Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

19 Οκτ 2012


Ο ξένος τύπος βοά για την ύπαρξη πλούσιων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην Ελλάδα και πλέον είναι σαφές ότι δυστυχώς αυτός ο πλούτος φαίνεται ότι είναι μία από τις βασικές αιτίες για τις οποίες η χώρας έχει αλυσοδεθεί και οι κάτοικοί της υποφέρουν: Κάποιοι θέλουν να ελέγξουν αυτά τα κοιτάσματα, ελέγχοντας την ίδια την χώρα.

«Λίγοι άνθρωποι γνωρίζουν ότι η Ελλάδα είναι μια υπερχρεωμένη αλλά πετρελαιοπαραγωγός χώρα αν και η τρέχουσα παραγωγή είναι αρκετά περιορισμένη: δύο χιλιάδες βαρέλια την ημέρα, ή 0,5 τοις εκατό των αναγκών της χώρας», γράφει η Le Monde.
Σύμφωνα με την εφημερίδα, αφού έχει παραμεληθεί στο παρελθόν, -ακόμη και η Le Monde το αντιλήφθηκε- “η Αθήνα αποφάσισε να συνεχίσει την εξερεύνηση των δυνατοτήτων πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Πριν από λίγους μήνες η ελληνική κυβέρνηση ξεκίνησε μια σειρά από διαγωνισμούς προς εξερεύνηση στις τρεις περιοχές της χώρας όπου το τέλος της δεκαετίας του΄90 έγιναν σεισμικές μελέτες και προέκυψαν πραγματικά ευρήματα: Στα Ιωάννινα, στην Ήπειρο (κοντά στα αλβανικά σύνορα ) και στο Ιόνιο Πέλαγος”.

Και συνεχίζει το δημοσίευμα της Le Monde:

“Προς το παρόν οι μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες δεν έχουν ακόμη ξεκινήσει με βάση αυτά τα ευρήματα τα οποία προσφέρουν εκτιμήσεις ότι περιέχονται μεταξύ 50 και 100 εκατ. βαρελιών στις περιοχές αυτές.

Οπωσδήποτε είναι η μεγάλη θαλάσσια περιοχή που ελέγχεται κοντά στην Κρήτη που προκαλεί περισσότερη ελπίδες μετά την ανακάλυψη των κοιτασμάτων φυσικού αερίου στο Ισραήλ και την Κύπρο: Μια νορβηγική εταιρεία (Pgs Petroleum Geo Services) έχει μόλις επιλεγεί για να πραγματοποιήσει σεισμικές μελέτες διάρκειας 18 μηνών σε μια θάλασσα συνολικής επιφάνειας 220 χιλιάδων τετραγωνικών χιλιόμετρων, εκεί που φαίνεται ότι υπάρχουν τα μεγαλύτερα αποθέματα φυσικού αερίου στην Ευρώπη”.

Αλλά υπάρχει και μια άλλη “σπάνια καλή είδηση” για την υπό κρίση χώρα αναφέρει μια άλλη γαλλική εφημερίδα:

“Η Ελλάδα θα γίνει η πρώτη παραγωγός χώρα χρυσού στην Ευρώπη,” γράφει η La Tribune.
Υπενθυμίζοντας ότι η Αθήνα έχει ήδη ένα «σημαντικό δυναμικό ορυκτών” (βωξίτη, περλίτη), η οικονομική εφημερίδα είπε ότι Ελλάδα θα μπορούσε να γίνει η πρώτη παραγωγός χώρα σε χρυσό το 2016 στην Ευρώπη εκτοπίζοντας την Φινλανδία, ενώ σήμερα είναι στην τεσσαρακοστή θέση!

Αυτό παραδόξως θα οφείλεται στην οικονομική κρίση. Λόγω των οικονομικών δυσκολιών που έχει η Αθήνα στην πραγματικότητα αναγκάστηκε να επιταχύνει τις διαδικασίες των συμβάσεων παραχώρησης για την εκμετάλλευση του υπεδάφους, ενώ στο παρελθόν η ελληνική πολιτική ήταν”σε μεγάλο βαθμό με βάση τις πελατειακές σχέσεις.

Τα έργα δύο εταιριών εξόρυξης και συγκεκριμένα των Eldorado Gold του Καναδά, και της Αυστραλίανής Glory Resources που έχουν πάρει τις άδειες εξορύξεως θα πρέπει να επιτρέψουν στην ελληνική παραγωγή να εκτοξευτεί “από τις 16 χιλιάδες ουγκιές [1 ουγκιά = 31,1 γραμμάρια] του 2011 σε 425 χιλιάδες ουγκιές μέχρι το 2016 “, και εν τω μεταξύ να έχουν δημιουργηθεί πολλές θέσεις εργασίας”.

Η μεγαλύτερη ηλεκτρονική οικονομική εφημερίδα της Ιταλίας TREND-online.com, αναλύει τον τρόπο με τον οποίο η χώρα μας θα μπορούσε όχι μόνο να αποπληρώσει τα δάνεια της, αλλά και να βγάλει γρήγορα σημαντικά κέρδη, κάνοντας πρώτη απ’ όλους στην Ευρώπη τη μεγάλη στροφή προς την ανάκαμψη της οικονομίας:

“Παρότι χρεωμένη, στην πραγματικότητα η Ελλάδα δεν είναι καθόλου φτωχή, αφού κατέχει άφθονους ανεκμετάλλευτους πόρους: τεράστιες ποσότητες χρυσού, πετρελαίου και φυσικού αερίου, κυριολεκτικά κάτω από τα πόδια της.

Μπορεί η ελληνική οικονομία να έχει συρρικνωθεί κατά 20%, η ανεργία της να έχει φτάσει στο 25,1%, το δημόσιο χρέος της να έχει αυξηθεί κατά 198% σε σχέση με το ΑΕΠ και κάθε τόσο ν’ ακούγονται διάφορες φωνές που υποστηρίζουν ότι η χώρα πρέπει να φύγει από το ευρώ, αλλά όλα αυτά μοιάζουν εντελώς εξωπραγματικά.

Η Ελλάδα δεν είναι φτωχή. Αντιθέτως.

Η Ελλάδα είναι στην πραγματικότητα ένα από τα πιο πλούσια κράτη της Ευρώπης, αλλά δεν ξέρει πώς να αξιοποιήσει τις φυσικές πηγές της” (ή κάποιοι δεν αφήνουν εντός αλλά και εκτός της χώρας να προσθέσουμε εμείς)

Σύμφωνα με το Bloomberg, “σύντομα η Ελλάδα μπορεί να γίνει πρώτη χώρα στην παραγωγή χρυσού σε όλη την Ευρώπη και να τη κάνει να ξεπεράσει τη Φινλανδία μέσα σε τέσσερα χρόνια. Αλλά δεν είναι μόνο ο χρυσός.

Η χώρα κολυμπάει κυριολεκτικά στο πετρέλαιο και στο φυσικό αέριο (!) χάρη στα πολλά κοιτάσματα στη δυτική πλευρά της. Η Ελλάδα σκοπεύει να αξιοποιήσει τα διαθέσιμα αποθέματα υδρογονανθράκων ως μέρος μιας προσπάθειας αναζωογόνησης της οικονομίας της και να περιορίσει την εξάρτηση της από τις εισαγωγές ενέργειας.

Οι ποσότητες του πετρελαίου και του αερίου που έχει η Ελλάδα, σύμφωνα με τους αριθμούς που έχουν δημοσιευτεί είναι εντυπωσιακές. Ελληνικές πηγές, εκτιμούν ότι η περιοχή του Πατραϊκού κόλπου θα μπορούσε να αποδώσει 200 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου, η περιοχή των Ιωαννίνων 80 εκατομμύρια ενώ η περιοχή ανοιχτά του Κατάκολου, 3 εκατομμύρια.

Επιπλέον, σύμφωνα με μελέτες Γεωλογικού Ινστιτούτου των ΗΠΑ, η θάλασσα ανάμεσα στην Κρήτη, την Κύπρο, το Ισραήλ και την Αίγυπτο κρύβει περίπου 15 δισεκατομμύρια κυβικά φυσικού αερίου και πετρελαίου που απλώς περιμένουν να εξορυχθούν.

Η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα έχει αρκετό πετρέλαιο και φυσικό αέριο για να είναι σε θέση να πληρώσει ολόκληρο το χρέος της. Η αξία του φυσικού αερίου έχει εκτιμηθεί σε τρισεκατομμύρια δολάρια, ενώ το Νότιο Αιγαίο και το Κρητικό Πέλαγος δεν έχουν ακόμα μελετηθεί. Στην πραγματικότητα τα νούμερα μπορεί να είναι σημαντικά υψηλότερα.

Η Ελλάδα είναι μια από τις χώρες που έχουν ερευνηθεί λιγότερο ως προς τα διαθέσιμα αποθέματα σε υδρογονάνθρακες (πετρέλαιο και αέριο). Σύμφωνα με τον έλληνα αναλυτή Αριστοτέλη Βασιλάκη, βάσει των υπαρχόντων υπολογισμών εκτιμάται ότι το φυσικό αέριο μπορεί να αποδώσει εννέα δισεκατομμύρια δολάρια. Ακόμα κι αν μόνο ένα μέρος αυτού του αποθέματος είναι εκμεταλλεύσιμο, θα ήταν αρκετό για να μεταμορφώσει την οικονομία της Ελλάδας, αλλά και της ευρύτερης περιοχής.

Η Ελλάδα θα μπορούσε να αποπληρώσει μόνη της το δημόσιο χρέος της μέσω της εκμετάλλευσης των πόρων της σε αέριο και πετρέλαιο. Οι πηγές που έχουν ανακαλυφθεί ήδη θα μπορούσαν να αποφέρουν στα κρατικά ταμεία περισσότερα από 302 τρισεκατομμύρια ευρώ μέσα σε 25 χρόνια.

Έτσι, σε αντίθεση με πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες, τα πράγματα φαίνονται πολύ πιο υποσχόμενα για την Ελλάδα στα χρόνια που έρχονται. Φυσικά αυτό θα γίνει μόνο αν τα αποθέματα της χώρας αξιοποιηθούν με τον σωστό τρόπο και εφόσον εμποδιστούν οι ξένοι από το να βάλουν χέρι σε όλον αυτό τον φυσικό πλούτο.

Μήπως γι’ αυτό η Ευρώπη διστάζει να διώξει την Ελλάδα από την Ε.Ε; Φαίνεται πιθανό ότι πολλοί πολιτικοί στα ανώτερα κλιμάκια της Ευρώπης γνωρίζουν για όλον αυτό τον χρυσό, το πετρέλαιο και το αέριο, για το τεράστιο πλούτο που βρίσκεται ακριβώς κάτω από τα πόδια τους.

Συνεπώς, η Ελλάδα θα μπορούσε να λύσει πολλά από τα προβλήματα της αρκετά γρήγορα ώστε να αρχίσει να βιώνει μια σημαντική οικονομική ανάκαμψη”.

Έτσι από τις ανεκδιήγητες –για να μην πούμε τίποτα άλλο πιο αγοραίο- δηλώσεις το Δεκέμβριο του 2009 του πρώην πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου:

«’Ότι στην Ελλάδα δεν έχουμε πετρέλαιο ή το πετρέλαιο που έχουμε είναι πολύ λίγο» κάτι που επανέλαβε ύστερα από λίγους μήνες ο τότε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θ. Πάγκαλος στη Βουλή απατώντας σε σχετική ερώτηση ότι:

«Δεν υπάρχει πετρέλαιο στην Ελλάδα» φτάσαμε στο σημείο ο διεθνής Τύπος να αναγνωρίζει τις πλουτοπαραγωγικές δυνατότητες της Ελλάδας σε σημείο που να την κατατάσσουν στις πλουσιότερες χώρες της Ευρώπης.

Δεν όμως μόνο αυτό. Σε όλα τα προηγούμενα χρόνια το θέμα των υδρογονανθράκων σε Αιγαίο και αλλού θεωρείτο λίγο έως πολύ ταμπού και όποιος απλά και μόνο ανέφερε το θέμα θεωρείτο γραφικός ή εθνικιστής!


Σφοδρή επίθεση στην Αγκελα Μέρκελ για τους χειρισμούς της στο ελληνικό ζήτημα όλο το προηγούμενο διάστημα εξαπέλυσε ο υποψήφιος των Σοσιαλδημοκρατών για την καγκελαρία Πεερ Στάινμπρουκ από το βήμα της γερμανικής Βουλής.

«Ήταν σοβαρό λάθος που επιτρέψατε στο συνασπισμό σας να αναπτύξει μία εκστρατεία εκφοβισμού για το μέλλον της Ελλάδας στην ευρωζώνη», σημείωσε απευθυνόμενος στη γερμανίδα καγκελάριο. Την κατηγόρησε μάλιστα πως όλο αυτό το διάστημα αμφιταλαντευόταν και δεν παρενέβη.

Ο Σοσιαλδημοκράτης πολιτικός ανέβασε περαιτέρω τους τόνους όταν ανέφερε πως ούτε ο Χέλμουτ Κολ ούτε κανείς από τους προκατόχους της Μέρκελ θα επέτρεπε την «κακομεταχείρηση ενός ευρωπαίου γείτονα» για εσωπολιτικά παιχνίδια.

Τέλος, ο Στάινμπρουκ υποστήριξε ότι η Ελλάδα θα χρειαστεί νέα οικονομική στήριξη και θα τη λάβει. «Η γερμανική κυβέρνηση το γνωρίζει αυτό, αλλά δεν θέλει να το παραδεχθεί», πρόσθεσε και απευθυνόμενος στη Μέρκελ είπε: «Πείτε το επιτέλους, πείτε το στους ανθρώπους».

Reuters, Deutsche Welle, naftemporiki.gr

Χρ.Ζώης: Δεν διαψεύδουν ότι θα είναι σε κλειστό λογαριασμό η δόση
Τα «βέλη» του εξαπέλυσε ο εκπρόσωπος των Ανεξάρτητων Ελλήνων Χρήστος Ζώης προς τον Πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, για τα όσα δήλωσε από τις Βρυξέλλες.
Στη δήλωσή του ο κ. Ζώης αναφέρει:  

 «Η συνέντευξη του κ. Πρωθυπουργού στις Βρυξέλλες εντάσσεται στην προσπάθεια που καταβάλλει να αντισταθμισθεί το επώδυνο φορτίο των μέτρων ενός αδιέξοδου και αναποτελεσματικού προγράμματος με ένα κλίμα δήθεν ευφορίας στους κόλπους της Ευρωζώνης, την ίδια στιγμή κατά την οποία δεν έχουν διαψευσθεί αρμοδίως τα σενάρια σε γερμανικά μέσα ενημέρωσης περί εκταμίευσης της δόσης των 31,5 δις ευρώ σε δεσμευμένο λογαριασμό μέσω του οποίου θα εξυπηρετούνται μόνο οι τόκοι και τα ώριμα χρέη».

Η Ρωσία ανακοίνωσε σήμερα ότι προχώρησε σε επιτυχημένη δοκιμή πολλών πυραύλων στρατηγικής σημασίας, ένα γεγονός που επαναβεβαιώνει τη θέση της ως στρατιωτικής δύναμης, σε μια περίοδο που έχει φουντώσει και πάλι η συζήτηση για την εγκατάσταση αντιπυραυλικής ασπίδας στην Ευρώπη από το ΝΑΤΟ ενώ ταυτόχρονα ενισχύονται οι εντάσεις με αφορμή τη συριακή κρίση.
 
Μια πρώτη δοκιμή ενός πυραύλου τύπου Topol έγινε στις 13:12, τοπική ώρα, από το διαστημικό κέντρο του Πλέσετσκ, στη βόρεια Ρωσία, όπως ανέφερε το υπουργείο Άμυνας σε ανακοίνωσή του. "Η κεφαλή του πυραύλου έφτασε στο στόχο της με απόλυτη ακρίβεια, στην Κούρα της χερσονήσου Καμτσάτκα", προστίθεται στην ανακοίνωση.
 
Οι πύραυλοι αυτοί χρησιμοποιούνται εδώ και 24 χρόνια και η δοκιμή τους τώρα έγινε για να διαπιστωθεί η σταθερότητα και η διάρκειά τους.

 Άλλη μία δοκιμή βαλλιστικού διηπειρωτικού πυραύλου R-29R έγινε με επιτυχία από ένα υποβρύχιο στη θάλασσα του Οχότσκ. "Αυτή η επιτυχημένη δοκιμή δείχνει το υψηλό επίπεδο" των στρατηγικών πυρηνικών δυνάμεων της Ρωσίας, σημείωσε ένας εκπρόσωπος του ρωσικού πολεμικού ναυτικού μιλώντας στο πρακτορείο Ιντερφάξ.
 
Τέλος, δύο ρωσικά βομβαρδιστικά Tu-160 και Tu-95MS προχώρησαν στην εκτόξευση τεσσάρων πυραύλων στη Δημοκρατία των Κόμι, στη βόρεια Ρωσία. "Όλοι οι πύραυλοι πέτυχαν το στόχο τους" είπε ένας εκπρόσωπος της πολεμικής αεροπορίας.
 
Στις αρχές Οκτωβρίου ο υποψήφιος των Ρεπουμπλικάνων για την προεδρία των ΗΠΑ Μιτ Ρόμνεϊ είχε προειδοποιήσει ότι δεν θα επιδείξει "καμία ελαστικότητα" απέναντι στη Ρωσία όσον αφορά το σχέδιο εγκατάστασης της αντιπυραυλικής ασπίδας του ΝΑΤΟ στην ανατολική Ευρώπη. 

Η Μόσχα θεωρεί το σχέδιο αυτό ως απειλή για την ασφάλειά της, μολονότι η Δύση το παρουσιάζει ως μια πρωτοβουλία για να αντιμετωπιστούν απειλές προερχόμενες από χώρες όπως το Ιράν.

Η συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου – Κουβέλη συμπεριφέρεται από κοινού με την Ε.Ε. και το ΔΝΤ σαν κοπάδι λύκων που έχει πέσει πάνω στον ελληνικό λαό για να τον κατασπαράξει

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Ανατριχιαστικές είναι οι πολιτικές εξελίξεις στη χώρα. Η «εθεολοδουλεία» προς την Ευρωπαϊκή Ένωση και η ακραία αντεργατική επιθετικότητα της αχρείας συγκυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου – Κουβέλη, έχουν αποχαλινώσει τους υπαλλήλους των ξένων επικυρίαρχων της Ε.Ε. και του ΔΝΤ. Κυβέρνηση και τρόικα διαγωνίζονται πλέον ποια από τις δύο θα προωθήσει τα πιο σκληρά μέτρα εναντίον του ελληνικού λαού και της χώρας. Παράλληλα, η επίσκεψη στην κατεχόμενη Αθήνα της γερμανίδας καγκελαρίου, Άγκελα Μέρκελ, οδήγησε στην έκλειψη οποιασδήποτε αυταπάτης περί αλλαγής της ολέθριας γερμανικής πολιτικής απέναντι στην Ελλάδα.

Έχει υψηλή συμβολική σημασία ότι ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς προωθεί… συμβόλαια θανάτου για όλους τους Έλληνες τόσο με την κυριολεκτική όσο και με τη μεταφορική σημασία!

Προκάλεσε σοκ στην ελληνική κοινωνία η ανακοίνωση της πρόθεσης του πρωθυπουργού να μένουν… άταφοι(!) οι περίπου 110.000 Έλληνες που πεθαίνουν κάθε χρόνο, αν προηγουμένως οι συγγενείς τους δεν «σκάσουν» 50-60 ευρώ σε συμβολαιογράφο για να πάρουν συμβολαιογραφική πράξη θανάτου, που μόνο με αυτή θα εκδίδει ο Δήμος άδεια ταφής! Πρόκειται για κατάπτυστη πράξη πολιτικής αλητείας της συγκυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ.

Ούτε γάμος θα γίνεται, ούτε διαζύγιο θα εκδίδεται πλέον στη χώρα, αν οι ενδιαφερόμενοι δεν πληρώσουν τους συμβολαιογράφους, τους οποίους τα κυβερνητικά λαμόγια αποφάσισαν να χαρτζιλικώνουν με 10-11 εκατ. ευρώ το χρόνο –φυσικά με λεφτά των Ελλήνων και των ασφαλιστικών τους ταμείων, από τα οποία οι συγγενείς του τεθνεώτος θα προσπαθούν να πάρουν πίσω μετά από μήνες τα έξοδα του συμβολαίου θανάτου.

«Αδειάστε μας τα νησιά»!
Βλέποντας ότι έχουν να κάνουν με μία κυβέρνηση μαινόμενων φορο-εισπρακτόρων, οι ξένοι επικυρίαρχοι της τρόικα αποθρασύνονται όλο και περισσότερο. Σοκαρίστηκαν ακόμη και οι… εφοπλιστές(!), όταν ο υπουργός Ναυτιλίας Κωστής Μουσουρούλης, τους αποκάλυψε κατά τη διάρκεια γεύματος ότι οι τροϊκανοί απαίτησαν να… εκκενώσει η κυβέρνηση Σαμαρά όλα τα ελληνικά νησιά που έχουν λιγότερους από εκατόν πενήντα κατοίκους, γιατί δεν συμφέρει τον προϋπολογισμό να παραμένουν αυτά τα νησιά κατοικημένα!

Προφανώς, τα νησιά αυτά, που έχουν και έτοιμες υποδομές, τα έχουν βάλει στο μάτι κάποιοι μεγιστάνες. Αλλά και καθώς σε ορισμένες περιπτώσεις (π.χ. Γαύδος ή νήσος Στρογγύλη του Καστελλόριζου) παίζουν σοβαρότατο ρόλο στον καθορισμό της έκτασης της Ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), οι υπάλληλοι της τρόικας θα παρείχαν –με το αζημίωτο άραγε;- σοβαρότατες υπηρεσίες σε ξένα συμφέροντα.

Το εξοργιστικό είναι ότι ο Αντώνης Σαμαράς, μόλις έμαθε την δημοσιοποίηση της απαίτησης της τρόικας, έγινε έξω φρενών και ήθελε να αποκεφαλίσει όχι τον αλητήριο τροϊκανό που τόλμησε να θέσει τέτοιο θέμα, αλλά τον… υπουργό Ναυτιλίας που «ξέρασε» την αλήθεια στους εφοπλιστές! Την ύστατη των στιγμών δεν απέλυσε τον υπουργό, τον οποίο, φυσικά θα καρατομήσει στον πρώτο ανασχηματισμό.

Πληρώστε για τις τράπεζες
Η αποθράσυνση των τροϊκανών έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο, που δεν κρατούν πλέον κανένα πρόσχημα ώστε να δίνουν τουλάχιστον την εικόνα ότι δήθεν φροντίζουν για την διόρθωση των δημοσιονομικών μεγεθών της Ελλάδας και όχι ότι είναι στυγνοί υπηρέτες των συμφερόντων του τραπεζικού κεφαλαίου.

Μέχρι και ο υπουργός Οικονομικών, Γιάννης Στουρνάρας, έμεινε άναυδος όταν άκουσε τους τροϊκανούς να λένε ότι οι Ελληνικές τράπεζες δεν πρέπει να… πληρώσουν φέτος τα 550 εκ. ευρώ που οφείλουν, στο δημόσιο εξαιτίας του δανείου σωτηρίας τους ύψους 5 δισ. ευρώ που τους χορήγησε σε πρώτη φάση το 2008 η κυβέρνηση Καραμανλή με την μορφή της αγοράς προνομιούχων μετοχών και για το οποίο έχουν συμφωνήσει να πληρώνουν το 10% της αξίας του κάθε χρόνο με τη μορφή δήθεν «μερισμάτων».

Επειδή όμως αυτά τα 500 εκατ. ευρώ είναι γραμμένα ως έσοδα στον προϋπολογισμό του 2012 και οι τράπεζες δεν πληρώνουν, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να βρεθεί μέσα στο επόμενο δίμηνο μισό δισεκατομμύριο ευρώ για να κλείσει έτσι η νέα τρύπα του προϋπολογισμού. Οι τροϊκανοί, είχαν μάλιστα, έτοιμη και τη λύση: Να μην πληρώσουν οι τράπεζες για να μην χρειαστούν κι άλλα λεφτά για την ανακεφαλαιοποίησή τους και, αντί γι αυτές, να πληρώσει… ολόκληρος ο ελληνικός λαός με νέα έκτακτη εισφορά ή να πληρώσουν το μισό δισεκατομμύριο οι… συνταξιούχοι και οι δημόσιοι υπάλληλοι, των οποίων και να κοπεί από φέτος και όχι από του χρόνου το δώρο των Χριστουγέννων – το τελευταίο που θα πάρουν!

Θα τρώμε… ληγμένα τρόφιμα!
Σε συμβολικό επίπεδο, πάντως, τίποτε ίσως δεν αποτυπώνει πιο ανάγλυφα τη ραγδαία υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων από την πρόταση των ιδιοκτητών των σούπερ μάρκετ να τους επιτραπεί να πουλάνε και τα… ληγμένα τρόφιμα!
Η απίστευτη -μέχρι πρότινος αδιανόητη- αυτή η συζήτηση δείχνει πλέον ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζεται ως τριτοκοσμική χώρα ακόμη και στο επίπεδο της διατροφής και στο άρρηκτα συνδεόμενο με αυτή θέμα της υγείας του ελληνικού πληθυσμού.

«Στη διάρκεια της κατοχής ο κόσμος έτρωγε λεμονόκουπες και χαρούπια και τώρα θα του πειράζουν τα ληγμένα ζυμαρικά και το ληγμένο ρύζι;» είναι η νοοτροπία που κρύβεται πίσω από αυτή τη συζήτηση.

Κοπάδι λύκων
Η συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου – Κουβέλη συμπεριφέρεται από κοινού με την ΕΕ και το ΔΝΤ σαν κοπάδι λύκων που έχει πέσει πάνω στον ελληνικό λαό για να τον κατασπαράξει. Η δραματική περικοπή μισθών και στον ιδιωτικό τομέα, που προωθεί με απόλυτη επιτυχία, σημαίνει ουσιαστικά μια τεράστιας έκτασης αναδιανομή του υφιστάμενου κοινωνικού πλούτου υπέρ των εργοδοτών, καθώς αφαιρεί ποσά πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ από τους εργαζόμενους και τα δίνει στους επιχειρηματίες που τους απασχολούν. Η μεθοδευμένη κατάλυση κάθε εργασιακού δικαιώματος, που επίσης προωθούν η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ, αποσκοπεί στο να επιβάλει στο διηνεκές έναν εφιαλτικό εργασιακό Μεσαίωνα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι φέτος άρχισαν να μιλούν για μέτρα 9,5 δις. ευρώ για τη διετία 2013-2014. Στη συνέχεια τα έκαναν 11,5 δις. και την Κυριακή μας «ξεφούρνισαν» ότι μιλούν πλέον για περικοπές από μισθούς, συντάξεις, επιδόματα και δαπάνες ύψους… 18 δις. ευρώ για την τετραετία 2013-2016!

Είναι αδίστακτοι ψεύτες. Το κόστος της διετούς επιμήκυνσης για το 2015 και το 2016 δεν ανέρχεται μόνο σε 7 δις. ευρώ, όπως εμφανίζουν οι πολιτικοί απατεώνες της συγκυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου – Κουβέλη, αλλά σε τουλάχιστον 15 δις. ευρώ, σύμφωνα με τους μετριοπαθέστερους υπολογισμούς και πιθανότατα να απαιτούνται γύρω στα 30 δις.!

Οι άθλιοι κυβερνώντες, λοιπόν, επιδιώκουν να εγκλωβίσουν τη χώρα στο πλαίσιο της επιμήκυνσης, ώστε να παγιδεύσουν και την επόμενη κυβέρνηση, που θα τους αντικαταστήσει, στη συνέχεια της ίδιας πολιτικής που υποδουλώνει τη χώρα στο Δ’ Ράιχ και εξανδραποδίζει τον λαό μας.

Παραμύθι η ρευστότητα
Οι ολετήρες της Ελλάδας που μας κυβερνούν εν ονόματι των ξένων επικυρίαρχων έχουν θέσει σε κυκλοφορία ένα παραμύθι για να διευκολυνθούν στο πέρασμα του νέου πακέτου μέτρων που αποσκοπεί στην οικονομική εξόντωση του πληθυσμού – ότι δήθεν μόλις δοθεί η δόση των 31,5 δις. ευρώ (που οι απατεώνες Ευρωπαίοι παρακρατούν από τις 28 Ιουνίου για να εκβιάζουν τους γηγενείς Κουίσλινγκ) θα επανεκκινήσει η Ελληνική οικονομία. Πρόκειται για ασύστολο ψέμα.

Από τα 31,5 δις. τα 25 θα πάνε για ανακεφαλαιοποίηση των Ελληνικών τραπεζών και τα υπόλοιπα για να πληρωθούν τοκοχρεολύσια. Ούτε ένα δις. ευρώ δεν θα πέσει στην πραγματική οικονομία – για να μην πούμε ότι δεν θα δοθεί απολύτως τίποτα!

Αναφορικά με τα 25 δις. που θα χρεωθεί ο ελληνικός λαός για να τα πάρουν οι τραπεζίτες, κυριολεκτικά ούτε 1 ευρώ (!) δεν θα δοθεί για δάνειο σε επιχειρήσεις και ιδιώτες. Καμία απολύτως ρευστότητα δεν πρόκειται να υπάρξει και ο στραγγαλισμός της αγοράς θα συνεχιστεί, με ολοένα και περισσότερες επιχειρήσεις να κλείνουν, πέφτοντας θύματα της οικονομικής ασφυξίας και των «κανονιών» που σκάνε από παντού.

Βέβαιη χρεοκοπία
Μέσα σε όλο αυτό τον πανικό, επιβεβαιώνεται από παντού ότι, αν συνεχιστεί η ίδια γερμανική πολιτική, η χρεοκοπία της Ελλάδας είναι βέβαιη, γιατί το δημόσιο χρέος της είναι μη βιώσιμο βάσει του προγράμματος που ακολουθεί. Η συνταγή της Ε.Ε. και του ΔΝΤ εξαθλιώνει, δηλαδή, τους Έλληνες, μετατρέπει την χώρα μας σε αποικία και ταυτόχρονα την οδηγεί στην χρεοκοπία!

Τελευταίος οργανισμός που θεωρεί μη βιώσιμο το χρέος της Ελλάδας είναι το ΔΝΤ, το οποίο την περασμένη εβδομάδα αναθεώρησε προς τα… πάνω το χρέος της χώρας μας: Εκτιμά ότι θα ξεπεράσει το… 180% το 2013 και το 2014 και στην καλύτερη περίπτωση θα πέσει στο 152% το 2017.

Δεύτε τελευταίον ασπασμόν…

Πηγή: Περιοδικό «Επίκαιρα»

Σε αλλαγή πολιτικού δόγματος προχωρά η Άγκυρα διευρύνοντας παράλληλα τις αξιώσεις της στο Αιγαίο, όπως τουλάχιστον προκύπτει μέσα από τις πρόσφατες δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου. 
Στο πλαίσιο αυτό, η πολιτική των «γκρίζων ζωνών», που εγκαινίασε η Τουρκία κατά την κρίση των Ιμίων το 1996, δείχνει πλέον να περνά σε δεύτερη μοίρα και να αντικαθίσταται από το δόγμα της «περιφερειακής κυριότητας». 
Δύο από τα βασικά στοιχεία του νέου δόγματος είναι η, με κάθε τρόπο και μέσο, εμπέδωση του ρόλου της Τουρκίας ως περιφερειακής υπερδύναμης, ιδιαίτερα στην ευρύτερη περιοχή της Ν. Α Μεσογείου και η αναβάθμιση των διεκδικήσεών της στο Αιγαίο όχι μόνο σε θέματα κυριαρχίας, αλλά και σε ζητήματα που άπτονται της αξιοποίησης των ενεργειακών πόρων που έχουν εντοπιστεί τόσο εντός της ελληνικής όσο και της κυπριακής ΑΟΖ. 
Η πρόσφατη επίσκεψη εξάλλου του κ. Νταβούτογλου στην Αθήνα και οι δηλώσεις του αναφορικά με το πώς αντιλαμβάνεται το πλέγμα των ελληνοτουρκικών σχέσεων ανταποκρίνονται πλήρως στην νέα προσέγγιση της «περιφερειακής κυριότητας», το θεωρητικό υπόβαθρο της οποίας βασίζεται στο ακαδημαϊκό ερευνητικό έργο του ιδίου περί «νεο-οθωμανισμού».

Ήδη, τόσο στο υπουργείο Εξωτερικών όσο και στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας, έχει γίνει αντιληπτό ότι τους τελευταίους μήνες κάτι έχει αλλάξει στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Η Άγκυρα εκμεταλλευόμενη την ελληνική οικονομική κρίση, αλλά και τις εξελίξεις στη Συρία, εμφανίζεται επιρρεπείς στους «λεονταρισμούς», όχι μόνο σε λεκτικό, αλλά ακόμη και σε επιχειρησιακό επίπεδο. 
Χαρακτηριστική προς αυτή την κατεύθυνση είναι η προκλητικότητα που επέδειξε κατά την περασμένη εβδομάδα ο Αχμέτ Νταβούτογλου και μάλιστα επί ελληνικού εδάφους, υποστηρίζοντας πως από τις διερευνητικές επαφές μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας για την υφαλοκρηπίδα και τον καθορισμό της ΑΟΖ στο Αιγαίο, η Τουρκία δεν περιλαμβάνει το Καστελόριζο. 
Να σημειώσουμε πως για το πολιτικοστρατιωτικό κατεστημένο της γείτονας χώρας το Καστελόριζο δεν ανήκει στο Αιγαίο, αλλά στο θαλάσσιο χώρο της Νοτιοανατολικής Μεσογείου και ως εκ’ τούτου εξαιρείται από τις σχετικές συζητήσεις, καθώς αξιολογείται ως διαφορετικό ζήτημα. Το θέμα του Καστελόριζου άλλωστε αποτελεί για την Τουρκία βασική προτεραιότητα της εξωτερικής πολιτικής της, λόγω της σπουδαιότητάς του στην ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ. 
Σε προχθεσινές του μάλιστα δηλώσεις ο κ. Νταβούτογλου επιβεβαίωσε για μία ακόμη φορά τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, προειδοποιώντας ευθέως την ελληνική πλευρά πως «μονομερής ανακήρυξη ΑΟΖ σε αμφισβητούμενες θαλάσσιες περιοχές, δεν μπορεί να λειτουργήσει προς όφελος καμιάς πλευράς».

Απειλές Νταβούτογλου κατά Κύπρου
Το δόγμα της «περιφερειακής κυριότητας» όμως δεν αφορά μόνο τη χώρα μας, δεδομένου ότι στρέφεται εξίσου και κατά της Κύπρου. Στη περίπτωση της Μεγαλονήσου μάλιστα η συγκεκριμένη προσέγγιση εξαντλείται σχεδόν στην προσπάθεια που καταβάλει η κυπριακή δημοκρατία να αδειοδοτήσει ξένες εταιρείες για την πραγματοποίηση εξόρυξης υδρογονανθράκων εντός της κυπριακής ΑΟΖ. Η Άγκυρα το τελευταίο χρονικό διάστημα ασκεί ασφυκτική πίεση στη Λευκωσία κάνοντας λόγο για άκαιρες και αρνητικές μονομερείς ενέργειες της ελληνοκυπριακής πλευράς σε βάρος του κατεχόμενου τμήματος του νησιού.

«Είναι αποδεκτό από όλες τις πλευρές ότι οι Τουρκοκύπριοι έχουν ίσα και εγγενή δικαιώματα, στον υπεράκτιο πλούτο ολόκληρου του νησιού. Το θέμα του πετρελαίου και του φυσικού αερίου μπορεί να αποτελέσει μια ευκαιρία ή ένα πρόβλημα για την Κύπρο, ανάλογα με το πώς θα το διαχειριστούμε» ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Νταβούτογλου. Μέσα στους στόχους της Άγκυρας είναι, έχοντας ως προκάλυμμα τους Τουρκοκύπριους, να βάλει χέρι στα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου που έχουν ανακαλυφθεί νότια της Κύπρου, επιβάλλοντας τους όρους της και σε άλλα θέματα όπως η χρηματοδότηση και η διανομή των εσόδων. 
Ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών μάλιστα δεν δίστασε να ισχυριστεί πως ορισμένα τμήματα της κυπριακής ΑΟΖ «υπερκαλύπτουν την τουρκική υφαλοκρηπίδα προς δυσμάς του νησιού», προειδοποιώντας ταυτόχρονα την ελληνοκυπριακή πλευρά ότι η Τουρκία δεν θα «φεισθεί καμίας προσπάθειας, προκειμένου να διατηρήσει τα ipso facto ab initio δικαιώματά της». 
Μαζί με το «μαστίγιο» ωστόσο ο Νταβούτογλου δεν παρέλειψε κατά τις ίδιες δηλώσεις του, να κουνήσει στη Λευκωσία και λίγο από «καρότο», προβάλλοντας τα… κέρδη που θα είχαν οι ελληνοκύπριοι εάν μοιράζονταν με την Τουρκία του ενεργειακούς πόρους της κυπριακής ΑΟΖ.  «Η Τουρκία, εκτός του ότι είναι μια μεγάλη αγορά, είναι η ασφαλέστερη, η πιο πρακτική και πιο επικερδής διέξοδος προς τις ευρωπαϊκές αγορές πετρελαίου/αερίου, αφού ήδη έχει έτοιμη την απαιτούμενη υποδομή» ανέφερε χαρακτηριστικά ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας.

Πρόβα στη Συρία
Αναμφισβήτητα πάντως, επί του παρόντος, η ισχυρότερη προβολή ισχύος του νέου τουρκικού δόγματος της «περιφερειακής κυριότητας», γίνεται στην περίπτωση της Συρίας. 
Αναζητώντας συνεχώς αφορμές ώστε να κλιμακώσει την αντιπαράθεσή της με τη Δαμασκό και σε στρατιωτικό επίπεδο, η Άγκυρα κατά το τελευταίο χρονικό διάστημα ενισχύει συνεχώς τις στρατιωτικές της δυνάμεις- μετακινώντας στρατεύματα από τις δυτικές στις ανατολικές περιοχές της χώρας- στη μεθόριο με τη Συρία, στέλνοντας ταυτόχρονα ένα μεγάλο μέρος του πολεμικού της στόλου για ελλιμενισμό στις ναυτικές βάσεις της Ν.Α Μεσογείου, ιδιαίτερα στο Άκσαζ και στην Αλεξανδρέττα. Ήδη ένας μεγάλος αριθμός από πλοία του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού, μεταξύ των οποίων φρεγάτες και πυραυλάκατοι, πλέουν προς νότο προκειμένου να ενωθούν με τις εκεί ναυτικές δυνάμεις.


Του Νίκου Μπογιόπουλου

Τα αραβογερμανικά μονοπώλια, στα οποία έχουν παραδοθεί τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, το μέτρο της εκ περιτροπής εργασίας - δηλαδή ένα μεροκάματο τη βδομάδα για 1.000 εργαζόμενους - το έχουν επιβάλει από τις 18 Απρίλη 2012.

Υποτίθεται ότι το μέτρο αυτό θα ίσχυε μέχρι τις 17 Ιούλη.

Τα μονοπώλια, στη συνέχεια, επέβαλαν την επέκταση του εν λόγω εργασιακού «απαρτχάιντ» και όρισαν ως νέα καταληκτική ημερομηνία εφαρμογής του τις 18 Οκτώβρη. 

Όμως, μόλις την περασμένη Δευτέρα, η εργοδοσία με καινούργιο φιρμάνι της ανακοίνωσε ότι το «απαρτχάιντ» - που υποτίθεται ότι θα τελείωνε χτες - συνεχίζεται μέχρι το τέλος του χρόνου - και θα δούμε!

Ρωτάμε τους κάθε λογής καλοπληρωμένους σμπίρους, τους απαστράπτοντες παπαγάλους, τους αναξιοπρεπείς μπιστικούς του καθεστώτος, τους γραβατωμένους «χωροφύλακες» του νου και της σκέψης των απλών ανθρώπων.

Ρωτάμε όλους αυτούς τους σάλιαγκες, που είχαν ξεσπαθώσει με αφορμή τα γεγονότα στο Πεντάγωνο εναντίον των εργαζομένων στο Σκαραμαγκά, αναγνωρίζοντας, ωστόσο, όπως έλεγαν μέσα από τα κροκοδείλια αναφιλητά τους, το δίκιο των εργατών:

Τώρα, έχουν να μας πουν κάτι, αφενός για το δίκιο των εργατών και αφετέρου για το πώς - κατά τη γνώμη τους - πρέπει αυτοί να το διεκδικήσουν;

Το χωριό Σώστης του Ν. Ροδόπης, όπου ο Τούρκος πρόξενος απείλησε τον ιμάμη που δεν προσκυνάει στο προξενείο και στον ψευτομουφτή Κομοτηνής

Μετά τα τελευταία δημοσιεύματα, είναι πλέον πασιφανές πως ένα περίεργο μίγμα διακυβέρνησης υπάρχει στη Θράκη. Και αυτή είναι μία διαπίστωση που πηγάζει από τα καταγεγραμμένα μέχρι στιγμής γεγονότα, αλλά και τις εγγράφως κατατιθέμενες (μέσω της μηνύσεως του ιμάμη του Σώστη Κομοτηνής) εξελίξεις. Και στην δημιουργία αυτού του μίγματος της άτυπης συγκυβέρνησης, οι ευθύνες βαρύνουν κυρίως την Ελληνική πολιτεία, η οποία είτε από φοβικότητα των πολιτικών, είτε από την άγνοια του κράτους των Αθηνών, είτε όμως και λόγω της παράξενης τοποθέτησης των αυτοδιοικητικών παραγόντων, έχει γίνει κατορθωτό κάτω από ένα καθεστώς ανεξήγητης ανοχής, να παραχωρείται σταδιακά και σιωπηλά η Θράκη στις ορέξεις και τις… διαταγές του εκάστοτε τούρκου προξένου της Κομοτηνής.

Το μέγα ζητούμενο δεν είναι να εντοπιστεί το πρόβλημα, αφού αυτό έχει διαγνωσθεί εδώ και χρόνια. Το πρόβλημα είναι το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής και για την ακρίβεια, οι παράνομες «παρεμβολές» του στην άσκηση εσωτερικής πολιτικής στην Ελλάδα. Όμως, είναι γνωστή η επιθυμία της Άγκυρας για την δημιουργία μίας de facto αμφισβήτησης της Ελληνικής κυριαρχίας στην Θράκη. Και με γνώμονα τον συγκεκριμένο σκοπό, έχει δημιουργήσει μία σειρά από μετρήσιμους στόχους, που η ικανοποίησή τους θα σημάνει μία τεράστια διπλωματική νίκη για την Άγκυρα και μία εθνική ήττα που θα ξεπερνά τα όρια του τραγικού για την Αθήνα.

Οι τελευταίες εξελίξεις, που αφορούν τον διωγμό, την τρομοκράτηση και την απόπειρα επιβολής της θέλησης του τούρκου προξένου σε έναν Έλληνα πολίτη (πομάκο μουσουλμάνο και ιμάμη στο χωριό Σώστης του Ν. Ροδόπης), αποτελεί αν μη τι άλλο μία -χωρίς υπεκφυγές ή προκαλύψεις- ξεκάθαρη παρέμβαση του τούρκου προξένου στην Θράκη και στην Ελληνική εσωτερική πολιτική. Πριν λίγο καιρό, ο υπουργός Εξωτερικών κ. Αβραμόπουλος, είχε δηλώσει μέσα στην Ελληνική Βουλή πως γνωρίζει για την ύπαρξη παρακράτους και παρακρατικών ομάδων που δρουν στην Θράκη. Σήμερα αποδεικνύεται πως το παρακράτος αυτό έχει στηθεί από την Άγκυρα και διοικείται από τον τούρκο πρόξενο, ο οποίος διαθέτει έναν αριθμό μηχανισμών και εργαλείων, επιβολής της τουρκικής ισχύος, οι οποίοι και ουσιαστικά επιβάλουν τους σχεδιασμούς της Άγκυρας μέσα από ένα κλίμα ανείπωτης τρομοκρατίας έναντι Ελλήνων μουσουλμάνων πολιτών που κατοικούν στην περιοχή.

Μέσα σε αυτά τα πλαίσια (και με βάση το πρόσφατο γεγονός επιχείρησης τρομοκράτησης του ιμάμη) ο τούρκος πρόξενος κινείται ανεξέλεγκτα, παραβιάζοντας σειρά από διπλωματικούς κανόνες και σχετικές διακρατικές συμφωνίες που του επιβάλλονται, θέτοντας ξεκάθαρα τους κανόνες από την δική του πλευρά, έχοντας απέναντί του ένα ανεπαρκές, δυσκίνητο και φοβικό Ελληνικό κράτος.
Γιατί -εφόσον είναι σαφείς οι κανόνες που ορίζουν τις μετακινήσεις του εκάστοτε τούρκου προξένου- κινείται εκτός των εθνικών οδών, εκθέτοντας τον εαυτό του σε κινδύνους που δύνανται να δημιουργήσουν κατακόρυφη αύξηση της έντασης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας;
Ποιος και πως θα καλύψει την πιθανότητα ενός τροχαίου ατυχήματος του τούρκου προξένου, αφού ο ίδιος επιλέγει –παρανόμως- να κινείται εκτός των εθνικών οδών, στις οποίες προσφέρεται η ασφάλεια του Ελληνικού κράτους για τις μετακινήσεις αυτές;
Γιατί οι αρμόδιες υπηρεσίες ασφάλειας δεν φροντίζουν να ενημερώσουν επαρκώς την τους κυβερνώντες από την Αθήνα (αν και είμαστε βέβαιοι πως έχει υπάρξει πληθώρα σχετικών ενημερωτικών εγγράφων προς τους αρμόδιους υπουργούς), έτσι ώστε να υπάρξει η κατάλληλη πολιτική βούληση και απόφαση, η οποία θα διακόψει άμεσα όχι μόνο τις μετακινήσεις αλλά και τις γενικότερες ενέργειες του τούρκου προξένου, ο οποίος συμπεριφέρεται στην Θράκη όπως εάν αυτή ανήκε στην Τουρκία;

Με βάση τα όσα έγιναν στον Σώστη Ν. Ροδόπης, τον μήνα που διανύουμε, η πλέον φυσιολογική απόφαση της Ελληνικής κυβέρνησης θα ήταν να ανακοινωθεί η παύση λειτουργίας του τουρκικού προξενείου και η άμεση απέλαση από την χώρα του σημερινού τούρκου προξένου Ιλχάν Σενέρ. Η οποιαδήποτε παράταση παραμονής του συγκεκριμένου τούρκου προξένου, αποτελεί απόδειξη άρνησης παρέμβασης της κυβέρνησης των Αθηνών στα όσα τραγικά συμβαίνουν στην Θράκη, ενώ ταυτόχρονα δημιουργείται η εικόνα της σιωπηρής συγκατάβασης της κυβέρνησης Σαμαρά στην δημιουργία ενός καθεστώτος άτυπης συγκυριαρχίας της Αθήνας και της Άγκυρας στην περιοχή.

Επιτέλους, οι καρεκλοκένταυροι των Αθηνών, που ενίοτε επισκέπτονται την Θράκη αντιμετωπίζοντάς την σαν έναν ταξιδιωτικό προορισμό με φοκλορικά χαρακτηριστικά, θα πρέπει να κατανοήσουν το μέγεθος των ευθυνών τους απέναντι στους Έλληνες της Θράκης, αλλά και την απαιτούμενη εθνική πολιτική που θα πρέπει να εφαρμόσουν συμβουλευόμενοι ειδικούς και εμπειρότατους γνώστες των όσων συμβαίνουν στην Θράκη, και τα οποία επηρεάζουν στον μέγιστο βαθμό τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Με βάση τα όσα έγιναν στον Σώστη Ν. Ροδόπης, τον μήνα που διανύουμε, η πλέον φυσιολογική απόφαση της Ελληνικής κυβέρνησης θα ήταν να καλέσει τον Τούρκο Πρέσβη στην Αθήνα και να του διαμηνύσει πως η συμπεριφορά του υφισταμένου του Γενικού Προξένου Κομοτηνής δεν συνάγει με τις αρμοδιότητές του και υπερβαίνει τα εσκαμμένα. Στην περίπτωση που η δράση του κου Σενέρ οφείλεται σε δικό του "υπερβάλλοντα ζήλο", θα πρέπει να τον επαναφέρουν στην τάξη. Σε αντίθετη περίπτωση θα θεωρηθεί πως εφαρμόζει πολιτική της χώρας του και αυτό είναι ωμή παρέμβαση μιας χώρας στα εσωτερικά μιας άλλης και αυτό σαφώς θα έχει επιπτώσεις στις σχέσεις των δύο χωρών.

Έτσι εχόντων των πραγμάτων, ο συγκεκριμένος τούρκος πρόξενος, αποδεδειγμένα κινεί τα νήματα ενός παρακράτους, αποσκοπώντας στην αποδόμηση θεσμών και νόμων, με τελικό σκοπό την δημιουργία μίας Θράκης η οποία θα λειτουργεί με συμφωνητικά μεταξύ των δύο χωρών, ενώ δεν θεωρείται διόλου απίθανο να υπάρξουν άτυπα σύνορα (ήδη υφίσταται αυτό το «καθεστώς» μέσω του αυτοδιοικητικού "Καλλικράτη") στην συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή, προκειμένου να δημιουργηθεί μία «ανεξάρτητη περιοχή» στα πρότυπα της κατεχόμενης Βόρειας Κύπρου.

Γνωρίζουμε με λεπτομέρειες γεγονότα που αποδεικνύουν πως η φοβικότητα των κυβερνώντων είναι σε τέτοιο βαθμό που εάν γίνουν γνωστές οι εντολές (ακόμη και σε ένστολους στρατιωτικούς) των Αθηνών, η σημερινή κυβέρνηση θα οδηγηθεί σε άμεση παραίτηση. Δικός μας σκοπός είναι η δημιουργία σταθερότητας στην περιοχή, με την Ελληνική πολιτεία να λειτουργεί –και όχι να είναι ανύπαρκτη όπως συμβαίνει σήμερα- και γι αυτό δεν δημοσιεύουμε και πρόσφατες «ατυχείς» παρεμβάσεις οι οποίες υποβοηθούν την κινητικότητα της Άγκυρας και λειτουργούν προς την κατεύθυνση δημιουργίας τετελεσμένων τα οποία και θα ζημιώσουν στον μέγιστο βαθμό το κύρος της Ελλάδας.

Αναμένουμε, λοιπόν, από τον υπουργό Εξωτερικών κ. Αβραμόπουλο, να κινηθεί καταλλήλως και συνεργαζόμενος με τον υπουργό Εσωτερικών κ. Στυλιανίδη, να φροντίσουν για την υλοποίηση των αυτονόητων στην Θράκη, η οποία σήμερα βρίσκεται σε άτυπο καθεστώς συγκυριαρχίας με την Άγκυρα. Ειδάλλως, το μήνυμα της κυβέρνησης Σαμαρά, προς τους κατοίκους της περιοχής θα είναι σαφές και τραγικό, αφού οποιαδήποτε μη κυβερνητική παρέμβαση θα σημαίνει αποδοχή του ότι η Θράκη σήμερα (συγ)κυβερνάται ατύπως με το τουρκικό Προξενείο της Κομοτηνής.


Απειλή πολέμου από τον Πούτιν στην Τουρκία

Στην τηλεφωνική επικοινωνία Πούτιν-Ερντογάν, ο Πρόεδρος της Ρωσίας εξήγησε στον Ερντογάν ότι: Τούρκος στρατιώτης στα εδάφη της Συρίας, σημαίνει Τούρκος στρατιώτης στη Μόσχα.
Ότι ακριβώς είχε εξηγήσει ο πατέρας του σημερινού πρόεδρου της Συρίας στους Τούρκους στρατοκράτες τον Μάρτη του 1987: Τούρκος στρατιώτης στα εδάφη της Ελλάδας, σημαίνει Τούρκος στρατιώτης στη Δαμασκο!
Και τώρα, το νέο απίστευτο καψώνι στους Τούρκους προσκυνητές που πήγαιναν στη Μέκκα (Σαουδική Αραβία), μέσω Ιράκ.
126!!! πούλμαν με Τούρκους μπήκαν στο Ιράκ μέσω της Αυτόνομης Κουρδικής περιοχής στο Βόρειο Ιράκ, με κατεύθυνση τα σύνορα με τη Σαουδική Αραβία.
Αφού διέσχισαν όλο το Ιράκ και έφθασαν στο συνοριακό πέρασμα Arar, οι Ιρακινοί τελωνειακοί υπάλληλοι τους ζήτησαν βίζα του επίσημου Κουρδικού Ιράκ.
Οι Τούρκοι είχαν ενός τύπου βίζα από την κουρδική αυτόνομη περιοχή που δεν αναγνωρίζει η κυβέρνηση του Ιράκ.
Τους είπαν ότι δεν μπορούν να γνωρίζουν αν είναι στα αλήθεια προσκυνητές ή “κάτι άλλο” (βλέπε τρομοκράτες).
ΤΟΥΣ ΓΥΡΙΣΑΝ ΟΛΟΥΣ ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ!!! 


Kυβέρνηση και διπλωμάτες ξυπνήστε επιτέλους!

Του Σάββα Καλεντερίδη

Αποτελεί εκπεφρασμένη πεποίθησή μας ότι η πατρίδα μας είναι δυνατόν να διασωθεί χωρίς να υποθηκεύσει τα πάντα μόνον, επαναλαμβάνουμε μόνον, αν αναπτύξει πολύπλευρα τις οικονομικές της σχέσεις με Ρωσία-Ουκρανία-χώρες πρώην ΕΣΣΔ και με το Κουρδιστάν.
Κι αυτό δεν σχετίζεται με το ομόδοξο των Ρώσων και των Ουκρανών με εμάς τους Έλληνες ή με το γεγονός ότι οι Κούρδοι είναι εχθροί της Τουρκίας, άρα ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου, αλλά με το γεγονός ότι υπάρχει τεράστιο και ανεκμετάλλευτο δυναμικό σε Ρωσία-Ουκρανία και Κουρδιστάν, από το οποίο μπορεί να ωφεληθεί η ελληνική οικονομία με πολύ περισσότερο από 10 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, ποσόν που η Ελλάδα δεν μπορεί να εξασφαλίσει από πουθενά αλλού, εκτός από τους δανειστές, οι οποίοι γνωρίζουμε πολύ καλά τους ταπεινωτικούς και εθνοβλαβείς όρους με τους οποίους δανείζουν τη χώρα μας.

Όσον αφορά τη Ρωσία, βασικά είναι τρεις οι τομείς που περιμένουν το ελληνικό ενδιαφέρον. Ο ένας είναι ο τουρισμός, ο άλλος είναι το εμπόριο και ο τρίτος οι λεγόμενες κρυφές εξαγωγές, όπως οι κατασκευές, οι υπηρεσίες κλπ.

Σε σχέση με τον τουρισμό, επιτέλους η Ελλάδα ξύπνησε και παρέκαμψε τα κυκλώματα πέντε-δέκα ανθρώπων που λυμαίνονταν επί δεκαετίες το ζήτημα των θεωρήσεων εισόδου, με σοβαρότατες και διαχρονικές ευθύνες των διπλωματικών υπαλλήλων σ’ αυτό, με αποτέλεσμα φέτος ο αριθμός των επισκεπτών μόνο από τη Ρωσία να ξεπεράσει τις 700 χιλιάδες, με τα έσοδα να ξεπερνούν κατά πολύ το ένα δισεκατομμύριο ευρώ.

Αν εξετάσουμε τους άλλους τομείς, η κατάσταση είναι τραγική, αφού για να «ανοίξει» η ρωσική αγορά,χρειάζονται παρεμβάσεις σε ανώτατο πολιτικό επίπεδο, κάτι που αποφεύγουν οι πολιτικοί μας επί σειράν ετών, υπό τον φόβο των …δανειστών και όχι μόνο! Ας ελπίσουμε η κυβέρνηση να βρει χρόνο να ασχοληθεί ταχύτατα με το ζήτημα αυτό, κίνηση που μπορεί να εξασφαλίσει στην Ελλάδα πολύτιμα κεφάλαια, χωρίς δάνεια και χωρίς επενδύσεις. Αρκεί να ακολουθήσουμε σωστή πολιτική.

Αφήνουμε τελευταίο το Κουρδικό και το Κουρδιστάν, με το οποίο η Ελλάδα ακολουθεί μια εξαιρετικά φοβική πολιτική, δεδομένης της τραυματικής εμπειρίας από την υπόθεση Οτζαλάν, αλλά και του φόβου όχι των Ιουδαίων αλλά των …Τούρκων!

Το αυτόνομο κράτος του Κουρδιστάν, που λειτουργεί από το 1991 στο Βόρειο Ιράκ, είναι το νέο Ελ Ντοράντο της περιοχής, με μεγάλες ευκαιρίες για τις ελληνικές πετρελαϊκές, κατασκευαστικές και εξαγωγικές εταιρείες, με οικοδομικό και κατασκευαστικό οργασμό και τεράστιες ανάγκες για εισαγωγές, που μπορούν να γίνουν κάλλιστα και από τη χώρα μας. Και το κυριότερο, άφθονο χρήμα και πολύ καλή αποδοχή οτιδήποτε ελληνικού από τους Κούρδους της περιοχής.

Ενώ δεκάδες χώρες έχουν ήδη δραστηριοποιηθεί στην περιοχή και προωθούν τα συμφέροντά τους μέσω των διπλωματικών αρχών που έχουν ανοίξει στην Ερμπίλ -τα αλεξανδρινά Άρβυλα-, η Ελλάδα δεν έχει ανοίξει καν Γενικό Προξενείο, ενώ το Γραφείο Οικονομικών & Εμπορικών Υποθέσεων που έχει ανοίξει, με τον τρόπο που λειτουργεί -όταν λειτουργεί-, μάλλον βλάπτει παρά βοηθά και προωθεί τα ελληνικά συμφέροντα στο Κουρδιστάν.

Και όλα αυτά, τη στιγμή που, σύμφωνα με δικές μας πληροφορίες, η ηγεσία του αυτόνομου κράτους του Κουρδιστάν αλλά και ο κουρδικός λαός, περιμένουν χρόνια τώρα την επιχειρηματική και οικονομική παρουσία της Ελλάδος και τους Έλληνες, αφού μας θεωρούν συγγενή και αδελφό λαό. Κι εμείς, για αντίδωρο, όταν οι Κούρδοι μεγαλοπειχειρηματίες και πολιτικοί θέλουν να πάρουν θεώρηση για να έλθουν στην Ελλάδα*, τους στέλνουμε στο Αμάν της Ιορδανίας και στην Άγκυρα παρακαλώ. Ναι στην Άγκυρα. Αυτή είναι η μεγαλειώδης και κυρίως εθνική εξωτερική πολιτική της χώρας μας.
Και στις δυο περιπτώσεις, και σε αυτήν της Ρωσίας και σε αυτήν του Κουρδιστάν, αυτό που λείπει είναι ο σωστός πολιτικός σχεδιασμός και η πολιτική βούληση.

Σε περίπτωση δε που κάποιος ισχυριστεί ότι υπάρχουν και τα δυο, αλλά η κυβέρνηση δεν προλαβαίνει, λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων, και ότι θα ασχοληθεί με τα δυο αυτά ζητήματα όταν λυθούν τα μεγάλα προβλήματα, όπως για παράδειγμα η δόση των 31 δις ευρώ, εμείς θα καταφύγουμε και πάλι στη λαϊκή σοφία, αναφέροντας την ποντιακή ρήση, Ζήσον μουλάρ’, να τρως κριθάρ’**, και απευθύνοντας έκκληση στην κυβέρνηση να παρακάμψει τους χαρτογιακάδες του ΥΠΕΞ και να κάνει άμεσα και γρήγορα βήματα προς τις ως άνω κατευθύνσεις.

Γιατί η σωτηρία της Ελλάδος βρίσκεται στη Ρωσία και το Κουρδιστάν!

Εφημερίδα Δημοκρατία

* Φέτος οι Κούρδοι που έκαναν διακοπές στην Αττάλεια, αφού η Ελλάδα στην ουσία αρνείται να τους δώσει θεώρηση εισόδου για διακοπές, ξεπερνούν τις εκατόν πενήντα χιλιάδες και το συνάλλαγμα με το οποίο συνεισέφεραν στην τουρκική οικονομία ξεπερνά τα 500 εκατομμύρια δολάρια. Αυτά να τα βλέπουν οι κομψευόμενοι τζιτζιφιόγκοι που με τη συμπεριφορά τους στούκαραν την Ελλάδα.
* Ζήσον μουλάρ’ να τρως κριθάρ’: Το μουλάρι λιμοκτονούσε το Χειμώνα και ο ιδιοκτήτης του του έλεγε. Περίμενε να φυτρώσει το κριθάρι που έχω σπείρει, να μεγαλώσει, να κιτρινίσει, να το θερίσω, να το αλωνίσω και μετά θα φας κριθάρι να στηλωθείς. Μόνο που το μουλάρι ψόφησε, αφού δεν μπορούσε να περιμένει μέχρι τον Ιούλιο, τον Χορτοθεριστή, όπως έλεγαν το μήνα αυτόν στον Πόντο.

Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελος Βενιζέλος, επισκέφθηκε σήμερα το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.
Και ΤΙ δήλωσε ο πάσχων από οξείας μορφής λογοδιάρροιας Πολιτικός;
Τι μπορεί να δήλωσε ο Ανθρωπος που
  • ψήφισε όλα τα Μνημόνια,
  • “πετυχε” το PSI με τα λεφτά μας,
  • έβαλε χαράτσι,
  • έκοψε μισθούς,
  • έκοψε συντάξεις,
  • έκοψε επιδόματα,
  • διπλασίασε την Ανεργία,
  • έκοψε τα φάρμακα
  • έκλεισε τα νοσοκομεία
  • έκλεισε σχολεία
  • έκλεισε σπίτια
  • παρέδωσε Εθνική Κυριάρχια
  • τριπλασίασε τα καύσιμα,
  • έσωσε τη Proton Bank,
  • χάρισε δημόσια περιουσία στο Σάλλα και τη Siemens?
Οτι… δίνουν “επισιτιστική βοήθεια”, σε αυτούς που οι ίδιοι επτώχευσαν!
“…Εδώ το Υπουργείο Αγροτικής  Ανάπτυξης  παίζει και έναν σημαντικό κοινωνικό ρόλο. Το πρόγραμμα επισιτιστικής βοήθειας δίνει δωρεάν τόνους τροφίμων αξίας 23,5 εκ.ευρώ.
Και το ίδιο θα γίνει και του χρόνου.
Επίσης έχει πολύ μεγάλη σημασία το πρόγραμμα για την επισιτιστική ενίσχυση των σχολείων και μάλιστα με φρέσκα φρούτα, με συνήθειες διατροφικές οι οποίες είναι πάρα πολύ σημαντικές  για τους μαθητές άρα για την νέα γενιά μας….(pasok.gr)”
Με όλο το σεβασμό κ.Πρόεδρε μπορείτε να πάρετε τα φρούτα στην υπερπολυτελή λιμουζίνα σας….
Πρώτα πνίγουν ανθρώπους και μετά τους πετάνε “φιλάνθρωπο” σωσίβιο…
Λίγη Ντροπή…
Αλλά ποιος την έχασε, για την βρει ένας πολιτικός του ΠαΣοΚ ?

Γράφει ο Γιώργος Τραπεζιώτης

Σύμφωνα με την δωσιλογική παράδοση, «οι Γερμανοί είναι φίλοι μας» και θέλουν το καλό μας. Εκτός από την -έντοκη- φιλία τους όμως, οι Γερμανοί μάς δανείζουν με το αζημίωτο και τα χρήματά τους, σε μια περίοδο όπου η Ελλάδα συνεχίζει να βυθίζεται στο υφεσιακό σπιράλ της κρίσης. Και, όπως όλοι οι δανειστές του καπιταλιστικού κόσμου, αγωνιούν! Αγωνιούν να τα διασφαλίσουν, καθώς δεν δείχνουν να εμπιστεύονται καθόλου τους Ελληνες.

Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από την -περίφημη πια- καταβολή της επόμενης δόσης των 31,5 δισ. ευρώ, η οποία, σύμφωνα με πληροφορίες των γερμανικών μέσων ενημέρωσης, δεν θα μας δοθεί στο χέρι, αλλά θα κατατεθεί σε έναν ειδικό, δεσμευμένο λογαριασμό! Συγκεκριμένα, όπως μετέδιδε χθες η Deutsche Welle επικαλούμενη κυβερνητικούς κύκλους στο Βερολίνο, «η κυβέρνηση Μέρκελ προκρίνει τη λύση ενός ειδικού λογαριασμού, με αυστηρότερους ελέγχους εκ μέρους των Ευρωπαίων, στον οποίο δεν θα έχει πρόσβαση η ελληνική κυβέρνηση. Συνεπώς η Αθήνα δεν θα μπορεί να δαπανά τα χρήματα αυτά κατά το δοκούν. Οι καταβαλλόμενοι πόροι θα προορίζονται πρωτίστως για την αποπληρωμή των δανείων, δηλαδή των τόκων και των χρεολυσίων». Στην περίπτωση αυτή βέβαια ουσιαστικά δεν υπάρχει καμία είδηση, καθώς «η ιδέα του λογαριασμού αποτελεί μέρος της συμφωνίας για το Μνημόνιο 2, σύμφωνα με το οποίο τα χρήματα των δόσεων που λαμβάνει η χώρα θα κατατίθενται στον συγκεκριμένο λογαριασμό με προτεραιότητα να αποπληρωθούν τα χρέη της χώρας μας προς τους διεθνείς πιστωτές. Οσο για τα τυχόν χρηματοδοτικά κενά που θα προκύπτουν; Είναι απλό: Θα καλύπτονται από την ελληνική κυβέρνηση! Και να μην ξεχνάμε και κάτι ακόμη: Η μόνη διαφορά στην ιδέα λειτουργίας του νέου λογαριασμού είναι ότι θα τεθεί σε ισχύ από τώρα κι όχι από τις αρχές του νέου έτους.

Σύμφωνα μάλιστα με το περιοδικό «Der Spiegel», το οποίο αποτελεί κλασικό όργανο προπαγάνδας του Γερμανού υπουργού Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, στόχος του ειδικού δεσμευμένου λογαριασμού είναι αφενός να διασφαλιστεί η παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ και αφετέρου να διατηρηθούν οι πιέσεις προς την Αθήνα για τη συνέχιση των συμπεφωνημένων μεταρρυθμίσεων. Με λίγα λόγια, να πειστούν οι Γερμανοί φορολογούμενοι δηλαδή ότι τα χρήματά τους θα παραμείνουν ανέγγιχτα από τα «σπάταλα» ελληνικά χέρια και τελικά θα χρησιμοποιηθούν με στόχο να καταλήξουν με το παραπάνω πίσω στα ταμεία του Βερολίνου. Να πειστούν οι Γερμανοί φορολογούμενοι δηλαδή, ότι ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε έχει δίκιο - όπως και η Καγκελάριος Μέρκελ. Εκλογές έρχονται, άλλωστε...

Πηγή εφημ. "Δημοκρατία"




«Όσο οι αντιμνημονιακές συγκεντρώσεις οργανώνονται από τη ΓΣΕΕ δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα» έλεγε πριν από δύο χρόνια κορυφαίο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και πρώην υπουργός. Και μάλλον ήξερε τι έλεγε. 

Τα δικαιώματα των Ελλήνων εργαζομένων δέχονται τη μεγαλύτερη επίθεση που έχει συμβεί μεταπολεμικά και η ΓΣΕΕ απλώς… παρίσταται. 

Τελευταία, δε, ούτε καν συνεδριάζει.

Ο πρόεδρός της ΓΣΕΕ, Γιάννης Παναγόπουλος, απαξιωμένος πια, ειδικά μετά τις εν κρυπτώ συνεννοήσεις με τον ΣΕΒ και τη συνάντησή του με τη Μέρκελ, απουσιάζει από όλους τους αγώνες, ακόμα και ως φυσική παρουσία, καθώς δεν τολμά να εμφανιστεί σε καμία συγκέντρωση και κυκλοφορεί μόνο με αστυνομική συνοδεία. Είναι ο πρώτος πρόεδρος της ΓΣΕΕ που δεν εμφανίζεται ούτε καν στις παραδοσιακές συγκεντρώσεις της Πρωτομαγιάς. Όσο κι αν έψαχνε κανείς φέτος να τον δει, έστω και φυλασσόμενο κάπου ανάμεσα στα υπόλοιπα στελέχη της ΓΣΕΕ, δεν θα τον έβλεπε. Πρόκειται για τον πρόεδρο που θα περάσει στην ιστορία του ελληνικού εργατικού κινήματος ως ο άνθρωπος που συνέδεσε το όνομά του με τη μεγαλύτερη καταστροφή εργασιακών δικαιωμάτων, καθώς πρόκειται για μοναδική (στην πρόσφατη ιστορία) υποχώρηση, κι αυτή συνέβη επί των ημερών του.

Η ειρωνεία, πάντως, είναι (κι έχει τον συμβολισμό της) ότι ο πρόεδρος της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδας, Γιάννης Παναγόπουλος, παχυλά αμειβόμενος ο ίδιος με εισοδήματα πολύ πάνω από τα εκατό χιλιάδες ευρώ ετησίως, είναι υπάλληλος της Εθνικής Τράπεζας (από εκεί προέρχεται) με τον βαθμό του διευθυντή. Η ΓΣΕΕ, εδώ και καιρό, δεν έχει πλέον ειδικό βάρος, δεν παρεμβαίνει στις εξελίξεις και δεν είναι υπολογίσιμος συνομιλητής κανενός. Σε μία τέτοια κρίσιμη περίοδο, παρ’ ότι αναγκάστηκε να οργανώσει πολλές απεργίες –κάνοντας την ανάγκη φιλοτιμία- με ευθύνη κυρίως του προέδρου της και προέδρου της ΠΑΣΚΕ, φρόντιζε να τις απονευρώνει και να μην θέτει σαφή αιτήματα αιχμής. «Δεν καταφέραμε να αποτρέψουμε την κυβέρνηση. Θα μπορούσαμε, αν είχαμε λειτουργήσει διαφορετικά» παραδέχεται μέλος του Δ.Σ. της ΓΣΕΕ.

Οι συσχετισμοί στην ΓΣΕΕ

Είναι ολοφάνερο ότι αντίστοιχη με την κρίση πολιτικής εκπροσώπησης της κοινωνίας, αν όχι εντονότερη, υπάρχει και στη ΓΣΕΕ. Οι συσχετισμοί αποτυπώνουν την εικόνα περασμένων εποχών και συντηρούνται μόνο και μόνο χάρη στην έντονη κομματικοποίηση του συνδικαλισμού στην Ελλάδα. Στα σωματεία πολλών επιχειρήσεων τελευταία, έχουν αναδειχθεί συνδικαλιστές που δεν ανήκουν σε κανένα κόμμα, αλλά διακρίθηκαν χάρη στους αγώνες τους και λόγω της καταξίωσής τους από τους συναδέλφους τους. Αυτοί δεν θα μπορούσαν ποτέ μέχρι τώρα να αναδειχθούν στο Δ.Σ. της ΓΣΕΕ, καθώς η στελέχωσή της εξακολουθεί να περνάει μέσα από τα κομματικά φίλτρα. Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Γ. Παναγόπουλος είναι μία κλασική περίπτωση στελέχους (επαγγελματία συνδικαλιστή) που ευδοκίμησε στο κομματικό θερμοκήπιο του ΠΑΣΟΚ. Λίγο πριν αποχωρήσει ο προηγούμενος πρόεδρος της ΓΣΕΕ και επίσης στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, Χρήστος Πολυζωγόπουλος, έλεγε στους δημοσιογράφους ότι προετοιμάζει για διάδοχο του τον Γ. Παναγόπουλο, άγνωστο μέχρι τότε ευρύτερα στην κοινωνία.

Πριν από την «εκλογή» του προέδρου, από τους συνδικαλιστές, δηλαδή, είχε αποφασιστεί και προετοιμαστεί η διαδοχή, η οποία στην πραγματικότητα έγινε με «δαχτυλίδι». Σε παλιότερες δηλώσεις του στην Ελευθεροτυπία ο πρόεδρος Γ. Παναγόπουλος απαντώντας στις επικρίσεις για προσωπική ανεπάρκεια και κυβερνητικό συνδικαλισμό, είχε σηκώσει το γάντι: «Στα 45 μέλη της ΓΣΕΕ τα 22 είναι της ΠΑΣΚ και 23 είναι όλοι οι άλλοι. Έχουν πλειοψηφία. Αν θέλουν, μπορούν να κάνουν οτιδήποτε στη ΓΣΕΕ». Από τους 23 όμως που είναι οι «άλλοι», οι δέκα είναι της ΔΑΚΕ (Ν.Δ.), οι δέκα του ΠΑΜΕ (ΚΚΕ) και οι τρεις της Αυτόνομης Παρέμβασης (ΣΥΡΙΖΑ). Το ΠΑΜΕ, εδώ και πολύ καιρό, δεν συμμετέχει ενεργά στη ΓΣΕΕ και δεν επιδιώκει καμία συνεννόηση για να διαμορφωθεί μία νέα πλειοψηφία. Τις περισσότερες φορές κατεβαίνει με δική του διαφορετική πρόταση, τραβώντας μόνο του τον δικό του δρόμο.

Κι εκεί που θα περίμενε κανείς το Δ.Σ. της ΓΣΕΕ να συνεδριάζει μέρα παρά μέρα αυτή την περίοδο, η αλήθεια είναι ότι έχει να συνεδριάσει από τον Μάρτιο, λόγω της έντασης που προκλήθηκε μετά τη συνάντηση του προέδρου της με τη Μέρκελ. Συνάντηση που τα υπόλοιπα μέλη του Δ.Σ. πληροφορήθηκαν με sms που τους έστειλε, ενώ βρισκόταν ήδη στη Γερμανία. «Εμείς επιμέναμε η ΓΣΕΕ να αποτελέσει ισχυρό πολιτικό πόλο που θα αναλάβει την αντιπαράθεση και τη σύγκρουση με την κυβέρνηση, αλλά δεν εισακουστήκαμε» δηλώνει ο Γ. Γαβρίλης. «Τα κινήματα της πλατείας μας ξεπέρασαν και η εμφάνισή τους μπορεί να ερμηνευθεί και ως ήττα των συνδικάτων, που δεν μπόρεσαν να εκφράσουν και να οργανώσουν συλλογική δράση ενάντια στο μνημόνιο και την πολιτική της κυβέρνησης και της τρόικας. Για να καταλάβουμε την πίεση που άσκησαν τα κινήματα αυτά, αρκεί να θυμηθούμε την αποσταθεροποίηση που προκάλεσαν στην κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου και το τηλεφώνημά του στον Α. Σαμαρά».

Την περίοδο εκείνη, ούτε η ΠΑΣΚΕ, ούτε το ΠΑΜΕ συμφωνούσαν να συναντηθούν τα συνδικάτα με το κίνημα της πλατείας Συντάγματος. Δεν είχαν καν τη διάθεση να σταθούν φιλικά -έστω- απέναντί τους. Παρ’ όλα αυτά, στη συνέχεια, ένα μέρος συνδικαλιστικών οργανώσεων και σωματείων αποφάσισαν να συναντηθούν με τους υπόλοιπους διαδηλωτές της πλατείας δημιουργώντας μία εκρηκτική δυναμική, η οποία προκάλεσε και την αντίστροφη μέτρηση για την κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου αποκαλύπτοντας την έλλειψη κοινωνικής νομιμοποίησης.

Η ΓΣΕΕ και η εκπροσώπηση

Το διοικητικό συμβούλιο της ΓΣΕΕ αποτελείται από 45 μέλη, τα οποία εκλέγονται από το συνέδριο που γίνεται κάθε 3 χρόνια. Οι σύνεδροι εκλέγονται από δευτεροβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις, δηλαδή ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα. Χιλιάδες εργαζόμενοι ωστόσο, που δουλεύουν σε μικρές επιχειρήσεις, μένουν στην ουσία χωρίς εκπροσώπηση. Μόνο το 4% των ιδιωτικών επιχειρήσεων έχουν κάποιας μορφής σωματείο.

Το τελευταίο συνέδριο έγινε πριν από δύο χρόνια και σε αυτό συμμετείχαν 480 σύνεδροι που εξελέγησαν από 154 δευτεροβάθμιες οργανώσεις. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΓΣΕΕ κάθε σύνεδρος εκλέγεται από περίπου 1.000 ψηφίσαντες, αν και πολλά από αυτά είναι πλασματικά και κάποιες οργανώσεις δεν είναι παρά μόνο «σφραγίδες». Οι περισσότεροι σύνεδροι που εκλέγουν την ηγεσία της ΓΣΕΕ προέρχονται από τις ΔΕΚΟ και κυρίως από τη ΔΕΗ, τις συγκοινωνίες, τον ΟΤΕ, τις τράπεζες (μετά την ιδιωτικοποίηση τους τα σωματεία των τελευταίων απομαζικοποιήθηκαν και η συμμετοχή τους μειώθηκε, ενώ σε πολλές από αυτές η συνδικαλιστική δράση λειτουργεί πλέον σε συνθήκες παρανομίας).

Αντιλαμβάνεται λοιπόν κανείς, με κυρίαρχη την αριθμητική υπεροχή των εκπροσώπων των ΔΕΚΟ (που έχουν χαρακτηριστεί ως «κομματικά μαγαζιά» και «φέουδα» των εκάστοτε υπουργών που επιδίωκαν τη συμμαχία των συνδικαλιστών) όλη την προηγούμενη περίοδο και όταν οι ΔΕΚΟ ήταν το προνομιακό πεδίο των ρουσφετολογικών οργίων του δικομματισμού, γιατί το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ. έχουν τόσο μεγάλη εκπροσώπηση. Στη δεύτερη «ταχύτητα» συνδικάτων της ΓΣΕΕ, μετά τις ΔΕΚΟ, είναι αυτά των Οικοδόμων, των Ναυτεργατών κ.λπ. στα οποία στηρίζει κυρίως τη δύναμή του το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ.

Ο μεγαλύτερος όγκος των εργαζομένων, που εργάζεται σε μικρές ιδιωτικές επιχειρήσεις έως 20 ατόμων στερείται εκπροσώπησης. Εξαιτίας της έντονης κομματικοποίησης των συνδικάτων, η ανάδειξη των συνδικαλιστών γίνεται με όρους κομματικής διευθέτησης και λιγότερο με όρους κοινωνικής καταξίωσης και αναγνώρισης της αγωνιστικής δράσης των πρωταγωνιστών σε αγώνες. Αντίθετα, στη βάση, σε σωματεία επιχειρήσεων που οργανώνουν κινητοποιήσεις ξεχωρίζουν κάποιοι συνδικαλιστές για τη μαχητικότητα τους που χαίρουν σεβασμού από τους συναδέλφους τους. Μια τέτοια περίπτωση είναι ο Νίκος Λειβαδάς, πρόεδρος των εργαζομένων της ALAPIS. Μιλώντας στο ΜΟΝΟ επισημαίνει την αδιαφορία και την παντελή απουσία του προέδρου της ΓΣΕΕ από τους αγώνες του σωματείου τους, αλλά και συνολικά:

«Η σιωπή μετά τη συνάντηση με το αφεντικό. Κάπως έτσι θα χαρακτήριζα την παρουσία της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ μετά το ραντεβού με την Μέρκελ. Την ώρα που εφαρμόζονται οι πιο σκληροί αντεργατικοί νόμοι, αυτοί απουσιάζουν από όλα π.χ. από τις διαπραγματεύσεις για τα επικουρικά ταμεία, για την εφαρμογή διαθεσιμότητας και εκ την περιτροπής εργασία. Απουσίαζαν από τα δικαστήρια μεγάλων εργασιακών χώρων (Σκαραμαγκά, ALAPIS). Δεν συντόνισαν κανέναν αγώνα. Δεν υπήρχαν στο θέμα των συλλογικών συμβάσεων… ο κατάλογος είναι τεράστιος».

Στην ΠΑΣΚΕ, πάντως, παρατηρείται μεγάλη αποσυσπείρωση τελευταία, ενώ αρκετά στελέχη πρώτης γραμμής έχουν διαχωρίσει τη θέση τους από την πολιτική του ΠΑΣΟΚ, όπως ο πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ, Ν. Φωτόπουλος (που έχει συγκρουστεί σκληρά και σε προσωπικό επίπεδο με τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ), ο Ν. Κουλουμπαρίτσης, ο μαχητικός πρώην πρόεδρος του Συνδικάτου Εργαζομένων στον ΟΑΣΑ και του σωματείου της ΕΘΕΛ που εξαναγκάστηκε από το ΠΑΣΟΚ σε παραίτηση, επειδή ζητούσε συνέχιση των κινητοποιήσεων κ.ά.

Η κυριαρχία του ΠΑΣΟΚ στον συνδικαλισμό που άρχισε να επιβάλλεται μετά το 1981, μοιάζει αδύνατο να μην ακολουθήσει την αντίστροφη μέτρηση που έχει ξεκινήσει ήδη στην κοινωνία. Πολλοί είναι αυτοί που ισχυρίζονται ότι η οριστική μετάλλαξη της ΠΑΣΚΕ συνέβη την περίοδο που η χώρα προετοιμαζόταν για την ΟΝΕ, αφού πρώτα το ΠΑΣΟΚ είχε φροντίσει να χειραγωγήσει τους συνδικαλιστές του, με πολλούς από τους οποίους υπήρξε γενναιόδωρο. Σύμφωνα με έρευνες, πάντως, από όλους τους πρώην προέδρους της ΓΣΕΕ, ο Χρήστος Πρωτόπαπας είναι αυτός που συγκεντρώνει την πιο αρνητική κριτική. Οι δημοσιογράφοι, επίσης, τον θυμούνται, τη δεκαετία του ’90, όταν ήταν πρόεδρος της ΓΣΕΕ, να κυκλοφορεί με Μερσεντές και σοφέρ. Εκείνος ήταν από τους στενούς συνεργάτες του Κ. Σημίτη, ενώ αντίστοιχα ο Γ. Παναγόπουλος ανήκε στο πολιτικό περιβάλλον του Γ. Παπανδρέου, τον οποίο είχε στηρίξει για την εκλογή του ως προέδρου του ΠΑΣΟΚ.

Σε μια εποχή που όλα αλλάζουν, που οι πολιτικές του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. καταδικάστηκαν από την κοινωνία -αφού είχαν προλάβει πρώτα εκείνα να την καταδικάσουν-, ο συνδικαλισμός δεν γίνεται να παραμείνει ίδιος. Ο Γ. Παναγόπουλος δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις και τις ανάγκες των εργαζομένων και πάσχει από το ίδιο πρόβλημα νομιμοποίησης που έπασχε και η κυβέρνηση Παπανδρέου.


Δέκα μεγάλες ήττες
Τι έχασαν συνταξιούχοι και εργαζόμενοι σε δύο χρόνια

Στον καιρό του μνημονίου, της απαξιωμένης κι ελεγχόμενης από τον δικομματισμό ΓΣΕΕ (με τους συσχετισμούς άλλων εποχών), επί προεδρίας Γιάννη Παναγόπουλου, που δεν τολμά να εμφανιστεί σε συγκεντρώσεις εργαζομένων και προτιμά να συνομιλεί με τον ΣΕΒ, την κυβέρνηση και τη Μέρκελ, σημειώθηκαν οι μεγαλύτερες υποχωρήσεις στα δικαιώματα των εργαζομένων της μεταπολεμικής περιόδου καθώς και οι μεγαλύτερες απώλειες.

1) Η ανεργία έσπασε κάθε προηγούμενο αρνητικό ρεκόρ, φτάνοντας στο 21,7% ενώ στους νέους ξεπέρασε το 50%. Μέσα σε ένα χρόνο, δηλαδή, οι άνεργοι αυξήθηκαν κατά 318.435, φτάνοντας τα 1,7 εκατομμύρια. Μέχρι το τέλος του έτους η δηλωμένη ανεργία προβλέπεται να ξεπεράσει το 23%, ενώ η αδήλωτη ξεπερνάει ήδη το 30%.

2) Διαλύθηκε το ασφαλιστικό σύστημα, με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι που βγαίνουν στο εξής στη σύνταξη, να λαμβάνουν συντάξεις με χαρακτήρα προνοιακού επιδόματος.

3) Οι συντάξεις, όσων τις λαμβάνουν ήδη, μειώθηκαν έως και 40% με τάση περαιτέρω διαδοχικών μειώσεων στο μέλλον.

4) Μειώθηκαν έως και 50% οι μισθοί σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.

5) Καθιερώθηκε καθεστώς εύκολων απολύσεων με δυνατότητα μείωσης των αποζημιώσεων έως και 50%.

6) Δόθηκε η ευχέρεια στους εργοδότες να καθιερώσουν την εκ περιτροπής εργασία και τη μερική απασχόληση. Σχεδόν οι μισές από τις 537.000 νέες συμβάσεις που υπεγράφησαν από τον Ιανουάριο μέχρι και το Σεπτέμβριο του 2011, ήταν μερικής ή εκ περιτροπής απασχόλησης, σύμφωνα με τα στοιχεία του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας, ενώ περισσότερες από 42.000 συμβάσεις πλήρους απασχόλησης, μετατράπηκαν σε μερικής ή εκ περιτροπής.

7) Καταστράφηκε ο θεσμός των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και δόθηκαν όλα τα μέσα στους εργοδότες να τις αντικαταστήσουν με ατομικές συμβάσεις εργασίας.

8) Σαρώθηκε το συλλογικό εργατικό δίκαιο.

9) Μειώθηκε ο κατώτερος μισθός, ο οποίος κατρακύλησε στα 586 ευρώ (μεικτά) το μήνα, για όσους έχουν προϋπηρεσία έως και τρία έτη.

10) Ο μισθός των νέων κάτω των 25 ετών μειώθηκε κατά 32% φτάνοντας τα 510 ευρώ το μήνα (μεικτά).

Η ΓΣΕΕ στην εποχή του μνημονίου

Από την στιγμή που προέκυψε το πρώτο μνημόνιο με τα ακραία αντεργατικά μέτρα, πιεσμένη και από την κοινωνική οργή, η ΓΣΕΕ υποχρεώθηκε να πάρει αποφάσεις για κάποιες κινητοποιήσεις, τις οποίες απλώς διαχειρίστηκε όμως, χωρίς να τις εντάξει σε μία συνολική στρατηγική σύγκρουσης, ρήξης και διεκδίκησης. «Γραμμή ρεαλισμού» την ονόμασε ο Γ. Παναγόπουλος, αλλά εξελίχθηκε σύντομα σε γραμμή υποχώρησης. Ο ίδιος επέλεξε για τον εαυτό του τον ρόλο του προνομιακού συνομιλητή της τρόικας, της κυβέρνησης, του πρωθυπουργού, του ΣΕΒ και της Μέρκελ, ενώ ήταν απών όταν τον καλούσαν εργαζόμενοι που πλήττονταν, θαμπώνοντας ακόμα περισσότερο την εικόνα της ΓΣΕΕ και τον βαθμό αξιοπιστίας της. Είχε κάνει και δήλωση, μάλιστα, με την οποία υποστήριζε ότι παρά τη διαφωνία του με το μνημόνιο, δεν πιστεύει ότι υπάρχει εναλλακτική λύση!

Στις 24 Σεπτεμβρίου 2010, σε άλλες δηλώσεις του στο πρακτορείο Ρόιτερ ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ θεωρώντας το Μνημόνιο τετελεσμένο γεγονός και προτείνοντας να σταματήσουν τις απεργίες, δήλωνε: «Έχουμε κάνει τόσες πολλές απεργίες, παρ’ όλα αυτά οι σκληρές πολιτικές, που προβλέπονται στο Μνημόνιο, έχουν εφαρμοστεί και δεν υπάρχουν προφανείς εναλλακτικές λύσεις». Τον Δεκέμβριο του 2010, όταν αποκαλύφθηκε η μυστική συνάντηση του με εκπροσώπους του ΣΕΒ και άλλων εργοδοτικών οργανώσεων (ο ίδιος αρχικά το αρνούνταν), προκλήθηκε κρίση στο Δ.Σ. της ΓΣΕΕ η οποία εκδηλώθηκε με τις παραιτήσεις από το προεδρείο του γ. γραμματέα και του αν. προέδρου που ανήκαν στη ΔΑΚΕ (η οποία επανήλθε τρεις μήνες μετά) και στην Αυτόνομη Παρέμβαση.

«Δεν υπάρχει καμία τακτική για την αντιμετώπιση των προβλημάτων, ούτε για την υπεράσπιση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, αλλά ούτε και για τις ιδιωτικοποιήσεις επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας, όπως η ΔΕΗ, η ΕΥΔΑΠ, τα λιμάνια» αναφέρει στο ΜΟΝΟ, ο Γ. Γαβρίλης επικεφαλής της Αυτόνομης Παρέμβασης και πρώην (παραιτήθηκε τον Μάρτιο) αν. πρόεδρος της ΓΣΕΕ.

Τα τελευταία περίπου δύο χρόνια η ΓΣΕΕ συνεδριάζει πλέον σπάνια.


Η ΓΣΕΕ στην εποχή του μνημονίου / Και ο κρυπτόμενος πρόεδρός της
Αρθρο της Βασιλικής Σιούτη απο το blog του περιοδικού ΜΟΝΟ

Μόνο στο Θαλαμοφύλακα, μαζί με το άρθρο, δώρο και ένας θαλάσσιος ελέφαντας: