Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

1 Μαρ 2012


Όσο και αν προσπαθεί να μας πείσει η ΝΔ οτι δεν μαγειρεύεται μετεκλογική συγκυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ δεν πείθεται κανείς. Πλέον καρφώνονται και από τούς ξένους. Ο Γιούνκερ σε συνέντευξη του είπε ''αν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δεν έχουν την απαιτούμενη δύναμη ώστε να σχηματίσουν ένα πλειοψηφικό συνασπισμό και κυριαρχήσουν ακραίες δυνάμεις, τότε θα αποχωρήσουμε κι εμείς από το πρόγραμμα''.

Οι ξένοι διαβάζουν τις δημοσκοπήσεις και ενημερώνονται για την κατάσταση στην χώρα. Δεν είναι χαζοί γνωρίζουν το αντιμνημονιακό και αντιγερμανικό κλίμα που υπάρχει στην κοινωνία και ξέρουν πολύ καλά ότι δεν πρόκειται η ΝΔ να πιάσει αυτοδυναμία και το ΠΑΣΟΚ βυθίζεται.

Όσο λοιπόν και αν βγάζει ανακοινώσεις η ΣΥΓΓΡΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΔΕΝ ΠΕΙΘΕΙ ΚΑΝΕΝΑΝ. Ήδη μαγειρεύεται μετεκλογική συνεργασία ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Θα το απαιτήσουν οι ξένοι αν δουν ότι κινδυνεύουν τα συμφέροντα τους και τότε τι θα κάνουν τα κόμματα του μνημονίου;

Πέραν αυτού το συμπέρασμα είναι ότι δεν υφίσταται η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ στον τόπο που την γέννησε. Η δήλωση Γιούνκερ μόνο σαν ωμή παρέμβαση στα εσωτερικά της χώρας μπορεί να ερμηνευτεί. Όσο θα παραμένουμε σ αυτό το οικονομικο-πολιτικό ΝΤΑΧΑΟΥ που είναι η ΕΕ, θα πρέπει να ανεχόμαστε και τον κάθε Γιούνκερ να μας υποδεικνύει ακόμα και το τι θα ψηφίσουμε.

Ας μην έχουμε αυταπάτες αυτοί όταν δουν ότι κινδυνεύουν το «projekt» τους στην Ελλάδα δεν θα διστάσουν να κατεβάσουν ακόμα και την EUROGENDFOR. Άλλωστε το προβλέπουν και οι συνθήκες που έχουμε ως χώρα υπογράψει.

Οι επόμενες εκλογές όποτε και αν γίνουν θα είναι από τις πιο κρίσιμες στην ιστορία του Ελληνικού κράτους .Θα επιχειρηθεί να διχαστεί η κοινωνία με ψευτοδιλήματα του τύπου «μνημόνιο ή χρεοκοπία».

Θα στηθεί ολόκληρη επιχείρηση τρομοκράτησης του Ελληνικού λαού, τόσο από τις δάνειες δυνάμεις όσο και απο τους εδώ συνεργάτες τους.

Στην κατοχή ένα 25% του πληθυσμού ήταν με τους Γερμανούς.

Είναι ευκαιρία να δούμε πιο είναι τελικά το ποσοστό του δωσιλογισμού στην σημερινή Ελληνική κοινωνία.


Η μεγάλη γεωπολιτική και γεωστρατηγική αξία της Ελλάδος -ως εκ της γεωγραφικής της θέσεως- είναι γνωστή σε όλους, εντός και εκτός συνόρων. Μόνο ηθελημένα –και κατόπιν δευτέρας σκέψεως- μπορεί να την αμφισβητήσει ή αγνοήσει, κάποιος. Η αλήθεια αυτή, καθιστά την πατρίδα μας διαχρονικό στόχο επεκτατικής επιβουλής, όλων των από Βορρά και Ανατολάς, γειτόνων μας και όχι μόνο, γεγονός που επιτάσσει, συνεχή εθνική εγρήγορση και επιτακτική την ανάγκη της στρατιωτικής μας ισχύος.

Σήμερα η υπολογίσιμη για την πατρίδα μας απειλή, προέρχεται, από την Τουρκία. Η άσπονδος αυτή «φίλη και σύμμαχος χώρα», εκμεταλλευθείσα το βλακώδες πραξικόπημα του Ιωαννίδη εναντίον του Μακαρίου στην Κύπρο το 1974, αλλά και την έκτοτε δική μας ανοχή στα τεκταινόμενα, επί δεκαετίες τώρα, μας προκαλεί, σκανδαλωδώς, επί συνεχούς βάσεως, χωρίς να αποκρύπτει τις εναντίον μας επιδιώξεις της, οι οποίες με δύο λέξεις είναι, επικυριαρχία ή–σε πρώτη φάση- και συγκυριαρχία, έως ότου επικυριαρχήσει απόλυτα, επί ζωτικών μας χώρων, στρατηγικής σημασίας.

Η Τουρκία ανέκαθεν, είχε και έχει, Εθνική Στρατηγική (ΕΣ)-την οποία και ακολουθεί ανεξαρτήτως, από ποιόν εκάστοτε κυβερνάται ή της οποιασδήποτε, υποτιθέμενης ή όχι συγκρούσεως, μεταξύ πολιτικών και στρατιωτικών, ως προς το ποιος θα έχει –εντός αυτής- την εξουσιαστική πρωτοκαθεδρία. Ο διαχωρισμός των Τούρκων σε καλούς και κακούς, όσον αφορά στην στάση τους, έναντι ημών, είναι «εφεύρεση» των εκάστοτε πολιτικών ηγεσιών μας, για να απαλύνουν και «διασκεδάζουν» -στον λαό -την φοβική ατολμία τους, στα τεκταινόμενα, εις βάρος μας.

Ο εξ Ανατολών κίνδυνος, υπήρξε και υπάρχει -ουσιαστικά- από καταρρεύσεως της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η εκάστοτε μορφή εκδηλώσεώς του, είναι θέμα στρατηγικών δεδομένων και αντιλήψεως των γειτόνων μας. Τα προς Δυσμάς, επεκτατικά σχέδια της Τουρκίας, σκοπούν στην αναστήλωση της πάλαι ποτέ αλήστου μνήμης Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αυτό είναι μια ιστορική πραγματικότητα, η οποία δεν θα πρέπει ούτε να αγνοείται ούτε να διαφεύγει της προσοχής κανενός και πρωτίστως, ημών των Ελλήνων, που συνιστούμε -γι’αυτήν- τον αντικειμενικό σκοπό, μέσω του οποίου, επιδιώκει την πραγμάτωση του στρατηγικού της σκοπού.

Εάν θέλουμε, να υπάρχουμε σαν ανεξάρτητη χώρα και το Έθνος μας να συνεχίσει την ιστορική του πορεία, μέσα στο παγκόσμιο γίγνεσθαι, είναι επιτακτική εθνική ανάγκη να συνειδητοποιήσουμε μερικές απλές αλήθειες, από τις οποίες έχουμε αποστασιοποιηθεί -τις τελευταίες δεκαετίες- λόγω του διοχετευθέντος και επικρατήσαντος αλόγιστου και άκρατου ευδαιμονισμού, της ασθενούς μνήμης που έχουμε, σαν λαός, αλλά και κυρίως, λόγω της πάγιας πλέον ανεπάρκειας, των πολιτικών μας ηγεσιών. Ποιές είναι αυτές οι απλές αλήθειες, που δεν θέλουμε, αλλά πρέπει να δούμε κατάματα;

α. Πρέπει να υποστούμε τις τρομερά επώδυνες, αλλά αναγκαίες, οικονομικές και διαρθρωτικές αλλαγές και θυσίες που απαιτούνται άμεσα, προκειμένου να ανατάξουμε την οικονομία μας, ανακτώντας το, δυνατόν ταχύτερο, οικονομική ευρωστία και αυτοδυναμία. Άλλως, είμαστε εκ προοιμίου καταδικασμένοι σε ανυπολόγιστες εθνικές περιπέτειες.

β. Πρέπει να επανακτήσουμε τον απολεσθέντα διεθνή σεβασμό, αποκαθιστώντας την αξιοπιστία και την εμπιστοσύνη, που χάσαμε, μετά την πολιτικό- ηθικό -οικονομική μας καθίζηση, τα τελευταία χρόνια.

γ. Πρέπει να απαλλαγούμε από τα φοβικά και μοιρολατρικά σύνδρομα, που μας κατατρύχουν τις τελευταίες δεκαετίες.

δ. Πρέπει να εκμεταλλευθούμε άμεσα και αποφασιστικά όλες τις δυνατότητες των πλουτοπαραγωγικών, πηγών που διαθέτουμε ως χώρα, εν αφθονία, δυστυχώς τελείως ανεκμετάλλευτες, μέχρι τώρα, λόγω της ατολμίας που χαρακτήριζε και χαρακτηρίζει τις εκάστοτε πολιτικές μας ηγεσίες. (Δεν μπορεί να παίζουμε πάντοτε τον φτωχό συγγενή που εκλιπαρεί για βοήθεια!)

ε. Πρέπει -επί τέλους- να χαράξουμε και αποκτήσουμε μια Ενιαία Εθνική Στρατηγική (ΕΕΣ) την οποία δυστυχώς ούτε ποτέ είχαμε, ούτε έχουμε, με αποτέλεσμα να μας προλαμβάνουν τα γεγονότα και να αντιδρούμε, σε κάθε μορφή απειλής - εκ των υστέρων, κατά κανόνα- απερίσκεπτα, φοβικά και με ανεπίτρεπτη για τον Έλληνα, ηττοπάθεια.

στ. Πρέπει να επανασυνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε πρώτα ΕΛΛΗΝΕΣ και εν συνεχεία οτιδήποτε άλλο απορρέει ή μας διοχετεύεται από τις διεθνείς υποχρεώσεις μας. Όλες οι χώρες του κόσμου είναι και σκέπτονται πρώτα Εθνικά και μετά οτιδήποτε άλλο.

ζ. Πρέπει να καταστούμε πανίσχυροι στρατιωτικά -όπως είμαστε κάποτε στο εγγύς παρελθόν- προκειμένου η εξωτερική μας πολιτική, απορρέουσα από μια σωστή Εθνική Στρατηγική, να στηρίζεται και στην αδιαμφισβήτητη στρατιωτική μας ισχύ, ώστε να ασκείται από θέσεως ισχύος και όχι φοβικού συνδρόμου ή πανικού.

Το πως επιτυγχάνεται η στρατιωτική ισχύς είναι γνωστό. Και εν πάση περιπτώσει για όσους δεν το γνωρίζουν: Με τα αναγκαία και σωστά εξοπλιστικά προγράμματα. Όχι με υπέρογκες δαπάνες -κατόπιν δευτέρας σκέψεως -, για μη αναγκαίες και ασύμφορες προμήθειες στρατιωτικού υλικού. Η χώρα μας δεν έχει την πολυτέλεια της ασφάλειας, των άλλων, μικρών ή μεγάλων Ευρωπαϊκών χωρών, περιβάλλεται πανταχόθεν-είτε μας αρέσει να το λέμε είτε όχι από εν δυνάμει ή εν υπνώσει, εχθρικά διακείμενους γείτονες. Δυστυχώς πρέπει να διαθέτουμε χρήματα για σοβαρούς εξοπλισμούς, εάν δεν θέλουμε να πληρώσουμε με το αίμα των παιδιών μας, τις ανεύθυνες αμπελοφιλοσοφίες των διάφορων ανεύθυνων λαϊκιστών της ψηφοθηρίας.

Όχι με συνεχείς μειώσεις της στρατιωτικής θητείας και διαλύσεις μονάδων και στρατοπέδων για πολιτικές σκοπιμότητες. Το μεγαλύτερο οπλικό σύστημα της πατρίδος μας υπήρξε και πρέπει να είναι πάντοτε το έμψυχο δυναμικό της. Τι σημαίνει αυτό το γνωρίζουν άριστα τα στελέχη των ΕΔ και πρέπει να το τονίζουν συνεχώς, σε αυτούς που αποφασίζουν για τις τύχες της Ελλάδος.

Όχι με τον ανελέητο διωγμό και εμπαιγμό των στελεχών των ΕΔ από τους πολιτικούς, που άρχισε και συνεχίζεται ποικιλοτρόπως, από μεταπολιτεύσεως και εντεύθεν.

Όχι με την διοχέτευση προς τον λαό επιπόλαιων εφησυχασμών για εξασφάλισή μας, από συμμάχους ή εταίρους, σε περίπτωση πολεμικής απειλής ή εμπλοκής μας. Μόνοι μας θα εξασφαλίσουμε την ασφάλεια της πατρίδος μας. Είμαστε Έθνος ανάδελφο. Αλίμονο σε όσους πιστεύουν ότι θα έλθουν οι άλλοι να αγωνισθούν για εμάς εάν απειληθούμε. Η πατρίδα μας χρειάζεται ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις.

Τι σημαίνει ισχυρές ΕΔ;
-Σύγχρονα οπλικά συστήματα.
-Σκληρή στρατιωτική εκπαίδευση των ανδρών.
-Εθνική και στρατιωτική παιδεία
-ΑΝΩΤΑΤΟ ΗΘΙΚΟ στελεχών και στρατιωτών.

Μια χώρα με σωστή Εθνική Εξωτερική Πολιτική και ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις, δεν έχει να φοβηθεί τίποτα, ποτέ και από κανέναν. Με δύο λόγια, η Ελλάδα για να μπορέσει να επιζήσει πρέπει να καταστεί-από πάσης πλευράς και για όλους – μια αδιαμφισβήτητα υπολογίσιμη ήρεμη δύναμη και απειλή, για τον οποιονδήποτε την επιβουλεύεται καθοιονδήποτε τρόπο.

Σήμερα, το βασικό ερώτημα είναι μπορούν οι πολιτικοί μας να ανταποκριθούν και επιτύχουν τα ανωτέρω; H δική μου απάντηση είναι όχι. Εάν μπορούσαν δεν θα είχαμε φθάσει στην σημερινή αξιοθρήνητη, από πάσης πλευράς θέση, εντός και εκτός συνόρων.

Στην δημοκρατία όμως, ευτυχώς, δεν υπάρχουν αδιέξοδα, διότι παρέχει το δικαίωμα στον πολίτη, να μην εκλέγει, ανίκανους, ακατάλληλους και διεφθαρμένους! Αλλά να εκλέγει, τους έντιμους, τους ικανούς και τους κατάλληλους, που μπορούν να ανταποκριθούν απόλυτα στο Εθνικό και κοινωνικό τους χρέος, έναντι χώρας και λαού.

Για την πατρίδα μας, τίποτα δεν έχει χαθεί οριστικά, μπορεί και πάλι- σύντομα -να βρει τον δρόμο της. Από εμάς τους Έλληνες εξαρτάται, εάν θα αποστασιοποιηθούμε από την μέχρι τούδε «πεπατημένη», που μας έφερε, σχεδόν, στην εθνική αυτοκαταστροφή, την οποία βιώνουμε σήμερα ή όχι. Πρέπει να στραφούμε προς την σωστή κατεύθυνση της εθνικής ανατάσεως, η οποία δεν μπορεί ούτε να ζητηθεί ούτε να πραγματοποιηθεί, με ή από σκουριασμένα μυαλά, του παρελθόντος! Χρειάζονται νέοι άνθρωποι, με καθαρά μυαλά να αναλάβουν τα ηνία της χώρας.

Σήμερα ο νοήμων Έλληνας, αυτούς ψάχνει και περιμένει,, να εμφανισθούν και να ζητήσουν την ψήφο του. Θα βρεθούν; Αυτό είναι το ζητούμενο!


ΠΗΓΗ: ''ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ''

Πλούσια πετρελαικά κοιτάσματα διαθέτει η Ελλάδα σύμφωνα με τα αποκαλυπτικά μηνύματα της εταιρείας Stratfor που δημοσίευσε η ιστοσελίδα Wikileaks. Όπως αναφέρουν οι πληροφορίες που διαθέτει η αμερικανική εταιρεία επιβεβαιώνονται οι εκτιμήσεις ότι στο ελληνικό υπέδαφος και πιο ειδικά νότια της Κρήτης υπάρχουν πλούσια ενεργειακά κοιτάσματα.

Σύμφωνα δε με εκτιμήσεις οι Αμερικάνοι για αυτό το λόγο θέλουν την Ελλάδα στη ζώνη του δολαρίου και όχι του ευρώ ενώ επικαλείται και μυστικές έρευνες που δεν έχουν βγει ακόμη στο φως. Τα συγκεκριμένα τηλεγραφήματα αποκαλύπτουν συζητήσεις του επικεφαλής της Stratfor με δικούς του αναλυτές- δεν είναι δηλαδή μια εκτίμησή τους απλά αλλά διαρροή.

Οι υπολογισμοί φαίνεται να στηρίζονται σε επαφή με το ίδιο τον επικεφαλής της Noble Energy που έχει αναμειχθεί στα πετρέλαια και το φυσικό αέριο της Κύπρου.

  • Γράφει ο Σταύρος Λυγερός
Η άνιση κατανομή των βαρών ακύρωσε το ηθικό υπόβαθρο της προσπάθειας εξόδου από την κρίση, παρόξυνε τη λαϊκή δυσαρέσκεια και καθιστά πιθανότερη την κοινωνική έκρηξη.

Στην Ελλάδα κατέρρευσε ένα μοντέλο πλασματικής ανάπτυξης. Στοιχεία αυτού του μοντέλου δεν ήταν μόνο ο αναμφισβήτητος λαϊκισμός και οι υπαρκτές συντεχνιακές...
αγκυλώσεις, όπως ιδιοτελώς επιχειρεί να μας πείσει το κόμμα του Μνημονίου. Είναι και το άτυπο καθεστώς κλεπτοκρατίας που τροφοδότησε τον παρασιτισμό και επίσης παρεμπόδισε τις παραγωγικές δραστηριότητες. Κλεπτοκρατία δεν είναι μόνο η διαφθορά των δημοσίων υπαλλήλων. Είναι κυρίως το πολυπλόκαμο σύστημα της διαπλοκής, από την οποία επωφελούνται τα «μεγάλα ψάρια». Η λεηλασία του δημόσιου χρήματος είναι συστημικό φαινόμενο όχι μόνο στη βάση, αλλά και στην κορυφή της πυραμίδας.

Η χρήση των γνωστών πολιτικών εργαλείων δεν επαρκεί. Είχαμε και έχουμε ζωτική ανάγκη από ένα συνεκτικό εθνικό σχέδιο δημοσιονομικής εξυγίανσης και ανασυγκρότησης της οικονομίας. Είχαμε και έχουμε ζωτική ανάγκη από νέα πολιτικά εργαλεία, νέες, αποτελεσματικές πρακτικές. Έξυπνοι, ρεαλιστικοί και αποτελεσματικοί τρόποι έχουν κατά καιρούς προταθεί, αλλά παραμένουν στα συρτάρια. Το έλλειμμα είναι στην πολιτική βούληση. Αυτό ισχύει όχι μόνο για τις κυβερνήσεις πριν από την εκδήλωση της κρίσης, αλλά και για τις κυβερνήσεις Παπανδρέου και Παπαδήμου.

Μια πολιτική στοχευμένων, δραστικών παρεμβάσεων και στο επίπεδο των εσόδων και στο επίπεδο των δαπανών θα μπορούσε να εξοικονομήσει τεράστιους πόρους, λόγω της γιγαντιαίας λεηλασίας και σπατάλης του δημόσιου χρήματος. Επίσης, μια πολιτική αξιοποίησης των πολλών λιμναζουσών αναπτυξιακών δυνατοτήτων της χώρας θα έθετε την οικονομία σε τροχιά πραγματικής ανάπτυξης, σπάζοντας το φαύλο κύκλο της ύφεσης, στον οποίο την έχει εγκλωβίσει το Μνημόνιο.

Η κρίση διευκολύνει την εφαρμογή τέτοιων πολιτικών. Λειτουργεί σαν καταλύτης, αλλάζοντας συμπεριφορές και νοοτροπίες στο επίπεδο της κοινωνίας. Καθιστά εφικτό ό,τι μέχρι πρότινος ήταν σχεδόν ανέφικτο. Υπό την προϋπόθεση ότι τα αναπόφευκτα βάρη θα κατανέμονταν δίκαια στα κοινωνικά στρώματα.

Ούτε η κυβέρνηση Παπανδρέου πριν ούτε η κυβέρνηση Παπαδήμου τώρα ακολούθησαν αυτό το δρόμο. Με τις ευλογίες της τρόικας, λαμβάνουν οριζόντια μέτρα, που πλήττουν κυρίως τα μικρομεσαία εισοδήματα. Ελάχιστα έχουν βάλει χέρι στους μεγάλους κλεπτοκράτες και ουσιαστικά δεν έχουν κάνει τίποτα στο αναπτυξιακό επίπεδο. Η άνιση κατανομή των βαρών, όμως, ακύρωσε το ηθικό υπόβαθρο της προσπάθειας εξόδου από την κρίση, παρόξυνε τη λαϊκή δυσαρέσκεια και καθιστά πιθανότερη την κοινωνική έκρηξη. Επιπλέον, η συρρίκνωση της ενεργού ζήτησης των λαϊκών στρωμάτων βύθισε την οικονομία στο φαύλο κύκλο της ύφεσης, με αποτέλεσμα να ανατροφοδοτήσει τη δημοσιονομική κρίση.

Δεν είναι τυχαίο ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν διαπραγματεύτηκε το πρώτο Μνημόνιο, παρότι την άνοιξη του 2010 η Ελλάδα ήταν μείζονος σημασίας συστημικός κίνδυνος για την Ευρωζώνη και, ως εκ τούτου, μπορούσε να διαπραγματευτεί ένα βιώσιμο πρόγραμμα ανάταξης της ελληνικής οικονομίας. Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση Παπανδρέου είχε εξαρχής παραχωρήσει ατύπως στους δανειστές την αρμοδιότητα χάραξης πολιτικής και η ίδια σερβίριζε τις πολιτικές που της υπαγόρευε η τρόικα. Ακόμα και ο τρόπος με τον οποίο χειρίστηκε την κοινή γνώμη ήταν εισαγόμενος. Οι παραλλαγές του εκβιαστικού διλήμματος «Μνημόνιο ή χρεοκοπία» δεν είναι τίποτ’ άλλο από τη γνωστή τακτική του σοκ, που έχει ήδη εφαρμοστεί σε άλλες χώρες. Την ίδια ακριβώς στάση τηρεί και η κυβέρνηση Παπαδήμου.

 Σε έξαρση χαμαιλεοντισμού, πολιτικοί που εξέθρεψαν την κλεπτοκρατία, τη σπατάλη, τον παρασιτισμό και την ατιμωρησία μετατράπηκαν σε σημαιοφόρους του Μνημονίου. Οι πιο θρασείς, μάλιστα, απ’ όσους ευθύνονται για την κατάντια της Ελλάδας κουνάνε ανερυθρίαστα το δάχτυλο στην κοινωνία. Όχι ότι οι πολίτες είναι αθώοι. Το ψάρι, όμως, πάντα βρομάει απ’ το κεφάλι. Το ίδιο ισχύει και για την ντόπια ολιγαρχία του χρήματος, που πρωταγωνίστησε στο πάρτι της κλεπτοκρατίας. Η άρχουσα τάξη βολεύτηκε με το καθεστώς ξένης κηδεμονίας. Έχει κρυφτεί πίσω από τους δανειστές, με στόχο να μετακυλήσει το λογαριασμό στα μικρομεσαία στρώματα και η ίδια να διατηρήσει τον κυρίαρχο ρόλο της στη μετά την κρίση Ελλάδα. Το κόμμα του Μνημονίου συμπίπτει σε πολύ μεγάλο βαθμό με το κόμμα της κλεπτοκρατίας.

Πηγή: Περιοδικό "Επίκαιρα"


Η αποποίηση των ουσιαστικών ευθυνών είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα και των δικών μας ταγών αλλά και των ξένων.

Αποδέχονται βέβαια την... πολιτική ευθύνη και είναι έτοιμοι να καταβάλλουν το αντίτιμο σε... αέρα κοπανιστό!

Βλέπετε, η πολιτική ευθύνη είναι η ανακάλυψη του αιώνα.

Στον αντίποδα έχουν αναπτύξει και κυκλοφορήσει ευρέως μια "ειδική θεωρία" εδώ και 2 χρόνια, σύμφωνα με την οποία: Φταίει ο πολίτης και πρέπει να εξαθλιωθεί άνευ αντιλογίας και συνηγόρου.

Πρώτα ο Πολίτης έλεγαν κάποιοι... και μάλλον εννοούσαν: Πρώτα πληρώνει ο Πολίτης.

Ο πολίτης που ψήφιζε τις κυβερνήσεις έχει επωμισθεί σήμερα την ουσιαστική ευθύνη.

Ένα κορυφαίο ερώτημα εδώ είναι: Τι είδους ευθύνη τέλος πάντων φέρει ο πολίτης για τις πολιτικές του επιλογές;

Οπωσδήποτε το θέμα "σηκώνει τσιγάρο" πλην όμως, η εύλογη απάντηση είναι ότι και ο πολίτης φέρει ΠΟΛΙΤΙΚΗ ευθύνη, με την διαφορά ότι, καταβάλλει το αντίτιμο της ευθύνης του είτε σε ευρώ, είτε σε είδος... όχι όμως σε αέρα κοπανιστό.

Μιας και μιλάμε για ευθύνες στην Ευρώπη και στη Χώρα μας, ας παίξουμε ένα παιγνίδι ερωτήσεων:

- Είχε ή δεν είχε η Ευρώπη μηχανισμούς ελέγχου των οικονομιών των κρατών μελών πριν το 2009 ;

- Παρακολουθούσαν οι Ευρωπαίοι τις τροχιές σύγκλισης των οικονομιών και φρόντιζαν για τη διατήρηση της σύγκλισης αυτής;

- Για ποιό λόγο κανείς Ευρωπαίος δεν είπε τίποτε στον Ελληνικό λαό πριν το 2009;

- Γιατί δεν έδωσε κανείς μια συνέντευξη για τα προβλήματα της Ελλάδος, ένας επίτροπος, ή άλλος αξιωματούχος της Ευρώπης να μιλήσει με αυστηρότητα σε ένα σοβαρό περιοδικό, σε μία μεγάλη εφημερίδα, σε ένα ΜΜΕ πριν το 2009;

- Γιατί σήμερα λένε τόσα πολλά και φροντίζουν να τα ακούμε 24 ώρες το 24ωρο, ενώ κάποτε δεν ακουγόταν τίποτε;

- Τελικά κοιμόντουσαν πριν το 2009 ή υπήρχε δόλος;

Αυτοί ξέρουν.

Κι ερχόμενος στα δικά μας:

- Ποιοί παρακολουθούσαν τις αντοχές των οικονομικών του Ελληνικού Κράτους; Ποιοί είχαν τα μέσα να το κάνουν αυτό;

- Ποιοί νομοθετούσαν με βάση αυτές τις οικονομικές αντοχές και δια του νομοθετικού τους έργου όριζαν την Ελληνική ζωή;

- Ποιοί φούσκωσαν το Δημόσιο και στο φινάλε ΔΕΝ ήξεραν ούτε καν πόσους έχουν προσλάβει; Αλήθεια βρήκαμε άκρη έστω και σήμερα ή ακόμη μετράμε;

- Ποιοί είχαν τα computer, τους οικονομολόγους και στρατιές καλοπληρωμένων συμβούλων;

- Ποιοί υπέβαλλαν τα στατιστικά στοιχεία στην Ευρώπη με λάθη και παραλείψεις;

- Ποιοί όφειλαν να γνωρίζουν το δυσθεώρητο ύψος του Δανείου και να προβαίνουν συνεχώς και με ηρεμία σε διορθωτικά οικονομικά μέτρα;

- Ποιοί δήλωναν στον Ελληνικό λαό το 2008 ότι, δεν μας άγγιξε η παγκόσμια κρίση επειδή είμαστε ΘΩΡΑΚΙΣΜΕΝΟΙ;

- Ποιοί δήλωναν στον Ελληνικό λαό το 2009 ΟΤΙ ΕΧΟΥΝ ΠΟΛΛΑ ΛΕΦΤΑ;

- Ποιοί δεν έκαναν ελέγχους στην αγορά και τολμούσαν οι έμποροι ΝΑ ΜΗΝ δίνουν αποδείξεις;

- Ποιοί δεν έκαναν ελέγχους στο Δημόσιο και μάθανε κάποιοι να λαδώνονται;

- Ποιοί έπαιρναν μίζες για ελαττωματικά οπλικά συστήματα δισεκατομμυρίων;

- Ποιοί εργάσθηκαν 5-10 χρόνια κι έφτιαξαν τεράστιες περιουσίες εκ του μηδενός;

Πράγματι , φταίει και ο πολίτης, νομοτελειακά.

Έχει κι αυτός μερίδιο ευθύνης.

Ποιά είναι όμως τελικά η φύση και το μερίδιο της ευθύνης των ταγών ημεδαπών κι αλλοδαπών ΚΑΤ' ΑΝΑΛΟΓΙΑ και ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ;

Αν ο σύννομος Έλληνας πολίτης πρέπει σήμερα να υποφέρει και να ανεχθεί την εξαθλίωση, αναλαμβάνοντας σιωπηλά την ευθύνη του, τότε κάποιοι άλλοι τι πρέπει να κάνουν;


Το φωτομοντάζ είναι από το "Γρέκι"

Τι «αντιμνημονιακός» ηγέτης θα ήταν ο κ. Σαμαράς αν δεν έβαζε τα πράγματα στη θέση τους;

Και τα έβαλε μια χαρά. Ανέβηκε στο βήμα της Βουλής προχτές, κοίταξε στα αριστερά έδρανα και τα είπε «τσεκουράτα».

Τόσο «τσεκουράτα» μίλησε ο πρόεδρος της ΝΔ, όπως ακριβώς «τσεκουράτα» ...διαπραγματεύτηκε με την τρόικα και «έσωσε» τους μισθούς και τις συντάξεις.

Πρόκειται γι' αυτούς τους μισθούς και αυτές τις συντάξεις που (μετά τις ολονύχτιες... διαπραγματεύσεις του Σαμαρά) καταβυθίστηκαν στα Τάρταρα. Με τις ψήφους και του Σαμαρά!

Ενώ λοιπόν ο Σαμαράς αλά μπρατσέτα με τον Βενιζέλο μετέτρεπαν -με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου- τον εργαζόμενο σε σύγχρονο είλωτα των 400 ευρώ, είχε το ...ανάστημα, την ίδια εκείνη στιγμή, να κατηγορήσει την «Αριστερά» και το εργατικό κίνημα, το ΚΚΕ δηλαδή, ότι έχει την ευθύνη για την κατάντια της χώρας!

Ουδέν αληθέστερον τούτου!

Αλλωστε:
  • Είναι πασίγνωστο ότι εδώ και σαράντα χρόνια την έρμη την Ελλάδα δεν την κυβερνά η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, δεν την έχει κάνει μπαλάκι ο δικομματισμός. Το... ΚΚΕ την έχει κάνει.
  • Είναι πασίγνωστο ότι εδώ και δυο χρόνια το 70% των νόμων του πρώτου Μνημονίου και το 100% των ρυθμίσεων του δεύτερου Μνημονίου δεν τα έχει ψηφίσει η ΝΔ. Το... ΚΚΕ τα έχει ψηφίσει.
  • Είναι πασίγνωστο ότι οι επιχορηγήσεις, οι επιδοτήσεις, οι χαριστικές ρυθμίσεις, οι φοροαπαλλαγές στο μεγάλο κεφάλαιο, τα δάνεια για την πλουτοκρατία, ο πακτωλός για εξοπλιστικές δαπάνες, οι συνέπειες από την ένταξη στην ΕΕ, τα ελλείμματα των Ολυμπιακών Αγώνων, όλα όσα μετατράπηκαν σε δημόσια χρέη που τα πληρώνει ο λαός δεν έγιναν από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Από το... ΚΚΕ έγιναν.
  • Είναι πασίγνωστο ότι τα κόμματα της «ελεύθερης οικονομίας των αγορών», αυτών των αγορών των τοκογλύφων και των κερδοσκόπων που πίνουν ελευθέρως το αίμα του ελληνικού λαού, δεν είναι η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Το... ΚΚΕ είναι.
  • Είναι πασίγνωστο ότι κόμματα του τάχα «λαϊκού καπιταλισμού» και του Χρηματιστηρίου, εκεί που συντελέστηκε το «ριφιφί» το 1999, δεν είναι η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Το... ΚΚΕ είναι.
  • Είναι πασίγνωστο ότι τα κόμματα των τραπεζιτών, εκείνων στους οποίους ο Καραμανλής έδωσε τα πρώτα 28 δισ. ευρώ και οι Παπανδρέου, Βενιζέλος, Σαμαράς έδωσαν τα υπόλοιπα 150 δισ. ευρώ μέσα σε δυο χρόνια, δεν είναι η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Το... ΚΚΕ είναι.
  • Είναι πασίγνωστο ότι κόμματα του ΣΕΒ και των μονοπωλίων που θησαυρίζουν στη χώρα των αστέγων και των εκατομμυρίων ανέργων δε είναι η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Το... ΚΚΕ είναι.
  • Είναι πασίγνωστο ότι ο «δημόσιος» τομέας της ρουσφετοκρατίας, της αναξιοκρατίας, της κομματοκρατίας, ο πάντα αποτελεσματικός όταν υπηρετεί κεφαλαιοκράτες και εξίσου «αποτελεσματικός» όταν βασανίζει εργαζόμενους, δεν είναι ο «δημόσιος» τομέας της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Του... ΚΚΕ είναι.
  • Είναι πασίγνωστο ότι κόμματα της μίζας, της αρπαγής, της αρπαχτής, των «κουμπάρων», των Βατοπεδίων, των «Ζήμενς» και των «αναψυκτηρίων» δεν είναι η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Το... ΚΚΕ είναι.
  • Είναι πασίγνωστο ότι κόμματα της ΕΟΚ και των συμμαχικών σχέσεων με την Μέρκελ, τον Σαρκοζί, τον Γιούνκερ και με τον «κουράγιο Ελληνες» Ολι Ρεν δεν είναι η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Το... ΚΚΕ είναι.
Ο κ. Σαμαράς, φυσικά, τα γνωρίζει άριστα όλα τα παραπάνω.

Αλλά, βλέπετε, ο λαός έχει αποκτήσει πια μια συσσωρευμένη εμπειρία, γεγονός που προκαλεί φόβο στους δυνάστες του. Με τη σειρά του αυτός ο φόβος προκαλεί συναγερμό στα κόμματα της πλουτοκρατίας, που σημαίνει ότι είναι αναγκασμένα να επιδοθούν σε κινήσεις χυδαίου αντιπερισπασμού του τύπου «εκεί που μας χρωστούσανε ζητάνε και το βόδι»!

Με άλλα λόγια, έφτασε και για τον κ. Σαμαρά η ώρα που ως συγκυβερνήτης αυτού του τόπου και ως επίδοξος νέος χαλίφης έπρεπε (χτυπώντας το ΚΚΕ και βαφτίζοντας το μαύρο - άσπρο) να δώσει εξετάσεις επίδοξου μαέστρου της γνωστής ορχήστρας που διαθέτει τόση θρασύτητα ώστε να ενοχοποιεί το λαό για τα δικά της άθλια έργα!

Εφτασε η ώρα για τον κ. Σαμαρά να δώσει εξετάσεις ότι διαθέτει το ταλέντο να ηγηθεί του κλαμπ «φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης».

Εφτασε η ώρα και για τον κ. Σαμαρά, υπό τις ουρανομήκεις επευφημίες και τα ανυπόκριτα συγχαρητήρια των Βενιζέλου - Καρατζαφέρη, να πει κι αυτός το δικό του «όλοι μαζί τα φάγαμε»!

Εφτασε, δηλαδή, η στιγμή του ακραίου εκείνου θράσους, όπως ακριβώς το υπαγορεύει ο αδήριτος νόμος της φύσης και της πολιτικής, που επιμένει:

«Η λογική του κατήφορου είναι ο πάτος».

Το φωτομοντάζ είναι από το "Γρέκι"

  • Ο υπουργός Οικονομικών που… ξέχασε τις φορολογικές δηλώσεις

Πολύ φοβούμαι ότι η πολιτική, η οικονομική ζωή (και όχι μόνο) της χώρας τείνει να καταστεί όμηρος της αμετροέπειας και της βουλιμίας του κ. Βενιζέλου για εξουσία.

Ο πλέον αποτυχημένος υπουργός Οικονομικών των τελευταίων δεκαετιών προκειμένου να ικανοποιήσει τη ματαιοδοξία του, να γίνει δηλαδή αρχηγός του ΠΑΣΟΚ και στη συνέχεια να βάλει πλώρη για την πρωθυπουργία, μετέρχεται παντοίων μέσων.

- Πρώτον, στη Βουλή παρακολουθούμε, εδώ και ημέρες, αυτόν τον τραγέλαφο με τις οικονομικές δοσοληψίες των Βουλευτών. Κατ’ αρχήν τι δουλειά έχει ο κ. Βενιζέλος να ελέγχει τους Βουλευτές; Δεν υπάρχουν θεσμοθετημένα προς τούτο όργανα; Κάθε λίγο και λιγάκι προαναγγέλλει καταστάσεις, οι οποίες φτάνουν πάντα καθυστερημένες, με αποτέλεσμα να συντηρείται μια αρρωστημένη κατάσταση. Με τους χειρισμούς του έχει γελοιοποιήσει το πολιτικό σύστημα της χώρας. Δεν μπορεί, επιτέλους, πρώτα να πράττει και μετά να μιλάει;

-Δεύτερον, η Βουλή με αποκλειστική σχεδόν ευθύνη του κ.Βενιζέλου έχει μετατραπεί σε μια βιομηχανία παραγωγής νομοθετημάτων τις λεπτομέρειες των οποίων μόνον οι ενδιαφερόμενοι γνωρίζουν. Σε τέτοιες καταστάσεις γίνονται διευθετήσεις τις οποίες μαθαίνουμε κατόπιν εορτής και όταν είναι πλέον αργά.

-Τρίτον, το Υπουργείο του κ. Βενιζέλου παίζει με την αγωνία και τον πόνο εκατοντάδων χιλιάδων δανειοληπτών, που βρίσκονται σε αδιέξοδο λόγω της οικονομικής κρίσης, όταν έτσι στο πόδι προαναγγέλλει «κούρεμα» των ιδιωτικών δανείων. Έτσι, χωρίς καμιά στοιχειώδη προετοιμασία. Πρόκειται για πολιτικαντισμό με χαρακτηριστικά …μαυρογιαλούρου.

-Τέταρτον, ο ίδιος ο κ. Βενιζέλος επιδίδεται σ΄ ένα επικίνδυνο παιχνίδι σχετικά με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Άλλα λέει τη μια μέρα, άλλα την επομένη με αποτέλεσμα κανένας, εκτός ίσως από ορισμένους τυχερούς, να ξέρουν τι πραγματικά προτίθεται να κάνει. Δεν αντιλαμβάνεται τι ζημιά κάνει ή απλώς τον εξυπηρετεί αυτή η αβεβαιότητα;

-Πέμπτον, προκαλεί τη νοημοσύνη του ελληνικού λαού. Επισημαίνω, μόνο τούτο από το χθεσινό παραλήρημά του: «τον πρώτο λόγο τον έχει το ΠΑΣΟΚ που πρέπει να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών που όντως πικράναμε αλλά αυτό έγινε στο όνομα της πατρίδας». Πρόκειται για τον ορισμό της καθεστωτικής νοοτροπίας!

- Έκτον, …ξέχασε τις φορολογικές δηλώσεις, σε μια στιγμή που ο κρατικός προϋπολογισμός χρειάζεται και το τελευταίο ευρώ. Η υποβολή τωνφορολογικών δηλώσεων, έπρεπε να είχε ξεκινήσει μέχρι σήμερα, αλλά μέχρι χθες δεν είχαν εκτυπωθεί ούτε τα έντυπα ούτε τα φυλλάδια των οδηγιών. Τις θυμήθηκαν ύστερα από ερωτήσεις δημοσιογράφων και ύστερα από τον σχετικό πανικό μετέθεσαν την υποβολή τους για τον … Ιούνιο προφανώς επειδή έχουμε τόσο δημοσιονομικό πλεόνασμα που δεν χρειάζεται να βιαστούμε να πληρώσουμε φόρο εισοδήματος

Οποιοσδήποτε άλλος πολιτικός στη θέση και με το ….έργο του κ.Βενιζέλου θα ήταν περισσότερο προσεκτικός. Όμως, ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης θεωρεί τον εαυτό του ..προορισμένο να ..σώσει τη χώρα!

Αν κρίνουμε από τον τρόπο που τη… σώζει τους τελευταίους μήνες, ο ελληνικός λαός μάλλον θα του απαντήσει ότι δεν θέλει άλλη... σωτηρία!

ΚΡ

ΥΓ. Δεν τρέφω ιδιαίτερη συμπάθεια για τον κ.Παπουτσή, τουλάχιστον ,όμως,παραιτήθηκε από Υπουργός όταν ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του. Ο κ.Βενιζέλος, ενώ όλοι γνωρίζουν ότι αγωνίζεται νυχθημερόν για να γίνει αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, εκμεταλλεύεται τη θέση προς άγραν ψήφων από το κομματικό ακροατήριο. Δείγμα και αυτό του πολιτικού ανδρός.




Και επισήμως δια στόματος Γιούνκερ "εμπλοκή" στην έγκριση του νέου μεγάλου "δανείου"

Η αποδέσμευση του δεύτερου πακέτου βοήθειας προς την Ελλάδα εξαρτάται από την επιτυχία του PSI, λέει ο Γιούνκερ.

Η αποδέσμευση του νέου πακέτου βοήθειας προς την Ελλάδα εξαρτάται ακόμη από την επιτυχία της μερικής διαγραφής του χρέους της από τους ιδιώτες πιστωτές της, δήλωσε σήμερα ο επικεφαλής του Eurogroup Ζαν Κλοντ Γιούνκερ.
"Το Eurogroup υπενθύμισε ότι η επιτυχία του PSI με τη σημαντική συμμετοχή των ιδιωτών πιστωτών και η θετική τελική αποτίμηση των μέτρων που έχει λάβει η Ελλάδα είναι οι απαραίτητοι όροι για την αποδέσμευση (...) του νέου πακέτου βοήθειας προς τη χώρα"
δήλωσε ο Γιούνκερ μετά το πέρας της συνόδου των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης στις Βρυξέλλες.

Εδώ και μιάμιση περίπου ώρα, έχει ανατραπεί το κλίμα "ευφορίας" που υπήρχε στο περιβάλλον των δωσιλόγων εκπροσώπων μας στη σύνοδο κορυφής των Βρυξελλών.
Όπως πληροφορούμεθα , τις τελευταίες ώρες υπήρξε "εμπλοκή" σχετικά με το PSI (πρόγραμμα ανταλλαγής ομολόγων) πράγμα που οι ισχυρότεροι της ευρωπαϊκής αγέλης, θεωρούν ως σοβαρό εμπόδιο προκειμένου να δώσουν το "πράσινο φώς" ώστε να προχωρήσει το ζήτημα με την έγκριση του νέου μεγάλου "δανείου" προς την ετοιμοθάνατη Ελλάδα.

Είναι πράγματι περίεργο που αυτή η "εμπλοκή" συνέβη λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση της ISDA (Διεθνής Ένωση Συμφωνιών Ανταλλαγής και Παραγώγων) ότι δεν υπάρχει μέχρι στιγμής πιστωτικό γεγονός στην Ελλάδα και ότι δεν ενεργοποιούνται τα συμβόλαια ασφάλισης έναντι αθέτησης πληρωμών (CDS). Και όπως διαβάζουμε στο ΑΠΕ:
"η ISDA είπε ότι η απόφαση, που ελήφθη ομόφωνα, αφορά και τα δύο ερωτήματα που δέχτηκε για το αν έχει συμβεί πιστωτικό γεγονός στην Ελλάδα λόγω της έναρξης του προγράμματος ανταλλαγής ελληνικών ομολόγων (PSI) και της ψήφισης του νόμου για τις ρήτρες συλλογικής δράσης (CACs)".

Αυτό που αντιλαμβανόμαστε εμείς είναι ότι έχει ξεσπάσει γερός καυγάς μεταξύ αυτών που έχουν τζογάρει στην άμεση πτώχευση της Ελλάδας και εκείνων που φαίνεται να εκπροσωπεί ο Νταλάρα ο IIF και η ISDA που προσδοκούν να βγάλουν έναν σκασμό λεφτά απο το PSI και δυσικά απο το νέο μεγάλο "δάνειο".

Αυτή η αντιπαράθεση συμφερόντων φάνηκε ιδιαίτερα στον τελευταίο "καυγά" μεταξύ Μέρκελ και Σόϊμπλε , τότε δηλαδή που ο ΥΠΟΙΚ της Γερμανίας επέμενε να μας πετάξουν στο γκρεμό τώρα και όχι μετά, ενώ η Ράιχσφύρερ ακολουθούσε την γραμμή Νταλάρα να αποφευχθεί στην παρούσα φάση πάση θυσία η χρεοκοπία της Ελλάδας.

Αντιλαμβάνεσθε λοιπόν ότι έχουμε να κάνουμε με δύο δολοφόνους που απλώς διαφωνούν στο πότε θα μας εκτελέσουν.


“Μία ορθόδοξη εκκλησία πυρπολήθηκε στο νοτιοδυτικό τμήμα της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας (ΠΓΔΜ) στις 30 Ιανουαρίου. Το περιστατικό αντανακλά την αύξηση των εντάσεων μεταξύ Σλάβων και Αλβανών, μια δεκαετία μετά την αλβανική εξέγερση που έφερε την ΠΓΔΜ στο χείλος ενός πολέμου. Ανακαλεί, επίσης, μνήμες από τα πρώτα στάδια της σύγκρουσης στο Κοσσυφοπέδιο, στα τέλη της δεκαετίας του 1980”.Αυτά αναφέρει σε ρεπορτάζ της η εφημερίδα Jerusalem Post,που δεν αποκλείει στα Σκόπια να γίνουν το επόμενο Κόσσοβο.

“Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου, στο μουσουλμανικό χωριό Labuniste, ήταν εκκλησία δύο αιώνων και υπήρχαν σ΄ αυτή πολύτιμες εικόνες. Ο εμπρησμός στο Labuniste ακολούθησε το κάψιμο της σημαίας της FYROM”,γράφει η εφημερίδα προσθέτοντας:

“Τα ακριβή αριθμητικά στοιχεία αμφισβητούνται, αλλά οι Σλάβοι αντιπροσωπεύουν περίπου τα δύο τρίτα (1.3 εκατ. ) και οι Αλβανοί το 30% (600.000) των δύο εκατομμυρίων κατοίκων της δημοκρατίας .
Οι μουσουλμάνοι, είχαν μια αξιοσημείωτη αύξηση από το 1961, όταν αντιπροσώπευαν μόνον το 13% του συνόλου.

Μετά την συμφωνία της Οχρίδας το 2001 που έβαλε τέλος στην αλβανική εξέγερση του «NLA» (α Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσσυφοπεδίου), η ΠΓΔΜ έχει γίνει “διεθνική” και δίγλωσση με τους Αλβανούς να είναι το δεύτερο συστατικό της δημοκρατίας. Έχουν εγγυημένα αναλογικό μερίδιο στη κυβέρνηση . Όλα αυτά έχουν μετατρέψει τη ΠΓΔΜ στην πιο ασταθή περιοχή των Βαλκανίων και στην de facto διχοτόμησή της.

Έχοντας εξασφαλίσει την κυριαρχία τους κατά μήκος των συνόρων με την Αλβανία και το Κοσσυφοπέδιο, οι Αλβανοί έχουν ως πρωταρχικό στόχο τους τον έλεγχο πρωτεύουσας.

Το δοκιμασμένο σχέδιο της οικοδόμησης ενός τζαμιού σε μια περιοχή που ζουν και χριστιανοί,εφαρμόστηκε και σ΄ αυτή τη περίπτωση.Πέντε φορές την ημέρα οι μουσουλμάνοι καλούνται για προσευχή κι όλο το σκηνικό δίνει την εντύπωση ότι ελέγχουν τη περιοχή.

Κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του 2001 ο Απελευθερωτικός Στρατός του Κοσσυφοπεδίου χρηματοδοτούνταν σε μεγάλο βαθμό από το λαθρεμπόριο ναρκωτικών από την Τουρκία και το Αφγανιστάν. Εκτός από τα χρήματα των ναρκωτικών, οι Times έγραψαν στις 22 Ιουνίου, 2001,ότι « έχει επίσης ένα άλλο εξέχοντα υποστηρικτή: τον Οσάμα Μπιν Λάντεν.”...

“Δεκατρία χρόνια αργότερα, γνωρίζουμε το σκορ. Ο UCK έχει μεταμορφωθεί σε "Σώμα Προστασίας του Κοσσυφοπεδίου" (KPC).Η "Μεγάλη Αλβανία" παίρνει μορφή, με την κυβέρνηση των ΗΠΑ να εξακολουθεί να αρνείται αυτήν την πραγματικότητα. Στη δυτική ΠΓΔΜ, στην ελληνική Ήπειρο, και στην περιοχή Malesija του Μαυροβουνίου, υπάρχουν θεσμικές διευθετήσεις της εθνικής κατάτμησης που θα κατευνάσει τις αλβανικές αποσχιστικές τάσεις.

Οι Αλβανοί έχουν την υποστήριξη ενός ισχυρού περιφερειακού παίκτη, της Τουρκίας. Πρόκειται για ένα σημαντικό κρίκο στον συνεχώς αναπτυσσόμενο Ισλαμιστικό "Πράσινο Διάδρομο» στα Βαλκάνια.

Στόχος η δημιουργία μιας αλυσίδας από την Κωνσταντινούπολη, ως τη Βοσνία που με βάση τις τρέχουσες δημογραφικές εξελίξεις θα πρέπει να γεφυρωθεί μέχρι τα μέσα αυτού του αιώνα”...


Ειδησεογραφικό ιστολόγιο Prison Planet με πληροφορίες από το ιστολόγιο Daisy Luther και το ιστολόγιο Η Διαδρομή

Πληροφορούμε τους χρήστες του διαδικτύου ότι από σήμερα αρχίζει να ισχύει η νέα "πολιτική προστασίας προσωπικών δεδομένων" της Google. H εταιρεία έχει επιχειρήσει να καθησυχάσει τους χρήστες των υπηρεσιών της, χαρακτηρίζοντας τη νέα πολιτική της ως "πρακτική", αφού εκλαμβάνεται ο κάθε χρήστης του GMail, του Βlogger και του ως μια ταυτότητα. Στην πραγματικότητα, όλες οι σελίδες που έχετε επισκεφθεί στο ΥοuTube, η αλληλογραφία σας μέσω GMail και ο,τιδήποτε ψάξατε μέσω Google Search θα ενσωματωθούν σε ένα ενιαίο προφίλ χρήστη.

Η αλλαγή αυτή θα έχει αναδρομική ισχύ, πράγμα που σημαίνει ότι ο,τιδήποτε επισκεφθήκατε ή ψάξατε θα συμπεριληφθεί σε αυτά τα δεδομένα χρήστη της Google.

Μια καλή συμβουλή θα ήταν να διαγράψετε το ιστορικό περιήγησής σας σήμερα, χωρίς αναβολή. Διαφορετικά, θα παραμείνει επ' αόριστον στα αρχεία της Google. Aκολουθήστε αυτά τα βήματα.

Στη συνέχεια, διαγράψτε το ιστορικό των σελίδων που επισκεφθήκατε στο YouTube. Στη σελίδα αυτή θα βρείτε οδηγίες.

Επίσης, όσοι από εσάς έχετε σελίδα στο Facebook θα πρέπει να γνωρίζετε ότι έχετε περιθώριο 30 ημέρες (μέχρι τις 30 Μαρτίου) να σβήσετε οποιαδήποτε δεδομένα δεν επιθυμείτε να μείνουν μόνιμα στα αρχεία του Facebook, αφού στις 30 Μαρτίου γίνεται υποχρεωτική η χρήση του "Timeline". Στα δεδομένα αυτά συμπεριλαμβάνονται, εκτός από φωτογραφίες, οποιεσδήποτε αναρτήσεις κάνατε, καθώς και όσα σχόλια αφήσατε ή σας άφησαν.

Στη σελίδα αυτή θα βρείτε κάποιες συμβουλές για τον τρόπο με τον οποίο μπορείτε να κάνετε τη σελίδα σας στο Facebook λιγότερο "αποκαλυπτική".

Τέλος, θα πρέπει να έχετε υπ' όψιν σας ότι η διαγραφή αυτών των δεδομένων δεν συνεπάγεται ότι θα εξαφανιστούν εντελώς ή ότι κάποιοι δεν τα έχουν ήδη στη διάθεσή τους. Όλοι ξέρουμε ότι το διαδίκτυο είναι, όπως έχει πει κάποιος, "η σύγχρονη εκδοχή της αιωνιότητας". Παρ' όλα αυτά, η διαγραφή που σας προτείνουμε θα δυσκολέψει τον συνηθισμένο (και όχι πολύ ψαγμένο) αδιάκριτο που ίσως να θέλει να ανακαλύψει κάποια πράγματα για εσάς, σε μια φάση όπου τα δεδομένα της δραστηριότητας των χρηστών Gmail, Blogger και YouTube θα είναι λιγότερο προστατευμένα.

Εδώ είναι Ελλάδα, δεν είναι παίξε-γέλασε κι έτσι, οι "αρμόδιες αρχές" κινήθηκαν πιό γρήγορα και δεν υπάρχει πλέον η δυνατότητα διαγραφής προσωπικών μας στοιχείων, όπως γίνεται στον υπόλοιπο κόσμο, ακόμη και στην... Ουγκάντα.

Όπως λέγαμε και πριν από λίγες εβδομάδες, φαίνεται ότι εδώ το φακέλλωμα και το φίμωμα είναι πάντα ένα βήμα μπροστά από τις άλλες χώρες.

Δοκιμάστε να ακολουθήσετε τις οδηγίες όπως δίνονται παρακάτω.

Tα βήματα είναι τα εξής:

ΒΗΜΑ 1. Μετάβαση στην αρχική σελίδα της Google και κάντε σύνδεση στο λογαριασμό σας. Πάνω δεξιά που φαίνεται το Mail σας πατήστε για να αποκτήσετε πρόσβαση στις ρυθμίσεις σας. Κάντε κλικ στο "Ρυθμίσεις λογαριασμού" όπως παρακάτω.

ΒΗΜΑ 2. Στη συνέχεια βρείτε την ενότητα που οναμάζεται " Υπηρεσίες " και θα δείτε έναν σύνδεσμο "Προβολή, ενεργοποιήση και απενεργοποιήσετε του ιστορικού ιστού".

ΒΗΜΑ 3. Τέλος, μπορείτε να αφαιρέσετε όλα τα στοιχεία της αναζήτησή σας, κάνοντας κλικ στο " Κατάργηση όλου του Ιστορικού Ιστού".

Ενώ στη σελίδα του ο Alex Jones πληροφορεί τους αναγνώστες του ότι οι αλλαγές θα ισχύσουν από τα μεσάνυχτα της 1/03 προς 2/03, στο ελληνικό Google, έχουν ήδη καταργήσει την επιλογή "Κατάργηση όλου του Ιστορικού Ιστού"!

Εμείς, ακολούθησαμε τις οδηγίες και δεν υπάρχει τέτοια επιλογή. Δυστυχώς, επαληθεύεται πως στην Ελλάδα δεν κατοικεί πλέον η Δημοκρατία, αλλά ένα πολιτικό εξάμβλωμα.




«Ανάμεσα στον εξευτελισμό και την χρεωκοπία, επιλέξαμε τον εξευτελισμό και θα μας έρθει και η χρεωκοπία», ανέφερε ο Πάνος Καμμένος στον Real Fm 97,8, παραφράζοντας μια ρήση του Τσόρτσιλ.

Μιλώντας στον Νίκο Χατζηνικολάου, ο Πάνος Καμμένος τόνισε ότι «και τα 130 δις να πάρουμε δεν θα έχουν να πληρώσουν μισθούς και συντάξεις τον Οκτώβριο» και πρόσθεσε ότι δίνουμε εμπράγματες ασφάλειες ενώ δεν είναι δυνατόν να αποπληρωθεί το δάνειο. «Η πρότασή μας είναι να διαγραφεί μονομερώς το χρέος», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ο Πάνος Καμμένος, εξαπέλυσε επίθεση εναντίον του Αντώνη Σαμαρά λέγοντας ότι:
«Ο κύριος Σαμαράς επέλεξε το δρόμο της ταπείνωσης, της εξαθλίωσης και της υποταγής σε κάποια κέντρα εξουσίας που οδηγούν τη χώρα στην παράδοση της εθνικής κυριαρχίας. Επέλεξε να δώσει συγχωροχάρτι στον Παπανδρέου».

Μιλώντας για το ενδεχόμενο προσχώρησης στο κίνημα των Ανεξάρτητων Ελλήνων, βουλευτών της ΝΔ που καταψήφισαν το δεύτερο μνημόνιο τόνισε ότι: «Δεν έχουμε το δικαίωμα να αρνηθούμε σε κάποιους βουλευτές τη συμμετοχή, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι κάνω προσκλητήριο» είπε και πρόσθεσε ότι «δεν μπορώ να αρνηθώ και τη συμμετοχή αντιμνημονιακών βουλευτών ανεξαρτήτως κόμματος. Υπάρχει χώρος για όλους» και απέκλεισε τη συνεργασία με ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.

Ακούστε τη συνέντευξη εδώ


Γράφει ο Δημήτρης Τσίτος
(Συγγραφέας – Σύμβουλος Διαπραγματεύσεων)


Με όλα όσα γίνονται –και με τον τρόπο με τον οποίο γίνονται- η χώρα, σαν έθνος, και οι πολίτες της εξαθλιώνονται και εξαχρειώνονται με ταχύτατο ρυθμό.

Στο πλαίσιο αυτό οι φτωχοί γίνονται πολύ φτωχότεροι και οι πλούσιοι θα γίνουν πολύ πλουσιότεροι. Για τους μεν, τους φτωχούς, δεν υπάρχει η δυνατότητα της ευκαιρίας, ενώ για τους δε, τους πλουσίους, οι δυνατότητες ευκαιρίας είναι καταπληκτικές. Στην ουσία πρόκειται για ανακατανομή του πλούτου της χώρας και διαμόρφωσης νέων κοινωνικών διαστρωματώσεων που θα δημιουργήσουν νέες μορφές φεουδαρχίας.

Σε τέτοια κοινωνικά περιβάλλοντα αλλοιώνονται και μεταλλάσσονται οι αξίες και οι μορφές δικαίου στις οποίες πιστεύουν –και αποδέχονται- οι πολίτες μιας χώρας και διαμορφώνεται μια νέα μορφή συνείδησης. Βέβαια αυτοί που μπόρεσαν να φύγουν, ως μετανάστες καταδιωκόμενοι από την απελπισία και τη δυστυχία και το άθλιο και διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα κατοχής, από τη χώρα ίσως διατηρήσουν τις παραδοσιακές αξίες – όπως συμβαίνει κυρίως με τους Έλληνες της ομογένειας οι οποίοι είναι οι «γνήσιοι Έλληνες» που δεν διεφθάρησαν από το «σύστημα».

Οι υπόλοιποι Έλληνες παραμένουν εγκλωβισμένοι στη χώρα ως υποτελείς δουλοπάροικοι σε διαφθαρμένους και ανίκανους κυβερνήτες που νομοθετούν σύμφωνα με τα κέφια και τις επιλογές του για διαιώνιση της κυριαρχίας τους.

Αυτοί λοιπόν που αναγκαστικά έμειναν πίσω –στην πατρίδα- θα αναγκαστούν, αργά ή γρήγορα, να υιοθετήσουν νέες αρχές και συμπεριφορές.

Είναι γεγονός ότι υπάρχει ακόμη κάποιο «λίπος»και δυνατότητα για στοιχειώδη επιβίωση σε μεγάλο αριθμό Ελλήνων – ιδίως για όσους η καταγωγή είναι από χωριά, διότι εκεί υπάρχει το κτήμα, το χωράφι, το σπίτι, κάποιες κότες, φτηνό κόστος ζωής και κάποια «γεννήματα». Τα αστικά όμως κέντρα είναι εκείνα που υποφέρουν και θα υποφέρουν ακόμη περισσότερο – θυμηθείτε την «μαύρη αγορά» στα χρόνια της κτηνώδους Γερμανικής κατοχής την εποχή του πολέμου.

Στα αστικά κέντρα τα παιδιά σπούδασαν, με αρκετές στερήσεις των γονιών, για να ενταχθούν επάξια στις τάξεις των ανέργων με διαχρονική προοπτική ανεργίας. Τα παιδιά αυτά φιλοξενούνται στο σπίτι της οικογένειάς τους και φυσικά και έχουν ανάγκες που δεν μπορούν τα ίδια να τις εξυπηρετήσουν. Οι γονείς μετά την εποχή της πλαστής ευμάρειας – αυτοκίνητο για το παιδί, διακοποδάνεια, εορτοδάνεια, «έχε και εσύ το δικό σου σπίτι», και όλες οι άλλες προσφερόμενες διευκολύνσεις,- και όντες αντιμέτωποι με όλες αυτές τις «νάρκες» που τοποθέτησαν αριστοτεχνικά με νοοτροπία πονηρού τοκογλύφου στα θεμέλια μιας ανώριμης κοινωνίας τα εντιμότατα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.

Τώρα, όσοι απόλαυσαν τις παροχές και τις υπηρεσίες των τραπεζών, πρέπει να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Πώς όμως; Με χρήματα που δεν έχουν και που δεν πρόκειται να αποκτήσουν; Όλοι αυτοί οι άνθρωποι θα βρεθούν κάποια στιγμή, ίσως πολύ γρήγορα, σε κατάσταση πλήρους απόγνωσης. Θα πρέπει να αποχωριστούν αυτά που απέκτησαν με κόπο και ιδρώτα.

Σ αυτή την περίπτωση το πλέον επίφοβο και απευκταίο είναι ότι άνθρωποι που θα βρίσκονται σ αυτή την κατάσταση θα συνταχθούν –όχι από επιλογή αλλά από ανάγκη- με εγκληματικά στοιχεία και κοινούς κακοποιούς που θα φορέσουν τον μανδύα του Ρομπέν των Δασών. Δεν θα τους ενώνει τίποτε άλλο παρά η προσπάθεια για επιβίωση.

Πολλά πράγματα θα αλλάξουν τόσο γρήγορα όσο γρήγορα κατέρρευσε η χώρα . Αν μιλήσουμε με απλούς ανθρώπους που δεν έχουν λόγους να είναι υποκριτές και τους ρωτήσουμε «στενοχωριέστε που ληστεύουν τράπεζες;», θα πάρουμε πολύ ενδιαφέρουσες απαντήσεις. Αν τους ρωτήσουμε «στενοχωριέστε που λοιδορούν, προπηλακίζουν, μουντζώνουν, και διαπομπεύουν τους πολιτικούς;» οι απαντήσεις θα είναι ακόμη περισσότερο ενδιαφέρουσες – τώρα ιδίως με όσα συμβαίνουν σε μια βουλή που είναι απρόθυμη να αποκαλύψει και πρόθυμη να καλύψει κάποιες αξιόποινες πράξεις χρησιμοποιώντας όλα τα γραφειοκρατικά κόλπα.

Και κατόπιν -κάποια μέρα που μακάρι να μην έρθει ποτέ γιατί θα είναι η αρχή του κύκλου του αίματος- «στενοχωρηθήκατε για τη δολοφονία του τάδε» - (καλώς ή κακώς θεωρούμενου κατά γενική ομολογία ως «εχθρός του λαού»), η απάντηση θα είναι μάλλον «καλά έκαναν».

Ήδη έχουμε διαβεί τον Ρουβίκωνα και είμαστε σε «σημείο τροπής». Αν μάλιστα πιστέψουμε στα όσα μας είπαν περί «πλιάτσικου» στις πρόσφατες κοινωνικές αναταραχές, ότι δηλαδή συμμετείχαν στις λεηλασίες μαζί με τους θλιβερούς αντιεξουσιαστές και αναρχικούς και απλοί πολίτες τότε μπορούμε να πούμε ότι βρισκόμαστε στα πρόθυρα γενίκευσης τέτοιων εγκληματικών συμπεριφορών. Εδώ λοιπόν μπορούμε να τονίσουμε το γεγονός της «εξαχρείωσης ενός εξαθλιωμένου λαού».

Η χώρα για να μην έχει αυτή την κακή μοίρα πρέπει να εκτονωθεί με κάποιο τρόπο. Η πίεση είναι πλέον αφόρητη και αποδέκτης της δυσαρέσκειας είναι –δικαίως- το πολιτικό σύστημα. Η διαπίστωση της ανικανότητας του συστήματος –εκούσιοι ή ακούσιοι ανίκανοι λειτουργοί- είναι διεθνής. Όμως οι πολιτικοί αυτάρεσκα αναπαυμένοι στην αλαζονεία τους δεν πρόκειται να κάνουν τίποτε. Η φροντίδα τους είναι πώς θα επανεκλεγούν και με ποιο τρόπο θα κοροϊδέψουν για μια φορά ακόμη τους ψηφοφόρους. Το διαχρονικά κατεστημένο σύστημα που υποστηρίζει τα καθεστώτα που κυβερνούν τη χώρα τις τελευταίες δεκαετίες απολαμβάνει σταθερά τα τεκταινόμενα. Οπωσδήποτε διαθέτει περισσότερη ευφυΐα, μέσα, γνώσεις και χρησιμοποιεί τους πολιτικούς ως «ενεργούμενα». Λειτουργεί ασύδοτα και με κακουργηματικό τρόπο δια μέσου άλλων (πολιτικοί που απολαμβάνουν πολλαπλά προνόμια και ασυλίες) και τους οποίους θεωρεί –και είναι- αναλώσιμοι.

Όλα αυτά δημιουργούν εξαιρετικά επικίνδυνες καταστάσεις με απρόβλεπτες συνέπειες.

Ο λαός χρειάζεται και πρέπει να δει στην άκρη του τούνελ –τόσο χιλιοειπωμένο- φώς. Όμως το τούνελ στο οποίο βρίσκεται η Ελλάδα είναι «σιγμοειδές» -πολλές κούρμπες υπάρχουν και πολλές ακόμη δημιουργούνται από την νοοτροπία που επικρατεί σε πολλά κοινωνικά επίπεδα.

Ο λαός χρειάζεται να δει και να βιώσει εντυπωσιακές κινήσεις με ουσιαστικό περιεχόμενο. Δεν αρκούν οι απειλές για δυσοίωνο μέλλον από χείλη πολιτικών που το μάτι τους γυαλίζει και σου προκαλεί τρόμο για «ποιοι και πόσο καλά είναι αυτοί που μας διοικούν».

Ο Ελληνικός λαός πρέπει να νιώσει ότι υπάρχει ακόμη το «δίκαιο» για όλους και όχι ότι κυριαρχεί «το δίκαιο του ισχυρού και του κρατούντος». Μόνον έτσι μπορούμε να συνέλθουμε από την κατάσταση της εθνικής κατάθλιψης και αδράνειας στην οποία έχουμε «κατά κράτος περιέλθει».

Το πολιτικό σύστημα έχει τη δύναμη να προσπαθήσει μια «εθνική ανάταση». Ας μπούνε κάποιοι στη φυλακή. Ας γίνουν κάποιες δημεύσεις περιουσιών. Ας προσαχθούν κάποιοι για απιστία. Ας αφήσουν τους εισαγγελείς να κάνουν σωστά τη δουλειά τους χωρίς να φοβούνται. Ας ξεμπροστιάσουν τους συνδικαλήσταρχους και τις συντεχνίες. Το πολιτικό σύστημα μπορεί να κάνει τέτοιες κινήσεις – όμως αυτό σημαίνει ότι δεν φοβάται να κινηθεί με αυτό τον τρόπο επειδή κανείς δεν «κρατάει στο χέρι» τους λειτουργούς του.

Η απροθυμία του «πολιτικού συστήματος» να ενεργήσει με τρόπο που θα ανακουφίσει το δημόσιο αίσθημα από την «πίεση» ίσως οδηγήσει σε βίαιες, τελικά, εκρήξεις. Ίσως πάλι αυτό να είναι κάτι που επιδιώκεται και επιζητείται προκειμένου να ληφθούν αυστηρά μέτρα καταστολής των βιαιοτήτων και αποκατάστασης της τάξης. Όμως αν προκύψει τέτοια ανάγκη τότε δεν είναι βέβαιο ότι οι δυνάμεις της αστυνομίας –οι πλέον ικανοί αστυνομικοί εκτελούν καθήκοντα «Φιλιππινέζας» σε πολιτικούς και διακεκριμένους πολίτες της χώρας- θα μπορέσουν να αποκαταστήσουν την τάξη. Τότε θα απαιτηθεί η συνδρομή του στρατού – και τότε μπαίνουμε στο «χάος».

Η ασφάλεια που αισθάνονται οι πολιτικοί μας δεν έχει λόγους να είναι πραγματική. Ασφάλεια αισθανόταν και ο Καντάφι με τους υιούς του στη Λιβύη. Ασφάλεια απολάμβανε και ο Μουμπάρακ στην Αίγυπτο. Ασφάλεια νιώθει ο Ασαντ στη Συρία. Στην ασφάλεια ζούσαν οι Τσαουσέσκου, ο Ζίφκωφ, ο Σάχης στην Περσία, και ο Ζουλφικάρ Αλι Μπούτο στο Πακισταν.

Πόσο πραγματικά ασφαλείς αισθάνονται οι Έλληνες πολιτικοί του συστήματος την στιγμή που τους φτύνουν στα μούτρα έθνη που κακομεταχειρίστηκαν παντοιοτρόπως την πατρίδα τους (των πολιτικών μας) και αυτοί ΔΕΝ απαιτούν τα «χρωστούμενα» που θα μπορούσαν να συμβάλουν στη διατήρηση της εθνικής κυριαρχίας και της απολεσθείσης δια παντός αξιοπρέπειας των Ελλήνων.

«Στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα» έχουμε συνηθίσει να ακούμε από αυτούς οι οποίοι σήμερα μας κουνάνε το δάχτυλο για να μας πουν: «Δεν υπάρχει άλλος δρόμος» και «εμείς - με το μνημόνιο - είμαστε η μόνη λύση». Πάνω σε αυτήν την αντίφαση αρχίζει σιγά - σιγά να κάνει τη μετάστασή της η κρίση. Μετά την οικονομία, ετοιμάζεται να κατασπαράξει το πολιτικό σύστημα. Μια άλλη αντίφαση, η οποία συμπληρώνει τη διάβρωση των κυρίαρχων μέχρι πρότινος πολιτικών δυνάμεων, είναι ότι αυτοί που οδήγησαν τη χώρα στην καταστροφή εμφανίζονται ως επίδοξοι σωτήρες.

Όλα τα παραπάνω οδηγούν σε ένα ασφαλές συμπέρασμα: Η ουσία της κρίσης είναι πολιτική. Έχει να κάνει, δηλαδή, με επιλογές, με προτάσεις διεξόδου, με την οικοδόμηση κοινωνικών συμμαχιών οι οποίες θα στηρίξουν αυτές τις επιλογές.

Πολλά θα µπορούσαµε να πούμε για την αδυναμία ή και ανικανότητα των δυνάμεων του συνόλου της Αριστεράς να βρουν τον ελάχιστο κοινό παρονομαστή και να παρουσιάσουν μια πρόταση διεξόδου η οποία θα συσπείρωνε μεγάλα τμήματα της ελληνικής κοινωνίας. Αλλά δεν είναι αυτό το πρωτεύον...

Αυτό που ορίζει και περιγράφει κυρίως την πολιτική κρίση είναι η μάταιη προσπάθεια των κομμάτων εξουσίας να αποφύγουν το αναπόφευκτο: τη σύνθλιψή τους κάτω από το βάρος των ευθυνών τους για την καταστροφή, των παρατεταμένων ντροπιαστικών απαιτήσεων των πιστωτών και της ραγδαίας επιδείνωσης των συνθηκών ζωής για τους Έλληνες πολίτες.

Τα κόµµατα εξουσίας εξακολουθούν να πιστεύουν ότι τα περιθώρια διαχείρισης της κοινής γνώμης είναι απεριόριστα. Προφανώς δεν έχουν αντιληφθεί τι ακριβώς συμβαίνει στην ελληνική κοινωνία και έχουν ξεχάσει ότι για να κυβερνήσουν δεν αρκούν οι «θετικές γνώμες» των εποπτών, αλλά χρειάζονται και οι ψήφοι.

Πολύ περισσότερο από τις ψήφους, οι οποίες πολλές φορές και με διάφορους τρόπους μπορούν να υφαρπαχθούν, απαιτείται μια ευρύτερη συναίνεση - ανοχή της κοινωνίας. Κι αυτή έχει χαθεί από όταν Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ ψήφισαν το δεύτερο μνημόνιο κρυμμένα πίσω από τον εντεταλμένο τεχνοκράτη - πρωθυπουργό...


Κρατήσεις, κρατήσεις παντού και από παντού... Οι δημόσιοι υπάλληλοι ήταν ίσως οι πρώτοι που το βίωσαν και οι ιδιωτικοί ακολούθησαν, βλέποντας το μισθό τους να συρρικνώνεται σε απελπιστικό βαθμό, εξαιτίας των νέων φορολογικών διατάξεων. Κι όμως, το βαρέλι έχει κι άλλο πάτο και οι ελπίδες οι εργαζόμενοι «να σηκώσουμε κεφάλι» μοιάζουν πιο φρούδες από ποτέ.

Δυστυχώς, η εμπιστοσύνη προς τους κυβερνώντες έχει χαθεί. Όχι μόνο λόγω της παραδοσιακής φθοράς των κομμάτων στην Ελλάδα, αλλά και, τη δεδομένη χρονική στιγμή, εξαιτίας της αναντιστοιχίας λόγων και έργων που επιδεικνύουν ακόμα και σχετικώς «άφθαρτα» πολιτικά πρόσωπα, όπως ο πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος.

Γιατί, για ποια ανάπτυξη μπορεί να μιλά ο κ. πρωθυπουργός και τα κυβερνητικά στελέχη, για ποιο ευρωπαϊκό «σχέδιο Μάρσαλ» οι κ.κ. Μπαρόζο, Ρεν και Γιούνκερ; Πώς είναι δυνατόν να πάρει μπρος η χώρα, να επανέλθει η ρευστότητα στην πραγματική οικονομία και την αγορά, όταν οι αλλαγές που εγκρίθηκαν από το υπουργικό συμβούλιο για τις εργασιακές σχέσεις -με πράξη νομοθετικού περιεχομένου μάλιστα, χωρίς ψηφοφορία στη Βουλή, προκειμένου να αποφευχθούν τυχόν ανεπιθύμητες «διαρροές»- αποτελούν ουσιαστικά τη χαριστική βολή για 4.000.000 εργαζομένους;

Συνοπτικά μόνο, για να θυμόμαστε τι μας περιμένει, οι αλλαγές στον εργασιακό «χάρτη» είναι οι εξής: αναδρομική μείωση κατά 22% του κατώτερου μισθού που προβλέπει η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, με αναδρομική μάλιστα ισχύ. Ως αποτέλεσμα, ο κατώτατος μισθός πλέον διαμορφώνεται στα 586 ευρώ, για τους νέους κάτω των 25 ετών στα 511 και για τους μαθητευόμενους στα 357 ευρώ. Άρση της οιονεί μονιμότητας των εργαζομένων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, όπως ΔΕΚΟ και ΟΤΑ και περιορισμός της στους εργαζόμενους. Κατάργηση των αυξήσεων που επέβαλαν οι μισθολογικές «ωριμάνσεις», καθώς και της δυνατότητας των εργαζομένων να προσφεύγουν μονομερώς στον Οργανισμό Μεσολάβησης και Διαιτησίας (ΟΜΕΔ), καθώς στο εξής θα απαιτείται η σύμφωνη γνώμη και των δύο μερών, με τα επίμαχα να περιορίζονται στο εξής στα μισθολογικά. Από τον «οδοστρωτήρα» δεν ξέφυγαν ούτε οι συλλογικές συμβάσεις, καθώς οι παλιές (με διάρκεια μεγαλύτερη των δύο ετών) έληξαν αυτόματα στις 14 Φεβρουαρίου του τρέχοντος έτους.

Οι επιπτώσεις από το νέο «μαχαίρι» θα είναι άμεσες και οδυνηρές. Η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων θα αδυνατεί πλέον να ανταποκριθεί ακόμα και σε στοιχειώδεις βιοποριστικές ανάγκες -και αυτό αφορά τους εργαζόμενους ακόμα και σε επιχειρήσεις που δεν είχαν δεχθεί, μέχρι τώρα, τις αρνητικές επιπτώσεις της κρίσης ή που το εργατικό κόστος βρισκόταν υπό έλεγχο. Την ώρα, μάλιστα, που το βασικό ζητούμενο είναι η αύξηση της ζήτησης, λόγω των περικοπών στο δημόσιο τομέα, η επέκταση της «λαίλαπας» των περικοπών και στον ιδιωτικό, ρίχνει ουσιαστικά την «ταφόπλακα» στην αγοραστική ικανότητα και, συνεπώς, στη ρευστότητα στην αγορά.

Κάνοντας λοιπόν ένα ακόμη βήμα εισόδου, και όχι εξόδου από την ύφεση και τη λιτότητα, για ποια ανάπτυξη και μέτρα ενίσχυσης της απασχόλησης μπορούν, αλήθεια, να μας μιλούν;

Του Βασ. Αναστασόπουλου από το Πρώτο Θέμα

Η φωτοσύνθεση είναι από το "Γρέκι"


Όχι, αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα, αν και δραματικό, δεν είναι μια καταστροφή. Είναι επίσης μια ευκαιρία. Γιατί η δύναμη του χρήματος έχει, για πρώτη φορά, υπερβεί με ένταση το ρυθμό της μέχρι τότε σταδιακής, σχολαστικής και προσεκτικά οργανωμένης καταστροφής του δημόσιου συμφέροντος και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Και σε μια χώρα τόσο διάσημη για τη φιλοσοφία της ζωής, στον αντίποδα του αγγλοσαξονικού μοντέλου, και διάσημη για την ακούραστη αντίσταση που έχει φέρει στις πολλαπλές μορφές καταπίεσης που προσπάθησαν να τη χαλιναγωγήσουν.

Ο Έλληνας δεν χορεύει και δε θα χορέψει ποτέ στο ένα πόδι, ούτε θα σκύψει δουλικά, ανεξάρτητα από τα καθεστώτα που θέλουν να του επιβάλλουν. Χορεύει με τα χέρια του, σαν να θέλει να πετάξει προς τα αστέρια. Γράφει στους τοίχους αυτό που θα του άρεσε να διαβάσει κάπου αλλού. Καίει μια τράπεζα όταν δεν του αφήνουν πλέον την πολυτέλεια να ψήσει στην παραδοσιακή του ψησταριά. Ο Έλληνας είναι τόσο ζωντανός, όσο η ιδεολογία της απειλής θανάσιμη. Και ο Έλληνας αν και χτυπημένος μέχρι θανάτου, στο τέλος πάντα σηκώνεται.

Ναι, η Ευρώπη της οικονομίας ήθελε να δημιουργήσει ένα παράδειγμα. Αλλά μες τον εκνευρισμό της να χτυπήσει τη χώρα που φαινόταν η πιο αδύναμη στη ευρωζώνη, μέσα στην υπερβολική της βία, η μάσκα της έπεσε. Είναι τώρα περισσότερο από ποτέ, η ώρα να καταδείξουμε το αληθινό της πρόσωπο: αυτό του ολοκληρωτισμού. Γιατί πρόκειται πραγματικά περί αυτού. Και υπάρχει μόνο μία απάντηση στον ολοκληρωτισμό: ο αγώνας, επίμονος και ανυποχώρητος, μέχρι τη μάχη, αν χρειαστεί, καθώς διακυβεύεται η ίδια η ύπαρξη. Έχουμε έναν κόσμο, μια ζωή, και αξίες να υπερασπιστούμε. Παντού στους δρόμους, είναι τα αδέλφια μας, οι αδελφές μας, τα παιδιά μας, οι γονείς μας, οι οποίοι έχουν πληγεί μπροστά στα μάτια μας, ακόμα και αν είναι μακριά. Πεινάμε, κρυώνουμε και πονάμε μαζί τους. Όλα τα χτυπήματα που δέχονται μας τραυματίζουν εξίσου. Κάθε παιδί στην Ελλάδα που λιποθυμά στο σχολείο του, μας καλεί στην αγανάκτηση και στην εξέγερση.

Για τους Έλληνες, είναι καιρός να πούνε όχι, και, για όλους εμάς, ήρθε ο καιρός να τους υποστηρίξουμε. Επειδή ο ελληνικός λαός σήμερα ηγείται της μάχης κατά του οικονομικού ολοκληρωτισμού, που καταστρέφει παντού τη δημόσια περιουσία, απειλεί την καθημερινή επιβίωση, διαδίδει την απόγνωση, το φόβο και την αποχαύνωση μέσα από έναν πόλεμο όλων εναντίον όλων.

Πέρα από έναν συναισθηματικό θυμό που εκτονώνεται με την καταστροφή των συμβόλων της καταπίεσης, αναπτύσσει έναν διαυγή θυμό, των αγωνιστών που αρνούνται να στερηθούν την ίδια τους τη ζωή προς όφελος της τραπεζικής μαφίας και της λογικής της, αυτής του “τρελού χρήματος”. Με τις συνελεύσεις της άμεσης δημοκρατίας, το κίνημα της πολιτικής ανυπακοής, το κίνημα “Δεν πληρώνω” και τις πρώτες εμπειρίες της αυτοδιαχείρισης, μια νέα Ελλάδα αναδύεται αυτή τη στιγμή, που απορρίπτει την τυραννία της αγοράς για λογαριασμό των ανθρώπων. Δεν γνωρίζουμε πόσο καιρό θα πάρει για τους ανθρώπους να ελευθερωθούν από την εθελοντική δουλεία τους, αλλά είναι βέβαιο ότι, αντιμετωπίζοντας τη γελοιότητα της πελατειακής πολιτικής, των διεφθαρμένων δημοκρατιών, τον τραγελαφικό κυνισμό του κράτους των banksters (τραπεζική μαφία), θα έχουμε μόνο την επιλογή -ενάντια σε κάθε εκβιασμό- να διαχειριστούμε τις υποθέσεις μας εμείς οι ίδιοι.

Η Ελλάδα είναι το παρελθόν μας.
Είναι επίσης το μέλλον μας.
Ανακαλύψτε την ξανά μαζί της!
Το 2012 ας γίνουμε όλοι Έλληνες!


Αναδρομικά από τη μισθοδοσία του Απριλίου θα ξεκινήσουν οι περικοπές στις αποδοχές περίπου 70.000 υπαλλήλων του Δημοσίου, οι οποίοι δεν έχουν ενταχθεί ακόμα στο νέο μισθολόγιο. Κοινή υπουργική απόφαση του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών Φίλιππου Σαχινίδη και του υφυπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης Ντίνου Ρόβλια, προβλέπει πως θα τους γίνεται κάθε μήνα αναδρομικά η παρακράτηση των περικοπών που έπρεπε να είχαν γίνει από τον περασμένο Νοέμβριο, αρχής γενομένης από τη μισθοδοσία Απριλίου (που θα λάβουν στα τέλη Μαρτίου) μέχρι και τον ερχόμενο Ιούνιο, σε ισόποσες δόσεις. Οι μειώσεις θα φτάνουν μέχρι και στο 25% των ως τώρα αποδοχών τους.

Με την ίδια υπουργική απόφαση καθορίζονται και τα νέα μειωμένα ωρομίσθια και οι εφημερίες των γιατρών του ΕΣΥ. Συγκεκριμένα προβλέπεται ότι:

- το προσωπικό με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου του Δημοσίου, Ν.Π.Δ.Δ. και Ο.Τ.Α. καθώς και οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί λαμβάνουν το βασικό μισθό που αντιστοιχεί στον εισαγωγικό βαθμό της κατηγορίας τους.

- για τη μισθολογική εξέλιξη του ανωτέρω προσωπικού στα μισθολογικά κλιμάκια λαμβάνεται υπόψη χρόνος προϋπηρεσίας μέχρι επτά (7) έτη.

- πέραν του βασικού μισθού, οι ανωτέρω δικαιούνται τα επιδόματα και τις παροχές, που προβλέπονται, εφόσον τηρούνται οι προϋποθέσεις χορήγησής τους.

- ειδική μέριμνα για προσωπικό που υπηρετεί κατά την έναρξη ισχύος του νέου μισθολογίου (1-11-2011)

- η απόφαση αυτή ισχύει από 1-11-2011 και από την ημερομηνία αυτή παύει να ισχύει και κάθε άλλη ρύθμιση (υπουργική απόφαση κ.λ.π.) που καθορίζει αποδοχές του με οποιαδήποτε ιδιότητα προσωπικού με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου ή διάρκεια του Δημοσίου, των Ν.Π.Δ.Δ. και των Ο.Τ.Α.

Με τα νέα δεδομένα, τα κατώτατα όρια ημερομισθίων, ωρομισθίων και μηνιαίων μισθών στο δημόσιο διαμορφώνονται ως εξής:

ΩΡΟΜΙΣΘΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΩΝ ΕΣΥ
Επισημαίνεται ότι το μηνιαίο ποσό, ως αποζημίωση εφημεριών για Συντονιστές Διευθυντές και Διδευθυντές που ασκούν τα καθήκοντα του βαθμού τους και υπηρετούν σε Νοσοκομεία της Α΄ Ζώνης, διαμορφώνεται από 1-1-2012 σε 965,00 ευρώ.




Σε αγώνα δρόμου προκειμένου να κάνει εγκαίρως επιλογές, οι οποίες θα διασφαλίσουν τη στοιχειώδη έστω παρουσία της χώρας μας στο παιχνίδι των αγωγών από την Κασπία προς τη Δύση υποχρεώνεται τώρα η Αθήνα, μετά την απόρριψη του Ελληνοϊταλικός αγωγού ITGI από τις εταιρίες που διαχειρίζονταν το μεγάλο κοίτασμα της Κασπίας Θάλασσας, Shah Deniz.

Η τελική επιλογή για τον αγωγό που θα μεταφέρει σε πρώτη φάση τα 10 δις κυβικά μέτρα φυσικού αερίου προς την Ευρώπη, θα γίνει το 2013, μεταξύ του αγωγού ΤΑΡ στη νότια διαδρομή (Ελλάδα, Αλβανία και υποθαλάσσιο αγωγό στην Ιταλία) και του αγωγού που θα επιλεγεί έως τα μέσα του 2012 μεταξύ των δύο υποψηφίων στην βόρεια διαδρομή (Nabucco και SEEP)

O SEO, o οποίος υποστηρίζεται από την ΒΡ, έχει ένα σημαντικό πλεονέκτημα, μια και η εταιρεία αυτή κατέχει το 24% του κοιτάσματος στην Κασπία είναι διαχειρίστριά του, ακόμη, ωστόσο, υπάρχει ασάφεια αναφορικά με το συνολικό σχεδιασμό του και τη χρήση τως υπαρχόντων δικτύων.

Η προσπάθεια των εταιρειών που μετέχουν στον Nabucco να παραμείνει στο παιχνίδι ο αγωγός τις οδήγησε να μετέχουν σε συνολικό ανασχεδιασμό του, ώστε να μειωθούν το κόστος αλλά και χωρητικότητά του, καθώς ο αρχικός σχεδιασμός προϋπόθετε την εξασφάλιση πρόσθετων μεγάλων ποσοτήτων πέραν του Αζερμπαϊτζάν, κάτι που δεν φαίνετε πιθανό στο ορατό μέλλον. Ο ανασχεδιασμός του αγωγού δεν είναι εύκολη υπόθεση, και εξασθενίζει τη δυναμική που είχε δημιουργήσει τα προηγούμενα χρόνια ο Nabucco, εξασφαλίζοντας την υποστήριξη της Κομισιόν.

Η Αθήνα, έχοντας απωλέσει – τουλάχιστον για όσο παραμένει στην εξουσία στη Σόφια ο κ. Μπορίσοφ - την προοπτική του αγωγού Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη και με την απόρριψή του αγωγού ITGI, είναι υποχρεωμένη να σκεφτεί τις εναλλακτικές επιλογές, που, σε ότι αφορά στο αζέρικο αέριο, δεν είναι παρά η εξής μία, η επιδίωξη συμμετοχής της στον αγωγό ΤΑΡ.

Ο ΤΑΡ υποστηρίζεται από την έτερη μεγάλη πετρελαϊκή εταιρεία Statoil, η οποία κατέχει ποσοστό 24% του Shah Deniz και έχει εξασφαλίσει ισχυρή χρηματοδότηση, αλλά προς το παρόν δεν έχει έτερο στη χώρα μας ούτε έχει υπογράψει διακρατικές συμφωνίες με την Ελλάδα και την Ιταλία. Η συμμετοχή της Ελλάδας σε αυτό το project είναι παραπάνω από αναγκαία, προκειμένου να μπορεί η κοινοπραξία του ΤΑΡ να διεκδικήσει την επιλογή του αγωγού της το 2013, αλλά και για την Ελλάδα θα είναι ίσως ο μοναδικός τρόπος εάν θέλει να παραμείνει ζωντανή η παρουσία της στο παιχνίδι των αγωγών, έστω κι αν ο ΤΑΡ περιορίσει τουλάχιστον στο ήμισυ τα οφέλη που θα είχε η χώρα μας από τα τέλη διέλευσης του αερίου.

Αυτή η πραγματικότητα επιβάλλει με στην πλευρά του ΤΑΡ να κινηθεί εσπευσμένα, θέλοντας να εξασφαλίσει την σύμπραξη της Ελλάδας, συγχρόνως, ωστόσο, προσφέρεται και στην χώρα μας η δυνατότητα να επιχειρήσει να εξασφαλίσει ευνοϊκότερους οικονομικούς όρους για τη διέλευση του αερίου από το ελληνικό έδαφος και για τις ποσότητες αερίου που θα διατεθούν στην εσωτερική αγορά. Η ανάγκη της Αλβανίας να εξασφαλιστεί η συναίνεσή της Ελλάδας για την υλοποίηση του αγωγού προσφέρει, όμως, δυνατότητες και για την προώθηση λύσεων σε πολιτικά προβλήματα στις διμερείς σχέσεις, τα οποία είναι «παγωμένα», λόγω της αλβανικής στάσης, με πιο σημαντικό τη συμφωνία για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών μεταξύ των δύο χωρών.

Η ελληνική κυβέρνηση, με ανακοίνωσή της την περασμένη εβδομάδα, συνεχίζει να υποστηρίζει ότι ο ITGI είναι η πιο προχωρημένη και ώριμη για να υλοποίηση επιλογή, σε μια τελική προσπάθεια να κρατηθεί ζωντανή η προοπτική του ελληνοϊταλικού αγωγού. Αυτό, όπως, δεν εξαρτάται από επιθυμίες και προσωπικές επιλογές όσων επιδίδονται σε ασκήσεις επί χάρτου, αλλά από την πραγματικότητα, την οποία και καθορίζουν κυρίως αυτοί που κατέχουν τις πηγές ενέργειας…

Πηγή: Περιοδικό "Επίκαιρα"


Αρά σημαίνει κατάρα. Και δεν υπάρχει μεγαλύτερη κατάρα από τη σκλαβιά.

Η σκλαβιά, που δεν διαδραματίζεται μόνο στο εθνικό, αλλά ποικιλοτρόπως διαπλέκεται και με πάμπολλα άλλα επίπεδα: Το νομικό, το οικονομικό, το κοινωνικό, το θρησκευτικό, το ηθικό, το πνευματικό, κλπ

Κοινός παρονομαστής, ωστόσο, όλων των δουλοκτητικών αποχρώσεων είναι ο νόμος. Η Κατάρα του νόμου, όπως λέει ο Παύλος .

Γιατί ο νόμος νέμει τα αγαθά και τα δικαιώματα, σύμφωνα με τα νομίσματα (γνώμες) και τα συμφέροντα των κρατούντων. Και, εν ονόματι της αβυθομέτρητης υποκρισίας ταυτίζεται με τη δικαιοσύνη, με την οποία, σε τελική ανάλυση, έχει μηδαμινή σχέση.

Ενώ, αντίθετα, έχει μεγάλη σχέση και συχνά ταυτίζεται με την αδικία και το έγκλημα. Και μάλιστα το μεγάλο έγκλημα.

Δεδομένου ότι τα μεγαλύτερα εγκλήματα σε βάρος της ανθρωπότητας έχουν διαπραχθεί εν ονόματι του νόμου. Του οποίου αρχιτέκτονες και αρχιερείς είναι, συνήθως, αυτοί, που, ανάλογα με το μέγεθος των κακουργημάτων, που διαπράττουν, τιτλοφορούνται μεγάλοι.

Οι οποίοι, στην προσπάθειά τους να εξαθλιώσουν και να εξοντώσουν τους συνανθρώπους τους, φτάνουν στο σημείο να δολοφονούν ακόμη και τον ίδιο το Θεό.

Γεγονός, για το οποίο καλούμαστε, κάθε χρόνο, και εμείς να πενθούμε κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Σαρακοστής. Και κυρίως της Μεγάλης Βδομάδας.

Νησίδες και οάσεις χαράς, μέσα στην έρημο της πένθιμης αυτής περιόδου, είναι οι Χαιρετισμοί της Παναγίας. Οι οποίοι απευθύνονται στη μητέρα του πένθους, σαν προανάκρουσμα της αναστάσιμης χαράς.

Και εστιάζονται οι χαιρετισμοί αυτοί, κατά κύριο λόγο, στον Ευαγγελισμό της Παναγίας. Της χαρμόσυνης, δηλαδή αγγελίας για την απελευθέρωσή μας απ’ την κατάρα του νόμου.

Γιατί βέβαια η εμβέλεια των νόμιμων εγκλημάτων, σε καμιά περίπτωση, δεν μπορεί να ακυρώσει το υπεριστορικό έργο του Θεού.

Βέβαια και πριν τον Ευαγγελισμό της Παναγίας, χρόνια και αιώνες, οι φιλόσοφοι και οι προφήτες πάλευαν να μετριάσουν την εγκληματικότητα της νομιμότητας. Αλλά πάντα κατέληγαν σε κάποια, μεγαλύτερα ή μικρότερα αδιέξοδα.

Και φαίνεται παράδοξο πώς άρκεσε η μεσολάβηση ενός απλού κοριτσιού, για να σπάσει το δίχτυ των αδιεξόδων, μέσα στα οποία ασφυκτιούσε το ανθρώπινο γένος.

Και να κάμει τη διέξοδο, που ανακάλυψε, όχι θεωρητική, εν πολλοίς, φλυαρία, όπως τα διάφορα φιλοσοφικά συστήματα και τα νομικά κατασκευάσματα, αλλά βιωματική πρακτική και κοινωνική πραγματικότητα.

Και ασφαλώς δεν πήγε η Παναγία σε κάποιες πανεπιστημιακές σχολές. Όπως οι σύγχρονοι φωστήρες της απάτης και της διαστροφής, πηγαίνουν στην Αμερική ή την Ευρώπη. Για να μάθουν πώς θα προδώσουν και θα ξεπουλήσουν την πατρίδα τους και εξαθλιώσουν το λαό της.

Το μυστικό κλειδί, που χρησιμοποίησε, για να παραβιάσει τα μυστικά του απόρρητου και να κάμει την υπέρβασή της, για να φτάσει στη θέωση, ήταν η ταπείνωση:

«Δοξάζω το Θεό και χαίρομαι“, είπε, όταν, μετά τον Ευαγγελισμό, επισκέφθηκε τη συγγένισσά της, την Ελισάβετ, γιατί «επέβλεψε επί την ταπείνωσιν της δούλης αυτού».

Δεν είναι όμως η ταπείνωση της Παναγίας καρπός μιας δουλικής συμπεριφοράς απέναντι στους τυράννους και εκμεταλλευτές του κόσμου τούτου. Είναι καρπός του θαυμασμού και του σεβασμού της απέναντι στο απέραντο μεγαλείο της σοφίας και της δικαιοσύνης του Θεού.

Γιατί επισημαίνει, στη συνέχεια, ότι ο γιος της θα είναι αυτός, που «θα γκρεμίσει τους τυράννους απ’ τους θρόνους τους και θα υψώσει τους ταπεινούς. Αυτός, που θα πάρει τα άσωτα πλούτη απ’ τους εκμεταλλευτές, για να ταΐσει τους φτωχούς»!

Και μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια κινήθηκε η διδασκαλία και η πρακτική του Χριστού και των Αποστόλων, αλλά και των πρώτων χριστιανών:

Οι οποίοι είχαν «μια ψυχή και μια καρδιά και είχαν τα πάντα κοινά. Προσφέροντας ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του και παίρνοντας ανάλογα με τις ανάγκες του», όπως μας λένε οι Πράξεις των Αποστόλων (Δ,32-34). Κάπου δεκαοχτώ αιώνες, προτού ο Μαρξ γράψει τα ίδια ακριβώς στο «Κομμουνιστικό μανιφέστο» του.

Και κατ’ αυτόν τον τρόπο έβαλαν, απέναντι στην κατάρα του νόμου, τη χαρά της δικαιοσύνης. Και όχι μόνο:

Αλλά και τη λυτρωτική αλήθεια απέναντι στα δόλια ψεύδη. Τη φυσιολογική ζωή απέναντι στη διαστροφή. Τη θρησκευτική ελευθερία απέναντι στη δεισιδαιμονία. Το σεβασμό της ιδιαιτερότητας απέναντι στον ποικιλόμορφο ρατσισμό. Την αξιοπρέπια απέναντι στην τυραννική και ληστρική εξουσία. Την ισότητα απέναντι στα δικαιώματα και τα υλικά αγαθά, σε αντίθεση με τις τερατώδεις και δολοφονικές ανισότητες…

Κι ακόμη, την ελευθερία και την αληθινή δημοκρατία απέναντι στον οποιοδήποτε φασισμό και το ναζισμό. Των οποίων τη βαριά μπότα και τα ασφυξιογόνα της «ύβρης» τους νιώθουμε, τώρα, να πιέζουν ασφυκτικά τη γη της Ελλάδας και τα στήθη των Ελλήνων…

Που σημαίνει ότι η Παναγία μας καλεί, για μια ακόμη φορά, να σταθούμε όρθιοι απέναντι στους οποιουσδήποτε εκμεταλλευτές και τυράννους.

Κι αφού την αποκαλούμε «Υπέρμαχο Στρατηγό» μας να μη γινόμαστε λιποτάκτες. Όπως, δυστυχώς, συμβαίνει με ένα μέρος των, λεγόμενων, Ελλήνων και χριστιανών.

Που, χωρίς αιδώ και συνείδηση, έρπουνε αμετανόητοι πίσω απ’ τη συμμορία των πράσινων και γαλάζιων εφιαλτών και των τοκογλύφων πατρώνων τους!…

Έτσι ώστε, όπως μας λένε και οι χαιρετισμοί, να «εκλάμψει η χαρά και να εκλείψει η αρά»!…

Για μας και την πατρίδα μας…

Παπα-Ηλίας



Κι όμως, το ΠΑΣΟΚ κυβέρνηση τη χώρα για περισσότερο από δύο χρόνια. Το ίδιο ΠΑΣΟΚ που σήμερα είναι χίλια κομμάτια, ο καθένας κάνει ότι του καπνίσει, κορυφαία στελέχη μαζεύονται για να δουν πως θα διασωθούν και ο πρόεδρός του βρίσκεται σε χειμερία νάρκη.

Οι υποψήφιοι πολλοί. Ο Βενιζέλος, Ο Τζουμάκας, η Κατσέλη, ο Ραγκούσης, ο αδιάβαστος Χρυσοχοϊδης και ποιος ξέρει ποιοι άλλοι.

Κι ενώ ο κόσμος καίγεται, η χώρα βουλιάζει, η κοινωνία στενάζει, στο ΠΑΣΟΚ ασχολούνται με το μέλλον ενός κόμματος που δεν έχει μέλλον.

Οι μυστικές και φανερές συναντήσεις και τα δείπνα δίνουν και παίρνουν. Την Τετάρτη μάζεψε ο Θ. Πάγκαλος ένα τσούρμο βουλευτές κι έφτιαξαν μια πολιτική πλατφόρμα. Το κείμενο προβληματισμού προτείνει: άμεση κατάργηση της κρατικής χρηματοδότησης των κομμάτων, κατάργηση του σταυρού προτίμησης, συνταγματική υποχρέωση το έλλειμμα του προϋπολογισμού να μην ξεπερνά το 3%, ο κατώτατος μισθός στον ιδιωτικό τομέα να συνδέεται με τον αντίστοιχο μέσο όρο της Ευρωζώνης και, τέλος, θέσπιση κατώτατου ορίου σύνταξης για όλους. Για το ΠΑΣΟΚ προτείνεται η εκλογή προέδρου να γίνεται από τη βάση, αφού έχει προηγηθεί συνέδριο θέσεων για την πολιτική φυσιογνωμία του κόμματος.

Στη συνάντηση συμμετείχαν ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Παντελής Οικονόμου, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος Μανώλης Μπετενιώτης, καθώς και οι βουλευτές Ντ. Βρεττός, Σ. Εμινίδης, Ηλ. Καρανίκας, Κατερίνα Περλεπέ, Μαρία Θεοχάρη, Συμεών Κεδίκογλου, Π. Ασπραδάκης, και Αχμέτ Χατζή Οσμάν. Αρχηγός της γιάφκας ο κ. Πάγκαλος ο οποίος λες κι έχει πάθει αμνησία, δε θυμάται πώς επί πολλά χρόνια υπηρετεί το παλαιό πολιτικό σύστημα και τώρα θέλει να το αλλάξει. Γιατί δεν τα έκανε αυτά όταν είχε τη δύναμη;

Ή μήπως απλά μαζεύονται για να δείξουν ότι… προβληματίζονται. Μάλλον οι ίδιοι είναι το πρόβλημα αλλά δεν το ξέρουν.

Την Τετάρτη επίσης αποκαλύφθηκε ότι ο Γ. Πεταλωτής κάλεσε 7 υφυπουργούς για να φτιάξουν κείμενο για το «αύριο της προοδευτικής παράταξης». Ειδικότερα, στη σύσκεψη συμμετέχουν οι αναπληρωτές υπουργοί Οικονομικών Φίλιππος Σαχινίδης και Ανάπτυξης Σωκράτης Ξυνίδης και οι υφυπουργοί Ανάπτυξης Θάνος Μωραΐτης, Δικαιοσύνης Γιώργος Πεταλωτής, Αγροτικής Ανάπτυξης Γιάννης Δριβελέγκας, Υγείας Μάρκος Μπόλαρης και Προστασίας του Πολίτη Μανώλης Όθωνας.

Από την άλλη, ο Παπουτσής σε δηλώσεις του λέει ότι δε θέλει το ΠΑΣΟΚ να γίνει ΚΟΔΗΣΟ, ούτε δεκανίκι των συντηρητικών δυνάμεων», βάζοντας το δικό του λιθαράκι στον προβληματισμό του ΠΑΣΟΚ. Ο δε Γ. Ραγκούσης ψάχνει ψήφους για να θέσει υποψηφιότητα και ο Ευ. Βενιζέλος περιμένει την Παρασκευή για να ανακοινώσει την υποψηφιότητά του.

Οι άνθρωποι είναι εκτός τόπου και χρόνου. Νομίζουν ότι ο κόσμος έχει μεγάλη… σκασίλα για τον προβληματισμό τους. Γι’ αυτό θα πάνε άπατοι. Διότι δεν έχουν καμιά σύνδεση με την κοινωνία.


Από την πρώτη στιγμή που ο Πάνος Καμμένος ανακοίνωσε, μέσω διαδικτύου, την ίδρυση του νέου πολιτικού φορέα «Ανεξάρτητοι Έλληνες», το πολιτικό και δημοσιογραφικό ενδιαφέρον επικεντρώθηκε στην αναζήτηση εκείνων που θα σταθούν στο πλευρό του.

Ο Γιάννης Μανώλης είναι ο πρώτος που, εδώ και αρκετό καιρό έχει δηλώσει την ενθουσιώδη πρόθεσή του να συμμετάσχει στο καινούριο εγχείρημα, ο σερ Βασίλης Μαρκεζίνης ακούγεται παρασκηνιακά ως η «ιδεολογική αναφορά» όσων συμμερίζονται τις απόψεις του Πάνου Καμμένου, και από εκεί και πέρα το ενδιαφέρον στρέφεται σε όσους από τους βουλευτές που διεγράφησαν από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας λόγω της στάσης που κράτησαν κατά του Μνημονίου, επιλέξουν να γκρεμίσουν οριστικά τις γέφυρες με τη Συγγρού.

Τα «Νέα» του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη προχωρούν σήμερα ένα βήμα παραπέρα. Και με ρεπορτάζ το οποίο δημοσιεύουν, υποστηρίζουν ότι βουλευτές με πολυετή διαδρομή στον χώρο της Νέας Δημοκρατίας, που μετά τη διαγραφή τους από τον Αντώνη Σαμαρά είναι σήμερα ανεξάρτητοι, βρίσκονται σε προχωρημένες συζητήσεις με τον Πάνο Καμμένο, προκειμένου να συμμετάσχουν στο νέο εγχείρημα.

Σύμφωνα με τα «Νέα», στους βουλευτές αυτούς περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων ο Χρήστος Ζώης, ο Κώστας Μαρκόπουλος, ο Γιώργος Βλάχος και ο Μαργαρίτης Τζήμας. Άλλες πληροφορίες μάλιστα αναφέρουν ότι είναι εξαιρετικά πιθανό μέχρι και τις αρχές της επόμενης εβδομάδας να έχουν ανακοινωθεί οι πρώτες προσχωρήσεις εν ενεργεία, ανεξάρτητων βουλευτών από τον χώρο της Κεντροδεξιάς, στους «Ανεξάρτητους Έλληνες».

Πηγή


Ο μέσος άνθρωπος παραμυθιάζεται εύκολα. Παραμυθιάζεται όμως πιο εύκολα όταν βρίσκεται σε απόγνωση ή όταν βρίσκεται σε κατάσταση παράλογης ευφορίας. Γι’ αυτό και στις δυο αυτές καταστάσεις ευδοκιμούν οι απατεώνες.

Να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους...

Πουθενά δεν μοιράζουν χρήματα. Ούτε στο χρηματιστήριο, ούτε στις τράπεζες, ούτε πολύ περισσότερο στο κράτος.

Όσοι πίστεψαν κάποια στιγμή πως στο χρηματιστήριο μοίραζαν χρήματα το πλήρωσαν ακριβά. Ακόμη ψάχνουν ποιος έφταιξε. Δεν θα τον βρουν ποτέ, γιατί κοιτάνε το δάχτυλο που νομίζουν πως δείχνει οπουδήποτε αλλού εκτός των ιδίων.

Το ίδιο παθαίνουν τώρα όσοι πίστεψαν πως με ένα διορισμό ή με μια «επαφή» στον κρατικό μηχανισμό, βρήκαν το μήνα που θρέφει τους εννέα και έλυσαν το πρόβλημα της ζωής τους και της ζωής των παιδιών τους. Ακόμη νομίζουν πως φταίει η Μέρκελ, η διεθνής τραπεζοκρατία και ό,τι άλλο δείχνει το δάχτυλο των δημαγωγών... Ουδόλως οι ίδιοι και το «βύσμα» τους που κέρδισε περισσότερα απ΄ αυτή τη σχέση.

Κανείς δεν πρόκοψε ακολουθώντας δημαγωγούς.

Τα τελευταία χρόνια πολλοί αποφάσισαν να αλλάξουν κοινωνική τάξη και status με διακοποδάνεια και πιστωτικές κάρτες. Τώρα τεντώνουν τα αυτιά στον κάθε δημαγωγό που μουρμουρίζει για «κούρεμα» όλων των τραπεζικών δανείων και φέρνουν αμφίβολα παραδείγματα από χώρες που τις έχει ξεχάσει κι ο χάρτης.

Ο δρόμος προς την ευημερία περνά μέσα από την ατομική κυρίως, και συλλογική κατά δεύτερο, προσπάθεια και κυρίως τη μόρφωση και την εργασία. Τ’ άλλα είναι παγίδες για αφελείς. Τα ίδια έλεγα και το ’99 στην κορυφή, τα ίδια και τώρα στον πυθμένα. Στους περισσότερους ηχούν το ίδιο παράδοξα και περιττά.

Μπορούν να ελπίζουν;

Κάποιοι ακούνε για τα 50 δισ. ευρώ που θα πάρουν οι τράπεζες στα πλαίσια της ανακεφαλαιοποίησης για τις απώλειες από το «κούρεμα» και την διαγραφή των επισφαλών δανείων και μέσα στην απόγνωση, ή την παράκρουση «εξυπνάδας», πιστεύουν πως αν δεν κερδίσουν, τουλάχιστον θα σβήσουν τα χρέη τους...

Κανείς δεν χαρίζει 30 ή 50 δισ. στις τράπεζες για να σβήσουν τις ζημιές από τα ελληνικά ομόλογα και τα δάνεια όσων δεν είναι σε θέση να τα πληρώσουν.

Τα λεφτά αυτά τα δανείζουν οι Ευρωπαίοι για να τα επιστρέψουμε πίσω εμείς και τα παιδιά μας στα επόμενα 30 χρόνια. Είναι αλήθεια πως τα δάνεια αυτά μας δίνονται με φιλικούς και χαριστικούς όρους και όχι τοκογλυφικούς όπως διατείνονται αυτοί που μας έφεραν εδώ διορίζοντας και ξοδεύοντας δανεικά.

Όποιος απαιτεί ένα «κούρεμα» της τάξης του 30% σε όλα τα δάνεια, είναι σαν να ζητά αλλά 75 δισ. ευρώ (250 δισ. επί 30% ίσον 75 δισ. ευρώ) δανεικά τώρα τα οποία θα επιστρέψουν πίσω τα παιδιά του αργότερα με τόκους.
Μέχρι σήμερα «πατριώτες» μου, τα μόνα κορόιδα που έχουμε βρει ως έθνος είναι τα παιδιά μας, τα οποία έχουμε φορτώσει με ένα χρέος 360 δισ. ευρώ συν άλλα τόσα περίπου τα δικαιώματα συνταξιοδότησης που έχει θεμελιώσει η γενιά μας...

Όλο αυτό το ανοσιούργημα το έχουμε κρύψει κάτω από αριστερίζουσες σαπουνόφουσκες επιχειρημάτων, για τραπεζοκρατία, κεφάλαιο που πίνει το αίμα του λαού και κακούς Ευρωπαίους που μας σφίγγουν το λουρί, αντί να μας δανείσουν και άλλα για να προκύψει ανάπτυξη...

Όσο και να κρύβει την πραγματικότητα η συμφεροντολογική ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς, η πραγματικότητα αργά ή γρήγορα, έστω και μέσω μιας κατάρρευσης θα μας προσγειώσει στα δεδομένα της.

Δεν υπάρχει δωρεάν...

Πόσο ωφελημένος θα είναι κάποιος, αν του σβηστεί μια μηνιαία δόση δανείου 500 ευρώ, όταν παράλληλα θα αυξηθούν κατακόρυφα οι πιθανότητες να χάσει και το εισόδημα των 1.000 ευρώ με το οποίο πλήρωνε τη δόση;

Πόσο χρήσιμη είναι η διαγραφή των χρεών μου στο τεφτέρι του μπακάλη, αν τα ράφια του μπακάλικου αντί για προϊόντα γεμίσουν αράχνες; Γιατί περί αυτού πρόκειται. Μην κοιτάτε που οι «σωτήρες» σας λένε την πρώτη σκηνή του έργου.

Ο μέσος λογικός άνθρωπος γνωρίζει πως αν φτάσει στο σημείο να του διαγράψει η τράπεζα κάποιο χρέος, δεν θα είναι σε θέση να πανηγυρίζει, γιατί για να κάνει η τράπεζα κάτι τέτοιο, σημαίνει πως ο ίδιος βρίσκεται σε μια κατάσταση που όντως δεν μπορεί να πληρώσει. Ήτοι: Στη χειρότερη. Τι να το κάνεις το υπόλοιπο του στεγαστικού που θα διαγραφεί από την τράπεζα, αν αναγκαστείς να πουλήσεις το σπίτι για ένα κομμάτι ψωμί και ένα μπιτόνι πετρέλαιο θέρμανσης;

Όποιος χρεοκοπεί, συνήθως χάνει πολύ περισσότερα από αυτά που κερδίζει με τις διαγραφές.

Του Κώστα Στούπα από capital