Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

30 Δεκ 2015

Τα Wikileaks και το "βαθύ λαρύγγι" της Τουρκίας ξεσκεπάζουν το βρώμικο σχέδιο του Ερντογάν για πόλεμο κατά των Κούρδων της Τουρκίας αλλά και για σοβαρή και επικίνδυνη κλιμάκωση των ρωσοτουρκικών σχέσεων με τον σχεδιασμό κατάρριψης ρωσικού μαχητικού αεροσκάφους

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ
ΈρευναWikileaks, Israel Shamir, Russia Today,  Sputnik News
Πηγή: "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Ο δημιουργός της ιστοελίδας WikiLeaks, Τζούλιαν Ασάνζ, αποκάλυψε ότι η κυβέρνηση της Τουρκίας προσχεδίαζε την κατάρριψη ενός ρωσικού πολεμικού αεροσκάφους τουλάχιστον έξι εβδομάδες πριν από την επίθεση, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την πτώση του ρωσικού Su-24M πάνω από τη Συρία στα τέλη του περασμένου μήνα. Σύμφωνα με τον γνωστό ακτιβιστή, ο εθνικισμός και οι πολιτικές φιλοδοξίες του προέδρου του κόμματος AKP Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είναι τα πραγματικά αίτια του τραγικού περιστατικού.

Μιλώντας στον δορυφορικό τηλεοπτικό σταθμό RT (Russia Today) στις 10/12, σε επετειακό πρόγραμμα για τα 10 χρόνια του, και συγκεκριμένα σε εκπομπή με θέμα την ασφάλεια, τη χρήση σύγχρονων μέσων παρακολούθησης και τις αρμοδιότητες των μυστικών υπηρεσιών σήμερα, ο Ασάνζ αποκάλυψε ότι στη βάση της επίθεσης εκείνης της ήταν προφανώς οι εκλογικές φιλοδοξίες του αρχηγού του τουρκικού Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ).

“Το γεγονός ότι υπάρχουν στοιχεία που συνηγορούν υπέρ της πιθανότητας προσχεδιασμού, και μάλιστα ενάμιση μήνα πριν, υποδηλώνει ότι, για την ηγεσία της Τουρκίας, ήταν ζήτημα εσωτερικής εθνικιστικής επιτακτικής ανάγκης η κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους”, υπογράμμισε ο Ασάνζ, παρουσία ενός τηλεοπτικού πάνελ το οποίο περιελάμβανε, μεταξύ άλλων, πρώην ανώτερα διοικητικά στελέχη της CIA.

Yπάρχει και κάποια άλλη πληροφορία, σύμφωνα με την οποία  το τραγικό περιστατικό ήταν αποτέλεσμα σχεδίου που είχε εκπονηθεί αμέσως πριν από την διεξαγωγή των κοινοβουλευτικών εκλογών στην Τουρκία (στις 1η Νοεμβρίου), τις οποίες κέρδισε τελικά το κόμμα του Ερντογάν”.

Ο Αυστραλός ακτιβιστής τόνισε ότι το ΑΚΡ “είχε πράγματι αναγάγει σε εθνική επιτακτική ανάγκη τη νίκη του σε αυτές τις εκλογές”. Το σχέδιο περιελάμβανε “κανόνες εμπλοκής (...) τέτοιους, ώστε αν υπήρχε μια τεχνική παράβαση, έστω και για ένα δευτερόλεπτο, του τουρκικού εναέριου χώρου, ή αν υπήρχαν υπόνοιες ότι όντως σημειώθηκε παράβαση, να μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μέρος ενός σχεδίου, προκειμένου να εξασφαλιστεί η νίκη του κόμματος στις εκλογές. Εκείνοι οι κανόνες εμπλοκής τελικά ίσχυσαν”.

Κατά την εκτίμηση του Ασάνζ, οι ρωσικές υπηρεσίες πληροφοριών, από την πλευρά τους,  θα έπρεπε να είχαν λάβει σοβαρά υπ’ όψιν τα προειδοποιητικά σήματα που προέρχονταν από την Άγκυρα, άσχετα από τον βαθμό σωβινιστικού φανατισμού που τα χαρακτήριζε.

Με τόνο απαισιοδοξίας, ο Ασάνζ υπογράμμισε ότι λόγω των συμφερόντων της Τουρκίας στη Συρία που όλοι γνωρίζουμε, η Άγκυρα είναι πιθανό “να συνεχίσει να πιέζει προκειμένου να έχει διάφορες μορφές ελέγχου τουλάχιστον στη βόρεια Συρία”.

Σε ό, τι αφορά τους τρομοκράτες του Ισλαμικού Κράτους, ο Ασάνζ δήλωσε:

“Είμαι πεπεισμένος ότι θα φτάσουμε σε ένα σημείο, σε διάστημα περίπου έξι μηνών, όπου το ISIS θα είναι σχεδόν εντελώς εξασθενημένο, και από υποτιθέμενο κράτος θα γίνει και πάλι μια ομάδα ανταρτών”.

Μόλις συμβεί αυτό, αρκετoί ισχυροί περιφερειακοί παίκτες θα μείνουν στο κενό, γεγονός για το οποίο ο Ασάνζ ανησυχεί, αφού θα οδηγήσει σε νέες συγκρούσεις:

“Τι πρόκειται να κάνουν τότε όλες αυτές οι δυνάμεις; Νομίζετε ότι απλά θα πάνε σπίτι τους; Ασφαλώς όχι. Είναι ικανοί να κάνουν ότι τα μαζεύουν για να φύγουν και  μόλις απομακρυνθούν 70 χιλιόμετρα, να αλλάξουν πορεία και να μπουν στη Δαμασκό. Επομένως, εκτιμώ ότι είναι πολύ επικίνδυνη η κατάσταση”.



Οι πηγές των πληροφοριών του WikiLeaks

Η πληροφορία ότι ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σχεδίαζε να καταρρίψει ένα ρωσικό πολεμικό αεροπλάνο, που συμμετείχε στην εκστρατεία της Μόσχας κατά του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία, έξι εβδομάδες πριν τελικά το πραγματοποιήσει, δόθηκε στο Twitter από γνωστό Τούρκο πληροφοριοδότη.

Στις 11 Οκτωβρίου, ο ανώνυμος αυτός Τούρκος χρήστης του Twitter, γνωστός με το ψευδώνυμο Φουάτ Αβνί, αποκάλυψε μέσω Tweeter ότι ο  Ερντογάν ανησυχεί για την έκβαση των επικείμενων εκλογών και προτίθεται να καταρρίψει ένα ρωσικό αεροσκάφος. Η αναφορά στο πρόσωπο του Ερντογάν γίνεται έμμεσα, αλλά είναι λίαν προσβλητική, αφού τον χαρακτηρίζει ως "γεζίντι", δηλαδή ως "μη κανονικό μουσουλμάνο" (μουσουλμάνο κάκιστης ποιότητας), ενώ ο συγκεκριμένος τούρκος πληροφοριοδότης είναι άτυπα επικηρυγμένος στην Τουρκία, δείχνει να βρίσκεται πολύ κοντά στα κέντρα λήψης αποφάσεων και συνεχίζει να παραμένει ασύλληπτος μέχρι στιγμής, παρά τις προσπάθειες των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών να τον εντοπίσουν για να τον συλλάβουν...

Το WikiLeaks απάντησε στη δημοσίευση αυτή, δίνοντας τον σύνδεσμο ενός άρθρου, στο οποίο γινόταν αναφορά στην αποκάλυψη του Φουάτ Αβνί, και ρωτώντας, “Μήπως o Toύρκος πληροφοριοδότης αποκάλυψε το σχέδιο για κατάρριψη ρωσικού αεροσκάφους πριν από έξι εβδομάδες;”

Ο Φουάτ Αβνί, ο οποίος συχνά μοιράζεται ακριβείς εμπιστευτικές πληροφορίες εκθέτοντας τον Ερντογάν και την κυβέρνησή του, φέρεται να υποστήριξε ότι ο Ερντογάν ήταν εκείνος που διέταξε την κατάρριψη του ρωσικού βομβαρδιστικού πάνω από τη Συρία με την ψευδή πρόφαση ότι το αεροσκάφος παραβίασε τον τουρκικό εναέριο χώρο.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που κοινοποίησε το WikiLeaks στο Twitter, οι οποίες βασίζονταν σε άρθρο του Ισραέλ Σαμίρ, ο Ερντογάν είχε επιχειρήσει να κινητοποιήσει τους ψηφοφόρους του, πριν από τις εσπευσμένες βουλευτικές εκλογές, οι οποίες διεξήχθησαν την 1η Νοεμβρίου, μέσω μιας δραματικής κλιμάκωσης των εντάσεων με τη Ρωσία.

