Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

16 Δεκ 2014


“You have your way. I have my way. As for the right way, the correct way, and the only way, it does not exist.”
― Friedrich Nietzsche

Tου Αυγερινού Χατζηχρυσού

Ακούγοντας τις δηλώσεις του Πρωθυπουργού και του αντιπροέδρου της Κυβέρνησης, πλημμυρίζει η σκέψη μου μιας χώρας χωρίς την συγκυβέρνηση, ως ερημωμένη μετά από πυρηνικό ολέθρο.

Συνεχίζοντας στα μεγάλα ΜΜΕ, βλέπω ένα εφιαλτικό μέλλον χωρίς Αντώνη Σαμαρά και Ευάγγελο Βενιζέλο, με παιδιά να πεθαίνουν στους δρόμους, μια χώρα στο απόλυτο χαος.

Κλείνοντας την τηλεόραση μένω με την απορία, πως έφτασε το γένος των ανθρώπων, από τον πρώτο homo sapiens στο Φεγγάρι, χωρίς Αγορές, Ευρώ, Τραπεζίτες και Εθνικούς Εργολάβους.

To οτι υπάρχει τεράστιο και ανησυχητικό έλλειμμα Δημοκρατίας στην Ελλάδα και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ιδιαίτερα μετά τον Σημιτικό Μεσαίωνα υπήρχε πάντα ως αίσθηση στο αέρα. Η άρχουσα και η πολιτική τάξη έχουν αυτονομηθεί τόσο πολύ από την Ελληνική Κοινωνία που συμπεριφέρονται ωσαν να ζούν σε μια τελείως διαφορετική χώρα.

Πάντα στην Ιστορία υπήρχε μια νοητή διαχωριστική γραμμή μεταξύ των τάξεων, που όμως στους αιώνες της νεωτερικότητας οι ελίτ κρατούσαν τα προσχήματα δημοκρατικότητας και αντίληψης του κοινωνικού γίγνεσθαι, ώστε να προλαμβάνονται οι αντιδράσεις και οι επαναστάσεις.

Παρακολουθώντας την συζήτηση κατά την διάρκεια ψήφισης του προυπολογισμού ακόμη κι ο πιο ανίδεος είδε ότι απλά δεν έχουν επαφή με την πραγματικότητα, όχι λόγω ανεπάρκειας – υπάρχει κι αυτή σε ορισμένους – αλλα απλά δεν τους ενδιαφέρει!

Η πολιτική τρομοκρατία που είναι πια εξόφθαλμη από την Κυβέρνηση, την Ευρωπαϊκή Ενωση και τα παπαγαλάκια τους. Είναι η μόνη και η πραγματική τρομοκρατία και μπροστά στο επερχόμενο τέλος των εκλεκτών που τόσα χρόνια εξέθρεψαν έχουν χάσει κάθε μέτρο απειλών και εκβιασμών που θα ζήλευε κι ο Κορλεόνε στον κινηματογραφικό Νονό.

Σε παλαιότερες εποχές έλεγαν ότι το Κράτος έχει το προνόμιο της βίας, αλλά αυτό πριν αναπτυχθούν τα Μέσα Μαζικής Προπαγάνδας. Πλέον το Κράτος εχει το Προνόμιο της Τρομοκρατίας.

Δεν χρειάζεται πια τα στρατόπεδα συγκέντρωσης για εξοντώσει ένα κομμάτι του λαού, το μόνο που χρειάζεται είναι να το στοχοποιήσει και μετά αναλαμβάνουν οι πολιτικοί και τα ΜΜΕ να γίνουν οι απολογητές του εγκλήματος. Εγκλημα με δικαιολογία παύει να είναι έγκλημα, είναι απλά αναγκαία μεταρρύθμιση.

Κάθε μορφή περιφρόνησης, ιδιαίτερα πολιτικής είναι Φασισμός. Ο γνωστός τηλεπερσόνας Υπουργός υποστήριξε ότι το κράτος δεν εκβιάζεται απο τη βούληση των πολιτών και οτι το κράτος δεν μοιράζεται την εξουσία του. Περιγράφοντας το φαντασιακό του πιστεύω, για Κράτος δυνάστη που δεν εκπορεύεται από τον λαό για το λαό, αλλά ορίζει και επιβάλει στον λαό εξουσία ακόμη και χωρίς την θέληση του λαού!

Ακόμα κι όταν έχει άδικο, ακόμη κι αν αδιαφορεί για τους νόμους που το ίδιο ψήφισε (Καθαρίστριες, Ρωμανός, ΕΡΤ) μπορεί να το κάνει, και το κάνει γιατί έχει την εξουσία να παραβιάζει εαυτόν κατά το δοκούν. Είναι ο ορισμός της απολυταρχίας.

Η εισοδος των εκ της ακροδεξιάς προερχόμενων πολιτικών, που ήταν γνωστοί για τις απολυταρχικές και νεοφιλελεύθερες ιδέες τους, ήταν ο καταλύτης ώστε να αποκαλυφθούν και οι αντιδημοκρατικές εστίες φασισμού και στο άλλοτε σοσιαλιστικό ΠΑΣΟΚ και στην δήθεν υπεύθυνη αριστερά.

Η πολιτική σήμερα


Η πολιτική σήμερα δεν παράγει ούτε θέλει να παράξει…πολιτική. Ειναι απολογητές της Τρόικας και των Αγορών, τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο. Οταν το πρωι υπόσχονται ανάπτυξη στα πλεονεκτήματα της χώρας και το βράδυ φορολογούν παράλογα ή ψηφίζουν κόντρα σε αυτά τα πλεονεκτήματα (Τουρισμό, Κρασί, γάλα κτλ) απλά δεν τους ενδιαφέρει, έτσι απλά, ετσι και κυνικά!

Δεν υπάρχει κανένα σχέδιο, μόνο είσπραξη φόρων και διατήρηση της εξουσίας με κάθε τρόπο και κάθε τίμημα!

Ο λαός δεν είναι καν ώριμος να γνωρίζει τι γίνεται με τις συνομιλίες με την Τροικα! Μόνο φήμες και αυτές φιλτραρισμένες! Δεν μάθαμε για παράδειγμα ποιες ήταν οι απαιτήσεις τις Τροικας στις οποίες σκάλωσαν οι συνομιλίες και επισπεύσθηκε η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας.

Μήπως ήταν η σημερινή απαίτηση του ΔΝΤ στα κράτη με υψηλή ανεργία νέων – μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα – να γίνει μείωση των επιδομάτων ανεργίας και των κατώτερων μισθών; Αγνωστο.

Σκοτώνουν την κοινωνία, εν πλήρη συνείδησή και εκ προμελέτης και υπέρτατος στόχος είναι να σωθούν οι Αγορές και στο όνομα της νεας αυτής Αρείας φυλής, και δολοφονούν εν ψυχρό κάθε άλλο υγιή κλάδο της οικονομίας.

Ετσι η έννοια της αθωότητας χάνεται ακόμη και στον αθώο και μένει μόνο η αξία της δύναμης. Δεν είναι τυχαίο που οι νεοφιλελεύθεροι έχουν τόσες ομοιότητες στην φυσιοκρατία του Ναζισμού, όπου όποιος δεν προσαρμόζεται πεθαίνει.

Στοχοποιούνται ολόκληρες κοινωνικές ομάδες γιατί πχ κάποιος Ιατρός πήρε φακελάκι έκλεισε η μοναδική παιδοκαρδιοχειρουργική στην Ελλάδα,κι επειτα στιγματίζονται από του απολογητές Πολιτικούς και εκτελούνται με συνοπτικές διαδικασίες.

Στην Ελλάδα τελικά οι μόνοι αθώοι είναι οι πέτρες και όσοι είναι στην λίστα Λαγκάρντ, που δεν έκαναν δα και κάτι παραπάνω από την γιαγιά που δεν ζήτησε απόδειξη από την λαϊκή αγορά, «μαζί τα φάγαμε» είναι η δικαιολογία.

Το μόνο δικαίωμα που έχει το πόπολο είναι το μέλλον! Η υπόσχεση ότι το μέλλον μπορεί να είναι καλύτερο αν μείνει για τα επόμενα 10 χρόνια πειθήνιος στο ξεπούλημα των δικαιωμάτων του, εργασιακών και δημοκρατικών είναι δωρεάν και χωρίς κόστος.

Ο μόνος εχθρός στην Ελληνική Δημοκρατία, είναι η «λαθος» λαϊκη ετυμηγορία, που πολύ πιθανόν στις επερχόμενες εκλογές θα πει – επιτέλους – το βροντερό ΟΧΙ.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος από αυτή την μικρή λέξη. Στον συγχρονο κόσμο της επικοινωνίας , το ΟΧΙ ισοδυναμεί από μόνο του σε επανάσταση. Σε έναν κόσμο που έχει χτιστεί πάνω στο ΝΑΙ, το ΟΧΙ είναι ο απόλυτος εχθρός!

Μετά από 4 χρόνια επαναλαμβανόμενων ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ, τρομάζει και μόνον η ιδέα ότι μπορει να πούμε στα αυτονόητα ΟΧΙ.

Οπως τρομάζει κάποιον που δεν ξέρει κολύμπι, η ιδέα της κολύμβησης στην θάλασσα. Αλλά αυτό μέχρι να μάθει να κολυμπά.

ereportaz.gr


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Στάθης Διομήδης

Η επίσπευση της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας ανακάτεψε ουσιαστικά ξανά την τράπουλα στην πολιτική σκηνή και έφερε νέα δεδομένα και νέα σενάρια.

Η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας δείχνει να έχει μικρές πιθανότητες με τις έως τώρα εκφρασμένες διαθέσεις. Οι μέρες που υπολείπονται μέχρι την τρίτη καθοριστική ψηφοφορία στις 29/12 είναι πολλές όμως… Σίγουρα θα ασκηθούν τεράστιες πιέσεις εκατέρωθεν.

Υπάρχει βέβαια το σενάριο στην τρίτη ψηφοφορία να υποδειχθεί νέο πρόσωπο για Πρόεδρος της Δημοκρατίας ή/και να πάμε σε λύση Παπαδήμου ώστε να παραμείνει η υπάρχουσα κοινοβουλευτική πλειοψηφία στην κυβέρνηση και να ψηφίσει όλα τα επαχθή μέτρα που επιβάλλει η τρόικα και δημοσιοποιήθηκαν πρόσφατα.

Εάν εκλεγεί Πρόεδρος ο κος Δήμας, τότε θα μιλάμε για colpo grosso του Πρωθυπουργού ο οποίος πλέον αδιαμφισβήτητα θα έχει την απόλυτη κυριαρχία. Μετά θα έχει την άνεση να περάσει από τη Βουλή ανερυθρίαστα όλα τα αποτρόπαια και εχθρικά μέτρα που απαιτούν και επιβάλλουν οι εντολείς της τρόικα.

Η επίσπευση της διαδικασίας εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας χωρίς καμία συνεννόηση με τους Έλληνες πολιτικούς αρχηγούς παρά μόνον με τον κο Σόιμπλε και την τρόικα δείχνει ότι ο κος Σαμαράς επιλέγει το δρόμο της σύγκρουσης και της όξυνσης στο εσωτερικό αδιαφορώντας για τις συνέπειες.

Σε πρώτη φάση κατάφερε να γκρεμιστούν οι μετοχές στο χρηματιστήριο, να αυξηθούν τα spreads , να παγώσει όλη η αγορά και η οικονομική δραστηριότητα εν μέσω Χριστουγέννων, και να αρχίσει πάλι το γαϊτανάκι της άτακτης χρεοκοπίας έργο που το είδαμε τόσο στις αρχές του 2010, όσο και με το Δημοψήφισμα στις Κάννες αλλά και με τις διπλές εκλογές του 2012.

Αυτό δε, συνέβη γιατί υπάρχει ορατή η πιθανότητα των εκλογών και αλλαγή των κοινοβουλευτικών συσχετισμών. Αυτό συμβαίνει γιατί ένα τεράστιο πλέγμα πολιτικών Ελλήνων και ξένων, ΜΜΕ και επιχειρηματιών, ντόπιων και ξένων συμφερόντων, προσπαθούν με τις δηλώσεις τους και τις πράξεις τους να τρομοκρατήσουν τους βουλευτές (αλλά και το λαό) ώστε να υπερψηφίσουν τον κο Δήμα, αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις που έχουν στην αγορά και την κοινωνία αυτές οι δηλώσεις. Στόχος τους να παραμείνει στην εξουσία με κάθε τρόπο η σημερινή πλειοψηφία.

Η ευθύνη αυτή βαρύνει κυρίως την κυβέρνηση και πρωτίστως τον Πρωθυπουργό που επέλεξε ως τακτική την ένταση και τα εκβιαστικά-φοβικά-τρομοκρατικά διλλήματα. Φθάσαμε, το ύψιστο Δημοκρατικό και Συνταγματικό δικαίωμα των εκλογών να φαντάζει και να εμφανίζεται στην κοινή γνώμη ως μπαμπούλας και κάτι επικίνδυνο για άλλη μια φορά.

Ακόμη και η επιλογή του κου Δήμα, ενός κομματικού στελέχους που παραμένει έως και σήμερα Αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και υπουργού της κυβέρνησης Παπαδήμου, δε δείχνει διάθεση για συναίνεση αλλά ακριβώς το αντίθετο.
«Θέλουν, άραγε, πράγματι να εκλέξουν Πρόεδρο της ∆ηµοκρατίας και να συνεχίσουν την κυβερνητική τους θητεία οι κ.κ. Αντ. Σαµαράς και Ευ. Βενιζέλος ή µήπως απλώς αποφάσισαν να παραδώσουν τη σκυτάλη της εξουσίας και την «καυτή πατάτα» της διαπραγµάτευσης µε τους δανειστές στα χέρια του πολιτικού τους αντιπάλου κ. Αλ. Τσίπρα;» 
αναρωτιέται ο κος Χατζηνικολάου στην τελευταία Realnews.

Εάν αυτός είναι ο στόχος τότε ουσιαστικά προσπαθούν να παραδώσουν καμένη γη στον επόμενο, δημιουργώντας κλίμα απειλών και τρομοκρατίας επί ένα δίμηνο, αδιαφορώντας για λαό και Πατρίδα.

Στις 29 Δεκέμβρη θα φανεί εάν ο κος Σαμαράς έκανε colpo grosso ή η ιστορία θα γράψει ότι λειτούργησε με τη λογική του: «αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων»…

Πηγή News247


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Κύριε πρόεδρε! Ας πούμε ότι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο κατορθώνετε να βρείτε 180 βουλευτές να ψηφίσουν τον εκλεκτό σας για την Προεδρία της Δημοκρατίας. Θα λυθούν έτσι ως δια μαγείας τα προβλήματά μας; Όχι! Το αντίθετο! Αργά ή γρήγορα θα κληθείτε να λάβετε επώδυνα μέτρα. Επειδή τα νούμερα δεν βγαίνουν κι επειδή δεν έχετε πράξει μέχρι σήμερα τα δέοντα. Το μυστικό, κύριε Πρωθυπουργέ, δεν βρίσκεται σε ένα συμβόλαιο με τους 180, αλλά σε μία άλλη πορεία της χώρας. Μπορείτε; Το αντέχετε;

Η αλήθεια είναι μία και μοναδική: Η Ελλάδα είναι μία χώρα που δεν είναι σε θέση να συνεχίσει μόνη της, έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το ευρώ δεν είναι ταμπού, αλλά αυτή τη στιγμή και με δεδομένη την κατάσταση της χώρας, το ευρώ είναι η μοναδική λύση. Μακάρι να είχαμε παραγωγική ικανότητα. Θα ήταν άλλη σήμερα η θέση της χώρας και η διαπραγματευτική της ικανότητα.

Όποιος κι αν είναι στην εξουσία, η χώρα θα υποχρεωθεί σε ένα ακόμη μνημόνιο και σε ένα ακόμη στη συνέχεια και πάει λέγοντας. Το λέμε όσο πιο καθαρά γίνεται. Οι επιλογές είναι περιορισμένες και όποιος λέει κάτι διαφορετικό δεν ξέρει τι του γίνεται. Η Ελλάδα που θα θελήσει να σκίσει τα μνημόνια και να προχωρήσει σε μονομερείς ενέργειες θα είναι η Ελλάδα που θα υποστεί μία πρωτοφανή ήττα σε όλα τα επίπεδα. Εύχομαι να μην χρειαστεί να το ζήσουμε κι αυτό.

Η διέξοδος που υπάρχει για το έθνος, για τη μεγάλη μας οικογένεια, είναι να αρχίσει και πάλι ο τόπος αυτός να παράγει. Να αποκτήσει βιομηχανίες, βιοτεχνίες, να επενδύσει στη γεωργική παραγωγή, να προσφέρει υπηρεσίες ποιότητας. Η Ιταλία μπορεί σήμερα να αποχαιρετήσει το ευρώ, επειδή ακριβώς είναι μία χώρα που παράγει. Και πάλι το σκέπτονται! Εμείς, που πάμε ξυπόλυτοι στα αγκάθια;

Δεν βιαζόμαστε να φύγουμε από το μνημόνιο επειδή δεν αντέχουμε το ύφος των υπαλλήλων της τρόικας. Αυτά μπορεί να λέγονται σε έναν στενό κύκλο ανθρώπων για να γίνεται ζύμωση. Η αλήθεια είναι ότι τα δανεικά και τα μνημόνια μάς δίνουν τον απαραίτητο χρόνο. Το χρόνο αυτόν θα πρέπει να τον εκμεταλλευτούμε, αν και εφόσον επιθυμούμε να βγούμε κάποια στιγμή από την κρίση και να ατενίσουμε το μέλλον με αισιοδοξία. Και γι΄ αυτό, κύριε Σαμαρά, δεν κάνατε μέχρι σήμερα όσα έπρεπε να κάνετε. Η Ελλάδα δεν είναι σήμερα περισσότερο θωρακισμένη απ’ ό,τι ήταν το καλοκαίρι του 2012. Η Ελλάδα δεν έκανε τα βήματα εκείνα που θα επέτρεπαν σε όλους μας να βλέπουμε σήμερα φως στην άκρη του τούνελ.

Να αφήσουμε τις διαπιστώσεις και να περάσουμε σε πρακτικά θέματα! Κύριε Σαμαρά, οι εκλογές δεν είναι λύση και το ξέρετε. Ωστόσο, αν δεν μπορείτε να αλλάξετε πολιτική, τότε οι εκλογές είναι η μόνη λύση! Να ξέρει ο κόσμος τι τον περιμένει, να συνειδητοποιήσει το αδιέξοδο και για ποιόν λόγο αυτό υπάρχει. Κι έπειτα ας ψηφίσει εσάς, τους κόκκινους διαβόλους ή τα πράσινα ανθρωπάκια. Ελάχιστη σημασία θα έχει, αφού η πορεία θα είναι καθορισμένη!

Ο μόνος δρόμος είναι εκείνος της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας. Της πλήρους ανατροπής των πάντων. Της επανάστασης του αυτονόητου. Της δημιουργίας μιας Ελλάδας που θα κυριαρχεί η Δικαιοσύνη, η ισονομία. Που θα υπάρχουν ίσες ευκαιρίες για όλους. Μία Ελλάδα που θα σε εμπνέει να κάνεις δουλειές, να δημιουργεί θέσεις εργασίας. Ξέρουμε κύριε Σαμαρά τι θέλουμε. Ξέρουμε και τι δεν θέλουμε! Δεν θέλουμε την ανομία, τη διαφθορά, τη σοβιετοποίηση της Οικονομίας. Δεν θέλουμε ένα κράτος δυνάστη που να κυνηγά την επιχειρηματικότητα. Που να δείχνει πρωτοφανή αναλγησία σε ανθρώπους που το έχουν ανάγκη. Δεν θέλουμε να κυριαρχούν στη χώρα μας οι συμμορίες των μπράβων, η διαπλοκή.

Μπορείτε κύριε Σαμαρά; Μπορείτε να υποσχεθείτε μία άλλη Ελλάδα; Σίγουρα δεν μπορείτε να το κάνετε μόνος σας. Μπορείτε, όμως, να εγγυηθείτε ότι όσοι επιλέξουν τη συνεργασία μαζί σας, θα μπορούν να επιτελέσουν το έργο τους στον τομέα ευθύνης τους. Μπορείτε να δημιουργήσετε μία ευρύτερη κυβέρνηση με όσους πρόθυμους το επιθυμήσουν και στη βάση συγκεκριμένων προγραμματικών συμφωνιών. Όχι συμφωνίες για τις συμφωνίες.

Το πιο σημαντικό, όμως, κύριε Σαμαρά είναι ότι πρέπει να μιλάτε με την αντιπολίτευση. Πρέπει να βλέπετε συχνά τον κ. Τσίπρα και να τον ενημερώνετε για όλα τα κρίσιμα θέματα. Δεν είναι δυνατόν να συνεχιστεί το σημερινό κλίμα δυσπιστίας. Δεν μπορεί οι μισοί να μην μιλάνε σε αυτή τη χώρα στους άλλους μισούς. Αν συζητούσατε, τότε και ο κ. Τσίπρας ίσως καταλάβαινε ότι η κατάσταση της χώρας είναι περισσότερο άσχημη απ’ ό,τι ενδεχομένως πιστεύει. Κι έτσι να είχε αποφύγει ορισμένες επιπόλαιες δηλώσεις.

Θα μας πείτε ότι οι δηλώσεις των στελεχών της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι τόσο τρελές που δεν υπάρχει περιθώριο συνεννόησης μαζί τους. Ο θεσμικός σας ρόλος, όμως, σας επιβάλλει να συνομιλείτε ακόμη και με το χάος, όταν χρειάζεται. Ωστόσο, υπάρχει μεγάλη απόσταση μεταξύ του κ. Τσίπρα και του χάους. Κι αν είχατε αποκαταστήσει ένα κανάλι επικοινωνίας, η αντιπαράθεση θα ήταν σήμερα σε πολιτισμένα και ευρωπαϊκά όρια.

Ο κ. Γιούνκερ δήλωσε ότι θέλει γνώριμα πρόσωπα. Δεν ήταν πρέπουσα η δήλωσή του. Δεν ήταν και πολιτικά ωφέλιμη. Προσωπικά αισθάνομαι μεγάλη απέχθεια γι΄ αυτή την Ευρώπη που εκφράζει ο κ. Γιούνκερ. Θα έπρεπε, λοιπόν, να του πείτε ότι αυτά είναι πράγματα που αφορούν τον ελληνικό λαό και όχι οποιονδήποτε άλλον. Οι μεγάλοι ηγέτες, κύριε Σαμαρά, είναι μεγάλοι σε όλες τους τις κινήσεις. Το δείχνουν σε κάθε τους κίνηση. Η χώρα έχει μπροστά της μεγάλες δοκιμασίες. Υπάρχει πολύς και ανηφορικός δρόμος. Το αντέχετε;

Θανάσης Μαυρίδης
Επικοινωνία με τον συντάκτη

thanasis.mavridis@capital.gr
Πηγή Capital



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Κάποιοι (δηλαδή πολλοί) αναρωτιούνται ακόμη και σήμερα, αν οι πολιτικοί της χώρας έκαναν ό,τι μπορούσαν για το καλύτερο. Βασικά θα πρέπει να γίνει μία μεγάλη συζήτηση για το τι και προς τα πού ακριβώς είναι το καλύτερο, από την οπτική γωνία των πολιτικών. Όμως, πέρα από τη συζήτηση αυτή (που ποτέ δεν γίνεται), η απάντηση είναι σαφής.
Σαφώς κι' έχουν πράξει τα δέοντα, αφού αυτό δήλωσε σήμερα και ο Χαρδούβελης, ότι δηλαδή...
"βρισκόμαστε λίγα βήματα μακριά από την ολοκλήρωση των μεταρρυθμίσεων και είναι κρίμα, να πάνε χαμένοι τόσοι κόποι".
Περιδιαβαίνοντας, όμως, στο διαδίκτυο (όπου μπορείς να συναντήσεις τα πάντα), βρήκα ένα θαυμάσιο άρθρο και τότε κατάλαβα, το πόσο "αποτελεσματικοί" είναι όλοι αυτοί οι διασώστες μας) στη δουλειά τους. "Μεταρρυθμίσεις ... που μετατρέπουν δημόσιους υπαλλήλους σε συνταξιούχους". Δυστυχώς τέτοια άρθρα παραμένουν απαρατήρητα και ασχολούμαστε στείρα, με το τί π@π@ριά είπε ο κάθε Στουρνάρας.

Μήπως αντί να ασχολούμαστε σχετικά με "συμβόλαια με τους 180" ή τους "300 του Λεωνίδα", να δίναμε περισσότερη βάση στην ουσία του πράγματος;
- Γιαννάκη παιδί μου, μετάφρασε στ’ Αγγλικά: "η γάτα έπεσε στο νερό και πνίγηκε".
- Πανεύκολο κυρία: «the cat blum in the water, glu-glu-glu ... no more niaou niaou»!
Eίδατε ο Γιαννάκης; Proficiency στην αγγλική γλώσσα. Έτσι και ο Στουρναρο-καραβίτης (βλ. ΕΝΦΙΑ), έτσι και ο Σαμαρο - Βενιζέλος (βλ. π.χ. ομολογιούχους του δημοσίου), κ.ο.κ., όλοι αυτοί έχουν proficiency!
Όχι όμως στη συνέπεια, αποτελεσματικότητα, φερεγγυότητα και αξιοπιστία, αλλά… στη μ@λ@κί@. Και όπως λένε κάποιες ιατρικές μελέτες, αν το παρακάνεις με την αυτο-ικανοποίηση, ελλοχεύει η τύφλωση, χάνεις την επαφή-αίσθηση με την πραγματικότητα και γκρεμοτσακίζεσαι.
Είπαμε ρε μάγκες, να το δουλεύετε το "όργανο", αλλά με μέτρο. Όχι ό,τι μάθαμε από μικροί, να το παίζουμε μέχρι να πεθάνουμε!

Πέρα όμως από τον τραγέλαφο των ικανότατων ολετήρων, σε θέσουμε και κάποια ερωτήματα ουσίας:
  • Στην οικονομική κατάσταση που βρίσκεται σήμερα η Ελλάδα, μπορεί να υπάρξει κάποια συμφωνία ή σχέδιο, που να είναι αποδεκτό από τις αγορές ή τους δανειστές, χωρίς αυτό ταυτόχρονα να είναι καταστροφικό για την πλειοψηφία της κοινωνίας;
    Προφανώς ΟΧΙ.
  • Υπάρχει κάποιο σχέδιο, που να καθιστά το ελληνικό χρέος βιώσιμο, όπως έχει διαμορφωθεί αυτό σήμερα, λαμβάνοντας υπόψη τις οικονομικές δυνατότητες και την προοπτική της χώρας;
    Προφανώς και ΟΧΙ.
  • Είναι δυνατόν να εξοικονομεί η Ελλάδα κάθε χρόνο τ’ απαραίτητα χρήματα, για να πληρώνει τουλάχιστον για την επόμενη 15ετία, κάθε χρόνο 20 δις;
    Προφανώς και ΟΧΙ. 
Άρα, τι ηλιθιότητες (π@π@ριές λαϊκιστί) μας τσαμπουνάνε ολημερίς κι ολονυχτίς οι ψευταράδες, για… αλλαγή τάσης, έξοδο από το τούνελ, ανάκαμψη, ανάπτυξη, κλπ.
Εκτός κι’ αν ξεπηδήσει ζωντανός ο Μεγαλέξανδρος από την Αμφίπολη και αναλάβει αυτός να καθαρίσει για πάρτη μας…

Γιατί καλά είναι τα παραμυθάκια από τα ΜΜΕ, σχετικά με αναπτύξεις, ανορθώσεις, ανακάμψεις, ανατάσεις, προεκτάσεις, παρατάσεις, κλπ., δυστυχώς όμως, η αλήθεια-πραγματικότητα είναι οδυνηρή και αμείλικτη:
«Εκτινάχτηκαν κατά 48.077 (ή 4,7%) οι εγγεγραμμένοι άνεργοι στον ΟΑΕΔ μόλις σ’ ένα μήνα, σύμφωνα με τα στοιχεία του Οργανισμού. Συγκεκριμένα, τον Οκτώβριο του 2014, οι εγγεγραμμένοι άνεργοι στον ΟΑΕΔ ανήλθαν στο 1.016.177. Αντίθετα, ένα μόλις μήνα πριν οι εγγεγραμμένοι άνεργοι ήταν 968.100».
Είπατε τίποτε;

Μόνο τον τελευταίο μήνα, δύο γνωστοί μου, έχασαν τη δουλειά τους στον ιδιωτικό τομέα ενώ οι διοικούντες (την χώρα) προ ημερών διαλαλούσαν, ότι περιορίζεται η ανεργία (σήμερα μάλιστα ανακοίνωσαν ότι η ανεργία μειώθηκε κατά 100.000)!!!
Έλεος δηλαδή με το δούλεμα. Ψέμα στο ψέμα και πάλι κόντρα ψέμα.
Γιατί αναμφίβολα, ενίοτε είναι θετικό το να εξωραΐζεις μία κακή κατάσταση, για ν’ αναπτερώνεις το ηθικό του κόσμου. Το να λες όμως κάθε τρεις και λίγο, «ότι βρισκόμαστε στο παρά ένα, για την έξοδο από την κρίση», και η πραγματικότητα να σε διαψεύδει ανελέητα, δηλαδή, μεγάλη μερίδα του κόσμου να ζει και να βλέπει καθημερινά επιδείνωση των πάντων, καταντάει κακόγουστο αστείο και είναι εξοργιστικό.

Βέβαια για τους συνταξιούχους, τα κομματόσκυλα, τους (ακόμα) βολεμένους και τους αποβλακωμένους, αυτά είναι ψιλά γράμματα… Αυτοί ζούνε στη λογική του «εμείς να ‘μαστε καλά, να πέφτει το παραδάκι και άσε τους άλλους να πηδιούνται. Γιατί μπορεί να βρίζουμε και να καταριόμαστε ολημερίς την ΠΑΣΟΚΟ-ΝΔ ως κλέφτες, απατεώνες, αλήτες, κλπ., ωστόσο, από τη στιγμή που πέφτει ο μισθός ή η σύνταξη, έστω και κουτσουρεμένα, το βουλώνουμε, κάνουμε το σταυρό μας, λέμε «δόξα τω Θεώ» και … δώσ’ του πάλι από την αρχή, τα ίδια και τα ίδια».
Μήπως αμφιβάλει κανείς;

Όμως αυτή τη φορά δεν είναι πια έτσι τα πράγματα, γιατί ήδη οι «ταλαίπωροι» έχουν πλησιάσει, αριθμητικά εννοώ, δραματικά τους «βολεμένους» και η ισορροπία αρχίζει ν’ ανατρέπεται. Και ξέρετε κάτι; Όταν ο «ταλαίπωρος» είναι και καμένος (βλ. τουλάχιστον 1,6 εκατομμύρια άνεργους, πάνω από 4 εκατομμύρια οφειλέτες εφορίας και ασφαλιστικών ταμείων, 15.000 εξαπατημένους μικρο-ομολογιούχους, κλπ.), αν και αντιλαμβάνεται, ότι πολύ δύσκολα θα δει φως στον ήλιο (και φυσικά, δεν εναποθέτει τις ελπίδες του για κάτι τέτοιο, σ’ εκείνους που προεκλογικά του υπόσχονται το «μάννα εξ ουρανού»), αδιαφορεί παντελώς για τα «μεγάλα λόγια» όλων των «σωτήρων» του (νυν και μελλοντικών) και μοναδικό κριτήριο των εφεξής επιλογών του (π.χ. εκλογικών), είναι ένα και μοναδικό: να καούν μαζί του, όσο περισσότεροι από τους βολεμένους γίνεται (κατά το «αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων»)!
Και φυσικά, καμία σχέση δεν έχει αυτό, με το γνωστό… «θέλω να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα», αλλά, με την υιοθέτηση της ρήσης: "Αν δεν έχω φαγητό εγώ, θα ψωμο-λυσσάξεις κι’ εσύ μαζί μου". Η νοοτροπία του «όλοι μαζί στον αγώνα και στη μάσα χώρια» απεβίωσε δια παντός. Όλα τα άλλα είναι θεωρίες και ανούσια παραφιλολογία.
Τόσο απλά!

Και αυτό που εξοργίζει, δεν είναι το γεγονός, ότι η συγκυβέρνηση δεν βελτιώνει την κατάσταση. Προφανώς και δεν είναι στο χέρι της, π.χ. ν’ αυξήσει την απασχόληση. Αυτό όμως που είναι απαράδεκτο, είναι ο διαρκής εξωραϊσμός της κατάστασης από μέρους τους (με τους τραπεζικούς «συνεταίρους» τους, τα φίλα κείμενα ΜΜΕ, κ.ο.κ.), η ανεπανάληπτη ανικανότητά τους που χτυπάει καθημερινά και απανωτά limit-up και η μόνιμη προσφυγή τους στα παραμυθάκια και στα κολπάκια, λες και θα μπορούν για πολύ ακόμα, να κρύβουν τα σκατά κάτω από το βελούδινο χαλί, τη στιγμή που τα χειρότερα και απείρως δυσκολότερα έπονται...

Τα τομάρια! Άφησαν πάλι να καεί η Αθήνα, επειδή έτσι τους βόλευε, νομίζοντας, ότι θ’ αποκομίσουν οφέλη.
Λες και είμαστε όλοι μας βλαμμένοι ή καθυστερημένοι και δεν βλέπουμε, τί γίνεται!
Τη μιζέρια και τη λιτότητα αρκετοί μπορούν να την αντέξουν και να την αποδεχτούν, τον εμπαιγμό και την αλητεία όμως, πλέον κανείς(!!!), απ' όσους βέβαια έχουν μάτια για να βλέπουν και λογική για να σκέφτονται και κρίνουν!

Κι’ επειδή στην τρέχουσα συγκυρία, κάποιοι έχουν αναγάγει την επικείμενη εκλογική διαδικασία σε «έσχατη μάχη επικράτησης μεταξύ αριστερών και δεξιών δυνάμεων», ας σοβαρευτούμε επιτέλους λιγάκι και ας αντιληφτούμε, ότι σήμερα η μάχη δίνεται και θα κριθεί, μεταξύ βολεμένων (όχι πλούσιων) και αβόλευτων, καθόσον, όπως γνωρίζετε, η κοιλιά (δηλαδή, η ανέχεια, η απελπισία, η απογοήτευση και η αίσθηση διαρκούς εκμετάλλευσης), δεν έχει ούτε κομματικό-ιδεολογικό χρωματισμό, ούτε ξεγελιέται με ελεημοσύνες ή παραμυθάκια της Χαλιμάς! Η κοιλιά είναι αυτή που ρυθμίζει τα πάντα και όχι η ιδεολογία, που σε καμία περίπτωση δεν σε χορταίνει!

Συζητούσα μ’ ένα φίλο άνεργο, ο οποίος γνωρίζω, ότι διαχρονικά και οικογενειακά, ήταν μακράν δεξιάς ιδεολογίας (συντηρητικός οικογενειάρχης). Τον ρώτησα λοιπόν, ποια θα είναι η στάση του σε πιθανές επικείμενες εκλογές, θεωρώντας, ότι θα ψήφιζε π.χ. ή Δράση ή Χρυσή Αυγή.
Με έκπληξη πήρα την κατηγορηματική απάντηση:
«Θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ, όχι γιατί θα με σώσει ο Τσίπρας ή πιστεύω στις παπαριές τους, αλλά, γιατί θέλω πάσει θυσία, να φύγουν αυτοί (εννοώντας την ΠΑΣΟΚΟ-ΝΔ), και μετά, βλέπουμε…»!
Και είναι πολλοί οι άνεργοι, που αν και απεχθάνονται το ΣΥΡΙΖΑ, θα τον σιγοντάρουν, για να τιμωρήσουν τους συγκυβερνώντες.
Καλώς ή κακώς, αυτή είναι η αλήθεια.

Μία είναι η αλήθεια και η ουσία:
Ο κλέφτης και ο ψεύτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται, το νερό όμως έχει ξεπεράσει πλέον το σημείο βρασμού και το καζάνι οσονούπω θα εκραγεί. Και αυτοί οι ηλίθιοι, έκαψαν πολλά καλά χαρτιά που είχαν!
Για να δούμε λοιπόν, ποια θα είναι η έκβαση του αγώνα μεταξύ… βολεμένων και αβόλευτων (και όχι πια, μεταξύ δεξιών - αριστερών ή… βάζελων και γάβρων).

ΥΓ: Η κυβέρνηση (λέμε τώρα) αυτή, λειτουργεί με ένα βασικό δόγμα: "Μην αφήνετε τις αρτηρίες του πέους σας να τεμπελιάζουν,κίνδυνος βραχυκυκλώματος!"...

Πηγή Deep Purple
Το φωτομοντάζ είναι από το "Γρέκι"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Παντελής Σαββίδης

Γιατί η Γερμανία καταστρέφει μαζί με την Ευρώπη και τον εαυτό της;
Η Γερμανική πολιτική στην Ευρώπη βρίσκεται εκτός κάθε έννοιας οικονομικής αντίληψης. Καταστρέφει το ευρωπαϊκό όραμα και, αν συνεχιστεί, θα οδηγήσει σε κρίση και την ίδια τη Γερμανία.

Το τραγικό είναι ότι το δίδυμο Μέρκελ- Σόϊμπλε, εφαρμόζει αυτήν την καταστρεπτική πολιτική χωρίς να υπάρχει αντίπαλο δέος. Χωρίς, δηλαδή, να υπάρχει μια διαφορετική πρόταση ούτε στο εσωτερικό της Γερμανίας, ούτε, διεθνώς. Δεν υφίσταται, δηλαδή τις εσωτερικές ή διεθνείς ισχυρές πιέσεις που απαιτούνται για να αλλάξει ρότα. Το αδιέξοδο φαίνεται, πια, στον ορίζοντα.

Τότε, πως εξηγείται αυτή η εμμονή του καταστρεπτικού διδύμου και γιατί βρίσκει τέτοια μεγάλη απήχηση στο εσωτερικό της χώρας;

Το ερώτημα αυτό δεν μπορεί να απαντηθεί παρά μόνο με όρους κοινωνιο-ψυχολογίας.

Αποτελεί οικονομικό δόγμα το οποίο γνωρίζουν και οι πλέον άσχετοι με τα οικονομικά ότι σε περιόδους κρίσης το χειρότερο που έχεις να κάνεις είναι να βάλεις τάξη στα οικονομικά σου. Τάδε έφη Κέινς, αν δεν κάνω λάθος.

Αφού αφαίμαξε και εκμεταλλεύτηκε την Ευρώπη, η Γερμανία βρήκε εναλλακτική λύση στην Κίνα, κυρίως, και σε άλλες χώρες εκτός ευρωζώνης προς τις οποίες εξάγει τα εμπορεύματά της δημιουργώντας πρωτοφανή πλεονάσματα στην οικονομία της, της τάξεως των 200 δις ευρώ φέτος, δηλαδή 7% του ΑΕΠ της. Από το πλεόνασμα αυτό τα 130 δις προέρχονται από χώρες εκτός Ε.Ε. Αυτό σημαίνει ότι η Ευρώπη δεν έχει, πια, για να καταναλώσει.

Η πολιτική αυτή, όμως, δημιουργίας πλεονασμάτων από εξαγωγές έχει υψηλό βαθμό αβεβαιότητας. Η αβεβαιότητα επιτείνεται όταν η πολιτική αυτή υπηρετείται, όπως στην περίπτωση της Γερμανίας, χωρίς καμιά αναπτυξιακή λογική, με την παραδοσιακή λογική του μαστιγίου και χωρίς καμιά επένδυση στις υποδομές.

Αντίθετη, ακριβώς, πολιτική από της Γερμανίας ακολουθεί η Κίνα, η οποία είναι η μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου και η πρώτη εξαγωγική δύναμη.

Η Κίνα, έχει αυτήν τη στιγμή συναλλαγματικά πλεονάσματα 4 τρις $ περίπου προερχόμενα από τις εξαγωγές.

Το Πεκίνο γνωρίζει, όπως και το Βερολίνο, ότι οι εξαγωγές δεν ελέγχονται και εξαρτώνται από το πολύ αβέβαιο διεθνές περιβάλλον. Και αρχίζει, έτσι, μια στροφή στην οικονομική του πολιτική προσανατολισμένη προς το εσωτερικό της χώρας.

Αυτό, δηλαδή, που δεν θέλει να κάνει η Γερμανία, στρεφόμενη προς την εσωτερική αγορά της Ε.Ε. διότι μια τέτοια στροφή προϋποθέτει αλλαγή της αυστηρής πολιτικής λιτότητας. Για να μπορέσει να αγοράσει ο ευρωπαίος πολίτης πρέπει να έχει την οικονομική δυνατότητα να το κάνει. Πρέπει, δηλαδή, να χαλαρώσει την περιοριστική της πολιτική η Γερμανία. Αλλά αυτό το προφανές, το Βερολίνο δια του διδύμου Μέρκελ- Σόϊμπλε το αποφεύγει όπως ο διάολος το λιβάνι.

Η μεγαλύτερη και σημαντικότερη, όμως, διαφορά στην πολιτική Γερμανίας και Κίνας είναι ότι η Κίνα αντιλαμβάνεται, διδασκόμενη από την μεταπολεμική Αμερική, πως αν δεν ξοδέψεις δεν θα κερδίζεις εσαεί. Και επενδύει. Ακολουθεί, δηλαδή, πολιτική καρότου, ή καλύτερα, αν θέλετε, εφαρμόζει ένα νέο Σχέδιο Μάρσαλ.

Με προσεκτικό τρόπο δημιουργεί θεσμούς (κυρίως τραπεζικούς) μέσω των οποίων δανείζει αναπτυσσόμενες ή υπανάπτυκτες χώρες, ενώ έχει εφεύρει, τελευταία και το δόγμα εξωτερικής πολιτικής «η Ασία στους Ασιάτες», “Asia for Asians”.

Εκτός από τα 140 δις $ δάνεια που έχει χορηγήσει σε 90 χώρες και τα 200 δις $ άμεσες επενδύσεις που έχει πραγματοποιήσει στην Αφρική από την οποία προμηθεύεται πρώτες ύλες, η Κίνα επιχειρεί να αλλάξει τις υποδομές της ασιατικής ηπείρου με σιδηροδρομικές αλλά και θαλάσσιες οδούς. Είναι ο σιδηροδρομικός δρόμος του μεταξιού για την ενίσχυση του οποίου έχει δημιουργήσει την Asian Infrastructure Development Bank με αρχικό κεφάλαιο 50 δις. Βασικός στόχος της είναι να χειραφετηθεί, κατά το δυνατόν, ολόκληρη η Ασία για ευνόητους λόγους. Ως ασιατική δύναμη, με παγκόσμια εμβέλεια η Κίνα θα έχει προνομιακή θέση στις εξελίξεις της μεγάλης αυτής ηπείρου προς την οποία κατευθύνεται, πλέον, η παγκόσμια ανάπτυξη.

Σε βασικό σύμμαχο της Κίνας εξελίσσεται η Ρωσία, ιδιαιτέρως μετά την υπόθεση της Ουκρανίας. Είναι, γνωστή η συμφωνία που υπέγραψαν Πεκίνο και Μόσχα για την παροχή φυσικού αερίου στην Κίνα ύψους 400 δις δολαρίων.

Η συμφωνία υπεγράφη πριν την ακραία εξέλιξη της ουκρανικής κρίσης αλλά, μια στοιχειωδώς προνοητική πολιτική εκ μέρους της Μόσχας, θα προέβλεπε, όπως και προέβλεψε, τις αρνητικές συνέπειες και θα αναζητούσε εναλλακτικές λύσεις.

Η Ρωσία, πράγματι, μετά την ουκρανική περιπέτεια, υφίσταται μια πίεση στην οικονομία της λόγω των δυτικών κυρώσεων.

Αναζητεί, όμως, και βρίσκει οικονομικούς και πολιτικούς εταίρους. Όχι, μόνο, προς την Κίνα αλλά και προς την Ινδία, ακόμη και την Τουρκία. Δείχνει μια ευελιξία που τελικά, θα καταστήσει θύμα αυτής της κρίσης τη Γερμανική πολιτική.

Το τραγικό, για τους υπόλοιπους ευρωπαίους είναι ότι θα υποστούν και αυτοί τις επιπτώσεις της αποτυχημένης ανατολικής γερμανικής πολιτικής.

Η Ουκρανία, ίσως αποδειχθεί το Στάλινγκραντ της σημερινής Γερμανίας.

Η ενεργειακή εξάρτηση της Γερμανίας από τη Ρωσία φθάνει στο 40%, η εκμετάλλευση των χωρών της τελευταίας διεύρυνσης στις οποίες εγκαταστάθηκαν γερμανικές επιχειρήσεις αντλώντας από την εγκατάσταση αυτή ανταγωνισμό, φθάνει στα όριά της και η εναλλακτική λύση της Κίνας, με την οποία η Γερμανία είχε συμπληρωματική οικονομία, επαναπροσδιορίζεται. Στο στάδιο που έχει φτάσει η κινεζική οικονομία δεν θα παράγει μόνο καταναλωτικά αγαθά αλλά και κεφαλαιουχικό εξοπλισμό. Και αυτό θα αποτελέσει καμπανάκι για τη Γερμανία.

Εν ολίγοις, η Γερμανική πολιτική του διδύμου Μέρκελ- Σόϊμπλε είναι καταστροφική όχι μόνο για την Ευρώπη αλλά και για την ίδια τη Γερμανία αλλά οι ιδεοληψίες του διδύμου και η αίσθηση ότι το Ράιχ για πρώτη φορά κερδίζει δημιουργεί μια αλαζονική εμμονή στην πολιτική αυτή.

Η κ. Μέρκελ, υπονόμευσε και την προσπάθεια που κάνει ο έμπιστός της, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ο κ. Γιούνκερ, ο οποίος, απαλλαγμένος, προφανώς, από καταστροφικές ιδεοληψίες, αντιλαμβάνεται την αναγκαιότητα της ανάπτυξης και του τερματισμού της λιτότητας για τη σωτηρία της Ευρώπης αλλά και της ίδιας της Γερμανίας.

Η άμεση αντίδραση του κ. Σόϊμπλε στο σχέδιο Γιούνκερ δεν αφήνει πολλά περιθώρια, προς το παρόν, να ελπίζουμε.

Δυστυχώς, η Γερμανία δεν αντιλαμβάνεται τα διεθνή μηνύματα παρά μόνο με καταστροφή.

Πηγή "Ανιχνεύσεις"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Η τουρκική λίρα έπεσε σήμερα σε ιστορικό χαμηλό σε σχέση με το δολάριο και το ευρώ, λόγω της νευρικότητας που παρουσιάζεται στις αγορές μετά την κατακρήμνιση του ρουβλίου και τις συλλήψεις αντιπολιτευόμενων δημοσιογράφων στην Τουρκία.

Η λίρα έχασε περίπου 0,60% σε σχέση με τη Δευτέρα και η ισοτιμία της γύρω στις 14:30 (ώρα Ελλάδας) διαμορφώθηκε στις 2,38 λίρες ανά δολάριο, από 2,41 που ήταν νωρίτερα. Η ισοτιμία της έναντι του ευρώ διαμορφώθηκε την ίδια ώρα στις 2,99 λίρες ανά ευρώ ενώ νωρίτερα είχε ξεπεράσει και τις 3 λίρες ανά ευρώ.

Για να αντιμετωπιστεί η πτώση αυτή η Κεντρική Τράπεζα της Τουρκίας ανακοίνωσε αμέσως ότι από αύριο Τετάρτη θα καλύπτει ευθέως "τις ανάγκες σε ξένο συνάλλαγμα των σημαντικών δημόσιων εταιρειών ενέργειας ώστε να μειωθεί η έκθεσή τους στην παρούσα αναταραχή στις χρηματαγορές".

Το Χρηματιστήριο της Κωνσταντινούπολης την ίδια ώρα κατέγραφε πτώση -3,2%.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Mε εντολή Σαμαρά θα έβγαινε η χώρα στις αγορές. Τζίφος.
  • Με εντολή Σαμαρά θα εγένετο success story. Τζίφος.
  • Με εντολή Σαμαρά δεν θα ελαμβάνοντο νέα μέτρα και θα κόβονταν μαχαίρι οι αυτοκτονίες. Τζίφος.
  • Με εντολή Σαμαρά δεν θα έτρωγε ξανά μπούφλες ο κ. Χαρδούβελης ούτε θα μας ξαναεξευτέλιζε η Τρόικα. Τζίφος.
Θα μπορούσε κανείς να συνεχίσει την καταλογογράφηση των τζίφων Σαμαρά εις μάκρος μακρύ, αλλά θα αδικούσε τον κ. Πρωθυπουργό, αν δεν αναφερόταν ταυτοχρόνως και στον κατάλογο των επιτυχιών του, έστω βραχύν.
  • Με εντολή Σαμαρά συνομιλούσε ο κ. Μπαλτάκος με τη Χρυσή Αυγή. Μπίνγκο.
  • Με εντολή Σαμαρά πουλήθηκε το Ελληνικό, τα αεροδρόμια και ό,τι άλλο γουστάρει ο Φούχτελ και λιμπίζεται ο Ράϊχενμπαχ.
  • Με εντολή Σαμαρά μιλάει η κυρία Βούλτεψη και πέφτουν ξερές οι κουκουβάγιες, αυτομολούν στην Ανταρκτική οι πέρδικες και παθαίνουν βέρτιγκο οι ιπποπόταμοι.
Τώρα, με εντολή Σαμαρά καλούνται οι βουλευτές να ψηφίσουν κατά συνείδησιν. Πρόκειται περί πλεονασμού. Καθ’ ότι όσοι βουλευτές έκοψαν φερ’ ειπείν μισθούς, έκλεισαν σπίτια και χρεοκόπησαν μαγαζιά, κατά συνείδησιν δεν εψήφιζαν; Ή μήπως η συνείδηση τους είχε πάει για τυρί και οι ίδιοι για βρούβες;
Kατά συνείδησιν επίσης δεν έλεγαν τα κατά καιρούς «παλικάρια της φακής» (συνώνυμο του «κουκιά»), Τζαμτζής, Κασσής και λοιποί, ότι θα καταψήφιζαν όσα εν τέλει μετά Βαΐων και κλάδων υπερψήφιζαν;
Σπουδαίο πράγμα η συνείδηση, σχετίζεται με την ψυχή και η «σωτηρία της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα» - τι ψυχή θα παρέδιδαν, αν όσοι με την ψήφο τους σκλάβωσαν την Ελλάδα και κουρέλιασαν το Σύνταγμα, το έκαναν ασυνείδητα; Ενσυνειδήτως εψεύσθησαν και επρόδωσαν και ουδείς μπορεί να τους κατηγορήσει για έλλειψη συνείδησης. Ενσυνειδήτως, επίσης, και ο κ. Κουβέλης παραδέχεται ότι οι βουλευτές της ΔΗΜΑΡ θα ψηφίσουν κατά συνείδησιν. Οι κομματικές αποφάσεις της ΔΗΜΑΡ είναι για τους χαζούς που τους δίνουν βάση, ενώ οι συνειδήσεις των βουλευτών της ΔΗΜΑΡ είναι παιδιά ανώτερων θεών. Τη μία ημέρα συγκυβερνούν με τον κ. Βορίδη , την άλλη δακρύζουν εκεί που έπτυαν (στην αγκαλιά ορισμένων ΣΥΡΙΖαίων ) και την επόμενη υπερψηφίζουν Σταύρο Δήμα - συνείδηση τεφαρίκι! Ο λόγος της συμβόλαιο! Οχι συμβόλαιο με μίζες, απ’ αυτά που «γέρνουν», γεμάτα λίστες - αυτά είναι για τους ασυνείδητους, με τους οποίους απλώς συγκυβέρνησαν οι ευσυνείδητοι. Ψήφοι κατά συνείδησιν, λοιπόν. Δηλαδή υπάρχουν και ψήφοι άλλοι; Καθ’ υπαγόρευσιν; κατ’ εξαγοράν; κατ’ εντολήν; υπό το κράτος εκβιασμών;
Αν το παραδεχθώ, θα πάθω Βούλτεψη και θα γίνω κυνικός. Θα πιστέψω, δηλαδή, ότι οι σχέσεις ορισμένων κομμάτων, ορισμένων βουλευτών με ορισμένες εταιρείες και όλων μαζί με ορισμένα ΜΜΕ δεν είναι κατά συνείδησιν, αλλά κατά τύχην και επειδή οι μέλισσες πετούν αριστερά, όταν δεν πετούν δεξιά,  η ψήφος κατά συνείδησιν είναι ο ευφημισμός της ψήφου των ασυνείδητων που νομίζουν ότι βρίσκονται υπεράνω των κομμάτων τους, υπεράνω της εντολής των εντολέων τους και γενικώς uber alles! Οσοι εξ αυτών δεν είναι απλώς ιδιοτελείς και αργυρώνητοι, βρίσκονται «εν αλαζονεία και μέθη», νομίζοντας ότι το άτομο υπερέχει του προσώπου και ο ιδιώτης του πολίτη. Και οι ίδιοι όλων. Και έτσι φθάνουμε στο σημείο να αναπέμπουν ύμνους στην ελευθερία της συνείδησής τους οι έσχατοι ενός κατιμά πολιτικών χωρίς αρχές. Τυχοδιωκτικών και καιροσκόπων.
Που αν δεν ψηφίσουν κατά συνείδησιν και ψηφίσουν πειθόμενοι τοις ρήμασιν των εντολέων τους, υπάρχει ο κίνδυνος να μην εκλεγεί Πρόεδρος, να πάμε σε εκλογές και να χάσει το έθνος ένα κάρο βδέλλες και αναντικατάστατους οιηματίες. Διότι τι θα κάνει στη ζωή του ο κ. Βενιζέλος; Μπορεί να κυβερνηθεί η Ελλάς χωρίς τον Γιωργάκη και τον κ. Τσούκαλη; Quo vadis, Domine χωρίς τον Ψαριανό; Χωρίς τον κ. Γιακουμάτο; Πώς θα μείνει στη θέση της η Ακρόπολη χωρίς την κυρία Χριστοφιλοπούλου; Τι ήταν η Ελλάδα πριν από την εμφάνιση της κυρίας Τζάκρη; Θέλουμε να πάθουν κολούμπρα τα Ουράνια Σώματα, αν, κοιτάζοντας χαμαί και χάμω, δε μπορούν να διακρίνουν στη Σύγκλητο να αγορεύει ο κ. Πάρις Κουκουλόπουλος;
Ας είμεθα λοιπόν, όπως θα έλεγε και ο Μποστ νυφάλιη και συγκρατείς, ευστάθιοι και σταθαιροί για να μην αλλάξει τίποτα. Ψηφίζουμε για Πρόεδρο της Δημοκρατίας και οι μπίζνες συνεχίζονται us usial για δύο -τρεις μήνες τουλάχιστον- διότι, με τις κεραμίδες που μας πέφτουν κατακέφαλα κάθε τρεις και λίγο, κανείς δεν ξέρει τι γίνεται.
Διότι σταθερότης πλέον είναι τα κάθε φορά νέα μέτρα επί τα χείρω. «Ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα παραμένει ακόμα υψηλός» (!!!), λέει το ΔΝΤ! Ωϊ – ωϊ μάνα μου! Ασε με να κατεβώ στον Αδη σταθερά! Χωρίς κλυδωνισμούς και ρίσκα! «Θεοί της Ασίας, βοηθάτε μας! Είναι ώρα τώρα να τα βάνουμε με ταις λεγεώνες;» - άσε τες να μου πάρουν το σπίτι ησύχως και ανεπαισθήτως! Για ένα «κωλόσπιτο», που έλεγε και ο μακαρίτης Βαγγέλης Γιαννόπουλος, θα πέσει η κυβέρνηση;
Αλλωστε το δικό μου σπίτι θα πάρουν, όχι της κυρίας Βούλτεψη! Εκείνης το σπίτι είναι χτισμένο «με ιδρώτα και δάκρυα», καθώς η ίδια λέει, ενώ το δικό μου με αυγά και τη βαφή τους. Κατά συνείδησιν (της κυρίας Μέρκελ) λοιπόν, κυρίες και κύριοι. Αλλιώς υπάρχει ο κίνδυνος να πέσει ο ουρανός στο κεφάλι του Οβελίξ και τα ΑΤΜ να  βγάζουν βατράχια...
Του Στάθη από enikos


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας 

Το 2014 φεύγει μέσα σε κλίμα προεδρολογίας και αναμονής εκλογών. Δεν πρέπει όμως να λησμονούμε τα εθνικά θέματα, τα οποία επηρεάζονται από την έντονη γεωπολιτική αστάθεια στην περιοχή μας και από την αδυναμία της Ευρώπης να βρει νέους στόχους, να σφυρηλατήσει ουσιαστικά ενοποιητικά στοιχεία, να απαντήσει στα ερωτήματα των ευρωφοβικών και των ευρωσκεπτικιστών. Η Ελλάς πρέπει να παραμείνει στην Ευρωπαϊκή Ενωση και στο ευρώ, διαφυλάσσοντας παράλληλα το δικάιωμά της να ασκεί δυναμική εξωτερική πολιτική και να ενισχύει την εθνική άμυνά της.

Η Τουρκία διακηρύσσει τον νέο οθωμανισμό της και η αποτυχία της να λύσει τα προβλήματα με τους άλλους γείτονές της την καθιστά πιο επιθετική προς την Ελλάδα και την Κύπρο. Μέσα στο 2014 είδαμε στα λόγια και στην πράξη να προωθείται από το δίδυμο Ερντογάν - Νταβούτογλου η λύση των δύο κρατών στην Κύπρο, να αμφισβητείται με το σκάφος «Μπαρμπαρός» η κυπριακή ΑΟΖ, να συνεχίζονται οι προκλητικές επισκέψεις Τούρκων αξιωματούχων στη Θράκη και να διατηρείται η αμφισβήτηση ως προς την ελληνικότητα του Καστελόριζου. Οι πιλότοι μας δίνουν καθημερινές μάχες για ειρηνική παρεμπόδιση των παραβιάσεων και παραβάσεων, ενώ το Λιμενικό Σώμα και τα νησιά μας αντιμετωπίζουν την πίεση των λαθρομεταναστών, τους οποίους συνήθως προωθούν Τούρκοι δουλέμποροι.

Στα θετικά εντάσσω τη συμφωνία κορυφής για την ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδος - Κύπρου και Αιγύπτου με πρωτοβουλία του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά καθώς και τη διακοπή των συνομιλιών Ελληνοκυπρίων - Τουρκοκυπρίων, οι οποίες απλώς ενθάρρυναν τις απαιτήσεις του Αττίλα για νομιμοπίηση των τετελεσμένων της εισβολής. Η επίσκεψη Νταβούτογλου και κυβερνητικού κλιμακίου στην Αθήνα τον Δεκέμβριο ουδέν απέδωσε. Απλώς δόθηκε η ευκαιρία να ακούσει ένα «όχι» ο Τούρκος πρωθυπουργός, ο οποίος είδε να απορρίπτεται το αίτημά του να επιστρέψει οδικώς μέσω Θράκης. Μιλώντας για τη Θράκη, πιστεύω ότι είναι απαραίτητο να σταματήσουν οι συνεχείς επισκέψεις Τούρκων αξιωματούχων. Επιπλέον, είναι ανάγκη να ελληνοποιηθεί χωρίς καθυστέρηση η εκπαίδευση της μουσουλμανικής μειονότητας. Οι μουσουλμάνοι είναι Ελληνες πολίτες με δικαιώματα και υποχρεώσεις. Σεβαστή απολύτως η θρησκεία τους, αλλά σεβαστό και το δικαίωμα της Ελλάδος να απομακρύνει από δημόσια ελληνικά σχολεία την τουρκική προπαγάνδα.

Οι ελληνοαλβανικές σχέσεις εμφάνισαν σαφή αρνητική τροπή. Ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός Εντι Ράμα αποδεικνύεται πιο φανατικός εθνικιστής συγκριτικά με τον Σάλι Μπερίσα. Ο Ράμα επέβαλε τη δημιουργία νέων ορίων στους δήμους, ώστε να αναμειγνύονται οι Ελληνες Βορειοηπειρώτες με φανατικούς Αλβανούς μουσουλμάνους. Ο φόβος και οι άδικες δικαστικές και αστυνομικές αποφάσεις διώχνουν τον Ελληνισμό από μια πανάρχαια πατρογονική εστία. Οι Τσάμηδες, επίγονοι των εγκληματιών πολέμου του 1941-1944, επηρεάζουν τα δύο μεγάλα αλβανικά κόμματα και διεκδικούν περιουσίες και εδάφη στην ελληνική Ηπειρο. Στα σχολικά βιβλία της Αλβανίας, που διδάσκονται ακόμη και στους Βορειοηπειρώτες, παρουσιάζονται ελληνικά εδάφη ως αλβανικά. Η συμπεριφορά παικτών και παραγόντων της Εθνικής Αλβανίας στον αγώνα με τη Σερβία κατέδειξαν ότι η ιδέα της Φυσικής Αλβανίας, όπως μετονομάστηκε η Μεγάλη Αλβανία, είναι ζωντανή και προωθείται από τα Τίρανα και από τους Κοσοβάρους.

Η πιθανή ανακάλυψη σημαντικού τάφου στην Αμφίπολη ερέθισε τα εθνικιστικά ανακλαστικά των Σκοπιανών, οι οποίοι συνεχίζουν τη διαστρέβλωση της Ιστορίας μας. Είναι καιρός να επανέλθουμε στην αρχική θέση μας ότι δεν παραχωρούμε το όνομα της Μακεδονίας ούτε με γεωγραφικό προσδιορισμό και, επιτέλους, είναι καιρός να στηθεί σε κεντρική πλατεία των Αθηνών το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Αντί να ακούμε νεωτεριστές δημάρχους να υμνούν τον Κεμάλ Ατατούρκ, είναι προτιμότερο να υμνούμε εμείς τις μεγάλες μορφές όλων των περιόδων της Ιστορίας μας.Κλείνω με την έκκληση να παραμείνει ελληνορθόδοξη η παιδεία μας και να αντιμετωπιστεί η δημογραφική παρακμή.

Πηγή εφημ. "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Προβληματισμό προκάλεσε η πρόσφατη απόφαση της Ρωσίας να εγκαταλείψει το φιλόδοξο σχέδιο για τον αγωγό South Stream, εξαγγέλοντας μάλιστα μία εναλλακτική ενεργειακή συμμαχία με την Τουρκία. Κάποιοι βλέπουν τη ρωσική στάση ως πεισματική αντίδραση στη δυτική πολιτική για την Ουκρανία. Άλλοι θεωρούν ότι η Μόσχα απλώς βρήκε αφορμή να απεγκλωβιστεί από μία πολυδάπανη επένδυση, την οποία θεωρεί επισφαλή, αν όχι και ασύμφορη. Αυτή την άποψη ενστερνίζεται και ο Φρίντμπερτ Πφλύγκερ, πρώην υφυπουργός Άμυνας της Γερμανίας και διευθυντής του think tank EUCERS στο King´s College του Λονδίνου.

«Ο South Stream δεν θα συνέφερε οικονομικά. Στα επόμενα χρόνια η αγορά φυσικού αερίου θα παραμείνει στάσιμη, οπότε εάν κατασκευαζόταν ο South Stream, η Ρωσία θα ήταν σαν να προκαλούσε ανταγωνισμό στον εαυτό της» λέει ο γερμανός πολιτικός στην Deutsche Welle. «Βέβαια, υπάρχουν περιθώρια για τους Ρώσους να αυξήσουν τις εξαγωγές φυσικού αερίου προς την Ευρώπη, αλλά δεν θα μπορούσαν να τις αυξήσουν σε τέτοιον βαθμό, ώστε να ευδοκιμήσει και ο South Stream, δίπλα στον North Stream που ήδη λειτουργεί. Κάπου δεν το είχαν σκεφτεί καλά από την αρχή το ζήτημα αυτό...». Με κριτική διάθεση βλέπει ο Φρίντμπερτ Πφλύγκερ και τις εξαγγελίες της Μόσχας για μία οικονομική συμμαχία με την Άγκυρα, η οποία θα μετέτρεπε την Τουρκία σε ενεργειακή πύλη για ολόκληρη την ανατολική Μεσόγειο. Επισημαίνει μάλιστα ότι μέχρι στιγμής το σχέδιο αυτό δεν είναι κάτι περισσότερο από μία απλή εξαγγελία.

«Χρειαζόμαστε τη Ρωσία»

Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ο γερμανός πολιτικός προτείνει την περιθωριοποίηση της Ρωσίας. Το αντίθετο μάλιστα: «Η πρόβλεψή μου, αλλά και η ελπίδα μου αν θέλετε, είναι ότι θα γυρίσουμε σε business as usual με τη Ρωσία» τονίζει. «Η ΕΕ χρειάζεται μία εταιρική σχέση για την ενέργεια με τη Ρωσία. Οποιαδήποτε εναλλακτική λύση- το Ιράν, το Ιράκ, η ανατολική Μεσόγειος- δεν θα ήταν διαθέσιμη παρά μόνο στα μέσα της επόμενης δεκαετίας, το νωρίτερο. Εξαρτώμεθα λοιπόν κατά 30% από το ρωσικό αέριο και μπορεί να καταδικάζουμε αυτήν την εξάρτηση- κι εγώ την καταδικάζω- αλλά από την άλλη πλευρά κανείς δεν μπορεί να μας εξηγήσει με πειστικό τρόπο, πώς μπορούμε να την τερματίσουμε» λέει ο Φρίντμπερτ Πφλύγκερ.

Αναζητώντας λύσεις εναλλακτικές ή και συμπληρωματικές, σε κάποιον βαθμό, των ρωσικών διαύλων για παροχή φυσικού αερίου, πολλές χώρες της Ευρώπης και της ανατολικής Μεσογείου καταρτίζουν δικά τους σχέδια για αγωγούς που ανοίγουν νέους ή διασυνδέουν παλαιότερους δρόμους τροφοδοσίας. Μιλώντας στο φόρουμ της Φραγκφούρτης ο Δημήτρης Μανώλης, αναπληρωτής διευθυντής για τις διεθνείς δραστηριότητες της ΔΕΠΑ (Δημόσια Επιχείρηση Αερίου) παρουσίασε ένα project ελληνικού- αλλά και ευρωπαϊκού, όπως επισημαίνει- ενδιαφέροντος: τον αγωγό East Med, τον οποίο στηρίζουν η Ελλάδα, η Κύπρος και το Ισραήλ, προκειμένου να μεταφερθεί στην κεντρική Ευρώπη μέσω Ελλάδας μια σημαντική ποσότητα φυσικού αερίου από την ανατολική Μεσόγειο, η οποία όμως δεν μπορεί να προσδιοριστεί μέχρι στιγμής. «Είναι ένα έργο ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, το οποίο αναπτύσσουμε από κοινού με τον συνεταίρο μας, την Edison, θυγατρική της γαλλικής EDF» εξηγεί ο Δημήτρης Μανώλης. «Θέλουμε να δούμε αν θα επαληθευθούν τα νούμερα που προέκυψαν από την προμελέτη σκοπιμότητας, τα οποία είναι πολύ ενθαρρυντικά. Από κει και πέρα, με βάση ποιες θα είναι οι συνθήκες της αγοράς, με βάση ποιο θα είναι το γενικότερο πολιτικό ή γεωστρατηγικό περιβάλλον, πιστεύουμε και ευχόμαστε ότι θα έχουμε μία σημαντική λύση στο τραπέζι, ώστε να είμαστε μία από τις υποψήφιες 'εναλλακτικέςʼ όταν θα ληφθούν οι αποφάσεις για το πού θα διοχετευθεί το φυσικό αέριο της νοτιοανατολικής Μεσογείου». Στο Frankfurt Gas Forum ακούστηκε βέβαια και η άλλη άποψη: ότι πιο συμφέρουσα οικονομικά θα ήταν η μεταφορά φυσικού αερίου από την ανατολική Μεσόγειο στην κεντρική Ευρώπη μέσω Τουρκίας.

Στασιμότητα στη διεθνή ζήτηση για φυσικό αέριο 

Σε κάθε περίπτωση, πολλοί προειδοποιούν ότι το φυσικό αέριο δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως «γεωπολιτικό όπλο», γιατί μία τέτοια προσέγγιση δυσχεραίνει την υλοποίηση επενδύσεων με ορθολογικά κριτήρια. Πριν από κάθε επένδυση βέβαια, τίθεται το ερώτημα για τις γενικότερες συνθήκες της αγοράς. Όλοι συμφωνούν ότι, ιδιαίτερα στην ανατολική Μεσόγειο, η διασύνδεση των αγορών δεν είναι επαρκής. Κάποιοι ωστόσο βλέπουν περιβαλλοντικούς ενδοιασμούς για ένα «ορυκτό» ή «βιογενές» καύσιμο, όπως το φυσικό αέριο. Υπάρχει τελικά η αυξημένη ζήτηση, που θα δικαιολογούσε την κατασκευή νέων αγωγών; «Η Ευρώπη αυτή τη στιγμή διανύει μία περίοδο κάμψης. Από την άλλη μεριά όμως διαφορετικές μελέτες συγκλίνουν στο γεγονός, ότι στην επόμενη δεκαετία θα υπάρξει ένα κενό» τονίζει το στέλεχος της ΔΕΠΑ Δημήτρης Μανώλης.

Μεταξύ των στελεχών της ενεργειακής βιομηχανίας οι απόψεις διίστανται. Κάποιοι επισημαίνουν ότι «η χρυσή εποχή του φυσικού αερίου συνεχίζεται, αλλά όχι στην Ευρώπη». Άλλοι θεωρούν ότι η πιθανή στροφή στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας παραγκωνίζει τα ορυκτά καύσιμα. Από την πλευρά του ο Τιερύ Ντεσχύτενερ, εκτελεστικός γραμματέας Ευρωπαϊκής Ένωσης Υποδομών Φυσικού Αερίου (Gas Infrastructure Europe), η οποία εκπροσωπεί διαχειριστές αγωγών και τέρμιναλ υγροποιημένου αερίου από 25 χώρες, επισημαίνει ότι υπάρχει ένα ζήτημα κόστους που δυσχεραίνει την επένδυση στο φυσικό αέριο. «Προς το παρόν, ο άνθρακας είναι πολύ φθηνός, ενώ οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας επιδοτούνται» λέει ο βέλγος επιχειρηματίας στην Deutsche Welle. «Η τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος είναι υπερβολικά χαμηλή, ενώ η παραγωγή φυσικού αερίου είναι υπερβολικά ακριβή. Σε τελική ανάλυση ο άνθρακας συμφέρει περισσότερο από το φυσικό αέριο, γι αυτό και τον προτιμούν. Αλλά αυτή η κατάσταση μπορεί να αντιστραφεί». Για την ακρίβεια, ο Τιερύ Ντεσχύτενερ είναι σίγουρος ότι η κατάσταση θα αντιστραφεί. Υποστηρίζει μάλιστα ότι, συζητώντας πριν από τρία χρόνια με ευρωπαίους πολιτικούς, δεν έβλεπε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το φυσικό αέριο, ενώ σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει: «Έχουμε νέες πηγές φυσικού αερίου, όμως παράλληλα αναπτύσσονται και οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Η συνολική αγορά ενέργειας διασυνδέεται καλύτερα με την αγορά φυσικού αερίου. Πιστεύουμε λοιπόν ότι το 2030 το φυσικό αέριο θα βρίσκεται στο επίκεντρο της ενεργειακής ατζέντας».

Πηγή Deutsche Welle

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Συμπεράσματα από την πρόσφατη ΝΑΤΟϊκή άσκηση επί χάρτου στον ελληνικό Βορρά

Γράφει ο Μανώλης Κοττάκης

Ανήκω σε εκείνους που υποστηρίζουν ότι στις μέρες του ίντερνετ η σημασία του να αναζητάς, να βρίσκεις, να ιεραρχείς και να αναλύεις την πληροφορία αποτελεί διαδικασία ισάξια με το ρεπορτάζ.
Στην εποχή μας τίποτα δεν μένει κρυφό. Ο ιστός είναι γεμάτος από αδέσποτες πληροφορίες τις οποίες, αν κάνεις τον κόπο να τις συναρμολογήσεις, έχει την είδηση στο πιάτο.
Γιατί το υποστηρίζω;
Παράλληλα με τα ρεπορτάζ που έρχονται από το Βερολίνο και υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα δεν αποτελεί συστημικό κίνδυνο για το ευρώ, στο διαδίκτυο «τρέχει» η πληροφορία για μία μεγάλη ΝΑΤΟϊκή άσκηση στη Θεσσαλονίκη.

Η συμπρωτεύουσα έχει αναδειχθεί τα τελευταία χρόνια σε σημείο συνάντησης των στρατηγών της Συμμαχίας –διεξάγονται τακτικά ασκήσεις κυβερνο-άμυνας- και, λόγω της γεωγραφικής της θέσης (Ουκρανία), έχει αποκτήσει επιπρόσθετη γεωστρατηγική αξία. Σύμφωνα με την ίδια πληροφορία, την Παρασκευή έληξε στην Θεσσαλονίκη μεγάλη ΝΑΤΟϊκή άσκηση επί χάρτου, που είχε ως αντικείμενο την ενεργοποίηση του άρθρου 5 του καταστατικού της Συμμαχίας, το οποίο ορίζει πότε ενεργοποιείται η κοινή άμυνα (σε περίπτωση που κράτος – μέλος δεχθεί επίθεση από τρίτο κράτος).
Στις περιπτώσεις αυτές, η επίσημη ανακοίνωση δεν αναφέρει ποτέ το σενάριο της άσκησης. Δεδομένου, όμως, ότι –όπως κυκλοφορεί- έλαβαν μέρος σε αυτήν τα ΝΑΤΟϊκά στρατηγεία Γερμανίας, Πολωνίας, Τουρκίας και Ιταλίας, εύλογα μπορεί να υποθέσει κανείς ότι η άσκηση αφορούσε τυχόν επίθεση εναντίον χωρών – μελών του ΝΑΤΟ στη Βαλτική.

Παρέλκει να μαντέψω τον επιτιθέμενο. Η ίδια η ζωή δίνει τις απαντήσεις.

Αν όμως η συμπρωτεύουσα έχει καταστεί στρατηγικό σημείο για τους σχεδιασμούς της συμμαχίας προς Βορρά, πώς γίνεται να απειλείται η Ελλάδα με έξοδο από το ευρώ;
Η πρώτη αυτόματη ερώτηση.

Αν, επίσης, έχει τόσο μεγάλη στρατηγική σημασία, πώς μπορεί να πιστέψει κανείς ότι θα της επιτραπεί να κυλήσει στην αστάθεια με αφορμή την προεδρική εκλογή;
Δεύτερο ερώτημα.

Αν στον ελληνικό Βορρά σχεδιάζονται προπαρασκευαστικές ενέργειες για μεγάλες κινήσεις στην παγκόσμια σκακιέρα, πόσο εύκολη θα είναι η ανάρρηση στην εξουσία ενός κόμματος το οποίο έχει ως επίσημη θέση του την έξοδο της Ελλάδας από το ΝΑΤΟ;
Τρίτο ερώτημα.

Τέλος. Ποιος τολμά να πετάξει τη χώρα έξω από το ευρώ, διακινδυνεύοντας να βάλει φωτιά σε όλα τα Βαλκάνια;
Κανείς, νομίζω.

Αυτοί, λοιπόν, ξέρουν τι θέλουν μέσα τους για εμάς.
Συστημικός κίνδυνος δεν είμαστε, είμαστε όμως χρήσιμη γεωπολιτική σταθερά.
Το ζήτημα είναι να το μάθουν και οι βουλευτές που ψηφίζουν αύριο.
Να μας βγάλουν από το ευρώ δεν πρόκειται.
Να βγούμε μόνοι μας, με την ψήφο αστάθειας, γίνεται.

Πηγή εφημ. «Δημοκρατία»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος 

Η μία όψη είναι αυτή των ευρισκόμενων σε προσωρινή ή μόνιμη πολιτική αποστρατεία και που έχουν το απύθμενο θράσος να μιλάνε ακόμη, να δίνουν ''συμβουλές'', ''παροτρύνσεις'',  και κατευθύνσεις..

Και η άλλη είναι των εν ενεργεία (για πόσο ακόμη;) πολιτικών - μαφιόζων, που είναι ικανοί για όλα, για μιά χούφτα εξουσίας, και για πολλές χούφτες απ' τα υπόλοιπα!

Κι ενώ η κυβέρνηση λέει ''όχι'' σε νέα παράταση αναστολής των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας, που λήγει στις 31 Δεκεμβρίου, κάνοντας για άλλη μιά φορά τα κέφια της τρόϊκας εις βάρος των πολιτών...

Κι ενώ ήδη έχουν αποφασίσει άλλο ένα 10% περικοπή των συντάξεων, και κατάργηση του ΕΚΑΣ, για ν' αυγατίσουν οι εισπράξεις των τοκογλύφων...

Κι ενώ οι δανειστές πιέζουν τους πρόθυμους δωσίλογους λέγοντας ότι ο κατώτατος μισθός βρίσκεται ακόμα σε υψηλά επίπεδα και πρέπει να μειωθεί κι άλλο, καθώς και να περικοπεί κάθε δικαίωμα πρόωρης σύνταξης...
(Σχεδιάζουν δηλαδή την τελική καταστροφή ολόκληρων κοινωνικών τάξεων και την παράδοση κρατικής και ιδιωτικής περιουσίας στους διεθνείς και εγχώριους απατεώνες)

Όλη αυτή η κινούμενη και αλληλοστηριζόμενη λέρα μας εκφοβίζει(!!!) πως αν δεν τα κάνουν όλα αυτά, αν δηλαδή χάσουν την εξουσία, θα καταστραφούμε!

Σε ΕΝΑ θα συμφωνήσουμε μαζί τους:
Πράγματι, δεν πρέπει να γίνουν εκλογές. Δεν χρειάζεται!
Εκείνο που χρειάζεται είναι ξεσηκωμός και τιμωρία!
Τιμωρία απ' αυτές που καταγράφονται στην Ιστορία...
Και μετά διδάσκονται στα σχολεία για τους επόμενους αιώνες!..

Υπενθύμιση (καθημερινή και μέχρι την 29η του Δεκέμβρη):
ΟΠΟΙΟΙ ΨΗΦΙΣΟΥΝ ΓΙΑ ΠΡΟΕΔΡΟ
ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
και θα ανταμειφθούν ανάλογα!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Παιδια, τα τσίγκινα σώβρακα και τα μάτια σας 14. Έρχεται να μας αννακαραμανλήσει ο Τρελαντώνης!

Γράφει ο Χάρρυ Κλυνν

Σαμαράς:
“Τον Σεπτέμβριο (2013) θα απογειωθούμε...
Εγώ σκίζω τα μνημόνια κάθε μέρα εδώ και δύο χρόνια...
Βγαίνουμε από την κρίση, οδεύουμε στις αγορές...
Η Ελλάδα θα λάβει πιστοποίηση ότι το χρέος είναι βιώσιμο!...
Πιάσαμε πάτο και τώρα μπορούμε μόνο να ανέβουμε και θα ανέβουμε...
Για όλα φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ που είναι το κακό ΠΑΣΟΚ...
Βγαίνουμε οριστικά από την κρίση και τα μνημόνια... κλπ, κλπ”
Τι να πω... Άμα σε δέρνει η μαλακία, σε δέρνει όλο το χρόνο, δεν έχει ρεπό.

Άρθρο-βόμβα του διευθυντή του “ΒΗΜΑΤΟΣ” Αντώνη Καρακούση που χτες έπεσε στα χέρια μου: ΜΑΧΑΙΡΟΒΓΑΛΤΕΣ, ΞΕΠΕΣΜΕΝΟΙ ΚΑΡΑΜΑΝΛΙΚΟΙ ΚΑΙ “ΚΟΛΟΜΒΙΑΝΟΙ” ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΔΕΞΙΑ!
Άλλα ήθελες να πεις από την αρχή, απ’ αλλού το ξεκίνησες κι αλλού το πήγες κυρ Αντώνη Καρακούση, διευθυντή του ΒΗΜΑΤΟΣ... “σημειωτόν!”.
Το συμπέρασμά σου “όλoι στο ντορβά” και τα μήλα και τα φύλλα και η ανικανότητά σου να διαχωρίσεις τις έννοιες “αναγέννηση” και “ανασυγκρότηση”, μοιραία σε οδήγησε σ’ αυτό που ήθελες να πεις από την αρχή με δυο λόγια, αλλά δεν είχες τα λεγόμενα δημοσιογραφικά @@ να το πράξεις, μια και εκ προοιμίου θεωρείς αθώο το αλητορουφιανοδημοσιογραφικό συνάφι από του αίματος του λαού των Ελλήνων, που ζει εδώ και πέντε χρόνια την “Εποχή των Τεράτων” που γεννήθηκε στα ξενοκίνητα ακροδεξιά δώματα της πολιτικής παρακμής και στα νταβατζοδημοσιογραφικά σαλόνια των βαρόνων των ΜΜΕ...
Όλα τα είδες εντέλει με τους παραμορφωτικούς φακούς του της συστημικής σου αντίληψης.
Και τη μαχαιροβγαλτική ακροδεξιά και την ανύπαρκτη “κεντροαριστερά”.
Όλα τα είδες κυρ Διευθυντά το “ΒΗΜΑΤΟΣ”... “σημειωτόν!” πλην της “Αριστεράς...”
Ως φαίνεται, στην Καρακούσια αντίληψη περί πολιτικής, για την “Αριστερά” χώρος δεν υπάρχει!
Και γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε...
Και επί τη ευκαιρία, ποιο είναι το “νέο” που ετοιμάζετε εκεί στο ΔΟΛ κύρ Αντώνη Καρακούση;
Αν θέλεις μας το λες βέβαια.

Επί δέκα ολόκληρα λεπτά ρωτάγανε τον Κουκουλόπουλο αν είδε τις φωτογραφίες του Τσίπρα με την Αγγελοπούλου και την Λάτση, όπως ισχυρίστηκε στη Βουλή, κι εκείνος απαντούσε, “Μα είναι κακό να έχει κάνει αυτές τις συναντήσεις ο κύριος Τσίπρας;” “Ρε άνθρωπε, είδες τις φωτογραφίες” επέμεναν οι Οικονομέας και Καμπουράκης.
Εκεί αυτός, “κακό είναι;”
Να δείτε μια μέρα που σ΄αυτή τη χώρα ο μαλάκας θα αποκτήσει επίσημη γιορτή.

Κολευόταν το made in DOL, αγλάισμα της ιθαγενούς συστημικής δημοσιογραφίας, Πρετεντέρης ο Μέγας, να χωνέψει το σενάριο της επίσπευσης της Προεδρικής εκλογής τον Δεκέμβριο, διότι «18, 19 είναι το Eurogroup οπότε δύσκολο, 20 να ξεκινήσουν, Χριστούγεννα ο 2ος γύρος, παραμονή Πρωτοχρονιάς ο 3ος, λίγο δύσκολο».
Tην επομένη, στο κεντρικό δελτίο πάλευε με το κομπιουτεράκι, προκειμένου να διαπιστώσει αν τελικά «βγαίνει» νέος Πρόεδρος της Δημοκρατίας από την παρούσα Βουλή, για να καταλήξει με βαριά καρδιά... πολύ βαριά καρδιά... πάρα πολύ βαριά καρδιά... στο συμπέρασμα ότι το λογικό σενάριο είναι οι πρόωρες εκλογές με πιθανότερες ημερομηνίες αυτές της 1ης και 8ης Φεβρουαρίου.
Άργησες πασάκα μου, να το εμπεδώσεις, αλλά εντέλει το κατάλαβες!
Σου το ‘χα πει Γιαννάκη, δημοσιογράφος δεν είσαι, λακές rewriter β’ κατηγορίας είσαι και μην αναψοκοκκινίζεις όταν σου λένε την αλήθεια.
Και προπαντός μην κάνεις πείσματα και κακίες και σουφρώνεις τα χειλάκια σου... γιατί ασχημαίνεις..!

Πηγή "KontraNews"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Παναγιώτης Ήφαιστος

Ιστορικά, το τρίγωνο Ελλάδας-Τουρκίας-Κύπρου αποτελεί μια από τις σημαντικότερες γεωπολιτικές ζώνες. Πολιτικά, στρατιωτικά, πολιτισμικά και από άποψη πολιτικών παραδόσεων είναι το σύνορο Ανατολής και Δύσης. Ανατολικά από αρχαιοτάτων χρόνων κυριαρχούσαν δεσποτείες. Ο Μέγας Αλέξανδρος τις εμβόλισε διαδίδοντας τον πολιτικό πολιτισμό της Αρχαιότητας και δημιουργώντας την αφετηρία που έφερε την φάση των κοσμο-συστημάτων. Διήρκεσαν μέχρι και την Συνθήκη της Βεστφαλίας το 1648 μ.Χ. Παλαιόθεν, επί δύο σχεδόν χιλιετίες όπως και στις μέρες μας, η ζώνη Βαλκάνια – Μικρά Ασία – Ανατολική Μεσόγειος δεν αποτελούσε μόνο το μεγάλο ιστορικό καζάνι των πολιτισμών αλλά και την ζώνη πάνω στην οποία έσμιγαν ή συγκρούονταν έθνη, πολιτικές παραδόσεις, πολιτισμοί, θρησκευτικά δόγματα και επίδοξοι πλανητικοί ηγεμόνες.

Μια υπόθεση μάλλον ακόμη επιστημονικά παντελώς αθεμελίωτη, είναι ότι το τέλος του ανθρωποκεντρικού πολιτικού πολιτισμού δεν ήλθε με την πτώση της Βασιλεύουσα Πόλης της Βυζαντινής Οικουμένης αλλά με την γενοκτονία που συντελέστηκε πριν και μετά το 1922. Πολιτικο-ανθρωπολογική καταστροφή που εξόντωσε ή εκτόπισε τον απέραντο κόσμο που θεμελίωνε τα κοσμο-συστήματα από τον Αλέξανδρο μέχρι και την Μικρασιατική καταστροφή. Η επέλαση του Ισλαμισμού προς το τέλος του Μεσαίωνα επηρέασε πάνω από ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους Ανατολικά του Αιγαίου. Σταδιακά δημιούργησε μια απέραντη ανθρωπολογία εδρασμένη πάνω σε Θεοκεντρικές κοσμοθεωρίες την οποία οι ισλαμιστές ηγέτες του νεοτουρκικού κράτους Δονκιχωτικά αξιώνουν να ηγεμονεύσουν.

Μετά το 1990 η πανάρχαια τριγωνική ζώνη Βαλκάνια, Μικρά Ασία – Ανατολική Μεσόγειος / Μέση Ανατολή, δημιουργεί ένα ακόμη σύνορο. Ανατολικά του Αιγαίου δεκάδες κράτη πανάρχαιων ή εξισλαμισθέντων εθνών εγείρονται σε ένα πλαίσιο όμως που καμιά σχέση δεν έχει με τα κοσμο-συστήματα ακόμη και αυτό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας: Οι αλληλό-επιδράσεις συντελούνται σε ένα κόσμο ανελέητα κρατο-κεντρικά θεμελιωμένο. Σε αυτό συνίσταται, κατ’ ακρίβειαν, και η μυωπία του Αχμέτ Νταβούτογλου ο οποίος υποτίμησε την επήρεια της κρατο-κεντρικής θεμελίωσης του κόσμου των τελευταίων αιώνων. Τα σύνορα μεταξύ αυτών των κατά τα άλλα κλασικών εθνών είναι εν πολλοίς τεχνητά λόγω αποικιακού διαίρει και βασίλευε. Πολλά κράτη, ακόμη, δεν είναι βιώσιμα, συμπεριλαμβανομένης ίσως και της Τουρκίας, στην σημερινή της τουλάχιστον κυριαρχική μορφή.

Η αποδέσμευση των εθνών από τα δεσμά του Ψυχρού Πολέμου, ιστορικής φάσης μερικών δεκαετιών που παρεμβλήθηκε μεταξύ της αποικιακής εποχής και της εποχής που αφετηρία έχει το 1990, σημαίνει ότι η μεταψυχροπολεμική εποχή είναι κατ’ ουσίαν η μετά-αποικιακή εποχή. Μια καλύτερα μεγάλη ιστορική αφετηρία που συνοδεύεται από μια ακόμη πιο ανελέητη απ’ ότι στο παρελθόν πάλη των ηγεμονικών δυνάμεων πάνω στην περίμετρο της Ευρασίας. Ηγεμονική διαπάλη για έλεγχο της κατανομής ισχύος και των πλουτοπαραγωγικών πόρων η οποία συνοδεύεται πλέον και από μια κινούμενη πολιτικο-ανθρωπολογική δίνη Ανατολικά και Νότια του Αιγαίου.

Κράτη και έθνη αναζητούν σταθεροποίηση των συνοριακών και πληθυσμιακών τους ισορροπιών μετά από μια εποχή ηγεμονικών παρεμβολών πολλών αιώνων αλλά και μετά από μια εξεζητημένα «παγωμένη» φάση μερικών δεκαετιών του Ψυχρού Πολέμου. Κατά την διάρκεια αυτής της φάσης οι δύο μοντερνιστικές υπερδυνάμεις εξεζητημένα καλλιέργησαν και διάδωσαν παρωχημένα ιδεολογικά δόγματα της εποχής των δουλοπαροίκων. Κατόρθωσαν να παραμυθιάσουν πολιτικο-στρατηγικά τα νέα κράτη και να τα παγιδεύσουν στις συμπληγάδες των ανταγωνισμών τους παγώνοντας έτσι την πολιτικο-ανθρωπολογική ανάπτυξή τους και την σταθεροποίηση των σχέσεών τους στην βάση των προϋποθέσεων της μετά-Αποικιακής εποχής. Στην μέση όλων αυτών και μια από άποψη γεωγραφικής έκτασης εδαφικά μικρό βρίσκεται ένα γεωγραφικά και πληθυσμιακά μικρό κράτος πλην πολιτικά, στρατιωτικά και στρατηγικά πανίσχυρο κράτος. Το κράτος του Ισραήλ το οποίο τηρώντας τις αναλογίες είναι ουσιαστικά υπερδύναμη.

Στην μεταψυχροπολεμική εποχή η ζώνη Βαλκάνια-Μικρά Ασία-Ανατολική Μεσόγειος καθίσταται ολοένα περισσότερο ανισόρροπη και ως εκ τούτου ασταθής. Πέραν των πασίδηλων αιτίων κύριο αίτιο είναι η αδυναμία του σύγχρονου Ελληνικού έθνους. Ιστορικά και με ποικίλους τρόπους διασφάλιζε την ισορροπία Δυτικά και Ανατολικά του Αιγαίου. Πλέον –και κατ’ ουσία από καιρό– είναι πηγή αδυναμίας και ανισορροπίας. Είναι επίσης πηγή αστάθειας στον βαθμό και στην έκταση που η ολοένα μεγαλύτερη αδυναμία του δημιουργεί ένα ολοένα μεγαλύτερο στρατηγικό κενό. Επιπλέον, εν δυνάμει εισερχόμαστε –εάν με τα σχέδια Αναν και τα «ανανικά κοινά ανακοινωθέντα» δεν έχουμε πλέον εισέλθει αναπόδραστα σε αυτή την φάση– σε μια τροχιά δημιουργίας πολλών πηγών αστάθειας στην Ανατολική Μεσόγειο: Στο σημαντικότερο όλων των γεωπολιτικών σημείων, αυτό της Μεγαλονήσου Κύπρου, τα εμπλεκόμενα κράτη διολισθαίνουν σε μια από τις μεγαλύτερες ανισορροπίες όλων των εποχών:

1. Μια Κύπρος κρατικά ανορθολογική (βασικά προτεκτοράτο της Τουρκίας)
2. Η οποία θα κατοικείται από Έλληνες, των οποίων η ιστορική συντριπτική πληθυσμιακά πλειοψηφική παρουσία (82%-18%) θα συρρικνώνεται από την νομιμοποίηση του διεθνούς εγκλήματος των εποίκων.
3. Η οποία θα βρίσκεται πλέον πολιτικά, νομικά, στρατηγικά δεμένη πάνω στο τρελό λεωφορείο του τουρκικού κράτους που ολοφάνερα εισέρχεται σε τροχιά αστάθειας.
4. Με την Μεγάλη Βρετανία να κατέχει «κυρίαρχες βάσεις» που απέκτησε παράνομα στην φάση της απο-αποικιοποίησης να συνεχίζει τα στρατηγικά παίγνια. 5. Με την Μητρόπολη των Ελλήνων να έχει εισέλθει σε τροχιά αδυναμίας.
6. Με την γειτνιάζουσα Μέση και Μείζονα Ανατολή να επηρεάζει τα πάντα ως ένα μεγάλο γεωπολιτικό ηφαίστειο που διαρκώς εκρήγνυται.
7. Με τις ηγεμονικές δυνάμεις που θα είναι πλέον πολλές να θεωρούν την πλουτοπαραγωγική αυτή ζώνη ως μια μεγάλη κλίνη του Προκρούστη των στρατηγικών τους παιγνίων.

Τέλος, στο νεοελληνικό κράτος, η πολιτικο-πνευματική αδυναμία φαίνεται να είναι ασυγκράτητη. Την προκαλεί η συντριπτική πλέον κυριαρχία αιθεροβαμόνων, ουτοπιστών, ασυνάρτητων, φορέων ιδιωτείας, αναρριχητών, αφελών, ιδεοληπτικών και φορέων ποικίλων ενοχικών συνδρόμων που εμπίπτουν στα άγνωστα πεδία των ψυχολογικών ερμηνειών. Η χαριστική βολή προέρχεται από όλα αυτά και πολλών άλλων αποχρώσεων πολιτικο-πνευματικά ορφανά της εξάρτησης και του Ψυχρού Πολέμου τα οποία ονειρεύονται μια νέα εξάρτηση και τους εαυτούς τους γενίτσαρους.

Στο ιστορικό γεωπολιτικό τρίγωνο στο οποίο ιστορικά ανήκουμε, λοιπόν, τα αίτια μιας ολοένα μεγαλύτερης ανισορροπίας και εν δυνάμει ολοένα μεγαλύτερης αστάθειας είναι πολλά.

Π. Ήφαιστος – P. Ifestos
Προσωπική σελίδα 
info@ifestosedu.gr
Προσωπικό προφίλ FB 

Σκοπός της παρούσης σελίδας είναι να καλλιεργεί την γνώση γύρω από αυτό το γεγονός και τις προεκτάσεις του.

Στρατηγική Θεωρία–Κρατική Θεωρία
Διεθνής πολιτική 21ος αιώνας
Ελλάδα-Τουρκία-Κύπρος: Ανισόρροπο τρίγωνο
Άνθρωπος, Κράτος, Κόσμος–Πολιτικός Στοχασμός
Κονδυλης Παναγιώτης
Θολό βασίλειο της ΕΕ
Θουκυδίδης–Πολιτικός Στοχασμός
Μέγας Αλέξανδρος–Ιδιοφυής Στρατηγός και Στρατηλάτης
Πολιτισμός, Περιβάλλον, Φύση, Ψάρεμα
«Κοσμοθεωρία των Εθνών»



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Άρχισαν οι διαρροές

Μέγα θέμα, όπως είναι λογικό, έχει ξεσπάσει με τη δημοσιοποίηση τμήματος υποκλαπείσας συνομιλίας του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, από πλευράς της Χρυσής Αυγής.

Το τι λέει, τι εννοεί και αν το έχει πει δια ζώσης σε κάποιον συνεργάτη του ή τηλεφωνικά, είναι αντικείμενο έρευνας αλλά εμείς εδώ θα σταθούμε σε αυτή καθ’ αυτή την υποκλοπή.

Όλοι «έπεσαν από τα σύννεφα» και άρχισαν οι διαρροές και οι ανώνυμες πληγές να διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους ότι δεν είναι δυνατό να έχει γίνει παρακολούθηση του πρωθυπουργικού τηλεφώνου από «κρατικό κοριό», ούτε να έχει παγιδευτεί το Μαξίμου με μικρόφωνα.

Μόνο που δεν έχει περάσει πολύς καιρός που βούιξαν τα δημοσιογραφικά γραφεία από την πληροφορία ότι ειδικό κλιμάκιο της ΕΥΠ σκανάρισε το Μαξίμου λόγω «υποψίας» που υπήρχε για την παγίδευση του χώρου με μικρόφωνα, αλλά και το ξήλωμα από την ΕΥΠ και την Αντιτρομοκρατική αξιωματικών που χειρίζονταν τα συστήματα παρακολούθησης διότι, όπως ανέφεραν οι σχετικές πληροφορίες της εποχής, υπήρχαν υπόνοιες ότι γίνονταν παράνομες παρακολουθήσεις για λογαριασμό επιχειρηματιών και άλλων εξωθεσμικών παραγόντων.

Άρα κανένας δεν έπεσε στην πραγματικότητα από τα σύννεφα και οι γνωρίζοντες μάλλον περίμεναν το πότε και όχι το εάν θα εμφανιστούν τα DVD.

Πηγή "KontraNews"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Φάνης Μαλκίδης 

Οι (συνεχείς) πρωτοβουλίες της Τουρκίας για τη Θράκη ( κινήσεις ψευτομουφτήδων και “συμβουλευτικών επιτροπών”, επενδύσεις, “φεστιβάλ”, κ.ά ), οι επισκέψεις των Τούρκων, πρωθυπουργών, υπουργών, βουλευτών - χαρακτηριστική η επίσκεψη στην παράνομη “Τουρκική Ένωση Ξάνθης” την 3η Αυγούστου μίας επιτροπής 30 περίπου  Τούρκων διπλωματών με επικεφαλής την Πρόεδρο της Διπλωματικής Ακαδημίας του τουρκικού ΥΠΕΞ, Μπουρτζού Τσεβίκ, συνοδεία του Προξένου Οσμάν Ιλχάν Σενέρ και του “ψευδομουφτή” Αχμέτ Μέτε»-  και η επίσκεψη Νταβούτογλου- Τσαβούσογλου, και  οι πρόσφατες εκλογές για το ευρωπαικό κοινοβούλιο, επιβεβαίωσαν για ακόμη μία φορά την πολιτική της γειτονικής χώρας για την  Θράκη. Μάλιστα αν  συνδυαστεί και με το γεγονός ένας σημαντικός κλάδος της παρακρατικής οργάνωσης της τουρκικής πολιτικής και στρατιωτικής δομής «Εργκενεγκόν» είχε σαν στόχο τη Θράκη, τότε οι παρακάτω επισημάνσεις αποκτούν πρακτικό και ουσιαστικό πλέον περιεχόμενο.

1. Είναι γεγονός ότι μέχρι σήμερα η τουρκική πρακτική για την ελληνική Θράκη έχει περάσει κάθε διπλωματική, πόσο μάλλον την “ηθική” οδό και κινείται σε παρακρατικές και τρομοκρατικές λεωφόρους. Οι δραστηριότητες του προξενείου της Τουρκίας στην Κομοτηνή, η οργάνωση «Εργκενεγκόν» και οι μέχρι τώρα αποκαλύψεις για τη δραστηριότητά της, έδωσαν την ευκαιρία σε όσους είχαν αυταπάτες και ψευδαισθήσεις για τον τουρκικό ρόλο στη Θράκη να κατανοήσουν και στην πράξη ότι οι δομές του τουρκικού μηχανισμού, κράτος, στρατός, παρακράτος, λειτουργούν σε πλήρη αρμονία και καθολική συνεργασία έχοντας σαν στόχους όχι μόνο μέσα στην τουρκική επικράτεια, αλλά και εκτός.
Μάλιστα η Θράκη δεν αποτελεί έναν περιφερειακό στρατηγικό στόχο για το κράτος-παρακράτος- τρομοκράτη, αλλά κεντρική επιλογή με διακριτές και ουσιαστικές στοχεύσεις. Εναντίον προσώπων και κινήσεων που παλεύουν για την ανάδειξη του τουρκικού επεκτατισμού και εθνικισμού στη Θράκη.

2. Η Τουρκία προσπαθεί εδώ και χρόνια να αμφισβητήσει την ύπαρξη και άλλων συνιστωσών μέσα στους κόλπους των μουσουλμάνων, τόσο θρησκευτικά όσο και εθνοτικά. Για αυτήν υπάρχουν μόνο σουνίτες και μόνο Τούρκοι, υπάρχει μόνο “τουρκική μειονότητα”. Μάλιστα με ενέργειές της προσπαθεί να επιβάλλει αυτήν την ρατσιστική και εθνικιστική πραγματικότητα. Τα όργανά της είτε με τον έναν τρόπο (ψευδομουφτήδες) είτε με τον άλλο (εκπαίδευση στην τουρκική γλώσσα, μετά την υπογραφή των ελληνοτουρκικών μορφωτικών συμφώνων), πιέζουν για να υλοποιηθεί ο πιο πάνω στόχος.

3. Η συνεχή υπονόμευση και αμφισβήτηση με κάθε μέσο της ελληνικής κυριαρχίας στην ελληνική Θράκη, γιατί περί αυτού πρόκειται για όσους δεν έχουν κατανοήσει το μέγεθος του ζητήματος, και αυτή η επισήμανση γίνεται πλέον και με αποδείξεις, αποκτά υπερτουρκικό χαρακτήρα και μορφή. Οι εντεινόμενες εσχάτως κινήσεις από την Αλβανία και τα Σκόπια που μιλούν και πράττουν για μειονότητες που καταπιέζονται, περιουσίες και ιθαγένειες που πρέπει να αποδοθούν, για προσφυγές σε διεθνή δικαστήρια ακόμη και για γενοκτονίες, αποτελούν μέρος ενός γνωστού σχεδίου που ήδη εξυφαίνεται εδώ και δεκαετίες στη Θράκη από την Τουρκία.

4. Έχει επίσης μεγάλη σημασία να δούμε και το ζήτημα της συμμετοχής του Κόμματος Ισότητας και Φιλίας (DEB) στις πρόσφατες ευρωεκλογές. Το Κόμμα το οποίο είχε ιδρύσει ο Αχμέτ Σαδίκ, αποφάσισε μετά την εντολή που έλαβε από την Τουρκία να μετρήσει (;) δυνάμεις του. Το αποτέλεσμα, 42.500 ψήφοι, που δέν εἶναι διόλου ευκαταφρόνητο, ειδικά για μιά προσπάθεια πού δέν είχε κανέναν χειροπιαστό στόχο: ούτε υπήρχε ποτέ πιθανότητα νά εκλέξει ευρωβουλευτή, ούτε και πρόκριμα γιά εθνικές εκλογές μπορεί να θεωρηθεί, αφού κι εκεί τό όριο του 3% για είσοδο κόμματος στο ελληνικό κοινοβούλιο – στην Τουρκία είναι 10%- είναι απαγορευτικό. Αναφερόμαστε συνεπώς μόνο για εθνικιστική πολιτική, συσπείρωση δυνάμεων καί δημιουργία (διεθνών και εθνικών) εντυπώσεων.

5. Η νέα μορφή εθνικιστικής πολιτικής της Τουρκίας στη Θράκη είναι η οικονομία. Με δεδομένη λοιπόν την κατάσταση στην Ελλάδα και ιδιαιτέρως στην Θράκη, οι τουρκικές επενδύσεις και σχετικές οικονομικές επενδύσεις αυξάνονται και εντείνονται. Μάλιστα σε ένα “γάμο” που περιέχει Γερμανούς πολιτικούς, επιχειρηματίες και τραπεζίτες, αλλά και τον Τούρκο πρόξενο (!) προωθείται η Ειδική Οικονομική Ζώνη, ως αναπτυξιακή πρόταση. Το δυστύχημα είναι ότι στο γάμο αυτό, κουμπάροι είναι από την ελληνική πλευρά.....

Το συμπέρασμα: Η Θράκη είναι ανάμεσα σε συμπληγάδες. Από τη μία η αδιάφορη Ελλάδα που αγνοεί τη Θράκη και τα προβλήματά της και που έχει μείνει με την πολύχρονη φλυαρία περί «ενσωμάτωσης» ή «ένταξης» της μειονότητας στην ελλαδική κοινωνία, χωρίς να βλέπει τον επεκτατισμό της Τουρκίας και την καταπίεση Ελλήνων πολιτών, χριστιανών και μουσουλμάνων, Πομάκων, Τσιγγάνων και τουρκόφωνων. Από την άλλη πλευρά δρα ανενόχλητα ένας πολυποίκιλος εθνικισμός που έχει οικονομικές, θρησκευτικές, εκπαιδευτικές και δεκάδες άλλες παραμέτρους.

Η κατάσταση στη Θράκη δεν αποτελεί ούτε κυνήγι μαγισσών, ούτε φαντασμάτων. Είναι μία πραγματικότητα την οποία όσοι την αντιληφθούν μπορούν να κατανοήσουν το κυριότερο μέρος του προβλήματος, που δεν είναι άλλο από τη δράση του τουρκικού κράτους, το οποίο επισήμως έχει και δομή παρακράτους.



Μέρος των ομιλιών στις εκδηλώσεις για τη Θράκη, που οργάνωσαν η ομάδα πολιτών των Ιωαννίνων “ΕΥΤΟΠΙΑ” και οι "Αρτινοί Πολίτες" στην Άρτα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης 

Τα πέντε τελευταία χρόνια η τουρκική κυβέρνηση διεξάγει συνομιλίες με το ΡΚΚ με σκοπό την εξεύρεση πολιτικής λύσης στο Κουρδικό.

Η διαδικασία αυτή πέρασε από πολλά στάδια και δοκιμασίες, με την τουρκική κυβέρνηση να παλινδρομεί, προσπαθώντας να κερδίσει χρόνο και να πετύχει την αποδυνάμωση ει δυνατόν και την εξουδετέρωση του ΡΚΚ και του κουρδικού απελευθερωτικού κινήματος, από τη μια πλευρά παίζοντας με τη μουσουλμανική πίστη και από την άλλη προσπαθώντας να εκμεταλλευθεί τη γεωπολιτική συγκυρία, που υποχρεώνει τους Κούρδους του Νοτίου Κουρδιστάν (Β. Ιράκ) να συνάπτουν λεόντειες συμφωνίες με την κυβέρνηση του ΑΚΡ, για την εξαγωγή του κουρδικού πετρελαίου από τουρκικά λιμάνια.

Όλο αυτό το διάστημα το κουρδικό απελευθερωτικό κίνημα από την πλευρά του προσπάθησε αφενός μεν να διατηρήσει την ένοπλη δύναμή του και αφετέρου να έχει ενεργό πολιτικοκοινωνική παρουσία όχι μόνο στο τουρκοκρατούμενο Κουρδιστάν αλλά στο σύνολο της τουρκικής επικράτειας.

Με άλλα λόγια, θα μπορούσε να πει κανείς ότι και οι δυο πλευρές, από τη μια προσπαθούσαν κρατήσουν ζωντανό το διάλογο και την όποια διαδικασία επίλυσης και από την άλλη επεδίωκε η καθεμιά να ενισχύσει τις θέσεις της έναντι της άλλης, για να χρησιμοποιήσει τη δύναμη αυτή στην τελική φάση των διαπραγματεύσεων, αν και όποτε έλθει αυτή.

Το τελευταίο διάστημα, σύμφωνα με πληροφορίες που έχουν δημοσιευτεί στον κουρδικό αλλά και στον τουρκικό Τύπο, ο Οτζαλάν και η τουρκική κυβέρνηση έχουν συμφωνήσει σε ένα σχέδιο επίλυσης του Κουρδικού που θα εφαρμοστεί σε τέσσερις φάσεις.

Το τι είναι αυτό το σχέδιο θα το εξετάσουμε σε επόμενο σημείωμά μας. Έχει όμως σημασία να διαβάσουμε ένα άρθρο που έγραψε ο Αχμέτ Τακάν, αρθρογράφος της εθνικιστικής εφημερίδας Γενί Τσαγ, για το ζήτημα της αυτονομίας, που αποτελεί μέρος του προαναφερθέντος σχεδίου.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2014:

25 αυτόνομες περιοχές

Το βέλος έφυγε από το τόξο και ταξιδεύει! Αν και ο πρωθυπουργός Νταβούτογλου αρνείται ότι στη διαπραγμάτευση που γίνεται πίσω από κλειστές πόρτες με το ΡΚΚ συμπεριλαμβάνεται και το ζήτημα της αυτονομίας, στους κύκλους του ΑΚΡ συζητιέται ήδη το πώς και το πότε θα γίνει. Άλλωστε με όσα είπε στο «Κουρδικό Συνέδριο» που έγινε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ο συμπρόεδρος του Δημοκρατικού Κόμματος των Λαών (HDP), Σελαχατίν Ντεμιρτάς, επιβεβαιώνει την πραγματικότητα γύρω από το ζήτημα. Αν καταφέρουν να αφήσουν (!) το ζήτημα για μετά τις εκλογές, το σενάριο της «αυτονομίας» που συζητιέται στους κύκλους του ΑΚΡ έχει ως εξής:

Η Τουρκία χωρίζεται το προσεχές διάστημα σε 25 περιοχές. Η κάθε περιοχή θα αποτελεί μια οντότητα με τις πληθυσμιακές και τις εθνοτικές ομάδες που κατοικούν σ’ αυτήν. Για παράδειγμα, οι περιοχές του Πόντου όπου κατοικούν κυρίως Γεωργιανοί, θα αποτελέσουν μια οντότητα. Η Θράκη θα αποτελέσει από μόνη της μια οντότητα, με τις δικές της δομές. Αντίστοιχες δομές θα αποκτήσουν όλες οι περιοχές της Τουρκίας. Από κει και μετά όλα τα ζητήματα που μέχρι τώρα σχετίζονταν με τη λειτουργία του κεντρικού κράτους, με κυρίαρχα την ασφάλεια και την υγεία, θα μεταφερθούν στους δήμους. Οι δήμοι θα έχουν τη δική τους αυτόνομη βουλή. Η κάθε βουλή θα μπορεί να νομοθετεί με βάση το σύνταγμα και οι νόμοι αυτοί να ισχύουν για κάθε αυτόνομη περιοχή. Θα έχουν αυτονομία και στο ζήτημα της συλλογής φόρων. Όλα τα ζητήματα της κάθε πόλης και περιοχής θα λύνονται από ανεξάρτητες επιτροπές που θα λειτουργούν στα πλαίσια της τοπικής βουλής.

Το υπουργείο Εσωτερικών θα χωριστεί στα δύο. Θα ιδρυθεί το Υπουργείο Ασφαλείας, στο οποίο θα υπάγονται η Στρατοχωροφυλακή και η Αστυνομία. Οι Γενικές Διοικήσεις Θα υπάγονται στην κεντρική κυβέρνηση, όμως θα έχουν αυτόνομες διοικήσεις σε κάθε περιοχή, ακόμα και τοπικές μονάδες ειδικών δυνάμεων. Η κεντρική κυβέρνηση θα μπορεί να δίνει εντολές στις μονάδες αυτές για ζητήματα εξοπλισμών αλλά και γενικής πολιτικής του κράτους. Οι μονάδες αυτές θα λειτουργούν σε συντονισμό με τις τοπικές αρχές. Θα γίνουν σχετικές ρυθμίσεις γι’ αυτό. Οι ανώτεροι διοικητές της Στρατοχωροφυλακής και της Αστυνομίας θα τοποθετούνται σε συνεργασία και συντονισμό της κεντρικής κυβέρνησης με τις τοπικές αρχές, ενώ όλες οι άλλες τοποθετήσεις και μεταθέσεις θα γίνονται από τις αυτόνομες διοικήσεις.

Το άλλο υπουργείο που ιδρυθεί από τη διάσπαση του υπουργείου Εσωτερικών θα είναι το Υπουργείο Τοπικών Διοικήσεων, το οποίο θα ελέγχει τον προϋπολογισμό των αυτόνομων περιοχών. Οι αυτόνομες περιοχές θα συντάσσουν τον προϋπολογισμό τους σε συντονισμό με το ως άνω υπουργείο. Η κεντρική κυβέρνηση θα συντάσσει τον αμυντικό προϋπολογισμό και θα εξασφαλίζει την οικονομική συνεργασία μεταξύ των τοπικών κοινοβουλίων. Οι αρμοδιότητες για τα ζητήματα των υποδομών μεταφέρονται στα τοπικά κοινοβούλια.

Για όλα τα παραπάνω θα ληφθεί ως βάση το ομοσπονδιακό μοντέλο της Γερμανίας αλλά και η Συμφωνία Τοπικής Αυτοδιοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με βάση το σχέδιο, η αυτονομία δεν θα εφαρμοστεί μόνο στην ΝΑ Τουρκία αλλά στο σύνολο της τουρκικής επικράτειας.

Πηγή PontosNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου