Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

14 Δεκ 2015


Του Θεόδωρου Καρυώτη 

Ποτέ στην Ελλάδα, μετά τον εμφύλιο πόλεμο, δεν είχαμε μια τόσο φιλοαμερικανική κυβέρνηση όσο η σημερινή των ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ. Έρχονται Αμερικανοί υπουργοί, υφυπουργοί, βοηθοί υπουργοί και τους υποδεχόμεθα μετά Βαΐων και Κλάδων λες και είναι οι σωτήρες της Ελλάδας που θα μας απελευθερώσουν από τους κακούς Ευρωπαίους και θα υπερασπιστούν το μαρτυρικό νησί και το Αιγαίο Πέλαγος από τους κακούς Τούρκους.

Βέβαια, οι Αμερικανοί κάνουν την δουλειά τους, αλλά αυτή η αφέλεια της κυβέρνησης δημιουργεί τεράστια προβλήματα στην εξωτερική μας πολιτική. Δεν υπάρχουν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που έχουν σπουδάσει και εργαστεί στις Ηνωμένες Πολιτείες και έτσι δεν μπορούν να καταλάβουν τις κινήσεις των Αμερικανών. Ο μόνος ειδικός στα αμερικανικά θέματα στην κυβέρνηση τοποθετήθηκε Διοικητής της ΕΥΠ.

Για ένα χρόνο τώρα οι Ηνωμένες Πολιτείες παριστάνουν τα φιλαράκια του Τσίπρα. Στέλνουν τους «φιλέλληνες» υπουργούς να μας βοηθήσουν στις τραγικές αυτές στιγμές της ιστορίας μας αλλά κανείς από αυτούς τους παντοδύναμους άνδρες του αμερικανικού κατεστημένου δεν ζήτησαν ούτε από μια αμερικανική εταιρία να κάνει μια σημαντική επένδυση στη φτωχή Ελλάδα. Οι φιλέλληνες Ομπάμα, Μπάϊντεν, Κλίντον και Κέρυ δεν έφεραν ούτε ένα δολάριο στην Ελλάδα.

Όταν οι Αμερικανός εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών χρειάστηκε να απαντήσει σε ερώτηση του Μιχάλη Ιγνατίου για τις χιλιάδες παραβιάσεις του εναερίου χώρου της Ελλάδας από την Τουρκία, μετά από διάφορες δικαιολογίες είπε κάτι που οι Αμερικανοί παπαγαλίζουν εδώ και 40 χρόνια.
«Η πολιτική μας είναι ότι επί μακρόν έχουμε καλέσει την Ελλάδα και την Τουρκία ως σύμμαχοι του ΝΑΤΟ να συνεργαστούν για την περιφερειακή ειρήνη και σταθερότητα.»
Μια παρόμοια ερώτηση έκανε στον Τζον Κέρυ και ο Νίκος Μελέτης στην Αθήνα όταν τον ρώτησε εάν υπάρχουν δύο μέτρα και δυο σταθμά, ο Τζον σαν Πόντιος Πιλάτος απάντησε:
«Δεν πρέπει να υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά. Απλώς θα πω ότι η Ελλάδα και η Τουρκία έχουν μακροχρόνιους διπλωματικούς διαύλους για να συζητάνε τα θέματα του Αιγαίου και δεν θα αλλάξω αυτούς τους διαύλους. Απλώς προτρέπω την Ελλάδα και την Τουρκία ως συμμάχους στο ΝΑΤΟ να συνεργαστούν για να διατηρήσουν καλές σχέσεις γειτονίας».
«Οι ΗΠΑ στηρίζουν την Ελλάδα». Με αυτή τη φράση, στα ελληνικά, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Κέρι θέλησε να δώσει το μήνυμα της αμερικανικής φιλίας στη χώρα μας επισημαίνοντας ότι «οι σχέσεις ΗΠΑ-Ελλάδας είναι αδιάσπαστες».

Μετά τη συνάντηση με τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά, ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας έδωσε τα εύσημα στην Ελλάδα τόσο για τις προσπάθειες που καταβάλλει η κυβέρνηση στον οικονομικό τομέα, όσο και για την αντιμετώπιση του προσφυγικού προβλήματος, τονίζοντας ότι η Ελλάδα μπορεί να βασίζεται και στην υποστήριξη των ΗΠΑ όσον αφορά στις επενδύσεις, με κλειδί τον ενεργειακό τομέα. Η ενεργειακή πολιτική της Ελλάδας δημιουργεί νέες ευκαιρίες, όπως είπε ο Τζον Κέρι, για τη συμμετοχή των ΗΠΑ στα προγράμματα αυτά και χαιρέτισε τις συμφωνίες για τους αγωγούς ΤΑΡ και IGB. Βέβαια δεν ήθελε να αναφερθεί στον αγωγό East Med που ενδιαφέρονται να δημιουργήσουν το Ισραήλ, η Κύπρος και η Ελλάδα γιατί αυτός ο αγωγός δεν συμφέρει την Τουρκία.

Το κύριο πρόβλημα της Ελλάδας στην ελληνοτουρκική διένεξη είναι ξεκάθαρα η στάση των Ηνωμένων Πολιτειών που δεν έχει αλλάξει καθόλου τα τελευταία 30 χρόνια. Οι Αμερικανοί, από την εποχή του Ανδρέα Παπανδρέου μέχρι τον Αλέξη Τσίπρα, παίζουν το ίδιο τραγούδι στο βιολί τους λέγοντας στις ελληνικές κυβερνήσεις ότι δεν πρέπει να κάνουν μια μονομερή  ανακήρυξη ΑΟΖ χωρίς να τα βρούνε με την Τουρκία, παριστάνοντας ότι δεν γνωρίζουν ότι η ανακήρυξη ΑΟΖ είναι, πάντα, μια μονομερής πράξη, όπως ακριβώς έκαναν και αυτοί το 1983. Μια από τις πιο σημαντικές δηλώσεις, από αμερικανικής πλευράς, έγινε στις 27 Ιουλίου 2011 από τον βοηθό Υπουργό Εξωτερικών Φίλιπ Γκόρντον που δήλωσε, σε συνάντησή του με δημοσιογράφους στην Αθήνα, ξεκάθαρα την απαράδεκτη αυτή δήλωση:
«Πιστεύω ότι είναι σημαντικό να αποφεύγονται μονομερή βήματα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγνωρίζουν τα δικαιώματα των χωρών για την ανακήρυξη αποκλειστικών οικονομικών ζωνών, αλλά… δεν νομίζουμε ότι θα ήταν προς το συμφέρον της Ελλάδος να το πράξει χωρίς πλήρη συνεργασία με τους γείτονές της, της Τουρκίας συμπεριλαμβανομένης».
Οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται σε μια δύσκολη περίοδο και φαίνεται να μη γνωρίζουν τι ακριβώς θέλουν να κάνουν στην Ανατολική Μεσόγειο. Δεν αναφέρομαι εδώ ειδικά στο θέμα της Συρίας ή της Ρωσοτουρκικής διένεξης, αλλά στη γενικότερη συμπεριφορά τους στην περιοχή. Παρακολουθώντας κανείς στην Ουάσιγκτον, για δεκαετίες τώρα, τις απόψεις των Αμερικανών προέδρων σε σχέση με την Τουρκία, απορεί για την απροκάλυπτη υπεράσπιση των τουρκικών θέσεων στην σημερινή εποχή. Η θέση αυτή εύκολα μπορούσε παλαιότερα να υποστηριχθεί, διότι η Τουρκία συνόρευε με το ν κόκκινο μπαμπούλα, την τότε Σοβιετική Ένωση, αλλά όταν ο μπαμπούλας εξαφανίστηκε όλοι απόρησαν που η Ουάσιγκτον αγκάλιασε πιο πολύ την Τουρκία. Σήμερα, μετά την πτώση του Ρωσικού αεροπλάνου,  η απαράδεκτη, αλαζονική και προκλητική διαγωγή της όχι μόνο δεν της κόστισε αλλά αντίθετα οι Αμερικανοί της δίνουν εύσημα!

Οι Αμερικανοί αρχίζουν να αντιλαμβάνονται ότι τα δημοκρατικά καθεστώτα του Ισραήλ, της Ελλάδας και της Κύπρου αποτελούν τα μόνα κράτη στα οποία μπορούν να βασιστούν οι σχεδιασμοί της Αμερικής στην κρίσιμη αυτή περιοχή. Η νέα αυτή κατάσταση αρχίζει να παίρνει μορφή σαν αποτέλεσμα τριών μεγάλων γεγονότων: Πρώτον, με τον ανασχεδιασμό του χάρτου των υδρογονανθράκων στην περιοχή, δεύτερον, με την ανακάλυψη σημαντικών πηγών υδρογονανθράκων στην ΑΟΖ του Ισραήλ, της Κύπρου και της Αιγύπτου, και τρίτον, με τη στροφή και την υιοθέτηση από την Τουρκία μιας εχθρικής νεοοθωμανικής ιδεολογίας, η οποία θα την καθοδηγήσει στον εικοστό πρώτο αιώνα.

Ο ρόλος της Αμερικής στην Κυπριακή Τραγωδία

Όταν οι Αμερικανοί επισκέπτονται την Κύπρο, οι Κύπριοι, συνήθως, δεν ενθουσιάζονται όπως οι καλαμαράδες αλλά αυτή την φορά παγιδεύτηκαν και αυτοί με τα ωραία λόγια του πανύψηλου Τζον που τους γέμισε με αισιοδοξία για την πολυπόθητη λύση που ο Νορβηγός μεσολαβητής, ο μέγας φιλέλληνας Άϊντα, του εξήγησε διεξοδικά ότι σύντομα έρχεται. Πρέπει να αντιληφθούμε ότι η Κύπρος και η Ελλάδα δεν πρέπει να περιμένουν από τον Ομπάμα και τον Κέρυ μια πραγματική βοήθεια, μια και δεν είναι σε θέση να ξεριζώσουν την ρίζα του κακού που εδρεύει στην Άγκυρα.

Όπως γράφτηκε σε αυτή την ιστοσελίδα, από τον Γιώργο Πετράκη:
«Η Τουρκία  ακόμη πριν ξεδιπλωθεί η νεοοθωμανική αλαζονεία του καθεστώτος Ερντογάν, είχε  προειδοποιήσει ότι έχει δικαιώματα και πρέπει να έχει λόγο σε κάθε οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών δυτικά των ακτών της Κύπρου, ενώ παλαιοτέρα είχε παρέμβει και στην διαδικασία των συνομιλιών Ελλάδας-Λιβύης για την οριοθέτηση των ΑΟΖ των δυο χωρών».
Φαίνεται πάντως ότι δεν μπορούν να βάλουν στο χέρι την κυπριακή ΑΟΖ και σίγουρα η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει πικρά μετανιώσει που επέτρεψε στον αείμνηστο Τάσσο Παπαδόπουλο να ανακηρύξει και να οριοθετήσει την ΑΟΖ του μαρτυρικού νησιού. Αντιλήφθηκαν το λάθος τους πολύ αργά αλλά δεν πρόκειται να το επαναλάβουν με την Ελλάδα και έτσι, με προσεκτικά βήματα, για πολλά χρόνια τώρα τορπιλίζουν τις προσπάθειες των Αθηνών να ανακηρύξουν την ελληνική ΑΟΖ διότι δεν θέλουν να δυσαρεστήσουν τον Σουλτάνο της Άγκυρας.

Όπως πολύ σωστά έγραψε η εφημερίδα Φιλελεύθερος της Λευκωσίας:
«Το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών έχει πέντε μόνιμα μέλη κι εμείς καταφέραμε να παραδώσουμε το Κυπριακό στα δύο, στα πιο εχθρικά, στη Βρετανία και στις ΗΠΑ. Η Ρωσία, η Γαλλία και η Κίνα, που πολλές φορές εμπόδισαν στο παρά πέντε βρετανικά κόλπα (αλλά όχι όλα) εναντίον των Ελληνοκυπρίων και της Κυπριακής Δημοκρατίας, δεν συμμετέχουν στις διαδικασίες παρά μόνο στο τελικό στάδιο, όταν πια Βρετανία και ΗΠΑ ορίσουν τις αποφάσεις. Είτε πρόκειται για ψηφίσματα είτε για σχέδια είτε για συγκάλυψη και νομιμοποίηση τουρκικών παρανομιών. Το σημαντικό, λοιπόν, ένα από τα σημαντικά, που συναποτελούν την πολιτική μας, είναι να αντιληφθούμε ότι επί τέσσερις δεκαετίες δεν είχαμε παρά μόνο αρνητικά αποτελέσματα από αυτή την οικειοθελή παράδοσή μας στους Βρετανούς και στους Αμερικανούς, που ισοδυναμεί με αυτοχειρία».
Τέλος, ο Αμερικανός πανεπιστημιακός καθηγητής της Στρατιωτικής Ιστορίας, συγγραφέας και αρθρογράφος Βίκτωρ Ντέιβις Χάνσον αναφέρει ότι η Τουρκία είναι, de facto, εχθρός του ΝΑΤΟ και μόνο κατ’ όνομα σύμμαχος. Επίσης, αναφέρει «Το πρόβλημα με την Τουρκία και τη Δύση είναι πως η σχέση τους έχει μείνει πίσω για δεκαετίες. Αυτό που κάποτε ήταν μια συμμαχία δεν πλέον τίποτα, σήμερα». Αντίθετα, ο Ελληνοαμερικανός Ναύαρχος Τζέιμς Σταυρίδης είχε αντίθετη γνώμη και έγραψε ότι τώρα το ΝΑΤΟ πρέπει να υποστηρίξει όσο το δυνατόν πιο πολύ την Τουρκία. Κρίμα τα παράσημα και βραβεία που του έδωσαν οι Ελληνοαμερικανοί. Έπρεπε να του ζητήσουν να τα επιστρέψει.

Το καταραμένο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο

Ξαφνικά, ο Αλέξης Τσίπρας, παριστάνοντας τον Ανδρέα Παπανδρέου, που σε ανύποπτο χρόνο, πριν 40 χρόνια, είχε μιλήσει κατά του ΔΝΤ, αποφάσισε να εκδιώξει το καταραμένο ΔΝΤ από την Ελλάδα. Εκείνο που δεν έχει, βέβαια, καταλάβει είναι το σημαντικό ρόλο που παίζουν στον διεθνή αυτό οργανισμό οι Αμερικανοί φίλοι του. Το κύριο κτίριο του ΔΝΤ βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από τον Λευκό Οίκο και το Υπουργείο Οικονομικών και η Αμερικανή αντιπρόσωπος ενημερώνει συνεχώς την κυβέρνησή της για την πορεία της ελληνικής οικονομίας και αυτός είναι ένας λόγος που η Αμερική επιθυμεί την συμμετοχή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα. Είναι τόσο δύσκολο να καταλάβουμε ότι δεν ήταν σύμπτωση το γεγονός ότι το ΔΝΤ και οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν μια κοινή στάση στο θέμα του χρέους;

Χάνουμε την ΑΟΖ, χάνουμε το ΔΝΤ και τώρα χάνουμε και τα γλυπτά του Παρθενώνα. Με την φόρα που έχουμε πάρει θα χάσουμε και το Ευρώ. Ίσως ήρθε η ώρα να ασχοληθώ και εγώ με τις προφητείες του Άγιου Παϊσιου και να δω γιατί ξέχασε να ασχοληθεί με την ΑΟΖ!

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Ζω στην πανέμορφη Ουάσιγκτον εδώ και 45 χρόνια τώρα και αισθάνομαι μια μεγάλη πικρία προς την δεύτερη πατρίδα μου για τον τρόπο που χειρίζεται τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις ακόμα και σήμερα που η Τουρκία προκαλεί τους πάντες στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες εξηγούν πάντα ότι δεν έχουν μια φιλοτουρκική πολιτική αλλά μια φιλοαμερικανική πολιτική εξηγώντας την αξία της Τουρκίας λόγω του μεγέθους της και της γεωγραφικής της θέσης. Βέβαια, όπως έχουν δυο μέτρα και δυο σταθμά για τις τουρκικές παραβιάσεις στο Αιγαίο, έτσι έχουν δυο μέτρα και δυο σταθμά όταν εξηγούν την σχέση τους με το Ισραήλ. Γνωρίζουν ότι το Ισραήλ είναι ένα κράτος μικρότερο της Ελλάδας περικυκλωμένο από Αραβικά κράτη με τεράστιες ποσότητες πετρελαίου και επομένως χρησιμοποιώντας την δικαιολογία που υποστηρίζουν την Τουρκία θα έπρεπε να υποστηρίζουν τα Αραβικά κράτη και όχι το Ισραήλ, αλλά δεν το έκαναν και υποστηρίζουν το μικρό αυτό κράτος. Πιστεύω απόλυτα ότι έτσι έπρεπε να συμπεριφερθούν και στην Ελλάδα. Κρίμα που δεν ζει ο μεγαλύτερος Αμερικανός φιλέλληνας και η μεγαλύτερη προσωπικότητα της Αμερικής, ο Πρόεδρος Τόμας Τζέφερσον, που δεν θα επέτρεπε στην κυβέρνησή του να έχει μια τέτοια στάση προς το κράτος που η αρχιτεκτονική του κυριαρχεί στα μεγάλα κυβερνητικά κτίρια της Ουάσιγκτον.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 





Πλοίο υπό τουρκική σημαία παρεμπόδισε 
ρωσικό γεωτρύπανο στη Μαύρη Θάλασσα

Ο κυβερνήτης του τουρκικού πλοίου δεν είχε, υποτίθεται, σύνδεση με τα ρωσικά ρυμουλκά που χρησιμοποιούσαν ασύρματο και δεν απάντησε στις κλήσεις τους...

Πρακτορείο Itar TASS
Απόδοση:"Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Ένα πλοίο υπό τουρκική σημαία πλησίασε την εξέδρα εξώρυξης της ρωσικής εταιρείας Chernomorneftegaz και συνέχισε την πορεία του στα ρωσικά χωρικά ύδατα, σύμφωνα με σημερινή (14/12) καταγγελία της εταιρείας.

“Μια νηοπομπή από ρυμουλκά έσερνε ένα φορτίο όταν ξαφνικά εμφανίστηκε ένα μη ταυτοποιημένο εμπορικό πλοίο υπό τουρκική σημαία και μπήκε στη ρότα των ρυμουλκών.

Ενεργώντας κατά παράβαση των διεθνών κανονισμών που αφορούν στην πρόληψη μιας σύγκρουσης μεταξύ πλοίων και των συμφωνημένων προτύπων της θαλάσσιας κυκλοφορίας, το τουρκικό σκάφος δεν υποχώρησε και δεν έδωσε προτεραιότητα στα ρυμουλκά, αλλά αντίθετα επεχείρησε να διακόψει την πορεία τους, δημιουργώντας σκόπιμα μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Ο κυβερνήτης του τουρκικού πλοίου δεν είχε, υποτίθεται, σύνδεση με τα ρυμουλκά, που χρησιμοποιούσαν ασύρματο, και δεν απάντησε στις κλήσεις τους”, αναφέρει στην καταγγελία της η Chernomorneftegaz, δίχως να διευκρινίσει την ακριβή ημερομηνία που έλαβε χώρα το περιστατικό.

Σύμφωνα με την εταιρεία, ένα περιπολικό σκάφος της Συνοριοφυλακής της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφαλείας της Ρωσίας και μια πυραυλάκατος του στόλου της Μαύρης Θάλασσας βοήθησαν ώστε να εξομαλυνθεί η κρίση, η οποία ενδεχομένως να οφείλονταν σε παρεξήγηση, “αναγκάζοντας το σκάφος υπό τουρκική σημαία να αλλάξει πορεία και να κατευθυνθεί εκτός της προγραμματισμένης πορείας της νηοπομπής των ρυμουλκών”.

Λίγες ημέρες νωρίτερα, δύο συστήματα γεωτρύπανων αξίας άνω των 25 δις ρουβλίων (354 εκ. δολαρίων) σύρθηκαν έξω από το πεδίο του φυσικού αερίου της Οδησσού (που βρίσκεται 150 χιλιόμετρα ανοικτά της ακτής της Κριμαίας) στη ρωσική αποκλειστική θαλάσσια ζώνη “λόγω του περίπλοκου διεθνούς περιβάλλοντος και των κινδύνων απώλειας ζωτικής σημασίας επενδυτικών αγαθών για την Chernomorneftegaz”.

Και τα δύο συστήματα γεωτρύπανων παραμένουν σήμερα στη ρωσική αποκλειστική θαλάσσια ζώνη.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Μεγάλη ανησυχία προκαλεί στην Άγκυρα η είδηση ότι παρατηρείται μεγάλη συγκέντρωση ρωσικών στρατιωτικών δυνάμεων στα σύνορα με την Αρμενία.

Σύμφωνα με τα τουρκικά δημοσιεύματα που επικαλούνται το αρμένικο πρακτορείο ειδήσεων, Khabararmani, με απόφαση του Ρώσου προέδρου Βλαδιμήρ Πούτιν ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις συγκεντρώνονται στα σύνορα Τουρκίας Αρμενίας με την συγκατάθεση της κυβέρνησης της Αρμενίας, που έχει στρατιωτική συμμαχία με την Μόσχα.

Όπως αναφέρεται, επτά χιλιάδες Ρώσοι στρατιώτες που υπάγονται στο 58ο στρατιωτικό σώμα των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων έχουν μετακινηθεί και έχουν πιάσει θέσεις στο αρμενικό έδαφος στα σύνορα με την Τουρκία. Τις δυνάμεις αυτές συνοδεύουν μεγάλο αριθμός αρμάτων μάχης, ενώ ο ρωσικός στρατός είναι εξοπλισμένος με ρουκέτες μεγάλου βεληνεκούς.

Σημειωτέον ότι οι τουρκικές πληροφορίες αναφέρουν ότι ήδη οι Ρώσοι έχουν εγκαταστήσει στο αρμένικο έδαφος πυραύλους S-300 με μια κυκλωτική κίνηση σε βάρος της Τουρκίας, καλύπτοντας σχεδόν το 85% του τουρκικού εναέριου χώρου.

Ο μεγάλος πόλεμος νευρών από ρωσικής πλευράς σε βάρος της Τουρκίας συνεχίζεται και κανείς δεν ξέρει που θα καταλήξει.

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η εισαγγελία του Αρείου Πάγου διαβίβασε στη Βουλή, μέσω του υπουργείου Δικαιοσύνης, δύο μηνυτήριες αναφορές σε βάρος του υπουργού Παιδείας Νίκου Φίλη για τις δηλώσεις του ότι η γενοκτονία των Ποντίων δεν ήταν «γενοκτονία» αλλά «εθνοκάθαρση».

Η Βουλή θα αποφανθεί για την άρση ή μη της ασυλίας του κ. Φίλη.

Η πρώτη μηνυτήρια αναφορά έχει κατατεθεί από το στέλεχος της ΝΔ και δικηγόρο Φαήλο Κρανιδιώτη και η δεύτερη από τον πλωτάρχη του Πολεμικού Ναυτικού ε.α. Παναγιώτη Σταμάτη.

Οι δύο μηνυτές υποστηρίζουν ότι ο κ. Φίλης παραβίασε διατάξεις του νόμου 4285/2014 για την καταπολέμηση ορισμένων μορφών και εκδηλώσεων ρατσισμού και ξενοφοβίας.

Από την πλευρά μας θα τολμήσουμε μία πρόβλεψη για την εξέλιξη της συγκεριμένης υπόθεσης: Η Βουλή δεν πρόκειται να ψηφίσει υπέρ της άρσης της βουλευτικής ασυλίας του κ. Φίλη και η υπόθεση θα οδηγηθεί στο... αρχείο.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Τρεις σκληρούς όρους έθεσε η Μόσχα στην Άγκυρα ως πρώτη προϋπόθεση για αποκλιμάκωση της έντασης στις σχέσεις των δυο χωρών που ξεκίνησε με την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού SU24 στην βόρειο Συρία.

Ο ρώσος πρεσβευτής στην Τουρκία Αντρέι Καρλοφ δήλωσε ότι
  • η Ρωσία αναμένει την επίσημη απολογία της Τουρκίας για το επεισόδιο που οδήγησε στον θάνατο δυο ρώσων πιλότων, 
  • τον εντοπισμό, σύλληψη και παραπομπή στην δικαιοσύνη των ενόχων και τέλος 
  • την καταβολή αποζημίωσης για την ζημιά που προκλήθηκε από το επεισόδιο αυτό στην Ρωσία.
Ο ρώσος διπλωμάτης μάλιστα προειδοποίησε ότι εάν δεν ικανοποιηθούν αυτοί οι τρεις οροί, καμία άλλη δήλωση η ανακοίνωση εκ μέρους της Τουρκίας δεν θα γίνει αποδεκτή και κατηγόρησε την Άγκυρα ότι ενώ δηλώνει έτοιμη για διάλογο, οι ανακοινώσεις της δεν κινούνται σε αυτή την κατεύθυνση.

Σε ό,τι αφορά μάλιστα την εν ψυχρώ δολοφονία του ενός ρώσου πιλότου την στιγμή που έχοντας εγκαταλείψει το αεροσκάφος έκανε χρήση του αλεξίπτωτου, από πυρά που δέχθηκε από το έδαφος, ο ρώσος πρεσβευτής παραπέμποντας σε πλάνα από την ιδία την τουρκική τηλεόραση υπέδειξε τούρκο πολίτη που καυχήθηκε ότι αυτός ήταν που πυροβόλησε τον ρώσο πιλότο.

Η Τουρκία επιμένει ότι δεν προτίθεται να απολογηθεί στην Ρωσία για το επεισόδιο, επιτείνοντας έτσι το αδιέξοδο και διατηρώντας την ένταση στις νεοτουρκικές σχέσεις, και ενώ η ρητορική και από τις δύο πλευρές κτυπάει κόκκινο.

Ο Τ. Ερντογάν επιμένει να μιλά για «λάθος των ρώσων πιλότων» και έτσι παρά τις δηλώσεις για την ανάγκη αποκατάστασης των σχέσεων με την Μόσχα, δεν δείχνει συμβιβαστική διάθεση.

Η αξίωση αντίστοιχων σκληρών όρων από το Ισραήλ για το επεισόδιο του Μαβή Μαρμαρά, εκ μέρους του Ταγιπ Ερντογάν, έχει οδηγήσει πλέον σε παγιοποίηση της ρήξης μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ καθώς η κρίση στις μεταξύ τους σχέσεις συμπληρώνει σχεδόν 6 χρόνια.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η Τουρκία πρέπει να παίξει έναν πιο ενεργό ρόλο στην επίλυση της κρίσης στη Συρία και συγκεκριμένα «σφίγγοντας» τους συνοριακούς ελέγχους για να περιορίσει την είσοδο ξένων τζιχαντιστών στη Συρία, δήλωσε ο Γάλλος υφυπουργός Ευρωπαϊκών υποθέσεων, Χαρλέμ Ντεσίρ.

Τα σύνορα μεταξύ Τουρκίας και Συρίας δεν φυλάσσονται αρκετά, πράγμα που επιτρέπει σε στρατολογημένους ξένους τζιχαντιστές να εισέρχονται στη Συρία μέσω Τουρκίας.

Το Soufan Group (TSG), μια εταιρεία ασφάλειας και πληροφοριών που εδρεύει στη Νέα Υόρκη, υπολόγισε ότι 27.000 με 31.000 αλλοδαποί εισήλθαν στη Συρία και στο Ιράκ, προερχόμενοι από 86 χώρες, για να ενταχθούν στο Ισλαμικό Κράτος.

Μεταξύ αυτών είναι 6.000 Τυνήσιοι, 5.000 από τη δυτική Ευρώπη, από την Κοινοπολιτεία Ανεξαρτήτων Χωρών (πρώην ΕΣΣΔ) 4.700, από τη Σαουδική Αραβία 2.500, από την Τουρκία 2.100 και από την Ιορδανία 2.000.

Ο υψηλός αριθμός ξένων τζιχαντιστών είναι ο λόγος που η Τουρκία πρέπει να φυλάει τα σύνορά της με τη Συρία.

«Η Τουρκία πρέπει να ελέγχει τα σύνορά της με τη Συρία για να αποτρέπει το Ισλαμικό Κράτος να ενισχύεται με ξένους μαχητές, να τους εκπαιδεύει και στη συνέχεια να τους στέλνει σε άλλες χώρες», είπε ο Γάλλος υφυπουργός στους δημοσιογράφους πριν τη συνάντησή του με τους υπουργούς Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο Χαρλέμ Ντεσίρ σημείωσε ακόμα ότι οι τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι, στο Βέλγιο και στην Ολλανδία, όπως και οι βομβιστικές επιθέσεις στον Λίβανο, στην Τυνησία και στο Μάλι δείχνουν ότι η Τουρκία «πρέπει να συνεργαστεί στενότερα με τη Διεθνή Κοινότητα για να αποτραπούν μελλοντικές τρομοκρατικές επιθέσεις».

Η Τουρκία δέχεται πιέσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση επειδή απέτυχε να εφαρμόσει αποτελεσματικά μέτρα ασφαλείας στα σύνορά της με τη Συρία, απόδειξη ότι ορισμένοι τζιχαντιστές κατάφεραν να εισέλθουν στην Ευρώπη παριστάνοντας τους πρόσφυγες και να συμμετάσχουν στο μακελειό στο Παρίσι στις 13 Νοεμβρίου.

Και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έχει πει ότι τα σύνορα Τουρκίας – Συρίας πρέπει να σφραγίσουν, καθώς όπως είναι τώρα η κατάσταση το Ισλαμικό Κράτος μπορεί να διακινεί κλεμμένο πετρέλαιο, αλλά και ξένοι τζιχαντιστές και εφόδια να εισέρχονται στη Συρία.

Νωρίτερα τον Δεκέμβριο η Ρωσία έδωσε στη δημοσιότητα φωτογραφίες που αποδεικνύουν ότι το κλεμμένο πετρέλαιο από τη Συρία και το Ιράκ το μεταφέρουν οι τζιχαντιστές στην Τουρκία.
Στη φωτογραφία, τζιχαντιστής από το Ισλαμικό Κράτος ποζάρει μπροστά στα σύνορα Συρίας – Τουρκίας.

Νέο χτύπημα των Ρώσων στην Τουρκία: Φέρνετε την ηρωίνη στην Ευρώπη!

Μεγάλα φορτία ηρωίνης από το Αφγανιστάν εισέρχονται στα Βαλκάνια και στην Ευρώπη μέσω Τουρκίας, δήλωσε τη Δευτέρα ο επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Δίωξης Ναρκωτικών της Ρωσίας.

«Σε αυτή την περίπτωση, το λαθρεμπόριο πετρελαίου συμπίπτει με το λαθρεμπόριο ναρκωτικών, μόνο που έχουν διαφορετικούς προορισμούς. Εάν η αφγανική ηρωίνη περνά μέσω Τουρκίας και στη συνέχεια στα βαλκανικά κράτη και στη συνέχεια στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το πετρέλαιο ρέει μέσα στην Τουρκία», δήλωσε ο Βίκτορ Ιβάνοφ μιλώντας σε δημοσιογράφους.

Ο Ιβάνοφ είπε ότι τα ναρκωτικά από το Αφγανιστάν αποφέρουν κέρδη που υπολογίζονται σε 150 εκ. δολάρια ετησίως για τους ανθρώπους που εμπλέκονται με το εμπόριό τους, προσθέτοντας ότι η Τουρκία είναι συνηθισμένο να χρησιμοποιείται για τη μεταφορά της αφγανικής ηρωίνης, όπως και για το λαθραίο πετρέλαιο.

Πηγή Tribune


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Ο μεγαλύτερος εχθρός των τζιχαντιστών, το Ισραήλ, έχει αναλάβει την καημερινή διακίνηση και πώληση τεράστιων κλεμμένων ποσοτήτων Συριακού και Ιρακινού πετρελαίου 

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ 

Σύμφωνα με εκτεταμένη έκθεση του δημοσιογραφικού ιδρύματος του Κατάρ al-Araby al-Jadeed (με έδρα το Λονδίνο), το ISIS πουλάει ακατέργατο πετρέλαιο στην μαύρη αγορά και το Ισραήλ είναι ενας από τους καλούς πελάτες του...

Το εμπόριο πετρελαίου στη μαύρη αγορά στην περιοχή ελέγχεται από δύο Τούρκους και Κούρδους, που ελέγχουν τα κύρια σύνορα μεταξύ της Ευρώπης και της Συρίας. Μεταφέρουν το πετρέλαιο από περιοχές που ελέγχει το ISIS στη Συρία και στη συνέχεια το διοχετεύουν στις δυτικές αγορές. Υπολογίζεται ότι περίπου 20.000 - 40.000 βαρέλια πετρελαίου που παράγονται καθημερινά στο έδαφός ISIS, αποδίδουν για την τρομοκρατική οργάνωση ένα καθημερινό κέρδος της τάξης του 1-1,5 εκατομμυρίου περίπου δολαρίων.

Σύμφωνα με την έκθεση, το πετρέλαιο προέρχεται κυρίως από την περιοχή της Α-Zur στη Συρία και δύο άλλα ξεχωριστά πεδία πετρελαίου στο Ιράκ, φθάνοντας την κουρδική πόλη Zakhu, κοντά στα σύνορα της Συρίας, του Ιράκ και της Τουρκίας. Σε αυτό το σημείο στην αλυσίδα της πώλησης, ισραηλινοί και τούρκοι μεσολαβητές διαπραγματεύονται τις τιμές στην σχετική ασφάλεια του κουρδικού εδάφους. Εν συνεχεία το πετρέλαιο διοχετεύεται λαθραία στην Silopi, μια πόλη στη νοτιοανατολική Τουρκία. Για να παρακάμψουν τις διεθνείς κυρώσεις που απαγορεύει την αγορά πετρελαίου από τρομοκρατικές οργανώσεις, το πετρέλαιο χαρακτηρίζεται ως προϊόν των Κούρδων της Τουρκίας και του Ιράκ.

Ισραηλινοί διαμεσολαβητές το πουλάνε στη χονδρική τιμή των 15-18 δολαρίων ανά βαρέλι, δηλαδή περίπου 20 δολάρια φθηνότερα από την (σημερινή) αξία της αγοράς. Ο κύριος μεσολαβητής κατονομάζεται στην έκθεση ως δρ. Farid, ο οποίος φέρεται να έχει διπλή ελληνο-ισραηλινή υπηκοότητα και είναι σε θέση να ταξιδεύει χωρίς προβλήματα, μεταφέροντας πετρέλαιο από διάφορα τουρκικά λιμάνια στο Ισραήλ.

H βρετανική οικονομική εφημερίδα Financial Times ανέφερε τον Αύγουστο ότι το πετρέλαιο του Ισραήλ κατά 75% προέρχεται από το ιρακινό Κουρδιστάν, δημιουργώντας εσκεμμένα μία ασάφεια προκειμένου να απομακρυνθούν κατηγορίες για την συγκεκριμένη παρανομία. Οι Financial Times, δήλωσαν ότι πάνω από το ένα τρίτο των εξαγωγών πετρελαίου προέρχεται από το Ιρακινό Κοπυρδιστάν και περνάει από το λιμάνι του Τσεϊχάν, το οποίο έχει εξελιχθείσε πολύ σημαντική πύλη εξαγωγής του λαθραίου πετρελαίου από το ISIS.

Ένας ανώνυμος αξιωματούχος της πετρελαϊκής βιομηχανίας είπε στο αλ-Araby al-Jadeed ότι «το Ισραήλ έχει κατορθώσει, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, να γίνει ο κύριος έμπορος του πετρελαίου του ISIS. Χωρίς αυτούς, οι μεγαλύτερες ποσότητες του πετρελαίου του ISIS δεν θα μπορούσε να μετακινθεί και θα παρέμενε σε περιοχές μεταξύ του Ιράκ, της Συρίας και της Τουρκίας. Εξάλλου, καμία εταιρεία δεν θα μπορούσε να έχει πρόσβαση σε αυτό το πετρέλαιο αν δεν υπήρχε ως πρώτος αγοραστής το Ισραήλ".

Προσπαθώντας να δώσει μία απάντηση στην εκτεταμένη έκθεση αλ-Araby al-Jadeed του, ένας εκπρόσωπος του ISIS επικοινώνησε από την Daesh (προπύργιο της Raqqa στη Συρία) με την εφημερίδα μέσω Skype.
Ο εκπρόσωπος αυτός δήλωσε: "Για να είμαστε δίκαιοι, το Ισλαμικό Κράτος πουλάει πετρέλαιο από εδάφη του χαλιφάτου, αλλά δεν στοχεύει να το πουλήσει στο Ισραήλ ή οποιαδήποτε άλλη χώρα", προσθέτοντας "παράγει και πωλεί μέσω μεσολαβητών και στη συνέχεια οι επιχειρήσεις που το αγοράζουν αποφασίζουν σε ποιόν θα το πουλήσουν".

Πληροφορίες από AhTribune


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



  • Οι δυτικές χώρες επιλέγουν τον ρόλο του θεατή και προτρέπουν τις αντιμαχόμενες λιβυκές ομάδες να ενωθούν απέναντι στους τζιχαντιστές
  • Στόχος των τζιχαντιστών τα τεράστια πετρελαϊκά κοιτάσματα της Λιβύης και το εμπόριο με ευρωπαϊκές χώρες;
Ενώ τις προηγούμενες ημέρες έγινε γνωστή η μετακίνηση του αρχηγού του ISIS, Αλ Μπαγκντάντι, στη Λιβύη, με επιχείρηση που σχεδίασαν και εκτέλεσαν μυστικές αμερικανικές (CIA) και τουρκικές (ΜΙΤ) υπηρεσίες, τώρα η οργάνωση Ισλαμικό Κράτος, η οποία έχει ήδη εδραιώσει την παρουσία της στις ακτές της Λιβύης, αρχίζει να προωθείται "προς το εσωτερικό" της χώρας με στόχο να αποκτήσει πρόσβαση στις πετρελαιοπηγές, δήλωσε σήμερα ο υπουργός Άμυνας της Γαλλίας Ζαν-Ιβ Λε Ντριάν.

"Βρίσκονται στη Σύρτη, το έδαφός τους εκτείνεται σε μήκος 250 χιλιομέτρων στις ακτές, αλλά αρχίζουν να διεισδύουν προς το εσωτερικό και να τείνουν προς την απόκτηση πρόσβασης στις πετρελαιοπηγές και τις δεξαμενές πετρελαίου, δήλωσε ο Λε Ντριάν στο ραδιοφωνικό δίκτυο RTL.

Το Ισλαμικό Κράτος αριθμεί 2.000 έως 3.000 μαχητές στη Λιβύη, οι 1.500 από αυτούς είναι ανεπτυγμένοι στη Σύρτη, γενέτειρα του Μουάμαρ Καντάφι, σε απόσταση 450 χιλιομέτρων ανατολικά της Τρίπολης. Ανάμεσά τους συγκαταλέγονται Λίβυοι που έφυγαν για να πολεμήσουν στη Συρία και επιστρέφουν στη χώρα τους, αλλά και ξένοι προερχόμενοι από την Τυνησία, το Σουδάν ή την Υεμένη, σύμφωνα με εκτιμήσεις του ΟΗΕ.

Η οργάνωση προσπαθεί "να βάλει χέρι στους πετρελαϊκούς πόρους", σύμφωνα με γαλλική διπλωματική πηγή, προς την Αζμπαντίγια, που βρίσκεται σε μία ζώνη όπου είναι συγκεντρωμένα τα περισσότερα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου, καθώς και οι τερματικοί σταθμοί της Λιβύης, σε απόσταση 350 χιλιομέτρων από τη Σύρτη.

Η καθημαγμένη από τις συγκρούσεις μεταξύ των διαφορετικών φατριών μετά την πτώση του Μουάμαρ Καντάφι χώρα έχει , προς το παρόν, δύο κοινοβούλια: ένα στην πρωτεύουσα Τρίπολη και ένα στο Τομπρούκ, το οποίο και αναγνωρίζεται από τη διεθνή κοινότητα.

"Πρέπει οπωσδήποτε να σταματήσουν οι ενδολιβυκές συγκρούσεις, διαφορετικά νικητής στρατιωτικά θα είναι το Ισλαμικό Κράτος", προειδοποίησε ο γάλλος υπουργός Άμυνας.

"Ευτυχώς, αυτό αρχίζουν να το συνειδητοποιούν τόσο στην Τρίπολη, όσο και στο Τομπρούκ και μπορούμε να κάνουμε την εκτίμηση ότι οι συνομιλίες που βρίσκονται σε εξέλιξη , τόσο υπό τον Μάρτιν Κόμπλερ, ειδικό απεσταλμένο του ΟΗΕ, όσο και στη Ρώμη, θα καταλήξουν σε μία πολιτική λύση", πρόσθεσε.

Ο Ζαν-Ιβ Λε Ντριάν απέκλεισε το ενδεχόμενο εξωτερικής στρατιωτικής επιχείρησης κατά του Ισλαμικού Κράτους στη Λιβύη, ανάλογης με την επιχείρηση που διεξάγεται στη Συρία, με την εκτίμηση ότι οι Λίβυοι έχουν τα μέσα να αντιτραχθούν μόνοι τους εάν συνεχίσουν να πολεμούν μεταξύ τους.

Σε ερώτηση σχετικά με το ενδεχόμενο αεροπορικών επιδρομών κατά των τζιχαντιστών, ο γάλλος υπουργός δήλωσε ότι "δεν υπάρχει λύση άλλη από την πολιτική λύση ανάμεσα στις διαφορετικές φατρίες που αυτή τη στιγμή βρίσκονται αντιμέτωπες στη Λιβύη. Έχουν τα στρατιωτικά μέσα οι ίδιοι για να ανακόψουν την προέλαση του Ισλαμικού Κράτους, άρα πρέπει να ενωθούν πολιτικά".


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Άξιο διερεύνησης είναι το φαινόμενο της επιστροφής στη Μυτιλήνη μεγάλου αριθμού προσφύγων που απέτυχαν να περάσουν στα σύνορα με την πΓΔΜ και επέστρεψαν στην Αθήνα. Στο σύνολο τους είναι Ιρανοί, Πακιστανοί και προερχόμενοι από χώρες της βόρειας Αφρικής, δηλαδή οικονομικοί μετανάστες που δεν δικαιούνται πολιτικού ασύλου. Ως τέτοιο αναγνωρίζονται οι Σύροι, οι Ιρακινοί και οι Αφγανοί, αυτοί δηλαδή που τους επιτρέπεται να συνεχίζουν το ταξίδι τους μέσω ΠΓΔΜ προς τη βόρεια και δυτική Ευρώπη.

Αρχικά δινόταν η εξήγηση ότι στη Μυτιλήνη οι μετανάστες επέστρεφαν, προκειμένου αφού καταστρέψουν τα χαρτιά που ήδη έχουν λάβει μετά την αρχική καταγραφή τους στο hot spot του νησιού, να επανακαταγραφούν ως πολίτες προερχόμενοι από χώρες που δικαιούνται πολιτικό άσυλο. Τις τελευταίες, όμως, μέρες στη Μυτιλήνη φτάνουν και μετανάστες που έχουν καταγραφεί σε άλλα νησιά εισόδους στην Ελλάδα όπως στη Χίο, στη Σάμο και στην Κω.

Μάλιστα, σήμερα Δευτέρα στο λιμάνι της Μυτιλήνης αποβιβάσθηκαν και συνελήφθησαν μετανάστες που είχαν καταγραφεί στη Χίο μόλις χθες, δηλαδή αμέσως μετά την καταγραφή τους αντί να αναχωρήσουν για Πειραιά επιβιβάστηκαν στο πλοίο της γραμμής Πειραιάς-Χίος-Μυτιλήνη με κατεύθυνση την τελευταία.

Το πρωί της Δευτέρας με το πλοίο της γραμμής Πειραιάς-Χίος-Μυτιλήνη έφθασαν στη Μυτιλήνη περί τους 70 μετανάστες, στο σύνολο τους καταγεγραμμένοι πριν από ημέρες στη Μυτιλήνη ή σε άλλα νησιά. Κι ενώ ανάλογο φαινόμενο δεν έχει παρατηρηθεί σε άλλα νησιά-εισόδους, οι διωκτικές αστυνομικές και λιμενικές αρχές της Λέσβου προσπαθούν να καταλάβουν τους λόγους της επιστροφής. Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι όπως δηλώνουν όλοι «στη Μυτιλήνη έρχονται για τουρισμό», αλλά και το ότι αφού αφεθούν ελεύθεροι κυριολεκτικά «εξαφανίζονται». Ας σημειωθεί ότι από την περασμένη Τετάρτη ως σήμερα συνολικά στη Μυτιλήνη επέστρεψαν περί τους 500 μετανάστες.

Σταθερός ο αριθμός των αφίξεων

Η καλοκαιρία κρατά σταθερό τον αριθμό των αφίξεων μεταναστών και προσφύγων στη Λέσβο από την απέναντι Μικρασιατική ακτή στους 1.500 την ημέρα. Χθες, Κυριακή, καταγράφηκαν αμέσως μετά την άφιξη τους σε ακτές του νησιού 1.553 μετανάστες και πρόσφυγες. Στον εξωτερικό χώρο του Κέντρου Καταγραφής και Πιστοποίησης της Μόριας δεν μένουν περισσότεροι από 100 άτομα, ενώ όλοι όσοι καταγράφηκαν αναχώρησαν χθες για τον Πειραιά.

Ας σημειωθεί ότι έχουν μειωθεί κατά πολύ οι ροές μεταναστών και προσφύγων στη βόρεια Λέσβο. Το κέντρο της αναχώρησης προσφύγων και μεταναστών προς τη Λέσβο έχει πλέον μετακινηθεί στην περιοχή μεταξύ των περιοχών Αλτίνοβα, νότια του Αϊβαλί και Μπαντεμπλί νότια του Δικελί, απέναντι από την ανατολική ακτή του νησιού.

Έτσι, το κύριο σημείο αποβίβασης μεταναστών και προσφύγων στη Λέσβο είναι στην ευρύτερη περιοχή της Μυτιλήνης, από τη Θερμή στα βόρεια μέχρι και το αεροδρόμιο στα νότια της πόλης. Αλλά και στην ίδια την πόλη της Μυτιλήνης αποβιβάζονται. Σήμερα πολλές βάρκες έφθασαν μέσα στη δημοτική πλαζ της πόλης, στην περιοχή από τη Φυκιότρυπα μέχρι τα Μπλόκια.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Από το πέρασμα της στρατοχωροφυλακής από την πόλη Σουρ του νομού Ντιγιαρμπακίρ
Γράφει η Μελίνα Κονταξή

Δάσκαλοι που υπηρετούν στα τουρκικά σχολεία στις πόλεις της Σιλόπης και του Τσίζερε στην επαρχία Σιρνάκ όπου υπάρχει Κουρδική πλειοψηφία, ειδοποίηθηκαν με μηνύματα sms ότι τα σχολεία θα παραμείνουν κλειστά επ αόριστον.

Επίσημο γράμμα που στάλθηκε στους διοικητές των νοσοκομείων τους ζητάει να έχουν το προσωπικό και τον εξοπλισμό σε ετοιμότητα.

150 τεθωρακισμένα οχήματα του στρατού έχουν πάρει θέση σε πολλές τοποθεσίες στην Σιλόπη.

6η απογόρευση κυκλοφορίας στην πόλη Νουσαιμπίν, 17 πολίτες σκοτώθηκαν στις προηγούμενες 5.
  • 1890... Ασσύριοι
  • 1915... Αρμένιοι
  • 1922... Έλληνες
  • 1955... Έλληνες
  • 1974... Έλληνες
  • 1923… μέχρι σήμερα Κούρδοι
ΦΤΑΝΕΙ Η ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΓΗΓΕΝΩΝ... ΦΤΑΝΕΙ!!!

Σχόλιο ιστολογίου: Λίγες ημέρες πριν, σύμφωνα με τις τότε πληροφορίες που σήμερα ενισχύονται ακόμη περισσότερο, γράφαμε πως η τουρκική κυβέρνηση ετοιμάζει ολομέτωπη επίθεση κατά των Κούρδων της Τουρκία. Οι νέες πληροφορίες φαίνεται πως φέρνουν, δυστυχώς, αιματηρές εξελίξεις από το αιμοσταγές τουρκικό καθεστώς εις βάρος των Κούρδων…
Την ίδια στιγμή, σε μία σειρά από κουρδικές πόλεις γίνονται μάχες της τουρκικής στρατοχωροφυλακής και επικρατεί το χάος. Η Τουρκία βρίσκεται ήδη σε έναν εσωτερικό ανήθικο πόλεμο κατά των Κούρδων, που τον καλύπτουν άλλα μεγαλύτερου ενδιαφέροντος γεγονότα της Μέσης Ανατολής, τα οποία, δυστυχώς επισκιάζουν τις νέες τουρκικές σφαγές.

Επιβλήθηκε απαγόρευση κυκλοφορίας σε 17 περιοχές 

Ίδρυμα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Τουρκίας (TİHV) ανακοίνωσε ότι συνολικά έχει τεθεί απαγόρευση κυκλοφορίας 52 φορές σε 17 επαρχίες, από τις 16 Αυγούστου έως και την 11η Δεκεμβρίου, όπως σημειώνει η τουρκική ‘Σολ’.
Σε ορισμένες περιπτώσεις η απαγόρευση της κυκλοφορίας έφθανε μέχρι και τις 14 ημέρες και οι απαγορεύσεις αυτές αφορούσαν περίπου 1,3 εκατομμύρια κατοίκους που ζουν σε αυτές της περιοχές της νοτιοανατολικής Τουρκίας. Πληθυσμός κατά πλειονότητα κουρδικός.
Οι πόλεις στις οποίες έχει επιβληθεί η απαγόρευση κυκλοφορίας των πολιτών είναι στην τουρκική γραφή: Diyarbakır, Lice, Silvan, Bismil, Yenişehir, Dicle, Hazro, Mardin, Nusaybin, Dargeçit, Derik, Şırnak, Cizre, Silopi, Hakkari, Yüksekova, Muş.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα οι απαγορεύσεις αυτές γίνονται για να διευκολυνθεί ο τουρκικός στρατός στην καταπολέμηση των Κούρδων αυτονομιστών του PKK.

Στην επαρχία Σιρνάκ, στις πόλεις Τσίζρε και Σιλόπι οι Κούρδοι αυτονομιστές έχουν δημιουργήσει οδοφράγματα, κόβοντας την κυκλοφορία στις οδικές αρτηρίες της περιοχής. Στην επαρχία εστάλησαν μεγάλες δυνάμεις της αστυνομίας και της στρατο-χωροφυλακής, καθώς και ειδικές δυνάμεις για την εκκαθάριση των τρομοκρατών.
Στην επαρχία ετέθη απαγόρευση κυκλοφορίας των πολιτών, προκειμένου να αρχίσει η δράση των τουρκικών δυνάμεων ασφαλείας κατά των Κούρδων αυτονομιστών.
Είχε τεθεί και πρόσφατα απαγόρευση της κυκλοφορίας, αλλά κυριάρχησε η δυσαρέσκεια και τα παράπονα των κατοίκων και η απαγόρευση ήρθη. Τώρα ετέθη πάλι, ενόψει της νέας επιχείρησης των τουρκικών δυνάμεων ασφαλείας στην περιοχή.
Επί έναν δεκαήμερο, όπως επισημαίνεται, έρχονται στην περιοχή δυνάμεις τους στρατού και των σωμάτων ασφαλείας τόσο από την Άγκυρα, όσο και από την Μπατμάν, τη Σανλιούρφα, την Αντιγιαμάν, τη Βαν, Χακάρι, καθώς και ειδικά τάγματα από την Κωνσταντινούπολη, τη Σμύρνη, την Τραπεζούντα και την Σαμψούντα.
Επίσης, στην περιοχή έχουν μετακινηθεί και μονάδες τεθωρακισμένων οχημάτων που θα αναλάβουν δράση κατά των τρομοκρατών, όπως γράφει η Bugün.

Οι Κούρδοι έκαψαν τζαμί στο Ντιγιαρμπακίρ 

Μέσα στην πολεμική ατμόσφαιρα που επικρατεί στην πόλη της νοτιο ανατολικής Τουρκίας, Ντιγιαρμπακίρ - με συνεχείς συγκρούσεις Κούρδων αυτονομιστών και τουρκικών δυνάμεων ασφαλείας, και αρκετούς νεκρούς εκατέρωθεν, το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων προβάλει την καταστροφή ενός τζαμιού από τους (άπιστους) Κούρδους.
Το ‘Anadolu’ δημοσιεύει αρκετές φωτογραφίες που δείχνουν την ζημιά που υπέστη το μουσουλμανικό τέμενος, οθωμανικής εποχής, του Φατίχ Πασά, μετά την επίθεση που δέχθηκε από Κούρδους αυτονομιστές στις 11 Δεκεμβρίου.

Η επίθεση των Κούρδων που καθορίζεται ως εκδικητική κατά των Τούρκων και των δομών τους, στην πόλη δεν είναι κάτι το πρωτόγνωρο.
Στις συγκρούσεις μεταξύ των Κούρδων αυτονομιστών και του τουρκικού στρατού στην νοτιοανατολική Τουρκία έχουν υποστεί ζημιά πολλά μουσουλμανικά τεμένη ή έχουν καταστραφεί ολοσχερώς.
Οι Τούρκοι υποδεικνύουν με επιμέλεια τις καταστροφές αυτές προκειμένου να εξωθήσουν του μουσουλμάνους κατά των Κούρδων αυτονομιστών.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η κυβέρνηση της Άγκυρας αγνοεί την Βαγδάτη και ανοίγει ένα "νέο κεφάλαιο" στην περιοχή

Ένα απόσπασμα των Τούρκων στρατιωτών που έχουν αναπτυχθεί στο βόρειο Ιράκ εγκατέλειψε σήμερα στρατόπεδο που βρίσκεται κοντά στη Μοσούλη, η οποία ελέγχεται από το Ισλαμικό Κράτος, και μετακινείται βόρεια, δήλωσε τουρκική στρατιωτική πηγή, μετά την ανακοίνωση της Βαγδάτης ότι θα ζητήσει από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ να δώσει εντολή στις τουρκικές δυνάμεις να εγκαταλείψουν το ιρακινό έδαφος.

Το γραφείο του Τούρκου πρωθυπουργού Αχμέτ Νταβούτογλου είχε ανακοινώσει την Παρασκευή απόφασή του για την αναδιοργάνωση του στρατιωτικού προσωπικού της Άγκυρας στο στρατόπεδο της Μπασίκα, έπειτα από συνομιλίες με Ιρακινούς αξιωματούχους.

Η σημερινή αυτή μετακίνηση στρατιωτών εντάσσεται στο πλαίσιο μιας «νέας ρύθμισης» που υπήρξε, πρόσθεσε η τουρκική στρατιωτική πηγή, η οποία δεν κατονομάζεται, στις δηλώσεις που έκανε στο Ρόιτερς.

Παράλληλα το πρακτορείο ειδήσεων Ανατολή μετέδωσε και αυτό σήμερα ότι ένα τμήμα των Τούρκων στρατιωτικών που έχουν αναπτυχθεί κοντά στη Μοσούλη εγκατέλειψε τη ζώνη και κατευθύνεται προς τον βορρά «στο πλαίσιο μιας νέας δύναμης».

Μια «αυτοκινητοπομπή 10 ως 12 οχημάτων, μεταξύ των οποίων άρματα μάχης», εγκατέλειψε το στρατόπεδο της Μπασίκα κατευθυνόμενο προς τον βορρά, μετέδωσε το Ανατολή, επικαλούμενο στρατιωτικές πηγές, χωρίς να διευκρινίσει αν οι Τούρκοι στρατιώτες θα παραμείνουν στο ιρακινό έδαφος ή θα επιστρέψουν στην Τουρκία.

Η Άγκυρα ανέπτυξε πριν από δύο εβδομάδες πολλές εκατοντάδες στρατιώτες της και άρματα μάχης στην Μπασίκα, κοντά στη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Ιράκ, τη Μοσούλη, η οποία έχει καταληφθεί από τον Ιούνιο του 2014 από τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους, προκαλώντας την έντονη αντίδραση της Βαγδάτης.

Μια τουρκική μονάδα εκπαιδεύει εκεί εδώ και πολλούς μήνες στρατιώτες της περιφερειακής κυβέρνησης του ιρακινού Κουρδιστάν, τους «πεσμεργκά», όπως και Ιρακινούς εθελοντές που θέλουν να πολεμήσουν κατά του Ισλαμικού Κράτους.

Η Άγκυρα διαβεβαίωσε ότι οι ενισχύσεις που έστειλε πρόσφατα εκεί έχουν ως αποστολή να εγγυηθούν την ασφάλεια των εκπαιδευτών της, ενώ την ίδια ώρα η κυβέρνηση της Βαγδάτης αξίωσε επανειλημμένως την απόσυρσή τους και απέστειλε την Παρασκευή επιστολή διαμαρτυρίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε επίσης την Παρασκευή ότι είναι "εκτός συζήτησης" μια απόσυρση των στρατιωτών από την Μπασίκα, αλλά αναφέρθηκε στην πιθανότητα μιας αναδιοργάνωσης της τουρκικής στρατιωτικής δύναμης στην περιοχή.

«Ο αριθμός των στρατιωτών μας θα αυξάνεται ή θα μειώνεται βάσει του αριθμού των 'πεσμεργκά' (των στρατιωτών της αυτόνομης περιοχής του ιρακινού Κουρδιστάν) που εκπαιδεύουν», δήλωσε σε δημοσιογράφους.

Πηγή ΑΠΕ – ΜΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Το γράψαμε στο παρελθόν, θα το ξαναγράψουμε και τώρα. Ο κ. Τσίπρας κάνει ένα κρίσιμο λάθος: δεν διδάσκεται από το παρελθόν. Κι εξακολουθεί να πιστεύει ότι αυτός θα είναι η "εξαίρεση", όταν είναι ηλίου φαεινότερο ότι αποτελεί - κι αυτός - μέρος του "κανόνα".

Εξηγούμαστε: Προσδοκά ότι οι δανειστές, εκεί γύρω στις αρχές Φεβρουαρίου, θα του κάνουν δώρο το χρέος. Δηλαδή, θα ξεκινήσουν τη διαπραγμάτευση για την επόμενη μέρα του. Μάλιστα, επειδή του αρέσει να είναι μαξιμαλιστής, περιμένει ότι θα φτάσουν έως το "κούρεμα". Γι' αυτό και βιάζεται να κλείσει, άρον - άρον, μεγάλα μέτωπα, όπως, για παράδειγμα, το ασφαλιστικό, αν και δεν θα τα καταφέρει. Εν προκειμένω, όμως μετρά η πρόθεση, γιατί αποκαλύπτει προθέσεις.

Στην πραγματικότητα, όμως, αυτό το οποίο κάνει ο νυν πρωθυπουργός, είναι να επαναλαμβάνει τα λάθη του προκατόχου του. Ήταν μόλις πέρυσι, αρχές Νοεμβρίου (σσ άλλο αν νομίζουμε ότι πέρασαν ...χρόνια), όταν ο κ. Σαμαράς αισθάνθηκε το έδαφος να χάνεται κάτω από τα πόδια του. Ο ίδιος, τώρα που τα θυμάται, λέει ότι η κ. Μέρκελ και άλλοι Ευρωπαίοι ηγέτες, του είχαν υποσχεθεί ότι αν έκλεινε τον τελευταίο γύρο των προαπαιτούμενων του δεύτερου Μνημονίου, θα άνοιγαν την συζήτηση για το χρέος. Στη βάση αυτής της υπόσχεσης, ο Σαμαράς έκανε λοιπόν τα σχέδια του. Υπολόγιζε δηλαδή ότι θα πήγαινε στις πρόωρες εκλογές του Ιανουαρίου, με την προίκα της διαχείρισης του μεγαλύτερου προβλήματος της χώρας, που έχει βυθίσει την οικονομία της σε εξαετή ύφεση (σσ ενώ τώρα βαδίζει ολοταχώς προς επταετή).

Εννοείται ότι οι Ευρωπαίοι - του ΔΝΤ συνεπικουρούμενου - δεν έδωσαν ποτέ το χρέος στον τότε πρωθυπουργό. "Πάτησαν" την υπόσχεση τους και τον καταδίκασαν σε μια βαριά εκλογική ήττα, λίγους μήνες μετά. Ο δε Σαμαράς, ακόμα και σήμερα αναρωτιέται γιατί του συμπεριφέρθηκαν έτσι, ενώ αυτός αναλαμβάνοντας το σχετικό πολιτικό κόστος, είχε κάνει ό,τι είχε συμφωνηθεί. Το πιθανότερο είναι ότι και ο κ. Τσίπρας σε λίγους μήνες από τώρα θα έχει το ίδιο "γιατί" στα χείλη. Εκτός και αν συμβιβαστεί με μια μικρή επιμήκυνση, που μπορεί να τον εξυπηρετήσει πολιτικά βραχυπρόθεσμα, ωστόσο, μεσοπρόθεσμα θα αποδειχθεί το μεγαλύτερο λάθος του.

Τειρεσίας
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ 

Ευτυχώς που ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κάνει κυβέρνηση και έτσι θα γίνουν όλοι οι Έλληνες σαν τους… αρχαίους Σπαρτιάτες! Ούτε που θα μας νοιάζει που θα ψοφάμε από το κρύο, καθώς ο Τσίπρας αποφάσισε να πετσοκόψει ακόμη και το επίδομα θέρμανσης, ο αθεόφοβος! Στο μισό (!) το μείωσε το επίδομα θέρμανσης. Στην Αθήνα π.χ. πέρυσι μπορούσε ένα ζευγάρι να πάρει το μέγιστο επίδομα θέρμανσης 336 ευρώ, φέτος όμως θα πάρει μόνο200 ευρώ. Θα το πληρώσει μάλιστα το χειμώνα και θα το πάρει αρχές …Ιουλίου!!!

Πέρυσι έπαιρναν οι δικαιούχοι 35 λεπτά ανά λίτρο πετρελαίου που αγόραζαν, μέχρι κάποια ποσότητα που οριζόταν ανά περιοχή, φέτος θα παίρνουν μόνο 25 λεπτά ανά λίτρο. Πέρυσι έπρεπε το ετήσιο εισόδημα των δικαιούχων επιδόματος θέρμανσης να είναι για το ζευγάρι από 40.000 ευρώ και κάτω, φέτος πρέπει να είναι από… 20.000 ευρώ και κάτω! Πέρυσι, στο ζευγάρι έπρεπε να αντιστοιχεί ακίνητο αντικειμενικής αξίας 300.000 ευρώ και κάτω για να μπορεί να πάρει το επίδομα θέρμανσης, φέτος όμως το όριο έπεσε στις 200.000 ευρώ – αφήστε που για τους άγαμους έπεσε από τις 200.000 στις 100.000! Υπενθυμίζουμε εδώ ότι οι αντικειμενικές αξίες δεν άλλαξαν, βεβαίως. Μιας και συνεχίζεται η πτώση του βιοτικού επιπέδου και η εξαθλίωση των Ελλήνων, σκέφθηκε ο Τσίπρας ως γνήσιος αριστερός, να μην αφήσει να διαφθαρεί ο λαός του με τη ζεστασιά και τη θαλπωρή που γεννάει αυτή, γιατί πώς θα αντέξει στα χειρότερα! Ας είναι καλά το παλικάρι! Μια οικογένεια με τρία παιδιά για να πάρει επίδομα θέρμανσης πέρυσι, έπρεπε να έχει εισόδημα κάτω από 49.000 ευρώ, φέτος όμως πρέπει να έχει εισόδημα κάτω από 26.000. Πώς θα γίνουν όμως καλοί Σπαρτιάτες τα κουτσούβελα, αν δεν παγώσουν; Ασύλληπτη η σύλληψη Τσίπρα – μέσω της θέρμανσης διέφθειρε η Δεξιά τη νεολαία!

Μέσω του ξεπαγιάσματος των παιδιών θα διαπαιδαγωγήσει τη νεολαία ο Τσίπρας. Σκεφθείτε ότι πέρυσι, λόγω της οικονομικής εξαθλίωσης του ελληνικού λαού, τελικά είχαν δικαίωμα επιδόματος θέρμανσης 5.500.000 Έλληνες, αφού τα εισοδήματά τους είχαν καταρρεύσει, αλλά αίτηση υπέβαλαν μόνο 1.100.000. Φέτος ο Τσίπρας περιόρισε με τα προαναφερθέντα μέτρα τον αριθμό αυτών που δικαιούνται το επίδομα σε λιγότερους από τους μισούς, σε μόλις 2.300.000 άτομα, οπότε οι του ΣΥΡΙΖΑ εκτιμούν ότι αίτηση θα κάνουν γύρω στις 700.000, άρα θα γλιτώσουν τρελά λεφτά! Σιγά μην αφήνει η «Αριστερά» να διαφθείρεται ο κοσμάκης αγοράζοντας πετρέλαιο! Φροντίζει, λοιπόν, να μην έχει λεφτά να αγοράζει πετρέλαιο, ακριβώς όπως έκαναν πέρυσι ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος, οι οποίοι ήταν και πιο ανοιχτοχέρηδες, πολύ πιο ανοιχτοχέρηδες από τον Τσίπρα, οφείλουμε να ομολογήσουμε! Όσο για τους γέρους και τους άρρωστους, μια χαρά θα βολευτούν με ένα μαγκάλι κάρβουνα! Μην γινόμαστε και πλεονέκτες!

Οι Έλληνες πρέπει να γίνουν αισιόδοξοι σαν τον Στέργιο Πιτσιόρλα, τον πρόεδρο του ΤΑΙΠΕΔ. Και τι δεν έχει να ξεπουλήσει αυτός ο χρυσός άνθρωπος! Δεκαπέντε (!) αεροδρόμια (14 περιφερειακά που τα δίνει όσο όσο αύριο και μεθαύριο συν της Αθήνας που θα το ξεπουλήσει αργότερα), δύο λιμάνια, τα οικόπεδα του παλιού αεροδρομίου στο Ελληνικό, συν το 17% του φυσικού αερίου του ΔΕΣΦΑ, συν επιπλέον πρέπει να πουλήσει και τα τρένα της ΤΡΑΙΝΟΣΕ! Χρυσοχέρης είναι ο άνθρωπος, μιλάμε. Προσδοκά ότι θα απαλλαγεί έτσι από άχρηστα περιουσιακά στοιχεία και θα μαζέψει, λέει, και τρία δισεκατομμύρια ευρώ για τα κρατικά ταμεία. Μη στραβομουτσουνιάζετε, καθόλου λίγα δεν είναι τα 3 δισ. για 14 ψωροαεροδρόμια και τα λιμάνια του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης συν τα τρένα της ΤΡΑΙΝΟΣΕ συν το φυσικό αέριο της ΔΕΣΦΑ. Ξέρετε πόσο έχουν πέσει οι τιμές των οικοπέδων; Πάνε οι εποχές που από μόνο του το λιμάνι του Πειραιά έκανε δισεκατομμύρια ευρώ, χώρια τα αεροδρόμια τα 14 και τα τρένα. Η «Αριστερά» του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης δεν διστάζει να πει κατάμουτρα στον ελληνικό λαό ότι επειδή βρισκόμαστε σε κρίση, έχουν βουλιάξει στα Τάρταρα οι τιμές που προσφέρουν οι ξένοι επενδυτές που μπορεί να προσελκύσει η κυβέρνηση Τσίπρα. Εν πάση περιπτώσει, τόσα μπορεί να μαζέψει ο Πιτσιόρλας, τόσα θα μαζέψει! Δεν ξέρετε εσείς πόσες τρύπες μπορεί να κλείσουν τα 3 δισεκατομμύρια που μπορεί να μαζέψει αυτός ο άγιος άνθρωπος, ανεξάρτητα αν σχεδόν όλοι οι Έλληνες σκέπτονται ότι ο Πιτσιόρλας κάνει «στάχτη και μπούλμπερη» τη δημόσια περιουσία έναντιπινακίου φακής.

Εδώ η κυβέρνηση Τσίπρα κόβει από την κρατική χρηματοδότηση του ΙΚΑ πάνω από ένα δισεκατομμύριο ευρώ – από 3,8 δισ. ευρώ που ήταν φέτος, θα πάρει μόνο 2,75 δισεκατομμύρια για το2016. Μόνο ο ΟΓΑ, ο οποίος έχει λιγότερους από τους μισούς ασφαλισμένους και συνταξιούχους του ΙΚΑ, θα πάρει περισσότερα λεφτά – 3,3 δισ. ευρώ για την ακρίβεια από το κράτος, τα τετραπλάσια δηλαδή από τον ΟΑΕΕ που θα πάρει 834,2 εκατομμύρια από την κυβέρνηση Τσίπρα.

* Δημοσιέυθηκε στο ΠΡΙΝ την Κυριακή 13 Δεκέμβρη 2015


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Islamic State terrorists in Syria received all necessary materials to produce deadly sarin gas via Turkey, Turkish MP Eren Erdem has told RT, insisting there are grounds to believe a cover up has taken place.

The main opposition Republican People's Party (CHP) member, Erdem, brought up the issue for public discussion in parliament last week, citing evidence from an abruptly-closed criminal case. He accused Ankara of failing to investigate Turkish supply routes used to provide terrorists with toxic sarin gas ingredients.

“There is data in this indictment. Chemical weapon materials are being brought to Turkey and being put together in Syria in camps of ISIS which was known as Iraqi Al Qaeda during that time," Erdem told RT.



Sarin gas is a military-grade chemical that was used in a notorious attack on Ghouta and several other neighborhoods near the Syrian capital of Damascus in 2013. The attacks were pinned on the Syrian leadership, who in turn agreed to get rid of all chemical weapons stockpiles under a UN-brokered deal amid an imminent threat of US intervention.

Addressing parliamentarians on Thursday, Erdem showed a copy of the criminal case number 2013/120 that was opened by the General Prosecutor's Office in the city of Adana in southern Turkey.
The investigation revealed that a number of Turkish citizens took part in negotiations with Islamic State (IS, formerly ISIS/ISIL) representatives on the supply of sarin gas. Pointing to evidence cited in the criminal case, he said that wiretapped phone conversations proved that an Al-Qaeda militant, Hayyam Kasap, acquired sarin.

“These are all detected. There are phone recordings of this shipment like ‘don't worry about the border, we’ll take care of it' and we also see the bureaucracy is being used,” continued Erdem.
Based on the gathered evidence Adana authorities conducted raids and arrested 13 suspects in the case. But a week later, inexplicably, the case was closed and all the suspects immediately crossed the Turkish-Syrian border, Erdem said.

“About the shipment, Republic prosecutor of Adana, Mehmet Arıkan, made an operation and the related people were detained. But as far as I understand he was not an influential person in bureaucracy. A week after, another public prosecutor was assigned, took over the indictment and all the detainees were released. And they left Turkey crossing the Syrian border,” he said.

“The phone recordings in the indictment showed all the details from how the shipment was going to be made to how it was prepared, from the content of the labs to the source of the materials. Which trucks were going to be used, all dates etc. From A to Z, everything was discussed and recorded. Despite all of this evidence, the suspects were released,” he said.

“And the shipment happened,” Erdem added. “Because no one stopped them. That’s why maybe the sarin gas used in Syria is a result of this.”

Speaking to RT, Erdem said that according to some evidence Turkish Mechanical and Chemical Industry Corporation was also involved, with some unconfirmed reports pointing in the direction of a government cover up, with Minister of Justice Bekir Bozdag’s involvement.

Certain evidence suggests Bozdag wanted to know beforehand from the sarin gas producer when and if the Islamists will use the chemical weapon.

“When I read the indictment, I saw clearly that these people have relationships with The Machinery and Chemical Industry Institution of Turkey and they don’t have any worries about crossing the border. For example in Hayyam Kasap's phone records, you hear him saying sarin gas many times, saying that the ateliers are ready for production, materials are waiting in trucks which were supposedly carrying club soda,” he told RT.

The parliamentarian said that now he feels like there is a witch hunt against him, after he confronted the justice minister. Bozdag, according to Erdem denied only the part that he wanted to get notified about the operations beforehand.

Furthermore, Erdem argues that the West purposely blamed the regime of Bashar Assad for the August 2013 attacks and used it as part of the pretext to make US military intervention in Syria possible. The MP said that evidence in Adana’s case, according to his judgment, proves that IS was responsible.

“For example the chemical attack in Ghouta. Remember. It was claimed that the regime forces were behind it. This attack was conducted just days before the sarin operation in Turkey. It’s a high probability that this attack was carried out with those basic materials shipped through Turkey. It is said the regime forces are responsible but the indictment says it’s ISIS. UN inspectors went to the site but they couldn’t find any evidence. But in this indictment, we’ve found the evidence. We know who used the sarin gas, and our government knows it too,” he said.

At the same time, Erdem also accused the West and Europe in particular for providing “basic materials” to create such a powerful chemical weapon.

“All basic materials are purchased from Europe. Western institutions should question themselves about these relations. Western sources know very well who carried out the sarin gas attack in Syria. They know these people, they know who these people are working with, they know that these people are working for Al-Qaeda. I think is Westerns are hypocrats about the situation,” he concluded.

RT

Οι τζιχαντιστές της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος προμηθεύτηκαν όλα τα απαραίτητα υλικά για να παρασκευάσουν το θανατηφόρο χημικό αέριο Σαρίν μέσω Τουρκίας, ισχυρίζεται Τούρκος βουλευτής, επικαλούμενος στοιχεία από υπόθεση που διερευνούσε η τουρκική Δικαιοσύνη και η οποία «ξαφνικά» έκλεισε με παρέμβαση της τουρκικής κυβέρνησης και αφορούσε τη προμήθεια χημικών όπλων στους τζιχαντιστές μέσω Τουρκίας.

Μιλώντας στο Russia Today, ο Ερέν Ερντέμ (Eren Erdem), βουλευτής του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP), της αξιωματικής αντιπολίτευσης της Τουρκίας, αποκάλυψε ότι έφερε το θέμα στην τουρκική Εθνοσυνέλευση την προηγούμενη εβδομάδα.
Το Σαρίν είναι χημικό όπλο και χρησιμοποιήθηκε σε φονικές επιθέσεις στη Δαμασκό το 2013. Για τις επιθέσεις εκείνες θεωρήθηκε υπεύθυνη η κυβέρνηση της Συρίας, η οποία στη συνέχεια συμφώνησε να παραδώσει για καταστροφή, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, όλο το χημικό της οπλοστάσιο.

Απευθυνόμενος στην τουρκική Εθνοσυνέλευση την Πέμπτη, ο Ερντέμ έδειξε ένα αντίγραφο της δικογραφίας με αριθμό 2013/120 που είχε ανοίξει το γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα στα Άδανα.
Οι έρευνες εκείνες αποκάλυψαν ότι αρκετοί Τούρκοι πολίτες συμμετείχαν σε διαπραγματεύσεις με αντιπροσώπους της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος για να τους παρασχεθεί το χημικό αέριο Σαρίν.

«Τα υλικά που χρειάζονται για την παρασκευή του Σαρίν μεταφέρθηκαν από την Τουρκία και “αναμίχθηκαν” στη Συρία σε στρατόπεδα της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος, η οποία τότε ακόμα θεωρούνταν παρακλάδι της Αλ Κάιντα. Όλα αυτά έχουν εντοπιστεί. Υπάρχουν τηλεφωνικές συνομιλίες που έχουν καταγραφεί συζητήσεις σχετικά με το φορτίο, όπως “μην ανησυχείς για τα σύνορα, θα το κανονίσουμε εμείς”,», είπε ο Ερντέμ στο Russia Today.

Οι τουρκικές Αρχές με τα στοιχεία που είχαν στη διάθεσή τους συνέλαβαν 13 υπόπτους που σχετίζονταν με την υπόθεση. Αλλά μια εβδομάδα μετά τις συλλήψεις, για ανεξήγητους λόγους, η υπόθεση έκλεισε και όλοι οι ύποπτοι πέρασαν τα τουρκοσυριακά σύνορα ελεύθεροι, λέει ο Ερντέμ.

«Σχετικά με το φορτίο, ο δημόσιος κατήγορος στα Άδανα, ο Μεχμέτ Αρικάν, οργάνωσε επιχείρηση σύλληψης των προσώπων που εμπλέκονταν. Μια εβδομάδα αργότερα άλλος δημόσιος κατήγορος ορίστηκε, ανέλαβε την υπόθεση και όλοι οι κρατούμενοι απελευθερώθηκαν. Και εγκατέλειψαν την Τουρκία περνώντας στη Συρία», εξηγεί ο Τούρκος βουλευτής της αντιπολίτευσης.

«Υπάρχουν τηλεφωνικές συνομιλίες στο κατηγορητήριο που αποκαλύπτουν όλα τα στοιχεία για το πώς το φορτίο θα προετοιμαζόταν, από το περιεχόμενο, τα εργαστήρια, τις πηγές των υλικών. Ποια φορτηγά θα χρησιμοποιούνταν, ημερομηνίες κ.ο.κ. Από το Α μέχρι το Ω, όλα είχαν συζητηθεί τηλεφωνικός και καταγραφεί. Παρά όλα αυτά τα στοιχεία, οι κατηγορούμενοι αφέθηκαν ελεύθεροι», είπε.
«Ίσως το Σαρίν που χρησιμοποιήθηκε στη Συρία είναι αποτέλεσμα όλων αυτών», λέει ο βουλευτής Ερντέμ.

Ο Τούρκος βουλευτής μιλώντας στο Russia Today είπε ακόμα ότι υπάρχουν στοιχεία ότι στην υπόθεση εμπλέκεται και τουρκική χημική βιομηχανία, με κάποιες πληροφορίες που δεν έχουν διασταυρωθεί να δείχνουν ότι «παίχτηκε» κυβερνητική συγκάλυψη στην υπόθεση με ανάμιξη του ίδιου του υπουργού Δικαιοσύνης της Τουρκίας, Μπεκίρ Μποζντάγκ.

Σύμφωνα με κάποια στοιχεία, ο ίδιος ο υπουργός Μποζντάγκ ήθελε να γνωρίζει εκ των προτέρων από τον παρασκευαστή του Σαρίν πότε και εάν οι τζιχαντιστές θα το χρησιμοποιούσαν.

«Όταν διάβασα το κατηγορητήριο, είδα ξεκάθαρα ότι αυτοί οι άνθρωποι έχουν σχέσεις με τη χημική βιομηχανία της Τουρκίας και δεν είχαν καμία ανησυχία για το πώς θα πέρναγαν [το φορτίο] από τα σύνορα. Για παράδειγμα, στις τηλεφωνικές συνομιλίες του Χαγιάμ Κασάπ, ακούγεται καθαρά να μιλάει για το αέριο Σαρίν πολλές φορές, λέγοντας ότι τα εργαστήρια ήταν έτοιμα για παραγωγή, τα υλικά περίμεναν σε φορτηγά τα οποία υποτίθεται μετέφεραν κλαμπ σόδα», δήλωσε στο Russia Today.

Ο βουλευτής εξομολογήθηκε στο Russia Today ότι τώρα φοβάται ότι θα τον κυνηγήσουν, μετά κιόλας τις αναφορές που έκανε για τον υπουργό Δικαιοσύνης.

Ο ίδιος έχει την άποψη ότι η Δύση ήθελε να κατηγορήσει τον Άσαντ για χρήση χημικών όπλων, οπότε έστησαν την επίθεση τον Αύγουστο του 2013, ώστε να προκληθεί στη συνέχεια αμερικανική επέμβαση στη Συρία.

Ο βουλευτής συμπεραίνει από τα στοιχεία της δικογραφίας ότι υπεύθυνο για την επίθεση με Σαρίν το 2013 ήταν το Ισλαμικό Κράτος και όχι η κυβέρνηση της Συρίας.

Την ίδια εποχή ο Ερντογάν με το γνωστό του θράσος, κατηγορούσε τη Δύση ότι εκείνη παρείχε στην κυβέρνηση της Συρίας τα βασικά υλικά για την παρασκευή Σαρίν.
Από ό,τι αποδεικνύεται το χημικό όπλο Σαρίν ήταν μια ακόμα μυστική επιχείριση του καθεστώτος του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Το κατάλληλο επίγραμμα στον τάφο τούτης της ''αριστερής'' κυβέρνησης θα είναι:
''Δεν προλάβαμε να ελέγξουμε τους πλούσιους, γι αυτό γ@μήσαμε τους φτωχούς''.

Γι αυτό παρακαλούνται όσοι κυβερνητικοί παράγοντες φέρουν αρχαιοπρεπή ονόματα να τα
επιστρέψουν, διότι τα μαγαρίζουν.
Στην θέση τους θα τους δοθούν νέα, εμπνευσμένα από τον κόσμο του Θεάτρου Σκιών όπως: Κολλητήρης, Μπιρικόκος, Σταύρακας, Μορφονιός, Βεζυροπούλα, Βεληγκέκας κλπ κλπ. Αρχηγός βεβαίως θα είναι ο Καραγκιόζης.
Ειδικά ένας Ευκλείδης, παρακαλείται να παραδώσει το όνομα άμεσα, και θα του αποδοθεί ο τίτλος του επίτιμου Χατζιαβάτη.

Επίσης ειδοποιούνται οι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης οι οποίοι ανησύχησαν από κάτι θορύβους στο υπέδαφος της πόλης μετά την προχθεσινή σύλληψη του εγκληματία καστανά, να μην ανησυχούν.
Δεν πρόκειται, παρά για τα κόκκαλα του Μαρξ, του Ένγκελς, και λοιπών θεωρητικών του υπαρκτού και του ανύπαρκτου σοσιαλισμού που τρίζουν, προκαλώντας τους σχετικούς θορύβους.

Κατά τ' άλλα όλα βαίνουν κατά τα αναμενόμενα:
Τα ''κόκκινα'' δάνεια των οικογενειών, που έγιναν κόκκινα γιατί τους μειώθηκε βίαια το εισόδημα, ή γιατί τα μέλη τους βρέθηκαν άνεργα, θα πουληθούν σε ξένους ''επενδυτές'' έως και στο 10% της αξίας τους, ώστε να μπορέσουν κι αυτοί να βγάλουν το κατιτίς τους απ' την γενική σφαγή (αντί βεβαίως να επιχειρηθεί η πώληση των δανείων αυτών στην ίδια τιμή στους ίδιους τους δανειολήπτες).
Τα σπίτια του κοσμάκη θα βγούν στο σφυρί, κατά τα πρωθυπουργικά και κυβερνητικά υπεσχημένα.
Επιχειρήσεις κρατικές, και λιμάνια και αεροδρόμια και περιουσία του λαού αξίας δεκάδων δις θα ξεπουληθούν εντός μιά εβδομάδος, ''μ' έναν νόμο κι ένα άρθρο'', με τον αγαθό σκοπό βεβαίως να εισπράξουμε την υπέρογκη δόση του ΕΝΟΣ δις!
Και η κυβέρνηση θα εξακολουθήσει να είναι κυβέρνηση, διότι ο λαός είναι ηλίθιος.

Οι δολοφόνοι του λαού, που είναι συγχρόνως και νεκροθάφτες, και παπάδες και ''κοράκια'', τώρα γίνονται και επιγραμματοποιοί, έτοιμοι να χαράξουν πάνω στην ταφόπλακα του λαού το δικό τους αριστερό επίγραμμα, αποτελούμενο από νόμους με ''προαπαιτούμενα'', από ασύστολα ψέμματα, από απατεωνιές, από βρωμιές και από κάθε λογής ιαβερισμούς εις βάρος των φτωχών και αδύναμων, και προς όφελος των πλούσιων και ισχυρών.

Δοξάστε τους, και μετά... φτύστε τους! 
Και όχι οικονομία στο σάλιο!
O λαός πρέπει να είναι ''large'' όταν πρόκειται για τους ηγέτες του.
Ροχάλες, λέμε!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Για όσους δεν το γνωρίζουν, την διάλυση της Τουρκίας δεν την προφήτεψαν μόνο οι Άγιοι Γέροντες της Ορθοδοξίας άλλα και πολλοί… επώνυμοι Τούρκοι! Είναι αλήθεια ότι εδώ και καιρό επώνυμοι Τούρκοι είχαν προειδοποιήσει ότι τα γεγονότα θα τους ξεπεράσουν και ότι οι εξελίξεις θα φέρουν την Ρωσία στα Στενά, ενώ η χώρα τους θα διαλυθεί με την αλαζονική και καταστροφική πολιτική που ακολουθεί. Τώρα με τις τελευταίες εξελίξεις αυτό το άγχος του διαμελισμού της Τουρκίας επανέρχεται όπως φαίνεται σε όλο του το μεγαλείο. Αλλά ας δούμε αυτές τις…τουρκικές προειδοποιήσεις.

Τον Μάρτιο του 2014, δηλαδή πολύ πριν ξεσπάσει η μεγάλη κρίση με την Ρωσία, ο πολύ γνωστός Τούρκος ιστορικός, Halık İnalcık, είχε δηλώσει ότι η επαναφορά της χερσονήσου της Κριμαίας στην Ρωσία μετά την γνωστή κρίση που είχε ξεσπάσει στην Ουκρανία, ήταν το πρώτο σημαντικό βήμα για την αναμενομένη κάθοδο και κατάληψη από τους Ρώσους του Βοσπόρου και στη συνέχεια των στενών του Ελλησπόντου, γεγονότα που θα έχουν σαν συνέπεια την διάλυση της Τουρκίας. Ο Halık İnalcık επισήμανε τον μεγάλο κίνδυνο που διατρέχει η Τουρκία από αυτές τις εξελίξεις και ισχυρίστηκε ότι η Ρωσία έχει σαν βασικό στόχο την ίδια την Τουρκία και την παρουσία της Τουρκίας στην Μαύρη Θάλασσα και κυρίως στην τουρκική κυριαρχία των Στενών και του Βοσπόρου.

Όπως τόνισε ο Τούρκος ιστορικός στις δηλώσεις του, ο βασικός στόχος των Ρώσων είναι η Κωνσταντινούπολη, η τσαρίδα των πόλεων και ο Βόσπορος, το παλιό όνειρο των Ρώσων από την εποχή των Τσάρων. Ο Halık İnalcık έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για την Τουρκία, καταλήγοντας πως μια Τουρκία που σπαράσσεται από έντονες εσωτερικές και διασπαστικές κρίσεις θα κλονιστεί ανεπανόρθωτα. Οι εξελίξεις μάλιστα, όπως υποστήριξε, θα είναι ραγδαίες μέσα στο επόμενο χρονικό διάστημα και θα οδηγήσουν στην διάσπαση της χώρας.

Παράλληλα ένας άλλος γνωστός Τούρκος δημοσιογράφος, ο Ruşen Çakir, της τουρκικής εφημερίδας Vatan, είχε γράψει τότε ένα άρθρο που είχε προκαλέσει μεγάλη αίσθηση με τον πολύ χαρακτηριστικό τίτλο, «Korkutan Senaryo», δηλαδή, «Τρομακτικό Σενάριο», που αναδημοσιεύτηκε και στην εφημερίδα MilliGazete. Στο άρθρο αυτό ο αρθογράφος υποστήριξε ότι η Τουρκία οδηγείται σε μια πολύ σκληρή σύγκρουση που μπορεί να καταλήξει ακόμα και σε πολυδιάσπαση, με απρόβλεπτες συνέπειες για την ευρύτερη περιοχή ενώ είναι σε εξέλιξη πολύ σημαντικά ζητήματα.

Αλλά δεν ήταν μόνο αυτοί. Τον Σεπτέμβριο του 2014 ένα άλλο επώνυμο και πολύ γνωστό πρόσωπο στην Τουρκία βγήκε δημόσια να διακηρύξει ότι η χώρα του αναμένεται να διασπαστεί τα επόμενα χρόνια με όλες τις φοβερές συνέπειες μιας τέτοιας εξέλιξης. Πρόκειται για τον πολύ γνωστό και παλαίμαχο εθνικιστή Τούρκο δημοσιογράφο, τον Fatih Altaylı της εφημερίδας Habertürk, ο οποίος εκτός από την αρθογραφία του στην εφημερίδα έχει και πολιτική τηλεοπτική εκπομπή στο ομώνυμο ειδησεογραφικό τουρκικό τηλεοπτικό κανάλι.

Ο Fatih Altaylı σε ένα τότε άρθρο του «φωτιά», υποστήριξε ότι έχουν αρχίσει οι μη αναστρέψιμες διαδικασίες διάσπασης και διαμελισμού της Τουρκίας, στην αρχή το λιγότερο σε δυο κομμάτια. Η αρχή αυτής της διαδικασίας που μπορεί να διαρκέσει έως και δέκα χρόνια, όπως υποστήριξε ο Τούρκος αρθρογράφος, γίνεται με την ντεφάκτο δημιουργία ανεξαρτήτου κουρδικού κράτους το οποίο είναι μια από τις «παράπλευρες επιπτώσεις» των πολεμικών συγκρούσεων με τους Τζιχαντιστές.

Όλα αυτή πριν από την σημερινή κρίση με την Ρωσία! Φαίνεται πως κάτι ήξεραν όλοι αυτοί οι επώνυμοι Τούρκοι και ίσως… είχαν διαβάσει τον Άγιο Παΐσιο!

Rysıa nın asıl hedefi boğazlar ve İstanbul = Ο βασικός στόχος των Ρώσων τα Στενά και η Κωνσταντινούπολη.
Türkiye 10 yıl içinde bölüncek = Η Τουρκία σε 10 χρόνια θα διαμελιστεί.

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου  

Την προηγούμενη εβδομάδα, μετά την τριμερή συνάντηση κορυφής Ελλάδος - Κύπρου – Αιγύπτου, υπεγράφη μία σημαντική Διακήρυξη για τη συνεργασία των τριών χωρών, στην οποία, μεταξύ άλλων, υπογραμμίζεται η κοινή αντίληψη της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας και εκφράζεται η θέληση για την επιτάχυνση των διαδικασιών οριοθέτησης των παρακείμενων θαλάσσιων ζωνών των τριών χωρών.

Από το παραπάνω, αναμφισβήτητα θετικό γεγονός, μέχρι τις κυβερνητικές θριαμβολογίες (συνήθης πρακτική του… «καραβανιού») και τις υπερβολές κάποιων άλλων για την… οσονούπω ανακήρυξη Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) η οποία ως «πανάκεια» θα θεραπεύσει τα… οικονομικά μας προβλήματα υπάρχει μία τεράστια απόσταση.

Με αφορμή τα παραπάνω και τα όσα εννοιολογικά θραύσματα έχουν ακουσθεί από τότε που στην Ελλάδα «ανακαλύψαμε» την ΑΟΖ (τελευταία πενταετία), επιχειρούμε να παραθέσουμε στον αναγνώστη μας μία γενική πληροφόρηση και μία πραγματιστική προσέγγιση, χωρίς μεγαλοστομίες και άστοχα στερεότυπα. Η προσέγγιση μας βασίζεται στη σύνοψη και σύνθεση απόψεων οι οποίες έχουν εκφρασθεί από διαπρεπείς ακαδημαϊκούς νομικούς και διεθνολόγους.

Τι είναι ΑΟΖ και τι Υφαλοκρηπίδα

Η ΑΟΖ, ως νομική έννοια, προβλέπεται από τη Σύμβαση του ΟΗΕ του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας (συνθήκη του Montego Bay). Είναι η θαλάσσια περιοχή πέρα από την παρακείμενη αιγιαλίτιδα ζώνη, εκτεινόμενη μέχρι 200 ναυτικά μίλια από τις γραμμές βάσης από τις οποίες μετράται το πλάτος της αιγιαλίτιδας ζώνης και αποτελεί πλέον μέρος του γραπτού και εθιμικού Διεθνούς Δικαίου, με 137 παράκτια κράτη να την έχουν θεσπίσει. Για την υφαλοκρηπίδα να υπενθυμίσουμε ότι είναι ο θαλάσσιος βυθός και το υπέδαφός του που εκτείνεται πέραν της χωρικής θάλασσας έως 200 ν.μ. ή και πέραν αυτών (εξαρτάται από το υφαλοπρανές), μετρούμενα από τις γραμμές βάσης από τις οποίες μετράται το πλάτος των χωρικών υδάτων.

Το παράκτιο κράτος ασκεί μέσα στην ΑΟΖ λειτουργικά κυριαρχικά δικαιώματα (δεν συνιστούν εδαφική κυριαρχία) σε θέματα που έχουν σχέση με την εξερεύνηση, την εκμετάλλευση, τη διατήρηση και τη διαχείριση των φυσικών πηγών, των υδάτων, του βυθού και του υπεδάφους της θάλασσας, καθώς και δικαιώματα που αναφέρονται στην εξερεύνηση και την οικονομική εκμετάλλευση των ρευμάτων και των υπερκείμενων της θάλασσας και των ανέμων.

Σε τι διαφέρει η ΑΟΖ από την Υφαλοκρηπίδα

• Η ΑΟΖ είναι καθαρά νομικός όρος, χωρίς γεωλογικό χαρακτήρα. Η υφαλοκρηπίδα ξεκίνησε ως γεωλογική έννοια και μετά απέκτησε νομική διάσταση.

Η υφαλοκρηπίδα υπάρχει εξαρχής («ab initio») και αυτοδικαίως («ipso facto»), ενώ η ΑΟΖ πρέπει να ανακηρυχτεί («ipso jure»). (Δηλαδή η Ελλάδα δεν έχει ΑΟΖ, γιατί πολύ απλά δεν την έχει… ανακηρύξει).

Η υφαλοκρηπίδα εμπεριέχεται στην ΑΟΖ και, κατά συνέπεια, υπερκαλύπτεται από αυτήν.

Η υφαλοκρηπίδα αναφέρεται μόνο στον ορυκτό πλούτο του βυθού και του υπεδάφους, ενώ η ΑΟΖ, εκτός από αυτό, συμπεριλαμβάνει αλιεία αλλά και εναέριο χώρο για εκμετάλλευση αιολικής ενέργειας.

Τι παραπάνω από την Υφαλοκρηπίδα μας δίνει η ΑΟΖ

• Η ΑΟΖ παρέχει στην Ελλάδα επιπρόσθετη νομική ισχυροποίηση στο θέμα των νησιών, καθόσον αυτά διαθέτουν ΑΟΖ (πλην βράχων και βραχονησίδων, που δεν συντηρούν οικονομική ζωή), όπως ακριβώς και οι ηπειρωτικές περιοχές. Έτσι, εξασθενεί το γεωλογικό επιχείρημα της Τουρκίας ότι τα νησιά (η Τουρκία πάντα τα αναφέρει ως νησιά του Αιγαίου και όχι ως ελληνικά) δεν έχουν υφαλοκρηπίδα, διότι επικάθονται στην Υφαλοκρηπίδα της Ανατολίας. Η ΑΟΖ, όμως, είναι οικονομική και όχι γεωλογική έννοια, όπως η Υφαλοκρηπίδα.

• Δίνει νέες δυνατότητες στην αλιεία, που αναμφίβολα είναι παράγοντας οικονομικής ανάπτυξης και διασφαλίζει τις αλιευτικές πηγές.

• Προσφέρει δυνατότητες οικονομικής εκμετάλλευσης, όπως παραγωγή ενέργειας από ρεύματα, ύδατα και ανέμους.

Τι γίνεται με την ανακήρυξη της ΑΟΖ

Η μονομερής ανακήρυξη ΑΟΖ είναι ένα πρώτο και σημαντικό βήμα, αλλά δεν δίνει αυτομάτως την κυριότητά της σε όλη την έκταση της. Επομένως δεν «ανοίγει αυτόματα τους κρουνούς παροχής υδρογονανθράκων», όπως κάποιοι λανθασμένα νομίζουν.

Απαιτείται ως δεύτερο βήμα η σύναψη συμφωνιών οριοθέτησης με τα γειτονικά κράτη και σε περίπτωση ασυμφωνίας παραπομπή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (ΔΔΧ) -διαδικασία ίδια με αυτήν της υφαλοκρηπίδας. Τέλος ακολουθεί η «Οικοπεδοποίηση και Αδειοδότηση» έρευνας και εξόρυξης.

Η oριοθέτηση, η Τουρκία, το Καστελόριζο και η Χάγη

Το μεγάλο πρόβλημα στο θέμα της οριοθέτησης της ΑΟΖ προέρχεται από τον εξ ανατολών δύστροπο γείτονας μας, την Τουρκία, η οποία, εκτός του casus belli για τα 12 ν.μ., δεν αναγνωρίζει ότι τα νησιά έχουν υφαλοκρηπίδα ή ΑΟΖ και είναι εναντίον της παραπομπής του ζητήματος στο ΔΔΧ, επιδιώκοντας διμερή διαπραγμάτευση.

Το επιχείρημα της Τουρκίας ότι η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας δεσμεύει μόνο τα κράτη που την υπέγραψαν δεν έχει νομική βάση, καθόσον αυτή αντανακλά και ενσωματώνει εθιμικό δίκαιο μετά την εφαρμογή της όλα αυτά τα χρόνια (εθιμικοί κανόνες γενικής εφαρμογής με περιεχόμενο όμοιο με το περιγραφόμενο στις γραπτές διατάξεις της). Παρ’ όλα αυτά, το 1986 ανακήρυξε ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα και ήρθε σε συμφωνία με την τότε Σοβιετική Ένωση για τις επικαλυπτόμενες περιοχές, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της μέσης γραμμής. Έχουμε λοιπόν εδώ ένα αρνητικό γι’ αυτήν διπλωματικό και νομικό δεδομένο.

Κλειδί για την οριοθέτηση της ΑΟΖ είναι το νησιωτικό σύμπλεγμα Καστελόριζου, που αποτελεί για την Τουρκία «αγκάθι στο μάτι», η οποία δεν αναγνωρίζει υφαλοκρηπίδα ή ΑΟΖ για αυτό. Κανείς όμως δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι το Καστελόριζο διαθέτει ΑΟΖ, αφού κατοικείται. Με βάση την αρχή της μέσης γραμμής, το Καστελόριζο θα εξασφάλιζε την επαφή της κυπριακής ΑΟΖ με την ελληνική.

Σε περίπτωση προσφυγής αυτής της ελληνοτουρκικής διαφοράς στο ΔΔΧ (εφόσον η Τουρκία υπέγραφε συνυποσχετικό), αν και τα επιχειρήματα της ελληνικής πλευράς είναι νομικώς ισχυρά, δεν μπορούμε να προβλέψουμε τι θα μπορούσε να επιδικάσει αυτό. Το Δικαστήριο αυτό, όπως γνωρίζουμε, συνεκτιμά πολιτικούς παράγοντες και κρίνει με βάση την αρχή της αναλογικότητας ή/και την αρχή της ίσης απόστασης ειδικών περιστάσεων. Άρα το θέμα δεν είναι αν θα προσδώσει ή όχι ΑΟΖ στο Καστελόριζο, αλλά τι επήρεια θα επιδικάσει, με αποτέλεσμα να μη συνενωθεί η ελληνική με την κυπριακή ΑΟΖ.

Μάλλον ο καλύτερος τρόπος θα ήταν η τριεθνής οριοθέτηση της ΑΟΖ από Ελλάδα, Κύπρο και Αίγυπτο δίνοντας πλήρη επήρεια στο Καστελόριζο και στη Στρογγύλη. Η Τουρκία, πέρα από τους γνωστούς «τσαμπουκάδες» με τους οποίους θα αμφισβητούσε την οριοθέτηση, θα αναγκαζόταν να προσφύγει στη Χάγη, αναγνωρίζοντας έτσι την αρμοδιότητα του ΔΔΧ, με τη θέση της όμως πλέον νομικά αδύναμη σε σχέση με την τριεθνή οριοθέτηση.

Διαφαινόμενη προοπτική

Μπορούμε, στην παρούσα συγκυρία, να προωθήσουμε τις εθνικές μας θέσεις και να κατοχυρώσουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, που πηγάζουν από το Διεθνές Δίκαιο; Ναι…μπορούμε, όχι όμως... αύριο το πρωί, μετά την απραξία τόσων ετών! Οι γεωπολιτικές συνθήκες είναι μάλλον ευνοϊκές, χωρίς όμως να γνωρίζουμε για πόσο χρόνο.

Πέρα από μία διασωληνωμένη οικονομία, μας φοβίζουν οι αυτοσχεδιασμοί μίας διακυβέρνησης που χαρακτηρίζεται από ανεπάρκεια, ιδεοληψία, λαϊκισμό και απουσία αντίληψης των κανόνων τους διεθνούς περιβάλλοντος. Με έναν, σε βάθος, στρατηγικό σχεδιασμό, χωρίς στρουθοκαμηλισμό και εγκαταλείποντας το δόγμα «κάνουμε και βλέπουμε», θα απαιτηθούν συνετά και καλά υπολογισμένα βήματα, όπως:

Έντονη και συστηματική διπλωματική προετοιμασία. Πρέπει να είναι συνεχής και όχι αποσπασματική.

Οικοδόμηση συμμαχιών με βάση κοινά συμφέροντα. Εδώ βρισκόμαστε όντως σε καλό δρόμο. Αν εμπλέκονταν μάλιστα και μεγάλες εταιρείες αμερικανικών συμφερόντων, θα ήταν ακόμα καλύτερα.

Ολοκληρωμένη νομική και τεχνική υποστήριξη. Πλήρης απραξία.

Δημιουργία αρραγούς εσωτερικού πολιτικού μετώπου. Εδώ, αντί να γελάσουμε, μάλλον θα πρέπει να κλάψουμε. Τι… αρραγές, όταν δεν υπάρχει καν… μέτωπο!

Καθορισμός εθνικής ενεργειακής στρατηγικής. Κάποιοι στην κυβέρνηση θα αναρωτιούνται τι είναι τούτο! Ο Γιάννης Μανιάτης ως υπουργός ξεκίνησε την προσπάθεια, αλλά αυτή έμεινε στη μέση.

Επικοινωνιακή σχεδίαση, για τις κυβερνήσεις και οργανισμούς τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό. Προς Θεού, προσοχή στα… tweets! Ένα σεμινάριο από το ΥΠΕΞ για το τι είναι Δημόσια Διπλωματία και πώς ασκείται είναι περισσότερο από αναγκαία για τον πρωθυπουργό, το πρωθυπουργικό περιβάλλον, αλλά και τους περισσότερους υπουργούς.

Ισχυροποίηση των Ενόπλων Δυνάμεων και ειδική σχεδίαση για διασφάλιση των δικαιωμάτων που πηγάζουν από την ΑΟΖ. Τι να την κάνεις την ανακήρυξη της ΑΟΖ, αν δεν μπορείς να την διασφαλίσεις. Δυστυχώς εδώ απαιτείται σημαντική και μακροχρόνια προσπάθεια με διακομματική συμφωνία, καθόσον τα αρνητικά αποτελέσματα της οικονομικής κρίσεως είναι εδώ και καιρό εμφανή και δύσκολα αντιμετωπίσιμα, η δε πολιτική ευθύνη για τη σημερινή κατάσταση στις ΕΔ είναι διαχρονική. Δεν θα δοθούν όμως λεπτομέρειες για ευνόητους λόγους.

Ας προχωρήσουμε λοιπόν με νηφαλιότητα και φρόνηση, χωρίς φοβικά σύνδρομα, αλλά και ανόητους λεονταρισμούς, έχοντας υπόψη (παραφράζοντας λιγάκι τον Θουκυδίδη) ότι η Τουρκία στις σχέσεις της με την Ελλάδα ενεργεί και κερδίζει ό,τι της επιτρέπει η «η ισχύς» της και η Ελλάδα υποχωρεί τόσο, όσο της επιβάλλει η «αδυναμία» της!

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Turkey’s not-so-hidden agenda
Turkey’s military deployment in Bashiqa, near Mosul, Iraq, on Dec. 3, provoked another self-imposed crisis for the government of Turkish President Recep Tayyip Erdogan.
This column reported two weeks ago that Turkey was more isolated than ever following its shooting down of a Russian fighter jet on Nov. 24. But once in a hole, it seems, Erdogan cannot stop digging. The military deployment of 400 troops and 25 tanks to a Turkish training camp for Iraqi and Iraqi Kurdish peshmerga forces in Bashiqa to battle the Islamic State (IS) was considered by Baghdad as beyond the scope of "training." Semih Idiz suggests that Turkey’s deployment was a likely attempt by Erdogan “to establish a Sunni sphere of influence in and around Mosul.” Metin Gurcan adds that in addition to seeking to “be among the key actors to decide on the future of Mosul,” Turkey is seeking to balance Iranian influence and “is particularly uneasy with the PKK [Kurdistan Workers Party] gains in Iraq and Syria. Turkey wants to militarily dominate the Shengal region, which has been a bridge between the PKK and the Kurdish nationalist Democratic Union Party [PYD] in Syria, to cripple that link.”
The Turkish action elicited a formal protest from the Iraqi government and provoked a wave of denunciations and demonstrations led by Iraq’s Shiite political parties and militias, including a condemnation from Ayatollah Ali Sistani, Iraq’s most influential Shiite cleric. Fehim Tastekin reports that “among Iraqi political circles, Turkey’s policies are held responsible for the fall of Mosul and empowerment of IS.”
Erdogan termed Iraq’s complaint to the United Nations “not a sincere step,” adding that Turkey does not have the “luxury” to wait for the Iraqi central government on threats to Turkish national security.
Russia immediately and formally jumped to Iraq’s defense against what it termed Turkey’s “illegal intrusion” into Iraqi territory, accelerating the free fall in Ankara-Moscow ties over their policies in Syria. Kadri Gursel explains that Russia is succeeding in isolating Turkey. “As a prerequisite for the Russian intervention to achieve its goals, Moscow seems to have decided that Ankara should be deterred by any means necessary from maintaining its current Syria policy, and shaped its game plan around this political objective. Russia thus used crisis engineering to drag Turkey into a confrontation, which, at the end of the day, would be detrimental to Turkey,” writes Gursel.
The time may be coming for Turkey to make a choice between its "surface policy" of support for the global coalition against IS, and its “hidden policy" of taking out Assad, breaking the PKK and PYD, and promoting a fundamentalist Sunni Islam that matches the orientation of the Justice and Development Party (AKP). This "hidden policy," however, is hard to hide, and is more like an open secret. The miscalculations with regard to Russia and Iraq are increasingly alarming, with potentially devastating consequences. Such moves might, for example, push Russia and Iran to encourage direct or indirect actions where these Turkish forces start taking casualties. The Iraqi protests against Turkey could foreshadow a Hezbollah-type Iraqi resistance movement, extremely well armed and trained, merged somehow with the ever-ready forces linked to radical Shiite cleric Muqtada al-Sadr. Turkey has already drawn first blood with Russia. Meanwhile, Turkey makes its way to the agenda of the UN Security Council, not only for its recent actions in Iraq, but also for its possible violations of Security Council resolutions dealing with foreign fighters in Iraq and Syria. Gursel reminds us of what is now an open secret: “Without Turkish soil being available for the indiscriminate use of jihadists since 2011, the conditions that gave rise to IS would have not taken hold in northern Syria, and IS would have not grown strong enough to become a major security threat for the whole world.”
There are reports that Turkey may be seeking to defuse the crisis by placing the training camp under the authority of the anti-IS coalition and seeking deeper cooperation with Iraq on border security and intelligence cooperation. If so, all to the good, as this column has been calling for such cooperation since January 2014. The burden, of course, is on Erdogan to finally step back from his not-so-hidden disastrous and sectarian approach to the region, and join the global coalition against IS without the caveats and feints that have characterized Turkish policy to date.
Turkey’s Kurds express "simmering anger" against state
Turkey’s intervention in Iraq comes in the context of an escalation in its war against the PKK. Irfan Aktan writes that the killing of Kurdish human rights lawyer Tahir Elci on Nov. 28, in the context of a massive government campaign targeting the PKK, “has stoked not only fear but also a simmering anger against the state in the region.”
Aktan writes, “The toll from the clashes since July is indeed dramatic, though it varies according to sources. At least 14 districts have seen around-the-clock curfews, including Diyarbakir’s Sur district where Elci was gunned down. According to daily reports by the Turkish Human Rights Foundation, at least 67 civilians and members of the PKK’s youth branches have been killed in places under curfew. The Human Rights Association, for its part, tallies 63 summary executions, 43 unsolved killings as well as 10 civilians, 105 members of the security forces and 104 PKK militants killed in armed clashes in the southeast in the first nine months of the year. According to pro-government media, 925 people, mostly PKK members, were killed between July 22 and Oct. 14. Some 3,600 people were detained in security operations, including 864 who were put behind bars to await trial. The pro-government media do not shy away from revealing that the death toll includes 169 civilians, among them seven children.”
Aktan concludes, “Given that government officials keep pledging an unrelenting security crackdown in the southeast, ‘democratic Turkey’ remains an unrealistic prospect for Turkey’s Kurds in the near future. Whether they come to see independence as a more realistic option in light of developments in Iraqi Kurdistan and Rojava (the term Kurds use to refer to western Kurdistan in Syria) will again depend on how the AKP government and the state treat them.”
Is Iraq facing a "long ethnic war"?
Mohammed Salih writes, “The escalation of the conflict between Turkish security forces and the PKK has put the Kurdistan Regional Government (KRG) of Iraq in a tough position, adding another potential element of instability to the difficult circumstances it is already grappling with. The Iraqi Kurds are faced with the threat posed by IS along a frontier of over 1,000 kilometers (621 miles) and are gripped with a serious economic crisis. The spillover of the PKK-Turkish conflict into Iraqi Kurdish territory presents another major challenge for the KRG.”
Barzani’s alignment with Turkey is unpopular with most Iraqi Kurds, who support the PKK and the Syrian PYD. It should not be surprising that there is little "grass-roots" support for Turkey in Iraqi Kurdistan. This all occurs in the midst of a political and economic crisis in Iraqi Kurdistan, including declining oil prices and no trust or traction in dealings with Baghdad. Denise Natali wrote in September, “As the financial crisis deepens, corruption continues, political legitimacy is ignored and calls for decentralization go unheeded, the KRG may have an administrative breakup, even in de-facto form.”
Ethnic tensions seem to be approaching a full boil across Iraq. Mohammed A. Salih, reporting from Sinjar, Iraq, explains how “competing interests and agendas present a major challenge to the future stability of the Yazidi-dominated region.”
“Although senior Iraqi-Kurdish political and military leaders alleged the ground leg of the offensive was solely carried out by the peshmerga forces, the PKK, its allies and some smaller Yazidi groups such as the Ezidkhan Protection Force (HPE), played a significant role in forcing IS out of Sinjar,” he writes.
Salih explains, "When IS attacked Sinjar in 2014, peshmerga forces abandoned their positions leading to widespread atrocities against the religious minority by the jihadist organization. That disaster created a rift between certain segments of the Yazidi community and the KDP [Kurdistan Democratic Party], led by Massoud Barzani, whose tenure as the president of the Kurdistan region is currently disputed by some Kurdish factions that say his term has expired. The KDP had tried to mend fences with the Yazidi community ever since, by assigning a more prominent role and authority to figures such as Qasim [Shesho]. There are still around a dozen Yazidi districts and villages south of Sinjar in IS hands, but conflicting visions between Kurdish and Yazidi groups as to how to administer post-IS Sinjar are well underway. During a victory press conference on Nov. 13 near the town of Sinjar, Barzani promised to exert efforts to turn Sinjar into a province inside Iraqi Kurdistan's territory.”
Adnan Abu Zeed reports on clashes between peshmerga and Arab and Turkmen forces in the multi-ethnic city of Tuz Khormato, still nominally under the control of the central government in what is known as the "disputed territories" in Iraq. The animosity in the disputed areas has spread to the Iraqi capital. Abu Zeed writes that “attacks were conducted Nov. 29 in Baghdad against the Kurds, as armed groups affiliated with Shiite factions coerced Kurdish families from their houses and asked them to travel toward the Iraqi Kurdistan Region, in the north of Iraq. The Kurds strongly condemned the action, which was followed by meetings between both sides in Baghdad mediated by Iran and parties within the Iraqi government. The result was a relative calm in Tuz Khormato.”
Abu Zeed speculates that distrust of Iraqi Kurds is rising and that “the Kurdish [KRG peshmerga] forces’ control of the disputed areas could spark a long ethnic war, most notably over Kirkuk, after IS is forced out of the Iraqi territory. Based on that, some people might be skeptical of the KRG's claim that it intends to end the fighting against IS. Some, in fact, suspect just the opposite: that the KRG is seeking to extend the fighting, to consolidate the Kurdish presence in the disputed areas, including Tuz Khormato.”
Meanwhile, the House Foreign Affairs Committee passed a bill to directly arm the Iraqi Kurdish forces, requiring the United States to only "consult" with Baghdad. The legislation was slammed by the Iraqi Embassy in Washington as “unwise and unnecessary,” adding in a statement that the bill promotes “artificial divisions among Iraqis [that] can only distract from the struggle against our common enemy,” as reported by Julian Pecquet.
Russia rejects "terrorists" in Syrian opposition
The Russian Foreign Ministry said in a statement on Dec. 12, that it “cannot agree with an attempt made by the group that gathered in Riyadh to monopolise the right to speak on behalf of the entire Syrian opposition.”
Russia rejects “terrorists of all stripes” participating in the Syrian political process. The Hashemite Kingdom of Jordan is tasked, per the Vienna declarations, with considering which Syrian armed groups are "terrorists" and therefore excluded from the negotiations. Russia considers Ahrar al-Sham and Jaish al-Fatah as worthy of consideration as potential terrorist entities. Moscow’s position is that UN Syria envoy Staffa de Mistura, not Saudi Arabia, should convene the Syrian parties, as stipulated in the Vienna accords.
This column has registered concerns for nearly two years about a trend toward the mainstreaming of Salafi groups, including Ahrar al-Sham.
Abu Mohammed al-Golani, the head of Jabhat al-Nusra, al-Qaeda’s affiliate in Syria, condemned the Riyadh meeting, declaring it a “plot” that must be “foiled.” A question is whether those groups that collaborate with Jabhat al-Nusra “on the ground,” such as Jaish al-Islam and Ahrar al-Sham, will cut their Jabhat al-Nusra ties, or succumb to Jabhat al-Nusra’s pressure to resist political negotiations, or perhaps split themselves into factions. There is also the possibility that the Saudi initiative could lead to an open war between IS and Jabhat al-Nusra on the one hand, and the other factions that participated in the Saudi meeting on the other.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου