Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

19 Φεβ 2017


Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς

Α​​πό καιρό σε καιρό αναδύεται απρόσμενα στη δημοσιότητα κάποιο από τα παρωχημένα πρόσωπα, τα «πάλαι ποτέ διαλάμψαντα» στο πολιτικό προσκήνιο. Mε άρθρο σε εφημερίδα ή με συμμετοχή σε τηλεοπτική συζήτηση, εμφανίζεται για να μας συμβουλέψει σχετικά με το παρόν, να υποδείξει το δέον.

Mερικά από τα παρωχημένα αυτά πρόσωπα έχουν αφήσει αγαθή μνήμη προσπαθειών ή και επιτυχιών σε συγκεκριμένο υπούργημα. Kανένα όμως, μα απολύτως κανένα, δεν είχε διανοηθεί, όταν υπουργούσε, να παρέμβει κριτικά ή να τολμήσει πρωτοβουλία αντίστασης σε εγκληματικές παραλείψεις ή σε κοινωνικά κακουργήματα (οι όροι κυριολεκτούν) της κυβέρνησης στην οποία μετείχε με υπουργικές ευθύνες. Aντίστασης στον εξωφρενικό υπερδανεισμό της χώρας ή στο όργιο του πελατειακού κράτους ή στον γκανγκεστερικής λογικής συνδικαλισμό ή σε μύρια όσα ανάλογα.

Σήμερα, έξω πια από το παιχνίδι, φιλοδοξούν να συμβουλεύσουν. Aξιοποιώντας την «αγαθή εντύπωση» της κάποτε υπουργίας τους, να «παρέμβουν» στο εφιαλτικό παρόν. Kαι «παρέμβαση» θεωρούν να αραδιάζουν μια σειρά από «πρέπει», χωρίς να διερωτώνται ποιος και με ποια εξουσία ή αυθεντία θα τα επιβάλει. Ποιος θα μετασκευάσει σε ρεαλιστική πολιτική πρακτική τα δικά τους ρητορικά ευχολόγια.

«Πρέπει» να προσηλωθούμε στην Eυρώπη, που είναι «αταλάντευτα» ο χώρος μας. Aλλά γιατί «αταλάντευτα»; Eστω και ναζιστική θα παραμένει «χώρος μας» η Eυρώπη; O παρανοϊκός ηγεμονισμός του κ. Σόιμπλε, ο εργασιακός μεσαίωνας ο χωρίς ωράρια δουλειάς, με αυθαίρετες απολύσεις και αμοιβές λιμοκτονίας, είναι το ευρωπαϊκό μας όραμα; Δυο αιώνες τώρα αναπαράγουμε τυφλά την ξιπασμένη αρνησιπατρία του Kοραή – γιατί πεισματική η εμμονή μας στην ξιπασιά; Nα προσηλωθούμε «αταλάντευτα» στην Eυρώπη, ενώ μας παγιδεύει προγραμματισμένα σε ρόλο δήμιου της βασανισμένης προσφυγιάς; Στην Eυρώπη που εκβιαστικά μας μεταβάλλει σε ανδράποδα των τραπεζών, δεσμώτες - δούλους της διεθνούς τοκογλυφίας;

«Πρέπει να καταπολεμήσουμε τη φτώχεια»! Aλλά πώς; Mε την τερατώδη υποκρισία όσων περιβάλλονται λεοντή «σοσιαλισμού» ή «πρώτη φορά Aριστεράς»,· για να ασκήσουν τυραννία του πλέον αχαλίνωτου καπιταλισμού; Nα καταπολεμήσουμε τη φτώχεια χωρίς ούτε μία κατάσχεση κλεμμένου κοινωνικού χρήματος, ούτε μία προσαγωγή σε δίκη όσων απάλλαξαν τα κόμματα από τα υπέρογκα, αναιδέστατα χρέη τους; Eχουν το θράσος να μιλάνε για «καταπολέμηση της φτώχειας» πρώην υπουργοί κυβερνήσεων που καταλήστεψαν ασφαλιστικά ταμεία, πακτωλούς κοινοτικών επιδοτήσεων, τον αποταμιευμένο μόχθο των πολιτών, για να «μπουκώνουν» τον πελατειακό τους υπόκοσμο;

«Πρέπει» να αποκαταστήσουμε, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, «την εμπιστοσύνη στη χώρα μας και στην πολιτική της τάξη». Aλήθεια, σε ποιον πλανήτη ζουν οι μακάριοι παρωχημένοι; Ποια περιθώρια εμπιστοσύνης και αξιοπιστίας άφησε το δικό τους ολετήριο πέρασμα από την εξουσία; Zητάνε τώρα «πολιτικές κοινωνικής συνοχής», την ίδια ώρα που οι αρχηγοί τους, δασκαλεμένοι από στυγνούς διαφημιστές, συναγωνίζονται ποιος θα επιδείξει την επιθετικότερη δυνατή αδιαλλαξία. Oι Γκαιμπελίσκοι (οι χρυσοπληρωμένοι κάθε κομματικής αυλής) έχουν πείσει τους «αρχηγούς» ότι αποδείχνονται ηγέτες με πυγμή, αν ωρύονται και τσιρίζουν σαν υστερικές κυράτσες και βρίζουν τον αντίπαλο και του κουνάνε απειλητικά το δάχτυλο και αρνούνται κάθε ίχνος συναίνεσης.

Σε ποιους απευθύνουν τις ρητορικές εκκλήσεις και τα έωλα «πρέπει» οι πάλαι ποτέ διαλάμψαντες; Δεν καταλαβαίνουν ότι με πρεπολογία στις εφημερίδες ή δασκαλεύοντας στις τηλεοράσεις χτυπάνε σε λάθος πόρτα, προκαλούν βάναυσα τα θύματά τους; Aν ενδιαφέρονται να αναμειχθούν και πάλι στην πολιτική, να δημιουργήσουν καινούργια κόμματα, ας καταλάβουν ότι η επίδειξη αμετανοησίας και ο πατερναλισμός (για καμουφλάρισμα των ενοχών τους) είναι η χειρότερη συνταγή πολιτικής επιτυχίας. Φαγητό που δηλητηρίασε τη χώρα και την καθήλωσε διασωληνωμένη στην «εντατική», είναι παραφροσύνη να μας το ξανασερβίρουν, μπαγιάτικο.

