Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

27 Αυγ 2015

H Ευρώπη απέτυχε. Απέτυχε να προλάβει τη μεταναστευτική έκρηξη που βιώνει. Απέτυχε να ελέγξει τη μεγαλύτερη μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ανθρωπιστική κρίση. Οι χιλιάδες εκτοπισμένοι που συνωστίζονται στα σύνορα της Ελλάδας, των Σκοπίων, της Σερβίας, για να περάσουν στον «παράδεισο» των βορείων πλούσιων χωρών, επιβεβαιώνουν του λόγου το αληθές. Η προστάτιδα των μικρών και αδυνάτων, όλων αυτών τους οποίους καταπατούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα, σφύριζε αδιάφορα παρά το γεγονός ότι το πρόβλημα ήταν εντός των τειχών της…

Οι πρόσφυγες και οι μετανάστες δεν είναι υπόθεση των νοτίων χωρών, της Ιταλίας και της Ελλάδας, που δέχονται τον κύριο όγκο. Είναι υπόθεση όλων. Όπως πολύ ορθά υπέδειξε ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Καταγράφουμε την ανησυχία του κ. Ζαν Κλοντ Γιούνγκερ για την απόρριψη αυτών των ανθρώπων και για τη βία κατά των αιτητών ασύλου. Θυμίζει προς όλους ότι πρόκειται για ανθρώπους που προσπαθούν να ξεφύγουν από τον πόλεμο στη Συρία, από το Ισλαμικό Κράτος, από την τρομοκρατία στη Λιβύη και από τη δικτατορία στην Ερυθραία.

Η Ευρώπη δεν έχει δείξει για χρόνια το ανθρώπινο πρόσωπό της. Αυτό το πρόσωπο για το οποίο άκουσαν στις φλεγόμενες περιοχές τους οι πρόσφυγες και πήραν την απόφαση της απόδρασης για ένα καλύτερο αύριο. Αδιαφόρησε για το πρόβλημα. Αδιαφόρησε για την πηγή του κακού που προκαλεί το προσφυγικό κύμα διαφυγής προς την Ευρώπη. Όπως αδιαφόρησε και για τη διογκούμενη πίεση που δέχονται οι χώρες του νότου. Αντιμετωπίστηκαν αυτές οι χώρες ως αποδιοπομπαίοι τράγοι.
Η Τουρκία, από την οποία διακινείται ο μεγαλύτερος όγκος των προσφύγων από τη Συρία, μένει στο απυρόβλητο. Ποτέ δεν τήρησε υποχρεώσεις που απορρέουν από διεθνείς συνθήκες. Ποτέ δεν συνεργάστηκε για την αντιμετώπιση του προσφυγικού προβλήματος παρά μόνο όταν είχε να κάμει με την εξασφάλιση δικών της συμφερόντων. Πολύ αργά θυμήθηκαν οι Βρυξέλλες να κηρύξουν τον πόλεμο στα δίκτυα των διακινητών των μεταναστών. Τα δίκτυα αφέθηκαν να οργανωθούν πολύ καλύτερα ακόμη και από ευρωπαϊκά κράτη. Αυτό είναι αλήθεια. Όπως αλήθεια είναι ότι ο ρατσισμός είναι σαράκι βαθιά ριζωμένο σε πολλές ευρωπαϊκές κοινωνίες. Η ξενοφοβία αφέθηκε να γίνει τρόπος ζωής στις πολιτισμένες κοινωνίες. Και τώρα τρέχουν να προλάβουν τις επιθετικές διαθέσεις των ακραίων στοιχείων και τα ξεσπάσματά τους σε μια σειρά από χώρες ευρωπαϊκές.

Η Ευρώπη, για να μπορεί να πείσει σήμερα τους πολίτες της αλλά και τους πρόσφυγες που τη βλέπουν ως παράδεισο της ελευθερίας, της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, χρειάζεται πρωτίστως να επανεύρει τις αρχές και τις αξίες της.

Ανδρούλα Ταραμουντά
Πηγή Φιλελεύθερος




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Όταν άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά, πριν από έναν περίπου χρόνο, όλα έδειχναν πως θα αποτελούσε μίαν ακόμη άνευρη διαδικασία σχετικά με την περιφερειακή συνεργασία και την πιθανή διεύρυνση της Ε.Ε. – και τίποτε δεν προμήνυε ότι θα συνέπιπτε με μίαν ακόμη βαθιά κρίση στο νοτιοανατολικό άκρο της Ευρώπης...

Γράφει ο Κώστας Ράπτης

Σε κάθε περίπτωση, αντί της διεύρυνσης της Ε.Ε. στο προσκήνιο βρίσκονται οι προσπάθειες να διατηρηθεί η ικανότητα των νυν μελών να διατηρήσουν τη συνοχή τους απέναντι σε καινοφανή προβλήματα.
Ο λόγος για τη Σύνοδο Κορυφής της Δυτικής Βαλκανικής, που θα διεξαχθεί σήμερα Πέμπτη 27 Αυγούστου στη Βιέννη, και πραγματοποιείται εν μέσω της κορύφωσης των προσφυγικών κυμάτων που καταφθάνουν στην Ε.Ε. (και) δια της “Βαλκανικής οδού”.

Η Σύνοδος, στην οποία θα παρευρεθεί και η Γερμανίδα καγκελάριος, Angela Merkel, θα κληθεί έτσι εκ των πραγμάτων να ασχοληθεί, ίσως δε και να προτείνει κάποιες πρώτες λύσεις, με τη μεγαλύτερη κρίση αυτού του είδους που έχει γνωρίσει η Γηραιά Ήπειρος τα τελευταία 70 χρόνια -από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Περισσότεροι από 340.000 πρόσφυγες και μετανάστες εισήλθαν στην κοινοτική επικράτεια τον πρώτο εξάμηνο του 2015, (έναντι 123.500 το ίδιο διάστημα του 2014) και άλλοι 2.300 έχασαν τη ζωή τους κατά την προσπάθεια, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η FRONTEX.

Οι πρόσφυγες και μετανάστες που φτάνουν παράτυπα στην Ευρώπη χρησιμοποιούν τις τρεις συνήθεις “οδούς” (Ισπανία, Ιταλία, Ελλάδα) με τελικό προορισμό όμως πάντοτε τον πλούσιο ευρωπαϊκό Βορρά. Χαρακτηριστικά, το πρώτο τρίμηνο του έτους, περίπου το 40% του αριθμού των εισελθόντων, ήτοι τουλάχιστον 83.000 άνθρωποι (κατά το ήμισυ Σύροι), υπέβαλλαν αίτημα ασύλου στη Γερμανία, που, λόγω της ισχυρής της οικονομίας, αποτελεί το όνειρο των περισσοτέρων νεοαφιχθέντων.

Είναι γεγονός ότι, από τις τρεις προσφυγικές διαδρομές, περισσότερο έχει επιβαρυνθεί η διαδρομή της Ανατολικής Μεσογείου, η οποία έχει μετατραπεί, με την κορύφωση της συριακής κρίσης, σε καθαρά βαλκανική διαδρομή. Στην κύρια πύλη εισόδου αυτής της διαδρομής, την Ελλάδα, έχουν εισέλθει από τις αρχές του χρόνου περισσότεροι από 160.000 πρόσφυγες και μετανάστες. Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, μόνο τον τελευταίο μήνα περίπου 50.000 άνθρωποι πέρασαν στην Ελλάδα από την Τουρκία -με τον κύριο όγκο να προέρχεται από τη Συρία, το Αφγανιστάν και το Πακιστάν. Η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων αυτών αφήνει την Ελλάδα και διασχίζει τη Βαλκανική μέσω ΠΓΔΜ, Αλβανίας, Σερβίας, Μαυροβουνίου ή Κοσσυφοπεδίου, με στόχο να φτάσει στην Κεντρική Ευρώπη.

Όπως παραδέχονται οι επίσημοι εντός και εκτός Ε.Ε., το τεράστιο αυτό ρεύμα είναι ίσως μόνον η αρχή. “Πρέπει να προετοιμαζόμαστε για (πιο) υψηλούς αριθμούς προσφύγων τα επόμενα χρόνια” δήλωσε πρόσφατα στο Βερολίνο ο Γερμανός υπουργός Εσωτερικών, Thomas de Maiziere, σημειώνοντας με νόημα πως “πρέπει να αποδεχθούμε αυτή την πρόκληση και να την αντιμετωπίσουμε όλοι μαζί”.

Η απόφαση του Βερολίνου να αναστείλει την εφαρμογή της συνθήκης “Δουβλίνο 2”, ήτοι τις επαναπροωθήσεις των αιτουμένων ασύλου στις χώρες πρώτης καταγραφής, σε ό,τι αφορά τους Σύρους πρόσφυγες και η κοινή έκκληση Hollande-Merkel για μια συντονισμένη πανευρωπαϊκή πολιτική ασύλου, αναδεικνύει τις ρωγμές που είχαν καταγραφεί ήδη από την Σύνοδο Κορυφής των 28, η οποία απέρριψε το σχέδιο της Κομισιόν για υποχρεωτική ανακατανομή βάσει ποσοστώσεων 40.000 αιτουμένων ασύλου από την Ιταλία και την Ελλάδα.

Η γαλλογερμανική έκκληση όμως δέχθηκε μέσα σε λίγες ώρες μιαν απόλυτα κυνική απάντηση από το Λονδίνο –σε μια συγκυρία κατά την οποία η Βρετανία, καίτοι δεν βρίσκεται στην αιχμή της υποδοχής των νεοεισερχομένων, αμφισβητεί συνολικά την σχέση της με την Ε.Ε.

Πριν από λίγα εικοσιτετράωρα η βρετανική κυβέρνηση ανακοίνωσε την πρόθεσή της να περιλάβει στο νέο της μεταναστευτικό νόμο άρθρο που θα στέλνει στη φυλακή ως και για έξι μήνες όποιον παράτυπο μετανάστη τολμά να εργασθεί στη Μεγάλη Βρετανία. Παράλληλα, τεράστια πρόστιμα, κλείσιμο της επιχείρησης και στέρηση της άδειας θα αντιμετωπίζει ο εργοδότης που θα δίνει δουλειά σε παράτυπο μετανάστη. Επιπλέον οι έλεγχοι του νομικού καθεστώτος των εργαζομένων βαρύνουν πλέον τον ίδιο τον εργοδότη, ο οποίος δεν θα μπορεί να επικαλείται άγνοια και θα αντιμετωπίζει έως και πενταετή φυλάκιση αν δεν τους διενεργήσει.

“Θα λάβουμε όλα τα μέτρα ώστε, αν είστε εδώ παράνομα, να μη μπορείτε να εργαστείτε, να νοικιάσετε σπίτι, να ανοίξετε λογαριασμό ή να οδηγήσετε αυτοκίνητο” δήλωσε, ανακοινώνοντας το νομοσχέδιο, ο υφυπουργός Εσωτερικών, James Brokenshire.

Η στάση που θα τηρήσουν στην σύνοδο, η Βρετανία καθώς και άλλες χώρες του Βορρά, με έντονη πολιτική πίεση από δεξιά λαϊκιστικά κόμματα, ή της Ανατολικής Ευρώπης, με ανύπαρκτη εμπειρία στην υποδοχή μεταναστών και προσφύγων, δεν αναμένεται φιλική προς την πρόταση πέντε σημείων που θα προσκομίσει η τρόικα των ευρωπαϊκών κρατών-προθαλάμων, ήτοι της διοργανώτριας Αυστρίας, της Ουγγαρίας και της Ιταλίας.

Η πρόταση περιλαμβάνει την υιοθέτηση νέων μέτρων κατά των διακινητών ανθρώπων, δικαιότερη κατανομή των προσφύγων εντός της Ε.Ε., αυξημένα μέτρα ασφαλείας, χορήγηση βοήθειας προς τις χώρες προέλευσης, ώστε να ανακοπεί το προσφυγικό κύμα, και κυρίως την δημιουργία μιας πανευρωπαϊκής στρατηγικής παροχής ασύλου.

Όμως το τυφλό σημείο του σχεδίου είναι ότι αναφέρεται αποκλειστικά σε πρόσφυγες και μετανάστες εξωευρωπαϊκής προέλευσης, αγνοώντας το γεγονός ότι αφετηρία πολλών εκ των νεοεισερχομένων είναι η ίδια η χειμαζόμενη Δυτική Βαλκανική…

Χαρακτηριστικά, από τους 44.000 παράτυπους μετανάστες που εντοπίστηκαν μεταξύ Δυτικών Βαλκανίων και Ε.Ε. το πρώτο τρίμηνο του 2015, οι 27.000 ήταν Βαλκάνιοι, σύμφωνα με τη FRONTEX. Σύμφωνα με το Γερμανικό Ινστιτούτο Διεθνών Θεμάτων και Θεμάτων Ασφαλείας (SWP), η “καταστροφική οικονομική κατάσταση” της περιοχής, με μηδενική ανάπτυξη, τεράστια ανεργία και ανύπαρκτες επενδύσεις σε χώρες σαν την πΓΔΜ, όπου οι μισθοί υπολείπονται και αυτών της Κίνας, οδηγούν χιλιάδες, νέους και όχι μόνο, στην παράτυπη μετανάστευση, ειδικά τώρα που οι ελπίδες για είσοδο στην Ε.Ε. και κάλυψη των σχετικών κριτηρίων έχουν εξανεμισθεί.

Πηγή Capital


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Στενοχωριέται κανείς να πρέπει να γράψει αυτά τα πράγματα. Για κάθε πατριώτη ‘Ελληνα είναι οδυνηρό (και όχι πάντα εντελώς ακίνδυνο) να ανατμήσει την τραγική πραγματικότητα που βιώνουμε, να βγάζει τη μάσκα από τα γεγονότα και τους ανθρώπους, να απομυθοποιεί πολιτικούς και οντότητες που τις πίστεψε ένας ολόκληρος λαός ή και ο ίδιος...

Γράφει ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος

Αλλά ποιος άλλος δρόμος υπάρχει; Μας έχουνε πάρει σχεδόν τη χώρα. Τουλάχιστο να σώσουμε το μυαλό μας. Μόνο αν έχουμε το θάρρος να δούμε κατάματα την πραγματικότητα, μπορούμε και να την πολεμήσουμε.

Η ελληνική τραγωδία αυτού του καλοκαιριού συνιστά βαρύ πραξικόπημα κατά της θέλησης του ελληνικού λαού και μεγάλο θρίαμβο της Αυτοκρατορίας. Οι εκλογές δεν είναι παρά ένας ακόμα κρίκος στην αλυσίδα πραξικοπημάτων κατά της δημοκρατίας στην Ελλάδα που ακολούθησαν το δημοψήφισμα.

Πρώτα υπογράφεται η συμφωνία παρά την εντολή του ελληνικού λαού, αλλά και παρά τη γνώμη των εκλεγμένων οργάνων του ΣΥΡΙΖΑ. Μετά περνάει μια απίθανη νομοθεσία εκατοντάδων σελίδων, που κανείς δεν πρόλαβε ούτε καν να διαβάσει, με εξευτελιστικές διαδικασίες, από μια παρωδία Βουλής. Τώρα, αφού έγιναν όλα αυτά, επιχειρείται δια των εκλογών, σε συνθήκες απόλυτου σοκ, σύγχυσης, πένθους και αποπροσανατολισμού του ελληνικού λαού, που προκλήθηκε από τις ενέργειες της ηγεσίας του, κατάλληλα χειραγωγούμενης, φοβούμεθα, από τους ξένους, να «επανερμηνευθεί» το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.

Θέλουν να θάψουν όσο πιο βαθιά γίνεται τον εφιάλτη και την Ερινύα τους, το ‘Όχι της 5ης Ιουλίου. Θέλουν να δώσουν μια επίφαση νομιμότητας στο καθεστώς που προέκυψε από την παραβίαση της εντολής του ελληνικού λαού. Θέλουν να διασώσουν, όσο είναι ακόμα καιρός, τον «ΣΥΡΙΖΑ Τσίπρα», που είναι πια, όσο ακόμα υπάρχει, το πιο αποτελεσματικό εργαλείο α) για το πέρασμα των Μνημονίων και την κατεδάφιση της ελληνικής κεντροαριστεράς, β) ο πλέον πρόθυμος εφαρμοστής της αμερικανικής πολιτικής στην περιοχή μας και στα «εθνικά θέματα», υποψήφιος να περάσει ζητήματα που «χρονίζουν» στην ατζέντα της Ουάσιγκτων, όπως η διάλυση του κυπριακού κράτους με νέα μορφή του σχεδίου Ανάν.

Τόπε ο Γιούνκερ λίγα λεπτά μετά την εξαγγελία εκλογών από τον Τσίπρα. Εξέφρασε την ελπίδα ότι οι εκλογές θα διευρύνουν την υποστήριξη των Ελλήνων στη συμφωνία με τους Δανειστές. Οι εκλογές είναι μέρος της λύσης, όχι του προβλήματος, είπε η Μέρκελ, που λίγο καιρό πριν δεν ήθελε ούτε να ακούσει για εκλογές.

Ο Γιούνκερ και όλη η Ευρώπη γνωρίζουν, όσο κι αν υποκρίνονται, ότι επέβαλλαν δικτατορία στην Ελλάδα, μέσω μιας συμφωνίας ευθέως αντίθετης προς την άμεσα εκφρασμένη βούληση του «κυρίαρχου λαού». Προσπαθούν, μέσω των εκλογών, να «επανερμηνεύσουν» το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Θα πουν ότι οι ‘Ελληνες ψήφισαν ξανά μνημονιακά κόμματα, άρα υποστηρίζουν το Μνημόνιο. Θέλουν να νομιμοποιήσουν το πραξικόπημά τους, αλλά και την καταστροφή μιας ευρωπαϊκής χώρας ως αποτέλεσμα της πολιτικής που της επέβαλλαν.

Αν ο Γιούνκερ και οι όμοιοί του, όπως και ο Τσίπρας, θέλουν όντως δημοκρατική νομιμοποίηση υπάρχει ένας και μόνο ένας δημοκρατικός τρόπος να ανατρέψουν την 5η Ιουλίου. Να κάνουν νέο δημοψήφισμα και να μας ρωτήσουν αν συμφωνούμε με ότι υπέγραψαν. Με τις εκλογές που προκάλεσαν, μας καλούν ουσιαστικά να αποφασίσουμε όχι αν θέλουμε ή όχι τη συμφωνία τους, αλλά ποιόν θέλουμε να διαχειριστεί την καταστροφή μας.

Κούνια που κούναγε και τον Γιούνκερ και τη Μέρκελ! ‘Οποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα των εκλογών, δεν θα κλείσει, θα ανοίξει το ελληνικό ζήτημα, την πιο επικίνδυνη και τραγική φάση του!

Θρίαμβος της Αυτοκρατορίας 

Δεν υπάρχει πιο μεγάλη νίκη από το να μεταβάλλεις σε όργανο και έμπρακτο προπαγανδιστή της πολιτικής σου τον ίδιο τον αρχηγό των εξεγερθέντων αντιπάλων, εν προκειμένω των Ελλήνων που ξεσηκώθηκαν ειρηνικά εναντίον του νεοαποικιακού καθεστώτος των μνημονίων, ψηφίζοντας ΣΥΡΙΖΑ και Αν.Ελλ. τον Γενάρη και, με συντριπτική πλειοψηφία, ‘Όχι στα μνημόνια τον Ιούλιο.

Δεν υπάρχει πιο μεγάλη επιτυχία από το να βάλεις ένα κόμμα που ονομάζεται «της ριζοσπαστικής αριστεράς» να εφαρμόσει εκείνο, το ίδιο, το πιο ακραία δεξιό νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα που εφαρμόστηκε στην Ευρώπη. Δεν υπάρχει πιο μεγάλη επιτυχία από το να βάλεις την ηγεσία μιας παράταξης που, ότι κι αν της προσάψει κανείς, και είναι πολλά αυτά που θα μπορούσε να της προσάψει, έχει δώσει ποτάμια αίματος για τη δημοκρατία και την εθνική ανεξαρτησία της χώρας, να ποδοπατά, για πρώτη φορά στην ιστορία της, τις πιο βασικές αρχές. Να περιφρονεί βάναυσα την εντολή της 5ης Ιουλίου, να φέρνει καλοκαιριάτικα, μόλις μεταφράζοντας με Google εκατοντάδες σελίδες νομοθεσίας, που ψηφίζεται σε εξευτελιστικές ολονυχτίες, για να επικυρώσει, με τη βούλα των «εκπροσώπων του ελληνικού λαού» τη θέληση των ξένων, που ολοκληρώνει τη μεταμόρφωση της χώρας σε αποικία, σε προτεκτοράτο και σε ιδιοκτησία τους. Να χρησιμοποιεί το κόμμα που την ανέδειξε, ως ιδιοκτησία του αρχηγού του.

Τρίζουν τα κόκκαλα όσων έδωσαν τη ζωή τους για τη δημοκρατία και την εθνική ανεξαρτησία της Ελλάδας.

Γιατί έπεσε στη «λούμπα» ο Τσίπρας 

Δεν θα υπεισέλθουμε εδώ παρά ελάχιστα στο πολύ ενδιαφέρον θέμα των πολυσύνθετων παραγόντων που εξηγούν την οβιδιακή μεταμόρφωση του Πρωθυπουργού, αυτό το έργο της Κίρκης που ο ‘Ομηρος, αν ζούσε, θα το περιελάμβανε ασφαλώς στην Οδύσσεια.

Ο Αλέξης Τσίπρας ποτέ δεν πίστεψε στις δυνάμεις της δικής του παράταξης και της χώρας ακόμα για να φέρει σε πέρας το έργο εθνικής αντίστασης και αναγέννησης που διεκδίκησε, για να πάρει μια εξουσία που τόσο πολύ ήθελε. Αλλά δεν είναι καθόλου χαζός, όπως θα μπορούσε να πει κανείς για άλλους πρωθυπουργούς. ‘Ηξερε ότι έπρεπε κάτι να βρει απέναντι στη Μέρκελ. Στηρίχτηκε προφανώς εκεί που νόμιζε ότι μπορούσε, για να λύσει το πρόβλημα. Σε μια μερίδα δηλαδή του αμερικανικού και διεθνούς χρηματιστικού κατεστημένου. Από εκεί ήρθαν – ή έτσι νόμιζε – οι διαβεβαιώσεις που συντήρησαν μέχρι τελευταία στιγμή την υπεραισιοδοξία του για την επίτευξη συμφωνίας. Αγνόησε την κοινή λογική, τις προειδοποιήσεις όλων μας, ακόμα και τις προειδοποιήσεις του Λαφοντέν και της ηγεσίας του Λίνκε, που ήταν στην καλύτερη θέση από τον καθένα να προβλέψουν επακριβώς τι θα έκαναν Μέρκελ και Σόιμπλε. Φοβήθηκε, δεν θέλησε να προετοιμαστεί ποτέ και δεν προετοιμάστηκε, ούτε προετοίμασε για τη ρήξη που σχεδόν αναπόφευκτα θα προκαλούσε η διεκδίκηση διακοπής της μνημονιακής πορείας ή θα καθιστούσε ενδεχομένως απαραίτητη η προσπάθεια σωτηρίας της χώρας.

Σήμερα, η κυβέρνησή του και ο ίδιος προσωπικά, είναι δέσμιοι, όσο ποτέ άλλοτε, των δυνάμεων που τους «ξεγέλασαν», ή, για να είμαστε ακριβέστεροι, τους βοήθησαν να «ξεγελαστούν». Γι’ αυτό και δημόσια ευχαριστεί την κυβέρνηση των ΗΠΑ ο αντιπρόεδρος Γιάννης Δραγασάκης.

Ο Τσίπρας ως όπλο του Μνημονίου 

Μέσα σε μια ατμόσφαιρα που θυμίζει Δίκη του Κάφκα, ο ίδιος ο Τσίπρας έγινε τώρα το πιο μεγάλο επιχείρημα εναντίον του ελληνικού λαού. Είναι σαν να βάζεις το 1940 τον Ιωάννη Μεταξά, μετά το ‘Όχι και κανένα μήνα πολέμου, να υπογράφει τη συνθηκολόγηση και να εξηγεί το αδύνατο και καταστροφικό της «ρήξης» με τον Μουσσολίνι. Τι θα γινόταν στο μέτωπο μετά από τέτοιες δηλώσεις και πράξεις;

Το σήμα που «εκπέμπει» ο Τσίπρας, δηλαδή οι επικοινωνιακοί του σύμβουλοι, είναι:
«Κοιτάξτε το παληκάρι. Πάλευε έξη μήνες, έκανε ότι μπορούσε. Είναι δυνατόν αυτό το γελαστό νέο παιδί, στο οποίο εσείς οι ίδιοι πιστέψατε, υποστηρίξατε, ψηφίσατε να σας ξεγέλασε τόσο πολύ; Είναι δυνατόν να είναι «προδότης», αυτός, ο αριστερός; Είναι δυνατόν να την πατήσατε τόσο άσχημα; ‘Όχι. Αν δεν μπόρεσε ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ να το κάνουν, να απαλλάξουν τη χώρα από τα δεσμά της, σημαίνει ότι κανείς δεν μπορεί να το κάνει. Θα ήταν απλώς καταστροφή αν κάποιος άλλος δοκίμαζε. ‘Αρα, πρέπει να σκύψουμε το κεφάλι και να δεχτούμε ότι μας υπαγορεύουν οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί, προσπαθώντας να τα κάνουμε όσο καλύτερα μπορούμε».

Επικουρικά, αφήνεται να εννοηθεί ότι με το ζόρι κάθεται στην εξουσία, ίσα-ίσα να μας σώσει, να κάνει πιο ήπιες τις … βλαβερές συνέπειες της συμφωνίας που ο ίδιος συνομολόγησε! ‘Ότι προτιμάει δηλαδή, κατά βάση, αντί να κάθεται στου Μαξίμου μιλώντας με τον Ολλάντ και τη Μέρκελ, να επιστρέψει στις λαϊκές ταβέρνες του Γαλατσίου (ή έστω στα κέντρα της Εκάλης) και να υφίσταται, το υπόλοιπο της ζωής του, το μίσος ή την περιφρόνηση μιας όχι ευκαταφρόνητης μερίδας του ελληνικού λαού – γιατί βέβαια όλα τα όνειρα, και τα καλά και τα κακά έχουν ένα τέλος και κάποτε όλοι συνέρχονται από το σοκ, όσο βαρύ κι αν είναι. (Στον ίδιο, οι μοιραίοι φίλοι και σύμβουλοι που εμπιστεύτηκε του λένε ότι πρέπει να συνεχίσει στο τιμόνι, ότι είναι κάτι μεταξύ Μιτεράν και Ντε Γκωλ. ‘Οτι είναι ο νέος «Ανδρέας Παπανδρέου», λες και είναι δυνατόν, ότι γνώμη να έχει κανείς για τον Ανδρέα και το ΠΑΣΟΚ και τον τεράστιο ρόλο που έπαιξαν, καλό και κακό στην Ελλάδα, να τους ανάγει, απλά και μόνο, σε μια συλλογή κόλπων και επιτυχημένων εξαπατήσεων!).

Ακόμα κι αν ο φουκαράς ‘Ελληνας πολίτης, που δέχεται αλλεπάλληλους πολιτικούς και επικοινωνιακούς βομβαρδισμούς, προτού δεχτεί τα οικονομικά πυρά του Τρίτου και φαρμακερού Μνημονίου, δεν τα πιστέψει όλα αυτά, τι συμπέρασμα θα βγάλει; ‘Όλα είναι «παιγμένα», δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, άρα ας κυττάξω πως θα επιβιώσω, δεν έχει καν νόημα να ψηφίσω, άντε το πολύ πολύ να πάω να ρίξω ψήφο στον Λεβέντη, που ξαφνικά έγινε ο αγαπημένος των ολιγαρχικών media. Και επειδή η «αυτοκρατορία» είναι πανταχού παρούσα και τα πάντα πληρούσα, πιθανώς εδρεύουσα σε αθηναϊκό ξενοδοχείο, μας ακούει και αντιδρά στο παραμικρό συμβάν. Ρίξανε στο διαδίκτυο και την εσφαλμένη πληροφορία ότι οι εκλογές είναι άκυρες αν συμμετάσχει κάτω του 50% για να φουσκώσουν την αποχή.

Επικοινωνία στην εποχή του ολοκληρωτισμού 

Το επικοινωνιακό σήμα του Τσίπρα και η όλη χρήση του ανδρός ως του ισχυρότερου όπλου εναντίον της ίδιας της παράταξής του και του έθνους του, είναι ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της πολιτικής τεχνολογίας όλων των εποχών. Αυτά, σημειωτέον, δεν μπορούν να τα φτιάξουν ούτε ‘Ελληνες εξ Ελλάδος επικοινωνιολόγοι, ούτε «στρατηγοί» τύπου Φλαμπουράρη και Δραγασάκη. Προφανώς έχουμε πιθανότατα εδώ τους ίδιους συγγραφείς του Καστελόριζου, του διαγγέλματος Αναστασιάδη στην Κύπρο και ορισμένων ομιλιών Σαμαρά.

Είναι πολύ επιτυχείς, πρέπει να το αναγνωρίσουμε. Την ημέρα που ο Τσίπρας γύρισε από τις Βρυξέλλες έχοντας συνθηκολογήσει και έδωσε συνέντευξη στην ΕΡΤ, η κόρη μιας γνωστής μου την πήρε τηλέφωνο και της είπε: «Μαμά με έπεισε. Ξέρω ότι κάνω λάθος. Σε πήρα να μου εξηγήσεις γιατί κάνω λάθος»!

Το κεντρικό «στρατήγημα» της επικοινωνίας Τσίπρα στηρίζεται στο να βάλει το ασυνείδητο των πολιτών ενώπιων του εξής διλήμματος: «Προτιμάτε να διατηρήσετε ζωντανή την ελπίδα σας ή προτιμάτε να βυθιστείτε στην απελπισία». (Αυτό βέβαια χρειάζεται για να λειτουργήσει απουσία αξιόπιστης εναλλακτικής λύσης, και αυτός ήταν ένας από τους λόγους που οι εκλογές έπρεπε να γίνουν γρήγορα, προτού επιχειρήσουν τυχόν οι αντιμνημονιακοί τη συγκρότηση κάπως αξιόπιστου εναλλακτικού πόλου και προτού προλάβουν να γίνουν αισθητές οι συνέπειες της συνθηκολόγησης. Παρεμπιπτόντως, αν ο Τσίπρας πίστευε ότι θα πάρει ικανοποιητική ρύθμιση για το χρέος γιατί δεν περίμενε να κάνει μετά τις εκλογές;)

‘Ένα υποπαράγωγο αυτού του διλήμματος είναι το «ευρώ ή δραχμή;». Το ασυνείδητο του πολίτη μεταφράζει αμέσως το δίλημμα σε «συμμετοχή σε ένα ισχυρό αν και πολύ σκληρό ευρωπαϊκό κλαμπ ή επιστροφή σε ένα χρεωκοπημένο κράτος». Χρειάζεται πολύ τέχνη και πολύ δουλειά από τους αντιπάλους της άποψης αυτής.

Η χρησιμοποιούμενη μέθοδος επιδιώκει να ενεργοποιήσει τον κλασικό αγχολυτικό μηχανισμό του ανθρώπου, που τον κάνει να ξυπνάει όταν βλέπει εφιάλτες. Οι εφιάλτες όμως των Ελλήνων είναι στην εξωτερική πραγματικότητα, όχι στο μυαλό τους. Είναι τέτοιο το σοκ που έχουν υποστεί, είναι τέτοια η έκταση της πανωλεθρίας και της προδοσίας, που δεν θέλουν να την αντιμετωπίσουν διανοητικά και δεν μπορούν να την αντιμετωπίσουν συναισθηματικά. Πολύ περισσότερο δεν μπορούν να αντιδράσουν. Σε τέτοιες περιπτώσεις, οι άνθρωποι συχνά καταφεύγουν στην τακτική της στρουθοκαμήλου, απωθούν δηλαδή την πραγματικότητα. Κοροϊδεύουν τον εαυτό τους για να μην τρελλαθούν.

Το ίδιο κόλπο βασικά χρησιμοποιούν στις διαφημιστικές τους καμπάνιες οι πιο έξυπνες καπνοβιομηχανίες. Χρησιμοποιούν τις προειδοποιήσεις για τις βλαβερές συνέπειες του καπνού για να σπρώξουν στο κάπνισμα. ‘Ολοι οι καπνιστές ξέρουν ότι, πίσω από τα χαμόγελα των καπνιστών στις διαφημίσεις, υπάρχει πιθανότατα ο ‘Αγιος Σάββας και το νεκροταφείο. Το πρώτο που θα κάνουν αν πάει να τους περάσει σοβαρά από το μυαλό μια τέτοια ιδέα είναι βέβαια να τη διώξουν και να ανάψουν τσιγάρο.

Αυτός είναι ο βασικός ψυχικός μηχανισμός που προκαλεί και συντηρεί αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές στον άνθρωπο, όπως το σύνδρομο της Στοκχόλμης, οι εξαρτήσεις από ουσίες, η «παθητική αυτοκτονία» σε ακραίες περιπτώσεις, η έλξη της πόρνης προς τον εκμεταλλευτή της και των Ελλήνων προς τα κόμματά τους!

‘Εχουμε γίνει εμείς οι ‘Ελληνες τα ποντίκια σε ένα μεγάλο πείραμα στην ευρωπαϊκή ιστορία, πως να πείσουν δηλαδή ένα ολόκληρο έθνος να αυτοκτονήσει από μόνο του, γιατί περί αυτού πρόκειται.

Αν αυτή είναι χοντρικά η μέθοδος ψυχολογικού πολέμου, πως μπορούμε να αντιδράσουμε, ποιες πολιτικές ή άλλες πρωτοβουλίες μπορούν να βοηθήσουν; Ποιο είναι το αντίδοτο; Μερικές σκέψεις μας θα μοιραστούμε με τους αναγνώστες σε επόμενο άρθρο.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Είναι απίστευτος. Επτά ολόκληρους μήνες πρωθυπούργευε εξαπατώντας και κοροϊδεύοντας, για να εμφανιστεί χθες και να δηλώσει απλώς… πεφτοσυννεφάκιας…

Του Κ. Κυριακόπουλου

Είναι αξιοθρήνητος. Είναι άλλωστε ο πρώτος πολιτικός αρχηγός που διετέλεσε και πρωθυπουργός της χώρας, ο οποίος επιχειρεί να αντικαταστήσει τους πολιτικούς όρους με τους οποίους οφείλει να αξιολογεί η κοινωνία το έργο του, με την κακομοιριά του δυστυχή που θα πρέπει να τον λυπηθούν για όσα πέρασε, να τον κατανοήσουν και φυσικά να τον ξαναψηφίσουν.

Πρωτίστως όμως την ιδιότητα που διεκδικεί επάξια, είναι αυτή του αδίστακτου πολιτικού απατεώνα. Του ύπουλου πεμπτοφαλαγγίτη ο οποίος μετά από τη βρώμικη αποστολή την οποία εξετέλεσε σε βάρος της ίδιας του της πατρίδας, επιχειρεί τώρα να διεμβολίσει την ίδια την πεμπτουσία της πολιτικής συλλογιστικής, με βάση την οποία πρέπει να κρίνονται οι πολιτικοί, οι επιλογές τους, η στρατηγική τους στόχευση και οι πολιτικοί τους χειρισμοί.

Από κανένα απολύτως σύννεφο δεν έπεσε ο πολιτικός αγύρτης που καπηλεύτηκε την αριστερή ταυτότητα, τα οράματα και τις ελπίδες των αφελών, που επένδυσαν τα όνειρά τους σ αυτό το χαμογελαστό κατασκεύασμα του πολιτικού εργαστηρίου.

Η μήτρα του «αριστερού» δωσιλογισμού του, δεν ήταν οι εκβιασμοί στους οποίους "αναγκάστηκε" να ενδώσει για να σώσει την πατρίδα του από την καταστροφή, αλλά η αρρωστημένη όσο και επικίνδυνη εμμονή στην...

ευρωλαγνεία του. Μια ευρωλαγνεία απόλυτα συνυφασμένη με το ευρωκομμουνιστικό ιδεολόγημα που ανέκαθεν τροφοδοτούσε τον πολιτικό σαλταδορισμό της παραδοσιακής σοσιαλδημοκρατίας στην Ευρώπη.

Και αυτό δεν είναι το συννεφάκι του απατημένου και πλανημένου πολιτικού, αλλά το επικίνδυνο νεφέλωμα ενός συνειδητού αποστάτη από την ιδεολογία της Αριστεράς, που εξ αιτίας αυτού του λόγου, ενσωματώνει μέσα του το επικίνδυνο γονίδιο του Τσιριμωκισμού σε όλο του το μεγαλείο.

Και από αυτό το νεφέλωμα όχι μονάχα δεν κατάφερε να αποδράσει… Όχι μονάχα δεν βρήκε τη δύναμη να το αποκηρύξει μετά τον απόλυτο προσωπικό και πολιτικό του εξευτελισμό… Αλλά παραμένει αμετανόητα πρόθυμος να συνεχίσει να το υπηρετεί, και ας του στέρησαν τη δυνατότητα ακόμη και επικοινωνιακά να το εξωραΐσει, οι πολιτικές συμμορίες μιας Ευρώπης που εκφασίζεται, και οδηγεί στην άβυσσο τους ίδιους της τους λαούς.

Όχι… Ο Τσίπρας, το πολιτικό τσίρκο που ακούει στο όνομα ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και ολόκληρος ο συρφετός που στήριξε το κυβερνητικό του έργο ανεξάρτητα από τις όψιμες διαφοροποιήσεις του και ο οποίος εμφορείται από την επικίνδυνη νεοταξίτικη αντίληψη της ευρωκομμουνιστικής ευρωλαγνείας, δεν είναι η ελπίδα των αδικημένων αλλά η πέμπτη φάλαγγα, που βρίσκεται στην πιο βρώμικη διατεταγμένη υπηρεσία όλων των εποχών.

Η στήριξη που προσέφεραν απλόχερα στις στρατηγικές του επιλογές, τόσο οι Φιλιππινέζες του παλαιού δικομματισμού, όσο και τα αναπαλαιωμένα νεοταξίτικα ξεροπόταμα του Σταύρακα και των λοιπών, δεν ήταν μια συγκυριακή επιλογή, αλλά υπαγορευμένη πολιτική στάση, που την επέβαλαν οι χορογράφοι του «ελληνικού» πειράματος.

Η αφελής και ευκολόπιστη Ελληνική κοινωνία, που συνεχίζει να συμπεριφέρεται ως άβουλη κρεατόμαζα στο εκλογικό παιχνίδι, θα πληρώσει βαρύτατο τίμημα της πολιτικής της ανωριμότητας, ιδιαίτερα αυτή την περίοδο όπου όλα δείχνουν πως το κεφάλαιο «ΕΘΝΙΚΕΣ ΤΡΑΓΩΔΙΕΣ», ανοίγει αποφασιστικά, με όλα τα εθνικά θέματα ανοικτά στο γεωπολιτικό τραπέζι των χορογράφων.

Πηγή Νέο Ελληνικό Φόρουμ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


  • Σε πολλαπλούς κινδύνους πλέον τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου
  • Χωρίς σύνορα η χώρα υποδέχεται λαθρομετανάστες εκθέτοντας σε σοβαρούς υγειονομικούς κινδύνους τους κατοίκους των νησιών
  • Η Τουρκία εκμεταλλεύεται το χάος στην Ελλάδα και ετοιμάζεται να κλέψει από τον ελληνικό τουρισμό
Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ
«Η κατάσταση είναι τραγική. Έρχονται ολοένα και περισσότεροι στο νησί. Και δεν είναι μόνο ο αριθμός και η ταυτότητά τους ή η πιθανότητα να είναι τζιχαντιστές, είναι το ότι οικογένειες με γυναίκες και παιδιά και μωρά στην αγκαλιά τους, ταλαιπωρούνται σε αφάνταστο βαθμό κάτω από τον ήλιο. Ψάχνουν να βρούνε μία σκιά για να καθίσουν. Αλλά ενώ θέλουμε δεν τολμάμε να τους πλησιάσουμε, επειδή υπάρχει ο φόβος τις ασθένειες. Ήδη, από όσα πολύ καλά γνωρίζω, αρκετοί λιμενικοί είναι θετικοί σε μαντού…! Εδώ , στην Χίο, κοντεύουμε να γίνουμε Μυτιλήνη…
Αυτά τα λόγια απελπισίας, ανθρωπιάς και αγωνίας, ανήκουν σε μία κάτοικο της Χίου. Λυπάται, αγωνιά και φοβάται. Και το κράτος έχει μόνο μία μέριμνα. Να μετακινήσει αυτούς τους (έτσι κι αλλιώς) ταλαιπωρημένους ανθρώπους που συνεχίζουν να αποβιβάζονται τόσο στη Χίο, όσο και στη Μυτιλήνη και στα άλλα νησιά (μικρά ή μεγάλα) του ανατολικού Αιγαίου.

Αν και μέχρι στιγμής έχουν επισημανθεί επαρκώς οι κίνδυνοι ασφάλειας της χώρας, από αυτό το πρωτόγνωρο τεράστιο κύμα εισόδου λαθρομεταναστών, αν και έχουν πιστοποιηθεί είσοδοι και διελεύσεις τζιχαντιστών, κανείς δεν ασχολήθηκε σε επαρκή βαθμό με την υγειονομική βόμβα (παράλληλη με την βόμβα ασφάλειας) που αυτή τη στιγμή υπάρχει στα ελληνικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Κανείς δεν γνωρίζει όχι μόνο από πού έρχονται όλοι αυτοί οι λαθρομετανάστες (οι διακινητές τους επιβάλουν να καταστρέφουν τα έγγραφα ταυτότητάς τους), αλλά, επιπλέον, κανείς δεν είναι σε θέση να γνωρίζει τις πιθανές ασθένειες που μπορεί να μεταφέρουν. Ασθένειες που απειλούν την υγεία των κατοίκων των νησιών και που μπορούν οποιαδήποτε στιγμή να πάρουν ενδημική μορφή και να απειλήσουν τις τοπικές οικονομίες μέσα από μία άμεση εκκένωση των νησιών από τους τουρίστες.

Η Μυτιλήνη κύριος στόχος εισόδου

Με συνεχώς αυξανόμενους ρυθμούς γίνονται πλέον οι είσοδοι των λαθρομεταναστών στη Μυτιλήνη. Κανείς δεν φαίνεται να εμποδίζει την είσοδό τους και μάλιστα από περιοχές που κρίνονται ιδιαίτερης σπουδαιότητας από στρατιωτικής απόψεως. Κι αυτό, επειδή, οι διακινητές επιλέγουν πλέον τον συντομότερο δρόμο για να εκμεταλλευτούν όσο το δυνατόν περισσότερο τον καλό καιρό και να πραγματοποιήσουν όσο το δυνατόν περισσότερα δρομολόγια.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το σήμερα (28/8/2015) μεσημέρι, σε ένα συγκεκριμένο σημείο μέσα σε μία μόλις ώρα έγιναν 25 «αφίξεις» από βάρκες γεμάτες με λαθρομετανάστες (η κάθε βάρκα είχε περίπου 50 άτομα)!

Ήδη, στο νησί βρίσκονται περίπου 15.000 λαθρομετανάστες και έχει δημιουργηθεί το αδιαχώρητο, ενώ οι αρχές ανησυχούν για τυχόν εκτεταμένα επεισόδια, αφού το άγχος και η αγωνία (των μετακινούμενων προσφύγων – λαθρομεταναστών) σε συνδυασμό με τις έντονες καιρικές συνθήκες (πάρα πολύ ζέστη) μπορούν να πυροδοτήσουν καταστάσεις που πολύ δύσκολα θα μπορέσουν να ελεγχθούν από την Αστυνομία και το Λιμενικό. Τα ήδη καταγεγραμμένα ήπιας έντασης επεισόδια μπορούν ανά πάσα στιγμή να επαναληφθούν με μεγαλύτερη ένταση, ακόμη και με εκδηλώσεις επιθέσεων κατά κατοίκων των νησιών...




Στήνεται σκηνικό Μυτιλήνης και στη Χίο
Οργανωμένη διαμαρτυρία λαθρομεταναστών στη Χίο


Την έντονη ανησυχία των αρχών του νησιού προκαλεί η πρώτη οργανωμένη διαμαρτυρία μεταναστών στη Χίο που το μεσημέρι της Πέμπτης πήρε τη μορφή αποκλεισμού της λιμενικής ζώνης με καθιστική διαμαρτυρία αλλά και συνθήματα για άμεση παροχή εισιτηρίων προς Πειραιά ή Καβάλα.

Περί τα 150 άτομα μη αντέχοντας την πολύωρη αναμονή εκδήλωσαν την αγανάκτησή τους κλείνοντας την παραλιακή ζώνη στο ύψος της οδού Νεωρίων. Αιτία στάθηκε η ανυπαρξία εισιτηρίων αφού οι μεγάλες μεταναστευτικές ροές των τελευταίων ημερών δεν βρίσκουν διέξοδο προς τον Πειραιά καθώς συμπίπτουν με το κύμα επιστροφής των αδειούχων του Αυγούστου.

Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι στη γραμμή Χίου- Πειραιά υπήρχαν μόλις 50 διαθέσιμα εισιτήρια κι αυτά τα περισσότερα προέρχονταν από ακυρώσεις.

Όλα αυτά την ώρα που το Υπουργείο Ναυτιλίας αγνοεί το γεγονός ότι η Χίος αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη πύλη εισόδου μεταναστών σε όλο το Αιγαίο, παρακάμπτοντάς την από τον δρομολογιακό χάρτη του «Ελευθέριος Βενιζέλος», παρά τα συνεχή αιτήματα των αρχών του νησιού για προσέγγιση του πλοίου στον Κεντρικό Λιμένα Χίου.

Στα υπόλοιπα νησιά του ανατολικού Αιγαίου η κατάσταση δεν είναι διαφορετική. Αν και τα δρομολόγια του "Ελευθέριος Βενιζέλος" έχουν βοηθήσει αρκετά στην απομάκρυνση λαθρομεταναστών και στην εκτόνωση των καταγεγραμμένων εντάσεων, οι αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες παρακολουθούν με ιδιαίτερο προβληματισμό την συνεχόμενη ροή των μεταναστευτικών πληθυσμών και διατηρούν ανησυχίες για πιθανή επανάληψη εκτρόπων, κυρίως με τους κατοίκους των νησιών.



Η Τουρκία μετατρέπει τον Τσεσμέ σε αφορολόγητη ζώνη

Κι ενώ τα ελληνικά νησιά πλήττονται από την λαθρομετανάστευση, αλλά και από την επικείμενη αύξηση της φορολογίας στο 23%, η Τουρκία δείχνει να αντιλαμβάνεται πως της δίνεται μία μοναδική ευκαιρία για να εκμεταλλευθεί τα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα και να «κλέψει» ένα κομμάτι από την ελληνική τουριστική «πίτα».

Η Τουρκία δημιουργεί στα τουρκικά παράλια “Αφορολόγητες Τουριστικές Ζώνες”, όπου μαρίνες, ξενοδοχεία, χώροι διασκέδασης, εμπορικά καταστήματα, εστιατόρια και άλλα καταστήματα θα έχουν μηδενική φορολογία, με στόχο την προσέλκυση ακόμα περισσότερων τουριστών, ειδικά από το χώρο της κρουαζιέρας και του yachting.

Το πρόγραμμα εξήγγειλε ο υπουργός Οικονομίας της Τουρκίας Nihat Zeybekci, με δηλώσεις του στην τουρκική εφημερίδα Habertürk. Στα σχέδια της κυβέρνησης είναι οι “Αφορολόγητες Τουριστικές Ζώνες” να δημιουργηθούν στο άμεσο μέλλον σε τουριστικά θέρετρα όπως η Κρήνη (Çeşme), που βρίσκεται απέναντι από τη Χίο, τα Δίδυμα (Didim) απέναντι από τη Σάμο, η Αλικαρνασσός (Bodrum) απέναντι από την Κω, η Μαρμαρίδα (Marmaris), απέναντι από τη Ρόδο και άλλες περιοχές δυτικά της Αττάλειας (Antalya).

Τούρκος υπουργός ανέφερε ότι με το σχέδιο αυτό θα τονωθεί ακόμα περισσότερο ο τουρισμός στην Τουρκία, λέγοντας ότι και η Ελλάδα έχει κάνει κάτι ανάλογο με διαφορετική concept. Ήδη βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο η σχετική συνεργασία με τα υπουργεία Οικονομικών, Τουρισμού και Δασών, για την ταχεία υλοποίηση του συγκεκριμένου προγράμματος, το οποίο θα αποτελέσει πηγή πλούτου για την Τουρκία.

Σε αυτό που παρουσιάζεται να είναι μια τουριστική έκδοση ζωνών Duty Free, ο τουρίστας δε θα πατά ουσιαστικά σε τουρκικό έδαφος, κάτι που μειώνει τη γαρφειοκρατία.

Ο Zeybekci δήλωσε ότι το δημόσιο θα καθορίσει τη ζώνη, κατόπιν θα το αναθέσει σε ιδιωτικούς φορείς, οι οποίοι θα επενδύσουν στη ζώνη και στη συνέχεια να αναλάβουν τα δικαιώματα διαχείρισης και λειτουργίας. “Θα πραγματοποιηθεί μικρό ποσοστό κατασκευών και όλα θα γίνουν στο πλαίσιο ενός συγκεκριμένου σχεδίου” δήλωσε ο Zeybekci. “Θα υπάρξει μηδενικός φόρος για ψώνια και διαμονή” τόνισε ο υπουργός, προσθέτοντας ότι όσοι εργάζονται εκεί θα έχουν το ίδιο πλεονέκτημα. Εν τω μεταξύ, οι Τούρκοι πολίτες θα εισέρχονται στη ζώνη σαν να ήταν οποιαδήποτε άλλη χώρα του εξωτερικού, θα είναι υποχρεωμένοι να προσκομίζουν το διαβατήριό τους και να υπόκεινται σε τελωνειακούς δασμούς.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η γεωγραφική απόσταση που χωρίζει την Ελλάδα από τη βόρεια Λιβύη δεν είναι μεγάλη – μερικά εκατοντάδες χιλιόμετρα. Ωστόσο, η έκθεση της Αθήνας στον εμφύλιο πόλεμο που μαίνεται στην περιοχή ήταν περιορισμένη.

Όπως αναφέρει το Al Jazeera, η βοήθεια της Ελλάδας περιορίστηκε στην υποδοχή κάποιων μεταναστών από τη Λιβύη (που έστειλαν στα μέρη μας λαθρέμποροι μέσω Κρήτης), ενώ η εμπλοκή της έφτασε μόνο μέχρι το βομβαρδισμό ενός ελληνικού δεξαμενόπλοιου που ήταν αγκυροβολημένο στο λιμάνι της Λιβύης. Τώρα, δεκάδες χιλιάδες Σύροι εισρέουν στην Ευρώπη μέσω της Ελλάδας.

«Αυτό έχει προκαλέσει εθνικό πανικό και πολλά σκανδαλοθηρικά ΜΜΕ έχουν επικεντρωθεί στο κίνδυνο ότι μέσα στους μετανάστες ενδέχεται να υπάρχουν και τζιχαντιστές που θα προσπαθήσουν να καταλήξουν στην Κρήτη – εκεί όπου βρίσκεται μια βάση «κλειδί» του ΝΑΤΟ. Αυτοί οι φόβοι οδήγησαν την ΕΕ -εν μέσω έντονων επικρίσεων- να σχεδιάσει μια στρατιωτική εκστρατεία», αναφέρει το άρθρο που υπογράφει ο δημοσιογράφος Ιάσων Αθανασιάδης.

Λίγα κοινά στοιχεία

Στη συνέχεια, γίνεται μια ιστορική, κοινωνική και πολιτική σύγκριση ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Λιβύη, στην οποία καταδεικνύεται η διαφορετικότητά τους. Ωστόσο, υπάρχει και μια σειρά από κοινωνικές και ιστορικές ομοιότητες που συνέβαλαν στη διαμόρφωση των πολιτισμών τους. Η θρησκεία, το αίσθημα υπεροψίας και η γλώσσα είναι κάποια από αυτά που διαμόρφωσαν τους δύο λαούς. Παράλληλα, ήταν χώρες που δέχθηκαν ξένες επεμβάσεις που τους απελευθέρωσαν από αυταρχικά καθεστώτα, καλλιεργήθηκε μια κατάσταση στην οποία λειτούργησαν ως ''ευνοημένα παιδιά'', ενώ η μελλοντική ανάπτυξή τους εμφανίζεται καχεκτική.

Παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι καθόλα ορθόδοξη χώρα και η Λιβύη μια σουνιστική μουσουλμανική χώρα και στις δύο περιπτώσεις η θρησκευτικότητα είναι ισχυρή με αποτέλεσμα να διαμορφώνει κοινωνικά μοτίβα που εμποδίζουν τη συμμετοχή σε μια δυτικού τύπου νεωτερικότητα.

Το 2011 που η Ελλάδα έμπαινε στη δίνη της οικονομικής κρίσης, η Λιβύη με τη βοήθεια του ΝΑΤΟ απελευθερωνόταν από ένα δικτατορικό καθεστώς κάτι που έδωσε την ελπίδα στη χώρα ότι θα καταφέρει να διαμορφώσει μια δυτικού τύπου συνταγματική δημοκρατία.

Ωστόσο, αμφότερες οι χώρες το μόνο που κατάφεραν ήταν να προωθήσουν ανεύθυνες και δημοσιονομικά σπάταλες πολιτικές και κάποια συστήματα πατρωνίας. Στην περίπτωση της Λιβύης, οι πολιτοφύλακες πήραν την εξουσία στα χέρια τους και βύθισαν τη χώρα στο χάος.

Από τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου, έως τους δύο παγκόσμιους πολέμους, οι ιστορικές συνθήκες έχουν φέρει τις δύο χώρες πολύ κοντά. Στην παρούσα συγκυρία, η οικονομική ανάπτυξη δέχεται την επίθεση των πολιτιστικών εντάσεων έτσι όπως εκδηλώνονται στην Ουκρανία ή τα Βαλκάνια, ενώ δεν είναι αμελητέα η άνοδος των εθνικιστικών κομμάτων σε όλη την Ευρώπη.

Δεν είναι τυχαίο ότι πολύ πρόσφατα ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλντ Τουσκ, έκανε λόγο ανοιχτά για τους κινδύνους ιδεολογικής ή πολιτικής μετάδοσης της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα.

Το άρθρο σημειώνει πως το κύμα των μεταναστών και το χάος που προκαλείται, απειλεί να κατακλύσει την Ελλάδα. Από την άλλη, η Λιβύη έχει να ασχοληθεί και με τον τουρκικό παράγοντα και την παρέβασή του στη Συρία. Κάτι που μπορεί να εντείνει το μεταναστευτικό πρόβλημα σε όλο το Αιγαίο.

Η Λιβύη είναι μόνο ένα κομμάτι του παζλ της ευρύτερης αποσταθεροποίησης στην περιοχή, αλλά είναι και ένα προειδοποιητικό σημάδι για την βόρεια γείτονά της, την Ελλάδα, που κινδυνεύει να γίνει το πρώτο αποτυχημένο ευρωπαϊκό κράτος.

Πηγή iefimerida


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Τουρκία "ροκανίζει" τα ελληνικά χωρικά ύδατα, χωρίς καμία αντίδραση από την ελληνική κυβέρνηση...
Με τη συνοδεία τουρκικών ακταιωρών τα επαγγελματικά σκάφη των γειτόνων μας ψαρεύουν μαζικά πλέον και σε αποστάσεις μικρότερες ακόμη και των 500 μέτρων από τις ελληνικές ακτές

Γράφει ο Μανόλης Γαλάνης

Κραυγή αγωνίας από τους ψαράδες των νησιών του Αιγαίου για την εισβολή ολόκληρου του τουρκικού αλιευτικού στόλου στα ελληνικά χωρικά ύδατα, καθώς οι τούρκοι εκμεταλλεύονται το γεγονός ότι οι λιμενικές αρχές της χώρας μας έχουν ρίξει το επιχειρησιακό τους βάρος στην αντιμετώπιση του πρωτοφανούς μεταναστευτικού κύματος που σαρώνει ιδιαίτερα τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου και κλιμακώνεται λαμβάνοντας διαστάσεις οικονομικής και εθνικής απειλής.

Με συνοδεία τουρκικών ακταιωρών, τα επαγγελματικά σκάφη των γειτόνων μας ψαρεύουν μαζικά πλέον σε απόσταση μικρότερη ακόμη και των 500 μέτρων από τις ελληνικές ακτές, αφού το διάστημα αυτό το Λιμενικό έχει επιφορτιστεί αποκλειστικά με τον έλεγχο και την διαχείριση των εξ ανατολών μεταναστευτικών ροών. Πρόκειται για την κορύφωση ενός φαινομένου που διαδραματίζεται όλα αυτά τα χρόνια στο Αιγαίο και έχει γίνει ευρέως γνωστό ως «η μάχη της τσιπούρας», ιδιαίτερα στη θαλάσσια περιοχή των Ιμίων, με τους Τούρκους να επιχειρούν συστηματικά να ρίχνουν τα δίχτυα τους παράνομα σε ελληνικά νερά και τους Έλληνες λιμενικούς να προσπαθούν απλά να τους απωθήσουν!

Τα νέα δεδομένα, στη μάχη του ψαριού στο Αιγαίο, φέρνουν σε δυσχερέστατη θέση τους Έλληνες επαγγελματίες ψαράδες, ωθώντας τους σε οικονομικό στραγγαλισμό, δεδομένου ότι οι Τούρκοι συνάδελφοί τους σαρώνουν κυριολεκτικά το απόθεμα των ψαριών που βρίσκεται στην ελληνική πλευρά. Επιπλέον, η ανεξέλεγκτη δράση των τουρκικών σκαφών στα ελληνικά χωρικά ύδατα έχει ως αποτέλεσμα την πρόκληση εκτεταμένων καταστροφών στα δίχτυα που έχουν ρίξει οι Έλληνες ψαράδες, με αποτέλεσμα να καλούνται να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για να αποκαταστήσουν τις φθορές.

Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του τι συμβαίνει στο Αιγαίο και το «καθεστώς» που αργά αλλά σταθερά επιβάλουν οι τούρκοι που «ροκανίζουν» τα ελληνικά χωρικά ύδατα (και όχι απλά τα ψάρια του Αιγαίο) είναι όσα καταγγέλλει ο Κώστας Σαρούκος, πρόεδρος της Ένωσης Αλιέων Μέσης και Παράκτιας Αλιείας Καλύμνου, «Ο Ποσειδώνας».
«Η κατάσταση είναι ανεξέλεγκτη. Οι τούρκοι έχουν αποθρασυνθεί τελείως. Όπως τους βλέπουμε είναι ικανοί να ψαρεύουν ακόμα και πάνω στα νησιά μας. Δεν μας υπολογίζουν καθόλου πια».
Όπως σημειώνει χαρακτηριστικά ο κ. Σαρούκος, «προχθές, οι τουρκικές μηχανότρατες ψάρευαν στο Πυθαγόρειο της Σάμου και την ίδια ώρα οι τούρκοι με τις μηχανότρατές τους είχαν ζώσει το Φαρμακονήσι».
Η εικόνα αυτή παρατηρείται σε όλα τα νησιά του Αιγαίο, μέχρι την ακτογραμμή στον Έβρο, γεγονός που, εκτός από την προφανή οικονομική ζημιά για τους Έλληνες επαγγελματίες ψαράδες, έχει και προφανή εθνική διάσταση, με τον Καλύμνιο ψαρά να ξεσπά:
«Είναι ταπείνωση για εμάς να βλέπουμε τους τούρκους να ψαρεύουν δίπλα στα σπίτια μας ανενόχλητοι και να μην μπορούμε να κάνουμε τίποτε. Πρέπει να διαφυλάξουμε τα σύνορά μας και τα ψάρια μας».
Πηγή εφημ. «Πρώτο Θέμα»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Τι σημαίνει για την Ελλάδα μία τέτοια εξέλιξη;

Ο Ρώσος Πρόεδρος, Βλαντιμίρ Πούτιν, αποφάσισε να επέμβει αποφασιστικά και κυρίως στρατιωτικά στη Συρία αφού εκτός από την αποστολή οπλικών συστημάτων φέρεται να έχει δώσει εντολή για την κατασκευή δεύτερης και μεγαλύτερης ναυτικής βάσης στην παράκτια πόλη Jableh στη Συρία η οποία θα "στεγάσει" το ρωσικό στόλο Μεσογείου και θα προστεθεί στη ναυτική βάση της Ταρτούς!

Σύμφωνα με την αραβική εφημερίδα Al Quds Al-Arabi, η Δαμασκός ενημέρωσε τη Ρωσία σχετικά με την πρόθεση της να αποδεχτεί παλαιότερο αίτημα της Μόσχας για την κατασκευή δεύτερης ναυτικής βάσης στη Συρία, αναφέρει ρωσικό δημοσίευμα.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα η βάση θα κατασκευαστεί στη πόλη Jableh (η οποία βρίσκεται 60 χλμ από την Ταρτούς) και θα προστεθεί στη ναυτική βάση στη πόλη της Ταρτούς ενώ θα είναι πιο προηγμένη και σημαντική από αυτήν και θα είναι προς όφελος των Ρωσικών ΕΔ και υπέρ του Συριακού Στρατού

Ο Μ.Άσαντ τόνισε: "Για μας όταν μπορούμε να ενδυναμώσουμε την παρουσία αυτή στην περιοχή μας, τόσο το καλύτερο είναι για τη σταθερότητα επειδή η Ρωσία διαδραματίζει ένα σημαντικό ρόλο για τη σταθερότητα του κόσμου".

Με τη φράση αυτή επιβεβαίωσε την πρόθεση της Μόσχας για τη δημιουργία δεύτερης ναυτικής βάσης ενώ η Ρωσία δεσμεύεται εις βάθος σε μια στρατηγική συμμαχία με τη Δαμασκό και δεν θα αποδεχτεί την πτώση της κυβέρνησης της Συρίας κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες!

Η μόνη ναυτική βάση στις ακτές της Μεσογείου είναι στη Ταρτούς και σύμφωνα με τους ειδικούς αν και δεν είναι μεγάλη εντούτοις προσφέρει σημαντικές υπηρεσίες στο ρωσικό ναυτικό γιατί διασχίζει τη Μεσόγειο ενώ παρέχει ερευνητικές και λογιστικές υπηρεσίες προς όφελος του Συριακού Στρατού!

Τί θα σημάνει μια τέτοια εξέλιξη για την Ελλάδα; 
Πρόκειται για μία εξέλιξη ιδιαίτερα σημαντική λόγω της δυναμικής στρατιωτικής παρουσίας των Ρώσων στο Αιγαίο. Η Τουρκία θα «νιώσει» τη ρωσική ναυτική παρουσία κοντά στα σύνορα της.

Λογικά, κοντά στη συριακή βάση θα κατασκευαστεί και στρατιωτικό αεροδρόμιο, το οποίο θα χρησιμοποιείται από ρωσικά μαχητικά αεροσκάφη. Έτσι θα έχουμε και την παρουσία ρωσικών υπερσύγχρονων μαχητικών όπως τα SU-35S ή τα 5ης γενεάς Τ-50 PAK να πετούν στο διεθνή εναέριο χώρο στην Α.Μεσόγειο και στο Αιγαίο Πέλαγος!.

Άλλωστε, ο Ρώσος πρόεδρος ανακοίνωσε, στις 26 Ιουλίου, στην Ημέρα του Ναυτικού, το νέο Ρωσικό Ναυτικό Δόγμα 2015. Σύμφωνα με τον αναπληρωτή πρόεδρο της ρωσικής κυβέρνησης Ντμίτρι Ρογκόζιν, η ανάγκη αναθεώρησης του δόγματος βασίστηκε σε δύο παραμέτρους, στην "αλλαγή της διεθνούς κατάστασης" και στις προόδους που έχει σημειώσει το Ρωσικό Ναυτικό από το 2001 και εφεξής.

Βάσει νέου δόγματος 2015, το Ρωσικό Ναυτικό θα δράσει σε έξι περιοχές, στον Ατλαντικό, την Αρκτική, την Ανταρκτική, την Κασπία, τον Ινδικό και τον Ειρηνικό Ωκεανό. Στις περιοχές αυτές το Ναυτικό θα πρέπει να μπορεί να επιχειρεί, να μεταφέρει δυνάμεις, να εκτελεί επιστημονικές έρευνες και να βοηθά στην ανάπτυξη των φυσικών πόρων.

Ωστόσο, οι περιοχές στις οποίες θα ριχθεί το βάρος του Ρωσικού Ναυτικού είναι ο Ατλαντικός και η Αρκτική. Η εθνική, ρωσική ναυτική πολιτική θα ενισχυθεί από τις στρατηγικές και επιχειρησιακές μονάδες της Ρωσίας στη Βόρεια, Βαλτική και Μαύρη Θάλασσα και στον Ειρηνικό.

Ο Ρογκόζιν δήλωσε πως το βάρος ρίχνεται στον Ατλαντικό λόγω της επέκτασης του ΝΑΤΟ, της ανάγκης να ενταχθούν η Κριμαία και η ναυτική βάση της Σεβαστούπολης στη ρωσική οικονομία και η ανάπτυξη.

Ενώ τόνισε πως θα υπάρξει "επανεγκατάσταση" της μόνιμης ρωσικής ναυτικής παρουσίας στη Μεσόγειο προαναγγέλοντας ουσιαστικά εξελίξεις στο θέμα αυτό.

Μέχρι το 2020 η ναυτική στρατηγική – πυρηνική δύναμη, θα αναπτύξει τα υποβρύχια τέταρτης γενιάς της κλάσης Borey, διατηρώντας επιχειρησιακά τα υποβρύχια των κλάσεων Delta III/IV. Στη δεύτερη φάση θα αντικατασταθούν τα σκάφη της κλάσης Delta από υποβρύχια τέταρτης γενιάς και θα αρχίσει η ανάπτυξη νέων σκαφών με στόχο τη ναυπήγηση υποβρυχίων 5ης γενιάς στην τρίτη φάση.

Επίσης, σχεδιάζεται η δημιουργία μιας στρατηγικής δύναμης υποβρυχίων, μη πυρηνικής αποτροπής. Μεσοπρόθεσμα αυτό θα επιτευχθεί με τα υποβρύχια των υποβρυχίων των κλάσεων Yasen και Oscar. Στο μεταξύ θα προωθηθούν σχέδια για την ανάπτυξη νέων, αντίστοιχων σκαφών, ακόμα και μη επανδρωμένων.

Όσον αφορά τα πλοία επιφανείας, οι φρεγάτες της κλάσης Gorshkov και οι κορβέτες της κλάσης Steregushchy θα αποτελέσουν τον πυρήνα του στόλου, μεγάλης και μικρής ακτίνας δράσης, αντίστοιχα. Μεσοπρόθεσμα θα αναπτυχθεί μια νέα κλάση αντιτορπιλικών με αυξημένες δυνατότητες στον αντιαεροπορικό και αντιπυραυλικό αγώνα.

Η Τουρκία θα νιώσει την "καυτή" ανάσα της Ρωσίας που υλοποιεί το δόγμα για παγκόσμια προβολή ισχύος και κυριαρχία...

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Μενέλαος Τασιόπουλος

Περιγράφοντας όσα συνέβησαν στην κορύφωση των δραματικών διαπραγματεύσεων με τους Ευρωπαίους για τη συμφωνία της 14ης Ιουλίου, ο Γάλλος δημοσιογράφος της «Liberation» Ζαν Καρτεμέρ περιλαμβάνει ένα σχόλιο κοινοτικού αξιωματούχου για τον ΣΥΡΙΖΑ πολύ ενδιαφέρον. «Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ένα συνεκτικό κόμμα αλλά ένα άθροισμα κινημάτων με τάσεις, φράξιες και ρεύματα». Το κύριο ζήτημα που αναδεικνύει ο Γάλλος δημοσιογράφος είναι η αίσθηση που είχαν οι Ευρωπαίοι στο ανώτατο πολιτικό επίπεδο -Μέρκελ, Ολάντ, Μοσκοβισί, Γιούνκερ- για τον πρωθυπουργό κ. Τσίπρα, ότι είναι «πρώτος μεταξύ ίσων» ως προς το τι θα δέχεται και πού θα συμφωνεί με τους Ευρωπαίους και όχι ο μόνος που θα λάμβανε τις αποφάσεις. Μια τέτοια πραγματικότητα δεν είναι ασυνήθιστη για ένα τροτσκιστικού χαρακτήρα πολιτικό σχήμα της Αριστεράς όπως είναι ο ΣΥΡΙΖΑ.

Αναθεωρητές, παλαιοκομμουνιστές, ελευθεριακοί, μαοϊκοί, σοσιαλδημοκράτες είχαν βρει στέγη στο σχήμα της Αριστεράς που δεν δίστασε να δοκιμάσει την άσκηση της εξουσίας σε μια Ελλάδα σε κατάσταση χρεοκοπίας εντός ευρωζώνης. Το κύριο όμως ζήτημα για τον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ, κάτι που γνώριζαν πολύ καλά εξαρχής ο κ. Τσίπρας και το στενό περιβάλλον του των κ. Παππά, Φλαμπουράρη, Σκουρλέτη ή και Φίλη, ήταν ότι το συγκεκριμένο πολιτικό μόρφωμα, παρότι πέτυχε το 36% στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου, δεν απείχε δομικά παρά ελάχιστα από τον συνασπισμό συνιστωσών του 4% της εποχής Αλαβάνου.

Επιστρέφοντας από τις πρωτεύουσες της Ευρώπης με πολύ βαριές αποσκευές -το νέο τριετές πρόγραμμα δανειοδότησης της Ελλάδας ύψους 86 δισ. ευρώ αλλά με πολλά προαπαιτούμενα-, ο πρωθυπουργός και το επιτελείο του γνώριζαν ότι ο «αριστερός ΣΥΡΙΖΑ» που κέρδισε τις εκλογές πριν από επτά μήνες και επικύρωσε την πολιτική ηγεμονία του επικεφαλής του στο δημοψήφισμα του Ιουλίου δεν θα είχε ευρεία προοπτική στη συνοχή του. Γιατί, όπως ήταν φυσικό, η πιο ριζοσπαστική τάση, αυτή που συγκροτούνταν ως Αριστερή Πλατφόρμα υπό τους κ. Λαφαζάνη και Στρατούλη, θα αρνούνταν την προσαρμογή από το περίφημο Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης στην ψήφιση ενός Μνημονίου 3, που λειτουργεί μάλιστα και σαν «σκούπα», με μέτρα που οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις του «παλαιοκομματισμού και του ευρωπαϊκού μονοδρόμου» δεν είχαν τολμήσει να εφαρμόσουν. Η ψηφοφορία στο ελληνικό Κοινοβούλιο υπό συνθήκες ασφυκτικής πίεσης από τη συγκυρία επιβεβαίωσε την εκτίμηση αυτή. Πάνω από 45 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ αρνήθηκαν να υπερψηφίσουν, με τον κ. Τσίπρα να μένει με λιγότερους από 120 βουλευτές, εξαρτημένος από τις ψήφους της αντιπολίτευσης.

Η στρατηγική της ηγεσίας ήταν τότε γρήγορες εκλογές, προκειμένου με λίστα να αντικατασταθούν οι βουλευτές της Πλατφόρμας από άλλους, και η επιβεβαίωση μιας θητείας τετραετίας, με νέα νίκη σε τάχιστο χρόνο. Το πλεονέκτημα επίσης μιας τέτοιας στρατηγικής ήταν ότι οι αποχωρούντες, μαζί με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, δεν θα είχαν τον χρόνο να οργανωθούν και οι δυνάμεις του «παλαιοκομματισμού» Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ βρίσκονται σε μεταβατική περίοδο. Ο

κ. Τσίπρας παρά ταύτα αγνόησε, αν και πολύπειρος από μαθητής στις φραξιονιστικές διαδρομές της Αριστεράς, ότι ο χώρος του ΣΥΡΙΖΑ πιο εύκολα διασπάται σε πολλά κομμάτια και τάσεις παρά διατηρεί την κομματική συγκρότησή του υπό συστημική πίεση, όπως αυτή που δημιουργεί το Μνημόνιο 3. Γιατί για την Αριστερά η εξουσία δεν είναι ο κύριος στόχος, αλλά η αντιπολίτευση στη εξουσία παραμένει ο συνεκτικός υπαρξιακός δεσμός. Πολλοί παράγοντες και στελέχη του κόμματος ακολουθούν πλέον τους Λαφαζάνη, Κωνσταντοπούλου στον δρόμο της αποστασιοποίησης, με κύριο μοχλό την επονομαζόμενη «Κίνηση των 53». Ο κ. Τσίπρας κοιτά προς το Κέντρο, αναζητώντας την πολιτική προοπτική. Πολλοί μιλούν για ΠΑΣΟΚ νέας εποχής. Ξεχνούν ότι στο Κέντρο δέσποζε προδικτατορικά ο επίσης αριστερός Τσιριμώκος. Οι εκλογές είναι τόσο κοντά.... τόσο μακριά.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Τι κρύβεται πίσω από τις προειδοποιήσεις των ηγετών Ιταλίας – Φινλανδίας αλλά και την έκθεση – σοκ ευρωπαϊκού think tank

Ο Ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι, μιλώντας ενώπιον του 46ου Χριστιανικού Φόρουμ στο Ρίμινι, δεν κατονόμασε καμία χώρα, όταν επεσήμανε ως «τραγικό λάθος» τις προσπάθειες κάποιων μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης να «υποκινήσουν μία διένεξη με τη Ρωσία», τασσόμενες υπέρ της «οικοδόμησης μίας Ευρώπης χωρίς τη Ρωσία, όπως κάνει μία χώρα που εντάχθηκε πρόσφατα στην κοινότητα μας», όπως σημείωσε χαρακτηριστικά.

Το μυαλό όλων πήγε στα μέλη από την ανατολική Ευρώπη, όπως η Πολωνία και οι Βαλτικές Δημοκρατίες, που δεν χάνουν ευκαιρία να επικρίνουν τη Ρωσία, έχοντας υποταχθεί άνευ όρων στη σφαίρα επιρροής των ΗΠΑ και υπηρετώντας τη στρατηγική της ατλαντικής υπερδύναμης μέσα στην καρδιά της Ευρώπης.

Κλιμάκωση

Όμως η επιβεβαίωση των προειδοποιήσεων Ρέντσι ήρθε λίγες ώρες αργότερα, από τον Σάουλι Νιινίστε, πρόεδρο της Φινλανδίας (χώρα που δεν συμμετέχει μεν στο ΝΑΤΟ, αλλά δεσμεύεται στην κοινή ευρωπαϊκή άμυνα), που στο κλίμα επιδείνωσης των παραδοσιακά καλών σχέσεων της χώρας του με τη γειτονική Ρωσία, λόγω ουκρανικής κρίσης, αισθάνθηκε την ανάγκη να δηλώσει ότι η Φινλανδία δεν είναι σε θέση να προσφέρει για την άμυνα των βαλτικών χωρών εγγυήσεις ασφάλειας «που δεν έχουμε ούτε οι ίδιοι».

Και αν η ρητορική Ρέντσι μπορούσε να ερμηνευθεί ως ψήγμα αναθεώρησης της ευρωπαϊκής στρατηγικής έναντι της Ρωσίας στη βάση της οικοδόμησης εμπιστοσύνης –που γκρέμισε το ΝΑΤΟ, έχοντας αναστείλει πλήρως κάθε συνεργασία με τη Ρωσία-, η προειδοποίηση που ήρθε την ίδια στιγμή από το European Leadership Network (think tank με 14 πρώην υπουργούς Άμυνας και Εξωτερικών στα μέλη του), σε χθεσινή έκθεσή του για τον κίνδυνο η κλιμάκωση της έντασης μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας να οδηγήσει σε «ατύχημα», που «θα μπορούσε να πυροδοτήσει επιδείνωση της κρίσης» ή ακόμη και «στρατιωτική σύγκρουση», δεν αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας.

Το Ινστιτούτο έχει καταγράψει 66 «στενές επαφές» ρωσικών και ΝΑΤΟϊκών στρατιωτικών δυνάμεων από την έναρξη της σύγκρουσης στην Κριμαία, σε έναν «κύκλο δράσης – αντίδρασης» που είναι δύσκολο να σταματήσει. «Η ιστορία είναι γεμάτη παραδείγματα διεθνών κρίσεων και εντάσεων που απέκτησαν ορμή αφ’ εαυτών και οδήγησαν σε σύγκρουση ακόμη και σε περιπτώσεις που καμία πλευρά δεν την επιδιώκει» τονίζεται στην έκθεση.

Αναμέτρηση στη Συρία για «σφαίρες επιρροής»

Η νέα «ρωσο-αμερικανική αναμέτρηση» μετατρέπει και το μέτωπο ενάντια στους τζιχαντιστές στη Συρία σε επιπλέον πεδίο διεθνοπολιτικού ανταγωνισμού για ανάπτυξη σφαιρών επιρροής.

Οι Αμερικανοί ενισχύουν τη ΝΑΤΟϊκή δύναμη που συμμετέχει στους συμμαχικούς βομβαρδισμούς, προετοιμάζοντας την Τουρκία για ενεργό εμπλοκή (χθες το Πεντάγωνο ανακοίνωσε ότι η τουρκική πολεμική αεροπορία είναι έτοιμη από τεχνικής άποψης να λάβει μέρος στα αεροπορικά πλήγματα κατά του Ισλαμικού Κράτους). Παράλληλα οι ΗΠΑ εκπαιδεύουν Σύριους αντάρτες για τον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους (έστω και αν βασικό μέλημα των τελευταίων παραμένει η ανατροπή του άλλοτε «συμμάχου» Άσαντ).

Από την άλλη, η Ρωσία σπεύδει να καλύψει τα κενά επιρροής της Ουάσινγκτον ενισχύοντας τη δική της: Χθες ο Ιορδανός μονάρχης Αμπντάλα υπογράμμισε τον «ζωτικής σημασίας ρόλο» της Ρωσίας ώστε να δοθεί λύση στον πόλεμο στη Συρία, ενώ ο Σύρος πρόεδρος Μπασάρ αλ Άσαντ δήλωσε βέβαιος για την υποστήριξη της Μόσχας, τονίζοντας: «Εδώ και τέσσερα χρόνια οι Ρώσοι απέδειξαν ειλικρινή και διαφανή σχέση. Είναι άνθρωποι αρχών. Είναι οι ΗΠΑ αυτές που εγκαταλείπουν συμμάχους και φίλους»

Πηγή εφημ. «Δημοκρατία»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Λάδι στη φωτιά ρίχνει ο πρωθυπουργός της Αλβανίας Έντι Ράμα σχολιάζοντας τις δηλώσεις του εκπροσώπου του ελληνικού ΥΠΕΞ για τα επεισόδια που έλαβαν χώρα στον ιερό ναό του Αγίου Αθανασίου στους Δρυμμάδες Χειμάρρας.

Το σχόλιο έγινε ενώ εκατοντάδες κάτοικοι έχουν συγκεντρωθεί και σήμερα έξω από τον ήδη μισογκρεμισμένο ναό, αποφασισμένοι να μην επιτρέψουν στις αρχές να συνεχίσουν τη κατεδάφιση του ναού με το επιχείρημα ότι ανεγέρθη αυθαίρετα.

Όπως αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, ερωτηθείς από πολίτη, μέσω Twitter, για το πώς σχολιάζει τις δηλώσεις και αν τις βλέπει ως παρέμβαση στα εσωτερικά της Αλβανίας, ο κ. Ράμα απάντησε:

«Το έκαναν συχνά στο παρελθόν, το κάνουν ακόμα, αλλά πιο σπάνια. Θα τους χρειαστεί λίγος ακόμη χρόνος για να το συνειδητοποιήσουν».

Η Ορθόδοξη Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Αλβανίας καταδίκασε τα όσα συνέβησαν στους Δρυμμάδες, λέγοντας πως πρόκειται για γεγονότα «που θίγουν την περιουσία και την ελευθερία της θρησκευτικής πίστης».

Απηύθυνε δε, έκκληση στους πιστούς να διατηρήσουν την ψυχραιμία τους ενώπιον των προκλήσεων και να παραμείνουν αποφασισμένοι σε ό,τι αφορά την υπεράσπιση του ναού.

Κάλεσε ακόμη το Κράτος να αναλάβει τις νομικές ευθύνες που απορρέουν από το Νόμο αρ. 10057/22.01.2009 «Για την επικύρωση της συμφωνίας μεταξύ του Υπουργικού Συμβουλίου της Δημοκρατίας της Αλβανίας και της Ορθόδοξης Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Αλβανίας» που εγγυάται το άθικτο (απαραβίαστο) των χωρών λατρείας και την προστασία τους από το Κράτος.

Η Ορθόδοξη Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Αλβανίας ανακοίνωσε ότι θα επισκευάσει το ναό του Αγίου Αθανασίου στους Δρυμμάδες, που αποτελεί περιουσία της, βάσει νομικών πράξεων και δικαστικών αποφάσεων.

«Η Εκκλησία είναι η μόνη αρχή, αναγνωρισμένη διά του νόμου, η οποία μπορεί να αναλάβει την ανέγερση των ορθόδοξων χώρων λατρείας. Είναι γνωστό κι από το Υπουργείο Πολιτισμού και το Ινστιτούτο Μνημείων ότι αυτός ο ναός δεν είναι πολιτιστικό μνημείο» τονίζεται σε σχετική ανακοίνωση.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Βρισκόμαστε πιά (και επιτέλους;) μπροστά σε ένα αδιέξοδο.

Αδιέξοδος οι εκλογές, αδιέξοδος ο πολυκερματισμός της πολιτικής μας ζωής...
Αδιέξοδος τα λόγια, αδιέξοδος και τα γραπτά.

Το blog αισθάνεται σαν να έχουν ειπωθεί πιά όλα.
Άλλωστε ειπώθηκαν όλα χθες απ' την Πρόεδρο Ζωή, στην τελευταία συνεδρίαση αυτής της συνόδου της Βουλής, μιάς περιόδου που πολλά θα μπορούσαν να έχουν αλλάξει, που θα μπορούσε να έχει δρομολογηθεί ένα κράτος αλλιώς, μιά Ελλάδα άλλη.

Το blog αισθάνεται πως δεν έχει κάτι άλλο να πεί.
Ό,τι καινούργιο και να πει είναι παλιό. 
Τί νόημα έχει να επαναλαμβάνουμε τα ίδια και τα ίδια με σχιζοφρενική εμμονή;
Άραγε όταν ξαναλέμε τα ξαναειπωμένα ξύνουμε τις πληγές μας, ή τις γλείφουμε; 
Όταν λέμε τους απατεώνες απατεώνες, και τους προδότες προδότες αλλάζει κάτι; Γίνονται καλοί άνθρωποι; 
Όταν δείχνουμε τον καταστατικό χάρτη της χώρας, το Σύνταγμα, να ξεσκίζεται και να καίγεται το ξαναφέρνουμε σε ισχύ; Ξανάρχεται η δημοκρατία;

Κάποια στιγμή τα λόγια και τα γραπτά πρέπει να σταματούν, και να δίνουν χώρο στις πράξεις.
Αν δεν σταματούν ζημιά κάνουν. Αποκοιμίζουν. Εμποδίζουν την κίνηση. 
Και μόνο με την κίνηση έρχεται η αλλαγή. Όχι με την ακινησία.
Τα λόγια από δω και μπρός πρέπει να πάψουν να είναι διαπιστωτικά και πρέπει να είναι μόνο για να συντονίζουν την κίνηση. Την πράξη. 

Οι εκλογές είναι πράξη.  Στιγμιαία όμως και (στην παρούσα φάση) απελπισμένη.
Τα προεκλογικά λόγια που θα ειπωθούν από εδώ κι από αλλού θα είναι για να συντονίσουν αυτή την απελπισμένη πράξη.
Δεν φτάνει όμως. 
Αμέσως μετά τις εκλογές και τον σχηματισμό της νέας γερμανόδουλης κυβέρνησης, που είναι το βέβαιο αποτέλεσμα αυτών των εκλογών, ο λαός πρέπει να τεθεί σε κίνηση.

Βουλή σε πραγματική λειτουργία δεν θα υπάρχει.
Σύνταγμα ήδη δεν υπάρχει.
Θα υπάρχουν μόνον οι εντολές των ''εταίρων'' τοκογλύφων, και ο χειμαζόμενος λαός. 
Η λύση τότε θάναι μία: κίνηση, πράξη, ανυπακοή, διαμαρτυρία, αντίσταση.

Ως τότε θα λέμε λόγια.
Ανούσια, και εν πολλοίς άχρηστα...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Οι εκδηλώσεις αυτές ήταν πολύ καλά οργανωμένη ενέργεια και ωφέλιμη για να καθαρίσει η χώρα μας από το Ελληνικό στοιχείο που είναι ένας βραχνάς»
Ισμέτ Ινονού, Αρχηγός Τουρκικής Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, 9 Σεπτεμβρίου 1955
------------------
«Τη νύχτα αυτή η Κωνσταντινούπολη μετατράπηκε σε τόπο της Αποκάλυψης. Δεν υπάρχουν λέξεις, ούτε συγκρίσεις που να μπορούν να δώσουν μια εικόνα της φρίκης»
Ελβετική Εφημερίδα Α-Ζ, 15 Σεπτεμβρίου 1955
Γράφει ο Λεωνίδας Κουμάκης

Τον Απρίλιο του 1955 η Κύπρος ήταν αποικία της Βρετανίας – το 1878 την απέκτησε από την Οθωμανική αυτοκρατορία η οποία την είχε υποδουλώσει το 1571.

Την εποχή εκείνη ο Κυπριακός λαός διεκδικούσε επίμονα το δικαίωμα αυτοδιάθεσης που είχε παραχωρηθεί σε δεκάδες άλλους λαούς της πάλαι ποτέ Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Η βούληση του Κυπριακού λαού είχε ήδη εκφραστεί με το δημοψήφισμα του 1950, το οποίο οργάνωσε ο γηραιός Μητροπολίτης Κυρήνειας Μακάριος ο Β’ και το αποτέλεσμα του οποίου ζητούσε, σε ποσοστό 95,7%, την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.

Η αποικιοκρατική Βρετανία δεν είχε καμιά διάθεση να εγκαταλείψει τις ανεκτίμητης γεωστρατηγικής αξίας βάσεις της στο αβύθιστο αεροπλανοφόρο της Μεσογείου. Από τον Ιούλιο μάλιστα του 1964, η κυνική, ύπουλη και πρόστυχη πολιτική της Βρετανίας στην Κύπρο διακηρύχτηκε πανηγυρικά όταν ο Υφυπουργός Αποικιών της Βρετανίας Χένρυ Χόπκινσον δήλωνε με τον πιο ωμό τρόπο στην Βρετανική Βουλή, πως η αρχή της αυτοδιάθεσης για την Κύπρο δεν θα εφαρμοστεί ποτέ.

Μπροστά την απόλυτη Βρετανική αδιαλλαξία, οι Κύπριοι αποφάσισαν να διεκδικήσουν δυναμικά το αυτονόητο δικαίωμα της αυτοδιάθεσης με τον ένοπλο επαναστατικό αγώνα που κήρυξε η ΕΟΚΑ την 1η Απριλίου 1955.

Ο αγώνας των Κυπρίων εξαπλώθηκε γρήγορα και όταν το αίτημα της αυτοδιάθεσης άρχισε να σαρώνει ολόκληρη την Κύπρο, η Βρετανία αφ΄ ενός μεν κατέφυγε σε κάθε σκληρό ή απάνθρωπο μέσο για να στραγγαλίσει τηνθέληση των Κυπρίων, αφ΄ ετέρου δε άρχισε να μηχανορραφεί σε αυτό που ξέρει να κάνει καλά εδώ και ολόκληρους αιώνες: Διαίρει και Βασίλευε.

Έτσι, ενώ η Τουρκία είχε πανηγυρικά παραιτηθεί από οποιοδήποτε δικαίωμα στην Κύπρο με τα άρθρα 20 και 27 της Συνθήκης της Λοζάνης του 1923 (σχετικό με το θέμα είναι το άρθρο μας 11ης Φεβρουαρίου 2014 με τίτλο «Κυπριακό: Ευκαιρία ή παγίδα;»), η Βρετανία όχι μόνο φρόντισε να την επαναφέρει σαν ισότιμο συνομιλητή στο αίτημα αυτοδιάθεσης της μεγαλονήσου οργανώνοντας στο Λονδίνο την τριμερή διάσκεψη για το Κυπριακό (Αύγουστος 1955), αλλά έκανε και επίμονες συστάσεις στους Τούρκους να δείξουν «αποφασιστικότητα».

Η Τουρκική βουλιμία δεν χρειαζόταν μεγαλύτερη ενθάρυνση για να αφυπνιστεί. Ήταν η εποχή που οι Τούρκοι έψαχναν στον χάρτη να ανακαλύψουν που βρίσκεται η Κύπρος, όταν ξαφνικά ολόκληρη η Τουρκία πλημμύρισε με τις οργανώσεις «Η Κύπρος είναι Τουρκική» οι οποίες σε πολλές περιοχές στελεχωνόταν από μέλη του κυβερνώντος Δημοκρατικού Κόμματος και χρηματοδοτούντο απλόχερα από την Τουρκική κυβέρνηση. Ο αρχηγός της οργάνωσης Χικμέτ Μπίλ, δημοσιογράφος της Χουρριέτ που ανήκε στον στενό κύκλο του πρωθυπουργού Αντάν Μεντερές*1, αναδείχτηκε σε καταπληκτικό έμπορο του φανατισμού και του κιτρινισμού: Από 11.000 φύλλα ημερήσιας κυκλοφορίας, τα συνεχή, πύρινα ανθελληνικά άρθρα απογείωσαν τις πωλήσεις της εφημερίδας σε 600.000 φύλλα ημερησίως, δείχνοντας τον δρόμο και στον υπόλοιπο Τουρκικό Τύπο.

Η Τουρκική κυβέρνηση διέβλεψε, μέσα στο ανθελληνικό κλίμα που η ίδια δημιουργούσε, μια θαυμάσια ευκαιρία να ξεφορτωθεί τον Ελληνισμό της Κωνσταντινούπολης τον οποίο από την επομένη της υπογραφής της Συνθήκης της Λοζάνης, θεωρούσε «βραχνά». Επί πλέον, τα μεγάλα προβλήματα υγείας του Έλληνα πρωθυπουργού Αλέξανδρου Παπάγου την εποχή εκείνη, σε συνδυασμό με την απροκάλυπτη και δραστήρια Βρετανική υποστήριξη, πρόσφεραν επιπρόσθετα πλεονεκτήματα στα τουρκικά σχέδια.

Οι συνεχείς προσπάθειες της Τουρκίας από το 1923 να «ξεφορτωθεί» τον Ελληνισμό που η ίδια συμφώνησε να κρατήσει στις αλησμόνητες πατρίδες, δεν είχαν φέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Ούτε η σταδιακή απαγόρευση άσκησης δεκάδων επαγγελμάτων ώστε να εξαναγκαστούν να φύγουν οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, ούτε ο εμπρησμός που το 1928 αποτέφρωσε τα Ταταύλα, την πιο φημισμένη συνοικία του Ελληνισμού της Πόλης, ούτε η στρατολόγηση 20 ηλικιών χριστιανών και η αποστολή τους σε τάγματα καταναγκαστικής εργασίας το 1941 όταν η Ελλάδα πολεμούσε στο πλευρό των συμμάχων για τα ιδανικά της ελευθερίας και της δικαιοσύνης, ούτε το 1942 η επιβολή του αυθαίρετου, κατά την κρίση του κάθε εφόρου, έκτακτου φόρου περιουσίας στους μη μουσουλμανικούς πληθυσμούς της Πόλης, ούτε οι συνεχείς και ποικιλόμορφες διώξεις κατάφεραν να πετύχουν αυτό που επιζητούσαν επίμονα οι Τούρκοι επί ολόκληρες δεκαετίες.

Τώρα όμως υπήρχαν όλες οι προϋποθέσεις για ένα μεθοδικό και αποφασιστικό χτύπημα.

Το σχέδιο της Τουρκικής κυβέρνησης καταστρώθηκε προσεκτικά υπό την υψηλή εποπτεία των Βρετανών και τέθηκε σε εφαρμογή τα μεσάνυχτα της 5ης προς την 6η Σεπτεμβρίου 1955:

Ο Χασάν Μεχμέτογλου, φύλακας του χώρου στον οποίο βρίσκονται τόσο το σπίτι που οι Τούρκοι θεωρούν πως γεννήθηκε ο Μουσταφά Κεμάλ όσο και το Τουρκικό Προξενείο στην Θεσσαλονίκη, τοποθετεί ένα εκρηκτικό μηχανισμό μικρής ισχύος τον οποίο παρέλαβε από τον τότε φοιτητή, Έλληνα πολίτη, μουσουλμάνο το θρήσκευμα, Οκτάι Εγκίν*2, γιό παλαιού βουλευτή Ροδόπης του Ελληνικού κοινοβουλίου. Ο μηχανισμός εκρήγνυται προκαλώντας το σπάσιμο μερικών τζαμιών χωρίς καμιά άλλη σοβαρή ζημιά.

Στις 6 το απόγευμα της 6ης Σεπτεμβρίου 1955 άρχισαν να συγκεντρώνονται στην κεντρική πλατεία Ταξίμ της Κωνσταντινούπολης εκατοντάδες αστυνομικοί με πολιτικά, μέλη του κυβερνώντος Δημοκρατικού Κόμματος, οργανωμένοι φοιτητές και απλοί πολίτες εντεταγμένοι στο Βαθύ Κράτος της Τουρκίας, ειδοποιημένοι μέσα από τα αμέτρητα τζαμιά της Κωνσταντινούπολης.

Την ώρα της συγκέντρωσης άρχισε να διανέμεται στους συγκεντρωμένους το έκτακτο παράρτημα της εφημερίδας «Istanbul Express» με τεράστιους τίτλους παραπληροφόρησης: «Καταστράφηκε το σπίτι του πατέρα μας με βόμβα» ενώ το κείμενο περιέγραφε μια φανταστική καταστροφή του υποτιθέμενου σπιτιού του Μουσταφά Κεμάλ και του Τουρκικού Προξενείου στην Θεσσαλονίκη, από τους «κακούς Έλληνες».

Η κυκλοφορία της εφημερίδας ήταν το σύνθημα της εκκίνησης ενός αδίστακτου, οργανωμένου και φονικού πογκρόμ εναντίον του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης. Στους γύρω δρόμους της πλατείας Ταξίμ, από τα σταθμευμένα στρατιωτικά αυτοκίνητα και άλλα τροχοφόρα, άρχισαν να κατεβαίνουν άτομα του Τουρκικού υπόκοσμου μαζί με Λαζούς, Τσέτες και Κούρδους που είχαν μεταφερθεί από τα βάθη της Ανατολής για να συμμετέχουν στο πλιάτσικο. Όλοι κρατούσαν σιδερένιους λοστούς, ρόπαλα, μαχαίρια και διαρρηκτικά εργαλεία. Οι οπλισμένες ομάδες ενώθηκαν με τους συγκεντρωμένους διαδηλωτές σε ένα τεράστιο ποτάμι εκατό περίπου χιλιάδων ανθρώπων και ξεχύθηκαν στους δρόμους της Κωνσταντινούπολης. Ακολούθησαν ώρες πραγματικής κόλασης.

Τα συνθήματα «Yikin,Kirin,Giavourdur» (Σπάστε, Γκρεμίστε, είναι Γκιαούρης) και «Kahrolsun Giavourlar» (Ανάθεμα στους Γκιαούρηδες) άρχισαν να δονούν την ατμόσφαιρα και ένα μέρος του όχλου κινήθηκε στην Λεωφόρο του περίφημου Πέρα με τα 700 περίπου καταστήματα, το συντριπτικό ποσοστό των οποίων ανήκε στους Έλληνες. Από τους πρώτους στόχους που δέχτηκε την επίθεση του παθιασμένου όχλου είναι το καφενείο «Επτάλοφος» στην πλατεία Ταξίμ. Τζάμια, τραπέζια, μπουφέδες γίνονται συντρίμμια και η γιγαντιαία επιδρομή αρχίζει.

Οι οργανωμένοι διαδηλωτές είναι χωρισμένοι σε τρεις ομάδες. Η πρώτη ομάδα σπάει με λοστούς τα ρολά, τις πόρτες και τα τζάμια των καταστημάτων. Η δεύτερη αρπάζει και σκορπάει στους δρόμους τα εμπορεύματα και η τρίτη καταστρέφει και λεηλατεί. Εκατό περίπου οργανωμένες ομάδες εκτελούν το φρικιαστικό τους έργο σε μια τεράστια έκταση από τον Βόσπορο έως την θάλασσα του Μαρμαρά. Τα Ελληνικά σπίτια και καταστήματα είχαν σημαδευτεί με ευδιάκριτα σήματα από τις προηγούμενες μέρες και οι επικεφαλής των διαδηλωτών, με καταλόγους στα χέρια τους, καθοδηγούν τον όχλο.

Πρόκειται για ένα οργανωμένο τυφώνα που σαρώνει τα πάντα στο πέρασμα του. Τριάντα επτά νεκροί*3, εκατοντάδες τραυματίες, περισσότεροι από διακόσιοι βιασμοί και κακοποίηση δεκάδων κληρικών, υπήρξαν τα ανθρώπινα θύματα του οργανωμένου τυφώνα.

Κατά το πολύωρο πογκρόμ, λεηλατούνται και παραδίδονται στις φλόγες 73 Ελληνικές εκκλησίες. Καταστρέφονται εικόνες, αγιογραφίες και σκεύη ανεκτίμητης ιστορικής αξίας.

Καταστρέφονται ολοσχερώς και τα 26 Ελληνικά σχολεία και οι πίνακες γραμμένοι με το τελευταίο μάθημα της μέρας, σκορπάνε στους δρόμους. Η Θεολογική Σχολή της Χάλκης, η Μεγάλη του Γένους Σχολή και το Ζάππειο Λύκειο δέχονται την επίθεση του όχλου με απίστευτη μανία.

4.359 Ελληνικά καταστήματα ή επιχειρήσεις*4 και 3.500 χριστιανικά σπίτια*5 καταστρέφονται, λεηλατούνται, πυρπολούνται ή παραδίδονται στο μένος του όχλου.

Ρημάζονται κυριολεκτικά και καταστρέφονται τα πιεστήρια και τα γραφεία και των τριών ομογενειακών εφημερίδων της Κωνσταντινούπολης.

21 Ελληνικά εργοστάσια καταστρέφονται ολοκληρωτικά και σε όσα βρίσκονται κοντά στα παράλια του Βοσπόρου, οι μηχανές και τα εργαλεία τους πετιούνται στη θάλασσα.

110 Ελληνικά εστιατόρια και ξενοδοχεία καταστρέφονται, λεηλατούνται και παραδίδονται στις φλόγες.

Οι Πατριαρχικοί Τάφοι και τα σκηνώματα των μεγάλων ευεργετών τα οποία από το 1850 τοποθετούνται στον αυλόγυρο της Ιεράς Μονής της Ζωοδόχου Πηγής, δέχονται την επίθεση του όχλου που με κανιβαλική μανία σπάει τους τάφους, ξεθάβει οστά νεκρών και τα σκορπάει στους δρόμους.

Στο μεγάλο Ελληνικό νεκροταφείο του Σισλί ομάδα διαδηλωτών επί ώρες καταστρέφει τάφους, σταυρούς, σκάβει τους πιο πρόσφατους μαχαιρώνοντας και τεμαχίζοντας πτώματα.

Όταν οι οργανωμένες ομάδες του Τουρκικού όχλου ολοκλήρωσαν το μακάβριο έργο τους, η Τουρκική κυβέρνηση κήρυξε στρατιωτικό νόμο και με την συνήθη υποκριτική άνεση των Τούρκων κατηγόρησε τους ανύπαρκτους τότε στην Τουρκία κομμουνιστές, πως ήταν οι υπεύθυνοι για τα γεγονότα.

Ακόμα και στις μέρες μας, η Τουρκία με την διαχρονική υποκριτική της συνήθεια, ισχυρίζεται σε όλους τους Διεθνείς Οργανισμούς πως ο Ελληνισμός της Κωνσταντινούπολης συρρικνώθηκε (από 120.000 που συμφωνήθηκε το 1923, σήμερα υπάρχουν μερικές χιλιάδες που μετριούνται στα δάκτυλα του ενός χεριού) επειδή … «έφυγε οικειοθελώς» από τις εστίες του αναζητώντας σε άλλα μέρη μια καλύτερη ζωή, όπως ακριβώς κάνουν όλοι οι οικονομικοί μετανάστες!!!


Με την συμπλήρωση εξήντα χρόνων από τα Σεπτεμβριανά (1955-2015), η Οικουμενική Ομοσπονδία Κωνσταντινουπολιτών σε συνεργασία με τον Οργανισμό Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων και τον Μορφωτικό Σύνδεσμο Μακροχωρίου Κωνσταντινουπόλεως οργανώνει, στο Κέντρο Τεχνών – Πάρκο Ελευθερίας (Λεωφόρος Βασιλίσσης Σοφίας, δίπλα στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών) έκθεση και σειρά εκδηλώσεων, με ελεύθερη είσοδο, ως εξής:

2 Σεπτεμβρίου 2015, ώρα 18.30: Εγκαίνια έκθεσης ιστορικής μνήμης με εφημερίδες της εποχής των γεγονότων και προβολή της ταινίας του Γιώργου Μουτεβελή «Η Φρικτή Νύχτα».

Στις 3 και 4 Σεπτεμβρίου 2015, ώρα 18.30 καθώς και στις 7 Σεπτέμβριου ώρα 20:00 θα διεξαχθούν σημαντικές εκδηλώσεις με Έλληνες και Τούρκους προσκεκλημένους.

Η έκθεση ιστορικής μνήμης θα παραμένει ανοικτή για το κοινό (2 – 8 Σεπτεμβρίου 2015), από τις 11 το πρωί έως τις 1 το μεσημέρι και από τις 6 το απόγευμα έως τις 9 το βράδυ.


ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Σαν επίλογο, ας θυμηθούμε ένα σύντομο κείμενο του Ακαδημαϊκού και συγγραφέα Ηλία Βενέζη (1904-1973) με τίτλο «Τρίτη 6 Σεπτεμβρίου 1955», γραμμένο την επομένη των γεγονότων και δημοσιευμένο στην Νέα Εστία στις 15/9/1955 (Τεύχος 677, σελίδα 1184):

Οι απίστευτες βαρβαρότητες του όχλου της αντίπερα όχθης του Αιγαίου εναντίον του ελληνισμού και της χριστιανοσύνης ξυπνούνε σε τούτο εδώ το έθνος μνήμη ανατριχιαστική. Η Ελλάδα ξαναθυμάται τις μέρες του 1922, -τις μέρες που ήταν φλόγες, και κραυγή θηρίου, και αίμα και κοπάδια κυνηγημένων, ξεριζωμένων ανθρώπων, γυναικών και παιδιών και γερόντων. Είχαμε πάρει τότε τους εφέστιους θεούς μας και ξεκινήσαμε γυμνοί απ΄ την Ανατολή, αφήνοντας τη γη και τα κόκαλα των πατέρων μας. Και είπαμε να ριζώσουμε στη γη της Ελλάδας και να ξεχάσουμε.

Βάζουμε το χέρι στην καρδιά πως κάναμε το καθετί για να ξεχάσουμε. Στα βιβλία που γράφαμε, όσα δένονταν με το δράμα του 22, κοιτάζαμε να βλέπουμε όσο γίνεται λιγώτερο το θηρίο της Ασίας, όσο γίνεται λιγώτερο τον «εχθρό». Ανιχνεύαμε να βρούμε τον άνθρωπο, να τα εξηγήσουμε όλα με τη μοίρα του, να βρούμε μια δικαίωση εκεί που μονάχα το ένστικτο του θηρίου και το πάθος έδιναν τη σωστή εξήγηση και ερμηνεία στα γεγονότα. Προχωρήσαμε ακόμα πιο πολύ. Είπαμε να ξεχάσουμε την Ιστορία – εμείς, ένας λαός που έχει ανάγκη ν΄ακουμπά στην Ιστορία. Και αλλάξαμε τον τόνο των βιβλίων που δίδασκαν στα παιδιά μας. Αμβλύναμε τις σκληρές γραμμές, τα μαρτύρια του Γένους στον καιρό του 1821 και στους μετέπειτα καιρούς, φτάσαμε ακόμα να σβήνουμε περιστατικά, ονόματα, θηριωδίες. Όλα αυτά, ίσως συναντηθούμε με την αντίπερα χώρα, ίσως επιτέλους γίνουμε φίλοι.

Οι μέρες του Σεπτεμβρίου του 1955 μας γυρίζουν στις μέρες του 1922. Βλέπουμε τώρα πως είχαμε λάθος λέγοντας πως απ΄ τη μια στιγμή στην άλλη το θηρίο γίνεται άνθρωπος. Όχι, φαίνεται πως δεν γίνεται. Γι΄ αυτό από τη σκοπιά τούτη εδώ που εκφράζει το ελληνικό πνεύμα, θέλουμε να πούμε την πικρία μας γιατί απατηθήκαμε.

Θα πρέπει τώρα να ξανακοιτάξουμε τον εαυτό μας. Δε θ΄αποφασίσουμε να διδάξουμε τώρα στα παιδιά μας το μίσος. Αλλά θ΄αποφασίσουμε πως το χρέος μας, ως ελλήνων συγγραφέων, είναι αυτό: να ξαναθυμηθούμε πάλι, να μην πάψουμε να θυμόμαστε, να μάθουμε στα παιδιά μας να θυμούνται.*6
________________________________

* 1 Ο Αντάν Μεντερές ανατράπηκε από στρατιωτικό πραξικόπημα το 1960 και απαγχονίστηκε
στις 17 Σεπτεμβρίου 1961 για πλήθος σκανδάλων και αποκρουστικών πράξεων - μεταξύ των οποίων
και τα Σεπτεμβριανά.

* 2 Ο Οκται Ενκίν το 1956 διέφυγε στην Τουρκία όπου υπηρέτησε στην Τουρκική ΜΙΤ
και αργότερα έγινε Νομάρχης της πόλης Nevşehir.

* 3 Ο αριθμός των νεκρών του πογκρόμ ήταν, σχετικά με την τεράστια έκταση των γεγονότων,
μικρός (37 νεκροί σύμφωνα με τον «κατάλογο νεκρών» που συνέταξε ο καθηγητής Σπύρος Βρυώνης,
στην σελίδα 677 του μνημειώδους έργου του «Ο Μηχανισμός της καταστροφής», εκδόσεις Εστία,
2007) επειδή είχαν δοθεί ρητές εντολές να αποφευχθεί η αιματοχυσία ώστε να μην καταγγελθεί
η τουρκική κυβέρνηση σαν ανεχόμενη σφαγές πολιτών της.

* 4 «Ο Μηχανισμός της καταστροφής» Καθηγητή Σπύρου Βρυώνη, σελίδα 313.

* 5 «Ο Μηχανισμός της καταστροφής» Καθηγητή Σπύρου Βρυώνη, σελίδα 299.

* 6 Η υπογράμμιση είναι δική μας.

Πηγή Analyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Αρκετοί πολιτικοί στην Πατρίδα μας, παρ΄ ότι ο ελληνικός λαός τους δηλώνει καθημερινά τον αποτροπιασμό του για τις πολιτικές τους επιλογές υπέρ των Μνημονίων, που εξαθλίωσαν τη χώρα και το λαό, εν τούτοις εκείνοι θεωρούν πως πρέπει να τον “ενοχλούν” με πάσης φύσεως βλακώδη σοφίσματα, τα οποία προσπαθούν να τα περάσουν στο ευρύτερο κοινό, σαφέστατα λόγω των επικείμενων εκλογών!!

Ένα τέτοιο πολιτικό πρόσωπο είναι και ο Πρόεδρος του ΛΑΟΣ, Γιώργος Καρατζαφέρης. Και το παρακάτω διαφημιστικό έντυπο που περιήλθε σε γνώση μας αποτελεί την απόδειξη των όσων αναφέρω παραπάνω, αφού προσπαθεί να αναπαλαιώσει το στραπατσαρισμένο πολιτικό του προφίλ!!

Ωστόσο, για ακόμη μια φορά ο Πρόεδρος του ΛΑΟΣ, Γιώργος Καρατζαφέρης το “παίζει” κινέζος, ενώ οι πολιτικές εξελίξεις τρέχουν με μεγάλη ταχύτητα. Παρ΄ότι λοιπόν, αντιλαμβάνεται πως όντας υπόδικος στην ελληνική δικαιοσύνη και στην συνείδηση των Ελλήνων πολιτών, εν τούτοις επιχειρεί την οποιανδήποτε επανεμφάνισή του στα πολιτικά δρώμενα του τόπου, προκειμένου να μας σώσει εκ νέου με έναν άλλο “Παπαδήμο”.
Έτσι, πέραν του σχετικού εντύπου, έχει αναθέσει σε διάφορα ψυχοπαίδια του να διακηρύττουν πως είναι οι εγγυητές της σύγχρονης “Πατριωτικής Παράταξης”. Με ποιους δηλαδή; Με εκείνους που ήταν οι φανατικότεροι οπαδοί των Μνημονίων και της εκχώρησης των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων στους δανειστές – τοκογλύφους “εταίρους” μας; Με εκείνα τα παλαιά υλικά κατεδάφισης που έχουν απαξιωθεί από την κρίση του ελληνικού λαού και στην κάθε εμφάνισή τους, ο λαός τους υποδέχεται με αυγά και λεμόνια;

Σε κάθε περίπτωση, καλούμε και πάλι τον εκπεσόντα Πρόεδρο του ΛΑΟΣ Γιώργο Καρατζαφέρη, να δημοσιεύσει στον ημερήσιο και ηλεκτρονικό Τύπο, τους ισολογισμούς που αφορούν τα οικονομικά του ΛΑΟΣ με τις υπογραφές των αρμοδίων οικονομικών στελεχών του, για να μάθει επιτέλους ο ελληνικός λαός το πως διαχειρίσθηκε το κόμμα, υπό την σταλινικού τύπου ηγεσία του, το υστέρημα του λαού μας το οποίο ανήλθε στα 35 εκατ. ευρώ περίπου. Από τη στιγμή που ο λαός μας καταδυναστεύεται από τη φτώχεια, την ανέχεια και την απελπισία, απόρροια των Μνημονιακών πολιτικών, τις οποίες επέβαλε ο εκπεσών Γιώργος Καρατζαφέρης, σε συνεργασία με τον Σαμαρά, τον Παπανδρέου και τον Παπαδήμο!!

Υ.Γ.: Πολλές φορές κατά το παρελθόν έχουν ζητήσει πρώην στελέχη του κόμματος του κ. Καρατζαφέρη, τον διαχειριστικό του έλεγχο χωρίς καμιά ανταπόκριση από πλευράς του Προέδρου του ΛΑΟΣ.

Επικεφαλής “Ελλήνων Πολιτεία”
Επικοινωνία με τον συντάκτη
egerssi@otenet.gr



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Χαράλαμπος Μηνάογλου

Από την έναρξη της προεκλογικής περιόδου είναι σαφής η εντολή του συστήματος της διαπλοκής: νίκη του Τσίπρα. Μία νίκη που θα είναι η ανταπόδοση του συστήματος στο πουλέν του, στον Αλέξη που το σύστημα μεθοδικά δημιουργούσε από τα δεκαπέντε του, του έκτιζε το προφίλ του επαναστάτη στα κανάλια, ενώ ο εργολάβος του ΠΑΣΟΚ πατέρας του έπαιρνε δημόσια έργα και διαβεβαίωνε για την νομιμοφροσύνη του. Και ο Αλέξης ήρθε και οι άθλιοι πρώην πασόκοι ψηφοφόροι τον πέρασαν για επαναστάτη και ήλπισαν σε αυτόν –ενώ οι άθλιοι νεοδημοκράτες πάλι περνώντας τον για επαναστάτη τον φοβήθηκαν· αλλά ο Αλέξης είχε επιταγές να ξεχρεώσει. Είχε δεσμευτεί και έπρεπε να φέρει το επαχθέστερο μνημόνιο που καμιά παλιοκαραβάνα του ληστρικού πολιτικού συστήματος δεν θα τολμούσε να υπογράψει. Και ο Αλέξης έκανε τα συμφωνηθέντα και για αυτό τώρα ανταμείβεται από το άθλιο πολιτικο-μιντιακό σύστημα με την σταθερά επαναλαμβανόμενη θέση όλων –ακόμη και η ΝΔ και ο ΣΚΑΙ αν προσέξει κανείς καλά προεξοφλούν την νίκη του- ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα κερδίσει τις εκλογές. Πέρα όμως από την θέληση του συστήματος υπάρχει κανένα πραγματικό δεδομένο που να καθιστά την επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ εφικτή;

Έχουμε λοιπόν και λέμε: τις εκλογές θα τις κερδίσει –σύμφωνα πάντα με όσα διαδίδουν ως δημοσκοπήσεις ή εκτιμήσεις τα παπαγαλάκια του συστήματος- ένα κόμμα το οποίο παραιτήθηκε από την κυβέρνηση χωρίς προφανή λόγο (το κούρεμα των καταθέσεων που θα γίνει με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών ήταν ο πραγματικός λόγος επίσπευσης των εκλογών, αλλά αυτό ούτε το είπε ούτε πρόκειται να το παραδεχτεί ο Τσίπρας). Και αφού παραιτήθηκε με τον τρόπο που παραιτήθηκε, ήρθαν τα καλύτερα: του έφυγαν με την μία τριάντα περίπου βουλευτές και έκαναν νέο κόμμα! Άλλοι τουλάχιστον είκοσι δηλώνουν ότι δεν θα είναι υποψήφιοι! Ο Τσίπρας δεν θα βάλει ως υποψηφίους άλλους περίπου δεκαπέντε! Η δική του πρόεδρος της Βουλής καταγγέλλει τον Τσίπρα ότι ενήργησε αντισυνταγματικά τόσο ως προς την ψήφιση του μνημονίου 3 όσο και ως προς τον τρόπο με τον οποίον παραιτήθηκε! Ο άνθρωπος που ο Τσίπρας διόρισε γραμματέα του ΣΥΡΙΖΑ, ο κολλητός του, παραιτήθηκε διαφωνώντας με την πολιτική του Τσίπρα!!! Καθημερινά στελέχη τοπικών, αλλά και ολόκληρες τοπικές αποχωρούν από τον ΣΥΡΙΖΑ! Και παρόλα αυτά η διαφθορά επιμένει ότι θα κερδίσει τις εκλογές ο Τσίπρας! Σκεφθείτε μία άλλη οποιαδήποτε κυβέρνηση στην οποία συνέβαιναν τα ανωτέρω μόλις προκήρυσσε εκλογές, πού θα την έδειχναν οι δημοσκοπήσεις και ποιες θα ήταν οι εκτιμήσεις για αυτήν! Και δεν αναφερθήκαμε καν στην ουσία της πολιτικής Τσίπρα που ήταν το ακριβώς αντίθετο από ό,τι είχε τάξει προεκλογικά. Ποιος θα τον ξαναεμπιστευθεί;

Αντίθετα, είναι απολύτως λογικό, όσοι ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ με βάση το πρόγραμμα που προεκλογικά κατέθεσε ή ακόμη και το Όχι που εισηγήθηκε στο δημοψήφισμα να ψηφίσουν τους Λαφαζανιστές, οι οποίοι έμειναν όντως πιστοί σε αυτό το πρόγραμμα και τις αντιμνημονιακές θέσεις.

Και θα μου πείτε, μήπως αυτή η πρεμούρα των μέσων της διαφθοράς υπάρχει ώστε ο κόσμος που συνήθισε τον τελευταίο καιρό να ψηφίζει το αντίθετο από ό,τι του δείχνουν, να σπρωχθεί προς την ΝΔ; Αυτό ίσως να είναι στο μυαλό ορισμένων. Αλλά ο κόσμος πλέον ξέρει ότι το ίδιο άθλιοι με τον Τσίπρα μνημονιολάγνοι είναι και οι Νεοδημοκράτες, οι οποίοι ψήφισαν ένα μνημόνιο με όρους που καταλαβαίνουν ότι είναι καταστροφικοί κρατώντας μάλιστα στην εξουσία τον Τσίπρα προκειμένου μόνο και μόνο να μην διωχθούν οι απατεώνες υπουργοί τους και να διατηρηθούν στην εξουσία, πράγμα αδύνατον αν βγούμε από το ευρώ. Επειδή πλέον το κουτόχορτο το ακυρώνει η ανάγκη της επιβίωσης κανένα από τα δύο κόμματα –ούτε και κανένα άλλο- είναι δυνατόν να ξεπεράσει το 15%. Αν κάτι τέτοιο το δούμε την νύκτα των εκλογών, τότε θα πρόκειται για την μεγαλύτερη νοθεία που θα έχει γίνει ποτέ σε εκλογές. Τύφλα να έχουν τα βασιλικά δημοψηφίσματα…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Άγρια τροπή φαίνεται πως παίρνει ο εσωτερικός πόλεμος μεταξύ του τουρκικού στρατού και του κουρδικού ΡΚΚ.

Σύμφωνα με επείγουσα αναφορά της τουρκικής μυστικής υπηρεσίας, ΜΙΤ, που διαβιβάστηκε αυτές τις μέρες στην τουρκική κυβέρνηση, το ΡΚΚ έχει σχηματίσει ειδικές ομάδες που είναι έτοιμες να επιχειρήσουν επιθέσεις αυτοκαταστροφής σε στρατιωτικούς στόχους και σε αστυνομικά τμήματα στα μεγάλα αστικά κέντρα της Τουρκίας.

Όπως αναφέρεται, οι ομάδες αυτές θα χρησιμοποιούν σουπερ λουξ αυτοκίνητα πέραν πάσης υποψίας, τα οποία θα είναι γεμάτα από εκρηκτικές ύλες τις οποίες θα οδηγήσουν και θα πυροδοτήσουν στον επιλεγμένο στόχο. Μάλιστα η αναφορά ζητά από την τουρκική κυβέρνηση να αυξήσει στο έπακρο τα μέτρα ασφαλείας στις αστυνομικές διευθύνσεις Κωνσταντινούπολης και Άγκυρας, όπου υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να εκδηλωθούν οι πρώτες επιθέσεις των Κούρδων ανταρτών.

Η κατάσταση αντί να εξομαλύνεται εκτραχύνεται ακόμα περισσότερο ενώ τρέχουν οι εξελίξεις στο Συριακό με την δήλωση που έκανε στις 26/8 υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Mevlut Çavuşoğlu, ότι έχει ήδη υπογραφεί η συμφωνία με τις ΗΠΑ για κοινή στρατιωτική χερσαία επιχείρηση στο έδαφος της Συρίας προς δημιουργία ζώνης ασφαλείας, κάτι που σίγουρα θα ανοίξει τους ασκούς του Αίολου με όλες τις σοβαρότατες συνέπειες για την ευρύτερη περιοχή.

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου