρομοκρατικής επίθεσης στο Παρίσι, μόνο η Τουρκία βρήκε τρόπο να δικαιολογήσει, ουσιαστικά, την επίθεση, κατηγορώντας την Ευρώπη για ισλαμοφοβία!
Δύο τούρκοι υπουργοί, ο των Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου και ο υπουργός Τουρισμού Ομέρ Τσελίκ, σχολίασαν το φρικιαστικό γεγονός με τον δικό τους, μοναδικό, τουρκικό τρόπο.
«Είμαστε κατά της τρομοκρατίας, όποιος κι αν είναι ο λόγος που την προκαλεί. Ωστόσο, η τρομοκρατία είναι το ένα μεγάλο πρόβλημα της Ευρώπης. Το δεύτερο είναι ο ρατσισμός, η ξενοφοβία και η ισλαμοφοβία, που αναπτύσσεται στην Ευρώπη και προκαλεί τα τρομοκρατικά κτυπήματα», είπε ο Τσαβούσογλου, δικαιολογώντας, εμμέσως, πλην σαφώς, το τρομοκρατικό κτύπημα. Η Τουρκία, άλλωστε, ως κράτος υποστηρικτής της ισλαμικής τρομοκρατίας σε Συρία και Ιράκ, εδώ και καιρό, δεν μπορεί να πει κάτι περισσότερο.

«Η ελευθερία της θρησκευτικής πίστης πρέπει να τυγχάνει σεβασμού και η πίστη κανενός δεν πρέπει να χλευάζεται. Το Ισλάμ είναι η θρησκεία της ειρήνης και δεν πρέπει να συνδέεται με την τρομοκρατία», κατέληξε ο ανεκδιήγητος τούρκος υπουργός.

Στο ίδιο μήκος κύματος και ο τούρκος υπουργός Τουρισμού, αφού καταδίκασε την επίθεση, αναρωτήθηκε πως είναι δυνατόν να λαμβάνει χώρα ένα τέτοιο συμβάν στο κέντρο του Παρισιού.
«Και οι μουσουλμάνοι πληγώθηκαν από τα σκίτσα του περιοδικού κατά του προφήτη Μωάμεθ. Η επίθεση όμως δεν πρέπει να συνδέεται με την κριτική των μουσουλμάνων κατά του περιοδικού. Πιστεύω πως άλλα ήταν τα κίνητρα», δήλωσε.

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, παρουσιάστηκε ενώπιον των οπαδών του κόμματός του, τον Ιούλιο του 2012, για να δικαιολογήσει την εμπλοκή της κυβέρνησής του στην κρίση στη Συρία, λέγοντας τα εξής:
«Είμαστε οι απόγονοι των Σελτζούκων και οι συνεχιστές του θείου οθωμανικού κράτους… Το Κόμμα της Δικαιοσύνης και της Ανάπτυξης (ΑΚΡ) είναι το κόμμα στο οποίο το πνεύμα των Σελτζούκων και των Οθωμανών βρίσκεται βαθιά ριζωμένο».

Τον Σεπτέμβρη του 2014 πήγε ένα βήμα παραπέρα δηλώνοντας σε μία πολιτική συγκέντρωση ότι:
«Βαδίζουμε στα χνάρια των κατακτητών προγόνων μας, από τον σουλτάνο Αλή Αρσλάν ως τον Φατίχ Σουλτάν Μεχμέτ τον κατακτητή».
Έχοντας έρθει στην εξουσία το 1.046 μ.Χ. ο Αλή Αρσλάν, ο δεύτερος κατά σειρά ηγέτης του κράτους των Σελτζούκων, κατάφερε να επεκτείνει τα σύνορα του κράτους του υποκινώντας σεχταριστικές συγκρούσεις στους πολέμους του κυρίως εναντίον των Φατιμιδών. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του ίδρυσε τις σχολές Νεζαμίγια, οι οποίες κήρυτταν ένα σκληροπυρηνικό δόγμα, που θεωρούσε απίστους τους υπόλοιπους μουσουλμάνους.
Ίσως η κληρονομιά του Αλή Αρσλάν, την οποία τόσο δοξάζει ο Ερντογάν, μας βοηθήσει να καταλάβουμε την τουρκική πολιτική, όχι μόνο σε σχέση με την ανάμιξή της στη συριακή κρίση, αλλά και σε ό,τι αφορά την υποστήριξή της στις οργανώσεις Τακφίρι, με πρώτη και καλύτερη την ISIS.

Την ώρα που οι ηγέτες της Δύσης κλείνουν τα μάτια τους στις κτηνωδίες των ισλαμιστών δολοφόνων, ο Αιγύπτιος πρόεδρος Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι με απαράμιλλο θάρρος αποκαλύπτει τη δολοφονική ιδεολογία του Ισλάμ. Την ημέρα της Πρωτοχρονιάς, μπροστά στους κορυφαίους ισλαμικούς μελετητές του πανεπιστημίου του Αζχάρ (θεωρείται το σημαντικότερο φυτώριο του σουνιτικού Ισλάμ) και σε ένα ακροατήριο, το οποίο αποτελούνταν κυρίως από φονταμενταλιστές μουσουλμάνους, ο στρατηγός Σίσι τόλμησε να μιλήσει για τη ρίζα του κακού: την ισλαμιστική ιδεολογία.

Εν ολίγοις ο Σίσι αμφισβήτησε τις βασικές πεποιθήσεις αυτών των μελετητών, καθώς υποστήριξε ότι το Ισλάμ έχει φτάσει στη σημείο να ανταγωνίζεται ολόκληρο τον κόσμο.

«Είναι αδιανόητο το ότι 1.6 δισεκατομμύρια μουσουλμάνοι επιχειρούν να δολοφονήσουν 5,4 δισεκατομμύρια μουσουλμάνους», ανέφερε ο πρόεδρος της Αιγύπτου, ενώ πρόσθεσε ότι ο ισλαμικός κόσμος καταστρέφεται και κινδυνεύει να χαθεί από τα χέρια των ίδιων των μουσουλμάνων.

Όσον αφορά την Ελλάδα, ας ελπίσουμε ότι η επόμενη Βουλή δεν θα ελέγχεται από τους άθλιους που μας κυβέρνησαν τόσα χρόνια. Ίσως έτσι ξεκινήσει η κουβέντα για την οριστική πάταξη ισλαμισμού και ναζισμού που έχουν κατασφάξει εκατομμύρια Ελλήνων και άλλων γηγενών λαών από όπου πέρασαν.

Πηγή εφημ. «Ακρόπολη της Κυριακής»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Σε μια μεγαλειώδη πράγματι πορεία στην γαλλική πρωτεύουσα σαν εκδήλωση διαμαρτυρίας για την βία που είχε σαν συνέπεια των θάνατο των σκιτσογράφων του περιοδικου Charlie Hebdo, μετείχαν για πρώτη φορά τόσοι πολλοί ηγέτες κρατών πιασμένοι χέρι χέρι στους δρόμους του Παρισιού. Και όμως αυτοί οι ηγέτες που με τόση υποκρισία έδειξαν την θλίψη τους και την διαμαρτυρία τους για το ολοκαύτωμα του Παρισιού, είναι σε μεγάλο βαθμό οι βασικοί υπεύθυνοι για αυτή την σφαγή στην γαλλική πρωτεύουσα.

Ακούσαμε αμέτρητους λόγους ειδικών αναλυτών που σχολιαζαν τα γεγονότα σε μια προσπάθεια να αποτραπεί η αύξηση της ισλαμοφοβίας, να μην υπάρξουν ρατσιστικές αντιδράσεις, να μην τροφοδοτηθούν ακραίες πολιτικές εκφράσεις. Κανείς τους δεν αναφέρθηκε στις πραγματική αιτία του προβλήματος που δεν είναι άλλη από την αθρόα εισροή και εγκατάσταση στις ευρωπαϊκές χώρες όπως και στην Ελλάδα, τις τελευταίες δεκαετίες χιλιάδων μουσουλμάνων που όχι μόνο δεν αφομοιώθηκαν από τις εγχώριες κοινωνίες, αλλά δημιούργησαν εστίες επιβολής των δικών τους θρησκευτικών και πολιτιστικών προτύπων. Η μυωπική πολιτική των ηγετών της Ευρώπης σε αυτό το μεγάλο πρόβλημα όπως και σε άλλες περιπτώσεις, όπως η οικονομική κρίση, αποδεικνύει την οικτρή ανικανότητα τους να επιλύσουν τα προβλήματα της γηραιάς ηπείρου, οδηγώντας ακόμα και στην διάλυση της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Σε ένα πολύ σημαντικό του άρθρο στην ρωσική Pravda, ο Ιταλός δημοσιογράφος, Giovanni Giacalone, κατηγορεί την γαλλική κυβέρνηση και τις γαλλικές αρχές ότι παρά του ότι είχαν πάρει μια προειδοποίηση στις 20-22 Δεκεμβρίου, από επιθέσεις ισλαμιστών στις γαλλικές πόλεις της Ντιζόν και της Νάντης, δεν είχαν πάρει κανένα μέτρο για να ελέγξουν καλυτέρα την κατάσταση ενώ δέχονταν μηνύματα για μεγάλο χτύπημα. Το σημαντικό ερώτημα που θέτει ο Ιταλός δημοσιογράφος, είναι πως κινήθηκαν με τόση άνεση οι δολοφόνοι ισλαμιστές με ισχυρά όπλα ακόμα και μπαζούκας μέσα στο κέντρο του Παρισιού. Πως το σατυρικό αυτό περιοδικό, που είχε υποστεί και στο παρελθόν ανάλογη επίθεση, εκείνη την μέρα που θα γίνονταν γενική σύσκεψη των συντακτών του ήταν τελείως αφύλακτο και πως οι εξτρεμιστές ισλαμιστές που γνωρίζον τα πάντα, εκτέλεσαν κυριολεκτικά εν ψυχρώ τους συντάκτες του περιοδικού χωρίς καμία δύναμη αποτροπής τους ενώ υπήρχαν απειλές για τις ζωές τους .

Αλλά εκείνο που μας κάνει πολύ σκεπτικούς είναι η διαπίστωση του Giovanni Giacalone, σε μια τις λίγες εμπεριστατωμένες αναλύσεις των γεγονότων του Παρισιού, ότι ισλαμική τρομοκρατία έχει αλλάξει τελείως πρόσωπο και τακτική, κάτι που πέραν από τα κροκοδείλια δάκρυα για την σφαγή του Παρισιού θα πρέπει να προβληματίσει έντονα τις ευρωπαϊκές ηγεσίες. Η ισλαμική τρομοκρατία δεν είναι πια η απελπισμένη τρομοκρατία των επιθέσεων αυτοκτονίας, αλλά μια οργανωμένη πολεμική επιχείρηση από έμπειρους και καλά εκπαιδευμένους μαχητές στα στρατόπεδα της Συρίας κατ του Ιράκ. Οι τρομοκράτες αυτοί είναι ικανοί να εκτελέσουν τις αποστολές τους εκτελώντας εν ψυχρώ τα θύματα τους στο όνομα του Αλλάχ, χρησιμοποιώντας τα πιο σύγχρονα οπλικά συστήματα που τα προμηθευτήκαν ακριβώς από αυτούς που έκλαιγαν για τα θύματα του Παρισιού.

Οι ευρωπαϊκοί λαοί και κυρίως οι υποκριτές ηγέτες τους, θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι αυτού του είδους τρομοκρατικές επιθέσεις και οι εν ψυχρώ εκτελέσεις θα συνεχιστούν με όλες τις σοκαριστικές συνέπειες μιας τέτοιας εξέλιξης στις ντόπιες κοινωνίες. Η ευρωπαϊκή νομοθεσία όχι μόνο είναι ανίκανη να αντιμετωπίσει τέτοιες καταστάσεις, αλλά έχει δείξει πως κινείται από μια υποκριτική αλαζονεία πάνω σε ιδεοληπτικά τσιτάτα που δεν ανταποκρίνονται στην σκληρή πραγματικότητα. Οι μουσουλμάνοι της Ευρώπης, που σήμερα είναι ακόμα και τρίτης και τέταρτης γενιάς, όχι μόνο δεν αφομοιώθηκαν αλλά ανατράφηκαν με το μίσος κατά του δυτικού πολιτισμού και των διεφθαρμένων, όπως κηρύττουν, πολιτιστικών αρχών του. Ευρωπαικά κηρύγματα περί δημοκρατίας και ανθρώπινων δικαιωμάτων είναι τόσο ωραία, όσο είναι και ανίκανα στην περίπτωση αυτή να αντιμετωπίσουν αυτή τη σκληρή πραγματικότητα.

Ο τρόμος είναι πια προ των πυλών της Ευρώπης και αν οι σημερινοί ανίκανοι ηγέτες της συμπεριλαμβανόμενων και των δικών μας της Ελλάδας, δεν κατανοήσουν το πραγματικό πρόβλημα και πάψουν την υποκρισία τους, τότε θα αντιμετωπίσουμε πολύ χειρότερες καταστάσεις από το σοκ του Παρισιού.

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Γιάννης Λαζάρου

Ο φόβος γι΄ αυτούς που δεν τσιμπάνε σε ανατροπές, αλλαγές και επανεκκινήσεις είναι η επόμενη ημέρα των εκλογών. Όσοι θυμούνται το 44% του Γιώργου Παπανδρέου το 2009, τόσο το ρίγος ανατριχιαστικά διαπερνά το κορμί τους. Η Ελλάδα υποδουλώθηκε με το 44% ελληνικών ψήφων και μετά αυτό το 44% δικαιολογήθηκε ότι εξαπατήθηκε από τον Γιώργο Παπανδρέου.
Αυτό το ποσοστό Πασοκοθρεμμένων που σουλατσάρει ανεπηρέαστο εδώ και πέντε χρόνια ανάμεσα στα ανθρώπινα ερείπια της χώρας καλείται πάλι να ψηφίσει.
Τι μπορεί να έχει αλλάξει στο άδειο κεφάλι αυτών των επικίνδυνων ψηφοφόρων;
Για ιδεολογία ούτε λόγος.
Μήπως άλλαξε ο τρόπος σκέψης και πέρα από το ατομικό συμφέρον ξαφνικά επιφωτίστηκαν ότι χωρίς εθνική κυριαρχία είσαι δουλοπάροικος;
Αποκλείεται διότι αν το σκεφτόταν αυτό θα συνειδητοποιούσαν ότι εκλογές υπό οικονομική κατοχή μόνο Δημοκρατία δεν είναι! Για να αλλάξει ο τρόπος σκέψης αυτών των εκατομμυρίων δύο εναλλακτικές υπάρχουν: Ή τους κάνεις μεταμόσχευση εγκεφάλου με δότη μιας μικρής νοημοσύνης εγκέφαλο ή τους δημιουργείς φόβο ότι η σφαίρα που θα ρίξουν με την ψήφο εναντίον του διπλανού θα πονέσει δυο φορές τους ίδιους.

Για όσους από την ώρα της γέννησής τους είχαν χτίσει τοίχο διαχωρίζοντας τις αξίες τους από τη μόνη αξία που έχει η Δεξιά παράταξη (το προσωπικό κέρδος είναι υπεράνω της κοινωνικής δικαιοσύνης) εθνικός εχθρός είναι μόνο όσοι ανήκουν σε σοσιαλιστικά και αριστερά κόμματα. Δεν περιμένει κανένας νοήμων από μία Δεξιά κυβέρνηση τίποτε παραπάνω από αυτό που μέχρι σήμερα δημιούργησαν στην χώρα από την εποχή του εκλεγμένου πάλι από τον ίδιο λαό Ελευθερίου Βενιζέλου.

Ανατριχιάζεις όμως όταν βλέπεις στα προεκλογικά προγράμματα αριστεροσοσιαλιστικοδημοκρατικών κομμάτων την λέξη «ανάπτυξη μέσω επενδύσεων». Θέλεις να αφήσεις το χέρι σου να πέσει πάνω σε πολλά ροδαλά μαγουλάκια όταν σου ομιλούν περί ευρωπαϊκών προγραμμάτων που θα ενισχύσουν την χώρα. Το 44% που έβαλε την υπογραφή παράδοσης της χώρας θα έρθει τώρα μετά από πέντε χρόνια να ξαναβάλει την υπογραφή του για την συνέχιση παράδοσης σε ό,τι έχει απομείνει από την χώρα.

Η γελοιότητα της κατάστασης φθάνει στο ζενίθ της όταν ακούς πολιτικάντηδες εντός και εκτός της Βουλής που θα στήσουν σε ειδικά δικαστήρια πολιτικούς προηγούμενων κυβερνήσεων και θα επανεξετάσουν την πώληση της Ελλάδας σε πολυεθνικές-κοράκια. Το δίκαιο δεν θα ήταν να καθίσουν στο σκαμνί οι πολιτικοί που έπραξαν ό,τι το 70% του εκλογικού σώματος αποφάσισε να πράξουν, αλλά το 70% των ψηφοφόρων.

Ακόμα όμως και να υπήρχε η πιθανότητα να δούμε αυτό το σενάριο επιστημονικής φαντασίας να παίρνει σάρκα και οστά, καμία ποινή δεν θα ήταν αρκετή για να δικαιωθεί η χώρα. Βλέπετε, τα εγκλήματα που έχουν γίνει μέσω υπογραφών δεν αφορούσαν τα σπίτια και τις ζωές ψηφοφόρων και απεχόντων από τις εκλογές αλλά αφορούσαν αποκλειστικά την Ελλάδα. Δεν ξαναγίνεται η έρημος δάσος.

Έγινε τέτοια άλωση που η Μικρασιατική Καταστροφή με την οποία απειλεί ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης φαντάζει «καταστροφούλα». Δεν έπεσαν λεπίδια τα 5 αυτά χρόνια, ούτε έγιναν προσφυγικός πληθυσμός οι Έλληνες. Δεν είδαμε κρεμάλες αλλά ούτε βιασμούς. Είδαμε όμως την Ελληνική Καταστροφή να συντελείται από τους ίδιους τους Έλληνες. Η επιλογή των «Ελλήνων» ψηφοφόρων ήταν να δώσουν την εξουσία στους Αταρτούκ και στους Τοπάλ Οσμάν της Νέας Ελλάδας με την υποστήριξη όπως και τότε των Ευρωπαϊκών Δυνάμεων. Μη σας φανεί παράξενο αν η επόμενη Ελληνική κυβέρνηση προτείνει για Νόμπελ ειρήνης τη Μέρκελ και τα άλλα αθύρματα της Ναζιστικής Ευρώπης όπως έκανε και ο προπάτοράς τους Ελευθέριος Βενιζέλος για τον Κεμάλ.

Δεν ήταν γενοκτονία αυτό που ζήσαμε και ζούμε, είναι ένα ξεκαθάρισμα της πλειοψηφίας της ίδιας της κοινωνίας που έχει για καμάρι να γλεντάει το καλό ποσοστό που «έβγαλε», σηκώνοντας στα χέρια ως αρχηγό τον άκαπνο ψηφισμένο μακελάρη.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Γιώργος Τσακίρης 

Δύο περίπου εβδομάδες πριν από τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου, κι ενώ στα κεντρικά ΜΜΕ της χώρας ο «διάλογος» της εκλογικής αντιπαράθεσης εξαντλείται σχεδόν με τις … μεταγραφές πολιτικών προσώπων από το ένα κόμμα στο άλλο, ίσως θα πρέπει ν’ ασχοληθούμε λίγο και με τα πιο… κοντινά και σίγουρα πιο σοβαρά μας θέματα.

Ερωτήματα όπως «Ποιος είναι ο αναπτυξιακός -και όχι μόνο- σχεδιασμός των κομμάτων για την Μακεδονία και τη Θράκη;», «Ποιες είναι οι προτάσεις τους;», θα πρέπει κάποια στιγμή, στον ελάχιστο χρόνο που απομένει, να «πέσουν στο τραπέζι» και να συζητηθούν με τέτοιο τρόπο, ώστε οι πολίτες των δύο αυτών, ζωτικών για τη χώρα περιοχών, να μπορούν να βγάλουν όσο γίνεται πιο τεκμηριωμένα και ασφαλή συμπεράσματα για τις αποφάσεις τους.

Στο κίνημα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, εδώ και μήνες, έχουμε καταθέσει και δημοσιεύσει τις προτάσεις μας, οι οποίες υπήρξαν και ο βασικός κορμός του προγράμματος του συνδυασμού «Μακεδονία - Θράκη - Ελλάδα μας» του Τ. Κουίκ στις πρόσφατες αυτοδιοικητικές εκλογές για την Περιφέρεια ΑΜΘ.

Η Μακεδονία και η Θράκη, είναι περιοχές οι οποίες διαχρονικά προμήθευαν την ελληνική αγορά, αλλά ενίσχυαν και τις εξαγωγές της χώρας, με πληθώρα αγαθών και υπηρεσιών. Το εξαιρετικό γεωμορφολογικό τους περιβάλλον, με μεγάλες σε έκταση και εύφορες πεδιάδες, πλούσιες σε αλιεία θάλασσες, βουνά γεμάτα βοσκοτόπια (κατάλληλα για κτηνοτροφία) και σημαντικά ποτάμια, αλλά και η ύψιστης σημασίας γεωστρατηγική τους τοποθεσία, επιβάλουν την αμέριστη προσοχή και την απόλυτη προτεραιότητα στον αναπτυξιακό σχεδιασμό κάθε κυβέρνησης.

Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει:

• να χορηγηθούν κίνητρα στον αγροτικό, κτηνοτροφικό, αλιευτικό, κλπ, πληθυσμό της περιοχής, προκειμένου να κάνει το κρίσιμο βήμα προς την ανάπτυξη και την ευημερία. Παράδειγμα προς αυτήν την κατεύθυνση είναι η επαναλειτουργία της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης. Οποιοσδήποτε αναλάβει την αξιοποίησή της, πρέπει να εγγυηθεί ταυτόχρονα και την αναβάθμισή της. Μόνο με αυτό τον τρόπο οι αγρότες θα καλλιεργήσουν πάλι ζαχαρότευτλα, μόνο με αυτόν τον τρόπο θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας. Η τόνωση δεν μπορεί να επέλθει με το ξεπούλημα σε ιδιωτικά συμφέροντα μέσω των ΕΟΖ

• να προωθηθεί η ενίσχυση της λειτουργίας των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, με κίνητρα στους μικρομεσαίους επιχειρηματίες και παράλληλα την οικονομική τους ελάφρυνση μέσω της μείωσης του ΦΠΑ, σε επίπεδα τα οποία θα ενθαρρύνουν τους επιχειρηματίες να συνεχίσουν τις δραστηριότητες τους, ενώ παράλληλα θα προσελκύσουν και νέες επενδύσεις

• να καθιερωθούν πιο αυστηροί, καθημερινοί έλεγχοι στα ελληνικά σύνορα, σχετικά με την παράνομη εισαγωγή αγαθών από γειτονικές χώρες, η οποία φθείρει ανεπανόρθωτα την εθνική οικονομία, με σύγχρονο εξοπλισμό ελέγχου, αλλά και με επαρκές και καταρτισμένο ανθρώπινο δυναμικό

να αξιοποιηθεί άμεσα ο ορυκτός πλούτος, όπως π.χ. τα τεράστια κοιτάσματα ζεόλιθου στα Πετρωτά Θράκης. Είναι απαράδεκτη η εισαγωγή ζεόλιθου για την επεξεργασία (ως φυσικό φίλτρο) υδρογονανθράκων, ενώ μόνο στη Θράκη υπάρχουν κοιτάσματα 100 εκατομμυρίων τόνων

να απαγκιστρωθεί το Ελληνικό Κράτος από την εμμονή του στην εξόρυξη χρυσού, γιατί το μοναδικό αποτέλεσμα θα είναι η καταστροφή της Μακεδονίας και της Θράκης. Το περιβάλλον θα υποστεί ανεπανόρθωτες βλάβες, ο τουρισμός θα πληγεί σημαντικά, ειδικά στη Χαλκιδική που είναι περιοχή «πυλώνας» για τον ελληνικό τουρισμό, και τελικά θα ερημώσει λόγω της φοβερά επικίνδυνης για τους κατοίκους κατάστασης που έχει ήδη διαμορφωθεί

• να δοθεί έμφαση στην τουριστική διαφήμιση της Μακεδονίας και της Θράκης, ώστε να γίνουν σημεία προσέλκυσης μαζικού τουρισμού από το εξωτερικό. Τόνωση του διαχρονικού καλοκαιρινού τουρισμού αλλά και αξιοποίηση των δυνατοτήτων που προσφέρει η Μακεδονία και η Θράκη στον τομέα του χειμερινού, ιστορικού, οικολογικού καθώς και του θρησκευτικού τουρισμού

• να δοθεί έμφαση στην αναβάθμιση και όχι την παραχώρηση των, εξαιρετικά σημαντικών για τη χώρα (οικονομικά και γεωστρατηγικά), λιμένων της περιοχής, αλλά και για τη διευκόλυνση των μετακινήσεων στα νησιά του Β. Αιγαίου και την εξυπηρέτηση των εκεί κατοίκων, τη διευκόλυνση του διαμετακομιστικού εμπορίου και την ανάπτυξη της εμπορικής τους δραστηριότητας. Παράλληλα, ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δοθεί στην αναβάθμιση επίσης των αεροδρομίων της Μακεδονίας και της Θράκης, καταβάλλοντας κάθε προσπάθεια για την ανατροπή των αποφάσεων παραχώρησής τους σε ιδιωτικά συμφέροντα, αλλά και κατασκευή ενός νέου εμπορικού αεροδρομίου (CARGO) για μεταφορά αγροτικών και άλλων προϊόντων προς το εξωτερικό, και φυσικά

• να αναληφθεί άμεσα κάθε πρωτοβουλία και νομοθετική παρέμβαση, που θα τονώσει τον πρωτογενή τομέα, με στόχο την αυτάρκεια

Δεσμεύσεις των Ανεξαρτήτων Ελλήνων αποτελούν επίσης:
1. Ο περιορισμός των δραστηριοτήτων του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής αυστηρά και μόνο στην άσκηση των διπλωματικών του καθηκόντων. Παράλληλα, καμία παραχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας μας στα Σκόπια
2. Η απαγόρευση δημιουργίας Ελεύθερων Οικονομικών Ζωνών (Ε.Ο.Ζ.)
3. Η αποτροπή της παραχώρησης διαχείρισης των υδάτινων πόρων

Η Μακεδονία και η Θράκη, τόσο λόγω της γεωγραφικής τους θέσης, όσο και της εξαιρετικής γεωμορφολογίας τους, μπορούν και πρέπει να παίξουν πρωτεύοντα ρόλο στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.

Στόχος μας και απαράβατος κανόνας, να το πετύχουμε χωρίς δεσμεύσεις, χωρίς εξαρτήσεις, χωρίς καμία παραχώρηση


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Διογένης ο Κυνικός
Αν δεν παιζόταν η ζωή των Ελλήνων στις προσεχείς εκλογές, τα όσα βλέπουμε ή θα δούμε μέχρι την ημέρα των εκλογών, θα ήταν η καλύτερη διασκέδαση όλων των ταλαιπωρημένων από την κρίση ανθρώπων. Η …εκδίκηση τους! Και τι δεν βλέπουμε και τι δεν ακούμε… Η πολιτική κυβίστηση, η πολιτική κωλοτούμπα κατά το κοινώς λεγόμενο, έχει γίνει τις ημέρες αυτές στην χώρα μας Ολυμπιακό άθλημα όπου οι «αθλητές» καταρρίπτουν ο ένας το ρεκόρ του άλλου!!!!
Και ποιοι είναι οι «αθλητές»; Πολλοί και διάφοροι! Αρχίζουμε από τα κόμματα, τους ηγέτες τους και φθάνουμε μέχρι τους ολιγάρχες και τα ΜΜΕ που ελέγχουν… Και ας αρχίσουμε από τον απερχόμενο πρωθυπουργό, τον κύριο Σαμαρά. Όλοι θυμόμαστε το τραγούδι, και πιστεύουμε ότι έχει μείνει στην ιστορία η Μελίνα Μερκούρη να τραγουδά τα «Παιδιά του Πειραιά». Πώς ήθελα να είχα ένα και δύο και τρία και τέσσερα παιδιά… Και αυτό έγινε πραγματικότητα για τον κύριο Σαμαρά! Τα απέκτησε!!! Λέγονται «Ζάππεια» 1,2,3… 2015!!! Και τι δεν έταξε ο τρομοκρατημένος από τις εξελίξεις στην διακαναλική παρουσίαση του οικονομικού προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας! Ανακοίνωσε «τομές χωρίς προηγούμενο, μεταρρυθμίσεις, ανταγωνιστικότητα και ανατροπές παντού» ο κ. Σαμαράς…
Αχ και να μας έλεγε γιατί δεν τα έκανε όλα αυτά μέχρι σήμερα, στο διάστημα που κυβερνά; Μα, για αυτό δεν τον κατηγορούν οι εκπρόσωποι της Τρόικα; Ο «πες στον πατέρα σου» απάντησε στην ερώτηση μας πριν την κάνουμε και είπε: «Εκείνο που κάναμε ήταν πρώτον να κλείσουμε τρεις προϋπολογισμούς εντός των στόχων. Δεύτερον, αρχίσαμε την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου. Τρίτον, ψηφίστηκε για πρώτη φορά ισοσκελισμένος προϋπολογισμός».
Μετάφραση: Κλείσαμε τρεις προϋπολογισμούς με χίλια ζόρια και μουσαντέ πλεονάσματα με την ανοχή των ξένων για να μην μας πάρετε με τις πέτρες αφού σας πήραμε και τα σώβρακα, συγνώμη τα εσώρουχα πρώτα. Δεύτερον αξιοποίησα την περιουσία του Δημοσίου πουλώντας την «μπιρ παρά» στους ντόπιους ολιγάρχες… Ας μας πουν μια ξένη εταιρεία που ήρθε μόνη της και αγόρασε σε αξιοπρεπή τιμή κάτι την Ελλάδα από την δημόσια περιουσία. Το τρίτο δεν χρειάζεται να το συζητήσουμε γιατί είναι στην σφαίρα της φαντασίας… Μόνο με γενοκτονία του Ελληνικού λαού επιτυγχάνεται, αν δεν πιαστεί η μεγάλη φοροδιαφυγή, παταχθεί η διαφθορά κλπ κλπ.
Και για να είμαστε σαφείς, οι λογικοί άνθρωποι σε αυτή την χώρα είναι υπέρ των μεταρρυθμίσεων. Για να γίνουμε ένα σύγχρονο Ευρωπαϊκό κράτος. Αλλά οι μεταρρυθμίσεις να αρχίσουν από τους έχοντες και κατέχοντες, όχι από τον λαουτζίκο… Σωστό; Σωστόοοοο, για τους έξη εκατομμύρια Έλληνες που δεινοπαθούν… Οι έχοντες και κατέχοντες είναι σίγουρο ότι θα διαφωνούν!
Τώρα αν δεν είναι πολιτική κωλοτούμπα με παγκόσμιο ρεκόρ να βλέπεις τους ολιγάρχες με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που ελέγχουν να προσλαμβάνουν αριστερών πεποιθήσεων σχολιαστή για το κεντρικό δελτίο ειδήσεων σε ένα από τα μεγάλα τηλεοπτικά κανάλια που ελέγχουν ή να επιτίθενται στον πρώην Ποταμίσιο υπάλληλο τους από εφημερίδες τους τι είναι; Όταν ο αρχηγός του Ποταμιού κ. Θεοδωράκης άρχισε χθες την ομιλία του στην Θεσσαλονίκη λέγοντας: «Το Ποτάμι ξεφουσκώνει γράφει -ή μάλλον παρακαλεί- εδώ και μήνες η διευθυντική πένα της εφημερίδας "Τα Νέα". Το Ποτάμι είναι ένα ασπόνδυλο κόμμα, συμπληρώνει κάθε Κυριακή ο διευθυντής της εφημερίδας "Το Βήμα"……», χρειάζεται εμείς να γράψουμε τίποτα άλλο; Πάει, τον άδειασαν και αυτόν οι ολιγάρχες… Προφανώς θεωρούν ότι δεν μπορεί να τους προσφέρει τίποτα άλλο, οπότε πρέπει να στραφούν προς τον σίγουρο νικητή. Γιατί άλλο οι δημοσκοπήσεις που δημοσιεύσουν, και προφανώς άλλο οι δημοσκοπήσεις που γνωρίζουν οι ίδιοι!!!
Θέλετε και συνέχεια στην πολιτική κυβίστηση; Να κατεβαίνει στις εκλογές με δικό του κόμμα ο Γεώργιος Α. Παπανδρέου. Ο άνθρωπος που ξεκίνησε το άθλιο έργο των δανειστών, ενώ θα μπορούσε να είχε κερδίσει χρόνο για να γίνουν οι αναγκαίες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, αν άκουγε ακόμη και αυτά που του έλεγε ο Στρος Καν… Ένα έργο που συνέχισε με απόλυτη επιτυχία σε βάρος του Ελληνικού λαού τόσο ο κ. Παπαδήμος όσο και ο Αντώναρος… Ξέρετε ποιος Αντώναρος; Αυτός που ζητούσε συνεχώς εκλογές για να σκίσει το μνημόνιο, που έγιναν μνημόνια και που κατηγορούσε και κατηγορεί τον κ. Τσίπρα γιατί ζητούσε ότι και εκείνος… Εκλογές εδώ και τώρα!!! Ο πες στον πατέρα σου ντε!!! Ναι αυτός, ο καραδεξιός πολιτικός της ΠΟΛΑΝ-Νέας Δημοκρατίας που πέτυχε ότι δεν πέτυχαν κάποιοι άλλοι πριν από χρόνια με τα όπλα. Να αναλάβει την εξουσία στην Ελλάδα η Αριστερά … Λέτε να τρίζουν τώρα τα κόκκαλα του Αβέρωφ;
Για τον ΣΥΡΙΖΑ και τον κύριο Τσίπρα τα πράγματα θα είναι πιο «εύκολα» όταν θα αναλάβουν την εξουσία… Ο λαός δεν περιμένει σκίσιμο μνημονίων και ηρωική εξέγερση απέναντι στους δανειστές. Περιμένει περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη. Περιμένει να ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ επιτέλους αυτά που πρέπει οι ολιγάρχες, οι έχοντες και κατέχοντες τον πλούτο αυτή της χώρας. Περιμένει να αξιοποιηθεί η δημόσια περιουσία. Περιμένει να μην ξεπουληθεί σε ντόπια συμφέροντα η δημόσια περιουσία. Περιμένει να παταχθεί η μεγάλη φοροδιαφυγή. Περιμένει να παταχθεί το λαθρεμπόριο καυσίμων, να πληρωθούν τα πρόστιμα που διαγράφησαν με τροπολογίες. Τόσο απλά είναι τα πράγματα.
Η ψήφος στον ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι τόσο ψήφος αποδοχής του προγράμματος του. Για αυτό έχουν ακουστεί τόσες πολλές διαφορετικές απόψεις. Είναι ψήφος εκδίκησης του σάπιου πολιτικού συστήματος των κομμάτων της μεταπολίτευσης… Με τις διώξεις εναντίον της Χρυσής Αυγής τι κατάφεραν; Ο δήμιος της κυβέρνησης δεν είναι πια η Χρυσή Αυγή αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ… Σύμφωνα με τα λόγια του Τζο Τρίππι του κορυφαίου Αμερικανού επικοινωνιολόγου τον Δεκέμβριο του 2012 (!!!!): «Στην Ελλάδα έχετε δύο κόμματα “ζόμπι” και δύο “τρελά”. Aν είσαι νέος, άνεργος και τα κόμματα που θεωρείς υπεύθυνα για την κατάστασή σου βρίσκονται στην κυβέρνηση, ο πιο εύκολος τρόπος να τους πεις "άντε να χαθείτε", είναι τα "τρελά" κόμματα, γιατί αυτά θα τους τρομάξουν. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να είναι ο μπαμπούλας, τότε θα ψάξουν για κάτι πιο τρομακτικό. Γι' αυτό ανεβαίνει η Χρυσή Αυγή και αυξάνεται η πολιτική βία. Αν δεν υπάρξει μια θετική διέξοδος για τη χώρα, τότε το εργαλείο για να κατεδαφιστεί το παλιό σύστημα θα είναι η Χρυσή Αυγή. Ή κάτι ακόμα πιο ακραίο». Κάτι περισσότερο ξέρουν οι Αμερικανοί…
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Παράξενο; Αδιανόητο; Εξωφρενικό; Ίσως... Όμως, δεν παύει να είναι γεγονός πως η ΕΥΠ (Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών) τα τελευταία χρόνια κατόρθωσε (αναιτιολόγητα) να συγκεντρώσει επάνω της τα φώτα της δημοσιότητας και το ενδιαφέρον διαφόρων, εντός κι εκτός συνόρων, σε σημείο που σχεδόν να έχει πάψει να είναι μυστική υπηρεσία. Κι αυτό, επειδή είναι πλέον (υπόπτως) πάρα πολλά τα «περιστατικά» που αφορούν την δημοσιοποίηση ευαίσθητων πληροφοριών και στοιχείων τόσο της λειτουργίας της όσο και των στελεχών της, έχοντας δημιουργήσει ένα «δομικό» ρήγμα σε αυτή καθεαυτή την λειτουργία της υπηρεσίας που είναι επιφορτισμένη με την συλλογή πληροφοριών για την ασφάλεια της χώρας.

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Το κακό, βεβαίως, δεν είναι σημερινό. Πηγαίνει μερικά χρόνια πίσω, όταν η περιβόητη πλέον κυβέρνηση του Γιώργου Α. Παπανδρέου με ενέργειές της (μέσω κομματικών εγκάθετων στην συγκεκριμένη υπηρεσία) προχώρησε σε διώξεις ενός σημαντικού αριθμού υπαλλήλων και στελεχών (έως και πρακτόρων επιχειρησιακού πεδίου), τις οποίες ελαφρά τη καρδία (και για λόγους που πιθανότατα χρήζουν ειδικής έρευνας) επέλεξε να μην τις διερευνήσει - αντιμετωπίσει ενδοϋπηρεσιακά, αλλά τις εξέθεσε σε κοινή θέα, παραδίδοντάς τες στο ακροατήριο δικαστηρίων…!!!
Σε αυτή την πρακτική συνήργησαν τόσο ο πρώην διοικητής της ΕΥΠ κ. Κ. Μπίκας, όσο και ο υποδιοικητής κ. Φ. Παπαγεωργίου που με τη βοήθεια μίας ομάδας «βαθιά πράσινων» υπαλλήλων της υπηρεσίας, κατόρθωσαν μέσω μηνύσεων (που σηκώνουν πολύ συζήτηση) το ακατόρθωτο, δηλαδή την πλήρη αποκάλυψη της ιδιότητας συγκεκριμένων στελεχών αλλά και πληροφοριακών δικτύων της ΕΥΠ!!!

Αποτέλεσμα αυτής της παγκοσμίως πρωτοφανούς τακτικής ήταν κατ’ αρχάς η δημοσιοποίηση των στοιχείων τόσο πρακτόρων όσο και στελεχών της ΕΥΠ, οι οποίοι εκτέθηκαν μαζί με τις οικογένειές τους σε πλήθος κινδύνων, λόγω του «ενδιαφέροντος» ξένων μυστικών υπηρεσιών αλλά και εσωτερικών "εχθρών" με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για την ασφάλειά τους...

Ακόμη πιο δυσάρεστο αποτέλεσμα μέσω της γνωστοποίησης – δημοσιοποίησης της ιδιότητας των συγκεκριμένων στελεχών και πρακτόρων ήταν η έμμεση αποκάλυψη επιχειρήσεων της ΕΥΠ που βρισκόταν σε εξέλιξη, ενώ σύμφωνα με δημοσιεύματα του Τύπου υπήρξε έκθεση δικτύων πληροφοριών με τραγικά αποτελέσματα για κρίσιμους πληροφοριοδότες αλλά και για το γόητρο (εχεμύθεια, υποστήριξη, αποτελεσματικότητα κ.ά.) της ίδιας της ΕΥΠ.

Ενώ, λοιπόν, οι υποθέσεις αυτές οδηγήθηκαν στη Δικαιοσύνη (με τραγικά αποτελέσματα για το κύρος και το γόητρο της συγκεκριμένης υπηρεσίας), άρχισαν να εμφανίζονται και κάποια στοχευμένα δημοσιεύματα στον Τύπο, με σκοπό την σπίλωση και την δημόσια διαπόμπευση συγκεκριμένων στελεχών της ΕΥΠ. Οι κατηγορίες, όμως, ήταν τόσο σαθρές (όσο και ύποπτες), με αποτέλεσμα να καταπέσουν η μία μετά την άλλη σε δημόσιες ακροαματικές διαδικασίες, όπου συζητήθηκαν τόσο ο τρόπος λειτουργίας της ΕΥΠ όσο και δράσεις της που φυσιολογικά θα έπρεπε να είναι γνωστές μόνο σε πολύ στενούς κύκλους διαβαθμισμένων υπαλλήλων – στελεχών της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών.

Μέσα σε αυτόν τον κλαυσίγελο, κι ενώ οι αθωώσεις των κατηγορουμένων –ατομικές ή και ομαδικές- δημοσιεύονταν η μία μετά την άλλη, την περασμένη Παρασκευή, όπως διαβάσαμε στο σχετικό ρεπορτάζ του πολύ καλού ιστολόγιου GreekAmericanNewsAgency μία ακόμη ομάδα κατηγορουμένων αθωώθηκε, αφού προηγουμένως αναιτιολόγητα λοιδωρήθηκε, λασπολογήθηκε και διαπομπεύθηκε.

Αν και για τους ίδιους είναι πολύ σημαντική η αθώωση τους, επί της ουσίας δεν έχει καμία απολύτως σημασία αυτή η αθώωση, αφού η ταλαιπωρία που υπέστησαν και η ψυχοφθόρα διαδικασία της δικαστικής διερεύνησης δεν αντικαθίσταται με καμία αθώωση τόσο για τους ίδιους όσο και για τις οικογένειές του αλλά, κυρίως και για την υπηρεσία τους...

Το μέγα ζητούμενο, στο οποίο θα έπρεπε λογικά να έχει ήδη εντρυφήσει αυτεπάγγελτα η ίδια η Δικαιοσύνη ή μέσω της άμεσης παρέμβασης της σημερινής διοίκησης του τεχνοκράτη κ. Θ. Δραβίλλα, είναι να απαντηθεί το γιατί δεκάδες ικανά στελέχη της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (που εργάζονταν σχεδόν σε όλους τους τομείς της ΕΥΠ) στοχοποιήθηκαν από μία συγκεκριμένη ομάδα «συναδέλφων» τους (προϊσταμένων ή μη και συνδικαλιστών), με αποτέλεσμα να υπάρξει μία δομική ρηγμάτωση στην λειτουργία αυτής της ευαίσθητης εθνικά κρατικής υπηρεσίας (θυμίζουμε πως είναι υπεύθυνη για την συλλογή πληροφοριών για την ασφάλεια της χώρας), στην πλέον κρίσιμη χρονικά ιστορική περίοδο που διανύει η Ελλάδα…

Δεν γνωρίζουμε -ούτε μπορούμε να πληροφορηθούμε σχετικά- εάν ο κ. Δραβίλλας έχει κινηθεί προς την κατεύθυνση εκείνη που θα δώσει σημαντικότατες απαντήσεις σχετικά με τις αποφάσεις και τις ενέργειες συγκεκριμένων ανθρώπων - υπαλλήλων και στελεχών - της ΕΥΠ, οι οποίες έβλαψαν σημαντικά τόσο την μυστικότητα της λειτουργίας, όσο πιθανότατα και την αποτελεσματικότητα της συγκεκριμένης υπηρεσίας, η οποία εκτέθηκε παγκοσμίως από στελέχη και υπαλλήλους της.
Ενδεχομένως, η περίπτωση αυτής της «εθελούσιας διαλυτικής τάσης» να γίνει αντικείμενο σεμιναρίων σε διεθνές επίπεδο για την αποφυγή της αρραγούς λειτουργίας θεσμικών κρατικών υπηρεσιών και δη υπηρεσιών σχετιζόμενων με τις πληροφορίες και την ασφάλεια μίας χώρας. Και οι ευθύνες του ίδιου του σημερινού διοικητή της ΕΥΠ κ. Δραβίλλα, είναι τεράστιες, αφού ναι μεν «βρήκε» αυτή την τραγελαφική κατάσταση, αλλά φαίνεται πως δεν έκανε απολύτως τίποτε για να την «τερματίσει». Προφανώς δεν έμαθε τίποτε από το δίδαγμα του ιστορικού κοψίματος του «γόρδιου δεσμού» από τον Μέγα Αλέξανδρο. Εκτός και εάν είχε άνωθεν (πολιτικές ή "άλλες") εντολές για να διατηρήσει αυτή την διαλυτική τάση της συγκεκριμένης υπηρεσίας, γεγονός που άρει την οποιαδήποτε ανικανότητά του…

Θυμίζουμε, ότι από αυτό εδώ το βήμα εμείς είχαμε υποστηρίξει (από τους λίγους μάλιστα) την επιλογή του κ. Σαμαρά στο πρόσωπό του γι αυτή την τόσο νευραλγική θέση πιστεύοντας ότι ένα πρόσωπο πέρα κι έξω από τα συνηθισμένα και μη προερχόμενο από τους γνωστούς μηχανισμούς θα κατάφερνε να επαναφέρει την πολυπόθητη ηρεμία και εργασιακή ειρήνη που τόσο πολύ διασαλεύθηκε κατά την περίοδο διακυβέρνησης της χώρας από την κυβέρνηση του Γ. Α. Παπανδρέου και την τότε διοίκηση της ΕΥΠ των Μπίκα - Παπαγεωργίου υπό την πολιτική καθοδήγηση των Μ. Χρυσοχοίδη και Χρ. Παπουτσή...

Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος 

Άσ' την μπάλα του παιδιού ρε καραγκιοζόπουλε, πού ό,τι δεις ξένο το αρπάζεις!
Χούϊ σου 'γινε πιά!

Τί σου φταίει το καϋμένο το παιδάκι;
Δε βλέπεις πώς σε κοιτάει;
Του κοπήκανε τα τσίσα απ' τον φόβο!

Κι ύστερα τί έχεις να πεις εσύ με τα παιδιά;
Τί να καταλάβουν αυτά απ' τις πολιτικές κακουργίες σου;

Τί να τους πεις;

Ότι σακάτεψες το μέλλον τους;

Ότι τα προορίζεις για εργασιακούς σκλάβους των 380 και 500 ευρώ, προκειμένου να έρθουν οι ''επενδύσεις'' που τόσο ονειρεύεσαι,''επενδύσεις'' που για να έρθουν εδώ θα πρέπει να βρουν ακόμη φτηνότερα εργατικά χέρια από την Βουλγαρία, την Ρουμανία, την Κίνα ή την Μαλαισία που βρίσκονται σήμερα!

Ή να τους εξηγήσεις ότι μόνον προεκλογικά τα εκμεταλλεύεσαι σε αφίσες και σποτάκια, έχοντας προηγουμένως και τεχνηέντως μεθοδεύσει τον αποκλεισμό 100.000 δεκαοχτάρηδων από τις κάλπες, γνωρίζοντας πολύ καλά ψευτομαγκόπουλε ποιά θα ήταν η ψήφος τους και το ''μαύρο'' που θα σε φούμιζαν!

Άσε λοιπόν ήσυχη την νεολαία, κι αν είσαι μάγκας έλα να τα πεις σε μας τους πατεράδες. Απευθείας.
Όχι με κείνα τα κατινίστικα ''πες το στον πατέρα σου''!

Άντε κάνε καμιά βόλτα δίπλα στο συρματόπλεγμα να συνηθίζεις σιγά-σιγά...
Ή άντε κάνε καμιά πορεία μαζί με τους υπόλοιπους ευρωπαίους πολιτικούς απατεώνες, ''υπέρ της ελευθερίας των ιδεών και της έκφρασης'', σα δε ντρέπεστε υποκριτές, φαρισαίοι και φονιάδες των ανθρώπινων δικαιωμάτων και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας!

Δυστυχώς για τους μόνους που δεν θα έπρεπε να ισχύουν τα ανθρώπινα δικαιώματα είσαστε εσείς!

Εσείς, που αποτιμάτε τόσο φτηνά την ανθρώπινη ζωή, και έχετε τόσο εύκολο το ψεύδος και την απάτη.

Μακριά λοιπόν από την νεολαία αθλιότατοι!
Δεν είστε άξιοι να τους απευθύνετε τον λόγο!
Όχι μόνον σαν κυβερνήτες, ούτε ως γονείς!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Ομάδα εξουσιαστών αμαύρωσε τη μεγαλειώδη συγκέντρωση στο Παρίσι

Μικρός αριθμός ατόμων, που κατηγορούνται για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και βίαιες επιθέσεις στην ελευθερία του Τύπου αμαύρωσαν με την παρουσία τους τη συγκλονιστική συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι για τα θύματα της τρομοκρατικής επίθεσης στο Charlie Hebdo.

Αρκετοί από τους ηγέτες που παρευρέθηκαν, μεταξύ των οποίων και ο πρωθυπουργός της Γαλλίας, έχουν κατηγορηθεί ότι χρηματοδοτούν και εξοπλίζουν ομάδες τζιχαντιστών και ισλαμοφασιστών στη βόρεια Αφρική και την ευρύτερη Μέση Ανατολή.


Σε μια τεράστια επιχείρηση προπαγάνδας, στην οποία συμμετείχαν ορισμένα από τα γνωστότερα ειδησεογραφικά πρακτορεία του κόσμου, οι ξένοι ηγέτες επιχείρησαν να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι φωτογραφήθηκαν στην κεφαλή της πορείας, ενώ στην πραγματικότητα έστησαν μια φιέστα για τις κάμερες φρουρούμενοι από ειδικές δυνάμεις του στρατού και της αστυνομίας.

Ο Daniel Wickham (@DanielWickham93) συγκέντρωσε και παρουσίασε στοιχεία για την υποκρισία αρκετών ηγετών που παρουσιάστηκαν σαν υπερασπιστές της ελευθερίας του Τύπου ενώ κατηγορούνται γι ανηλεείς διώξεις εναντίον δημοσιογράφων.

Παραθέτουμε ορισμένα  από τα στοιχεία:

1) Ο Βασιλιάς Αμπντάλα της Ιορδανίας, ο οποίος πέρυσι καταδίκασε Παλαιστίνιο δημοσιογράφο σε 15 χρόνια καταναγκαστικών έργων.

2) Ο Αχμέτ Νταβούτογλου πρωθυπουργός της Τουρκίας  που έχει στείλει περισσότερους δημοσιογράφους στη φυλακή από οποιαδήποτε άλλη χώρα στον κόσμο.

3) Ο  Μπέντζαμιν Νετανιάχου πρωθυπουργός του Ισραήλ, του κράτους που σκότωσε τους περισσότερους δημοσιογράφους το 2014.

4) Ο Σούκρι, υπουργός εξωτερικών στη χούντα της Αιγύπτου που φυλάκισε δεκάδες δημοσιογράφους, μεταξύ των όποιων και ανταποκριτές του Al Jazeera

5) Ο υπουργός εξωτερικών, Λαβρόφ, της Ρωσίας που πέρυσι φυλάκισε έναν δημοσιογράφο με την κατηγορία της προσβολής “δημοσίου υπαλλήλου”.

6) Ο Λαμάμρα, υπουργός Εξωτερικών από την Αλγερία στην οποία κρατείται ο δημοσιογράφος Αμπντεσάμια Αμπντελάι για 15 μήνες χωρίς την απόδοση κατηγοριών.

7) Ο υπουργός εξωτερικών των ΗΑΕ, όπου δημοσιογράφοι κρατούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς δίκη ή απαγγελία κατηγοριών.

8) Ο πρωθυπουργός της Τυνησίας Τζομάα, της χώρας που πρόσφατα φυλάκισε τον μπλόγκερ Γιασίν Αγιάν για τρία χρόνια με την κατηγορία της δυσφήμισης του στρατού.

9) Οι πρωθυπουργοί της Γεωργίας και της Βουλγαρίας, χώρες στις οποίες οι δημοσιογράφοι δέχονται συνεχώς δολοφονικές επιθέσεις από την αστυνομία.

10) Ο γενικός εισαγγελέας των ΗΠΑ, της χώρας στις οποίες ακούγονται προτάσεις για φυλάκιση η δολοφονία ανθρώπων όπως ο Σνόουντεν και στην οποία η αστυνομία προσήγαγε ακόμη και δημοσιογράφο της Washingkton Post στο Φέργκιουσον.

Από τη δεκάδα του Daniel Wickham απουσιάζει βέβαια ο Αντώνης Σαμαράς, πρωθυπουργός μιας χώρας στην οποία η ΠΟΕΣΥ κάνει λόγο για προσπάθεια φυσικής εξόντωσης δημοσιογράφων και φωτορεπόρτερ
Πηγή InfoWar


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Εντοπίστηκαν τελικά στην πλατεία Συντάγματος και οι υπόλοιποι τέσσερις «Γκρίζοι Λύκοι» που είχαν μπει με διαφορετικές πτήσεις στην Ελλάδα και απελάθηκαν το βράδυ του Σαββάτου.

20 και πλέον παραστρατιωτικοί της διαβόητης εξτρεμιστικής «Επιτροπής Ταλάτ Πασά» των «Γκρίζων Λύκων» επρόκειτο να εμφανιστούν έξω από τη Βουλή και να προκαλέσουν με στημένη διαμαρτυρία για το νόμο που αφορά την άρνηση των Γενοκτονιών Ποντίων και Αρμενίων.

Η πρώτη ομάδα από αυτούς είχε εντοπιστεί την Παρασκευή στον διεθνή αερολιμένα «Ελευθέριος Βενιζέλος» (ήταν ένα γκρουπ έως και 18 τούρκων αξιωματούχων και πρώην αξιωματούχων, στρατιωτικών, πολιτικών, δήθεν συγγραφέων κ.α. που αποτελούν μέλη της παραστρατιωτικής οργάνωσης «Επιτροπή Ταλάτ Πασά», ένα παρακλάδι ουσιαστικά των «Γκρίζων Λύκων»).

Οι θρασύτατοι Τούρκοι, μερικοί εκ των οποίων μάλιστα έχουν κατηγορηθεί για πολλές ύποπτες υποθέσεις δολοφονιών, ήρθαν εδώ για να «απαιτήσουν» από το ελληνικό κράτος να πάρει πίσω αυτό το νόμο και ήθελαν να οργανώσουν σχετική διαμαρτυρία σήμερα έξω από τη Βουλή.

Κατόπιν συνεννόησης με το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, τα άτομα αυτά χαρακτηρίστηκαν μη επιθυμητά πρόσωπα στη χώρα μας και επικίνδυνα για διατάραξη της ειρήνης και απελάθηκαν προτού προλάβουν καν να περάσουν τις πύλες εξόδου του αεροδρομίου.

Οι τελευταίοι τέσσερις τελικά εντοπίστηκαν το Σάββατο το απόγευμα στην πλατεία Συντάγματος, οδηγήθηκαν στο αεροδρόμιο και απελάθηκαν.

Πηγή εφημ. «Δημοκρατία»

Σχόλιο ιστολογίου: Μακάρι να συνέβαινε το ίδιο και για άλλες περιπτώσεις επικίνδυνων τούρκων που εισέρχονται στην Ελλάδα, όπως του Sunusi Misiroglou, που είναι διαπιστωμένα πράκτορες των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών και εισέρχονται με διπλωματικά έγγραφα σε ευαίσθητες εθνικά ελληνικές περιοχές (Θράκη, Δωδεκάνησα) με σκοπό να ενισχύσουν την εικόνα του τουρκισμού και να αναπτύξουν μία αίσθηση ισχύος της Άγκυρας στους μουσουλμάνους κατοίκους συγκεκριμένων γεωγραφικών ακριτικών περιοχών..., προσδοκώντας τελικά στην δημιουργία ανώμαλων συνθηκών που θα έχουν τα χαρακτηριστικά διατάραξης δημιουργίας κινδύνων για την εσωτερική ασφάλεια...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Λοιπόν, έχουμε και λέμε. Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να χρεοκοπήσει η χώρα για να κερδίσουν οι επιτήδειοι που έχουν βγάλει τα χρήματά τους στο εξωτερικό. Επίσης, αν νικήσει στις εκλογές, η χώρα θα χάσει τα χρήματα του ΕΣΠΑ, τις αγροτικές επιδοτήσεις, τη ρευστότητα στο τραπεζικό σύστημα και την πιστωτική επέκταση από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Επίσης θα διαλύσει την αστυνομία και θα διευκολύνει τις αποδράσεις καταργώντας τις φυλακές υψίστης ασφαλείας. Επίσης θα δώσει μαζικά ιθαγένεια και ασφάλεια σε όλους τους μετανάστες, ενώ είδαμε τι έγινε στη Γαλλία.
Αυτά, μεταξύ πολλών άλλων της ίδιας ποιότητας, είπε ο Αντώνης Σαμαράς μιλώντας στη Χαλκίδα. Ενώ πάνω από το κεφάλι του δέσποζε το σύνθημα: "Λέμε την αλήθεια, εγγυόμαστε το αύριο!". Και σε ένα θεαματικό grand finale, μια τελευταία να πούμε σπονδή στην αλήθεια, μπουμπούνισε και το αμίμητο: "Η κοροϊδία και ο τρόμος είναι τα δικά τους όπλα". Με αποτέλεσμα να χάσκει ακόμα κι ο ορκισμένος εχθρός και αντίπαλος μπροστά στο μεγαλείο του πολιτικού ανδρός. Ποιος παλαιοκομματικός και ποιος Μαυρογιαλούρος; Ο Μαυροσαμαράς τους έβαλε όλους τα γυαλιά.
Γιατί είναι τέτοιος ψεύτης; Γιατί υπερασπίζεται μια πολιτική που μόνο αν την κρύψει πίσω από το ψέμα θα γλιτώσει το μαύρισμα. Εντάξει, αλλά μην παραβλέπουμε και τον ρόλο της προσωπικότητας στην Ιστορία. Το 'χει ο πρωθυπουργός το τάλαντο, μην τον αδικούμε. Αν δείτε το ύφος, την αυτοπεποίθηση, τις λεόντειες χειρονομίες, το αγέρωχο της αυστηρότητας όταν ξεφουρνίζει τα τέρατα και τα σημεία, θα συμφωνήσετε. Την απολαμβάνει τη φανερή γοητεία της εξαπάτησης. Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, αλλά και τα μέσα τον διεγείρουν παντοιοτρόπως.
Τι να πεις και τι να σχολιάσεις. Αυτός δεν πιάνεται με τίποτε. Κάνει το μαύρο άσπρο και τη νύχτα μέρα με αξιώσεις αυθεντίας. Θέλουν να χρεοκοπήσουν τη χώρα για να κερδίσουν οι επιτήδειοι που έβγαλαν τα λεφτά τους έξω!! Το λέει και όχι μόνο δεν ντρέπεται, αλλά κάνει και παύση περιμένοντας χειροκρότημα. Υπομονή και ψυχραιμία όμως. Σαμαράς είναι, θα περάσει. Η τελευταία του κορώνα εξάλλου στη Χαλκίδα το πιστοποιεί, μιας και διαβεβαίωσε ότι είναι βέβαιη η βέβαιη νίκη του. Ε, αφού το λέει, και μάλιστα με βέβαιη βεβαιότητα, ο Σαμαράς, ας αρχίσουν οι χοροί για το αντίθετο...
Του Θανάση Καρτερού από avgi

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Αφού διαπίστωσε ότι η επιδρομή εκφοβισμού των ψηφοφόρων δεν έχει το αναμενόμενο αντίκρισμα, γιατί αφενός είναι πολυχρησιμοποιημένη και αφετέρου ολοένα και περισσότεροι Έλληνες ζουν τα χειρότερα, οπότε δεν έχουν λόγο να φοβούνται την κυβερνητική αλλαγή, ο Αντώνης Σαμαράς άνοιξε το σακί των «θα».

Αυτός, που υποτίθεται ότι είναι ορθολογιστής, μετρημένος και απεχθάνεται την υποσχεσιολογία, άρχισε να «μοιράζει», παρουσιάζοντας το οικονομικό πρόγραμμα της ΝΔ:
Σταδιακή μείωση του ΕΝΦΙΑ, μείωση των φορολογικών συντελεστών εισοδήματος και επενδύσεων, κατάργηση τεκμηρίων διαβίωσης και το πόθεν έσχες από την πρώτη κατοικία, προστασία πρώτης κατοικίας, δημιουργία 770.000 νέων θέσεων εργασίας και διατήρηση επιπέδου συντάξεων. Βέβαια αυτές οι υποσχέσεις δόθηκαν, ενώ απεκρύβησαν οι πραγματικές δεσμεύσεις του ίδιου του πρωθυπουργού στους δανειστές στις αρχές του περασμένου Δεκεμβρίου για συγκεκριμένα μέτρα λιτότητας.
Το θέμα λοιπόν δεν είναι τι λέει ο Α. Σαμαράς, αλλά ποιος τον πιστεύει όταν:
►  Εμφανιζόταν μέχρι τους τελευταίους μήνες του 2011 αταλάντευτα αντιμνημονιακός και στη συνέχεια κάνοντας την κωλοτούμπα της δεκαετίας έγινε πειθήνιο όργανο των δανειστών.
►  «Διερρήγνυε τα ιμάτιά του» το 2012 για σκληρή διαπραγμάτευση με τους Γερμανούς εφόσον γινόταν πρωθυπουργός, για να τεθεί κατόπιν στην …υπηρεσία της Α. Μέρκελ.
►  «Δεσμευόταν» πριν τις εκλογές του 2012 ότι θα αποκαθιστούσε τις αδικίες των μνημονίων, με πρώτους τους χαμηλοσυνταξιούχους, τους οποίους ξέχασε αμέσως.
►  «Εγγυόταν» χιλιάδες θέσεις εργασίας με νέες επενδύσεις, που ουδείς είδε.
►  Έταζε στους μικροομολογιούχους αποκατάσταση για το άδικο κούρεμα, για να «σφυρίζει αδιάφορα» μετά και να τους κυνηγάει με αστυνομικές δυνάμεις όταν τολμούσαν να διαμαρτυρηθούν.
►  Εξήγγειλε κατάργηση του χαρατσιού, για να το αντικαταστήσει με τον χειρότερο ΕΝΦΙΑ.
►  Υποσχόταν φοροελαφρύνσεις, για να προχωρήσει στη μεγαλύτερη φοροεπιδρομή, που γνώρισαν οι Έλληνες.
►  Διατράνωνε τη βούλησή του να εξυγιάνει το δημόσιο και να επιβάλλει την αξιοκρατία, για να βολέψει παντού «ημετέρους».
Αυτά είναι μόνο κάποια από τα σημεία εξαπάτησης του ελληνικού λαού, προκειμένου ο Α. Σαμαράς να υφαρπάσσει την ψήφο του στις εκλογές του 2012. Συνεπώς, σήμερα δεν τον πιστεύουν ούτε οι αυλικοί του, ξέροντας κι αυτοί ότι τα λόγια του είναι κάλπικα.
Του Δημήτρη Κυριακόπουλου από hitandrun


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος 
         
Ο κ.Σαμαράς εγγυάται την παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ και απειλεί ότι μόνο εκείνος μπορεί να την διασφαλίσει ειδάλλως – εκτός ΕΕ, εκτός Ευρωζώνης και εκτός ευρώ – η Ελλάδα θα καταστραφεί…
        
Ο κ.Τσίπρας δηλώνει ότι το «εθνικό νόμισμα της χώρας είναι το ευρώ», ότι τίποτα δεν θα διαταράξει αυτή τη σχέση και ως εκ τούτου διαβεβαιώνει (συνέντευξη στη χτεσινή Real News) ότι η κυβέρνησή του θα πληρώσει τα ομόλογα που λήγουν εντός του Μάρτη για να είναι συνεπής απέναντι στους εταίρους.
       
Για να δούμε τι σημαίνουν αυτές οι υποσχέσεις, θα πρέπει να δούμε ποιες είναι οι πολιτικές στις οποίες έχουν δεσμευτεί τα κράτη – μέλη της ΕΕ για την παραμονή τους στο ευρώ.
        
Ας μιλήσουμε συγκεκριμένα: Τον Μάρτη του 2011 οι χώρες της Ευρωζώνης στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ υπέγραψαν το «Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας» το οποίο μετονομάστηκε σε «Σύμφωνο για το Ευρώ».
        
Σύμφωνα με το εν λόγω Σύμφωνο «κάθε χρόνο, τα κράτη - μέλη της Ευρωζώνης θα συμφωνούν, σε ανώτατο επίπεδο, σε συγκεκριμένες δράσεις, οι οποίες θα πρέπει να επιτευχθούν σε διάστημα 12 μηνών».Ποιές είναι αυτές οι δράσεις:
    
Μειώσεις μισθών
  • «Το κόστος εργασίας θα βρίσκεται υπό στενή παρακολούθηση και θα συγκρίνεται με τα άλλα κράτη της Ευρωζώνης και των κύριων εμπορικών εταίρων της ΕΕ (...) Οι μισθοί θα πρέπει να βρίσκονται σε συνάρτηση με την ανταγωνιστικότητα».
Έτσι λέει το «Σύμφωνο για το Ευρώ». Με άλλα λόγια η καλή μας ΕΕ έχει αποφασίσει, προς χάρη της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλίων της, οι μισθοί στα κράτη – μέλη της να καθορίζονται σε συνάρτηση με τους μισθούς που επικρατούν στους κύριους εμπορικούς εταίρους της ΕΕ. Τέτοιοι εμπορικοί εταίροι – ανταγωνιστές της ΕΕ, θυμίζουμε, είναι για παράδειγμα η Κίνα, η Ινδία, η Βραζιλία…  
  • «Οι κυβερνήσεις θα πρέπει να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή στην ενίσχυση της αποκέντρωσης των μισθολογικών διαπραγματεύσεων και τη "βελτίωση" των μηχανισμών τιμαριθμικής προσαρμογής».
Έτσι λέει το «Σύμφωνο για το Ευρώ». Τουτέστιν εκεί που αναγράφεται «αποκέντρωση των μισθολογικών διαπραγματεύσεων» βάλτε κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, βάλτε επιχειρησιακές και ατομικές συμβάσεις. Και εκεί που λέει «βελτίωση των μηχανισμών τιμαριθμικής προσαρμογής» βάλτε αποσύνδεση του επιπέδου των μισθών από τις ανατιμήσεις που γίνονται σε βασικά αγαθά ή πρώτες ύλες, που οδηγούν σε τεράστιες αυξήσεις στις τιμές των προϊόντων.
  • Οι κυβερνήσεις της ΕΕ «δεσμεύονται να συγκρατήσουν τους μισθούς στο δημόσιο τομέα», ώστε να «μην επηρεάζουν τους μισθούς στον ιδιωτικό τομέα».
Έτσι λέει το «Σύμφωνο για το Ευρώ». Και μάλλον εδώ δεν χρειάζεται κάποια ιδιαίτερη επεξήγηση. Το γεγονός ότι συμφώνησαν σε διαρκές πάγωμα και σε μειώσεις των μισθών τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα είναι πρόδηλο.
    
Διάλυση της Κοινωνικής Ασφάλισης
         
«Η βιωσιμότητα του συνταξιοδοτικού συστήματος πρέπει να βρίσκεται υπό συνεχή και στενή παρακολούθηση (...) Είναι απαραίτητο να ευθυγραμμιστεί η ηλικία συνταξιοδότησης με το προσδόκιμο ζωής, να μειωθούν τα συστήματα πρόωρης συνταξιοδότησης και να αξιοποιηθούν στοχευμένα κίνητρα για την παραμονή στην εργασία των μεγαλύτερων εργαζομένων».
      
 Έτσι λέει το «Σύμφωνο για το ευρώ». Πιο καθαρά δεν θα μπορούσαν να μιλήσουν οι άνθρωποι: Η «Ευρώπη» τους σημαίνει αύξηση των γενικών ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, σημαίνει επιβολή καθεστώτος που θα υποχρεώνει τους εργαζομένους να δουλεύουν κυριολεκτικά μέχρι να πεθάνουν.
 Δημοσιονομικός βούρδουλας
       
«Τα κράτη - μέλη οφείλουν να προβλέψουν μηχανισμό που θα βάζει "φρένο" στην αύξηση χρέους» που  θα έχει «επαρκώς δεσμευτικό χαρακτήρα».
       
Έτσι λέει το «Σύμφωνο του Ευρώ». Δεδομένης της εκτίναξης του χρέους όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά συνολικά στην ΕΕ, αυτή η πρόνοια είναι προφανές ότι θέτει όλα τα κράτη – μέλη (και την Ελλάδα) σε καθεστώς μόνιμης και κλιμακούμενης λιτότητας στο όνομα του χρέους.
    
Εργασιακές σχέσεις… Νταχάου 
       
«Μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας που θα προωθούν την ευελιξία με ασφάλεια (...) Η αγορά εργασίας πρέπει να γίνει πιο ελκυστική και να προσαρμοστεί στη ζήτηση».
       
Έτσι λέει το «Σύμφωνο για το ευρώ». Πρόκειται για την περίφημη «ευελφάλεια» που εφαρμόζεται από την δεκαετία του ’90 και που στην Ελλάδα είναι γνωστή σαν «απασχολησιμότητα». Είναι αυτή η πολιτική που έχει - ήδη - οδηγήσει σε 30 εκατομμύρια ανέργους και σε 100 εκατομμύρια φτωχούς στην ΕΕ και σε ένα εργασιακό καθεστώς απόλυτης βαρβαρότητας, όπου το δικαίωμα σε σταθερή δουλειά με πλήρη δικαιώματα μοιάζει με έργο επιστημονικής φαντασίας.
    
Ερώτηση
    
Μετά από όλα αυτά, ακόμα κι αν καταργηθούν τα Μνημόνια όπως τα ξέρουμε, ακόμα κι αν τα μετονομάσουν με όποιο όνομα κι αν εφεύρουν για να τα βαφτίσουν, ρωτάμε:
     
Η παραμονή στην ΕΕ και το «Σύμφωνο για το Ευρώ» από μόνο του συνιστά, ναι ή όχι, το «Μνημόνιο των Μνημονίων»;
   
Πηγή enikos


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Ανδρέας Γ. Μπανούτσος
Αναλυτής Διεθνών Σχέσεων με ειδικότητα σε θέματα Ασφαλείας 

Στη σημερινή μας παρέμβαση θα επιχειρήσουμε να αναλύσουμε τη μεταναστευτική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ και να αναδείξουμε το παράλογο και επιζήμιο αυτής της πολιτικής για τα εθνικά μας συμφέροντα.

Ας δούμε όμως πρώτα ποια ήταν η πολιτική απόφαση του ιδρυτικού συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με την μεταναστευτική πολιτική. Παραθέτουμε αυτούσιο το απόσπασμα του κειμένου που αφορά τη μεταναστευτική πολιτική και θα ακολουθήσουν κάποια δικά μας σχόλια και επισημάνσεις:
«Αντιμετωπίζουμε το μεταναστευτικό ζήτημα με τον σύνθετο χαρακτήρα του ως ανθρωπιστικό, ταξικό και διεθνές ζήτημα. Τα μεγάλα μεταναστευτικά ρεύματα είναι αποτέλεσμα της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, που ξεριζώνει τους ανθρώπους από τις εστίες τους γιατί τους καθιστά θύματα πολέμων ή τους στερεί τα στοιχειώδη μέσα επιβίωσης. Οι οικονομικοί και πολιτικοί μετανάστες και πρόσφυγες είναι οι σύγχρονοι κολασμένοι της γης. Η κατάσταση που επικρατεί στη Μανωλάδα, και όχι μόνον εκεί, το πιστοποιεί ανάγλυφα. Επιδιώκουμε την αλλαγή της ευρωπαϊκής μεταναστευτικής πολιτικής με κύρια κριτήρια την ευρωπαϊκή συνευθύνη και την αποτροπή φαινομένων υποαμειβόμενης μεταναστευτικής εργασίας. Απαιτούνται η κατάργηση της συμφωνίας «Δουβλίνο ΙΙ» και του Συμφώνου Μετανάστευσης, για να απεγκλωβιστούν από τη χώρα μας οι πρόσφυγες και μετανάστες που δεν επιθυμούν να παραμείνουν, ο εξανθρωπισμός του θεσμικού πλαισίου νομιμοποίησης, παροχής ασύλου και παραχώρησης ταξιδιωτικών εγγράφων, η επανάκτηση των αδειών παραμονής και εργασίας από τους μετανάστες και τους πρόσφυγες που τις στερήθηκαν λόγω των διαδικασιών απονομιμοποίησης των τελευταίων χρόνων. Απαιτούνται, επίσης, μια νέα διαδικασία νομιμοποίησης για τους μετανάστες «χωρίς χαρτιά» και μια νέα διαδικασία πολιτογράφησης για όσους ζουν και εργάζονται επί χρόνια στην Ελλάδα, η ισότιμη και δίκαιη αντιμετώπιση των μεταναστών που εργάζονται και η άμεση παροχή ιθαγένειας σε όσα παιδιά γεννιούνται στην Ελλάδα. Προχωρούμε στην κατάργηση των σημερινών απάνθρωπων κέντρων κράτησης αλλοδαπών και στη δημιουργία ανοιχτών κέντρων διαβίωσης με αξιοπρεπείς όρους».
Θα συμφωνήσουμε ότι απαιτείται η κατάργηση της συμφωνίας «Δουβλίνο ΙΙ» ή μάλλον ακριβέστερα της Συνθήκης «Δουβλίνο ΙΙ» ( ή Κανονισμός 343/2002), μιας Συνθήκης που αποδέχθηκε η Ελλάδα επί κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ του Κώστα Σημίτη το 2002.

Η Συνθήκη αυτή είναι ένα νομικό κείμενο που θεσπίστηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση και καθορίζει την χώρα η οποία είναι υπεύθυνη για να δώσει άσυλο στον αιτούντα μετανάστη. Σύμφωνα με τον Κανονισμό Δουβλίνο-ΙΙ ένας μετανάστης δικαιούται να ζητήσει άσυλο στην Ευρωπαϊκή χώρα στην οποία θα εισέλθει την πρώτη φορά. Μετανάστες οι οποίοι εισέρχονται στην Ελλάδα και κατόπιν μεταβαίνουν σε άλλη χώρα για να αιτηθούν άσυλο θα πρέπει σύμφωνα με τον κανονισμό Δουβλίνο ΙΙ να επιστρέφονται πίσω στην Ελλάδα.
Η Συνθήκη αυτή αποδείχθηκε επιζήμια για την Ελλάδα, καθώς η χώρα μας επωμιζόταν και επωμίζεται ένα δυσβάστακτο βάρος σε σχέση με τον πληθυσμό της από τις μεταναστευτικές ροές προς την Ευρώπη και είναι αυτονόητο πως θα πρέπει να καταργηθεί.
Ωστόσο ο ΣΥΡΙΖΑ ζητάει την κατάργησή της για τους λάθος λόγους. Δεν ζητάει την κατάργηση του «Δουβλίνο ΙΙ» γιατί το κόστος είναι δυσανάλογα μεγάλο για την Ελληνική οικονομία και κοινωνία, αλλά για να
«απεγκλωβιστούν από τη χώρα μας οι πρόσφυγες και μετανάστες που δεν επιθυμούν να παραμείνουν». 
Δηλαδή όσοι επιθυμούν να παραμείνουν στην Ελλάδα σύμφωνα με το ΣΥΡΙΖΑ καλώς να παραμείνουν ανεξάρτητα αν αυτοί είναι πραγματικοί πρόσφυγες ή οικονομικοί μετανάστες που εισήλθαν παράνομα στη χώρα μας!
Προτείνει επίσης ο ΣΥΡΙΖΑ την
«επανάκτηση των αδειών παραμονής και εργασίας από τους μετανάστες και τους πρόσφυγες που τις στερήθηκαν λόγω των διαδικασιών απονομιμοποίησης των τελευταίων χρόνων. Απαιτούνται, επίσης, μια νέα διαδικασία νομιμοποίησης για τους μετανάστες «χωρίς χαρτιά» και μια νέα διαδικασία πολιτογράφησης για όσους ζουν και εργάζονται επί χρόνια στην Ελλάδα, η ισότιμη και δίκαιη αντιμετώπιση των μεταναστών που εργάζονται και η άμεση παροχή ιθαγένειας σε όσα παιδιά γεννιούνται στην Ελλάδα».  
Ισχυρίζεται δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ ότι οι μετανάστες και οι πρόσφυγες (δύο διαφορετικές κατηγορίες που ο ΣΥΡΙΖΑ τις συγχωνεύει σε μία) πρέπει να επανακτήσουν τις άδειες παραμονής και εργασίας που αποστερήθηκαν λόγω των διαδικασιών απονομιμοποίησης των τελευταίων χρόνων.
Τι ακριβώς επιδιώκει ο ΣΥΡΙΖΑ δηλαδή; 
Να νομιμοποιήσουμε όχι μόνο όλους ανεξαιρέτως τους μετανάστες που εισέρχονται παράνομα στη χώρα μας ανεξάρτητα αν είναι πρόσφυγες ή όχι αλλά και εκείνους που εισήλθαν στη χώρα τα προηγούμενα χρόνια αλλά δεν νομιμοποίηθηκαν!!! Δηλαδή ουσιαστικά προτείνει να υπάρξει αλλοίωση του γηγενούς πληθυσμού στη χώρα είτε από καθαρή ανοησία είτε από μικροκομματική σκοπιμότητα! 

Θα κλείσουμε τη σημερινή μας παρέμβαση με τα λόγια του δημοσιογράφου του Βήματος της Κυριακής (11/1/2015- σελ. Α18) Παύλου Παπαδόπουλου που σίγουρα δεν μπορεί να χαρακτηρίσει κανείς ως «Δεξιό» αναλυτή.
Γράφει λοιπόν ο έγκριτος δημοσιογράφος:  
«Είναι όμως ‘δεξιό’ να μη θέλουμε αύξηση του αριθμού των ‘μεταναστών χωρίς χαρτιά’ στη Ελλάδα (για να μεταχειριστούμε τη νέα διατύπωση της ΕΕ και του ΟΗΕ); Η απάντηση είναι όχι. Είναι κάτι το αυτονόητο. Κάθε προοδευτικό δυτικό κράτος ελέγχει αυστηρότατα ποιοι και πόσοι προερχόμενοι από τρίτες χώρες γίνονται δεκτοί στην επικράτειά του. Γιατί αν εξασθενήσει ο έλεγχος (όπως π.χ έχει γίνει στη Γαλλία) τότε οι ευρωπαϊκές κοινωνίες εύκολα, με διάφορες αφορμές, μετατρέπονται σε πεδία συγκρούσεων ανθρώπων από διαφορετικούς πολιτισμούς και θρησκείες». 
Φαίνεται δηλαδή μάλλον πως το «Δεξιό» είναι και το αυτονόητο και ουσιαστικά προοδευτικό για την Ελληνική οικονομία και κοινωνία. Το τι ακριβώς είναι το «Ριζοσπαστικά Αριστερό» που πρεσβεύει ο ΣΥΡΙΖΑ το αφήνουμε στην κρίση των αναγνωστών μας.
 
Πηγή RizopoulosPost 


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Άρθρο του κ. Ιωάννου Πασχαλίδη
Υποστρατήγου Ε.Α. 
 
Πόλεμος πάντων πατήρ» διακήρυξε ο Ηράκλειτος, o oποίος δεν έβλεπε στο πρόσωπο του πολέμου μονάχα την υπέρτατη δύναμη δημιουργίας των όντων, αλλά και τη δύναμη η οποία θεμελιώνει κάθε πολιτική, κοινωνική και ηθική τάξη. Κοσμογονική δύναμη ανεγνώριζε στον πόλεμο και ο Εμπεδοκλής. Όλοι δε ανεξαιρέτως οι αρχαίοι φιλόσοφοι παραδέχονταν, ότι ο πόλεμος συνιστά παράγοντα αρετής, εφ’ όσον επιβάλλεται για την ωφέλεια της Πατρίδας και όχι για πράξεις πλεονεξίας.

Την πεποίθηση του Πλάτωνα και των τόσων άλλων φιλοσόφων, ότι η ιδέα της ειρήνης είναι ανεφάρμοστος, την πιστοποίησε η ιστορία του ανθρώπινου γένους. Ποτέ δεν επεκράτησε ειρήνη, γιατί ειρήνη δεν υπάρχει. Ο πόλεμος είναι διαρκής. Τα μέτωπά του βρίσκονται πουθενά και παντού. Οι εχθροί δεν φορούν πάντα στολές, δεν έχουν σημαίες, δεν μιλούν απαραίτητα διαφορετικές γλώσσες. Συχνά είναι ομόγλωσσοι, γείτονες, συνάδελφοι, συγγενείς.


Πεδία μαχών τα εργοστάσια, οι δρόμοι, τα σχολεία, τα καφενεία, οι αίθουσες των κινηματογράφων, η τηλεόραση μπροστά στη πολυθρόνα, το διαδίκτυο. Στον παράδοξο αυτό πόλεμο κύρια όπλα δεν είναι οι σφαίρες και οι οβίδες. Τις αντικαθιστούν οι ιδέες και τα συναισθήματα, οι δορυφόροι και τα ΜΜΕ. Άμεσοι στόχοι δεν είναι οι πολιτείες και εδαφικά σημεία. Είναι η ψυχή και το μυαλό του ανθρώπου.

Κατά τον Κλαούζεβιτς «ο πόλεμος γεννάται και λαμβάνει την μορφή του από τις ιδέες, τα αισθήματα και τις σχέσεις που υφίστανται την στιγμή που εκρήγνυται».

Η εξέλιξη του πολέμου διέρχεται διαφόρους φάσεις. Μία από αυτές είναι και η ένοπλος σύρραξη. Διαπράττουν σφάλμα όσοι ταυτίζουν τον πόλεμο με την μάχη. Ο πόλεμος είναι πολυσχιδής και επεκτείνεται στον πολιτικό, οικονομικό, ψυχολογικό, δημογραφικό, διπλωματικό κλπ.

Με το να αντιλαμβανόμεθα τον πόλεμο περιορισμένα σαν ένοπλη σύρραξη, δεν κάνουμε τίποτε άλλο παρά να συγχέουμε μία μορφή του πολέμου με την γενική και πλήρη έννοια αυτού.

Η ένοπλη βία αποτελεί την έσχατη μορφή του πολέμου. Χρησιμοποιείται όταν οι άλλες μορφές δεν τελεσφορούν. Η ύπαρξη «άλλου τρόπου» και «άλλων μέσων» που δύνανται να κερδίσουν τον πόλεμο, αποδεικνύουν ότι η επιβολή της νίκης δύναται να επιτευχθεί με τα λεγόμενα «πνευματικά όπλα», αυτά που επηρεάζουν την ψυχή του αντιπάλου.

Πάντως είτε ένοπλος είναι ο αγώνας είτε πολιτικός, αποβλέπει στην επιβολή της μίας θελήσεως επί της άλλης, είναι δηλαδή στο βάθος του ψυχολογικός.

Στον πόλεμο ηττάται αυτός που κάμπτεται το ηθικό του. Γιατί έχει αποδειχθεί ότι ακόμη και αν τα υλικά μέσα του ένοπλου αγώνα επιτυγχάνουν νίκες επί του αντιπάλου, θα πρέπει οι ένοπλες δυνάμεις και ο λαός του εχθρού να πειστούν για την αδυναμία συνεχίσεως του αγώνα, θα πρέπει να παύσουν να εμπιστεύονται εκείνους που διευθύνουν τον αγώνα τους και θα πρέπει να παύσει η κυβέρνηση του ηττημένου να έχει κύρος και επιβολή επί των υπηκόων της, για να κερδηθεί ο πόλεμος.

Η ικανότητα επιδράσεως στη σκέψη και στα αισθήματα των ανθρώπων υπήρξε αποτελεσματικό μέσο μάχης, σε όλες τις εποχές και περιόδους της ιστορίας. Πολιτικοί ή στρατιωτικοί, αρχηγοί διαφόρων φυλών ή κρατών που πολέμησαν μεταξύ τους, χρησιμοποίησαν πρωτότυπα ψυχολογικά μέσα ή τρόπους ενεργείας, που είχαν σκοπό να εξαπατήσουν τον αντίπαλο και να επιδράσουν στα συναισθήματα, στην ψυχή και στο ηθικό των πολεμιστών ή του λαού.

Mε τον ψυχολογικό επηρεασμό επετεύχθησαν όχι μόνο ψυχολογικά αποτελέσματα, αλλά και υλικά ακόμη και στρατιωτικά. Κατακτήθηκαν εδάφη, ανατράπηκε ο υλικός και στρατιωτικός συσχετισμός δυνάμεων, επιτεύχθηκε η απόσπαση υλικής και στρατιωτικής νίκης. Ο πόλεμος από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα δεν διεξάγεται μόνο με τα όπλα, αλλά με κάθε μέσο πειθούς. Όταν η πειθώ ασκείται με τη παράσταση γεγονότων, ιδεών, επιχειρημάτων, συναισθηματικών εντυπώσεων και άλλων παρεμφερών μέσων, χωρίς να δημιουργούνται νέα πολιτικά γεγονότα, βρισκόμαστε στο τομέα του ψυχολογικού επηρεασμού.

Η ίδια η ζωή είναι αγώνας ψυχολογικού επηρεασμού. Από μικρά παιδιά, θέλουμε να πείσουμε τους άλλους, να επιβάλουμε τη θέληση μας ή να προβάλουμε τους εαυτούς μας. Το ίδιο κάνουν και οι άλλοι σε μας. Mέσα μας κυριαρχούν κίνητρα που κατευθύνουν την συμπεριφορά μας.

Η μελέτη της ιστορίας είναι η καλύτερη μύηση στο χώρο του ψυχολογικού επηρεασμού. Αυτή θα επέτρεπε να γίνει κατανοητή η σκέψη και η φιλοσοφία των ανθρωπίνων συγκρούσεων, θα επεξηγούσε τη δράση και ίσως θα βοηθούσε στην αντιμετώπιση αυτού του φοβερού όπλου, που λέγεται επηρεασμός αισθήματος, γνώμης και πνεύματος. Η ιστορική πράξη θα μας επιτρέψει π.χ να συγκρίνουμε τα συστήματα ψυχολογικού επηρεασμού στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τις μετέπειτα εξελίξεις και να προσαρμόσουμε τα πορίσματα, όσο είναι δυνατόν στην Ελληνική ιδιοσυγκρασία και πραγματικότητα.

Δεν πρέπει να μας διαφεύγει το γεγονός, ότι ο ψυχολογικός επηρεασμός είναι περισσότερο τέχνη, παρά επιστήμη, και επομένως τα ιστορικά διδάγματα έχουν σημαντική αξία, ίσως πιο μεγάλη από τις θεωρητικές κατατάξεις και σχηματοποιήσεις. Πρέπει να γνωρίζουμε όμως ότι από την ιστορία μπορούμε να αντλήσουμε διδάγματα, αλλά δεν μπορούμε με αυτά να δώσουμε άμεσες λύσεις στα εκάστοτε παρουσιαζόμενα προβλήματα, γιατί κάθε πρόβλημα έχει τη δική του δυναμική και πρέπει να σταθμίζεται από τις σύγχρονες αντιλήψεις που υφίστανται.

Η ανάγκη ασκήσεως ψυχολογικού επηρεασμού των μαζών υπήρχε από την αρχαιότητα και ικανοποιούταν συνήθως με αυτοσχέδιες μεθόδους και ατομικές πολλές φορές προσπάθειες ή επινοήσεις. Με την πάροδο όμως των χρόνων η ανάγκη έγινε πλέον εμφανής, για αυτό και τα κράτη με τους ψυχολόγους, κοινωνιολόγους και ιστορικούς τους, στράφηκαν προς την επιστημονική μελέτη των τρόπων επηρεασμού της συμπεριφοράς και των στάσεων των μαζών. Έτσι πέτυχαν να καθορίσουν τις αρχές και να προσδιορίσουν τους κανόνες, βάσει των οποίων διεξάγεται ο ψυχολογικός επηρεασμός.

Ενώ μέχρι τώρα οι μεγάλοι κυβερνήτες, οι ιδρυτές θρησκειών, οι Απόστολοι, οι αρχηγοί οργανώσεων, υπήρξαν πάντοτε ασυναίσθητα ψυχολόγοι, με ασφαλή ενστικτώδη αντίληψη της ψυχής των μαζών και επί αυτής κυρίως της ικανότητός τους στήριζαν τις επιχειρήσεις τους, σήμερα δεν αρκεί μόνο τούτο. Σήμερα απαιτείται βαθιά μελέτη και αριστοτεχνικός χειρισμός των ψυχολογικών προβλημάτων, από του ανώτατου άρχοντα μέχρι του τελευταίου δεκανέα.

Ο σύγχρονος άνθρωπος λαχταρά για μία νέα ιδέα, ένα μύθο που θα του πει: «Εγώ τα ξέρω όλα, τα λύνω όλα, σου προσφέρω τα πάντα». Αναζητά ιδεολογία, που θα έλθει για του προσφέρει την σιγουριά. Έτσι η σημερινή εποχή αποτελεί μία από τις κρισιμότερες περιόδους της ιστορίας της ανθρωπότητας κατά την οποία η ανθρώπινη σκέψη έχοντας να επιλύσει σωρεία προβλημάτων, είναι ευάλωτος και επιρρεπής στις υποδεικνυόμενες από τους επιτήδειους, κατάλληλα παρουσιαζόμενες από ψυχολογικής πλευράς, λύσεις. Τον άνθρωπο τελικά κερδίζει, ή αν θέλετε υποτάσσει, ο παρουσιάζων επιτυχέστερα τα συνθήματα – λύσεις.

Στην σύγχρονη εποχή η ψυχολογική μορφή του πολέμου γίνεται αντικείμενο επισταμένης έρευνας και αναλύσεως. Σήμερα ο ψυχολογικός επηρεασμός διεξάγεται μονίμως, παντού και πάντοτε, προς κάθε κατεύθυνση. Όλοι μας είμαστε μόνιμοι στόχοι του. Αυτός αποτελεί πια ένα συστατικό στοιχείο της σύγχρονης ζωής, ένα σταθερό θεσμό της, φαινόμενο όλων των κοινωνιών του αιώνα μας.

Τα κυριότερα όπλα του είναι η διπλωματία, η κατασκοπεία, η οικονομία, η απειλή, η τρομοκρατία, η δολιοφθορά και το κυριότερο όλων η επισταμένη τέχνη του ψυχολογικού επηρεασμού. Οι επαγγελματίες του ψυχολογικού επηρεασμού, αποτελούν πλέον το δεξί κάθε κυβερνήσεως. Χωρίς αυτούς δεν υπάρχει σύγχρονο κράτος, δεν υπάρχει σύγχρονη πολιτική ηγεσία,δεν υπάρχει καν κράτος.

O τομέας του ηθικού αποτελεί πρώτιστο στόχο επηρεασμού. Συνίσταται από ψυχικά και πνευματικά στοιχεία που ενισχύουν το κίνητρο, την πειθώ και τη δέσμευση των ατόμων και των ομάδων στην επίτευξη των στόχων τους. Αντιπροσωπεύει τη θέληση που τους καθιστά ικανούς να υπερνικήσουν τους ηθικούς και ψυχολογικούς περιορισμούς, το φόβο και τις αντιξοότητες, καθώς και τη συνοχή που τους κρατά ενωμένους. Περιλαμβάνει την πίστη στο σκοπό, την ορθολογιστική ικανότητα, καθώς επίσης τον πατριωτισμό και τη στρατιωτική νοοτροπία. Αποσκοπεί στην επικράτηση επί του αντιπάλου, με την κάμψη της θέλησης και της συνοχής του.

Τα μέσα διεξαγωγής του ψυχολογικού επηρεασμού απεριόριστα. Η είδηση, η εικόνα, το γραπτό κείμενο ή το σχόλιο, μεταδίδεται πλέον ταυτόχρονα σε όλα τα σημεία του πλανήτη, σε άμεσο χρόνο. Το ραδιόφωνο, η τηλεόραση, η κινητή τηλεφωνία, το φαξ, ο ηλεκτρονικός υπολογιστής με όλες τις σύγχρονες τελειοποιήσεις του, το διαδίκτυο (Ιντερνέτ) κλπ, αποτελούν πλέον μέσα ταχύτατης μετάδοσης της είδησης και της πληροφορίας, αλλά και ταυτόχρονα του ψυχολογικού επηρεασμού. Οι κατέχοντες τα ΜΜΕ, δύνανται να επιτύχουν τις πολιτικο – στρατιωτικές τους επιδιώξεις.

Στα δημοκρατικά κράτη όπου υπάρχει υπερβολική ελευθερία και το μέτρο δύσκολα ορίζεται, υπάρχει κίνδυνος η ανεξέλεγκτη δράση των ΜΜΕ να συμβάλλει ενίοτε αρνητικά σε εθνικές επιδιώξεις. Ως εκ τούτου η προσέγγιση και η κάλυψη των εθνικών θεμάτων, ιδιαίτερα σε περίοδο κρίσης και πολέμου, απαιτεί ιδιαίτερη εθνική ευαισθησία και ευθύνη εκ μέρους των ΜΜΕ. Aπό τα κράτη είναι αναγκαία η λήψη μέτρων ορθής χρησιμοποιήσεως των ΜΜΕ για έλεγχο της διαμορφώσεως της κοινής γνώμης σε ορθές βάσεις και η θεσμική κατοχύρωση για θέματα εθνικής ασφαλείας.

Σήμερα κάθε έθνος είναι υποχρεωμένο να χρησιμοποιεί ψυχολογικά μέσα για να στηρίξει την εξωτερική του πολιτική, να προωθήσει τις διεθνείς του επιδιώξεις, να εξασφαλίσει τα συμφέροντα του, να αποκτά φίλους και συμπάθειες, να αντικρούει εχθρούς και κατηγορίες. Και μάλιστα, η ανάγκη αυτή, είναι τόσο μεγαλύτερη όσο μικρότερο και ασθενέστερο είναι ένα έθνος. Τα μεγάλα κράτη, μπορούν να προωθούν τις επιδιώξεις τους με την οικονομική ή στρατιωτική τους δύναμη. Τα μικρά με τις ψυχολογικές ενέργειες.

Στους μελλοντικούς πολέμους, ασφαλώς θα διεξάγονται στρατιωτικές επιχειρήσεις, αλλά το νέο στοιχείο θα αποτελούν οι ψυχολογικές επιχειρήσεις, που θα προσπαθούν να κερδίσουν τη μάχη των εντυπώσεων και θα καθορίζουν τον νικητή, από τη πειστικότητα της αφήγησης που αυτός θα παρέχει για την ερμηνεία της σύγκρουσης. Για να αποκτηθεί η νίκη των όπλων, ο πόλεμος θα πρέπει να επικαλύπτεται με ισχυρό ιδεολογικό περιεχόμενο.

Οι Ψυχολογικές Επιχειρήσεις θα ξεκινήσουν πολύ πριν την έναρξη οποιουδήποτε πολέμου και θα ολοκληρωθούν πολύ μετά τη λήξη του. Συχνά οι ΨΕ θα είναι το κρίσιμο βάρος που θα γείρει την πλάστιγγα υπέρ του ενός ή του άλλου αντιπάλου.

Οι Ψυχολογικές Επιχειρήσεις μεταφέρουν επιλεγμένες πληροφορίες καθώς επίσης και φυσικές αποδείξεις και ενδείξεις, στοχεύοντας συγκεκριμένες ομάδες και άτομα, με στόχο τον επηρεασμό των συναισθημάτων τους, των θέσεών τους, των κινήτρων τους, της αντίληψής τους, της επιχειρηματολογίας τους και τελικά της συνολικής συμπεριφοράς τους.

Η έγκαιρη και έγκυρη ενημέρωση της κοινωνίας μας για τις πτυχές των στρατιωτικών Επιχειρήσεων, προάγει την κατανόηση και υποστήριξη του κοινού. Ο στόχος είναι να νικηθούν οι αντίπαλες Δυνάμεις, με την υπονόμευση της πίστης τους στη δυνατότητα να επιτύχουν να διατηρήσουν τους στόχους τους, με τη διάσπαση της συνοχής τους και με τη μείωση της θέλησής τους για αντίσταση. Ταυτόχρονα να ενισχύσουν την δική μας θέληση (ΕΔ και κοινωνίας) να επιτύχουμε τους στόχους και τις προσδοκίες μας.

Οι σύγχρονες ψυχολογικές επιχειρήσεις διεξάγονται με «πανίσχυρα όπλα», ανάλογα εκείνων της υψηλής τεχνολογίας που χρησιμοποιούνται στο σύγχρονο πεδίο μάχης. Τα «όπλα» αυτά σκοπεύουν την ψυχή και το νου και εάν χρησιμοποιηθούν κατάλληλα βρίσκουν το στόχο τους με ακρίβεια, αποτελώντας έτσι πολλαπλασιαστές ισχύος. Η οργάνωση, η εκπαίδευση, αλλά κυρίως οι δυνατότητες που δίνουν τα σύγχρονα μέσα, είναι τα ποιοτικά χαρακτηριστικά, για τη διεξαγωγή επιτυχημένων ΨΕ.

Σύγχρονη εξέλιξη των ΨΕ είναι ο «πόλεμος των λέξεων και της εικόνας», όπου οι άνθρωποι από όλο τον κόσμο χρησιμοποιούν ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης όπως το Facebook, Twitter και το YouTube για να εκφράσουν τις απόψεις τους σε ένα παγκόσμιο ακροατήριο. Ο όρος Cuber (Κυβερνοπόλεμος) χρησιμοποιείται ως εκμετάλλευση από πλευράς ΨΕ της σύγχρονης τεχνολογίας (διαδίκτυο, κινητή τηλεφωνία, δορυφορικές εφαρμογές κλπ).

Οι Ψυχολογικές Επιχειρήσεις (ΨΕ) διαφέρουν από τη ενημέρωση τύπου ή επιχειρήσεις ΜΜΕ όπως συνηθίζεται να λέγεται. Ανεξάρτητα όμως της διαφοράς οι ασχολούμενοι με επιχειρήσεις ΜΜΕ πρέπει να είναι γνώστες των τεχνικών της προπαγάνδας, με όλες της μεθόδους και κανόνες αυτής.
Οι επιχειρήσεις ΜΜΕ δίδουν το μήνυμά τους, που αποτελείται από γεγονότα και μια διαμορφωμένη άποψη στα ΜΜΕ, τα οποία είναι ελεύθερα να λάβουν υπόψη τους το άτομο που αποδεσμεύει τις πληροφορίες και να δημοσιεύσουν το σύνολο ή μέρος της ιστορίας με τη δική τους «άποψη ή τροποποιήσεις».

Αντίθετα, οι ΨΕ παραδίδουν το μήνυμά τους κατευθείαν στον καθορισμένο αποδέκτη (ακροατήριο – στόχο), χρησιμοποιώντας όλα τα διατιθέμενα μέσα διασποράς ειδήσεων (και τις επιχειρήσεις ΜΜΕ). Καμία ερώτηση ή τροποποίηση του μηνύματος, δεν είναι δυνατή.

Κανένα έθνος, που επιθυμεί να επιζήσει σε αυτόν τον αιώνα ή και τους επόμενους, δεν δικαιούται να αγνοήσει τη σημασία του ψυχολογικού επηρεασμού. Είναι επιβαλλόμενη ανάγκη η εθνική θωράκιση με κατάλληλη ψυχολογική προετοιμασία, η οποία απαιτεί μεθόδευση, τεχνική και επιμονή. Το σύγχρονο πεδίο μάχης δεν θα αποτελέσει μόνο ένα χώρο ανταγωνισμού «έξυπνων» συστημάτων υψηλής τεχνολογίας, αλλά και ένα πεδίο σύγκρουσης των ψυχικών αποθεμάτων εκείνων που τα διοικούν και τα χειρίζονται.

Όποιος Στρατός παραμείνει άοπλος στη ψυχολογική προετοιμασία, θα νικηθεί πριν πολεμήσει.
Χρησιμοποιούνται μέθοδοι ψυχολογικών επιχειρήσεων στην ελληνική κοινωνία;
Ας κάνουμε μια πολύ μικρή αναφορά στην ένοια “ψυχολογικός πόλεμος” για να καταλάβουμε περί τίνος πρόκειται…

ΓΕΝΙΚΑ ΠΕΡΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ.
Ο ψυχολογικός πόλεμος, είναι τόσο παλαιός όσο και ο κόσμος. Αλλά σπουδαίο ρόλο, άρχισε να παίζει στη ζωή των Εθνών και της παγκόσμιας κοινωνίας κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα και όσο υπήρχε πολλαπλασιασμός των επιστημονικών και τεχνικών μεθόδων, ο πόλεμος άλλαξε ριζικά μορφή.
Τόσο στη Στρατιωτική Στρατηγική, όσο και στην Πολιτική Στρατηγική, ο ψυχολογικός πόλεμος απέκτησε καθοριστική διάσταση και επηρέασε ουσιωδώς τις στρατιωτικοπολιτικές εξελίξεις σε όλα τα έθνη.

Ο ψυχολογικός πόλεμος, αποβλέπει στο να μεταβάλλει – με μια καθορισμένη έννοια – τη συμπεριφορά των ατόμων – αντιπάλων ή συμμάχων – διά της επιδράσεως επί της νοημοσύνης των, του ψυχισμού τους, του πνεύματός τους και της συνειδήσεως, χωρίς να προσφεύγει στην υλική βία.
Αντιπροσωπεύει την πλέον ύπουλη μορφή του πολιτικού πολέμου, διότι χρησιμοποιεί όλα τα μέσα με τα οποία φτάνει στον εσώτερο ψυχισμό του ατόμου και επιδρά έτσι στη νοημοσύνη και την ευαισθησία του.

Κάποιες από τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται στις ψυχολογικές επιχειρήσεις είναι:
- Ο τρόμος
- Μείωση του ηθικού
- προπαγάνδα
- Η ανασφάλεια
- Η διχόνοια
- Διάδοση ψευδών ειδήσεων
- Εκμετάλλευση των ΜΜΕ – τύπου – διαδικτύου
- Η υπέρμετρη βία
- Εκμετάλλευση των μειονεκτημάτων ενός λαού
- Ο στιγματισμός
- συκοφαντία

Ας δούμε λοιπόν αν αυτές οι μέθοδοι χρησιμοποιούνται ως μέσο πίεσης απέναντι στον Ελληνικό λαό…
ο τρόμος ότι δεν υπάρχει τίποτα, ότι δεν γίνεται τίποτα ότι είμαστε χαμένοι, ότι δεν υπάρχει άλλη λύση από αυτή που ακολουθείται δεν τον νοιώθουμε καθημερινά στο πετσί μας; Είναι άραγε έτσι τα πράγματα ή σκόπιμα καλλιεργείται επίτηδες το αίσθημα του φόβου και τρόμου στο πλήθος;

Στις καπιταλιστικές-καταναλωτικές κοινωνίες που ζούμε και στον τρόπο ζωής που μας προώθησαν να ζούμε κυρίως τα ΜΜΕ το κυριότερο αγαθό για τον άνθρωπο μας έχουν υποβάλει να πιστέψουμε ότι είναι το χρήμα. Μειώνοντας μισθούς-συντάξεις και γενικά τα εισοδήματα των πολιτών δεν μειώνεται το ηθικό; Ο άνθρωπος δεν αναγκάζεται στην ανέχεια και τον εξευτελισμό ότι χρωστάω ότι δεν έχω να πληρώσω;
Σε αυτά να προσθέσουμε και πάλι τον φόβο των τραπεζών της εφορίας, της αστυνομίας κλπ. Η μείωση του ηθικού των πολιτών τον κάνει να φέρετε με δουλοπρέπεια έναντι των δανειστών του…

Η προπαγάνδα είναι πολύ βασικό στοιχείο των ΨΕΠ ενάντιων του πληθυσμού. Η προπαγάνδα είναι όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά των ΨΕΠ με μοναδικό σκοπό να μειώσουν το ηθικό και να πλάσουν έναν άνθρωπο κατευθυνόμενο και δουλοπρεπή.

Η ανασφάλεια είναι άλλο ένα πολύ βασικό κομμάτι για την επιτυχία της προπαγάνδας. Με τεχνάσματα του στυλ «θα χρεοκοπήσουμε – δεν θα χρεοκοπήσουμε» , «θα κάνουμε εκλογές – δεν θα κάνουμε εκλογές» , «θα κουρέψουμε το χρέος – δεν θα το κουρέψουμε», καλλιεργούν επίτηδες στον κόσμο ένα κλίμα όπου τίποτα δεν είναι σίγουρο και απόλυτο. Έτσι η κοινή γνώμη αποπροσανατολίζεται, δεν μπορεί να καταλάβει τι αλήθεια και τι ψέμα, χάνει την έννοια των λέξεων και τελικά οδηγεί στον τρόμο για το αύριο. Αν θα έχει δουλειά, πως θα μεγαλώσει τα παιδιά του ακόμη και αν θα παντρευτεί η θα κάνει παιδιά…

Με τη διχόνοια αυτός που ασκεί τις ΨΕΠ βάζει τον εχθρό να διχάζεται και να δημιουργήσει τελικά έναν «εμφύλιο πόλεμο» ανάμεσα στους πολίτες μίας κοινωνίας. Δεν τo έχουν κάνει αυτό στην Ελλάδα; Όταν ο καθένας κοιτάει μόνο να μην χάσει αυτός από την δουλειά του ή την ίδια τη δουλειά του και δεν τον ενδιαφέρει το τι κάνει ο άλλος. Το κόλπο είναι γνωστό και παλιό. Βάζουμε τον κόσμο να «σκοτώνεται» κι εμείς κάνουμε αυτό που θέλουμε. Ο κόσμος αναλώνεται στις συντεχνιακές διαφωνίες και χάνει τον πραγματικό «εχθρό». Αυτό το έχουν καταφέρει σε πολύ μεγάλο βαθμό στην Ελληνική κοινωνία και γι αυτό ευθύνεται ίσως και η φύση του Έλληνα…

Με την συκοφαντία δημιουργεί αισθήματα ενοχής στο πλήθος πείθοντας το ότι “μαζί τα φάγαμε”, ότι είναι τεμπέλης και ότι δεν δουλεύει όσο χρειάζεται. Έτσι “βάζει χέρι” ακόμη και στα ωράρια εκτός από το μισθό. Να δουλεύει διπλές ώρες με τα μισά λεφτά!

Αυτός που ασκεί ψυχολογικό πόλεμο στο πλήθος εκμεταλλεύεται κάποια “κακα” χαρακτηριστικά του πλήθους που θέλει να ελέγξει. Ο Έλληνας από την φύση του, όσο και να μας ξενίζει, είναι και λίγο συμφεροντολόγος και ρουφιάνος. Ακόμη και αυτό έχει μελετηθεί και χρησιμοποιείται. Οι Έλληνες μόνο στον κοινό κίνδυνο ενώνονταν από πάντα και όταν όλα ήταν καλά κυβερνούσε η διχόνοια. Τώρα ούτε και στον κίνδυνο δεν ενώνεται… Χαρακτηριστικό παράδειγμα την πρώτη ημέρα ίδρυσης της οικονομικής αστυνομίας είχαμε χιλιάδες καταγγελίες. Ένα άλλο παράδειγμα είναι όταν χτίζεις κάτι και είσαι παράνομος αυτός που θα σε καταγγείλει θα είναι ο γείτονας ή ο συγγενής.
Η μεγάλη ανάπτυξη της τεχνολογίας έδωσε στον προπαγανδιστή τρόμερά τεχνολογικά “όπλα”. Η εκμετάλλευση όλων των διαθέσιμων μέσων πληροφόρησης. Ραδιόφωνο – τηλεόραση – εφημερίδες – περιοδικά – ιντερνετ κλπ. Τα μέσα πληροφόρησης έτσι μεταμορφώνονται κάτω από έλεγχο σε μέσα παραπληροφόρησης και «περνούν» προς τον λαό το μήνυμα που θέλουν. Το μήνυμα αυτό αποσκοπεί στη δημιουργία κλίματος ανασφάλειας και τρόμου για να κάμψει το ηθικό και τελικά να δεχτεί ο πληθυσμός αυτό που προσφέρουν κάποιοι σαν την μοναδική λύση που όμως είναι η χειρότερη λύση.
Ένα καλό παράδειγμα είναι η αλόγιστη χρήση βίας και χημικών στο σύνταγμα την 28-29 Ιουνίου όπου πραγματικά είναι θαύμα που δεν πέθανε κόσμος και τα τηλεοπτικά κανάλια δεν έδειχναν απολύτως τίποτα!!! Όταν στο Σύνταγμα μαζεύονταν τον περασμένο Μάιο 500.000 κόσμος τα τηλεοπτικά κανάλια είτε προσπαθούσαν να μειώσουν το γεγονός είτε δεν το πρόβαλαν…

Κι εδώ έρχεται η υπέρμετρη βία, που μοναδικός σκοπός της είναι ο εκφοβισμός του πλήθους, η αποτροπή διαδηλώσεων ή σε περίπτωση που γίνονται να διαλύονται βάναυσα ώστε να φοβάται ο κόσμος να κατέβει στον δρόμο. Κι αυτό εφαρμόζεται με μεγάλη επιτυχία στην Ελλάδα. Κάθε φορά που μαζεύεται κόσμος πέφτει άγριο ξύλο και εκφοβισμός ώστε να φοβούνται όλοι.

Μετά από την εκμετάλλευση όλων των παραπάνω μεθόδων ΨΕΠ, όσοι έχουν ακόμη το σθένος και την δύναμη να αντιστέκονται να φωνάζουν και να διεκδικούν, ή τους πάνε στην δικαιοσύνη είτε χαρακτηρίζονται ως γραφικοί ή λαϊκιστές ή αναρχικοί και απομονώνονται…

Μετά από όλα τα παραπάνω εσείς τι λέτε; Χρησιμοποιούνται ψυχολογικές επιχειρήσεις στον Ελληνικό λαό τα συμπεράσματα δικά σας…

Απλά κλείνοντας να ήθελα να υπενθυμίζω ότι το ΔΝΤ δεν είναι μια καινούρια ιστορία ούτε η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα που επισκέπτονται.
Αυτά τα πράγματα είναι άριστα μελετημένα από ειδικούς επιστήμονες και είναι παλιές μέθοδοι ελέγχου της ψυχολογίας της μάζας…

Στην Ελλάδα γίνεται ένα παγκόσμιο πείραμα αυτή τη στιγμή γιατί σύμφωνα με τα λεγόμενα μεγάλων συνομωσιολόγων αν κάμψουμε τους Έλληνες που αντιστέκονται και είναι από την φύση τους επαναστάτες, τότε μπορούμε να κάμψουμε όλους τους λαούς για να υποβάλουμε εν τέλει μια παγκόσμια κυβέρνηση (δικτατορία) και να υποτάξουμε όλους τους λαούς…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου