Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

17 Απρ 2015

Ενοχλήθηκε από την περιφορά του Επιταφίου ο… Ντεντέ!
Προβοκάτσια σε τζαμί της Κομοτηνής, στέλνει μηνύματα στην Αθήνα 
"Βρέθηκαν" θέματα για να κατηγορήσουν την Ελλάδα στην FUEN τον Μάιο...

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ 
Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Τα έργα και οι ημέρες του γνωστού Πομάκου και μετέπειτα τουρκόφρονα «δημοσιογράφου» Αμπντουλχαλίλ Ντεντέ, είναι γνωστά σε όσους παρακολουθούν εκ του σύνεγγυς και με συνέπεια τα δρώμενα επί της Ελληνικής Θράκης (ναι, είναι αυτός που προέτρεπε δημοσίως μουσουλμάνους της Θράκης σε παλαιότερη προεκλογική περίοδο να ψηφίσουν τούρκο και όχι γκιαούρη!!!). Μάλιστα, η «πορεία» του ανδρός δεν έχει περιοριστεί στα στενά όρια των νομών Ξάνθης και Ροδόπης, αλλά έχει κατά καιρούς επεκταθεί και σε γνωστά τηλεοπτικά κιτρινίζοντα πλατό, αλλά και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, όπως η Φλώρινα και η Κοζάνη, ενώ η παρουσία του ακόμη και στα Σκόπια δεν έχει περάσει απαρατήρητη αφού δεν δίστασε να στηρίξει εμμέσως πλην σαφώς την «μακεδονική» ταυτότητα του κρατικού μορφώματος της ΠΓΔΜ. Φυσικά τα ταξίδια του Ντεντέ στην Τουρκία αποτελούν σήμα κατατεθέν και δεν είναι λίγοι εκείνοι (ακόμη και από τη μουσουλμανική μειονότητα) που αναφέρονται σε «ειδικά ταξίδια ενημέρωσης» του δημοσιογράφου.

Ο συγκεκριμένος «δημοσιογράφος», γνωστός για τις άριστες σχέσεις του με το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής (παρά τα κατά διαστήματα «διαφοροποίησης» με «οικογενειακά καβγαδάκια» που αποτελούν τον «φερετζέ» ή το «ξεκάρφωμα»), πολλές φορές κατά το παρελθόν έδωσε λαβές για εκτράχυνση των σχέσεων μεταξύ των χριστιανών και των μουσουλμάνων της Ελληνικής Θράκης, αλλά βίωσε τη μοναξιά της αποτυχίας και τους τελευταίους μήνες είχε εξαφανιστεί από την επικαιρότητα λόγω οικογενειακού πένθους.



Φαίνεται, λοιπόν, πως το πένθος τελείωσε και ο ίδιος αποφάσισε να επανακάμψει δριμύτερος και… προκλητικότερος, σε μία προσπάθεια να ανεβάσει τον «πήχη» στον δειλό αγώνα του κατά της Ελληνικής κυριαρχίας της Θράκης (δειλός, επειδή δεν τολμά να κινηθεί ξεκάθαρα σαν άντρας, αλλά αρκείται στο να αναμασά δημοσίως κουβέντες που ούτε ο ίδιος δεν πιστεύει, ενώ μέσα σε γραφεία, καφενεία και άλλες «κλειστές» συγκεντρώσεις ξεσκεπάζει τον ρωμαλέο εκτουρκισμένο πομάκο που έχει πάντα μέσα του).

Έτσι, με κείμενό του στην Τρακιανίν Σεσί κατήγγειλε, ως φανατικός οπαδός της ISIS, την περιφορά του Επιταφίου σε ένα μουσουλμανικό χωριό του Ν. Ξάνθης. Προφανώς ο κ. Ντεντέ να θεωρεί ότι και η εκκλησία (παρεκκλήσι) του συγκεκριμένου χωριού "θα πρέπει να γκρεμιστεί", για να μην προσβάλλονται τα θρησκευτικά πιστεύω του… «δημοσιογράφου». Κι επειδή μουσουλμάνοι υπάρχουν και στην Ξάνθη και στην Κομοτηνή, ίσως θα έπρεπε (κατά τις αντιλήψεις του Ντεντέ) οι τοπικοί βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να κάνουν μία προσπάθεια ώστε να γκρεμιστούν όλες οι χριστιανικές εκκλησίες των δύο νομών, για να μην προσβάλλεται ο Αμπντουλχαλίλ Ντεντέ και οι ομοϊδεάτες του (πρώην σκληροπυρηνικοί Κεμαλιστές, νυν σκληροπυρηνικοί ισλαμιστές)!!!

Η καταγγελία και η «ανησυχία» του Ντεντέ
"Στην ιστορία της μειονότητας για πρώτη φορά ο μειονοτικός ψηφοφόρος εξέλεξε τρεις βουλευτές από ένα κόμμα στις εκλογές του Ιανουαρίου. Με αυτό τον τρόπο εξελέγησαν από την Ξάνθη ο Χουσεΐν Ζεϊμπέκ και από το νομό Ροδόπης οι Μουσταφά Μουσταφά και Αϊχάν Καρά Γιουσούφ από το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Μετά από την πτώση της χούντας το 1974 άρχισε η διαδικασία εκδημοκρατισμού και μετά από την έστω και αργή απόδοση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, προσδοκούμε και την απόδοση των μειονοτικών μας δικαιωμάτων. Μετά από το έτος 1974, ποτέ και καμία κυβέρνηση δεν έκανε θρησκευτική προβοκάτσια κατά της μειονότητας μας. Αλλά η κυβέρνηση τον ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ που τιμήθηκε με τρεις βουλευτές από την μειονότητα μας, σε αυτό το Πάσχα προέβη σε θρησκευτική προβοκάτσια στην Δυτική Θράκη. Και μάλιστα που; Στο χωριό του βουλευτή Χουσεΐν Ζεϊμπέκ στον Εχίνο!!!
Στον Εχίνο όπου δεν ζει ούτε καν ένας χριστιανός, ο ελληνικός στρατός κατασκεύασε κάποτε ένα μικρό αυθαίρετο εκκλησάκι. Στο εκκλησάκι αυτό λοιπόν στον Εχίνο, υπό την ηγεσία του τέταρτου σώματος στρατού της Ξάνθης και με χριστιανούς που μεταφέρθηκαν από την Ξάνθη οργανώθηκε τελετή επιτάφιου και έγινε περιφορά του επιταφίου στους δρόμους του χωριού. Το περιστατικό αυτό είναι ένα απόλυτο σκάνδαλο. Είναι ένα ρεζιλίκι. Αυτό το σκάνδαλο και ρεζιλίκι έγινε κατά την περίοδο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ.
Να μην παρεξηγηθώ ο σεβασμός μου προς τις χριστιανικές γιορτές είναι απόλυτος. Στο περιστατικό αυτό υπάρχει μία φοβερή και τρομερή πρόκληση της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ κατά της μειονότητας μας. Ο Αλλάχ να μη δώσει, εάν όμως ένας φανατικός μουσουλμάνος με φουσκωμένα μυαλά, εκείνο το βράδυ την ώρα που ο επιτάφιος περιφερόταν στους δρόμους του χωριού, θέλοντας να προκαλέσει ταραχή επιτίθετο και πετούσε μία μολότοφ, άραγε τι θα γινόταν το σκέφτηκε κανείς αυτό; Καλώ όλους τους υπεύθυνους να φερθούν ψύχραιμα. Τους καλώ να πουν ένας στοπ σε αυτού του είδους τις προβοκάτσιες. Προσδοκώ πρώτα ο δήμαρχος Μύκης Τζεμίλ Καμπζά και οι δημοτικοί σύμβουλοι, όπως και ο περιφερειάρχης Γιώργος Παυλίδης να θέσουν το θέμα στο δημοτικό και περιφερειακό συμβούλιο και να στείλουν επειγόντως από ένα υπόμνημα στην κυβέρνηση ζητώντας να μην επαναληφθεί ποτέ αυτό ξανά.
Θα μου πείτε τώρα τρεις βουλευτές έχουμε αυτοί δεν έχουν δουλειά να κάνουν; Δυστυχώς με την απόψεις που έχουν δείξει ως τώρα και με τις συμπεριφορές τους , δεν περιμένω τίποτα απολύτως. Ιδιαίτερα μάλιστα από τον Ζεϊμπέκ έχω χάσει κάθε ελπίδα. Από έναν βουλευτή ο όποιος την ώρα που γίνεται στο χωριό του μια τέτοια προβοκάτσια και αυτός δεν βγάζει κιχ, εγώ το μόνο που περιμένω πια είναι η παραίτηση του. Αλλά όταν δεν υπάρχει ούτε καν το θάρρος για κάτι τέτοιο, μετά τι να περιμένω; Με αυτή την πορεία δεν θα εκπλαγώ αν σύντομα δω και στα μειονοτικά μας σχολεία να δίνονται μαθήματα χριστιανισμό από παπάδες…
Εφ. Τρακιανίν Σεσί 14/4/2015"
Μετά την «ανησυχία» του Ντεντέ πήρε φωτιά ένα μικρό τζαμί!

Κάποιοι μετά την καταγγελία του Ντεντέ ανησύχησαν και θεώρησαν πως «κάτι έρχεται». Και δυστυχώς οι φόβοι τους επαληθεύτηκαν δύο ημέρες μετά, όταν έγινε γνωστός ο εμπρησμός ενός μικρού τζαμιού (Γενιτζέ μαχαλέ) στην Κομοτηνή. Και πως θα μπορούσαν να ξεχαστούν οι πρόσφατοι φόβοι του θιγμένου, από τον Επιτάφιο, δημοσιογράφου Ντεντέ, ο οποίος δύο μόλις ημέρες πριν, είχε αναφερθεί στους φόβους τους για εμπρηστική επίθεση με χρήση μολότωφ (κατά του Επιταφίου), «για να προκαλέσει ταραχή» (όπως ακριβώς έγραψε ο ίδιος ο Ντεντέ);

Επειδή όμως το «περιστατικό» (ούτε παραγγελία να ήταν…) δεν μπορούσε να μην γίνει γνωστό στον Ντεντέ, ο «δημοσιογράφος» έτρεξε να γράψει σχετικά, δίνοντας τον τίτλο «Πρώτα περιφορά επιτάφιου… τώρα εμπρησμός τζαμιού στην Θράκη» (προσέξτε την σημειολογία, αφού ο «δημοσιογράφος» θεωρεί ως ισοδύναμη την φωτιά με τον Επιτάφιο, που μάλλον τον «καίει»):
«Πυρπολήθηκε από αγνώστους τη νύχτα στην Κομοτηνή το Yenice Cami.
Η παρέμβαση της πυροσβεστικής ήταν άμεση αλλά το τζαμί καταστράφηκε.
Κάποιοι ξύνουν και προσπαθούν να ανακατέψουν την Θράκη.
Το Πάσχα, στον Εχίνο-Ξάνθης έκαναν περιφορά επιταφίου στους δρόμους του αμιγώς Μουσουλμανικού χωριού.
Πριν περάσει ούτε μια εβδομάδα, απόψε έκαψαν ένα τζαμί στην Κομοτηνή…
Παρά τα γεγονότα από κανέναν… δεν ακούσαμε τσιμουδιά.
Και αναρωτιέσαι: οι ηγέτες μας τους οποίους επιλέγουμε με την ψήφο μας, τι κάνουν άραγε μπροστά σε αυτές τις καταστάσεις;
Με μία λέξη: Σφυρίζουν αδιάφορα !!!
Εφ. Τρακιανίν Σεσί 17/4/2015»
Παρόμοιες απόπειρες κατά τζαμιών έχουν καταγραφεί στο παρελθόν, έχοντας όμως ΟΛΕΣ τους έντονα τα χαρακτηριστικά της προβοκάτσιας, γι αυτό και δεν επιχειρήθηκε από κανέναν η εκμετάλλευσή τους (τουλάχιστον η επίσημη -αφού σύμφωνα με τις αδιάψευστες πληροφορίες μας- ανεπίσημα οι προπαγανδιστές του Τουρκισμού τις χρησιμοποιούν σε μόνιμη βάση). Αυτή τη φορά όμως, το μικρό τζαμί του Γενιτζέ Μαχαλέ δέχτηκε σημαντικό πλήγμα, αφού ο εμπρησμός κατέστρεψε την πόρτα και μέρος της στέγης.
Επειδή, όμως, από μόνη της και αυτή η προβοκάτσια δεν μπορούσε να σταθεί, οι εμπνευστές της αποφάσισαν να κάνουν ένα παράπλευρο – ταυτόχρονο «χτύπημα» (για να κερδίσουν τις εντυπώσεις) σε μια απόσταση περίπου 400 μέτρων από το τζαμί, κόβοντας 9 από 13 κυπαρίσσια που βρισκόταν εκεί.
Ο διάβολος, όμως, κρύβεται στις λεπτομέρειες, τις οποίες δεν μπόρεσαν να αποφύγουν οι προβοκάτορες – εμπρηστές. Σύμφωνα, λοιπόν, με μουσουλμάνους της περιοχής, ο ιμάμης του τζαμιού και γείτονες που έμαθαν για την πυρκαγιά, ανέφεραν πως παρά το ότι μετά από το βραδινό ναμάζι η πόρτα κλειδώνεται, αυτοί βρήκαν την πόρτα ανοιχτή. Και… με την κλειδαριά απαραβίαστη!!!

Πριν από λίγο καιρό είχαμε επισημάνει σε άρθρο μας ότι οι μυστικές υπηρεσίες της Τουρκίας έχουν στήσει ένα οργανωμένο παρακράτος μέσα στην Ελληνική Θράκη και αυτό το παρακράτος έχει αποκτήσει τη δυνατότητα να εκτελέσει με πολύ μεγάλη ακρίβεια οτιδήποτε επιθυμήσει. Είχαμε κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για επικείμενη προβοκάτσια, η οποία ήταν αδύνατο να αποφευχθεί, αφού αναμένονταν να συμβεί σε περιοχή «ελεγχόμενη» από τους τουρκόφρονες πράκτορες του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής.
Αυτό που με λύπη μας διαπιστώσαμε, είναι πως υπάρχει ένας κώδικας επικοινωνίας τον οποίο δεν διστάζουν να τον χρησιμοποιήσουν διάφοροι καλοπληρωμένοι (ή προδότες, όπως τους αποκαλούν οι ελληνόφρονες μουσουλμάνοι). Όσο για τον Ντεντέ, καλά κάνει και λέει αυτά που λέει, προειδοποιώντας με τον τρόπο του εκείνους που πρέπει να τον ακούσουν. Και όσοι δεν τον ακούνε, ας μάθουν να προσέχουν...!

