Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

4 Φεβ 2013

Γράφει ο Παναγιώτης Λιάκος 

Θυμάστε το «μέτωπο λογικής εναντίον του εθνικισμού»; 
Εξαίρετη σύναξη ανθρώπων και ιδεών. Είχε στοχοποιήσει με φαρμακερά μιντιακά βέλη και βαθυστόχαστες αναλύσεις όλους όσοι είχαν αντιδραστικές αντιλήψεις όπως οι ακόλουθες: 
«Η Ελλάδα ανήκει στους Ελληνες. 
Το Αιγαίο δεν ανήκει στα ψάρια του, αλλά είναι ελληνικό. 
Και τα Ιμια ανήκουν στην Ελλάδα. 
Ηταν έγκλημα να αμπαλάρουμε τον Οτσαλάν σε τουρκική παντιέρα και να τον στείλουμε αντικαταβολή στην Αγκυρα. 
Η Θράκη δεν μας περισσεύει και καλό είναι να μην την εκχωρήσουμε στους Τούρκους. 
Το όνομα της Μακεδονίας ανήκει στην πατρίδα μας. 
Ο Μέγας Αλέξανδρος δεν ήταν Σλάβος. 
Ο Κεμάλ Ατατούρκ ήταν ασιάτης Χίτλερ. 
Η σημαία μας δεν ενδείκνυται για κάψιμο. 
Καλώς εκδιώχθηκαν οι Τσάμηδες ως συνεργάτες των ναζί από την Ηπειρο. 
Δεν πρέπει να μειωθεί η εθνική κυριαρχία μας.
Το σχέδιο Ανάν χάριζε την Κύπρο στον Αττίλα». 
Ολα τα παραπάνω, αν σε άκουγε να τα λες κάποιος από τους «λογικούς» αναλυτές, θα σε χαρακτήριζε από «εθνικιστή» έως «ακροδεξιό παρακρατικό». Αν ήταν στο τσακίρ κέφι, μπορεί να σου απέδιδε την ιδιότητα του εγγονού του Αϊχμαν.

Με το που θα εξέφραζες, γραπτώς ή προφορικώς, δυο τρεις σκέψεις υπέρ των συμφερόντων της χώρας -όπως εσύ τα αντιλαμβανόσουν-, θα αντίκριζες στον σημιτοκεντρικό, συνασπισμένο και νεοτρόλ Τύπο κειμενάρες με εκατοντάδες υπογραφές εναντίον σου. 
Ποιος είσαι εσύ που τολμάς, βρε ρεμπεσκέ, να σκέφτεσαι, να μιλάς και να γράφεις υπέρ του ελληνικού «εθνικισμού»; 
Γιατί δεν ασχολιόσουν με τον εθνικισμό των γειτονικών χωρών, οι οποίες έχουν εδαφικές, εθνικές και πολιτισμικές αξιώσεις από την «αναχρονιστική» Ελλάδα; 
Αν το έκανες αυτό, δηλαδή να είσαι ολίγον σκοπιανόφιλος, τα μάλα αλβανοκεντρικός και μέχρι τα μπούνια κεμαλικός, για τους «ψύχραιμους» θα αποτελούσες παράδειγμα προς μίμηση. 
Οι εθνικισμοί των άλλων είναι πρόοδος. 
Ο δικός μας συνιστά τον κατιμά της παγκοσμίου Ιστορίας. 
Οπότε, οι «μετωπικοί» δεν θα σε άφηναν να ησυχάσεις. Θα σε κράζανε μέχρι τον τάφο!

Αυτή τη μεθοδολογία της -μέχρι θανάτου- δαιμονοποίησης την ένιωσαν για τα καλά στο πετσί τους φωτισμένες προσωπικότητες όπως ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος και ο αξέχαστος Νεοκλής Σαρρής.

Οι ίδιοι άνθρωποι που τους πολεμούσαν συστηματικά, μιλάνε σήμερα για... πατριωτισμό. Και δεν ντρέπονται!



Κώστας Καραμανλής και Αντώνης Σαμαράς σε σεμινάριο στα νιάτα τους
Πριν από λίγες ημέρες συνεργάτης του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά έλεγε σε μία ιδιωτική συζήτηση κάπου στα βόρεια προάστια της πρωτεύουσας «Γνωρίζουμε ότι η κατάσταση είναι δύσκολη, εκείνο το οποίο θέλουμε είναι να καταφέρουμε να κρατηθούμε τουλάχιστον μέχρι το 2014».

Ο Αντώνης Σαμαράς είναι ένα πρόσωπο το οποίο έκανε πολλές υποχωρήσεις και βίωσε πολλές εσωτερικές συγκρούσεις προκειμένου να γίνει πρωθυπουργός της χώρας. Ας αφήσουμε την προθυμία του να ικανοποιήσει τις πολιτικές επιδιώξεις της Γερμανικής Καγκελαρίας και τα οικονομικά σχέδια της Φρανφκούρτης. Δεν είναι λίγο πράγμα για κάποιον να έχει συγκρουστεί με το σύστημα Μητσοτάκη, να έχει βοηθήσει στην αποκαθήλωσή του, να έχει μείνει επί χρόνια στο περιθώριο της πολιτικής, μετά να έχει εκλεγεί πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και στη συνέχεια να ζητά ανήσυχος τη βοήθεια της Ντόρας Μπακογιάννη για να γίνει πρωθυπουργός της χώρας, έστω και αν επί της προεδρίας του το κόμμα αυτό κατέγραψε τα ιστορικά χαμηλότερα ποσοστά.
Βέβαια, η ψυχολογία του Αντώνη Σαμαρά και των στενών συνεργατών του είναι εντελώς διαφορετική: Το περίπου 18%, το οποίο συγκέντρωσε η Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του Μάη του 2012 (βέβαια κάποιοι φίλοι του ονειροβατούσαν εκτιμώντας ότι θα λάμβανε 35% και παραπάνω) είναι επίτευγμα για ένα κόμμα του οποίου ηγείται ο Αντώνης Σαμαράς, αν σκεφτεί κανείς ότι την τύχη της Πολιτικής Άνοιξης, ένα μεγάλο μέρος της οποίας είχε συμπράξει με τον Κώστα Σημίτη το 2000. Εκείνη η σύμπραξη έχει μεγάλη αξία και δεν έχουν διευκρινιστεί ιστορικά όλες οι πτυχές των αποφάσεων που ελήφθησαν παρασκηνιακά, αν και υφίστανται τρανταχτές ενδείξεις για οργανωμένο σχέδιο, το οποίο ξεκινά από το 1993.

Το βέβαιο είναι ότι ο «κύκλος των Σαμαρικών» (ας ονομάσουμε έτσι αυτό το υποσύστημα της πολιτικής ζωής του τόπου), δεν μπορεί να συγκριθεί σε πολιτική επιρροή με τον Παπανδρεϊσμό ή τον Καραμανλισμό. Σε ένα υποθετικό σενάριο αν συμμετείχε στις εκλογές ένα κόμμα του Αντώνη Σαμαρά, στην Ελλάδα της κρίσης και του μνημονίου, και επιχειρούσε να αναμετρηθεί με ένα υποτιθέμενο κόμμα του Γιώργου Παπανδρέου ή του Κώστα Καραμανλή, θα έχανε. Θα έχανε ακόμη και να είχε αντιπάλους κάποιους συνονόματους του Παπανδρέου και του Καραμανλή και παρά τους αρνητικούς συνειρμούς που γίνονται στο μυαλό του μέσου Έλληνα για τους δύο πρώην πρωθυπουργούς. Και θα έχανε διότι οι αναφορές και η επιρροή του ¨Σαμαρισμού" στην κοινωνία, πέραν καμιάς χιλιάρας «μουτζαχεντίν» σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια, είναι μηδενικές. Αυτό το γνωρίζει πολύ καλά ο Αντώνης Σαμαράς και οι συν αυτώ.
Το Colpo Grosso (μας πήρανε χαμπάρι)

Ο πρωθυπουργός γνωρίζει ότι το πιθανότερο σενάριο, αν οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές, τώρα ή σε ένα ή σε δύο χρόνια, είναι να τις χάσει. Αν κατάφερε να γίνει πρωθυπουργός με τη σύμπραξη των Βενιζέλου και Κουβέλη το περασμένο καλοκαίρι, μπορεί να φανταστεί ο κάθε ένας τι μπορεί να συμβεί στις επόμενες εκλογές, όταν η ελληνική κοινωνία και η οικονομία βέβαια, θα έχουν καταστραφεί ολοσχερώς.

Αν χάσει την «ανάπηρη πρωτιά», την οποία τουλάχιστον πέτυχε στις τελευταίες εκλογές, έχοντας στο πλευρό του όλο το κατεστημένο εντός και εκτός συνόρων, ο Αντώνης Σαμαράς θα αναγκαστεί να παραιτηθεί από την ηγεσία του κόμματός του. Όμως, χρειάζεται προσοχή. Δεν πρέπει να υποτιμά κανείς ούτε την μακρόχρονη πολιτική περιθωριοποίησή του, από την εποχή που είχε ρίξει την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, ούτε βέβαια τις υποχωρήσεις που πραγματοποίησε, συμβιβαζόμενος σε όλα με τους δανειστές της χώρας, ώστε να καταφέρει να διαβεί το Μέγαρο Μαξίμου. Δεν θα συμβιβαστεί ψυχολογικά ο Αντώνης Σαμαράς με την απώλεια της πολυπόθητης εξουσίας, για χάρη της οποίας άλλα είπε προεκλογικά και άλλα πράττει ως πρωθυπουργός. Με λίγα λόγια δεν θέλει γρήγορα να χάσει την πρωθυπουργία, αλλά και την ηγεσία σε ένα κόμμα εξουσίας, το οποίο, όπως και να το κάνει κανείς είναι Καραμανλικό. Η Νέα Δημοκρατία είναι κόμμα καραμανλικό για αυτόν τον λόγο οι οπαδοί του Σαμαρά νιώθουν να ασφυκτιούν και κυρίως ασφυκτιούν διότι γνωρίζουν ότι χωρίς τη σύμπραξη του Καραμανλή ο Αντώνης Σαμαράς στην εσωκομματική διαμάχη με την Ντόρα Μπακογιάννη θα έβγαινε τρίτος ... μεταξύ δύο. 
Όλοι θυμούνται προεκλογικά πόσο αδύναμος έδειξε ο Αντώνης Σαμαράς μπροστά στο αρχηγικό νεύμα του Κώστα Καραμανλή, ο οποίος του προσέφερε απλόχερα στήριξη και στην υπόθεση των εκλογών. Επίσης, όλοι θυμούνται, ότι ο Κώστας Καραμανλής, την εποχή που ήταν πρωθυπουργός, αποδείχτηκε μεγαλόψυχος απέναντι στον Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος είχε απαρνηθεί τη Νέα Δημοκρατία και τον επανέφερε στην κεντρική πολιτική σκηνή δίνοντάς του το υπουργείο Πολιτισμού, μετά την "εξορία" στις Βρυξέλλες (η οποία υπήρξε χρήσιμη για άλλους λόγους).

Ο Αντώνης Σαμαράς, λοιπόν, δεν θέλει να έχει το άδοξο πολιτικό τέλος, το οποίο προδιαγράφεται και για αυτόν τον λόγο έχει ένα βασικό άγχος αυτή την περίοδο, αφού έτσι κι αλλιώς η κυβερνητική πολιτική είναι προκατασκευασμένη από τους δανειστές: Θέλει να δημιουργήσει έναν νέο πολιτικό φορέα, ένα δήθεν φιλοευρωπαϊκό κόμμα, του οποίου θα ηγείται, μόνο και μόνο για να διατηρήσει την παρουσία του στα πολιτικά πράγματα του τόπου, με την ψευδαίσθηση ότι θα είναι για πολλά χρόνια πρωθυπουργός, στην «σαμαρικής» εμπνεύσεως «νέα μεταπολίτευση».

Casus Belli

Όπως πολλές φορές έχoυμε ξαναγράψει, ο Αντώνης Σαμαράς από την στιγμή που ανέλαβε καθήκοντα πρωθυπουργού, αν και έγινε κάτοικος Μαξίμου, μόνο μία επιλογή δεν μπόρεσε να κάνει - και λέγεται ότι αυτό τον βάρυνε ψυχολογικά, διότι ποτέ δεν ένοιωσε κυρίαρχος του πολιτικού παιχνιδιού: Να επιλέξει εκείνος το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησής ΤΟΥ.

Η οικονομική πολιτική εδώ και πολλά χρόνια είναι κτήμα είτε των γερμανόφιλων εκσυγχρονιστών, είτε των ακραίων νεοφιλελεύθερων. Βέβαια η πράξη δείχνει ότι οι εκσυγχρονιστές είναι πιο ακραίοι από τους νεοφιλελεύθερους, αλλά αυτή είναι μία άλλη ιστορία.

Σημασία έχει το εξής: Ο Αντώνης Σαμαράς, αφού «δεν έκατσε» η επιλογή Ράπανου, αναγκάστηκε να δεχτεί (ήθελε δεν ήθελε) τον Γιάννη Στουρνάρα για τη θέση του Τσάρου της ελληνικής οικονομίας. Άρα, χωρίς πολλά - πολλά, δέχτηκε τη συγκυβέρνηση με το «σύστημα Σημίτη», το οποίο στην πράξη τον έκανε πρωθυπουργό. Κάποιοι λένε ότι του ανταπέδωσε ο Κώστας Σημίτης, την στήριξη τμήματος της Πολιτικής Άνοιξης στις εκλογές του 2000, τις οποίες είχε χάσει ο Κώστας Καραμανλής στο νήμα, αλλά αυτό θα το κρίνουν οι ιστορικοί του μέλλοντος. Η παραμονή του "συστήματος Σημίτη" στο τιμόνι της εθνικής οικονομίας, ενόχλησε όχι μόνο το λεγόμενο «σύστημα Καραμανλή» ή τον ίδιο τον πρώην πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και την πλειοψηφία της βάσης του κόμματος, η οποία είναι κυρίως Καραμανλική. Εξάλλου και οι πέτρες γνωρίζουν ότι ένας Αντώνης Σαμαράς, χωρίς το «σήμα» της Νέας Δημοκρατίας και τους εγκλωβισμένους Καραμανλικούς δεν θα είχε καμία τύχη. Οι Καραμανλικοί ανέχτηκαν το σταδιακό θάμπωμα των συμβόλων της παράταξής τους, αλλά και τη σταδιακή εξαφάνιση του brand name «Νέα Δημοκρατία». Εκείνο, όμως, που δεν χώνεψαν ποτέ είναι η συγκυβέρνηση ή ο συνεταιρισμός με το σύστημα Σημίτη.
Εξάλλου ο Κώστας Καραμανλής υπήρξε εκείνος, ο οποίος είχε χαρακτηρίσει τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη «αρχιερέα της διαπλοκής» και είχε σηκώσει τη σημαία ενάντια στο σύστημα της διαπλοκής, ανεξάρτητα από τα λάθη που έκανε κι ο ίδιος στη συνέχεια. Όμως, η πραγματικότητα είναι η εξής: Ακραιφνής Καραμανλικός έλεγε τις προάλλες «Ο Σαμαράς και η παρέα του δίνουν την εντύπωση των εισοδιστών, οι οποίοι μπήκαν ξανά μέσα στη Νέα Δημοκρατία για να τη διαλύσουν βγάζοντας τα απωθημένα ετών». Το ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι ότι σε άλλη συζήτηση κάποιος ακραιφνής «Σαμαρικός» επιβεβαίωνε αυτή τη διαδικασία.

Όταν, όμως, ο συγκυβερνήτης του Αντώνη Σαμαρά, Γιάννης Στουρνάρας τοποθετήθηκε δημοσίως εναντίον της περιόδου διακυβέρνησης της χώρας από τον Κώστα Καραμανλή, τότε αυτό θεωρήθηκε από τους Καραμανλικούς Casus Belli. Τρεχάτε ποδαράκια μου Το καραμανλικό μπλοκ, είναι αναμφίβολα μια συμπαγής και υπολογίσιμη πολιτική δύναμη, σε αντίθεση με την παρεούλα του πρωθυπουργού, η οποία κατοικοεδρεύει στο Μέγαρο Μαξίμου. Οι κακεντρεχείς υποστηρίζουν ότι οι συνεργάτες του Αντώνη Σαμαρά υπερβαίνουν τους οπαδούς του, αλλά δεν έχει διενεργηθεί μέχρι σήμερα κάποια δημοσκόπηση στην οποία να μπορεί να στηριχτεί κανείς με βεβαιότητα.
Μήνυμα

Στην μονόπατη στρατηγική Στουρνάρα, η οποία ναρκοθετεί τα θεμέλια της ελληνικής κοινωνίας, το «καραμανλικό μπλοκ» έστειλε σαφές μήνυμα. Εξάλλου ο Κώστας Καραμανλής ελέγχει τα 2/3 της κοινοβουλευτικής ομάδας της Νέας Δημοκρατίας και αυτό φάνηκε ξεκάθαρα στην πρόσφατη ψηφοφορία για την σύσταση εξεταστικής επιτροπής αναφορικά με το σκάνδαλο με τη λίστα Λαγκάρντ. Ίσως είναι η πρώτη φορά, που πρόεδρος κόμματος, το οποίο ασκεί την εξουσία και εν προκειμένω ο Αντώνης Σαμαράς δεν ελέγχει το κόμμα του.

Οι «καραμανλικοί» έχουν στείλει σαφές μήνυμα ότι δεν θα ανεχτούν άλλο τον Γιάννη Στουρνάρα τώρα και ζητούν από τον Αντώνη Σαμαρά να τον απομακρύνει, πράγμα το οποίο ο πρωθυπουργός δεν μπορεί να πράξει καθώς έχει συγκεκριμένες δεσμεύσεις, τόσο προς τους δανειστές, όσο και προς το σύστημα Σημίτη (εσωτερικού και εξωτερικού). Έτσι, για να προλάβει τα χειρότερα, ο Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος δεν επιθυμεί για λόγους υστεροφημίας να είναι ο πρωθυπουργός της μεταπολίτευσης με την μικρότερη και σαφώς την πλέον αποτυχημένη θητεία, έχει δώσει εντολή να κινηθούν ταχύτατα οι διαδικασίες για τον μετασχηματισμό της Νέας Δημοκρατίας σε νέο κόμμα ή για την δημιουργία νέου.

Εκτίμηση: Στον τέλος πάλι μόνος του θα μείνει, παρέα με τον Χρύσανθο, τον Φαήλο και κανά δυο άλλους από το δίκτυο 21 και ΕΥΤΥΧΩΣ, οι πολιτικοί ηγέτες του μέλλοντος εκ των πραγμάτων δεν θα τον διασώσουν πάλι, ούτε ως ΕΠΙΤΙΜΟ.
Η ΝΔ χρωστάει στις τράπεζες 132,5 εκ. ευρώ και το ΠΑΣΟΚ άλλα 121 εκ. που αποκλείεται να τα αποπληρώσουν, θα τα φορτώσουν στον λαό

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ 

Εντυπωσιάζει η «αιδήμων σιωπή» με την οποία καλύπτουν διακριτικά τα μέσα ενημέρωσης τον σκανδαλώδη δανεισμό των -προκλητικών και στον τομέα αυτόν- πολιτικών κομμάτων εξουσίας. Σύντομες αναφορές, αοριστολογίες, συμψηφισμοί όλων των χρεών όλων των κομμάτων - γενικά μια τακτική υποβάθμισης του θέματος και δημιουργίας μιας ελαφρά θολής εικόνας αναφορικά με το ποιος χρωστάει πόσα, αλλά και καμιά εκτίμηση αν είναι δυνατή η αποπληρωμή των δανείων αυτών. 

Ας βάλουμε, λοιπόν, αρχικά τα πράγματα σε μια τάξη. Πόσα χρωστούν λοιπόν στις τράπεζες η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ; Βάσει του πορίσματος της Τράπεζας της Ελλάδος που εξέτασε τα δάνεια των κομμάτων για τα έτη 2000-2011, τα κόμματα συνολικά οφείλουν 272,5 εκατομμύρια ευρώ. Δεν είναι και λίγα! Τα δάνεια αυτά είναι εντελώς άνισα κατανεμημένα.

Τα δύο κόμματα που κυβέρνησαν εναλλάξ και τώρα από κοινού τη χώρα, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, χρωστούν τα... 253,5 εκατομμύρια. Αντιθέτως, τα δύο κύρια κόμματα της κοινοβουλευτικής Αριστεράς, το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ, χρωστούν μαζί μόλις 19 εκατομμύρια - το 7,5% δηλαδή των όσων χρωστούν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Τα δύο κόμματα εξουσίας χρωστούν σχεδόν τα ίδια λεφτά. Ακριβέστερα, η ΝΔ χρωστάει 132,5 εκατομμύρια ευρώ και το ΠΑΣΟΚ σχεδόν 121 εκατομμύρια. Πάνω - κάτω περίπου ίδια χρήματα οφείλουν και το ΚΚΕ με τοn ΣΥΡΙΖΑ, συγκρινόμενα βεβαίως τα κόμματα της Αριστεράς μεταξύ τους, όχι με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ.

Πιο συγκεκριμένα, το ΚΚΕ χρωστάει σχεδόν 11 εκατομμύρια και ο ΣΥΡΙΖΑ 8,3 εκατομμύρια. Οφείλουμε αμέσως να επισημάνουμε μια «ασήμαντη λεπτομέρεια»: το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα που για να πάρει τραπεζικό δάνειο ύψους 1,3 εκατομμυρίου υποχρεώθηκε να υποθηκεύσει κτίριο που έχει στην κατοχή του στην Ομόνοια αξίας 1,8 εκατομμυρίου ευρώ. Ισως απορεί κανείς γιατί επισημαίνουμε ένα πράγμα που θεωρείται αυτονόητο για όποιον πολίτη παίρνει δάνειο σημαντικού ύψους - την υποθήκευση δηλαδή περιουσιακών του στοιχείων.

Το σημειώνουμε γιατί εκεί ακριβώς έγκειται το σκάνδαλο: όλα αυτά τα εκατοντάδες εκατομμύρια που προαναφέρθηκαν έχουν χορηγηθεί στα κόμματα... χωρίς την παραμικρή εμπράγματη εγγύηση!!! Μοναδικό «εχέγγυο» για την αποπληρωμή των δανείων ήταν οι επιχορηγήσεις προς τα κόμματα από τον κρατικό προϋπολογισμό. Και καλά αν επρόκειτο για δόσεις του τρέχοντος ή έστω του επόμενου χρόνου που είχαν ήδη αποφασιστεί και απλώς δεν είχαν εκταμιευθεί όλες οι δόσεις της επιχορήγησης. Αυτό θα φαινόταν λογικό. Δεν είναι όμως έτσι. Τα κόμματα εξουσίας έστησαν άλλη «φάμπρικα».

Ζητούσαν από κρατικές κυρίως -αλλά όχι μόνο- τράπεζες, τους διοικητές των οποίων όριζε η εκάστοτε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ή της ΝΔ, να τους χορηγούν δάνεια έναντι κρατικών επιχορηγήσεων ολοένα και πιο... μελλοντικών χρόνων. Οδηγηθήκαμε έτσι στο σημείο ΠΑΣΟΚ και ΝΔ να έχουν δεσμεύσει τις κρατικές επιχορηγήσεις ακόμη και των ετών... 2019 και 2020!
Οι πολιτικοί απατεώνες της ΝΔ, μάλιστα, ενώ είχαν δεσμεύσει ως εγγύηση τις κρατικές επιχορηγήσεις του 2019 και του 2020 στην Αγροτική Τράπεζα για να πάρουν ένα από τα πολλά δάνεια και είχαν υπογράψει σύμβαση με την τράπεζα να μην εκχωρήσουν σε τρίτους τις επιχορηγήσεις αυτών των δύο ετών, στη συνέχεια... ξαναεκχώρησαν τις επιχορηγήσεις των ίδιων χρόνων και στην Εθνική Τράπεζα για άλλο δάνειο!

Αν το είχε κάνει αυτό ιδιώτης, θα τον είχαν κλείσει φυλακή. Πέρα πάντως από τα αμέτρητα επιμέρους σκάνδαλα αυτής της βρώμικης υπόθεσης, το ζήτημα είναι ότι ούτε η ΝΔ ούτε το ΠΑΣΟΚ υπάρχει περίπτωση να δώσουν πίσω στις τράπεζες τα λεφτά που πήραν. Καθώς η κρατική επιχορήγηση προς τα κόμματα εξαρτάται τόσο από τα έσοδα του κράτους όσο και από το ποσοστό που παίρνει το κάθε κόμμα στις εκλογές, δεν υπάρχει ούτε μία πιθανότητα στο εκατομμύριο να αποπληρώσει τα δάνειά του π.χ. το ΠΑΣΟΚ.

Οταν έχει προεξοφλήσει επιχορηγήσεις 10 χρόνων με ποσοστό 40% - 45% και τώρα έχει 12% και πάει προς το μισό, ούτε σε... 50 χρόνια δεν φτάνουν τα λεφτά της κρατικής επιχορήγησης για να ξεπληρώσει τα δάνεια! Ο κίνδυνος λοιπόν είναι σαφέστατος. Κάποια νύχτα στη Βουλή θα περάσουν νόμο ΝΔ και ΠΑΣΟΚ που είτε θα φορτώνει τα χρέη των κομμάτων στον κοσμάκη μέσω έκτακτων κρατικών επιχορηγήσεων, είτε θα τα διαγράφει εντελώς, εις υγείαν των κορόιδων!

Το φωτομοντάζ είναι από το "Γρέκι"
Στόχοι στη γλώσσα των αριθμών.
Αριθμοί ελεγχόμενοι, καθοδηγούμενοι.
Ανθρωποι στο στόχαστρο.
Ζωές υπό αμφισβήτηση.
Καθημερινότητα επιβίωσης.
Επιβίωση στην Εξαθλίωση.

Νισάφι πια.
Υπό διωγμό το εισόδημα. Μικρό ή μεσαίο.
500 ευρώ το μήνα κι είσαι... πλουτοκράτης.

Κεραμίδι; Κατάσχεται.
Για να έχεις ψωμί και φάρμακο
πρέπει να πληρώνεις τοκογλύφους.
Μπροστάντζα.

Για νάχεις γκάζι και Περηφάνεια
πρέπει να πουλήσεις τη Χώρα.
Εξ ολοκλήρου.

Δεν δικαιούσαι θέρμανση. Ηλεκτρικό.
Καθαριότητα. Συγκοινωνίες.
Πολιτισμό. Παιδική χαρά.

Δεν δικαιούσαι...π αιδιά.
Δεν κάνεις ή τα διώχνεις.
Δούλος είσαι. Ψοφάλογο.
Με συσσίτια. Με κουρμπάτσι.
Χωρίς δικαιώματα. Χωρίς φωνή.

Νισάφι πια.

ΟΛΑ στοχοποιήθηκαν.
Πριν απ΄όλα η ΖΩΗ μας.
Αμέσως μετά η ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ μας.

Κι ΕΣΥ...
... Ανεύθυνος, Αμέτοχος, Απραγος.
Καθηλωμένος σε έργα τούρκικα.
Παγιδευμένος σε σωτήρια σενάρια.
Κατ΄επιλογή και συνείδηση...ΑΠΩΝ.

ΞΥΠΝΑ... ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ...






Ένας άνδρας που είχε πυροβοληθεί κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων στο Κάιρο υπέκυψε την Κυριακή στα τραύματά του, δήλωσαν ιατρικές πηγές, ανεβάζοντας σε 57 τον απολογισμό των νεκρών στην πιο αιματηρή εβδομάδα αφότου ο πρόεδρος Μοχάμεντ Μόρσι ανέλαβε καθήκοντα πριν από επτά μήνες.

Ο 26χρονος άνδρας είχε πυροβοληθεί την Παρασκευή κοντά στο προεδρικό μέγαρο, όπου νεαροί συγκρούστηκαν με την αστυνομία στη διάρκεια βίαιων διαδηλώσεων που προκάλεσε η οργή για τη διακυβέρνηση του Μόρσι.

Εκατοντάδες άλλοι άνθρωποι έχουν τραυματιστεί στα βίαια επεισόδια που σημειώνονται στην Αίγυπτο από τις 24 Ιανουαρίου — την παραμονή της δεύτερης επετείου της εξέγερσης που απομάκρυνε τον Χόσνι Μουμπάρακ από την εξουσία.

Στο μεταξύ, οι Ηνωμένες Πολιτείες παρέδωσαν τέσσερα μαχητικά F-16 στην Αίγυπτο, δήλωσαν σήμερα ο στρατός της Αιγύπτου και μια στρατιωτική αντιπροσωπεία των ΗΠΑ, υπογραμμίζοντας τους στρατιωτικούς δεσμούς ανάμεσα στις δύο χώρες, παρά την πολιτική αναταραχή στην Αίγυπτο.

Ανακοίνωση της αμερικανικής πρεσβείας στο Κάιρο ανέφερε πως μια αντιπροσωπεία των ΗΠΑ και η Αίγυπτος οργάνωσαν μια κοινή τελετή σήμερα για την άφιξη των μαχητικών, των τελευταίων από τα 224 F-16 που έχουν παραδοθεί στην Αίγυπτο.

Η αντιπροσωπεία των ΗΠΑ συζήτησε επίσης τις προετοιμασίες για τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με την ονομασία Bright Star που θα διεξαχθούν τον Οκτώβριο, τις μεγαλύτερες του είδους τους στην περιοχή, δήλωσε αιγυπτιακή στρατιωτική πηγή.

Η άσκηση Bright Star, που πραγματοποιείται κάθε δύο χρόνια, ματαιώθηκε το 2011 έπειτα από την πολιτική αναταραχή που οδήγησε στην ανατροπή του πρώην προέδρου Χόσνι Μουμπάρακ και την εγκατάσταση ενός στρατιωτικού συμβουλίου στην προσωρινή ηγεσία της χώρας μέχρι την εκλογή του Μοχάμεντ Μόρσι στην προεδρία τον Ιούνιο πέρυσι.

Μέρος μιας ομάδας 20 F-16, τα τέσσερα μαχητικά έφθασαν τον Ιανουάριο και τα υπόλοιπα αναμένονται αργότερα μέσα στο 2013, ανέφεραν αιγυπτιακά μέσα ενημέρωσης. 


  • Αν δεν αρχίσει άμεσα η πολυετής εκπαίδευση των νέων καταδρομέων, θα αποκτήσει κενά η Μονάδα-στυλοβάτης της Ελληνικής Άμυνας στο Αιγαίο
Τρόπους για να παρακαμφθεί η δέσμευση του μνημονίου που απαγορεύει προσλήψεις στο Δημόσιο αναζητά το υπουργείο Άμυνας, προκειμένου να καλύψει με 300 προσλήψεις Επαγγελματιών Οπλιτών το... δραματικό κενό που παρουσιάζει -σε μεσοπρόθεσμη βάση η Μονάδα των σούπερ κομάντος πρώτης γραμμής του Στρατού Ξηράς, η γνωστή Ζ΄ Μοίρα Αμφίβιων Καταδρομών (Ζ ΜΑΚ)!

Τα κενά δεν αφορούν την τρέχουσα σύνθεση της Ζ΄ ΜΑΚ ούτε δημιουργούν σήμερα θέμα ελλιπούς στελεχώσεως. Ωστόσο, όπως λένε πηγές του υπουργείου Άμυνας, η ηλικιακή κατανομή της υπάρχουσας δύναμης της ειδικής αυτής Μονάδας Αμφίβιων Καταδρομών, που ιδρύθηκε τον Αύγουστο του 1996, μετά την κρίση των Ιμίων, θα δημιουργήσει συντομότατα κενά, καθώς η ηλικία των ανδρών που τη συγκροτούν δεν πρέπει να ξεπερνά τα 30 έτη! Και αυτό για λόγους που σχετίζονται με το είδος της απαιτητικής εκπαίδευσης και της απαιτητικής αποστολής τους.

ΚΑΤΑ ΤΙΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ που έχουν γίνει, αν δεν αρχίσει σήμερα η αρκετών ετών εκπαίδευση και εν συνεχεία η εξειδίκευση και η επιχειρησιακή «ωρίμανση» καινούργιων καταδρομέων νεαρής ηλικίας, τότε θα προκύψουν κενά σε μια μονάδα που αποτελεί αιχμή στα αμυντικά σχέδια της χώρας στο Αιγαίο και αλλού. Διαφορετικά, η Ζ΄ ΜΑΚ θα αναγκαστεί να μείνει με στελέχη έκτος ηλιακών προδιαγραφών! Εδώ έρχεται να αναδειχθεί ο επικίνδυνος ρόλος των μνημονίων που επέβαλε η τρόικα, όχι μόνο για την επιβίωση του λαού, αλλά και στον σκληρό πυρήνα της Άμυνας! Ήδη, πέραν των περικοπών στους εξοπλισμούς, στους μισθούς και στις άλλες λειτουργικές δαπάνες, έχει ακουμπήσει και την οροφή του προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων. Και αυτό γίνεται με το μπλόκο των προσλήψεων (επαγγελματιών οπλιτών, πολιτικού προσωπικού κ.λπ.) και τη μείωση του αριθμού των εισακτέων στις στρατιωτικές σχολές, την ώρα που διάφορα σχέδια αφήνουν ανοιχτή την πόρτα ακόμα και για απολύσεις…
ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΥΤΟ, η ηγεσία του υπουργείου Άμυνας, που μέχρι τώρα κατηγορείται ότι έχει δεχθεί -εκ του αποτελέσματος- όλα τα κελεύσματα της τρόικας μέσω του υπουργείου Οικονομικών, έχει σχεδιάσει παρέμβαση για να εξασφαλίσει τις 300 προσλήψεις νέων που έχουν τα απαιτούμενα προσόντα για να στελεχώσουν τη Ζ΄ ΜΑΚ. Αυτό αναμένεται να γίνει, αν δοθεί η άδεια, με προκήρυξη για Επαγγελματίες Οπλίτες (ΕΠΟΠ), ενώ ενδέχεται μικρός αριθμός να προέλθει από υπηρετούντες υπαξιωματικούς κομάντος, οι παλιές θέσεις των οποίων ωστόσο θα πρέπει και αυτές να αναπληρωθούν. Πρέπει να σημειωθεί ότι προσλήψεις ΕΠΟΠ έχουν να γίνουν περίπου 3 χρόνια και δεν έχουν αναπληρωθεί ούτε τα κενά από την προεκλογική μείωση της θητείας το καλοκαίρι του 2009, αλλά ούτε τα κενά από τις μερικές εκατοντάδες -φυσιολογικές- αποχωρήσεις ή απολύσεις…

Σήμερα και στους τρεις κλάδους των Ενόπλων Δυνάμεων υπηρετούν περίπου 25.000 Επαγγελματίες Οπλίτες (ΕΠ.ΟΠ). Τα τελευταία στοιχεία (2012) ανέφεραν συγκεκριμένα ότι υπηρετούν 24.843 ΕΠ.ΟΠ, εκ των οποίων οι 11.834 είχαν ήδη μονιμοποιηθεί, ενώ το ίδιο συνέβη τους τελευταίους μήνες του 2012 και τούτες τις ήμερες και με άλλους 4.530 περίπου, ύστερα από σχετικές διαγωνιστικές διαδικασίες. Οι ΕΠ.ΟΠ. (από τους οποίους προέρχονται και οι περισσότεροι άνδρες της Ζ΄ ΜΑΚ) προσλαμβάνονται αρχικά υποχρεωτικά για 7 χρόνια, ενώ στη συνέχεια σχεδόν το 95% και πλέον εξ αυτών μονιμοποιείται (φεύγουν μόνο όσοι θέλουν η όσοι κριθούν, βάσει νομού, ακατάλληλοι).

Πηγή 6 ΗΜΕΡΕΣ 04/02/2013 – Γ. ΔΗΜ.

Του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

Δήλωσα προχτές, εδώ στο blog, στο άρθρο μου με τίτλο "Ο Ηρώδης τα βρέφη, οι τρόικες τους Έλληνες…" ότι είμαι θυμωμένος, υπερβολικά!

Όπως ΟΛΟΙ οι ΈΛΛΗΝΕΣ!...

Θα ΒΡΟΝΤΟΦΩΝΑΞΩ σήμερα και ας χαρακτηριστώ ως αφελής ή "τρελός" αλλά σας θυμίζω ότι από «παιδί και από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια…»

Φτάνει πια ο διασυρμός σε μια Πατρίδα που της κόλλησαν η ρετσινιά της ‘μειωμένης εκτίμησης’ οι Ξένοι για την κακή ‘διαχείριση’ του πλούτου που της εμπιστεύτηκαν με τα πακέτα στήριξης οι Ευρωπαίοι…

Φτάνει πια η επιβάρυνση ΟΛΩΝ μας με την ενοχοποιητική ρήση του κ Πάγκαλου "μαζί τα… φάγαμε!"

Φτάνει πια η καθημερινή απαξίωση ατόμων και οικογενειών που μέχρι χτες ήταν νοικοκυραίοι, μπεσαλήδες, αξιοπρεπείς και τώρα συρρέουν στις ουρές των ενοριακών και δημοτικών συσσιτίων αφού έχασαν «αυγά και πασχάλια που εκπροσωπούσαν κόπους μιας ζωής» και ακυρώθηκε, λόγω χρονικών περιθωρίων, το δικαίωμά τους για επίδομα ανεργίας του ΟΑΕΔ…

Φτάνει πια το καθημερινό εξανέμισμα και του τελευταίου ίχνους ΕΛΠΙΔΑΣ για λίγη προκοπή, για μια ανάσα ανακούφισης, με τη λήψη και εφαρμογή νέων μέτρων, πάνω σε μέτρα που θα ήταν τα τελευταία αλλά προφανώς ούτε είναι ούτε θα είναι…

Φτάνει πια η καλλιέργεια της ψεύτικης και ίσως ιταμής εκτίμησης ότι η ΑΝΑΚΑΜΨΗ αρχίζει του χρόνου που ακούστηκε το καλοκαίρι του 2010, επανελήφθη ολόκληρο το 2011, στέριωσε με ΔΥΟ εκλογικές αναμετρήσεις του 2012 και με την παρούσα εγχώρια Κυβερνητική τρόικα στην Εξουσία τους τελευταίους 8 μήνες λέγεται ότι έρχεται, σχεδόν καλπάζουσα, πριν κλείσει το…2013!...

Εγκυμονούσα με ελπίδες και υποσχέσεις τύπου ΖΑΠΠΕΙΟ ένα και δύο η παρούσα Κυβέρνηση με επικεφαλής Πρωθυπουργό τον κ Σαμαρά και μαζί του Συν-ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥΣ τον κ Βενιζέλο και τον κ Κουβέλη…

Όπου να ‘ναι τους "πιάνει" τους 9 που χρειάζεται κάθε εγκυμοσύνη ΑΛΛΑ καθώς γεννητούρια ανάκαμψης ΔΕΝ βλέπουμε παρά μόνο… ακούμε, έχουμε δικαίωμα να αναρωτιόμαστε οι ΕΛΛΗΝΕΣ:
«Μήπως ήταν… ανεμογκάστρι οι υποσχέσεις και τα χαμόγελα ΕΛΠΙΔΑΣ;»

Φτάνει πια η κατάθεση ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ ΣΩΤΗΡΙΑΣ από Αρχηγούς και Κόμματα που «έχουν τις λύσεις, έχουν επιχειρήματα επαναδιαπραγμάτευσης, έχουν ακόμη και τα απαιτούμενα πατήματα για…κατάργηση των ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ!...»

Φτάνει πια το «πείραμα της 3-Κομματικής Συγκυβέρνησης!» αφού τις είδαμε στην πράξη, τις νιώσαμε στις τσέπες και στα κορμιά μας.

ΠΡΟΤΕΙΝΩ:

Εφόσον οι καταστάσεις οικονομικά είναι τραγικές, κοινωνικά είναι πλέον επικίνδυνες, ιστορικά ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΕΣ, για να σωθεί η Πατρίδα, για να νιώσει ξανά περηφάνια ο Έλληνας και η Ελληνίδα τη ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ με τη Συμμετοχή των 7 Κομμάτων της παρούσας Βουλής!

ΠΡΟΤΕΙΝΩ:

Οι ΑΡΧΗΓΟΙ των 7 Κομμάτων και οι 293 Βουλευτές που σήμερα είναι εκλεγμένοι, για τη ΣΩΤΗΡΙΑ της ΠΑΤΡΙΔΑΣ να κάνουν την ΥΠΕΡΒΑΣΗ, να αφήσουν στην άκρη τις Κομματικές τους Ιδεολογίες, να ΣΥΝΕΡΓΑΣΘΟΥΝ…
Να ανασκουμπωθούνε και να συμφιλιωθούν…
Να δώσουν δικαίωμα αναγέννησης της ΕΛΠΙΔΑΣ στους Έλληνες…
Να στείλουν το απαραίτητο ΜΗΝΥΜΑ σε «πάτρωνες» ΕΝΤΟΣ και ΕΚΤΟΣ των Εθνικών μας συνόρων ότι οι ΕΛΛΗΝΕΣ θα λειτουργήσουμε ως ΕΘΝΟΣ κυρίαρχο, ενωμένο, αποφασισμένο…

ΟΧΙ άλλο «δούλεμα», ΟΧΙ άλλοι «μάγοι με λύσεις σωτηρίας» ΟΧΙ άλλη καθυστέρηση!…

Στους παρόντες και παρούσες 300 της ΒΟΥΛΗΣ θυμίζω το στίχο:
Ω τρακόσιοι σηκωθείτε,
και ξανάλθετε σε μας
τα παιδιά σας θελ΄ιδείτε
πόσο μοιάζουνε με σας…

Ο ΕΟΜ προέβη σε μία ανακοίνωση την οποίαν παραθέτουμε ολόκληρη στο τέλος του κειμένου.  Έχουμε να σχολιάσουμε τα εξής:

Αναφέρετε στην ανακοίνωσή σας ότι:
«Επιπλέον, με την ισχύ της Εικαζόμενης Συναίνεσης, διασφαλίζεται, μέσω της δυνατότητας «αρνητικής δήλωσης», η άρνηση του πολίτη να γίνει δότης οργάνων γεγονός, που με την ισχύουσα νομοθεσία της δηλούμενης συναίνεσης (κάρτα δωρητή), δεν διασφαλιζόταν, καθώς η δωρεά οργάνων του εκλιπόντος,  επαφιόταν στην απόφαση της οικογένειας.».
 Αυτό είναι ανακριβές, διότι με την ισχύουσα νομοθεσία αυτό διασφαλίζεται, δεδομένου ότι αν ο εκλιπών έχει ρητώς και επισήμως εκφράσει την βούλησή του να μην γίνει δότης, αυτό είναι δεσμευτικό, ακόμα και αν δεν το προβλέπει ο έως τώρα ισχύων νόμος, ακόμα και αν η οικογένεια έχει αντίθετη απόφαση. (Διότι αν δεν γίνεται σεβαστή μία γραπτή τέτοια δήλωση, τότε πρόκειται περί εγκληματικού καθεστώτος).
 Κατά συνέπεια σε αυτό το σημείο ο νέος νόμος δεν επιφέρει καμία αλλαγή υπέρ του σεβασμού της βούλησης του δότη.
 Επί πλέον στην ανακοίνωσή σας δηλώνετε ότι: «σύμφωνα με το νέο νόμο, σε περίπτωση προϋπάρχουσας αρνητικής δήλωσης, ο εκλιπών δεν θα γίνει δότης οργάνων ακόμα και εάν η οικογένειά του το επιθυμεί.»
 Και το εμφανίζετε αυτό σαν επιτυχία του νόμου, υποδηλώνοντας ότι:
 η βούληση του δότη είναι και συμφωνεί ο ΕΟΜ ότι πρέπει να είναι απολύτως σεβαστή, ακόμα και αν η οικογένεια έχει αντίθετη απόφαση.
 Αφού έχετε λοιπόν αυτήν την παραπάνω τοποθέτηση, (ότι η βούληση του δότη είναι και πρέπει να είναι απολύτως σεβαστή, ακόμα και αν η οικογένεια έχει αντίθετη απόφαση), πώς ταυτόχρονα δηλώνετε ότι ό νόμος είναι σωστός;
 Διότι αφού στην περίπτωση που λόγω έλλειψης αρνητικής δήλωσης εικάζεται συναίνεση του εκλιπόντος στην αφαίρεση των οργάνων του, γιατί τότε επιτρέπετε στην οικογένεια του εκλιπόντος να παραβιάζει την βούλησή του, στην περίπτωση που δεν εγκρίνει η οικογένειά την αφαίρεση των οργάνων;
 Δηλαδή στην μία περίπτωση πού συμφωνεί η οικογένεια τότε εικάζεται η συναίνεση του δότη, ενώ αν δεν συμφωνεί η οικογένεια τότε εικάζεται η μη συναίνεση;
 Φάσκετε και αντιφάσκετε προσπαθώντας να δικαιολογήσετε τα αδικαιολόγητα. 
Προφανώς λοιπόν η συναίνεση ή η μη συναίνεση του δότη δεν λαμβάνεται υπ’ όψιν σε περίπτωση έλλειψης αρνητικής δήλωσης. Αντιθέτως η εικαζόμενη αυτή συναίνεση προσαρμόζεται στις περιστάσεις με αποκλειστικό γνώμονα, η (εικαζόμενη) υφαρπαγή των οργάνων να γίνει στις περιπτώσεις εκείνες που δεν θα υπάρξουν αντιδράσεις. 
Ο σεβασμός που αναγκάστηκε ο νομοθέτης να δείξει στην επιθυμία της οικογένειας, με την σχετική τροποποίηση του νόμου, είναι προφανές, ότι ήταν αποτέλεσμα της κατακραυγής που υπήρξε. Διότι έγινε αντιληπτό από τον συντάκτη του νόμου, ότι αν υπήρχε οικογένεια πού να μην συναινεί στην (εικαζόμενη) υφαρπαγή των οργάνων, τότε θα υπήρχαν πολλά τραγικά περιστατικά διενέξεων πού θα έπαιρναν δημοσιότητα. 
Το σκάνδαλο από τα περιστατικά δημοσιότητας είναι πού ενδιαφέρει τον νομοθέτη, και μόνο αυτό. 
Διότι αν ήταν αλλιώς, τότε ποιά είναι η χρησιμότητα αυτού του όρου; Γιατί υπάρχει; 
Μα υπάρχει ακριβώς για να παρακάμπτει την λογικά και νομικά εικαζόμενη βούληση του εκλιπόντος για ΜΗ παραχώρηση των οργάνων του, βούληση την οποία ο νόμος περιφρονεί απολύτως, στις περιπτώσεις πού: 
α) οι συγγενείς αποφασίζουν να δώσουν την άδεια αφαίρεσης των οργάνων εικάζοντας με την σειρά τους, την συναίνεση του εκλιπόντος ή υποεκτιμώντας την τυχόν μη συναίνεσή του ή 
β) δεν υπάρχουν συγγενείς, 
Διότι βάσει αυτού του όρου, σε περίπτωση συμφωνίας της οικογένειας του δότη και ακόμα περισσότερο σε περίπτωση παντελούς έλλειψης οικογένειας, η (εικαζόμενη) υφαρπαγή των οργάνων μπορεί να γίνεται με την άνεση της έλλειψης βλαβερών για την δημοσιότητα προστριβών. 
Τι θα ήταν τιμιότερο από το να γίνεται η δωρεά οργάνων αποκλειστικά και μόνο εφ’ όσον υπάρχει κάρτα δωρητή, την οποία με ελεύθερη βούληση (και παρακινούμενος από τις διαφημιστικές εκστρατείες) θα επέλεγε να αποκτήσει ο δωρητής, αφού όμως πρώτα στην ίδια την κάρτα αναγραφόταν με σαφήνεια ο όρος ότι: 
«Ο εγκεφαλικός θάνατος (με πλήρη επεξήγηση), εξομοιώνεται με θάνατο (οπότε ενώ ο δότης είναι ζωντανός σωματικά, ξεκινάει η αφαίρεση των οργάνων του), αν και μία μερίδα επιστημόνων όπως και πάρα πολλοί απλοί άνθρωποι (πού έχουν εξ ίσου λόγο σε αυτό το ζήτημα) διαφωνεί με αυτόν τον τρόπο προσδιορισμού του θανάτου». 
Έτσι θα λάμβανε υπ’ όψιν του ο υποψήφιος δωρητής και την άποψη περί (εικαζόμενης) ιδιοτέλειας του συστήματος, βεβαίως βεβαίως για ανθρωπιστικούς λόγους. 
Όπως είναι εύκολο να αντιληφθεί κανείς, ο μέσος άνθρωπος είναι παντελώς απληροφόρητος για την επίμαχη διάταξη περί εικαζόμενης συναίνεσης αλλά και αν κάπου προς στιγμήν το ακούσει, ούτε που πρόκειται να εμβαθύνει ως προς τις συνέπειες αυτού που σαν τίτλο άκουσε. 
Κατά συνέπεια η εικαζόμενη συναίνεση αυτών πού αν το ήξεραν με σαφήνεια, δεν θα δεχόντουσαν να είναι δωρητές, είναι προφανής απάτη. 
Διότι αν κάποιος, όπως ο ΕΟΜ, ισχυριστεί ότι έγινε ή θα γίνει επαρκής δημοσιοποίηση για την αρνητική δήλωση και την εικαζόμενη συναίνεση, τότε γιατί δεν γίνεται και επαρκής δημοσιοποίηση όσον αφορά την δωρεά οργάνων; 
Εάν πάλι γίνεται επαρκής δημοσιοποίηση όσον αφορά την δωρεά οργάνων, τότε σίγουρα όσοι το εγκρίνουν έχουν γίνει ήδη δωρητές οπότε ποιός ο λόγος εισαγωγής της διάταξης περί αρνητικής δήλωσης πού τόσο αμφισβητείται;
Josef Mengele, από τους πρώτους φανατικούς υποστηρικτές της εθελοντικής δωρεάς οργάνων 

Ο ΕΟΜ στην ανακοίνωσή του αναφέρει: 
«Ο ΕΟΜ, καταλήγοντας, εκφράζει τη λύπη του, καθώς στο γενικότερο πλαίσιο «εκφοβισμού» του κοινού χρησιμοποιείται ως μέσο και ο θεσμός της Δωρεάς Οργάνων, ένας θεσμός που έχει ως βάση και απαραίτητη προϋπόθεση την κοινωνική συναίνεση.
Είναι μάλιστα ιδιαίτερα δυσάρεστο, να κυκλοφορούν, αβίαστα και απερίσκεπτα, τέτοιες ανακοινώσεις, οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα τον αποπροσανατολισμό του κοινού από τον ανιδιοτελή σκοπό της Δωρεάς Οργάνων» 
Καταλήγοντας, ο ΕΟΜ στην ανακοίνωσή του ας μην εκφράζει υποκριτικά τη λύπη του και την δυσαρέσκειά του, βαφτίζοντας την (εικαζόμενη) υφαρπαγή ως «κοινωνική συναίνεση» και «δωρεά» και τους υγιείς προβληματισμούς,ως: «ανακοινώσεις που κυκλοφορούν αβίαστα και απερίσκεπτα, με αποτέλεσμα τον αποπροσανατολισμό του κοινού από τον ανιδιοτελή σκοπό της (εικαζόμενης) Δωρεάς Οργάνων». 

Η ανακοίνωση του ΕΟΜ: 

ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΚΑΖΟΜΕΝΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ 
Η ισχύς του άρθρου 9, του νόμου 3984 (ΦΕΚ 150/27-6-2011) περί ‘Εικαζόμενης Συναίνεσης’ ξεκινά την 1η Ιουνίου 2013. Η εικαζόμενη συναίνεση, προβλέπεται από την ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας 2010/53/EΕ και ισχύει εδώ και χρόνια σε πολλά ευρωπαϊκά κράτη όπως: Αυστρία, Βέλγιο, Βουλγαρία, Γαλλία, Εσθονία, Ισπανία, Ιταλία, Κροατία, Λουξεμβούργο, Νορβηγία, Ρουμανία, Σουηδία, Φινλανδία, Πολωνία, Ουγγαρία, χωρίς κανένα πρόβλημα, καθώς πάντοτε ενημερώνονται οι συγγενείς του εκλιπόντος για το ενδεχόμενο της δωρεάς οργάνων ως ρητά προβλέπεται στο ν.3984/11 άρθρο 9 παράγραφος 2. Άλλωστε και ο προηγούμενος νόμος 2737/99 είχε παρόμοια ρύθμιση. 
Επισημαίνεται, ωστόσο, ότι το άρθρο 9 του ν. 3984/2011, τροποποιήθηκε, με το ν. 4075/ΦΕΚ 89/11.4.2012, ως εξής: «Η αφαίρεση ενός ή περισσοτέρων οργάνων από ενήλικο, θανόν πρόσωπο πραγματοποιείται εφόσον, όσο ζούσε, δεν είχε εκφράσει την αντίθεσή του σύμφωνα με την παράγραφο 3 και κατόπιν συναίνεσης της οικογένειάς του». Το σημείο αυτό, ωστόσο, οι συντάκτες των δυσφημιστικών άρθρων δεν φρόντισαν να το συμπεριλάβουν, έτσι ώστε να υπάρχει ξεκάθαρη και πλήρης ενημέρωση. 
Υπογραμμίζεται, ότι ουδέποτε στην Ελλάδα όπως και στις άλλες χώρες της Ε.Ε., που πραγματοποιούνται μεταμοσχεύσεις κάτω από ισχυρά νομικά πλαίσια και ανεξαρτήτως νομοθετημένου τρόπου συναίνεσης, δεν έχουν ληφθεί μοσχεύματα από αποβιώσαντα δότη, χωρίς τη συναίνεση της οικογένειάς του. 
Ο ΕΟΜ διαβεβαιώνει κατηγορηματικά, εκπροσωπώντας τους εμπλεκόμενους ιατρούς και νοσηλευτές των ΜΕΘ και των Μονάδων Μεταμόσχευσης, ότι εθιμικά και νομικά, η όλη διαδικασία λήψης οργάνων γινόταν, γίνεται και θα γίνεται πάντοτε συναινετικά. Καλύπτεται έτσι απόλυτα και διασφαλίζεται ότι η ελάχιστη διαφωνία ή άρνηση λαμβάνεται υπ’ όψη και καμία πράξη δεν λαμβάνει χώρα υποχρεωτικά. Δεν υπάρχει η παραμικρή περίπτωση λήψης οργάνων από αποβιώσαντα δότη, χωρίς την ενυπόγραφη συναίνεση των οικείων του.  
Επιπλέον, με την ισχύ της Εικαζόμενης Συναίνεσης, διασφαλίζεται, μέσω της δυνατότητας «αρνητικής δήλωσης», η άρνηση του πολίτη να γίνει δότης οργάνων γεγονός, που με την ισχύουσα νομοθεσία της δηλούμενης συναίνεσης (κάρτα δωρητή), δεν διασφαλιζόταν, καθώς η δωρεά οργάνων του εκλιπόντος,  επαφιόταν στην απόφαση της οικογένειας. Δηλαδή, σύμφωνα με το νέο νόμο, σε περίπτωση προϋπάρχουσας αρνητικής δήλωσης, ο εκλιπών δεν θα γίνει δότης οργάνων ακόμα και εάν η οικογένειά του το επιθυμεί. 
Ο ΕΟΜ, καταλήγοντας, εκφράζει τη λύπη του, καθώς στο γενικότερο πλαίσιο «εκφοβισμού» του κοινού χρησιμοποιείται ως μέσο και ο θεσμός της Δωρεάς Οργάνων, ένας θεσμός που έχει ως βάση και απαραίτητη προϋπόθεση την κοινωνική συναίνεση. 
Είναι μάλιστα ιδιαίτερα δυσάρεστο, να κυκλοφορούν, αβίαστα και απερίσκεπτα, τέτοιες ανακοινώσεις, οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα τον αποπροσανατολισμό του κοινού από τον ανιδιοτελή σκοπό της Δωρεάς Οργάνων, με τελικούς αποδέκτες τους πάσχοντες ασθενείς συνανθρώπους μας, οι οποίοι εναποθέτουν τις ελπίδες τους για μια καλύτερη ποιότητα ζωής και υγείας στην ανεύρεση ενός μοσχεύματος. 
Ο ΕΟΜ απευθυνόμενος στους Έλληνες πολίτες και στην ελληνική κοινωνία και υπερασπιζόμενος το δικαίωμα των ασθενών στη λυτρωτική γι’ αυτούς μεταμόσχευση, δηλώνει ότι η Δωρεά Οργάνων μετά το τέλος της ζωής αποτελεί και θα αποτελεί την ύψιστη μορφή εθελοντικής προσφοράς και αλτρουισμού, με μοναδικό κίνητρο την ανιδιοτέλεια, τον ανθρωπισμό και την αγάπη για τον πάσχοντα συνάνθρωπο. 
ΣΕΝΑΡΙΑ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΟΡΓΑΝΩΝ 
Η λήψη οργάνων, με σκοπό την «εμπορία», όπως αυτή περιγράφεται σε ανώνυμες αναρτήσεις στο διαδίκτυο, ύστερα από απαγωγή ή εγκληματική ενέργεια, είναι πρακτικά και επιστημονικά αδύνατη και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί, υπό τις συνθήκες αυτές, να πραγματοποιηθεί μεταμόσχευση. 
Διευκρινιστικά αναφέρουμε ότι ως «εμπόριο οργάνων» νοείται η αγοραπωλησία οργάνων, με την οικειοθελή παραχώρηση οργάνου από  ζωντανό δότη, έναντι οικονομικού ανταλλάγματος. Η ενέργεια αυτή λαμβάνει χώρα σε κράτη, όπου το νομικό τους πλαίσιο δεν την απαγορεύει ρητά. 
Στην Ελλάδα, ωστόσο, δεν έχει υπάρξει ποτέ κρούσμα μεταμόσχευσης οργάνου προερχόμενου από εμπόριο οργάνων σώματος. Και αυτό διότι στη χώρα μας, οι μεταμοσχεύσεις είτε από ζώντα είτε από πτωματικό δότη πραγματοποιούνται μόνο σε μονάδες μεταμόσχευσης δημοσίων νοσοκομείων, υπό τον αυστηρό έλεγχο και την εποπτεία του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων και του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Οι μεταμοσχεύσεις πραγματοποιούνται μέσα από την συνεχή συνεργασία ενός δικτύου φορέων του Εθνικού Συστήματος Υγείας, όπου τα νοσοκομεία των δοτών, οι μονάδες μεταμόσχευσης των ληπτών, τα εργαστήρια που ελέγχουν την ιστοσυμβατότητα, η κατανομή με βάση την Εθνική Λίστα, και η μεταφορά των μοσχευμάτων με τη συνδρομή του ΕΚΑΒ, γίνονται υπό το συνεχή έλεγχο και συντονισμό του ΕΟΜ, που λειτουργεί επί 24ώρου βάσεως. 
Στην Ελλάδα, όπως και στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η εμπορία οργάνων είναι παράνομη. Όπως και στο προηγούμενο νομικό καθεστώς (ν.2737/99) απαγορευόταν κάθε συναλλαγή που αφορούσε στη δωρεά οργάνων και τη μεταμόσχευση και προβλέπονταν  σχετικές ποινικές κυρώσεις,  έτσι και στο νόμο 3984/11 (Α 150) προβλέπεται ρητά (άρθρο 5) όχι μόνον η απαγόρευση  κάθε είδους οικονομικού ή άλλου ανταλλάγματος στο δότη ή στην οικογένειά του ή στο ιατρικό και λοιπό προσωπικό που συμμετέχει αλλά ακόμη και η γνωστοποίηση της ανάγκης ή της διαθεσιμότητας με σκοπό την ανταλλαγή. 
Όλες αυτές οι νομικές ασφαλιστικές δικλείδες καθώς και οι απόλυτα ελεγχόμενες συνθήκες που απαιτούνται για την αφαίρεση και μια επιτυχή μεταμόσχευση, μετά βεβαιότητας αποκλείουν την εμπορία οργάνων ή οποιοδήποτε άλλο «σενάριο». Επιπλέον, η μεταμόσχευση αποτελεί μια ιδιαίτερα πολύπλοκη ιατρική πράξη, όπου απαιτείται άρτια επιστημονική γνώση πολλών ειδικοτήτων, χειρουργική εξειδίκευση και υψηλής ασφάλειας υλικοτεχνικές υποδομές για να πραγματοποιηθεί. 
ΟΔΗΓΙΕΣ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΑΡΝΗΤΙΚΗΣ ΔΗΛΩΣΗΣ 
Ο Ε.Ο.Μ. συγκεντρώνει τις δηλώσεις των πολιτών που εκφράζουν την άρνησή τους με τη διαδικασία του άρθρου 9 παρ. 3, που προβλέπει έγγραφη δήλωση της άρνησης.  
Η «αρνητική δήλωση»  η οποία μπορεί να έχει τη μορφή Υπεύθυνης Δήλωσης ή της απλής δήλωσης που θα βεβαιώνεται το γνήσιο της υπογραφής από αρμόδια αρχή, αποστέλλεται στον Ε.Ο.Μ. ταχυδρομικά ή με φαξ,  πρωτοκολλείται και καταχωρείται σε σχετικό αρχείο. 
Επισημαίνουμε, ότι στη δήλωση θα πρέπει να αναφέρεται ρητά η άρνηση (π.χ. «σε περίπτωση θανάτου δεν επιθυμώ να ληφθούν τα όργανά μου προς μεταμόσχευση») ενώ θα πρέπει να αναγράφονται τα εξής προσωπικά στοιχεία: Ονοματεπώνυμο, πατρώνυμο, αρ. δελτίου ταυτότητας / διαβατηρίου, ημερομηνία γέννησης, διεύθυνση κατοικίας με Τ.Κ. και τηλέφωνο επικοινωνίας 
Τα ανήλικα τέκνα συμπεριλαμβάνονται στην υπεύθυνη δήλωση του ενός γονέα, με τα ονόματά τους και την ημερομηνία γέννησής τους. 
Οι δηλώσεις θα πρέπει να αποστέλλονται: 
Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων 
Τμήμα Προώθησης Δωρεάς Ιστών και Οργάνων 
Αν. Τσόχα 5, 11521 Αθήνα 
Φαξ : 210 7255066 
Μετά την έναρξη ισχύος του σχετικού άρθρου (1/6/2013), θα αρχίσουν να αποστέλλονται ταχυδρομικώς οι σχετικές βεβαιώσεις σε όποιον έχει εγγραφεί στο αρχείο Αρνήσεων. 
Επισημαίνεται, ότι η δήλωση άρνησης δωρεάς οργάνων μετά θάνατον, δεν έχει συγκεκριμένη προθεσμία υποβολής, ούτε λήγει μετά το πέρας της 1ης Ιουνίου 2013, οπότε και θα αρχίσει ισχύς άρθρου 9, του νόμου 3984 (ΦΕΚ 150/27-6-2011) περί ‘Εικαζόμενης Συναίνεσης’. 
Είναι αυτονόητο ότι, οποιαδήποτε στιγμή κάποιος πολίτης το επιθυμεί, ακόμα και μετά τον Ιούνιο του 2013, θα μπορεί να δηλώνει την  άρνησή του στην μετά θάνατον δωρεά οργάνων.



  • Η πολιτική, η τρομοκρατία και οι γόνοι «καλών οικογενειών»
  • Ποιοι στρατολογούν αυτά τα παιδιά;
Με αφορμή το τελευταίο  γεγονός στην Κοζάνη και τη σύλληψη των τεσσάρων νεαρών αισθανόμαστε την ανάγκη να θέσουμε ξανά σε συζήτηση το ζήτημα της συνύπαρξης της πολιτικής πραγματικότητας και της τρομοκρατίας στην Ελλάδα.

Μιλούμε για συνύπαρξη καθώς είναι πλέον φανερό και παραδεκτό πως η δράση αυτών των τρομοκρατικών ομάδων συνδέεται με την εξυπηρέτηση πολιτικών συμφερόντων και σκοπιμοτήτων. Τα πολιτικά συμφέροντα έχουν να κάνουν ή με τις εκάστοτε κυβερνήσεις, οπότε και επιβεβαιώνονται οι αριστερές πολιτικές δυνάμεις του τόπου που μιλούν συχνά για«παρακρατικό δάκτυλο», ή έχουν να κάνουν με μερίδα της αριστερής πτέρυγας από την οποία τροφοδοτούνται αναρχικοί και αντιεξουσιαστές, οπότε επιβεβαιώνονται όσοι μιλούν για συνδέσμους οργανώσεων με συνιστώσες και νεολαίες….!

Τα 2 αυτά σενάρια είναι λίγο πολύ γνωστά σε όλους μας. Όλοι μας επίσης αντιλαμβανόμαστε ότιενίοτε τα τρομοκρατικά χτυπήματα ωφελούσαν την μια πλευρά και ενίοτε την άλλη.Οπότε κάπου εδώ τα πράγματα μπερδεύονται…! Στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή βλέπουμε πως η πλάστιγγα γέρνει ελαφρώς υπέρ του κυβερνητικού συνασπισμού, καθώς καιαποπροσανατολίζεται, για λίγο έστω, η κοινή γνώμη αλλά το μεγαλύτερο ρόλο παίζουν τα στοιχεία των συλληφθέντων και τα αντανακλαστικά του ΣΥΡΙΖΑ…που κατά παράδοξο τρόπο είναι η αλήθεια εξέδωσε ανακοινώσεις για κακοποίηση των συλληφθέντων…!

Από τα στοιχεία των συλληφθέντων λοιπόν βλέπουμε τέσσερα νεαρά άτομα 19-24 ετών οι οποίοι φαίνεται πως απεχθάνονται το πολιτικό σύστημα εξουσίας και ακόμα χειρότερα, αν κρίνουμε από τη φωτογραφία του ενός, φαίνεται να μισούν και την ίδια την κοινωνία μας. 
Το δεύτερο στοιχείο που αξίζει σχολιασμό είναι πως όλοι είναι γόνοι καλών οικογενειών. Οικογενειών που δεν αντιμετωπίζουν τουλάχιστον τα οικονομικά προβλήματα άλλων οικογενειών στις οποίες τα παιδιά τους αναγκάζονται να δουλεύουν σε αυτές τις ηλικίες και όχι να «παίζουν» με καλάσνικοφ…! 
Το τρίτο στοιχείο το οποίο μέχρι στιγμής έχει περάσει απαρατήρητο, είναι η φιλία του ενός συλληφθέντα με τον Γρηγορόπουλο, στοιχείο που θα πρέπει να χτυπήσει καμπανάκι στις αρχές! Από όλα αυτά τα στοιχεία λοιπόν αντιλαμβανόμαστε ότι έχουμε να κάνουμε με παιδιά «καλών οικογενειών», που δεν αντιμετωπίζουν προβλήματα επιβίωσης και αφιερώνουν τον χρόνο τους σε «επικίνδυνα παιχνίδια».

Αυτά τα παιδιά λοιπόν στρατολογούνται από κάποιους για να συμμετέχουν σε ομάδεςαναρχικώναντιεξουσιαστών και κάποια φτάνουν να συμμετέχουν και σε τρομοκρατικές οργανώσεις, εξυπηρετώντας όπως είπαμε ποικίλης μορφής πολιτικά συμφέροντα
Το ερώτημα που πρακτικά θα έπρεπε να τεθεί λοιπόν είναι ΠΟΙΟΙ στρατολογούν αυτά τα παιδιά;  
Ποιοι έχουν τη δυνατότητα να στρατολογούν παιδιά «καλών οικογενειών»; 
Γιατί η συντριπτική πλειοψηφία των παιδιών αυτών που αυτοπροσδιορίζονται «αντιεξουσιαστές»είναι γόνοι τέτοιων οικογενειών 
Ποιες οι σχέσεις της πολιτικής πραγματικότητας με τους κύκλους αυτών των «καλών οικογενειών»; 
Ποιες οι σχέσεις Νεολαιών και Παρατάξεωνμε τους κύκλους συναναστροφής αυτών των παιδιών και των οικογενειών τους;

Όλα αυτά είναι μερικά μόνο από τα ερωτήματα που έρχονται στο μυαλό του καθενός μας. Δεν αποτελεί μυστικό, όλοι γνωρίζουμε πως και παιδιά πολιτικών έχουν συλληφθεί σε γιάφκες με μολότοφ και παιδιά μεγαλοεπιχειρηματιών και φυσικά έχουν αφεθεί πολλάκις ελεύθερα. Όμως εδώ πλέον έχουμε ανέβει επίπεδο. Έχουμε να κάνουμε με όπλα! Έχουμε να κάνουμε με τρομοκρατία!  
Ποιοι είναι αυτοί οι οποίοι στρατολογούν νέους καταστρέφοντας και τη δική τους ζωή αλλά και τη ζωή της κοινωνίας;   
Ποιοι είναι αυτοί που θέλουν να δημιουργήσουν τεχνητό εμφύλιο και χάος σε αυτή τη χώρα; Ποιοι έχουν αυτό το όφελος;