Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

2 Νοε 2011


Πριν δύο χρόνια στις εκλογές επιλέξαμε να ανοιχτούμε στα βαθιά και το κάναμε, γιατί το σκαρί του ταξιδιού έμοιαζε ολοκαίνουριο.

Παρείχε ασφάλεια για το μακρύ ταξίδι στα θολά νερά της οικονομίας. Μας πλάνεψε και ο καπετάν-Γιωργάκης, που μας περίμενε σαν έμπειρος τιμονιέρης, στο λιμάνι.

Ξεκινήσαμε ανέμελοι και σίγουροι…Στη πρώτη φουρτούνα όμως το σκαρί έμπασε νερά και ο μόνος που δεν τα είδε, ήταν ο καπετάν- Γιωργάκης. Και συνεχίσαμε το ταξίδι στα βαθιά με τις τρύπες μπαλωμένες…

Ο καιρός όμως γύρισε. Τα κύματα θέριεψαν. Απειλούν πλέον να καταπιούν το σαπιοκάραβο και μας τους επιβάτες, που ψάχνουμε για λέμβους σωτηρίας, έστω και για σανίδες…

Και ο αλαζόνας ο καπετάν- Γιωργάκης, τι κάνει; Προστάζει το πλήρωμα να συνεχίσει να τραβά κουπί αν και υπάρχουν γύρω απάνεμα λιμάνια. Οι υποτακτικοί του βλέπουν το ναυάγιο, αλλά τον ακολουθούν με κλειστά τα μάτια για να βουλιάξουμε όλοι μαζί.

Αυτός ο επείσακτος πολιτικάντης που δεν βλέπει πλέον τη τύφλα του, είναι ο επικίνδυνος επιβήτορας που κακοποιεί την ίδια την Ελλάδα. Μόνο αν τη στραγγαλίσει, θα ολοκληρώσει…

Σύσσωμος ο λαός που βασανίζεται και βιάζεται, να τον αποκαθηλώσει. ΤΩΡΑ.

Η ελληνική δυναστική κομματοκρατία “συστημικός κίνδυνος” για την Ευρώπη και τον κόσμο

Η απόφαση του Γ.Παπανδρέου να διεξαγάγει δημοψήφισμα δεν υπαγορεύθηκε από δημοκρατική ευαισθησία. Αποβλέπει στον εκβιασμό της κοινωνίας. Την οποία αφού έστησε στο χείλος του γκρεμού την απειλεί ότι θα την πυροβολήσει εάν δεν αυτοκτονήσει.

Ο Γ.Παπανδρέου κέρδισε τις εκλογές με απάτη διακηρύσσοντας ότι “λεφτά υπάρχουν”, ενώ γνώριζε ότι η χώρα ευρίσκετο ένα βήμα πριν από το αδιέξοδο, έχοντας επί μακρόν, με συστηματικό τρόπο, λεηλατηθεί ο δημόσιος πλούτος και το κράτος διαφθαρεί από την πολιτική τάξη. Ως πρωθυπουργός, για πολλούς μήνες, δεν έπραξε το παραμικρό για να προλάβει τη συμφορά, κάνοντας έτσι αναπόφευκτη την υπαγωγή της στη διεθνή επιτροπεία υπό την τρόικα. Αλλά και καθόλη τη μετέπειτα περίοδο έως σήμερα, πολιτεύθηκε ως κατακτητής επί της κοινωνίας, μετακυλίοντας σ’αυτήν το σύνολο των βαρών που συσσώρευσε η πολιτική τάξη. Μοναδική του μέριμνα ήταν να διατηρήσει ατόφιους τους πυλώνες του δυναστικού και διεφθαρμένου κράτους, τα προνόμια της πολιτικής τάξης και των συμμάχων της.
Στο διάστημα αυτό…

όχι μόνο δεν ελήφθησαν μέτρα για τη μεταρρύθμιση του κράτους, αλλά και βάθυνε η διαφθορά, διευρύνθηκε η φοροδιαφυγή, η ευνοιοκρατία και η αναποτελεσματικότητά του. Είναι χαρακτηριστικό ότι το σώμα της νομοθεσίας που συντηρεί τη διαπλοκή και τη διαφθορά, αντί να μειωθεί, ενισχύθηκε. Ακόμη και τα κραυγαλέα και ομολογημένα σκάνδαλα συγκαλύφθηκαν. Κανένας πολιτικός δεν προσήχθη στη δικαιοσύνη. Ούτε ο πιο ευφάνταστος κακοποιός δεν θα είχε στήσει τόσα συνταγματικά, νομικά και πραγματικά αναχώματα, προκειμένου να προστατευθεί από τις ανομίες του, όσα η πολιτική τάξη της χώρας. Η κοινωνία έχει αναδειχθεί σε μείζονα εχθρό της πολιτικής τάξης. Και η κοινωνία την έχει στοχοποιήσει ως την μείζονα αιτία της δυστυχίας της. Μια πολιτική τάξη που δεν διαθέτει την παραμικρή νομιμοποίηση στην κοινωνία δεν μπορεί να εκπροσωπεί τη χώρα.

Η πολιτική Ευρώπη επέλεξε δυστυχώς να στηριχθεί και να στηρίξει την ηγεσία αυτή για τη διαχείριση της κρίσης, βλάπτοντας την ελληνική κοινωνία, χωρίς να αναλογισθεί ότι αργά ή γρήγορα θα εκκαλείτο να καταβάλει το τίμημα. Η ελληνική κοινωνία, αντιμέτωπη με τις καταστροφικές συνέπειες της κρίσης, σε κατάσταση ασφυξίας, με τη βεβαιότητα ότι δεν διαγράφεται στον ορίζοντα καμία προοπτική εξόδου από την κρίση, παρά τις πρωτοφανείς θυσίες στις οποίες υπεβλήθη, οδηγήθηκε στη διαμόρφωση ενός εκρηκτικού μίγματος επιθετικής συμπεριφοράς κατά της πολιτικής τάξης, ιδίως κατά της κυβέρνησης. Η τελευταία, επέλεξε με προκλητικό τρόπο την καταστροφή της χώρας, από την απαλλοτρίωση του προνομίου της ιδιοποίησης του δημόσιου αγαθού, το οποίο εμμένει να διατηρεί ατόφιο μέχρι και σήμερα. Το αδιέξοδο αυτό έγινε πασιφανές όταν κατά την εθνική εορτή της 28ης Οκτωβρίου, η κοινωνία κατέβασε από τις εξέδρες των επισήμων τους πολιτικούς, συμπεριλαμβανομένου και εκείνου του μικρού ανθρώπου που έστησε η πολιτική τάξη στην προεδρία της πολιτείας.

Η απόφαση του Γ.Παπανδρέου να διεξαγάγει δημοψήφισμα δεν υπαγορεύθηκε από δημοκρατική ευαισθησία. Αποβλέπει στον εκβιασμό της κοινωνίας. Την οποία αφού έστησε στο χείλος του γκρεμού την απειλεί ότι θα την πυροβολήσει εάν δεν αυτοκτονήσει.

Η πολιτική Ευρώπη οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες της, να συμπήξει συμμαχία με την ελληνική κοινωνία, να την βοηθήσει -βοηθώντας έτσι τον εαυτό της- να απαλλαγεί από τη δυναστική κομματοκρατία, η οποία είναι σε δυσαρμονία με το εθνικό – και το ευρωπαϊκό- συμφέρον. Να αντιληφθεί ότι η ελληνική πολιτική τάξη αποτελεί την πρωτογενή αιτία της ελληνικής κρίσης και, κατά τούτο, συνιστά “συστημική απειλή” εφεξής και για το ευρωπαϊκό οικοδόμημα και, όπως όλα δείχνουν, για τον κόσμο.

Όσο και αν για τα ευρωπαϊκά ήθη φαντάζει υπερβολικό, είναι επείγον να συνδράμει την ελληνική κοινωνία: (α) με την έκδοση διεθνούς εντάλματος για την σύλληψη του πρωθυπουργού και την προσαγωγή του στη δικαιοσύνη, για το ενσυνείδητο έγκλημα που διέπραξε σε βάρος της ελληνικής κοινωνίας και, περαιτέρω, εναντίον της Ευρώπης. Η ευρωπαϊκή κοινότητα καλείται να πράξει αυτό που το ελληνικό Σύνταγμα απαγορεύει. Η σύλληψή του θα λειτουργήσει παραδειγματικά, ως καταλύτης, για να συνετισθεί το σύνολο της πολιτικής τάξης της χώρας, που διακατέχεται από την ίδια λεηλατική λογική. (β) επιλέγοντας να στηρίξει τη συγκρότηση μεταβατικής κυβέρνησης στη χώρα, αποκλειστικά από εξωπολιτικούς παράγοντες, με συγκεκριμένη εντολή την υπέρβαση του δυναστικού κράτους και την αποκάθαρση του πολιτικού συστήματος από τις πολιτικές συμμορίες που το λυμαίνονται.

Η ελληνική κοινωνία, μια κατά παράδοση και φύσει ευρωπαϊκή κοινωνία, αξίζει τη συμπαράσταση αυτή. Για το συμφέρον της ίδιας της πολιτικής Ευρώπης. Πολλώ μάλλον, αφού η εναντίωση της κοινωνίας στην πολιτική τάξη και, ειδικά, στην κυβέρνηση της χώρας, δεν στοιχειοθετεί την επιλογή της υπέρ της χρεωκοπίας, της εξόδου από το ευρώ και φυσικά από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Στο δίλημμα αυτό σπρώχνει την ελληνική κοινωνία ο τυχοδιωκτισμός του Γ. Παπανδρέου, δεν την αντιπροσωπεύει.

[1] Μετάφραση από τα γαλλικά.


"Παγώνει" η έκτη δόση προς την Ελλάδα, μέχρι να διεξαχθεί το δημοψήφισμα, όπως δήλωσε αξιωματούχος της G-20, σύμφωνα με το Dow Jones Newswires.


Νωρίτερα, το Reuters επικαλούμενο πηγές μετέδωσε ότι το ΔΝΤ χρειάζεται διασφαλίσεις ότι η Ελλάδα μπορεί να εκπληρώσει τις δεσμεύσεις που απορρέουν από το πρόγραμμα προτού προχωρήσει σε περαιτέρω βοήθεια.

Την ίδια στιγμή το CNBC παρουσίαζε ως δεδομένο ότι η έκτη δόση "παγώνει" για μέχρι μετά το δημοψήφισμα. Όπως αναφέρει επικαλούμενο πηγή του ΔΝΤ "το Ταμείο δεν θα θελήσει να δώσει χρήματα στην Ελλάδα και να αναρωτιέται τι μέλλει γενέσθαι". Επικαλούμενο μάλιστα πηγή της ΕΕ σημειώνει: "όσο νωρίτερα διεξαχθεί το δημοψήφισμα, τόσο νωρίτερα θα καταβληθεί η έκτη δόση. Αυτή τη στιγμή πάντως, δεν θα πρόκειται να καταβληθεί".

Παράλληλα, αξιωματούχος της Ευρωπαϊκής Ένωσης δήλωσε στο Dow Jones Newswires πως η Ελλάδα πρέπει να αποσαφηνίσει τη θέση της για τη συμφωνία της συνόδου κορυφής καθώς σε διαφορετική περίπτωση η έκτη δόση δεν θα εκταμιευθεί.

“Δεν έχω λόγια να περιγράψω πως αισθάνομαι για την Ελλάδα,” ανέφερε χαρακτηριστικά ο αξιωματούχος ο οποίος θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία του.

“Η αβεβαιότητα είναι αυτό ακριβώς που δεν χρειαζόμαστε τώρα,” τόνισε προσθέτοντας πως η κατάσταση στη χώρα απειλεί τη σταθερότητα στην Ευρωζώνη.

“Εάν η Ελλάδα πήγαινε σε πόλεμο θα υπήρχε εθνική ενότητα. Λοιπόν, βρισκόμαστε σε πόλεμο. Η κρίση είναι τόσο κακή. Και είναι ώρα οι Έλληνες να βάλουν στην άκρη την κομματική πολιτική και να επιδείξουν εθνική ενότητα.

Ο αξιωματούχος στη συνέχεια σημείωσε πως η Ελλάδα πρέπει να γίνει σαφής, όχι μόνο για το δημοψήφισμα, αλλά και για την προθυμία να δεχθεί το πακέτο όπως συμφωνήθηκε. Διαφορετικά η επόμενη δόση για την Αθήνα δεν θα καταβληθεί,” τόνισε ο αξιωματούχος.

“Η Ελλάδα ως χώρα πρέπει να ξεκαθαρίσει τη θέλει ώστε να καταβάλλει τις απαραίτητες προσπάθειες.

“Σε διαφορετική περίπτωση πρέπει να επωμιστούν τις συνέπειες.”

Την ίδια στιγμή υψηλόβαθμα στελέχη της G-20 και του ΔΝΤ τόνιζαν ότι η Ελλάδα βρίσκεται υπό έντονη πίεση να διεξάγει το δημοψήφισμα για τη νέα δανειακή σύμβαση το συντομότερο δυνατόν, με τις πιθανές ημερομηνίες να είναι η 4η και η 11η Δεκεμβρίου.

"Οι αρχικές σκέψεις το δημοψήφισμα να διεξαχθεί τον Ιανουάριο είναι έξω από κάθε συζήτηση", δήλωσε στο Dow Jones Newswires αξιωματούχος του ΔΝΤ.

Εξάλλου, σήμερα το πρωί ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Ηλίας Μόσιαλος, μιλώντας σε ραδιοφωνικό σταθμό αναφορικά με το πότε θα διεξαχθεί το δημοψήφισμα δήλωσε πως θα επισπευστεί και θα πραγματοποιηθεί πριν την ολοκλήρωση της δανειακής σύμβασης. Επίσης, πρόσθεσε πως το ερώτημα που θα τεθεί θα αφορά τη γενική αρχή της σύμβασης και όχι την ολοκληρωμένη μορφή του.

Και ο αναπληρωτής κυβερνητικός εκπρόσωπος Άγγελος Τόλκας μιλώντας στο Reuters το βράδυ διέψευσε δημοσιεύματα ότι το ερώτημα του δημοψηφίσματος θα αφορά τη συμμετοχή της Ελλάδας στο ευρώ και δήλωσε ότι θα αφορά τη δανειακή σύμβαση.

Διαθέσιμα μέχρι το Δεκέμβριο

Νωρίτερα, υψηλόβαθμος αξιωματούχος της ελληνικής κυβέρνησης δήλωσε στο Dow Jones Newswires ότι η ελληνική κυβέρνηση διαθέτει αρκετά μετρητά για να καλύψει τις λειτουργικές της ανάγκες μέχρι το Δεκέμβριο. Ανάλογη ήταν και η τοποθέτηση εκπροσώπου του υπουργείου Οικονομικών της Γερμανίας ο οποίος σύμφωνα με το Dow Jones Newswires επεσήμανε ότι η Ελλάδα δεν βρίσκεται σε άμεση ανάγκη για την καταβολή της 6ης δόσης τώρα και δεν θα τη χρειαστεί μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου. Ο ίδιος σημείωσε πως όλο το πακέτο διάσωσης για την Ελλάδα θα αποτελέσει σίγουρα σημείο συζήτησης μεταξύ των Ευρωπαίων υπουργών Οικονομικών στις Βρυξέλλες, τη Δευτέρα και την Τρίτη.

Ο Ελληνας αξιωματούχος από την πλευρά του εξήγησε πως τα έσοδα ενισχύθηκαν από τους νέους φόρους που πρόσφατα εισήγαγε η κυβέρνηση, όπως η ειδική εισφορά και το τέλος στα ακίνητα.

Η κυβέρνηση θα μπορούσε επίσης να στραφεί στα ανενεργά κεφάλαια που έχουν μπει στην άκρη σε ένα ειδικό όχημα για την στήριξη των τραπεζών και τα οποία δεν χρησιμοποιούνται προς το παρόν, πρόσθεσε ο αξιωματούχος που δεν κατονομάζεται.

Αλλά ακόμα και με την αύξηση των εσόδων, ο αξιωματούχος προειδοποιεί ότι η ταμειακή θέση της κυβέρνηση παραμένει σφιχτή. "Για να κυλήσουν τα πράγματα ομαλά θα πρέπει να έχουμε τα χρήματα αυτό τον μήνα", δήλωσε.


Η φθινοπωρινή αντεπίθεση του πρωθυπουργικού επιτελείου θα ολοκληρωθεί σε πρώτη φάση με το λανσάρισμα του νέου συνθήματος: «Δραχμές υπάρχουν». Θα κόβουμε όσες χρειαζόμαστε και θα περνάμε ΓιΑΠικα.

Με ισοτιμία 1 δραχμή ανά 696 ευρώ άσε τους πτωχούς Γερμανούς να τρέχουν. Δραχμές υπήρχαν μέχρι που ένα ”πειραγμένο” ΑΤΜ έδωσε ευρώ σε ένα «Κινέζο» Πρωθυπουργό, υπάρχουν (στις συλλογές των συλλεκτών) και θα υπάρχουν μέχρι ο ήλιος να γίνει πρασινότερος.

Πολλά όμως έχουν γραφεί και ειπωθεί για τους πραγματικούς στόχους του αΓΑΠητού πρωθυπουργού μας. Χθες όμως «καρφώθηκε». Αυτό επιθυμεί επακριβώς. Να μιλά για δημοψήφισμα στην ΚΟ του ΠΑΣΟΚ και να ταράζει συθέμελα το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα, να φτερνίζεται και να πέφτει η τιμή του χρυσού, να τουμπάρει από το ποδήλατο και να παρασύρει τις αναδυόμενες οικονομίες, να χάνεται με το κανό στα νερά του Αιγαίου και να συνεδριάζει πανικόβλητο το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Ο Ομπάμα είναι έξαλλος γιατί τον είχε υποτιμήσει. Είναι αργά. Ο ΓΑΠ είναι ο νέος πλανητάρχης.

Ποιος θα τολμήσει να τον αποκαλέσει ξανά Γιωργάκη; Στη συνεδρίαση της G-20 δεν έχει κληθεί να συμμετάσχει, αλλά να προεδρεύσει. Παράλληλα θα έχει την ευκαιρία να τους επεξηγήσει την θεωρία του περί οικονομικού Χάους. Οι Σουηδοί ετοιμάζονται πυρετωδώς να του απονείμουν το Νόμπελ Οικονομίας, οι Ταλιμπάν πυροβολούν στον αέρα από ενθουσιασμό για την καταστροφή του δυτικού κόσμου και η Έλσα ψάχνει να βρει αν είναι μακρινή συγγενής της Καϊλή με τόσο προφανή ομοιότητα.

Η ευφυής Έλσα ήταν η πρώτη που κατάλαβε τη διεθνή ακτινοβολία του ηγέτη και έσπευσε ταπεινά να συνταχθεί με το Παπανδρεϊκό ΠΑΣΟΚ, σε πλήρη ταύτιση και αρμονία με τους ψηφοφόρους της στην Αργολίδα. Δεν θέλει εκλογές και έτσι έρχεται σε πλήρη ρήξη με την Ντόρα που δεν βλέπει την ώρα να τους συντρίψει όλους στις κάλπες.

Ευτυχώς που υπάρχει και η Scarlett για να ξεκουράζεται το μάτι μας

Πίσω όμως από κάθε μεγάλο ηγέτη κρύβεται ένας μεγάλος Καρχιμάκης, ο οποίος απευθυνόμενος στους βουλευτές είπε επί λέξη: «κάποιοι χρεοκοπημένοι επιχειρηματίες και εκδότες θέλουν να ρίξουν την κυβέρνηση». Καλό είναι πάντως όταν τσακωνόμαστε με πρώην συνοδοιπόρους να κρατάμε ένα υψηλό επίπεδο, όπως το ποσοστό των εργαζόμενων στο Δημόσιο με καταγωγή από το Νομό Λασιθίου.

Ενώ κάποιοι άλλοι, ζώντας στον απατηλό και όμορφο κόσμο του «πολιτικού προδέρμ» χτίζουν «συναινετικό προφίλ» ενώ έχουν πάρει «φωτιά τα τόπια».

Μετά τους Γερμανούς και οι Ιρλανδοί φαίνεται πως βρήκαν λάθος στα «βιβλία» τους, με αποτέλεσμα να μειωθεί μονομιάς το ιρλανδικό δημόσιο χρέος κατά 3,6 δισεκατομμύρια ευρώ, καθώς εντοπίστηκε -έστω και καθυστερημένα- μια λανθασμένη λογιστική εγγραφή. Όπως ανέφερε το ιρλανδικό υπουργείο Οικονομικών, το συγκεκριμένο κονδύλι είχε εγγραφεί στο παθητικό του κρατικού προϋπολογισμού για το 2010 όχι μία φορά, αλλά δύο.

Τώρα που πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο ο δικός μας ΥΠΟΙΚ , μήπως να ρίχναμε και εμείς μια ματιά στο χρέος μας. Όλο και κάποιο «λάθος», αν και δεν το συνηθίζουμε, μπορεί να έχουμε κάνει. Επίσης να τιμολογήσουμε την «τεχνογνωσία» που έχουμε προσφέρει διαχρονικά με το «μαγείρεμα» των οικονομικών μεγεθών και να το μειώσουμε περαιτέρω. Στο τέλος θα φτάσουμε σε ένα χρέος της τάξης του 9% του ΑΕΠ, από σεβασμό στη Γερμανία που έχει 8%. Πριν ξανακοιτάξουμε το χρέος, είναι επιτακτική ανάγκη να καταγράφονται “δυναμικά” και όχι στατικά οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ.

“29 κατασκευαστές Εξαπτερυγίων” επιμένουν ότι το μέγεθος είναι αντιστρόφως ανάλογο του ελλείμματος…

Μικρός Οδυσσέας


Με αφορμή την ελληνική κρίση, τα credit default swaps (CDS) βρίσκονται στο επίκεντρο των συζητήσεων παγκοσμίως για την επιβολή αυστηρότερων κανόνων και εποπτικού πλαισίου στις χρηματοοικονομικές αγορές. Οι απόψεις διίστανται αν πρέπει να καταργηθούν ή να θεσπιστούν αυστηρότεροι κανόνες εποπτείας της συγκεκριμένης αγοράς.

Το Ελληνικό haircut πρέπει οπωσδήποτε να χαρακτηριστεί credit default, διαφορετικά κινδυνεύει να καταρρεύσει συνολικά η αγορά των credit default swaps (CDS). Και αυτό διότι εάν η Ελληνική περίπτωση δεν κατορθώσει να ενεργοποιήσει τα CDS, τότε ποίος είναι ο λόγος για να ξαναγοράσει κάποιος CDS στο μέλλον;

Τα CDS το αγοράζουν δύο κυρίως κατηγορίες ενδιαφερομένων:

Α) Οσοι έχουν αγοράσει ομόλογα και προσπαθούν να αντισταθμίσουν τον κίνδυνο (κάνουν δηλαδή το λεγόμενο hedging) και

Β) Λοιποί επενδυτές, χωρίς ομόλογα στο χαρτοφυλάκιό τους, που τα αγοράζουν με σκοπό να κερδίσουν από την αύξηση της τιμής τους, που μεγαλώνει όσο ο κίνδυνος του default αυξάνεται.

Εμείς στην Ελλάδα έχουμε εστιάσει την προσοχή μας στην δεύτερη κατηγορία. Tους έχουμε χαρακτηρίσει «κερδοσκόπους» και κυρίως ενδιαφερόμαστε να μην πλουτίσουν στην πλάτη του Ελληνικού λαού.

Πάνω σε αυτή τη βάση οι Ευρωπαίοι φίλοι μας, η Ελληνική κυβέρνηση, ο τύπος και όλοι οι οικονομολογούντες ενδιαφέρονται να μην ενεργοποιηθούν τα CDS.

Προφανώς διότι όλοι οι παραπάνω φοβούνται ότι εδώ μάλλον κρύβεται ο μεγάλος κίνδυνος να πάρει (μέσω παραγώγων) τεράστιες διαστάσεις το Ελληνικό χρέος.

Προσέξτε όμως την πρώτη κατηγορία.

Φανταστείτε π.χ. μια Τράπεζα που έχει αγοράσει Ελληνικά ομόλογα, έχει αγοράσει (και πληρώσει extra) μια ασφαλιστική κάλυψη προκειμένου να επιμερίσει τον κίνδυνο και την κρίσιμη ώρα που ο οφειλέτης δηλώνει ότι δεν θα πληρώσει το 50% του χρέους του, δεν μπορεί να ενεργοποιήσει το ασφαλιστήριο συμβόλαιο και να εισπράξει την αποζημίωσή της. Η ζημιά είναι διπλή. Χάνει το 50% της επένδυσής της και ταυτόχρονα χάνει και τα ασφάλιστρα, τα οποία με αυτό τον τρόπο αποδεικνύεται ότι τα πλήρωνε τσάμπα. Και τα χάνει όχι διότι δεν επήλθε το ασφαλιστικό γεγονός, αλλά διότι με ιδιαίτερες συμφωνίες επιλέχθηκε να μην χαρακτηριστεί ως τέτοιο.

Η Ελληνική περίπτωση είναι καραμπινάτη περίπτωση credit default. Εάν λοιπόν δεν ενεργοποιηθούν σε αυτή την περίπτωση τα συμβόλαια, τότε πότε θα ενεργοποιηθούν;

Ο φόβος είναι ότι δεν θα ενεργοποιηθούν ποτέ. Επομένως ποιός είναι ο λόγος για κάποιον να ξαναγοράσει;

Επίσης, τα Ελληνικά CDS είναι πολύ μικρό κομμάτι της συνολικής αγοράς του συγκεκριμένου προϊόντος. Που σημαίνει ότι οι ασφαλιστές μάλλον προτιμούν να πληρώσουν την Ελληνική περίπτωση, παρά να κάψουν ένα τόσο σημαντικό προϊόν.

Όσοι ενδιαφέρονται να επενδύσουν σε διαφόρων ειδών ομόλογα στην πραγματικότητα αξιολογούν (σταθμίζουν) τον κίνδυνο που αναλαμβάνουν και τον τιμολογούν αναλόγως μέσω του επιτοκίου που χρεώνουν. Η διαδικασία του hedging μέσω ενός CDS προσθέτει μεν λίγο κόστος στην συναλλαγή, αλλά ταυτόχρονα μειώνει τον κίνδυνο. Εάν πάψει να είναι διαθέσιμη (εάν καούν δηλαδή τα CDS) το αποτέλεσμα θα είναι ή να αυξηθούν τα επιτόκια ή να μην δανείζουν καθόλου.

1. Τι είναι τα CDS 

Πρόκειται για συμβόλαια παραγώγων χρηματοοικονομικών προϊόντων. Αρχισαν να χρησιμοποιούνται στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και αποτελούν «ασφάλιστρα» έναντι ομολόγων που εκδίδουν είτε κράτη είτε επιχειρήσεις, τα οποία οι επενδυτές αγοράζουν για να καλυφθούν από τον κίνδυνο χρεοκοπίας του κράτους ή της επιχείρησης. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 ως το 2007 η εν λόγω αγορά διογκώθηκε και η αξία των συναλλαγών (αγορές και πωλήσεις τέτοιων προϊόντων) υπολογίζεται στα 50 τρισ. δολάρια. Η εν λόγω αγορά λειτουργεί χωρίς καμία εποπτεία και με ελάχιστη διαφάνεια. Σε περίπτωση που υπάρχει η υπόνοια ή η εκτίμηση ότι ο εκδότης του ομολόγου θα δυσκολευτεί να το αποπληρώσει, τότε η τιμή του αντίστοιχου ασφαλίστρου (CDS) ανεβαίνει.

2. Ποιος μπορεί να αγοράσει συμβόλαια CDS 
Τα συμβόλαια CDS μπορούν να αγοραστούν από επενδυτές που κατέχουν κάποιο ομόλογο, αλλά μπορούν να αγοραστούν και από επενδυτές που δεν κατέχουν το ομόλογο. Οταν ο αγοραστής δεν κατέχει ομόλογο τότε το CDS ονομάζεται «naked» CDS, δηλαδή «γυμνό». Τα «naked» CDS έχουν βρεθεί στο επίκεντρο των επικρίσεων το τελευταίο διάστημα.

3. Γιατί; 

Διότι όποιος αγοράζει το ασφαλιστήριο συμβόλαιο χωρίς να κατέχει ομόλογο είναι σαν να ασφαλίζεται για να προστατευτεί από μια καταστροφή που δεν τον αφορά και από την οποία αν συμβεί θα κερδίσει. Δηλαδή είναι σαν να αγοράζει ασφαλιστήριο συμβόλαιο για να καλυφθεί από πιθανή καταστροφή που μπορεί να υποστεί το σπίτι του διπλανού του. Με τον τρόπο αυτό έχει κάθε συμφέρον να βάλει φωτιά στο σπίτι του διπλανού του για να εισπράξει την ασφάλεια. Κατ΄ αναλογία, όσοι έχουν αγοράσει CDS που ασφαλίζουν τον κίνδυνο χρεοκοπίας της Ελλάδας έχουν κάθε λόγο να συντηρούν το σενάριο της χρεοκοπίας για να ανεβαίνει η τιμή των CDS που κατέχουν και να τα πουλήσουν με κέρδος.

4. Ποιοι τα αγοράζουν; 

Τα αγοράζουν μακροπρόθεσμοι επενδυτές, π.χ. στην περίπτωση των ελληνικών ομολόγων θεσμικοί επενδυτές όπως αμοιβαία κεφάλαια, συνταξιοδοτικά ταμεία, κ.ά. που έχουν αγοράσει τίτλους του ελληνικού Δημοσίου και δεν θέλουν να τους πουλήσουν διότι τότε οι τιμές τους θα καταρρεύσουν και θα ζημιωθούν οι ίδιοι περισσότερο.

5. Πρέπει να απαγορευτούν τα CDS; 

Πολλοί υποστηρίζουν ότι θα πρέπει να απαγορευτούν τα «naked» CDS. Αλλοι πάλι ζητούν την επιβολή ενός αυστηρότερου καθεστώτος ελέγχου προκειμένου να μπορεί να υπάρχει εποπτεία.

6. Τι υποστηρίζουν οι υποστηρικτές των CDS; 

Οι υπέρμαχοι της αγοράς CDS υποστηρίζουν ότι τα εν λόγω συμβόλαια δεν «κινούν» τις αγορές, απλώς ανακλούν τους φόβους των επενδυτών και τους βοηθούν να καλυφθούν έναντι μελλοντικών κινδύνων. Μάλιστα αρκετοί εξ αυτών επικαλούνται έκθεση της γερμανικής Επιτροπής Ελέγχου Κεφαλαιαγορών (ΒaFin), σύμφωνα με την οποία η επενδυτική δραστηριότητα στην αγορά CDS είχε «ελάχιστες επιπτώσεις» στην ελληνική κρίση.

Πού βρίσκονται σήμερα τα CDS;

Για να είσαι σίγουρος ότι θα πληρωθείς π.χ το Σουηδικό ομόλογο που κατέχεις, πρέπει να πληρώσει στην “ασφαλιστική” 26,40 μονάδες (φανταστείτε ας πούμε ότι τους λες “έχω ένα ομόλογο 100.000 ευρώ. Πόσα λεφτά θέλετε για να μου το πληρώσετε εσείς σε περίπτωση που δεν μπορούν να το πληρώσουν οι Σουηδοί;”, Σου λένε 26,40 ευρώ. Όπως ασφαλίζουμε το σπίτι μας αξίας 100.000 ευρώ και πληρώνουμε 26,40 ευρώ το χρόνο για να είμαστε σίγουροι ότι αν καεί, θα πάρουμε από την ασφαλιστική τα 100.000).
Το ποσό για τα ελληνικά ομόλογα είναι 80 φορές μεγαλύτερο !!!! Δηλαδή 2.000 μονάδες. Αυτό δείχνει ότι είναι πολύ μεγάλος ο φόβος ότι αυτοί που κατέχουν τα ομόλογα δεν θα τα πληρωθούν, άρα μεγαλώνει το ρίσκο της “ασφαλιστικής”, άρα θέλει μεγαλύτερο ασφάλιστρο.

Αntiκοινοβουλευτικός


Η ελληνική αντιπολίτευση έχει περάσει το μήνυμα στον Ελληνικό λαό ότι οι Ευρωπαίοι μας εκβιάζουν, ότι καμία συμφωνία με την Ευρώπη δεν μας συμφέρει, ότι μας αδικούν, θέλουν να μας πουλήσουν στα σκλαβοπάζαρα, θέλουν να μας πάρουν τα πετρέλαια, θέλουν να μας πάρουν την περιουσία, θέλουν να μας αποτελειώσουν και πολλά άλλα τα οποία δεν έχει νόημα να απαριθμήσω.

Από την άλλη, υπάρχει μια κυβέρνηση που δεν έχει κάνει τίποτα το σωστό, δεν έχει ποτέ ενδώσει σε τίποτα προς την αντιπολίτευση (έτσι ώστε να έχουμε κάποιο συμβιβασμό σε οτιδήποτε), έχει πέσει παντελώς έξω σε όλες τις εκτιμήσεις της, έχει πει πολλά ψέματα και πάνω από όλα, μας έλεγε εδώ και δυο χρόνια ότι μια αναδιάρθρωση (κούρεμα) είναι του διαβόλου (ενώ δεν θα έπρεπε) και τώρα ξαφνικά είναι δώρο (που είναι δηλαδή) εξ΄ ουρανού.

Έχουμε δηλαδή μια κατάσταση όπου το σύνολο της πολιτικής ηγεσίας λαϊκίζει, δεν έχει προτάσεις και το αποτέλεσμα είναι η σημερινή κατάσταση.

Οι Ευρωπαίοι από την άλλη μας λένε κάτι πολύ απλό: θα αναλάβουμε εμείς (οι Ευρωπαίοι) την εξυπηρέτηση του χρέους σας και εσείς θα πρέπει να μειώσετε τα ελλείμματα. Και προκείμενου να μειώσουμε τα ελλείμματα, μας κάνουν τη χάρη να μας κάνουν ένα κούρεμα, για να μας μειωθεί το συνολικό χρέος καθώς και το κόστος εξυπηρέτησης του υπολοίπου ποσού. Τέλος, αναλαμβάνουν αυτοί να χρηματοδοτήσουν τις ανάγκες της οικονομίας μας μέχρι να ορθοποδήσουμε.

Στη μέση σε όλα αυτά είναι λοιπόν ο ελληνικός λαός.

Αυτός ο λαός όμως, δυστυχώς επηρεάζεται από την ελληνική τηλεόραση, όπου μια βόλτα να κάνει κανείς στις πρωινές εκπομπές, θα τραβάει τα μαλλιά του με αυτά που ακούει. Το βράδυ στα κεντρικά δελτία ειδήσεων θα πρέπει να έχει προμηθευτεί ηρεμιστικά για να αντέξει και μέχρι τα μεσάνυχτα, θα πρέπει να πάρει παραισθησιογόνα για να μην τρελαθεί.

Δεν φτάνει δηλαδή η ανεπάρκεια των πολιτικών και του συστήματος όλου, έχουμε και την ανεπάρκεια των ενημερωτικών μέσων, διότι οι καλεσμένοι (με ελάχιστες εξαιρέσεις) είναι οι ίδιοι και οι ίδιοι και δεν επιτρέπουν σε κανέναν να περάσει μια πιο ορθολογική άποψη, μακριά από τις φαμφάρες και τις θεωρίες συνωμοσίας που ακούμε.
Αποτέλεσμα είναι ότι ο ελληνικός λαός έχει μπερδευτεί πάρα πολύ. Τόσο πολύ μάλιστα, που ενώ κάποιοι μας χαρίζουν λεφτά, οι πολιτικοί και τα μέσα ενημέρωσης θέλουν να τον πείσουν ότι κάτι τέτοιο δεν είναι προς το συμφέρον μας.

Το ενθαρρυντικό της όλης υπόθεσης είναι ότι ενώ το 60% των πολιτών είναι ενάντια σε μια νέα δρακόντεια δανειακή σύμβαση, το 70% θέλει να μείνουμε στο ευρώ. Αυτό είναι πολύ θετικό διότι δείχνει ότι η πλύση εγκεφάλου από τους πολιτικούς και τα μέσα ενημέρωσης δεν είναι 100%.

Όταν άκουσα προχτές για το ενδεχόμενο δημοψηφίσματος, η πρώτη μου σκέψη ήταν θετική. Επιτέλους κάποιος θα μας ρωτήσει την άποψη μας, είπα μέσα μου. Είμαι on the record έχοντας πει ότι η κύρια αίτια όλων των δεινών της Ελλάδος (και γενικότερα της Ευρώπης) είναι η έλλειψη δημοκρατικών θεσμών (έλλειμμα δημοκρατίας). Έλλειμμα δημοκρατίας μεταξύ άλλων σημαίνει και μη υπακοή στους νόμους της αγοράς.

Το κοινοβουλευτικό σύστημα εξ΄ ορισμού είναι φτιαγμένο για να ρίχνει τις ευθύνες σε ένα πρόσωπο... στον εκάστοτε πρωθυπουργό. Σε αντίθεση, ένα προεδρικό σύστημα βάζει προ των ευθυνών του το κοινοβούλιο, όχι την εκτελεστική εξουσία. Αυτό σημαίνει ότι οι βουλευτές έχουν την ευθύνη των αποφάσεων τους και όχι ο πρόεδρος.

Στην Ελλάδα, η αντιπολίτευση (αξιωματική και μη) πάντα ψηφίζει αρνητικά στα πάντα και πάντα λέει τα αντίθετα από ό,τι η όποια κυβέρνηση. Όχι διότι αναγκαστικά είναι λάθος η όποια κυβέρνηση, άλλα διότι έτσι πρέπει να κάνει η αντιπολίτευση (κατά τα ελληνικά ήθη και έθιμα).

Με λίγα λόγια, όλοι βγάζουν την ουρά τους απ΄ έξω και στη συνέχεια λένε δεν το κάναμε εμείς.

Υπάρχουν δυο τρόποι ώστε να αναγκαστούν αυτοί που έχουν την ευθύνη των αποφάσεων τους να τις πάρουν χωρίς να λένε ότι δεν φταίμε εμείς.

Ο ένας τρόπος είναι την πρωτοβουλία των αποφάσεων να την αναλαμβάνει το κοινοβούλιο (ο πρωθυπουργός ή ο πρόεδρος να παίζει δευτερεύοντα ρόλο) και ο δεύτερος τρόπος είναι το δημοψήφισμα.

Σε άλλες δυτικές χώρες, όπου οι θεσμοί λειτουργούν καλύτερα από την Ελλάδα και τα επίπεδα δημοκρατίας είναι υψηλότερα, είναι συνηθισμένο φαινόμενο, όταν το κοινοβούλιο δεν μπορεί να αποφασίσει για ένα θέμα, να το θέσει σε δημοψήφισμα. Στην Ελβετία τα δημοψηφίσματα είναι συχνό φαινόμενο και στις ΗΠΑ διενεργήθηκαν πέρσι περίπου 180 δημοψηφίσματα σε όλα τα επίπεδα.

Αυτό που βλέπω με όλες τις αντιδράσεις από τους πάντες, είναι ότι κανένας δεν θέλει να αναλάβει την ευθύνη των λεγομένων του, υποστηρίζοντας τις θέσεις του μέσω ενός δημοψηφίσματος.

Κανένας δεν θέλει να πάρει την πρωτοβουλία και να ψηφίσει ναι ή όχι, είτε για τη δανειακή σύμβαση είτε για κάτι άλλο, προτιμώντας να ρίξει το βάρος της ευθύνης κάπου αλλού, λέγοντας στη συνέχεια ότι δεν φταίω εγώ αλλά ο άλλος.

Σημειώστε δεν παίρνω θέση στο αν η κυβέρνηση πράττει σωστά διενεργώντας δημοψήφισμα για το θέμα της δανειακής σύμβασης. Απλά παρατηρώ ότι όταν κάποιος ξαφνικά μας δίνει την ευκαιρία να αποφασίσουμε για κάτι, εμείς δεν θέλουμε να αποφασίσουμε, προτιμώντας να έχουμε καθαρή τη φωλιά μας και στρουθοκαμηλίζοντας.

Όσον αφορά τον εαυτό μου, χωρίς να ξέρω τι θέμα θα τεθεί προς ψήφιση και αν, δεν έχω κανένα πρόβλημα να πάω στις κάλπες και να αποφασίσω. Και για να είμαι ειλικρινής, είναι κάτι που έπρεπε να έχει γίνει πριν πολλά χρόνια και όχι τώρα. Το αν είναι η κατάλληλη ώρα και αν θα πρέπει η κυβέρνηση να θέσει θέμα δημοψηφίσματος αυτή τη στιγμή είναι άλλο ερώτημα, αλλά ποτέ δεν θα αρνηθώ την πρόκληση του να αποφασίσω αν μου δοθεί.

Σημείωση:

Είχα άλλο θέμα να σας γράψω σήμερα, αλλά λόγω του ότι δεν ήξερα αν θα υπήρχε κυβέρνηση μέχρι αργά το βράδυ, αποφάσισα να το καθυστερήσω για μια μέρα.

Στο αυριανό άρθρο λοιπόν θα αναλύσω του τι νομίζω ότι σημαίνει η ενέργεια της κυβέρνησης, ποιος ο αποδέκτης και αν έχουμε να κερδίσουμε κάτι ή όχι από μια τέτοια απόφαση.
Την προκήρυξη πρόωρων εκλογών, τις οποίες ο πρωθυπουργός πασχίζει πάση θυσία να αποφύγει, έφερε τελικά πλησιέστερα η διακήρυξη του Γιώργου Παπανδρέου περί της διενέργειας δημοψηφίσματος μετά από τρεις μήνες για την έγκριση ή όχι της δανειακής σύμβασης με την Ευρωζώνη! Η σφοδρότατη αντίδραση του πολιτικού συστήματος, το οποίο έχει δικαίως θορυβηθεί από την παλλαϊκή κατακραυγή στις παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου, υπερέβη κατά πολύ τις εκτιμήσεις του πρωθυπουργού, ο οποίος περιήλθε σε δυσχερέστατη θέση.

Ξέσπασε κρίση ακόμη και στους κόλπους της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ, καθώς κατέστη σαφές ότι ο Γ. Παπανδρέου δεν έχει τους 151 απαιτούμενους βουλευτές για να προωθήσει το δημοψήφισμα. Αυτό, βεβαίως, δεν σημαίνει ότι δεν έχει τους 151 βουλευτές που απαιτούνται για να επιβιώσει μεθαύριο τα μεσάνυχτα στην ψηφοφορία για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνησή του. Αλλο το ένα, άλλο το άλλο.

Οπως δείχνουν τα πράγματα, δημοψήφισμα δεν θα του επιτραπεί να κάνει.
Αναλύοντας το θέμα ψυχρά, από τη σκοπιά αποκλειστικά του προσωπικού πολιτικού συμφέροντος του Γιώργου Παπανδρέου και μόνο, η απόφαση για τη διενέργεια δημοψηφίσματος ήταν ωφέλιμη για το άτομό του, τουλάχιστον επί χάρτου. Καθόλου δεν ήταν προσχηματική διαδικασία για μια κατά το δυνατόν λιγότερο ατιμωτική αποχώρησή του από την πολιτική σκηνή της χώρας, όπως ισχυρίστηκαν ορισμένοι. Το εντελώς αντίθετο.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Εν πρώτοις ουδέποτε υπήρξε κυβέρνηση δημοκρατικά εκλεγμένη, η οποία να έχει βρεθεί σε τόσο αβυσσαλέα διάσταση με το λαϊκό αίσθημα όσο αυτή του Γ. Παπανδρέου. Οι συνθήκες είναι βεβαίως πρωτοφανείς, αλλά το γεγονός του χάσματος λαού - κυβέρνησης είναι αδιαμφισβήτητο.

Εξαιτίας του γεγονός αυτού, ευνόητο είναι πως ο πρωθυπουργός δεν θέλει με τίποτα να προσφύγει στις κάλπες. Οχι φυσικά επειδή οι πρόωρες εκλογές θα ήταν δήθεν "εθνικά επιβλαβείς", αλλά για τον απλούστατο λόγο ότι η εκλογική συντριβή του ΠΑΣΟΚ θα προσλάβει ανείπωτες διαστάσεις με ανεξέλεγκτες συνέπειες για τη σταθερότητα του πολιτικού σκηνικού, καταστρέφοντας παράλληλα τις ελπίδες του Γ. Παπανδρέου για κατοπινή καριέρα σε κάποιο διεθνές αξίωμα.

Ο πρωθυπουργός, λοιπόν, προσπάθησε να παρατείνει την παραμονή του στην εξουσία με το τέχνασμα του δημοψηφίσματος, αφού σε εκλογές θα συντριβόταν.
Ο Γ. Παπανδρέου ήθελε να εκβιάσει τον ελληνικό λαό με το δίλημμα "ή ψηφίζετε τη συμφωνία υποτέλειας ή χρεοκοπεί η Ελλάδα και αποβάλλεται από το ευρώ και την ΕΕ, αν τολμήσετε να πείτε "Οχι""!

Μπορεί το 80-85% των Ελλήνων να μη θέλει τον Γ. Παπανδρέου και την κυβέρνησή του, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν υπάρχει λαϊκή πλειοψηφία υπέρ της... χρεοκοπίας! Αν επί τρεις μήνες μαινόταν η κυβερνητική προπαγάνδα μέσω των ΜΜΕ τρομοκρατώντας τον κόσμο ότι "''Οχι'' ίσον χρεοκοπία", κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι το "Οχι" θα επικρατούσε οπωσδήποτε. Ούτως ή άλλως πάντως το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος θα ήταν πολύ ευνοϊκότερο για τον Γ. Παπανδρέου από το ποσοστό που θα έπαιρνε σε πρόωρες εκλογές.

Ο πρωθυπουργός υποτίμησε τη σφοδρότητα της αντίδρασης του πολιτικού συστήματος. Ο ίδιος θα δραπέτευε στο εξωτερικό αν έχανε το δημοψήφισμα, όλοι οι άλλοι όμως θα έμεναν πίσω.

Διαφάνηκε αμέσως η προοπτική συγκρότησης ενός άτυπου μετώπου από όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ακόμη και από τα μέχρι τώρα κυβερνητικά "εξαπτέρυγα", με στόχο να υποχρεώσουν με κάθε μέσο τον πρωθυπουργό να προκηρύξει πρόωρες εκλογές πριν από τη διενέργεια του δημοψηφίσματος. Πάση θυσία, οτιδήποτε μπορεί να σημαίνει αυτό.

Υστατη γραμμή άμυνας θα ήταν η καθολική αποχή όλων των κομμάτων από το δημοψήφισμα, με στόχο να περιοριστεί η συμμετοχή στο 15%-20% και έτσι να γελοιοποιηθεί η όλη διαδικασία. Δεν θα φτάσουμε όμως ώς εκεί.

ΤΡΟΜΑΞΑΝ - Πολλαπλά ρήγματα μέσα στο ΠΑΣΟΚ

Αναστατώθηκαν ακόμη και οι κάθε άλλο παρά ευαίσθητοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, μόλις συνειδητοποίησαν τις καταστροφικές συνέπειες που θα είχε για την πολιτική τους επιβίωση η δραματική κατάσταση στην οποία θα οδηγούσε τη χώρα η πιθανότατη ήττα της κυβέρνησης στο δημοψήφισμα που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός. Αποφάσισαν ήδη να του φράξουν τον δρόμο προς το δημοψήφισμα. Εχουν, όμως, επίγνωση ότι αυτό θα συνεπιφέρει ενδεχομένως την απομάκρυνση του Γ. Παπανδρέου τόσο από την πρωθυπουργία όσο και από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Αυτό με τη σειρά του οδήγησε ακόμη και τους σημαντικότερους υπουργούς να αποστασιοποιούνται από τον πρωθυπουργό, προσβλέποντας στην ηγεσία του μεταπαπανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ.

Οταν γίνεται ένα λαθάκι αλά γκρηκ στατίστικς στον γερμανικό προϋπολογισμό της τάξεως των 50 δισ., θεωρείται «αβλεψία» και η επιθεώρηση της αναθεώρησης των αριθμών συνεχίζεται κανονικά.
Ετσι συμβαίνει όταν οι αριθμοί αφορούν αέρα, δηλαδή λογιστικό χρήμα, επιδέχονται «δημιουργική λογιστική».
Και ούτε γάτα ούτε ζημιά...
...Όταν όμως οι αριθμοί αφορούν ανθρώπους, 1.000.000 φέρ' ειπείν ανέργους στην Ελλάδα, ή το 21,5% του εργατικού δυναμικού της Ισπανίας, το πράγμα δεν έχει να κάνει με «αβλεψίες», αλλά με τραγωδίες, προσωπικές τραγωδίες σε μαζική κλίμακα. Τόσον που να προσδιορίζουν τις τύχες ολόκληρων λαών...

«Αβλεψίες» κυκλώπων. Κυκλώπων κανίβαλων, που τρώνε σωρηδόν ζωές ανθρώπων μόνον και μόνον για να έχουν τα χαρτοφυλάκιά τους λίγον αέρα περισσότερον...

Εδώ και πολλούς μήνες έβλεπα τα τρομαγμένα μάτια του Πρωθυπουργού... κάθε φορά που έβγαινε στις οθόνες μας τα μάτια του τρεμόπαιζαν από τρόμο. Πάνω σε ένα πρόσωπο που γερνούσε και γερνούσε και γερνούσε όπως του Ντόριαν Γκραίη χωρίς το πορτραίτο του· μπροστά στον καθρέφτη του ο Γιώργος, από τις οθόνες μας εμείς, βλέπαμε δυο μάτια που σπαρταρούσαν από τρόμο τα μάτια του «γυμνού βασιλιά» -τη μια φορά- ή της μάγισσας που ρωτάει τον καθρέφτη της τι χρη δραν - την άλλη.

Μάτια της καρικατούρας ενός ξεπεσμένου Αμλετ που του έπεσε βαρύ το φορτίο μιας ξεθυμασμένης δυναστείας, ένας Σελευκίδης Καβαφικός ή τα τρομαγμένα μάτια εκείνου που βλέπει να χάσκει μπροστά του ο αγρός του Κεραμέως.

Οχι, ο Γιωργάκης δεν προσπάθησε να διαχειριστεί υποθέσεις που τον υπερέβαιναν, όχι. Εγινε από καιρό υποχείριο κι ανδράποδο επιλέγοντας τον μόνον τρόπο ύπαρξης που μπορούσε να σταθεί στο ύψος του σπιθαμιαίο ενδεχομένως, αλλά ικανό να ξεγελάσει πολλούς, έστω για λίγο. Ο Παπανδρέου έλαβε ένα 46% και σε δύο μόλις χρόνια αποδομήθηκε.

Οχι διότι έτρεχε πίσω απ' τα γεγονότα, αλλά διότι δημιουργούσε ο ίδιος τα γεγονότα που μπορούσε να διαχειρισθεί. Ή που του έλεγαν πώς να διαχειρισθεί.

Διότι με δύο μόνον τρόπους λειτούργησε και κυβέρνησε: τους εκβιασμούς και τις υπαγορεύσεις.

Εκβιασμούς προς τον λαό.

Υπαγορεύσεις από τους πάτρωνές του.

Ντόπιους και ξένους.

Οι εκβιασμοί του Παπανδρέου προς τον λαό περιείχαν ψέμματα, δολιότητα, αλαζονεία, τετελεσμένα, περιφρόνηση, συκοφαντίες κι αναλγησία.

Και οι υπαγορεύσεις που δεχόταν απ' τους Δυνατούς, περιείχαν τη δουλικότητα, την ιδιοτέλεια και τη μωρία των προθύμων.

Αγόμενος και φερόμενος απ' την εποχή της Ωλμπράιτ τότε έως την εποχή της Μέρκελ σήμερα, έγινε από ανδράποδο ανδρείκελο, ενώ το μόνο πραγματικό προϊόν που μπόρεσε να παράξει ο Παπανδρέου, ή μάλλον ο τρόμος του Παπανδρέου ήταν ο φόβος, ο φόβος διασκορπισμένος πάνω απ' το κεφάλι της επικράτειας, ο φόβος πάνω απ' το κεφάλι των πολιτών, ώσπου να μετατραπεί ο λαός σε ένα φοβικό κοπάδι.

Η διαχείριση του φόβου που παρήγαγε ο τρόμος του, ήταν το μόνον τάλαντο του Γιώργου, ή μάλλον για την ακρίβεια, του αδελφού του Νίκου.

Ολους τους εκβιασμούς που εξαπέλυσε σαν τις πληγές του Φαραώ κατά των Ελλήνων ο γιος του Ανδρέα, τους εμπνεύστηκε και τους εισηγήθηκε ο άλλος του γιος και πάντως όλη μαζί η αγία οικογένεια των Παπανδρέου.

Τώρα, που αυτός ο επικίνδυνος άνθρωπος πέφτει, μπορεί να γίνει ακόμα πιο επικίνδυνος -ως και κάποιο θερμό επεισόδιο κάπου θα μπορούσε ενδεχομένως να στηθεί, προκειμένου να μείνει αγκιστρωμένος στην καρέκλα του, άχθος αρούρης, ο θλιβερός αυτός τυχοδιώκτης που κυκλοφορεί πλέον σαν απασφαλισμένη χειροβομβίδα...

Εκείνοι, οι βουλευτές του, τα στελέχη του, όσοι εξ αυτών πίστεψαν τέλος πάντων, ότι ο Παπανδρέου είναι ο καπετάνιος τους, βλέπουν τώρα μπροστά στα μάτια τους έναν πειρατή, έναν Σαμψών της ελεεινής μορφής.

Εναν καταστροφικόν άνθρωπο και τώρα αυτοκαταστροφικόν, ό,τι χειρότερο για την κοινωνία και την πατρίδα.

Μετράει μέρες, καλό θα ήταν να μετράει ώρες...

Υ.Γ.: Η στήλη θυμάται που ορισμένοι απορούσαν με όσα έγραφε από την πρώτη στιγμή για όσα μας περίμεναν με τον Γιώργο τον Β' Παπανδρέου τον Γ'. Δεν προέβλεπε ο «ναυτίλος», απλώς έβλεπε...

ΣΤΑΘΗΣ Σ. από enet


Ο διασυρμός της Ελλάδος από τον κ. Γ. Παπανδρέου δεν πρέπει να συνεχιστεί ούτε μια μέρα παραπάνω.

Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ οφείλουν να πάρουν επειγόντως τη μοίρα της Πατρίδας στα χέρια τους. Ο κ. Παπανδρέου δεν ασχολείται πια μ’ αυτό το θέμα. Ασχολείται αποκλειστικά με τη δική του προσωπική πολιτική μοίρα.

Όμως η Ελλάδα είναι πολύ Μεγάλη και Ιστορική χώρα για να μπορεί να υποστεί τη διεθνή κατακραυγή που πυροδότησε η τυχοδιωκτική απόφαση του κ. Παπανδρέου, να την οδηγήσει, αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή, σ’ ένα μακιαβελικής έμπνευσης δημοψήφισμα «ηρωικής» απόδρασης από τις τεράστιες ευθύνες που τον βαρύνουν.

Για την ώρα, ο επικείμενος κίνδυνος χρεοκοπίας της χώρας πρέπει με κάθε μέσο να αποτραπεί. Κάθε στιγμή που περνά τον κάνει ακόμη μεγαλύτερο.

Η 6η δόση του δανείου από την Τρόικα δεν έχει ως γνωστόν καταβληθεί. Ούτε καν αποφασισθεί από το ΔΝΤ, όπου εκείνος μας έσυρε.

Αν αυτό δεν γίνει μέσα στις δεκαπέντε προσεχείς μέρες η Ελλάδα θα κηρύξει αναγκαστικά στάση πληρωμών. Θα χρεοκοπήσει δηλαδή.

Μεταξύ όλων των άλλων απερίγραπτων δεινών, οι μισθοί και οι συντάξεις του επόμενου μήνα (και των επόμενων απροσδιόριστων μηνών και χρόνων) δεν θα μπορούν να πληρωθούν στους μισθωτούς και συνταξιούχους, παρά σε επίπεδα Βουλγαρίας. Και αν…

Οι ηγέτες όλων των χωρών της Ευρώπης, με πρώτους εκείνους που επί δύο χρόνια εκλιπαρούσε «να σώσουν την Ελλάδα», είναι έξαλλοι με τον κ. Παπανδρέου. Αλλά και με την Ελλάδα που αυτός ακόμη εκπροσωπεί. Υπ’ ευθύνη μας. Αλλά κυρίως υπ’ ευθύνη των Βουλευτών του ΠΑΣΟΚ.

Ο Σαρκοζί, λέγεται από τα Γαλλικά Μέσα, ότι έμαθε τις αποφάσεις του Έλληνα πρωθυπουργού από τις τηλεοράσεις της χώρας του!

Όλα τα ΜΜΕ Ευρώπης και Αμερικής, οι πιο έγκυρες εφημερίδες, τα μεγαλύτερα τηλεοπτικά δίκτυα, οι πιο επιφανείς δημοσιογράφοι και σχολιαστές, περιγράφουν, με τον πιο απαξιωτικό και οργισμένο τρόπο τα περί δημοψηφίσματος του Παπανδρέου. Η μπάλα όμως παίρνει και την Ελλάδα.

Για «να σώσει το τομάρι του» λένε και γράφουν, θέτει σε κίνδυνο τη Ελλάδα, την Ευρώπη, το Ευρώ και την παγκόσμια οικονομία. Δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο ανευθυνότητας και αναξιοπιστίας ευρωπαίου πολιτικού ηγέτη.

Υπέκλεψε τις εκλογές του 2009 με το τεράστιο ψέμα ότι «λεφτά υπάρχουν».

Οδήγησε την Ελλάδα στο ΔΝΤ, με ότι αυτό συνεπάγεται για την ίδια, για την Ευρωζώνη και το Ευρώ, όταν ακόμα μπορούσε να κινηθεί, ως όφειλε, σε καθαρά ευρωπαϊκό πλαίσιο.

Διέσυρε τη χώρα του παγκοσμίως, ως χώρα απατεώνων, διεφθαρμένων και πλαστογράφων των Εθνικών στατιστικών στοιχείων.

Προσπάθησε διαστρεβλωτικά και μικρόψυχα να επιρρίψει τις ευθύνες των 30 προηγούμενων χρόνων, εκ των οποίων 20 χρόνια κυβερνούσε το ΠΑΣΟΚ, αποκλειστικά στην προκάτοχό του Κυβέρνηση. Οι πάντες όμως θυμούνται ποιος είπε το «Τσοβόλα, δώστα όλα». Τέτοια πολιτική ευθύτητα!

Έγινε το αφελές «παπαγαλάκι» των διεθνών κερδοσκόπων συνομιλητών του, που αξιοποίησαν την άγνοιά του και τον οδήγησαν να μιλά για Τιτανικούς και περίστροφα, από τα μεγαλύτερα τηλεοπτικά κανάλια Ευρώπης και Αμερικής.

Εκμεταλλεύονταν μετά από κάθε τέτοιο σόου, τον «πανικό» που έσπειρε στις «αγορές» και την εκτόξευση των spreds, των sds, των επιτοκίων.

Ποιοι και πόσα κέρδιζαν κάθε φορά από τη σπέκουλα εις βάρος της Ελλάδας; Πότε και ποιος θα κάνει το λογαριασμό; Έστω κατά μεγάλη προσέγγιση;

Ο κ. Γ.Α.Παπανδρέου έχει μεταβληθεί μέσα σε μια μέρα σε δημόσιο, ευρωπαϊκό και διεθνή κίνδυνο. Γι’ αυτό πρέπει να φύγει, τώρα.

Επί τέλους υπάρχουν στο ΠΑΣΟΚ πολλές και πολλοί σοβαροί βουλευτές και Έλληνες πατριώτες.

Εάν ο ίδιος δεν παραιτηθεί, έχουν εθνικό χρέος να τον εγκαταλείψουν και να το δηλώσουν με καθαρό, ευθύ και έντιμο λόγο. Η «αποστασία» δεν κρίνεται με βάση το συμφέρον των Παπανδρέου αλλά με κριτήριο το συμφέρον του λαού.

Γιατί πιό πάνω από το ΠΑΣΟΚ υπάρχει η Ελλάδα. Και πιό πάνω από τους Παπανδρέου υπάρχει το παρόν και το μέλλον της Πατρίδας. Δηλαδή όλων μας. Και των παιδιών μας.


“Η Ελλάδα δεν είναι μόνο η γενέτειρα της δημοκρατίας, αλλά και του δράματος”, αναφέρει σε άρθρο του ο Economist. “Το τελευταίο έγινε αντιληπτό, σε υπερβολικό βαθμό, μετά τη βιαστική απόφαση του Γιώργου Παπανδρέου, του πρωθυπουργού της χώρας, να ανακοινώσει την διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την νέα δανειακή σύμβαση, η οποία συμφωνήθηκε με τους Ευρωπαίους ηγέτες πριν μία εβδομάδα”, υποστηρίζει το βρετανικό περιοδικό.

Το άρθρο αναφέρει τις αντιδράσεις που προκάλεσε αυτή η απόφαση, με τον πρωθυπουργό να είναι αντιμέτωπος με ανταρσία από την ίδια την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ. “Ανάμεσα στους περισσότερους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, ξέσπασε οργή για την ιδέα του δημοψηφίσματος, το οποίο πιθανόν θα διενεργηθεί τον Δεκέμβριο, αλλά δεν θα μπορούσε να γίνει αν η ελληνική κυβέρνηση χάσει την ψήφο εμπιστοσύνης”, αναφέρει ο Economist, περιγράφοντας και τον εκνευρισμό που επικρατεί στο σοσιαλιστικό κόμμα. “Έξι βετεράνοι κοινοβουλευτικοί του ΠΑΣΟΚ, ζήτησαν από τον Παπανδρέου να παραιτηθεί, λέγοντας ότι ο πρωθυπουργός οδηγεί την Ελλάδα πίσω στη δεκαετία του '50”, σημειώνει το περιοδικό.

“Η αντιπολίτευση, την ίδια στιγμή, ζητάει πρόωρες εκλογές, με τον πρόεδρο της ΝΔ, Αντώνη Σαμαρά να τις χαρακτηρίζει ως επιτακτική εθνική ανάγκη”, αναφέρει το άρθρο. “Ο επικεφαλής του συντηρητικού κόμματος υποστήριξε ότι το δημοψήφισμα ρισκάρει το ευρωπαϊκό μέλλον της Ελλάδας”, συμπληρώνει.

Επίσης, η βιαστική απόφαση του Έλληνα πρωθυπουργού προκάλεσε και την έντονη αντίδραση και στο εξωτερικό. “Η Γερμανίδα καγκελάριος, Άνγκελα Μέρκελ, και ο Γάλλος πρόεδρος, Νικολά Σαρκοζί, κάλεσαν τον κ. Παπανδρέου στις Κάννες για επείγουσες συνομιλίες”, αναφέρει ο Economist. “Θα προσπαθήσουν να αποτρέψουν αυτόν από εκείνο που ένας δυτικοευρωπαίος χαρακτήρισε ως “πολιτική αυτοκτονία και χρηματοοικονομική καταστροφή της Ελλάδας”, συμπληρώνει.

Τέλος, το βρετανικό περιοδικό υποστηρίζει ότι η Ελλάδα απέτυχε να βάλει τάξη στο σπίτι της κυρίως για δύο λόγου: “Ο πρώτος έχει να κάνει με την έλλειψη πολιτικής βούλησης στην κυβέρνηση, όπου οι μεταρρυθμιστές υπουργοί είναι μειοψηφία. Ο δεύτερος είναι η ανικανότητα ανάμεσα στους αναχρονιστές και τους βαθιά πολιτικοποιημένους δημόσιους λειτουργούς”.



Όταν ο ηγέτης μετατρέπεται σε σεναριογράφο προκειμένου να δραματοποιήσει τα γεγονότα, είναι αναπόφευκτο να ταυτίζεται και ο ίδιος με τους ήρωες των φανταστικών ιστοριών που κατασκευάζει. Στον αντίποδα αυτού του «μοντέλου» ηγέτη, βρίσκεται αυτός που αντιμετωπίζει την πραγματικότητα αποφεύγοντας να μεταθέσει τις δικές του ευθύνες σε πρωταγωνιστές της φαντασίας του.

Ο πρωθυπουργός, μετά μάλιστα και τα όσα υποστήριξε στο υπουργικό συμβούλιο, είναι προφανές ότι έχει επιλέξει έναν φανταστικό κόσμο, στον οποίο ζει με τους συνεργάτες του και τους υπουργούς, πιστεύοντας ότι όσα περιγράφει συμβαίνουν και στην πραγματικότητα. Είναι, όπως θα λέγαμε, «αλλού» προσπαθώντας την αποτυχία του να τη φορτώσει στους εκδότες, στους δημοσιογράφους, στους επιχειρηματίες και στις τράπεζες.

Όλοι οι άλλοι ευθύνονται, πλην του ιδίου και των συνεργατών του. Όλοι συνωμοτούν εναντίον του- έχουν «λυσσάξει» είπε- ακόμα κι αυτοί που μόλις πριν από μερικές ημέρες συνάντησε για να ανταλλάξει απόψεις. Όλοι τον καταδιώκουν, οι ίδιοι δηλαδή που πριν από μερικούς μήνες τον αποθέωναν για το μνημόνιο, το μεσοπρόθεσμο και τα μέτρα που ήταν… αναγκαία για τη σωτηρία.

Αυτό που του διέφυγε, στο το υπό έκδοση νέο μυθιστόρημα, είναι μια μικρή λεπτομέρεια. Τα λουκέτα στις επιχειρήσεις, οι άνεργοι, η φτωχοποίηση της μεσαίας τάξης, οι περικοπές στις συντάξεις των «περήφανων γηρατειών» και η εξαθλίωση των μισθωτών. Νομίζει ότι, όλοι αυτοί μ’ ένα δημοψήφισμα- Άρλεκιν θα περάσουν την ώρα τους;




Η υπογραφή δύο "παράνομων" συμφωνιών μεταξύ της Τουρκίας και των Κατεχόμενων αναμένεται να πραγματοποιηθεί σήμερα, μεταξύ του λεγόμενου υπουργείου Οικονομίας και Ενέργειας των κατεχομένων και της Τουρκικής Ανώνυμης Εταιρείας Πετρελαίου, σχετικά με τις άδειες, που "παραχώρησε" το ψευδοκράτος στην τουρκική εταιρεία για εκμετάλλευση των κοιτασμάτων της σε πετρέλαιο.

Στη διαδικασία θα παραβρεθεί και ο υπουργός Ενέργειας και Φυσικών Πόρων της Τουρκίας, Τανέρ Γιλντίζ, ο οποίος επισκέπτεται σήμερα τα κατεχόμενα.

Η λεγόμενη συμφωνία ακολουθεί την επίσης "παράνομη" συμφωνία Τουρκίας και ψευδοκράτους για την "οριοθέτηση" της κυπριακής υφαλοκρηπίδας.

Οι πληροφορία ήρθε στο φως με δημοσίευμα της εφημερίδας "Αφρίκα".



Λέτε ο Βενιζέλος παρά την περιπέτεια με την υγεία του να είχε την όρεξη να μπει κατευθείαν σε ένα αεροπλάνο και να πάει στις... ακριτικές Κάννες;

Επειδή ο Beni δεν τρώει κουτόχορτα και επειδή γνωρίζει τις «υπόγειες» συναντήσεις Παπανδρέου με κάτι ΔΝΤ και ρυθμιστές της αγοράς σε sushi bar, μάλλον θα θέλει να τον έχει από κοντά!

Αφήστε που αν διαβάζει blogs, θα γνωρίζει ότι υπάρχει ένα «καταφύγιο» του Παπανδρέου στη Νότια Γαλλία, όπου το χρησιμοποιεί ως... ησυχαστήριο!

Έτσι, θέλει να δει ιδίοις όμμασι ότι θα πάει μόνο στη σύσκεψη των Καννών και θα γυρίσει κατευθείαν από εκεί...

Έχουμε μια απορία: ο Βενιζέλος είπε ότι δεν είχε ιδέα για το δημοψήφισμα, αλλά μόνο για την ψήφο εμπιστοσύνης. Μέρκελ και Σαρκοζί τίποτα από τα δυο. Λέτε ο Beni να «κρεμάσει» τον Παπανδρέου;

29/10/11- "...στο πλευρό εκείνων που αγωνίζονται για ένα δικαιότερο σύστημα παγκόσμιας διακυβέρνησης.."

"…Με μειωμένη εθνική κυριαρχία δεν μπορούμε να αποτελούμε αντίβαρο μίας αποθρασυμένης Τουρκίας…"

Η αναζήτηση “το πολιτικό σύστημα έχει ξοφλήσει” στο Θηρίο του Google δίνει πλέον άπειρα αποτελέσματα.

Οι Αγανακτισμένοι συνέχισαν την Αραβική Άνοιξη στο Σύνταγμα, τα γήπεδα βράζουν, συριζαίοι χρυσαυγίτες (όπως τους λένε οι MEGAλοι δημοσιογράφοι) ακυρώνουν παρελάσεις και “οι κοινωνικοί εταίροι/εταίρες” δεν έπαψαν να μας θυμίζουν πως τα πάντα έχουν απαξιωθεί σε αυτήν την χώρα.

Το κλίμα είναι πλέον “κατάλληλο” για ένα δημοψήφισμα, το οποίο σημειωτέων χρησιμοποιείται κατά κόρον από αμεσοδημοκρατίες και δικτατορίες.

Τόσα δημοψηφίσματα είχαμε να δούμε από την Χούντα.

Ο έξυπνος ηγέτης μπορεί να θέσει οποιοδήποτε ερώτημα και να αποσπάσει το ΝΑΙ ή το ΟΧΙ κατά το δοκούν. Ο Ντε Γκωλ εφήρμοσε 1ος το στρίβειν δια του δημοψηφίσματος τρώγοντας οικειοθελώς στην μάπα ένα ΟΧΙ του γαλλικού λαού για τον Γάλλο Καλλικράτη. Μπαρμπούτσαλα.

Αν ο ΓΑΠ το κάνει για να μείνει, η Ελληνική δημοκρατία μετά το δημοψήφισμα θα έχει έναν λαοκρατικό χαρακτήρα, καθώς η εκτελεστική εξουσία θα έχει υποβαθμιστεί σε πρωτόγνωρο βαθμό.

Όλο και πιο συχνά δημοψηφίσματα για την μονιμότητα των ΔΥ, για τα προνόμια των βουλευτών κ.λ.π. Σειρά στην υποβάθμιση θα πάρουν τα κόμματα με πρώτο και καλύτερο το ΠΑΣΟΚ. Γιαυτό θα δούμε τους σημιτοβενιζελικούς να αντιδρούν με “ομάδες προβληματισμού” και να αποζητούν τον στρίβειν δια των εκλογών. Στο μυαλό τους, ο ΓΑΠ θα έχανε τις επόμενες εκλογές, ο Βενιζέλος θα γινόταν αρχηγός, ο Σαμαράς πρωθυπουργός και μετά από 4 χρόνια η γνωστή μεταπολιτευτική αλλαγή φρουράς με δεκανέα αλλαγής/ΕΠΟΠ τον λαό. Αν περάσει, φαντάζομαι (όχι απαραίτητα τον ΓΑΠ) κάποιον στον ρόλο του “εθνοσωτήρα” με κάποιον Παπαδήμο/τεχνοκράτη στο ρόλο της καμαριέρας/πρωθυπουργού και τον Nicos Papandreou να γράφει τα πρακτικά.

No more Mr. nice Guy. Επιτέλους ο ΓΑΠ αποδύεται τον ενοχλητικό μανδύα του ΠΑΣΟΚ που κουβαλά από τότε που πολιτεύεται. Ποτέ δεν ένοιωθε άνετα ως Πασόκος και ως Έλληνας.

Με αφορμή την από τον ίδιο επιτεινόμενη οικονομική κρίση ο ΓΑΠ θέλει να αλλάξει το Σύνταγμα και να περάσει σε μία λαοκρατία πιο συγκεντρωτικού χαρακτήρα (μία μετάβαση που συμβαίνει συχνά μετά από χρηματοπιστωτικές κρίσεις) με την μορφή προεδρικού συστήματος διακυβέρνησης και καθολικής ψηφοφορίας. Ακριβώς με τον τρόπο που είχε πάρει το (cock) ring της διαδοχής το 2004 από τον Σημίτη μέσω της αυθορμήτου ψηφοφορίας ενός εκ. “πολιτών, μελών και φίλων”. Μία χαρούμενη οικογένεια ! ! ! (σ.σ.netakia στην Σοσιαλιστική Διεθνή στην Κρήτη μίλησε πάλι για global governance! Δείτε στο Παράρτημα)

Η ΕΕ του είχε συγχωρήσει την είσοδο του ΔΝΤ στα ενδότερα της, το οποίο μέχρι τότε κατοικοέδρευε σε Μπανανίες ανά τον κόσμο καθώς θα πλήρωνε λιγότερα σπασμένα.

Αυτήν την φορά είναι ορατό πως σε τέτοιο σκηνικό σαμποτάρεται το “κούρεμα”.

Μάλλον αποσκοπεί σε πλήγματα στον γερμανικό-γαλλικό άξονα και ίσως οδηγηθούμε τελικά και και σε απομάκρυνση από το ευρώ προς επίρρωση των προβλέψεων των “αγορών”.

Τον τελευταίο μήνα ο Πούτιν όπου σταθεί κι όπου βρεθεί μιλά για Ευρασιατική Ένωση ενώ γεωπολιτικές δεξαμενές μούστου+σκέψης στις ΗΠΑ διατείνονται πως θα είναι προτεραιότητα των ΗΠΑ και για αυτόν τον αιώνα η αποτροπή μίας τέτοιας Ένωσης. Ρωσσική ενέργεια + γερμανική τεχνολογία + ευρωπαίοι καταναλωτές θα καθιστούσαν μία τέτοια ένωση κορυφαία στην παγκόσμια σκακιέρα των κοιλιακών μου. Αντ΄αυτού;

Gunaydin Yunanistan. Όσο φτωχαίνει και απομονώνεται η Ελλάδα, τόσο πιο πιθανό είναι να δεχτεί τελικά η κοινή γνώμη μία συνεκμετάλλευση στις πλουτοπαραγωγικές πηγές του Αιγαίου ως μία σωτήρια λύση για τα οικονομικά της χώρας. Ίσως έτσι εξηγείται η μη κήρυξη ΑΟΖ και άλλα πολλά ανοίγματα από GAP και Bart (Βαρθολομαίο) προς Ερντογάν και τούμπαλιν που ξεκίνησαν με τον σεισμό του 99.

Η Τουρκία ούτως ή άλλως προκρίνεται από τις ΗΠΑ ως το κατάλληλο αντίβαρο του Ιράν στις ψυχές των μουσουλμάνων. Με αφορμή την θεατρινίστικη τουρκική στάση στο Παλαιστινιακό αλλά και διμερείς συμφωνίες με τον αραμπά του νεοοθωμανισμού, ο Ερντογάν εξαργυρώνει το οθωμανικό/backstage free pass του σε πολλά αραβικά κράτη (που είχαν προσβληθεί από “ιώσεις της άνοιξης”) που προθυμοποιήθηκαν να ξεχάσουν από ποιους τους απελευθέρωσε ο Lawrence of Arabia. Επίσης απομονώνεται το αντίπαλο/σιιτικό /μουσουλμανικό και δήθεν ready to score πυρηνικό πέος του Ιράν.

Αχ πατρίδα μου γλυκιά vs Αχ Μουσταφά, αχ Μουσταφά. Με μειούμενους στρατούς κι εξοπλισμούς, με συνιδιοκτησία στην Θράκη, με Χριστόφια πρόεδρο, με ένα Αιγαίο να ανήκει επιτέλους στα ψάρια του αλλά και εκτός ευρωζώνης, μία ελληνοτουρκική προσέγγιση μπορεί να προχωρήσει ακόμα πιο πολύ. Με μειωμένη εθνική κυριαρχία δεν μπορούμε να αποτελούμε αντίβαρο μίας αποθρασυμένης Τουρκίας. Μία τέτοια περίπτωση αντισταθμίζεται από τους Κούρδους και σίγουρα δεν είναι τυχαίο πως τελευταία κάθε λεονταρισμός της Τουρκίας συνοδεύεται από κάποιο χτύπημα του PKK και μία δήλωση του Ισραήλ πως “εμείς θέλουμε καλές σχέσεις με την Τουρκία”. Λχάιμ;

Σε αυτό το παράλληλο σύμπαν, η Ελλάδα εντάσσεται όλο και πιο πολύ στην σφαίρα επιρροής της Τουρκίας και ο Κοστάντζο αποφασίζει να κάνει έξοδο/Outing.

Τι λέτε;

Γιάννης

δια την αντιγραφήν netakias.wordpress.com

Παράρτημα

“….Η Σοσιαλιστική Διεθνής στάθηκε πάντα στο πλευρό εκείνων που αγωνίζονται για ένα δικαιότερο σύστημα παγκόσμιας διακυβέρνησης και για ένα δίκαιο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Εμείς αναλάβαμε πρωτοβουλίες, για να ακουστούν αυτές οι φωνές και να ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους. Γι’ αυτό το λόγο, η Σοσιαλιστική Διεθνής θεωρεί τη μεταρρύθμιση της παγκόσμιας διακυβέρνησης και του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος ως βασική της προτεραιότητα, με την οποία συμφωνούν πολλοί από τους διαδηλωτές στη Wall Street και σε πολλές άλλες μεγάλες πόλεις.

Επειδή αυτές οι διαδηλώσεις, θα έλεγα, ότι εκφράζουν κάτι το ευρύτερο: δεν αρκεί να αλλάξουν οι κοινωνίες και οι χώρες μας. Πρέπει να αλλάξουμε μια ευρύτερη κοινωνία, το σημερινό παγκόσμιο χωριό μας.

Αυτό το αισθάνομαι προσωπικά, από την εμπειρία μου των δυο τελευταίων ετών στην Ελλάδα, με αυτή την τόσο δύσκολη οικονομική κρίση και κατάσταση, που αντιμετώπισαν η Ελλάδα και η Ευρώπη. Δεν μπορούμε να αγωνιζόμαστε κατά της αδικίας μόνο στις κοινωνίες μας, στις χώρες μας, επειδή το παγκόσμιο σύστημα έχει δημιουργήσει τεράστιες ανισότητες, τόσο ανάμεσα στις κοινωνίες, όσο και ανάμεσα στους πολίτες, διαμορφώνοντας μια παγκόσμια τάξη πλούσιων και ισχυρών, που παρακάμπτουν το νόμο, δεν πληρώνουν φόρους, συγκεντρώνουν την εξουσία στα χέρια τους, έχουν τον Τύπο με το μέρος τους και διαφεύγουν κάθε δημοκρατικό έλεγχο. Γι’ αυτό και η αλλαγή του χρηματοπιστωτικού συστήματος είναι ένας από τους βασικούς μας στόχους…”




Τους πραγματικούς λόγους για τους οποίους ο Παπανδρέου θέλει να κάνει δημοψήφισμα, έχοντας ενδεχομένως (όπως όλα δείχνουν) και την υπόγεια στήριξη των δανειστών αποκάλυψε στην σημερινή ομιλία του στην ΚΟ της ΝΔ ο Αντώνης Σαμαράς.

Όπως είναι γνωστό η δανειακή σύμβαση δεν έχει εγκριθεί από τη Βουλή, είναι δηλαδή στον αέρα. «Η προηγούμενη δανειακή σύμβαση το Μάιο του 2010, δεν ψηφίστηκε καν από τη Βουλή, ενώ μέτρα ψηφίζονται συνεχώς» είπε ο κ. Σαμαράς και έτσι τώρα «ο Παπανδρέου εκβιάζει το λαό να αποδεχθεί τη δανειακή σύμβαση και την λάθος πολιτική ταυτόχρονα»

Η εξαγγελία δημοψηφίσματος είναι κάτι παραπάνω από κίνηση πανικού. Είναι το άκρον άωτο της ανευθυνότητας, είπε ακόμα ο κ. Σαμαράς και εξήγησε:

Καλούν τον ελληνικό λαό να απαντήσει, ουσιαστικά με ένα «ναι» ή με ένα «όχι», σε τι ακριβώς; Σε μια δανειακή σύμβαση που δεν έχει ολοκληρωθεί και δεν μπορεί πια να ολοκληρωθεί, και που μέχρι στιγμής συνοδεύεται από μια πολιτική, η οποία έχει ήδη αποτύχει πλήρως;

Το επαναλαμβάνω για να το καταλάβουν ακόμα και κείνοι που βρίσκονται σε πανικό: Η δανειακή σύμβαση ποτέ δεν τέθηκε για έγκριση.

Προσέξτε τι εγκληματικό σοφίστηκε ο κ. Παπανδρέου: Αντί να κάνει τη διάκριση μεταξύ της δανειακής σύμβασης και των οικονομικών μέτρων, ώστε να μπορέσουμε να αλλάξουμε οικονομική πολιτική, ταυτίζει τα δύο μαζί για να δέσει χειροπόδαρα τους Έλληνες στην πολιτική του, εκβιάζοντας τον ελληνικό λαό.

Ο κ. Παπανδρέου, λοιπόν, μας λέει: είτε ψηφίστε μια κι έξω, με ένα «ναι» ή με ένα «όχι» όλα αυτά που σας φέρνω, είτε καταψηφίστε τα και πάρτε την ευθύνη να βγούμε από την Ευρώπη! Ιδού ο χονδροειδής εκβιασμός. Δηλαδή μας λέει: Εδώ που σας έφερα, έχετε ανάγκη τη νέα δανειακή σύμβαση, γι’ αυτό εγκρίνετέ την και μαζί εγκρίνετε – θέλοντας και μη - και την πολιτική που οδήγησε στο σημερινό αδιέξοδο.

Και κινδυνεύει έτσι ο ελληνικός λαός για να απορρίψει την πολιτική που τον οδήγησε σε εφιάλτη, να απορρίψει μαζί και το νέο δάνειο, βυθίζοντας στο χάος και την Ελλάδα και την Ευρώπη. Και εκτροχιάζοντας και την πορεία της Ελλάδας στην Ευρώπη.

Ποιο, λοιπόν, θα είναι το ερώτημα που θα θέσουν στο δημοψήφισμα;

Αν οι Έλληνες εγκρίνουν τη δανειακή σύμβαση που δεν γνωρίζουν και που είναι δύσκολο να κλείσει, όσο δεν την εγκρίνουν;

Αν οι Έλληνες εγκρίνουν τη γενικότερη συμφωνία, που όμως περιλαμβάνει και τις δεσμεύσεις για εφαρμογή μιας πολιτικής που έχει ήδη αποτύχει πλήρως;

Αν οι Έλληνες εγκρίνουν την παραμονή της χώρας τους στο ευρώ;

Κι αν θέλουν να παραμείνουν στο ευρώ, και να συνεχίσουν την προσπάθεια δημοσιονομικής προσαρμογής, αλλά με αλλαγές σε μια πολιτική που ήδη τους οδήγησε σε αδιέξοδο, τι ακριβώς θα ψηφίσουν; Ναι ή όχι;

Ένα δημοψήφισμα σε στιγμές κρίσης μπορεί να γίνει μπούμερανγκ, ακόμα κι όταν το ερώτημα είναι σωστό…

Ένα δημοψήφισμα με εκβιαστικό ερώτημα, είναι πιθανό να γίνει μπούμερανγκ, ακόμα κι αν διενεργηθεί σε ομαλές εποχές.

Εδώ έχουμε και τα δύο: εκβιαστικό δημοψήφισμα σε στιγμές κρίσης!

Σε τέτοιες συνθήκες ο λαός δεν απαντάει στο ερώτημα. Απαντάει σε αυτόν που τον ρωτάει, ανεξάρτητα από το τι τον ρωτάει…

Και στον κ. Παπανδρέου πολύ φοβούμαστε τι θα απαντήσει. Το λένε οι δημοσκοπήσεις. Το αποκαλύπτει η καθημερινή μαρτυρία στους δρόμους και τις πλατείες της χώρας.

Κι αυτό είναι μόνο το δημόσιο αίσθημα όπως εκφράζεται ως διαμαρτυρία.

Το βουβό, αυτό που δεν έχει εκφραστεί ακόμα, είναι πιο αρνητικό.

Και τι θα γίνει αν βάζοντας σε δημοψήφισμα τη δανειακή σύμβαση που δεν χρειάζεται καν έγκριση, ή το δίλημμα ευρώ ή δραχμή, εισπράξει τελικά τη λάθος απάντηση; Τι θα συμβεί τότε; Ποιος θα έχει την ευθύνη;

Να γιατί κατήγγειλα χθες τον τυχοδιώκτη κ. Παπανδρέου.

Οι άμεσοι ορατοί κίνδυνοι από το δημοψήφισμα είνια:

Για δύο, τουλάχιστον, μήνες γενικότερη αναστάτωση στις αγορές.

Ίσως κινδυνέψει η 6η δόση.

Κι αν βγει «ναι», στο δημοψήφισμα, γίνεται πια δύσκολο να βελτιωθεί η συμφωνία μελλοντικά.

Ενώ αν βγει «όχι», θα ξεσπάσει σοβαρό πρόβλημα σε όλη την Ευρωζώνη και θα κλονιστεί η θέση της Ελλάδας στην Ευρώπη.

Κι ακόμα: τι θα συμβεί αν και άλλες χώρες ζητήσουν δημοψήφισμα για να εγκρίνουν τη νέα Συμφωνία για την Ελλάδα;

Καλά, σκέφτηκε κανείς ότι θα βάλουν φωτιά και μέσα στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό; Κι ότι δεν έχει καμία λογική η πρόταση αυτή…

Είναι, λοιπόν, η κυβέρνηση αυτή, εκτός από απελπισμένη και επικίνδυνη.

Γιατί έχει προκαλέσει τόση απογοήτευση στον ελληνικό λαό, τόσο θυμό και τόση οργή, που ακόμα και σωστά πράγματα να πρότεινε, το πιο πιθανό θα ήταν να χάσει το δημοψήφισμα.

Είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας να ματαιωθεί το δημοψήφισμα αυτό.

Και η κυβέρνηση αυτή πρέπει να φύγει! Γιατί είναι επικίνδυνη.



  • Άκρως απόρρητη» διαταγή καταστολής όχλου στον Ελληνικό Στράτο
Δύο φοβερές αποκαλύψεις, αναμένεται να προκαλέσουν θύελλα και εξηγούν εν πολλοίς την "σφαγή" που έγινε εχτές στο στράτευμα
Χτες βράδυ, με έναν εντελώς απροκάλυπτο τρόπο, καρατομήθηκε όλη η ηγεσία του Στρατού Ξηράς, της Αεροπορίας και του Ναυτικού! Είχε προηγηθεί πριν δύο εβδομάδες, η αιφνιδιαστική και πρόωρη καρατόμηση της Ηγεσίας της ΕΛ.ΑΣ.

Φαίνεται ότι οι κύριοι Παπουτσής και Μπεγλίτης, δεν έχουν καμία απολύτως εμπιστοσύνη στις ένοπλες και ένστολες δυνάμεις της χώρας! Όλα αυτά που λέγονται και γράφονται για δήθεν «τιμωρίες» για την παρέλαση στη Θεσσαλονίκη, και ούτε καν επικοινωνιακά δεν μπορούν να σταθούν!

Στην ουσία, πρόκειται για ένα σχέδιο απόλυτης απογύμνωσης των ενόπλων δυνάμεων της χώρας, προφανώς διότι η «σχολή Σικάγου» τις φοβάται! Όχι απλά δεν τις εμπιστεύεται αλλά τις φοβάται! Φοβάται από την πρώτη στιγμή που πρώην διπλωμάτης των ΗΠΑ, είπε στο CNN (πριν έξι μήνες) ότι στην Ελλάδα θα γίνει πραξικόπημα!

Ο φόβος αυτός εντάθηκε τον μήνα που μας πέρασε! Ειδικά μετά το καλοκαίρι όταν οι αναφορές για πραξικόπημα στην Ελλάδα άρχισαν να έρχονται με καταιγιστικό ρυθμό.

Παρακάτω, παραθέτουμε ένα απόσπασμα μιας συνέντευξης του Βοb Chapman στην εκπομπή του Alex Jones (INFOWARS) όπου πολύ πρώιμα καταγγέλλει ότι υπάρχουν πληροφορίες για πραξικόπημα κατά της Κυβέρνησης Παπανδρέου. Κοιτάξτε την ημερομηνία κάτω δεξιά στο βίντεο για να δείτε από πότε άρχισαν τέτοιες συζητήσεις στο Εξωτερικό:



Εκτός λοιπόν της συνομοσιολογικής πλοκής που έβλεπε παντού η Κυβέρνηση, Παπουτσής και Μπεγλίτης, όταν αντιλήφθηκαν ότι είτε θα γίνουν εκλογές είτε θα σχηματιστεί νέα Κυβέρνηση ή ακόμη και ένας μεγάλος ανασχηματισμός, φρόντισαν να εξοβελίσουν όλους αυτούς που είχαν εκφράσει ακόμη και μικρές ενστάσεις!

Στο Στρατό π.χ., όποιος είχε πει έστω και το ελάχιστο αρνητικό για την νέα διάταξη του Στρατού, πετάχτηκε στο πυρ το εξώτερον!


Η ΠΡΩΤΗ ΣΥΝΤΑΡΑΚΤΙΚΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ

Η ιστορία όμως που αποκαλύπτουμε σήμερα, ξεκινά τον Σεπτέμβριο του 2010, όταν η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Αμυνας, είχε ήδη επηρεαστεί από τα διεθνή σενάρια που εξύφαιναν ιστορίες πραξικοπημάτων στην Ελλάδα!

Και παρά του ότι είχαν αρχίσει πολύ πριν οι συζητήσεις για το αν θα πρέπει να γίνει «Παρμενίωνας» ή όχι, τελικά έγινε παρά του ότι η πολιτική ηγεσία στο Υπουργείο Αμυνας ήταν διχασμένη πάνω σ αυτό το ζήτημα!

Τελικά ο Παρμενίωνας έγινε αλλά λίγοι, ελάχιστοι, πρόσεξαν μια πρωτοφανή μεταβολή που έγινε στον προγραμματισμό του!

Και από εδώ ξεκινάμε σήμερα τις αποκαλύψεις!

Ένα σενάριο που σχεδιάστηκε και προκάλεσε την οργή πολλών Στρατιωτικών κύκλων, ειδικά της αεροπορίας Στρατού αλλά και του ΓΕΑ, αφορούσε στο εξής:

Μια μονάδα ειδικών αποστολών (στη διάθεσή μας είναι όλα τα στοιχεία της μονάδας και του σεναρίου) επιβιβάζεται σε τέσσερα ελικόπτερα Super Puma. Προορισμός το Ελληνικό Κοινοβούλιο.
Οι ειδικές δυνάμεις κατεβαίνουν με σκοινιά στο Κοινοβούλιο, πραγματοποιούν αποκλεισμό της περιοχής και με βαρύτατο εξοπλισμό αποκλείουν την πρόσβαση σε αυτή. Ακολούθως, επιβιβάζουν πολιτικούς και προσωπικό σε ελικόπτερα και αυτά απογειώνονται με προορισμό στρατιωτικό αεροδρόμιο!

Το παραπάνω σενάριο είναι πραγματικό, και έχει «παιχτεί» τον Σεπτέμβριο του 2010 στον Παρμενίωνα!

Η πρώτη ερώτηση λοιπόν που προκύπτει προς τον υπουργό Άμυνας, έχει εξόχως πολιτικό χαρακτήρα, αλλά εκπορεύεται από το Σύνταγμά μας, τον θεμελιώδη νόμο της χώρας μας!

Με ποιο σκεπτικό, πραγματοποίησε ο Ελληνικός Στρατός τέτοια άσκηση;
Ποιος έδωσε το σενάριο για ανάπτυξη;
Στρατιωτικός ή πολιτικός του Υπουργείου;
Προβλέπεται από πουθενά, από κάποια Συνταγματική Θεώρηση έστω, η υλοποίηση ασκήσεων του Στρατού , με σενάρια που αφορούν στο Κοινοβούλιο;
Τι εξυπηρετούσε η εκπαίδευση Στρατιωτών σε θέματα διάσωσης πολιτικών;
Γιατί χρησιμοποιήθηκε η Βουλή σε μια τέτοια άσκηση;

Απ όσο ΟΛΟΙ γνωρίζουμε, ο Στρατός στην Ελλάδα, χρησιμοποιείται για «πολιτικές» αποστολές, μόνο σε περίπτωση επιβολής στρατιωτικού νόμου, ή όταν η χώρα βρίσκεται σε πόλεμο!!!

Αυτό λοιπόν το γεγονός, από μόνο του, αποτελεί ένα πάρα πολύ σοβαρό ζήτημα!

Ο συνδυασμός του όμως με ένα άλλο γεγονός που συνέβη μόλις πριν δύο μήνες δίνει στα γεγονότα μια δραματική τροπή!


Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΥΝΤΑΡΑΚΤΙΚΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ

Όπως είναι γνωστό, εφέτος, λόγω περικοπών, δεν πραγματοποιήθηκε η διακλαδική άσκηση «Παρμενίωνας».

Συνέβη όμως κάτι άλλο.

Περί τα τέλη Σεπτεμβρίου του 2011, ανοίχτηκε μια ΑΚΡΩΣ ΑΠΟΡΡΗΤΗ διαταγή του ΓΕΕΘΑ!

Ο Φάκελος έγραφε απ έξω «ΑΚΡΩΣ ΑΠΟΡΡΗΤΟ»

Σε μια σύσκεψη των ανώτερων στελεχών του στρατού ο φάκελος αυτός με την διαταγή... ανοίχτηκε!

Στη σύσκεψη ήταν παρόντες ελάχιστοι επιτελείς, οι οποίοι όταν διάβασαν την διαταγή, στην κυριολεξία «γούρλωσαν» τα μάτια τους !

Η Διαταγή αφορούσε Διοικητές, Υποδιοικητές και ΔΥΠ (Διευθυντές Υποστήριξης) !

Μετά την πρώτη παγωμάρα, κάποιοι άρχισαν να «κινούνται» για την διαδικασία αποστολής της διαταγής αυτής σε όσους ο πίνακας αποδεκτών ανέφερε ενώ οι περισσότεροι δεν μπορούσαν να αρθρώσουν κουβέντα!

Σήμερα, δεν θα σας αναφέρουμε το περιεχόμενο της διαταγής παρά μόνο τον τίτλο της. Αλλωστε , δε νομίζω ότι χρειάζεται γιατί θα καταλάβετε πολλά!

Ο τίτλος λοιπόν της Διαταγής του ΓΕΕΘΑ, ήταν:

Προς Δ/κτες
Υπ/κτες
ΔΥΠ

ΔΙΑΤΑΓΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ ΟΧΛΟΥ...

Αισθάνομαι λοιπόν ότι για σήμερα πρέπει να σταματήσω εδώ, τουλάχιστον σε ότι αφορά στην διαταγή και το περιεχόμενό της!

Αντιλαμβάνεστε ότι το άνοιγμα και μόνο μιας τέτοιας διαταγής, προκαλεί ιδρώτα σε κάθε δημοκράτη στρατιωτικό! Όπως και προκάλεσε στους περισσότερους από τους αποδέκτες που την διάβασαν!

Και το ερώτημα που έρχεται αυτή τη στιγμή απ ευθείας στο μυαλό του καθενός αφορά στον σημερινό Υπουργό Πάνο Μπεγλίτη αλλά και στον προκάτοχό του κ. Βενιζέλο:

Ήταν η άρνηση πολλών αξιωματικών του Στρατεύματος να «υιοθετήσουν» έστω μια τέτοια διαταγή , ο λόγος που ξηλώσατε ολάκερη την ηγεσία με συνοπτικές διαδικασίες εχτές κ. Μπεγλίτη;

Ποιος διέταξε το άνοιγμα αυτής της Διαταγής κ. Μπεγλίτη τον Σεπτέμβριο που μας πέρασε και γιατί;

Αρνήθηκαν ή όχι και οι τρεις Αρχηγοί στην ουσία να την εκτελέσουν με αποτέλεσμα να εξοργιστείτε κ. Μπεγλίτη;
Υπήρξε ναι ή όχι εσωτερική διαμάχη στο ΓΕΕΘΑ σχετικά με την εκτέλεση αυτής της διαταγής;

Από πέρσι , όταν εφαρμόστηκε το σενάριο του «Παρμενίωνα», που αποκαλύψαμε προηγουμένως, υπήρξε σωρεία αντιδράσεων σε υψηλό επίπεδο στο Στράτευμα κ. Μπεγλίτη;

Οι περιβόητες διαφωνίες που είχατε με επιτελείς του Στρατού και της Αεροπορίας κυρίως, αφορούσαν στην δομή του Στρατού και στην εκπαίδευσή του κατά πολιτών ναι ή όχι;

Ήταν αυτό ένα μόνιμο πεδίο αντιπαράθεσης μεταξύ του Υπουργείου Αμυνας και του ΓΕΣ και ΓΕΑ ναι ή όχι κύριε Μπεγλίτη;

Συνδέεται άμεσα αυτή η διαταγή με προηγούμενες αποκαλύψεις μας για το νέο ρόλο και αποστολή της 71ης Αερομεταφερόμενης Ταξιαρχίας μετά την άσκηση «Καλλίμαχος» στη Νέα Σάντα Κιλκίς;

Συνδέονται όλα αυτά με το νέο ρόλο που επιδιώκεται να δοθεί στο στράτευμα, με τον οποίο διαφωνούν όλοι, αφού πλέον, εκπαιδεύονται κατόπιν διαταγών , σε σενάρια καταστολής όχλου όπως τα ονομάζετε;

Δεν έχω την παραμικρή ψευδαίσθηση ότι κάποιος από τους πολιτικούς ταγούς του Υπουργείου Αμυνας, θα τολμήσει έστω και να ψελλίσει την παραμικρή απάντηση!

Γνωρίζουμε όλοι εδώ στους AegeanTimes, ότι η ιστορία θα δικαιώσει τις αποκαλύψεις μας!!!

Και μάλιστα πολύ σύντομα...

Τα 500 δισ. ευρώ μπορούν να αγγίξουν τα έσοδα της Ελλάδας από τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων που βρίσκονται στην υποθαλάσσια περιοχή της Νότιας Κρήτης, σύμφωνα με τον καθηγητή του Πολυτεχνείου Κρήτης, Αντώνη Φώσκολο.

Σύμφωνα με ξένες επιστημονικές δημοσιεύσεις, στην ελληνική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, στην περιοχή νότια των κρητικών ακτών, υπάρχει στερεό αέριο μεγέθους 30 τρισ. κυβικών μέτρων.

Κατά τον Α. Φώσκολο, τα κοιτάσματα αυτά μπορούν να είναι εκμεταλλεύσιμα σε βάθος δεκαετίας ενώ στην πλήρη φάση εκμετάλλευσης θα φτάσουν σε περίπου 25 χρόνια.

Σε αυτό το πλαίσιο, όπως επισήμανε ο καθηγητής, η αξιοποίηση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων ΝΔ έως ΝΑ της Κρήτης η Ελλάδα θα αλλάξει ρόλο και από κράτος – καταναλωτής υδρογονανθράκων θα καταστεί κράτος – παραγωγός.

Να σημειωθεί, όμως, πως η εκτίμηση του όγκου αναφέρεται στο ελάχιστο, ενώ το κέρδος της Ελλάδας, επίσης στο ελάχιστο... Ας το σκεφθούμε αυτό και ίσως καταλάβουμε γιατί μας θέλουν πτωχευμένους και σε διαδικασία υποθήκευσης και αρπαγής του εθνικού μας πλούτου υπό καθεστώς μηδενικής εθνικής κυριαρχίας. Μήπως επειδή τα λεφτά είναι πολλά και τα θέλουν όλα δικά τους οι "σύμμαχοι" και "εταίροι" μας;


  • Οι απλές λύσεις είναι λύσεις που ανταποκρίνονται καλύτερα στην πολυπλοκότητα των αντίστοιχων προβλημάτων

Άκουσα και διάβασα διάφορα πριν καταλήξω στα δικά μου συμπεράσματα και ομολογώ πως δεν είναι όντως εύκολο να είναι κάποιος βέβαιος για όποια συμπεράσματα και αν βγάλει, όσο αντικειμενικός και να θέλει να είναι.

Προσωπικά πιστεύω πως το πρόβλημά στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι τα άθλια δημοσιονομικά ή οικονομική κρίση,. Το πρόβλημα έχει όνομα και επίθετο και λέγετε Γεώργιος Α. Παπανδρέου. Για να καταλήξω λοιπόν σε μια λύση σχετικά με αυτό το πρόβλημα, έλαβα υπόψη την συμβουλή:

«Μη περιπλέκεις τα πράγματα !… Φαντάσου τις απλούστερες λύσεις…»

Και αυτό ακριβώς έκανα…

Έλαβα λοιπόν υπόψη όλα όσα είναι γνωστά για το συγκεκριμένο πρόσωπο, τις οικογενειακές του καταβολές, τις συνήθειές του και τις πολιτικές του πράξεις όλα αυτά τα χρόνια που είναι στα πράγματα. Χωρίς να έχω εξειδικευμένες γνώσεις στον τομέα της ψυχανάλυσης, με απλή ανθρώπινη αξιολόγηση, κατέληξα στο συμπέρασμα, πως ο συγκεκριμένος άνθρωπος, είναι ένα τραγικό άβουλο πλάσμα. Το μοντέλο του ανθρώπου που επιδιώκει να κατασκευάσει η Νέα Τάξη Πραγμάτων.

Αυτά είναι τα «προσόντα» που του επέτρεψαν να κατέχει την θέση του προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς επί σειρά ετών και αυτά είναι επίσης που τον έκαναν να γίνει το …πρόσωπο της ημέρας, για μια ακόμη φορά, μετά την τελευταία εξαγγελία, περί δημοψηφίσματος.

Το να προσπαθεί κάποιος να βρει συμβατικές λύσεις στο πρόβλημα «ΓΑΠ», μοιάζει σαν το ακόλουθο παράδειγμα:

Όταν η NASA άρχισε να στέλνει αστροναύτες στο διάστημα, ανακάλυψαν πως οι στυλογράφοι δεν δουλεύανε με βαρύτητα μηδέν, αφού η μελάνη δεν κατέβαινε για να γράψει.

Μετά 6 χρόνια ερευνών και με έξοδα που ανέρχονταν στα 12 εκατ. δολάρια, έφτιαξαν τελικά ένα στυλογράφο που δούλευε κάτω από μηδέν βαρύτητα, ανάποδα, μέσα στο νερό, σε οποιαδήποτε επιφάνεια και με θερμοκρασίες που κυμαίνονται από πολλούς βαθμούς υπό του μηδενός μέχρι τους 300 βαθμούς Κελσίου. Ένα αληθινά εντυπωσιακό επίτευγμα.

Αν είναι όμως να μπούμε και εμείς στη διαδικασία να λύσουμε το δικό μας –και όχι μόνο- πρόβλημα με αυτές τις μεθόδους, υπάρχει ο κίνδυνος να έχουμε γίνει στο μεταξύ …Ουγκάντα.

Ποια είναι όμως η λύση που έδωσαν οι Ρώσοι στο ανωτέρω διαστημικό πρόβλημα;

Αυτοί ακολούθησαν την ανωτέρω συμβουλή, αναζήτησαν δηλαδή μια απλούστερη λύση: Χρησιμοποίησαν μολύβια!

Ποια είναι άρα η λύση στην οποία θα πρέπει να ανατρέξει ο ελληνικός λαός, για να σώσει την χώρα αλλά και την ανθρωπότητα;

Είναι πολύ απλό:

Να ζητήσει να γίνει ένα τεστ νοημοσύνης στον πρωθυπουργό της χώρας!

Χωρίς πλάκα…

Έχουμε το δικαίωμα να αμφισβητήσουμε την νοητική ικανότητα του ανθρώπου αυτού να διαχειριστεί τα πράγματα που αφορούν την διακυβέρνηση της χώρας.

Μπορεί να αποτελέσει αυτό μια διεθνή πρωτοτυπία, αλλά θα είναι μια νέα πράξη ηρωισμού από πλευράς των Ελλήνων, διότι θα δείξει ότι δεν τρώμε κουτόχορτο και δεν είναι δυνατόν να δεχτούμε να μας κυβερνούν αχυράνθρωποι της Νέας Τάξης Πραγμάτων.

Αν οι Έλληνες τολμήσουν να προβούν μαζικά σε μια τέτοιου είδους πράξη, δηλαδή την αμφισβήτηση της ικανότητας του συγκεκριμένου ανθρώπου να κατέχει μια τέτοια θέση ευθύνης, τότε αυτό θα μπορούσε να ανατρέψει ό,τι μέχρι τώρα έχει υπογραφεί από αυτόν τον άνθρωπο και θα μπορέσει ίσως να οδηγήσει στην φυλακή και όλους αυτούς που τον χρησιμοποίησαν. Εντός και εκτός συνόρων.

Όσο έχουμε ακόμη καιρό, θα πρέπει να αποδείξουμε, πως δεν είναι ο ελληνικός λαός ανίκανος να διαχειρίζεται τα του οίκου του, αλλά ότι βρισκόμαστε υπό την ομηρία μιας συμμορίας, η οποία χρησιμοποιεί ένα άβουλο άτομο, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί η χώρα ως όχημα απόκτησης αθέμιτου κέρδους. Είναι προτιμότερο να οδηγήσουμε ένα άτομο σε «ανάκληση αυτοδιάθεσης» (Entmündigung, στα γερμανικά) παρά να χάσει μια ολόκληρη χώρα τα κυριαρχικά της δικαιώματα.

Αυτό είναι λοιπόν το δικό μου συμπέρασμα, και το βάζω εδώ ως δίλλημα προς τους νηφάλιους αναγνώστες.

Ας έχουμε πάντως υπόψη, πως οι Γερμανοί καραδοκούν και τρίβουν τα χέρια τους, οι υπόλοιποι λαοί μας παρακολουθούν έκπληκτοι, ενώ Βρετανοί και Αμερικάνοι γελούν εις βάρος μας!

Η τύχη μας είναι τώρα στα χέρια μας.

Πηγή