Γιατί είναι κλασσική τουρκική προβοκάτσια

Τα ξημερώματα της 17ης Απριλίου περί τις 4.00 εκδηλώθηκε φωτιά στο τέμενος του Γενιτζέ πίσω από το κεντρικό πάρκο της Κομοτηνής. Η φωτιά κατέστρεψε τον πρόσθετο προθάλαμο του τζαμιού, όπου οι προσερχόμενοι αφήνουν τα παπούτσια τους και ευτυχώς είδε τον καπνό διερχόμενος περίοικος και ειδοποίησε τις Αρχές, με αποτέλεσμα να επέμβει γρήγορα η Πυροσβεστική και να αποτρέψει την επέκταση της φωτιάς στο ίδιο το τέμενος ή στο παρακείμενο 3ο μειονοτικό σχολείο της πόλης. Πόρισμα ακόμη δεν δόθηκε από την Πυροσβεστική αλλά αν είναι πράγματι εμπρησμός, φαίνεται κραυγαλέα περίπτωση προβοκάτσιας. Δεν είναι μόνο που δεν υπάρχει κανένας χριστιανός στην περιοχή που θα ήθελε ή θα τολμούσε να βλάψει ένα τζαμί. Είναι κι ότι οι δράστες λίγο παραπέρα κατέστρεψαν τα μικρά κυπαρίσσια που είχαν φυτευτεί πίσω από το μετζίτ επί της οδού Αδριανουπόλεως, πριν το Αλάν Κογιού.

Σε έναν χώρο που κανείς άσχετος δεν θα μπορούσε να γνωρίζει ότι ανήκει στην βακουφική επιτροπή. Αυτή η κίνηση δείχνει ότι η φωτιά στο τζαμί είναι αφενός ηθελημένη ενέργεια (κι όχι ατύχημα) και αφετέρου προβοκάτσια. Καθώς μάλιστα πλησιάζει το συνέδριο της FUEN (Ομοσπονδία Εθνικών Μειονοτήτων Ευρώπης) που θα το φιλοξενήσουν οι επαγγελματίες Τούρκοι στην Κομοτηνή (13-17 Μαΐου 2015), κάτι τέτοιο το χρειάζονταν επειγόντως – τι θα λέγαν στους ανθρώπους; Για ποιο πράγμα να μας κατηγορούσαν; Τώρα λοιπόν έχουν και μάλιστα πρόσφατο! Θυμίζουμε την ανάλογη περίπτωση με τον εμπρησμό του τεμένους της Γλαύκης το 1999, που είχε “συμπέσει” με την άφιξη δύο απεσταλμένων του Συμβουλίου της Ευρώπης στη Θράκη. Ευτυχώς σε εκείνην την περίπτωση βρέθηκε ο δράστης (Αζίζ Αχμέτ) και αποκαλύφθηκε η μεθόδευση των τουρκοπρακτόρων.
Άραγε θα συλληφθούν οι δράστες αυτή τη φορά;

Αντιφωνητής 17/4/2015


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης

Στις 18 Δεκεμβρίου του 2010 ξεκίνησε ένα κύμα διαδηλώσεων στις αραβικές χώρες της Βόρειας Αφρικής, της Μέσης Ανατολής και του Περσικού Κόλπου, το οποίο ονομάστηκε Αραβική Άνοιξη.
Οι διαδηλώσεις εκδηλώθηκαν στην Τυνησία, στην Αίγυπτο, στη Λιβύη, στο Μπαχρέιν, στη Συρία, στην Υεμένη, στην Αλγερία, στο Ιράν, στο Ιράκ, στην Ιορδανία, στο Μαρόκο, στο Ομάν κ.α. Κάποιες από τις διαδηλώσεις εξελίχθηκαν σε εξεγέρσεις και άλλες σε εμφύλιο πόλεμο.
Όσον αφορά τις αιτίες της πρόκλησης αυτής της «αλυσιδωτής αντίδρασης», ασφαλώς θα πρέπει να τις αναζητήσουμε στον χαρακτήρα των καθεστώτων, τα οποία, εν πολλοίς, είναι αυταρχικά και ολιγαρχικά, όμως δεν θα πρέπει να διαφεύγει της προσοχής μας ότι ακριβώς αυτού του είδους τις αδυναμίες εκμεταλλεύονται υπέρτερες δυνάμεις, όταν θέλουν να εξυπηρετήσουν δικά τους ζωτικά συμφέροντα.

Τελικά, το κύμα των διαδηλώσεων και των εξεγέρσεων οδήγησε στην επέμβαση στη Λιβύη με στόχο την ανατροπή του Μουαμάρ Καντάφι, η οποία οδήγησε αυτή τη μεγάλη και πλούσια χώρα στο χάος και στην καταστροφή.
Επίσης, συνέχεια της Αραβικής Ανοιξης είναι ο εμφύλιος πόλεμος στην Υεμένη και, φυσικά, ο εθνοφυλετικός και θρησκευτικός πόλεμος που είναι σε εξέλιξη στη Συρία, ενώ θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο πόλεμος που είναι σε εξέλιξη στο Ιράκ είναι ένα άλλης τάξεως ζήτημα, οι ρίζες του οποίου φτάνουν έως το 1991 και την επιχείρηση «Καταιγίδα της Ερήμου».

Στις άλλες χώρες που έγιναν διαδηλώσεις ή εκδηλώθηκαν εξεγέρσεις, ανεξάρτητα αν είχαμε ή όχι ανατροπές καθεστώτων και κυβερνήσεων, η κατάσταση έχει σχεδόν σταθεροποιηθεί.
Αυτή είναι η κατάσταση στον γεωπολιτικό μας περίγυρο, από την οποία επηρεάζονται τα κύματα μεταναστών προς την Ευρώπη, ενώ πρέπει να προσθέσουμε ότι τα κύματα ενισχύονται από μεταναστευτικές ροές που προέρχονται από το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, το Μπανγκλαντές και διάφορες χώρες της Αφρικής, για λόγους που σχετίζονται με εμφύλιες συγκρούσεις αλλά και με τη συνεχιζόμενη φτώχεια.

Την κατάσταση που περιγράψαμε παραπάνω, που μπορούμε να πούμε ότι είναι παγιωμένη τα τελευταία τρία χρόνια, τη διαχειριζόταν η πατρίδα μας με το εξής δόγμα: Περιφρούρηση των χερσαίων συνόρων, κατασκευή φράχτη στον Έβρο, περιπολίες στη θάλασσα και συνεργασία με τη Frontex, η παρουσία της οποίας, πέραν του ελέγχου των μεταναστευτικών ροών προς τη χώρα μας, είχε και μια άλλη -διττώς εθνική- σημασία.
Από τη μια πλευρά εντόπιζε έγκαιρα τις ομάδες των μεταναστών μέσα στο τουρκικό έδαφος και έδινε τις απαραίτητες πληροφορίες στις τουρκικές Αρχές, οι οποίες ήταν υποχρεωμένες να επέμβουν, ανεξάρτητα από το πόσα λεφτά είχαν πάρει διάφοροι αξιωματούχοι για την επιχείρηση δημογραφικής αλλοίωσης, αποσταθεροποίησης και ισλαμοποίησης της Ελλάδας!
Από την άλλη πλευρά, η παρουσία των αεροπορικών μέσων της Frontex στον Έβρο, κυρίως, όμως, στον εναέριο χώρο μεταξύ των ελληνικών νησιών του Αιγαίου και των μικρασιατικών ακτών, έδινε έναν εξ αντικειμένου ευρωπαϊκό ορισμό των θαλάσσιων συνόρων μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας, τα οποία δεν έχουν οριστεί, με εξαίρεση την περιοχή της Δωδεκανήσου, τα σύνορα της οποίας είχαν οριστεί με συμφωνία Ιταλίας - Τουρκίας.

Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν στην αντιπολίτευση, δίνοντας ρεσιτάλ ανευθυνότητας και λαϊκισμού, κατηγορούσε τις προηγούμενες κυβερνήσεις για την πολιτική που ακολουθούσαν στο Μεταναστευτικό και εξήγγειλε διάφορα μέτρα, πάντα με βασικό πυλώνα την αρχή των ανοιχτών συνόρων.

Όταν διάφοροι προέβαλαν ενστάσεις και προειδοποιούσαν την αντιπολίτευση ότι σε περίπτωση που εφαρμοστεί μια τέτοια πολιτική η Ελλάδα θα γίνει ελκυστική και θα είναι σαν να καλούμε τους «πονεμένους και τους πεινασμένους» όλου του κόσμου να έλθουν στη χώρα, με την ελαφρότητα του ανεύθυνου αντιπολιτευομένου, έλεγαν ότι το θέμα δεν είναι ελληνικό αλλά ευρωπαϊκό και παγκόσμιο και ότι «θα δώσουμε χαρτιά στους πρόσφυγες και θα πάνε όπου θέλουν». Για τις ύβρεις και τις αθλιότητες που εκτόξευαν εναντίον εκείνων που είχαν άλλη άποψη δεν γίνεται λόγος!!!

Η παρούσα κυβέρνηση θα μπορούσαμε να πούμε ότι επιτέλους πέτυχε σε έναν τομέα που εφάρμοσε την πολιτική της. Αφού έκλεισε τα κέντρα κράτησης, αφού δήλωσε ότι δεν θα επισκευάσει τον φράχτη στον Έβρο, αφού έκοψε τις θαλάσσιες περιπολίες και απαξίωσε τη Frontex, αφού δήλωσε διά χειλέων της αρμόδιας υπουργού ότι η Ελλάδα ακολουθεί πολιτική ανοιχτών συνόρων, κατέστησε όντως την πατρίδα μας πόλο έλξης των μεταναστών και των προσφύγων, με αποτέλεσμα να έχουν στοιβαχτεί κατά χιλιάδες οι άνθρωποι αυτοί είτε στα νησιά είτε στις απέναντι μικρασιατικές ακτές, όπου περιμένουν για να εισέλθουν στην πατρίδα μας. Απόδειξη αυτού που λέμε είναι το γεγονός ότι δεν στοιβάζονται στα σύνορα Τουρκίας - Βουλγαρίας, γιατί η βουλγαρική κυβέρνηση ακολουθεί πολιτική κλειστών συνόρων και δεν την κατηγορεί κανείς γι' αυτό!

Για όσους σπεύσουν να μας πουν ότι το θέμα έχει γεωπολιτικές πτυχές και τα τοιαύτα, έχουμε να πούμε ότι αυτές τις περιγράψαμε, εν πολλοίς, στην αρχή του άρθρου μας. Όμως, θα πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι αυτές οι συνθήκες υπήρχαν και πριν αναλάβει αυτή η κυβέρνηση και φέτος οι ροές υπερτριπλασιάστηκαν, χωρίς να γίνει κάτι καινούργιο που να δικαιολογεί την επιδείνωση της κατάστασης. Το μόνο που έγινε είναι ότι η πατρίδα μας μετατράπηκε σε ξέφραγο αμπέλι.
Και μπορεί για όσους έχουν ταξική ιδεολογία αυτό να μην έχει και μεγάλη σημασία, για όσους, όμως, πιστεύουν ότι το ελληνικό έθνος έχει δικαίωμα να επιβιώσει στον χώρο που λέγεται Ελλάδα, έχει τεράστια σημασία και δεν πρέπει να επιτρέψουμε ούτε τη δημογραφική αλλοίωση ούτε την αποσταθεροποίηση ούτε τη μετατροπή της πατρίδας μας σε μουσουλμανική χώρα.

Πηγή εφημ. "Δημοκρατία"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

«Η ελληνική κυβέρνηση εργάζεται σκληρά σε όλα τα επιμέρους πεδία διαπραγμάτευσης, τόσο στις Βρυξέλλες όσο και στην Αθήνα, προκειμένου να βρεθεί μια αμοιβαία επωφελής λύση, ένας έντιμος συμβιβασμός με τους εταίρους μας. Ενας συμβιβασμός που θα σέβεται τόσο τη πρόσφατη λαϊκή εντολή όσο όμως και το πλαίσιο λειτουργίας της Ευρωζώνης»: τα παραπάνω δήλωσε χθες, μεταξύ άλλων, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, στο πρακτορείο Ρόιτερς, εν μέσω μιας διαρκώς εντεινόμενης διεθνούς και εσωτερικής πολεμικής κατά της πολιτικής της ελληνικής κυβέρνησης.

Και αφού ανέφερε τα σημεία σύγκλισης και τα σημεία διαφωνίας με τους δανειστές, κατέληξε: «Είμαι πεπεισμένος ότι η Ευρώπη των δημοκρατικών παραδόσεων και του Διαφωτισμού δεν θα υποκύψει σε ακραίες φωνές κάποιων, δεν θα επιλέξει τον δρόμο ενός ανήθικου και στυγνού χρηματοδοτικού εκβιασμού, αλλά το δρόμο της γεφύρωσης των διαφορών, το δρόμο της σταθερότητας και του αμοιβαίου σεβασμού, πάνω από όλα στη δημοκρατία, προς όφελος του κοινού ευρωπαϊκού μας μέλλοντος».

Οι δηλώσεις αυτές του πρωθυπουργού δεν αποτυπώνουν μόνον την αγωνία της πρωτόγνωρης αυτής διαπραγμάτευσης την οποία επιχειρεί η κυβέρνηση από εξαιρετικά δυσμενή αντικειμενική θέση – από το 2010 όταν μπήκαμε στην κρίση μέχρι τώρα δεν είχε γίνει κάτι τέτοιο.

Οι δηλώσεις αυτές αποτυπώνουν κάτι βαθύτερο: τη δομική ασυμβατότητα της Ελλάδας και της οικονομίας της (ή ότι έχει μείνει από αυτήν...) με το κυρίαρχο πλέον σύστημα της γερμανικής Ευρώπης και της ασφυκτικής νέας οικονομικής ορθοδοξίας της που συνθλίβει.

Μοιάζει περίπου σα να επιχειρούν τον τετραγωνισμό του κύκλου σε μία Ευρώπη που σίγουρα δεν πρόκειται να θυμηθεί τώρα ούτε τις δημοκρατικές παραδόσεις της, ούτε τον διαφωτισμό που σχεδόν δραματικά επικαλείται ο πρωθυπουργός. Όπως και δεν πρόκειται να σταθμίσει το κοινό ευρωπαικό μέλλον στο οποίο αναφέρεται, με τον τρόπο τουλάχιστον που ο ίδιος το εννοεί.

Η Ευρώπη αυτή δεν υπάρχει πια. Υπήρχε πριν από την επανένωση της Γερμανίας και την παράλληλη ιστορική διεργασία της διαμόρφωσης του δήθεν «κοινού» νομίσματος. Όμως τώρα δεν υπάρχει. Ετσι, η επίκλησή της δεν έχει κανένα πραγματικό περιεχόμενο.

Δυστυχώς, η σημερινή Ευρώπη, αυτή του γερμανικού ηγεμονισμού, ο οποίος έχει πλέον αποτυπωθεί και στις συνθήκες που διέπουν το ευρώ, είναι μια εντελώς διαφορετική υπόθεση. Και η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να το συνειδητοποιήσει αυτό, που οδηγεί με νομοτελειακό τρόπο στο πρακτέο ότι οι δρόμοι είναι δύο. Ο ένας είναι η υποταγή και ο άλλος είναι η σύγκρουση, με ότι κι αν σημαίνει ο καθένας απ’ αυτούς. Όμως, «τρίτος δρόμος», δυστυχώς, δεν υπάρχει.

Η Ευρώπη αυτή δεν πρόκειται να αντέξει στο χρόνο, ακριβώς επειδή βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με την οντολογία της, τις αιτίες και τα χαρακτηριστικά που τη γέννησαν. Όμως, η διαδικασία αποδόμησής της, θα είναι αργή και βασανιστική, όχι μόνον για την Ελλάδα, αλλά ιδίως και πρώτα γι αυτήν, όποια πορεία κι αν επιλεγεί, όποια τελικά εξέλιξη κι αν υπάρξει στους επόμενους μήνες.

Κι αυτό το δομικό αδιέξοδο της νέας πραγματικότητας πρέπει πλέον να το κατανοήσουν σε βάθος τόσο η κυβέρνηση, όσο και η χώρα.

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Πρέπει να έχουμε επίγνωση ότι όσοι σπεκουλάρουν πάνω στο μεταναστευτικό εξαπολύοντας ιερεμιάδες για τον ρατσισμό που θεριεύει ή θα θεριέψει αναφέρονται σε μια μόνο πτυχή ενός μέλλοντος που θα προκύψει πολύ γρήγορα αν δεν υπάρξει συστηματική, συνολική πολιτική...

Αυτό που διακυβεύεται είναι η εισαγωγή των εκτεταμένων πολιτισμικών συγκρούσεων που σοβούν στην Μέση Ανατολή, την Κεντρική Ασία και την Αφρική, στην μικρή ελληνική κοινωνία, γεγονός που θα την συνθλίψει από κάθε άποψη.

Με δηλώσεις του τύπου «οι πρόσφυγες λιάζονται στα πάρκα» και άλλες τέτοιες γελοιότητες που θυμίζουν αίσχιστου είδους λατινοαμερικάνικη δικτατορία, η «αριστερά των δικαιωμάτων» νομίζει πως μπορεί να διαχειριστεί το μεταναστευτικό ζήτημα της χώρας, την στιγμή μάλιστα που αυτό διολισθαίνει σε ανθρωπιστική κρίση.

Γι’ αυτό και η πραγματικότητα τους εκδικείται αποδεικνύοντας έμπρακτα ότι όλα αυτά τα κροκοδείλια δάκρυα που έχυναν και όλες αυτές οι υποκριτικές ανθρωπιστικές κορώνες που έβγαζαν γύρω από το μεταναστευτικό ζήτημα, ήταν για… ιδεολογική αυτο-επιβεβαίωση και ουδεμία σχέση δεν είχαν με το ίδιο το πρόβλημα.

Γι’ αυτό και τώρα, η «γραμμή» τους, μια ανθρωπιστική μετάλλαξη του νεοφιλελεύθερου Laissez faire, laissez passer αποδεικνύεται στην πράξη εφιαλτική τόσο για την ελληνική κοινωνία όσο και για τους ίδιους τους πρόσφυγες.

Τι θα μπορούσε να γίνει, όμως, επί της ουσίας;

Κατ’ αρχάς, το μεταναστευτικό ζήτημα εξελίσσεται στην χώρα μας εδώ και είκοσι χρόνια, και θα πρέπει να αξιοποιήσουμε θετικά τις εμπειρίες που παράγει.

Πρώτον, σε μεγάλο βαθμό, το ζήτημα κατέληξε σε αδιέξοδο επειδή ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας το χρησιμοποίησε ως όπλο στο πλαίσιο της παρατεταμένης εμφύλιας πολιτισμικής σύγκρουσης για το περιεχόμενο της ταυτότητάς μας.

Ανεξάρτητα από το τι ήθελαν οι ίδιοι, ή ίσως και ενάντια στην βούλησή τους, οι εθνομηδενιστές χρησιμοποίησαν τους μετανάστες στο πλαίσιο μιας ευρύτερης εκστρατείας αποδόμησης της ιστορικής ταυτότητας της χώρας. Μόνο οι αντίφα τόλμησαν να το γράψουν στους τοίχους, αλλά όλες οι συνιστώσες αυτής της πτέρυγας το εννοούσαν: «Έλληνες σκάστε!». Εξάλλου, όλοι οι πολιτικοποιημένοι μετανάστες, ανεξαρτήτως τοποθετήσεων, αντιλαμβάνονται πολύ καλά πως στο πλαίσιο αυτού του ψευδο-αντιρατσιστικού λόγου και πρακτικής οι ίδιοι πάντοτε ενέχουν θέση και ρόλο παθητικού αντικειμένου-αποδέκτη της μεγαλοθυμίας των «ευεργετών» τους.

Από την άλλη, οι ναζί και οι φασίστες εκμεταλλεύονται το ίδιο αδιέξοδο για να δυναμώσουν και να στρατολογήσουν κόσμο που ταλαιπωρείται στα δίχτυα του, προκειμένου να τον χρησιμοποιήσουν σε μια σχεδιαζόμενη νύχτα των μαχαιριών που θα εξαφανίσει όλους τους αντιπάλους. Ως προς αυτό, το πώς λειτούργησε η Χρυσή Αυγή στον Άγιο Παντελεήμονα είναι εξόχως ενδεικτικό. Έπαιξε με την απελπισία, και το τρομακτικό καθημερινό αδιέξοδο των κατοίκων, δυνάμωσε, και μετά χρησιμοποίησε την δύναμή της για να… πουλάει προστασία και να εγκαθιδρύσει μια “δυαδική εξουσία” στην περιοχή σε συνεργασία με τα κυκλώματα του τράφικινγκ.

Το αποτέλεσμα είναι ότι το αδιέξοδο εντείνεται, την ίδια στιγμή που η δημόσια συζήτηση εστιάζει πάνω σε αυτού με όρους εκατέρωθεν υστερίας –δημιουργείται δηλαδή μια εκρηκτική συνταγή που αν μη τι άλλο εγγυάται πως το ζήτημα δεν θα αντιμετωπιστεί ποτέ!

Δεύτερον, θα πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν υπάρχει μεταναστευτικό γενικά. Υπήρξαν δύο ρεύματα μετανάστευσης προς την ελληνική κοινωνία, και τώρα εξελίσσεται ένα τρίτο. Το πρώτο, με ανθρώπους προερχόμενους κύρια από τα Βαλκάνια, και την Ανατολική Ευρώπη λίγο ως πολύ ενσωματώθηκε στην ελληνική κοινωνία. Ή την εγκατέλειψε λόγω της κρίσης.

Ουσιαστικά το πρόβλημα προκύπτει από τα άλλα δύο κύματα μετανάστευσης προς την χώρα μας, τα οποία προέρχονται από την Μέση Ανατολή, την Κεντρική Ασία και την Αφρική. Το πρόβλημα έχει δύο διαστάσεις που διαπλέκονται στενά μαζί τους. Κατ’ αρχάς, η ελληνική κοινωνία δεν μπορεί να απορροφήσει κι άλλους μετανάστες –κι ύστερα υπάρχει και πολιτιστικό χάσμα που αποτρέπει την ενσωμάτωση αυτών των ανθρώπων στην κοινωνία μας.

Ας έχουμε επίγνωση, ότι πλέον η Ελλάδα βάλλεται άμεσα από την πολιτική της Δύσης σε αυτές τις περιοχές, καθώς οι επεμβάσεις και η αποδόμηση κρατών δημιουργεί ταχύτατα μεταναστευτικά ρεύματα προς την χώρα μας. Ο πόλεμος στο Αφγανιστάν έγινε το 2001, και ήδη από το 2005 άρχισε να πυκνώνουν οι αφίξεις μεταναστών από την χώρα –για να μην μιλήσουμε για την ταχύτητα που δημιουργούνται μεταναστευτικά ρεύματα από την Συρία.

Αυτά τα στοιχεία, συνεπικουρούμενα από τον χαοτικό χαρακτήρα εξέλιξης αυτών των ρευμάτων και τον επίσης χαοτικό χαρακτήρα της κρατικής πολιτικής δημιούργησαν και δημιουργούν διαρκείς, καθημερινές μικροσυγκρούσεις, ένα τεράστιο αρνητικό δυναμικό το οποίο δυναμιτίζει την εθνική συνοχή, την κοινωνική συνοχή, την λειτουργία της δημοκρατίας –αλλά αποτελεί πρωταρχικό λόγο διολίσθησης των ξενοφοβικών συναισθημάτων σε ρατσισμό. Είναι το πολιτιστικό χάσμα και η ανεξέλεγκτη μετανάστευση που παράγει αυτά τα φαινόμενα, και όχι το αντίθετο όπως ισχυρίζεται η αριστερά των δικαιωμάτων.

Τρίτον. Ο πολυπολιτισμός έχει αποτύχει σε όλον τον κόσμο. Λειτουργούσε (και λειτουργεί, γονατιστός, με το μαχαίρι του Τζιχάντι Τζον στο λαρύγγι) μόνον ως «ιστορικός πολυπολιτισμός» στην Συρία και τον Λίβανο, και λειτούργησε στα «έθνη εποίκων» (ΗΠΑ-Αυστραλία) επειδή έγινε γενοκτονία των ιθαγενών, και μόνο όταν τα μεταναστευτικά ρεύματα σταμάτησαν και υπήρξαν κάποιες δεκαετίες όπου συντελέστηκε ο εξαμερικανισμός των προηγουμένων. Κατά τα άλλα ο πολυπολιτισμός κλονίζεται από την διπλή, ταυτόχρονη υπονόμευση που του ασκεί ο ισλαμικός ολοκληρωτισμός και ο δυτικός μηδενισμός.

Από αυτά τα συμπεράσματα προκύπτει μια «μεγάλη εικόνα». Στην Ελλάδα μεταναστευτικό και δημογραφικό οδηγούν μαθηματικά στην λιβανοποίηση της κοινωνίας. Αν τα πράγματα συνεχιστούν έτσι όπως τώρα κατά τις επόμενες δεκαετίες, η Ελλάδα του 2050 θα είναι μια κοινωνία πολιτισμικά και κοινωνικά κατακερματισμένη, όπου θα βασιλεύει ο φατριασμός και ο πόλεμος των πολιτισμών. Το να νομίζει κανείς ότι μπορεί να στηθεί δημοκρατία, κοινωνική προκοπή και δικαιοσύνη μέσα σε τέτοιο περιβάλλον, ισοδυναμεί με απόλυτη παράνοια.

Αντιστοίχως, από την μεγάλη εικόνα προκύπτουν και οι προσανατολισμοί στους οποίους μπορούμε να κινηθούμε ως κοινωνία:

Πρώτον: Προϋπόθεση για οποιαδήποτε μεταναστευτική πολιτική είναι η ανάσχεση των μεταναστευτικών ρευμάτων. Γιατί η επισώρευσή τους εγκαθιδρύει στην ελληνική κοινωνία εστίες απόλυτης προσωρινότητας και χάους που υπονομεύουν οποιαδήποτε μεταναστευτική πολιτική. Άρα, οι πρόσφυγες θα πρέπει να προωθηθούν προς την Ευρώπη, ή να μεριμνήσει ο ΟΗΕ για την δημοκρατική κατανομή τους, τα δουλεμπορικά κυκλώματα θα πρέπει να παταχθούν, η Τουρκία που τους δίνει σχεδόν… κρατική κάλυψη (το ομολογούν οι ίδιοι οι Τούρκοι ακαδημαϊκοί πλέον) θα πρέπει να καταγγελθεί και να της επιβληθούν κυρώσεις. Στο ίδιο μήκος κύματος, οι παράνομοι μετανάστες θα πρέπει να επαναπροωθούνται στο πλαίσιο μιας συλλογικής πολιτικής κρατών που θα συνδυάζει επαναπατρισμούς και συγκεκριμένη αναπτυξιακή βοήθεια (όχι μόνο χρήματα, αλλά δημιουργία δομών).

Δεύτερον: Θα πρέπει να υπάρξει ολόκληρη πολιτική ενσωμάτωσης των μεταναστών που επιθυμούν να ταυτίσουν την μοίρα τους με την μοίρα της ελληνικής κοινωνίας. Πρέπει να θεσπιστεί υποχρεωτική εκμάθηση ελληνικών, που να αποτελεί και όχημα για την ένταξη των μεταναστών στην αγορά εργασίας. Επίσης, πρέπει να υπάρξει ένα αδιαπραγμάτευτο μίνιμουμ πολιτιστικής ομοιογένειας –τα κοινά συμφωνηθέντα υπονοούμενα του Σεφέρη. Και η διαφορετικότητα να εκδηλώνεται από εκεί και πέρα. Αυτό καταφανώς, έρχεται σε αντίθεση με τις μαζικότερες, και πιο ισχυρές σήμερα τάσεις του ισλαμισμού –εντούτοις θα πρέπει να αποφασίσουμε ως κοινωνία αν θα επιτρέψουμε να γυρίσουμε πίσω στην Τουρκοκρατία, όταν ένα μέρος των κατοίκων του ελληνικού χώρου είχε μονολιθική θρησκευτική συνείδηση. Ούτως ή άλλως, η κοινωνική συνύπαρξη και ο πολιτιστικός συγκρητισμός σφυρηλατείται μέσα από την όσμωση όμορων ή συγγενών ταυτοτήτων, εξ ίσου «ανοιχτών».

Τρίτον: Η ένταξη στην ελληνική αγορά εργασίας θα πρέπει να γίνει υπό έλεγχο, για να μην φτιάξουμε/επεκτείνουμε άτυπες ‘ειδικές οικονομικές ζώνες’, που δημιουργούν ένα ευρύτερο κλίμα συμπίεσης των μισθών προς τα κάτω, και εκτεταμένης προλεταριοποίησης. Γενικά, το κράτος πρέπει να καθοδηγήσει την ένταξη των μεταναστών, και να μην την εγκαταλείψει στην αόρατη χείρα της αγοράς. Οι μετανάστες θα πρέπει να διαχυθούν εντός του ελληνικού πληθυσμού, και να αποτραπεί η δημιουργία γκέτο και χωροταξικών διαχωρισμών. Το πάθημα του Αγίου Παντελεήμονα θα πρέπει απ’ όλες τις απόψεις να γίνει μάθημα στο ελληνικό κράτος. Προς το παρόν, βέβαια, ο ΣΥΡΙΖΑ διαπράττει τα ίδια λάθη που διέπραξε ως πολιτική δύναμη του 5% σε εκείνη την γειτονιά σε…. κυβερνητικό-πανεθνικό επίπεδο!

Τέταρτον: Προϋπόθεση για την επιτυχία μιας συνετής, δημοκρατικής μεταναστευτικής πολιτικής είναι η δημογραφική ανασυγκρότηση της χώρας, και η αναστροφή της φυγής των νεώτερων γενεών από την χώρα. Ειδάλλως, κάθε συζήτηση δεν έχει απολύτως καμία βάση. Ακόμα και το συνταξιοδοτικό, στο οποίο αρέσκεται να αναφέρεται αυτή η «αριστερά των δικαιωμάτων», δεν μπορεί να ‘σωθεί’ από τους μετανάστες όταν το κύριο κομμάτι της κοινωνίας φθίνει δημογραφικά και γερνάει ταχύτατα. Εκτός αν τα μεταναστευτικά ρεύματα έχουν γεωμετρική κλιμάκωση και γίνει εκτεταμένη υποκατάσταση των Ελλήνων εργαζόμενων από αλλοδαπούς ώστε να πάψει η φθίνουσα δημογραφία των Ελλήνων να επηρεάζει το όλο σύστημα. Τότε όμως δεν θα μιλάμε για χώρα, αλλά για χώρο.

Τέλος, πρέπει να έχουμε επίγνωση ότι όσοι σπεκουλάρουν πάνω στο μεταναστευτικό εξαπολύοντας ιερεμιάδες για τον ρατσισμό που θεριεύει ή θα θεριέψει αναφέρονται σε μια μόνο πτυχή ενός μέλλοντος που θα προκύψει πολύ γρήγορα αν δεν υπάρξει συστηματική, συνολική πολιτική. Αυτό που διακυβεύεται είναι η εισαγωγή των εκτεταμένων πολιτισμικών συγκρούσεων που σοβούν στην Μέση Ανατολή, την Κεντρική Ασία και την Αφρική, στην μικρή ελληνική κοινωνία, γεγονός που θα την συνθλίψει από κάθε άποψη.

Το γεγονός ότι η «αριστερά των δικαιωμάτων» δεν αντιλαμβάνεται αυτό το πράγμα σημαίνει πολύ απλά ότι διακατέχεται από σχιζοφρένεια, με την κλινική κυριολεξία του όρου. Πουθενά αλλού δεν μπορεί να αποδοθεί τέτοια διάσταση απόψεων, εκεί που μια ολόκληρη χώρα να βιώνει ανθρωπιστική κρίση, η αρμόδια υπουργός να βλέπει… πρόσφυγες που λιάζονται στις πλατείες.

Πηγή "Άρδην"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


homeless-austerity-neoliberal (1)

Τριάντα τρεις πόλεις έχουν ήδη απαγορεύσει ή να σκοπεύουν να απαγόρευσουν την σίτιση σε άστεγους ανθρώπους – και μερικοί δήμοι απειλούν μάλιστα με φυλάκιση εάν συλληφθεί κάποιος πολίτης να δίνει έστω και ένα πιάτο φαγητό!

Οι νόμοι αυτοί ισχυρίζονται ότι είναι για την πρόληψη του φαινομένου των αστέγων, κατά το νεοφιλελεύθερο σκεπτικό ότι οι άστεγοι «επαναπαύονται», είναι «τεμπέληδες» και δεν αναζητούν εργασία.

Ενώ παράλληλα, η δωρεάν σίτιση στερεί «κέρδη» από τις «επίσημες» φιλανθρωπικές εταιρίες που παίρνουν κονδύλια από το προυπολογισμό, δημιουργώντας μια νέα βιομηχανία από τον πόνο και την ανέχεια που οι ίδιες οι ελιτ δημιουργούν, οι άστεγοι αντιμετωπίζονται σαν εγκληματίες για να είναι χωρίς τροφή και στέγη.

«Οι πόλεις σκέφτονται ότι κόβοντας την πηγή τροφής, αυτό θα κάνει τους άστεγους να φύγουν μακριά»...

«Βοηθήστε να σταματήσει αυτή την άχρηστη, αβάσιμη σκληρότητα» καλούν ανθρωπιστικές οργανώσεις σε αυτές τις 33 πόλεις για να σταματήσουν τα σχέδια για την απαγόρευση, δίνοντας τροφή στους άστεγους τώρα!

homeless-austerity-neoliberal (2)

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Πού πάνε οι πρόσφυγες, κυρία Χριστοδουλοπούλου;»
«Δεν ξέρω, εξαφανίζονται»...
Και μια ομολογία: "Εγώ ελέγχω (βλ. διευκολύνω) την είσοδο και όχι την έξοδό τους"...

Απόρησε η αναπληρώτρια υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Τασία Χριστοδουλοπούλου γιατί έβαλαν τα γέλια κάποιοι από...
τους συμμετέχοντες στην έκτακτη συνεδρίαση που πραγματοποίησε η ΚΕΔΕ για το μεταναστευτικό χθες, μετά από έναν σύντομο διάλογό της με τον Γιώργο Καμίνη.

Αναρωτήθηκε ο δήμαρχος Αθηναίων: «Δεν κατάλαβα με πoιο επιχείρημα μας λέει η κυρία υπουργός ότι οι μετανάστες παραμένουν για λίγο και φεύγουν. Υπάρχει κάτι που δεν έχω καταλάβει;».

«Στατιστικά το βλέπουμε» απάντησε η κα Χριστοδουλοπούλου.
«Πού πάνε, κυρία υπουργέ;» επέμεινε ο Γιώργος Καμίνης.
«Στην Ευρώπη» του απάντησε.
«Πώς πάνε;» ξαναρωτά ο δήμαρχος Αθηνών.
«Δεν το ξέρω αυτό [μικρή παύση]. Απλά εξαφανίζονται» απάντησε, για να ακολουθήσουν δυνατά γέλια.
«Γιατί γελάτε, σας φαίνεται αστείο; Πώς να το ξέρω εγώ; Εγώ ελέγχω την είσοδο, όχι την έξοδο» πρόσθεσε η υπουργός.

Από εμάς κανένα σχόλιο, εκτός από μία παρατήρηση: Η κυρία αυτή δεν ελέγχει την είσοδο των λαθρομεταναστών στην χώρα. Η Ελλάδα έχει γίνει χοάνη προσέλευση - εισόδου λαθρομεταναστών. Εάν η συγκεκριμένη κυρία ήλεγχε την είσοδό τους, θα μπορούσε να απαντήσει και με ακρίβεια στην ερώτηση: "Πόσοι λαθρομετανάστες βρίσκονται αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα;". Δυστυχώς, για την ίδια, δυστυχέστερα για εμάς, κανείς δεν μπορεί (ή δεν θέλει;) να δώσει απάντηση στο συγκεκριμένο ερώτημα... Οι λόγοι, φυσικά, είναι προφανείς...
Η τελευταία δήλωση (περί εξαφάνισης των λαθρομεταναστών) της αρμόδιας υφυπουργού οδηγεί στην πιστοποίηση ότι "η γιαγιά το έχει χάσει τελείως"!




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Νίκου Μπογιόπουλου

Η πολιτική της ΕΕ είναι εγκληματική. Η πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων είναι αδιέξοδη. Η Ελλάδα ήταν και παραμένει μια «αποθήκη ψυχών» που ζουν σε άθλιες συνθήκες. Πάνω στο μέγα πρόβλημα του μεταναστευτικού παίζεται ένα πινγκ – πονγκ μεταξύ των φορέων του μισανθρωπισμού, από την μια, με τους φορείς ενός ακτιβισμού της πλάκας, από την άλλη...

Ακόμα και σε αυτό το ζήτημα, αντί της λήψης άμεσων μέτρων - ανθρώπινων για τους πρόσφυγες, δρακόντειων για τα κυκλώματα, προστατευτικών για το αίσθημα ασφάλειας – επιλέγεται η πεπατημένη της επικοινωνιακής φούσκας. Τουτέστιν: Οι μετανάστες κάθονται στις πλατείες και… «λιάζονται».

Η πολιτική που επιτρέπει στο μεγάλο κεφάλαιο να λυμαίνεται τον δημόσιο πλούτο από τις Σκουριές μέχρι τη Γαύδο, επιτρέπει ταυτόχρονα στους εργολάβους να χρησιμοποιούν τους εργαζόμενους και να τους «βάζουν» στο όνομα της δουλειάς και του μεροκάματου να διαδηλώνουν – στην ουσία – για τα συμφέροντα του αφεντικού. Αλλά ή θα διατηρηθεί η νομιμότητα που επιτρέπει σε εργολάβους να διαφεντεύουν, ή θα οικοδομηθεί άλλη νομιμότητα.

Τέτοια που θα σέβεται τους ανθρώπους του μόχθου. Τη ζωή τους. Την υγεία τους. Τον τόπο τους. Και θα εξασφαλίζει το μεροκάματο θέτοντας την αξιοποίηση του δημόσιου πλούτου στην υπηρεσία των αναγκών όλης της κοινωνίας και όχι των χρυσοκάνθαρων εκμεταλλευτών της. Τι υποτίθεται ότι δεν καταλαβαίνει η κυβέρνηση ώστε να κωλυσιεργεί; Τουτέστιν: «Για να γυρίσει ο Ήλιος θέλει δουλειά πολλή»…

Η κυβέρνηση θα έβαζε τέλος στα Μνημόνια. Στην πορεία έγινε «καλό» το 70% του Μνημονίου. Οι δανειακές συμβάσεις με τα αγγλικά τους δίκαια έγιναν «γέφυρα». Το δεν θέλουμε άλλα δάνεια έγιναν «δώστε μας τις δόσεις» των δανείων. Το «πρώτα μισθοί και συντάξεις» συνοδεύτηκε από το θα πληρώνουμε στο «διηνεκές» το χρέος. Το δεν διαπραγματευόμαστε την εφαρμογή του προγράμματος της Θεσσαλονίκης έγινε «αναστέλλουμε» το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης.

Το «η Ευρώπη που αλλάζει» έγινε «η Ευρώπη που εκβιάζει». Τουτέστιν: Η διαπραγμάτευση (που δεν ξέρουμε αν ξέρουν τι περιλαμβάνει ακόμα κι αυτοί που συμμετέχουν σε αυτήν) συνεχίζεται.Ομοίως και τα σενάρια «ή θα βρέξει ή θα χιονίσει ή καλό καιρό θα κάνει». Βεβαίως υπάρχει και κάτι σταθερό: «Η θέση της (σσ: ηλιόλουστης) Ελλάδας στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ δεν αμφισβητείται»…

Μετά την επικύρωση της απόφασης της προηγούμενης κυβέρνησης για καταβολή 500 εκατομμυρίων στους Αμερικάνους στο πλαίσιο των στρατιωτικών μας σχέσεων μαζί τους, είχαμε και την ανακοίνωση για ενίσχυση των στρατιωτικών μας σχέσεων και με τους Ρώσους, από τους οποίους θα πάρουμε κάτι ανταλλακτικά για κείνους τους - από την εποχή Σημίτη – σκουριασμένους S300. Αλήθεια τι το «πολυδιάστατο» εμπεριέχεται σε μια πολιτική που – συνεχίζει – να ταΐζει βιομηχανίες όπλων όταν στο μεταξύ εκατοντάδες εκατομμύρια από Ταμεία, περιφέρειες και ΔΕΚΟ δεσμεύονται για να πληρώνονται τοκογλυφικά στο ΔΝΤ; Τουτέστιν: «Με τον Ήλιο τα βάζω με τον Ήλιο τα βγάζω, τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε;»…

Ο κ.Πανούσης αρμόδιος υπουργός, καλεί τον πρωθυπουργό να δώσει λύση στα θέματα που άπτονται των αρμοδιοτήτων του υπουργείου του. Ο πρωθυπουργός από την πλευρά του παρακολουθεί τον υπουργό του να τον καλεί να δώσει λύση στα θέματα του υπουργείου στο οποίο ο πρωθυπουργός διόρισε τον κ.Πανούση για να δώσει εκείνος λύση. Τουτέστιν: «Ένας αητός καθότανε στον Ήλιο και λιαζότανε»…

Ο κ.Βαρουφάκης πάει στις ΗΠΑ και βγάζει ανακοίνωση ότι θα έχει συνάντηση με τον… Ομπάμα. Βγαίνει ο Λευκός Οίκος, τον διαψεύδει και λέει – σε απλά ελληνικά – ότι αν θέλει ο κ.Βαρουφάκης να ρίχνει νερό στο μύλο του ναρκισσισμού του να περιορίζεται σε φωτογραφήσεις τύπου «Παρί Ματς». Τουτέστιν: Το ανέκδοτο με το λαγό που λιαζότανε και έλεγε φανταστικές ιστορίες για το λιοντάρι, το θυμάστε;

Στη Βουλή όταν η κυρία Κωνσταντοπούλου δεν αδικεί τον εαυτό της επιδιδόμενη σε κινήσεις που εμπεριέχουν το στοιχείο του προσωπικού σόου, βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας της αφιερώνουν… ποιηματάκια που σε ένα ρεσιτάλ ασυναγώνιστης βλακείας επιχειρούν να τα απαγγείλουν κιόλας από βουλευτικών εδράνων. Τουτέστιν: «Άσπρη πέτρα ξέξασπρη κι απ΄τον Ήλιο ξεξασπρότερη»…

Α, ναι: Σε μερίδα των ΜΜΕ ποτέ δεν έπαψε να ανθεί η δημοσιογραφία της σαχλαμάρας, του πολιτικού κατιναριού, του φτηνού εντυπωσιασμού, της κατασκευής «ειδήσεων» και της αναγωγής του τίποτα σε «κάτι». Αφού, λοιπόν, τα λύσαμε όλα τα υπόλοιπα, πάρτε και μια γερή τζούρα από… αποκαλυπτικά ρεπορτάζ - με ηχητική υπόκρουση «να μπορούσα στα σύννεφα να είχα και εγώ βενζινάδικο» - για το αν έσκασε το λάστιχο της προέδρου της Βουλής κι αν το βουλκανιζατέρ είχε ή δεν είχε γρύλο. Τουτέστιν και κατόπιν όλων αυτών, ο ποιητής μας στέλνει τα χαιρετίσματά του: «Κι ο γέρος έλιαζε, ακαμάτης, τ’ αχαμνά του»…

Πηγή enikos


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Όλα αυτά τα θρασύδειλα, τιποτένια -στην ουσία- ανθρωπάκια, τόσο γενναία και τόσο άτεγκτα μπροστά στις κάμερες και στους δημοσιογράφους, και τόσο ψοφοδεή, τόσο σκουλήκια κατά βάθος, δεν αξίζουν ούτε το λίγο κομφετί, που είναι αρκετό να τα κάνει να χεστούν απάνω τους!

Ντράγκι και Νταϊσελκάπως, και Βαν-Ρομπάϊ ξεκούμπωτη, και Σουλτς και Μπαρόζο, δεν είναι παρά αναλώσιμα εργαλεία του σωρού για το ίδιο το ''σύστημα''. 

Μιάς χρήσεως σφουγγοκωλάριοι των εταιρειών της Παγκοσμιοποίησης, τόσο ασήμαντοι και τυχαίοι, που ούτε το ίδιο το ''σύστημα'' καταβάλει σοβαρές προσπάθειες να τους προστατέψει!

Προχθές θα μπορούσε κάλλιστα αντί της χαριτωμένης ακτιβίστριας των Femen, να ήταν μία μεταμφιεσμένη ''μαύρη χήρα'', ή τζιχαντίστρια, και αντί για προκυρήξεις και κομφετί, να ήταν κάτι άλλο...

Αυτή η ιδέα που θα στοιχειώνει από δω και πέρα τα όνειρα και την συνείδηση (όση έχει) του συγκεκριμένου αποβράσματος, αποτελεί και την υπέρτατη εκδίκηση των λαών που υποφέρουν απ' τις αποφάσεις και την Πολιτεία του.

Μας διοικούν, ορίζουν τις τύχες μας άνθρωποι παντελώς ανάξιοι, τυχαίοι, αθύρματα της οικουμενικής σκέψης, κατακάθια του ουμανισμού.

Στηρίζονται στα λεφτά των πατρώνων τους, στην πλύση εγκεφάλου των παγκόσμιων ΜΜΕ, και προπαντός στον φόβο, ή την περιορισμένη αντίδραση των λαών.

Πρόκειται, σύμφωνα και με τα ανδρικά σωβινιστικά πρότυπα και ''πιστεύω'' τού πρώην ''πρωθυπουργού'' της κυβέρνησης των δωσιλόγων, για πολιτικές ''αδελφές'', κραγμένες και ξεφωνημένες!

Πρέπει να γκρεμίσουμε πιά αυτόν τον παγκόσμιο φόβο, την στείρωση σκέψης και αντίδρασης που τόσο έντεχνα μας επέβαλαν!

Ο καθένας στον τόπο του, στην χώρα του, στο χωριό του, στην παρέα του, στον κύκλο του.

Ας κοιτάξουμε την φωτογραφία για να συνειδητοποιήσουμε ποιοί μας κυβερνούν!

Αφού είναι τόσο γενναίοι ας ξεκινήσουμε με λίγο κομφετί!
Και βλέπουμε!...

Ε ντε λα μαγκέν και χεσμεντέν με κομφετί...


Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Λεωνίδας Κουμάκης

Σε μια τραγική συγκυρία για την Ελλάδα και τον Ελληνισμό σε πάρα πολλά εθνικά και οικονομικά θέματα, στο πιο εκρηκτικά επικίνδυνο πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης η χώρα μας βρίσκεται αντιμέτωπη με μια αλλήθωρη ιδεοληψία.

Το ζεύγος Θόδωρου Δρίτσα και Αναστασίας ή Τασίας Χριστοδουλοπούλου κατέχει δύο υπουργικές θέσεις στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Ιδρυτικό μέλος του ΣΥΡΙΖΑ ο πρώτος (ήδη Αναπληρωτής Υπουργός Ναυτιλίας), απλό μέλος η δεύτερη (ήδη Αναπληρώτρια Υπουργός Μετανάστευσης) με πληθωρική όμως δράση όχι μόνο σε διάφορα «φόρουμ» ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό, στην καταστολή, στον πόλεμο και στο ρατσισμό αλλά και στον τομέα της υπεράσπισης των δικαιωμάτων, ενάντια σε κάθε είδους διακρίσεις, με βάση την εθνική καταγωγή, το θρήσκευμα, το φύλο, τον σεξουαλικό προσανατολισμό, τις πολιτικές πεποιθήσεις και την κοινωνική προέλευση. Συνδικαλίστρια (εκλεγμένο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθήνας) και (μέχρι την ορκωμοσία της) μαχόμενη δικηγόρος, φυσικά και στην υπηρεσία κάθε κατηγορίας λαθρομεταναστών που μπαίνουν παράνομα στην χώρα μας.

Η κυρία Υπουργός της Μετανάστευσης, τρείς μήνες περίπου μετά την ανάληψη των καθηκόντων της, δείχνει να μην έχει αντιληφτεί επαρκώς ότι δεν πρέπει πλέον να αντιμετωπίζει τους λαθρομετανάστες σαν «δικηγορικό γραφείο παροχής καλών υπηρεσιών» αλλά σαν εκλεγμένο μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου που είναι υποχρεωμένο να υπηρετεί τον Ελληνικό λαό και το Σύνταγμα της χώρας.

Πριν από την έναρξη της τουριστικής περιόδου 2015, η εικόνα μεγάλων πόλεων και τουριστικών νησιών της χώρας, επανέρχεται σταδιακά στην απαράδεκτη κατάσταση του 2010 όταν επί Υπουργίας του σημερινού Προέδρου της Δημοκρατίας, το κέντρο της Αθήνας «άρχισε να θυμίζει Καμπούλ», σύμφωνα με μετέπειτα Υπουργό Προστασίας του Πολίτη ο οποίος όμως επί της δικής του υπουργίας κατάφερε η Ελληνική πρωτεύουσα να θυμίζει, εκτός από Καμπούλ, και Ισλαμπαμάτ, Ντάκα, Μογκαντίσου, Δελχί, Κάιρο, Τύνιδα και Αλγέρι μαζί!

Σήμερα, η Τουρκία που όπως πάντα καραδοκεί διαχρονικά να αξιοποιήσει κάθε αφορμή και κάθε δυνατότητα που θα παρουσιαστεί, βρίσκει καταπληκτική ευκαιρία να στείλει στα Ελληνικά νησιά του Αιγαίου ένα μέρος από το απόθεμα των εκατοντάδων χιλιάδων δυστυχισμένων ανθρώπων που συσσωρεύει στα Μικρασιατικά παράλια και «προωθεί» οργανωμένα στην Ελλάδα επιτυγχάνοντας με ένα σπάρο δύο τρυγόνια:  Το «σύστημα» των δουλεμπόρων που είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το βαθύ κράτος της Τουρκίας και την ΜΙΤ, θησαυρίζει με δισεκατομμύρια που εισπράττει από (κατά τα άλλα) φτωχούς λαθρομετανάστες. Επί πλέον τροφοδοτεί συνεχώς την Ελληνική επικράτεια με μουσουλμανικούς πληθυσμούς (μεταξύ των οποίων φιλήσυχοι οικογενειάρχες με τα μικρά παιδιά τους που φεύγουν από εμπόλεμες ζώνες για να σώσουν την ζωή τους αλλά και τζιχαντιστές, φονταμενταλιστές, πράκτορες και κάθε καρυδιάς καρύδι) τους οποίους αφού μας τους επιβάλλει για «ανθρωπιστικούς λόγους», παριστάνει και τους προστάτες τους απαιτώντας να τους δημιουργήσουμε χώρους λατρείας, ενώ ξενοκίνητες και ύποπτες ΜΚΟ διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους γιατί δεν τους υποδεχόμαστε καλύτερα!!

Λίγες μόλις εβδομάδες από την εφαρμογή των πολιτικών της κυβέρνησης (σχετικό είναι το άρθρο μας 4ης Δεκεμβρίου 2014 με τίτλο ΣΥΡΙΖΑ: Περίεργη “προτεραιότητα” στην λαθρομετανάστευση) για «ανοικτές δομές  φιλοξενίας», δηλαδή  την κατάργηση κάθε περιορισμού στην είσοδο και παραμονή στην Ελλάδα ανεξέλεγκτου αριθμού λαθρομεταναστών, η Τουρκία βρήκε θαυμάσια ευκαιρία να αρχίσει την συστηματική και μαζική αποστολή λαθρομεταναστών που βαφτίζονται «Σύριοι πρόσφυγες» όπως ακριβώς κάθε λαθρομετανάστης από οποιοδήποτε μέρος της Αφρικής βαφτίζεται «πρόσφυγας από την Σομαλία». Η Συρία είχε εμφύλιο πόλεμο και πέρσι αλλά το πρώτο τρίμηνο του 2014 είχαμε 8.500 «αφίξεις», ενώ το 2015 με την μεγάλη βοήθεια των «ανοικτών δομών φιλοξενίας» οι αφίξεις έφθασαν τις 19.500!

Όλα αυτά, σε μια Ελλάδα που υποφέρει και αιμορραγεί από το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης εδώ και δύο περίπου δεκαετίες με ολοένα και μεγαλύτερη οξύτητα. Το πρόβλημα αυτό έχει υποβαθμίσει δραματικά την καθημερινότητα, την ποιότητα ζωής και την ελευθερία των Ελλήνων μέσα στην ίδια τους την χώρα – ιδιαίτερα σε ορισμένες περιοχές που έχουν ήδη εποικιστεί κανονικά. Στην «επαναστατική» περιοχή των Εξαρχείων της Αθήνας, οι Έλληνες «επαναστάτες» σύντομα θα αποτελούν μειοψηφία. Τον έλεγχο της περιοχής σταδιακά αποκτούν τα «ταξικά αδέλφια» τους από την Αφρική, τα Βαλκάνια, την Ασία και την Μέση Ανατολή. Στις μελλοντικές καταλήψεις, εξεγέρσεις και βανδαλισμούς τον πρώτο λόγο (με ύποπτους στόχους και ακόμα πιο ύποπτα αφεντικά) θα έχουν πλέον οι αλλοδαποί κουκουλοφόροι «επαναστάτες» που φυτεύονται μεθοδικά στην καρδιά της Αθήνας από ξένα, εχθρικά κέντρα αποφάσεων, έτοιμα για «δράση» μόλις κριθεί αναγκαίο.

Δυστυχώς, όσοι Έλληνες πολιτικοί κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης τις τελευταίες δεκαετίες, αποδείχτηκαν ανίκανοι ή  αναποτελεσματικοί με ελάχιστες φωτεινές εξαιρέσεις (όπως εκείνη του Νίκου Δένδια) – σχετικό με το θέμα αυτό είναι παλαιότερο άρθρο μας 10/6/2013 με τίτλο «O πολυπολιτισμικός εποικισμός της σύγχρονης Ελλάδος με την ανοχή όλων μας».

Ο τρόπος που η σημερινή πολιτική ηγεσία αντιμετωπίζει το εκρηκτικό αυτό πρόβλημα, κάθε άλλο παρά καθησυχαστική είναι. Τούτο προκύπτει πολύ καθαρά από τις διάφορες δηλώσεις της λαλίστατης Κυρίας Τασίας Χριστοδουλοπούλου (Αναπληρώτρια Υπουργός Μετανάστευσης) σε διάφορα ΜΜΕ:

Στις 10 Απριλίου 2015 η Τασία Χριστοδουλοπούλου μας άφησε άφωνους δηλώνοντας τα εξής: «Στην Ελλάδα δεν χωράνε συνταξιούχοι, γιατί έχουν ναυαγήσει τα ασφαλιστικά ταμεία, δεν χωράνε νέοι, γιατί η ανεργία έχει αυξηθεί, δεν χωράνε τα μωρά, γιατί δεν υπάρχουν βρεφονηπιακοί σταθμοί. Προφανώς δεν χωράνε και οι μετανάστες και οι πρόσφυγες, γιατί δεν υπάρχουν θέσεις εργασίας και δομές. Αλλά αυτό δεν λέει τίποτα» (Newsbomb).

Μήπως Κυρία Τασία σας λέει τίποτα ότι ο Ελληνικός λαός σας εξέλεξε για να λύσετε (όπως υποσχεθήκατε σε όλους τους τόνους) τα προβλήματα των συνταξιούχων, των ασφαλιστικών ταμείων, της ανεργίας των νέων, των βρεφονηπιακών σταθμών και ασφαλώς όχι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα ανά τον πλανήτη «ταξικά αδέλφια» μας;

Μήπως σας λέει τίποτα ότι ο Ελληνικός λαός σας εξέλεξε για να ανακουφίσετε και να βελτιώσετε την ποιότητα ζωής, την ασφάλεια και την μίζερη καθημερινότητα των Ελλήνων και ασφαλώς όχι για να την «εμπλουτίσετε» υποχρεωτικά με χιλιάδες δυστυχισμένους ανθρώπους που δεν έχουν να φάνε, δεν μπορούν να εργαστούν, δεν έχουν να στεγαστούν με στοιχειώδεις συνθήκες υγιεινής; Που αλλού θα βρουν διέξοδο εκτός από την εγκληματικότητα, την κάθε μορφής παραβατικότητα και το λαθρεμπόριο των ναρκωτικών; Η «μηδενική παραβατικότητα των προσφύγων» που επικαλείστε δεν αντέχει σε καμιά σύγκριση στατιστικών εγκληματικότητας κάτι που σαν αρμόδια υπουργός θα έπρεπε να γνωρίζετε καλύτερα από όλους! Ούτε φυσικά οι βόλτες σας «σε πλατείες» όπου δεν κοιμούνται λαθρομετανάστες αλλά μόνο λιάζονται. Το ότι στην πλατεία Κυψέλης δύσκολα πλέον βρίσκεις Έλληνα αφού αποτελεί εποικισμένη περιοχή Αφρικανών και Ασιατών, φαίνεται να μην σας απασχολεί καθόλου μα καθόλου!

Σαν να μην έφθαναν αυτά, στις 15 Απριλίου 2014 η Κυρία Υπουργός έκανε συστάσεις προς τους δημοσιογράφους: «Για να βοηθήσετε, να αρχίσετε να τους αποκαλείτε πρόσφυγες, γιατί αν μιλάτε για μετανάστες ή λαθρομετανάστες, η ΕΕ δεν θα εγκρίνει κονδύλια!» (iefimerida.gr)

Δηλαδή η Κυρία Τασία θέλει να θεωρούμε όλους τους λαθρομετανάστες που με άριστη οργάνωση μας στέλνει καθημερινά η Τουρκία σαν «πρόσφυγες» προκειμένου η Ευρωπαϊκή Ένωση να μας εγκρίνει κονδύλια! Ο καρκίνος που φυτεύεται στα σπλάχνα της Ελληνικής κοινωνίας εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες από τις ασταμάτητες μουσουλμανικές «αφίξεις» εξ ανατολών, δεν αποτελούν κανένα απολύτως πρόβλημα για την Κυρία Τασία. Το μόνο πρόβλημα που εντοπίζει είναι το πως θα πρέπει να τους αποκαλούν τα ΜΜΕ για να εξασφαλίσουμε κονδύλια από την ΕΕ!!

Και το αποκορύφωμα: Σε νυχτερινή εκπομπή τηλεοπτικού καναλιού (15/4/2015) η Κυρία Τασία Χριστοδουλοπούλου ισχυρίστηκε ότι εφαρμόζει τον Νόμο 3907/2011 ο οποίος ενσωματώνει τις υποχρεώσεις που έχουμε αναλάβει για τις μεταναστευτικές ροές απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν είπε όμως λέξη για το άρθρο 18 του Νόμου που αναλύει την έννοια της «Επιστροφής», δηλαδή της διαδικασίας επανόδου υπηκόου τρίτης χώρας είτε με οικειοθελή συμμόρφωση, είτε αναγκαστικά: α) στη χώρα καταγωγής του ή β) σε χώρα διέλευσης, σύμφωνα με κοινοτικές ή διμερείς συμφωνίες επανεισδοχής ή άλλες ρυθμίσεις ή γ) σε άλλη τρίτη χώρα, στην οποία αποφασίζει εθελοντικά να επιστρέψει και στην οποία γίνεται δεκτός. Σύμφωνα όμως με την Κυρία Τασία όσοι καταφθάνουν στην Ελλάδα πρέπει να αποκαλούνται «πρόσφυγες» άρα δεν υπάρχει κανένας λόγος να αξιοποιηθεί η κοινοτική διαδικασία «επιστροφής»!!!

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Είναι πραγματικά κρίμα μια νέα κυβέρνηση που έχει πείσει το συντριπτικό ποσοστό του Ελληνικού λαού ότι καταβάλλει φιλότιμες προσπάθειες να οδηγήσει την χώρα αξιοπρεπώς σε μια επώδυνη μεν αλλά αποδεκτή λύση του τεράστιου οικονομικού προβλήματος που έχει φορτωθεί η Ελλάδα, την ίδια στιγμή ακριβώς, με μια αδέξια κλωτσιά να χύνει ένα μέρος από το γάλα που συσσώρευσε στην καρδάρα, ανοίγοντας κερκόπορτα στο τσουνάμι των μουσουλμάνων λαθρομεταναστών που καραδοκεί να «προωθήσει» η Τουρκία μέσα στην Ελλάδα. Η Τουρκία από την δεκαετία του 1980 έχει οργανώσει την στρατηγική της πάνω στην ρήση του Προέδρου της Τουρκικής Δημοκρατίας Τουρκούτ Οζάλ («δεν χρειάζεται να κάνουμε πόλεμο με τους Έλληνες, αρκεί να τους στείλουμε μερικά εκατομμύρια από ‘δω μεριά και να τελειώνουμε με αυτούς»).

Μπορεί η Κυρία Τασία Χριστοδουλοπούλου να ζει στον δικό της κόσμο με ιδεοληψίες που έχτισε μέσα της για ολόκληρες δεκαετίες και τις εφάρμοσε πρακτικά στις επαγγελματικές, δικηγορικές της δραστηριότητες.

Δυστυχώς για την Ελλάδα, η Τουρκία δεν συγχωρεί, ούτε αφήνει τέτοιες ευκαιρίες να πάνε χαμένες. Δεν θα ήταν καλύτερα η Υπουργός Μετανάστευσης να προσπαθήσει να περιορίσει τους 100.000 νέους λαθρομετανάστες που υπολογίζει η «Ύπατη Αρμοστεία» ότι θα φθάσουν στην Ελλάδα το 2015 (το 2014 ήταν 77.163 άτομα) αντί να θεωρεί δεδομένη την υποδοχή τους με  «ανοικτές δομές  φιλοξενίας»; Τι θα κάνει αν οι 100.000 «πρόσφυγες» διπλασιαστούν με τα οργανωμένα σχέδια της Τουρκίας που εφαρμόζονται με απόλυτη ακρίβεια και προστεθούν στο 1,5 εκατομμύριο (τουλάχιστον) που ήδη βρίσκονται στην Ελλάδα;

Δυστυχώς για τους Έλληνες που αναμένουν από την κυβέρνηση μια ανακούφιση στα ασήκωτα βάρη των μνημονίων και των φορολογικών βαρών, βλέπουν να προστίθενται με «ανοικτές δομές  φιλοξενίας» πρόσθετα, απροσδιόριστα, βάρη για την φροντίδα μιας νέας πλημμύρας δυστυχισμένων ανθρώπων που συρρέουν ασταμάτητα από την Ασία, την Αφρική και την Μέση Ανατολή απαιτώντας σίτιση, διαμονή, ιατροφαρμακευτική φροντίδα, οικονομική βοήθεια και…. τόπους λατρείας! Επί πλέον, υποβαθμίζεται ακόμα περισσότερο η καθημερινότητα και η ποιότητα ζωής των Ελλήνων, αυξάνεται η ανασφάλεια και η εγκληματικότητα, διογκώνονται οι κίνδυνοι για ανεξέλεγκτη δράση «άγνωστων» που υποκινούνται από ξένα κέντρα και υπονομεύεται εν ψυχρώ η εθνική ασφάλεια της χώρας!

Δυστυχώς για την Ελλάδα, όταν η γειτονική Βουλγαρία κατασκευάζει τεράστιο τείχος στα σύνορα της με την Τουρκία για να προστατευθεί από τα αλλεπάλληλα κύματα λαθρομεταναστών,  μια Ελληνίδα Υπουργός που θεωρεί πως ο ουμανισμός για τα ανά τον κόσμο «ταξικά αδέλφια» μας βρίσκεται επάνω από τα εθνικά συμφέροντα της χώρας, την εθνική ασφάλεια, την ήδη σκληρή καθημερινότητα των πολιτών οι οποίοι την ανέδειξαν στην θέση που βρίσκεται, δεν είναι απλά ανεπαρκής αλλά μπορεί να προκαλέσει τόσο μεγάλη ζημιά στη χώρα, ώστε να καταγραφεί στην ιστορία σαν την Υπουργό που άνοιξε, με τις «ανοικτές δομές  φιλοξενίας»,  διάπλατα τα σύνορα της χώρας για την άλωση της σημερινής Ελλάδας!

Πηγή Analyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Π. Λιβανίδη

Ξαφνικά μετά από 20 χρόνια σιωπηλού εποικισμού και όταν πια «έφτασε ο κόμπος στο χτένι», η Ελληνική πολιτεία ανακάλυψε το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης και των πολεμικών προσφύγων από τις επεμβάσεις των ΗΠΑ στις Αραβικές χώρες. Μας βομβαρδίζουν συναισθηματικά και ηθικά, προκαλώντας τα φιλανθρωπικά μας συναισθήματα, ενώ μας αποκρύβουν συστηματικά τις άλλες παραμέτρους και παρενέργειες από τον μεγάλο αριθμό των μεταναστών που εισβάλλει καθημερινά στην Ελλάδα την ώρα που βρισκόμαστε μπροστά στην αντιμετώπιση κρίσιμων εθνικών κινδύνων.

Κινδύνων που δεν πρέπει να μας βρουν απροετοίμαστους, με διχόνοια και αφοπλισμένους. Αυτό είναι κάτι που οι επιβουλείς της Ελλάδος επιδιώκουν, προκειμένου να απεθνικοποιήσουν, να αφοπλίσουν την πατρίδα μας ώστε να μπορέσουν να αποκτήσουν την ουσιαστική της κυριαρχία. Κυριαρχία σε ένα από τα πιο σημαντικά γεωστρατηγικά σημείο της υφηλίου.

«Δημιουργική αμέλεια»

Ο αφοπλισμός και η αποστρατικοποίηση της Ελλάδος είναι το ζητούμενο και γίνεται συστηματικά με μεθοδεύσεις χρόνων – όλως τυχαίως – μέσα από μια «δημιουργική αμέλεια». Ενώ αντιλαμβανόμαστε την ύπαρξη ορισμένων σοβαρών εθνικών προβλημάτων, είτε δεν λαμβάνουμε καμιά απόφαση αποτροπής του, είτε λαμβάνουμε σταδιακά αναποτελεσματικά μέτρα, που στερούν από την πατρίδα μας σημεία υποστήριξης σε περίπτωση πολεμικής εμπλοκής.

Παραλείψεις που υποτίθεται ότι έγιναν από αμέλεια, που δημιούργησαν όμως δυσμενή εθνικά τετελεσμένα και παραχωρήσεις εθνικής κυριαρχίας χωρίς να γίνεται άμεσα αντιληπτό.

Έτσι έχουμε αποφάσεις και μέτρα που λαμβάνονται με τρομερή αμέλεια προς τους κανόνες στρατηγικής και στρατιωτικής ασφάλειας της πατρίδος μας. Εάν δε κάποια στιγμή βρεις υπευθύνους για να τους ζητήσεις ευθύνες, θα πουν ότι απλώς «αμέλησαν» και δεν έκαναν τίποτα από σκοπιμότητα!
Μόνο που τότε θα είναι πολύ αργά γιατί το κακό θα έχει γίνει. Έχουμε όμως και την έλλειψη αποφάσεων.

Το μεγάλο δημοσιονομικό έλλειμμα και ο τεράστιος δανεισμός της χώρας, ήταν γνωστό εκ των προτέρων στους ειδήμονες και αυτούς που ήθελαν να μας κυβερνήσουν, αλλά δεν έκαναν τίποτα για να μην πέσουμε στο γκρεμό. Τουναντίον μας έταζαν αυξήσεις μέχρι που βρεθήκαμε στο κενό.

Για 20 χρόνια γνωρίζουμε το τεράστιο πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης και τον «τυχαίο» εποικισμό της Ελλάδος κυρίως από μουσουλμανικούς πληθυσμούς και δεν παίρνουμε κανένα σοβαρό μέτρο αποτροπής. Τουναντίον τους καλωσορίζαμε και θέλαμε όχι μόνο να τους κάνουμε πολίτες, αλλά να τους δώσουμε και Ελληνική ιθαγένεια!

Κάποιοι επιδιώκουν να τους δώσουμε και δικαίωμα ψήφου χωρίς καν να έχουν ενσωματωθεί στοιχειωδώς με την Ελληνική νοοτροπία και πολιτισμό. Χωρίς να έχουν αποκτήσει Ελληνική εθνική συνείδηση, όπως επιβάλλουν τα άλλα κράτη στους δικούς μετανάστες και λαθρομετανάστες.

Κυβερνητική υποκρισία και παραπληροφόρηση

Όλες οι Ελληνικές κυβερνήσεις μέχρι σήμερα από τα μέσα της δεκαετίας του 90, αντιλήφθηκαν το μέγεθος του προβλήματος της λαθρομετανάστευσης και τελευταία του κύματος των προσφύγων από τις εμπόλεμες περιοχές. Μόνο που δεν έκαναν τίποτα ουσιαστικό για την αντιμετώπιση του τεράστιου προβλήματος που αλλάζει την δημογραφική σύνθεση της πατρίδος μας, με έναν «εποικισμό εξ αμελείας»!

Μας παραπληροφορούν και μας βομβαρδίζουν μέσα από τα ΜΜΕ, κάνοντας έκκληση και εκμετάλλευση της φιλανθρωπικής ευαισθησίας των Ελλήνων, ενώ εσκεμμένα ξεχνούν να μας πουν τα προβλήματα που προκύπτουν. Εθνικά και οικονομικά που καλείται να πληρώσει ο ταλαίπωρος Έλληνας πολίτης.

Ξεχνούν ηθελημένα να μας πουν πόσο κοστίζει αυτή η υποχρεωτική φιλοξενία των αλλοδαπών στον Έλληνα πολίτη, που τα παιδιά του είναι άνεργα και πουλάει τα οικογενειακά του χρυσαφικά για να επιβιώσει.

Το κόστος των λαθρομεταναστών και των προσφύγων

Αυτός ο δοκιμαζόμενος Έλληνας που ψάχνει στα σκουπίδια να φάει και αδυνατεί να μορφώσει σωστά τα παιδιά του, καλείται να πληρώσει τη διατροφή τους, να δώσει «υποτροφία» στα παιδιά των απρόσκλητων εποικιστών, να χρεωθεί ως κράτος για τις ιατρικές εξετάσεις και την ιατροφαρμακευτική τους περίθαλψη, όταν ο ίδιος ως Έλληνας πολίτης τη στερείται. Δεν είναι τυχαίο που όταν πηγαίνεις σε ένα δημόσιο νοσοκομείο υπάρχει ουρά από ξένους και ο Έλληνας που έχει πληρώσει τα ασφαλιστικά του ταμεία να αναγκάζεται να καταφύγει σε ιδιώτες.

Ο Έλληνας φορολογούμενος καλείται να πληρώσει το κόστος του παραεμπορίου που κλείνει με αθέμιτο ανταγωνισμό τον Έλληνα μαγαζάτορα, ενώ ταυτόχρονα αντί τα κέρδη να πέσουν ξανά στην Ελληνική αγορά, φεύγουν στις πατρίδες των αλλοδαπών για να χρηματοδοτήσουν τις ξένες οικονομίες (το λιγότερο 1 δις το χρόνο).

Φυσικά χάνεται η πληρωμή του ΦΠΑ ( 5 δις ετησίως ) και φόρων από το παραεμπόριο καθώς και οι εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία. Ένας τζίρος 25 δις που χάνεται από τον Έλληνα έμπορο.

Ένα ακόμη κόστος που καλείται να πληρώσει ο Έλληνας φορολογούμενος είναι αυτό της αυξημένης εγκληματικότητας, του σωφρονισμού τους (το 50% των φυλακισμένων είναι αλλοδαποί).

Με πρόβλημα στα μετόπισθεν

Οι κυβερνώντες και τα «υπεύθυνα» ΜΜΕ ξεχνούν επίσης να μας πουν, τι επιπτώσεις θα έχει αυτή η μεγάλη εισβολή λαθρομεταναστών και ξένων προσφύγων στη συνέχιση της ύπαρξης του Ελληνικού κράτους και έθνους με μια τόσο μεγάλη αλλαγή στη σύνθεση του πληθυσμού της χώρας μας. Ξεχνούν να μας πουν ότι σήμερα εμπόλεμες καταστάσεις συμβαίνουν κυρίως στις περιοχές που υπάρχει πληθυσμός με διαφορετικές θρησκείες, αλλά ακόμη και με δόγματα της ίδιας θρησκείας (προτεστάντες – καθολικοί στην Ιρλανδία, Μουσουλμάνοι Σουνίτες με Σιΐτες κλπ. Αλλά και μεταξύ απλών μουσουλμάνων, με τους φονταμενταλιστές – τζιχαντιστές).

Ξεχνούν επίσης να μας πουν για την καθοριστική επίδραση που θα έχει η παρουσία τους σε περίπτωση που η πατρίδα μας αναγκαστεί να εμπλακεί σε πόλεμο. Κανένας στρατός δεν μπορεί να πολεμήσει και ακόμη περισσότερο να νικήσει εάν υπάρχει πρόβλημα στα μετόπισθεν. Εάν ο στρατιώτης που πολεμά στο μέτωπο αισθάνεται, ότι πίσω στα μετόπισθεν κινδυνεύει να του ληστέψουν το σπίτι του, να του βιάσουν τη γυναίκα ή το παιδί του. Δεν μπορεί να πολεμήσει εάν κινδυνεύει η οικογένεια του και μπορεί να υπάρξει εχθρική δολιοφθορά στα μετόπισθεν.

Γι αυτό στις ΗΠΑ στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου είχαν περιορίσει σε στρατόπεδα συγκέντρωσης όλους τους πολίτες Ιαπωνικής καταγωγής, γιατί δεν μπορούσαν να ξέρουν ποιος ήταν κατάσκοπος και ποιος μελλοντικός σαμποτέρ.

Το έπος του 1940 δεν θα μπορούσε να γίνει εάν υπήρχαν ορδές ξένων στα μετόπισθεν, που θα έθεταν σε κίνδυνο τις οικογένειες των ηρώων των Αλβανικών βουνών. Εάν υπήρχαν έστω πληροφοριοδότες που θα ενημέρωναν τον εχθρό.

Πώς θα μπορούσαμε να πάμε σε πόλεμο σήμερα με τόσους λαθρομετανάστες αγνώστων προθέσεων και πιστεύω. Τώρα με την παρουσία του άρρενα πληθυσμού – που δεν απουσιάζει στο μέτωπο – και ο Έλληνας αισθάνεται ανασφάλεια, βάζει κάγκελα σε πόρτες και παράθυρα, πηγαίνει με συνοδεία τα παιδιά του στο σχολείο, όταν πριν την δεκαετία του 90 τα παιδιά μας μόνα τους διέσχιζαν μεγάλες αποστάσεις μέσα από ερημιές για το σχολείο, χωρίς κανένα φόβο.

Η Τουρκία παραμονεύει

Η Τουρκία απέδειξε ιστορικά ότι πάντα παραμονεύει να εκμεταλλευτεί τις στιγμές που η Ελλάδα βρίσκεται σε αδυναμία προκειμένου να προωθήσει τον επεκτατισμό της εις βάρος της Ελλάδος (Σεπτεμβριανά 1955, Κύπρος 1974 κ.α.) και δεν είναι η μόνη χώρα (Σκόπια, Τσάμηδες Αλβανίας κ.α).

Θα μπορούσαμε σήμερα, να κάνουμε έναν πόλεμο με την επεκτατική Τουρκία, που συνεχώς αγοράζει επιθετικό στρατιωτικό υλικό ειδικά για επίθεση εναντίον της Ελλάδος, όπως πλωτές γέφυρες για «βιαία διάβαση ποταμών» (Έβρος ) και αποβατικά πλοία για εισβολή στα νησιά μας;

Μια Τουρκία που αποδεδειγμένα επιβουλεύεται τη Θράκη, τα νησιά μας αλλά και τα Ελληνικά και Κυπριακά πετρέλαια. Μια Τουρκία με συνειδητή πολιτική εθνοκάθαρσης και δημογραφικής εισβολής. Ας μην ξεχνάμε το δόγμα Οζάλ που είπε για την Ελλάδα:
«δεν χρειάζεται να κάνουμε πόλεμο με τους Έλληνες, αφού αρκεί να τους στείλουμε μερικά εκατομμύρια από εδώ μεριά και να τελειώνουμε μ’ αυτούς».

Είναι μια Τουρκία που συνεχώς προκαλεί και που στους στίχους του εθνικού της ύμνο προασπίζεται το Ισλάμ. Όταν βρεθούμε σε πόλεμο μαζί της και στα Ελληνικά μετόπισθεν θα υπάρχει ισάριθμος σε άνδρες μουσουλμανικός πληθυσμός, με τους Έλληνες που θα βρίσκονται στο μέτωπο, τί πρόκειται να γίνει;

Ξέρουμε μήπως πόσοι από αυτούς που ζητούν άσυλο είναι πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών της Τουρκίας ή των φανατικών μουσουλμάνων και των τζιχαντιστών και πότε θα αποφασίσουν να δράσουν;

Μήπως η σύλληψη των δύο Αλγερινών που βρίσκονταν στην κατάληψη της πρυτανείας του Πανεπιστημίου Αθηνών από τους αντεξουσιαστές, αλλά ταυτόχρονα έμεναν σε ακριβό ξενοδοχείο της πλατείας Συντάγματος είναι ένα τυχαίο γεγονός;

Και η Ελλάδα αφοπλίζεται

Την στιγμή που Ελλάδα πλημμυρίζει από λαθρομετανάστες και πρόσφυγες κυρίως από μουσουλμανικές χώρες και οι γειτονικές μας χώρες εντείνουν τις επιθετικές τους διεκδικήσεις εις βάρος της πατρίδος μας, εμείς, αντί να δημιουργούμε συνθήκες αποτροπής, να γαλουχούμε το ηθικό φρόνιμα των Ελλήνων και να λαμβάνουμε τα επιβαλλόμενα μέτρα, αφοπλιζόμαστε.

Απαξιώνουμε την αμυντική μας βιομηχανία, οι ένοπλες δυνάμεις μένουν από ανταλλακτικά, διασύρουμε το κύρος της Ελλάδος, αλλιώνουμε την εθνική μας ταυτότητα και τελευταία μεθοδεύεται η παραχώρηση των εφεδρικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων στους λαθρομετανάστες, ως χώρος παραμονής τους.

Η Ελλάδα αφοπλίζεται την στιγμή που γίνεται η πιο μεγάλη ανακατάταξη πολιτικο-στρατηγικής επιρροής στις χώρες της περιοχής μας μεταπολεμικά, με άγνωστες εξελίξεις. Αφοπλιζόμαστε ενώ θα έπρεπε να εξοπλιζόμαστε ποικιλοτρόπως.

Ποια Ελλάδα θέλουμε;

Το πρόβλημα είναι καθαρό και τρομερά κομβικό. Τι κράτος θέλουμε να έχουμε; Ένα κράτος που τα μορφωμένα παιδιά θα μεταναστεύουν στο εξωτερικό, ενώ θα αφήνουμε την αυθαίρετη, αθρόα εισροή αλλόθρησκων εθνών;
Θέλουμε ένα ισχυρό Ελληνικό και χριστιανικό κράτος ή κράτος σούπερ μάρκετ χωρίς εθνική ταυτότητα, που σε λίγα χρόνια θα υπάρχει μια μουσουλμανική πλειοψηφία με ότι αυτό θα σημαίνει, βλέποντας τις εξελίξεις στις άλλες χώρες της Ανατολικής Μεσογείου;
Θέλουμε την συνέχιση της ύπαρξης του Ελληνικού έθνους, ναι ή όχι;

Πηγή Veteranos



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Παίρνουν τα "μέτρα" της κάσας της Ελλάδας φίλοι, γνωστοί και ξένοι

Γράφει η Μαρία Τσολακίδη

Oι κόκκινες γραμμές της ελληνικής κυβέρνησης, όσο σφίγγει ο κλοιός των δανειστών-θεσμών εναντίον της Ελλάδας, ξεθωριάζουν. Όπισθεν ολοταχώς έκανε από την Ουάσιγκτον όπου συμμετείχε στο συνέδριο του Ινστιτούτο Brookings, ο κ. Βαρουφάκης. Μη μπορώντας να υπερασπιστεί τις "κόκκινες γραμμές" που μόνο λεκτικώς χάραξε η κυβέρνηση στους Θεσμούς, έβαλε τόσο νερό στο κρασί της, που δεν έμεινε ίχνος γεύσης κρασιού. Η μεγαλύτερη υποχώρηση στις απαιτήσεις των εταίρων-δανειστών έγινε για τις αποκρατικοποίησεις. Ο κ. Βαρουφάκης δημοσιοποίησε από την αμερικανική πρωτεύουσα ότι η Ελλάδα τελικώς "ξεπουλάει" την δημόσια περιουσία της για να πάρει δανεικά.

Έτοιμοι να ξεπουλήσουν τα πάντα

Από την πολυθρόνα του ομιλητή στο συνέδριο του Brookings ο Έλληνας πρωθυπουργός ανακοίνωσε ότι η ελληνική κυβέρνηση είναι διατιθεμένη να δεχθεί να κάνει αποκρατικοποιήσεις χωρίς να ζητά υψηλό τίμημα για την πώλησή της δημόσιας περιουσίας. Παραδεχόμενος ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να κινήσει το καράβι της ανάπτυξης μόνης της, ως μόνο όρο για την ξεπουλημένη ελληνική περιουσία απαιτεί ένα μίνιμουμ παραγωγικών επενδύσεων, διότι κατά τον κύριο Βαρουφάκη η τόνωση της ανάπτυξης και παραγωγής της χώρας μπορεί να στηριχθεί μόνο σε ξένους επενδυτές.
Όσον αφορά την περίπτωση εξόδου της Ελλάδα από το ευρώ, ο κύριος Βαρουφάκης είπε ότι όποιος νομίζει ότι ξέρει τις επιπτώσεις ενός Grexit ψεύδεται. Ήταν ένα "καρφί" στις δηλώσεις Σόιμπλε που είχαν προηγηθεί μία ημέρα, ο οποίος είχε διαβεβαιώσει ότι σύμφωνα με τις παγκόσμιες χρηματοπιστωτικές αγορές ένα Grexit δεν θα μόλυνε την υπόλοιπη Ευρωζώνη.

Ετοιμάζουν το νέο Μνημόνιο

Αυτό όμως που έκανε εντύπωση από την ομιλία του Έλληνα υπουργού Οικονομικών ήταν ότι για πρώτη φορά μετά από 3 μήνες διακυβέρνησης η απαγορευτική λέξη "Μνημόνιο" βγήκε από το στόμα του. "Θα δεχόμουν κάθε όρο αν είχε νόημα. Θα δεχόμουνα ακόμα και ένα Μνημόνιο αν ερχόταν από οπουδήποτε αλλά να παρείχε τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις. Το πρόβλημα με τους όρους που θέτουν είναι ότι τους δεχτήκαμε στο παρελθόν και οδήγησαν στην καταστροφή", είπε ο κ. Βαρουφάκης.
Με πολύ μεγάλη ευκολία ο κ. Βαρουφάκης δέχεται να βάλει την υπογραφή του κάνοντας την Ελλάδα να συνεχίσει να είναι αποικία αρκεί να έχει τους όρους που θα χωράει η οικονομική του φιλοσοφία. Ο ίδιος λίγα λεπτά νωρίτερα περιγράφοντας τα προηγούμενα Μνημόνια είχε πει ότι "η Ελλάδα "μεταφέρθηκε" από μία περίοδο "κερδοσκοπικής" ανάπτυξης σε μία περίοδο απόλυτα καταστροφικής λιτότητας". Πώς είναι δυνατόν να υπογραφεί ένα νέο Μνημόνιο με τους Θεσμούς-Δανειστές ώστε οι όροι να μην είναι τέτοιοι που να συμφέρουν μόνο τους δανειστές με όποιο οικονομο-κοινωνικό αντίτιμο θα έχει για τον ελληνικό λαό, αυτό το γνωρίζει μόνο ο κ. Βαρουφάκης και οι θεωρίες του.

200 δις θα φορτώσουν στην Ελλάδα

Σε αυτή την καθόλου τυχαία συνύπαρξη Αμερικανών και Ευρωπαίων στην Ουάσιγκτον τα τελευταία 24ωρα την παράσταση για άλλη μια φορά έκλεψε η Γερμανία. Με έναν Σόιμπλε ο οποίος περιπαίζει ειρωνικά την ελληνική κυβέρνηση εφόσον γνωρίζει ότι την κρατά από το ευαίσθητο σημείο της, την ρευστότητα. "Η Ελλάδα θα έχει προβλήματα για να βρει πιστωτές εκτός της ΕΕ και του ΔΝΤ. Αν βρουν χρήματα οι Έλληνες είναι ευπρόσδεκτοι να τα πάρουν. Οι Ευρωπαίοι είπαν ΟΚ, είμαστε έτοιμοι να το κάνουμε (να δανείζουμε χρήματα) έως το 2020... Αν βρείτε χρήματα απ’ αλλού, από το Πεκίνο, είτε τη Μόσχα, την Ουάσιγκτον ή τη... Νέα Υόρκη, να δανειστείτε. Θα χαρούμε... Αλλά είναι δύσκολο να βρείτε κάποιον που θα σας δανείζει ποσά ύψους 200 δισεκ. ευρώ ".
Από αυτή την εκνευριστική δήλωση για τον ελληνικό λαό πρέπει να κρατήσουμε δύο πράγματα. Το πρώτο είναι ότι η Ελλάδα με οποιαδήποτε κυβέρνηση θα πρέπει να δανείζεται συνεχώς de facto. Το δεύτερο είναι ότι το ποσό που ανέφερε ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας. Ακόμα 200 δις σχεδιάζουν να χρεώσουν την Ελλάδα φίλοι, εταίροι, δανειστές και Θεσμοί και αυτό σημαίνει ότι δεν έχει σημασία από πού θα τα πάρουμε αλλά ποιος τελικά θα τα ξεχρεώσει. Το ύψος του ποσού προμηνύει ότι όχι μόνο θα υπογραφεί ένα Μνημόνιο αλλά θα ακολουθήσουν τόσα όσα για να καλυφθεί το ποσό που θέλουν οι αποικιοκράτες να τζογάρουν με σίγουρο κέρδος στην ρουλέτα με το όνομα Ελλάδα.

Θα μας "βοηθήσουν" και εξωτερικές δυνάμεις

Όσο για την συνάντηση "εκτός πρωτοκόλλου" Ομπάμα-Βαρουφάκη στον Λευκό Οίκο ανέβασε μόνο την δημοφιλία του υπουργού της ελληνικής κυβέρνησης και όχι την αξιοπρέπεια της Ελλάδας. Ως φτωχός συγγενής η Ελλάδα εκπροσωπήθηκε από έναν πολιτικό της "αριστερής" κυβέρνησης ο οποίος μετά την 12λεπτη "τυχαία" συνάντηση δήλωσε: "Ο Πρόεδρος σταμάτησε να μας μιλήσει για να μας συμπαρασταθεί, θέλησε να δηλώσει την έμπρακτη και την ψυχολογική του συμπαράσταση στο έργο μας. Αυτό είναι ξεκάθαρο, δεν ήρθε να μας κουνήσει το δάχτυλο, να μας πει τι να κάνουμε".
Η συμπαράσταση του προέδρου της Αμερικής προς την Ελλάδα είναι ακριβώς αυτή που λίγο αργότερα περιέγραψε περιχαρής ο ίδιος κ. Βαρουφάκης στους δημοσιογράφους: "Όλοι πρέπει να δείξουμε ευελιξία. Πρέπει να είμαστε απολύτως προσηλωμένοι στο στόχο μας και απολύτως ενταγμένοι στην διαδικασία στην οποία συμμετέχουμε με το ΔΝΤ, την ΕΚΤ και την ΕΕ. Και οι εξωτερικές δυνάμεις καλό είναι να βοηθήσουν".

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Για το τέλος Ιουνίου σηματοδοτείται η απόφαση για τη μοίρα της χώρας με το μαχαίρι στο λαιμό μας...

Το παρακράτος μας, οι 200 με 300 χιλιάδες μαζί με τους συγγενείς και φίλους και υπό τις διαταγές του Αρχηγού τους, κρατάνε όμηρους την Κυβέρνηση και τον υπόλοιπο ελληνικό λαό με άνεση.

Σαν μην έγιναν ποτέ οι καταγγελίες του Αντιπροέδρου της Βουλής για τα 100 δισεκατομμύρια ευρώ παράνομων εμβασμάτων, με τα οποία ελέγχονται τα πάντα προφανώς σε αυτή τη χώρα. Καταγγελίες που χάθηκαν στις ελληνικές καλένδες. Μαζί τους και οι φιλόδοξες και ρομαντικές δηλώσεις των νέων κατοίκων του Μαξίμου για μία διαφορετική από τις προηγούμενες διακυβέρνηση της χώρας.

Ξανά καταλήξαμε σε μισθούς και συντάξεις και φόρους για να εξασφαλιστεί η επιβίωση των υπηρετών της "λαμογιάς". Ξανά ύποπτοι εξοπλισμοί και ξανά καθημερινή προπαγάνδα με την ανέχεια και τη συνέργεια ενίοτε των αρμόδιων υπουργών.

Είναι απλά ένδειξη ενοχής η απροθυμία της ελληνικής Κυβέρνησης να απαιτήσει την αποστολή των εμβασμάτων του πλούτου της χώρας από τις κυβερνήσεις των δανειστών μας.

Φυσικά στο τέλος του Ιουνίου θα έχει χαθεί η μισή χρονιά και η χώρα θα οδεύει εσκεμμένα σε ένα τρίτο μνημόνιο παράτασης δεκαετίας συνολικά της σωτηρίας και της ένταξής της στον αξιακό κώδικα του ευρώ.

Ευρώ και μίζες δεν συμβαδίζουν πια και το παρακράτος θα κάνει το παν για ένα δημοψήφισμα ή εκλογές που θα νομιμοποιήσουν την ελληνική Κυβέρνηση να αποποιηθεί τη δέσμευσή της για παραμονή στο ευρώ με μία νέα εντολή από το λαό.

Στο ενδιάμεσο διάστημα οι βόλτες και οι "αεροπλανιές" πάνε και έρχονται σε Μόσχα, Πεκίνο και Ρίο για μία άλλη λύση, ενώ απέλπιδα προσπάθεια θα καταβάλλεται για τη διαχείριση της φτωχοποίησης της χώρας, μετά την έξοδο της από το ευρώ που θα τη χωρίσει στους καταθέτες του εξωτερικού και τους υπόδουλους του εσωτερικού.

Ένας διαχωρισμός που νομοτελειακά θα οδηγήσει στην εμφύλια σύγκρουση και σε αυταρχικές λύσεις επιβίωσης.

Συγχαρητήρια σε όλους και κυρίως στους κατέχοντες την εξουσία. Αυτό αξίζουμε, αυτό παίρνουμε και ακόμα δεν είδαμε τίποτα...

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Κλείστε επιτέλους το ζήτημα, διώξτε την Ελλάδα από το ευρώ». Η επιλογή αυτή μοιάζει ελκυστική. Ένα Grexit όμως δεν θα έλυνε τα προβλήματα της ευρωζώνης αλλά ούτε και της Ελλάδας, σχολιάζει ο Κρίστιαν Ρίκενς στο Spiegel.

"Call it a day! Kλείστε επιτέλους το ελληνικό ζήτημα", ζητά ο συνάδελφός μου Νικολάους Μπλόμε, ο οποίος εκτιμά ότι από δειλία οι Μέρκελ, Ντράγκι και Γιούνκερ δεν θέλουν να επωμιστούν την ευθύνη μιας εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ», γράφει στο Spiegel Online o επικεφαλής της οικονομικής σύνταξης του γερμανικού περιοδικού Κρίστιαν Ρίκενς σε σχόλιο-απάντηση.

Όμως μια προσεκτική ματιά δείχνει ότι ένας αποκλεισμός της Ελλάδας από την ευρωζώνη δεν θα έλυνε ούτε ένα από τα προβλήματα που τόσο μας ενοχλούν. Εκτός αυτού θα ήταν άδικος, διότι η ευθύνη για την αποτυχημένη πολιτική βαραίνει σχεδόν το ίδιο τους ευρωπαίους εταίρους όσο και τους ξεπεσμένους πολιτικούς ταγούς στην Ελλάδα, γράφει στο Spiegel Online o επικεφαλής της οικονομικής σύνταξης του γερμανικού περιοδικού, Κρίστιαν Ρίκενς.
Σύμφωνα με τον συντάκτη, θα ήταν άδικος ο αποκλεισμός, διότι η ευθύνη για την αποτυχημένη πολιτική βαραίνει σχεδόν το ίδιο τους Ευρωπαίους εταίρους όσο και τους ξεπεσμένους πολιτικούς ταγούς στην Ελλάδα.

Τέσσερις λόγοι κατά του Grexit

1. Θα στοιχίσει ζωές

Η πρόταση λαϊκιστών και κίτρινου Τύπου για ένα Grexit είναι: η ΕΚΤ θα πρέπει να σταματήσει να διατηρεί στη ζωή τις ελληνικές τράπεζες έτσι ώστε να μην είναι σε θέση ούτε να δανείζονται από την Φρανκφούρτη, ούτε να δίνουν πιστώσεις.

Η αποκοπή από τη χρηματοδότηση συνιστά την απόλυτη καταστροφή για κάθε οικονομία. Η οικονομική ζωή στην Ελλάδα θα κατέρρεε σε ελάχιστο χρονικό διάστημα και η ανεργία θα ανέβαινε στα ύψη. Ακόμα όμως και σε αυτή την περίπτωση, η Ελλάδα θα παρέμενε τυπικά μέλος της Ευρωζώνης. Ούτως ή άλλως η Αθήνα έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν θα εγκαταλείψει το ευρώ και ότι οι ευρωπαϊκές Συνθήκες δεν προβλέπουν έξοδο μιας χώρας από την Ευρωζώνη.

Συνεπώς, το πιθανότερο σενάριο είναι οι υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης να σπρώξουν την Ελλάδα έξω από το ενιαίο νόμιμα, με την ΕΚΤ να παγώνει κάθε στήριξη της Ελλάδας. Το βήμα αυτό θα στοιχίσει ανθρώπινες ζωές. Οι αυτοκτονίες θα αυξηθούν και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη θα καταρρεύσει. Μου είναι συμπαθής κάθε πολιτικός ή τραπεζίτης που δεν θέλει να επωμιστεί μια τέτοια ευθύνη.

2. Θα κοστίσει ακριβά

Σε περίπτωση Grexit, τα 227 δισ. ευρώ που έχουν διατεθεί στην Ελλάδα δεν θα επιστραφούν φυσικά ποτέ. Ήδη η χώρα αντιμετωπίζει δυσκολίες στην εξυπηρέτηση του χρέους. Με την οικονομία σε ελεύθερη πτώση, η αποπληρωμή πιστώσεων είναι προφανώς αδύνατη. Ακόμα όμως και το επιχείρημα εκείνων που μιλούν για βαρέλι χωρίς πάτο δεν ευσταθεί.

Η Ελλάδα θα παραμείνει στην Ε.Ε. και θα έχει δικαίωμα σε διαρθρωτικά και περιφερειακά ευρωπαϊκά κονδύλια. Μια χώρα στην ευρωπαϊκή περιφέρεια που ζει μέσα στη φτώχεια θα κοστίσει πολλά χρήματα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Επιπλέον θα πρέπει να συνυπολογιστεί και η πολιτική αστάθεια ως συνέπεια ενός Grexit.

3. Έρχεται πολύ αργά

Υπήρξε ίσως ένα χρονικό σημείο όπου μια οικειοθελής έξοδος από το ευρώ θα είχε νόημα. Παράλληλα με το πρώτο κούρεμα, το 2012, η Ελλάδα θα μπορούσε να επιστρέψει για μικρό διάστημα από το ευρώ. Η υποτιμημένη δραχμή θα ενίσχυε αμέσως την ανταγωνιστικότητα, επιβραδύνοντας την ύφεση.

Όμως, για αυτό το βήμα είναι πλέον αργά. Η Ελλάδα διαγράφει την ίδια πορεία επιλέγοντας την πολύ πιο δύσκολη εσωτερική υποτίμηση μέσω της μείωσης μισθών και της πολιτικής περικοπών. Το πρόβλημα σήμερα δεν είναι πλέον το μισθολογικό κόστος, αλλά η απουσία εσωτερικής ζήτησης καθώς και η εκτός ορίων γραφειοκρατία.

4. Είναι άδικο

Δεν υπάρχει αμφιβολία: Οι αμφιταλαντεύσεις της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ δεν αντέχονται. Όμως και η προηγούμενη κυβέρνηση απέτυχε εντελώς ως προς τις μεταρρυθμίσεις. Το γεγονός αυτό εντούτοις δεν ενοχλούσε κανέναν στην Ευρωζώνη, όσο ο Αντώνης Σαμαράς συνέχιζε τις περικοπές και συμφωνούσε σε όλες τις απαιτήσεις της τρόικας, πριν τις αγνοήσει, όπως έκανε στη συνέχεια.

Πριν από μερικά χρόνια ο σωστός δρόμος θα ήταν να απελευθερωθεί η Ελλάδα από τα δεσμά του χρέους και ο χρηματοπιστωτικός τομέας να χρεωθεί τη ζημιά. Σε περίπτωση που μια τράπεζα αντιμετώπιζε πρόβλημα θα μπορούσε να στηριχθεί οικονομικά με κεφαλαιακές ενισχύσεις ή εγγυήσεις. Όμως τότε δεν υπήρχε το απαραίτητο πολιτικό θάρρος.

Η Ευρωζώνη φέρει ευθύνη για τον κίνδυνο που διατρέχει τώρα η αποπληρωμή πιστώσεων ύψους 227 δισ. ευρώ. Ακόμα όμως και η νίκη του Αλέξη Τσίπρα δεν αποτελεί έκπληξη. Η μακροχρόνια ύφεση ενισχύει τα άκρα. Αυτό θα έπρεπε να το γνωρίζουν ιδίως οι Γερμανοί.

Και τώρα; Ίσως χρειαζόμαστε πράγματι έναν διαφορετικό τρόπο για να κλείσει το ελληνικό ζήτημα. Ίσως έφθασε η ώρα να δοθούν στην Ελλάδα όσα χρήματα απαιτούνται για να αποπληρώσει τα χρέη της σε ΔΝΤ και ΕΚΤ. Και στη συνέχεια η χώρα να αφεθεί στην ησυχία της για να βρει το δρόμο της. Οι συμβουλές των Ευρωπαίων πάντως δεν έφεραν τύχη στους Έλληνες.

Πηγή: Deutsche Welle


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου