Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

23 Ιαν 2012

Το «ρωμανικό διπλό ποδήλατο (Tandem)» της Ιταλίας και της Γαλλίας, που συναγωνίζεται στο θέμα της κρίσης το γερμανικό, αναπτύσσει ταχύτητα, γράφει το γερμανικό περιοδικό. Το άρθρο αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής:

Ο ιταλός πρωθυπουργός Μάριο Μόντι θέλει περισσότερα χρήματα από τους Γερμανούς, πολύ περισσότερα χρήματα – και δεν είναι ο μόνος στην Ευρώπη. Μια μεγάλη συμμαχία από υπουργούς οικονομικών, αρχηγούς κυβερνήσεων και κεντρικούς τραπεζίτες σχεδόν από όλες τις χώρες της ευρωζώνης ζητά ενίσχυση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθεροποίησης (ΕΜΣ) – και μάλιστα σημαντική. Το ταμείο δεν θα πρέπει να έχει αποθεματικό 500 δις ευρώ, όπως προγραμματίζεται, αλλά ένα τρις, είπε η ιταλική κυβέρνηση στους γερμανούς εταίρους της.

Ταυτόχρονα, στις Βρυξέλλες έχει διαμορφωθεί κίνημα αντίστασης στα γερμανικά σχέδια για μια νέα ευρωπαϊκή δημοσιονομική τάξη. Οι προτάσεις της Άνγκελα Μέρκελ για μια πανευρωπαϊκή τροχοπέδη χρέους τορπιλίστηκαν, ακριβώς όπως και η ιδέα να δοθεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή δικαίωμα προσφυγής κατά των εκ συστήματος δημοσιονομικών παραβατών στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Αυτή τη στιγμή οι πολιτικοί προσπαθούν «να απαντήσουν στα ευρωπαϊκά προβλήματα με σλόγκαν», δήλωσε ο βέλγος πρωθυπουργόςΈλιο ντι Ρούπο. Ωστόσο, κανείς δεν μπορεί να λύσει ένα πρόβλημα «με ένα και μοναδικό μέτρο». Μία εβδομάδα πριν από την επόμενη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ, η καγκελάριος βρίσκεται ενώπιον της επόμενης δοκιμασίας της πολιτικής ισχύος της. Έχει υποσχεθεί στους Γερμανούς ότι δεν θα επενδύσει ούτε ένα ευρώ παραπάνω στη διάσωση του νομίσματος. Στην υπόλοιπη Ευρώπη πάλι η γκρίνια για τις γερμανικές υπαγορεύσεις όσον αφορά την οικονομική και δημοσιονομική πολιτική μεγαλώνει.

«Η διάσπαση των εταίρων είναι δραματική», είπε η δανή πρωθυπουργός Χέλε Τόρνινγκ – Σμιτ την προηγούμενη εβδομάδα σε μικρό κύκλο συνομιλητών στο Στρασβούργο. «Κι αυτό υποτιμάται πολύ από το Βερολίνο».

Οι συσχετισμοί δυνάμεων στην Ευρώπη έχουν αλλάξει. Όσο η Ιταλία κυβερνώνταν από έναν κλόουν όπως ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι, η χώρα δεν μπορούσε παρά ελάχιστα να έχει λόγο για τη διάσωση της Ευρωζώνης. Από τότε όμως που ανέλαβε την πρωθυπουργία ο αναγνωρισμένος οικονομικός εμπειρογνώμονας Μάριο Μόντι, το μέτωπο των αντιπάλων της Μέρκελ έχει γίνει ισχυρότερο όσο ποτέ άλλοτε, καθώς και πολλοί άλλοι εμπειρογνώμονες συμφωνούν με τον ιταλό Πρωθυπουργό.

Άλλωστε ο Μόντι δεν θέλει απλώς να ξοδέψει τα χρήματα, αλλά με αυτά να ενισχύσει τον ευρωπαϊκό μηχανισμό διάσωσης ως καθησυχαστικό μήνυμα προς τις κεφαλαιαγορές. Δεν σχεδιάζει να ζητήσει βοήθεια, αλλά ένα τέτοιο μέτρο θα δημιουργούσε εμπιστοσύνη, λέει ο καθηγητής οικονομίας Μόντι, πράγμα που με τη σειρά του θα μείωνε τα ασφάλιστρα κινδύνου των ομολόγων της χώρας του. Ακόμη και τα επιτόκια άλλων πληττόμενων από την κρίση χωρών θα μειώνονταν και όλοι θα βοηθούνταν, όπως προβλέπει. Αυτή τη γνώμη έχουν και οι κυβερνήσεις της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, οι οποίες στις συνεδριάσεις τους για την κρίση πάντοτε συνηγορούν για μεγαλύτερη εμπλοκή των ευρωπαίων εταίρων, που έχουν μεγαλύτερες οικονομικές δυνατότητες. Αυτή η άποψη διατυπώθηκε και στο πρόσφατο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 9ης Δεκεμβρίου στις Βρυξέλλες και έκτοτε δεν έχει αλλάξει.

Οι νοτιοευρωπαίοι έχουν έναν επιπλέον υποστηρικτή, ο οποίος στην πραγματικότητα θεωρείται σύμμαχος της Μέρκελ. Ο Πρόεδρος της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζύ πιέζει κατά καιρούς την καγκελάριο να δείξει μεγαλύτερη γενναιοδωρία. Ο Σαρκοζί θεωρεί ότι οι Γερμανοί θα πρέπει να απωλέσουν μέρος της οικονομικής και δημοσιονομικής ισχύος τους, ζυγίζοντας το γενικό όφελος του ευρώ. Διαφορετικά, θα είναι υπεύθυνοι για την αποτυχία της νομισματικής ένωσης, προειδοποιεί ο γάλλος πρόεδρος. Στο πλευρό του τάσσονται και άλλοι παγκοσμίως γνωστοί οικονομολόγοι. Η Κριστίν Λαγκάρντ, γενική διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Ουάσιγκτον, ζητά και αυτή περισσότερα χρήματα για τον μηχανισμό διάσωσης, όπως και ο πρόεδρος της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι, ο οποίος ανταλλάσσει συχνά απόψεις με τον συμπατριώτη του Μόντι.

Ο Ντράγκι υποστηρίζει την εξής συμβιβαστική πρόταση: Τα αδιάθετα μέσα του προσωρινού μηχανισμού διάσωσης EFSF δεν θα πρέπει να συνυπολογιστούν στον ΕΜΣ. Έτσι, ο νέος μόνιμος μηχανισμός διάσωσης θα ενισχυθεί με το αδιάθετο υπόλοιπο του EFSF, οπότε θα αποκτήσει διαθέσιμα 750 δις ευρώ περίπου.

Οι πιέσεις αυξάνουν, αλλά η Μέρκελ και ο Υπουργός των Οικονομικών της Βόλφγκανγκ Σόιμπλε εμφανίζονται αμετακίνητοι στις θέσεις τους. Παραπέμπουν στη συμφωνία της τελευταίας συνόδου κορυφής της ΕΕ, όπου συμφωνήθηκε να εξεταστεί τον Μάρτιο αν επαρκούν τα οικονομικά διαθέσιμα του ΕΜΣ.

Δεν υπάρχει λόγος – λένε – να αλλάξουν αυτό το χρονοδιάγραμμα. Εκτός αυτού, τελευταία η κατάσταση στις αγορές ομολόγων ηρέμησε κάπως, τα επιτόκια για τα ιταλικά και τα ισπανικά ομόλογα μειώθηκαν σημαντικά, παρά την υποβάθμιση των δύο χωρών από τη S& P. Επομένως, οι κυβερνήσεις της νότιας Ευρώπης ήδη τώρα δανείζονται φτηνότερα.

Αλλά ο Μόντι δεν επαναπαύεται ότι θα παραμείνουν έτσι τα πράγματα. Η μεταρρυθμιστική διαδικασία στην Ιταλία είναι δύσκολη, όπως εξήγησε στην καγκελάριο κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στο Βερολίνο. Το μέλλον δεν απειλείται μόνον από την οικονομική ανάπτυξη, αλλά εμφανίζονται και πολιτικοί κίνδυνοι επιπλέον. Τι εννοεί ο Μόντι δεν το ξεκαθαρίζει, ωστόσο όλοι ξέρουν καλά ότι ο προκάτοχός του Μπερλουσκόνι, που ήταν υπεύθυνος για την πολυετή αδράνεια, προετοιμάζει την επιστροφή του.

Επειδή κανείς στην Ευρώπη δεν θέλει κάτι τέτοιο, ο Μόντι απολαμβάνει στήριξης. Η Γερμανία επωφελείται «περισσότερο από άλλες χώρες» από το ευρώ. Γι’ αυτό «συμφέρει τη Γερμανία» να βοηθήσει την Ιταλία και τα υπόλοιπα κράτη με υπερβολικό χρέος να μειώσουν το βάρος της χρηματοδότησης των τεράστιων δανειακών τους υποχρεώσεων, λένε. Γι’ αυτό ακριβώς όμως η δυσαρέσκεια στην καγκελαρία μεγαλώνει.

Ο Μόντι έχει αντιληφθεί την ευκαιρία να ‘μαλακώσει’ τη σκληρή γερμανίδα καγκελάριο συμπράττοντας με τη Γαλλία. Μέχρι τώρα η Μέρκελ μπορούσε πάντα να μπλοκάρει τις γαλλικές εκκλήσεις για αλλαγή ρότας. Τώρα θα πρέπει «la Merkel να καταλάβει ότι είμαστε δύο μαζί», δήλωσε στην ιταλική εφημερίδα „La Repubblica“ ένας σύμβουλος του Μόντι μετά την επίσκεψή του στο Παρίσι, στις αρχές Ιανουαρίου.

Το πόσο καλά λειτουργεί το ρωμανικό διπλό ποδήλατο (tandem) το έζησαν οι Γερμανοί κατά τις διαπραγματεύσεις για το δημοσιονομικό σύμφωνο την περασμένη εβδομάδα. Το Βερολίνο δεν μπόρεσε να επιβάλει καμιά από τις ουσιώδεις απαιτήσεις του.

Κυρίως η ιδέα εγγραφής στα εθνικά συντάγματα των χωρών της Ευρωζώνης μιας τροχπέδης για το χρέος απέτυχε εξαιτίας της αντίδρασης των υπολοίπων χωρών. Κατά τις διαπραγνατεύσεις που προηγήθηκαν, οι εκπρόσωποι του Βερολίνου επέμεναν ότι η τροχοπέδη χρέους θα πρέπει οπωσδήποτε να ενταχθεί στα συντάγματα, αλλά την περασμένη Πέμπτη αναγκάστηκαν να δεχτούν την ήττα τους.

Η Ιρλανδία είχε προειδοποιήσει ότι σ’ αυτή την περίπτωση θα έπρεπε να διεξαγάγει δημοψήφισμα, κάτι που όλοι οι συμμετέχοντες το εξέλαβαν ως απειλή υπό τη μορφή τελεσιγράφου. Ένα ιρλανδικό δημοψήφισμα άλλωστε είχε σταματήσει και πάλι μια ευρωπαϊκή συνθήκη.

Ανάλογα ήπιο λοιπόν διαμορφώθηκε και το τελευταίο προσχέδιο του δημοσιονομικού συμφώνου. Η τροχοπέδη χρέους θα πρέπει μεν να ενσωματωθεί στο εθνικό δίκαιο«δεσμευτικά και μόνιμα», αλλά μόνο «κατ’ επιλογήν στη συνταγματική νομοθεσία». Οι χώρες-μέλη θα πρέπει απλά να «εγγυηθούν» ότι «θα γίνει σεβαστή» η παύση νέας υπερχρέωσης κατά την κατάρτιση του εθνικού προϋπολογισμού.

Το Βερολίνο αναγκάστηκε να παραιτηθεί και του αιτήματός του για τη μελλοντική δυνατότητα προσφυγής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής εναντίον επιμέρους παραβατών του ελλείμματος. Κάτι τέτοιο αντιβαίνει στο ευρωπαϊκό δίκαιο, επειδή δεν επιτρέπεται ένα απλό σύμφωνο μεταξύ ορισμένων κρατών να ορίζει τον ρόλο ενός θεσμικού οργάνου της ΕΕ. Όπως λέει ένας ευρωπαίος διπλωμάτης, που γνωρίζει καλά τι γίνεται στις διαπραγματεύσεις, το σύμφωνο δεν θα άλλαζε στην ουσία τίποτα όσον αφορά τη δημοσιονομική πολιτική.

Αλλά και στη Γερμανία επικρατεί απογοήτευση. «Μέχρι τώρα δεν έχει τεθεί ο θεμέλιος λίθος για μια πραγματική δημοσιονομική ένωση», δήλωσε επικριτικά ο πρόεδρος της Bundesbank Γιένς Βάιντμαν σε χριστιανοδημοκράτες πολιτικούς του μεσαίου χώρου, την περασμένη Πέμπτη στο Βερολίνο. «Σε πρώτη φάση δεν θα υπάρξουν πραγματικά δικαιώματα παρέμβασης στην εθνική νομοθεσία ούτε και όσον αφορά τη συνχή παραβατική δημοσιονομική συμπεριφορά».

Μεγάλη είναι η οργή για τον τρόπο που διεξάγει η Γερμανία τις διαπραγματεύσεις, όχι μόνο στο Βερολίνο, αλλά κυρίως στις Βρυξέλλες. Όλοι κατανοούν ότι οι Γερμανοί θέλουν να κρατήσουν τα χρήματά τους. Αλλά σχεδόν κανείς δεν μπορεί να καταλάβει γιατί η Μέρκελ επιμένει να ενσωματωθούν στο σύμφωνο ρήτρες που είναι αμφισβητήσιμες νομικά ή άνευ σημασίας από δημοσιονομική άποψη.

Όλοι αναρωτιούνται γιατί οι Γερμανοί αντιδρούν ακόμα και σε τέτοιες προτάσεις για ενίσχυση της πραγματικής οικονομίας, οι οποίες δεν έχουν κανένα κόστος. Όταν ο Μόντι πρότεινε πρόσφατα να ανοίξουν σε όλη την Ευρώπη οι παγωμένες αγορές εργασίας στον τομέα της παροχής υπηρεσιών, οι Γερμανοί αρνήθηκαν προσβλητικά.

Κι όμως, είναι πέρα από κάθε αμφισβήτηση το πόσο σημαντική είναι η ανάπτυξη για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους. Το απέδειξαν και οι οικονομολόγοι του Ινστιτούτου Οικονομίας του Κιέλου. Οι ερευνητές με επικεφαλής τον Χένινγκ Κλοντ δεν πιστεύουν ότι η ευρω-κρίση έχει επιλυθεί βιώσιμα. Αντιθέτως: Αν η πραγματική οικονομία καταρρεύσει, η δραματική κατάσταση θα αρχίσει να κορυφώνεται, όπως δείχνουν οι αναλύσεις τους.

Οι οικονομολόγοι στο Κίελο υπολόγισαν επίσης για κάθε χώρα της ευρωζώνης το πόσο πρέπει να υπερβαίνουν τα έσοδα τα έξοδα του προϋπολογισμού, για να μπορεί να πληρώνει ο υπουργός οικονομικών τους τόκους – και μάλιστα σε βιώσιμη βάση. Ο Κλοντ δεν θεωρεί επικίνδυνη πλέον την κατάσταση, ακόμα και για τη Γαλλία, που πρόσφατα υποβαθμίστηκε από την S& P.

«Η αξιολόγηση από τις αγορές είναι πολύ χειρότερη από την πραγματική δημοσιονομική κατάσταση», λέει ο ίδιος. Αυτό ισχύει και για την Ισπανία. «Αν τα επιτόκια δεν συνεχίσουν να αυξάνουν και επιστρέψει η ανάπτυξη, σύντομα θα μπορέσει να ελέγξει και πάλι το χρέος της».

Οι υπολογισμοί του Kλοντ όμως δείχνουν και πόσο μάταιες είναι οι μεταρρυθμιστικές προσπάθειες σε ορισμένες από τις χώρες με εξαιρετικά υψηλό δημόσιο χρέος. Αν π.χ. η ανάτπυξη δεν αυξηθεί σημαντικά στην Ιταλία, η χώρα θα αντιμετωπίσει μεγάλες δυσκολίες στο να μπορέσει να αποπληρώσει το χρέος της. Ή θα πρέπει η κυβέρνηση της Ρώμης να αυξήσει τους φόρους ή να μειώσει τις δαπάνες, και μάλιστα σε βαθμό άνευ προηγουμένου. Θα χρειαζόταν για την εξυγίανση ποσό σχεδόν ίσο με το 6% του ΑΕΠ. «Κάτι τέτοιο, ακόμα και με όλη την καλή θέληση, είναι ουτοπικό», λέει ο Klodt.

Πραγματικά ζοφερή είναι η κατάσταση της Πορτογαλίας. Αν δεν ανακάμψει η πραγματική οικονομία, θα καταστεί και εκεί απολύτως απαραίτητο ένα ‘κούρεμα’ του χρέους. Οι υπολογισμοί δείχνουν ότι σ’ αυτή την περίπτωση οι επενδυτές θα πρέπει να απομειώσουν περισσότερο από 50% το χρέος της χώρας, δηλαδή κατά 170 δις. ευρώ, προκειμένου να έχει η χώρα την ευκαιρία να ελέγξει το χρέος της.

Αυτή τη δυνατότητα την έχει χάσει προ πολλού η Ελλάδα. Σχεδόν καθόλου δεν θα βοηθήσει τη χώρα το γεγονός ότι οι ιδιώτες πιστωτές προτίθενται να παραιτηθούν από ένα μεγάλο μέρος των απαιτήσεών τους. Αν τα επιτόκια της αγοράς παραμείνουν στα σημερινά επίπεδα, η Ελλάδα θα χρειαστεί ‘κούρεμα’ της τάξης του 80% και άνω, και τότε θα έχαναν πολλά χρήματα και οι χώρες της Ευρωζώνης και η ΕΚΤ.

Για τον κ. Μόντι, τον οικονομολόγο, που σπούδασε κάποτε δίπλα στον νομπελίστα James Tobin, μία είναι η διέξοδος. «Θα υπάρξει μια ευρωπαϊκή αναπτυξιακή πρωτοβουλία», λέει και έχει κατά νου εκείνη τη χώρα, η οποία οικονομικά είναι σε καλύτερη κατάσταση από κάθε άλλη στην Ευρώπη, τη Γερμανία.

«Όσο μεγαλύτερος είσαι, τόσο μεγαλύτερη είναι η ευθύνη σου», λέει.


Ο Τοκβίλ μας έχει μάθει πως, όταν τα πράγματα βρίσκονται εκτός ελέγχου, τότε οι εξελίξεις προκύπτουν όχι επειδή κάποιος τις δρομολογεί, αλλά επειδή κανείς δεν μπορεί να τις αποτρέψει. Απίστευτος όγκος κεφαλαίων, ο οποίος μπορεί πραγματικά να λειτουργήσει ως χιονοστιβάδα πάνω στην οικονομική καρδιά της Ευρώπης, έχει παιχτεί στο στοίχημα της μεγάλης αναδιάρθρωσης του χρέους της Ελλάδας. Τη στιγμή αυτή, βέβαια, ουδείς μπορεί να στοιχηματίσει εάν πράγματι βρίσκεται σε εξέλιξη ένας νέος, ιδιότυπος «στρατηγικός πόλεμος» παλαιών και νέων οικονομικών δυνάμεων, με αφορμή την κρίση χρεών της Ευρώπης. Κατανοεί απολύτως, όμως, ποιος ενδεχομένως είναι ο κίνδυνος για τη θέση και τον ρόλο της Ευρωζώνης στο μέλλον και, κυρίως, γιατί η Μέρκελ έχει χάσει τον ύπνο της…

Η αναδιάρθρωση του χρέους της Ελλάδας... είναι τόσο σίγουρη όσο ο θάνατος και οι φόροι, προειδοποιούσε ματαίως η στήλη. Οι «βάρβαροι» είναι πλέον εντός των πυλών! Από τις 6 Μαΐου του 2010, οπότε και ψηφίστηκε ο νόμος που μετέφερε το διαβόητο Μνημόνιο στην ελληνική έννομη τάξη, η χώρα εισήλθε στη μετά Χρεοκοπία εποχή. Αλλά λίγοι πολίτες το αντιλήφθηκαν, καθώς η σπουδαιοφανής οικονομική - τεχνοκρατική σκέψη των οικονομολογούντων είχε παραλύσει κάθε σοβαρή πολιτική συζήτηση. Τα μέτρα του Μνημονίου Νο 1 αποδείχθηκαν ασπιρίνες, μη δραστικές κατά της πολιτικής «πανώλους» του δημοσιονομικού ελλείμματος που γεννάει χρέη επειδή δεν εφαρμόστηκαν, μας λένε. Οι αναγνώστες, όμως, της στήλης ίσως θυμούνται πως η βασική ένσταση που είχα διατυπώσει κατά του Μνημονίου από την πρώτη μέρα ήταν ότι, όχι μόνο δεν αντιμετωπίζει, αλλά επιβαρύνει το πρόβλημα του χρέους. Αυτό ακριβώς συνέβη.

Ολα τα εξαγγελθέντα προγράμματα στα οποία προσπάθησε να οχυρωθεί η τέως κυβέρνηση Παπανδρέου αποδείχτηκαν συνθήματα κενά –και πρωτίστως ύπουλα–, εύκολη λεία για τις αγορές. Γιατί οι αγορές έχουν κάτι κοινό με το έγκλημα: προηγούνται πάντα των διαλυμένων θεσμών.

Προφανώς, ο τρόπος που χρησιμοποιείται η οικονομική επιστήμη έχει οδηγήσει σε μια σειρά χονδροειδών λαθών. Το μεγαλύτερο από τα λάθη αυτά είναι η ψευδαίσθηση πως τα δανεικά ισοδυναμούν με πραγματικό πλούτο, όπως είναι τα χρήματα ή οι πολύτιμοι λίθοι. Ολα όσα συνέβησαν τα τελευταία χρόνια αποκάλυψαν τον εύθραυστο χαρακτήρα του αμερικανικού καπιταλιστικού συστήματος, που έμοιαζε ανίκητο. Και ο κινεζικός κρατικός καπιταλισμός, που μοιάζει περισσότερο με μείγμα ταοϊσμού και λενινισμού, δεν είναι κάτι βιώσιμο.

Οι κρίσεις του 20ού αιώνα οδήγησαν, ευθέως ή εμμέσως, σε θεαματικές μεταλλαγές όχι μόνο των πολιτικών ισορροπιών αλλά και του περιεχομένου των πολιτικών διακηρύξεων. Τότε σημειώθηκαν γεωπολιτικές αλλαγές. Τώρα οι αξίες καταστρέφονται. Αλλά η καταστροφή είναι μεγαλύτερη. Γιατί τα hedge funds των Σόρος, Πόλσον και λοιπών... είναι πολλαπλάσια.
Ορισμένες χώρες της Ευρωζώνης μοιάζουν με αναδυόμενες οικονομίες, επισημαίνει ο ιστορικός του Χάρβαρντ, Νάιαλ Φέργκιουσον, για να υπενθυμίσει πως «είναι μύθος ότι οι χώρες δεν χρεοκοπούν»! Κατά την άποψή του, «η οικονομική κατάσταση ορισμένων ευρωπαϊκών χωρών είναι εξίσου κακή με εκείνη της Αργεντινής». Τα μέλη της Ευρωζώνης μοιάζουν με αναδυόμενες οικονομίες: πρέπει να δανείζονται σε «ξένο» νόμισμα, του οποίου τη νομισματική πολιτική δεν ελέγχουν, και επομένως πιο εύκολα ωθούνται στη χρεοκοπία!

Ο καπιταλισμός μεταλλάσσεται, ο πολιτικός κόσμος αλλάζει. Η οικονομία δεν μπορεί να είναι ασύνδετη από την πολιτική και κόντρα στο γενικότερο συμφέρον της κοινωνίας. Η Ιστορία καταδεικνύει ότι μέσα από την ίδια την κρίση, κάθε φορά, μπαίνει μπροστά μια δυναμική ανατροπής, η οποία αναδίδει ή υποβαθμίζει δυνάμεις, μεταβάλλει επιρροές και κυριαρχίες στον σκληρό οικονομικό και, κατ’ επέκταση, πολιτικό στίβο. Kαι η Eλλάς; Αυτοκαταστρέφεται μονίμως.

Ηδη το κλεπτοκρατικό και σπάταλο μοντέλο, που κυριάρχησε για πάρα πολλά χρόνια στη χώρα, δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια ιδιότυπη «φούσκα». Η αιτία είναι διπλή: Πρώτον, η μάστιγα της διαπλοκής/διαφθοράς εμπόδισε την ανάπτυξη. Δεύτερον, η εκτεταμένη σπατάλη στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Οι πόροι δεν διοχετεύθηκαν σε παραγωγικές επενδύσεις, οι οποίες θα δημιουργούσαν πρόσθετο πλούτο. Κατά κανόνα, λεηλατήθηκαν και σπαταλήθηκαν. Τροφοδότησαν την κατανάλωση και μάλιστα τις εισαγωγές. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε πολύ χρήμα, αλλά με δυσανάλογα μικρό παραγωγικό αποτέλεσμα. Αυτό ισχύει από την εκπαίδευση μέχρι τους εξοπλισμούς, από την έρευνα μέχρι την υγεία και από την κοινωνική πολιτική μέχρι τα δημόσια έργα. Με μαθηματική ακρίβεια κάποια στιγμή η φούσκα θα έσκαγε.

Η μόνη σοβαρή προσπάθεια για συμμάζεμα έγινε από τον Αλέκο Παπαδόπουλο επί κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου (1993 - 95). Από το 1996 η προσπάθεια νοθεύθηκε από τη «δημιουργική λογιστική», αφού στόχος ήταν η με κάθε τρόπο ένταξη στην ΟΝΕ και όχι το πραγματικό νοικοκύρεμα. Ετσι, στην οκταετία 1996 - 2004, η κυβέρνηση Σημίτη διπλασίασε σχεδόν το χρέος που παρέλαβε. Το ίδιο έπραξε η κυβέρνηση Καραμανλή, αλλά σε πεντέμισι χρόνια. Και μετά ήλθε το παπανδρεϊκό χάος...




  • O Eνεργειακός Θησαυρός του Καστελλόριζου και γιατί θα κάνει τα πάντα η Τουρκία για να τον αποκτήσει

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες που είχαμε, κατά τη διάρκεια της τελευταίας επίσκεψης της κυρίας Κλίντον στην Ελλάδα, ομάδα ειδικών αμερικανών επιστημόνων επισκέφθηκε την περιοχή του Καστελλόριζου για έρευνα σε ειδικό ενεργεακό ορυκτό. Η "επίσκεψη" αυτή καλύφθηκε από πλοία του Ελληνικού πολεμικού ναυτικού. Σήμερα, μερικούς μήνες αργότερα, η αλήθεια για την αξία του Καστελλόριζου, έρχεται στο φως... μόνο που η κυβέρνηση Παπαδήμου, συνεχίζοντας την πολιτική Παπανδρέου, αγνοεί όλα εκείνα που πρέπει να υπερασπιστεί. Το Καστελλόριζο γίνεται σπουδαίο, αλλά η κυβέρνηση των Αθηνών, για άγνωστους λόγους, δείχνει πως θέλει να ξεχάσει ακόμη και την ύπαρξή του...

Ένας ενεργειακός θησαυρός, άγνωστος μέχρι σήμερα στο ευρύ κοινό, βρίσκεται «κρυμμένος» στην υποθαλάσσια οροσειρά του Αναξίμανδρου νότια του Καστελλόριζου. Πρόκειται για τους υδρίτες, οι οποίοι αναμένεται να αποτελέσουν σημαντική πηγή ενέργειας στο μέλλον του πλανήτη. Το μεγαλύτερο κοίτασμα της Μεσογείου βρίσκεται στο σημείο αυτό, προκαλώντας –όπως είναι φυσικό- το παγκόσμιο ενδιαφέρον των ειδικών επιστημόνων.

Τη σημασία του συγκεκριμένου κοιτάσματος ανέδειξε το πρωτοποριακό ερευνητικό πρόγραμμα που πραγματοποιήθηκε στην Ελλάδα κατά το διάστημα 2002-2005, με σκοπό την έρευνα και τη μελέτη των υδριτών και της βιόσφαιρας του. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε με συγχρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πλαίσιο του προγράμματος με τίτλο “Exploration and Evaluation of the Eastern Mediterranean Sea Gas Hydrates and the associated deep biosphere” Eastern Mediterranean: Anaximander Mountains (Anaximander), που σε ελεύθερη μετάφραση αποδίδεται ως «Αναζήτηση και εκτίμηση των υδριτών της ανατολικής Μεσογείου και της βαθιάς βιόσφαιράς του:οροσειρά Αναξίμανδρου».

Το κύριο αντικείμενο του προγράμματος ηταν η διερεύνηση και δειγματοληψία υδριτών απο την υποθαλάσσια οροσειρα του Αναξίμανδρου, η δειγματοληψία τους με εξειδικευμένους δειγματολήπτες που χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά στην ευρωπαική ηπειρο και η διατήρηση δειγμάτων υδριτών σε συνθήκες μεγάλου βάθους (υψηλή πίεση και χαμηλή θερμοκρασία) και οι εξειδικευμένες εργαστηριακές τεχνικές σύνθεσης υδριτών αλλα και βακτηριδιακής δόμησης-αποδόμησης τους.

Συντονιστής του προγράμματος ήταν ο ερευνητής δρ. Κωνσταντίνος Περισοράτης του ΙΓΜΕ, ενώ συμμετείχαν κι άλλοι καταξιωμένοι επιστήμονες του ΙΓΜΕ, του ΕΛΚΕΘΕ,των Πολυτεχνείων Κρήτης, Βερολίνου και Κλάουσταλ Γερμανίας, των Πανεπιστημίων Αθηνών, Αμστερνταμ και Ουτρέχτης της Ολλανδίας και του Ινστιτούτου Θαλασσίων Ερευνών της Βαρκελώνης Ισπανίας.

Στο πλαίσιο του προγράμματος, το 2003 και 2004 πραγματοποιήθηκαν αντίστοιχα δύο επιστημονικές αποστολές με το Ωκεανογραφικό Πλοίο «Αιγαίο». «Η έρευνα στέφθηκε από μεγάλη επιτυχία, κυρίως λόγω των στοιχείων που συνέλεξαν και των αποτελεσμάτων που προκύπτουν δίνοντας συνεχώς απαντήσεις στις έρευνες που σχετίζονται με τους υδρίτες», εξηγεί ο συντονιστής Κ. Περισοράτης.
Η περιοχή ερευνών βρίσκεται εκτός χωρικών υδάτων της Τουρκίας αλλά εντός της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), σύμφωνα με την τήρηση του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας ζητήθηκε από την Τουρκία μέσω του ΥΠΕΞ, από όπου δόθηκε η σχετική άδεια.

«Τα επιστημονικά ταξίδια στη ΝΑ Μεσόγειο ξεκίνησαν μόλις το ωκεανογραφικό σκάφος «Αιγαίο» του ΕΛΚΕΘΕ, έριξε άγκυρα στα λεγόμενα υποθαλάσσια υβώματα του Αναξίμανδρου όπου υπάρχουν τα λασποηφαίστεια Amsterdam, Athina, Kazan, Kula, Thessaloniki -τα ονόματα τους δόθηκαν, όπως συνηθίζεται, από τους επιστήμονες των διάφορων ερευνητικών αποστολών που πραγματοποιήθηκαν κατά το παρελθόν», μας λέει η δρ. Χρυσάνθη Ιωακείμ, μικροπαλαιοντολόγος –στρωματογράφος της Δ/νση Γεωλογίας και Γεωλογικών Χαρτογραφήσεων του ΙΓΜΕ που συμμετείχε στο πρόγραμμα.

«Ένας γερανός από το κατάστρωμα απελευθέρωσε τους ειδικούς πυρηνοσυλλέκτες (βαρύτητας, αυτόκλειστο που κατασκευάστηκαν ειδικά για τις ανάγκες του προγράμματος κ.α.) που με μεγάλη ταχύτητα διέσχισαν τα 2250 μέτρα που τους χώριζαν από την επιφάνεια της θάλασσας. Καρφώθηκαν σχεδόν 2-3 μέτρα μέσα στον πυθμένα και συνέλεξαν ιζήματα με κρυστάλλους υδριτών, και υλικό πελαγικών σχηματισμών που συνέβαλαν να γίνουν πολυάριθμες έρευνες».

Στο πλαίσιο του προγράμματος πραγματοποιήθηκαν δύο ερευνητικές αποστολές απο το Ωκεανογραφικό ΑΙΓΑΙΟ (2003 ΚΑΙ 2004) στην περιοχή του Αναξίμανδρου. «Ερευνήθηκε μια περιοχή έκτασης 3000 Km² με πολυδεσμικό σύστημα διασκόπισης του πυθμένα με χαμηλή ταχύτητα πλεύσης του ερευνητικού σκάφους. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την ιδιαίτερα λεπτομερειακή αποτύπωση της μορφολογίας του πυθμένα των υποστρωμάτων του πυθμένα σε βαθμό με ακρίβεια πολύ μεγαλύτερη από αυτή πού μέχρι τώρα είχε επιτευχθεί από άλλες διεθνείς ερευνητικές αποστολές.

Επίσης διερευνήθηκε η δομή και εξέλιξη των υλυοδόμων της ευρύτερης περιοχής», εξηγεί ο Βασίλης Λυκούσης, γεωλόγος-ωκεανογράφος, διευθυντής Ερευνών στο Ινστιτούτο Ωκεανογραφίας που συμμετείχε στην έρευνα εκπροσωπώντας το ΕΛΚΕΘΕ. «Με βάση την πολύ πυκνή και εκτεταμένη δειγματοληψία του βυθού εντοπίστηκαν υδρίτες σε νέες θέσεις με αποτέλεσμα να είμαστε σε θέση να εκτιμήσουμε την εκταση ανάπτυξης των υδριτών στον πυθμένα αλλά και την πυκνότητά τους εντός των επιφανειακών υποστρωμάτων του πυθμένα με τελικό αποτέλεσμα την κατανομή και υπολογισμό του ογκου του μεθανίου. Ανακάλύφθηκαν νέοι υλυοδόμοι (mud Volcano ή λασποηφαίστια) που του δώθηκε από τους Έλληνες ερευνητές τα ονοματα ΑΘΗΝΑ και ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ με μεγάλη (εκτος των αλλων) πολιτική σημασία», τονίζει.

«Είναι προφανές ότι τα αποτελέσματα αυτά δίνουν μια νέα έκταση και βαρύτητα στις έως τώρα γνώσεις μας για την περιοχή της Ανατ. Μεσογείου. Καταρχήν ανατρέπονται οι επιφυλάξεις για την ύπαρξη επιφανειακών υδριτών –μόλις 0,5m κάτω από την επιφάνεια του βυθού- καθώς και για την έκτασή τους. Είχε διατυπωθεί η άποψη ότι πιθανόν η παρουσία των υδριτών σε τόσο μικρό βάθος να οφείλεται σε τοπικά φαινόμενα έκχυσης προερχόμενα από μεγαλύτερα βάθη. Η δειγματοληψία πυρήνων υδριτών σε ελάχιστο βάθος κατω απο τον πυθμένα ανατρέπουν την άποψη αυτή αλλά και ενισχύουν την πεποίθηση ότι η παρουσία των υδριτών στην Ανατ. Μεσόγειο είναι πολύ πιο εκτεταμένη απ’ότι αρχικά είχε εκτιμηθεί», τονίζει ο δρ. Λυκούσης.

Με βάση τις γεωλογικές-γεωχημικές έρευνες των υδριτών που φιλοξενούνται στην περιοχή του Αναξιμάνδρου αυτοί βρίσκονται σε βάθος 40-100 cm κάτω από την επιφάνεια του βυθού, εκτιμάται ότι σε έκταση ιζημάτων 22.5 km³ περιέχονται 0.25 km³ υδριτών, είναι κυρίως θερμογενούς προέλευσης, η περιεκτικότητά τους είναι μεθάνιο 96.5% και αιθάνιο 3% κά. και δεν είναι εκμεταλλεύσιμοι με τις υπάρχουσες τεχνικές δυνατότητες.

Ωστόσο, η τεχνολογία καλπάζει…. Η ενασχόληση του επιστημονικού κόσμου όλο και περισσότερο με τους ενυδατωμένους υδρογονάνθρακες καταδεικνύει τη σπουδαιότητά τους και τον σημαντικό ρόλο που κατέχουν σε διάφορους τομείς, ιδιαίτερα σημαντικούς, τόσο για την ανάπτυξη νέων πηγών ενέργειας όσο και τις εξελίξεις σε φυσικά φαινόμενα που ήδη απασχολούν την παγκόσμια κοινότητα αλλά στο μέλλον είναι βέβαιο ότι θα μονοπωλήσουν το ενδιαφέρον.

Τι είναι οι υδρίτες
Εδώ και αρκετά χρόνια, σ’ένα τομέα όχι τόσο γνωστό εστιάζεται το ενδιαφέρον πολλών ερευνητικών προσπαθειών που θα μπορούσε ενδεχομένως να παίξει σημαντικό ρόλο στο κλιματικό ισοζύγιο. Πρόκειται για τις έρευνες υδριτών (ενυδατωμένους υδρογονάνθρακες του μεθανίου) κυρίως που βρίσκονται στους ωκεανούς.
Οι υδρίτες (Gas Hydrates) είναι χημικές ενώσεις που ανήκουν στους κλειθρίτες (clathrates) και αποτελούνται από έξι έως οκτώ μόρια νερού υπό μορφή πάγου και εγκλείουν ένα μόριο μεθανίου σε στερεά μορφή. Αυτοί βρίσκονται κυρίως στα ηπειρωτικά περιθώρια, εκεί όπου το νερό είναι σχετικά ψυχρό, η πίεση αρκετά υψηλή και η οργανική ύλη αρκετή για να ικανοποιήσει τα βακτήρια που παράγουν μεθάνιο.

Οι υδρίτες κυρίως μπορούν να είναι πολύ ασταθείς ενώ η θερμοκρασία να αυξηθεί και η πίεση να ελαττωθεί. Αυτό μπορεί να γίνει κατά την μεταβολή κλιματικών συνθηκών τις τεκτονικές κινήσεις ή τις υποθαλάσσιες κατολισθήσεις. Κυρίως ο ρόλος τους μέσα στις κλιματικές αλλαγές άρχισε να μελετάται τα 25 τελευταία χρόνια. Με βάση τις μελέτες του Kennett (2004), κυρίως στο Τεταρτογενές (1,66 εκατ. χρόνια μέχρι 10 χιλ.χρόνια), για το πέρασμα από το Παλαιόκαινο στο Ηώκαινο περίπου 55 εκατ. χρ. καθώς και σε άλλες περιόδους όπως το όριο Περμίου-Τριαδικού περίπου 245 εκατ. χρ., Νέο-Παλαιοζωικού περίπου 600 εκατ. χρ. και Ιουρασικού περίπου 200-150 εκατ. χρόνια.
Σχηματίζονται υποθαλάσσια σε βάθος που κυμαίνεται από 1320 έως 2.500 μέτρα, κυρίως κάτω από την επιφάνεια του πυθμένα όπου επικρατούν συνθήκες υψηλής πίεσης και χαμηλής θερμοκρασίας. Όταν αλλάξουν αυτές οι συνθήκες αποσυντίθεται, ο πάγος υγροποιείται και το περιεχόμενο μεθάνιο αποδομείται ως αέριο και αποκτά όγκο 164 φορές μεγαλύτερο.
Η μελέτη βοήθησε στο να κατανοηθούν οι γεωλογικοί, γεωχημικοί παράμετροι των υδριτών και στην μελέτη των οργανισμών που συνυπάρχουν. Οι συλλέκτες είναι λεπτοί μεταλλικοί κύλινδροι και καθώς διεισδύουν στη λάσπη του πυθμένα, απορροφούν μέσα τους μια μεγάλη ποσότητα ιζημάτων που βρίσκονται εκεί τα τελευταία τριάντα πέντε χιλιάδες χρόνια.

Τα ιζήματα αυτά, αποτελούν τον θησαυρό με το κλιματικό αρχείο μιας αρχέγονης εποχής που δεν πρόλαβε να καταγράψει κανένας άνθρωπος. Tα ιζήματα από τους πυρηνοσυλλέκτες έχουν αναλυθεί εκατοστό προς εκατοστό με προηγμένες και εξειδικευμένες τεχνικές υψηλής ανάλυσης. Κάθε εκατοστό ιζήματος θαμμένο μέσα από τον πυθμένα κρύβει τις πληροφορίες για το πώς συμπεριφερόταν το κλίμα ανά μερικούς χιλιάδες χρόνια ή αιώνες. Μέσα στη λάσπη του πυθμένα, σε ιζήματα και μικροοργανισμούς που απολιθώθηκαν με το πέρασμα των αιώνων, κρύβονται τα μυστικά του παλαιοκλίματος. Ήταν μικροοργανισμοί φυτικοί ή ζωικοί που ευδοκιμούσαν ανάλογα με τις συνθήκες που διαμόρφωνε επι μακρώ χρονικό διάστημα η κυκλοφορία της ατμόσφαιρας.

Για παράδειγμα οι αναλύσεις των ισοτόπων του άνθρακα και του οξυγόνου που γίνονται, στα κελύφη των απολιθωμένων μικροοργανισμών που είναι εγκλωβισμένα μέσα στα ιζήματα, στο πλαίσιο του προγράμματος μας επέτρεψαν να ερμηνεύσουμε με βάση τις συγκεντρώσεις του ισοτοπικού άνθρακα και του οξυγόνου της μεταβολές –διακυμάνσεις του κλίματος τη συγκεκριμένη περίοδο και έτσι καταλαβαίνουμε πότε επικρατούσε σε μια περιοχή θερμή περίοδος και πότε ψυχρή. Όταν υπάρχουν μεγάλες συγκεντρώσεις άνθρακα, σημαίνει ότι το κλίμα ήταν ζεστό. ενώ αντίθετα όταν οι τιμές στις συγκεντρώσεις οξυγόνου είναι υψηλές τότε κλίμα ήταν ψυχρό.

«Με τη βοήθεια των παλαιοκλιματικών μελετών ελπίζουμε να μπορέσουμε σήμερα να καταλάβουμε πώς και αν θα αλλάξει το κλίμα στα χρόνια που έρχονται. Γνωρίζοντας τί συνέβαινε στον τόπο μας πριν από χιλιάδες χρόνια, θα μπορούμε σε ένα μεγάλο βαθμό να γνωρίζουμε πώς συμπεριφέρεται το κλίμα και σήμερα. Πολύ περισσότερο, πώς σκοπεύει να συμπεριφερθεί στο μέλλον. Θα δούμε πόσο συχνά εμφανίζονται περίοδοι με ζέστη και πόσο συχνά περίοδοι με κρύο. Θα δούμε ακόμα πώς αυτές οι αλλαγές με τη συχνότητα και τη σφοδρότητα που συμβαίνουν, επηρεάζουν τη φύση γύρω μας. Ό,τι συνέβαινε στο παρελθόν, είναι πολύ πιθανόν να συμβεί στο μέλλον», εξηγεί η δρ. Ιωακείμ. «Αυτό το κρυμμένο βιβλίο του κλίματος από το παρελθόν που οι επιστήμονες τώρα διαβάζουν, ελπίζοντας να καταλάβουν σε ένα βαθμό με τι τρόπο μπορεί να μεταβληθεί και στο άμεσο μέλλον. Μια και οι μέχρι σήμερα έρευνες τόσο στο θαλάσσιο όσο και στο χερσαίο περιβάλλον φανερώνουν ότι καταγράφεται κάποια κυκλικότητα των φαινομένων».
Παράλληλα συλλέχθηκαν και μελετήθηκαν τα κομμάτια των πετρωμάτων που μεταφέρθηκαν με τη βοήθεια των ροών λάσπης των ηφαιστείων, που υπήρχαν πριν την ηφαιστειακή δραστηριότητα και τα αποτελέσματα αυτά μας έδωσαν σημαντικές πληροφορίες, τόσο για την προϋπάρχουσα γεωλογική δομή, όσο και την παλαιογεωγραφική της εξέλιξη κατά τα τελευταία 120 εκατ.χρόνια περίπου.

Οι υδρίτες στον πλανήτη
Στις αρχές τις δεκαετίας του ’70 ανακαλύφθηκαν στο δυτικό Ατλαντικό και μέχρι σήμερα (όπως φαίνεται στο χάρτη 1) έχουν εντοπισθεί τεράστιες ποσότητες σε παγκόσμιο επίπεδο (Ειρηνικό, Ινδικό κ.α.). Η παρουσία των υδριτών στον Ευρωπαϊκό χώρο έχει διαπιστωθεί μέχρι στιγμής στη Κασπία Θάλασσα, στα στενά του Μπαρέντς και στην Ανατολική Μεσόγειο (στα υποθαλάσσια υβώματα του Αναξίμανδρου) ΝΑ της Ρόδου –ΝΔ ακτές της Τουρκίας.
Σύμφωνα με τις πρόσφατες μελέτες εκτιμάται ότι οι ποσότητες των σχηματισμών που τους φιλοξενούν ανέρχονται περίπου σε (0,7-2)%6 km3 (Milkov 2004). Εδικότερα αναφέρουν ένα κυβικό μέτρο ιζήματος περιέχει λιγότερο από 2,5m3 μεθανίου και άλλων αερίων. Συνήθως μεγάλες συγκεντρώσεις υδριτών εγκλείονται σε σχηματισμούς που διευκολύνουν τη διαφυγή των αερίων μεθανίου όταν αποδομηθούν και αλλάξει η ζώνη ισορροπίας τους (Gas Hydrates, Stability Zone, GHSZ) δηλαδή οι συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας. Αυτές οι συνθήκες επίσης εξαρτώνται μεταξύ άλλων και από το βάθος που βρίσκονται.
Σήμερα και για τα επόμενα χρόνια γίνονται εντατικές προσπάθειες από τις πετρελαϊκές εταιρείες σε ότι αφορά τη μελλοντική εκμετάλλευσή τους, λόγω του ότι είναι τεχνικά δύσκολη εξαιτίας των συνθηκών διατήρησης χωρίς να αλλοιώνονται τα in situ χαρακτηριστικά όπου φιλοξενούνται και του μεγάλου βάθους σε ορισμένες περιοχές του πλανήτη. Παρόλα αυτά, οι εταιρείες πετρελαίων στις ΗΠΑ προγραμματίζουν τη δοκιμαστική εκμετάλλευση τους στον κόλπο του Μεξικού μέσα στα επόμενα είκοσι χρόνια Εκτιμάται επίσης ότι τα αποθέματα αυτά θα μπορούσαν να καλύψουν τις ανάγκες των ΗΠΑ για τα επόμενα εκατό χρόνια σε ρυθμούς κατανάλωσης του 1996. Παράλληλα σήμερα γίνονται πολυάριθμες μελέτες σχετικά με το αν οι ποσότητες του μεθανίου και των ενυδατωμένων υδρογονανθράκων (υδρίτες) που εγκλείονται κυρίως στα υποθαλάσσια λασποηφαίστεια επηρεάζουν το φαινόμενο του θερμοκηπίου και επομένως την παγκόσμια περιβαλλοντική ισορροπία. Επίσης ερευνάται η σχέση συνύπαρξης των λασποηφαιστείων με τους υδρίτες μια και αυτοί φιλοξενούνται στις ροές λάσπης που συνδέεται άμεσα με την ενεργή ηφαιστειακή δραστηριότητα τους.

Με τα επιστημονικά δεδομένα που έχουμε μέχρι σήμερα είναι πιθανόν οι ενυδατωμένοι υδρογονάνθρακες να έπαιξαν ένα σημαντικό ρόλο στη μετάβαση από τις παγετώδεις στις μεσοπαγετώδεις περιόδους και αντίστροφα, παίζοντας το ρόλο καταλύτη σε μεγάλες κλιματικές αλλαγές. Και αυτό, διότι οι ενυδατωμένοι υδρογονάνθρακες περιέχουν μεγάλες συγκεντρώσεις μεθανίου σε στερεοποιημένη μορφή κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες θερμοκρασίας και πίεσης (χαμηλή θερμοκρασία (2-10ο) και υψηλή πίεση (150-200atm). Όταν οι συνθήκες αυτές αλλάξουν με τις διακυμάνσεις της θερμοκρασίας όπως για παράδειγμα αυτές που έχουν καταγραφεί στα ιζήματα του Τεταρτογενούς αναφέρονται κατά τη διάρκεια των παγετωδών περιόδων, έχουμε πτώση της στάθμης της θάλασσας κατά 110μ. περίπου και ταυτόχρονη μείωση της πίεσης στον πυθμένα της θάλασσας. Έτσι έχουμε απελευθέρωση αερίου μεθανίου στην ατμόσφαιρα.

Μεταξύ των άλλων υποθέσεων που επικρατούν η πιο ουσιαστική είναι η άποψη ότι όταν το κλίμα αναθερμάνθηκε, οι βροχοπτώσεις αυξήθηκαν. Συνεπώς οι εκπομπές του μεθανίου στις υγρές τροπικές ζώνες έχουν εντατικοποιηθεί και ενισχύουν στην συνέχεια την αναθέρμανση του κλίματος. Πολλές συντονισμένες προσπάθειες γίνονται επίσης στο να μελετηθούν και στη συνέχεια ερμηνευθούν οι συνθήκες που επηρέασαν τον κύκλο του μεθανίου κατά τη διάρκεια των παγετωδών περιόδων. Πιθανόν θα μπορούσε στο μέλλον να θεωρηθεί ότι οι υδρίτες παίζουν ένα σημαντικό ρόλο στις γρήγορες κλιματικές μεταβολές. Αυτό για παράδειγμα μας οδηγεί σε ένα μεγάλο ερώτημα: Τι ρόλο παίζει το μεθάνιο και ιδιαίτερα αυτό των υδριτών (clathrates κλειθριτών) μέσα στο γενικό κύκλο του άνθρακα, ένα από τα κύρια κλειδιά στο παγκόσμιο κλιματικό ισοζύγιο του πλανήτη. Τι συμβαίνει όταν οι εγκλωβισμένοι μέσα στα ιζήματα υδρίτες βρίσκονται σε επαφή με τη θάλασσα και ποίος ο ακριβής ρόλος των μεθανοφάγων βακτηριδίων μέσα στα ιζήματα;

Αυτές οι ερωτήσεις θα πρέπει να αποτελέσουν τους κύριους άξονες των μελλοντικών ερευνών μεταξύ άλλων για τον κύκλο του μεθανίου και των επιπτώσεών των στην εξέλιξη του κλίματος. Τέλος , όλοι αυτοί οι μηχανισμοί της δημιουργίας των υδριτών, της αποσύνθεσης τους και του βαθμού που επηρεάζουν τη θερμοκρασία της ατμόσφαιρας , δεν έχουν αποδειχθεί πλήρως, αλλά αποτελούν ένα σύγχρονο πεδίο έρευνας της Παλαιοκαιανογραφίας –Παλαιοκλιματολογίας.

Δυνατότητες
Η εκμετάλευση των ενυδατωμένων υδρογονανθράκων θα επιτρέψει σε αυτόν που θα το επιτύχει ενεργειακή αυτονομία και ασφάλεια, επιτρέποντάς του ταυτόχρονα να διαδραματίσει σημαντικό και κυρίαρχο ρόλο στα παγκόσμια οικονομικά δεδομένα. Τα παραπάνω δεν αποτελούν απλώς σενάρια αλλά έχουν καταστεί σαφή στις μεγάλες δυνάμεις οι οποίες έχουν ξεκινήσει ήδη έναν μεταξύ τους αγώνα δρόμου προκειμένου να επιτύχουν όσο το δυνατόν συντομότερα την ασφαλή και συμφέρουσα εκμετάλευση τους.
Οι βασικοί μέθοδοι που έχουν προταθεί για την εξόρυξη/παραγωγή μεθανίου είναι τρείς: η θερμική διέγερση, η εφαρμογή υποπίεσης και ο ψεκασμός με διαλύτες υδριτών. Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι λόγω των ιδιομορφιών τους και του μεγάλου βάθους των κοιτασμάτων τους παρουσιάζονται σοβαρές δυσκολίες σε όλες τις μεθόδους.

Στην θερμική διέγερση, θερμική ενέργεια απελευθερώνεται εντός των υδριτών με σκοπό την αύξηση της θερμοκρασίας σε τέτοιο βαθμό ώστε να προκληθεί διάλυση των υδριτών και απελευθέρωση μεθανίου. Με την εφαρμογή υποπίεσης μειώνεται η σχετική πίεση των υδριτών με τα ίδια αποτελέσματα. Ο ψεκασμός με διαλύτες υδριτών όπως η μεθανόλη, μετατοπίζει την σχέση θερμοκρασίας – πίεσης όπου είναι σταθεροί οι υδρίτες, τόσο ώστε οι υδρίτες να αποσταθεροποιούνται-εξαερώνονται στην ίδια θερμοκρασία και πίεση του περιβάλλοντός τους.
Από αυτές τις μεθόδους, πιθανόν ο συνδιασμός των δύο πρώτων είναι πιο πρακτικός, ιδιαίτερα όταν αέριο μεθάνιο υπάρχει κάτω από τον ορίζοντα των υδριτών. Επίσης κυκλοφορία επιφανειακού νερού μέσω κατακόρυφων και οριζόντιων γεωτρήσεων εντός των υδριτών πιθανόν να αποτελεί την πιο αξιόπιστη μεθοδολογία για την άντληση του αερίου μεθανίου από τους υδρίτες.

Η άντληση μεθανίου από υδρίτες με ψεκασμό μεθανόλης έχει επιτευχθεί στη Δ. Σιβηρία αλλά απεδείχθει ιδιαίτερα δαπανηρή. Η άντληση μεθανίου από υδρίτες τουλάχιστον με τις παρούσες τεχνολογικές συνθήκες ευνοήται σε περιοχές όπου υπάρχει ήδη η κατάλληλη υποδομή (Αλάσκα, Κόλπος του Μεξικού) και τα κοιτάσματα βρίσκονται σε μικρά βάθη κάτω από τον πυθμένα. Σε κάθε περίπτωση άντλησης όμως υπάρχουν κάποιες προυποθέσεις που πρέπει να πληρούνται όπως (α) επαρκής διαπερατότητα και πορώδες των ιζημάτων του μητρικού κοιτάσματος, (β) σταθερή πηγή τροφοδοσίας μεθανίου και (γ) αδιαπέρατη/αεροστεγής οροφή για την παγίδευση του αερίου. Το μεθάνιο που μεταναστεύει από βαθύτερες πηγές και εγκλωβίζεται κάτω από την βάση του ορίζοντα των υδριτών μπορεί να θεωρηθεί και αυτό εκμεταλλεύσιμο.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Η. Lamb, Climate Past, Present and Future, London Methuen, 1972.
T. Houghton et al. (dir) Climate change: the scientific basis, intergovernmental Panel on Climate Change, Cambridge Univ. Press, 2002.
W.C. Wang science, 194, 685, 1976
R. Petit et al., Nature, 399, 429, 1999.
Epica Community Members, Nature, 429, 623, 2004
Milkov 2004. Global estimates of hydrates bound gas in marine sediments: how much is really out there? Earth Sci. Rev. 66, 183-197.

diolkos




Είναι γνωστό ότι η φοροδιαφυγή στα υψηλά κλιμάκια, δηλαδή στις πολυεθνικές εταιρείες, γίνεται μέσω των ενδο-ομιλικών συναλλαγών.

Αυτές αφορούν τις συναλλαγές μιας επιχείρησης με συνδεδεμένες επιχειρήσεις για φυσικά αγαθά, άυλη περιουσία ή ακόμη και για την παροχή περιουσιών και συχνά χρησιμοποιούνται έτσι ώστε οι πολυεθνικές επιχειρήσεις να υπερτιμολογούν σε μια χώρα ένα προϊόν και να υποτιμολογούν σε μιαν άλλη, αποκομίζοντας έτσι φορολογικά οφέλη. Με διαφόρους επιδέξιους τρόπους καταβάλουν λιγότερους φόρους και φοροδιαφεύγουν.

Το πρόβλημα είχε προσπαθήσει να το λύσει η κυβέρνηση της ΝΔ με δύο νόμους. Έναν το 2008 και έναν ακόμη το 2009. Ο ένας ορίζει τις αρμοδιότητες του υπουργείου Ανάπτυξης Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας για τη διαμόρφωση των τιμών και ο δεύτερος του υπουργείου Οικονομικών για την φοροαποφυγή.

Κάποιοι εξ ημών τότε είχαμε επισημάνει το πρόβλημα και τονίζαμε ότι χρειαζόταν μοναχά ένας νόμος, καθώς οι δύο νόμοι και με αφετηρία δύο διαφορετικά υπουργεία θα βραχυκύκλωνε τις προσπάθειες της τότε κυβέρνησης. Το γνωστό πρόβλημα της Ελλάδας.

Πράγματι οι νόμοι αυτοί δεν επέφεραν το επιθυμητό αποτέλεσμα , αφού οι αρμοδιότητες χάθηκαν ή μπερδεύτηκαν μεταξύ δύο υπουργείων, του Ανάπτυξης και του Οικονομικών.

Συγχρόνως παρατηρήθηκε ΚΑΙ αυτό που είχαμε επισημάνει εξ’ αρχής το 2008 με την ψήφιση του νομοσχεδίου . Δηλαδή την έλλειψη εκπαιδευμένων στελεχών για ένα τόσο πολύπλοκο ζήτημα και άγνωστο στην ελληνική δημόσια διοίκηση, όπως είναι οι ενδοομιλικές συναλλαγές.

Αποτέλεσμα ήταν στα τρία χρόνια ισχύος αυτών των νόμων, το αποτέλεσμα να είναι δραματικά μηδενικό.

Η μετέπειτα κυβέρνηση Παπανδρέου όχι μόνο αδιαφόρησε εντελώς για την μεγάλη φοροδιαφυγή που γινόταν και γίνεται μέσω των ενδοομιλικών συναλλαγών, αλλά η υπόθεση τώρα προσλαμβάνει οσμές (ενός ακόμη) σκανδάλου.

Συγκεκριμένα , ο οικονομικός εισαγγελέας ζήτησε να του μεταβιβαστούν οι φάκελοι με τα στοιχεία ενδοομιλικών συναλλαγών πολυεθνικών εταιρειών που δραστηριοποιούνται στη Ελλάδα.

Μετά από συνεχείς πιέσεις του μεταβιβάστηκαν συνολικά 41 φάκελοι. «Σε κάποιες περιπτώσεις, δεν αποκλείεται να επιβληθούν και πρόστιμα, λόγω μη έγκαιρης ενημέρωσης των στοιχείων«, παραδέχθηκαν προ μηνός κατά τη διάρκεια ενημέρωσης των δημοσιογράφων ο γενικός γραμματέα Εμπορίου του υπουργείου Ανάπτυξης Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας και ο ειδικός γραμματέας της Υπηρεσίας Εποπτείας της Αγοράς.

Η υπόθεση ήταν γνωστή εδώ και ένα χρόνο. Συγκεκριμένα οι φάκελοι είχαν ζητηθεί από τις εταιρίες τον Μάιο του 2010 ,για τη χρήση του 2009. Σημειώνεται ότι οι επιχειρήσεις υποχρεούνται να υποβάλλουν τους λεγόμενους φακέλους τεκμηρίωσης των ενδοομιλικών συναλλαγών σε ετήσια βάση.

Πριν αποχωρήσει ο Γιώργος Παπανδρέου από την πρωθυπουργία, είχε ζητήσει να γίνει «κάτι» μ΄αυτή την υπόθεση. Τι ήταν αυτό το «κάτι»; Αυτό διευκρινίστηκε λίγο αργότερα, όταν ο ΣΕΒ σε υπόμνημά του προς το υπουργείο Οικονομικών ζήτησε μεταξύ των άλλων και την εκλογίκευση των ρυθμίσεων για τις ενδοομιλικές συναλλαγές. Ειδικότερα σημείωνε ότι ο ν. 3728/18.12.2008 (του ΥΠΑΝ) ήταν εξαρχής, βασισμένος σε στρεβλό σκεπτικό και στο υπόμνημά πρότεινε οι ποινές να είναι πιο …. επιεικείς σε σύγκριση με αυτές που προέβλεπε ο νόμος που καταργείται.

Το γιατί ανακάλυψε ο ΣΕΒ στο τέλος του 2011 την … στρεβλότητα του νόμου του 2008, αυτό είναι συνάρτηση των φακέλων που έχει τώρα στα χέρια του ο οικονομικός εισαγγελέας.

Έτσι λοιπόν ο κ. Βενιζέλος ενσωματώνει βιαστικά στο πολυνομοσχέδιο διάταξη που αφορά τις ενδοομιλικές συναλλαγές Δεν περιμένει να την ενσωματώσει εκεί που επιβάλει η λογική, δηλαδή στο νέο φορολογικό νομοσχέδιο που θα έρθει στην Βουλή το επόμενο διάστημα, γιατί ο οικονομικός εισαγγελέας δεν είναι διατεθειμένος να «κάνει χάρες» και να περιμένει…..

Έτσι στο πολυνομοσχέδιο που αφορά εκκρεμείς υποθέσεις έναντι των δανειστών μας, δηλαδή του μεσοπρόθεσμου, εισχωρεί και μια ….βιαστική και άσχετη διάταξη περί ενδοομιλικών συναλλαγών.. Άλλωστε δεν είναι η μοναδική μέσα στο λεγόμενο πολυνομοσχέδιο. Υπάρχουν και άλλα «μπουμπούκια» άσχετες διατάξεις.

Με την διάταξη αυτή ο κ. Βενιζέλος , αφού πρώτα καθιστά αρμόδιο για την επιβολή προστίμων στις εταιρείες που δεν υποβάλλουν φακέλους τεκμηρίωσης ενδοομιλικών συναλλαγών, τον … Ειδικό Γραμματέα, ( υπό τον φόβο των … Ιουδαίων) προχωρά στην μείωση των προστίμων σε σχέση με αυτά του νόμου του 23008. Ότι είχε ζητήσει δηλαδή ο ΣΕΒ.

Συγχρόνως ο κ. Σαχινίδης φέρνει χθες τροπολογία και την ενσωματώνει στην διάταξη, σύμφωνα με την οποία οι εκκρεμείς υποθέσεις οι οποίες υπάρχουν με βάση το Ν.3728/2008 για τις οποίες δεν έχει επιβληθεί πρόστιμο μέχρι την έναρξη ισχύος του παρόντος, (και αφορά φυσικά τους 41 φακέλους που έχει στα χέρια του ο οικονομικός εισαγγελέας) θα ….εξετάζονται και θα αντιμετωπίζονται με βάση τις διατάξεις του νέου νόμου.

Η Κιβωτός έγινε από ερασιτέχνες και ο… Τιτανικός από ειδικούς!



Iστοσελίδα Prison Planet
με πληροφορίες από τη βρετανική εφημερίδα London Telegraph

Σύμφωνα με έγκυρες διπλωματικές πηγές στις Βρυξέλλες, οι υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ θα εγκρίνουν επίσημα, σήμερα, Δευτέρα, τα μέτρα για το εμπάργκο εναντίον του Ιράν, για τα οποία πρόσφατα υπήρξε διχογνωμία ανάμεσα στους 27 πρέσβεις των χωρών-μελών.

Τα μέτρα αυτά περιλαμβάνουν άμεσο εμπάργκο στις νέες συμβάσεις για το αργό πετρέλαιο και όλα τα παράγωγα πετρελαίου, ενώ οι ήδη υπάρχουσες συμβάσεις (ανάμεσα στις οποίες είναι και οι συμβάσεις που έχουν υπογράψει η Ελλάδα, η Ιταλία και η Ισπανία) θα επιτραπεί να ισχύσουν μέχρι τον ερχόμενο Ιούλιο.

Ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών, Guido Westerwelle, δήλωσε πριν από την επίσημη έγκριση από τους υπουργούς Εξωτερικών της ΕΕ: "Είμαι πεπεισμένος ότι η ΕΕ θα δώσει μια αποφασιστική απάντηση σήμερα στην άρνηση του Ιράν να εκπληρώσει τις διεθνείς υποχρεώσεις του σχετικά με το πυρηνικό του πρόγραμμα".

Παράλληλα, ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών, William Hague, παρότρυνε το Ιράν "να δείξει ότι διαθέτει λογική" και να δεχθεί να επαναληφθούν οι διαπραγματεύσεις για το πυρηνικό του πρόγραμμα.

Η προειδοποίηση του Hague έρχεται αφού η Βρετανία, οι ΗΠΑ και η Γαλλία έχουν ήδη αποστείλει 6 πολεμικά πλοία, τα οποία διέπλευσαν τα εξαιρετικά "ευαίσθητα", από γεωπολιτική άποψη, ύδατα των Στενών του Ορμούζ.



  • Aμερικανικά αεροπλανοφόρα μεταφέρουν "άμεσο μήνυμα" στο Ιράν
Iστολόγιο Prison Planet
με πληροφορίες από
RT Νews

Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2012

Η Ευρώπη και οι ΗΠΑ έχουν εκφράσει την προθυμία τους να επιστρέψουν στο τραπέζι των συνομιλιών με το Ιράν, με θέμα το αμφιλεγόμενο πυρηνικό του πρόγραμμα.

Παρ' όλα αυτά, σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες πληροφορίες που διαθέτουμε, η ΕΕ φαίνεται έτοιμη να εγκρίνει την επιβολή εμπάργκο στο ιρανικό πετρέλαιο.

Η Γαλλία μάλιστα δηλώνει με νόημα ότι ο χρόνος για να αποφευχθεί μια στρατιωτική επέμβαση εξαντλείται επικίνδυνα.

Όσον αφορά τις ΗΠΑ, αυτή την εβδομάδα ενίσχυσε την παρουσία της στην περιοχή, αποστέλλοντας ένα δεύτερο αεροπλανοφόρο στην Αραβική Θάλασσα.

Σύμφωνα με πληροφορίες, σχεδιάζει να διαπλεύσει τα στενά του Ορμούζ, τα οποία το Ιράν έχει απειλήσει να μπλοκάρει σε απάντηση στις κυρώσεις που του έχουν επιβληθεί.

Τα συγκεκριμένα στενά είναι θαλάσσιο πέρασμα στρατηγικής σημασίας, αφού μέσα από αυτά διέρχεται ο μεγαλύτερος όγκος των εξαγωγών πετρελαίου από τον Περσικό Κόλπο προς τη Δύση.




Μέχρι και σήμερα πίστευα ότι ο λόγος που θέλει να γίνει αρχηγός του ΠΑΣΟΚ ο Λοβέρδος ήταν γιατί σκοπεύει να γίνει στο μέλλον ένας αξιόπιστος ηγέτης της Ελλάδος και όχι ένας προστάτης των συμφερόντων του πασοκισμού.

Εγώ μέχρι χθες νόμιζα ότι αυτή η οικονομική κρίση, ήταν μια ευκαιρία για το πολιτικό προσωπικό της χώρας να κάνει την αυτοκριτική του και να απαγκιστρωθεί από τον κομματικό φανατισμό του μίσους και της επίθεσης σε όποιον τολμά να εκφραστεί εναντίων του, πόσο μάλλον όταν αυτός που κινείται εναντίων του, είναι η ίδια η θεσμοθετημένη ανεξάρτητη δικαιοσύνη.

Ακούγοντας τον Λοβέρδο να αναφέρεται σε μακελειό που θα προκύψει στην χώρα, αν κάποιος κινηθεί εναντίον του Παπανδρέου, δεν μπορώ παρά να ταυτίσω τον Λοβέρδο και ό,τι εκπροσωπεί, με έναν ανασφαλή λαϊκιστή τριτοκοσμικής χώρας πολιτικό, όπως αυτής που θα ήταν άξιος να κυβερνήσει ο Γεώργιος Παπανδρέου, σύμφωνα και με τον σύντροφο του Λοβέρδου, Χρυσοχοΐδη.

Αγαπητέ Λοβέρδο, κάηκες!

Υπερασπίζεστε ό,τι πιο οπισθοδρομικό, ότι πιο άθλιο έχει υπάρξει ποτέ στην Ελλάδα. Δεν εννοώ τον Παπανδρέου, εννοώ την προσπάθεια του διεφθαρμένου πολιτικού δημοσιογραφικού μεγαλο-παραγοντικού κατεστημένου, που χρόνια τώρα καταφέρνει να μένει έξω από κάθε δικαστικό έλεγχο.

Κύριε Λοβέρδο, δεν θα σας πω εγώ ότι ο Παπανδρέου φούσκωσε ή δεν φούσκωσε το έλλειμμα.

Θα σας πω κάτι ακόμη πιο σοβαρό κατά την γνώμη μου.

Ο Παπανδρέου πρέπει να κατηγορηθεί για εθνική προδοσία ή για πνευματική ανεπάρκεια, γιατί ενώ γνώριζε αποδεδειγμένα από τον Δεκέμβριο τουλάχιστον 2009 ότι υπάρχει πρόβλημα, δεν έκανε απολύτως τίποτα για να το αντιμετωπίσει ή τουλάχιστον να μειώσει τις ζημιές. Και σε αυτό ήσασταν κι εσείς συνεργάτης του.

Είναι δηλαδή, σαν ο αρχηγός του ΓΕΣ, να γνωρίζει ότι σίγουρα εντός των επόμενων πέντε δέκα μηνών θα μας επιτεθεί η Τουρκία, και αυτός αντί να προετοιμάζει το στράτευμα για τον ερχόμενο πόλεμο, γυρνά από κανάλι σε κανάλι και κατηγορεί το στράτευμα ως ανάξιο κοπρίτες ανίκανο και διεφθαρμένο...!

Αν αυτό δεν είναι εθνική προδοσία, τότε είναι βλακεία.

Εγώ πάντως θα προτιμούσα αν ήμουν πολιτικός να κατηγορηθώ για προδοσία, παρά για βλακεία.

Εσείς στο ΠΑΣΟΚ τι προτιμάτε, την προδοσία ή την βλακεία!

Διαλέξτε.

Κτηνοτρόφος από την Κρήτη

Σχόλιο ιστολογίου: Το να προσάψουμε βλακεία σε μία ατελείωτη σειρά αποφάσεων που ήταν καταστροφικές για την χώρα και τους πολίτες της, μάλλον αποτελεί ατόπημα ή υπέρτατη πράξη ανθρωπισμού προς υπανθρώπους


Η πρώτη άμεση συνέπεια από την εκποίηση στρατηγικών υποδομών της χώρας στους ξένους δανειστές και συμφέροντα, φαίνεται ότι θα είναι η απώλεια αυτόνομων δορυφορικών επικοινωνιών από τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις (ΕΕΔ) όπως ήδη αποκαλύφθηκε τα ξημερώματα του περασμένου Σαββάτου η γερμανική ιδιοκτησία του ΟΤΕ (σχετική συνέντευξη του Μιχάλη Τσαμάζ σε… σκοπιανό πρακτορείο ειδήσεων!) προτίθεται να πωλήσει τον Hellas Sat 2 (ASTRIUM Eurostar 2000+ ) το μοναδικό δορυφόρο ελληνικής εθνικής ιδιοκτησίας από τον οποίο περνούν όλα τα κανάλια τηλεπικοινωνιών των ΕΕΔ σε εταιρεία του εξωτερικού.

Αυτό σημαίνει ότι ακόμα και αν ενοικιαστούν νέα κανάλια από ξένους δορυφόρους πάντα θα υπάρχει δυνατότητα νέκρωσης των τηλεπικοινωνιών και ειδικά των δορυφορικών μεταδόσεων σε αληθινό χρόνο μεταξύ των υποκείμενων κλιμακίων και της κεντρικής διοίκησης των ΕΕΔ σε περίοδο κρίσης.

Όπως ανέφερε στην συνέντευξη του ο πρόεδρος και διευθύνοντας σύμβουλος του ΟΤΕ Μιχάλης Τσαμάζ η πώληση του δορυφόρου αποσκοπεί στην συγκέντρωση χρημάτων ώστε ο οργανισμός να καλύψει τις πιεστικές του οικονομικές ανάγκες οι οποίες φτάνουν τα 5 δις ευρώ στα επόμενα χρόνια.

Η εξέλιξη αυτή θα στερήσει από την χώρα ένα στρατηγικό εργαλείο, τον μοναδικό εθνικό τηλεπικοινωνιακό δορυφόρο που διαθέτει η Ελλάδα, ο οποίος της παρέχει ασφαλής τηλεπικοινωνίες με 30 x 36 MHz αναμεταδότες υψηλής ισχύος σε ΚU συχνότητα (18 για την Ευρώπη, 6 για την Μέση Ανατολή, 6 για την Ν. Αφρική συν 8 επιπλέον) οποιαδήποτε στιγμή και αν χρειαστεί χωρίς την μεσολάβηση τρίτων.

Παράλληλα θα στερήσει, όπως αναφέρθηκε νωρίτερα, από την εθνική άμυνα τους διαύλους δορυφορικής επικοινωνίας και μετάδοσης εικόνας σε αληθινό χρόνο που είχαν διατεθεί για τις ΕΔΔ, περιορίζοντας την αυτονομία τους στον τομέα των δορυφορικών τηλεπικοινωνιών.

Έτσι αν τελικά ο δορυφόρος Hellas Sat 2 πωληθεί σε ξένη εταιρεία, οι ΕΕΔ θα πρέπει να αναζητήσουν τις συγκεκριμένες υπηρεσίες από ένα άλλο δορυφόρο, χωρίς φυσικά να διασφαλίζεται ότι θα μπορούν ανα πάσα στιγμή να κάνουν χρήση αυτών των υπηρεσιών, αφού η ιδιοκτησία του νέου δορυφόρου δεν θα είναι ελληνική. Υπενθυμίζεται ότι ο δορυφόρος είχε αποκτηθεί μετά από συνεργασία της Ελλάδας και της Κύπρου με τις δύο χώρες να διαθέτουν σταθμούς ελέγχου.

Η εκτόξευση του δορυφόρου είχε πραγματοποιηθεί το 2003 και Hellas Sat 2 βρίσκεται σε σταθερή τροχιά πάνω από την Ευρώπη και κατευθυνόμενη πάνω από την Νότια Αφρική και την Μέση Ανατολή. Ο ελληνικός εθνικός δορυφόρος είχε θεωρηθεί από την τότε ελληνική κυβέρνηση ως ένα σημαντικό εργαλείο για την χώρα και την εθνική εξωτερική και αμυντική πολιτική.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι η διαστημική θέση που βρίσκεται ο δορυφόρος, όπως και οι συχνότητες του, ανήκουν στο ελληνικό κράτος επομένως για την πώληση του απαιτείται η σύμφωνη γνώμη της ελληνικής κυβέρνησης.

Όμως όπως φαίνεται οι πιεστικές ανάγκες του ΟΤΕ για την αποπληρωμή των δανείων δεν φαίνεται να επηρεάζονται από το γεγονός ότι η χώρα θα χάσει ένα εθνικό πολλαπλασιαστή δυνάμεων που προσδίδει συν τοις άλλοις αυτονομία και ασφάλεια στις τηλεπικοινωνίες και κύρος στην διεθνή σκηνή.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο του οργανισμού Μιχάλη Τσαμάζ, οι δανειακές υποχρεώσεις του ΟΤΕ ανέρχονται σε 5 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 3,4 δισ. πρέπει να αποπληρωθούν ή να αναχρηματοδοτηθούν έως το 2014.

Δυστυχώς για άλλη μία φορά μπροστά στα οικονομικά συμφέροντα μίας ελληνικής επιχείρησης που διοικείται από ξένη εταιρεία, η Ελλάδα κινδυνεύει να χάσει ένα σημαντικό εργαλείο για την προστασία της εθνικής ασφάλειας και άμυνας.



Ο πρώην πρόεδρος της ΕΛΣΤΑ Ανδρέας Γεωργίου ζήτησε να καταθέσει για το έλλειμμα του 2009, μετά το σάλο έχει προκληθεί τις τελευταίες ημέρες.

Οι δυο οικονομικοί εισαγγελείς ζήτησαν να πάει το θέμα στη Βουλή για περαιτέρω διερεύνηση (ακόμα και ποινικών ευθυνών) φωτογραφίζοντας του Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου.

Οι καταγγελίες κάνουν λόγο για διόγκωση του ελλείμματος του 2009, πάνω και από της Ιρλανδίας, προκειμένου να οδηγηθεί η χώρα με μεγαλύτερη “ευκολία” στη δανειακή σύμβαση Νο1.

Μένει να δούμε τι θα κάνει η Ελληνική Βουλή. Τα στοιχήματα ήδη άρχισαν να "παίζουν" και από ότι φαίνεται, μάλλον οδηγούμαστε σε χρονική επιμήκυνση του θέματος, αφού τα "παιχνίδια" της ΕΛΣΤΑΤ έχουν πολύ και βεβαρημένο παρελθόν...

Άμεση και επείγουσα δικαστική διερεύνηση για τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ ζητά ο Πρόεδρος του ΔΣΑ Γ. Αδαμόπουλος

Άμεση και επείγουσα δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) ζητά ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, Γιάννης Αδαμόπουλος σε ανακοίνωσή του.

Ο Πρόεδρος του ΔΣΑ καταγγέλλει και την επίθεση προς του δυο οικονομικούς εισαγγελείς Πεπόνη και Μουζακίτη, οι οποίοι χειρίζονται το φάκελο με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, ενώ καλεί όλους τους βουλευτές, “ανεξαρτήτως κομματικών σχηματισμών, να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και να πράξουν ό,τι το Σύνταγμα και οι νόμοι επιβάλλουν”.

Η ανακοίνωση του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών:
Αθήνα, 23/1/2012
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Στις 29-9-2011 ο Πρόεδρος του Δ.Σ.Α. κ. Γιάννης Αδαμόπουλος κατόπιν αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου του ΔΣΑ σύμφωνα με το άρθρο 199 του Δικηγορικού Κώδικα κατέθεσε μηνυτήρια αναφορά σε σχέση με την διάπραξη σοβαροτάτων αξιοποίνων πράξεων που αφορούν την αλλοίωση των στοιχείων από την Ανεξάρτητη Αρχή «ΕΛ.ΣΤΑΤ» η οποία, όπως έχει καταγγελθεί, διόγκωσε παράνομα το αναθεωρημένο έλλειμμα του 2009 σε 15,4%, γεγονός που είχε ως τελικό αποτέλεσμα την υπογραφή του Μνημονίου και την επιβολή εξαιτίας αυτού, στη χώρα σκληρών δημοσιονομικών και άλλων μέτρων (όπως εργασιακή εφεδρεία, εκποίηση δημόσιας περιουσίας κλπ) σε βάρος του Ελληνικού Λαού.

Η ενδελεχής ποινική διερεύνηση οδήγησε τον αρμόδιο Εισαγγελέα σε θετικά συμπεράσματα για την διάπραξη αξιοποίνων πράξεων και σε ανάγκη περαιτέρω διερεύνησης της υποθέσεως και ποινικής αξιολόγησής της.
Καταγγέλουμε την απαράδεκτη επίθεση κατά των ερευνόντων την υπόθεση δικαστικών λειτουργών που προσβάλλει την Δικαστική Ανεξαρτησία.

Καταγγέλουμε τις κυβερνητικές παρεμβάσεις για αντικατάσταση των ερευνόντων στην υπόθεση Εισαγγελέων.
Καταγγέλουμε την επιλεκτική χρησιμοποίηση της ανεξάρτητης Δικαιοσύνης από εκείνους που έπρεπε να την προστατεύουν.

Ζητούμε την άμεση περαιτέρω ποινική διερεύνηση της υπόθεσης, ώστε όσοι διέπραξαν εγκλήματα σε βάρος του Ελληνικού Λαού να οδηγηθούν στο φυσικό δικαστή τους.

Για τους λόγους αυτούς, ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών, ο οποίος έχει καθήκον να προστατεύει τα δικαιώματα των μελών του, αλλά και όλων των Ελλήνων πολιτών, παρεμβαίνοντας σε κάθε ζήτημα μείζονος εθνικού ή κοινωνικού συμφέροντος, ζητεί από τις Δικαστικές Αρχές την άμεση και επείγουσα διερεύνηση της υποθέσεως και επιφυλάσσεται για τις περαιτέρω ενέργειές του. Ζητά από όλους τους βουλευτές, ανεξαρτήτως κομματικών σχηματισμών, να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και να πράξουν ό,τι το Σύνταγμα και οι νόμοι επιβάλλουν.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΓΙΑΝΝΗΣ Δ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ


Σοκ προκάλεσε η άποψη που κατέθεσε η Ρωσία στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ότι η Ελλάδα πρέπει να αφεθεί να πτωχεύσει και πως δεν πρέπει να λάβει ούτε ένα ευρώ, σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες.

Οι εκπρόσωποι της χώρας τάχθηκαν εναντίον της συμφωνίας για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους θεωρώντας το PSI+ πεταμένα χρήματα και ζήτησαν από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο να μη συμμετάσχει σε νέο πρόγραμμα παροχής δανείων προς την Ελλάδα.

Η Ρωσία δεν είναι η μόνη χώρα που τάσσεται εναντίον ενός νέου δανείου στην Ελλάδα από το ΔΝΤ και τουλάχιστον άλλα τέσσερα μέλη του Ταμείου εξέφρασαν την άρνηση τους, μεταξύ των οποίων και η Βραζιλία.

Από την άλλη πλευρά, Γερμανία, Γαλλία και Ισπανία ζήτησαν το χαμηλότερο δυνατό επιτόκιο και τάχθηκαν υπέρ των ελληνικών θέσεων καθώς έχουν και το μεγαλύτερο συμφέρον το PSI+ να προχωρήσει.

Όσο για την εξαιρετικά αρνητική έως εχθρική στάση της Ρωσίας απέναντι στην Ελλάδα, υπάρχει εξήγηση την οποία καθένας μπορεί να σκεφτεί με λίγο κόπο.



Του Δημήτρη Καραγκούνη
Πολιτικού μηχανικού


Εμβρόντητοι άκουγαν από την τηλεόραση,όσοι άντεχαν, το επιθανάτιο παραλήρημα του ΓΑΠ στο εθνικό συμβούλιο τιυ ΠΑΣΟΚ. Το ίδιο και οι συνένοχοί του, οι βουλευτές του, που μέχρι πριν λόγο καιρό τον χειροκροτούσαν όρθιοι όταν ανάγγελλε τις μνημονιακές σωτηρίες της χώρας ενώ μας βύθιζε στην καταστροφή.

Ο άνθρωπος δεν είναι μόνο μειωμένης αντίληψης, όπως όλοι γνώριζαν. Είναι και παρανοϊκός, αφού θριαμβολόγησε για την διετία του και υπεράσπισε ακόμα και τώρα το περίφημο δημοψήφισμα.

Εκτέλεσε με επιτυχία την εντολή που είχε, να φέρει δηλαδή το ΔΝΤ στην Ελλάδα και μέσω αυτής στην Ευρώπη. Θα είναι έγκλημα που θα βαρύνει την επόμενη κυβέρνηση και όλους τους βουλευτές, αν δεν παραπεμφθεί σε δίκη για εσχάτη προδοσία.

Εκείνο που αξίζει να υπογραμμισθεί διαβάζοντας αναλύσεις έγκριτων οικονομολόγων είναι το εξής: Όλοι διαπιστώνουν ότι τα μέτρα και οι στόχοι του μνημονίου, καθώς και όσα εισηγήθηκε η τρόικα, απέτυχαν παταγωδώς. Και όλοι διερωτώνται γιατί επιμένουν ενώ το φάρμακο είναι λάθος.

Πλανώνται όμως οικτρά. Κανένας από αυτούς δεν είναι ηλίθιος. Κανείς από την τρόικα δεν κάνει λάθος. Αυτός ήταν εξ αρχής ο σκοπός τους, δηλαδή η διάλυση της οικονομίας, η εξαθλίωση των εργαζομένων, ώστε να επακολουθήσει η λεηλασία του πλούτου της χώρας σε τιμή ευκαιρίας. Αυτό έκαναν παντού από όπου πέρασαν. Στις αναλύσεις τους ελάχιστοι επισημαίνουν ότι αυτός ήταν και είναι ο στόχος. Και βέβαια το κομβικό σημείο της υπόθεσης είναι η υπαγωγή στο αγγλικό δίκαιο.

Αν αυτό περάσει, τότε η υποδούλωση και η καταστροφή θα είναι ολοκληρωτική και χωρίς επιστροφή. Και ο μεν Παπαδήμος , ντόπια φωνή της τρόικας, δεν έχει κανένα πρόβλημα να δεχθεί. Αν όμως ο Αντώνης Σαμαράς υποκύψει, αν δεν αποτρέψει αυτό το ενδεχόμενο, τότε η νίκη της Ν.Δ. θα είναι χωρίς αντίκρισμα. Και θα έχει ιστορική ευθύνη προσωπικά. Ελπίζω πως δεν θα το επιτρέψει, αν και σε καμία από τις ανακοινώσεις της Ν.Δ. δεν αναφέρεται εναντίωση στην πιθανότητα υπαγωγής στο αγγλικό δίκαιο.

Δεν είναι και τόσο ευχάριστο για την Ν.Δ. από μόνο του το γεγονός ότι στο πρόσφατο γκάλοπ της « Καθημερινής», η διαφορά της από το διαλυόμενο ΠΑΣΟΚ είναι 16,5 μονάδες. Ούτε αρκεί ότι η Ντόρα θα μείνει εκτός Βουλής, απαλλάσσοντας την χώρα από την βλαπτική παρουσία της φαμίλιας Μητσοτάκη. Το ανησυχητικό είναι ότι για πολλοστή φορά η αυτοδυναμία δείχνει να είναι πολύ δύσκολη, αν όχι αδύνατη. Και αυτό ερμηνεύεται εύκολα.

Δεν αρκεί μόνο ο πατριωτισμός του Σαμαρά. Αν δεν υπάρξει ο σπινθήρας της ελπίδας, του διαφορετικού, του επαναστατικού, του ρεαλιστικού οράματος για την ανόρθωση της πατρίδας, τότε το όνειρο των «νταβατζήδων» για ακυβερνησία, δηλαδή για κυβερνήσεις συνασπισμού, όπου αυτοί θα κυβερνούν και οι πολιτικοί θα είναι κομπάρσοι, θα γίνει πραγματικότητα.

Σημαντικός συγγραφέας και δημοσιογράφος της Αργεντινής, αναφερόμενος στο πρόβλημα της Ελλάδας και χρησιμοποιώντας την ανάλογη τραυματική εμπειρία της χώρας του, είπε μεταξύ άλλων:
«Η Αργεντινή με την παρουσία του ΔΝΤ κατεστράφη πλήρως. Μας πήραν τα πάντα. Λιμάνια , ορυκτό πλούτο, επιχειρήσεις. Η ανεργία στα ουράνια. Και ήρθε ένας πολιτικός, που διέγραψε το 70% του χρέους ως επαχθές. Πήρε πίσω όλες τις πλουτοπαραγωγικές πηγές και όλες τις επιχειρήσεις, ξόφλησε το υπόλοιπο χρέος και σήμερα δεν υπάρχει άνεργος στην χώρα μου».
Στην πατρίδα μας δεν υπάρχει ηγέτης με τέτοιο ανάστημα για κάτι ανάλογο, να κηρύξει επαχθές το δάνειο; Δεν υπάρχει ηγέτης που να πει στη Μέρκελ ότι μας χρωστάει 168 δις ευρώ και με επιτόκιο 3% 1 τρις ευρώ από τις πολεμικές αποζημιώσεις και το αναγκαστικό δάνειο και να τα διεκδικήσει;

Με τέτοιες επιλογές η αυτοδυναμία της Ν.Δ. θα ήταν εφικτή. Γονατισμένοι αρχηγοί δεν μπορούν να σηκώσουν στις πλάτες τους το έργο της σωτηρίας της πατρίδας και θα περάσουν στην ιστορία απαρατήρητοι, ως απλές παρενθέσεις, ως αρχηγοί κομμάτων, αλλά όχι ως εθνικοί ηγέτες.

Δεν αποτελεί είδηση ούτε προκαλεί έκπληξη η συμπεριφορά των καναλιών των «νταβατζήδων». Συνεχίζουν την προσπάθεια τρομοκράτησης του λαού με συνεχείς πληροφορίες εκφοβισμού, επιδιώκοντας να γονατίσει ακόμα περισσότερο και να δεχθεί ως αναπόφευκτα τα μέτρα εκμηδένισης του εισοδήματός του. Και φυσικά να παρατείνουν όσο μπορούν το βίο της ανύπαρκτης κυβέρνησης Παπαδήμου, να βοηθήσουν να επιβιώσει το καταποντιζόμενο ΠΑΣΟΚ, προβάλλοντας συνεχώς στελέχη του και αγνοώντας βέβαια ότι όσο περισσότερο τα προβάλλουν, τόσο χειροτερεύουν την εικόνα τους.

Το κόμμα αυτό που κάποτε γαλβάνισε τις καρδιές των Ελλήνων κουρσεύοντας τα συνθήματα και τους καημούς της Αριστεράς, στην πράξη απέδειξε ότι υπήρξε η μεγαλύτερη πολιτική απάτη, και πλέον δεν μπορεί να διασωθεί. Παύοντας να είναι κόμμα εξουσίας, χάνει την συγκολλητική του ύλη, που είναι η νομή της εξουσίας, και σύντομα θα αποτελεί την πιο θλιβερή, μισητή , και καταστροφική ανάμνηση για την πατρίδα μας.


Υποθήκευση του συνόλου των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων της Ελλάδας, θα περιλαμβάνει η δανειακή σύμβαση με επέκταση του επαίσχυντου άρθρου 13 του Κειμένου Συμπερασμάτων της Συνόδου Κορυφής της 27ης Οκτωβρίου ή περίληψη επιπλέον ειδικού άρθρου με το οποίο θα εκχωρούνται απ’ευθείας στους ξένους δανειστές τα έσοδα της χώρας από τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων.

Για την ακρίβεια αυτή την στιγμή η διαπραγμάτευση δεν είναι για τον αν τα χρήματα θα πηγαίνουν απ’ευθείας σε ένα ταμείο το οποίο θα αποπληρώνει τα δάνεια, αλλά αν θα συμβεί αυτό (το οποίο οι κυβερνώντες θεωρούν «θετική λύση» ή αν θα αναλάβουν την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων απ’ευθείας οι δανειστές!

Αυτό σημαίνει ότι θα κοστολογούν με ένα συγκεκριμένο κόστος παραγωγής το πετρέλαιο ή το φυσικό αέριο το οποίο θα χρησιμοποιείται για την αποπληρωμή του ελληνικού χρέους και εν συνεχεία θα το πωλούν αυτοί όπου και όσο θέλουν!

Τα παραπάνω, τα οποία βασίζονται σε απόλυτα έγκυρη πηγή του υπουργείου Οικονομικών, απλά επιβεβαιώνουν αυτά που αποκαλύφθηκαν για την τύχη των κοιτασμάτων υδρογοναθράκων και την άρνηση για άμεση εκμετάλλευσή τους.

Τα παραπάνω θα αποτυπωθούν σε άρθρο ανάλογο με το άρθρο 13 του Κειμένου Συμπερασμάτων της Συνόδου Κορυφής της 27ης Οκτωβρίου, το οποίο επι λέξει αναφέρει ότι:
«Greece commits future cash flows from project Helios or other privatisation revenue in excess of those already included in the adjustment programme to further reduce indebtedness of the Hellenic Republic by up to 15 billion euros with the aim of restoring the lending capacity of the EFSF».
Το συγκεκριμένο ταμείο στο οποίο θα συγκεντρώνονται τα χρήματα από ενέργεια (είτε ανανεώσιμες πηγές είτε υδρογονάνθρακες) και αποκρατικοποιήσεις θα πρέπει μέχρι το 2015 να έχει συγκεντρώσει 50 δισ. ευρώ!

Εύκολα γίνεται αντιληπτό (αν κρίνουμε και από το αποτραπέν, έστω προσωρινά, σκάνδαλο των Airbus) ότι οι αποκρατικοποιήσεις ακόμα και κατά 100% όλων των φιλέτων (ΟΠΑΠ, ΔΕΗ, λιμάνια κλπ) είναι πρακτικά αδύνατο να συγκεντρώσουν περισσότερα από 15 δισ. ευρώ, αφού είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι τα έσοδα θα αφορούν περί το 20% της πραγματικής αξίας των υπό ιδιωτικοποίηση εταιρειών-φιλέτων. Άρα μένουν μόνο τα κοιτάσματα και το πρόγραμμα ΗΛΙΟΣ το οποίο όμως θα χρειαστεί πολλά χρόνια για να αποδώσει.

Ήδη το ΥΠΕΚΑ ανακοίνωσε ότι "η Ελλάδα σύντομα θα μπορεί να καλύπτει μέχρι και 30% των αναγκών της σε υδρογονάνθρακες από την εγχώρια παραγωγή και αυτό το ποσοστό δεν αφορά τα κοιτάσματα νότια της Κρήτης, αλλά μόνο αυτά της δυτικής Ελλάδας".

Όπως δήλωσε ο υφυπουργός ΠΕΚΑ αρμόδιος για θέματα ενέργειας Γ.Μανιάτης «Σύμφωνα με τα στοιχεία που ήδη υπάρχουν στην διάθεσή μας μιλάμε για το 30% και μη συνυπολογίζοντας τα νέα θετικότερα δεδομένα που είμαστε σίγουροι πως θα προκύψουν από τις νέες έρευνες»!

Μιλάει δηλαδή μόνο για τις περιοχές, σε Ιόνιο (Πατραϊκός κόλπος, Κατάκολο) και Ιωάννινα.

Εν κατακλείδι: Πρόκειται για μία συντονισμένη επιχείρηση αρπαγής του εθνικού πλούτου με την κατ’αρχήν υποδούλωση της χώρας. Προσέξτε την αλληλουχία των γεγονότων: Το 2009, ο τότε πρωθυπουργός Γ.Παπανδρέου δηλώνει σε συνέντευξη στις Βρυξέλλες, ότι «Πετρέλαιο δεν υπάρχει ή τουλάχιστον δεν υπάρχει αρκετό».

Από το 2007 οι Αμερικανοί έχουν βεβαιωθεί για την ύπαρξη τεράστιων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην δυνητική ελληνική ΑΟΖ, αλλά και στην δυτική Ελλάδα. Τον Απρίλιο του 2010 ο (ακόμα!) αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ειρωνεύεται στην Βουλή συντελεστές τηλεοπτικής εκπομπής (μεταξύ των οποίων και συνεργάτη μας), οι οποίοι αποκαλύπτουν μέρος των συγκλονιστικών στοιχείων για τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στην Α.Μεσόγειο και στο Ιόνιο και δηλώνει και αυτός ότι «Φυσικά πετρέλαιο δεν υπάρχει».

Τον Μάϊο η χώρα βιώνει την άλωσή της με την υπογραφή του Μνημονίου (μια εξέλιξη που ακόμα και ο Κώστας Σημίτης, τώρα –κάπως αργά βέβαια – καταγγέλλει ως «καταστροφή για την Ελλάδα»).

Ξαφνικά, αμέσως μετά εξαγγέλλεται η δημιουργία κρατικού φορέα αδειοδότησης ερευνών για υδρογονάνθρακες (αλήθεια, αφού «Δεν υπήρχε πετρέλαιο» γιατί ίδρυσαν τέτοιο φορέα;) και ακολουθεί ένα χρόνο μετά η διαβεβαίωση του υφυπουργού του ότι «Το 30% των αναγκών μας σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο θα καλύπτονται από ελληνικά κοιτάσματα, μόνο από τα γνωστά κοιτάσματα»!

Πως από το «Δεν υπάρχει πετρέλαιο» φτάσαμε στην κάλυψη του 30% (τουλάχιστον) της κάλυψης των αναγκών μας σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο; Μεσολάβησαν έρευνες και νεότερα στοιχεία; Όχι! Το ήξεραν και τότε και το έκρυβαν.

Και φυσικά δεν μιλάμε για το «30%», αλλά για τουλάχιστον 20 δισεκατομμύρια βαρέλια μόνο στις περιοχές που ήδη έχουν δεσμευθεί νότια της Κρήτης. Αλλά γιατί να το πουν τότε; Μόνο αυτά που έχουν βρεθεί εντός των περιοχών που έχουν ήδη δεσμευθεί υπολογίζεται η αξία τους σε περισσότερα από ένα τρισεκατομμύριο ευρώ!

Θα πρέπει να αναλογιστεί κάποιος το κλίμα που θα δημιουργούσε η ανακοίνωση για ύπαρξη τέτοιων κοιτασμάτων λίγο πριν αρχίσουν οι προδοσίες περί «Τιτανικού» κλπ και πριν «φουσκώσουν» το χρέος έτσι ώστε να εξυπηρετεί τα σχέδιά τους, οι Γ.Παπανδρέου και Γ.Παπακωνσταντίνου. Υπήρχε περίπτωση κανείς να δεχόταν Μνημόνια κλπ; Ποτέ! Εκτός του ότι οι διεθνείς αγορές θα έβλεπαν πολύ πιο "ήπια" την ελληνική περίπτωση, όπως έπραξαν και με την Κύπρο.

Όλα αυτά έχουν μόνο ένα στόχο: Την εκποίηση της ίδιας της χώρας και ειδικότερα των τρατηγικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, σε τιμές … δώρου, αλλά και όλου, του εθνικού πλούτου της χώρας. Θα τους επιτρέψουμε (και σε αυτούς και σε άλλους συνεργούς τους σε ΝΔ και ΛΑΟΣ) να ολοκληρώσουν το έγκλημα;


Του Θεόδωρου Κατσανέβα

Η εισβολή

Η σημερινή οικονομική καταστροφή μας έχει αποπροσανατολίσει από έναν μεγαλύτερο κίνδυνο: την ταχύτατη αλλοίωση της εθνολογικής σύνθεσης της χώρας, και τελικά τη μουσουλμανοποίησή της. Το ενδιαφέρον όλων επικεντρώνεται στις επόμενες εκλογές και όχι στις επόμενες γενιές όπως θα έπρεπε. Σύμφωνα με τη ρεαλιστική όσο και εφιαλτική αυτή πρόβλεψη, σε 10-20 χρόνια, η Ελλάδα όπως την ξέρουμε σήμερα, δε θα υπάρχει πια. Σε δέκα χρόνια, εδώ στο καλύτερο οικόπεδο της γης που έχει μπει στο μάτι πολλών, θα κατοικούν 4-5 εκατ. μουσουλμάνοι νεαροί σε ηλικία, έναντι 8-9 εκατ. γερασμένων ελληνογενών. Τότε, θα είναι αδύνατο να σταματήσει η συνέχιση της μαζικής εισβολής και του πολλαπλασιασμού της, με δεδομένο ότι οι γυναίκες-μουσουλμάνες γεννούν πέντε παιδιά κατά μέσο όρο, έναντι λιγότερο από ένα των ελληνίδων.

Σύμφωνα με έγκυρες και διασταυρωμένες πληροφορίες μας, σήμερα εισβάλλουν στη χώρα, κατά κύριο λόγο από τον Έβρο, 200.000-250.000 κυρίως μουσουλμάνοι από την Αφρική και την Ασία. Σε δέκα χρόνια, θα ανέρχονται σε 2-2,5 εκατ. και μαζί με τους εδώ εγκατεστημένους που υπολογίζονται σε 1,8 εκατ. (συμπεριλαμβανομένων αυτών της Δυτικής Θράκης, μαζί με γεννήσεις της τάξης των 500.0000), θα ανέρχονται σε πάνω 4 εκατ. Το δόγμα Οζάλ «δε χρειάζεται να κάνουμε πόλεμο με τους Έλληνες, αρκεί να τους στείλουμε μερικά εκατομμύρια από εδώ μεριά», βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, όπως αποδείχτηκε και από τις μυστικές εκθέσεις που βγήκαν στη δημοσιότητα, ύστερα από τις αποκαλυπτικές δηλώσεις του πρώην Πρωθυπουργού Γιλμάζ για δολιοφθορές σε βάρος της χώρας μας.

Το τραγικό είναι ότι, με την έλευση του άτεγκτου Μνημονίου και την ερημοποίηση της αγοράς εργασίας, πολλά νέα παιδιά, αλλά και νοικοκύρηδες νόμιμοι μετανάστες, φεύγουν από τη χώρα σε αναζήτηση μιας καλύτερης μοίρας στον ήλιο. Και έτσι, η χώρα μουσουλμανοποιείται με μαθηματική βεβαιότητα. Και αυτό λέγεται με όλο το σεβασμό που οφείλεται στη θρησκεία αυτή και σε κάθε ένα μουσουλμάνο ξεχωριστά.

Οι δουλέμποροι και η Αθηναϊκή ζούγκλα

Σε αντίθεση με το παρελθόν, όταν το ταξίδι των μεταναστών γινόταν με μύριες όσες δυσκολίες και κινδύνους, σήμερα τα πράγματα έχουν απλοποιηθεί. Οι τουρκικές αερογραμμές έχουν καθιερώσει απ’ ευθείας τακτικές πτήσεις από όλες ή τις περισσότερες χώρες εισαγωγής τους, με διαμονή «τράνζιτ» στην Τουρκία και αμέσως μετά στην Ελλάδα. Τα αεροπλάνα της Turkish Airlines κάνουν χρυσές δουλειές μεταφέροντας καθημερινά εκατοντάδες λαθρομετανάστες από το Λάγος της Νιγηρίας, την Άκρα της Σομαλίας, την Καζαμπλάκα του Μαρόκου, το Καράτσι του Πακιστάν, την Ντάκα του Μπακλαντές, την Αλγερία, τη Σομαλία, το Σουδάν, την Αίγυπτο, το Λίβανο, το Νουμπαι, κλπ. Οι μετανάστες εγκαθίστανται προσωρινά σε δουλεμπορικά ξενοδοχεία των περιοχών Κουμ Καπί και Γελσικόι στην Κωνσταντινούπολη, υπό την αιγίδα του βαθέως τουρκικού κράτους. Σύντομα διέρχονται τον Έβρο περίπου ανενόχλητοι και όσοι το επιθυμούν, καταφεύγουν στις ελληνικές αρχές, όπου τελικά τους χορηγείται έγγραφο που αναγράφει ότι υποχρεούνται να φύγουν από τη χώρα σε διάστημα ενός μηνός!

Από την Αλεξανδρούπολη επιβιβιβάζονται στα τραίνα των ελληνικών σιδηροδρόμων και καταλήγουν στο τραγικό Αθηναϊκό γκέτο, όπου τους παραλαμβάνουν οι εδώ συνεργάτες των δουλεμπόρων και τους εγκαθιστούν σε βρωμερές πολυκατοικίες. Ακολουθεί η ένταξή τους στα κυκλώματα των συμμοριών, των ναρκωτικών, της πορνείας, της παιδεραστίας, της εμπορίας οργάνων, σε όλη την απαίσια αυτή εγκληματική βιομηχανία με ετήσιο τζίρο άνω του 1,5 δισ. ευρώ που ταΐζει και πολλούς «φιλάνθρωπους» και έχει μεταβάλει το κέντρο της Αθήνας σε ζούγκλα.

Το 80% της εγκληματικότητας και ειδικότερα της βαριάς εγκληματικότητας, διενεργείται διαπιστωμένα από παράνομους μετανάστες, που ανέρχονται σήμερα στο 15%-20% του πληθυσμού. Και επειδή στις φυλακές υπάρχει το αδιαχώρητο, κάθε 1-2 χρόνια, αφήνονται ελεύθεροι για να συνεχίσουν το θεάρεστο έργο τους, Οι δουλέμποροι και οι συνεργάτες τους, αν είναι δυνατόν, κυκλοφορούν ελεύθεροι. Αφού έχει γίνει γνωστό ότι η χώρα είναι ξέφραγο αμπέλι, εδώ συρρέουν από παντού τα πλέον εγκληματικά στοιχεία που επικαλούνται πολιτικούς διωγμούς στη χώρα τους. Έτσι, αλλοιώνεται όχι μόνο η ποσοτική αλλά και η ποιοτική σύνθεση των κατοικούντων εδώ, που από χώρα μεταβάλλεται σε χώρο-αποθήκη. Την ίδια ώρα, σε μεγάλα μέσα μαζικής επικοινωνίας γίνεται αναφορά σε «φασισταριό», σε «εθνοπαρανοϊκούς καραγκιόζηδες» που αντιδρούν στο να δοθεί «συλλήβδην η ιθαγένεια σε όλους τους μετανάστες...»! (Τα Νέα, 5/1/2012).

Λεφτά υπάρχουν

Η αρμόδια για τη μετανάστευση Κοινοτική Επίτροπος Σεσίλια Μάλστρομ, επέκρινε τη χώρα μας τελευταία, γιατί δε φροντίζει να απορροφήσει μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ που είναι διαθέσιμα από Κοινοτικά κονδύλια για την κατασκευή του φράκτη στον Έβρο, τη δημιουργία κέντρων υποδοχής, την επαναπροώθηση μεταναστών κλπ. Ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη Χρήστος Παπουτσής, απάντησε «υπερηφάνως» ότι, για τους σκοπούς αυτούς θα χρησιμοποιήσουμε δικούς μας πόρους. Προφανώς του έχει μείνει ακόμα το προεκλογικό κουσούρι ότι «λεφτά υπάρχουν»! Γεγονός είναι ότι, η ελληνική κυβέρνηση, ο Δήμαρχος της Αθήνας κ. Καμίνης, με την αγαστή συμπαιγνία των «φιλάνθρωπων» με το αζημίωτο Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων και αρκετών μέσων μαζικής επικοινωνίας, κωφεύουν ανεπίτρεπτα ή συνηγορούν για το έγκλημα που συντελείται σε βάρος της χώρας.

Οι εταίροι μας σφυρίζουν αδιάφορα

Αλλά και η Ευρωπαϊκή Ένωση μάς αντιλαμβάνεται ως παραπαίδι και οι εταίροι μας το παίζουν φιλάνθρωποι, όταν η εισβολή λαθρομεταναστών δεν τους αφορά. Ξεσηκώνονται όταν συλληφθούν 1-2 παράνομοι μετανάστες στη χώρα τους και με συνοπτικές διαδικασίες τον στέλνουν στη «χωματερή» της Ελλάδας. Δεν καταργούν το Δουβλίνο ΙΙ που επιβάλλει την υποχρεωτική επιστροφή παράνομων μεταναστών από Ευρωπαϊκές χώρες στην πρώτη χώρα εισαγωγής τους που είναι κυρίως η Ελλάδα, από όπου εισέρχεται το 90% των εισβολέων. Μας απειλούν με έξωσή μας από τη συνθήκη Σένγκεν γιατί δεν παίρνουμε επαρκή μέτρα για την παρεμπόδιση εισαγωγής λαθρομεταναστών και την ίδια ώρα, μας εγκαλούν για παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων !

Οι εδώ «φιλάνθρωποι» εκπρόσωποι της επιλεγόμενης Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ, κάνουν ό,τι μπορούν για να διευκολύνουν την εισβολή. Αλλά ο ΟΗΕ και η Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν ενδιαφέρονται για να πείσουν χώρες όπως το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, η Αλγερία, η Νιγηρία, κλπ., που βρίσκονται υπό δυτική επιρροή, να υπογράψουν συμφωνία επανεισδοχής των ομοεθνών τους που εισρέουν με αλματωδώς αυξανόμενο ρυθμό στη χώρα μας μέσω της Τουρκίας, η οποία παραμένει χώρα υπό ένταξη στην Ευρωπαϊκή οικογένεια.

Η βιομηχανία της «φιλανθρωπίας»

Στην Ελλάδα του παράλογου και της παραλυσίας, η δουλεμπορία σήμερα αντιμετωπίζεται περίπου ως πλημμέλημα. Όταν η αστυνομία, που έχει ενεργοποιηθεί ικανοποιητικά τελευταία, συλλάβει δουλεμπόρους, τα δικαστήρια, υποχρεώνονται από την ισχύουσα νομοθεσία, να τους αφήσουν ελεύθερους με εγγύηση, με χαϊδέματα ποινών. Οι δουλέμποροι εισπράττουν 3.000-6.000 το κεφάλι για τη διακίνηση του «εμπορεύματος», οι συνεργάτες τους ιδιοκτήτες των βρωμερών πολυκατοικιών στα γκέτο της Αθήνας ενθυλακώνουν φοροδιαφεύγοντας 3-7 ευρώ την ημέρα ανά άτομο δηλ. 20.000-70.000 ευρώ το μήνα, οι έμποροι ναρκωτικών, πορνείας, παιδοφιλίας και διακίνησης ανθρώπινων οργάνων, θησαυρίζουν, όπως και μη-κυβερνητικές οργανώσεις και διάφοροι δικηγορίσκοι και παρατρεχάμενοι.

Είναι πολλά τα λεφτά και η «βιομηχανία της φιλανθρωπίας» ακμάζει την ίδια ώρα που η χώρα παρακμάζει. Τα ξενοδοχεία και οι επιχειρήσεις στο κέντρο κλείνουν και το παραεμπόριο οργιάζει. Οι περιοχές στο κέντρο και γύρω απ’ αυτό ζουν έναν καθημερινό εφιάλτη. Και οι «ιθαγενείς» που διαμαρτύρονται χαρακτηρίζονται ρατσιστές από «κορακοφιλάνθρωπους» ή αφελείς που δηλώνουν αριστεροί, αλλά αγνοούν βασικές αρχές της αριστερής αντίληψης και ειδικότερα της μαρξιστικής. Η οποία δεν αποδέχεται τη φιλανθρωπία και θεωρεί τη μετανάστευση εργαλείο του διεθνούς καπιταλισμού για την εκμετάλλευση της εργατικής τάξης.

Στο θέατρο του παράλογου της σημερινής ελληνικής πραγματικότητας, παραβλέπεται το αυτονόητο γεγονός ότι το πρόβλημα της τεράστιας παγκόσμιας φτώχειας του 1 δισ. των λιμοκτονούντων διεθνώς, σύμφωνα με τον ΟΗΕ, δεν μπορεί να λυθεί μεμονωμένα από τη φιλανθρωπία και μάλιστα από την «Ψωροκώσταινα». Η οποία μεταβάλλεται από τους «κουτόφραγκους» σε χώρο εναπόθεσης ανθρώπινης δυστυχίας και χώρο υπό διάλυση. Η χώρα Λιβανοποείται, Βοσνιοποιείται και μουσουλαμανοποιείται. με τα συνακόλουθα της εγκληματικότητας, της μπούρκας, της σαρίας, τα τόσο συμπαθή αυτά πολιτιστικά πρότυπα για τους αριστεροδεξιόφρονες που έχουν επιβάλλει και την πολιτικοδημοσιογραφική τους ηγεμονία.

Τι κάνουμε

Η χώρα μας, οφείλει να θωρακίσει τα σύνορά της, να ενισχύσει την Αστυνομία Αλλοδαπών και να αξιοποιήσει το πλούσιο δυναμικό των ενόπλων δυνάμεων που σκοπός τους είναι η προστασία των συνόρων. Να εξαρθρώσει και να θεσπίσει αποτελεσματικά εξοντωτικές ποινές για τους δουλεμπόρους και τους συνεργάτες τους. Να προωθήσει τη δημιουργία «Οργανισμού για τους Μετανάστες», ο οποίος με τη χρηματοδότηση της Ε.Ε. θα στελεχωθεί από αξιόμαχα στελέχη έξω από το κύκλωμα των «κορακοφιλανθρώπων», αναλαμβάνοντας την προσωρινή μετεγκατάστασή των λαθρομεταναστών μακριά από το κέντρο της Αθήνας. Να παράσχει πολιτικό άσυλο στους πραγματικούς πολιτικούς πρόσφυγες κατανέμοντάς τους στις χώρες της Ε.Ε. ανάλογα με τον πληθυσμό τους. Να επαναπροωθήσει τους παράνομους μετανάστες με ναυλωμένα αεροπλάνα στην πατρίδα τους, συνάπτοντας άμεσα συμφωνίες επανεισδοχής με χώρες όπως το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, η Σομαλία, η Νιγηρία, η Αλγερία, κλπ. που βρίσκονται υπό δυτική επιρροή.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να συμμορφώσει την Τουρκία με την απειλή αναστολής των ενταξιακών διαδικασιών και άλλων κυρώσεων και να αναθεωρήσει τον κανονισμό του Δουβλίνου ΙΙ. Η Ευρώπη και οι ΗΠΑ είναι σε θέση να αντιληφθούν ότι η Ελλάδα μετατρέπεται σε ευρωπαϊκό εφαλτήριο της διεθνούς τρομοκρατίας. Το αρχηγείο της Frontex να μετεγκατασταθεί από την Πολωνία (!) στην Ελλάδα. Και το μεγαλύτερο ποσό που διατίθεται για τους ίδιους σκοπούς, να διατεθεί στη χώρα μας, αφού από εδώ εισρέει το 90% των παράνομων μεταναστών. Ταυτόχρονα, η ελληνική πολιτεία οφείλει να εντάξει τους νόμιμους μετανάστες, με συγκεκριμένες προϋποθέσεις όπως ισχύει διεθνώς, στον κοινωνικό της ιστό και σταδιακά να τους παραχωρήσει την ελληνική ιθαγένεια. Να δεχτεί τους πραγματικούς και όχι τους δήθεν πολιτικούς πρόσφυγες ανάλογα με τον πληθυσμό της. Να απαγορεύσει τη λειτουργία πολλών πρακτορίστικων ψευτο-Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, αφού ελεγχθεί η οικονομική τους διαχείριση και οι επικεφαλείς τους σταλούν στον Κορυδαλλό. Να θεσπίσει πολιτική διακριτικών επιλογών εισδοχής και νομιμοποίησης μεταναστών, με κριτήρια τις χώρες καταγωγής και τις επαγγελματικές τους ειδικότητες, όπως κάνουν όλες οι χώρες παντού σε θέματα μετανάστευσης. Η ελληνική πολιτεία οφείλει να σεβαστεί τους νοικοκυραίους μετανάστες που ζουν ειρηνικά εδώ, καταβάλλουν φόρους, ασφαλιστικές εισφορές και αναγνωρίζουν την πολιτιστική μας ταυτότητα και τη γλώσσα. Γι’ αυτό, πρέπει να αρθούν οι αδιέξοδες αντιρρήσεις για τη δημιουργία μουσουλμανικού τεμένους και νεκροταφείου στην Αττική.

Παράλληλα, χρειάζεται να απλοποιηθεί και να συγκεκριμενοποιηθεί η νομοθεσία και διοικητική πρακτική για τους νόμιμους μετανάστες και να αρθούν οι γραφειοκρατικές αγκυλώσεις που τους ταλαιπωρούν, τους καθιστούν υποχείριους σε εκμετάλλευση από κυκλώματα και οδηγούν σε απώλειες πολλών δισ. για το χειμαζόμενο κρατικό προϋπολογισμό. Σε καμία περίπτωση όμως, δεν πρέπει να αφεθεί να μας υπερκεράσουν αριθμητικά. Η χώρα χρειάζεται «φράκτη» για τους παράνομους εισβολείς σε όλα τα σύνορά της και «πόρτες» απ’ όπου θα επιτρέπεται η νόμιμη είσοδος με επιλεκτικά κριτήρια. Στην πραγματικότητα, λόγω της υπογεννητικότητας του ελληνικού πληθυσμού που πρέπει να ενισχυθεί με ιδιαίτερα ισχυρά κίνητρα, χρειαζόμαστε τους νόμιμους μετανάστες και κυρίως αυτούς που μπορούν να συμβιούν ειρηνικά με τον ελληνικό πληθυσμό και να συμβάλλουν στην οικονομική της ανάπτυξη της χώρας και την πληθυσμιακή της αναγέννηση. Αλλιώς, η μουσουλμανοποίηση της ελληνικής γης με την παράδοση των 2000 χρόνων ιστορίας, αποτελεί μόνο θέμα χρόνου.

Αν δεν υπάρξει σοβαρή ισχυρή βούληση με επίκεντρο τις γραμμές αυτές, η Ελλάδα θα μεταβληθεί σε χώρο εμφύλιου σπαραγμού χωρίς μέλλον. Με το Μνημόνιο και τη μαζική εισβολή παράνομων μεταναστών, μας κλέβουν τη χώρα. Γι’ αυτό, χρειάζεται μια πολιτική ηγεσία που ενδιαφέρεται για τα συμφέροντα της και για το μέλλον της. Μια ηγεσία της πατριωτικής ευθύνης, της γνώσης, της χρηστής και έντιμης διοίκησης, της αποτελεσματικότητας, της κοινωνικής δικαιοσύνης. Αυτήν την ώρα, βρισκόμαστε σε πόλεμο. Οφείλουμε να παραμερίσουμε αυτά που μας χωρίζουν και να αναδείξουμε αυτά που μας ενώνουν. Και στη διαδρομή της ιστορίας του, ο ελληνισμός έχει αποδείξει ότι αυτό μπορεί να το κάνει.

* Ο κ. Θεόδωρος Κατσανέβας είναι Καθηγητής του Πανεπιστημίου Πειραιώς



Από την γεωργική επανάσταση, δηλαδή από την εγκατάλειψη της τροφοσυλλεκτικής ας-την-πω-οικονομίας και την είσοδο στην εποχή πια της αγροτικής καλλιέργειας και της κτηνοτροφίας, δημιουργήθηκε μια αριστοκρατία, αρχικά της πολιτικής εξουσίας. Η οποία τελικά πήρε στα χέρια της και το μεγαλύτερο μέρος των μέσων παραγωγής (κυρίως χωράφια για τότε). Ακριβώς διότι είχε την πολιτική εξουσία να το κάνει.

Από τότε περίπου έχουμε οικονομικές τάξεις, με τον τρόπο που τις ξέρουμε ως την εποχή μας.

Δηλαδή οι λαϊκές τάξεις, δηλαδή αυτό που συλλήβδην λέμε λαός, είχε (και έχει) εδώ και περίπου 9.000 χρόνια ΤΑ ΙΔΙΑ ΖΟΡΙΑ και ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΠΟΝΟ. Δηλαδή από το ΠΑΝΑΡΧΑΙΟ ΤΟΤΕ ο λαός ζούσε μέσα στην ανισότητα, την καταπίεση και την εκμετάλλευση, που του επέβαλλαν ολίγοι ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΧΑΝ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΙΣΧΥ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ. Βασιλείς και αυτοκράτορες, χάνοι και σουλτάνοι και τα παρόμοια. Με τους βοηθούς και συνεταίρους τους.

Πριν 250 περίπου χρόνια, με την είσοδο στην βιομηχανική επανάσταση, διαμορφώθηκε ΜΕ ΕΞΥΠΝΩΤΑΤΟ ΤΡΟΠΟ, ένα νέο πολιτικό σκηνικό. Οι δουλοπάροικοι της προηγουμένης περιόδου “απελευθερώθηκαν” και έγιναν “πολίτες” μιας κοινοβουλευτικής “δημοκρατίας”, “ελεύθεροι” να δράσουν οικονομικά είτε φτιάχνοντας επιχειρήσεις, είτε πουλώντας την ικανότητά τους προς εργασία. Κι έτσι μπήκαμε στην καπιταλιστική εποχή.

Το νέο “σκηνικό”, έχει βέβαια αρκετούς …νεωτερισμούς συγκρινόμενο με τις παλαιότερες περιόδους, αλλά βασίζεται στην ΙΔΙΑ παλιά καλή συνταγή: οι πολλοί εργάζονται μέσα σε ένα καθεστώς ακραίας οικονομικής εκμετάλλευσης και οι λίγοι κατέχουν το σύνολο του πλούτου. ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΕ ΠΟΤΕ.

Μαζί με το νέο πολιτικό και οικονομικό σκηνικό εμφανίστηκε και η μαρξιστική ερμηνεία αυτής της νέας κατάστασης. Η ερμηνεία αυτή παρέλειψε σκανδαλωδώς να ερμηνεύσει, με μια στοιχειώδη έστω επάρκεια, πολλά και σημαντικά από το σύγχρονο με εκείνη παρόν: χρήμα-νόμισμα, ιδιοκτησία του χρήματος, κυκλοφορία του χρήματος, χρηματοπιστωτική οικονομία, κρατικές τράπεζες, χρηματιστήρια, τίτλοι, εμπόριο του δημόσιου χρέους. Και επίσης παρέλειψε να ερμηνεύσει το πολιτικό και οικονομικό παρελθόν του ανθρώπου σε κάποιο επαρκή βαθμό. Η όποια ερμηνεία που έδινε ήταν πάντα οικονομική και αγνοούσε σε μεγάλο βαθμό την συσσώρευση της πολιτικής ισχύος σε λίγα χέρια, ως την πρωταρχική αιτία της οικονομικής συσσώρευσης.

Η ανισότητα και η εκμετάλλευση ΔΕΝ εμφανίστηκαν φυσικά στην νεώτερη εποχή με την βιομηχανική επανάσταση και τον καπιταλισμό. Η ανισότητα και η εκμετάλλευση ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΥΓΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΕΠΟΧΗΣ. Κι όμως ο μέσος μαρξιστής ή αριστερός ΣΠΑΝΙΑ ΤΟ ΘΥΜΑΤΑΙ ΑΥΤΟ. Και σπάνια το αναφέρει. Και σπάνια προσπαθεί να ερμηνεύσει εκείνο το παρελθόν της ανθρωπότητας με πολιτικούς όρους. Και όταν το κάνει, επηρρεασμένος από την ερμηνεία του παρόντος με την οποία είναι εφοδιασμένος, ερμηνεύει και εκείνο το παρελθόν ΜΕ ΚΑΘΑΡΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥΣ ΟΡΟΥΣ. Εξάλλου η μαρξιστική ερμηνεία σπανίως αναφέρεται ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ. Προτάσσει την οικονομική ανισότητα, αποκλειστικά και μόνο. Και έτσι αποπειράται να εξηγήσει σχεδόν τα πάντα.

Δηλαδή ενώ έχουμε μια μαρξιστική ερμηνεία για την οικονομική συσσώρευση (ελλιπή έστω μια και δεν πολυ-ασχολείται με την δημιουργία υπερκέρδους από το εμπόριο χρήματος, παρά μόνο με την δημιουργία υπερκέρδους από το εμπόριο της ανθρώπινης εργασίας), δεν έχουμε ΣΧΕΔΟΝ ΤΙΠΟΤΕ ως μαρξιστική ερμηνεία για την συσσώρευση ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ. Αν εξαιρέσουμε λίγους νεώτερους μαρξιστές σαν τον Καστοριάδη.

Εδώ λοιπόν και κοντά δυο αιώνες εμφανίστηκαν οργανώσεις και κόμματα, που με την παραπάνω, αποκλειστικά οικονομική, μαρξιστική ερμηνεία ανά χείρας, ανέλαβαν να πάνε την “μάζα”, όπως λένε τον λαό (αυτόν τον λαό που εδώ και 9.000 χρόνια ΕΧΕΙ ΤΑ ΙΔΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ) σε έναν σοσιαλιστικό α-ταξικό παράδεισο που οι ίδιες αυτές οργανώσεις και κόμματα υπόσχονται να οικοδομήσουν, υποστηρίζοντας πως έχουν και την τεχνογνωσία γι’ αυτό.

Τα αποτελέσματα που είδαμε μέχρι τώρα ήταν βέβαια τραγικά. Ιδίως για τις λαϊκές “μάζες”.

Οι λόγοι για αυτή την αναποτελεσματικότητα, παρά την ερμηνευτική σοφία και την επαναστατική προπαρασκευή, είναι πολλοί και συντείνουν σε έναν: τα κόμματα και οι οργανώσεις αυτές έχουν ένα από τα πριν αποφασισμένο οικονομικό σχέδιο και δόγμα, τον σοσιαλισμό, του οποίου το καθένα εμφανίζεται ως ο αποκλειτικά ορθός ερμηνευτής. Οπως γίνεται με όλες τις αιρέσεις και τις εξ αποκαλύψεως θρησκείες. Και το κυριώτερο, το κάθε τέτοιο κόμμα γυρεύει να “εφαρμόσει” (“φαρδαίνει εδώ στο πλάϊ, πάρτο λίγο”) τον σοσιαλισμό στην κοινωνία με τον τρόπο που εκείνο “ξέρει” και είναι ο “αποκλειστικά σωστός”.

Δηλαδή μια οργάνωση και ένα κόμμα, με πρόσχημα την απαλλαγή της κοινωνίας από την οικονομική εκμετάλλευση, γυρεύει να γίνει ο ολοκληρωτικός δεσπότης και αφέντης αυτής της κοινωνιας. Συσσωρεύοντας όχι μόνο την οικονομική εξουσία στα χέρια του, αλλά κυρίως και το σημαντικώτερο, ΣΥΣΣΩΡΕΥΟΝΤΑΣ ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕξΟΥΣΙΑ ΣΤΑ ΛΙΓΑ ΧΕΡΙΑ ΤΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ ΤΟΥ. Για την οποία πολιτική εξουσία, ελάχιστα μίλησαν οι κλασσικοί ιστορικοί διανοητές του.

Αυτό βέβαια είναι ένας ολοκληρωτικός εφιάλτης. Ούτε οικονομικές τάξεις είναι δυνατόν να καταργηθούν έτσι, ούτε εκμετάλλευση, ούτε σοσιαλισμός να “εφαρμοστεί”. Ο σοσιαλισμός δεν μπορεί να “εφαρμοστεί” “με τη μία” και μάλιστα από ένα τέτοιο κόμμα και μια τέτοια ηγεσία. Ούτε ο καπιταλισμός να καταργηθεί εν μια νυκτί με επανάσταση και έφοδο, ενός τέτοιου μάλιστα κόμματος και να οδηγήσει τις “μάζες” στην απελευθέρωση.

Οσο λείπει από την μαρξιστική συνταγή η δημοκρατία, όσο η σύγχρονη αριστερά, τα κόμματά της και οι ηγεσίες της, αρνούνται να μιλήσουν για ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ (τις κομματικές, και όχι μόνο, ηγεσίες δεν τις συμφέρει βέβαια η πραγματική δημοκρατία, διότι η πραγματική δημοκρατία καταργεί την μονιμότητα των ηγεσιών), η αριστερά ΔΕΝ θα κερδίζει λαϊκή αποδοχή. Και θα ονειρεύεται εφόδους και επαναστάσεις, τη προτροπή των ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΩΝ ηγεσιών της, που είναι εξίσου άρρωστες με τον εξουσιασμό, όπως και κάθε άλλη μόνιμη και επαγγελματική ηγεσία.

Οι ηγεσίες της αριστεράς προκρίνουν την οικονομική και την ταξική εξήγηση των πάντων. Οι ηγεσίες της αριστεράς, και μαζί και οι πιστοί οπαδοί τους, δεν αρνούνται τις “ταξικές συμμαχίες” ώστε να βγούμε από το παρόν οικονομικό και πολιτικό αδιέξοδο, αρκεί οι άλλοι …να γίνουν αριστεροί. Και μάλιστα της αρεσκείας μας.

Στις πλατείες των αγανακτισμένων συναντήθηκε, όσο του το επέτρεψαν διάφοροι παράγοντες, ο δεξιός πολίτης, με τον αριστερό πολίτη και με τον αναρχικό πολίτη. Συζήτησαν, διαφώνησαν, αντι-πάλαιψαν πολιτικά και δοκίμασαν τις ιδέες τους. Και κατέληξαν “συνθηματικά” σε ένα πλήρες πρόγραμμα:

  1. Πάρτε το Μνημόνιο και φύγετε από δω, ουστ!
  2. Δεν χρωστάμε δεν πουλάμε δεν πληρώνουμε.
  3. Πραγματική Δημοκρατία Τώρα.

Που πάει να πει (προσωπική αυθαίρετη εντελώς ερμηνεία)

  1. Να σταματήσει η εφαρμογή αυτής της πολιτικής που προβλέπουν οι δανειακές συμβάσεις, να φύγουν οι ξένοι επίτροποι και οι ντόπια κυβέρνηση που εφαρμόζει αυτές τις συμφωνίες
  2. Δεν αναγνωρίζουμε το δημόσιο χρέος, δεν πρόκειται να το πληρώσουμε και δεν θα ξεπουλήσουμε τους ορυκτούς ή άλλους θησαυρούς της χώρας μας, οι οποίοι στο κάτω κάτω είναι συλλογική μας ιδιοκτησία
  3. Ευχαριστούμε τα κόμματα για την προσπάθειά τους, τις ιδέες, τις ιδεολογίες και τις ιδεοληψίες τους, ευχαριστούμε και τον κοινοβουλευτισμό, αλλά τώρα πρέπει να πάμε σε Πραγματική Δημοκρατία, ώστε να ρυθμίζουμε από δω και μπρος εμείς ως λαός όλα τα ζητηματα που μας αφορούν, και για τα οποία ΘΑ ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ ΚΑΤΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ και όχι στη βάση κάποιου δόγματος ή προ-αποφασισμένου σχεδίου, όπως δηλαδή γίνεται στη δημοκρατία.

Θραξ ο Αναρμόδιος