Ο Ισραέλ Σαμίρ αναφέρει χαρακτηριστικά στο άρθρο του:

"Τώρα ο Ερντογάν προσπαθεί να κινητοποιήσει τους ψηφοφόρους του με την απειλή ενός πολέμου. Οι Τούρκοι σε γενικές γραμμές διακατέχονται από πατριωτισμό. Ανατράφηκαν για να λατρεύουν τον ήρωα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου στρατηγό Κεμάλ Ατατούρκ. Γι 'αυτούς (όπως για πολλά άλλα έθνη), μια απειλή πολέμου είναι ένα κάλεσμα για ενότητα και στήριξη της κυβέρνησης. Για το λόγο αυτό, ο Ερντογάν σκοπεύει να σύρει την Τουρκία στο χείλος του πολέμου με τη Ρωσία. Έτσι ισχυρίζεται ένα τουρκικό «βαθύ λαρύγγι», ένας ανώνυμος και γνώστης εμπιστευτικών πληροφοριών που “τουιτάρει”  με το ψευδώνυμο Fuat Avni. Έχει ένα ισχυρό ιστορικό αποκαλύψεων για επιβλαβή σχέδια της τουρκικής κυβέρνησης. Τώρα ισχυρίζεται πως ο Ερντογάν έχει δώσει εντολή για την κατάρριψη ρωσικών αεροπλάνων που επιχειρούν στη Συρία, ενώ θα ισχυρίζεται ότι έχουν παραβιάσει τον τουρκικό εναέριο χώρο”.

Και συνεχίζει:

“Οι τουρκικές δυνάμεις έχουν ήδη καταρρίψει ένα τηλεκατευθυνόμενο αεροσκάφος, υποστηρίζοντας ότι ήταν ρωσικό. Παράλληλα, πραγματοποιούν επιχειρήσεις εναντίον των Κούρδων της Συρίας, των ευνοούμενων συμμάχων των Αμερικανών. Η τουρκική αντιπολίτευση επιμένει ότι η μεγάλη τρομοκρατική επίθεση στην ειρηνική διαδήλωση Κούρδων στην Άγκυρα (με 95 νεκρούς και 215 τραυματίες) που διαπράχθηκε από το ISIS χρησιμοποιήθηκε, ή (ακόμη χειρότερο) καταστρώθηκε με πρωτοβουλία του Ερντογάν. Δεδομένου ότι ο Ερντογάν ήταν ο αρχιτέκτονας μιας νέας ειρηνικής πολιτικής έναντι των Κούρδων της Τουρκίας, πρόκειται για μια ιδιαίτερα δυσάρεστη εξέλιξη”.

Τέλος, ο Ισραέλ Σαμίρ επισημαίνει:

“Ο Ερντογάν έχει χάσει τους συμμάχους του. Οι ΗΠΑ προτιμούν τους Κούρδους και είναι ενοχλημένες από το γεγονός ότι η Τουρκία τους βομβαρδίζει την ίδια ώρα που δηλώνει ότι καταπολεμά το ISIS, τον κύριο εχθρό των Κούρδων. Δεν είναι σαφές εάν και κατά πόσο οι Αμερικανοί θα σπεύσουν να τον υποστηρίξουν σε περίπτωση προβλήματος με τους Ρώσους”.

Ιδιαίτερα ενδιαφέρον παραμένει το γεγονός ότι το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ), το οποίο ιδρύθηκε από τον Ερντογάν, κατάφερε να ανακτήσει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, την οποία είχε χάσει μόλις πέντε μήνες πριν!

Μετά τη νίκη του ΑΚΡ, ο Ερντογάν, ο οποίος ως πρόεδρος έχει περιορισμένες εξουσίες, άσκησε πίεση για ένα νέο σύνταγμα, το οποίο θα παρέχει στον πρόεδρο πολύ περισσότερες αρμοδιότητες. Ωστόσο, το ΑΚΡ εξακολουθεί να χρειάζεται άλλες 13 ψήφους για να είναι σε θέση να διεξαγάγει δημοψήφισμα για το συγκεκριμένο ζήτημα.

“Οι εκλογές της 1ης Νοεμβρίου σηματοδότησαν την αφετηρία μιας τετραετίας σταθερότητας και εμπιστοσύνης. Ας κάνουμε αυτή την περίοδο μια εποχή μεταρρυθμίσεων, δίνοντας προτεραιότητα σε ένα νέο σύνταγμα”, δήλωσε ο Ερντογάν στις 10 Νοεμβρίου.

Στις 24 Νοεμβρίου, πράγματι, ένα τουρκικό F-16 κατέρριψε ένα ρωσικό Su-24 βομβαρδιστικό αεροπλάνο που συμμετείχε σε επιχειρήσεις κατά του ΙΚ στη Συρία. Η Άγκυρα υποστήριξε ότι το αεροσκάφος παραβίασε τον εναέριο χώρο της, παρ’ όλο που καταρρίφθηκε πάνω από συριακό έδαφος.

Αξιωματούχοι του ρωσικού υπουργείου Άμυνας δημοσίευσαν στοιχεία που αποδεικνύουν ότι το αεροσκάφος δεν είχε διασχίσει τα σύνορα για να βρεθεί στον εναέριο χώρο της Τουρκίας. Ο πιλότος, ο οποίος επέζησε της συντριβής, επιβεβαίωσε επίσης ότι η προβαλλόμενη από τους Τούρκους ως παράβαση δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Επιπλέον, το πλήρωμα, σύμφωνα με τον πιλότο, δεν έλαβε καμία προειδοποίηση πριν από την επίθεση.



 



Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Τελειώνοντας κι αυτός ο χρόνος αφήνει την χώρα με  χειρότερα συντρίμια απ' ό,τι την βρήκε.
Μπορεί μάλιστα κανείς να ισχυριστεί πως η καταστροφή είναι ολοκληρωτική, καθώς απ' την μεριά πιά του κοινοβουλίου και όπως είναι οι πολιτικές δυνάμεις μέσα σ' αυτό σήμερα, ο έλληνας πολίτης δεν έχει απολύτως τίποτα να περιμένει, παρά ψέμμα, απάτη, μέτρα, πρόστιμα και απειλές.

Το χειρότερο είναι πως ενώ μέσα σ' αυτή τη χρονιά ο λαός έκανε δύο φορές την υπέρβαση, και μάλιστα την δεύτερη φορά καθοριστική και συντριπτική ( ΟΧΙ 62%), δύο φορές απογοητεύτηκε κατάφωρα, την δεύτερη μάλιστα δεν μιλάμε για απογοήτευση αλλά για εσχάτη προδοσία, αφού ξεδιάντροπα και ξε-Τσίπρ-ωτα η μεγαλειώδης αντίστασή του ξεπουλήθηκε μέσα σε λίγες μέρες, μετατρέποντας ένα ιστορικό ''ΟΧΙ'' που θα μπορούσε να αλλάξει άμεσα την πορεία της νεοναζιστικής Ευρώπης, σε ένα κατάπτυστο ''ΝΑΙ'' με το έτσι θέλω του ηγεμόνα της δεκάρας.

Το ακόμα χειρότερο είναι πως αυτό το τεράστιο χαστούκι που έφαγε ο έλληνας, αυτή η απίστευτη κατραπακιά, ενώ τον ζάλισε και τον άφησε να παραπατά σαν ζόμπι ακόμη ως τώρα, δεν φαίνεται να τον αφύπνισε, ούτε καν φαίνεται να του άνοιξε τα μάτια.

Το είδαμε και στις εκλογές του Σεμπτεμβρίου (ποιόν έβγαλε πρώτον, ποιούς άφησε εκτός Βουλής, και ποιούς έβαλε στην Βουλή!), το είδαμε στην συμμετοχή του κόσμου στις εσωκομματικές εκλογές της αξιωματικής αντιπολίτευσης...
Το βλέπουμε και τώρα απ' το πόσο πειθήνια στήνεται με τις ώρες εν μέσω εορτών στις ουρές των τραπεζών για να πληρώσει ό,τι τον προστάζουν οι τοκογλύφοι με το καινούργιο οργανάκι τους, ενώ το βράδυ στήνεται μπροστά στα καθεστωτικά δελτία ειδήσεων για να ακούσει τί ακόμη απεργάζονται απτόητοι εναντίον του και εν μέσω εορτών οι νέοι Πηλιογούσηδες, αντί...
Αντί να είναι στους δρόμους εν μέσω εορτών, όχι για ψώνια, αλλά για να διεκδικήσει τις γιορτές και την ζωή που του στερούν και να τους υποσχεθεί ότι θα τους @@@ήσει τα ράμματα.

Η χρονιά που φεύγει θα παραμείνει στην Ιστορία ως καθοριστική και μοιραία.

Εμείς πάλι, ο λαός, θα μείνουμε στην Ιστορία, μόνον ως μοιραίοι (δειλοί, και άβουλοι αντάμα)!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




  • Το σφυροκόπημα των Ρώσων, η αναδίπλωση του συριακού και του ιρακινού στρατού, μαζί με τους Κούρδους της Συρίας, του Βόρειου Ιράκ, αλλά και τη Χεζμπολάχ, οδηγούν τους τζιχαντιστές στην μεγάλη μάχη που ονειρευόντουσαν, στην "μάχη των μαχών", όπου αναμένεται να συναντήσουν και τις παρθένες και τα βουνά από ρύζι...
  • Τεράστιο ερωτηματικό η επόμενη ημέρα στην Μέση Ανατολή, μετά το τέλος των τζιχαντιστών 
  • Η Ράκκα ετοιμάζεται για να γίνει ένα μεγάλο νεκροταφείο, εκτός εάν οι τζιχαντιστές αποφασίσουν να διασπαρούν και να ξεκινήσουν ένα πολύχρονο αιματηρό αντάρτικο, που όμως δεν θα αλλάξει το πεπρωμένο τους...
Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ 

Η μία πόλη μετά την άλλη και το ένα χωριό μετά το άλλο, επιστρέφουν σε συριακή κατοχή. Η κατάρρευση του μετώπου των τζιχαντιστών είναι ένα γεγονός που εξελλίσσεται σε χιονοστιβάδα. Έτσι, μετά το Ραμάντι οι τζιχαντιστές, εγκαταλείπουν άρον-άρον την συριακή πόλη αλ Μπαμπ, την οποία κρατούσαν εδώ και δύο χρόνια, υπό την πίεση Σύρων και Ρώσων

Εκατοντάδες μέλη του ΙΚ εθεάθησαν να εγκαταλείπουν την πόλη και να κατευθύνονται προς τη Ράκα. Η αλ Μπαμπ βρίσκεται βορειοανατολικά του Χαλεπίου και για όλο αυτό το διάστημα ήταν πέρασμα εθελοντών τζιχαντιστών που έσπευδαν να καταταγούν στο ΙΚ από όλο τον κόσμο, φυσικά μέσω Τουρκίας.

Οι τζιχαντιστές εξαναγκάστηκαν σε υποχώρηση υπό την πίεση του Συριακού στρατού και των ρωσικών αεροπορικών βομβαρδισμών, αναφέρουν κουρδικές πηγές.

Οι τζιχαντιστές απέσυραν και τα βαρέα όπλα και τα τεθωρακισμένα τους από την περιοχή. Μετά τη βαριά ήττα τους στο Ραμάντι, η νέα ήττα ίσως να προδικάζει και το τέλος της δολοφονικής αυτής οργάνωσης, ως συγκροτημένης δύναμης, σε Συρία και Ιράκ.

Χίλαρι: Οι διώξεις των Γεζίντι στο Ιράκ από το Ισλαμικό Κράτος είναι γενοκτονία

Οι εξελίξεις αυτές, όμως, εξαναγκάζουν σε πλήρη αναστροφή και πρώην πανίσχυρους προστάτες των τζιχαντιστών, οι οποίοι μετά την ρωσική παρέμβαση στη Συρία, είδαν τα αιματοσταγή σχέδιά τους να διαλύονται σαν τραπουλόχαρτα και τρέχουν τώρα να συμπαραταχθούν με τους νικητές και με τα θύματα των τζιχαντιστών, που οι ίδιοι εξέθρεψαν, εκπαίδευσαν και εξόπλισαν, για να τους χρησιμοποιήσουν ως "εργαλεία" υλοποίησης των γεωπολιτικών τους σχεδιασμών.

Έτσι, η υποψήφια για το χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος για την προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών Χίλαρι Κλίντον είπε ότι η βία του Ισλαμικού Κράτους (ΙΚ) εναντίον των Γεζίντι στο Ιράκ και άλλων θρησκευτικών μειονοτήτων στη Μέση Ανατολή αποτελεί γενοκτονία.

“Νομίζω ότι ερωτήθηκα για το θέμα πριν από μερικούς μήνες, και είπα ότι ο όρος εμπεριέχει νομικό βάρος, είναι μια πολύ σημαντική έννοια και σήμανση για συμπεριφορά που αξίζει τέτοια ονομασία”, είπε η Κλίντον σε απάντηση ερώτησης στο δημαρχείο της πόλης Μπερλίν, στην πολιτεία Νιού Χάμσαϊρ.

“Είμαι σίγουρη τώρα ότι έχουμε αρκετή τεκμηρίωση, (ότι) αυτό που συμβαίνει είναι γενοκτονία που συνειδητά στοχεύει στο να καταστρέψει ζωές και να απαλείψει την ύπαρξη των χριστιανών και άλλων θρησκευτικών μειονοτήτων”, βεβαίωσε η Κλίντον.

Το ΙΚ έχει στοχεύσει και σκοτώσει μέλη της θρησκείας των Γεζίντι, μια από τις αρχαιότερες του Ιράκ, μαζί με χριστιανούς και άλλες θρησκευτικές μειονότητες στις περιοχές που ελέγχει στη Μέση Ανατολή.

Τι θα γίνει την επόμενη ημέρα στη Μέση Ανατολή;

Τα μεγάλα ερώτηματα που τίθενται, πλέον (εάν δεν υπάρξει κάποια εξέλιξη με παρέμβαση των δυτικών που θα σώσει τους τζιχαντιστές), είναι:
Τι θα συμβεί την επόμενη ημέρα στην Μέση Ανατολή;
Πως θα διανεμηθεί (και σε ποιούς) το "κενό" που δημιουργεί η εξαφάνιση του "Ισλαμικού Κράτους";
Τι θα συμβεί με τους Κούρδους της Συρίας και του Ιράκ;
Ποιά θα είναι η αντίδραση τη Τουρκίας (η οποία είναι βέβαιο πως θα επιχειρήσει να "καρπωθεί" οφέλη, παρά την πλήρη στήριξη που έδωσε στους τζιχαντιστές);
Ποιός θα είναι ο πολιτικός, αλλά κυρίως, ο γεωπολιτικός χάρτης της Μέσης Ανατολής, με την είσοδο και ισχυρή παρουσία των Ρώσων;
Πώς θα αντιδράσουν οι ΗΠΑ σε πιθανό εξοβελισμό τους από την περιοχή;
Πώς θα χρησιμοποιήσει το Πεντάγωνο τους Κούρδους του Ιράκ, με τον "βολικό" Μπαρζανί που συνεχίζει να συνδιαλέγεται περιχαρής με τον Ταγίπ Ερντογάν;
Τι θα σημαίνει για την Τουρκία μία υποβάθμισή της ως "αμερικανικού εργαλείου" στην περιοχή, εάν οι ΗΠΑ επιλέξουν (όπως όλα δείχνουν) να στηρίξουν τον Κουρδικό παράγοντα μέσω και της αναγνώρισης ενός Κουρδικού κράτους;
Τι θα σημάνει μία τέτοια εξέλιξη για την Ελλάδα, την οποία η Τουρκία θα μπορεί να γνωρίζει πριν από την επίσημη ανακοίνωσή της (εξαιτίας των δύο τούρκων που υπηρετούν σε υψηλές θέσεις στο ΝΑΤΟ και στον ΟΗΕ);
Η νέα χρονιά θα είναι, άραγε, η χρονιά ενός μεγάλου πολέμου που κανείς δεν μπορεί πλέον να απομακρύνει;


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Το επόμενο έτος 2016 θα είναι το μοιραίο έτος μέσα στο οποίο θα ξεσπάσει ο για πολλούς αναμενόμενος πόλεμος μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας, σύμφωνα με μια αναφορά του αμερικανικού Κέντρου Στρατηγικών Μελετών, Statfor, που αναδημοσιεύεται στην τουρκική εφημερίδα Cumhurriyet και η οποία επικαλείται απόρρητες πληροφορείς από την CIA.

Σύμφωνα με το Statfor, το οποίο έχει χαρακτηριστικά ονομαστεί σαν η «Σκιά της CIA» λόγω των στενών διασυνδέσεων του με την αμερικανική μυστική υπηρεσία, στο επόμενο έτος 2013 θα κορυφωθεί η διένεξη μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας που άρχισε τον περασμένο Νοέμβριο με την κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους και θα καταλήξει σε ολοκληρωτικό θερμό πόλεμο μεταξύ των δυο χωρών.

Μια αφορμή για την έκρηξη του πολέμου θα είναι μια στρατιωτική επιχείρηση των Τούρκων σε συριακό έδαφος για την ενίσχυση των Τουρκομάνων και των άλλων Τζιχαντιστών που θα βάλλονται από τους Κούρδους και από τους Ρώσους και η άμεση ρωσική αντίδραση που θα εξελιχτεί σε θερμή σύγκρουση μεταξύ Τουρκίας και Ρωσίας. Άλλη αφορμή για τουρκική στρατιωτική επέμβαση θα είναι η προέλαση των Κούρδων δυτικά του Ευφράτη που θεωρείται κόκκινη γραμμή για την Άγκυρα.

Όπως αναφέρει η αναφορά του Statfor, η Ρωσία έχει ήδη καταρτίσει σχέδια πολέμου με την Τουρκία και στην Α. Μεσόγειο και στην Μαύρη Θάλασσα αλλά και στο μέτωπο της Αρμενίας πέραν του θερμού μετώπου στην Συρία. Δηλαδή με λίγα λόγια ο πόλεμος θα είναι ολοκληρωτικός και καταλυτικός.

Η Μόσχα ήδη έχει πληροφορίες για υπονομευτικές ενέργειες της Τουρκίας στον Καύκασο και όχι μόνο και ότι οι Τούρκοι προσπαθούν να ανοίξουν εσωτερικό μέτωπο στην Ρωσία με τον προσεταιρισμό των μουσουλμάνων της Ρώσικης Ομοσπονδίας. Όλα αυτά έχουν εξοργίσει σε μεγάλο βαθμό την ρωσική πολιτική και στρατιωτική ηγεσία και έχουν ετοιμάσει σχέδια ολοκληρωτικής καταστροφής της Τουρκίας που την έχουν χαρακτηρίσει σαν...ένα κρατικό "μίασμα" που βαρύνεται με πολλά γεννοκτονικά εγλήματα!

Όλα αυτά όχι από τον μεγάλο Έλληνα Μικρασιάτη Άγιο μας, τον Όσιο Παΐσιο που τα είχε προβλέψει πριν από δεκαετίες, αλλά από ένα έγκυρο αμερικανικό Κέντρο Στρατηγικών Ερευνών!

Αλήθεια, πόσο Άγιος ήταν!

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Της Κύρας Αδάμ

Οι πρόσφατες κινήσεις επαναπροσέγγισης Τουρκίας-Ισραήλ θολώνουν ακόμα περισσότερο τα φουσκωμένα νερά της Ανατολικής Μεσογείου στον τομέα της ενέργειας, στον οποίο θέλουν να επενδύσουν πολλαπλώς η Αθήνα και η Λευκωσία, με αυξανόμενα όμως τα εμπόδια στα σχέδια αυτά.

Η πολύμηνη σιωπηλή προετοιμασία της τουρκο-ισραηλινής προσέγγισης, δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί, καθώς η Άγκυρα απαιτεί από την ισραηλινή κυβέρνηση, όχι μόνον τη συγγνώμη για το χτύπημα τούρκων ακτιβιστών στο πλοίο Μαβί Μαρμαρά, το 2010, αλλά και την αποζημίωση των θυμάτων και τον τερματισμό του εμπάργκο του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας. Όμως, με προσεκτικές δηλώσεις τους, τούρκοι και ισραηλινοί αξιωματούχοι αφήνουν να εννοηθεί ότι η επαναπροσέγγιση των δύο χωρών θα ολοκληρωθεί, ενώ με τον έναν ή τον άλλο τρόπο υπονοούν σαφώς ότι η βάση για την οριστική αποκατάσταση των διμερών σχέσεων θα είναι και η μελλοντική ενεργειακή συμφωνία για τη μεταφορά του ισραηλινού φυσικού αερίου, στην Τουρκία, μέσω υποθαλάσσιου αγωγού, που θα περνά από την κυπριακή ΑΟΖ.

Η τουρκο-ισραηλινή συνεργασία στον τομέα της ενέργειας -ακόμα και ως πιθανότητα- μπερδεύει ακόμα περισσότερο τους αρχικούς θεωρητικούς σχεδιασμούς Αθήνας και Λευκωσίας για συμφωνία μεταφοράς ποσοτήτων φυσικού αερίου από τα τεράστια υποθαλάσσια κοιτάσματα του Ισραήλ και της Αιγύπτου μέσω terminal στα νότια της Κύπρου και, από εκεί με υποθαλάσσιο αγωγό στην Ελλάδα, που ευελπιστούσε να γίνει ένας μεγάλος ενεργειακός θύλακας τροφοδοσίας της Ευρώπης με φυσικό αέριο, που δεν θα είχε ρωσική «οσμή».

Είναι προφανές ότι αυτά τα μεγαλεπήβολα θεωρητικά σχέδια αποδεικνύονται σιγά σιγά λευκός καπνός, καθώς:

α) ο όγκος των κυπριακών κοιτασμάτων φυσικού αερίου, δυστυχώς και για την ώρα, είναι υποπολλαπλάσια των αρχικών εκτιμήσεων και

β) το κόστος κατασκευής του terminal υγροποιημένου φυσικού αερίου στην Κύπρο και ο αγωγός μεταφοράς του στην Ελλάδα είναι απλώς απολύτως απαγορευτικό.

Αντιθέτως, όλο και πληθαίνουν στον διεθνή τύπο δημοσιεύματα-όχι πάντοτε «αντικειμενικά» -για την αναγκαιότητα, με συγκριτικά φθηνό κόστος, μεταφοράς μέσω της κυπριακής ΑΟΖ του ισραηλινού φυσικού αερίου στην Τουρκία που θα καλύπτει τις αυξανόμενες ανάγκες της Άγκυρας, (καθώς οι ρωσο-τουρκικές σχέσεις παραμένουν ακόμα μετέωρες),υπονοώντας σαφέστατα ότι η συνολική λύση του Κυπριακού είναι προ των πυλών μέσα στο 2016.

Η Αθήνα και η Λευκωσία διατηρούν ενεργές και ζωηρές, διμερείς και τριμερείς συνεργασίες, ( Ελλάδας-Ισραήλ, Κύπρου- Ισραήλ, Ελλάδας-Αιγύπτου, Κύπρου- Αιγύπτου, Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, Ελλάδας- Κύπρου- Αιγύπτου, χωρίς όμως ποτέ να φτάσουν την πολυπόθητη Τετραμερή, (Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ-Αιγύπτου), καθώς Κάιρο και Τελ Αβιβ ξεκίνησαν και τώρα διέκοψαν και πάλι τα σχέδια μεταξύ τους ενεργειακής συνεργασίας.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η 5χρονη διακοπή διπλωματικών σχέσεων Τουρκίας –Ισραήλ ευνόησε την ελληνο-ισραηλινή συνεργασία στον τομέα της αμυντικής συνεργασίας (όλο και πληθαίνουν οι ισραηλινές αεροπορικές ασκήσεις μέσα στο FIR Αθηνών), αλλά και σε άλλους οικονομικούς τομείς, με εξαίρεση αυτόν της ενέργειας, με το Τελ Αβίβ να παραμένει σε καθεστώς « δημιουργικής ασάφειας».

Είναι αμφιβολο αν αυτό το καθεστώς θα ανατραπεί οριστικώς κατά την επικείμενη Σύνοδο Κορυφής Αθήνας –Λευκωσίας-Τελ Αβίβ στις 28 Ιανουαρίου στη Λευκωσία, με προηγούμενη διμερή συνάντηση Τσίπρα -Νετανιάχου, έναν μόλις μήνα μετά την επίσκεψη Τσίπρα στο Ισραήλ.

Παραλλήλως, αργά αλλά ίσως σταθερότερα κινείται, μετά την τριμερή συνάντηση Ελλάδας -Κύπρου- Αιγύπτου, η πιθανότητα να αρχίσουν οι διαδικασίες οριοθέτησης των ΑΟΖ Ελλάδας, Αιγύπτου και Κύπρου, (σ.σ. οι δύο τελευταίες έχουν εδώ και χρόνια οριοθετήσει τις μεταξύ τους ΑΟΖ). Το θέμα βεβαίως απασχολεί εντόνως την Αθήνα που ευελπιστεί ότι αν υπάρξει η τριμερής οριοθέτηση των ΑΟΖ, η Τουρκία θα βρεθεί εκ των πραγμάτων «παγιδευμένη» να συμφωνήσει με τα «τετελεσμένα», έτσι ώστε να κλείσει οριστικώς το θέμα του Καστελόριζου που επιμόνως εγείρει η Άγκυρα. (Δυστυχώς όμως το Δίκαιο της Θάλασσας απαιτεί απαρέγκλιτα την συμφωνία ΟΛΩΝ των εμπλεκομένων μερών στις οριοθετήσεις των γειτονικών ΑΟΖ.)

Αυτός ο ενεργειακός ανεμοστρόβιλος στην Ανατολική Μεσόγειο δεν ευνοεί για την ώρα την προώθηση των ελληνικών και κυπριακών σχεδίων στον τομέα της ενέργειας. Αντιθέτως, η Αθήνα δεν μπορεί παρά να βλέπει ότι το διεθνές ενεργειακό ενδιαφέρον από πολιτική άποψη και κυρίως από πλευράς εταιρειών, στρέφεται όλο και ανατολικότερα της Κύπρου, αποδυναμώνοντας για την ώρα τουλάχιστον τις ελληνικές φιλοδοξίες για μετατροπή της Ελλάδας σε «νότια ενεργειακή πύλη» της ΕΕ.

Όσο όμως το διεθνές ενεργειακό ενδιαφέρον στρέφεται ανατολικά της Κύπρου, τόσο μεγαλώνει και η πίεση για οριστική λύση του Κυπριακού, έτσι ώστε να δημιουργηθεί το πολυπόθητο «περιβάλλον σταθερότητας και ασφαλείας στην περιοχή».

Μέχρι πρότινος η Τουρκία επιδίωξε την διατήρηση της πιεστικής ανασφάλειας, στέλνοντας πολεμικά πλοία της μέσα στην κυπριακή ΑΟΖ για να «προστατεύσουν» τις έρευνες του τουρκικού ερευνητικού σκάφους Μπαρμπαρός. Την ίδια απειλή εκτόξευσε βιαστικά πριν από λίγες ημέρες ο τουρκοκύπριος ηγέτης κ Ακιντζί, αν και αυτή είναι αμφίβολο αν υποβοηθά την προσπάθεια της Τουρκίας να επαναφέρει σε ήρεμα ενεργειακά νερά τις σχέσεις της με το Ισραήλ.

Το πρόβλημα όμως εστιάζεται κυρίως στη Λευκωσία, η οποία βρίσκεται ήδη μέσα σε ολοένα πιεστικότερο κλοιό άμεσης επίλυσης του Κυπριακού.

Το στρίψιμο της βίδας ξεκίνησε μέσα από την ΕΕ, όταν ο κ Γιούνκερ κυριολεκτικώς υπέκλεψε την σύμφωνη γνώμη της Λευκωσίας, αλλά και της Αθήνας, για το άνοιγμα μέσα στον χρόνο και του κεφαλαίου της Ενεργείας στην ενταξιακή διαδικασία της Τουρκίας. Το κεφάλαιο της Ενέργειας ως γνωστό είχε αναχθεί μέχρι τώρα στο σχεδόν «απόλυτο όπλο» της Κύπρου απέναντι στην Τουρκία έως ότου αυτή συναινέσει σε επίλυση του Κυπριακού με διατήρηση της μιας κυριαρχίας και διεθνούς προσωπικότητας της υπάρχουσας Κυπριακής Δημοκρατίας και όχι ενός διαδόχου κράτους.

Μόνον μια τέτοια λύση θα επέτρεπε στη Λευκωσία να εξετάσει τα σχέδια μεταφοράς φυσικού αερίου προς την Τουρκία είτε από το έδαφος της Κύπρου, είτε υποθαλασσίως από την κυπριακή ΑΟΖ, χωρίς όμως να επιτρέπεται στην Τουρκία μέσω του τουρκοκυπριακού «συνιστώντος κράτους» στην Κύπρο, να εγείρει κυριαρχικές αξιώσεις και οφέλη στο κυπριακό έδαφος.

Ωστόσο, ο διεθνής παράγων με πρωταγωνιστή τον υπερκινητικό απεσταλμένο του ΟΗΕ νορβηγό κ Άιντα, αλλά και την ΕΕ θέλουν να επισπεύσουν τις διαδικασίες ώστε το άνοιγμα της ευρωτουρκικής διαπραγμάτευσης για την Ενέργεια, να συμπέσει με τη συμφωνία λύσης του Κυπριακού μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2016, με αμφίβολες προοπτικές για τη Λευκωσία.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Με μία έκθεση - καταπέλτη, για το ποιοί ευθύνονται, κυρίως, για την διαφθορά στην Ελλάδα, η Ομάδα Κρατών κατά της Διαφθοράς του Συμβουλίου της Ευρώπης (GRECO), υποστηρίζει κατηγορηματικά ότι, στο επίκεντρο της εκτεταμένης διαφθοράς στην Ελλάδα, βρίσκονται οι βουλευτές, οι δικαστές και οι εισαγγελείς.

Η διαφθορά λέει η έκθεση, πού πρόκειται να δοθεί σήμερα στη δημοσιότητα, αποτελεί έναν από τους βασικούς λόγους που η Ελλάδα οδηγήθηκε στην οικονομική κρίση και στην συγκάλυψη και επέκταση της, συνέβαλλαν τα μέγιστα εκπρόσωποι του ελληνικού κοινοβουλίου, υπερψηφίζοντας παράνομες αποφάσεις απαλλαγής και διαγραφής ευθυνών καθώς και δικαστές και εισαγγελείς, με αδιαφανείς νομοθετικές διαδικασίες.

Καλώντας την Ελλάδα, «να διασφαλίσει την ακεραιότητα στο κοινοβούλιο και στο δικαστικό σώμα», η έκθεση της GRECO, υπογραμμίζει ιδιαίτερα ότι, μέχρι στιγμής, δεν υπάρχουν στην Ελλάδα κανόνες που να διασφαλίζουν τον έλεγχο της παράλληλης δραστηριότητας βουλευτών, των δωρεών που λαμβάνουν από «αγνώστους» επιχειρηματικούς κύκλους για την προώθηση των συμφερόντων τους καθώς και για τον έλεγχο των σχέσεων τους με «ομάδες συμφερόντων».

Η Ελλάδα βρίσκεται «σε πολύ πρώιμο στάδιο», στο θέμα του ελέγχου της ακεραιότητας των βουλευτών, τονίζεται στην έκθεση.

Η έκθεση καλεί επίσης την Ελλάδα να επανεξετάσει το σύστημα των βουλευτικών ασυλιών και να θεσπίσει κανόνες δεοντολογίας για τους βουλευτές, προκειμένου οι τελευταίοι να μην καμώνονται πως δεν γνωρίζουν τις υποχρεώσεις τους.

Παρά το γεγονός ότι δικαστές και εισαγγελείς υπόκεινται σε μηχανισμούς που σχετίζονται με την καριέρα και τους διαδικαστικούς κανόνες που προστατεύουν την ακεραιότητά τους, η Ελλάδα επιβάλλεται να κωδικοποιήσει τους κανόνες δεοντολογίας και να εξορθολογίσει τη γενική εποπτεία επί των δικαστών και των εισαγγελέων, επισημαίνεται στην έκθεση.
 
Οι σοβαρές καθυστερήσεις στην έκδοση δικαστικών αποφάσεων είναι εκ του πονηρού, υπονοείται, εμμέσως πλην σαφώς, στην έκθεση, στην οποία τονίζεται ότι πρέπει, επιτέλους, το δικαστικό σύστημα να αξιολογηθεί συνολικά για την λειτουργία του και να καταστεί υπόλογο για τις εκάστοτε αποφάσεις του.

Πρέπει ακόμη να επανεξετασθεί, η διαδικασία επιλογής δικαστών, για τις ανώτερες θέσεις του Δικαστικού και Εισαγγελικού Σώματος, προκειμένου να εξασφαλισθεί η ανεξαρτησία τους από την εκτελεστική εξουσία.

Με την έκθεση απευθύνονται, ούτε μία ούτε δύο αλλά δεκαεννέα (19) συστάσεις προς την Ελλάδα, προκειμένου να καταστεί εφικτή η πάταξη της διαφθοράς σε βουλευτές, δικαστές και εισαγγελείς.
 
Νίκος Ρούσσης
Στρασβούργο


Πηγή: reporter.gr
Πηγή Reporter

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Διάταξη με την οποία το Δημόσιο αποδέχεται δικαστικές αποφάσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου που δίνουν αναδρομική αύξηση (σ.σ.: έως και 100.000 ευρώ ανά περίπτωση) σε συνταξιούχους βουλευτές περιλαμβάνεται σε νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών.

Όπως αναφέρει ο Ελεύθερος Τύπος, με την εν λόγω διάταξη οι συντάξεις των βουλευτών θα πρέπει να αναπροσαρμοστούν, δηλαδή να αυξηθούν, αναδρομικά από το 2008 και να ακολουθήσουν τις μισθολογικές αυξήσεις που δόθηκαν τότε με το νόμο 3691/08 στους δικαστικούς λειτουργούς, καθώς οι συντάξεις των βουλευτών υπολογίζονται κάθε φορά με τους εκάστοτε μισθούς των δικαστών.

Μάλιστα, παρότι το Δημόσιο είχε ασκήσει αίτηση αναίρεσης κατά των αποφάσεων που έχει εκδώσει η Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου, δικαιώνοντας τους συνταξιούχους βουλευτές οι οποίοι προσέφυγαν για να διεκδικήσουν αναλογικά τις αυξήσεις των εν ενεργεία δικαστικών, εντούτοις άνοιξε παράθυρο για να δοθούν άμεσα οι αναδρομικές αυξήσεις μέσω της τριμελούς επιτροπής του Ελεγκτικού Συνεδρίου, οι αποφάσεις της οποίας είναι άμεσα εκτελεστές χωρίς να επιτρέπεται η δυνατότητα αναίρεσής τους ή καθυστέρησής τους από το Δημόσιο.

Με τη διάταξη που περιλαμβάνει το νομοσχέδιο γίνονται αποδεκτές όλες οι αποφάσεις που δικαιώνουν τους συνταξιούχους βουλευτές και το μόνο που απομένει, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, είναι να ρυθμιστεί «ο τρόπος, ο χρόνος και η διαδικασία καταβολής των αναδρομικών με απόφαση του υπουργού Οικονομικών».

Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται ο Ελεύθερος Τύπος, μπορεί η καταβολή των αναδρομικών να αφορά σε μικρό αριθμό συνταξιοδοτηθέντων βουλευτών, πλην όμως τα ποσά που προκύπτουν ανά περίπτωση είναι κατά μέσο όρο της τάξης των 100.000 ευρώ, καθώς περιλαμβάνουν αναδρομικές αυξήσεις από το 2008 και μετά. Από το ποσό αυτό θα αφαιρεθούν οι μειώσεις που έγιναν μετά το 2010 λόγω των Μνημονίων, αλλά παρά ταύτα η «καθαρή» μετά τις περικοπές αύξηση δεν θα είναι μικρότερη των 50.000 ως 60.000 ευρώ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Οικονομικές κυρώσεις σε ισχύ από την Πρωτοχρονιά

Σε ισχύ τίθενται από την Πρωτοχρονιά οι οικονομικές κυρώσεις τις οποίες έχει αποφασίσει η Ρωσία σε βάρος της Τουρκίας εξαιτίας της κατάρριψης του ρωσικού μαχητικού, με τον κατάλογο να «εμπλουτίζεται» και με μπλόκο σε εταιρείες στον τομέα των κατασκευών.

Σύμφωνα με το διάταγμα που υπέγραψε την Τετάρτη ο ρώσος πρωθυπουργός Ντμίτρι Μεντβέντεφ, με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου, τουρκικές εταιρείες δεν θα μπορούν να προσφέρουν υπηρεσίες στους τομείς των κατασκευών και της ξυλείας.

Στο πακέτο οικονομικών μέτρων βρίσκεται και ο τομέας τουρισμού.

Η κατάρριψη του ρωσικού Sukhoi στα σύνορα Τουρκίας και Συρίας είχε βυθίσει ταχύτατα τις σχέσεις Μόσχας και Άγκυρας στο ναδίρ τους.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Ακυρώθηκαν 142 πτήσεις των τουρκικών αερογραμμών

Σε ακυρώσεις 142 προς τα δύο αεροδρόμια της Κωνσταντινούπολης προχώρησαν οι Turkish Airlines, προειδοποιώντας για ενδεχόμενο περαιτέρω προβλημάτων, εν αναμονή του χιονιά. Στην ίδια την πόλη, οι δημοτικές αρχές έχουν εκδώσει προειδοποιήσεις για τις μετακινήσεις και έχουν σε ετοιμότητα εκχιονιστικά μηχανήματα.

H χιονόπτωση προβλέπεται να ξεκίνησει την Τετάρτη και να ενισχυθεί την Πέμπτη. Σύμφωνα με τις προβλέψεις, το χιόνι αναμένεται να συνεχίσει μέχρι και το Σάββατο.

Σε ανακοίνωσή τους, οι Turkish Airlines αναφέρουν πως οι περισσότερες από τις πτήσεις που ακυρώνονται ήταν πτήσεις εσωτερικού, όμως επηρεάζονται και αρκετά δρομολόγια σε ευρωπαϊκά αεροδρόμια.

Οι ακυρώσεις μέχρι στιγμής αφορούν την Τετάρτη και την Πέμπτη και η εταρεία αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο να προχωρήσει σε νέες ακυρώσεις.

Οι δημοτικές αρχές έχουν καλέσει επίσης τους κατοίκους να είναι προσεκτικοί και, σύμφωνα με την Hurriyet, να αποφεύγουν τις μετακινήσεις εάν δεν είναι απαραίτητες.

Παράλληλα, βρίσκονται σε ετοιμότητα «εκατοντάδες εκχιονιστικά μηχανήματα» για να καθαρίσουν τους δρόμους (στους οποίους σχηματίζονται εύκολα μποτιλιαρίσματα ακόμη και σε κανονικές συνθήκες).


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του Γεωργίου Κ. Φίλη Ph.D.

Τη στιγμή αυτή οι τύχες του πολέμου τόσο στο Ιράκ όσο και στη Συρία φαίνεται να έχουν μεταβληθεί άρδην προς το χειρότερο για το Ισλαμικό Κράτος. Στο Ιράκ οι κυβερνητικές δυνάμεις έχουν καταγάγει μία στρατηγικής σημασίας νίκη στο Ραμάντι, στα δυτικά της Βαγδάτης. Στη Συρία, οι δυνάμεις που υποστηρίζουν το καθεστώς Άσαντ έχουν επιδοθεί στην ανακατάληψη εδαφών σε όλο το θέατρο των επιχειρήσεων, προς βορρά, ανατολάς και νότο. Επιπροσθέτως, δεν έχει περάσει καιρός από την ανακατάληψη της περιοχής του Σιντζάρ στο βορειοδυτικό Ιράκ από τους Κούρδους Πεσμεργκά.

Είναι προφανές πως αργά αλλά σταθερά, τόσο η Δαμασκός όσο και η Βαγδάτη κερδίζουν έδαφος, αλλά και αυτοπεποίθηση για να εισέλθουν στο επόμενο και αποφασιστικό στάδιο του πολέμου, το οποίο δεν μπορεί να είναι άλλο από την επιθετική κίνηση οι μεν προς την Ράκκα της Συρίας, οι δε προς την Μοσούλη του Ιράκ, με τελικό στόχο να εξολοθρεύσουν την όποια εδαφική παρουσία του Ισλαμικού Κράτους στις χώρες τους.

Ζητούμενο και η ιδεολογική επικράτηση, πέραν της οπλικής

Με βάση τις εξελίξεις επί του πεδίου αλλά και τις ζυμώσεις μεταξύ των κύριων γεωπολιτικών δρώντων τοπικών – περιφερειακών – παγκόσμιων, θα διακινδυνεύσουμε την εκτίμηση πως ο χρόνος μετράει πλέον αντίστροφα για το Ισλαμικό Κράτος, τόσο στο Ιράκ όσο και στη Συρία, όσον αφορά την εδαφική και πολιτικο-στρατιωτική του ύπαρξη. Αναφορικά με την ιδεολογία του όμως θα πρέπει να σημειωθεί πως αυτή δεν είναι δυνατόν να ηττηθεί από τα όπλα, αλλά δύναται να καταπολεμηθεί μόνο μέσα από τις δομικές αλλαγές των κρατών αυτών αλλά και τους αναπόφευκτους κοινωνικούς μετασχηματισμούς που η τραυματική πολεμική εμπειρία θα επιφέρει.

Τη χρονική αυτή στιγμή και με το διαμορφούμενο momentum o σιιτικός «άξονας» Ιράν-Ιράκ (εννοώντας τη σιιτική πλειοψηφία όπως αυτή εκφράζεται από την κυβέρνηση της Βαγδάτης)-Συρία (υπό την ηγεσία των Αλαουιτών –όχι Αλεβιτών- του Άσαντ)- Χεζμπολάχ του Λιβάνου, σε συνεργασία με τους Κούρδους σε Συρία αλλά και Ιράκ και υπό την υψηλή προστασία τη Ρωσίας, πολύ δύσκολο θα αφήσει την ευκαιρία να πάει χαμένη.

Η Δαμασκός τη στιγμή όπου φαινόταν πως δυσκολευόταν να αντιπαρέλθει των συνδυασμένων χτυπημάτων από το Ισλαμικό Κράτος, της Τζαμπάντ Αλ-Νούσρα -«θυγατρική» της Αλ-Κάιντα στη Συρία- αλλά και των υπολοίπων «αντιπολιτευόμενων» (με εισαγωγικά ή μη) δυνάμεων, στην ουσία δέχθηκε ως «δώρο εξ ουρανού» την άμεση ρωσική επέμβαση η οποία αποτέλεσε και τον καταλύτη των εξελίξεων οι οποίες φαίνεται να οδηγούν σε πλήρη ανατροπή του σκηνικού στη Συρία.

Από την πλευρά της η Βαγδάτη επέλεξε να εξαπολύσει την από καιρό αναμενόμενη αντεπίθεση στο Ραμάντι, πόλη στρατηγικής σημασίας πλησίον της ίδιας της πρωτεύουσας, η ανακατάληψη της οποίας θα σταθεροποιούσε το μέτωπο και θα επέτρεπε στην κυβέρνηση να επικεντρωθεί στην προετοιμασία της για την κίνηση προς βορρά για την απελευθέρωση της Μοσούλης.

«Συνεννόηση» ΗΠΑ - Ρωσίας

Αξίζει να σημειωθεί πως τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Ρωσία φαίνεται πως έχουν έρθει σε κάποιου είδους συνεννόηση αναφορικά με τις επιχειρήσεις στην ευρύτερη περιοχή. Είναι προφανές ότι η Μόσχα έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων στη Συρία, ενώ η Ουάσιγκτον είναι πολύ κοντά στην κυβέρνηση της Βαγδάτης, με τις αεροπορικές δυνάμεις της συμμαχίας υπό τις ΗΠΑ να λαμβάνουν πρωταγωνιστικό ρόλο στις επιχειρήσεις των ιρακινών δυνάμεων στο Ραμάντι.

Επιπροσθέτως, η υποστήριξη των Κούρδων και από τις δύο πλευρές είναι σημαντικότατη τόσο στη Συρία όσο και στο Βόρειο Ιράκ, με το Ερμπίλ να έχει δημιουργήσει στενότατους δεσμούς με τις ΗΠΑ, ενώ οι Κούρδοι της Συρίας να λαμβάνουν εδώ και λίγους μήνες οπλισμό από την Ουάσιγκτον. Από την πλευρά της η Ρωσία φαίνεται πως έχει αποφασίσει να παίξει το «χαρτί» των Κούρδων μέσα στην ίδια την Τουρκία, ενώ εκ των πραγμάτων λόγω των στρατιωτικών της επιχειρήσεων παρέχει υποστήριξη στους Κούρδους της Συρίας.

Με βάση τις έως τώρα κινήσεις της Δαμασκού και της Βαγδάτης, έχοντας υπόψη πως ο στρατηγικός σχεδιασμός του σιιτικού «άξονα» με τη Ρωσία (του 4+1, όπως έχει ονομαστεί –Ιράν-Ιράκ-Συρία-Ρωσία+Χεζμπολάχ) είναι κοινός αλλά και αναλύοντας τις κινήσεις και τις δηλώσεις Αμερικανών αξιωματούχων, εκτιμάται πως:

- Πρώτον, στο Συριακό μέτωπο προτεραιότητα για κάθε κίνηση προς την τελική επίθεση των συμμαχικών δυνάμεων θα είναι το «σφράγισμα» των συνόρων μεταξύ Τουρκίας-Συρίας, της περιοχής που ελέγχει για την ώρα το Ισλαμικό Κράτος. Σκοπός αυτής της κίνησης θα είναι η αποκοπή των τζιχαντιστών στην Συρία και η αποστέρησή τους από το κέντρο λογιστικής υποστήριξης που είναι για αυτούς η Τουρκία. Επιπροσθέτως, η κίνηση αυτή θα τους αποκόψει και από την κύρια πηγή εσόδων τους που είναι η λαθραία μεταφορά πετρελαίου.

- Δεύτερον, η απελευθέρωση του Ραμάντι θα δώσει την απαραίτητη βάση στις Ιρακινές δυνάμεις να «σφραγίσουν» τα σύνορα μεταξύ Συρίας και Ιράκ αποκόπτοντας την επικοινωνία των δυνάμεων του Ισλαμικού κράτους που βρίσκονται στις δύο χώρες με ότι αυτό συνεπάγεται σε στρατιωτικό, επιχειρησιακό, οικονομικό και λογιστικής υποστήριξης επίπεδο. Αξίζει να σημειωθεί πως η Κουρδική νίκη στο Σιντζάρ ακριβώς αυτή τη στρατηγική σημασία είχε αφού δυσκόλεψε την επικοινωνία της Μοσούλης με τη Ράκκα.

Με άλλα λόγια η αποκοπή των δυνάμεων του Ισλαμικού Κράτους της Συρίας από την ασφαλή τους «βάση» στην Τουρκία, καθώς και η δυσκολία στην επικοινωνία μεταξύ των δυνάμεων τους σε Ιράκ και Συρία εάν και εφόσον οι ιρακινές δυνάμεις κινηθούν προς βορρά θα εμποδίσει την εδαφική συνέχεια ενός ούτως ή άλλως εύθραυστου οικοδομήματος και θα συμβάλλει τα μέγιστα στο να του δοθεί το τελειωτικό χτύπημα μην αφήνοντάς του κανένα περιθώριο αντίδρασης.

Η δύσκολη θέση της Τουρκίας

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να διευκρινιστεί πως μία τέτοια στρατηγική θα φέρει σε πολύ δύσκολη θέση και την Τουρκία, η οποία, με βάση την πρόσφατη εμπειρία, θα προσπαθήσει με κάθε τρόπο –από υπόγεια έως και εμφανώς, άρα «άτσαλα»– να αποτρέψει μία τέτοια εξέλιξη, ειδικά στην περίπτωση που τα σύνορα στη μεθόριο με τη Συρία «σφραγιστούν» είτε από τους Κούρδους, είτε από τις δυνάμεις του Άσαντ. Ένας άλλος σημαντικότατος τοπικός παράγοντας του οποίου η θέση είναι πολύ ευαίσθητη είναι οι Κούρδοι του Βορείου Ιράκ οι οποίοι πρώτον είναι σε εμφανή –για την ώρα– συνεργασία με την Τουρκία, ενώ είναι σίγουρο πως δεν επιθυμούν την επανάκαμψη της Βαγδάτης στην περιοχή, διότι σε ένα τέτοιο σενάριο μειώνονται οι πιθανότητες για μία μελλοντική τους ανεξαρτητοποίηση.

Η τελευταία πράξη

Όπως μπορεί να γίνει αντιληπτό, οι επόμενοι μήνες θα είναι καθοριστικοί για την ιστορία της περιοχής, αφού εάν τα πράγματα εξελιχθούν με την τροπή που έχουν λάβει, τότε όλοι οι γεωπολιτικοί δρώντες που λαμβάνουν μέρος στο «δράμα» θα πρέπει να ετοιμάζονται για την τελευταία φάση του «παιγνίου» η οποία μπορεί μεν να οδηγήσει στο τέλος της εδαφικής ύπαρξης του Ισλαμικού Κράτους, τα «απόνερα» δε μίας τέτοιας εξέλιξης, τα οποία θα έχουν να κάνουν με τον έλεγχο μίας τεράστιας περιοχής της Συρίας και του Ιράκ από την Μεσοποταμία έως την Μεσόγειο στην οποία στην ουσία θα παρατηρηθεί ένα «γεωπολιτικό κενό ισχύος», μπορεί να δημιουργήσουν μία δεύτερη πράξη του «έργου» η οποία να εμπλέκει περισσότερους, πιο άμεσα και με την κρίση να εξαπλώνεται από τον Καύκασο και τα Στενά μέχρι την διώρυγα του Σουέζ και τον Περσικό Κόλπο.

Το σίγουρο είναι πως οι εξελίξεις τρέχουν και το 2016 θα αποδειχθεί είτε το έτος που επήλθε μία κάποια λύση στο θέμα, είτε το έτος που η κρίση από τοπική μεταβλήθηκε σε περιφερειακή…

* Ο κύριος Γεώργιος Φίλης είναι διδάκτωρ Γεωπολιτικής (Durham University, UK), Επισκέπτης καθηγητής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων στο τμήμα Διεθνών Επιχειρήσεων του DEREE – The American College of Greece και μέλος του Institute of Diplomacy & Global Affairs (DEREE) καθώς και του Ινστιτούτου Αναλύσεων Ασφάλειας & Άμυνας
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Δύο ντοκιμαντέρ του Τμήματος Ελληνικής Γλώσσας και Πολιτισμού του Πανεπιστημίου Αργυροκάστρου, που παρέθεταν ουσιαστικά την Ιστορία αυτής της γεωγραφικής περιοχής της Βόρειας Ηπείρου, ήταν η αφορμή για ένα νέο ξέσπασμα του αλβανικού εθνικισμού εναντίον της Ελλάδας και για στοχοποίηση ενός εκ των τελευταίων μελών της ελληνικής μειονότητας που συνεχίζουν να φυλάττουν Θερμοπύλες, στην εγκαταλειμμένη από όλους Βόρειο Ήπειρο.

Τα δυο ντοκιμαντέρ που παρουσίαζαν μια ιστορική άποψη για την πορεία και την ταυτότητα της περιοχής από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα -με ιδιαίτερες αναφορές και σε θέματα που απασχολούν τις διμερείς σχέσεις, όπως το μείζον θέμα των Στρατιωτικών Νεκροταφείων των ελλήνων στρατιωτών που έπεσαν στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο- στηρίχτηκαν σε μαρτυρίες και στοιχεία από επίσημα και ανεπίσημα Αρχεία, που συγκέντρωσε ο επικεφαλής του τμήματος Ελληνικής Γλώσσας και Πολιτισμού του πανεπιστημίου Αργυροκάστρου, Παναγιώτης Μπάρκας.

Ο Π. Μπάρκας ιστορικό στέλεχος και ιδρυτικό μέλος της «Ομόνοιας», από τους λίγους έλληνες μειονοτικούς που δεν εξαργύρωσαν τον «πατριωτισμό» τους ούτε στα Τίρανα ούτε στην Αθήνα, είναι από τους τελευταίους που συνεχίζουν να δίνουν την μάχη για την διάσωση της ελληνικής ταυτότητας σε περιοχές της Βορείου Ηπείρου την οποία, πλέον, η μαζική μετανάστευση στην Ελλάδα και ο κατευθυνόμενος «εποικισμός» από τον Βορρά οδηγεί στην πλήρη αλλοίωση της ταυτότητας της περιοχής.

Κυρίως όμως η επιχείρηση εξόντωσης του Π. Μπάρκα που κλιμακώθηκε με αφορμή τα δυο ντοκιμαντέρ αποσκοπεί στην κάμψη των τελευταίων αντιστάσεων, στην επιχείρηση αφελληνισμού περιοχών με κυρίαρχη την ελληνική παρουσία και παράδοση, όπως το Αργυρόκαστρο, η Χειμάρα και οι Αγ. Σαράντα.

Το «σκάνδαλο» που ανακάλυψαν ορισμένα αλβανικά ΜΜΕ και έσπευσαν φυσικά να υποδαυλίσουν το κόμμα των Τσάμηδων και ακραίοι εθνικιστικοί κύκλοι στα Τίρανα, ήταν ότι το ντοκιμαντέρ αναφέρεται στον γεωγραφικό όρο «Βόρεια Ήπειρος», αναδεικνύει τον αγώνα του ελληνικού στρατού αλλά και των αλβανών πολιτών της Βόρειας Ηπείρου στον αγώνα εναντίον του Άξονα και, για πρώτη φορά στην Αλβανία, αποτυπώνονται οι σχέσεις μεταξύ των Τσάμηδων και των κατοχικών δυνάμεων.

Η ενόχληση ήταν μεγάλη και επειδή ο Π. Μπάρκας στο ντοκιμαντέρ επεσήμανε ότι η Αλβανία ήταν προτεκτοράτο της Ιταλίας, με απόφαση της αλβανικής βουλής και, συνεπώς ο κάθε εχθρός της Ιταλίας ήταν και εχθρός της Αλβανίας και επομένως για την Άρση του Εμπολέμου πρέπει να υπάρξει απόφαση και της Αλβανικής Βουλής.

Τους αλβανούς εθνικιστές ενόχλησε και ο τίτλος του ντοκιμαντέρ «Οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες» αλλά και το πολιτικό συμπέρασμα ότι η Ιταλία έβλεπε την Βόρειο Ήπειρο (Αργυρόκαστρο, Τεπελένι, Πρεμετή, Κλεισούρα, Αγ. Σαράντα, Κορυτσά, μέχρι τον Γενουσιο πόταμο) σαν περιοχή κατάλληλη για επέκταση της οικονομικής επιρροής και ταυτόχρονα για επίτευξη των στρατιωτικών στόχων της.

Ενοχλήθηκαν οι ίδιοι κύκλοι στα Τίρανα επειδή στο ντοκιμαντέρ καταγράφεται η πραγματικότητα της πανηγυρικής υποδοχής που έτυχε ο Ελληνικός Στρατός στην Κορυτσά, στους Αγ. Σαράντα, στο Αργυρόκαστρο, στην Χειμάρα κ.α. αλλά και στο Δελβινο όπου ο Δήμαρχος απένειμε τα κλειδιά της Πόλης στον Ελληνικό Στρατό, σε αντίθεση με τους Τσαμηδες για τους οποίους γίνεται αναφορά στην συνεργασία τους με τις δυνάμεις κατοχής.
Ο Π. Μπάρκας στο ντοκιμαντέρ, αναφερόμενος στην συμφωνία για τα στρατιωτικά κοιμητήρια, επισημαίνει ότι στην Αλβανία έπεσαν 11.000 έλληνες στρατιώτες για τους οποίους δεν έχει υπάρξει τάφος, ενώ είναι γνωστό ότι υπήρξε επιχείρηση εξαφάνισης των οστών ώστε να μην γίνει καταγραφή αυτής της σημαντικής ιστορικής στιγμής που όμως έπληττε τον αλβανικό εθνικισμό.

Οι αλβανοί εθνικιστές επιτίθενται στον Π. Μπάρκα γιατί, όπως ισχυρίζονται, δεν είπε λέξη για τις.. «σφαγές» που διέπραξαν οι Έλληνες στρατιώτες στο Παναριτι Κορυτσάς και στο Χορμοβο Τεπελενίου, σε μάχες που δόθηκαν εναντίον των δυνάμεων του Άξονα και των συνεργατών τους.

Ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Αργυροκάστρου έσπευσε να αποδοκιμάσει τα ντοκιμαντέρ του Π. Μπάρκα, δίνοντας έτσι το έναυσμα για την εκδήλωση της τελικής προσπάθειας για υποβάθμιση και κλείσιμο του Τμήματος Ελληνικής Γλώσσας και Πολιτισμού, που θα βάλει ακόμη πιο βαριά την ταφόπλακα στην ελληνική παρουσία στην Βόρειο Ήπειρο.

Στις αντιδράσεις, που με αιχμή το ντοκιμαντέρ του Π. Μπάρκα, ενοχοποιήθηκε η ίδια η Ελλάδα, πρωτοστατούν εκτός των κόμματων και οργανώσεων των Τσαμηδων και δημοσιογράφοι όπως ο Μαριν Μέμα του Top Channel, ακραίος ανθέλληνας που τουλάχιστον σε δυο περιπτώσεις έχει μπει στην Ελλάδα και έχει επιχειρήσει να στήσει ντοκιμαντέρ που… αποδεικνύουν την ύπαρξη αλβανικών εδαφών στην Θεσπρωτία αλλά και στην περιοχή μεταξύ Καστοριάς-Φλώρινας.

Όλη αυτή η περιρρέουσα ατμόσφαιρα βαραίνει ακόμη περισσότερο το κλίμα στις διμερείς ελληνοαλβανικές σχέσεις ενόψει και της επίσκεψης που θα πραγματοποιήσει στην Αθήνα εντος του Ιανουαρίου ο αλβανός υπουργός εξωτερικών κ. Μπουσατι.

Συγχρόνως όμως, στρέφονται και εναντίον του Π.Μπάρκα.

Ζητούν την άσκηση ποινικής δίωξης για το αδίκημα της… καλλιέργειας του μίσους μεταξύ των εθνοτήτων.

Ο Π. Μπάρκας με δηλώσεις του στον αλβανικό Τύπο απέρριψε όλες αυτές τις κατηγορίες: «Είναι ένα ντοκουμέντο και δεν εμπεριέχει εθνικιστικό περιεχόμενο, αλλά παρουσιάζει την αλήθεια. Όλα αυτά χρησιμοποιήθηκαν σε βάρος μου, για να υποκινήσουν τους Αλβανούς ακραίους εθνικιστές. Εγώ θα ζητήσω από τις αρμόδιες κρατικές αρχές προστασία από τις απειλές κατά της ζωής μου αλλά και της οικογένειάς μου» είπε ο κ. Μπάρκας. Ο μειονοτικός πανεπιστημιακός και δημοσιογράφος εξηγεί ακόμη:

«Και εάν χρησιμοποιήθηκε ο όρος Βόρειος ή Νότιος Ήπειρος, χρησιμοποιήθηκε μόνο ως γεωγραφική έννοια. Είναι παγκοσμίως γνωστή η διχοτόμηση που υπέστη η Ήπειρος. Ό,τι έκανα, το έκανα υπεύθυνα. Λυπάμαι για κάτι: Όλη η επιστημονική προσπάθειά μου να υπηρετήσω τις σχέσεις συνύπαρξης των δύο χωρών και δύο λαών, αμφισβητείται από εκείνους που δεν γνωρίζουν αυτή την πραγματικότητα, αλλά απλώς, παρουσιάζουν ως ιστορία, τα σλόγκαν της εθνικιστικής και της κομμουνιστικής ιδεολογίας, παρουσιάζοντάς τα ως εθνική ιστορία και ιδέες. Το λέω με πεποίθηση ότι οι φιλικές και πολυπολιτισμικές σχέσεις μεταξύ Ελλήνων και Αλβανών στην Ήπειρο, ακόμα και την εποχή του Αλή πασά, ήταν καλύτερες από τη σημερινή εθνικιστική πραγματικότητα που εμπνέεται από τα σλόγκαν ενός νοσηρού εθνικισμού. Δεν μπορεί να υπάρξουν πολύ καλές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών στο πλαίσιο της Ενωμένης Ευρώπης, σε περίπτωση που δεν δούμε την αλήθεια κατάματα, που δεν αντιμετωπίσουμε την ιστορία με ρεαλισμό, σε περίπτωση που δεν απαλλαγούμε και δεν απαλλάξουμε την ιστορία μας από την νοσηρή εθνικιστική μυθομανία. Αυτό ακριβώς το πνεύμα είναι στο επίκεντρο των ντοκιμαντέρ του Τμήματος Ελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας του Πανεπιστημίου Αργυροκάστρου, για τα οποία προσέφερα τη συμβολή μου», επεσήμανε ο Μπάρκας.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου