Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

6 Μαρ 2011


  • Ανασχηματισμός, εκλογές, δημοψήφισμα (το ελικόπτερο μπορεί να παρεμβληθεί οποιαδήποτε στιγμή)
  • Η κυβέρνηση έχει εγκλωβιστεί στην αδράνεια και κορυφαία στελέχη κάνουν προτάσεις για ανατροπή του σκηνικού. Ισως μετά τη συνάντηση των αρχηγών της Τρίτης μπορεί να βγει καπνός
Ο Γ. Παπανδρέου ξέρει ότι οι επόμενες εβδομάδες είναι κρίσιμες και οι αποφάσεις στην Ε.Ε. θα είναι καθοριστικές. Ο,τι όμως και να γίνει, πρέπει να αλλάξει το βαρύ κλίμα στην κοινωνία.
«Δεν είναι στις προθέσεις του πρωθυπουργού ούτε οι πρόωρες εκλογές ούτε ο ανασχηματισμός». Αυτό βεβαιώνουν σ' όλους τους τόνους κορυφαίοι υπουργοί. Ο Γ. Παπανδρέου μιλώντας στο Εθνικό Συμβούλιο την Παρασκευή τόνισε ότι «η δική μας φυγή δεν είναι οι εκλογές. Η δική μας φυγή είναι προς τα μπρος». Βεβαίως, οι πρόωρες εκλογές και ...
ο ανασχηματισμός δεν προαναγγέλλονται. Οι διαψεύσεις είναι κάτι το αυτονόητο. Ωστόσο οι πάντες στην κυβέρνηση παραδέχονται ότι η κατάσταση ως έχει δεν πάει άλλο και υποστηρίζουν ότι ο πρωθυπουργός πρέπει να λάβει αποφάσεις σύντομα για ν' αλλάξει το κλίμα.
Πρωτοκλασάτοι κυβερνητικοί παράγοντες εκτιμούν ότι η κυβέρνηση έχει εγκλωβιστεί από τις δυνάμεις της αδράνειας, οι υπουργοί δεν συνεννοούνται, οι βουλευτές με κάθε ευκαιρία αντιδρούν και η δυσφορία της κοινωνίας απειλεί να πνίξει κάθε προσπάθεια εκσυγχρονισμού. Ολες οι κινήσεις που έγιναν στον παρελθόν για να περιοριστεί το έλλειμμα συντονισμού απέτυχαν. Την ίδια τύχη, λένε, θα έχουν και ανάλογες προσπάθειες σήμερα, του ανασχηματισμού συμπεριλαμβανομένου.
Οι οπαδοί της λύσης των εκλογών ισχυρίζονται ότι στην παρούσα φάση οι κάλπες θα βρουν απροετοίμαστα τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Αναφέρουν ότι η Ν.Δ. δεν επιθυμεί εκλογές, παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις της ηγεσίας της: «Μας θέλει στην κυβέρνηση για να κάνουμε τη βρόμικη δουλειά, να εισπράξουμε τη φθορά και στη συνέχεια να πάμε σε εκλογές για να συντριβούμε» είπε στην «Κ.Ε.» υπουργός που έχει εισηγηθεί (εγγράφως) στον κ. Παπανδρέου να κάνει εκλογές.
Με εξαίρεση το ΚΚΕ, που δηλώνει πάντοτε έτοιμο για εκλογές, τα υπόλοιπα κόμματα μάλλον είναι αρνητικά. Ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να αγωνίζεται για να πέσει η κυβέρνηση, ωστόσο οι επιδόσεις του στα γκάλοπ είναι κατώτερες των προσδοκιών του. Η Δημοκρατική Αριστερά ποντάρει στους δυσαρεστημένους οπαδούς του ΠΑΣΟΚ που δεν θα θελήσουν να πριμοδοτήσουν το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ. Στελέχη της όμως επισημαίνουν ότι αυτή η πορεία απελευθέρωσης των πολιτών από τις παραταξιακές στρατεύσεις μπορεί να ανακοπεί εξαιτίας της πόλωσης, η οποία ενδεχομένως να οδηγήσει στην αναπαλαίωση του δικομματισμού. Την πόλωση φοβούνται επίσης η Δημοκρατική Συμμαχία της Ντόρας Μπακογιάννη και οι Οικολόγοι, αφού τα ποσοστά που παίρνουν στις μετρήσεις δεν επιτρέπουν υπεραισιόδοξες προβλέψεις για το μέλλον τους.
Στο θολό αυτό τοπίο αναπτύσσεται και το σενάριο του «μεγάλου συνασπισμού» ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και τη Ν.Δ. Πολιτικοί, οικονομικοί και εκδοτικοί κύκλοι ενθαρρύνουν αυτή τη λογική. Στην Ιπποκράτους λένε ότι δεν τους απασχολεί το θέμα. Στη Λ. Συγγρού δηλώνουν ότι αν δεχθούν σήμερα πρόταση από τον Γ. Παπανδρέου για συμμετοχή σε κυβέρνηση θα την απορρίψουν, ενώ σε ό,τι αφορά το μέλλον υποστηρίζουν ότι δεν το έχουν συζητήσει, αν και κορυφαίο στέλεχος είπε στην «Κ.Ε.» πως «ένας τέτοιος συνασπισμός θα ευνοήσει τα σχήματα των άκρων εις βάρος των κομμάτων της αστικής νομιμότητας και αυτό πρέπει να το υπολογίσουμε πολύ σοβαρά».
Η ημερομηνία-σταθμός για τον πρωθυπουργό είναι η 25η Μαρτίου. Στην ομιλία του στο Εθνικό Συμβούλιο σημείωσε ότι «οι επόμενες εβδομάδες θα είναι πολύ κρίσιμες, οι αποφάσεις στην Ευρωπαϊκή Ενωση θα είναι καθοριστικές», και ευχήθηκε να καταλήξουν οι ηγέτες της Ε.Ε. σ' ένα συγκροτημένο σχέδιο, γιατί «διαφορετικά όλα θα τεθούν ξανά στο τραπέζι». Πάντως, ανεξαρτήτως του αποτελέσματος που θα προκύψει από τη σύνοδο κορυφής, ο Γ. Παπανδρέου εξετάζει το ενδεχόμενο να απευθύνει αμέσως μετά διάγγελμα στον ελληνικό λαό και να προκηρύξει δημοψήφισμα.
Συνεργάτες του είπαν στην «Κ.Ε.» ότι «κατά καιρούς ο πρόεδρος έχει κάνει λόγο σε συσκέψεις για την ανάγκη δημοψηφισμάτων σε διάφορα ζητήματα και επομένως είναι λογικό να σκέφτεται και αυτή την εκδοχή. Με το δημοψήφισμα θα υποχρεώσει την αντιπολίτευση να καταθέσει τις προτάσεις της. Εκεί θα φανεί ποιος είναι ρεαλιστής και ποιος δημαγωγεί». Στο ερώτημα τι θα συμβεί αν το αποτέλεσμα είναι αρνητικό, η απάντηση των συνομιλητών του πρωθυπουργού είναι η εξής: «Η κυβέρνηση θα παραιτηθεί και θα πάμε σε εκλογές». Την Τρίτη ο πρωθυπουργός θα έχει συναντήσεις με τους πολιτικούς αρχηγούς ενόψει των κρίσιμων εξελίξεων στην Ε.Ε. Από το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να λάβει στήριξη, αλλά ούτε από τον Αντ. Σαμαρά αναμένεται συναίνεση στους χειρισμούς του, παρ' ότι ο αρχηγός της Ν.Δ. κάνει κινήσεις στην Ε.Ε. για να βοηθήσει, όπως σημειώνει. Από τις συναντήσεις του Γ. Παπανδρέου την Τρίτη πάντως δεν αποκλείεται να βγει από τα συμφραζόμενα και τα μισόλογά του κάποια είδηση για τις επόμενες κινήσεις.

Η αδυναμία της κυβέρνησης να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά την οικονομική κρίση, σε συνδυασμό με την κοινωνική αποσύνθεση που επέρχεται μέρα με την ημέρα, πλήττουν καίρια τον πρωθυπουργό και βασικούς υπουργούς του. Δημοσκόπηση της ALCO, που παρουσιάζει σήμερα το «ΘΕΜΑ», δείχνει ότι, για πρώτη φορά από τότε που ο Γιώργος Παπανδρέου ανέλαβε την εξουσία, η κυβέρνηση εξαντλεί τις αντοχές της και χρειάζεται επειγόντως να διορθώσει την πορεία της.



Iδιαίτερα αρνητικό είναι το κλίμα για την κυβέρνηση τις τελευταίες ημέρες, με τάσεις περαιτέρω επιδείνωσης. Η συντριπτική πλειοψηφία της κοινής γνώμης απορρίπτει βασικές πολιτικές επιλογές, θεωρεί δεδομένη την αποτυχία και αμφισβητεί την ικανότητα υπουργών να ανταποκριθούν στις δύσκολες συνθήκες που περνά η χώρα. Αποτέλεσμα του κλίματος που διαμορφώνεται είναι η ραγδαία φθορά του ΠΑΣΟΚ, η άνοδος της Νέας Δημοκρατίας και, κυρίως, η ανάδειξη της αποχής και του «λευκού» σε κυρίαρχη πολιτική δύναμη. Η πορεία της οικονομίας, η επιμονή των πιστωτών για όλο και πιο σκληρά μέτρα, η έλλειψη συντονισμού, η αυξημένη εγκληματικότητα (με αποκορύφωμα την εν ψυχρώ δολοφονία των δύο νεαρών αστυνομικών), η ενθάρρυνση της λαθρομετανάστευσης, η αντιμετώπιση του κινήματος «Δεν πληρώνω» και οι αμετροεπείς αντιδράσεις ορισμένων στελεχών, όπως ο κ. Θόδωρος Πάγκαλος, δημιουργούν ένα εκρηκτικό κοκτέιλ. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η κατάρρευση της εμπιστοσύνης του λαού στο σχέδιο για έξοδο της χώρας από την οικονομική κρίση. Το 71% θεωρεί λάθος τη στρατηγική εξόδου από την κρίση, καθώς οι θυσίες δεν πιάνουν τόπο, η ύφεση οδηγεί στην κοινωνική διάλυση, ο πληθωρισμός παραμένει πολύ υψηλά και η ανεργία καλπάζει όλο και σε υψηλότερα νούμερα. Από τα σενάρια που αναπτύσσονται το τελευταίο διάστημα κανένα δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλές. Οι πολίτες προτιμούν τις πρόωρες εκλογές (45%) από το να αποφασιστούν τώρα μέτρα που ξεπερνούν τη συνταγματική θητεία της κυβέρνησης, αλλά σε καμία περίπτωση δεν το θεωρούν λύση.




Στο 2,3 η διαφορά, πρώτο κόμμα λευκό και αποχή

Στην πρόθεση ψήφου, το ΠΑΣΟΚ διατηρεί ακόμη την πρωτιά, η ψαλίδα όμως με τη Ν.Δ. κλείνει γρήγορα

Για πρώτη φορά από τον Οκτώβριο του 2009 η ALCO καταγράφει τόσο μικρή διαφορά (2,3%) ανάμεσα στα δύο κόμματα εξουσίας. Το ΠΑΣΟΚ χάνει δυνάμεις με μεγάλη ταχύτητα και η Ν.Δ. ανεβαίνει με βραδύτερους ρυθμούς. Είναι ενδεικτικό πως η συσπείρωση της κυβερνητικής παράταξης κατρακύλησε στο 52,1%, ενώ εκείνη της Ν.Δ. έχει βελτιωθεί και βρίσκεται στο 61,4% (από 56,5% που ήταν πριν από έναν μήνα). Επίσης η σχέση μετακίνησης μεταξύ των ψηφοφόρων των δύο κομμάτων έχει διαμορφωθεί πλέον στο 1:2, δηλαδή μετακινούνται από το ΠΑΣΟΚ προς τη Ν.Δ. οι διπλάσιοι από εκείνους που κατευθύνονται από τη Ν.Δ. προς το ΠΑΣΟΚ. Οι μεγαλύτερες απώλειες του ΠΑΣΟΚ είναι προς το ΚΚΕ. Πρώτο κόμμα είναι πάντα η λεγόμενη αδιευκρίνιστη ψήφος. Η αποχή έφτασε στο εντυπωσιακό 17% και το λευκό στο 7,6%. Ενα μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης (υπολογίζεται σε 30% έως 35%) γυρίζει οριστικά την πλάτη του στο πολιτικό σύστημα. Η τάση αυτή αποκτά όλο και πιο μόνιμα χαρακτηριστικά και αν συνεχιστεί και τους επόμενους μήνες, το βέβαιο είναι ότι θα οδηγήσει σε μεγάλες αλλαγές το πολιτικό τοπίο. Σταθερά βελτιώνουν τις θέσεις τους το ΚΚΕ και ο ΛΑΟΣ. Η Ντόρα Μπακογιάννη (Δημοκρατική Συμμαχία) και ο Φώτης Κουβέλης (Δημοκρατική Αριστερά) θα δώσουν μέχρι τέλος μάχη για να μπουν στη Βουλή.




77% Υπακούει μόνο στην τρόικα

69% Ομολογεί την αποτυχία του

Η δημοσκόπηση της ALCO αποτελεί αληθινό κόλαφο για τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου, μια και αναδεικνύεται σε μοιραίο άνθρωπο για την κυβέρνηση. Στην αρχή η κοινή γνώμη τον στήριξε, παρά τα σκληρά αντικοινωνικά μέτρα. Οι πολίτες πιστεύουν πως ο υπουργός Οικονομικών οργάνωσε την εύκολη ένταξη της Ελλάδας στον μηχανισμό στήριξης ΔΝΤ Ε.Ε. ΕΚΤ χωρίς να διαπραγματευθεί σκληρά το περιεχόμενο της συμφωνίας (ποσοστό 77% θεωρεί ότι ακολουθεί απλώς τις εντολές της τρόικας) ως όφειλε, υποθηκεύοντας την προοπτική της χώρας για τις επόμενες δεκαετίες. Αντιμετώπισε κάθε αποτυχία του μνημονίου με στρατηγική λήψης σκληρών μέτρων σε βάθος τετραετίας, όπως δείχνουν και οι τελευταίες πρωτοβουλίες του. Θεωρούν μάλιστα ότι οι δηλώσεις του ισοδυναμούν με ομολογία αποτυχίας (ποσοστό 69%) και για πρώτη φορά οι μισοί Ελληνες (50%) θεωρούν ότι πρέπει να αντικατασταθεί.




79% Ορθώς τον αποδοκιμάζουν

«Να φύγει τώρα», λέει το 67%

Σε πολιτικό βαρίδι εξελίσσεται για την κυβέρνηση ο κ. Θόδωρος Πάγκαλος με τις επιλογές του και τις δημόσιες τοποθετήσεις του. Η φράση του «μαζί τα φάγαμε» σε συνδυασμό με τους «κοπρίτες δημοσίους υπαλλήλους» έχουν προκαλέσει την οργή της κοινής γνώμης, που δεν ανέχεται τις ύβρεις και τον εμπαιγμό τη στιγμή που το βιοτικό της επίπεδο υποβαθμίζεται δραματικά. Είναι ενδεικτικό πως η συντριπτική πλειοψηφία των ερωτηθέντων (ποσοστό 79%) θεωρεί απολύτως δικαιολογημένες τις διαμαρτυρίες προς τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, όπως έγινε προχθές στο Παρίσι ή παλαιότερα στην εκλογική του περιφέρεια. Οι πολίτες αναγνωρίζουν ότι ο κ. Πάγκαλος αποτελεί μείζον πρόβλημα για την κυβέρνηση και το 67% πιστεύει ότι πρέπει να απομακρυνθεί στον ανασχηματισμό.




76% Λάθος η πολιτική για τους μετανάστες

Η δημοσκόπηση πραγματοποιήθηκε από την 1η έως τις 3 Μαρτίου, τις ημέρες δηλαδή της δολοφονικής επίθεσης σε βάρος των δύο νεαρών αστυνομικών, αλλά και με την υπόθεση των λαθρομεταναστών στο μέγαρο «Υπατία» να είναι «στο κόκκινο». Και στα δύο αυτά θέματα, την αντιμετώπιση της εγκληματικότητας και την έξαρση της λαθρομετανάστευσης, η κυβέρνηση παίρνει επίσης πολύ κακό βαθμό. Η έξαρση της εγκληματικότητας και η χαλάρωση της πολιτικής περιορισμού των μεταναστών απειλούν την κοινωνική συνοχή.




66% «Δουλεύει» για τους εργολάβους

Το κίνημα «Δεν πληρώνω» παίρνει συνεχώς νέες διαστάσεις και οι πολίτες θεωρούν λάθος (ποσοστό 62%) τη στάση του αρμόδιου υπουργού κ. Δημήτρη Ρέππα. Οι υπερβολικές αυξήσεις στα διόδια για δρόμους που ακόμη δεν έχουν κατασκευαστεί, ή στα μέσα μαζικής μεταφοράς, έχουν ενεργοποιήσει ένα μεγάλο μέρος των πολιτών που δεν φαίνεται να κινείται με κομματικά κίνητρα. Η κοινή γνώμη πιστεύει ότι με τις αποφάσεις του στο θέμα των διοδίων, ο κ. Ρέππας ευνοεί τις κατασκευαστικές εταιρείες και όχι τους πολίτες.

Οι προβλέψεις για πρόωρες εκλογές με λίστα στις αρχές Απριλίου απεδείχθησαν εντελώς λανθασμένες. Τα νέα σενάρια προβλέπουν πρόωρες- με σταυρό αυτή τη φορά-τον Μάιο. Καταντά αστεία η συζήτηση, αποσπασματική και εν πολλοίς σπεκουλαδόρικη. Το επιχείρημα, πως όπου πάει το ΔΝΤ είχαμε εκλογές μέσα σε ένα χρόνο επίσης δεν επιβεβαιώνεται από τα πολιτικά πράγματα.

Με αυτήν την κατάσταση στην οικονομία, με τέτοιο στασιμοπληθωρισμό, θα αποτελούσε αυτοκτονία η προσφυγή στις κάλπες από οποιαδήποτε πλειοψηφία. Οι περιβόητες «κυβερνητικές τάσεις φυγής» επίσης δεν προκύπτουν. Το ΠΑΣΟΚ απώλεσε μόνο 4 βουλευτές, μέσα σε ένα ανεπανάληπτο τσουνάμι μέτρων και αντιλαϊκών νομοσχεδίων, ως αποτέλεσμα της προσφυγής στο μηχανισμό στήριξης. Ελάχιστες απώλειες αναλογικά με τα συμβαίνοντα, οι οποίες του επιτρέπουν να έχει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία αλλά και αποθέματα για κινήσεις στην πολιτική σκακιέρα.

Με δεδομένο ότι το ΠΑΣΟΚ το καλύτερο που μπορεί να πάρει από τις εθνικές εκλογές άμεσα είναι συγκυβέρνηση, μάλλον θα τις αποφύγει. Ως μηχανισμός εξουσίας ξέρει να αναπαράγει τα κλισέ, τα συνθήματα, να καλλιεργεί στερεότυπα και να έλκει τους «κεντροαριστερούς» ψηφοφόρους. Η κυβέρνηση έχοντας πολύ γρήγορα εμφανίσει τα πάγια σημάδια των παιδικών ασθενειών του ΠΑΣΟΚ στην Κυβέρνηση (διάφοροι πόλοι εξουσίας, προσωπικές στρατηγικές, κραυγαλέα αναποτελεσματικότητα και αποθέωση της μετριοκρατίας) δεν θα εμφανιστεί ενώπιον της κάλπης. Για την ακρίβεια θα αποφύγει τις εκλογές όσο μπορεί. Με ορίζοντα τετραετίας και με το βλέμμα στην όποια ανάταξη της οικονομίας, θα παίξει τα ρέστα του το 2013. Ο στόχος είναι να εμφανιστεί τότε ως η δύναμη που απέτρεψε τη χρεοκοπία, έσωσε τη χώρα από τον όλεθρο, τη φτώχεια, την ανέχεια και εισήγαγε την «κοινή λογική» στην διακυβέρνηση του τόπου.

Όσες αντιδράσεις κι αν υπάρξουν, όσες φωνές κι αν στοιχηθούν πίσω από το αίτημα της προσφυγής στη λαϊκή ετυμηγορία, όσο κι αν οι εγγενείς αδυναμίες του κινήματος να κυβερνήσει, τόσο το ΠΑΣΟΚ θα γαντζώνεται στην εξουσία. Σαν τον Καντάφι, στο λιγότερο αιμοσταγές και ακόμη λιγότερο «σοσιαλιστικό».

Λόγω των εκτάκτων συνθηκών η κυβέρνηση θα κινείται με βραχυπρόθεσμο (πολλές φορές και μηνιαίο) προγραμματισμό. Άντε να βγει η Σύνοδος Κορυφής, να έρθει η άλλη δόση του δανείου, η επόμενη αξιολόγηση της τρόικας, τα επόμενα θορυβώδη «αντάρτικα» και σιγά-σιγά θα ροκανίζει το χρόνο της τετραετίας.

Το σενάριο αυτό μπορεί να μην τελεσφορήσει, μόνο εάν:

1. Σημειωθεί κάτι εξαιρετικά θετικό στην οικονομία και τα δημοσιονομικά της χώρας

2. Συμβεί ένα τυχαίο «ιστορικό» γεγονός, από αυτά που παρασύρουν κυβερνήσεις και το οποίο ουδείς μπορεί να προβλέψει, ουδείς μπορεί να υποθάλψει.

Μικρός Οδυσσέας






Του Γιάννου Χαραλαμπίδη Δρ Διεθνών Σχέσεων

Oι Τουρκοκύπριοι ξεσηκώνονται εξ αφορμής της πενίας που επικρατεί στο ψευδοκράτος, η οποία είναι εκ των πραγμάτων συνδεδεμένη με πολιτικά ζητήματα, ακόμη και με την ίδια την κατοχή. Και επειδή το πρόβλημα είναι δυνατό να οξυνθεί, η Άγκυρα μελετά διάφορα σενάρια δράσης, μεταξύ των οποίων και η ενιαία οικονομική ζώνη με τα κατεχόμενα, καθώς και η πιθανότητα αναγνώρισης της Κυπριακής Δημοκρατίας στα υφιστάμενα γεωγραφικά όρια της διχοτόμησης και κάτω από προϋποθέσεις.
Αληθές είναι ότι η έκρηξη της αντίδρασης στα κατεχόμενα πυροδοτήθηκε από την αλαζονεία του Τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος τους πρόσβαλε όταν είχαν διαδηλώσεις στις 28 Ιανουαρίου, ζητώντας μια καλύτερη ζωή. Βεβαίως, αυτή είναι η κορυφή του παγόβουνου. Υπάρχουν μια σειρά άλλων λόγων, όπως:
  1. Οι έποικοι με τους οποίους οι Τουρκοκύπριοι έχουν πρόβλημα συμβίωσης και συμφερόντων. Οι έποικοι εξελίσσονται σε πλειοψηφία, απορροφούν την οικονομική βοήθεια από την Τουρκία και καθορίζουν τα αποτελέσματα των «εκλογών». Απειλούν και την πολιτική και την οικονομική και κοινωνική συνοχή του ψευδοκράτους. Είχαν, λοιπόν, δίκαιο οι Κουκού και Λάακσον όταν υποστήριζαν, στις επί του θέματος εκθέσεις τους, ότι οι έποικοι είναι ξένο σώμα στην κατεχόμενη Κύπρο και ότι: Αφενός θα χρησιμοποιηθούν μελλοντικά από την Τουρκία για πολιτικό έλεγχο και συνταγματικές αλλαγές και αφετέρου θα αποτελούν ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια της λύσης.
  2. Η διαφθορά και η αδυναμία της Τουρκίας να δώσει λύσεις στα προβλήματα των Τουρκοκυπρίων και λύση στο Κυπριακό, παρά τις περί του αντιθέτου υποσχέσεις.
  3. Η δημιουργία αντικρουόμενων συμφερόντων μεταξύ διαφόρων κοινωνικών ομάδων και επαγγελμάτων, αλλά και των εκάστοτε κυβερνώντων και των ευνοούμενων της Άγκυρας, που καλλιεργούν συνθήκες αχαλίνωτης διαφθοράς, τις οποίες πληρώνει ο απλός Τουρκοκύπριος. Σε αυτά προστίθεται και διαφορά κουλτούρας μεταξύ εποίκων και Τουρκοκυπρίων, με τους τελευταίους να θεωρούν τους πρώτους ως ξένο σώμα και προνομιούχους.
  4. Η σύγκριση που κάνουν οι Τουρκοκύπριοι με τους Ελληνοκύπριους και η προοπτική ένταξης στην Ε.Ε., η οποία γεννά την προσδοκία καλύτερων ημερών.
  5. Η δημιουργία χωριστής «κρατικής συνείδησης». Εάν η Τουρκία ενσωμάτωνε τα κατεχόμενα επίσημα, τα πράγματα σήμερα θα ήταν διαφορετικά. Η εγκαθίδρυση του ψευδοκράτους, προκειμένου να αποσείσει από τους ώμους της τις ευθύνες και η επιθυμία για την ολοκλήρωση της ενσωμάτωσης των Τουρκοκυπρίων στη Ε.Ε. μετά την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας, καθώς και η αδυναμία της Άγκυρας να τηρήσει τις υποσχέσεις της για μια καλύτερη ζωή, πυροδοτεί με την πάροδο του χρόνου αντιδράσεις και ρήξη στις σχέσεις με τη μητέρα πατρίδα. Γιατί; Διότι, οι Τουρκοκύπριοι, εκτός του ότι αισθάνονται αδικημένοι, θεωρούν ότι, μόνο, στο δικό τους «κράτος» και στο πλαίσιο μιας λύσης συνεταιρισμού με τους Ελληνοκύπριους θα έχουν καλύτερη μοίρα από τη σημερινή. Οι ρήξεις και η διάλυση καθεστώτων, ειδικώς όταν είναι πνιγμένα στη διαφθορά και στα δημοκρατικά ελλείμματα, όπως για παράδειγμα συνέβη παλαιότερα με τις χώρες του ανατολικού μπλοκ και σήμερα με εκείνες του αραβικού κόσμου, ξεκινά από τα οικονομικά προβλήματα και την οργή του κόσμου που δυσπραγεί.
Το ζητούμενο είναι εάν και πώς μπορούν να αποδράσουν οι Τουρκοκύπριοι από την Άγκυρα, όταν στην Κύπρο βρίσκεται κατοχικός στρατός και όταν η πλειοψηφία του πληθυσμού ανήκει στους εποίκους. Από την άλλη, μπορεί μεν οι Τουρκοκύπριοι να είναι οργισμένοι με την Τουρκία και τον Ερντογάν, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι τερματίζουν να θεωρούν ότι έχουν δικό τους «κράτος» στο «βορρά» ή ότι δεν επιθυμούν την εφαρμογή του κανονισμού για το «απευθείας εμπόριο». Βεβαίως, από την άλλη, εάν η αντίδραση των Τουρκοκυπρίων ενταθεί, ειδικώς εάν δεν γίνουν κινήσεις από την Τουρκία μετά τις εκλογές του Ιουνίου, πώς θα τους ελέγξει η Άγκυρα; Με τη χρήση βίας; Μια τέτοια δράση θα ήταν μπούμερανγκ για την Τουρκία.
Αληθές, πάντως, είναι ότι στο συλλαλητήριο υπήρχαν και έποικοι, των οποίων τα συμφέροντα θίγονται από τη στάση της Τουρκίας, καθώς και οι Ραούφ και Σερντάρ Ντενκτάς. Η οικογένεια Ντενκτάς θέλει να πάρει τη ρεβάνς από τον Ερντογάν, ο οποίος τους έθεσε στο περιθώριο. Ακόμη, υπήρχαν και Τουρκοκύπριοι, οι οποίοι υποστηρίζουν λύση στη βάση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τελικώς, στο συλλαλητήριο, υπήρχαν όλες οι πολιτικές απόψεις και τάσεις. Εκείνο που τους ενώνει, είναι η άσχημη οικονομική κατάσταση και τα εσωτερικά προβλήματα του ψευδοκράτους, καθώς και η αντίδραση στην αλαζονεία του Ερντογάν.
Μέχρι τις τουρκικές εθνικές εκλογές του προσεχούς Ιουνίου δεν προβλέπονται θεαματικές κινήσεις από την Άγκυρα. Ήδη, έχει αποφασιστεί ότι θα αυξηθεί η βοήθεια της Τουρκίας προς το ψευδοκράτος κατά 650 εκατομμύρια ευρώ. Το συνολικό ποσό θα ξεπερνά το ένα δισ. ευρώ. Όμως, επειδή η διαχείριση της βοήθειας από την Τουρκία δεν ευνοεί τους Τουρκοκύπριους, αλλά κυρίως το σύστημα κατοχής και τους εποίκους, δεν είναι τυχαίο το σύνθημα, που ακούστηκε την περασμένη Τετάρτη στο συλλαλητήριο: Πάρτε το πακέτο σας και ξεκουμπιστείτε!
ΒΕΒΑΙΩΣ, η Τουρκία μελετά σε τεχνοκρατικό επίπεδο του Υπουργείου των Εξωτερικών δύο σενάρια: Το πρώτο αφορά στη δημιουργία ενιαίας οικονομικής ζώνης μεταξύ των κατεχομένων και της Τουρκίας με κατάργηση κάθε φορολογίας. Αυτή η κίνηση είναι πολύ περισσότερο επικοινωνιακού παρά ουσιαστικού χαρακτήρα. Οι Τούρκοι όμως θα μπορούν να την παρουσιάσουν ως απάντηση στην άρνηση της Ε.Ε. να προχωρήσει στην εφαρμογή του κανονισμού για το «απευθείας εμπόριο» και ως μορφή επιβολής νέων τετελεσμένων. Εάν, όμως, οι Τουρκοκύπριοι δεν δουν χειροπιαστά αποτελέσματα, είναι δυνατό να εξελιχθεί η κίνηση αυτή σε μπούμερανγκ.
Το δεύτερο είναι πολύ πιο τολμηρό. Έχει γίνει από τεχνοκρατικής πλευράς εισήγηση όπως η Τουρκία προχωρήσει σε αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας μόνο στα εδαφικά όρια που ελέγχει σήμερα και ταυτόχρονο άνοιγμα λιμανιών και αεροδρομίων στην ίδια την Τουρκία και στην κατεχόμενη Κύπρο. Εξέλιξη που σημαίνει άνοιγμα Αμμοχώστου και Τύμπου.
Οι Τούρκοι τεχνοκράτες ισχυρίζονται ότι με τη φόρμουλα αυτή η τουρκική πλευρά θα παραμείνει εντός των παραμέτρων της λύσης των «δύο κρατών», ενώ, ταυτοχρόνως, θα υποστηρίζει εντός της Ε.Ε. την ετοιμότητά της για εξομάλυνση σχέσεων με αντάλλαγμα το «απευθείας εμπόριο» και σταδιακά ή άμεσα τις αμοιβαίες αναγνωρίσεις.
Μερίδα της τουρκικής κυβέρνησης θεωρεί ότι ακόμη και αν τεχνοκρατικά η εφαρμογή μιας τέτοιας πολιτικής φόρμουλας έχει βάση, εγκυμονεί τον κίνδυνο να προκαλέσει αντιδράσεις. Και να κατηγορηθεί η τουρκική κυβέρνηση για προδοσία, εφ' όσον αναγνωρίσει έστω και τη μισή Κυπριακή Δημοκρατία, χωρίς την ταυτόχρονη αναγνώριση των κατεχομένων ή, στην ελάχιστη των περιπτώσεων, τη δημιουργία καθεστώτος Ταϊβάν.
Συνεπώς, τίθεται ζήτημα και ως προς τη μονομερή αναγνώριση με ανταλλάγματα τα λιμάνια και τα αεροδρόμια των κατεχομένων, παρότι υπάρχουν Τούρκοι τεχνοκράτες οι οποίοι τη θεωρούν ως κίνηση-ματ. Από την άλλη, το μοναδικό κόστος που επωμίζεται σήμερα η Άγκυρα από την κατοχή είναι οι διαδηλώσεις των Τουρκοκυπρίων.
Σε διεθνές επίπεδο και στην ΕΕ και στον ΟΗΕ έχει βγάλει την ουρά της έξω, αφού κατά γενική ομολογία την ευθύνη για τη λύση την έχουν οι ηγέτες των δύο Κοινοτήτων. Οπότε, γιατί να προβεί σε θεαματικές κινήσεις.
ΕΑΝ, πάντως, ενταθούν οι αντιδράσεις στα κατεχόμενα, θα πρέπει να αναμένονται και άλλες τουρκικές κινήσεις όπως η εμφάνιση νέων πολιτικών ή ακόμη και κομμάτων που θα είναι εντολοδόχοι της Άγκυρας.
Το πρόβλημα για την Τουρκία είναι ότι τυχόν αντιδράσεις των εποίκων για στήριξη της Άγκυρας σε βάρος των Τουρκοκυπρίων θα δημιουργήσουν συνθήκες εμφύλιας αντιπαράθεσης. Συνεπώς, το σενάριο αυτό ξεφεύγει των ορίων του ορθολογιστικού παιχνιδιού στο οποίο μας συνήθισε η Τουρκία. Πιθανό σενάριο είναι και το φάγωμα του Ντερβίς Έρογλου, προκειμένου να αλλάξει η κατάσταση και η ψυχολογία στα κατεχόμενα. Υπό αυτές τις συνθήκες πρέπει να επισημανθούν τα εξής:
1. Η υπόθεση αυτή ανήκει στους Τουρκοκύπριους και κανένας άλλος δεν μπορεί να τη διαχειριστεί καλύτερα.
2. Η κυπριακή Κυβέρνηση θα πρέπει να αναλύσει σε βάθος και όλες τις παραμέτρους, ακόμη και τις πιο απίθανες αντιδράσεις της Τουρκίας, προκειμένου να μην αιφνιδιαστεί και να μην καταστεί ουραγός των γεγονότων.
Επιφυλακτικός εμφανίστηκε ο Πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης σχετικά με την προσεχή συνάντηση με τον Πρωθυπουργό, σε συνέντευξή του στο Βήμα της Κυριακής.

Ο Α.Σαμαράς ξεκαθάρισε ότι η εποχή της συναίνεσης ήταν πέρυσι, επισημαίνοντας ότι η κυβέρνηση την τορπίλισε.

Σύμφωνα με τον Α.Σαμαρά αυτό που επείγει είναι η επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου και η αλλαγή πολιτικής.

«Έχω μιλήσει για δραστική αλλαγή των όρων του μνημονίου για να βγούμε μιαν ώρα αρχύτερα από τις δεσμεύσεις του. Γιατί η πολιτική αυτή δεν δουλεύει. Αυτό το ομολογούν οι πάντες» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ο ίδιος τάσσεται κατά της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους και υπέρ του ευρωομολόγου, επισημαίνοντας ότι η ΝΔ πρώτη μίλησε για την ανάγκη ισοσκελισμένων προϋπολογισμών.

Σε ερώτηση σχετικά με τη σχέση του με το Γιώργο Παπανδρέου, ο πρόεδρος της ΝΔ ανέφερε ότι η προσωπική τους σχέση είναι πάντα καλή, διευκρινίζοντας ότι «μια σχέση εμπιστοσύνης στηρίζεται στην αξιοπιστία, ακόμα και όταν διαφωνείς με τον αντίπαλό σου. Τέτοια βάση αξιοπιστίας δεν υπάρχει με ευθύνη του κ. Παπανδρέου.»
Αναφορικά με τις σχέσεις του με τον Κώστα Καραμανλή επαναλαμβάνει ότι είναι καλές και παραμένουν αδιατάρακτες. Την ίδια ώρα επισημαίνει ότι δεν έχει στόχο να συνεχίσει το αυτομαστίγωμα της παράταξης ως άλλοθι στις αποτυχημένες πολιτικές του ΠΑΣΟΚ.
Παράλληλα, ο Α. Σαμαράς ξεκαθάρισε ότι δεν ασχολείται με τις μεταμορφώσεις του ΛΑΟΣ, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι το κόμμα του Γ.Καρατζαφέρη στήριξε το μνημόνιο και πολέμησε τη ΝΔ.

Επιπρόσθετα, απορρίπτει σενάρια ακυβερνησίας και τονίζει ότι η ΝΔ τάσσεται υπέρ των καθαρών λύσεων.

Τέλος, για τις αποδοκιμασίες των πολιτικών, ζήτημα το οποίο έχει κατ' επανάληψη προκαλέσει αντιπαράθεση με την κυβέρνηση, ο κ. Σαμαράς λέει: «Τα έχουμε πει, τα έχουμε ξαναπεί, τα έχουμε καταδικάσει επανειλημμένως, τι δεν καταλαβαίνετε;»
  • Πώς γίνεται να μοιραζόμαστε, αφού έχουμε τα ίδια «θέλω»;
Ζούμε σε μια εποχή που αλλάζει...! Που μας αλλάζει!
Μια αλλαγή η οποία ξεκίνησε χρόνια πριν.
Το κακό όμως είναι ότι η αλλαγή αυτή ήταν συμφωνημένη και πολύ πιθανόν υπογεγραμμένη.
Όλοι ξέραμε ότι θα συμβεί!
Τουλάχιστον εγώ έχω ακούσει πολλές φορές μεγαλύτερους σε ηλικία να λένε «που θα μας οδηγήσει το μέλλον;»!
Και να που το μέλλον ήρθε, μας χτύπησε την πόρτα,το υποδεχόμαστε, αλλά αρνούμαστε να το αποδεχθούμε!
Προς το παρόν το μόνο που κάνουμε είναι να συζητάμε στις παρέες μας τι συνέβη και καταλήξαμε έτσι, ποιοι φταίνε (τονίζοντας ότι πάντα φταίνε οι άλλοι και όχι εμείς), χωρίς ουσιαστικά να προσπαθούμε να βρούμε άμεση λύση να αντιμετωπίσουμε αυτή την κατάσταση.
Αν και στα λόγια μας εκεί που καθόμαστε και πίνουμε τον καφέ μας (το οποίο δεν είναι κακό), βρίσκουμε πολλές λύσεις.
Απεργίες, κινητοποιήσεις, αντίσταση!!!
Συμφωνώ κι εγώ απόλυτα σε όλα αυτά.
Αλλά με στενοχωρεί η διαπίστωση που κάνω κάθε φορά μετά από τέτοιες κινήσεις που γίνονται! Μετά από μια γενική απεργία και μια πορεία…
Πώς να πάμε μπροστά όταν εκεί που πρέπει να είμαστε ενωμένοι μοιραζόμαστε, άλλοι στην ΓΕΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, άλλοι στο ΠΑΜΕ, άλλοι στους αντιεξουσιαστές…;
Πώς γίνεται να μοιραζόμαστε αφού έχουμε όλοι τα ίδια θέλω;
Ή μάλλον όχι όλοι, οι περισσότεροι!
Πώς γίνεται όλοι να είναι δυσσαρεστημένοι και στις πολιτικές συγκεντρώσεις να μαζεύεται πλήθος κόσμου;
Μήπως είναι όλοι βολεμένοι;
Αποκλείεται!!!
Απλά οι περισσότεροι θέλουν να βολευτούν.
Ψάχνουν την ευκαιρία τους και ας φωνάζουν!
Το μόνο που βλέπω είναι ότι προχωράμε με βήμα γοργό προς την καταστροφή της ζωής μας και της προσωπικότητάς μας!
Η εκμετάλλευση που θα υποστούμε, ιδιαίτερα εμείς οι νέοι, δεν θα έχει προηγούμενο.
Υπομονή, κουράγιο και πίστη πως αν προσπαθήσουμε όλοι μαζί, όλοι μαζί όμως, μπορούμε να τα καταφέρουμε.

Αναγνώστης

Ούτε η Ελλάδα πρέπει να υποχωρήσει στον εκβιασμό των μεταναστών, αλλά και ούτε οι μετανάστες θα πρέπει να υποχωρήσουν.
Υπάρχει κοινό συμφέρον να οδηγηθούν τα πράγματα ακόμη και στα άκρα και δεν θα πρέπει να τρομάζει την κοινωνία, αλλά και ούτε τους μετανάστες το ενδεχόμενο να υπάρξουν και θύματα, νεκροί, από την απεργία πείνας.
Είκοσι χιλιάδες (20.000) τον χρόνο είναι οι νεκροί από κάπνισμα στην Ελλάδα, δεν ενοχλείτε όμως κανένας γιατί είναι επιλογή αυτών που καπνίζουν… Όπως συμβαίνει και τώρα, αφού είναι επιλογή των μεταναστών η απεργία πείνας. Εκτός και αν δεν είναι και κάποιοι τους πιέζουν για να συνεχίσουν…
Το ζήτημα της μετανάστευσης αργά η γρήγορα θα φέρει την κοινωνική σύγκρουση. Ας είμαστε ρεαλιστές… Καμιά Ευρώπη, καμιά Ελλάδα, όσο πλούτος και αν υπάρχει δεν μπορεί να αντέξει την συνεχώς αυξανόμενη ροή μεταναστών.
Αυτό λοιπόν που τώρα γίνεται στο κτίριο της Υπατίας, θα πρέπει να διεθνοποιηθεί. Είναι η μεγάλη ευκαιρία για την Ελλάδα να μπει το θέμα της μετανάστευσης στην συνείδηση του συνόλου των Ευρωπαίων ηγετών. Να τεθεί, επιτέλους, με τον πλέον ωμό τρόπο, η αναγκαιότητα αντιμετώπισης και όχι εθελοτυφλίας του συγκεκριμένου προβλήματος. Δεν μπορούν πλέον οι ευρωπαίοι ηγέτες να «νίπτουν τας χείρας τους» και να μην αναλαμβάνουν τις τεράστιες ευθύνες τους…
Η Ελλάδα μόνο κέρδος θα έχει, αφού θα αυξηθούν οι πιέσεις στην Τουρκία, θα έχουμε περισσότερη βοήθεια στην φύλαξη των συνόρων, θα πιεστούν οι χώρες αποστολής να δεχτούν πίσω τους πολίτες τους, κτλ κτλ.
Από την άλλη, συμφέρει και το σύνολο των παράνομων μεταναστών, αφού οι πέντε, δέκα, νεκροί, θα αναγκάσουν την Ευρώπη να ξεκαθαρίσει την στάση της μια και καλή απέναντι τους.
Σε όλες τις μάχες υπάρχουν νεκροί, είτε ως μαχητές, είτε ως παράπλευρες απώλειες.
Βέβαια οι συγκεκριμένοι απεργοί πείνας δεν θα πρέπει να θεωρούνται ήρωες, ούτε μαχητές.
Είναι απλώς υποκινούμενοι εκβιαστές του Ελληνικού φιλότιμου.
Σε κανένα άλλο Κράτος του κόσμου δεν θα τους επέτρεπαν να εκβιάζουν, απαιτώντας να γίνει νόμος μόνο για την πάρτη τους, γιατί περί αυτού πρόκειται.
Θέλουν μόνο αυτοί να νομιμοποιηθούν, ούτε καν ζητούν την νομιμοποίηση και των υπολοίπων συμπατριωτών τους που είναι στην ίδια ακριβώς κατάσταση.
Είναι απλοί κοινοί υποκινούμενοι ξεδιάντροποι εκβιαστές.
Η Δύση, για την ακρίβεια οι ΗΠΑ και η Αγγλία, τις τελευταίες δεκαετίες έχουν επιδείξει μια καταπληκτική μαεστρία να δημιουργούν εχθρούς με τα ίδια τους τα "χέρια", τους οποίους στη συνέχεια καλούνται να αντιμετωπίσουν, με τεράστιο κόστος για τους ίδιους, αλλά και για τους λαούς που υφίστανται τις συνέπειες αυτών των επιλογών.

Για να αντιμετωπιστεί η σοβιετική απειλή στο Αφγανιστάν, οι ΗΠΑ χρησιμοποίησαν ως ‘όπλο’ το Ισλάμ, χρηματοδοτώντας τους Ταλιμπάν (σημαίνει μαθητής του Ισλάμ), που φοίτησαν στους μεντρεσέδες (ισλαμικά σχολεία) του Πακιστάν, που είχαν ξεφυτρώσει σαν μανιτάρια σε ολόκληρη την πακιστανική επικράτεια και κυρίως στις περιοχές που συνορεύουν με το Αφγανιστάν. Αποτέλεσμα της πολιτικής αυτής είναι η δημιουργία ενός ριζοσπαστικού ισλαμικού κινήματος, που, σε συνδυασμό με την Αλ Κάιντα, η οποία επίσης χρησιμοποιήθηκε για τον ίδιο λόγο από τις ΗΠΑ, τείνει να θέσει υπό τον έλεγχό του το Αφγανιστάν και να αποσταθεροποιήσει και το ίδιο το Πακιστάν, με απρόβλεπτες συνέπειες για την παγκόσμια ειρήνη, αφού το Πακιστάν είναι πυρηνική δύναμη.

Για τον αποσταθεροποιητικό ρόλο που παίζει η Άλ Κάιντα και τα παρακλάδια της, δεν είναι ανάγκη να κάνουμε ειδική αναφορά, αφού είναι σε όλους γνωστό ότι η δράση της θέτει σε κίνδυνο τη σταθερότητα και τα δημοκρατικά κεκτημένα του μουσουλμανικού κόσμου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Ο Σαντάμ Χουσεΐν είναι το επόμενο πρόβλημα που δημιούργησε η Ουάσιγκτον και το Λονδίνο, αφ’ ενός μεν για να ελέγξουν το πολυεθνικό Ιράκ, αφ’ ετέρου δε για να αντιμετωπίσουν το Ιράν, που απειλούσε τα συμφέροντά τους στον Περσικό Κόλπο. Στο τέλος, ο Σαντάμ Χουσεΐν κατέληξε να αποτελεί ένα σοβαρό πρόβλημα ή άλλοθι για να εισβάλλουν Αμερικανοί και Άγγλοι στο Ιράκ και να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για την ‘επόμενη μέρα’ όχι μόνο για το Ιράκ αλλά για την ευρύτερη περιοχή. Πάντως, η υπόθεση αυτή στοίχισε τη ζωή ενός εκατομμυρίου Ιρακινών, για να μη μιλήσουμε για τις παράπλευρες απώλειες, όπως για παράδειγμα οι βανδαλισμοί και οι καταστροφές στα μουσεία και τους αρχαιολογικούς χώρους των Βαβυλωνίων και των Ασσυρίων, που αποτελούν ανεκτίμητης αξίας μέρος της παγκόσμιας κληρονομιάς.

Δεν θα αναφερθούμε στην περίπτωση Μουμπάρακ, ‘παιδί’ κι αυτός της ίδιας πολιτικής της Ουάσιγκτον και του Λονδίνου, γιατί και ο αιγυπτιακός λαός και η ίδια η Δύση απαλλάχτηκε απ’ αυτόν με σχετικά μικρό κόστος.

Θα αναφερθούμε όμως στην περίπτωση της Τουρκίας και του Ερντογάν, που γνωρίζουν όλοι σε Δύση και Ανατολή ότι ήδη αποτελεί ένα πρόβλημα για τον πολιτισμένο κόσμο, πλην όμως δεν τολμά κανείς -προς το παρόν τουλάχιστον- να το ομολογήσει.

Στις 28 Φεβρουαρίου 2011, ο πρωθυπουργός της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ενρτογάν, που είχε την αμέριστη συμπαράσταση των ΗΠΑ, της Ε.Ε. και του εβραϊκού λόμπι των ΗΠΑ για να φθάσει μέχρι το θρόνο της νεοοθωμανικής εξουσίας στην Τουρκία, επισκέφθηκε τη Γερμανία και έδειξε το πραγματικό πρόσωπο του ιδίου και της Τουρκίας. Κατά τη διάρκεια εκδήλωσης που διοργάνωσαν σύλλογοι Τούρκων μεταναστών, που είναι οργανωμένοι ως κράτος εν κράτει στη Γερμανία, υπό την σφιχτή καθοδήγηση των τουρκικών διπλωματικών αρχών και μυστικών υπηρεσιών, ο Ταγίπ Ερντογάν κάλεσε σε γενική ανυπακοή τους Τούρκους μετανάστες απέναντι στο γερμανικό κράτος και τους νόμους, και τους ζήτησε να αντισταθούν στην πολιτική αφομοίωσης της Γερμανίας, μαθαίνοντας πρώτα την τουρκική και μετά τη γερμανική γλώσσα.

Το γεγονός προκάλεσε την αντίδραση του Γερμανού υπουργού Εξωτερικών, Γκίντο Βεστερβέλε, ο οποίος επεσήμανε ότι τα παιδιά στη Γερμανία πρέπει να μάθουν πρωτίστως γερμανικά για να αποκτήσουν καλύτερη εκπαίδευση και καλύτερες προοπτικές στη ζωή τους, ενώ προκάλεσε βαθύτατο προβληματισμό στα έγκατα του γερμανικού κράτους, που ήδη έχει ομολογήσει, μετά τη Βρετανία, ότι το πολυδιαφημισμένο πολυπολιτισμικό μοντέλο έχει χρεοκοπήσει. Να σημειωθεί ότι στη Γερμναία ζουν πάνω από δυο εκατομμύρια Τούρκοι μετανάστες, γαλουχημένοι από τη ΜΙΤ και το τουρκικό ΥΠΕΞ με όλα τα... νάματα του τουρκικού ρατσιστικού εθνικισμού και του Ισλάμ.

Να σημειωθεί ότι την ίδια στιγμή που ο Τούρκος πρωθυπουργός ζητεί από τους Τούρκους μετανάστες της Γερμανίας να παραμείνουν Τούρκοι ισλαμο-εθνικιστές, προετοιμάζεται να αποστείλει τις επόμενες ημέρες τον επί των εξωτερικών υποθέσεων υπουργό του, κ. Νταβούτογλου στην ελληνική Θράκη, όπου η Τουρκία απαιτεί με περισσό θράσος να επιβάλλει με καθαρά τρομοκρατικές μεθόδους τη χρήση τους τουρκικής γλώσσας και της ισλαμο-εθνικιστικής ιδεολογίας στους Πομάκους και τους Αθιγγάνους, που δεν έχουν καμία φυλετική σχέση με τους Τούρκους και έχουν πολύ διαφορετική μητρική γλώσσα από τα τουρκικά.

Επίσης, την ίδια στιγμή που ο Τούρκος πρωθυπουργός καλεί τους Άραβες ηγέτες να ακούσουν τη φωνή του λαού τους, ο ίδιος αρνείται πεισματικά να ακούσει τη φωνή του δικού του λαού και αντιμετωπίζει με καθαρά φασιστικό τρόπο τους εξεγερμένους Τουρκοκύπριους, ενώ προετοιμάζεται να εφαρμόσει τις γνωστές τουρκικές πρακτικές εναντίον των Κούρδων, που σχεδιάζουν να γιορτάσουν με... πανηγυρικό τρόπο τη Γιορτή της Ελευθερίας, το Νεβρόζ, στις 21 Μαρτίου 2011.

Στη σειρά των ανησυχητικών μηνυμάτων που εκπέμπονται από την Τουρκία του Ερντογάν προς τη Δύση, έρχονται να προστεθούν οι στενές σχέσεις που έχει αναπτύξει η Άγκυρα με την Τεχεράνη, παραχωρώντας το τουρκικό τραπεζικό σύστημα και θέτοντάς το στη διάθεση των ιρανικών πετρελαϊκών και άλλων οικονομικών συμφερόντων, αφού οι τράπεζες του Ιράν είναι στην κόκκινη λίστα του ΟΗΕ. Επίσης, σοβαρή ανησυχία έχουν προκαλέσεις και οι στενές σχέσεις που έχει αναπτύξει η τουρκική μυστική υπηρεσία με την αντίστοιχη υπηρεσία του Ιράν, που απέκτησαν δίαυλο και -θεωρητικά πάντα- έχουν πλέον τη δυνατότητα να μοιράζονται πλέον τα κοινά μυστικά που έχει η Δύση και το ΝΑΤΟ με την Τουρκία.

Τα μηνύματα είναι όντως πολλά και αξιολογούνται με προβληματισμό από τους ιθύνοντες σ’ Ανατολή και -κυρίως- Δύση. Η Τουρκία σταδιακά μετατρέπεται σε ένα μεγάλο και δυσεπίλυτο πρόβλημα για τη Δύση. Το θέμα είναι αν κάποια στιγμή θα έχουν το σθένος αλλά και τη δυνατότητα οι ΗΠΑ, η Αγγλία και οι άλλες χώρες της διεθνούς κοινότητας που τώρα συγκεντρώνουν στρατεύματα για να αντιμετωπίσουν τη βαρβαρότητα του Καντάφι εναντίον του λαού του -βαρβαρότητα που μεταφράζεται σε δυο χιλιάδες νεκρούς, από την πλευρά των εξεγερμένων- να κάνουν το ίδιο και εναντίον της Τουρκίας.

Να θυμίσουμε πάντως ότι η τουρκική βαρβαρότητα εναντίον των εξεγερμένων Κούρδων, όλα αυτά τα χρόνια, μεταφράζεται σε 4,5 χιλιάδες καμένα και καταστραμμένα χωριά και σε 40 χιλιάδες νεκρούς, θύματα της βαρβαρότητας των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων και των μηχανισμών του βαθέος κράτους. Και μέχρι στιγμής η Δύση, μάλλον συνένοχος είναι απέναντι σ’ αυτήν τη βαρβαρότητα, παρά πολέμιός της.

Ελπίζουμε στο μέλλον η Δύση -υπολογίζοντας και τα δικά της συμφέροντα- να αλλάξει στρατόπεδο και να περάσει επιτέλους στο στρατόπεδο του Πολιτισμού, της Ιστορίας και της Δημοκρατίας, που αποτελούσαν ανέκαθεν τα ιδεώδη του πολιτισμένου κόσμου και της Δύσης.

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, την Παρασκευή, 3 Μαρτίου 2011

Οικονομολόγου - Αναλυτή

Υπό τη σκιά των μεγάλων λα­ϊκών εξεγέρσεων στον αρα­βικό κόσμο που, εκτός όλων των άλλων, έχουν πυροδοτή­σει έναν παροξυσμό κερδοσκοπίας στα διεθνή χρηματιστήρια εμπορευμάτων με απρόβλεπτες διαστάσεις και προε­κτάσεις για την παγκόσμια οικονομία, όπως επίσης και υπό τη σκιά των εκλο­γών στην Ιρλανδία, που απ’ ό,τι φαίνε­ται θα μετατρέψουν την οικονομική κρίση της ευρωζώνης σε ανοιχτά πολι­τική για το σύνολο των κρατών-μελών, συνεχίζονται τα πάρε-δώσε ανάμεσα στους ισχυρούς προκειμένου να βρε­θεί έγκαιρα – ως το τέλος Μαρτίου – κάποια μορφή μηχανισμού διαχείρισης των χρεοκοπιών εντός της ευρωζώνης.

Προς το παρόν όλα είναι ανοιχτά. Κι όλα προμηνύουν μια δραματική επι­δείνωση της κατάστασης. Ιδίως για τις χώρες, όπως η Ελλάδα, που βρίσκονται ήδη σε κατάσταση χρεοκοπίας.

Όλα στη Μέρκελ

Εν τω μεταξύ ο πρωθυπουργός της χώρας δίνει ρεσιτάλ υποτέλειας που ξεπερνά κάθε όριο πολιτικής ευπρέ­πειας. Η Ελλάδα προσδέθηκε στο άρμα της Γερμανίας «με την ελπίδα ότι έτσι θα επιτευχθεί η καλύτερη δυνατή (συ­νολική) λύση στο πρόβλημα του χρέ­ους», όπως έγραφε το «Βήμα» (25/2) απηχώντας κυβερνητικούς κύκλους. Έτσι ο κ. Γ. Παπανδρέου και ο υπουργός Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου εμφανίστηκαν σε δημόσιες δηλώσεις τους και σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις να υποστηρίζουν το γερμανικό σχέδιο για το «σύμφωνο ανταγωνιστικότητας», χωρίς όμως να έχουν λάβει καμιά επί­σημη διαβεβαίωση για τους όρους που θα συνοδεύσουν την επιμήκυνση της αποπληρωμής του δανείου προς την τρόικα. Τα έδωσαν όλα εν λευκώ και δεν πήραν ούτε καν υπόσχεση.

Ο κ. Παπανδρέου δεν έχασε την ευ­καιρία ακόμη και δημόσια να κρατήσει μια στάση που ταιριάζει περισσότερο σε γιουσουφάκι, παρά σε πολιτικό εκ­πρόσωπο κράτους. Κατά τη διάρκεια της κοινής συνέντευξης Τύπου (23/2) με την καγκελάριο Μέρκελ, ο Ελληνας πρωθυπουργός δήλωσε: «Θα ήθελα να σε ευχαριστήσω για την υποστήριξη, τη φιλία και τη φιλοξενία σου. Όπως εί­πε και η Άνγκελα, έχουμε στενή διμε­ρή συνεργασία σε πολλούς τομείς, από τον τουρισμό, την υγεία και την πράσι­νη ανάπτυξη μέχρι το περιβάλλον μας και τα δάση – και σε ευχαριστώ γι’ αυ­τό». Από το «ευχαριστώ τις ΗΠΑ» του κ. Σημίτη για τις γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο μετά το φιάσκο των Ιμίων, στο «ευχαρι­στώ την Άνγκελα» του κ. Γ. Παπανδρέ­ου για την επιβολή καθεστώτος Νταχά­ου στην Ελλάδα και την ευρωζώνη. Και φυσικά η «στενή διμερής συνεργασία» που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός σημαί­νει πολύ απλά ότι η Ελλάδα μετατρέπε­ται σε εμπορική αποικία της Γερμανίας για να πουλά υποβρύχια που γέρνουν και μονοπωλιακά υπερτιμημένα εμπο­ρεύματα, να εκμεταλλεύεται υποδο­μές, δημόσια περιουσία, ακόμη και δά­ση. Όλα στη διάθεση των τραπεζιτικών και επιχειρηματικών συμφερόντων της Γερμανίας, που φαίνεται να εξασφάλι­σαν το δικό τους Ελ Ντοράντο στην Ελ­λάδα.

Η κ. Μέρκελ από την πλευρά της δεν κράτησε ούτε τα προσχήματα: «Γνωρί­ζουμε στη Γερμανία και συνειδητοποι­ούμε ότι έχουμε ένα κοινό νόμισμα και ότι έχουμε πολλά οφέλη από το ενιαίο νόμισμα. Οι εξαγωγικές μας αγορές εί­ναι στην Ευρώπη, πιο συγκεκριμένα, τα δύο τρίτα των αγορών μας βρίσκονται στην Ευρώπη. Επομένως, είναι προς το συμφέρον μας να έχουμε ένα σταθερό ευρώ». Με άλλα λόγια, για όποιον δεν κατάλαβε, όλα γίνονται για να στηρι­χθεί το κοινό νόμισμα προς το συμφέ­ρον των εξαγωγικών αγορών της Γερ­μανίας, που κατά τα δύο τρίτα βρίσκο­νται στην Ευρώπη.

Επίσης η κ. Μέρκελ αισθάνθηκε με­γάλη ικανοποίηση με το να δηλώσει, όπως κάθε τυπικός αποικιοκράτης, ότι «η Ελλάδα έχει ξεκινήσει να νοικοκυ­ρεύει τα οικονομικά της. Και αυτό το παρακολουθούμε από κοντά και αυτό το βλέπουν και οι άνθρωποι στη Γερ­μανία. Πιστεύω ότι έχει γίνει ορατό. Βλέπουμε ότι ο δρόμος δεν είναι εύ­κολος, απαιτεί πολιτική βούληση», ενώ συμπλήρωσε ότι «από τις απεργίες και τις διαμαρτυρίες που γίνονται, μπορού­με να δούμε ότι υπάρχουν και αντιστά­σεις» και ότι «όσο πιο σταθερά συνεχι­στεί η πορεία αυτή τόσο περισσότερο θα υπάρξει και η πεποίθηση στη Γερμα­νία ότι η Ελλάδα θα ολοκληρώσει την πορεία αυτή με επιτυχία».

Να θυμίσουμε εδώ ότι παρόμοιες δηλώσεις των ελεγκτών της τρόικας πριν από δυο βδομάδες ξεσήκωσαν θύελλα αντιδράσεων από την κυβέρνηση για «απαράδεκτη παρέμβαση στα εσωτερικά της χώρας». Αυτή τη φορά ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση σι­ώπησαν, κοινώς εποίησαν την νήσσα. Το μόνο που έκανε ο κ. Παπανδρέου είναι να διαβεβαιώσει τους Γερμανούς ότι δεν πρόκειται να επιβαρυνθούν με το ελληνικό χρέος. «Πήραμε ένα δά­νειο και θα το αποπληρώσουμε με τό­κο, όταν ολοκληρωθεί το πρόγραμμα», δήλωσε ο κ. Παπανδρέου.

Εκεί βέβαια που ο πρωθυπουργός έδωσε αληθινά διαπιστευτήρια εθελο-δουλίας είναι στη συνέντευξή του με τους Γερμανούς δημοσιογράφους. Με τη συνέντευξή του στην «Bild» (24/2) κυριολεκτικά ξεπέρασε τον εαυτό του. Ο κ. Παπανδρέου θεώρησε καλό να δι­αβεβαιώσει τους δημοσιογράφους μιας από τις πιο χυδαίες φυλλάδες που κυκλοφορούν σε γερμανικό και ευρω­παϊκό επίπεδο ότι «σας υπόσχομαι ότι η Ελλάδα θα αποπληρώσει και το τελευ­ταίο σεντ». Σε μια συνέντευξη όπου η αναίδεια, το θράσος και η προκλητικό­τητα των δημοσιογράφων θα έκανε οι­ονδήποτε άνθρωπο με στοιχειώδη αξι­οπρέπεια να βγει από τα ρούχα του, ο κ. Παπανδρέου, ξεχνώντας για μια ακό­μη φορά ότι δεν εκπροσωπεί τον εαυτό του, συνέχισε να απολογείται με τον πιο χυδαίο τρόπο.

Δείτε χαρακτηριστική ερώτηση δημο­σιογράφου: «Καταλαβαίνετε την οργή των Γερμανών φορολογούμενων, όταν πρέπει να πληρώσουν για μία χώρα, η οποία δεν εκπληρώνει τα καθήκοντά της;». Τι λέτε να απάντησε ο κ. Παπαν­δρέου; Μήπως τους θύμισε ότι απευθύ­νονται σε πρωθυπουργό; Μήπως τους έβαλε στη θέση τους λέγοντας ότι δεν μπορούν να κρίνουν το ποια είναι τα καθήκοντα της Ελλάδας; Μήπως τους θύμισε ότι δεν είμαστε υποτελείς του Γερμανικού Ράιχ; Τίποτε απ’ όλα αυτά. Το μόνο που είπε είναι τα εξής: «Κατ’ αρχάς, πρόκειται για δάνεια, για τα οποία πληρώνουμε τόκους, και όχι για δώρα. Και δεν θέλουμε τα δάνεια, για να τα αφήσουμε όλα όπως ήταν. Αλλά αντιθέτως, προκειμένου να κερδίσου­με χρόνο για τις αναγκαίες μεταρρυθμί­σεις. Κατανοώ την οργή ορισμένων Γερ­μανών. Εκείνο που μπορώ να κάνω είναι να τους ευχαριστήσω». Η μόνη αποστο­λή του κ. Παπανδρέου ήταν να ευχαρι­στεί ακόμη και τον τελευταίο τζουτζέ της Μέρκελ και της γερμανικής κυβέρ­νησης, διαβεβαιώνοντας ότι αυτός, η κυβέρνηση, η χώρα και ο λαός της, θα κάνουν ό,τι θέλουν αυτοί.

Ακάθεκτοι όμως οι Πρετεντέρηδες και οι Καψήδες της Γερμανίας ξαναπυροβόλησαν τον κ. Παπανδρέου λέ­γοντας: «Δεν είπατε όμως ευχαριστώ, όταν η ‘‘Bild’’ σας πρότεινε να πουλή­σετε ελληνικά νησιά, προκειμένου να μειώσετε τα χρέη σας».

