Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

4 Ιουν 2012


Του Χάρρυ Κλυνν

Ζούμε την πιο ιστορική και την πιο κρίσιμη καμπή της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας! Καθώς στις επερχόμενες εκλογές αν το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ λάβουν την ετυμηγορία απ’ τον λαό να κυβερνήσουν, η Ελλάδα θα είναι η πρώτη αποικία προτεκτοράτο της Παγκόσμιας νέας τάξης πραγμάτων της παγκόσμιας δικτατορίας!

Μιλάμε για την αρχή του τέλους της Δημοκρατίας στην Ελλάδα και κατ’ επέκταση στον υπόλοιπο κόσμο. Μένει να δούμε αν η Δημοκρατία θα πεθάνει στον τόπο που γεννήθηκε ή αν η Ιστορία γράψει, ότι εμείς οι Έλληνες υπερασπιστήκαμε τη Δημοκρατία τη Δικαιοσύνη, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ελευθερία!

Πρωταγωνιστικό ρόλο παραπληροφόρησης, τρομοκράτησης και παραποίησης της αλήθειας παίζουν με τρόπο εξοργιστικό και ξεδιάντροπο τα ιθαγενή ΜΜΕ σε επίπεδο μάλιστα αξιοθαύμαστης ομοφωνίας :
«Έρχεται η ολιτκή καταστροφή… Έρχεται η ελληνική συντέλεια…. Η Μέρκελ θα τιμωρήσει σκληρά τους Έλληνες… Ο Σόιμπλε απειλεί με διακοπή της βοήθειας… Θα μας διώξουν από το ευρώ… Θα μας γυρίσουν στη δραχμή… Τελειώνουν τα λεφτά μας… Δεν θα πληρωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις… Θα σταματήσουν τα νοσοκομεία και τα φαρμακεία να έχουν φάρμακα… Θα λείψει η βενζίνη από τα πρατήρια καυσίμων… Θα αδειάσουν τα ράφια των σούπερ μάρκετ… Θα… Θα… Θα…»

Παπαγαλάκια, κοράκια, κουρούνες της ενημέρωσης «παίζουν» με τις λέξεις, «κόβουν και ράβουν» την ενημέρωση κατά πως συμφέρει το σάπιο σύστημα που υπηρετούν, γίνονται κήνσορες και σκληροί κατήγοροι όσων υποστηρίζουν με συνέπεια κι υπευθυνότητα της θέσεις τους, όσων θέλουν να είναι αξιοπρεπείς και αντιστέκονται στην απαίτησή τους να μεταλλαχτούν από τη μια στιγμή στην άλλη.
Προπαγανδίζουν ξεδιάντροπα την αναγκαιότητα του μνημονίου
Συκοφαντούν τους κοινωνικούς αγώνες, στοχοποιούν και διασύρουν αγωνιστές.
Κορυφαίοι πασοκοδεξιομνημονιοπαπαγάλοι η Όλγα Τρέμη, ο Γιάννης Πρετεντέρης, ο Μανώλης Καψής, ο Παύλος Τσίμας, η Έλλη Στάη, ο Μπάμπης Παπαδημητρίου, ο Αλέξης Παπαχελάς, ο Άρης Πορτοσάλτε… και έπονται οι δευτεροκλασάτοι.

O ΣΚΑΪ, κλασικό δείγμα κρατικοδίαιτων επιχειρήσεων του ιδιωτικού τομέα, πήρε τη νταβοτζοπρωτιά από το εμετικό MEGA και πρωταγωνιστεί στη γενικότερη προσπάθεια των βαρόνων της διαπλοκής να ελέγξουν με κάθε θυσία τις πολιτικές εξελίξεις, προωθώντας παπαγαλάκια δεύτερης γενιάς, δικής του κοπής και παραγωγής.

Είναι τραγικό να βλέπεις τις, απ’ τη μια στιγμή στην άλλη, θλιβερές μεταλλάξεις νέων δημοσιογράφων σε φερέφωνα και τσιράκια των νταβατζήδων–εκδοτών. Κλασικό το παράδειγμα της κυρίας Πόπης Τσαπανίδου, που από μια δροσερή και ευχάριστη τηλεοπτική παρουσία μεταλλάχτηκε σε ένα hard core μεγάφωνο της εξουσίας, σ’ ένα δεξιό ψάλτη των του νταβαντζίδικου καθεστώτος!

Ο καιρός, όμως, είναι αμείλικτος και κανένας Θεός δε φαίνεται να σώζει αυτόν τον «Βασιλέα»… Ούτε και τα τσιράκια του!



Γράφει ο Προκόπης Κωφός
Τμήμα Χημείας


Αυτά που προβλέπει το μνημόνιο τα παρουσιάζουν ως μια κακή συνταγή, ως ένα πείραμα, ως πολιτική κάποιων στενοκέφαλων, βλέπε τρόικα, ή ως το αποτέλεσμα της ανεπάρκειας των δικών μας να διαπραγματευτούν, ενώ είναι αυτούσια η πολιτική που καλούνται να προωθήσουν και προωθούν όλες οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ανεξαρτήτως δανειακής σύμβασης, γιατί αυτή ακριβώς είναι η πολιτική της. Είναι αυτά ακριβώς που λένε πως έπρεπε να τα είχαν κάνει στο παρελθόν, αλλά δεν μπόρεσαν να τα κάνουν και γι αυτό έγινε αυτό το μεγάλο κακό που μας βρήκε! Είναι οι περιβόητες «μεταρρυθμίσεις» τους με τις οποίες σαρώνονται τα δικαιώματα και οι κατακτήσεις όλων των λαών της Ευρώπης.

Η αναδιαπραγμάτευση του μνημονίου είναι μια άλλη μεγάλη απάτη και αυταπάτη γιατί εφόσον είναι δεδομένη η πολιτική που προωθείται με το μνημόνιο η αναδιαπραγμάτευση δεν μπορεί παρά να είναι ένα ανακάτεμα της τράπουλας για να μας ξεγελάσουν και βέβαια δεν θα χάσουν την ευκαιρία να περιλάβουν όσα δεν μπόρεσαν στις προηγούμενες διαπραγματεύσεις, να καλύψουν τα κενά που μπορεί να τους είχαν ξεφύγει και να κάνουν προσαρμογές με βάση τα νέα δεδομένα. Προσοχή! Το πιο πιθανό είναι πως με την αναδιαπραγμάτευση θα πάμε για μαλλί και θα γυρίσουμε κουρεμένοι!

Στην αναδιαπραγμάτευση που υποτίθεται θα γίνει υπάρχουν δύο ενδεχόμενα. Ή θα δεχτούμε πως ισχύει η δανειακή σύμβαση και θα αλλάξουμε τους όρους του μνημονίου, οπότε θα γίνει το ανακάτεμα της τράπουλας και το καλύτερο που θα πετύχουμε είναι να καταπιούμε το χάπι χρυσωμένο ή θα απορρίψουμε την ισχύουσα σύμβαση για να διαπραγματευτούμε από την αρχή μια νέα σύμβαση, οπότε θα τους δώσουμε πάλι από την αρχή το όπλο του εκβιασμού για το δάνειο που θα μας εξασφαλίσουν και αυτό που θα πετύχουμε θα είναι να δικαιώσουμε τους Βενιζέλο και Σαμαρά για τις διαπραγματεύσεις που έκαναν. Δηλαδή από τη Σκύλλα στη Χάρυβδη.

Προσοχή! Θα πάμε σε νέες περιπέτειες με τους επίδοξους αναδιαπραγματευτές αν τους ψηφίσουμε, όταν θα επιχειρήσουν να συμβιβάσουν τα ασυμβίβαστα, το αντιμνημονιακό τους μένος και τη μεγάλη τους αγάπη, την Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι τυχοδιωκτισμός και επικίνδυνη αυταπάτη να επιχειρήσεις να «εξηγήσεις» στους «Ευρωπαίους» ποια πρέπει να είναι η πολιτική τους απέναντι στην Ελλάδα, όταν τις αποφάσεις γι αυτή την πολιτική που προωθείται εδώ και χρόνια από την Ευρωπαϊκή Ένωση για «ανάπτυξη», «ανταγωνιστικότητα» και περιορισμό του δημόσιου τομέα την έχεις ψηφίσει κι εσύ στο Μάαστριχ, στη Λισαβόνα, στη στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2020 και την επιβεβαιώνεις στις διάφορες συνόδους των ηγετών που γίνονται κάθε τόσο!

Εκτός από τις απάτες και τις αυταπάτες για το μνημόνιο υπάρχει και η αλήθεια της πραγματικότητας, πως το μνημόνιο μπορεί να ανατραπεί μόνο με τον αγώνα μας, τον αγώνα όλων των εργαζομένων, σε ρήξη με την Ευρωπαϊκή Ένωση!

HΠΑ: “Η μείωση των αμυντικών δαπανών της Ελλάδας ενθαρρύνει την Τουρκία να εισβάλλει”!

Oι ΗΠΑ “ανησυχούν” ότι η Τουρκία θα μπορούσε να θελήσει το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα να εκμεταλλευθεί την “πρωτοφανή οικονομική και πολιτική κρίση” στην Ελλάδα και να προχωρήσει σε κινήσεις που θα αποσκοπούν στην απόσπαση εδαφών από την Ελλάδα! Αυτό αναφέρεται σε έκθεση της ειδικής ομάδας εργασίας που σύστησε η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Χ.Κλίντον στο «Συμβούλιο Διεθνών Σχέσεων» (Council on Foreign Relations – CFR) για να μελετήσει τις προοπτικές των αμερικανοτουρκικών σχέσεων και να τις καταγράψει.

Επικεφαλής της ομάδας εργασίας ετέθη η πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ και στενή φίλη της κυρίας Κλίντον, η Μάντλιν Oλμπραϊτ, ενώ συμμετείχε και ο Στίβεν Χάντλεϊ, πρώην σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του προέδρου Τζορτζ Μπους (του νεότερου).

Η ομάδα αυτή που συστήθηκε ειιδκά για να μελετήσει τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις έχει λάβει υπ’όψιν της πολλά σενάρια κι στην τελική της έκθεση, όπως αναφέρουν απόλυτα ασφαλείς πληροφορίες αναφέρεται ότι “Η Ουάσιγκτον θα έπρεπε να συμβάλει ώστε οι διαφορές μεταξύ των δύο χωρών να μην εκτραχυνθούν. Η Ελλάδα αντιμετωπίζει μια πολιτική και οικονομική κρίση χωρίς προηγούμενο και δεν αποτελεί καμία απειλή για την Τουρκία.

Η Τουρκία θα έπρεπε να αποφύγει οτιδήποτε υποδηλώνει ότι “θα εκμεταλλευθεί τα τρέχοντα προβλήματα της Αθήνας και να αποσπάσει… εδαφικα οφέλη από την τελευταία”!

Μάλιστα προτείνεται η δημιουργία μιας τριμερούς στρατιωτικής ομάδας επαφής (trilateral military contact group) στην οποία θα συμμετέχουν αξιωματικοί του Ναυτικού και της Αεροπορίας από Ελλάδα, Τουρκία και ΗΠΑ, προκειμένου μέω της συνεχούς διαβούλευσης να αποφευχθούν κινήσεις από την πλευρά της Άγκυρας στο Αιγαίο και στην Α.Μεσόγειο.

Δηλαδή θα υπάρχει κανονικά Αμερικανός τοποτηρητής ο οποίος θα προσπαθεί να “συμβιβάσει τις διαφορές”. Όπου “διαφορές” είναι οι τουρκικές απαιτήσεις. Δηλαδή στην καλύτερη περίπτωση οι Αμερικανοί προβλέπουν απλά “ελληνικό συμβιβασμό”.

Οι ΗΠΑ θεωρούν ότι μια ελληνική στρατιωτική ήττα και απόσπαση εδαφών από την ελληνικό εθνικό κορμό ως απόρροια της μείωσης των αμυντικών δαπανών λόγω της οικονομικής κρίσης, απλά θα άνοιγε τους ασκούς του Αιόλου αφού η Ελλάδα και οι συνέπειες θα ήταν ανεξέλεγκτες ίσως όχι μόνο στα Βαλκάνια αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Αντ’αυτού προτείνουν ένα είδος “έντιμης ειρήνης” με την Ελλάδα με την ουσιαστική παραχώρηση δικαιωμάτων σε περιοχές που ελέγχει η Τουρκία η οποία κατά την ίδια έκθεση, είναι το μόνο κράτος-μέλος της Συμμαχίας που αυξάνει την επιρροή του. Και κατά τον Μπρζεζίνσκι η Τουρκία είναι ένα από τα τέσσερα σπουδαιότερα μέλη του ΝΑΤΟ μαζί με Βρετανία, Γαλλία και Γερμανία.


Μέχρι πριν ένα χρόνο αντιμετωπιζόταν ως γραφικός όποιος τολμούσε να πει πως η Ελλάδα έχει τεράστιο ορυκτό πλούτο, πως η χώρα μας μπορεί να γίνει εξαγωγική χώρα σε ενέργεια, αφού διαθέτει μεγάλες ποσότητες πετρελαίου, φυσικού αερίου και όχι μόνο.

Οι υποψίες για την αλήθεια περί του Ελληνικού ορυκτού πλούτου, άρχισαν να επιβεβαιώνονται όταν εσπευσμένα η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου αποφάσισε να κλείσει το ΙΓΜΕ (Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών), το οποίο είχε εκατοντάδες θετικές μετρήσεις για ορυκτό πλούτου σε ολόκληρη την Ελληνική Επικράτεια. Σήμερα, αφού έχει κλείσει το ΙΓΜΕ, αφού έχουν εξαφανιστεί οι μελέτες του (οι κακές γλώσσες λένε πως πέρασαν σε χέρια ιδιωτών), εμφανίστηκαν πλέον των 100 ενδιαφερομένων εταιρειών για έρευνες φυσικού αερίου και πετρελαίου στο Ιόνιο... ενώ η υπόλοιπη Ελλάδα (Κρήτη και νότια της Κρήτης, Αιγαίο, Καστελλόριζο, Βόρειο Αιγαίο, Ήπειρος, Μακεδονία και Θράκη) παραμένει "ανενεργή" στον τομέα των ερευνών... Οι πολύ κακές γλώσσες μιλάνε για τεράστιο πλούτο νότια της Κρήτης, νότια του Καστελλόριζου, βόρεια της Ρόδου και ανατολικά της Σαμοθράκης, ενώ είναι ήδη γνωστός ο πλούτος του κοιτάσματος Μπάμπουρα νότια της Θάσου (το οποίο "σφράγισε" με υπογραφές του ο Ανδρέας Παπανδρέου, μετά από πιέσεις της τουρκικής πλευράς).

Ας διαβάσουμε, λοιπόν, με την δέουσα προσοχή σχετικά με τον ορυκτό πλούτο της χώρας μας και τότε ίσως διαπιστώσουμε ποιό είναι το πραγματικό διακύβευμα της έλευσης του ΔΝΤ και της συμπεριφοράς της βόρειας (κυρίως) Ευρώπης (βλ. Γερμανία) η οποία είναι απολύτως εξαρτημένη από εισαγωγή ενέργειας...


Η αλήθεια για τον Ελληνικό Ορυκτό Πλούτο I-II

Πατρίδα, είναι τα 10 εκατομμύρια Έλληνες! Και αυτοί καταστρέφονται! Καταστρέφονται, και δεν υπάρχει επιστροφή μέσω του μνημονίου! Αυτό το μνημόνιο, πρέπει να ακυρωθεί!” ο συνθέτης και πρώην Υπουργός Πολιτισμού, Θάνος Μικρούτσικος, μιλά στην Κρυσταλία Πατούλη, με αφορμή τις κρίσιμες επερχόμενες εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012.

“Θα σεβαστώ οποιονδήποτε έχει μία άλλη άποψη, αλλά, προσωπικά, έχω την εντύπωση, ότι το μνημόνιο μάς καταστρέφει. Αν αποφασίσουμε, σύμφωνα με τον Γιώργο Παπανδρέου, τον Βενιζέλο, τον Σαμαρά και την Ντόρα Μπακογιάννη, να κάνουμε εθνικό ποιητή τον Πολέμη, μπορεί να αλλάξουμε άποψη.

Διότι, ο Πολέμης, ο ποιητής που μάθαμε όταν ήμασταν στο σχολείο, έλεγε:
«Τί εἶναι ἡ πατρίδα μας; Μὴν εἶν᾿ οἱ κάμποι; Μὴν εἶναι τ᾿ ἄσπαρτα ψηλὰ βουνά; Μὴν εἶναι ὁ ἥλιος της, ποὺ χρυσολάμπει; Μὴν εἶναι τ᾿ ἄστρα της τὰ φωτεινά;…».

Ε, λοιπόν, δεν είναι αυτή η πατρίδα μας! Πατρίδα μας δεν είναι ούτε καν η Ακρόπολη. Η Ακρόπολη είναι ένα σύμβολο, ιστορικής σημασίας. Πατρίδα, είναι τα 10 εκατομμύρια Έλληνες! Και αυτοί καταστρέφονται! Καταστρέφονται, και δεν υπάρχει επιστροφή μέσω του μνημονίου!
Αυτό το μνημόνιο, πρέπει να ακυρωθεί!

Και μόνο τότε, έχουμε πι-θα-νό-τη-τες, να αρχίσουμε κάποια στιγμή, στο κοντινό μέλλον, ή μεσοπρόθεσμα να ανακάμπτουμε. Αλλιώς, θα μας πάνε σερνάμενα κουφάρια το 80 – 90% των Ελλήνων, μέχρι το 2025, για να μας παραδώσουνε στους μεγάλους επιχειρηματίες, με πολύ φτηνή εργατική δύναμη, θα πάρουν το μεγαλύτερο κομμάτι του πλούτου μας πάρα πολύ φτηνά, διότι αυτός είναι ο βασικός στόχος για να ξανασυσσωρεύσουν πολλά χρήματα σε λιγότερα χέρια (και πάει, ακόμα κι αυτό που λέει ο Πολέμης, δηλαδή).

Αυτός είναι ο στόχος! Και σε αυτό πρέπει να πούμε ένα «Όχι!».

Ένα μικρό όχι το είπαμε στις 6 Μαΐου. Θα πρέπει να το βροντοφωνάξουμε περισσότερο, και υπάρχει περίπτωση -γιατί δεν είναι μόνο τα ντόμινο τα δικά τους, αλλά είναι και τα ντόμινο τα δικά μας- να περάσει σα μήνυμα, και σε άλλους ευρωπαϊκούς λαούς.

Επειδή ακούγεται κατά κόρον το επιχείρημα, αρχικά από τον Βενιζέλο και τον Σαμαρά, δυστυχώς και από τον Κουβέλη, ότι, για μας, πρώτη γραμμή είναι η Ευρώπη και το ευρώ, και εγκαλούν, για παράδειγμα, τον Σύριζα, που μιλάει για καταγγελία, τί θα γίνει αν μας κόψουν τη βοήθεια, που θα μας σπρώξουνε προς το να φύγουμε από την Ευρώπη και από το ευρώ…

Μπορώ να συζητήσω και αυτό, το κατά πόσο μπορούν να μας κόψουν την βοήθεια κλπ., αλλά, δεν θέλω να μιλήσω ως προς αυτό. Αν δεχτώ ως υπόθεση εργασίας, ότι καταγγέλλεται το μνημόνιο και γίνεται αυτό που λέει η ΔΗΜΑΡ, το Πασόκ και η ΝΔ, θα ήθελα να αντιστρέψω το ερώτημα, κυρίως προς τη ΔΗΜΑΡ και δευτερευόντως τη ΝΔ και το Πασοκ, που τους έπιασε κωλοπιλάλα για την επαναδιαπραγμάτευση, ως εξής:

θα επαναδιαπραγματευθούν δύο, τρία, τέσσερα πράγματα. Πείτε, ότι επαναδιαπραγματεύονται, όπως έχω ακούσει, για τις συλλογικές συμβάσεις, για να ξαναεπανέλθει ο χαμηλότερος μισθό στα 700 ευρώ, και επίσης για τους χαμηλοσυνταξιούχους. Όχι, ότι κερδίζουμε σπουδαία πράγματα, αλλά είναι τρία σπουδαία ζητήματα που αφορούν ένα μεγάλο κομμάτι του ελληνικού πληθυσμού.

Και αν δεν το δεχτούνε; Εσείς, θα προχωρήσετε στο μνημόνιο, αφού η κόκκινη γραμμή σας είναι να μην κοπεί η βοήθεια; Βγαίνετε να πείτε στον Ελληνικό λαό, ότι αν δεν δεχτούν π.χ. σε αυτά τα τρία ζητήματα, εμείς, δυστυχώς θα ακολουθήσουμε το μνημόνιο; Τολμάτε να το πείτε αυτό το πράγμα;

Αυτό είναι το συγκλονιστικό, και αυτός είναι ο λαϊκισμός. Και το περιμένεις από τη ΝΔ, το περιμένεις από το Πασόκ, διότι είναι δύο δυνάμεις που στηρίζουν τις τράπεζες και την ιθύνουσα τάξη της Ευρώπης. Από τη ΔΗΜΑΡ, όμως, δεν το περιμένεις, με μια ευαισθησία, έστω ροζ , της Αριστεράς…

Για μένα, η κόκκινη γραμμή είναι η αξιοπρέπεια του ελληνικού λαού, για μένα η κόκκινη γραμμή είναι η επιβίωση του ελληνικού λαού!

Άκουσα, μάλιστα από έναν άνθρωπο του συστήματος, μεγαλοδημοσιογράφο, συγκεκριμένα τον Νίκο Χατζηνικολάου, ο οποίος προς τιμήν του, απευθυνόμενος στον Άδωνη Γεωργιάδη, ρώτησε το εξής: Φετίχ είναι το ευρώ; Απαντά, αυτός, όχι, αλλά, είναι καταστροφή αν φύγουμε από το ευρώ, κλπ. Και του απαντά: Πόσοι είναι οι άνεργοι κύριε Γεωργιάδη; Λέει, εκείνος, ένα εκατομμύριο. Δεν είναι ένα εκατομμύριο, του λέει, διότι εάν προσθέσουμε και εκείνους με το ένα μεροκάματο το μήνα, είναι ενάμισυ προς δύο εκατομμύρια. Και αν γίνουν 4 εκατομμύρια, με το μνημόνιο, εσείς θα λέτε να μη φύγουμε από το ευρώ; Γιατί μπήκαμε στο ευρώ; Για να ζούνε 4 εκατομμύρια άνεργοι, και οι υπόλοιποι φτωχοί;

Δεν είμαι υπέρ της δραχμής, να το ξεκαθαρίσω. Δεν είμαι υπέρ της δραχμής, τουλάχιστον σε αυτή τη φάση που βρίσκεται η χώρα και σε αυτή τη φάση που βρίσκεται η Ευρώπη. Μακάρι, να απαλλαγούμε από το μνημόνιο, μένοντας μέσα σε αυτούς τους θεσμούς. Αλλά, για το όνομα του Θεού και της Παναγίας, για μένα η κόκκινη γραμμή μου, είναι η επιβίωση των ανθρώπων!

Πήγα προχθές στον χασάπη και μπαίνει μία κυρία που τη γνώριζα, έξοχη, καλοντυμένη, και ζητάει εκατό γραμμάρια κιμά και έφυγε με ένα πακετάκι… τσιγάρα κιμά. Και μου λέει, ο χασάπης, μην ανοίγεις τα μάτια σου, αυτό συμβαίνει! Και αυτό συμβαίνει στην περιοχή μου, που είναι μια καλή περιοχή της Αθήνας, πίσω από το Παναθηναϊκό Στάδιο, στο Μετς. Δηλαδή , θέλω να πω, ο κόσμος δεν έχει πια χρήματα!

Δεν είναι 20% η πτώση του βιοτικού επιπέδου. Μετράνε μόνο τις περικοπές. Δεν συνυπολογίζουν το 1,5 ανέργους, δεν συνυπολογίζουν την αύξηση των τιμών, δεν συνυπολογίζουν την αύξηση των φόρων. Αν τα συνυπολογίσεις, η πτώση του βιοτικού επιπέδου, κατά μέσον όρο, είναι πάνω από 40%. Και πάνω από 40% σε προηγούμενους μισθούς του τύπου 1000, 1200, 700 ευρώ, δεν ζει ο άλλος! Δεν ζει η οικογένεια!

Πρέπει να φύγουμε πάση θυσία, εδώ και τώρα, από το μνημόνιο! Και εκεί, να δώσουμε τη μάχη μας, μέσα στο ευρωπαϊκό πλαίσιο, αλλά, το κύριο είναι αυτό!

Θεωρώ, ότι, έτσι όπως είναι τα πράγματα αυτή τη στιγμή, ο Σύριζα ήταν εκείνο το ριζοσπαστικό κόμμα που πρότεινε δύο πράγματα, τα οποία φαίνεται να γίνονται αποδεκτά, από μεγάλα τμήματα του ελληνικού λαού.

Το πρώτο είναι η ενότητα της Αριστεράς πάνω στο ζήτημα: Καταγγελία του Μνημονίου. Ο Σύριζα δεν είπε, έλα ΚΚΕ, έλα ΔΗΜΑΡ, έλατε Οικολόγοι, ελάτε όσοι κινείστε, γενικότερα, σε αυτό που λέμε Αριστερά, να κάνουμε μία κυβέρνηση. Διότι, γνωρίζει, ότι υπάρχουν μεγάλες διαφορές. Όμως είπε, ελάτε, μόνο για το θέμα του μνημονίου.

Και εδώ, θεωρώ ότι είναι απαράδεκτη η στάση του ΚΚΕ, κάνω μία παρένθεση να πω ότι αυτό το κόμμα, δεν θα το βρίσω ποτέ και θα το σέβομαι διότι έχει μία ιστορία αγώνων και θυσιών που πλησιάζει τα 100 χρόνια, διαφωνώ όμως, κάθετα, με τη στάση του, διότι, υπενθυμίζω ότι σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο που περνούσε η χώρα μας, δηλαδή, εννοώ, στην Κατοχή, από τους Γερμανούς ναζιστές, το 1941 – 1944, όταν δημιουργήθηκε το ΕΑΜ και έφτασε να εκφράζει το 80% του ελληνικού λαού. Δεν ήταν όλοι αυτοί κομμουνιστές. Οι κομμουνιστές δεν ήταν παραπάνω από 5-6%. Τότε, όμως, με στόχο να αντισταθούμε στους κατακτητές, συσπειρώθηκε τόσος κόσμος.

Ε, αυτό είναι που προτείνει ο Σύριζα: Ελάτε, ρε παιδιά, να μπορέσουμε να αντισταθούμε ακόμα καλύτερα, για να ξεφύγουμε από τη λαίλαπα κι από την καταστροφή που επιφέρει το μνημόνιο.

Αυτό είναι το ένα. Το δεύτερο είναι, ό,τι, τον τελευταίο χρόνο, για πρώτη φορά, έστω ανεπαρκώς, γιατί δεν θέλω να το παίξω… οπαδικά, ο Σύριζα διετύπωσε μία σειρά μέτρων που αφορούν μια μεταβατική περίοδο. Αυτό, δεν το είχε κάνει ποτέ κόμμα της Αριστεράς. Ή θα μιλούσε ενάντια σε κάποια μέτρα, ή θα μιλούσε για τη… Δευτέρα Παρουσία, δηλ. πότε θα γινόταν ο Σοσιαλισμός.

Αντίθετα, ο Σύριζα, εδώ και ένα χρόνο, έχει αρχίσει να διατυπώνει -θα το ξαναπώ για να το εμπεδώσετε: έστω ανεπαρκώς!- ένα σχέδιο.

Αυτά τα δύο πράγματα, με έκαναν να ταχτώ με το μέρος του Σύριζα σε αυτές τις εκλογές και να θεωρήσω, ότι πρέπει όλοι όσοι έχουμε παρεμφερείς απόψεις και πιστεύουμε ότι το μνημόνιο είναι ήδη καταστροφή, να τον υποστηρίξουμε, διότι μόνο με μία τέτοια εκδοχή, έχουμε πιθανότητες να ξεπεράσουμε έστω μεσοπρόθεσμα –όχι μικροπρόθεσμα– αυτό το τεράστιο πρόβλημα, το οποίο σέρνει όλον τον ελληνικό λαό, στην καταστροφή.

Και σε ότι αφορά την περίφημη διγλωσσία που τον κατηγορούν, έχω να πω το εξής: Κατ’ αρχήν, ποιος τον κατηγορεί; Το Πασοκ; Που ήταν υπερασπιστής του μνημονίου και τώρα ούτε λίγο, ούτε πολύ, βγαίνει ο Βενιζέλος και κάποιοι άλλοι εναντίον του μνημονίου; Που έκάναν, δηλαδή, το άσπρο – μαύρο και τώρα το μαύρο – άσπρο; Ή η ΔΗΜΑΡ –θα το ξαναπώ- η οποία μας τάραξε με το ζήτημα «κατηγορώ τον Σύριζα γιατί δεν έγινε κυβέρνηση, ενώ έπρεπε να γίνει κυβέρνηση και πάμε λανθασμένα για εκλογές», αλλά, δεν καταλαβαίνω, με αυτή τη λογική, γιατί δεν έκανε κυβέρνηση με την ΝΔ και το Πασοκ; Είχαν 168 βουλευτές. Όμως, κρύβει το γιατί! Γιατί, αν έκανε κυβέρνηση και σε 6 μήνες ξαναγίνονταν εκλογές, ο Κουβέλης θα έψαχνε να βρει την ψήφο της γυναίκας του. Και αντί να το πει έτσι, το κρύβει, άρα και αυτός λειτουργεί με λαϊκίστικο τρόπο.

Για την περίφημη, λοιπόν, διγλωσσία, ή τριγλωσσία – τετραγλωσσία, όπως θέλετε πείτε το, ένα κόμμα του 4,5% φτάνει το Μάιο να γίνει 17%, και στη χειρότερη περίπτωση στις εκλογές να γίνει 25%, αντιλαμβάνεστε ότι δεν είναι δυνατόν μέσα σε δύο μήνες να αφομοιωθεί η νέα πραγματικότητα. Δέκα Λένιν να έκρυβε ο Σύριζα μέσα στους κόλπους του, πάλι δεν θα μπορούσαν να αφομοιώσουν αυτή τη νέα πραγματικότητα.

Από την άλλη μεριά, αν ο Σύριζα ή ο Συνασπισμός, πριν ένα χρόνο, στο 4%, έφτιαχνε μία θεωρητική ανάλυση που θα έλεγε ότι το τάδε φορολογικό νομοσχέδιο με τα 60 σημεία, θα πρέπει να είναι αυτό, όποιος το παρουσίαζε, θα έπρεπε να του πούνε όλοι οι υπόλοιποι, σύντροφε είσαι για το Δρομοκαϊτειο! Αυτά, λοιπόν, τώρα απαιτούνται και τώρα πρέπει να γίνουν εξειδικεύσεις. Χώρια, που η πραγματικότητα αλλάζει με τραγικό τρόπο, συνεχώς.

Συνεπώς, έχω την εντύπωση, ότι, βεβαίως στα χέρια του Σύριζα είναι να κάνει μια άλλη πολιτική, να ενοποιήσει αυτές τις απόψεις, όσο μπορεί πιο σύντομα αλλά αφομοιωμένα, αλλά το κυριότερο, είναι το εξής:

Δεν υπάρχει περίπτωση αν βγει Πρωθυπουργός ο Τσίπρας να υπάρχει μία κυβέρνηση του Σύριζα, και να μην γίνουν πολλά λάθη. Τα οποία, όχι μόνο θα μεγιστοποιηθούν από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, από τους ξένους, από το Διεθνές Νομισματικό Σύστημα, αλλά θα πέσουν και του κόσμου οι τρικλοποδιές!

Μία λύση έχει ο Σύριζα και ο Τσίπρας. Διακυβέρνηση με το λαό, ως εξής: Φτιάχνει π.χ. έναν νόμο και αποδεικνύεται σε 15 μέρες ότι είναι ελλιπής, ατελής ή και λανθασμένος. Στον Κολωνό, επάνω σε… βαρέλι ο Πρωθυπουργός, απευθυνόμενος στον κόσμο, που είναι 3, 4, 10, ή 15 χιλιάδες, λέει, κάναμε τον νόμο αυτόν, αλλά είναι λάθος, ή έχει ελλείψεις, τον τραβάμε πίσω να τον διορθώσουμε…

Που σημαίνει μία διακυβέρνηση για τον κόσμο με τον κόσμο, χωρίς να υποκύπτει σε λαϊκισμούς. Αυτός είναι ο δρόμος. Κι αν αυτό ακολουθηθεί, διαβεβαιώνω ότι εγώ βλέπω φως στην άκρη του τούνελ και βλέπω και ελπίδα!

***
Θέλω να πω κι ένα περιστατικό που μου συνέβη, γράφω τώρα μία μουσική για την Επίδαυρο, τις Εκκλησιάζουσες του Αριστοφάνη, και ήμουν στην Πετρούπολη στο στούντιο που γράφω, αργά το βράδυ, και φεύγοντας πήρα ταξί να πάω στο σπίτι μου. Μεγάλη η διαδρομή, ο ταξιτζής ήταν έξαλλος, αντιμνημονιακός, και χωρίς να μου πει που ανήκει, άρχισε να μου λέει, ότι αυτοί οι γελοίοι τύποι που από τα κανάλια, από το Πασοκ και τη ΝΔ, χτύπησαν τον Τσίπρα επειδή είπε Ολανδρέου τον Ολαντ, και λένε, κύριε Θάνο, ότι δεν είναι πολίτικαλ κορέκτ, με συγχωρείς πάρα πολύ, αλλά, εμένα, ένας νεαρός που είναι πολιτικός αρχηγός, επιτέλους με έκανε υπερήφανο, απέναντι σε όλους αυτούς του οσφιοκάμπηδες και τους γλοιώδεις…

Και εκεί που περίμενα να μου πει ότι είναι Σύριζα, μου λέει, και να φανταστείς, ότι εγώ ψήφισα τον Καμμένο γιατί είμαι δεξιός!
Θέλω να πω, με αυτό, ότι ο κόσμος πια, είναι πολλά βήματα μπροστά. Και δεν αντέχει άλλο, ούτε το σφίξιμο στον… λαιμό που του επιβάλουνε, αλλά ούτε και την αναξιοπρέπεια που επίσης του έχουν επιβάλει και που επιτρέπουν στον κάθε κομπλεξικό, Σόιμπλε, να βγαίνει με άνεση χιλίων καρδιναλίων, και να μιλάει για το αποτέλεσμα των ελληνικών εκλογών, να κουνάει το δάχτυλο, αυτός ο τύπος, που είναι πιο αντιπαθής και από τον υπουργό οικονομικών του Χίτλερ! Με συνομιλητές τους Βενιζέλο – Σαμαρά, να χαριεντίζονται…

Όπως αυτό το γεγονός που δημοσιεύτηκε ξώφαλτσα στο Mega, με τον Βενιζέλο και τον Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής ομάδας των Γερμανών Σοσιαλιστών, όπου υποτίθεται ότι μιλούν χωρίς να τους ακούνε, και τον ρωτά ο Βενιζέλος «τι γνώμη έχεις για τον Τσίπρα;» και ο άλλος κάνοντας μια γκριμάτσα, είπε κάτι, για να του ανταπαντήσει ο Βενιζέλος,οφείλω να σου πω, μπράβο σου, γιατί ήσουν πολύ αυστηρός αλλά του άξιζε!

Είναι δυνατόν, αρχηγός τρίτου κόμματος στην Ελλάδα, να κατηγορεί τον αρχηγό του δεύτερου κόμματος με έναν γερμανό πολιτικό; Είναι απίστευτο αυτό που συμβαίνει! Είναι απίστευτο, το πόσο γλοιώδεις είναι, και το πόσο υπόδουλοι είναι.

Αλλά, δεν θέλουμε εμείς να είμαστε υπόδουλοι!

***
Αναφερόμενος και στα μεγάλα ΜΜΕ, αυτά, ανήκουν στα χέρια πλήρως διαπλεκομένων με ελάχιστες εξαιρέσεις. Θεωρώ ότι τα ΜΜΕ, και περισσότερο ο τηλεοπτικός χώρος και λιγότερο ο ραδιοφωνικός κλπ., παίζουν ένα συγκεκριμένο ρόλο από το 1990, που ενοποιεί το κρατικό ιδεολογικό μηχανισμό του καπιταλισμού. Τα μέσα αυτά, βρίσκονται στα χέρια πάρα πολύ λίγων ανθρώπων, οι οποίοι εμπλέκονται με τους πολιτικούς εδώ και 20 χρόνια. Ως εκ τούτου, χρησιμοποιούν, είτε επώνυμους δημοσιογράφους, που παίζουν το παιχνίδι τους πολύ συνειδητά, ή χρησιμοποιούν άλλους δημοσιογράφους, που γίνεται φανερό, ότι αν θέλουν να παραμείνουν, πρέπει να παίξουν και αυτοί με τους ίδιους όρους. Τα όρια, με λίγα λόγια, προσδιορίζονται από τα συμφέροντα των αφεντικών.

Δηλαδή, και στο Mega, και στο ΣΚΑΪ, και σε όλα αυτά τα κανάλια, αυτό είναι η κύρια πλευρά. Κι αν τους ξεφύγει και ένας – δύο, είναι για απενοχοποίηση, ή διότι τους ξέφυγαν και δεν το πήραν χαμπάρι. Αυτό είναι δεδομένο! Δεν λειτουργεί διαφορετικά. Γι’ αυτό ο κόσμος, όταν έγινε δημοσκόπηση, κατά 50% χαρακτήρισε το Mega, ως μνημονιακό κανάλι. Και διαβεβαιώνω, ότι αν γινόταν ακόμα καλύτερη δημοσκόπηση, θα έβγαινε το 70%.
Διότι, ο κόσμος αυτή τη στιγμή, σπρώχνει για αλλαγή, αφού είναι τόσο άγρια στον… τοίχο κολλημένος, που δεν πάει άλλο!

***
Κι αν κάνουμε μία μικρή ανασκόπηση -χωρίς να πάμε στην Τουρκοκρατία- όταν ανέλαβε ο Γιώργος Παπανδρέου τον Οκτώβρη του 2009, είναι αλήθεια ότι πήρε μια καυτή πατάτα στα χέρια του. Γιατί, θυμάμαι και εγώ, εκείνα τα περίφημα debate κλπ. τον Καραμανλή να λέει λίγες μέρες προ των εκλογών στον ελληνικό λαό, ότι το έλλειμμα είναι 6%. Ο Προβόπουλος βέβαια είχε μιλήσει για 9% κάτι κοντά στο διψήφιο, αλλά ακόμα και αυτό, ήταν μακριά από το 13,5 – 15% που ήταν τελικά το έλλειμμα!
Όντως, λοιπόν, ο Γιώργος Παπανδρέου, πρώτον, πήρε μια καυτή πατάτα στα χέρια του και δεύτερον –και εδώ τελειώνουν οι δικαιολογίες- ότι ο συσχετισμός στην Ευρώπη, ήταν πολύ δυσάρεστος για κάποιους ανθρώπους που εκινούντο σε έναν άλλο χώρο, γιατί, η συντριπτική πλειοψηφία, ήταν τα πολύ συντηρητικά, νεοφιλελεύθερα -θα έλεγα- κόμματα, με επικεφαλής την Γερμανία της Μέρκελ.

Αυτά είναι τα δύο πράγματα που κληρονόμησε ή που βρήκε μπροστά του ο Γιώργος Παπανδρέου. Θεωρώ όμως, ότι, η διαχείριση αυτών των προβλημάτων στο πλαίσιο του καπιταλισμού, ήταν η πλέον απαράδεκτη, και εξελίχθηκε σε διαχείριση ε-γκλη-μα-τι-κή!
Γιατί, όπως είπα, ήδη από το 2010, και το έχω επαναλάβει πάρα πολλές φορές: Δεν σώζεις τη χώρα, καταστρέφοντας τους κατοίκους της. Καταστρέφοντας το λαό της.

Και δεν καταστρέφεις μόνο το λαό της διπλασιάζοντας την ανεργία -που τυπικά είναι στο 1,2 εκατομμύρια, και επί τοις ουσίας μπορεί και να κοντεύει στα 2 εκατομμύρια εάν προσθέσουμε και τους ανθρώπους που μόλις μετά βίας κάνουν ένα μεροκάματο την εβδομάδα- αλλά φτωχοποιείς ένα μεγάλο ποσοστό, και την περίφημη μεσαία τάξη, η οποία υποτίθεται ότι ήταν ο στυλοβάτης της οικονομίας, γιατί υπήρχαν όλες αυτέ οι μικρές, οι μεσαίες επιχειρήσεις, που παρήγαγαν ένα κομμάτι του πλούτου στην Ελλάδα και δίναν δουλειά στους ανθρώπους, αυτές φαίνονται να διαλύονται και πολλές από αυτές να έχουν κλείσει, και οι υπόλοιπες να συρρικνώνονται.
Συνεπώς, μιλάμε για μια ε-γκλη-μα-τι-κή πολιτική στη διαχείριση του όντως καυτού προβλήματος.

Και σπεύδω να πω, παρότι δεν είμαι οικονομολόγος, αλλά είμαι ένας ενεργός πολίτης, ότι το 2010 στο πλαίσιο πάντα του καπιταλισμού, υπήρχανε και άλλες λύσεις, οι οποίες για λόγους ενδεχομένως που θα πρέπει κάποτε να απολογηθεί ο Παπανδρέου και οι συνεργάτες του, δεν ακολουθήθηκαν, και ακολουθήθηκε αυτή η ιστορία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου της γνωστής ως Τρόικας, η οποία, αυτό το οποίο πρότεινε και ακολουθήσαμε με πειθήνιο τρόπο, στην αρχή το Πασόκ και ο ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη, και αργότερα μπήκε και η ΝΔ στο παιχνίδι, είναι ένα πράγμα, το οποίο, βαθαίνει συνεχώς την κρίση, αφού δεν είμαστε στο χείλος του γκρεμού, είμαστε στον γκρεμό, και κατά τη γνώμη μου, έτσι όπως είναι τα πράγματα αυτή τη στιγμή, οδηγούμαστε με βάση το μνημόνιο στην απόλυτη χρεοκοπία, και θεωρώ μάλιστα –επειδή είναι και πολύ της μόδας η συζήτηση- ότι η έξοδος από το ευρώ είναι πιθανότερη εάν συνεχίσει να υπάρχει το μνημόνιο και να ακολουθείται από την Ελληνική κυβέρνηση.
Να προσθέσω, ότι, θεωρώ πολύ ύποπτη την κουβέντα, που λέει, ότι, έκλεισε ο κύκλος της μεταπολίτευσης, ένας κύκλος που μόνο δεινά επισώρευσε στον κόσμο, διότι όλα τα προβλήματα ξεκίνησαν από το 1974 και επιδεινώνονταν, επιδεινώνονταν και επιδεινώνονταν… Δηλαδή, ότι επί 38 χρόνια δεν ζήσαμε απολύτως τίποτα, ή ζήσαμε την καταστροφή ή την προετοιμασία για την καταστροφή.

Θεωρώ αυτή την κρίση, ανιστόρητη, επιστημονικά λάθος, και νομίζω ότι εκπορεύεται από αυτούς τους πολιτικούς, που με ένοχο τρόπο μας οδήγησαν στα μνημόνια, ακριβώς, είτε για να απενοχοποιηθούν, είτε για να καταστήσουν τους πάντες ενόχους, και κυρίως από τα παπαγαλάκια τους, δηλαδή, τους μεγαλοδημοσιογράφους του συστήματος.

Γιατί θεωρώ ότι και η επταετία του Κωνσταντίνου Καραμανλή –ποτέ δεν υπήρξα δεξιός- ήταν μια επταετία, η οποία, καταρχήν, λειτούργησε για την εμπέδωση της Δημοκρατίας που είχαμε χάσει επί χούντας, και κυρίως η πρώτη διακυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, ήταν μια διακυβέρνηση με πολύ θετικό πρόσημο σε τρία επίπεδα:

Το πρώτο, ήταν, ότι, -για όσους νεώτερους δεν το γνωρίζουν και δεν μεγάλωναν εκείνα τα χρόνια- υπήρχε ο φόβος του χωροφύλακα απ’ άκρη σε άκρη της Ελλάδας (π.χ. λίγο πριν το 1981, σε συναυλίες, μου είχαν επιτεθεί παραστρατιωτικές οργανώσεις στα Γρεβενά και στη Σπάρτη, κατά εξάδες, απειλώντας να με μαχαιρώσουν, και τη γλύτωσα τελευταία στιγμή), ήταν τέτοια η τρομοκρατία που επετίθεντο ακόμα και σε επώνυμους, που τολμούσαν ως προοδευτικοί να πηγαίνουν στους τόπους τους για να παίζουν μια μουσική διαφορετική από τη γνωστή εθνικόφρονα μουσική, που τότε είχαν στο δικό τους ρεπερτόριο.

Το δεύτερο είναι, ότι, έκανε μια εξωτερική πολιτική που τά ‘βαζε, ως σε ένα βαθμό, αλλά τά ‘βαζε με τους Αμερικάνους, και το πιο σημαντικό που ξεχνάνε όσοι θέλουν να ξεχάσουν, ή δεν ξέρουν όσοι είναι γεννημένοι εκείνη την περίοδο, ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου, επιχείρησε μία αναδιανομή, πολύ σοβαρή μεταξύ 1982-1984 –και θέλω να τονίσω ότι υπουργός Εθνικής Οικονομίας ήταν ο Γεράσιμος Αρσένης, τότε- όπου, θυμάμαι πολύ έντονα, ότι ο κατώτατος μισθός ήταν 9μιση χιλιάδες δραχμές, και το ’84 είχε φτάσει τις 44.000 δραχμές.

Και ας κατηγορούν τον Ανδρέα Παπανδρέου ότι αύξησε το χρέος με αυτό, το χρέος μετά από αυτές τις αυξήσεις στους μισθούς ήταν 62% του ΑΕΠ, κατά τι λιγότερο από το χρέος της Γερμανίας, αναλογικά αυτή τη στιγμή. Κι όταν ρώτησα τον Ανδρέα Παπανδρέου, ως Υπουργός Πολιτισμού ,το 1994, ακριβώς γι αυτό το θέμα, με έπιασε ολίγον αυστηρά, και μου είπε, κοίταξε, εγώ έπρεπε να ισορροπήσω την Ελληνική κοινωνία, βγήκα για να εκφράσω λαϊκά στρώματα, μικρομεσαίους, και έπρεπε τότε, να ισορροπήσω μια κοινωνία που ήταν μπαταρισμένη, αυτά λοιπόν ήταν πολύ σημαντικά πράγματα.

Θα δεχτώ, ότι από τότε ξεκίνησαν κάποια συμπτώματα, κάποιες παθογένειες, οι οποίες αργότερα εξελίχθηκαν σε γάγγραινα, αλλά παρόλα ταύτα, όποιος θέλει να εξετάσει επιστημονικά εκείνη την περίοδο, θα την βρει με θετικό πρόσημο.

Για μένα, η αρχή του κακού ξεκίνησε με την πλαστή ευμάρεια της Κυβέρνησης Σημίτη, το 1996. Όταν δηλαδή, υποτίθεται, ότι η χώρα μπήκε σε ανάπτυξη, αλλά αυτή ήταν ψευδοανάπτυξη, γιατί ανάπτυξη γίνεται όταν αναπτύσσεις τα στρατηγικά σου πλεονεκτήματα, όχι όταν φτιάχνεις δρόμους, αεροδρόμια, λιμάνια, που είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη, αλλά δεν αποτελούν αυτή- καθεαυτή ανάπτυξη, καθότι έχουν αρχή, μέση και τέλος.

Είναι άλλο να πεις, για παράδειγμα, η Κρήτη θα αναπτυχθεί ως προς τον τουρισμό και ως προς την εξαγωγή του λαδιού, και μου χρειάζεται ένα καλό αεροδρόμιο ή ένα καλό λιμάνι, οπότε το φτιάχνω, και είναι άλλο να πεις, φτιάχνω ένα λιμάνι και ένα αεροδρόμιο, γράφω στα παλαιότερα των υποδημάτων μου το ελαιόλαδο ή τον τουρισμό, και μόλις τελειώσει σε τρία χρόνια αυτό το λιμάνι, μας τέλειωσε και η ανάπτυξη!

Αυτό αναπτύχθηκε επί Σημίτη, και ταυτόχρονα με τη βοήθεια των μεγάλων Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, και βεβαίως του χρηματοπιστωτικού συστήματος, -γιατί, τότε πιά, το Πασοκ από εκφραστής λαϊκών και μικρομεσαίων στρωμάτων είχε γίνει ο εκφραστής του πάνω κομματιού της μεσαίας καθώς και της άρχουσας τάξης, δηλαδή του χρηματοπιστωτικού συστήματος- πλακώσανε όλες εκείνες οι κάρτες με τη βοήθεια της διαφήμισης –δανείσου για να ζήσεις! κλπ- και τότε, και σε επίπεδο ηθικής και σε επίπεδο οικονομικής ζωής, χάσαμε τα αυγά και τα πασχάλια, ξεκίνησε ο μεγάλος δανεισμός, συνεχίστηκε άκριτα επί Νέας Δημοκρατίας – Κώστα Καραμανλή, συνεχίστηκε ν φουσκώνει, τότε, το Δημόσιο, γιατί εγώ, είχα βρει ένα Δημόσιο ως Υπουργός Πολιτισμού στα μέτρα τα κανονικά, απλώς ήταν ανορθολογικό. Μετά άρχισε να βαραίνει και συνεχίστηκε να γίνεται ακόμα πιο ανορθολογικό, για να φτάσουμε το 2009, που σας είπα την άποψή μου στην αρχή της συζήτησης.

Και εν τω μεταξύ, όχι μόνο προηγήθηκε μία Ολυμπιάδα που ήταν το κερασάκι στην τούρτα, και ξοδεύτηκαν πάρα πολλά χρήματα, αλλά τουλάχιστον, αφού προηγήθηκε, και αφού ξοδεύτηκαν, δεν φρόντισαν καθόλου, να τα αξιοποιήσουν. Για παράδειγμα, η Βαρκελώνη το 1992 άλλαξε τη μορφή της πόλης, αλλά η ίδια η Βαρκελώνη μέχρι το 2010 (δεν μιλάω για την κρίση, γιατί πλέον η κρίση έχει χτυπήσει όλες τις χώρες της Ευρώπης και κυρίως το Νότο), επί 18 χρόνια εκμεταλλευόμενη όλα όσα έγιναν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης, είχε μια τουριστική ανάπτυξη, άνευ προηγουμένου: Πήγαινες, οποιοδήποτε μήνα του χρόνου, και σπρωχνόσουνα στο δρόμο!
Αντίθετα, εμείς, αφήσαμε ακόμα και αυτά που φτιάχτηκαν το 2004, και σαπίζουν, στην συντριπτική τους πλειοψηφία.-»


...ή 45 κατασκευαστές συνειδήσεων προτείνουν

Γράφει ο Αλέξανδρος Πιστοφίδης
«Η ικανότητα αντίληψης των μαζών είναι πολύ περιορισμένη, η νοημοσύνη τους μηδαμινή, ωστόσο η λήθη τους είναι μεγάλη. Για το λόγο αυτό, η προπαγάνδα πρέπει να περιορίζεται σε λίγα σημεία και αυτά να έχουν τη μορφή συνθημάτων, ώστε και ο τελευταίος αποδέκτης να καταλαβαίνει μόνο το επιθυμητό».
(Αδόλφος Χ: Ο Αγών μου)
Η maybrit illner, η παρουσιάστρια της πολιτικής εκπομπής με τη μεγαλύτερη θεαμαματικότητα στη Γερμανία, άρχισε πριν δυο εβδομάδες(22.05) την εκπομπή της με τη φράση:«Ενα φάντασμα πλανάται πάνω απ’ την Ευρώπη το φάντασμα του Αλέξις Τσίπρας». Η δήλωση αυτή δεν ήταν τυχαία ούτε θα μπορούσε να ήταν αυθόρμητη, από την πιο έμπειρη γερμανίδα παρουσιάστρια.

Εδώ και βδομάδες, όλες οι συντηρητικές δυνάμεις της γηρασμένης Ευρώπης ενώθηκαν σε μια ιερή συμμαχία για να κυνηγήσουν αυτό το φάντασμα.

Δεν είναι ο Πάπας και ο Τσάρος, ούτε ο Μέτερνιχ και ο Γκιζό, ούτε καν οι γάλλοι ριζοσπάστες και οι γερμανοί αστυνομικοί, που τον 19ο αιώνα είχαν εναντιωθεί σε όλα τα επαναστατικά κινήματα των ευρωπαϊκών λαών και της Ελληνικής Επανάστασης του 21.

Είναι τα πνευματικά παιδιά του πάπα, του Τσάρου, του Μέτερνιχ, του Γκιζό, των Γάλλων ριζοσπαστών και των Γερμανών αστυνομικών του 19ου αιώνα. Είναι όλοι εκείνοι οι βολεμένοι, που δεν ξέρουν, όχι απλώς τι σημαίνει χειρονακτική αλλά και γενικώς δεν ξέρουν τι σημαίνει εργασία γιατί δεν έμαθαν να κερδίζουν το ψωμί τους με κόπο και φυσικά δεν ξέρουν ούτε τι σημαίνει ανεργία, εξαθλίωση και πείνα, οι οποίοι όμως συνασπίστηκαν σε μια Ιερή Συμμαχία με μοναδικό σκοπό να μας πείσουν, με φτηνή και χυδαία προπαγάνδα, πως για όλα τα δεινά της Ελλάδος, της Ευρώπης και του πλανήτη φταίει ο Αλέξης Τσίπρας. Ενας πολιτικός που γεννήθηκε το 1974 και δεν έχει τίποτα κοινό με τους ίδιους και τους πολιτικούς υπηρέτες τους.

Θα ήταν αξιοπερίεργο, αν σ’ αυτήν τη μεγάλη παρέλαση των μασκαρεμένων, όπου πίσω απ’ τις μάσκες, κρύβονται κυνικοί χρηματοθήρες που το παίζουν ειδήμονες και διανοούμενοι, δεν βρισκόταν και κάποιοι κομπλεξικοί συμπατριώτες μας, που νιώθουν ατυχείς που γεννήθηκαν Ελληνες, όπως ακριβώς συνέβη με την Ελληνική Επανάσταση του 21, όπου με εξαίρεση τον Ρήγα Φεραίο και κάποιους λίγους εμπόρους τη Φιλικής Εταιρείας, όλη σχεδόν η ελληνική διανόηση και οι έμποροι των ευρωπαϊκών πόλεων, έβλεπαν στην ελληνική επανάσταση την καταστροφή της δικής τους προσωπικής καριέρας, που την ταύτιζαν με εκείνη της διατήρησης της Οθωμανικής Κατοχής της Ελλάδος.

Συνεχιστές των βολεμένων δοσιλόγων της Ναζιστικής κατοχής, υποκατέστησαν το σύνθημα «Βάστα Ρόμελ» με το νεωτερικό «φίλοι μας ευρωπαίοι και εξοχοτάτη κα Μέρκελ, δώστε στο διεφθαρμένο ελληνικό λαό και στους εκλεκτούς του να καταλάβουν τι σημαίνει ευρωπαϊκός πολιτισμός και δυτική πειθαρχία. Δείξτε σ’ αυτόν τον θρασύτατο επαρχιώτη που δεν ξέρει ούτε αγγλικά, προσβάλλοντας βάναυσα την ευρωπαϊκή μας τιμή και υπόληψη, τι σημαίνει ευγενής Υπερβόρειος».

Οι κύριοι αυτοί, οι οποίοι γνωρίζουν τον ελληνικό λαό μόνο μέσα απ’ τα βιβλία κι απ’ τις, μεταξύ τους, γεμάτες χλευασμούς συζητήσεις για τον ίδιο το λαό τους, είναι κατά βάθος τόσο συντηρητικοί, που έχουν μπει στη λογική της συντήρησης. Μιας συντήρησης, η οποία εναντιώνεται στο άνοιγμα του μυαλού, στην ιδέα της αλλαγής και αρέσκεται να πιστεύει στην ίδια της την προπαγάνδα και στις ιστορίες που ουσιαστικά μόνη της δημιουργεί.

Πιστεύοντας λοιπόν στην ίδια τους την προπαγάνδα, αυτοί οι βολεμένοι κύριοι που για τρεις δεκαετίες χειροκροτούσαν το διεφθαρμένο σύστημα που τους ανέθρεψε και τους ανέδειξε (λάδωσε το άντερό τους), νιώθουν να απειλούνται τα προνόμιά τους και θεωρούν τον Ελληνικό λαό τόσο ηλίθιο, που συναγωνίζονται τον Αδόλφο σε φτηνή και χυδαία προπαγάνδα συνθημάτων δαιμονοποίησης του ηγέτη της αριστεράς.

Οι συνθηματικές κραυγές τους θυμίζουν παλιές φτηνές και κακόγουστες διαφημίσεις που βασιζόταν στο ψέμα. Ο πολιορκητικοί κριοί αυτής της συντονισμένης προπαγάνδας είναι τα μεγάλα συγκροτήματα αυτών που ο πρώην πρωθυπουργός κ. Καραμανλής αποκάλεσε νταβατζήδες.
Του Γιώργου Στάμκου

«Ο λαός έχει ξυπνήσει. Τα κυνηγόσκυλα του πλούτου, που μας καταδίωκαν μέχρι τώρα, ας έχουν το νου τους». Μαίρη Έλεν Λιζ, ομιλήτρια του Εργατικού Κόμματος ΗΠΑ, 1890

Οι τεκτονικές μεταβολές που έφεραν στην ελληνική πολιτική σκηνή τα, απρόσμενα για πολλούς, αποτελέσματα των εκλογών της 6ης Μαΐου του 2012 συνεχίζονται ακόμη και πιθανόν να μην ολοκληρωθούν ούτε και με τα αποτελέσματα των εκλογών της 17ης Ιουνίου. Ο ελληνικός λαός αποφάσισε να τιμωρήσει με τη ψήφο του τα δύο κόμματα που νέμονταν την εξουσία τα τελευταία 38 χρόνια μέσα από μια διαδικασία που έβλεπε το κράτος ως «λάφυρο» του εκάστοτε κόμματος που σχημάτιζε κυβέρνηση. Κάποιοι μίλησαν ακόμη και για το «Τέλος του Δικομματισμού», λες και ήταν κάποιο είδους δικτατορίας.

Ωστόσο ο δικομματισμός δεν ήταν προϊόν σατανικής επινόησης κάποιων ραδιούργων, αλλά κάτι που αναπτύχθηκε φυσικά μέσα από τις πολιτικές και κοινωνικές ανάγκες που διαμορφώνονταν. Στόχος του ήταν να εμποδίσει τις πολιτικές διαμάχες να πάρουν εκρηκτικές διαστάσεις, δημιουργώντας στον αντίποδά τους μια ισορροπία δυνάμεων δύο πολιτικών σχηματισμών. Αυτό που τελείωσε δεν ήταν ο δικομματισμός. Ήταν η, σχεδόν απολυταρχική, μονοπώληση της εξουσίας από τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, ενώ παράλληλα η μικρομεσαία και η εργατική τάξη αποπλανούνταν συστηματικά με την υπόσχεση συνετών και μελετημένων μεταρρυθμίσεων…

Στις δημοκρατίες, ως γνωστόν, οι εκλογικές πρακτικές βοηθούν το πολιτικό σύστημα να απορροφήσει την ενέργεια όσων του αντιστέκονται. Να εμποδίσουν τη δυσαρέσκεια να πάρει εκρηκτικές διαστάσεις. Συνέβη αυτό όμως στην Ελλάδα με τα αποτελέσματα των εκλογών της 6ης Μαΐου; Όχι. Καμιά ενέργεια δεν απορροφήθηκε και καμιά δυσαρέσκεια δεν εκτονώθηκε. Ο ελληνικός λαός συνεχίζει να είναι οργισμένος, φοβισμένος και συγχυσμένος. Δεν είναι όμως κάποιο κοπάδι ψαριών που λοξοδρομεί όλο μαζί. Δεν καθοδηγείται πλέον τόσο εύκολα από την πολιτική του ελίτ. Δεν εκφοβίζεται και τρομοκρατείται, με «θανάσιμα» διλήμματα, όπως θα ήθελαν ορισμένοι. Για το λαό δεν υπάρχει το ψευδεπίγραφο δίλημμα Ευρώ ή Δραχμή.

Αν υπάρχει κάποιο δίλημμα αυτό μάλλον είναι: ζωή χωρίς προοπτικές, που γίνεται διαρκώς όλο και χειρότερη, ή ζωή με προοπτικές ανάκαμψης της αισιοδοξίας και της αξιοπρέπειας; Η Τρόικα, κάποιες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, όπως η γερμανική, καθώς και μια σειρά από ξένους και εγχώριους παράγοντες, πιέζουν και τρομοκρατούν τον ελληνικό λαό ώστε να «διορθώσει» την ψήφο του και να ψηφίσει «σωστά» στις επερχόμενες εκλογές. Οι Έλληνες, επιμένουν, πρέπει να ψηφίσουν «σωστά». Δηλαδή μνημονιακά και φιλοευρωπαϊκά. Οι Έλληνες όντως ψήφισαν σωστά στις 6 Μαΐου: αντιμνημονιακά και φιλοευρωπαϊκά.

Η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού υποστηρίζει την παραμονή της χώρας μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Ζώνη του Ευρώ, αλλά όχι «με οποιοδήποτε τίμημα». Όχι με την εφαρμογή Μνημονίων που εξαθλιώνουν το λαό, ισοπεδώνουν την κοινωνία, και κάνουν την προοπτική ανάπτυξης να τη βλέπουμε με το κιάλι. Όχι με την εφαρμογή συμφωνιών που στερούν τον ελληνικό λαό από τα μέσα να απολαύσει τη ζωή, την ελευθερία και να κυνηγήσει την ευτυχία. Δηλαδή από τις δυνατότητες να ζήσει με αυτά που κέρδισαν με αγώνες, ιδρώτα και αίμα, οι γονείς και παππούδες του.

Πρέπει να έχουμε υπόψιν μας πως όταν ένα κατεστημένο πολιτικό σύστημα (βλέπε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) απειλείται από μια μαζική κοινωνική και πολιτική αντίδραση, τότε συνήθως στέλνει κάποιες από τις «πέμπτες φάλαγγες» του (ακροδεξιά, ΜΜΕ κ.α.) να κυκλώσουν το κίνημα και να εξαντλήσουν τη ζωτικότητά του. Να εξαντλήσουν τη δυσφορία του μέσα σ’ έναν ωκεανό από συναισθήματα περί εθνικής ενότητας και πατριωτισμού. Γι’ αυτό και συμβαίνει ιστορικά η ταξική δυσφορία να στρέφεται από το κατεστημένο πολιτικό σύστημα στην «ψυχολογία του πατριωτισμού», που μεταστοιχειώνεται σε οργή κατά των «εσωτερικών εχθρών» και στη δική μας περίπτωση κατά των μεταναστών. Όμως ο ρατσισμός και ο εθνικισμός, μπορεί να αμβλύνουν, αλλά όχι να εξαλείψουν τις κοινωνικές, ταξικές και πολιτικές διαμάχες. Ο ελληνικός λαός, ειδικά σ΄ αυτή την κρίσιμη ιστορικά περίοδο, πρέπει να αποφύγει να πέσει στην παγίδα τους, διότι αποτελούν άλλον ένα τρόπο αποπλάνησής του εκ μέρους του συστήματος.

Ο ελληνικός λαός πρέπει να έχει ξεκάθαρους στόχους, χωρίς να εμπλέκεται σε ψευδεπίγραφα διλήμματα και ωμούς εκβιασμούς. Να επιδιώξει τη μεγάλη δημοκρατική ανατροπή και την απελευθέρωσή του στηριζόμενος στις δικές του δυνάμεις. Να επιδιώξει στις 17 Ιουνίου, με το ταπεινό όπλο που του προσφέρει το δημοκρατικό μας πολίτευμα, τη φυγή προς τα εμπρός, τη λύτρωση από την παρατεταμένη αγωνία, τη μεγάλη δημοκρατική ανατροπή. Άλλωστε είναι προτιμότερο ένα μεγάλο σοκ παρά αλλεπάλληλες παρατεταμένες κρίσεις. Η 17η Ιουνίου πρέπει να είναι η ημέρα που ο ελληνικός λαός θα αποδείξει περίτρανα ό,τι δεν φοβάται και δεν υποκύπτει σε εκβιασμούς απ’ όπου κι αν προέρχονται.

«Η Ελλάδα αντιμετωπίζει τον κίνδυνο ενεργειακής κρίσης» είναι ο τίτλος δημοσιεύματος της διαδικτυακής πύλης euractiv.com, το οποίο αναφέρεται στα σοβαρά προβλήματα ρευστότητας που αντιμετωπίζουν οι ενεργειακές αρχές της χώρας…

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο επικεφαλής της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας, κ. Ν. Βασιλάκος, δήλωσε ότι εντός της εβδομάδας θα συγκληθεί έκτακτη σύσκεψη προκειμένου να βρεθούν άμεσα λύσεις για τα οξυμένα προβλήματα που υπάρχουν στον χώρο της ενέργειας και να αποτραπεί ενδεχόμενη κατάρρευση στα συστήματα παροχής ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου.

Το δημοσίευμα αναφέρει επίσης ότι και ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΗ, κ. Α. Ζερβός, έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου, σε συνέντευξή του την περασμένη Παρασκευή στο πρακτορείο Reuters, για την ομαλή τροφοδοσία ηλεκτρισμού μακροπρόθεσμα αν δεν υπάρξει ένεση ρευστότητας στους παραγωγούς ηλεκτρισμού, ώστε να μπορέσουν να προμηθευτούν καύσιμα.

Υπέρ της άμεσης κατάργησης του Μνημονίου τάχθηκε ο πρόεδρος των Ανεξαρτήτων Πολιτών, Πάνος Καμμένος, ο οποίος πρότεινε το σχηματισμό οικουμενικής κυβέρνησης, μετά τις εκλογές της 17ης Ιουνίου και παράλληλα επιτέθηκε εναντίον του προέδρου της Ν.Δ., Αντώνη Σαμαρά, και του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελου Βενιζέλου, σχετικά με τις επιστολές που έστειλαν σε δανειστές και εταίρους ότι θα εφαρμόσουν το Μνημόνιο.

Κατά την περιοδεία του στο νομό Κιλκίς ο κ. Καμμένος κάλεσε τους πολίτες να τρομοκρατήσουν αυτούς που προσπαθούν να τους τρομοκρατήσουν με την απειλή εξόδου της χώρας από το ευρώ, ενώ σχολίασε και τη δήλωση του Τζορτζ Σόρος για την Ελλάδα, λέγοντας: «Ο ελληνικός λαός δεν δέχεται απειλές. Εκτός από τους ντόπιους συνεργάτες των τραπεζιτών είδαμε σήμερα τον Τζορτζ Σόρος να κάνει δημόσια δήλωση, ουσιαστικά παίρνοντας θέση για τις εκλογές στην Ελλάδα. Λέγοντας ότι οι Έλληνες θα φοβηθούν την απειλή για έξοδο από την Ευρωζώνη και θα ψηφίσουν συνασπισμό κομμάτων που θα στηρίξει τα μνημόνια. Αυτό είναι ένα ακόμα μέρος της τρομοκρατίας που χρησιμοποιεί η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας. Θέλουμε να στείλουμε ένα σαφές μήνυμα από εδώ το Κιλκίς, ότι ο ελληνικός λαός δεν τρομοκρατείται. Καλούμε τον ελληνικό λαό να τρομοκρατήσει τους τρομοκράτες».

Μιλώντας στην ΕΤ 3 αναφέρθηκε στο πρόβλημα για το Κιλκίς καθώς κάτοικοι του νομού προτιμούν τα Σκόπια για πιο φθηνές αγορές, πρότεινε τη δημιουργία Ειδικών Οικονομικών Ζωνών στις παραμεθόριες περιοχές και υπογράμμισε: «Έχουμε μια σαφή θέση για την παραμεθόριο, για τις παραμεθόριες περιοχές και αυτό αφορά κάθε περιοχή που συνορεύει με χώρα εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης και αφορά ιδίως την Βόρεια Ελλάδα, τη Θράκη και τα νησιά του νοτιοανατολικού Αιγαίου.

Όταν το λίτρο το πετρέλαιο που βάζει ένα ταξί στο νομό μας, εδώ στο Κιλκίς, είναι με 1,60 και περνώντας τα σύνορα βάζει με 1,10 , το αποτέλεσμα θα είναι να ερημώσει η παραμεθόριος. Για αυτό το λόγο μιλάμε για Ειδικές Οικονομικές Ζώνες, οι οποίες θα δημιουργηθούν στη παραμεθόριο, όπου θα μπορούν να μεταφέρουν την έδρα τους οι επιχειρήσεις με 5% φόρο, για να αντιμετωπίσουμε το 10% των γειτόνων. Με την προϋπόθεση ότι θα μείνουμε 10 χρόνια στην έδρα του νομού και το 50% θα είναι ντόπιο προσωπικό».

Μετά το νομό Κιλκίς ο κ. Καμμένος περιόδευσε στον Λαγκαδά Θεσσαλονίκης.



"Τα έθνη του κόσμου πέφτουν το ένα μετά το άλλο. Ενώ προσπαθούν να διαπραγματευτούν τα χρέη τους, καταστρέφονται και υποκαθίστανται από μια παγκόσμια φασιστική δικτατορία των τεχνοκρατών. Οι οικογένειες χάνουν τις αποταμιεύσεις μιας ολόκληρης ζωής".
"Las naciones del mundo van cayendo una tras otra. Intentando negociar sus deudas, se están viendo destruidas y reemplazadas por una dictadura fascista imperial o internacional de los tecnócratas. Las familias están perdiendo los ahorros de toda su vida".
Daniel Estulin
Τhe Alex Jones Channel
4 Ιουνίου 2012
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Στον απόηχο της φετινής συνόδου της Λέσχης Bilderberg, στη Βιρτζίνια των ΗΠΑ, μια συνέντευξη που έδωσε ο γνωστός Ισπανός δημοσιογράφος και συγγραφέας, Daniel Estulin, δίνει το στίγμα των θεμάτων που εμφανίζονται σε πρώτο πλάνο ως ο κύριος άξονας για τους συνέδρους, τα ισχυρά μέλη της παγκόσμιας ελίτ που έλαβαν πρόσκληση για να συμμετάσχουν στην φετινή σύνοδο.

Η συνέντευξη παραχωρήθηκε την 1η μέρα της συνόδου (31/05) στον γνωστό ιδιοκτήτη του διαδικτυακού καναλιού Ιnfowars, Alex Jones, και μεταδόθηκε ζωντανά μέσω διαδικτύου, την ώρα που ο Jones βρισκόταν έξω από το ξενοδοχείο Westfields Virginia, μαζί με τους συνεργάτες του, για να καλύψει την σύνοδο.

Σύμφωνα με τον Estulin, οι συνεδριάσεις άρχισαν από νωρίς το πρωί (8:00 π.μ) της 1ης μέρας της συνόδου. Τα σημεία τα οποία, σύμφωνα με τον Estulin, θεωρούνται το στίγμα της φετινής συνόδου είναι τα εξής:

Η ομάδα Bilderberg θα προσπαθήσει να αναζητήσει μέσα στους επόμενους μήνες έναν τρόπο να υποτιμήσει το δολάριο ΗΠΑ σε σχέση με το νόμισμα της Κίνας. Αυτό, δεν αποτελεί ακριβώς είδηση, αφού οι αρκετά ενημερωμένοι το γνωρίζουν εδώ και αρκετό καιρό. Αυτό που ίσως εντυπωσιάζει είναι το γεγονός ότι μια ομάδα περίπου 125 ισχυρών ατόμων βρίσκεται σε έναν χώρο και από κοινού αποφασίζει πώς θα συμβεί αυτή η καταστροφή της αξίας του δολαρίου και η ενίσχυση του κινεζικού νομίσματος. Φυσικά, η Ουάσιγκτον δεν θα βγει για να ανακοινώσει κάτι τέτοιο δημόσια. Απλά θα παρουσιάσουν μια εικόνα κατάλληλη, όπου θα ενοχοποιείται η Κίνα για όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ΗΠΑ. Έτσι θα έχουμε μια μετάθεση ευθύνης, την στιγμή που αυτό που πραγματικά επιδιώκει η Ουάσιγκτον είναι:

1. ένα υποτιμημένο δολάριο
2. τον πληθωρισμό που θα προκύψει από αυτή την υποτίμηση και
3. την διόγκωση των χρεών όλων των χωρών και την αύξηση των δεσμεύσεων και υποχρεώσεων που συνδέονται με αυτήν.

Φυσικά, οι λαοί θα γίνουν τα πειραματόζωα σε αυτή τη διαδικασία, και σε αυτή τη φάση, ο αμερικανικός λαός. Ο πλούτος των λαών χρησιμοποιείται σε αυτό το επικίνδυνο παιχνίδι. Η αγοραστική αξία του δολαρίου ΗΠΑ θα θυσιαστεί για να επιτευχθούν όλα τα παραπάνω, χωρίς καν να ερωτηθεί ο αμερικανικός λαός.

Ένα άλλο θέμα που απασχολεί άμεσα τη λέσχη Bilderberg, και στο οποίο αναφέρθηκε ένας από τους συνέδρους σε εμπιστευτική συνομιλία που είχε με τον Estulin, είναι ο τρόπος με τον οποίο θα εκτελεστεί μια νέα μεγάλη έκρηξη σε στυλ Lehman Brothers. Ο σύνεδρος δήλωσε χαρακτηριστικά: "Η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι ΗΠΑ βρίσκονται και οι δύο σε μια τροχιά σύγκρουσης, η οποία θα οδηγήσει σε μια δεύτερη γιγαντιαία έκρηξη τύπου Lehman".

H συζήτησή των συνέδρων πάνω σ' αυτό το θέμα δεν ολοκληρώθηκε στην πρωινή σύσκεψη της 1ης ημέρας της συνόδου και θα συνεχιστεί το απόγευμα.

Ένα άλλο σχετικό και κεντρικό θέμα της συζήτησής τους είναι ο πανικός των αναλήψεων από τράπεζες, γεγονός που θα καρφώσει το τελευταίο καρφί στο φέρετρο όλων των σύγχρονων οικονομιών. Έχουμε ήδη γίνει μάρτυρες μιας εσκεμμένης προπαγάνδας, που οδηγεί τους καταθέτες των οικονομικά ανίσχυρων χωρών να σχηματίζουν ουρές έξω από τράπεζες.

Αυτό το είχαμε ήδη προβλέψει πριν από 2 και κάτι χρόνια. Είχαμε πει τότε ότι το πρώτο θύμα της επίθεσής τους θα είναι η Ελλάδα, πράγμα που συνέβη.

Και η Ελλάδα θα χρησιμοποιηθεί ξανά, σαν αδύναμος κρίκος, και στη συνέχεια η Ισπανία, η Πορτογαλία, και λογικά η Ιταλία και η Γαλλία.

Ωστόσο, η Ιταλία αποτελεί μια ενδιαφέρουσα περίπτωση. Πολλοί έχουν μιλήσει για την κατάρρευση της ιταλικής οικονομίας, αλλά σύμφωνα με δικές μου πηγές, η Ιταλία δεν θα καταρρεύσει ποτέ, λόγω του ισχυρού θεσμού που υπάρχει μέσα σε αυτή τη χώρα και ονομάζεται Βατικανό. Αυτό θα φροντίσει να μην καταρρεύσει το ιταλικό σύστημα.

Είναι ενδιαφέρον επίσης να γίνει στο σημείο αυτό μια σύγκριση.

Όταν γινόταν η σύνοδος Bilderberg του 2008, το κύριο θέμα των συζητήσεων ήταν τι θα γίνει με τις επιχειρήσεις, τράπεζες και πολυεθνικές, που απειλούνταν με χρεοκοπία.

Φέτος, 4 χρόνια μετά, έθνη ολόκληρα βρίσκονται στο χείλος της χρεοκοπίας λόγω της σχεδιασμένης ώθησης των τραπεζών στο χείλος της κατάρρευσης. Βλέπουμε την Ισπανία να πλησιάζει την χρεοκοπία και αυτό δεν είναι οφθαλμαπάτη.

Παράλληλα, ακούμε τις δηλώσεις του Βαν Ρομπέι, ο οποίος τάσσεται υπέρ του συντονισμού όλων των οικονομιών της Ευρώπης από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα μέσω της δημιουργίας μιας ευρωπαϊκής "ένωσης τραπεζών" σε πρώτη φάση, που αργότερα θα υπαχθούν στην Παγκόσμια Τράπεζα.

Αυτό που πρέπει να αντιληφθούμε είναι ότι η όλη υπόθεση της "διάσωσης" χωρών όπως η Ελλάδα και η Ισπανία είναι μια παγίδα. Αντί να σώσουν αυτές τις οικονομίες, έχουν μεταφέρει τεράστιες ποσότητες χρέους, από τα χέρια ιδιωτών, τραπεζών και ισχυρών εταιρειών, στα χέρια των κρατών, με αποτέλεσμα να συνεχίζεται η κατάρρευση των οικονομιών.

Το χρέος αυτό δεν είναι δυνατό να αποπληρωθεί. Αυτό που επιδιώκουν στην πραγματικότητα είναι η χρεοκοπία των κρατών και των κυβερνήσεων. Αυτό το βλέπουμε ήδη να συμβαίνει στην Ελλάδα εδώ και αρκετούς μήνες και το βλέπουμε και στην Ισπανία αυτή τη στιγμή.

Η τραγωδία που διαδραματίζεται στην Ελλάδα σήμερα, και εμείς μπορούμε να την παρακολουθήσουμε μόνο μέσα από τα μέσα ενημέρωσης, είναι απερίγραπτη. Ο ελληνικός λαός χάνει όλα αυτά για τα οποία μόχθησε στα 40 ή 50 χρόνια δουλειάς του και δεν υπάρχει κανείς να τον υπερασπιστεί. Ο πραγματικός σκοπός των διαδοχικών "πακέτων" που παραλαμβάνει η Ελλάδα δεν είναι η αποπληρωμή του χρέους της, αλλά η καταστροφή του ελληνικού κράτους.

Η ίδια διαδικασία διαφαίνεται αυτή τη στιγμή στην Ισπανία. Οι τράπεζες δεν αγοράζουν χρέος για να διευκολύνουν τις χρεωμένες χώρες, αλλά για να τις χρεοκοπήσουν. Και όλες αυτές οι δήθεν διαπραγματεύσεις μεταξύ των κυβερνήσεων και της ΕΚΤ δεν γίνονται για να εξυγειανθούν οι οικονομίες των χωρών, αλλά για να παραδοθούν τα έθνη του κόσμου, το ένα μετά το άλλο, σε μια δικτατορία των αγορών.

Και αυτό ακριβώς διαδραματίζεται μπροστά στα μάτια μας σήμερα. Γινόμαστε μάρτυρες της υποκατάστασης των εθνών-κρατών από μια παγκόσμια φασιστική δικτατορία των τεχνοκρατών.


Διαβάστε επίσης:

Έλεγες ότι θα στεριώσεις σ’ αυτή την χώρα. Έκανες τα πάντα για να στεριώσεις. Μέχρι και το πατρικό του παππού σου στήριξες για να έχουν μεγαλύτερο βάθος οι ρίζες σου.

Θυμάσαι;

Ξεκίνησες την δουλειά σου και έλεγες θα την κάνεις μεγαλύτερη, θα μεγαλουργήσεις στον χώρο σου.
Έβλεπες τα χωράφια που έσφυζαν από εργάτες, αγρότες και έλεγες έχει μέλλον αυτή η χώρα.
Οι βιοτεχνίες έπαιρναν νέο προσωπικό και από αυτό έβγαιναν καινούργιοι βιοτέχνες με δικές τους δουλειές.
Φεύγοντας για σπουδές ήξερες ότι θα γυρίσεις πίσω για να δημιουργήσεις.

Ξεκίνησες κι εκεί κάπου στα μισά άρχισες να βλέπεις παραταγμένες κλούβες με πορτοκάλια να οδηγούνται στην χωματερή.
Στοιβαγμένους τόνους βαμβάκι να σαπίζουν μέσα στην βροχή.
Οι μικρές βιοτεχνίες αλλά και οι πρώτες βιομηχανίες να μπαίνουν σε πλειστηριασμούς τραπεζών.
Κι οι εργάτες να κάνουν ουρές στα γραφεία πρώην λιγδιάρηδων δικηγορίσκων και μηχανικών που πλέον είχαν γίνει βουλευτές κόμματος και αργότερα υπουργοί κυβερνήσεων.

Το Δημόσιο ήρθε και στην πόλη σου.
Οι άνθρωποι που θυμάσαι να κουβαλούν κλούβες με ντομάτες ή να σου λένε ότι κάποτε θα έκαναν την δική τους δουλειά, με το μάτι τους να λάμπει ακόμη κι αν το μεροκάματο ήταν φθηνό, έγιναν σαν κινούμενα μανιτάρια, συνταξιούχοι στα 45 να ξημεροβραδιάζονται στο καινούργιο φαινόμενο «καφετέρια στις 10 το πρωί».

Θυμάσαι;

Η πόλη είχε σπίτια με αυλή και κήπο.
Το βουνό πάνω της ήταν πευκόφυτο, τώρα πια μπετόφυτο.
Ήταν αργά να φύγεις και απόμεινες να βλέπεις τις μπουλντόζες των ντόπιων να καταστρέφουν ό,τι έμεινε από τον γερμανικό βομβαρδισμό.
Διαμέρισμα στον 8ο όροφο με θέση πάρκινγκ.
Ακόμη αναρωτιέσαι πώς άνθρωποι που μεγάλωσαν σε αλάνες μπορούν να χωρέσουν την ζωή τους σε 90 τετραγωνικά.

Είχε και μια θάλασσα αυτός ο τόπος.
Τώρα την έχουν μόνο για θέα, όσοι τρώνε σε κακόγουστες ψαροταβέρνες που προσφέρουν ψάρι από τον Ειρηνικό, αφού η δική τους έχει μεταλλαχθεί από βιομηχανίες που ξεπλένουν μαζί με τα χημικά και χρήματα πολιτικών του έθνους.

Είχε και ποτάμια που τώρα τα στένεψαν σε ρυάκια φτιάχνοντας φράγματα για να εξάγουν ρεύμα αλλά εσύ πληρώνεις το ρεύμα σαν εισαγόμενο τραβώντας καλλιτεχνικές φωτογραφίες από τα βυθισμένα χωριά που ξεπροβάλλουν όταν τα νερά λιγοστεύουν.

Είχε χωριά στα ορεινά που έβλεπες καπνό από όλες τις καμινάδες των πέτρινων σπιτιών.
Που έβλεπες κήπους με μαρούλια και κοπάδια από αιγοπρόβατα να σουλατσάρουν στις βουνοπλαγιές.
Τώρα αντί για σπίτια βλέπεις το νέο επιδοτούμενο ξενοδοχείο, «Η στρούγγα», που γεμίζει τις αργίες από κινούμενα μανιτάρια, εγχώρια και εισαγόμενα.

Ο τόπος σου δεν είχε μεγάλους δρόμους.
Ο τόπος σου δεν είχε δήθεν χλιδή.
Δεν είχε τίποτε από αυτό που σήμερα έχει.
Είχε όμως αυτό που την ξεχώριζε.
Γι’ αυτό γύρισες.

Θυμάσαι;

Ήταν ο κόσμος σου....

Φρίκη! Σκοτώνουν αδέσποτα σκυλιά για να τα φάνε!

Με το στόμα ανοικτό έμειναν όσοι είδαν τις φωτογραφίες που έστειλε στον εισαγγελέα η Φιλοζωική Εταιρεία, ζητώντας να σταματήσει άμεσα ο βάναυσος αφανισμός ζώων, προς βρώσιν από αλλοδαπούς!

Δεκάδες αδέσποτα σκυλιά και γάτες απεικονίζονται νεκρά και ακρωτηριασμένα από λαθρομετανάστες, που έχουν στήσει στην Αθήνα υπαίθρια σφαγεία για να εξασφαλίσουν την... τροφή τους! Σωστά διαβάσετε, τα τρώνε! Το θέμα παίρνει πλέον μεγάλες διαστάσεις, αφού όπως καταγγέλλουν κάτοικοι περιοχών όπου καταγράφεται το φαινόμενο, τα αδέσποτα ζώα εδώ και δυο χρόνια έχουν εξαφανιστεί, ενώ και οι ίδιοι φοβούνται για τα κατοικίδιά τους.

Όπως αποκαλύπτει η εφημερίδα «Δημοκρατία», τα πολιτικά κόμματα γνωρίζουν το θέμα εδώ και δυο μήνες, αλλά δεν υπήρξε καμία αντίδραση,

Πρόσφατα, η Φιλοζωική Εταιρεία είχε δημοσιοποιήσει υπόθεση που αφορούσε κρεμασμένους σκύλους προς πώληση στο Μεταξουργείο, χωρίς ωστόσο να συγκεντρωθούν περισσότερα στοιχεία.


Σχόλιο ιστολογίου: Όταν θα τελειώσουν τα σκυλιά, τότε τί θα συμβεί; Θα ορμήξουν στην Εκάλη ή θα προτιμήσουν να επιτεθούν σε σπίτια Ελλήνων; Την στιγμή που θα ψηφίζετε, σκεφτείτε την απάντηση... και ποιός στηρίζει την είσοδο και την παραμονή (με κάθε μέσο, με κάθε τρόπο και με κάθε τίμημα) των λαθρομεταναστών στην Ελλάδα. Κάποτε από αυτή την χώρα εξάγαμε πολιτισμό και σήμερα εισάγουμε το απόλυτο της βαρβαρότητας και του παραλογισμού..., στο όνομα του Αλέξη, του αυριανού πρωθυπουργού...

Για τους δύσπιστους, παραθέτουμε την "κουλτούρα" των ελληνοποιημένων "κατατρεγμένων", αφήνοντας μία απορία: Τελικά ποιοί είναι περισσότερο βάρβαροι; Οι λαθρομετανάστες που διατηρούν την κουλτούρα της πατρίδας τους ή εκείνοι που τους στηρίζουν προκειμένου να αλλοιώσουν την Ελληνική κουλτούρα, τρομοκρατώντας τους γηγενείς κατοίκους της Ελλάδας; Στο όνομα του διεθνισμού, λοιπόν, ας λατρέψουμε την βαρβαρότητα...!
Νόμος μακάβριου σεξ στην Αίγυπτο - Ο σύζυγος μπορεί να προσεγγίσει σεξουαλικά τη νεκρή σύζυγό του, μέχρι και έξι ώρες, μετά τον θάνατό της!!

Ανέκαθεν διατηρούσαν μια ζωντανή σχέση με το θάνατο και μαι μακάβρια σχέση με τη ζωή.
Αν οι αρχαίοι Αιγύπτιοι πίστευαν πως η μουμιοποίηση εγγυάται τη μετάβαση στο μεταθανάτια ζωή, οι σύγχρονοι Αιγύπτιοι αποδεικνύονται ακόμα πιο... ριζοσπαστικοί, αφού προτείνουν νομοθεσίες βάσει των οποίων οι σύζυγοι μπορούν να έχουν σεξουαλική επαφή με τη νεκρή σύζυγό τους!
Σύμφωνα με το νέο, αμφιλεγόμενο νόμο, οι Αιγύπτιοι θα μπορούν να προσεγγίζουν σεξουαλικά τη νεκρή σύζυγο μέχρι και έξι ώρες μετά το θάνατό της!
Ο νόμος προτάθηκε από τη Βουή, η ποία στην πλειοψηφία της απαρτίζεται από ισλαμιστές.
Όλοι εκείνοι που πίστευαν πως οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι θα επαναφέρουν την Αίγυπτο σε πρακτικές του παρελθόντος μοιάζει να δικαιώνονται, αφού, εκτός από την “καινοτόμο” πρόταση που νομιμοποιεί τη νεκροφιλία, το όριο ηλικίας γάμου γαι τις κορασίδες κατέβηκε στα μόλις δεκατέσσερα έτη.
Το ίδιο και το όριο της υποχρεωτικής εκπαίδευσης.
Το Αιγυπτιακό Εθνικό συμβούλιο για τις Γυναίκες έχει ήδη οργανώσει καμπάνια ενάντια στις προτεινόμενες αλλαγές, υποστηρίζοντας πως “το να περιθωριοποιούν και να υπονομεύουν το status των γυναικών θα επηρεάσει αρνητικά την ανθρωπιστική ανάπτυξη της χώρας”.
Οι υπέρμαχοι, ωστόσο, του μακάβριου νόμου ισχυρίζονται πως “είναι ένας τρόπος γάμος να είναι έγκυρος ακόμα και μετά το θάνατο”...


Γράφει ο Θοδωρής Δαφέρμος

Όσο περνούν οι μέρες και φτάνουμε προς τις εκλογές της 18ης Ιουνίου, τόσο πιο ξεκάθαρο γίνεται το σκηνικό που από την αρχή τεχνηέντως προσπάθησαν να δημιουργήσουν κάποιοι βάζοντας το δίλημμα «ευρώ η δραχμή» . Η κ. Μέρκελ με δηλώσεις χθες είπε ότι θα συναινέσει σε μέτρα ανάπτυξης για τις χώρες που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα αλλά με τον όρο ότι οι χώρες αυτές θα «εκχωρήσουν» την υλοποίηση και κατάρτιση των προϋπολογισμών τους απευθείας στη Κομισιόν.

Με λίγα λόγια η άσκηση της οικονομικής πολιτικής θα γίνεται απευθείας από την Κομισιόν και η ίδια θα αποφασίζει για το πώς θα διαχειρίζεται τα έσοδα της εκάστοτε χώρας. Οπότε, οι εγχώριοι υποστηρικτές των μνημονίων καλούνται να μας απαντήσουν τι θα κάνουν στη περίπτωση που στα πλαίσια της επαναδιαπραγμάτευσης, την οποία συνεχώς παπαγαλίζουν, αν τους τεθεί το θέμα της «εκχώρησης» της οικονομικής πολιτικής στην Κομισιόν, τι θα απαντήσουν; Αλλά θα μου πείτε εδώ εκχώρησαν την εθνική μας κυριαρχία εκεί θα κολλήσουν;

Σκεφτείτε τι θα συμβεί όταν η οικονομική πολιτική πάει στα χέρια των δανειστών μας και αποφασίζουν οι ίδιοι που θα δαπανώνται τα έσοδα του κράτους. Αν τεθεί το ζήτημα τι πληρώνουμε τόκους ή μισθούς, συντάξεις, φάρμακα, νοσοκομεία και σχολεία; Τι θα βάλουν προτεραιότητα; Μα σίγουρα τα αφεντικά τους, δηλαδή τους τραπεζίτες και τους «διεθνής τοκογλύφους». Αυτό έγινε και πριν δύο βδομάδες με τον κ. Παπαδήμο, τον «εγχώριο υπηρέτη» αυτών των συμφερόντων που πλήρωσε το ομόλογο των 400 εκ., με το οποίο κάποιος κερδοσκόπος έβαλε στην τσέπη του 300 εκ. και αφήσαμε τους συνταξιούχους και τους καρκινοπαθείς χωρίς φάρμακα.

Όπως καταλαβαίνετε το δίλημμα τον εκλογών αυτών είναι άλλο, είναι εξαθλίωση ή ευημερία; Εθνική ανεξαρτησία ή υποδούλωση στις ορέξεις των «διεθνών τοκογλύφων»; Κάθε μέρα ακούμε και από μια αυτοκτονία ή κάποια δολοφονία. Αυτά τα δύο έχουν κάποια κοινά. Πρώτον αποτελούν απώλεια ζωής και δεύτερο είναι και τα δύο αποτελέσματα της καταστροφικής πολιτικής των μνημονίων.

Τα πράγματα πλέον είναι ξεκάθαρα, η Ελλάδα αποτέλεσε τον «κακό μαθητή» που τιμωρήθηκε σκληρά προκειμένου και οι άλλοι «συμμαθητές» της να παραδειγματιστούν και να συμμορφωθούν σύμφωνα με τις ορέξεις του τραπεζικού διευθυντηρίου των Βρυξελλών. Ήρθε η στιγμή όμως να πάρουμε ξανά τη πατρίδα μας στα χέρια μας. Να είμαστε εμείς που θα ορίσουμε το παρόν και το μέλλον της. Αυτό όμως πρέπει να γίνει μέσα από μια Εθνική Λύση η οποία θα θέτει ως προτεραιότητα την εθνική ανεξαρτησία και τη κοινωνική δικαιοσύνη.

Αυτές οι δύο λέξεις έχουν βγει από το λεξιλόγιο των κυβερνώντων που από της 24 Απριλίου 2010 παρέδωσαν τη χώρα μας στο Δ.Ν.Τ και στα αφεντικά της κ. Μέρκελ. Αλλά και από αυτούς που τους βοήθησαν στην εκχώρηση και της εθνικής κυριαρχίας στης 12 Φεβρουαρίου του 2012.

Στις 18 Ιουνίου παίρνουμε την Ελλάδα ξανά στα χέρια μας και στέλνουμε στα σπίτια τους όλους εκείνους που δέχτηκαν την εθνική μας ταπείνωση και το εθνικό μας ξεπούλημα.


Κάτι θα ήξεραν οι Άγγλοι όταν επέμεναν να μην ενταχθούν στην Ευρωζώνη, αφού τελικά αυτό που έγινε με το ευρώ δεν ήταν κάτι διαφορετικό πέρα από την υποστήριξη της γερμανικής παραγωγής σε βάρος των νότιων ευρωπαϊκών χωρών. Ακολούθησε η πλήρης αποβιομηχάνιση του νότου και η παράλληλη υπερκατανάλωση από τα κράτη του νότου και υπέρ του βορρά, ιδιαίτερα της Γερμανίας.
Πολλοί μπορεί να λένε τώρα ότι είχαμε και εμείς την δυνατότητα να οργανωθούμε και να κάνουμε παραγωγή. Όμως γνωρίζουμε κατα βάθος ότι παρόμοια επιχειρήματα μάλλον είναι παραπλανητικές επικλήσεις. Άλλοι μπορούν να επικαλεσθούν πως είχαμε την δυνατότητα να διατηρήσουμε ή και να εντεινούμε τη γεωργική παραγωγή ή και παραδοσιακούς τομείς που ενώ τους είχαμε, σταδιακά τους εγκαταλείψαμε, όπως για παράδειγμα την κλωστουφαντουργία. Ωστόσο αυτή η ευρώπη, μας ανάγκασε να ζούμε με ανοιχτά σύνορα στερώντας μας παράλληλα απο τους προστατευτικούς δασμούς που προστάτευαν την μέχρι τότε εγχώρια παραγωγή. Συγχρόνως τα νεο- εισερχόμενα τότε "τέως ανατολικά κράτη" προσέφεραν πάμφτηνες παραγωγικές και καταναλωτικές "λύσεις" που ακόμα και σήμερα τις παρακολουθούμε να εξελίσονται κοντά στα σύνορα της βόρειας Ελλάδας. Οι ελληνικές επιχειρήσεις έφευγαν έξω, προς τις βαλκανικές χώρες ενώ την ίδια στιγμή εργατικό δυναμικό συνέρρεε από αυτές για να εργαστεί στην χώρα μας.

Στην πραγματικότητα, οι χώρες του νότου, χωρίς καμία παραγωγική δυνατότητα, αναγκάστηκαν να στηρίζουν τις οικονομίες των ανεπτυγμένων κρατών της βόρειας Ευρώπης, που απέκτησε έτσι φτηνότερο και σίγουρο κοινό νόμισμα αλλά και βέβαιους νότιους καταναλωτές, που δυστυχώς ελλείψει ιδίων πόρων στηρίχθηκαν αποκλειστικά επάνω στον δανεισμό.

Βεβαίως κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι για την καθίζηση των νότιων ευρωπαϊκών οικονομιών έφταιξε αποκλειστικά η ετεροβαρής οικονομική σχέση μεταξύ βορρά και νότου, σίγουρα έφταιξαν και οι σπατάλες στον δημόσιο τομέα, οι μίζες και οι λοιπές κακοδιαχειρίσεις, αλλά κυρίως, αρνητικά λειτούργησε η έλλειψη συναγερμού και ενήμερωσης από το πολιτικό προσωπικό της χώρας προς την κοινωνία. Μέχρις ότου απο το γνωστό "λεφτά υπάρχουν", καταλήξαμε στη λύση, ότι το "μνημόνιο είναι αυτό που θα μας σώσει".

Η ένταση της κρίσης ήταν γνωστή από την άνοιξη του 2009 όταν οι ευρωπαίοι αξιωματούχοι πηγαινόερχονταν έχοντας επαφές με την κυβέρνηση Καραμανλή και όχι μόνο. Και οι "αγορές" γνωρίζοντας από τότε την έκταση της ευρωπαϊκής κρίσης, βρίσκονταν στα "κάγκελα". Ωστόσο την ανησυχία των αγορών ήλθε να ενισχύσει μετεκλογικά η "ανόητη", το λιγότερο, στάση του Παπανδρέου, που τα τίναξε όλα στον αέρα μοιράζοντας διάφορα ποσά αλληλεγγύης, ποσά που μάλλον τα ενθυλάκωσαν λόγω του χαμηλού εισοδήματος που δήλωναν, οι Αλβανοί κ.ά. μετανάστες.
Η οικονομική κρίση που «φούντωσε» και συνεχίζεται στην Ελλάδα, αναμενόμενο είναι να επεκταθεί και στις άλλες νότιες χώρες. Η λεγόμενη ομάδα των κρατών "PIGS", δεν έχει καμία άλλη προοπτική πέραν της συνολικής κατάρρευσης που θα επιφέρει στη συνέχεια και την πλήρη οικονομική αποχή του νότου. Τοιουτοτρόπως ο οικονομικός "μαρασμός" του νότου θα μεταδώσει αλυσιδωτές αντιδράσεις στην οικονομία της Γαλλίας και της Γερμανίας και θα βυθίσει και αυτές στην ύφεση.

Η Ενωμένη Ευρώπη των αντιφάσεων, σε όλα τα επίπεδα, ήταν θέμα χρόνου και νομοτέλειας να καταλήξει σε φιάσκο. Λειτούργησε σαν λυκοφιλία, χωρίς καν τα στοιχειώδη σύνορα και με πλήρη την απουσία κοινής άμυνας (βλ. ετεροβαρείς εξοπλισμοί). Με κοινό νόμισμα αλλά και πλήρη απουσία κοινής οικονομικής πολιτικής.

Το "ανόητο ταξίδι" της δήθεν ενωμένης Ευρώπης μάλλον φτάνει στο τέλος του, και είναι θέμα χρόνου να φανεί η κορυφή του παγόβουνου που ολοταχώς πηγαίνει κατ΄επάνω.


Ο γάλλος υπουργός Οικονομικών Πιέρ Μοσκοβισί δεν αποκλείει την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη, ενώ το Βερολίνο φέρεται να ασκεί πιέσεις στη Μαδρίτη να ενταχθεί στον EFSF.

Η γαλλική κυβέρνηση θεωρεί πιθανή την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη σε περίπτωση που μετά τις εκλογές της 17ης Ιουνίου η Αθήνα δεν τηρήσει τα συμφωνηθέντα με τους εταίρους της. Το πρόβλημα αυτό τίθεται «αναμφίβολα» τόνισε σε συνέντευξή του προς το ραδιοφωνικό δίκτυο RTL ο υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας Πιέρ Μοσκοβισί. «Επιθυμούμε, ωστόσο, να παραμείνει η Ελλάδα στην ευρωζώνη», διευκρίνισε ο γάλλος πολιτικός.

Γερμανικές πιέσεις προς Μαδρίτη;

Μπορεί να διαχειριστεί η Ισπανία την τραπεζική κρίση;

Η καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ και ο επί των Οικονομικών υπουργός της Βόλφγκανγκ Σόιμπλε φέρονται να ασκούν πιέσεις στον πρωθυπουργό της Ισπανίας Μαριάνο Ραχόι προκειμένου να ενταχθεί η χώρα του στον ευρωπαϊκό μηχανισμό διάσωσης EFSF. Σε σχετικό ρεπορτάζ του περιοδικού Der Spiegel, αναφέρεται ότι το Βερολίνο εκτιμά πώς η Ισπανία δεν μπορεί με τις δικές της δυνάμεις να αντιμετωπίσει την αρνητική κατάσταση που έχει προκύψει για τις τράπεζές της. Σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικό αυτή τη γραμμή συμφώνησαν να ακολουθήσουν Μέρκελ και Σόιμπλε, στις αρχές της προηγούμενης εβδομάδας.

Η Μαδρίτη απορρίπτει την πρόταση Σόιμπλε

Οι υπουργοί Οικονομικών Ισπανίας και Γερμανίας ντε Γκίντος και Β. Σόιμπλε

Η γερμανική κυβέρνηση επιδιώκει να μειώσει τον κίνδυνο κλιμάκωσης της ευρω-κρίσης στις πληττόμενες νότιες χώρες της ΟΝΕ, μετά από ενδεχόμενη έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη, αναφέρει το Der Spiegel, υπενθυμίζοντας ότι την περασμένη εβδομάδα ο Σόιμπλε άσκησε πιέσεις στην κατεύθυνση αυτή στον ισπανό ομόλογό του Λούις ντε Γκίντος, που τον επισκέφτηκε στο Βερολίνο. Ο γερμανός υπουργός επισήμανε ότι η Ισπανία θα πρέπει να λάβει χρήματα από τον μηχανισμό EFSF, για να ενισχύσει την κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών της. Οι δυσκολίες του χρηματοπιστωτικού τομέα οδηγούν στον δανεισμό της Ισπανίας με ολοένα αυξανόμενα επιτόκια στις χρηματαγορές, πρόσθεσε ο Σόιμπλε.

Ωστόσο, ο Λούις ντε Γκίντος φέρεται να απέρριψε την πρόταση Σόιμπλε, λέγοντας ότι η Ισπανία μπορεί να βρει μόνη της τα χρήματα για να ενισχύσει τις τράπεζές της. Επιπλέον – διευκρίνισε ο ισπανός υπουργός – θα περιμένει τη γνωμοδότηση των αρμόδιων οικονομικών συμβούλων για την πραγματική χρηματοδοτική ανάγκη των ισπανικών τραπεζών.

Σταμάτης Ασημένιος, dpa, Der Spiegel

Υπεύθ. Σύνταξης: Κώστας Συμεωνίδης


Ευθύνες στη Γερμανία για τη συνέχιση της ευρωκρίσης καταλογίζει ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της χώρας Γιόσκα Φίσερ σε άρθρο που τιτλοφορείται «Τo ευρωπαϊκό σπίτι φλέγεται» και φιλοξενείται στη σημερινή Süddeutsche Zeitung.

Ο Φίσερ καταλογίζει ευθύνες στην ΄Αγκελα Μέρκελ για την πολιτική λιτότητας, η οποία, όπως επισημαίνει, έφερε ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα στα τρία χρόνια της κρίσης χρέους.

«Το ευρωπαϊκό σπίτι φλέγεται κι ακόμη και το συντηρητικό Λονδίνο ζητά λογικά και αποφασιστικά βήματα της πυροσβεστικής, αλλά έκανε τον λογαριασμό χωρίς την πυροσβεστική και της επικεφαλής της 'Αγκελα Μέρκελ» γράφει ο Φίσερ.

«Η Ευρώπη με οδηγό τη Γερμανία σβήνει τη φωτιά με κηροζίνη αντί για νερό και έτσι η φωτιά εξ αιτίας των μέτρων λιτότητας της Μέρκελ εξαπλώνεται γρήγορα. Είναι ο λόγος που η δημοσιονομική κρίση στην ευρωζώνη μέσα σε τρία χρόνια απέκτησε χαρακτηριστικά υπαρξιακής κρίσης» υπογραμμίζει ο πρώην υπουργός Εξωτερικών. Ο Φίσερ σχολιάζει το αποτέλεσμα των εκλογών στις χώρες του ευρώ και υποστηρίζει ότι η απόφαση για το μέλλον της Ευρώπης βρίσκεται στα χέρια της Γερμανίας και της Γαλλίας.

«Οι τελευταίες εκλογές στη Γαλλία και στην Ελλάδα, αλλά κι αυτές για την τοπική αυτοδιοίκηση στην Ιταλία, οι αναταραχές στην Ισπανία και την Ιρλανδία δείχνουν ότι οι λαοί έχουν χάσει από καιρό την πίστη τους στην χωρίς ανάπτυξη πολιτική λιτότητας που επιβάλει η Γερμανία. (…)

Το αποτέλεσμα είναι να απειλείται με χάος η Ελλάδα, και η θύελλα στις ισπανικές, ιταλικές και γαλλικές τράπεζες να κινδυνεύει να μετατραπεί σε ανεμοστρόβιλο που θα διαλύσει την Ευρώπη. Και μετά»; αναρωτιέται ο Φίσερ. «Θα ακυρωθούν οι προσπάθειες δύο ευρωπαϊκών γενεών που οδήγησε την ήπειρό μας στην πλέον μακρόχρονη περίοδο ειρήνης και ευμάρειας»;

Πηγή


Στη δίνη τραπεζικής κρίσης η Ισπανία, στο κατώφλι εξόδου από το ευρώ η Ελλάδα, στα πρόθυρα προσφυγής στον μηχανισμό στήριξης η Κύπρος: η κατάσταση στην ευρωζώνη τείνει να ξεφύγει από κάθε έλεγχο

Ήταν ένας από τους χειρότερους μήνες για το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα: το Μάιο το ευρώ έχασε το 7 % της αξίας του έναντι του δολαρίου – πρόκειται για τις μεγαλύτερες απώλειες σε διάστημα ενός μήνα από τον περασμένο Σεπτέμβριο. Σύμφωνα με τους Financial Times, η μείωση αυτή αποδίδεται σε μεγάλο βαθμό στις κεντρικές τράπεζες των αναδυόμενων οικονομιών, οι οποίες μείωσαν σε σημαντικό βαθμό τα αποθέματά τους σε ευρώ προκειμένου να προστατεύσουν τα εγχώρια νομίσματά τους.

Η εφημερίδα επικαλείται δηλώσεις και εκτιμήσεις αναλυτών σύμφωνα με τις οποίες οι κεντρικές τράπεζες των αναδυόμενων οικονομιών έχουν αλλάξει το τελευταίο διάστημα τη στρατηγική τους. Μέχρι πρότινος συνήθιζαν να επενδύουν στο ευρώ, κυρίως όταν η ισοτιμία του υποχωρούσε, προκειμένου να έχουν μια ευρεία γκάμα συναλλαγματικών αποθεμάτων αλλά και ένα αντίβαρο έναντι του δολαρίου. Την ώρα όμως που επιδεινώνεται η κρίση στην ευρωζώνη και πληθαίνουν τα σενάρια για ενδεχόμενη έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, οι χώρες αυτές αναπροσαρμόζουν την στρατηγική τους.

Το τελευταίο διάστημα το ενδιαφέρον και ο ενθουσιασμός των κεντρικών τραπεζών για το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα έχει σχεδόν εξανεμιστεί, λέει, σύμφωνα με το Spiegel, ο Στίβεν Ένγκλεντερ, χρηματιστής της Citygroup. Για ασυνήθιστα μεγάλες πωλήσεις ευρώ από τις αναδυόμενες οικονομίες τον Μάιο, κάνει λόγο η Bank of America. Οι FT ωστόσο δεν αναφέρουν ποιες χώρες ξεφορτώθηκαν τα ευρώ τους. Σύμφωνα με την ίδια πηγή hedgefonds και θεσμικοί επενδυτές ξεφορτώθηκαν επίσης μεγάλο μέρος των αποθεμάτων τους σε ευρώ τον περασμένο μήνα.

Κρίσιμος ο Ιούνιος για Ελλάδα και Κύπρο

Τα ποσά που θα απαιτούνταν για την Κύπρο δεν προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία

Η τάση αυτή αναμένεται να συνεχιστεί και τον τρέχοντα μήνα καθώς η τραπεζική κρίση στην Ισπανία και η επαπειλούμενη έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ κρατούν τις αγορές με κομμένη την ανάσα. Οι χρηματιστές περιμένουν καταρχήν με μεγάλη αγωνία το αποτέλεσμα των εκλογών στην Ελλάδα στις 17 Ιουνίου.

Την ώρα που εντείνονται οι ανησυχίες για την Ισπανία –με τους Α. Μέρκελ και Β. Σόιμπλε να φέρονται να ασκούν πιέσεις στον πρωθυπουργό της Ισπανίας Μαριάνο Ραχόι προκειμένου να υπαχθεί η χώρα του στον EFSF- τα βλέμματα στρέφονται όλο και περισσότερο στην Κύπρο. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής έκδοσης της Wall Street Journal, ενδεχομένως η Κύπρος να γίνει η τέταρτη χώρα που θα χρειαστεί βοήθεια. Η μεγαλόνησος επηρεάζεται σε τόσο μεγάλο βαθμό από την ελληνική κρίση, που η προσφυγή στον προσωρινό μηχανισμό στήριξης θεωρείται πιθανή ακόμη και εντός του Ιουνίου, σύμφωνα με το δημοσίευμα.

Η Wall Street Journal Deutschland αναφέρει ότι τα ποσά που θα απαιτούνταν για την Κύπρο δεν προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία καθώς ακόμη και μετά τη διάσωση της Ελλάδας, ο EFSF έχει ακόμη 250 δις ευρώ στα ταμεία του. Αυτό που ανησυχεί περισσότερο είναι οι ψυχολογικές επιπτώσεις καθώς ενδεχόμενη προσφυγή της Κύπρου θα καταδείκνυε την αποτυχία της πολιτικής να αντιμετωπίσει την κρίση χρέους.


Spiegel / Κώστας Συμεωνίδης


Υπεύθ. σύνταξης: Σταμάτης Ασημένιος