Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

8 Φεβ 2014

Του Σταύρου Λυγερού

Το δημοσκοπικό προβάδισμα του ΣΥΡΙΖΑ ανησυχεί τους Γερμανούς αλλά δεν είναι διατεθειμένοι να αλλάξουν την πολιτική τους για την Ευρώπη προκειμένου να ενισχύσουν την κυβέρνηση Σαμαρά ενόψει ευρωεκλογών. Αναμφίβολα, όσο πλησιάζουμε προς τις κάλπες, τόσο το ευρωιερατείο θα προσφέρει εύσημα στους εκλεκτούς του στην Αθήνα. Θερμά λόγια θα ακούσουμε πολλά, αλλά στο κρίσιμο ζήτημα της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους δεν αναμένεται η παραμικρή κίνηση. Για την ακρίβεια, στις παραμονές των ευρωεκλογών θα γίνει μια Σύνοδος του Eurogroup με σκοπό να καλλιεργήσει αισιόδοξες προοπτικές χωρίς όμως να αναλάβει συγκεκριμένη δέσμευση.

Μπορεί οι Σαμαράς και Βενιζέλος να δη­λώνουν σε κάθε ευκαιρία ότι σε λίγους μή­νες το Μνημόνιο θα είναι παρελθόν, αλλά η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Ακόμα κι αν παραβλέψουμε το γεγονός ότι το πολυδιαφημιζόμενο πρωτογενές πλεόνα­σμα είναι πλασματικό, είναι ξεκάθαρο ότι η Ελλάδα αδυνατεί να πληρώνει τους τόκους για το δημόσιο χρέος. Η ελπίδα ότι μέσα στο 2014 θα καταφέρει να δανειστεί από τις αγορές είναι φρούδα. Είναι αληθές ότι τα επιτόκια για τα κυκλοφορούντα ελληνικά ομόλογα στη δευτερογενή αγορά έχουν πέ­σει αρκετά σε σύγκριση με τα προηγούμενα δυο τρία χρόνια. Παραμένουν όμως ακόμα σε απαγορευτικά επίπεδα. Εάν, μάλιστα, η Αθήνα εξέδιδε νέα ομόλογα, κατά πάσα πι­θανότητα τα επιτόκια θα έκαναν άλμα προς τα πάνω και μόνο εξαιτίας της ασάφειας που επικρατεί στο επίπεδο των πολιτικών εξελί­ξεων. Με άλλα λόγια, η επάνοδος στις αγο­ρές παραμένει όνειρο απατηλό.

Γι’ αυτούς τους λόγους ο Σόιμπλε προω­θεί τη σύναψη νέας δανειακής σύμβασης της τάξεως των 15-20 δις ευρώ με σκοπό την κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού. Εί­ναι ξεκάθαρο, μάλιστα, ότι η νέα δανειακή σύμβαση θα συνοδευτεί από νέο Μνημόνιο, έστω κι αν για επικοινωνιακούς λόγους δεν θα ονομαστεί έτσι. Θα είναι, ωστόσο, ένα κείμενο που θα περιγράφει τις δεσμεύσεις που θα αναλάβει η Ελλάδα. Δεσμεύσεις οι οποίες -επίσης για προφανείς λόγους- θα γράφουν στην επικοινωνιακή συσκευασία τους τον εύηχο όρο «μεταρρυθμίσεις». Στην πραγματικότητα και το νέο πακέτο δεσμεύ­σεων θα κινηθεί στην ίδια κατεύθυνση με τα προηγούμενα Μνημόνια. Χωρίς να πα­ραγνωρίζονται ορισμένες εξυγιαντικές πα­ρεμβάσεις, κεντρικός στόχος τους είναι να ολοκληρωθεί η μετατροπή της Ελλάδας σε μεταμοντέρνα αποικία χρέους στο πλαίσιο μιας μεταλλαγμένης ΕΕ.

Η θεμελιακή αρχή του ενοποιητικού εγχει­ρήματος, η ισοτιμία των χωρών-μελών, έχει σήμερα καταντήσει άδειο κέλυφος. Καταλύτης για να συμβεί αυτό, όπως και για να εκδηλωθούν οι υφέρπουσες ηγεμονιστικές τάσεις του Βερολίνου, ήταν η κρίση. Σήμερα η Ευρώπη έχει αφεντικό και οι χώρες-μέλη έχουν ιεραρχηθεί. Αντί για «ευρωπαϊκή Γερ­μανία» έχουμε διολισθήσει στη «γερμανική Ευρώπη». Η εξέλιξη αυτή δεν θα είχε κατα­στεί δυνατή εάν η πολιτική του Βερολίνου για επιβολή της μονοδιάστατης λιτότητας στην ευρωπαϊκή περιφέρεια -και όχι μόνο- δεν εξυπηρετούσε τα συμφέροντα της ευ­ρωπαϊκής ολιγαρχίας του χρήματος.

Αυτή είναι η Ευρώπη με την οποία πρέπει να διαπραγματευτεί η Ελλάδα. Ορισμένοι θεωρούν ότι το Μνημόνιο ήταν απλώς ένα λάθος των καλοπροαίρετων εταίρων μας. Εάν ίσχυε αυτό, οι αλλεπάλληλες παταγώδεις διαψεύσεις των προβλέψεων για την εξέλιξη της ελληνικής οικονομίας και τα εξόφθαλμα καταστροφικά αποτελέσματα θα είχαν προ πολλού οδηγήσει το ευρωιερατείο σε αναθεώρηση της μνημονιακής πολιτικής. Το γεγο­νός όμως ότι εμμένει στην ίδια καταστροφι­κή «θεραπεία» πείθει ότι έχει κρυφή ατζέντα.

Οι εγχώριες άρχουσες ελίτ δεν έχουν σχέδιο για την Ελλάδα, αλλά το Βερολίνο έχει. Με όπλο το χρέος μετατρέπει την Ελλάδα σε μετα­μοντέρνα αποικία στο πλαίσιο της γερμανικής Ευρώπης. Τυπικά, βεβαίως, παραμένει ισότι­μη χώρα-μέλος. Στην πράξη όμως έχει συρρικνωμένα δικαιώματα. Είναι ενδεικτικό ότι λαμβάνονται αποφάσεις για την Ελλάδα χω­ρίς τη συμμετοχή της. Τελευταίο παράδειγμα η πρόσφατη σύσκεψη για το ελληνικό χρέος. Στην πραγματικότητα τις κρίσιμες αποφάσεις για την Ελλάδα τις λαμβάνουν οι Γερμανοί και μέσω της τρόικας τις επιβάλλουν στην Αθήνα. Η κλασική τακτική είναι να διασύρουν και να πιέζουν ασφυκτικά, μέχρι η ελληνική Βουλή να ψηφίζει τις εκάστοτε απαιτήσεις τους. Τότε λένε έναν ανέξοδο καλό λόγο, τον οποίο οι μνημονιακές κυβερνήσεις με την αμέριστη βοήθεια των κατεστημένων ΜΜΕ, παρουσιά­ζουν στους Έλληνες σαν επιβεβαίωση της ορ­θότητας των ασκούμενων πολιτικών!

Οι ελληνικές άρχουσες ελίτ υιοθέτησαν εξαρχής την πολιτική που έρχεται ντελίβερι από το ευρωιερατείο. Διαποτισμένες από το σύνδρομο εξάρτησης θεωρούσαν ότι με την υπακοή τους θα διασώσουν τα προνόμιά τους, αδιαφορώντας ουσιαστικά για το γεγονός ότι αυτή η πολιτική καταστρέφει την Ελλάδα. Δεν είναι, βεβαίως τυχαία η ευκολία με την οποία έσπευσαν να αλλάξουν αφεντικό.

Πηγή "Eπίκαιρα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Η απάντηση στις προκλήσεις των τούρκων πολιτικών και νομικών

Του Πέτρου Ι. Μηλιαράκη

Με αφορμή την επέτειο των 18 χρόνων από τα «γεγονότα των Ιμίων», σκόπιμο είναι να υπάρξει μία απάντηση στους Τούρκους «νομομαθείς» και «πολιτικούς» ως προς τις «γκρίζες ζώνες» που επικαλείται και προβάλλει η Τουρκία.

Ενταύθα εκ προοιμίου επισημειώνεται ότι επουδενί υφίσταται «νομικό κενό» σε οποιαδήποτε Συνθήκη ρυθμίζει το νομικό καθεστώς του Αιγαίου, είτε αφορά στη Συνθήκη Ειρήνης του Λονδίνου του 1913, είτε αφορά στη Συνθήκη Ειρήνης των Αθηνών το 1913, είτε αφορά στη Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάνης του 1923, είτε αφορά στη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων του 1947. Ιδιαιτέρως δε ουδένα νομικό κενό καταλείπεται και από την τήρηση των Αρχών, προνοιών και δεσμεύσεων του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας, όπως αυτό υιοθετήθηκε με τη Σύμβαση του Montiego Bay της Ιαμαϊκής του 1982.
Ειδικότερα:
Με την πριν από 18 ακριβώς έτη δημιουργία των γνωστών γεγονότων των Ιμίων (Ιανουάριος 1996), η τουρκική πλευρά εφεύρε και προέβαλε τον ισχυρισμό περί «γκρίζων ζωνών», με «νομικό επιχείρημα» ότι τα διεθνή κείμενα που δεσμεύουν τις δύο χώρες (Ελλάδα και Τουρκία) αφήνουν «νομικό κενό» και δεν ρυθμίζουν δήθεν το καθεστώς όλων των νησίδων και βραχονησίδων του Αιγαίου Πελάγους!

Η νομική αυτή «αφύπνιση»(!) της γείτονος Τουρκίας που λαμβάνει χώρα 73 χρόνια μετά από την υπογραφή της Συνθήκης Ειρήνης της Λωζάνης και 49 χρόνια από τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων, είναι και ανιστόρητη και νομικώς αβάσιμη.

Προς αποκατάσταση του δικαίου, αλλά και της ιστορικής αλήθειας, αναγκαίο είναι να επισημειωθούν ενταύθα τα εξής:

1. Με το άρθρο 5 της Συνθήκης Ειρήνης του Λονδίνου του Μαΐου 1913 που υπογράφηκε αφενός μεταξύ της Ελλάδας, της Σερβίας, του Μαυροβουνίου και της Βουλγαρίας και της Τουρκίας αφετέρου, τα κράτη – μέλη εμπιστεύθηκαν στις μεγάλες δυνάμεις τον καθορισμό της τύχης όλων των Οθωμανικών Νήσων του Αιγαίου Πελάγους.

2. Με το άρθρο 15 της Συνθήκης Ειρήνης των Αθηνών του Νοεμβρίου του έτους 1913, μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, αναλαμβάνεται η δέσμευση της υποχρέωσης να αποδεχθούν Ελλάδα και Τουρκία την όποια απόφαση των Μεγάλων Δυνάμεων που θα αφορά στην τύχη των Οθωμανικών Νήσων του Αιγαίου Πελάγους.

3. Με βάση τις δύο αυτές προαναφερόμενες Διεθνείς Συνθήκες επακολούθησε η Διακοίνωση Ιανουαρίου – Φεβρουαρίου 1914 με την οποία οι Μεγάλες Δυνάμεις (που είχαν νομιμοποιηθεί επί τούτω) αποφάσισαν και παρέδωσαν, κι έτσι περιήλθαν στην Ελλάδα, όλα τα νησιά του Αιγαίου με εξαίρεση την Ίμβρο, την Τένεδο και το Καστελλόριζο, τα οποία επεστράφησαν στην Τουρκία (για το Καστελλόριζο θα γίνει αναφορά αμέσως παρακάτω, ιδιαιτέρως, λόγω της νομικοπολιτικής υπεροχής της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), το Καστελλόριζο αποτελεί τη λυδία λίθο της όλης υπόθεσης).

4. Με βάση το άρθρο 12 της Συνθήκης Ειρήνης της Λωζάνης του έτους 1923 επικυρώνεται η κυριαρχία της Ελλάδας στα νησιά της «Ανατολικής Μεσογείου» εκτός από την Ίμβρο, την Τένεδο και τις Λαγούσες και θεσπίζεται ειδικός κανόνας βάσει του οποίου μόνο τα νησιά που ευρίσκονται σε μικρότερη απόσταση των τριών ναυτικών μιλίων από την ασιατική ακτή, παραμένουν υπό τουρκική κυριαρχία.

Έτσι, με τη συνθήκη ειρήνης της Λωζάνης εκχωρούνται όλα τα άλλα νησιά της «ανατολικής Μεσογείου» στην Ελλάδα, με εξαίρεση μόνο όσα ρητώς δεν της παραχωρούνται. Τούτος ο αυστηρός κανόνας δικαίου αποτελεί αντιστροφή στο τουρκικό «νομικό επιχείρημα», περί δήθεν «κενών δικαίου».

Επίσης, με την αυτή συνθήκη ειρήνης της Λωζάνης και με το άρθρο 16, η Τουρκία δηλώνει ευθέως ότι παραιτείται από κάθε τίτλο και οποιοδήποτε δικαίωμα επί όλων των νήσων, εκτός εκείνων που η κυριαρχία τους έχει αναγνωρισθεί με τη συγκεκριμένη Συνθήκη της Λωζάνης. Δηλαδή, προδήλως βέβαιον είναι ότι με απόλυτη σαφήνεια καθορίζονται τα δικαιώματα της Τουρκίας στο Αιγαίο, χωρίς να δημιουργούνται αμφισβητήσεις ή κενά στα όρια της κυριαρχίας της.

Περαιτέρω, περί Καστελλόριζου
5. Αξιοσημείωτο είναι ότι η με τη Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάνης, περιέρχονται στην Ιταλία, όλα τα νησιά της Δωδεκανήσου. Τα νησιά δε αυτά αναφέρονται και απαριθμούνται λεπτομερώς ήτοι Αστυπάλαια, Ρόδος, Χάλκη, Κάρπαθος, Κάσσος, Δήλος, Νίσυρος, Κάλυμνος, Λέρος, Πάτμος, Σύμη, Λιψώς και Κως. Ρητώς δε αναφέρεται ότι υπό την κυριαρχία της Ιταλίας περιέρχεται και η νήσος Καστελλόριζο. Δηλαδή με τον ύστερο αυτό κανόνα του 1923, ακυρώνεται(!) η με τη Διακοίνωση Ιανουαρίου / Φεβρουαρίου 1914 παράδοση του Καστελλόριζου στην Τουρκία!

6. Με τη συνομολόγηση ήδη της Συνθήκης Ειρήνης της Λωζάνης, η Τουρκία παραιτήθηκε υπέρ της Ιταλίας παντός δικαιώματός της επί των νήσων της Δωδεκανήσου και των εξ αυτών εξαρτημένων νησίδων (που κατέχονταν ήδη από την Ιταλία). Ορίζεται δε ότι, το ζήτημα που αφορά στα Δωδεκάνησα, θα κανονισθεί μεταξύ των ενδιαφερομένων (Ελλήνων – Δωδεκανησίων – Ιταλών). Ως εκ τούτου, κατά τρόπο αδιστάκτως βέβαιον, η Τουρκία ρητώς:
Α. δεν αναγνωρίζει δικαιώματα υπέρ αυτής επί της Δωδεκανήσου
Β. ρητώς παραιτείται από οποιοδήποτε ζήτημα αφορά νήσους και βραχονησίδες στο πλέγμα της Δωδεκανήσου.
Έτσι, με το άρθρο 14 της Συνθήκης Ειρήνης των Παρισίων του Φεβρουαρίου του έτους 1947, η Δωδεκάνησος παραχωρήθηκε στην Ελλάδα. Υπόψη δε ότι στη Συνθήκη αυτή των Παρισίων συμβαλλόμενο μέρος δεν είναι η Τουρκία. Η παραχώρηση αυτή, που αφορά άλλωστε ιστορικά ελληνικές νήσους, ήταν και μία δικαίωση για την προσφορά της Ελλάδας στον αγώνα κατά του φασισμού – ναζισμού κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, στον οποίο μάλιστα η Τουρκία δεν είχε καν εμπλακεί!

7. Τέλος (και ειδικότερα ως προς το ζήτημα των Ιμίων), αναγκαίο είναι να υπομνησθεί στην Τουρκία ότι στους επίσημους χάρτες του υπουργείου Εξωτερικών του 1953 και του 1971, τα Ίμια βρίσκονται εντός των Ελληνικών χωρικών υδάτων, ενώ ο επίσημος χάρτης αυτού τούτου του τουρκικού στρατού («βαθύ κράτος») του 1969 αναφέρει τα Ίμια όχι ως Καρντάκ (“Kardak”) αλλά ως Ίμια (“Immia”) και τα εντάσσει απολύτως εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων.

Τα προαναφερόμενα είναι αναγκαία να αντιπαρατεθούν στις ανιστόρητες και εξωνομικές προκλήσεις των τούρκων «νομικών» και «πολιτικών».

* Ο Πέτρος Ι. Μηλιαράκης δικηγορεί στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια Στρασβούργου και Λουξεμβούργου

Πηγή εφημ. «Αυγή»




«Αν η Κύπρος χαθεί, και η Ελλάδα θα χαθεί»
Ανδρέας Παπανδρέου
Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
 
Με μια εθνική τραγωδία άμεσα, τώρα, κινδυνεύει να ολοκληρωθεί η οικονομική και κοινωνική καταστροφή που πλήττει, εδώ και τέσσερα χρόνια, τον ελληνικό λαό σε Ελλάδα και Κύπρο, μετατρέποντας τα δύο κράτη σε «αποικίες χρέους» της «παγκοσμιοποίησης»,  αφαιρώντας τους δηλαδή όση εθνική ανεξαρτησία και λαϊκή κυριαρχία διέθεταν προ της κρίσεως και υπονομεύοντας τον δημοκρατικό τους χαρακτήρα. Στην Κύπρο αύριο, στην Ελλάδα μεθαύριο, ο ελληνικός λαός κινδυνεύει με οριστική απώλεια των… κεκτημένων του 1821 και του 1955, των κρατών του δηλαδή!
 
Ο κίνδυνος στην Κύπρο δεν είναι τόσο η «διχοτόμηση», όπως ήταν στις δεκαετίες του 1960 και 1970. Ο αληθινός κίνδυνος είναι η οριστική κατάργηση του δημοκρατικού χαρακτήρα, της κυριαρχίας και της ανεξαρτησίας του κυπριακού κράτους, εν ονόματι μιας δήθεν επανένωσης, όπως παρολίγον να συμβεί το 2004 με το υποστηριχθέν φανατικά από τους Αγγλοαμερικανούς και το εγχώριο κατεστημένο σχέδιο Ανάν.
 
Ο Κύπριος Πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης, υπερβαίνοντας και αυτό το ιστορικό ρεκόρ της απάτης ΓΑΠ («Λεφτά υπάρχουν»), έδωσε την περασμένη άνοιξη καίριο πλήγμα στο κράτος του επιτρέποντας ένα κούρεμα καταθέσεων, που είχε αποκλείσει κατηγορηματικά πριν και μετά την εκλογή του και υπογράφοντας στη συνέχεια μια δανειακή σύμβαση που υπονομεύει την κυριαρχία, ανεξαρτησία και δημοκρατία στην Κύπρο. Τώρα, ο «’Αδης», όπως τον αποκαλούν οι πιο μαχητικοί επικριτές του, δίκην «Υπερεφιάλτη», ολοκληρώνει το κακό επαναφέροντας τις πρόνοιες του σχεδίου Ανάν, που δεσμεύτηκε να μην κάνει, μέσω ενός «κοινού ανακοινωθέντος» που ετοιμάζεται να υπογράψει από κοινού με τον ηγέτη των Τουρκοκυπρίων κ. ‘Ερογλου. ‘Εχουμε, φαίνεται, βαλθεί ως ‘Ελληνες, να ξεπεράσουμε κάθε παγκόσμιο ρεκόρ υποτέλειας!
 
Κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας
 
Τι γράφει αυτό το «κοινό ανακοινωθέν», σύμφωνα τουλάχιστο με όσες πληροφορίες έχουν δει το φως της δημοσιότητας; ‘Όπως και το σχέδιο Ανάν αναφέρεται αρχικά σε αυτές τις ωραίες αρχές, της ενιαίας κυριαρχίας, ιθαγένειας κλπ. Μετά, τις αναιρεί μία προς μία προβλέποντας ότι θα υπάρχει μεν η «μία ιθαγένεια» θα υπάρχουν όμως και οι ιδιότητες του πολίτη ενός εκάστου των συνιστώντων κρατών, ότι η κυριαρχία θα εκπηγάζει όχι από τον κυπριακό λαό αλλά «ισότιμα από τους Ελληνοκύπριους και τους Τουρκοκύπριους» και από τα δύο «συνιστώντα κράτη». Με άλλα λόγια, το νέο κράτος δεν θα είναι συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας που ιδρύθηκε το 1960, ούτε πραγμάτωση του δικαιώματος του κυπριακού λαού στην αυτοδιάθεση, αλλά της θέλησης της Κυπριακής Δημοκρατίας – υποβιβαζόμενης σε ελληνοκυπριακό κρατίδιο - και του ψευδοκράτους που ίδρυσε, εισβάλλων στην Κύπρο, ο τουρκικός στρατός. Πρόκειται για κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και επειδή, δεδομένης της απόλυτης και απολύτως αντιδημοκρατικής ισότητας πλειοψηφίας και μειοψηφίας, το νέο «κράτος» δεν θα είναι κυβερνήσιμο, πιθανώς θα προβλεφθεί τελικά μηχανισμός επιδιαιτησίας (όπως οι ξένοι δικαστές του σχεδίου Ανάν) που θα παίρνουν τις αποφάσεις – δηλαδή η Κύπρος θα ξαναγίνει αποικία των Αγγλοαμερικανών.
 
Σε αντίθεση με την προηγούμενη απόπειρα κατάλυσης της Δημοκρατίας, το 2004, με το σχέδιο Ανάν, αυτά δεν παρουσιάζονται στο τέλος, αλλά στην αρχή της διαπραγμάτευσης! ‘Ένα ανακοινωθέν δεν έχει ασφαλώς την οριστική νομική βαρύτητα μιας διεθνούς σύμβασης, δεν παύει όμως να είναι ένα επίσημο κείμενο που υπογράφεται από τους εκπροσώπους της Κυπριακής Δημοκρατίας και των Ελληνοκυπρίων και το οποίο μπορεί να επικαλείται εις το διηνεκές η άλλη πλευρά. ‘Όλα φυσικά μπορούν κάποια στιγμή να αμφισβητηθούν, είναι όμως πολύ πιο εύκολο να μην υπογραφούν, από το να υπογράφονται και να απορρίπτονται στο τέλος. Κανένα κράτος, κανένα έθνος, κανένας λαός με στοιχειώδη αξιοπρέπεια δεν υπογράφει τέτοια πράγματα δια των εκπροσώπων του. Και κανείς λαός που ανέχεται επί μακρόν τέτοια αναξιοπρέπεια από τους ηγέτες του δεν επιβιώνει ελεύθερος επί μακρόν.
 
Αν οι νομικοί όροι που αναφέραμε παραπάνω σας φαίνονται «κορακίστικα», δεν παύουν να έχουν όμως μεγάλη σημασία στην πράξη, εξ ου και η επιμονή Τούρκων και του «διεθνούς παράγοντα» στη συμφωνία των Ελληνοκυπρίων. Στην πραγματικότητα, οι Τουρκοκύπριοι, ακριβέστερα η Τουρκία και οι εξ αυτής έποικοι θα διατηρήσουν το κρατίδιο που τώρα διαθέτουν στον βορρά του νησιού, ίσως επιστρέφοντας μερικές, λίγες περιοχές και θα ασκούν εκεί, πρακτικά ανεμπόδιστοι, την κυριαρχία που ασκούν και σήμερα. Ταυτόχρονα όμως θα αποκτήσουν δικαιώματα «συνιδιοκτήτη» 50% επί του όλου κράτους, της Κυπριακής Δημοκρατίας που είναι σήμερα στα χέρια των Ελληνοκυπρίων, συντριπτικής πλειοψηφίας του πληθυσμού (82%). Φυσικά, κάθε μειοψηφία έχει δικαίωμα συμμετοχής στη διακυβέρνηση του κράτους της και δικαίωμα ιδιαίτερων προνοιών για την προστασία της. Δεν μπορούν όμως τα δικαιώματα της μειοψηφίας να ακυρώσουν τα πιο θεμελιώδη δικαιώματα της πλειοψηφίας, το δικαίωμα δηλαδή να διαθέτει ένα κάπως κανονικό κράτος, όπου να ισχύει ο κανόνας της πλειοψηφίας και το δικαίωμα της αυτοάμυνας!
 
‘Οροι νέας «Βοσνίας»
 
Τέτοιου είδους σχέδια κινδυνεύουν όχι να λύσουν, αλλά να ξανανοίξουν στην πραγματικότητα το «παγωμένο» σήμερα κυπριακό, υπό πολύ δυσμενέστερες συνθήκες, δημιουργώντας όρους νέας «Βοσνίας» στο νησί, αν κάτι τέτοιο χρειασθεί  στον διεθνή παράγοντα. Σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης, η στέρηση των Ελληνοκυπρίων από το κράτος τους θα συμβάλλει πιθανότατα στη μετανάστευση όσων τουλάχιστο μπορούν να φύγουν, θα οδηγηθούμε σταδιακά σε μια «Κύπρο χωρίς ‘Ελληνες», όπου άλλωστε οδηγούμεθα και με οικονομικά μέσα.
 
Περιττό να σημειώσουμε ότι μια τέτοια «λύση» του κυπριακού θα «ομηροποιήσει» τη μητροπολιτική Ελλάδα. Καμμιά κυβέρνηση στην Αθήνα δεν μπορεί να αδιαφορήσει για την τύχη του εναπομείναντος κυπριακού ελληνισμού, που θα γίνει έτσι ένα επιπλέον όργανο ελέγχου της Ελλάδας από την Τουρκία και τους δυτικούς και άλλους «προστάτες» της Κύπρου.
 
Η ελλαδική αριστερά (για το ΑΚΕΛ τι να πούμε, φέρει βαρύτατες ιστορικές ευθύνες η ηγεσία του για το σημείο που βρίσκεται το νησί) θα έχει κάποιο μέλλον μόνο αν αντιληφθεί εγκαίρως την εθνική σημασία της πολύπλευρης επίθεσης που δέχεται ο ελληνικός λαός και τα δύο κράτη του. «Το εθνικό είναι και λαϊκό, το λαϊκό και εθνικό», καταπώς έλεγε ο Γληνός στο «Τι είναι και τι θέλει το ΕΑΜ».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ήταν περίπου μέσα του Δεκέμβρη που πέρασε, όταν βγήκε ο υπουργός Μεταφορών και Υποδομών (πςςςςςς!) και δήλωσε ευθαρσώς και στεντορίως ότι δεν πρόκειται να γίνουν άλλες αυξήσεις στα διόδια!

Χθες, και μετά από γενναία αύξηση των διοδίων μέχρι και 60%, που έγινε με υπουργική βεβαίως απόφαση, ο ίδιος κύριος (λέμε τώρα!) ξαναβγήκε τούτη τη φορά με θράσος και μας μάλωσε να μην διαμαρτυρόμαστε, γιατί οι αυξήσεις αυτές προβλέπονται από τις συμβάσεις έργου που έχουν υπογράψει με τους εργολάβους!

Αν αφήσουμε στην άκρη το γεγονός ότι όλα γίνονται για να μη θιχτούν τα συμφέροντα του Εργολάβου (τί θα πεί ποιός είναι ο Εργολάβος; Ενας είναι ο εργολάβος και θαυμαστά τα έργα του! Κι αν θιχτούν τα συμφέροντά του θα θυμώσει η φυλλάδα και το κανάλι του και θα ρίξουν την κυβέρνηση!), υπάρχει μία ερώτηση:

Μήπως ο συγκεκριμένος υπουργός είναι αγράμματος;
Διότι, καλά δεν διάβασε το μνημόνιο που ψήφισε. Ήταν και μεγάλο!

Μα να μην διαβάζει τις συμβάσεις της αρμοδιότητας του υπουργείου του;
Άλλα να μας λέει πριν δυό μήνες, κι άλλα τώρα;

Μπας και τό 'χει χούϊ να μην διαβάζει ό,τι υπογράφει;
Ή μπας και είναι αγράμματος και πρέπει ν' αρχίσουμε να ψάχνουμε αν έχει απολυτήριο Λυκείου, ή έστω Δημοτικού;
Διότι υπουργός και μπιτ αγράμματος, δε λέει!

Απ' την άλλη βέβαια είναι γεγονός, ότι στην κυβέρνηση Ψευταρά, κάθε υπουργός έχει δικαίωμα στο ψέμα!
Πόσο μάλλον όταν κάποιος προέρχεται απ' το ΠαΣοΚ, όταν είναι ακόμα ΠαΣοΚ!
Όπου ξέρουμε ότι η πασοκιά είναι μιά αρρώστια χειρότερη απ' την οστρακιά! Ανίατη!
Άμα κολλήσεις πασοκιά, τελείωσε! Μ' αυτήν θα πεθάνεις!

Γι αυτό ας κάνουμε λίγους (πολύ λίγους) μήνες ακόμα υπομονή
Κυβέρνηση Ψευταρά με υπουργούς ΠαΣοΚ είναι αυτή! Θα περάσει.

Μετά θα τους στείλουμε σε κάποια "Αγροτικά Ιδρύματα", που έχουν καθαρό αέρα...
Για αποθεραπεία... Ισόβια...

Πηγή Ουδέν Σχόλιον

Τα ρωσικά ναυπηγεία “Sevmash” σε 2 χρόνια (2014-2015) θα ετοιμάσουν 9 υποβρύχια για το ρωσικό ναυτικό

Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

«Τα ναυπηγεία» Sevmash» για τα έτη το 2014-2015 θα κατασκευάσουν εννέα νέα υποβρύχια, συμπεριλαμβανομένων των τεσσάρων στρατηγικών πυρηνοκίνητων υποβρυχίων», δήλωσε ο διευθύνων σύμβουλος των ναυπηγείων Michael Budnichenko στο ειδησεογραφικό πρακτορείο RIA Novosti κατά την διάρκεια της έκθεσης Defexpo - 2014 στην Ινδία.

Σύμφωνα με τον επικεφαλής των ναυπηγείων “Sevmash” μετά την κατασκευή του το πυρηνοκίνητου υποβρυχίου Severodvinsk το 2014, θα κατασκευασθούν ακόμη δύο στρατηγικά πυρηνοκίνητα υποβρύχια κλάσης Borey του Project 955.

Συγκεκριμένα ένα πυρηνοκίνητο υποβρύχιο πολλαπλών χρήσεων Project 885 κλάσεως “Ash” και ένα υποβρύχιο ειδικού σκοπού. Το 2015, θα κατασκευασθούν δύο πυρηνοκίνητα στρατηγικά υποβρύχια κλάσης Borey και τρία υποβρύχια πολλαπλών χρήσεων κλάσης Ash.
Σχετικά με το τι ακριβώς σημαίνει υποβρύχιο ειδικού σκοπού ο Budnichenko δεν ανέφερε τίποτα.

Η κατασκευή των υποβρυχίων θα διεξαχθεί στο πλαίσιο του ρωσικού κρατικού προγράμματος εξοπλισμών το οποίο έως το 2020 προβλέπει να δαπανηθούν 23 δισεκατομμύρια ρούβλια για τον εξοπλισμό του ρωσικού στρατού. Βάση του κρατικού σχεδίου, για το ρωσικό ναυτικό θα δαπανηθούν πέντε τρισεκατομμύρια ρούβλια, με την κατασκευή επτά πυρηνοκίνητων υποβρυχίων κλάσεως Yasen και οκτώ κλάσεως Borey έως το 2030.

Το πρώτο υποβρύχιο κλάσεως Borey έγινε μέρος του ρωσικού πολεμικού ναυτικού τον Ιανουάριο του 2013, και το δεύτερο τον Δεκέμβριο του περασμένου έτους. Ενώ το πρώτο υποβρύχιο κλάσης Yasen παρεδόθη μέσα στον Ιανουάριο του 2014.

Σχόλιο: Σύμφωνα με παλιότερη αναφορά του πρακτορείου RIA Novosti στο θέμα του βυθισθέντος υποβρυχίου Kursk, πραγματοποιήθηκε μια μικρή αναφορά σχετικά με την ύπαρξη υποβρυχίων ειδικού προορισμού. Εκεί ανέφεραν Ρώσοι αναλυτές ότι πρώτον ή ύπαρξη αυτού του τύπου υποβρυχίων αποτελεί κρατικό μυστικό και δεύτερον σε αυτά τα υποβρύχια πραγματοποιούνται δοκιμές σύγχρονων συστημάτων και ενδεχομένως φέρουν οπλισμό για ειδικές αποστολές σε περίοδο ένοπλης σύγκρουσης.
Όσο αφορά το κρατικό πρόγραμμα εξοπλισμού του συνόλου των ρωσικών ένοπλων δυνάμεων αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα παγκοσμίως και σκοπό έχει σύμφωνα με τον Ρώσο Πρόεδρο να καταστήσει την Ρωσία» ηγέτιδα» δύναμη στο διεθνές πεδίο.




Τρόμος πάνω από την Ευρώπη - 2.000 φανατικοί Τζιχαντιστές της Συρίας είναι έτοιμοι να σκορπίσουν θύματα...

Στη Συρία υπολογίζονται στους 2.000 οι πολεμιστές νεαρής ηλικίας από την Ευρώπη. Θεωρούνται ωρολογιακή βόμβα για τις χώρες καταγωγής τους. Η ΕΕ οργανώνεται για να αποτρέψει τη ριζοσπαστικοποίησή τους.
Επικίνδυνοι, φανατικοί, θερμοκέφαλοι, παρανοϊκοί, βίαιες τραυματικές προσωπικότητες, αυτοί οι χαρακτηρισμοί χρησιμοποιούνται στην Ευρώπη για να περιγράψουν τους τζιχαντιστές στη Συρία που έρχονται από την Ευρώπη. Όσο περισσότερο διαρκεί ο εμφύλιος εκεί, τόσο περισσότερο αυξάνεται η ανησυχία στην ΕΕ ότι οι πολεμιστές του ιερού πολέμου θα ριζοσπαστικοποιηθούν ακόμη περισσότερο σε στρατόπεδα εκπαίδευσης και όταν τελειώσει ο πόλεμος στη Συρία θα αποτελούν ωρολογιακή βόμβα για τις χώρες που εγκατέλειψαν. Μάλιστα η επίτροπος Εσωτερικών Υποθέσεων και Δικαιοσύνης Σεσίλια Μάλστρομ έκανε λόγο για πολύ «επικίνδυνους ανθρώπους».
Η φράση του εντεταλμένου της ΕΕ για την αντιτρομοκρατία Ζιλ ντερ Κερχόβε ότι «αρκούν μόνο λίγοι αποφασισμένοι για να υπάρξει απειλή» προκάλεσαν ανησυχία. Τα σενάρια τρόμου τροφοδότησε ο τύπος. Η βρετανική DailyTelegraph έγραψε ότι η Αλ Κάιντα εκπαιδεύει εκατοντάδες βρετανών τζιχαντιστών για βομβιστικές επιθέσεις. Άλλοι, στρατολογημένοι με προέλευση από την ΕΕ και τις ΗΠΑ, εκπαιδεύονται στο να παγιδεύουν αυτοκίνητα και να εκπαιδεύουν με τη σειρά τους τρομοκρατικούς πυρήνες στις χώρες προέλευσής τους.
Οι υπουργοί Εσωτερικών της ΕΕ, για να θέσουν το πρόβλημα υπό έλεγχο, αποφάσισαν στο τελευταίο συμβούλιο στην Αθήνα να εμποδίζουν την έξοδο σε νεαρής ηλικίας πολεμιστές και να παρακολουθούν ποιοί μπαίνουν στη χώρα με τη στενή συνεργασία των μυστικών υπηρεσιών. Επιπλέον, η ΕΕ δίνει σημασία στη συνεργασία εμπειρογνωμόνων σε πρωτοβουλίες τοπικού χαρακτήρα που να έχουν πρακτική εμπειρία με εξτρεμιστές και τρομοκράτες. Μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας συναντήθηκαν στη Χάγη 180 εμπειρογνώμονες και εκπρόσωποι εθνικών υπηρεσιών από 23 ευρωπαϊκές μητροπόλεις για να ανταλλάξουν απόψεις για το πώς θα ανακοπεί το κύμα τζιχαντιστών από την Ευρώπη.Τη συνάντηση διοργάνωσε το Δίκτυο Διαφώτισης κατά του Εξτρεμισμού (RAN), που ίδρυσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή το 2011.

«Θεωρούν ότι γίνεται κάτι ωραίο στη Συρία»
Ο Αντρέ Κόντσε, πρόεδρος της Γερμανικής Σχολής Αστυνομίας στο Μύντσερ, μιλώντας στη DeutscheWelle εξήρε το προχωρημένο παράδειγμα των βρετανών από την εμπειρία τους με τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Λονδίνο αλλά και ως πρώην αποικιοκρατική δύναμη. «Πήγε στη Συρία ένας επικεφαλής προγράμματος για ισλαμιστές από το Εδιμβούργο για να αποκτήσει εικόνα. Επιστρέφοντας ήταν σε θέση να δώσει, πιο αξιόπιστα, σε νέους εξτρεμιστές να καταλάβουν ότι ακολουθούν λάθος δρόμο, όταν πιστεύουν πως θα υποστηρίξουν τη Συρία με αυτόν τον τρόπο. Οι νεαροί που ριζοσπαστικοποιούνται έχουν την άποψη ότι γίνεται κάτι το ωραίο στη Συρία» λέει ο Κόντσε. «Ο ιερός πόλεμος τους προκαλεί θετικούς συνειρμούς και δεν τον συνδέουν με εγκλήματα, με βιαιότητες, με τις πραγματικές επιπτώσεις ενός εμφύλιου». Σύμφωνα με εκτιμήσεις οι ξένοι πολεμιστές στη Συρία προέρχονται μέχρι και σε ποσοστό 20% από τη Δυτική Ευρώπη.

Οι περισσότεροι είναι 20 με 30 χρονών και κατάγονται από τη Γαλλία, τη Μ. Βρετανία και τη Γερμανία. Η προσχώρηση στο Ισλάμ δεν ισούται με ριζοσπαστικοποίηση, μπορεί όμως να αποτελέσει ένδειξη. Σε ενημερωτικό έγγραφο του Δικτύου Διαφώτισης κατά του Εξτρεμισμού (RAN) αναφέρεται ότι ο αριθμός των ξένων πολεμιστών που ταξιδεύουν στη Συρία είναι μεγαλύτερος από ότι σε κάθε άλλη διένεξη των τελευταίων δεκαετιών, μεγαλύτερος και από ότι στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ μαζί. Το ISCR εκφράζει την υπόθεση ότι στη Συρία υπάρχουν 2.000 πολεμιστές από την Ευρώπη, αριθμός τριπλάσιος σε σχέση με μελέτη του Κέντρου από τον περασμένο Απριλίο.

«Προσέγγιση των οικογενειών»
Εκτός από τη ριζοσπαστικοποίηση μέσω του διαδικτύου οι αιτίες του φαινομένου εντοπίζονται στις διαταραγμένες οικογενειακές δομές των νέων που επιλέγουν αυτόν το δρόμο. Γι αυτό και στη συνάντηση της Χάγης αποφασίστηκε η υποστήριξη των οικογενειών και η ενθάρρυνσή τους να ζητούν βοήθεια όταν το χρειάζονται. 
«Οι δήμοι και οι κοινότητες θα πρέπει και από την πλευρά τους να στρέψουν την προσοχή τους προς τις οικογένειες όταν κάποιος από τον κύκλο τους ανακοινώσει ότι θέλει να φύγει ή ότι επέστρεψε. Στη Γερμανία το καθήκον αυτό μπορεί να τα αναλάβουν οι υπηρεσίες νεολαίας μιας και πρόκειται για νέους.

Πηγή Deutche Welle



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Η ισχύς του ισλάμ απέναντι στην "λογική" της Δύσης
Μία σύγκρουση που θα "χαράξει" τα σύνορα ενός νέου κόσμου

Όσο παράξενο και αν ακουστεί η λύση του Κυπριακού έχει σχέση ακόμη και με την κατεύθυνση που θα έχει  ο παγκόσμιος πολιτισμός μετά 20-40 χρόνια.
Κύπρος + Ισραήλ =8 εκατομμύρια.
Τουρκία + Αίγυπτος + Παλαιστίνη= 200 + εκατομμύρια.
Βλέποντας την θρησκευτική πολιτισμική σύνθεση και εξέλιξη στην ανατολική μεσόγειο των τελευταίων 50 - 100 χρόνων προκύπτει ξεκάθαρα ότι ο μουσουλμανο-ισλαμικος κόσμος είναι σαν ένας οδοστρωτήρας ο οποίος εξαφανίζει - εκτοπίζει οτιδήποτε μη μουσουλμανο-ισλαμικό από την περιοχή.
Η ανατολική μεσόγειος από περιοχή που κατά το παρελθόν παρήγαγε πολιτισμούς και θρησκείες παγκόσμιας εμβέλειας, σήμερα μετατρέπεται και ξεπέφτει ως η μόνη πηγή πραγματικής απειλής και οπισθοδρόμησης του παγκόσμιου πολισμού.
Αν η Κύπρος είχε γίνει τουρκική το 1974, σήμερα δεν θα υπήρχαν στην ανατολική μεσόγειο ούτε το Ισραήλ, ούτε άλλο ίχνος δυτικού πολιτισμού. 
Το κυπριακό δεν είναι διμερές θέμα μεταξύ Τούρκων Ελλήνων, είναι στην πραγματικότητα η προτελευταία άγκυρα του δυτικού πολιτισμένου κόσμου στο εσωτερικό της Σαρίας, το Ισραήλ είναι η τελευταία.
Αν δεν αναστραφεί η πορεία εξάπλωσης των πολιτισμών και των θρησκειών προς την ανατολή από την Ευρώπη και όχι αντίθετα όπως τώρα, σε 50 χρόνια από σήμερα θα έχουν φορέσει μπούρκα και τα αγάλματα στο μουσείο του Λούβρου.
Για να το κατανοήσουμε, αν είναι ή δεν είναι προς το συμφέρον του πολιτισμένου κόσμου η σημερινή πρόταση επίλυσης του κυπριακού, πρέπει αναγκαστικά να φανταστούμε ποιές θα είναι οι επιπτώσεις της στην ανθρωπογεωγραφία της ανατολικής μεσογείου  μετά από 20-40 (και πλέον) χρόνια.
Στο Κυπριακό δεν υπήρξε ποτέ σύγκρουση μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων, απλά η Κύπρος ήταν άλλη μια χαμένη μάχη του δυτικού πολιτισμού, ο οποίος μετρά ασταμάτητα ήττες από την Σαρία τα τελευταία 150 χρόνια.
Η τελική μάχη των δύων πολιτισμών θα δοθεί από την επόμενη γενιά των ευρωπαίων, όχι όμως στον Μαραθώνα, αλλά στο Παρίσι, στο Λονδίνο, στο Βερολίνο...
Θα είναι προς το συμφέρον και των μικρών παιδιών του Αφγανιστάν και του Πακιστάν να ζήσουν τον Δυτικό πολιτισμό στον τόπο τους. 
Το Πακιστάν είναι η μόνη μουσουλμανική χώρα που έχει αναγνωρίσει την μουσουλμανο-ισλαμική κατοχή στην Κύπρο. Ας ελπίσουμε να αξιωθεί η Κύπρος μετά από 40 χρόνια να αναγνωρίσει στο Πακιστάν την πλήρη εξαφάνιση του Ισλαμοφασισμού.
Σαρία ή Δημοκρατία στην ανατολική μεσόγειο μετά από 40 χρόνια; 
Αυτά κρίνονται στην Κύπρο και όχι αν θα παραχωρεί η Αμμόχωστος στους Ελληνοκυπρίους.
Γνωρίζετε εσείς έστω μια θρησκεία, έναν πολιτισμό μια ιδεολογία που να μην εξαφανίστηκε ερχόμενη σε επαφή με το μουσουλμανο-ισλαμισμό;
Γνωρίζετε εσείς έστω και ένα από τα 57 μουσουλμανικά κράτη, με πραγματική δημοκρατία;

Ας ελπίσουμε να είναι μόνο ο Ερντογάν  και η ελληνική χαζοαριστερά που μπερδεύουν ακόμη  την πλειοψηφία της κάλπης των αδερφών μουσουλμάνων, με την πραγματική δημοκρατία.
Η Ευρώπη, καθοδηγούμενη από νεκρούς ιδεολογικά πολιτικούς, διολισθαίνει σε έναν νέο μεσαίωνα μουσουλμανο- ισλαμικό αυτήν την φορά, βαφτίζοντας την δειλία της ως ανοχή στην διαφορετικότητα της έξυπνα κρυμμένης Σαρίας κάτω από την δημοκρατία της πλειοψηφίας της κάλπης.
Σε λίγα χρόνια δεν θα υπάρχουν αυτιά να θέλουν να ακούσουν για τις αξίες του δυτικού πολιτισμού, όχι μόνο στην Κύπρο και Ισραήλ, αλλά ούτε στο Λονδίνο ούτε στο Παρίσι ούτε στο Βερολίνο. 

Ο κτηνοτρόφος από την Κρήτη



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

Σύμφωνα με το Υπουργείο Εσωτερικών της Ουκρανίας η επανάσταση της» πλατείας Μαϊντάν» αποκτά το δικό της» ένοπλο στρατό». Συγκεκριμένα παρατηρήθηκαν επιθέσεις ομάδων παραστρατιωτικών σε εστιατόρια και ίντερνετ καφέ, από άτομα που αυτοαποκαλούνται» μονάδες αυτοάμυνας» της επανάστασης evromaydana, αναφέρει η εφημερίδα της Μόσχας Vzgliad.

«Μερικά άτομα, τα οποία τώρα βρίσκονται στο κέντρο του Κιέβου, δεν εκφράζουν ειρηνικά τον πολιτικό τους προσανατολισμό, καθώς θα πρέπει να αναφερθεί ότι, ανάμεσα στα άτομα που συμμετέχουν στην evromaydana έχουν παρεισφρήσει αρκετά άτομα του οργανωμένου εγκλήματος» αναφέρει στην ιστοσελίδα του το υπουργείο εσωτερικών της Ουκρανίας.

«Τα μέλη τους, που αυτοαποκαλούνται» ομάδες αυτοάμυνας evromaydana» συνεχίζουν να αγοράζουν πυρομαχικά και όπλα εξελισσόμενα ουσιαστικά σε παράνομη παραστρατιωτική οργάνωση. Επιπλέον, αυτοί οι πολίτες να διαπράξουν αξιόποινες πράξεις όπως ξυλοδαρμούς, απαγωγές, βασανιστήρια, λεηλασίες, υλικές ζημιές» καταλήγει η ανακοίνωση του ουκρανικού ΥΠΕΣ (МВД).

Τις δύο τελευταίες ημέρες, σύμφωνα με το υπουργείο Εσωτερικών, στο κέντρο του Κιέβου υπέφεραν τουλάχιστον 11 πολίτες. Εννέα από αυτούς ξυλοκοπήθηκαν, με αποτέλεσμα τέσσερις από αυτούς να εισαχθούν στο νοσοκομείο. Οι επιτιθέμενοι έκλεψαν δύο άτομα αφαιρώντας τους τα κινητά τους τηλέφωνα.

«Οι αποκαλούμενες ομάδες αυτοάμυνας δεν διστάζουν να αυθαιρετούν με στέρηση της ελευθερίας σε άτομα που κινούνται και βρίσκονται στο κέντρο του Κιέβου. Δεν είναι μόνο για η απαγωγή και ο βασανισμός των τεσσάρων αστυνομικών αλλά θύματα κακόβουλων επιθέσεων πέφτουν ακόμη και στελέχη φιλανθρωπικών οργανώσεων» αναφέρουν πηγές της Ουκρανικής αστυνομίας.

Σχόλιο: Η εμφάνιση ομάδων αυτοάμυνας και ο ταχύτατος μετασχηματισμός τους σε παραστρατιωτικές ομάδες το μόνο που προδικάζει είναι ένας εμφύλιος πόλεμος στην χώρα αυτή. Και από την στιγμή που θα διαταχθούν οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις να επέμβουν» το ποτάμι δεν θα γυρίζει πίσω». Τελικά η Ουκρανία θα» πληρώσει» καθώς φαίνεται ότι από την χώρα αυτή διέρχονται οι περισσότεροι αγωγοί πετρελαίου και φυσικού αερίου καθώς και οι γραμμές του ηλεκτρικού ρεύματος, επί των οποίων πραγματοποιούνται οι ενεργειακές εξαγωγές της προς τη Δυτική Ευρώπη.



Όταν η Αργεντινή και η Βραζιλία προσπαθούσαν να βάλουν φρένο στα Μνημόνια και τη χρηματοδότηση της Ελλάδας με τους γνωστούς όρους, οι φυλές των Κεδίκογλου κατηγορούσαν τον Τσίπρα για τις επισκέψεις του στις εν λόγω χώρες. Βάφτιζαν εχθρούς της Ελλάδας την Αργεντινή και τη Βραζιλία.

Τώρα που βγήκε στη δημοσιότητα το απόρρητο πρακτικό της τελευταίας συνεδρίασης του ΔΝΤ για την εμπλοκή του στο θέμα της Ελλάδας, διαβάζουμε ότι εκτός από τις Αργεντινή και Βραζιλία – που επηρέαζε ο Τσίπρας σύμφωνα με τους κυβερνητικούς γκεμπελίσκους – τις ίδιες ενστάσεις διατύπωναν η Αυστραλία, η Κίνα, η Αίγυπτος, ο Καναδάς, η Ρωσία, η Ελβετία, η Ινδία  και… οι ΗΠΑ.

Τώρα οι φυλές των Κεδίκογλου το βούλωσαν όπως συνηθίζουν να κάνουν κάθε φορά που αποκαλύπτεται πόσο λερωμένη είναι η φωλιά τους, πόσα ψέματα μας είπαν, πόσες αλήθειες μας έκρυψαν, πόσο μεγάλη ευθύνη φέρουν για τη σημερινή κατάσταση. Είναι τόσα πολλά τα ψέματα που μοίρασαν με τεράστια απόλαυση ώστε πλέον ξεχείλισαν από μέσα τους και τα ξερνάνε ασυλλόγιστα όπως πρόσφατα έκανε ο Α. Γεωργιάδης ομολογώντας ότι γνώριζΑΝ από την πρώτη στιγμή πως τα Μνημόνια ήταν καταστροφικά.

Τώρα, οι φυλές των Κεδίκογλου, ο «πατριώτης» Σαμαράς και ο άπατος Βενιζέλος δεν εξηγούν πώς έγινε και οι χώρες του ΔΝΤ που αντιδρούσαν στο «πρόγραμμα σωτηρίας» της Ελλάδας, το έκαναν επειδή αμφισβητούσαν τις αισιόδοξες παραδοχές για την ανάπτυξη που συνόδευαν το πρόγραμμα – αυτήν την ίδια αισιοδοξία που μέχρι σήμερα ρέει ως βρωμερός εμετός από τη Στουρνάρεια πηγή –  και δήλωναν τους φόβους τους για τον κίνδυνο που θα αντιμετώπιζε το εγχείρημα υπό την ασφυκτική προς την Ελλάδα απαίτηση διψήφιας (σε ποσοστό) δημοσιονομικής προσαρμογής και τη δοκιμασία της ελληνικής κοινωνίας.

Νοιάζονταν για τις αντοχές της ελληνικής κοινωνίας η Αυστραλία, η Κίνα, η Αίγυπτος, η Βραζιλία, η Αργεντινή, ο Καναδάς, η Ρωσία, η Ελβετία, η Ινδία  και οι ΗΠΑ, αλλά ποτέ δεν νοιάστηκαν οι κυβερνήσεις της Ελλάδας – και όχι ελληνικές κυβερνήσεις. Δεν ενδιαφέρθηκε ούτε ο Γιώργος Παπανδρέου, ούτε ο Παπαδήμος, ούτε ο Σαμαράς ούτε αυτά τα αμόρφωτα και άψυχα σκιάχτρα των βουλευτικών εδράνων που ψήφιζαν «ναι σε όλα», ναι στην όλη καταστροφή.

Ήταν οι Γάλλοι, οι Ολλανδοί, οι Γερμανοί και προσωπικώς η «φίλη της Ελλάδας» Μέρκελ που διαβεβαίωναν το ΔΝΤ ότι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, διότι η Ευρωζώνη θα στήριζε την Ελλάδα και ότι θα φρόντιζαν να μη χτυπηθεί αλύπητα η ελληνική κοινωνία. Όχι, όλα αυτά δεν αποδεικνύουν ότι το ΔΝΤ είναι καλό και η Ε.Ε. η κακιά της υπόθεσης.

Και οι δύο θεσμοί είναι οι μεγαλύτερες παρατράπεζες του κόσμου. Το μεγαλύτερο τοκογλυφικό κύκλωμα. Όμως αποδεικνύεται για ακόμη μια φορά, ότι το ΔΝΤ ήθελε πίσω τα λεφτά του και τα κέρδη από τους τόκους, ενώ η Γερμανία και το υπό την εξουσία της διευθυντήριο της ευρωζώνης ήθελαν ολόκληρη τη χώρα μας στο πιάτο. Δεν αρκούσαν στη Γερμανία τα κέρδη που διαρκώς βγάζει από την Ελλάδα, θέλει την Ελλάδα. Τη γη, το νερό, τον αέρα.

Αυτή τη Γερμανία υπηρέτησαν πιστά ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Λουκάς Παπαδήμος, ο Αντώνης Σαμαράς και όλα τα άψυχα σκιάχτρα των βουλευτικών εδράνων που ψήφιζαν «ναι σε όλα».

Για όλα αυτά, μούγκα οι φυλές των Κεδίκογλου. Καθημερινά ομολογούν την ενοχή τους αρνούμενοι να απολογηθούν για την προδοσία. Μας υποτιμούν μέχρι την τελευταία τους στιγμή.  Δεν καταδέχονται να απαντήσουν σε ό,τι παγκοσμίως πλέον στρέφεται εναντίον τους. Τους έχει τυφλώσει η αλαζονεία και η βεβαιότητα πως κανείς δε θα τους πειράξει για όσα φρικτά εγκλήματα έκαναν εναντίον της χώρας και των κατοίκων της. Μια βεβαιότητα που στηρίζεται στην ατιμωρησία όλων των προηγούμενων που εγκλημάτησαν πάνω μας και κυρίως εκείνου του αρχιαρουραίου, του Σημίτη.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Η εξουσία που σε γοητεύει η προσμονή της, σύντομα θα αποδειχτεί χειροβομβίδα απασφαλισμένη, χωμένη ανάμεσα στα σκέλια σου... 


Τα αδέσποτα του ΠΑΣΟΚ που συνωστίζονται στο πολιτικό σου παραμάγαζο, σε μια ιδιότυπη σχέση καμόρας που αναζητεί μια βολική πολιτική στέγη, σύντομα θα καταλάβεις πως απλά χρησιμοποιούνται από τους πραγματικούς χορογράφους, για να σου βάλουν τη χειροβομβίδα της πολιτικής έκρηξης στον πισινό.

Και όσο πιο απροκάλυπτα δηλώνεις πως επιδιώκεις να κυβερνήσεις έναν φτωχοποιημένο λαό, τόσο απρόβλεπτες θα είναι και για σένα οι εξελίξεις, όταν θα έρθει η μεγάλη στιγμή που η οργή του πια δε θα φυλακίζεται στις ολέθριες αυταπάτες...


ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Φταίει που... υπερκαταναλώναμε με δανεικά...

Τα διαπιστευτήριά του κατέθεσε για άλλη μια φορά ο Αλ. Τσίπρας από την Ιταλία όπου βρέθηκε χτες, στο πλαίσιο της... προεκλογικής του εκστρατείας ως υποψήφιος για τη θέση του προέδρου της Κομισιόν.

http://www.rizospastis.gr/getImage.do?size=medium&id=429097&format=.jpgΕνδεικτικό της ταχύτατης προσαρμογής του ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και στη φρασεολογία των «κλασικών» κομμάτων της αστικής διαχείρισης, είναι το γεγονός ότι σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «La Repubblica» ο Αλ. Τσίπρας όχι μόνο επανέλαβε τα περί «κρίσης χρέους», αλλά ουσιαστικά αποφάνθηκε ότι η κρίση στην Ελλάδα είναι αποτέλεσμα «ενός λανθασμένου αναπτυξιακού μοντέλου υπερκατανάλωσης με δανεικά»!

Αναπαράγοντας τα γνωστά κάλπικα ιδεολογήματα ότι δηλαδή ότι οι εργαζόμενοι τάχα κατανάλωναν περισσότερα από όσα παρήγαγαν, ο Αλ. Τσίπρας βγάζει «λάδι» το σύστημα που γεννά και αναπαράγει τις κρίσεις και τους πρωταγωνιστές του, και ρίχνει απροκάλυπτα τις ευθύνες για την κρίση στο λαό, σε αυτόν που στην πραγματικότητα παράγει όλο τον πλούτο... 

Για κάτσε ρε κουμπάρε...
  • Κι αν εγώ δανείστηκα... ακόμη και αν υπερκατανάλωσα... Ακόμη και αν διαχειρίστηκα με λαθεμένο τρόπο τα προσωπικά μου οικονομικά, από που προκύπτει πως τα δικά μου τα λάθη φουντάρισαν τη χώρα και τα δημόσια οικονομικά της;
  • Οι υπερτιμολογήσεις... Οι μίζες των ελεεινών... οι άχρηστοι υπερεξοπλισμοί με αποφάσεις προδοτών και ολετήρων... Το πλιάτσικο των Ολυμπιακών αγώνων... Και τόσα άλλα ων ουκ έστι αριθμός... Με ποιό τρόπο άραγε σχετίζονται όλα αυτά με το δικό μου δάνειο προκειμένου ν αγοράσω ένα σπίτι ή ένα αυτοκίνητο;
  • Τα δημόσια οικονομικά του κράτους υποθήκευσα γι αυτές μου τις επιλογές ή το σπίτι που αγόρασα;
  • Από το γενικό λογιστήριο του κράτους εκταμιεύονται οι καταβολές των οφειλών μου ή από την τσέπη μου;
  • Κρατική επιχορήγηση ζήτησα για ν' ανταποκριθώ σ' όλα τούτα ή στηρίχτηκα στο αυτονόητο δικαίωμά μου για ένα μισθό αξιοπρέπειας;
  • Τα 400 δις στα οποία έχει εκτιναχθεί το δημόσιο χρέος (το οποίο υποτίθεται ότι θα επαναδιαπραγματευθείς) εγώ το δημιουργησα βρε τενεκέ;
  • Πως μπορείς να τα ισχυρίζεσαι όλα αυτά όταν ξέρεις ότι σε 400 δισ. δεν ανέρχεται το σύνολο του "ιδιωτικού πλούτου" που περπατά αυτή τη στιγμή στη χώρα;
Άκου καραγκιοζάκο...
Το παιχνίδι που παίζεις είναι βρώμικο, γελιέσαι όμως αν νομίζεις πως θα το παίξεις για πολύ στις πλάτες μιας δυστυχισμένης κοινωνίας.

Άκου ελεεινέ...
Η εξουσία που σε γοητεύει η προσμονή της, σύντομα θα αποδειχτεί χειροβομβίδα απασφαλισμένη, χωμένη ανάμεσα στα σκέλια σου.  
Τα αδέσποτα του ΠΑΣΟΚ που συνωστίζονται στο πολιτικό σου παραμάγαζο, σε μι ιδιότυπη σχέση καμόρας που αναζητεί μια βολική πολιτική στέγη, σύντομα θα καταλάβεις πως απλά χρησιμοποιούνται από τους πραγματικούς χορογράφους, για να σου βάλουν τη χειροβομβίδα της πολιτικής έκρηξης στον πισινό.

Αναλώσιμος είσαι καραγκιοζάκο στο σύστημα που προσκυνάς...
Στους σοσιαλμαλάκες της υπόθεσης φόρτωνε πάντα το σύστημα της αθλιότητας την εκτόνωση της λαϊκής οργής για τα ολέθρια εγκλήματα του.

Και όσο πιο απροκάλυπτα δηλώνεις πως επιδιώκεις να κυβερνήσεις έναν φτωχοποιημένο λαό, τόσο απρόβλεπτες θα είναι και για σένα οι εξελίξεις όταν θα έρθει η μεγάλη στιγμή, που η οργή του πια δε θα φυλακίζεται στις ολέθριες αυταπάτες.... 
Και το τίμημα καραγκιοζάκο θα είναι βαρύ... 
Να το θυμάσαι...




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Η γενικότερη και ειδικότερη τοποθέτηση και αντιμετώπιση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής απέναντι στην Ελληνική Θράκη, έχει αποσαφηνισθεί απολύτως και με τον πλέον "έντιμο" τρόπο από την πλευρά της Άγκυρας, η οποία δεν "ανέχεται" πλέον τη συνθήκη της Λοζάνης (την οποία υπέγραψε η Τουρκία) και με μεθοδικά -στρατηγικά σχεδιασμένα- αλλά και προκλητικά βήματα επιχειρεί να την καταργήσει και να θέσει εξ αρχής θέμα ελληνοτουρκικών συζητήσεων για όλα τα θέματα που συμπεριελάμβανε η συνθήκη της Λοζάνης.

Από την δική μας πλευρά, οι ελληνικές κυβερνήσεις, για διάφορους λόγους μη προσκείμενους στην λογική και στο ελληνικό εθνικό συμφέρον, αποφεύγοντας να διαχειριστούν το κάποτε ορατό και σήμερα απτό όγκο προβλημάτων που υπάρχουν στην Θράκη, επέλεξαν να αφήνουν την "καυτή πατάτα" στους επόμενους, ενώ είτε με παράλογες ενέργειες είτε με εξίσου παράλογες παραλείψεις κατόρθωσαν επί σειρά δεκαετιών να "παραχωρήσουν" άτυπα δικαιώματα σε μία συγκεκριμένη ομάδα γηγενών ελλήνων μισελλήνων μουσουλμάνων που αυτοπροσδιορίζονται ως "τούρκοι", επισήμως ταγμένων υπέρ της αλυτρωτικής τουρκικής πολιτικής και συνεχώς ενεργούντων κατά της Ελλάδας.
Με την συγκεκριμένη τακτική οι "υπεύθυνοι" της ελληνικής πλευράς, κατόρθωσαν να υλοποιήσουν το απεκταίο ρητό της διπλωματίας το οποίο σαφέστατα αναφέρει: "Μην αφήνεις για αύριο αυτό που μπορείς να κάνεις σήμερα, επειδή αύριο είναι βέβαιο ότι δεν θα μπορείς να το κάνεις" κι έτσι κατόρθωσαν με τη μέθοδο της "μετάθεσης" να παραχωρήσουν σημαντικότατο χώρο στην Άγκυρα, μέσω της μη ύπαρξης αυστηρών προειδοποιήσεων προς την τουρκική πλευρά, αλλά και επίσης της απόλυτης απουσίας αυστηρότατων ποινικών και πολιτικών μέτρων κατά εκείνων των τουρκοφρόνων που δρουν συντεταγμένα κατά της κατάργησης του ειρηνικού κλίματος διαβίωσης των χριστιανών και των μουσουλμάνων ελλήνων κατοίκων της Θράκης.

Η αιχμή του δόρατος της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής στην Ελληνική Θράκη είναι το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής. Είναι το βασικό εργαλείο της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, το οποίο έχει άμεση συνεργασία τόσο με τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες, όσο και με οικονομικούς παράγοντες της Τουρκίας (π.χ. Ziraat Bank). 
Η λειτουργία του εκάστοτε τούρκου προξένου συνίσταται στην δημιουργία μικρότερων "εργαλείων" (π.χ. σωματεία, σύλλογοι, με τον χαρακτηρισμό "τουρκικός"), ενώ ταυτόχρονα καθοδηγεί την "Άτυπη Συμβουλευτική Επιτροπή Τούρκων Δυτικής Θράκης" (η οποία αποτελείται από πρώην και νυν μουσουλμάνους βουλευτές, αλλά και από τους ψευτομουφτήδες Κομοτηνής και Ξάνθης) για την οποία σαφείς πληροφορίες αναφέρουν ότι προχώρησε σε σύσταση άτυπης (κρυφής) κυβέρνησης και λειτουργεί στους κύκλους των τουρκοφρόνων της Θράκης με αυτό τον χαρακτηρισμό. 
Άλλο ένα επίσημο εργαλείο του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής είναι οι ψευτομουφτήδες και ο κύκλος των ιμάμηδων που τοποθετήθηκαν από τους συγκεκριμένους ψευτομουφτήδες, κατορθώνοντας έτσι να εισαχθεί η προπαγάνδα της πολιτικής της Τουρκίας στα τζαμιά, να εκτοξεύονται θρησκευτικές απειλές προς εκείνους τους μουσουλμάνους που δεν υπακούουν στις εντολές των τοποθετημένων ιμάμηδων, ενώ ενίοτε οι απειλές μεταφράζονται σε βίαιες χειροδικίες -προς παραδειγματισμό- εκείνων  που δεν συντάσσονται με το κήρυγμα της Παρασκευής (ημέρα προσευχής και ημέρα τουρκικής προπαγάνδας).
Επίσης, πολύ καλά "εργαλεία" για το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής, αποδείχθηκαν οι μουσουλμάνοι δήμαρχοι που "γέννησε" ο περίφημος Καλλικράτης, μέσω του οποίου κατέστη δυνατή η πολιτική έκφραση της Άγκυρας στην Ελληνική Θράκη και η περαιτέρω εικονική εμφάνιση - γιγάντωση του τουρκισμού, υλοποιώντας με αυτόν τον τρόπο το μεγαλύτερο όνειρο των στρατηγιστών της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, δίνοντας βήμα και ισχύ σε μία σειρά υποκειμένων του εκάστοτε τούρκου προξένου.
Μέσα στα -γενικότερης άσκησης πίεσης προς την ελληνική πολιτεία- "όργανα" του τουρκικού προξενείου, είναι και οι διάφοροι σύλλογοι που αυτοπροσδιορίζονται ως τουρκικοί (π.χ. Σύλλογος Τούρκων Επιστημόνων Θράκης κ.α.), οι οποίοι "βομβαρδίζουν" συνεχώς διεθνώς την εικόνα της Ελλάδας σε διάφορα διεθνή φόρουμ (ποιοί δίνουν τα χρήματα για τις μετακινήσεις, διανυκτερεύεις κ.λ.π. είναι απολύτως σαφές) χωρίς να έχουν ουσιαστικό αντίλογο, αφού τις περισσότερες φορές οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν στέλνουν εκπροσώπους τους στα φόρα αυτά, με αποτέλεσμα τον μονομερή και χωρίς απτές αποδείξεις συνεχή διασυρμό της Ελλάδας. Ταυτόχρονα, είτε επειδή το τουρκικό χρήμα που ρέει είναι σε πολύ μεγάλους αριθμούς, είτε επειδή ο ανθελληνισμός είναι ένα "σπορ" ιδεοληπτικών πολιτικοποιημένων -αγνώστου λοιπών ηθικών και ψυχολογικών χαρακτηστικών- ατόμων, ο τουρκικός αλυτρωτισμός και επιθετικότητα βρίσκουν "φίλιες δυνάμεις" μεταξύ κάποιων ευρωπαϊκών συλλόγων που δρουν στοχευμένα κατά της διεθνούς εικόνας της Ελλάδας και του Ελληνισμού.

Μέσα από όλα αυτά, οι εξ Αθηνών κυβερνώντες την Ελλάδα (αλλά όχι απαραίτητα και τη Θράκη), συνεχίζουν να επαναλαμβάνουν τραγικά λάθη του παρελθόντος, είτε λόγω εξόφθαλμης ανικανότητας και φοβικότητας, είτε επειδή δεν επιθυμούν να απωλέσουν ψήφους της μειονότητας που επηρεάζει το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής, είτε επειδή έχουν αποφασίσει να μεταφέρουν το πρόβλημα στους επόμενους αδιαφορώντας για την επί της ουσίας άτυπη και τραγική για τα εθνικά συμφέροντα οπισθοχώρησή τους από την Θράκη, είτε επειδή οι διεθνείς τους πολιτικές φιλίες τους προτείνουν την (αποδεδειγμένα λάθος) μετάβαση στο μέλλον της απόφασης ουσιαστικής πολιτικής επέμβασης... 
Το δυστυχέστερο όλων είναι ότι ενώ οι έλληνες πολιτικοί γνωρίζουν πως το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής είναι ένας άκρως επικίνδυνος εν πλήρη λειτουργία μηχανισμός που δηλητηριάζει τους πολίτες της Θράκης μέρος των οποίων η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας ισχυρίζεται (και επίσημα πλέον) πως είναι "τούρκοι", δεν υπάρχουν οι κατάλληλες ενέργειες από την κεντρική πολιτική των Αθηνών (ελληνικές κυβερνήσεις) προς την κατεύθυνση εύρεσης και εφαρμογής του κατάλληλου αντίδοτου απέναντι στον τουρκικό μηχανισμό, με αποτέλεσμα οι ενέργειες της Άγκυρας να γίνονται περισσότερες τόσο ως προς τον αριθμό όσο και ως προς την "ποιότητά" τους.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό, η Θράκη έχει ήδη περάσει σε μία άτυπη αλλά υπαρκτή τουρκική συγκυριαρχία, ενώ οι κίνδυνοι για περαιτέρω επιδείνωση της ήδη υπάρχουσας τραγικής κατάστασης βρίσκονται στα βόρεια σύνορά της με την Βουλγαρία. Εκεί δηλαδή, όπου η τουρκική εξωτερική πολιτική έχει κατορθώσει να δημιουργήσει μεγάλες τουρκικές περιοχές, όπου κατοικούν βούλγαροι πολίτες που αυτοπροσδιορίζονται ως Τούρκοι. Στη νότια Βουλγαρία ήδη συζητείται η δημιουργία κόμματος Τούρκων, ενώ πριν στις αρχές του 2014 το ίδιο θέμα τέθηκε και στην Ελλάδα, από τον πρόεδρο του "Κόμματος Τούρκων Δυτικής Θράκης" (πρόκειται για τούρκους εθνικιστές και Γκρίζους Λύκους). 

Τα βλέμματα των παρατηρητών έχουν στοχεύσει την τελευταία περίοδο σε σειρά πιθανών εξελίξεων που δύνανται να υπάρξουν τόσο σε πολιτικό όσο και σε παρακρατικό ή παραστρατιωτικό επίπεδο στην ευρύτερη περιοχή της νότιας Βουλγαρίας και της Ελληνικής Δυτικής Θράκης.  Το μόνο βέβαιο, παρατηρούν οι γνώστες της περιοχής, είναι ότι υλοποιούνται ενέργειες πλήρως συντονισμένες από το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής, του οποίου οι δραστηριότητες και η κινητικότητα των επίσημων (ή και ανεπίσημων) στελεχών του είναι συνεχείς, αλλά και αυξανόμενες τόσο ποσοτικά (επισκέψεις) όσο και ποιοτικά (προκλήσεις προς την Ελληνική πλευρά).

Αξίζε να σημειωθεί πως η υπερκινητικότητα του τουρκικού παράγοντα (τόσο του ίδιου του τούρκου προξένου, όσο και του συνόλου σχεδόν των ανώτερων υπαλλήλων του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής, αλλά και τις συχνότατες επισκέψεις στην Θράκη τούρκων πολιτικών παραγόντων ή και επισκέψεις συλλόγων στην Τουρκία) στην Ελληνική Θράκη, οφείλεται σε μία σειρά γεγονότων που απειλούν είτε την τουρκική προπαγάνδα (π.χ. σειρά ομολογιών τούρκων πολιτικών αλλά και του ίδιου του Ερντογάν) πως οι Πομάκοι δεν είναι Τούρκοι, αλλά και η ρευστή πολιτική σκηνή της "μητέρας Τουρκίας", η οποία επέφερε μία αβεβαιότητα στους μουσουλμάνους για την πολυδιαφημισμένη ισχύ της γείτονος, ενώ ταυτόχρονα έχουν μειωθεί για το 2014 τα κονδύλια της Τουρκίας για την στήριξη της τουρκικής πολιτικής στην Ελληνική Θράκη (αποτέλεσμα αυτής της μείωσης των κονδυλίων ήταν και η πρόσφατη παραίτηση του αντιπροέδρου του DEB -"Κόμματος Ισότητας, Φιλίας και Ειρήνης"-, που προφασίστηκε οικογενειακούς λόγους αλλά και αδυναμία να ανταπεξέλθει στο τεράστιο έργο του DEB στην Θράκη...!!!).

Εάν η ελληνική κυβέρνηση έχει πραγματική βούληση να αντιδράσει στην τουρκική επιθετικότητα και τον σαφή πλέον αλυτρωτισμό που αναδύεται από τις ενέργειες των "εργαλείων" της Άγκυρας στην περιοχή, πρέπει να σταματήσει άμεσα την λειτουργία αυτού του μηχανισμού του τουρκικού υπουργείου εξωτερικών. Η συνέχιση ύπαρξης του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής μόνο βλάβη προκαλεί στα εθνικά συμφέροντα και είναι ένας εν δυνάμει πυροκροτητής για την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Εξάλλου, δεν υπήρχαν ούτε υπάρχουν μέχρι σήμερα λόγοι λειτουργίας του συγκεκριμένου προξενείου, αφού στην Θράκη δεν κατοικούν τούρκοι πολίτες που να ασκούν κάποια οικονομική δραστηριότητα στην περιοχή και να χρειάζονται την μεσολάβηση του τουρκικού προξενείου για παροχή τυχόν γραφειοκρατικών διευκολύνσεων με Ελληνικές υπηρεσίες.

Από την πλευρά της Ελλάδας, το αρμόδιο υπουργείο Εξωτερικών(!!!) δείχνει να μην ενδιαφέρεται (επιδεικνύει σταθερά ένα τυπικό ενδιαφέρον, το οποίο ούτε κατ' ελάχιστο δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των τουρκικών προκλήσεων στην περιοχή της Ελληνικής -και όχι δυτικής- Θράκης) για την δημιουργία ενός μετώπου αντιμετώπισης της τουρκικής αισχρής, προκλητικής, επιθετικής και αλυτρωτικής στάσης (η εμφάνιση της σημαίας της Ανεξάρτητης Θράκης έχει γίνει σήμα κατατεθέν σε όλα τα "συνέδρια" και όλες τις συναντήσεις των τουρκοφρόνων τόσο μέσα στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό) που απειλεί την ειρήνη και την ασφάλεια των Ελλήνων κατοίκων (χριστιανών και μουσουλμάνων) της ακριτικής αυτής περιοχής. 
Φαίνεται πως οι "ειδικοί", οι "αρμόδιοι" και οι "υπεύθυνοι" των Αθηνών έχουν πάρει αποφάσεις ή έχουν κάνει συμφωνίες τραγικές, τις οποίες δεν τολμούν να ανακοινώσουν και έχουν επιλέξει την βηματική εμφάνισή τους μέσα από τις αναπάντητες "πρωτοβουλίες" που υλοποιεί η Άγκυρα στην περιοχή. 
Ειδικοί επιστήμονες και διπλωμάτες συμφωνούν πως η περίπτωση της Θράκης αποτελεί τον βόθρο της ελληνικής πολιτικής σκηνής (σε επίπεδο κυβέρνησης και αντιπολίτευσης) και ενδέχεται να αποτελέσει -όπως είναι και ο βασικός σκοπός της Άγκυρας- το κρίσιμο σημείο άσκησης υπέρτατης πολιτικής πίεσης για ελληνοτουρκικές συζητήσεις που αφορούν άλλες μείζονα γεωπολιτικές και γεωοικονομικές περιοχές της Ελλάδας (νησιά Ανατολικού Αιγαίου, Ζουράφα, Καστελλόριζο και Κύπρος).

Τι θα συμβεί άραγε, στην περίπτωση που υπάρξει "πολιτική ένωση" των τουρκοφρόνων Βουλγαρίας και Ελλάδας; Ποιά στάση θα κρατήσει η Αθήνα, με δεδομένη την πολιτική της Ευρώπης, η οποία στηρίζει και στηρίζεται στο "διαίρει και βασίλευε"; Τι "ισοδύναμα" θα προταθούν στην φοβική κυβέρνηση των Αθηνών και ποιές θα είναι οι αντιδράσεις των "εθνικά υπερήφανων" και "πατριωτών" που φέρονται να κυβερνούν σήμερα ή που πρόκειται να κυβερνήσουν αύριο την Ελλάδα;

Παρ' όλα αυτά και παρά την πλήρη ενημέρωση των αρμοδίων υπηρεσιών προς τους κυβερνώντες εξ Αθηνών, είναι απολύτως βέβαιο πως η Θράκη βρίσκεται σε ένα ταξίδι και συνεχίζει να απομακρύνεται από την Αθήνα (και τους εκεί εθελοτυφλούντες κυβερνώντες για την ελληνοτουρκική φιλία), προδιαγράφοντας μία πορεία το τέλος της οποίας θα αποτελέσει την εκκίνηση μίας επόμενης εθνικής καταστροφής.

Καλό κουράγιο Θράκη... 
Καληνύχτα Ελλάδα... Θύμα των παντοτινών σου Εφιαλτών...


Η αντιγραφή του παρόντος άρθρου επιτρέπεται μόνο μετά από την άδεια του συντάκτη