Αν νομίζετε ότι ο κ. Παπανδρέου απάντησε λέγοντας ότι η δημόσια πε­ριουσία δεν πουλιέται και ότι θα φέρει και νόμο να το κατοχυρώνει, απατάστε. «Όχι, δεν ευχαρίστησα γι’ αυτό. Κάτι τέ­τοιο αποκλείεται. Πρέπει να καταλάβε­τε πόσο σημαντικά είναι αυτά τα νησιά για τους Έλληνες και για την ελληνική ιστορία. Έχουν διατεθεί τεράστια ποσά από τον προϋπολογισμό για την άμυ­να, προκειμένου να προστατευτούν τα νησιά που είναι κοντά στις τουρκικές ακτές. Εκτός αυτού, τα νησιά αποτε­λούν πολιτιστική κληρονομιά, την οποία εκτιμούν και οι Γερμανοί τουρίστες. Αν πουλούσαμε τα νησιά μας σε κάποιους πάμπλουτους, δεν θα είχε πια κανένας πρόσβαση σε αυτά. Θέλουμε να ανα­πτύξουμε με ευαισθησία και με οικο­λογικό τρόπο αυτά τα μοναδικά φυσικά τοπία. Αυτό θα μας αποφέρει πολύ πε­ρισσότερα».

Με άλλα λόγια, ο κ. Παπανδρέου δεν σκέφτεται, προς το παρόν, να πουλήσει τα ελληνικά νησιά, όχι γιατί είναι δημό­σια περιουσία ή εθνικό έδαφος, αλλά γιατί η Ελλάδα έχει ξοδέψει πολλά για την άμυνά τους, υπάρχει ένα είδος συ­ναισθηματικής προσκόλλησης με αυτά και επιπλέον τα φυλάει για να τα χαί­ρονται οι Γερμανοί τουρίστες. Και για όποιον νομίζει ότι τα ελληνικά νησιά είναι μέρος της εθνικής επικράτειας με κατοίκους των οποίων οι ανάγκες και τα προβλήματα έχουν προτεραιότητα έναντι των τουριστών, δεν έχει αντι­ληφθεί περί τίνος πρόκειται. Στο ανα­πτυξιακό μοντέλο του κ. Παπανδρέου τα ελληνικά νησιά υπάρχουν μόνο ως «μοναδικά φυσικά τοπία», όπου προ­φανώς οι κάτοικοι ανήκουν στη χλωρί­δα και την πανίδα του τόπου.

Δεδομένη η πτώχευση

Όμως τα πράγματα δεν πάνε καθό­λου καλά. Ο Κλέμενς Φούεστ του Πα­νεπιστημίου της Οξφόρδης διατύπωσε τη γενική εκτίμηση που υπάρχει στους κύκλους των ειδικών: «Πρέπει να απο­δεχτούμε το γεγονός ότι η Ελλάδα και η Ιρλανδία είναι χρεοκοπημένες». Κι επομένως, σύμφωνα με τον Φουέστ, υπάρχουν μόνο δυο τρόποι να αντιμε­τωπιστεί το πρόβλημα: Είτε οι ισχυρές οικονομίες θα αναλάβουν μέρος του χρέους των προβληματικών χωρών, εί­τε οι πιστωτές πρέπει να διαγράψουν μέρος του χρέους. «Όμως με την έν­νοια ότι είναι καλύτερο από το να αρχί­σουν μόνες τους οι προβληματικές χώ­ρες να αναδιαρθρώνουν». («Der Spiegel», 24/1).

Το ίδιο περίπου σχολίαζε και η γερ­μανική «Süddeutsche Zeitung» (25/2), η οποία παράθετε και σχόλιο του Γερμανού διοικητή της Ευρωπαϊκής Τράπε­ζας Επενδύσεων και Ανάπτυξης Τόμας Μίροφ, ότι είναι αδύνατο το ευρωπακέτο διάσωσης να βγάλει την Ελλάδα από τον φαύλο κύκλο των χρεών. «Η αλήθεια είναι ότι το χρέος της Ελλάδας πρέπει να μειωθεί. Οι Ευρωπαίοι πολιτι­κοί οφείλουν να αποδεχθούν αυτή την αλήθεια σήμερα και όχι το 2013, όταν θα λήξει το ευρωπακέτο βοήθειας».

Σε ανάλογα συμπεράσματα καταλή­γει και η ετήσια έκθεση για την ευρω­παϊκή οικονομία της EEAG, που πρό­σκειται στο γνωστό Ινστιτούτο Οικο­νομικών μελετών του Μονάχου Ifo. Η έκθεση εκτιμά ότι το «πρόγραμμα δά­σωσης» που λήγει το 2013 δεν πρόκει­ται να δώσει την ευκαιρία στην Ελλάδα να βγει ξανά στις αγορές ή να γλιτώσει από τον φαύλο κύκλο του χρέους. Σύμ­φωνα με έναν από τους συντάκτες της έκθεσης, τον Γιαν Έγκμπερτ Στουρμ, μπροστά στην Ελλάδα «υπάρχουν δια­φορετικές δυνατότητες για να επιλυθεί το πρόβλημα, μία από αυτές είναι και η έξοδος από το ευρώ. Λέμε ξεκάθαρα ότι υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις και είναι δύσκολο να επιλέξει κανείς μία από αυτές. Αυτό που είναι σημαντικό για την Ελλάδα είναι να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητά της. Συνήθως αυτό γίνεται είτε με εσωτερική υποτίμηση, δηλαδή δραστική μείωση μισθών και εισοδημάτων, είτε με εξωγενή υποτί­μηση, δηλαδή στην προκειμένη περί­πτωση με την επιστροφή στη δραχμή». («Deutsche Welle», 23/2).

Το γεγονός ότι καθώς θα συνεχίζεται η θεραπεία της εσωτερικής υποτίμη­σης, που σημαίνει όλο και πιο δραστική μείωση μισθών και εισοδημάτων εσαεί, χωρίς να λυτρώνεται η χώρα από τον φαύλο κύκλο του χρέους, αρχίζει να στοιχειώνει τους ειδικούς, τους πολιτι­κούς και οικονομικούς παράγοντες της ευρωζώνης και των αγορών. Τι θα γίνει αν το αδιέξοδο προκαλέσει ανεξέλε­γκτες καταστάσεις; Τι θα γίνει αν ο λα­ός της Ελλάδας πειστεί από την πείρα του ότι δεν πάει άλλο; Τι θα γίνει αν η διαμαρτυρία και η αντίσταση μετατρα­πεί σε ένα δυναμικό κίνημα που απαι­τεί τη μονομερή διαγραφή ενός χρέους που έτσι ή αλλιώς δεν μπορεί να πλη­ρωθεί;

Οι εργαζόμενοι θα πληρώσουν το «μάρμαρο»

Όλοι μπορούν να σκέφτονται τα αδιέξοδα, να σχεδιάζουν και να εκπονούν σχέδια για το πώς θα αντιμετωπιστεί το χρέος, εκτός από αυτόν που καλείται τελικά να πληρώσει το μάρμαρο. Τον ερ­γαζόμενο λαό. Αυτός είναι που δεν πρέπει με κα­νέναν τρόπο να διανοηθεί ότι μπορεί να επιβάλει τη μη αναγνώριση και την άρνηση πληρωμής του δημόσιου χρέους, μεταφέροντας το κόστος και τις ζημιές από τις πλάτες του στις μεγάλες τράπεζες και τους κερδοσκόπους των αγορών. Κι όσο από τα ίδια τα πράγματα αποδεικνύεται ότι κάθε προσπάθεια να πληρωθεί το χρέος οδηγεί σε καταστροφικό αδιέξοδο τον λαό και τη χώρα, τόσο εντείνονται οι προσπάθειες να ξεγελαστεί ο απλός κόσμος, να ξεχάσει ότι το βασικό ερώτημα είναι ένα: Μπορεί η χώρα και ο λαός να συνεχίσει να πληρώνει το δημόσιο χρέος, χωρίς να απειλεί­ται άμεσα η ίδια η επιβίωσή του;

Ο άμεσος κίνδυνος να κάνει ο εργαζόμενος λα­ός δική του υπόθεση τη μη αναγνώριση του χρέ­ους και την άρνηση της πληρωμής του, ανάγκασε το κυρίαρχο πολιτικό και οικονομικό σύστημα να καλέσει τις εφεδρείες του.

Το... κουκούλωμα

Κι αυτές έρχονται υπό την αιγίδα της Επιτρο­πής Λογιστικού Ελέγχου του χρέους (ΕΛΕ). Φαινομενικά ακούγεται καλή ιδέα. Ποιος θα έλεγε όχι στον έλεγχο του χρέους; Κανείς. Όμως το πρόβλημα είναι ότι το δημόσιο χρέος της χώρας αποτελείται συντριπτικά από ανώνυμα κρατικά ομόλογα ελεύθερα διαπραγματεύσιμα στις διε­θνείς αγορές. Τι μπορεί να ελέγξει κανείς από αυ­τά; Μόνο το αν έγιναν τυπικά και με τον νόμο οι δημοπρασίες. Αν οι μεσιτείες των τραπεζών που μεσολάβησαν ήταν καταχρηστικές ή όχι. Και γενικά αν έγιναν τίποτε παρανομίες κατά τη διάθεσή τους στην αγορά. Από τη στιγμή που τα κρατικά ομόλογα ρίχνονται στην αγορά η παρακολούθη­ση της πορείας τους είναι εξαιρετικά δύσκολη έως αδύνατη, προκειμένου να ανακαλυφθούν μί­ζες και χειραγωγήσεις. Γι’ αυτό άλλωστε τα προ­τιμούν κυβερνήσεις και δανειστές. Μπορούν με μεγάλη άνεση να κρύψουν τις υπόγειες δοσο­ληψίες τους. Κι έτσι η παγίδα στήνεται αριστοτεχνικά. Αντί ο λαός να κάνει δική του υπόθεση το να ξεμπερδέψει με το χρέος, αυτό ανατίθεται σε κάποιους ειδικούς που υποτίθεται ότι θα ανα­λάβουν να διαπιστώσουν ποιο κομμάτι του είναι «παράνομο» για να διαγραφεί. Με βάση ποιες αρχές δικαίου; Έχουν όλοι οι ειδικοί την ίδια αντί­ληψη περί δικαίου και αδίκου; Από ποια σκοπιά και με βάση ποιανού τα συμφέροντα θα κρίνουν τι είναι δίκαιο από το χρέος και τι όχι;

Δεν τους αρκεί το γεγονός ότι το δημόσιο χρέ­ος της χώρας, στο συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του, αποτελείται αποδεδειγμένα από κεφαλαιο­ποιημένους τόκους. Όχι, πρέπει να ανακαλύψουν το «παράνομο» χρέος. Λες και η κεφαλαιοποίηση τόκων δεν είναι μια κατεξοχήν παράνομη και κα­ταχρηστική πρακτική των δανειστών.

Καλούνται να ελέγξουν ένα δημόσιο χρέος που στο μεγαλύτερο μέρος του δεν μπορεί να ελεγχθεί επί της ουσίας. Μόνο και μόνο για να νο­μιμοποιήσουν την πληρωμή του χρέους από την πίσω πόρτα. Μόνο και μόνο για να πουν στον κό­σμο ποιο από το χρέος οφείλει να πληρώσει γιατί δήθεν είναι δίκαιο. Δεν θέλουν να ανακαλύψουν το «παράνομο» χρέος, αλλά να δικαιολογήσουν την αναδιάρθρωση του χρέους με «κούρεμα» που ετοιμάζουν οι κερδοσκόποι, οι αγορές και τα όργανά τους.

Απεχθές χρέος για τα συμφέροντα του λαού

Μιλούν για «απεχθές» χρέος περιορίζοντας την έννοιά του μόνο στις παράνομες δανειακές συμβάσεις και πρακτικές, αγνοώντας σκόπιμα ότι απεχθές είναι οποιοδήποτε χρέος αναγκάζει έναν λαό και μια χώρα να το πληρώσουν από το υστέρημά τους, από πόρους που χρειάζονται για να επιβιώσουν και να αναπτυχθούν. Άλλωστε, παρά την πρεμούρα των οπαδών της ΕΛΕ να ανακαλύψουν δήθεν τις παράνομες δανειακές συμβάσεις, δεν λένε κουβέντα για τη δανειακή σύμβαση με βάση την οποία επιβλήθηκαν τα απανωτά μνημόνια. Αν όντως θέλουν να ψάξουν για το παράνομο χρέος, γιατί δεν ξεκινούν με τη δανειακή σύμβαση, που από κάθε άποψη είναι παράνομη και επομένως οφείλει ο ελληνικός λαός να την αρνηθεί και να μην πληρώσει τα δανεικά, καταγγέλλοντας τη Γερμανία, τη Γαλλία και τις άλλες χώρες που την επέβαλαν;

Τελευταία υπογραφή

Μην παραξενευτείτε αν δείτε τον κ. Γ. Παπανδρέ­ου, αφού βάλει και την τελευταία υπογραφή για το ξεπούλημα της χώρας, ξαφνικά - ίσως στις ερχόμενες εκλογές - να εμφανίζεται υπέρμαχος της Επιτροπής Ελέγχου του χρέους. Τα στελέχη του, όπως η κ. Λούκα Κατσέλη, έκαναν ήδη την αρχή. Όμως μην ανησυχείτε.

Οι ειδικοί της ΕΛΕ των αντιμνημονιακών είναι καλύτεροι από την επιτροπή σοφών για την οποία μιλούν οι δυνάμεις που επέβαλαν το μνημόνιο και τη δανειακή σύμβαση. Έστω κι αν οι δυο τους υπηρετούν την ίδια λογική και έχουν την ίδια στόχευση.





Πολλοί ρωτάνε τι θα έκανα αν ήμουν πρωθυπουργός.
Πρώτα απ’ όλα δεν θα ήμουν πρωθυπουργός. Ένας απλός πολίτης θα ήμουνα που θα ζητούσε απ’ τους συμπατριώτες Ιρλανδούς “από τη Δευτέρα” να κάνουν 10-15 κλικ πίσω στις απαιτήσεις και συνήθειες και 1-2 χρόνια. Θα τους έλεγα ότι, αυτό είναι απαραίτητο για να πούμε στο ΔΝΤ, στην ΕΚΤ, στους Αργυραμοιβούς και στους διεθνείς τοκογλύφους πως ή μειώνουν το “χρέος” κατά 70% ή αλλιώς να πάνε να μ@μηθούν.
Μετά θα παρακαλούσα τους συμπατριώτες Ιρλανδούς να επισκεφθούν τις οικίες όσων με τις “πολιτικές” τους γονάτισαν τη χώρα και να τους ζητήσουν (ευγενικά) να γονατίσουν κι’ αυτοί…
Αφού, ένα μεγάλο τμήμα του ιρλανδικού λαού είχε ικανοποιήσει τις σεξουαλικές τους επιθυμίες θα τους συγκέντρωνα στο “μέγαρο” για να παρακολουθήσουν (με τις τουαλέτες, τις φούστες και τα μπότοξ τους), μία συναυλία με όλα τα “σκυλιά” στα οποία πετούσαν γαρίφαλα και έσπαγαν πιάτα στα “πολιτιστικά ιδρύματα” της πρώϊμης πασοκονεοδημοκρατίας.
Μετά το πέρας της συναυλίας θα ζητούσα από όλες τις πρέσβειρες και πρεσβευτές Καλής Θελήσεως της CIA-UNESCO να εκφωνήσουν λόγους για την μεγάλη σπουδαιότητα της κλοπής του εθνικού πλούτου από τις 20-30 Οικογένειες του Bidet Central, της Ekalis και του Parasite Beach. Εκεί θα απένειμα και τον Μεγαλόσταυρο της Ανοιχτής Παλάμης στα πλέον διακεκριμένα botox της μάζωξης.
Επόμενο βήμα (επειδή είμαι “κάθετα” αντίθετος με τις αγριάδες), θα ήταν να χτίσω ένα γυάλινο κτήριο στον Ελαιώνα όπου θα τους συγκέντρωνα με τα λουμπουτέν, τα γουνάκια “αλεπούς”, τα σακάκια χρώματος “σκατί” και τα πουκάμισα σε κάτι “μουσταρδί”. Έξω απ’ το “γυάλινο” θα συγκέντρωνα μικροπωλητές που θα διέθεταν μπανάνες, φιστίκια, καρύδες αλλά, και βιομηχανοποιημένες ροχάλες που οι Ιρλανδοί θα μπορούσαν να ταϊζουν τις ανθρωπίδες.
Αν, οι συμπατριώτες αποφάσιζαν, κατόπιν δημοψηφίσματος, να φτιάξουν ένα θίασο που θα πήγαινε στις πόλεις και τα χωριά της Ιρλανδίας θα συμφωνούσα διότι, η νέα γενιά έχει μείνει πίσω ως προς τα ιστορικά γεγονότα.
Ένα άλλο που θα ζητούσα από τους πατριώτες θα ήταν να αποφασίσουν αν η Ιρλανδία θα συνεχίσει να κατοικείται από Ιρλανδούς ή αν θα μετονομαστεί σε Νότια Κανταχάρ αλλά, αυτό είναι ένα ιδιαίτερα λεπτό θέμα που προέκυψε “ξαφνικά” σαν την προδοσία της Κύπρου, τη δικτατορία του 67, τα Ίμια, τη Μαδρίτη, το Δουβλίνο ΙΙ και άλλες επιτυχείς πρωτοβουλίες της Χαρτοβιακής Ιρλανδίας, που συνορεύει με την Χαρτοβιακή Ελληνίτσα που δημιουργήθηκε το 1821, μετά την σφαγή των Τούρκων στη Τρομπολιτσά από τις ορδές των ατάκτων του Θόδωρου Κολοκοτρώνη και τον μπούτζον του Μακρυγιάννη.
Για τους παραπάνω (και άλλους 5.000 λόγους) δεν κατάφερα να γίνω όχι πρωθυπουργός, αλλά ούτε σύμβουλος του Χατζηδάκη, του Ευθυμίου, της Μαριλίζας και των Ρουσόπουλου-Πεταλωτή για να μην αναφερθώ στην ιδιότητά μου να είμαι αόρατος ακόμα και στον τομέα που αφιέρωσα τη ζωή μου: την Οδική Ασφάλεια.
Τελειώνοντας θα πω ότι, έχω μεν ένα “πακέτο” διάσωσης της Ελληνίτσας αλλά αυτό προϋποθέτει τη συμμετοχή του 80% των Ιρλανδών πράγμα που, τώρα με το μέτρο της απόσυρσης, το βλέπω χλωμό…
  • Καταγγελίες σε βάρος της Ελλάδας από την «Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Τούρκων Δυτικής Θράκης» στο Ευρωκοινοβούλιο και στον ΟΗΕ
Συνεχίζει μεθοδικά η Τουρκία δια των διαφόρων οργάνων της την καταγγελία της χώρας μας για αντιδημοκρατική συμπεριφορά απέναντι στην…τουρκική μειονότητα της Θράκης. Ένα από τα βασικά εν λόγω όργανα, η καθαρά αλυτρωτική – και υπονομευτική της εθνικής κυριαρχίας μας στη Θράκη - «Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Τούρκων Δυτικής Θράκης» (ABTTF) προέβη πρόσφατα σε δύο ακόμη απανωτές διεθνείς κινήσεις ενημέρωσης για τα προβλήματα των…καταπιεσμένων Τούρκων της Θράκης. Στις 3 Μαρτίου προέβη σε επίσκεψη εργασίας μιας μέρας στο ευρισκόμενο στις Βρυξέλλες Ευρωκοινοβούλιο, όπου – όπως μας πληροφορεί η μειονοτική «Μπιρλίκ» (4-3-2011), «ο πρόεδρος της…Χαλίτ Χαμπίμπογλου και ο διευθυντής διεθνών σχέσεων Ενγκίν Σογιλμάζ (σ.σ. τους…καμαρώνουμε στη φωτογραφία) είχαν μια συνάντηση με την Ágota-Dorottya Demeter, η οποία είναι βοηθός της Kinga Gal, του προέδρου της ομάδας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τις παραδοσιακές μειονότητες και τις εθνικές κοινότητες. Στην συνάντηση ο πρόεδρος Χαλίτ Χαμπίμπογλου, πέραν των υπαρχόντων προβλημάτων, ενημέρωσε και για τις τελευταίες εξελίξεις. Επίσης ανέφερε τις προσπάθειες που σχεδιάζονται για το μέλλον. Η ABTTF τις επόμενες μέρες θα επισκεφτεί ξανά το Ευρωκοινοβούλιο και θα έχει συναντήσεις με ευρωβουλευτές, με τους οποίους έχει κλειστεί ραντεβού.

Σχετικά με την επίσκεψη ο πρόεδρος Χαμπίμπογλου έκανε την εξής ανακοίνωση: Η επίσκεψη της πιστοποιημένης στο Ευρωκοινοβούλιο ABTTF στοχεύει στο να θέσει σε επίπεδο Ε.Ε. τα προβλήματα της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης. Η ABTTF που κάνει διάφορες προσπάθειες, μέσω του εκπροσώπου της στις Βρυξέλες, θα διενεργεί μια πιο εκτεταμένη και έντονη δραστηριότητα λόμπι και θα συνεχίσει να επισκέπτεται το ευρωκοινοβούλιο και να συναντάται με ευρωβουλευτές¨

Και παρέμβαση στον ΟΗΕ για το θέμα των μουφτειών

Λίγες μέρες όμως πριν από το γεγονός αυτό, είχε σημειωθεί και άλλη μια κίνηση της ABTTF, αυτή τη φορά με παρέμβαση στον ΟΗΕ για το θέμα της εκλογής μουφτήδων. Σύμφωνα και πάλι με δημοσίευμα της «Μπιρλίκ» (2-3-2011 - μετάφραση από το http://tourkikanea.gr) «η ABTTF παρέδωσε στην 16η σύνοδο του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών, ανακοίνωση με τίτλο “Αποδοχή του δικαιώματος εκλογής ηγετών και της θρησκευτικής ελευθερίας και το θέμα του μουφτή στην Ελλάδα”.

Στην γραπτή της ανακοίνωση η ABTTF, λέει πως με την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, οι σχέσεις Τουρκίας και Ελλάδας απέκτησαν νέες διαστάσεις, αλλά πως στο θέμα του μουφτή δεν παρήχθη ακόμη κάποια λύση. Η ABTTF ζητά από την ελληνική κυβέρνηση για την επίλυση του υπάρχοντος προβλήματος να κινηθεί σύμφωνα με την συνθήκη της Λοζάννης, με την συνθήκη των Αθηνών και το 3ο πρωτόκολλο και να πραγματοποιήσει μια νέα εκλογική διαδικασία…

Στην ανακοίνωση υπάρχει μια λεπτομερής ιστορική αναδρομή στο θέμα του μουφτή, και περιγράφεται πως η Τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης αντέδρασε σε αυτή τη κατάσταση το 1990 εκλέγοντας τους θρησκευτικούς ηγέτες της. Στην ανακοίνωση αναφέρεται πως τότε το ελληνικό κράτος και οι εκπρόσωποι του όχι μόνο δεν αναγνώρισαν τους εκλεγμένους από την μειονότητα ηγέτες, αλλά τους δίκασε και τους φυλάκισε με το αιτιολογικό της παράνομης χρήσης θρησκευτικών συμβόλων, μάλιστα και σήμερα οι εκλεγμένοι ηγέτες δεν αναγνωρίζονται από το κράτος, ενώ τον Δεκέμβριο του 2010 παρατάθηκε μέσω προεδρικού διατάγματος και η θητεία του διορισμένου μουφτή Μέτσο Τζεμαλή.

Επίσης αναφέρεται στην ανακοίνωση πως ο πατριάρχης των Ελληνορθόδοξων στην Τουρκία και οι μουφτήδες στη Θράκη, αποτελούνε παράλληλα θέματα, και πως στην Τουρκία μετά την παρουσίαση των ονομάτων που είναι υποψήφιοι πατριάρχες στις αρχές, γίνεται εκλογή στην σύνοδο. Η ABTTF υπενθυμίζει πως έναντι τούτου, είναι ανεπαρκείς οι δικαιολογίες πως οι μουφτήδες διορίζονται από το κράτος διότι κατέχουν δικαστικές αρμοδιότητες, καθώς τα δικαστήρια πρώτου βαθμού είναι υποχρεωμένα να αποδέχονται τις αποφάσεις των διορισμένων μουφτήδων.

Στην ανακοίνωση γίνεται αναφορά στην θετική πορεία των σχέσεων Τουρκίας και Ελλάδας και τέλος περιγράφεται πως μετά την συμμετοχή του Έλληνα πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου στην 3η Σύνοδο των Τούρκων Πρέσβεων και τα θετικά βήματα που έκανε ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο θέμα των μειονοτικών δικαιωμάτων, είναι απαράδεκτο η Ελλάδα να συνεχίζει να διορίζει τους μουφτήδες.

Τέλος η ΑΒΤΤF ζητά την οριστική λύση του θέματος του μουφτή μέσα από έναν διάλογο με την Τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης, και μέσω της εφαρμογής της συνθήκης των Αθηνών και του 3ου πρωτοκόλλου να μην ζημιωθεί καθόλου η θρησκευτική αυτονομία της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης. Ζητά την αναγνώριση των εκλεγμένων μουφτήδων σε Ξάνθη και Κομοτηνή, καθώς και την πραγματοποίηση εκλογών μουφτή και αρχιμουφτή στη βάση του άρθρου 11 της συνθήκης των Αθηνών».

Όπως παρατηρόύμε για μια ακόμη φορά, οι Τούρκοι και τα όργανά τους δραστηριοποιούνται αδιάκοπα και εργάζονται μεθοδικά για την υλοποίηση των στόχων τους. Όσο για μας, μην ανησυχείτε. Εμείς έχουμε τον ΓΑΠ και τον Δρούτσα…

  • Με αμείωτη ένταση συνεχίζονται οι μάχες στη Λιβύη για τον έλεγχο πόλεων στρατηγικής σημασίας. Δεκάδες είναι οι νεκροί άμαχοι

Τουλάχιστον δεκατέσσερις άνθρωποι έχουν τραυματισθεί, μεταξύ αυτών και ένας Γάλλος δημοσιογράφος, κατά τις ανταλλαγές πυρών ανάμεσα σε αντικαθεστωτικούς και δυνάμεις πιστές στον Μουάμαρ Καντάφι στο Μπεν Ζαουάντ, σε απόσταση 100 χλμ ανατολικά της Σύρτης, γενέτειρας του Λίβυου ηγέτη, μετέδωσαν δημοσιογραφικές πηγές.

Σύμφωνα με την ίδια πηγή, στο νοσοκομείο της πόλης μεταφέρθηκαν δεκατέσσερις τραυματίες.

«Οι παραστρατιωτικοί κρύβονταν μέσα στις κατοικίες τους και τους έστησαν ενέδρα», τόνισε ο γιατρός Γιουσούφ Αμπντούλ Σαλάμ. «Ήσαν από τη φυλή των Αλ Ιχσούν. Μας πρόδωσαν. Ήταν μεγάλη προδοσία, το έκαναν για τα χρήματα», τόνισε ο Σάλεχ, άλλος γιατρός.

Ο γάλλος δημοσιογράφος διευκρίνισε πως δέχθηκε μία σφαίρα στο πόδι, χωρίς όμως να τραυματισθεί σοβαρά. Όπως δήλωσε μετέβαινε με τους αντικαθεστωτικούς στο Μπεν Ζαουάντ, σε ένα ημιφορτηγάκι, όταν δέχθηκαν την επίθεση. «Δύο σφαίρες έπληξαν την κάμερά μου, η οποία ανατινάχθηκε», τόνισε.

Οι Λίβυοι αντικαθεστωτικοί εισήλθαν σήμερα το απόγευμα στο Μπεν Ζαουάντ, σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες.

Οι πιστές στον Μουάμαρ Καντάφι δυνάμεις ανακατέλαβαν από τους αντικαθεστωτικούς τις παράκτιες πόλεις της Ζαουΐγια και της Μιζουράτα στα δυτικά μεταδίδει η κρατική τηλεόραση της Λιβύης.

Οι δυνάμεις πιστές στον λίβυο ηγέτη Μουάμαρ Καντάφι προσέβαλαν τις δυνάμεις των αντικαθεστωτικών και στην ανατολική πόλη Μπιν Ζαουάντ.

Παράλληλα, πληροφορίες του Γαλλικού Πρακτορείου κάνουν αναφορά για νέα αεροπορική επιδρομή στην στρατηγικής σημασίας Ρας Λάνουφ, που είχε πληγεί και νωρίτερα, ενώ προηγουμένως η κρατική τηλεόραση είχε μεταδώσει πως έχει ανακαταληφθεί από τις κυβερνητικές δυνάμεις-είδηση που διαψεύσθηκε από τους εξεγερμένους και δημοσιογραφικές πηγές.

Οι αντικαθεστωτικές δυνάμεις τόνισαν πως και η πόλη Μιζουράτα (200 χλμ ανατολικά της πρωτεύουσας) εξακολουθεί να βρίσκεται υπό τον έλεγχό τους, διαψεύδοντας την κρατική τηλεόραση Αλ Λίμπια που μετέδωσε ότι η πόλη ανακαταλήφθηκε από τις δυνάμεις του Καντάφι.

«Η πόλη είναι υπό τον πλήρη έλεγχο των επαναστατών. Βρίσκεται υπό τον έλεγχό τους για δύο εβδομάδες. Τώρα επικρατεί ηρεμία.Δόξα τω Θεώ δεν γίνονται μάχες», τόνισε κάτοικος που δεν θέλησε να κατονομασθεί. «Ωστόσο ακούσαμε πυροβολισμούς σήμερα το πρωΐ κοντά στο αεροδρόμιο και την αεροπορική βάση. Εκεί βρίσκονται κυβερνητικές ταξιαρχίες, αλλά είναι περικυκλωμένες από επαναστάτες. Οι ταξιαρχίες προσφεύγουν σε σποραδικά πυρά για να τρομοκρατήσουν τον κόσμο», πρόσθεσε.

Μιλώντας στο γαλλικό πρακτορείο ένας ντόπιος γιατρός είπε πως οι μισθοφόροι του Καντάφι διέπραξαν "μία σφαγή".

"Καταστροφική κατάσταση...μία σφαγή. Σκοτώθηκε πολύς κόσμος. Η κόρη μου είναι νεκρή, δεν μπορώ να συνεχίσω", δήλωσε ο γιατρός αυτός, που ξέσπασε σε λυγμούς.

"Δεκάδες τεθωρακισμένα άνοιξαν πυρ γιά πολλή ώρα κατά κατοικιών στην πόλη", μετέδωσαν πολλές, ακόμα, πηγές αναφερόμενες στην κατάσταση στη Ζαουΐγια.

"Προσευχηθείτε γιά εμάς" πρόλαβε να πεί στο τηλέφωνο, μιλώντας με ξένο δημοσιογράφο, ένας κάτοικος της ίδιας πόλης.

Τουλάχιστον 30 άνθρωποι σκοτώθηκαν νωρίτερα στις συγκρούσεις ανάμεσα στις δυνάμεις του Καντάφι και τους αντικαθεστωτικούς στην Ζαουίγια σύμφωνα με ανακοίνωση γιατρού. "Οι ήταν περισσότεροι άμαχοι", δήλωσε ο γιατρός επικεφαλής νοσοκομείου εκστρατείας που έχει στηθεί στο κέντρο της πόλης.

"Μέχρι τώρα έχουν καταμετρηθεί τριάντα πτώματα, αλλά ο πραγματικός αριθμός των νεκρός είναι μεγαλύτερος", πρόσθεσε.

Σύμφωνα με νοσοκομειακές πηγές, καθεστωτικοί πολεμιστές εκτελούν τραυματίες, ενώ επιτίθενται κατά ασθενοφόρων και γιατρών. Η πόλη 40χμ. δυτικά της Τρίπολης βομβαρδίζεται και πάλι. “Δεν έχουμε ξαναδεί τέτοια σφαγή” δήλωσε κάτοικος στο Aljazeera. “Η πόλη βομβαρδίζεται από τανκ ενώ οι εξεγερμένοι αντιστέκονται με πρωτόγονα μέσα. Οι εισβολείς δεν έχουν έλεος για τους αμάχους. Υπάρχει μεγάλος αριθμός νεκρών στους δρόμους" αναφέρει.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της ΝΕΤ, ο στρατός του Καντάφι ετοιμάζεται να ανακαταλλάβει την στρατηγικής σημασίας πετρελαιοπαραγωγό πόλη Ρας Λάνουφ, όπου τουλάχιστον οκτώ άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους και 21 τραυματίστηκαν από τις μάχες.

Το Σάββατο, οι εξεγερμένοι άνοιξαν πυρ κατά ελικοπτέρου που υπερίπτατο των γραμμών τους, μεταδίδει ανταποκριτής του πρακτορείου Ρόιτερς, μία ημέρα μετά την κατάληψη της πόλης από τους αντικαθεστωτικούς. Σήμερα δεν υπήρχαν ίχνη της παρουσίας στρατευμάτων πιστών στον Καντάφι σε όλη την πόλη, μολονότι η κυβέρνηση διαψεύδει τις χθεσινές ανακοινώσεις των εξεγερθέντων ότι ελέγχουν πλήρως τη Ρας Λάνουφ, η οποία σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις έχει καταληφθεί πλήρως από τους αντικαθεστωτικούς

Οι κυβερνητικές δυνάμεις προελαύνουν επίσης κατά της Βεγγάζης, της δεύτερης μεγαλύτερης πόλης στη χώρα και επίκεντρο της εξέγερσης στα ανατολικά. Ο κρατικός τηλεοπτικός σταθμός μετέδωσε, εξάλλου, νωρίτερα ότι η πόλη Τομπρούκ, στα ανατολικά της Λιβύης, η οποία είχε καταληφθεί από τους εξεγερμένους, έχει απελευθερωθεί πλέον «από τις συμμορίες των τρομοκρατών».

Η πόλη Ρας Λάνουφ στα ανατολικά εξακολουθεί να βρίσκεται υπό τον έλεγχο των δυνάμεων των εξεγερμένων κατά του καθεστώτος, σύμφωνα με τα ανακοινωθέντα των αντικαθεστωτικών και τις δημοσιογραφικές μαρτυρίες από την περιοχή, που αντικρούουν τις πληροφορίες που μετέδωσε το κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο, το οποίο υποστήριζε πως οι πιστές στον Λίβυο ηγέτη δυνάμεις είχαν ανακαταλάβει την πόλη.

Ο Μουάμαρ Καντάφι, στη συνέντευξή του που δημοσιεύεται σήμερα σε γαλλική εφημερίδα, δηλώνει θετικός στην αποστολή ερευνητικής επιτροπής «από τα Ηνωμένα Έθνη, ή την Αφρικανική Ένωση» για να εκτιμήσει την κατάσταση στη χώρα. Ο Λίβυος ηγέτης τονίζει πως αν η Γαλλία επιθυμεί να συντονίσει και να ηγηθεί της ερευνητικής επιτροπής, ο ίδιος είναι θετικός.

Ας αναλάβει γρήγορα η Γαλλία ηγετικό ρόλο, ας σταματήσει την απόφαση του ΣΑ του ΟΗΕ και ας κάνει να σταματήσουν οι ξένες παρεμβάσεις στην περιοχή της Βεγγάζης, προσθέτει.

Ο Λίβυος ηγέτης υποστηρίζει ότι έχει εμπλακεί σε μία μάχη κατά της τρομοκρατίας και εκφράζει την ανησυχία του από την έλλειψη συμπαράστασης από τη διεθνή κοινότητα.

Ο Καντάφι πρoειδοποίησε ότι ο ιερός πόλεμος των φανατικών Ισλαμιστών, θα επεκταθεί στη Μεσόγειο, αν η επανάσταση στη Λιβύη, ενθαρρυμένη από την επιτυχία των δημοκρατικών εξεγέρσεων, στην Αίγυπτο και την Τυνησία, στεφθεί με επιτυχία.
Προειδοποίησε, εξάλλου, την Ευρώπη ότι θα αντιμετωπίσει μία πρωτοφανή εισροή λαθρομεταναστών στις ακτές της, αν τελικά οι εχθροί του τον νικήσουν.

Οι εξεγερμένοι στη Λιβύη αιχμαλώτησαν και κρατούν μία ομάδα των βρετανικών ειδικών δυνάμεων SAS στα ανατολικά της χώρας έπειτα από την αποτυχία ενός μυστικού διπλωματικού σχεδίου να έλθουν οι επίλεκτοι σε επαφή και να συνδράμουν τους αντικαθεστωτικούς, τονίζεται σε σημερινό δημοσίευμα της κυριακάτικης εφημερίδας Σάντεϊ Τάιμς.

Η ομάδα, που σύμφωνα με τις πληροφορίες αποτελείται από οκτώ οπλίτες, συνελήφθη ενώ συνόδευε έναν κατώτερο διπλωμάτη που μετακινείτο στα εδάφη που ελέγχονται από την λιβυκή αντιπολίτευση, τονίζει η εφημερίδα.

Πηγή





Βόμβα Νταβούτογλου για το Καστελόριζο το οποίο, σύμφωνα με τον Τούρκο ΥΠΕΞ, δεν είναι "μέρος του Αιγαίου, αλλά της Μεσογείου".

Ο Αχμέτ Νταβούτογλου, λίγα 24ωρα πριν αρχίσει την επίσκεψη-πρόκληση στην Ελλάδα, που περιλαμβάνει περιοδεία στη Θράκη, έδωσε συνέντευξη στη ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και τον Α.Παπαχελά.

«Το Καστελόριζο βρίσκεται στη Μεσόγειο. Σ΄ ότι αφορά το νησί του Καστελόριζου,η Τουρκία έχει βάσιμες νομικές και πολιτικές θέσεις,σε συμφωνία με το Διεθνές Δίκαιο και τη νομολογία των διεθνών δικαστηρίων,συμπεριλαμβανομένης και της Χάγης. Και γνωρίζουμε ότι η Ελλάδα και η Τουρκία διαφωνούν σχετικά με τις θαλάσσιες ζώνες στην Ανατολική Μεσόγειο», είπε ο Νταβούτογλου.

Είναι άγνωστες, μέχρι στιγμής πιθανές δηλώσεις του κυρίου Δρούτσα ή του ίδιου του "πατριώτη" πρωθυπουργού, Γιώργου Παπανδρέου. Χωρίς να θέλουμε να προδικάσουμε την εξέλιξη στην συγκεκριμένη προκλητικότητα του γνωστού κυρίου Νταβούτογλου, εικάζουμε πως η απάντηση θα δοθεί στους γνωστούς χαμηλούς τόνους, για να μην δημιουργηθούν προβλήματα στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις...

Όσοι συναντήθηκαν με τον Γιώργο την τελευταία περίοδο, μετά τη συνάντηση του με την Μέρκελ, συνομολογούν ότι διέκριναν στην ψυχολογική του κατάσταση μια μελαγχολία που έφτανε στα όρια της κατάθλιψης.

Μάλιστα ορισμένοι εξ αυτών απέδιδαν και την πρόσφατη ασθένεια του πρωθυπουργού σ’ αυτήν την κατάθλιψη και όχι στη… γρίπη.

Αυτή η κατάθλιψη του Γ. Παπανδρέου οφείλεται στον ιταμό τρόπο με τον οποίο τον αντιμετώπισε η Γερμανίδα Καγκελάριος. Όχι μόνο δεν του άφησε χαραμάδα αισιοδοξίας... εν όψει της 25ης Μαρτίου, αλλά του έδωσε να καταλάβει πως τα πράγματα θα είναι στη συνέχεια εξαιρετικά δύσκολα, αφού η Γερμανία δεν προτίθεται να κάνει βήμα πίσω στις ήδη εκπεφρασμένες θέσεις της.

Συγκεκριμένα και άκρως ενδεικτικά του υπογράμμισε, όταν ο Γιώργος έθεσε τα ελληνικά αιτήματα:

Τα ίδια με σένα μου ζήτησε και ο νέος πρωθυπουργός της Ιρλανδίας, πριν ακόμη εκλεγεί. Μέχρι να μάθεις τι θα σου απαντήσω πήγαινε να δεις τον φίλο σου τον Σαρκοζί!

Το μήνυμα ήταν σαφές, σαφέστερο δεν γινόταν. Έκτοτε ο Γιώργος βρίσκεται σε βαθειά κατάθλιψη, πάντα κατά τους ισχυρισμούς συνεργατών του, αφού φοβάται τα χειρότερα, δηλαδή να μη σκάσει στα δικά του χέρια μια χρεοκοπία κάποιας μορφής.

Αυτό θα ήταν το χειρότερο δυνατόν σενάριο γι’ αυτόν. Συνεπώς αν δει πως κάτι τέτοιο είναι αναπόφευκτο, θα γίνουν και οι εκλογές αναπόφευκτες, προκειμένου ν’ αποφύγει τα χειρότερα.

Υπάρχει φυσικά και ο φόβος, αν φανεί πως μέσω εκλογών θέλει να αποδράσει να έρθει το ΠαΣοΚ δεύτερο κόμμα, έτσι κι αλλιώς η αυτοδυναμία φαίνεται αδύνατη.

Άλλο όμως είναι να είσαι πρώτος και να καλέσεις σε συνδιαχείριση της κρίσης τους άλλους και άλλο να είσαι δεύτερος…

Με πληροφορίες και από το ΠΑΡΟΝ της Κυριακής 6/3/2010


Η σημασία της μεγάλης μάζωξης Σπιθιστών (και άλλων πολιτών) στο Βελλίδειο
  • Γράφει ο Όθων Ιακωβίδης
Είναι γνωστό στους «παρεπιδημούντες στην Ιερουσαλήμ» ανήσυχους πατριώτες, ότι μέχρι σήμερα, έχουν δημιουργηθεί πολλές, πάρα πολλές, προσπάθειες συγκρότησης κινήσεων αντίδρασης και αντίστασης στην πορεία που οδηγούνται τα πράγματα, από τον ένοχο της πολυεπίπεδης πτώχευσης της Ελληνικής κοινωνίας, δηλαδή την κυβέρνηση, συνεπικουρούμενης από σύσσωμο το (εδώ και χρόνια) συνένοχο πολιτικό κατεστημένο.

Όλες μα όλες αυτές οι (αγνές και καθαρές) προσπάθειες, κατέληξαν σε αφοπλιστική αποτυχία, αφού καμία δεν κατόρθωσε να συγκεντρώσει τον ελάχιστο αριθμό φίλων που θα δικαιολογούσε, έστω και την ελάχιστη, ελπίδα προοπτικής για τη δημιουργία μίας αξιόμαχης κίνησης, απέναντι στο πολύ καλά ριζωμένο και οχυρωμένο (στον πανύψηλο πύργο της προπαγάνδας του) κατεστημένο.

Η εικόνα αυτή, της παντελούς αδυναμίας της Ελληνικής κοινωνίας να δείξει ότι μπορεί να ορθώσει το ανάστημά της σε μία ανάξια, ηττοπαθή, εξαρτημένη και προσκυνημένη ηγεσία, άλλαξε την περασμένη Κυριακή (27 Φεβρ.) όταν η μεγαλύτερη συνεδριακή αίθουσα της χώρας, το «Βελλίδειο» της Θεσσαλονίκης, αποδείχθηκε μικρό για να χωρέσει περισσότερους από 4.000 πολίτες που έσπευσαν, (χωρίς ουσιαστική διαφήμιση του γεγονότος) να χαιρετίσουν και να υποστηρίξουν την πρόσφατη εμφάνιση του Μίκη Θεοδωράκη στην πολιτική σκηνή και την Αλήθεια που φύσηξε ο λόγος του.

Η προσέλευσή τους αυτή, έδειξε, κατά τον πιό αδιαμφισβήτητο τρόπο, ότι το «αντίπαλο δέος» της καταστροφικής καμαρίλας, της ρυπαρής οικογενειοκρατίας, της συμφοριασμένης κομματοκρατίας και της κρυμμένης κάτω από τον μανδύα της Δημοκρατίας, ένοχης της πτώχευσης, πολιτικής και οικονομικής Ολιγαρχίας, υπάρχει πλέον. Λέγεται ΣΠΙΘΑ και διαθέτει:
  • το πατριωτικό πνεύμα του γίγαντα της Δημοκρατικής Ελευθερίας, ιδρυτή της, Μίκη Θεοδωράκη
  • την ανίκητη ψυχή του Έλληνα
  • το ταλαιπωρημένο αλλά ακατάβλητο σώμα της Ελληνικής κοινωνίας.

Με αυτά τα προικιά, η άμεση απελευθέρωση της πατρίδας από τον ζυγό των δυναστών της και η εγκατάσταση μόνιμης προοδευτικής πορείας προς στο μέλλον της, είναι πλέον εφικτή.
Το πρώτο (και το πιο δύσκολο) βήμα, έγινε. Ο κολλημένος (στο τέλμα της κίβδηλης καλοπέρασης) τροχός, ξεκόλλησε και η ιστορία άρχισε, πάλι, να γράφει.
Και είναι γνωστό σε όλους (ακόμη και ο Κίσινγκερ το γνωρίζει καλά) ότι όταν η Ελληνική κοινωνία γράφει ιστορία, αλλάζουν τα πράγματα (και μάλιστα, πολλές φορές, η αλλαγή αφορά όλο τον πλανήτη). Μαραθώνας, Σαλαμίνα, Θερμοπύλες, οι μάχες του Μέγα Αλέξανδρου, τα Δερβενάκια, η Πίνδος, η Αντίσταση στον Ναζισμό, είναι ζωντανές αποδείξεις για το αληθές του λόγου.
Και, κοίταξε να δείς που, έτσι όπως έχουν έρθει τα πράγματα, υπάρχουν πολλές πιθανότητες το φαινόμενο της σύγκρουσης του σκότους με το φώς, σε Ελληνικό έδαφος και με πρωταγωνιστές τους Έλληνες, να επαναληφθεί, καθώς σήμερα η Ελληνική κοινωνία έχει επιλεγεί (από τη «Διεθνή του Χρήματος») σαν υποκείμενο του πρώτου πειράματος της υποταγής των κοινωνιών σε έναν απρόσωπο κατακτητή (αυτήν την ίδια τη «Διεθνή του Χρήματος») που θα ενεργεί «δια χειρός» και «δια προσώπου» εντεταλμένων γηγενών «ηγητόρων» και «ταγών», στην παγκοσμιοποιημένη και ομογενοποιημένη (ίδια τροφή, ίδια ένδυση, ίδια διασκέδαση, ένα ιδανικό: το χρήμα) «αγορά» της Υφηλίου.


Το Σκότος, με τη νέα του μορφή, της οικονομικής κυριαρχίας, επιδιώκει να πλακώσει και να εξουσιάσει όλο τον πλανήτη.
Στη μάχη αυτή (στην πραγματικότητα πρόκειται για πόλεμο και μάλιστα πολύ μεγάλο, αφού όλη η Υφήλιος δέχεται σφοδρή επίθεση), που ο εχθρός βρίσκεται ανάμεσά μας, μεταμφιεσμένος σε φίλο και πατριώτη, το πρώτο που πρέπει να γίνει, είναι η αποκάλυψη των πραγματικών ρόλων που παίζουν στο πολιτικό και οικονομικό προσκήνιο, αλωμένα από τον εχθρό, πρόσωπα και μηχανισμοί, όπως τα κόμματα (που χρωστούν πολλά περισσότερα, από όσα μπορούν να επιστρέψουν).

Σε αυτή την αποκάλυψη, έρχεται σαν ρομφαία, η Αλήθεια του Μϊκη Θεοδωράκη, που αναβλύζει μέσα από τις «καταθέσεις ψυχής» που έχει κάνει με τις πρόσφατες ομιλίες του, και αποκαλύπτει τα μεγάλα ψέμματα του καθεστώτος, αυτά που οδήγησαν στο έγκλημα της πολυεπίπεδης πτώχευσης της Ελληνικής κοινωνίας, καθίζοντας στο σκαμνί του ενόχου της παράδοσης της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας, σύσσωμο το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο.

Τα πράγματα, τώρα, γίνονται πιο εύκολα για κάθε πατριώτη που θέλει αντισταθεί στην κατηφόρα, στη μείωση και στην τελική και ολοκληρωτική παράδοση τής πατρίδας στο σκότος της «Διεθνούς του χρήματος». Δεν έχει, παρά να στρατευθεί στη μεγάλη δύναμη που συγκροτείται με τις οδηγίες του πολύπειρου και σοφού οδηγητή, για να χτίσει σε νέες βάσεις, την ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ.

Τώρα, υπάρχει η χώρος της απαιτούμενης συσπείρωσης και στράτευσης.
Οι διεκδικήσεις προσωπικών επιλογών (κάθε τύπου και κατηγορίας) αυτή τη στιγμή, αποτελούν ένδειξη α-νόητης συμπεριφοράς.
Όλοι καταγράφουμε και καταγραφόμαστε.

Ας μην ξεχνάμε, κάθε στιγμή, πως η Πατρίδα μας χρειάζεται όλους.
  • Του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου
Λέει μια Κινεζική «κατάρα» που εκτοξεύεταιδήθεν ως ΕΥΧΗ σε ανεπιθύμητους γείτονες:

“Εύχομαι να ζήσετε σε«ενδιαφέρουσες» εποχές και να μην διαθέτετε τις δεξιότητες που απαιτούνται για να διαχειριστείτε τιςκρίσεις και τις προκλήσεις τους…”

Όπως διαδόθηκε στην «μπλογκόσφαιρα»,έγραψε, μεταξύ άλλων στη δική της ιστοσελίδαη κ Αλ Σαλέχ:

«… Οφείλουν δε οι καθ’ ύλην αρμόδιοι υπουργοί να προστατεύσουν την ελληνική κοινωνία και το κύρος της χώρας εν γένει. Διότι είναι προφανές ότι εάν συμβεί το μοιραίο, εάν χάσει τη ζωή του κάποιος από τους απεργούς πείνας, θα ξανακαεί η Αθήνα και όχι μόνο – είναι σίγουρο ότι θα λειτουργήσει ως ντόμινο εξεγέρσεων από Παρίσι ως Λονδίνο και Βερολίνο…»

Και έκλεισε το άρθρο της η κ Αλ Σαλέχ σημειώνοντας ότι:

«…Κι αν κάποιοι εκτιμούν ότι η ελληνική κοινή γνώμη δεν θα στραφεί εναντίον της κυβέρνησης, πλανώνται πλάνην οικτράν. Ευτυχώς, ουδείς από τα 11 εκατομμύρια Ελλήνων επιθυμεί να βάψει τα χέρια του με αίμα…

«…Για όλους αυτούς του λόγους, έστω την έσχατη αυτή ώρα, ας αντιληφθούν οι καθ’ ύλην αρμόδιοι υπουργοί το μέγεθος της ευθύνης που αναλαμβάνουν και ας πράξουν κατά συνείδηση…»

Φρονώ ότι είναι αξιοσημείωτο, πέραν του αξιοπερίεργου, ότι από την Αρχή της περιπέτειας που βρίσκεται σε εξέλιξη και προφανώς ΚΑΝΕΙΣ μας δεν μπορεί να προβλέψει το τέλος της, ΔΕΝ υποψιάστηκαν και δεν παρενέβησαν για να μην ξεδιπλωθεί το στρατηγικά μελετημένο σχέδιο ούτε η ΕΥΠ, ούτε οι υπηρεσίες Ασφάλειας της ΕΛΑΣ, ούτε άλλες υπηρεσίες του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη…

Απορώ που ακόμη και το «Γραφείο Κυβερνητικής Προπαγάνδας» συγνώμη, Γραφείο Κυβερνητικού Εκπροσώπου, ΔΕΝ αντιλήφθηκεέγκαιρα ότι «κάτι περίεργο παιζόταν» ότανξεκίνησαν από την Κρήτη, διέσχισαν χιλιόμετρααπό το Λιμάνι του Πειραιά στο κτίριο της Νομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών και αφού εγκαταστάθηκαν εκεί η ΕΙΔΗΣΗ υιοθετήθηκε από τα ΜΜΕ αβίαστα και άκριτα ότι “ΥΠΑΡΧΟΥΝ 300 ΛΑΘΡΟΜΕΤΑNAΣΤΕΣ”;;;

Γράφτηκε στα διάφορα blogs ότι ΔΕΝ είναι…300 αλλά άλλος αριθμός λαθρομεταναστών!

Γιατί όμως χρησιμοποιήθηκε ο συμβολικός για τους Έλληνες αριθμός των Δοξασμένων ανά τους αιώνες 300 γενναίων του Λεωνίδα; (ή να υποθέσω με καλοπροαίρετο χιούμορ ότι ο αριθμός αναφέρεται στους 300 της Βουλής των Ελλήνων;)

Γιατί έγινε η απόβαση και εγκατάστασή τους ΚΑΙ σε Αθήνα ΚΑΙ σε Θεσσαλονίκη;

ΓΙΑΤΙ, εάν είναι ΑΛΗΘΕΙΑ και εάν φυσικά ισχύει αυτό που κυκλοφόρησε τα τελευταία 24ωρα, ότι δηλαδή οι…”ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ” δεν τους επιτρέπουν να πιούνε νερό με ζάχαρη (πράγμα που σημαίνει ότι κάποιοι ΘΕΛΟΥΝ στα πλαίσια της δικής τους στρατηγικής και της δικής τους πολιτικής λογικής έναν ή περισσότερους ΝΕΚΡΟΥΣ) γιατί ΔΕΝ ΕΠΕΜΒΑΙΝΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΣ;

Τελικά δεν είναι αξιοσημείωτο και ταυτόχρονα αξιοπερίεργο το γεγονός ότιπριν μερικά 24ωρα ο Υπουργός Άμυνας κ. Βενιζέλος πήρε μια θέση παρόμοια με αυτήν της κ. Αλ Σαλέχ καιΑΠΟΣΤΑΣΙΟΠΟΙΗΘΗΚΕ, αναφερόμενος στην «διαχείριση κρίσης», από τους κκ Ραγκούση, Παπουτσή και το επίσημο ΠΑΣΟΚ (θυμίζοντας την Λαϊκή παροιμία που διατείνεται ότι τέτοιες πράξεις και λόγια σηματοδοτούν ότι ο λέγων/πράτων «τραβάει την ουρά του έξω από τα τεκταινόμενα και επερχόμενα»);

Μήπως φίλες και φίλοι όντως ζούμε σε«ενδιαφέρουσες» εποχές και δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει;
  • Γράφει η Φωτεινή Πιπιλή
Η Κυβέρνηση απέδειξε, για μία ακόμη φορά, ότι αδυνατεί να ελέγξει και να επιλύσει ένα εκρηκτικό πρόβλημα. Αυτό των απεργών πείνας στο Μέγαρο Υπατίας. 38 τώρα μέρες διαπιστώνεται μια επικίνδυνη ανοχή, όπου από τη μία κινδυνεύουν κυριολεκτικά να πεθάνουν άνθρωποι, με απρόβλεπτες για τη χώρα μας συνέπειες και από την άλλη -όπως κατ’ επανάληψη, με ανακοινώσεις της Γραμματείας Μεταναστευτικής Πολιτικής της Ν.Δ., έχει τονιστεί- διαιωνίζεται μία απαράδεκτη μετακύλιση ευθυνών μεταξύ αρμόδιων υπουργών.
Ήδη, σήμερα έχουμε την παρέμβαση της Εισαγγελέως Πρωτοδικών Αθηνών, η οποία έπραξε το αυτονόητο για τον έλεγχο των πράξεων αυτών των ολίγων, κατά τα άλλα αλληλέγγυων, των απεργών, που έχουν μετατρέψει – εξωφρενικό – σε ιδεολογικό εμπόρευμα τη ζωή και σε γκέτο ένα κτήριο στην καρδιά της Αθήνας, όπου δεν επιτρέπεται ούτε καν ο έλεγχος από τις υγειονομικές υπηρεσίες για την πραγματική κατάσταση, ενώ δεν επιτρέπουν στους ίδιους τους απεργούς να συνομιλήσουν με την Πολιτεία απευθείας, ώστε να αποδειχθούν οι ισχυρισμοί των έγκλειστων για το ότι δικαιούνται νομίμων εγγράφων.
Τεράστια ευθύνη για το θέμα έχει, αφενός ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, που επέτρεψε αρχικά την προαναγγελθείσα από μέρες εισβολή στη Νομική Αθηνών και αφετέρου τα υπουργεία Εργασίας και Εσωτερικών που ακόμα δεν έχουν απαντήσει στα ερωτήματά μας:
  • Ελέγχθηκε αν αυτοί οι μετανάστες-απεργοί έχουν έστω κάποιο νόμιμο έγγραφο;
  • Ελέγχθηκαν από το υπουργείο Εργασίας οι ισχυρισμοί τους ότι εργάζονταν στην Κρήτη ανασφάλιστοι και αν αποδείχθηκαν αυτοί οι ισχυρισμοί, ποιες ποινές επιβλήθηκαν στους εργοδότες της μαύρης εργασίας τους;
  • Έχουμε τα ακριβή στοιχεία των ανθρώπων αυτών;
Το αλαλούμ μεταξύ των υπουργών στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι εγκληματικό!
Το έχουν αντιληφθεί;
  • Του Θανάση Νικολαΐδη
ΕΙΔΑΜΕ τα ΜΑΤ και θυμηθήκαμε τον χωροφύλακα της προχουντικής περιόδου. Έτρεχε να συλλάβει κανέναν διαδηλωτή, του’ πεφτε το πηλήκιο, σήκωνε το κλομπ, χάιδευε το περίστροφο, άντε και καμιά κλωτσιά στον πεσμένο καταγής και η ζωή έτρεχε. Με τους ρυθμούς και τα ήθη της, με τη νεολαία στο πεζοδρόμιο και τον ασφαλίτη πανταχού παρόντα.
ΗΡΘΕ η χούντα και η βαρβαρότητα περίσσεψε. Σε χώρους κλειστούς «μη δούνε», μη μιλήσουν για βασανιστήρια που τα διέψευδαν, μέχρι να «μιλήσει» ο Ντεγιάννης με τα «ισόβια» και ο Κων. Καραμανλής που τα… εννοούσε. Κι ύστερα ήρθε η δημοκρατία και τα… ΜΑΤ. Η ιδέα της δημιουργίας τους ήταν του χουντικού πρωθυπουργού Σπ. Μαρκεζίνη, την υλοποίησε ο Καραμανλής (1976), επί Α. Παπανδρέου η δύναμή τους αυξήθηκε και επί Σημίτη τριπλασιάστηκε.
ΣΤΙΣ μέρες μας ο πολιτισμός προχώρησε(;), ο κόσμος αγρίεψε και οι ιδεολογικές αναζητήσεις έγιναν απαίτηση για «ψωμί» και για τιμωρία ενόχων. Με τις διαδηλώσεις αφημένες σε κουκουλοφόρους μπροστάρηδες, υπόπτου προελεύσεως και στόχων. Απέναντί τους τα ΜΑΤ, με τη σκληράδα που συχνά αγγίζει τη βαρβαρότητα, ωστόσο, να τα «εξιλεώνει» η μολότοφ που σκάει στην πλάτη του «δράστη» που γίνεται αστραπιαία «θύμα» και παίρνεις αυθόρμητα το μέρος του. Με τις υπερωρίες στα γήπεδα να φυλάνε τα «μαγαζιά» μεγαλομετόχων ΠΑΕ και να επιβάλλουν την τάξη (δια ροπάλου) σε αδίστακτους και χαπακωμένους(;)... φιλάθλους.
ΠΑΙΖΟΥΝ οι κυβερνήσεις τα πολικά τους παιχνίδια, παίζει και η τωρινή το δικό της. (ΚΑΙ) στην Κερατέα. Με τους κατοίκους απελπισμένους (και αποφασισμένους). Απέναντι, το πείσμα «κυβερνώντων», που όλα τα… έλυσαν, καιρός και για ΧΥΤΑ με… ξύλο, δακρυγόνα και συλλήψεις Κερατέων. Δεν κάνει πίσω η «Κυβέρνηση», τα ΜΑΤ έχουν το λόγο κι εμείς τον αντίλογο. Δεν υποχωρεί και είναι ύποπτο. Δεν συγκινείται, δεν υποχωρεί, και τα δακρυγόνα διαχέουν τα… επιχειρήματά της.
ΑΝΘΡΩΠΟΙ (της Κυβέρνησης και όχι μόνο) που δεν έδειξαν παρόμοιο ζήλο και πείσμα για άλλα και άλλους, που τους προσβάλλουν(;) και που μας θίγουν. Δεν έστειλαν τα… ΜΑΤ για να προσαγάγουν χειροδέσμιο τον κ. Τσουκάτο και τον Χριστοφοράκο. Αντίθετα, τα’ στειλαν στο σπίτι του Άκη μη του το κάψουν. Ούτε στις (τρεις) βίλες του κ. Ρουσόπουλου. Δεν τα’ στειλαν σε κλοιό μη το σκάσει ο Καραβέλας, μη το σκάσουν για την Ελβετία με «γεμάτες» βαλίτσες μεγαλοφοροφυγάδες… πατριώτες.

“Μόνο προδότη δεν με είπαν επειδή συζήτησα με τον επικεφαλής του ΔΝΤ” είπε ο κ. Παπανδρέου σε μια αποστροφή του λόγου του στο Εθνικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ. Πράγματι, κανείς μέχρι τώρα δεν τον είπε «προδότη», αν και ο ίδιος αισθάνεται ότι θα μπορούσαν να τον έχουν πει. Και δεν έχει καθόλου άδικο που αισθάνεται έτσι!
«Ποιος θα τα πλήρωνε; …» διερωτήθηκε ρητορικά αμέσως μετά. Απολογούμενος; Προφανώς!
«Λεφτά υπάρχουν», διατυμπάνιζε, στεντορεία τη φωνή, κατά την προεκλογική περίοδο. Υπεδείκνυε μάλιστα και «λύσεις», όπως τα 30 δις των ανείσπρακτων οφειλών, και άλλα τέτοια, φαιδρά…
Λίγο πριν, τον Ιούνιο του 2009, δήλωνε, σε συνέντευξή του στον Στέλιο Κούλογλου, σχετικά με πιθανή προσφυγή στο ΔΝΤ: «…το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο …ουσιαστικά κόβει το μέλλον της χώρας (που προσφεύγει σε αυτό), καταδικάζει τη χώρα αυτή στην υπανάπτυξη…».
Δεν πέρασε ούτε ένας χρόνος από τη διαπιστωτική αυτή δήλωσή του και, τον Μάιο του 2010, υπέγραψε τη γνωστή δανειακή σύμβαση, σύμφωνα με την οποία «Ο Δανειολήπτης (δηλαδή η Ελλάδα) δεσμεύεται έως ότου όλο το κεφάλαιο της παρούσας σύμβασης να έχει επιστραφεί πλήρως και όλοι οι τόκοι και τα πρόσθετα ποσά … να μην εξασφαλίσει με υποθήκη, ενέχυρο ή άλλο βάρος πάνω στην ίδια περιουσία ή στα έσοδα τυχόν υφιστάμενο ή μελλοντικό Σχετικό Χρέος …» και «…παραιτείται από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία …», ενώ «Η παρούσα σύμβαση … διέπεται και ερμηνεύεται σύμφωνα με το αγγλικό δίκαιο».
Υποθήκευση λοιπόν της περιουσίας της χώρας, και Αγγλική επιδιαιτησία επί πλέον!
Εν τω μεταξύ, κατά τριάντα έξη χιλιάδες (36.000) άτομα αυξήθηκαν οι εγγεγραμμένοι στον ΟΑΕΔ άνεργοι τον Ιανουάριο σε σχέση με τον Δεκέμβριο.
Η οικονομία φθίνει, η χώρα μαραζώνει, το μέλλον προδιαγράφεται σκοτεινό, στο έλεος του ΔΝΤ, και ο Πρωθυπουργός προβληματίζεται γιατί δεν τον είπαν προδότη (ακόμη)…