Θα είχαν ελπίδες να τους προσέξουμε ή και να τους εμπιστευθούμε, αν μιλούσαν γλώσσα άλλη, διαφορετική, που να προδίδει ότι κάποια αλλαγή συντελέστηκε στη νοο-τροπία τους, ότι πέτυχαν επιτέλους κάποια επαφή με την πραγματικότητα. Aλλά μια γλώσσα πειστική, ρεαλιστική, τιμιότητας και ντομπροσύνης, θα ξεκινούσε με θαρραλέα παραδοχή ενοχών και αίτηση συγγνώμης. Aν η κ. Γεννηματά και ο κ. Kυριάκος M. αποδείχνεται ότι αδυνατούν να συνεγείρουν μια πλειονότητα ψηφοφόρων όχι οριακά αριθμητική, αλλά πολιτικά αποτελεσματική, οφείλεται προφανέστατα στην αδυναμία τους να αρνηθούν το παρελθόν των κομμάτων τους.

Θέλουν να συνταιριάξουν πολυκαιρινές νοοτροπίες ιδιοτέλειας και καιροσκοπισμού με επαγγελίες διαχειριστικής σύνεσης και μεταρρυθμιστικής τόλμης. Δεν μετανιώνουν για τίποτα, τους είναι αδιανόητη η αυτοκριτική, εξωραΐζουν εξωφρενικά λάθη τους και μικρονοϊκής εξουσιολαγνείας εγκλήματα, χωρίς τη στοιχειώδη ενορμητική ανάγκη να ζητήσουν συγγνώμη. Eμφανίζονται ως λάβροι Σαβοναρόλες τιμητές των αντιπάλων τους, ενώ και οι πέτρες γνωρίζουν ότι:

– Tα κόμματά τους εγκαινίασαν και παγίωσαν σαν αυτονόητο τον πολιτικό αμοραλισμό και την καταναλωτική εξηλιθιωτική μονοτροπία,

– ήταν αντίδραση απελπισίας (και οργής) του λαού να φέρει στην εξουσία τούς σήμερα κυβερνώντες, προκειμένου να «εκδικηθεί» την ανικανότητα και διαφθορά του πράσινου και του γαλάζιου ΠAΣOK.

O σκεπτόμενος πολίτης υποχρεώνεται εκ των πραγμάτων να παραδεχθεί την απουσία εναλλακτικής πρότασης απέναντι στο ΠAΣOK (άλλοτε) και απέναντι στον ΣYPIZA (σήμερα). H N.Δ. επαγγέλλεται μόνο διαχειριστικές διαφορές, που και αυτές στην πράξη δεν τις τηρεί. Eχει περίτρανα αποδείξει ότι δεν είναι κόμμα «αρχών», δεν την ενδιαφέρουν στόχοι κοινωνικοί, «όραμα» πατρίδας, δικό της πρόγραμμα Παιδείας. Tης αρκεί να μιμείται τα κόλπα εκλογικής επιτυχίας των αντιπάλων της – ψάχνει για αρχηγό της πότε έναν Aντι-Aνδρέα και πότε έναν Aντι-Tσίπρα.

O Aντι-Tσίπρας Kυριάκος σήμερα έχει συνείδηση μόνο «παίκτη». Δεν κάνει πολιτική, παίζει σκάκι ή τάβλι – τον ενδιαφέρουν μόνο οι κινήσεις του αντιπάλου: Nα τις προβλέψει, να τις προλάβει, να τις αξιοποιήσει προς όφελός του. Aπό το παιχνίδι του η κοινωνία απουσιάζει ολοκληρωτικά, το ίδιο και η Iστορία, οι ποιοτικοί συντελεστές του συλλογικού γίγνεσθαι, ο σκοπός ή το «νόημα». Eνδιαφέρει μόνο το πώς «θα την φέρει» στον αντίπαλο, πώς θα εξουδετερώσει τα χτυπήματα, πώς θα κερδίσει σε αιφνιδιασμό, θα πλεονεκτήσει σε εντυπώσεις.

Λείπει από τη χώρα το πραγματικά «Λαϊκό» κόμμα. Πατριωτικό αλλά όχι εθνικιστικό. Iκανό να μετάσχει στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι ενεργητικά, δηλαδή κομίζοντας διαφορά, ετερότητα. Kοσμοπολίτες Eλληνες, που προσλαμβάνουν τα πάντα, αλλά δεν πιθηκίζουν, δεν ξιπάζονται.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Εκμεταλλευόμενος τη συγκυρία αλλά και τη διαφαινόμενη αλλαγή συσχετισμών στην Ευρωπαϊκή Ενωση, δεν βιάζεται να κλείσει την αξιολόγηση αν δεν συμφέρει τον ίδιο και τον ΣΥΡΙΖΑ, και αναλαμβάνει τεράστιο ρίσκο για τη χώρα

Από τον Ανδρέα Καψαμπέλη

Σε νέα τακτική έναντι των δανειστών οδηγείται, από τα ίδια τα γεγονότα, η κυβέρνηση. Παρά τις ελπίδες για «λευκό καπνό» από τη νέα συνεδρίαση του Eurogroup τη Δευτέρα, η δεύτερη αξιολόγηση, ακόμη και αν ειπωθεί ότι σημειώθηκε κάποια «πρόοδος», δεν πρόκειται να κλείσει. Η εκκρεμότητα έτσι παρατείνεται και τα ερωτήματα, εν μέσω μιας γενικευμένης σύγχυσης και αβεβαιότητας, για το τι μέλλει γενέσθαι πολλαπλασιάζονται.

Οπως αποκάλυψε την περασμένη εβδομάδα η «κυριακάτικη δημοκρατία», η κυβέρνηση προσπάθησε να κερδίσει χρόνο εκμεταλλευόμενη τις διαφωνίες μεταξύ Ε.Ε. και ΔΝΤ εν όψει και των αλλεπάλληλων εκλογικών αναμετρήσεων σε ευρωπαϊκές χώρες. Σε αυτήν την προσπάθεια συνάντησε την ανασύνταξη των δυνάμεων των δανειστών οι οποίοι -αφού γεφύρωσαν έστω και προσωρινά τις διαφορές τους- επανήλθαν, εκτιμώντας ότι η χώρα μας βρίσκεται προ αδιεξόδου. Σε αντίθεση, μάλιστα, με την επικρατούσα εικόνα στο εσωτερικό, στα ευρωπαϊκά κέντρα αποφάσεων υπήρχε η βεβαιότητα ότι η Ελλάδα θα συμφωνήσει αποδεχόμενη τα νέα μέτρα πριν από τα τέλη Φεβρουαρίου και την είσοδο στην τελική ευθεία για τις εκλογές στην Ολλανδία, στις 15 Μαρτίου.

Δήλωση

Αυτό που σήμανε συναγερμό και επανέφερε -ύστερα από πολύ καιρό- την Ελλάδα στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος και των ευρωπαϊκών μέσων ενημέρωσης ήταν η δήλωση του κ. Τσίπρα προς την «Εφημερίδα των Συντακτών», ανήμερα της συμπλήρωσης δύο ετών από την πρώτη εκλογική νίκη του 2015, ότι «δεν υπάρχει περίπτωση να νομοθετήσουμε ούτε ένα ευρώ επιπλέον μέτρα». Αν και στη συνέχεια ο υπουργός Οικονομικών Ευκλ. Τσακαλώτος απέδωσε διαπραγματευτικό χαρακτήρα στη δήλωση αυτή, η πραγματικότητα είναι ότι σηματοδότησε την άρνηση της κυβέρνησης να δεχθεί όλες τις αξιώσεις των δανειστών προκαλώντας -όπως βεβαιώνουν αξιόπιστες πηγές- έκπληξη στις τάξεις τους.

Η μεγαλύτερη ίσως έκπληξη έχει να κάνει με το γεγονός ότι ενώ και ο κ. Τσίπρας προσωπικά εκδήλωνε επισήμως την επιθυμία του να κλείσει η αξιολόγηση, δεν δίστασε να πατήσει πάλι φρένο από τη στιγμή που η συγκυρία προσέλαβε άλλα χαρακτηριστικά. Καταρχάς ήταν ήδη φανερό ότι η ελληνική κοινωνία δεν θα μπορούσε να αποδεχθεί ένα τέτοιο νέο βαρύ πακέτο μέτρων. Και, δεύτερον, οι τάσεις που διαμορφώνονται στη Γαλλία και τη Γερμανία τις τελευταίες εβδομάδες δημιουργούν εντελώς νέα δεδομένα.

Πέραν αυτών, πληροφορίες αναφέρουν ότι κ. Τσίπρας νιώθει -έστω και αν δεν το εκφράζει- «προδομένος» από τους Ευρωπαίους συνομιλητές του, διότι με τις νέες απαιτήσεις τους παραβίασαν την τακτική των «εμπροσθοβαρών» προγραμμάτων ώστε τα δυσάρεστα για τους πολίτες μέτρα (φόροι, περικοπές συντάξεων κ.λπ.) να λαμβάνονται στην αρχή του εκλογικού κύκλου κάθε κυβέρνησης. Αυτό πάντως ήταν, όπως αντιτείνεται, αναπόφευκτο, αφού το αρχικό λάθος να συμμετάσχει το ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα δίχως να προηγηθεί αναδιάρθρωση, δηλαδή «κούρεμα», του χρέους συνεχίζει να έχει πολύ υψηλό αντίτιμο. Το λάθος αυτό έγινε εσκεμμένα το 2010 -και κατ' εξαίρεση για την Ελλάδα- κατόπιν ουσιαστικής απαίτησης της Γερμανίας, η οποία δεν ήθελε να πληγούν οι τράπεζές της έως ότου πραγματοποιηθεί η μεταφορά του χρέους στα κράτη-μέλη της ευρωζώνης μέσω του ESM.

Σήμερα το Βερολίνο φέρεται ότι είναι αιφνιδιασμένο από τις εξελίξεις και από την ελληνική στάση. Αποκλείει μεν κάθε συζήτηση περί «κουρέματος», αλλά προσπαθεί να βρει ένα modus vinendi με το ΔΝΤ και την κυρία Λαγκάρντ για να δρομολογήσει έγκαιρα μια συμφωνία με την Ελλάδα. Ο κ. Τσίπρας, έχοντας «βραχεί» τόσο πολύ, δεν είναι αυτός πλέον που βιάζεται. Και, όπως αναφέρουν οι πληροφορίες, αν η συμφωνία δεν είναι τέτοια ώστε να γίνεται ανεκτή από το κόμμα του αλλά και το εκλογικό του ακροατήριο, θα προτιμήσει να περιμένει και άλλο. Αλλωστε, όπως λέγεται χαρακτηριστικά, «το 2017 δεν είναι 2015». Αυτό εν πρώτοις σημαίνει ότι η απειλή του Grexit, που χρησιμοποιήθηκε τότε για να μετατραπεί το «όχι» του δημοψηφίσματος σε «ναι» και να υπογραφεί το τρίτο Μνημόνιο, είναι τουλάχιστον στην παρούσα φάση εξουδετερωμένη.

Οι απειλές

Ολοι οι ενδιαφερόμενοι γνωρίζουν καλά ότι οι φραστικές απειλές μπορεί να προκαλούν πιέσεις και εντυπώσεις, αλλά δεν έχουν πρακτικό αντίκρισμα με βάση τις ίδιες τις ευρωπαϊκές συνθήκες. Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι σε αντίθεση με την προηγούμενη διετία, η Ευρώπη έχει μπει σε περίοδο μεγάλης αστάθειας και το οικοδόμημα της «κραταιάς» Γερμανίας δέχεται ήδη σημαντικές ρωγμές.

Η πρώτη γεύση αναμένεται να δοθεί σε περίπου τρεις εβδομάδες στην Ολλανδία, όπου όλα τα προγνωστικά δίνουν την πρώτη θέση στο Κόμμα για την Ελευθερία (PVV) του Γκέερτ Βίλντερς, ο οποίος έχει υποσχεθεί να αποσύρει τη χώρα του από την Ε.Ε. Την ίδια ώρα στη Γαλλία, όπου ο Φρανσουά Φιγιόν «κάηκε», ακόμη και αν δεν κερδίσει η Μαρίν Λεπέν, η εκλογή του Εμανουέλ Μακρόν σημαίνει ότι το Βερολίνο δεν μπορεί να υπολογίζει πια σε έναν πειθήνιο σύμμαχο, όπως συνέβαινε έως τώρα. Αν, μάλιστα, επικρατήσει η υποψήφια του Εθνικού Μετώπου, η περιδίνηση της Ευρωπαϊκής Ενωσης θα είναι τέτοια που θα δικαιώσει όποιον έχει ακολουθήσει τακτική αναμονής, όπως φέρεται ότι υποστηρίζουν ορισμένοι συνομιλητές του κυβερνητικού ιερατείου.

Η ενδεχόμενη αποχώρηση Σόιμπλε και οι κίνδυνοι

Εύκολα αντιλαμβάνεται, πάντως, κανείς ποια θα είναι η πλήρης εικόνα αν συνεχιστεί και η ανατροπή των συσχετισμών στη Γερμανία εις βάρος των Χριστιανοδημοκρατών. Ιδιαίτερη σημασία έχει και το γεγονός ότι αυτό θα φανεί πολύ νωρίτερα από τον Σεπτέμβριο.
Τον Μάιο πρόκειται να διεξαχθούν εκλογές-βαρόμετρο στο πληθυσμιακά μεγαλύτερο ομόσπονδο κρατίδιο της Γερμανίας, τη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, από την οποία κατάγεται και ο υποψήφιος καγκελάριος των Σοσιαλδημοκρατών Μάρτιν Σουλτς.

Υπό το πρίσμα όλων αυτών των δεδομένων, καθώς και των εκτιμήσεων ότι σε κάθε περίπτωση η αντίστροφη μέτρηση για την αποχώρηση του Β. Σόιμπλε από το υπουργείο Οικονομικών -όπως είχε γράψει πρώτη η «κυριακάτικη δημοκρατία»- ξεκίνησε, για την ελληνική κυβέρνηση το παιχνίδι με τη φωτιά μπορεί να συνεχιστεί έως τις αρχές του καλοκαιριού. Τι μπορεί να σημαίνει αυτή η αναμονή -εάν δεν υπάρξει νωρίτερα κάποιος από μηχανής θεός- για την ελληνική κοινωνία και την οικονομία αποτελεί ένα πραγματικό στοίχημα και ένα μεγάλο ρίσκο. Οι μεγάλες αποπληρωμές ομολόγων, σχεδόν 7 δισ. ευρώ, πάντως, είναι προγραμματισμένες για τον Ιούλιο. Εως τότε το ελληνικό δράμα θα πρέπει να έχει βρει τη λύση του είτε μέσω μιας νέας συμφωνίας είτε μέσω εκλογών ή και δημοψηφίσματος!

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ουγγαρία, Σερβία, Ρουμανία, ΠΓΔΜ, Βουλγαρία. Χώρες των Βαλκανίων που τελευταία ρέπουν ολοένα περισσότερο προς τον ολοκληρωτισμό.
Το παράλογο, όμως, της όλης υπόθεσης δεν είναι ότι φοβούνται την αντιπολίτευση, ούτε καν την κατακραυγή των ψηφοφόρων. Κοινός εχθρός είναι πια οι δεκάδες βαλκανικές ΜΚΟ για τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα που στηρίζονται οικονομικά από τον αμερικανό δισεκατομμυριούχο Τζορτζ Σόρος.

Η εξήγηση είναι μία. Τα σκάνδαλα διαφθοράς και οι πολυάριθμες ανοιχτές ποινικές υποθέσεις που εκκρεμούν σε βάρος προσώπων από όλα τα κόμματα στα Βαλκάκια βρίθουν, με αποτέλεσμα να δημοσιοποιούνται σχεδόν αποκλειστικά από ανεξάρτητους μη κυβερνητικούς φορείς.
Για τον λόγο αυτό οι ΜΚΟ βρίσκονται στο στόχαστρο.

Στην Ουγγαρία εδώ και ένα χρόνο μαίνεται ένας μιντιακός «εμφύλιος» στα κανάλια που στηρίζουν την κυβέρνηση Όρμπαν κατά του Τζορτζ Σόρος και των οργανώσεων που αυτός στηρίζει.

Ο πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν έχει μάλιστα ανακηρύξει το 2017 «έτος απομάκρυνσης του Σόρος» και ο έμπιστός του Τσίλαρντ Νέμεθ θέλει επίσης με κάθε τρόπο «να καθαρίσει» τη χώρα από τις οργανώσεις του Σόρος. Οι θεωρίες συνομωσίες έχουν την τιμητική τους.

Δαιμονοποίηση του Σόρος από παλιούς ευεργετηθέντες

Στην ΠΓΔΜ η κυβέρνηση του Νίκολα Γκρουέφσκι επιδίδεται επίσης σε μιαν αντίστοιχη «καμπάνια» κατά του Σόρος. Οι οργανώσεις που στηρίζονται από τον αμερικανό μεγιστάνα έχουν στοχοποιηθεί για πρόκληση «βανδαλισμών και αναρχίας» στις μαζικές αντικυβερνητικές διαδηλώσεις των τελευταίων μηνών. Οι οπαδοί του Γκρουέφσκι έχουν ξεκινήσει μια μεγάλη εκστρατεία γνωστή με το όνομα «SOS – Stop Operation Soros».

Η εκστρατεία αυτή στήθηκε μάλιστα με ρωσικό πρότυπο, σύμφωνα με την περίφημη εκστρατεία «Αποσοροποίησης» του ρωσικού δημόσιου βίου που είχε ξεκινήσει με πρωτοβουλίου του προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν.

Στη Βουλγαρία, όπως και στη Σερβία, ακόμη και τα πιο σοβαρά εγχώρια ΜΜΕ έχουν κατά καιρούς δημοσιεύσει λίστες με οργανώσεις, οι οποίες έχουν λάβει χρηματοδότηση από τον Σόρος ήδη από τη δεκαετία του 80. Μια από αυτές είναι η «Οpen Society Foundation». Μάλιστα ακόμη και πολλοί ιδιωτές βρέθηκαν σε αυτές τις λίστες, με φωτογραφίες των προσώπων τους και διευθύνσεις κατοικίας.

«Ο Σόρος χρηματοδοτεί το χάος» έγραφε σε αυτό το πλαίσιο πρόσφατα η λαϊκή εφημερίδα Ιnformer.

Πάντως το γεγονός ότι ο Σόρος είναι η πηγή του κακού στα Βαλκάκια, δεν απέτρεψε στο παρελθόν πολλά από τα νυν υψηλά ιστάμενα πρόσωπα της πολιτικής και της οικονομίας από το να αδράξουν ευκαιρίες που προσέφεραν οι χρηματοδοτούμενες από τον Σόρος ΜΚΟ.

Τρανταχτό παράδειγμα ο ίδιος ο Βίκτορ Όρμπαν, ο οποίος το 1989/1990 είχε κάνει σπουδές στην Οξφόρδη με υποτροφία του Σόρος. Σημειωτέον ότι το Central European University του Τζ. Σόρος, που ιδρύθηκε το 1991 με έδρα τη Βουδαπέστη, έχει προσφέρει εκατοντάδες υποτροφίες σε φοιτητές από την Ανατολική και Νότια Ευρώπη.

Σήμερα πολλοί εξ αυτών έχουν καταλάβει υψηλόβαθμες θέσεις σε βαλκανικές κυβερνήσεις και θεσμούς της δημόσιας διοίκησης.

Πηγή Deutsche Welle


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Στέλιου Παπαθεμελή

Η προχθεσινή Έκθεση της Κομισιόν για τις προοπτικές της οκονομίας μαςθυμίζει τον αρχαίο χρησμό «ήξεις αφήξεις ου θνήξεις εν πολέμω,» όπου το νόημά του διαφοροποιείται διαμετρικά αναλόγως πού θα τοποθετηθεί το κόμμα, πριν ή μετά το «ου»: «Οι δημοσιονομικοί στόχοι τού 2018 μπορούν να επιτευχθούν χωρίς πρόσθετα μέτρα». Ως εδώ καλά. Αλλά αμέσως μετά ζητάει, όπως και το ΔΝΤ, πρόσθετα μέτρα «για περαιτέρω διασφάλιση των στόχων»(!). Αυτά από μία αγρίως δοκιμαζομένη οικονομία όπου άνω των 4.000.000 πολιτών δεν μπορούν να λάβουν φορολογική ενημερότητα και άνω τού 1.000.000 στερούνται ασφαλιστικής ενημερότητας. Σε 95,29 δισ. ευρώ ανέρχονται οι ληξιπρόθεσμες οφειλές τουςστην Εφορία, ενώ το σύνολο των χρεών επιχειρήσεων και νοικοκυριών φτάνει τα 240 δισ. ευρώ.

Δίκαιη η έκρηξη του Paul Krugman στην Handelsblatt (10/2/17): «Είναι τρελλό να ζητάς από την Ελλάδα πρωτογενές πλαιόνασμα 3,5%». Πρότασή του, προφανώς εις ώτα μη ακουόντων, «η Γερμανία να εξαγγείλει επενδυτικό πρόγραμμα και αναστολή της λιτότητας»!..Κατακεραύνωσε την πολιτκή Σόιμπλε και ο αντικαγγελάριος Γκάμπριελ.

Τίμιος με την αλήθεια ο Ολλανδός δημοσιογράφος Geert Mak καταλήγει: «Υπό την πίεση της Γερμανίας και της Ολλανδίας επιτρέπεται μόνον ένα φάρμακο, το οποίο επιπλέον είναι αντίθετο προς όλες τις κλασικές αντιλήψεις της μακροοικονμίας: λιτότητα, περικοπές και τιμωρία(…). Μοιάζει με νοσοκομείο όπου επιτρέπεται η εφαρμογή μιας μόνο θεραπείας είτε ο ασθενής πάσχει από την καρδιά του, είτε έχει σπάσει κάποιο κόκκαλο, επιτρέπεται μόνο η αφαίμαξη(Τι γίνεται με την Ευρώπη, σ. 127 επ.).

Δεν διαλανθάνει της προσοχής μας ότι εισήλθαμε σε φάση μετατόπισης, από το εθνικό κράτος στο κράτος των αγορών με άξονα περιστροφής όχι τον πολίτη, αλλά τις αγορές που τυφλά υπηρετεί. Εκεί μας έχουν, προς το παρόν, δεμένους…

Στο Κυπριακό «για να διασωθεί η διαδικασία», όπως ομολογεί ο κ. Αναστασιάδης - όχι βέβαια για να λυθεί το πρόβλημα, σερνόμαστε, ελλαδικής αντιστάσεως μη υπαρχούσης στη Γενεύη 2, όπου τώρα προστίθεται και νέο τουρκικό αίτημα για τις 4 ελευθερίες των τούρκων της Τουρκίας όπερ ισοδυναμεί με ένταξή τους στην Ε.Ε. από την… καπνοδόχο!

Παρακολουθούμε επιτέλους, κινητικότητα στον εθνοαμυντικό μας χώρο. Επιβεβλημένος από καιρό ο εκσυγχρονισμός των F16. Μετά την μαζική όμως τουρκική παραγγελία των F35 δεν αρκεί. Η Άγκυρα θα παραλάβει τα πρώτα το 2018. Εμείς ακόμη δεν τα παραγγείλαμε. Δυοίν θάτερον, ή οι Αμερικανοί να καθυστερήσουν την παράδοση στους τούρκους, ή να δώσουν ταυτόχρονα και σε μας. Τρίτη εκδοχή (που απεύχονται οι ατλαντιστές) να καταφύγουμε στα ρωσσικά αντίστοιχα, το Σουχόι, και τα S-400. Δεν μπορούμε πάντως να μείνουμε απαθείς…

Οπωσδήποτε ωστόσο «άνδρες πόλις και ού τείχη και νήες ανδρών κεναί»(Θουκυδίδης Z,77,7)=η πόλη είναι οι άνθρωποι, και όχι τα τείχη και τα αδειανά από ανθρώπους καράβια.

Έχουμε οξύτατο πρόβλημα εθνικής ασφάλειας. Άρα οφείλουμε τα μάτια τετρακόσια, όταν πρόκειται για γαλαντομίες προς ξένους που αγγίζουν τον σκληρό πυρήνα της ασφάλειάς μας.
Η χορήγηση υπηκοότητας σε αλλοεθνείς είναι πολύ σοβαρή υπόθεση. Σταγονόμετρο και προηγούμενος ενδελεχής έλεγχος του βαθμού ωριμότητας του υποψηφίου που πρέπει να έχει οικειωθεί το «φρονείν και πράττειν ελληνικά».

Το πολιτικό μας προσωπικό δεν έλαβε κανένα μήνυμα. Ψήφισε την περασμένη εβδομάδα διάταξη με την οποία πολιτογραφούνται αυτομάτως Έλληνες παιδιά αλλοδαπών που φοιτούν εδώ 6 τάξεις Δημοτικού συν 3 Γυμνασίου, ή 3 Γυμνασίου συν 3 Λυκείου. Η ομόθυμη υποταγή όλου του αλβανικού πολιτικού φάσματος στα κελεύσματα της Άγκυρας δεν μας αφύπνισε. Αντιπαρήλθαμε αδιάφοροι την επώαση εκεί ενός ενεργού ανθελληνικού αλυτρωτισμού, προορισμένου και για εξαγωγή στην εδώ αλβανική κοινότητα όπως συνέβη. Αυστηρότητα για να προλάβουμε τα χειρότερα.

Ανατρεπτική η δήλωση του προέδρου της Υποεπιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Αμερικανικής Βουλής Ντάνι Ρορεμπέικερ, παλαιού λογογράφου τού Ρέηγκαν: «Η δημιουργία του κράτους των Σκοπίων τελικά απέτυχε και αυτή τη στιγμή υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις για να διαλυθεί και τα εδάφη του να μοιραστούν…».

Αν η δήλωση δεν απηχεί προσωπικές απόψεις, τότε σηματοδοτεί πολλά και πάντως αποτελεί δίκαιο ράπισμα της ελλαδικής πολιτικής τάξης η οποία στο σύνολό της την προσπέρασε ασχολίαστη, επειδή της θύμισε οικεία κακά…Κυβέρνηση και Αντιπολίτευση εξεχώρησαν από το 2007 το αδιαπραγμάτευτο όνομα Μακεδονία στους Σλάβους των Σκοπίων, με το περιτύλιγμα της πρόταξης ενός (υποτίθεται) γεωγραφικού προσδιορισμού. Θα πάρουν κάποιοι την πρωτοβουλία ανάκλησης της πολιτικά αφελούς και εθνικά επικίνδυνης αυτής πρότασης;

Το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής, αυτοπροσδιορίζεται ως «επιτελικός, επιστημονικός φορέας του Υπουργείου Παιδείας». Αν κρίνει όμως κανείς από τα πρόσωπα που το πλαισιώνουν, υμνητές της Τουρκίας, ακτιβιστές φιλοσκοπιανοί και όλο το ομογάλακτο κακό συναπάντημα («Δημοκρατία» 13-2-17) καταλαβαίνει τι σημαίνει η πολυδιαφημισμένη «Θεματική Εβδομάδα», όπου οι μαθητές των Γυμνασίων θα υποστούν τα «έμφυλα μαθήματα» σεξολογίας. Δυσώνυμες ΜΚΟ ακαθόριστης προέλευσης και ύποπτων προθέσεων, συνήθως παχυλά αμειβόμενες, ανέλαβαν το διδακτικό έργο! Με άλλη αφορμή εύστοχα ο φίλος Σαράντος Καργάκος υπενθυμίζει την ρήση του Ουίνστον Τσώρτσιλ: «Οι φασίστες του μέλλοντος θα λέγονται αντιφασίστες!

* Ο Στέλιος Παπαθεμελής είναι Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης
Ηλεκτ. ταχ.: stelios@papathemelis.gr, danagennisi.press@gmail.com



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Εγκληματικοί χειρισμοί και γκάφα των Ελληνικών Υπηρεσιών ή μήπως κάτι άλλο…;

Κάποιοι το χαρακτήρισαν επιτυχία και δεν δίστασαν να πανηγυρίσουν για την αποκάλυψη των δραστηριοτήτων των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών εντός του ελληνικού εδάφους. Δυστυχώς, πολύ λίγοι ήταν εκείνοι που προβληματίστηκαν με την «μεγάλη αποκάλυψη» των δραστηριοτήτων του επιχειρησιακού στρατηγείου της Τουρκίας στην Ελλάδα (βλ. τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής), το οποίο στοχεύει Έλληνες πολίτες, μουσουλμάνους στο θρήσκευμα και τους επιβάλει ταξιδιωτικές (ή και άλλες) κυρώσεις επειδή οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες τους έχουν χαρακτηρίσει ως «γκιουλενικούς».

Στο σημείο αυτό αξίζει να αναρωτηθούμε για το γεγονός, αυτό καθαυτό. Δηλαδή, για την αποκάλυψη του άκρως απόρρητου εγγράφου του κλιμακίου της ΜΙΤ που στεγάζεται στο τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής, στο οποίο συγκεκριμένοι Έλληνες μουσουλμάνοι χαρακτηρίζονται ως «γκιουλενικοί» και με βάση το οποίο τους απαγορεύτηκε η είσοδος στην Τουρκία!

Το εύλογο ερώτημα που προκύπτει είναι: Υπήρξε διαρροή του συγκεκριμένου εγγράφου προς τις ελληνικές μυστικές υπηρεσίες ή… η συγκεκριμένη διαρροή έγινε τεχνηέντως από τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες;

Στην πρώτη περίπτωση και εάν, πράγματι, το συγκεκριμένο διαπιστευμένο ως άκρως απόρρητο έγγραφο, διέρρευσε μέσα από το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής, έφτασε στο υπουργείο Εξωτερικών μέσω πηγών της ΕΥΠ και στη συνέχεια δημοσιοποιήθηκε τόσο το πρωτότυπο έγγραφο (στην τουρκική γλώσσα) όσο και η επίσημη μετάφρασή του στα Ελληνικά από το Ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, βρισκόμαστε σε μια περίπτωση αποκάλυψης ή καταστροφής της πηγής διαρροής του συγκεκριμένου εγγράφου. Κι αυτό, επειδή η δημοσιοποίησή του είτε οδηγεί προς το άτομο που το διέρρευσε είτε οδηγεί στην άμεση αύξηση των μέτρων προφύλαξης εγγράφων του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής.

Κάθε σοβαρή μυστική υπηρεσία φροντίζει είτε να δημιουργεί στεγανά στις δραστηριότητές της είτε να καλύπτει στον μέγιστο βαθμό τις πηγές πληροφόρησής της. Διερωτόμαστε, λοιπόν, εάν η ΕΥΠ (που είναι προφανώς αρμόδια στο συγκεκριμένο θέμα) επέλεξε να αποκαλύψει τις τουρκικές δραστηριότητες εντός της Θράκης για να επιτύχει ένα «επικοινωνιακό» χτύπημα στην Τουρκία, αδιαφορώντας για τη διατήρηση των πηγών διαρροής μέσα από το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής ή εάν έγιναν λανθασμένοι χειρισμοί από τους υπευθύνους…
Εάν συνέβη κάτι τέτοιο, και η ΕΥΠ έδρασε με γνώμονα βραχυπρόθεσμα επικοινωνιακά αποτελέσματα, εις βάρος της διατήρησης μιας σοβαρής πηγής, ικανής υψηλότατων επιδόσεων διαρροών σε βάθος χρόνου, τότε -μετά λύπης μας- διαπιστώνουμε πως κακώς δεν υπήρξε ούτε μια παραίτηση στην ΕΥΠ, αφού το γεγονός αυτό καθαυτό σημαίνει αποτυχία του ρόλου και του τρόπου δράσης της, που είναι η δημιουργία και η εξασφάλιση ροής πληροφοριών από χώρους και χώρες «στόχους». Εάν και πάλι είχαμε λάθος χειρισμό τότε λυπούμαστε αλλά…

Στην άλλη περίπτωση, της έντεχνης διαρροής του εγγράφου από τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες, επισημαίνονται δύο παράγοντες. Αρχικά, η ΜΙΤ ανακάλυψε και γνωρίζει τις επαφές κάποιου υπαλλήλου του προξενείου με τις ελληνικές μυστικές υπηρεσίες, και -προφανέστατα- διοχετεύει προς την ελληνική πλευρά οτιδήποτε η Τουρκία επιθυμεί (παραπλανητικές πληροφορίες, κοινώς ΨΕΠ). Δεν θεωρείται απίθανο, επειδή η ΜΙΤ είναι μια πολύ καλά οργανωμένη και στελεχωμένη μυστική υπηρεσία, η πηγή πληροφόρησης της ΕΥΠ να δημιουργήθηκε από την ΜΙΤ, η οποία μπόρεσε να ξεγελάσει (σε βάθος πόσου χρόνου;) το αρμόδιο τμήμα της Ελληνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών.

Εάν, λοιπόν, η διαρροή έγινε από την ίδια την ΜΙΤ, τότε πρέπει να ερευνηθούν οι λόγοι που οδήγησαν σε αυτήν, ή -καλύτερα- τα οφέλη στα οποία προσδοκούσε η Τουρκική μυστική υπηρεσία, τα στελέχη της οποίας προφανώς κατέγραψαν με απόλυτη ακρίβεια τον περαιτέρω χειρισμό (δηλαδή την δημοσιοποίηση) του «απόρρητου» τουρκικού εγγράφου, μέσω του οποίου στοχεύονται ως «γκιουλενικοί» Έλληνες μουσουλμάνοι πολίτες, στους οποίους και απαγορεύτηκε η είσοδος στην Τουρκία…

Τι ακριβώς μπορεί να σημαίνει, όμως αυτή η απαγόρευση, πέρα από τον κοινωνικό αποκλεισμό, την κατασυκοφάντηση, τον θρησκευτικό απομονωτισμό και πιθανότατα επαγγελματικά προβλήματα για τους συγκεκριμένους Έλληνες μουσουλμάνους που τους απαγορεύτηκε η είσοδος στην γειτονική Τουρκία; Μήπως είναι η απαγόρευση περαιτέρω οικονομικής εκμετάλλευσης προσωπικής τους περιουσίας μέσα στην Τουρκία. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονίσουμε πως αρκετοί -όχι όλοι- από τους μουσουλμάνους της Ελληνικής Θράκης, επί σειράς δεκαετιών επένδυσαν σημαντικό τμήμα των οικονομιών τους από την εργασία τους στην πλούσια, κάποτε, Ελλάδα, στην «ανάπτυξη» της φτωχής «μητέρας πατρίδας».

Όμως, η απαγόρευση και η ουσιαστική οικονομική απειλή στρέφεται αποκλειστικά στους συγκεκριμένους «στοχευμένους» μουσουλμάνους ή «ανοίγει» και σε όλους τους υπόλοιπους μουσουλμάνους της Ελληνικής Θράκης, στους οποίους με τον πλέον επίσημο (και μεταφρασμένο από το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών) τρόπο περνάει το μήνυμα πως «όποιος καταγράφεται από τη ΜΙΤ ως “γκιουλενιστής” δεν θα μπορεί να επισκέπτεται για οποιονδήποτε λόγο την Τουρκία»!!!

Δηλαδή, η δημοσιοποίηση της «διαρροής» από το τουρκικό προξενείο, εξυπηρετεί στον μέγιστο βαθμό τα σχέδια τρομοκράτησης των μουσουλμάνων της Ελληνικής Θράκης, οι οποίοι αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο να μην μπορούν να συνεχίσουν να εκμεταλλεύονται την όποια προσωπική περιουσία διαθέτουν στην Τουρκία. Πηγαίνοντας ένα βήμα παραπέρα, η απειλή αφορά και τους “γκιουλενιστές” που πιθανότατα έχουν διαφύγει κρυφά από την Τουρκία στην Ελληνική Θράκη και βρίσκονται κρυπτόμενοι υπό την προστασία συγγενών ή φίλων τους στην Ελλάδα.

Εάν κάποιος τολμούσε να βαθμολογήσει αντικειμενικά την «έμπνευση» των ελληνικών μυστικών υπηρεσιών (βλ. ΕΥΠ) και του Ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, στο να διαρρεύσουν το περιεχόμενο του συγκεκριμένου «απόρρητου» εγγράφου, πολύ δύσκολα θα έβαζε θετικό αριθμό, αφού το αποτέλεσμα της συγκεκριμένης διαρροής καλύπτει στον απόλυτο βαθμό τις επιδιώξεις της Τουρκίας. Επιδιώξεις άμεσα σχετιζόμενες με την χειραγώγηση των μουσουλμάνων της Ελληνικής Θράκης (οι οποίοι επι σειράς δεκαετιών απολάμβαναν την «χρηματική μέριμνα» του Γκιουλέν).
Αξίζει, τέλος, να σημειωθεί πως -σύμφωνα με την εφημερίδα “Χουριέτ»- πριν μερικούς μήνες ο τούρκος υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων είχε επισκεφθεί την Ελλάδα και ενημέρωσε τον πρωθυπουργό κ. Τσίπρα και τον υπουργό Εξωτερικών κ. Κοτζιά, για την ύπαρξη ομάδας “γκιουλενιστών” στην Θράκη, η οποία ετοίμαζε χτύπημα προβοκάτσιας το οποίο θα «φόρτωνε» στους «τούρκους» της Θράκης… Μετά από την μετάδοση αυτής της «είδησης» σταμάτησαν οι δηλώσεις διαφόρων τουρκοφρόνων στην Ελληνική Θράκη, αφού αντιλήφθηκαν την έμμεση αλλά σαφή απειλή της Τουρκίας, η οποία μέσω του συγκεκριμένου τούρκου υπουργού τους διεμήνυε πως εάν δεν αποδεχτούν τον Ερντογάν και το νέο τουρκικό καθεστώς, μια προβοκάτσια θα τους βάλει απέναντι στις αρμόδιες ελληνικές κρατικές υπηρεσίες, οι οποίες «δικαίως» θα περάσουν σε άλλη αντιμετώπιση «πιθανών θυλάκων ανωμαλίας»…
Η συγκεκριμένη διαρροή από το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής (πότε άλλοτε υπήρξε διαρροή από το «μαγαζί» της Ιώνων;) ήρθε να επιβεβαιώσει και να ενισχύσει την απειλή περί προβοκάτσιας. Ή, να στήσει την προβοκάτσια σε «αγαστή συνεργασία» με τις ελληνικές αρμόδιες υπηρεσίες (βλ. ΕΥΠ και Υπ.Εξ.), οι οποίες σε κάθε περίπτωση κινήθηκαν σε ερασιτεχνικά επίπεδα. Εκτός και εάν η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα αποφάσισε να διευκολύνει την Τουρκία στο «μάντρωμα» των μουσουλμάνων της Ελληνικής Θράκης.

Υ.Γ. Για να έχετε μια ολοκληρωμένη εικόνα για την υπόθεση σας παραθέτομε και τα ακόλουθα links από τα πολύ καλά ιστολόγια επί Εθνικών Θεμάτων “Militaire.gr”, “Voria.gr”

Πηγή GreekNewsOnDemand


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Σάκη Μουμτζή

Είναι διάχυτη η εντύπωση πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα προχωρήσει σε εξωθεσμικές λύσεις γιατί είναι αποδυναμωμένος πολιτικά. Κατακρημνίζεται στις δημοσκοπήσεις, δεν διαθέτει κομματικές οργανώσεις, οι υπουργοί του όπου εμφανίζονται αποδοκιμάζονται, στις συγκεντρώσεις του μαζεύονται 20-25 άτομα. Άρα τι μηχανισμούς θα ενεργοποιήσει, τι κόσμο θα κινητοποιήσει για να επιτύχει τον στόχο του;

Εύλογα ερωτήματα, που δεν λαμβάνουν όμως υπ΄όψη δύο στοιχεία. Πρώτον, για τους κομμουνιστές, δηλαδή τον σκληρό πυρήνα του ΣΥΡΙΖΑ που παίρνει τις αποφάσεις, δεν υπάρχει στόχος που οι κομμουνιστές να μην μπορούν να τον πραγματώσουν, εφ΄όσον το θέλουν. Και δεύτερον, το πληγωμένο θηρίο είναι και το πιο επικίνδυνο.

Η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ γνωρίζει πως αν ακολουθήσει την φυσιολογική –νόμιμη οδό που χαρακτηρίζει την φιλελεύθερη αντιπροσωπευτική δημοκρατία, μετά βεβαιότητος, οδηγείται το κόμμα τους όχι στην ήττα, αλλά στην συντριβή. Συνεπώς, ο δρόμος των ομαλών εξελίξεων δεν τους συμφέρει.

Είναι κοινός τόπος, πως η μαρξιστική Αριστερά επιθυμεί την ανατροπή του πολιτεύματος της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, προκρίνοντας τις μορφές της «άμεσης δημοκρατίας» (ριζοσπαστική Αριστερά) ή έχει ως πρότυπο τις, σοβιετικού τύπου, « λαϊκές δημοκρατίες» (ορθόδοξη, σταλινική αριστερά). Όλες οι εκδοχές της μαρξιστικής Αριστεράς χρησιμοποιούν και επικαλούνται τα πολιτικά δικαιώματα που τους παρέχει απλόχερα η φιλελεύθερη δημοκρατία, για να την ανατρέψουν.

Συνεπώς, όταν διαπιστώνουν πως η συνταγματική ομαλότητα και οι νόμιμες εξελίξεις δεν ανταποκρίνονται στους σχεδιασμούς τους, έχουν κάθε λόγο για να τις παρακάμψουν. Και ο λαός; Η θέληση του; Είναι δυνατόν να παρακαμφθεί και αυτή; Μα φυσικά! Πότε και σε ποιο μέρος του πλανήτη η μαρξιστική Αριστερά σεβάστηκε την λαϊκή βούληση, ενώ βρισκόταν στην εξουσία;Τι έγινε με το δημοψήφισμα του 2015 στην πατρίδα μας; Και αν παγκοσμίως υπάρχουν μια ή δύο εξαιρέσεις, αυτές απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Τι πιο δημοκρατικό από ένα δημοψήφισμα, θα αντιτείνει ο αναγνώστης. Και σε άλλες χώρες διενεργούνται δημοψηφίσματα, κι όμως ουδείς αμφισβήτησε την δημοκρατική δομή του πολιτεύματος τους.

Το πρόβλημα στην Ελλάδα έγκειται πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν επιθυμεί την προσφυγή στον λαό για να σεβαστεί την θέληση του, αλλά για να επιρρίψει σε αυτόν τις βαρύτατες δικές του ευθύνες για την σημερινή κατάσταση. Γιατί αυτή ακριβώς είναι η ουσία του προβλήματος. Απαιτούνται πρόσθετα μέτρα εξαιτίας της διακυβέρνησης 2015-2017, κάτι που, επιμελώς, προσπαθούν να κρύψουν οι κυβερνώντες. Είναι αποδεδειγμένο πως η κατάσταση που παρέλαβαν από τους «δωσίλογους», ουδεμία σχέση με την σημερινή κατάντια.

Τα τρία αυτά στοιχεία, δηλαδή, η κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ, η περιφρόνηση της λαϊκής θέλησης και η απόπειρα μετάθεσης των ευθυνών, αποκλείουν μετά βεβαιότητος, τις ομαλές πολιτικές εξελίξεις. Η απώλεια της εξουσίας θα είναι το νέο μεγάλο τραύμα της Ελληνικής Αριστεράς, που δύσκολα θα το ξεπεράσει.

Γι΄αυτό με κάθε τρόπο θα προσπαθήσει να την αποτρέψει. Έτσι, ο εφησυχασμός και η μακαριότητα είναι κακοί σύμβουλοι για τα αστικά πολιτικά κόμματα. Ας είμαστε προετοιμασμένοι για όλα.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου