Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

21 Οκτ 2017


Η ασθένεια της χώρας που έχει βαθιές κοινωνικές ρίζες, το σύμπτωμα της οικονομικής δυσπραγίας και η έλλειψη της πολιτικής

Φαίνεται πως πήραμε πολύ στα σοβαρά την εμφάνιση του "από μηχανής θεού" της αρχαίας τραγωδίας, ή τον μύθο του φοίνικα που αναγεννάται εκ της στάχτης του (πόσες φορές θα το πράξει;) και παρατηρούμε άπραγοι τα όσα συμβαίνουν, τα οποία όμως όχι μόνον δεν είναι προς την κατεύθυνση βελτίωσης της κατάστασης, αλλά προς οπισθοπορεία.

Όταν ακούω πως η Ελλάδα "θα σωθεί", αντιμετωπίζοντας την οικονομική κρίση με τον άλφα ή βήτα τρόπο, αντιλαμβάνομαι ότι οι πιθανότητες σωτηρίας λιγοστεύουν συνεχώς. Διότι, υπάρχουν πολλοί -εκ των αρμοδίων- που εξακολουθούν να πιστεύουν αφελώς, ότι το πρόβλημα της χώρας μας είναι μόνον οικονομικό.

Χάριν της συζητήσεως, ας το υποθέσουμε. Και ότι κάποιος "από μηχανής θεός" θα αποπληρώσει το χρέος μας. Και από αύριο, αίρονται όλα τα επιβαρυντικά της τσέπης μας μέτρα και βρισκόμαστε στο 2009, όπου τα πράγματα μας τα παρουσίαζαν θετικά.

Θα έχουμε δηλαδή ένα κράτος, όπου καμιά συνδικαλιστική παρέα δεν θα δημιουργεί προβλήματα στην ομαλή λειτουργία του κράτους -πολλές φορές με άγνωστα καλυπτόμενα κίνητρα-, θα πάψουν οι αδιαφανείς δοσοληψίες, ο παλαιοκομματισμός, ο λαϊκισμός, οι σκοπίμως ψευδείς υποσχέσεις, η ανέλιξη ασήμαντων σε θέσεις ευθύνης, η αναξιοκρατική προώθηση συγγενών και φίλων εις βάρος αξίων που εγκαταλείπουν την χώρα; Αυτά και δεκάδες άλλα θλιβερά που συμβαίνουν, ως δια μαγείας δεν θα υπάρχουν με τυχούσα απαλλαγή από το χρέος; Μα υπήρχαν και κατά τις προ Μνημονίων εποχές.

Εννοούμε επομένως, ότι η σωτηρία είναι η επαναφορά στην προ Μνημονίου εποχή; Αν το παραδεχθούμε αυτό, θα σημαίνει ότι μάθαμε να ζούμε στο βούρκο και δεν μπορούμε να αναπνεύσουμε στον καθαρό αέρα.

Δεν είναι οικονομικό το πρόβλημά μας. Η οικονομική δυσπραγία -το έχω πει πολλές φορές, και θα συνεχίσω να το λέγω- είναι το σύμπτωμα, δεν είναι η ασθένεια. Αυτή έχει βαθιές ρίζες, είναι πολύμορφη και κατατρώγει τις σάρκες μας. Το μικρόβιο που την προκάλεσε είναι η απουσία πολιτικής. Όχι κάποιας πολιτικής, αλλά καθ’ ολοκληρία της πολιτικής. Το κενό κατέλαβαν παρωχημένες ιδεοληψίες, καταδικασμένες από τη σύγχρονη πολιτική ιστορία, τις οποίες εκμεταλλεύονται οι δήθεν αντίπαλοι για να υποδουλώνουν τους λαούς.

Η απουσία πολιτικής έφερε φυσικά την έλλειψη πολιτικών προσώπων. Και στη θέση τους εμφανίσθηκαν οι "δήθεν", κατά κανόνα αφισοκολλητές κομμάτων ή παρατρεχάμενοι των κομματικών γραφείων. Και το σύστημα βέβαια, το οποίο τέτοιους "πολιτικούς" χρειάζεται, τους ανέδειξε σε "πολιτικές προσωπικότητες".

Μου περιέγραψαν σκηνή, όπου προ ετών, βουλευτής άναβε το πούρο ανθρώπων της νύχτας, αλλά χρηματοδοτών και υποστηριχτών του, οι οποίοι του συμπεριφέρονταν σαν να ήταν το "παιδί με τους καφέδες". Όμως, πρόκειται για "αντιπρόσωπο του έθνους και του λαού" κατά το Σύνταγμα.

Με πλήρη συνέπεια αυτών που γράφω, μεγάλο μέρος των εκπροσώπων μας είναι αυτού του επιπέδου. Και αν επεκταθούμε στους άνω των 10.000 κομματικούς-κυβερνητικούς συμβούλους, που ακολουθούν κάθε κόμμα στην εξουσία, πολλοί από τους οποίους δεν θα είχαν θέση κλητήρα σε επιχείρηση, τότε θα συμφωνήσουμε πιστεύω, ότι εκεί βρίσκεται η ασθένεια. Και φυσικά, όταν αυτού του είδους "πολιτικοί" μας εκπροσωπούν, δεν είναι περίεργο που οδήγησαν την οικονομία στη γνωστή κατάσταση.

Με πόση θλίψη άκουσα δημοτικό σύμβουλο της Θεσσαλονίκης να δηλώνει κατά τη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, ότι πρέπει το σώμα να απευθύνει συγχαρητήρια σε καταληψίες ξένης περιουσίας. Ο άνθρωπος, δηλαδή, που εξελέγη για να εφαρμόσει τους νόμους, συστήνει δημόσια την παρανομία. Αλλά, είναι "προοδευτικός", που σημαίνει ότι μπορεί να λέγει και να πράττει ό,τι θέλει σ’ αυτόν τον τόπο.

Η σωτηρία της Ελλάδας δεν θα προέλθει ούτε από τα μνημόνια ούτε από τα αντι-μνημόνια. Θα προέλθει από την έγερση της σιωπηλής πλειοψηφίας, του μόνιμου θύματος. Όταν ο ψίθυρος των σιωπηλών γίνει κραυγή, τότε θα έχουμε ελπίδα.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος (Α), φωτογραφίζεται με τον Πρόεδρο των Η.Π.Α., Ντόναλντ Τραμπ (Δ), κατά την καθιερωμένη δεξίωση για την εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821 και την Ημέρα της Ελληνικής Ανεξαρτησίας που παρέθεσαν ο Πρόεδρος και ο Αντιπρόεδρος των Η.Π.Α. προς τιμήν της Ελληνοαμερικανικής κοινότητας στον Λευκό Οίκο στην Ουάσινγκτον, Η.Π.Α., Παρασκευή 24 Μαρτίου 2017. Ο Πρόεδρος υπέγραψε και επέδωσε στον Αρχιεπίσκοπο Γέροντα Αμερικής κ. Δημήτριο (Δ) τη Διακήρυξη για την Ημέρα της Ελληνικής Ανεξαρτησίας. Τον Πρόεδρο Donald Trump προλόγισε ο Προσωπάρχης του Λευκού Οίκου, Reince Priebus. ΑΠΕ-ΜΠΕ/ GANP/ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΝΑΓΟΣ

Ένα 24ωρο από την ολοκλήρωση του επίσημου ταξιδιού του Έλληνα Πρωθυπουργού στις ΗΠΑ(Σικάγο & Ουάσιγκτον), την Πέμπτη το πρωί της 19ης Οκτωβρίου 21017 κορυφαίος παράγων της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής,-υψηλότερος δεν υπάρχει «λύνει και δένει» 10ετιες τώρα, στο μέγαρο της 79ης οδού της Ιεράς Αρχ. Αμερικής, σε ιδωτική συνάντηση με δημοσιογράφο ρωτούσε και ταυτόχρονα αναρωτιώταν, όχι ρητορικά αλλά επί της ουσίας: «γιατί ο Αλέξης Τσίπρας δεν συναντήθηκε με τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο; Ποιος ο λόγος; δεν έχει ξανά γίνει ποτέ αυτό! 
Γιατί σε μια κορυφαία στιγμή για την Ελλάδα όπου ο Αμερικανός Πρόεδρος υποδέχεται με κάθε τιμή –και μάλιστα τις υψηλότερες τιμές από όσα θυμάμαι από την εποχή του μακαριστού Ιακώβου- ο Έλλην πρωθυπουργός περιφρονεί τόσο εμφανέστατα τον Αρχιεπίσκοπο; Αφού όσες φορές ήρθε στην Αμερική πέρασε και τον είδε τον Δημήτριο; Τώρα τι ήταν το θέμα; Τι φοβήθηκε; Ποιος ο λόγος να μη του ζητήσει έστω μια συνάντηση; Θα πήγαινε ο ίδιος ο Αρχ. Δημήτριος στην Ουάσιγκτον! Δεν ζητήθηκε καμία συνάντηση! Γιατί; Υπάρχει κάποια απάντηση; Γνωρίζεις εσύ να μου πεις; Τι ήταν αυτό που τον εμπόδισε; Τι θα πει ο κόσμος; Ο λαός της Εκκλησίας σκέφθηκε ο κ. Τσίπρας; Γνωρίζει ο νυν πρωθυπουργός της Ελλάδος ότι εδώ η ομογένεια το σημείωσε; Το σχολίασε πολύ αρνητικά; Ξέρει ο κ. Τσίπρας ότι εδώ στην Αμερική Εκκλησίας και Λαός είναι ένα πράγμα; »…

Αυτά και άλλα πολλά, με έντονη την ενόχληση στο πρόσωπο του σημείωνε ο κληρικός που καθόνταν απέναντι μου στο γραφείο του. Του απάντησα:
  • ­θα γράψω σχετικώς στο πρώτο μου άρθρο για αυτή την επίσκεψη του Έλληνα Πρωθυπουργού στην Ουάσιγκτον. Δεν ξέρω αν θα σας καλύψω αλλά θα γράψω… Τουλάχιστον όσα γνωρίζω από το ρεπορτάζ αλλά και όσα εικάζω γνωρίζοντας τις ισορροπίες ένθεν , κακείθεν του Ατλαντικού…
Η αλήθεια είναι ότι η πρόταση για συνάντηση του Πρωθυπουργού με τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής κ. Δημήτριο έπεσε στο τραπέζι αλλά εξ αρχής προσπεράστηκε… Ούτε καν συζητήθηκε. Ούτε καν προβλημάτισε γιατί οι στόχοι αυτής της συνάντησης ήταν εντελώς διαφορετικοί εξ αρχής. Τα μηνύματα που εξέπεμπψε η Ουάσιγκτον και όλο αυτό το λαμπρό σκηνικό που στήθηκε όντως για πρώτη φορά την τελευταία δεκαετία –ίσως και περισσότερα χρόνια πιο πίσω- για επίσημη επίσκεψη Έλληνα πρωθυπουργού μοιάζει να ήταν το μοναδικό ζητούμενο αφού κατά την περίοδο της προετοιμασίας, σχεδόν από τον Μάιο του 2017, είχαν τεθεί οι στόχοι αλλά και τα ζητούμενα.

Το ζήτημα όμως που έθεσε ο «υψηλών ευθυνών και αποστολών» κληρικός της Ιεράς Αρχιεπισκοπής την Πέμπτη το πρωί της 19ης Οκτωβρίου είναι όντως πολύ σοβαρό και σχολιάστηκε έντονα στους κόλπους της επαρχιακής συνόδου της Ιεράς Αρχ. Αμερικής αλλά ο προβληματισμός έφτασε με ταχύτητα φωτός και στο Οικουμενικό Πατριαρχείο…

Προβληματισμός που και ο ίδιος ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος δεν άφησε απαρατήρητο και ασχολίαστο δεδομένου ότι ο Έλληνας Πρωθυπουργός σχεδόν έχει κηρυχθεί «ανεπιθύμητος persona non grata » στο Άγιο Όρος που και αυτή η περιοχή, όπως και η Ιερά Αρχ. Αμερικής ανήκουν στην πνευματική δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Επομένως θα ήταν αδιανόητο, κάποιοι στην κυβέρνηση να σκεφθούν πως και γιατί ; να μην προβληματίσει αυτή η συνειδητή επιλογή του Έλληνα Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα να μην συναντηθεί καν με το Αρχιεπίσκοπο Αμερικής κ. Δημήτριο την συγκεκριμένη χρονική στιγμή.
Αλλά αυτό που προσθέτουν επίσης κορυφαίοι εκκλησιαστικοί παράγοντες στην Νέα Υόρκη, είναι το γεγονός πως και ουδείς άλλος εκ των μελών της Ελληνικής κυβερνητικής αποστολής κατά την διάρκεια της επίσημης επίσκεψης στις ΗΠΑ, και μάλιστα κατόπιν επισήμου προσκλήσεως του Αμερικανού Προέδρου, δεν ζητά συνάντηση , έστω και εθιμοτυπικώς, με τον Αρχ. Αμερικής κ. Δημήτριο…

Γεγονός που επίσης σημειώθηκε και σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως στους κόλπους της Ελληνικής κοινότητας, απ άκρη σ άκρη της Αμερικανικής επικράτειας σε όλο το ελληνικό στοιχείο.
Οφείλουμε βεβαίως να πούμε, και κατά αυτόν τον τρόπο να δοθεί έτσι και μια έμμεση αλλά σαφέστατη απάντηση στους προβληματισμούς και των εκκλησιαστικών ταγών, ότι πολύ μεγάλο μέρος της Ελληνικής Κοινότητας στις ΗΠΑ – ίσως και λόγω και του ήδη βεβαρημένου κλίματος που επικρατεί με τα τεκταινόμενα στους κόλπους της Ιεράς Αρχ. εδώ και πολλά χρόνια, από εποχής που αποπέμφθηκε κακήν κακώς ο Αρχ. Σπυρίδων, και όχι μόνο τώρα με αφορμή πάλι τα οικονομικά ελλείμματα και τα άλλα εσωτερικά αμιγώς εκκλησιαστικά ζητήματα (εκλογή Μητρ. Σικάγου, διαδοχή Αρχ. Δημητρίου, κτλ) – σχολίασε πολύ θετικά αυτή την συνειδητή επιλογή από τους κυβερνητικούς παράγοντες στην Ελλάδα (δηλ το μέγαρο Μαξίμου).

Και αυτό έχει και την ερμηνεία αλλά και την εξήγηση του, με βάση-όχι μόνον τα τελευταία- γεγονότα και αλλά πολλά και σύνθετα  δεδομένα 10ετιων που ήδη χρήζουν προσοχής και μελέτης κυρίως από τους ίδιους του εκκλησιαστικούς ταγούς, αρχής γενομένης από τον ίδιο τον πατριάρχη αλλά και τον απερχόμενο Αρχ. Αμερικής κ. Δημήτριο αφού για μεγάλο μέρος όσων έχουν συμβεί ειδικώς την τελευταία 15αετια, επί Ποιμαντορίας του δηλ, φέρει ακέραια την αποκλειστική ευθύνη. Και μάλιστα βαριές ευθύνες.

Το αυτό ισχύει βεβαίως και για το Οικουμενικό Πατριαρχείο και προσωπικώς για τον κ. Βαρθολομαίο αφού σταδιακά επί των ημερών του ο απλός λαός εδώ στις ΗΠΑ –σημειώνω με έμφαση ο απλός Λαός του Θεού αυτός που γεμίζει τα παγκάρια και τους τραπεζικούς λογαριασμούς των ενοριών στις ΗΠΑ- έχει χάσει την εμπιστοσύνη του και προς το Πατριαρχείο.

Όσο και αν εμείς οι δημοσιογράφοι, ο κάθε ένας για τους δικούς τους λόγους και τις δικές του σκοπιμότητες, αποφεύγουμε να το επισημάνουμε και να εστιάσουμε στο υπαρκτό όντως πολύ μεγάλο πρόβλημα, αυτό ως χειροπιαστή πραγματικότητα και μάλιστα με οικονομικά δεδομένα (δηλ έχουν πάψει πια να γεμίζουν τα παγκάρια και οι περιφερόμενοι δίσκοι των Ιερών Ναών εδώ στις ΗΠΑ) δεν παύει να υφίσταται και να διογκώνεται ως πρόβλημα. Μεγάλο πρόβλημα με αδιόρατες και δυστυχώς πολύ επικίνδυνες συνέπειες για το μέλλον της Ελληνικής & Ορθόδοξης κοινότητας στις ΗΠΑ καθώς αν διαρραγεί και αυτός ο τελευταίος συνδετικός κρίκος του Έλληνα –κάθε γενιάς και αισίως ο Ελληνισμός των ΗΠΑ πλέον υπερβαίνει τα 200 έτη παρουσίας στην Νέα ΓΗ- με την Ελλάδα και την Ορθοδοξία ο αφανισμός και η πλήρης αμερικανοποίηση είναι αναπόφευκτη. Πέραν βεβαίως των άλλων υπολοίπων κινδύνων που καραδοκούν για αυτό τον ίδιο τον θεσμό της Οικογένειας και άλλα πολλά που επίσης δεν είναι του παρόντος να αναλυθούν.

Ωστόσο τούτο δεν είναι ζήτημα του παρόντος άρθρου( που γράφεται με βάση και το ρεπορτάζ).
Η αλήθεια είναι πως τα μηνύματα που εκμπέφθηκαν και προς την Ελληνική κοινότητα εκ μέρους της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα, δεν απέχουν από εκείνα που εκπέμπονται και στην Ελλάδα συνολικά έναντι της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Δηλαδή άρνηση. Σταδιακή και ολοένα μεγαλύτερη απαξίωση.
(Απο)Μείωση του ιερού θεσμού. εμπαιγμός των θείων και ιερών της Ορθοδοξίας θέσμιων. Διωγμός του μαθήματος κατήχησης στην Ορθοδοξία μέσα από το μάθημα των Θρησκευτικών. Αποκαθήλωση θείων και ιερών συμβόλων από δημόσιους και κρατικούς χώρους (σχολεία, νοσοκομεία, κρατικές υπηρεσίες κτλ). Σταδιακώς χωρισμός Εκκλησίας Κράτους, πράγμα βέβαια όχι απόλυτα αρνητικό για αυτή την καθ Αυτήν την Εκκλησία ειδικώς, και άλλα ον ουκ έστι αριθμός.      Εν ολίγοις και με δυο φράσεις. Ξερίζωμα της Ελληνορθόδοξης Ψυχής!

Κοντολογίς. Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας σταδιακά εφαρμόζουν και επιβάλουν τα ιδεολογικά πολιτικά πιστεύω τους στην Ελληνική κοινωνία. Βασικό θεμελιακό αξίωμα και μάλιστα πάγιο στις κουμουνιστικές αντιλήψεις –ανεξαρτήτως φράξιας και προελεύσεως ή συνιστώσας- ήταν ο χωρισμός κράτους εκκλησίας και πλήρης απογαλακτισμός της πολιτείας από την Ορθοδοξία! Για να μην πω ο απόλυτος διωγμός! Λόγω ιδεολογικών κατάλειπων από την εποχή του Μάρξ και του Λένιν.. Αυτά ως προς την σταδιακή απομάκρυνση του λαού που επιχειρείται με τον μανδύα του κράτους και των θεσμών. Αλλά επειδή μπαίνουμε σε βαθιά θέματα Πίστης και βαθιάς εσωτερικής αναζήτησης του κάθε Ενός το αφήνω εδώ.   Πάντως το ότι ο Έλλην Πρωθυπουργός στην ουσία αγνόησε για να μη δεχθούμε ότι περιφρόνησε τον Αρχ. Αμερικής άρα την Ορθόδοξη Εκκλησία, το ζήτημα που φαίνεται να δημιουργείται στους κόλπους των εδώ ελληνικών κοινοτήτων, μοιάζει να μην περνά απαρατήρητο. Και μάλιστα τις επόμενες ημέρες όπως ρητώς διαβεβαίωναν πηγές την ΠΡΩΙΝΗ το ζήτημα θα διογκωθεί με πύρινα   κηρύγματα από άμβωνος και όχι μόνον… Δηλ θα δούμε να υπάρξει και συνέχεια στο θέμα που σήμερα θίγουμε και αποκαλύπτουμε.

Και αυτό, το ότι αγνοήθηκε (κατ άλλους περιφρονήθηκε) ο Αρχ. Αμερικής ως θεσμός, καμία ταύτιση με το Πρόσωπο-του κ. Δημητρίου) και στο Πρόσωπο Αυτού η ίδια η Ελληνορθόδοξη Εκκλησία είναι κάτι που νουνεχείς συγκροτημένοι άνθρωποι, ανεξαρτήτως ιδεών και ιδεολογικών πεποιθήσεων, το παρατήρησαν αμέσως. Το σημείωσαν. Το σχολίασαν. Δυσμενώς.

Και ναι μεν, στους ιδεολογικά φίλα προσκείμενους προς την κυβέρνηση και προσωπικά προς τον Αλέξη Τσίπρα μπορεί να άρεσε και να επικροτήθηκε ως θετικό γεγονός αυτός ο απογαλακτισμός κράτους και Εκκλησίας που είδαμε εν τοις πράγμασοι με την επίσκεψη του στην Ουάσιγκτον , αλλά…εδώ υπάρχει ένα μεγάλο αλλά…

Ένα «αλλά» που δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο όχι μόνο από το κυβερνητικό επιτελείο αλλά και από τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα. Και τούτο διότι:

Εδώ στις ΗΠΑ ο κόσμος, και μάλιστα το ακροατήριο που απευθύνεται ο Έλληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας και οι συνεργάτες του στην κυβέρνηση αναζητώντας και εκλιπαρώντας και για Ελληνοαμερικανικές   επενδύσεις , είναι όλο –μα όλο με έναν προς έναν ΕλληνοΑμερικανό μεγαλό επιχειρηματία ή μεγαλό εισοδηματία – συνυφασμένο και στενότατα συνδεδεμένο με την Ιερά Αρχιεπισκοπή Αμερικής. Σχεδόν όλη η οικονομική ελίτ στην οποία απευθύνεται ο κ. Τσίπρας, αναζητώντας επενδυτικό ενδιαφέρον, είναι μέλη του τάγματος των Αρχόντων του Αγίου Ανδρέα-θεσμός που στηρίζει και οικονομικά το Οικουμενικό Πατριαρχείο…

Το ίδιο και πολλά άλλα επίλεκτα μέλη της Ελληνικής Κοινότητας στις ΗΠΑ και αν δεν είναι μέλη σε κάποιο εμφανώς εξαρτώμενο από την Ιερά Αρχ. Αμερικής οργανισμό είναι ούτως ή άλλως μέλη στις Ενορίες και τις κοινότητες τους που όλες είναι θεσμικά «δεμένες» και ενωμένες με την Ενορία και τον τοπικό Ιερό Ναό στον οποίο είναι μέλη.

Επομένως, είναι ένα ζήτημα που η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, πρέπει να δει με σοβαρότητα. Να ζυγίσει τα υπέρ και τα κατά. Να το αναλύσει σε βάθος ειδικώς αν πιστεύει σοβαρώς ότι θέλει διακαώς να διεκδικήσει –ως κόμμα εξουσίας πια – και δεύτερη 4ετια είτε αμέσως είτε μια μικρή παύση και παρένθεση…

Να είναι βέβαιοι στην κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα πως ειδικώς ο κ. Δημήτριος, λόγω και του χαρακτήρος του, δεν θα το αφήσει έτσι…

Μπορεί πολύ γρήγορα η πικρία και το παράπονο του κ. Δημητρίου να μετατραπεί  σε θυμό και οργή… και τούτο διότι   η πίεση από τους εσωτερικούς αντιπάλους είναι αφόρητη!

Και στην Νέα Υόρκη αλλά και στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως που ευγενικά του έχουν ζητήσει να παραιτηθεί εδώ και χρόνια αλλά αρνείται πεισματικά, και κάνει πως δεν ακούει(…) και τότε ουδείς μπορεί να διαβεβαιώσει τον κ. Τσίπρα για τις συνέπειες ειδικά αν έχει απέναντι του τον κ. Δημήτριο είτε εν δόξη και τιμή με τη ποιμαντορική ράβδο ανά χείρας (ακόμα) είτε ς πρώην Αμερικής να κινείται υπογείως και ιεροκρυφίως σκάβοντας και υποσκάπτωντας κάθε κίνηση του Έλληνα Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα είτε σε αυτή του την θητεία είτε σε μια επόμενη αν υπάρξει… Αμέσως μετά τις εκλογές είτε με τις μεθεπόμενες εκλογές με αφορμή (πάλι) την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας…
Με δυο λέξεις : Μέγα λάθος! ( η περιφρόνηση και η αποστασιοποίηση από την Εκκλησία! Μέγα). Η Εκκλησία και ο Θεός συγχωρούν οι άνθρωποι της όμως και φέροντες άμφια και δει χρυσοποίκιλτα όπως έχει δείξει πρόσφατη και παλαιότερη ιστορία ούτε λησμονούν ούτε συγχωρούν… Οι εξαιρέσεις έγιναν οι Άγιοι ή όσιοι…  
Για την ΠΡΩΙΝΗ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: είναι όντως ιστορική αλήθεια ότι σε όλες τις αντίστοιχες επισκέψεις πρωθυπουργών της Ελλάδος στον Λευκό Οίκο ένα «πέρασμα» από την Νέα Υόρκη ή έστω μια ευχή και μια «ευλογία» από τον εκάστοτε Αρχ. Αμερικής όλοι το έπαιραν. Ο Αλέξης Τσίπρας είναι ο πρώτος που αλλάζει την τάξη και το εθιμοτυπικό πρωτόκολλο…Νέα ήθη…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Γράφει ο Αντιπτέραρχος (ΜΗ) ε.α. Θεόδωρος Γιαννιτσόπουλος

Ακούσαμε πάρα πολλά και διαβάζουμε διάφορα για τις δηλώσεις της Αμερικανικής πλευράς και του Προέδρου των ΗΠΑ κ. Donald Trump καθώς επίσης και τις ανακοινώσεις των αρμοδίων Αμερικανικών αρχών, δηλαδή της Υπηρεσίας Συνεργασίας Ασφαλείας του Υπουργείου Άμυνας (DSCA), σχετικά με το επικείμενο πρόγραμμα της αναβάθμισης των αεροσκαφών F-16 της Πολεμικής μας Αεροπορίας. Ουσιαστικά δηλαδή με το τι θα περιλαμβάνει και τι ΔΕΝ θα περιλαμβάνει η απάντηση της Αμερικανικής Κυβέρνησης στο ελληνικό αίτημα της ΓΔΑΕΕ (Letter of Request – LOR), που εκκρεμεί από τις 7 Φεβρουαρίου 2017.

Επιγραμματικά εκμαιεύω από τις ανακοινώσεις και παραθέτω ως Τεχνικο-οικονομικά στοιχεία και Νομικό πλαίσιο, σχετικά με τι θα περιλαμβάνει το συγκεκριμένο πρόγραμμα αναβάθμισης, τα ακόλουθα :
α. Το επικείμενο πακέτο αναβάθμισης των αεροσκαφών F–16 της Πολεμικής μας Αεροπορίας, που ζήτησε η ΓΔΑΕΕ ως αρμόδια υπηρεσία του ΥΠΕΘΑ, σύμφωνα με την τυποποιημένη ανακοίνωση της Υπηρεσίας Συνεργασίας Ασφαλείας του υπουργείου Άμυνας (DSCA), φαίνεται ότι περιλαμβάνει τα ακόλουθα συστήματα ως μέγιστες ποσότητες (έως... ως μέγιστο αριθμό):

- 125 συστήματα ραντάρ APG-83 Active Electronically Scanned Array (AESA), περιλαμβανομένων 2 εφεδρικών
- 123 υπολογιστές αποστολής (Modular Mission Computers: MMCs)
- 123 τερματικά ζεύξης δεδομένων Link-16
- 123 συστήματα ναυτιλίας LN260 Embedded Global Navigation Systems (EGI)/Inertial Navigation Systems (INS)
- 123 προηγμένες γεννήτριες παραγωγής συμβολογίας οθονών (iPDGs)
- 123 προηγμένα συστήματα Αναγνώρισης Φίλου ή Εχθρού (AIFF) APX-126
- Έναν εξομοιωτή πτήσεων F-16V και αναβάθμιση των δύο υφισταμένων
- Αναβάθμιση και ολοκλήρωση Συστήματος Αυτοπροστασίας Advanced Self-Protection Integrated Suite (ASPIS) I σε ASPIS II για 26 αεροσκάφη F-16

Συστήματα ασφάλειας και κρυπτογράφησης επικοινωνιών, εξοπλισμός ναυτιλίας, σταθμός δοκιμών ηλεκτρονικών AVIONICS, Σύστημα Επίγειας Υποστήριξης (GBS), συστήματα ολοκλήρωσης και δοκιμών, ανταλλακτικά, εξοπλισμός υποστήριξης, παροχή εκπαίδευσης προσωπικού και σχετικός εξοπλισμός, βιβλιογραφία, υπηρεσίες τεχνικής και εφοδιαστικής υποστήριξης καθώς και λοιπά συναφή στοιχεία.

β. Σύμφωνα με δήλωση του Αμερικανού Προέδρου κ. Donald Trump με τη συμφωνία αναβάθμισης «θα δημιουργηθούν χιλιάδες θέσεις εργασίας για τους Αμερικανούς πολίτες στις ΗΠΑ».

γ. Το εκτιμώμενο κόστος αναβάθμισης θα ανέλθει στα $2.404 εκατ. (€2,04 δισ. με την τρέχουσα ισοτιμία) κατά δήλωση του Αμερικανού Προέδρου κ. Donald Trump. Ο ΥΕΘΑ κ. Πάνος Καμμένος μίλησε για οροφή 1,1 δισ. δολαρίων για τον εκσυγχρονισμό, ενώ έκανε λόγο για Αντισταθμιστικά Ωφελήματα (ΑΩ) και προγράμματα βοήθειας ύψους σχεδόν €1,1 δισ., προκειμένου να καλύψει τη διαφορά και να πέσει η τιμή από τα 2,4 δισ. του κ. Trump στο 1,1 δισ.

Επιπλέον στην ανακοίνωση, στον ιστότοπο της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Υπουργείου Άμυνας (DSCA) των ΗΠΑ, αναφέρεται ότι ακόμα δεν έχουν συμφωνηθεί τα αντισταθμιστικά ωφελήματα (ΑΩ) μεταξύ της χώρας και της κατασκευάστριας εταιρείας και πως η Ελλάδα, όπως συνηθίζει, θέτει θέμα αντισταθμιστικών ωφελημάτων.

δ. Από τις μέχρι σήμερα ενημερώσεις είναι γνωστό ότι το αίτημα της ΓΔΑΕΕ προωθήθηκε για να υλοποιηθεί το πρόγραμμα ως προαίρεση «Option» της συμφωνίας για την τελευταία προμήθεια των αεροσκαφών F – 16 CD Block 52+ Advanced επί Κυβέρνησης κ. Καραμανλή.

Δηλαδή μία απαίτηση αναβάθμισης θα υλοποιηθεί ως επέκταση μιας σύμβασης προμήθειας Κύριου Αμυντικού υλικού, που υλοποιήθηκε προ της θέσπισης και έγκρισης από τη Βουλή των Ελλήνων του Νόμου Βενιζέλου περί προμηθειών Αμυντικού Υλικού, με τον οποίο μεταξύ άλλων και ως πλέον σημαντικό καταργούνται τα Αντισταθμιστικά Ωφελήματα ( ΑΩ) και επιβάλλονται οι Βιομηχανικές Συνεργασίες, με κύριο επιχείρημα τις μέχρι τότε «αμαρτωλές ιστορίες» και υπέρογκες και ανεξέλεγκτες υπερκοστολογήσεις των ΑΩ καθώς επίσης και στη ΜΗ υλοποίηση πολλών από αυτά, όπως μπορεί να δει κάποιος και στην αιτιολογική έκθεση του Νόμου.

Επιπλέον από πρώτη εξέταση τις όλης διαδικασίας φαίνεται ότι συμβαίνει και το ακόλουθα «παράνομο» κατά τα ισχύοντα περί προμηθειών Νομικά πλαίσια, το κόστος της σύμβασης αναβάθμισης ως προαίρεση «option», να υπερβαίνει κατά πολύ το ύψος της κύριας σύμβασης ακόμη και κατά 100 %, ενώ όλοι οι γνώστες επί του αντικειμένου γνωρίζουν ότι ΔΕΝ μπορεί να υπερβαίνει το 30%.

Σε ανοικτή Επιστολή – Ερώτηση που έστειλα στον Πρόεδρο της Επιτροπής Εξοπλιστικών Προγραμμάτων και Συμβάσεων της Βουλής των Ελλήνων – και κ. ΥΕΘΑ ως Αντιπτέραρχος (ΜΗ) ε.α., Επίτιμος Διευθυντής Γ' Κλάδου του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας και Αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Αποφοίτων της Σχολής Ικάρων (ΣΑΣΙ), στο πλαίσιο ενημέρωσης της επιτροπής από τον κ. ΥΕΘΑ, ενημέρωσα για πολύ σημαντικά θέματα τόσο επιχειρησιακά όσο και εξασφάλισης της εργοστασιακής υποστήριξης των Ηλεκτρονικών συστημάτων των υπόψη αεροσκαφών, όπως αυτά διαμορφωθούν μετά την αναβάθμισή τους, από την Αμυντική Βιομηχανία της Χώρας μας, προκειμένου να πράξουν τα δέοντα ως μέλη της υπόψη επιτροπής προτείνοντας μεταξύ άλλων πολύ σημαντικών για μια ολιστική προσέγγιση του θέματος και όχι αποσπασματικά, τα ακόλουθα:

α. Ένταξη στο επικείμενο πακέτο αναβάθμισης των Α/Φ F-16 και της πλήρους ενσωμάτωσης (συνεργασία με ραντάρ – Link – όπλα) ενός συστήματος IRST και χρήση πυραύλων IR, όπου είναι δυνατόν, σύμφωνα με την ανάλυση που παρουσιάζεται στο άρθρο μου στην ιστοσελίδα του Συνδέσμου Αποφοίτων Σχολής Ικάρων (http://www.ikaros.net.gr/images/giakeimena/062017/Giannitsopoulos-F16-UPGRADE-IRST.pdf).

β. Διασφάλιση της εργοστασιακής συντήρησης όλων των Ηλεκτρονικών συστημάτων του τελικού πακέτου αναβάθμισης των αεροσκαφών, για όλο το όριο ζωής τους, από την Αμυντική Βιομηχανία της Χώρας μας, σύμφωνα με πλήρη ανάλυση που παρουσιάζεται στο άρθρο μου που δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα του Συνδέσμου Αποφοίτων της Σχολής Ικάρων, με ότι αυτό συνεπάγεται για την διασφάλιση της επιχειρησιακής διαθεσιμότητας των αεροσκαφών μας.

Από το σύνολο των προαναφερομένων στοιχείων διαφαίνονται τα ακόλουθα:

α. Δεν γνωρίζουμε ακόμη το σύνολο και τους ακριβείς τύπους των αεροσκαφών F–16, που θα αναβαθμισθούν αν και στην προαναφερόμενη ανακοίνωση, από τις ποσότητες των επί μέρους συστημάτων, εκλαμβάνεται ως μέγιστος αριθμός 123 αεροσκάφη. Αυτό δείχνει δυστυχώς ότι για τη συγκεκριμένη απαίτηση ΔΕΝ αποτελεί αποκλειστικό κριτήριο απόφασης η επιχειρησιακή ανάγκη όπως αυτή καθορίζεται από τα αρμόδια όργανα της ΠΑ και του ΥΠΕΘΑ αλλά από άλλους άσχετους παράγοντες και συμφέροντα, που το μόνο που επιτυγχάνουν είναι η εξακόντιση του κόστους στο υπερδιπλάσιο ύψος από το ρεαλιστικό και μάλιστα χωρίς την αναβάθμιση όλων των επιχειρησιακά αναγκαιούντων αεροσκαφών, ένεκα αντικειμενικής Οικονομικής αδυναμίας της Χώρας μας.

β. Στο επικείμενο πακέτο αναβάθμισης των Α/Φ F-16 ΔΕΝ συμπεριλαμβάνεται και η πλήρης ενσωμάτωσης (συνεργασία με ραντάρ – Link – όπλα) ενός συστήματος IRST, γεγονός που σημαίνει ότι τα αναβαθμισμένα F–16 ΔΕΝ θα βλέπουν έστω και ως θερμή πηγή τα αεροσκάφη F–35, σύμφωνα με την ανάλυσή μου στο προαναφερόμενο άρθρο.

Επομένως ΔΕΝ περιλαμβάνεται ένα σύστημα που θα αιτιολογούσε σημαντικά την επιχειρησιακή ανάγκη αναβάθμισης των αεροσκαφών για αντιμετώπιση της απειλής των F – 35.

γ. Από τη δήλωση του Αμερικανού Προέδρου κ. Donald Trump, φαίνεται ξεκάθαρα ότι οι εργασίες αναβάθμισης των εργασιών θα υλοποιηθούν στις ΗΠΑ και ΟΧΙ στη Χώρα μας, δηλαδή ΟΧΙ στην ΕΑΒ Α.Ε με εμπλοκή και των υπολοίπων αξιόλογων Αμυντικών Βιομηχανιών, τόσο για την υλοποίηση της αναβάθμισης όσο και για την εξασφάλιση της εργοστασιακής υποστήριξης όλων των Ηλεκτρονικών Συστημάτων για όλο το όριο ζωής τους από εργοστασιακούς φορείς της Αμυντικής Βιομηχανίας της χώρας μας, με ότι αυτό συνεπάγεται τόσο για την Επιχειρησιακή διαθεσιμότητα των αεροσκαφών όσο και για την οικονομία. Επομένως με αποδοχή της Ελληνικής Κυβέρνησης και του ΥΠΕΘΑ εμπαίζεται το σύνολο της Αμυντικής μας Βιομηχανίας αλλά και ο Ελληνικός Λαός, που θα περίμενε τα αυτονόητα στη σημερινή εποχή της οικονομικής δυσπραγίας που μαστίζει τη Χώρα μας, δηλαδή εξασφάλιση θέσεων εργασίας αλλά και ουσιαστική συμβολή της Αμυντικής μας Βιομηχανίας στην Άμυνα της χώρας μας.

δ. Η υλοποίηση του προγράμματος σχεδιάζεται να γίνει ως προαίρεση « option » προηγούμενης σύμβασης FMS και μάλιστα με κόστος, που υπερβαίνει το επιτρεπόμενο από τη Νομοθεσία ποσοστό του 30%, υπερβαίνοντας ακόμη και το 100% της κύριας σύμβασης, αυτής της προμήθειας της τελευταίας παρτίδας αεροσκαφών F–16 από την Κυβέρνηση κ. Καραμανλή.

Είμαι εμφανές λοιπόν ότι η πράξη – σύμβαση αυτή είναι παράνομη και φαίνεται ότι εξυπηρετεί άλλους σκοπούς και αυτοί ΔΕΝ είναι άλλοι από την ένταξη της αναβάθμισης στον προηγούμενο Νόμο, προ του Νόμου Βενιζέλου, για να δικαιολογήσουν έτσι την παροχή ΑΩ και μάλιστα με το τεράστιο κόστος του 1,1 δισ. Ευρώ, προκειμένου να «βολευθούν κάποιοι επιτήδειοι», επιτρέποντας ακόμη και σήμερα την υπογραφή αμαρτωλών συμβάσεων, που καμία σχέση ΔΕΝ θα έχουν με τις επιχειρησιακές ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων και ιδιαίτερα της Πολεμικής Αεροπορίας μας και ιδιαίτερα αυτών της εξασφάλισης της επιχειρησιακής διαθεσιμότητας του στόλου των F–16 με άμεση εμπλοκή της Αμυντικής Βιομηχανίας της Χώρας μας.

Ακόμη θέλω να προλάβω σκέψεις κάποιων και να πω ότι ακόμη και η δικαιολογία ότι αυτό το κάναμε για να απορροφήσουμε το υπόλοιπο των $ 300 εκατ. που υπάρχουν στη σύμβαση προμήθειας προκειμένου να ΜΗ χαθούν, φαντάζει ως ανεπαρκής δεδομένου ότι τα χρήματα αυτά θα μπορούσαν κάλλιστα να καλύψουν άκρως επείγουσες απαιτήσεις σε ανταλλακτικά και υπηρεσίας συντήρησης του στόλου προκειμένου να βελτιώσουμε τα πολύ κακά ποσοστά της σημερινής επιχειρησιακής τους διαθεσιμότητας.

Επιπλέον παρουσιάζεται το παράλογο, από τη μια να συμπιέζεται το κόστος του προγράμματος της πραγματικής αναβάθμισης στο 1,1 δισ. ευρώ, λόγω αντικειμενικής αδυναμίας εξεύρεσης των απαιτουμένων πιστώσεων για κάλυψη του συνόλου των αεροσκαφών, που χρήζουν επιχειρησιακής αναβάθμισης και εμφανίζεται από την Ηγεσία του ΥΕΘΑ με περίσσεια θράσους ως δικαιολογία ότι το άλλο 1,1 δισ. θα καλύψει ΑΩ, δηλαδή άσχετα πράγματα με αυτά της επιχειρησιακής απαίτησης, επαναλαμβάνοντας και δημιουργώντας τις προϋποθέσεις των «αμαρτωλών» συμβάσεων ΑΩ του παρελθόντος, διασπαθίζοντας ασύστολα τα χρήματα του Ελληνικού Λαού.

ε. Καταστρατηγείται τελείως η αρχή που διακηρύσσει χρόνια τώρα το ΥΕΠΑΘΑ και μάλιστα με Νόμο, αυτόν του Βενιζέλου για την προμήθεια Αμυντικού Υλικού, που ΔΕΝ προβλέπει ΑΩ αλλά Βιομηχανικές Συμμετοχές της Εγχώριας Αμυντικής Βιομηχανίας διασφαλίζοντας το “Security of Supply and Information”, δίδοντας έτσι το ίδιο το Κράτος το κακό παράδειγμα καταστρατήγησης των Νόμων, κατά το γνωστό «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα».

στ. Δεν διασφαλίζεται η εργοστασιακή συντήρηση όλων των Ηλεκτρονικών συστημάτων του τελικού πακέτου αναβάθμισης των αεροσκαφών, για όλο το όριο ζωής τους, με μεταφορά τεχνογνωσίας και άμεση εμπλοκή της Αμυντικής Βιομηχανίας της Χώρας μας, σύμφωνα με πλήρη ανάλυση που παρουσιάζεται στο άρθρο μου, που δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα του Συνδέσμου Αποφοίτων της Σχολής Ικάρων, με ότι αυτό συνεπάγεται για την διασφάλιση της επιχειρησιακής διαθεσιμότητας των αεροσκαφών μας αλλά και της οικονομίας της χώρας μας ειδικότερα.

Αντιλαμβάνομαι ότι έχω γίνει δυσάρεστος με όλα τα προαναφερόμενα, που ΔΕΝ αποτελεί αυτοσκοπό μου στην παρούσα προσπάθειά μου για αποτίμηση της επικαιρότητας.

Σας διαβεβαιώνω λοιπόν ότι ο μόνος σκοπός μου είναι να σας καταστήσω κοινωνούς των πολύ σημαντικών αποφάσεων και των επιπτώσεων, που θα επιφέρουν αυτές για το συγκεκριμένο πρόγραμμα, μήπως και την τελευταία στιγμή αντιληφθεί ο κ. Πρωθυπουργός μας, ο κ. ΥΕΘΑ, ο κ. ΑΓΕΕΘΑ και ο κ. ΑΓΕΑ, τις σοβαρότατες επιπτώσεις που θα επιφέρουν αν τυχόν υλοποιηθούν, τόσο στις επιχειρησιακές ετοιμότητες της Πολεμικής μας Αεροπορίας όσο και στην Οικονομία και τους Επιχειρηματικούς φορείς της Χώρας μας, που τόσα πολλά έχουν επενδύσει στο πρόγραμμα αυτό.

Μετά τιμής
Αντιπτέραρχος (ΜΗ) ε.α. Θεόδωρος Γιαννιτσόπουλος
Επίτιμος Διευθυντής Γ’ Κλάδου του ΓΕΑ
Αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Αποφοίτων Σχολής Ικάρων (ΣΑΣΙ)
Πηγή ArmyVoice


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Μας κυβερνούν οι Αντίχριστοι

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας δημιουργήθηκαν επίλεκτα σώματα (σ.σ. από τον Σουλτάνο Ορχάν το 1327), τα σώματα των γενιτσάρων! Στην αρχή τα αποτελούσαν αιχμάλωτοι από τους πολέμους της Αυτοκρατορίας και στην Ελλάδα που ευρισκόταν υπό κατοχή, από χριστιανόπουλα, τα οποία τα έπαιρναν από τις οικογένειές τους σε πολύ μικρή ηλικία και αφού τα τούρκευαν σπέρνοντας το μίσος στην ψυχή τους, τα έθεταν σε στρατιωτική υπηρεσία κατά της Πατρίδος τους και των ίδιων των γονιών τους! Οι γενίτσαροι, επί τέσσερεις αιώνες αποτελούσαν τον πολιορκητικό κριό της πολεμικής μηχανής της Αυτοκρατορίας, που έκαναν τη βρώμικη δουλειά κατά των υπόδουλων Ελλήνων!

Οι γενίτσαροι της Μεταπολίτευσης και των Μνημονίων

Το Σύνταγμα της Ελλάδος στο άρθρο 3 αναφέρει: Επικρατούσα θρησκεία στην Ελλάδα είναι η θρησκεία της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού. Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος, που γνωρίζει κεφαλή της τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό…
Παραδοσιακά ο λαός μας έζησε μετά την Επανάσταση του 1821, όταν αποτίναξε τον τουρκικό ζυγό από τις πλάτες του, με την ελληνορθόδοξο παράδοση που μεταφερόταν από γενιά σε γενιά!
Δυστυχώς όμως, στα χρόνια της Μεταπολιτεύσεως και ακόμη περισσότερο στα Μνημονιακά χρόνια, οι κυβερνώντες την Πατρίδα, είτε ήταν κυβέρνηση η ΝΔ, είτε το ΠΑΣΟΚ, είτε σήμερα οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, προσπάθησαν με μια σειρά ανθελληνικούς και αντίχριστους νόμους να δηλητηριάσουν την καρδιά και το πνεύμα των ελληνόπουλων, στρεβλώνοντας ή και εκμηδενίζοντας αυτήν την ελληνορθόδοξη παράδοση, διά μέσω της αλλοιώσεως των σχολικών βιβλίων ή παρεμβαίνοντας σε αυτό που χαρακτήριζε την ελληνορθόδοξη παράδοση στα σχολεία!
Έτσι, ποιος θα ξεχάσει τις παρεμβάσεις στα σχολικά βιβλία της Υπουργού Παιδείας της ΝΔ Μαριέττας Γιαννάκου με την συγγραφική της ομάδα που προΐστατο η αλήστου μνήμης Μαρία Ρεπούση;
Ποιος θα ξεχάσει την Άννα Διαμαντοπούλου την Υπουργό Παιδείας του ΠΑΣΟΚ;
Ωστόσο η σημερινή κυβέρνηση είναι πράγματι μια κυβέρνηση αντίχριστων! Όχι άθεων, γιατί οι άθεοι δεν πολεμούν την Ορθοδοξία, αλλά κατά κυριολεξία Αντίχριστοι, πολέμιοι δηλαδή του Χριστού μας και της προς αυτόν Πίστεώς μας!

Μας κυβερνούν οι Αντίχριστοι που ισλαμοποιούν την Πατρίδα

Αυτή λοιπόν η αντίχριστη κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα και του Πάνου Καμμένου “βιάζει” καθημερινώς την Ορθοδοξία!
Αυτοί οι “σατανάδες” είναι πολέμιοι της θρησκείας της αγάπης, της Ορθοδοξίας και υπέρμαχοι της θρησκειολογίας, που είναι ο Δούρειος Ίππος της ισλαμοποίησης της Πατρίδας μας, αφού πρώτα πλημμύρισαν τα ελληνικά σχολεία με μουσουλμανόπαιδα, εκτελώντας το σχέδιο της ΝΤΠ και της Παγκοσμιοποίησης!
Την θρησκειολογία την εφάρμοσαν ήδη στα σχολεία μας, ξεριζώνοντας από τα ελληνόπουλα τον Χριστό, σε μια προσπάθεια να αναδείξουν τα “χαρίσματα” του Μουσουλμανισμού και του ιερού τους βιβλίου του Κορανίου! Της θρησκείας του μίσους, που δυστυχώς στις ημέρες μας βιώνουμε το “μεγαλείο” της με τα πάμπολλα τρομοκρατικά χτυπήματα που διαπράττουν οι φανατικοί υποστηριχτές της σε όλο τον κόσμο, με εκατόμβες αθώων ανθρώπων, εν ονόματι του Αλλάχ!
Έτσι, στην Ελλάδα της Ορθοδοξίας διδάσκουν τα παιδιά μας, μεταξύ των άλλων τραγικών, στο βιβλίο Θρησκευτικών της Γ΄ Δημοτικού πως ο Αλλάχ είναι ελεήμων και φιλεύσπλαχνος!
Αν δεν είναι σύγχρονοι γενίτσαροι αυτοί, τι ακριβώς είναι;
Και αν κάποιος ισχυρισθεί ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να μετατρέψει το κράτος σε ουδετερόθρησκο, θα απαντήσω πως όχι, το μετατρέπει σε κράτος του Ισλάμ, αφού με την αθρόα λαθρομετανάστευση σύντομα θα γίνει η Ελλάδα, μια ακόμη Μουσουλμανική χώρα!


Πού βρίσκεται η Ιεραρχία της Εκκλησίας μας;

Η εισαγωγή της θρησκειολογίας στα σχολεία μας είναι η κορυφή του παγόβουνου που μόλις άρχισε να λιώνει και είναι ο προάγγελος του μεγάλου κακού που θα ακολουθήσει!
Και το ερώτημα που πλανάται επάνω από την ελληνική Κοινωνία είναι, πώς ακριβώς αντιδρά η Ιεραρχία της Ελλαδικής Εκκλησίας;
Με έκτακτη σύγκλιση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος στις 27 Ιουνίου 2017 για το μάθημα των Θρησκευτικών;
Ε και! Η Ιεραρχία της Εκκλησίας μας, έκανε της κυβέρνησης “τα μούτρα κρέας”, που λέει και ο θυμόσοφος λαός μας!
Εξαίρεση στον θλιβερό κανόνα των θλιβερών κοσμικών Ιεραρχών μας, κάποιοι λίγοι πεφωτισμένοι Ιεράρχες μας, όπως ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος, που σηκώνουν σε αυτούς του χαλεπούς καιρούς για το Έθνος μας, το Σταυρό του Μαρτυρίου!
Όμως, ας καταλάβει η Ιεραρχία της Εκκλησίας μας και ας κηρύξει έναν θρησκευτικό ανένδοτο αγώνα κατ΄ αυτής της κυβερνήσεως!
Έχει ως τεράστιο όπλο την αθρόα, αυτόβουλη, χωρίς κανένα κάλεσμα μάζωξη του λαού μας, που πλημμυρίζει τις Ορθόδοξες Εκκλησιές μας!
Χωρίς να τάζουν στο λαό μας λαγούς με πετραχήλια, χωρίς να εκλιπαρούν την όποια μάζωξη! Ο Χριστός μας είναι αυτός που τραβάει σαν το μέλι τον πιστό λαό μας!
Ας λάβει τις αποφάσεις της η Εκκλησία της Ελλάδος! Έφθασε ο κόμπος στο χτένι!
Απαιτείται ρήξη και ανατροπή του σάπιου και του διεφθαρμένου πολιτικού Συστήματος που μας κυβερνά!!

* Ο Παναγιώτης Αποστόλου είναι επικεφαλής της “Ελλήνων Πολιτείας”
Επικοινωνία με τον συντάκτη egerssi@otenet.gr
Πηγή www.egerssi.gr




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



20 Οκτ 2017


Το ΝΑΤΟ αντιμετωπίζει πρόβλημα ύπαρξης. Όχι το πρόβλημα δεν είναι η αύξηση των δαπανών για την κοινή άμυνα, ούτε ο ρόλος της συμμαχίας μετά την σοβιετική κατάρρευση, ή ο Πούτιν. Αιτία είναι ο Ερντογάν, ο ισλαμιστής δικτάτορας της Τουρκίας που η πολιτική του υπονομεύει την συμμαχία αυτή των 29 εθνών με την ιστορία των 70 σχεδόν ετών.

Του Ντάνιελ Πάιπς
The Washington Times


Δημιουργημένο το 1949 το ΝΑΤΟ ιδρύθηκε για να εξασφαλίσει την ελευθερία, την κοινή κληρονομιά και τον πολιτισμό των λαών των κρατών μελών υπό το θεμέλιο της Δημοκρατίας, των ατομικών ελευθερίων και του κράτους δικαίου. Με άλλα λόγια ιδρύθηκε για να προστατεύσει τον Δυτικό πολιτισμό.

Μέχρι την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, το 1991, το ΝΑΤΟ είχε απέναντί του τις δυνάμεις του Συμφώνου της Βαρσοβίας. Σήμερα έχει απέναντί του τη Ρωσία και το ακραίο Ισλάμ. Από τις απειλές αυτές το Ισλάμ αποτελεί την πιο επικίνδυνη πρόκληση για τη Δύση.

Κορυφαίοι αξιωματούχοι της συμμαχίας αντιλήφθηκαν αυτή την πραγματικότητα αμέσως μετά την σοβιετική κατάρρευση και τάσσονταν υπέρ της άμεσης αντιμετώπισης του ισλαμικού εξτρεμισμού. Όμως οι απόψεις αυτές υπονομεύθηκαν από τον Ερντογάν.

Έτσι αντί το ΝΑΤΟ να πολεμήσει το εξτρεμιστικό Ισλάμ, οι άλλες 28 χώρες βρέθηκαν με έναν ισλαμιστή δίπλα τους. Οι 28 έμειναν βουβοί απέναντι στον σχεδόν εμφύλιο πόλεμο που μαίνεται στην Τουρκία κατά των Κούρδων. Ούτε φάνηκε να ενοχλούνται από την ύπαρξη ενός ιδιωτικού στρατού (SADAT) του Ερντογάν.

Παρομοίως δεν αντέδρασαν όπως έπρεπε στους τουρκικούς περιορισμούς χρήσης της βάσης του Ιντσιρλίκ, αλλά και τις τουρκικές κινήσεις και τη ρητορική έναντι χωρών όπως η Αυστρία, η Κύπρος και το Ισραήλ, αλλά και κατά του σφοδρού αντιαμερικανισμού της Άγκυρας, που εκφράστηκε από ανθρώπους όπως ο δήμαρχος της Άγκυρας, ο οποίος ευχόταν καταστροφές και θανάτους στις ΗΠΑ.

Ούτε η σύλληψη 12 Γερμανών υπηκόων στην Τουρκία, ούτε οι απόπειρες δολοφονίας Τούρκων στη Γερμανία, ούτε η κράτηση Αμερικανών, ούτε τα επεισόδια κατά Αμερικανών επηρέασαν το ΝΑΤΟ, που αγνόησε επίσης τη βοήθεια της Τουρκίας προς το Ιράν για το πυρηνικό του πρόγραμμα, τις τουρκικές επενδύσεις στους ιρανικούς υδρογονάνθρακες και τη μεταφορά μέσω Τουρκίας ιρανικών όπλων στη Χεζμπολάχ.

Οι δε δηλώσεις Ερντογάν για την ένταξη της Τουρκίας στον Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάη, μαζί με τη Ρωσία και την Κίνα, οι κοινές ασκήσεις δεν πτόησαν το ΝΑΤΟ, όπως και η συμφωνία για την αγορά των ρωσικών S-400 που περισσότερο προκάλεσε, παρά ενόχλησε, όπως και το θέμα με τη βίζα που ξέσπασε μεταξύ Άγκυρας και Ουάσινγκτον.

Το ΝΑΤΟ πλέον μπορεί να ελπίζει ότι η «βασιλεία» Ερντογάν δεν θα είναι παρά ένα επεισόδιο και η Τουρκία θα επιστρέψει στους κόλπους της Δύσης και να συνεχίσει την αυτή πολιτική ή να αποφασίσει ότι η ενότητα της συμμαχίας είναι πιο σημαντική για να θυσιαστεί και να λάβει τα αναγκαία μέτρα ώστε η Τουρκία να δει την πόρτα της εξόδου.

Στην περίπτωση αυτή πρέπει να απομακρυνθούν από το Ιντσιρλίκ όλα τα πυρηνικά όπλα και η βάση να κλείσει. Επίσης πρέπει να ακυρωθεί η πώληση μαχητικών F-35 στην Τουρκία, να εξαιρεθεί η Τουρκία από κάθε πρόγραμμα ανάπτυξης οπλικών συστημάτων, να πάψει να έχει πρόσβαση σε πληροφορίες, να πάψει η εκπαίδευση Τούρκων και να φύγει το τουρκικό προσωπικό από συμμαχικέ εγκαταστάσεις.

Μια τέτοια κοινή στάση της συμμαχίας έναντι του Ερντογάν θα της επιτρέψει να ανακτήσει τα αρχικά της ιδεώδη και να αντιμετωπίσει τον ισλαμισμό υπερασπίζοντας και πάλι τον Δυτικό πολιτισμό.

Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



19 Οκτ 2017


Γράφει ο Ηλίας Κουσκουβέλης

Η σχέση των Ελλήνων με την θάλασσα είναι άρρηκτη και τρισχιλιετής, από την εποχή του Μίνωα και του Τρωικού πολέμου. Η θάλασσα και η ναυτιλία είναι στα κύτταρά μας, στην φύση μας. Μόνο που σε κάποιες περιόδους ξεχνάμε την σημασία τους.

Ξεχνάμε, για παράδειγμα, ότι σε αρκετές κρίσιμες στιγμές τα «ξύλινα τείχη» ήταν εκείνα που είτε μας έσωσαν είτε μας έδωσαν τη νίκη και την ανάπτυξη. Ξεχνάμε ακόμη ότι η Ελλάδα με την φυσική της διάρθρωση και την ναυτική της ισχύ είναι εκείνη που, για πολλές δεκαετίες τώρα, έχει αναλάβει τον πολύ σημαντικό ρόλο του εγγυητή της ασφαλούς και ελεύθερης ναυσιπλοΐας στη Μεσόγειο έναν ρόλο που δεν μπορεί και δεν πρόκειται να απωλέσει!

Οι πρόσφατες ανακαλύψεις ενεργειακών πόρων στα σπλάχνα της Ανατολικής Μεσογείου και οι διεθνείς εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική υπενθύμισαν στην Ελλάδα και διεθνώς την σημασία της περιοχής, την κρισιμότητα του ρόλου της χώρας μας, τις ευκαιρίες που μπορούν να προκύψουν μέσα από την συνεργασία των λαών που ζουν στις όχθες της, αλλά και την αντιμετώπιση εκείνων που χρησιμοποιούν τη βία στις διεθνείς τους σχέσεις.

Με αυτό το πνεύμα, η Ελλάδα, ακολουθώντας την πρωτοπορία της Κυπριακής Δημοκρατίας και δείχνοντας συνέχεια και συνέπεια με διαδοχικές κυβερνήσεις, συνέβαλε στην δημιουργία δικτύων (networks) συνεργασίας με το Ισραήλ και την Αίγυπτο.

Τα εν λόγω δίκτυα συνεργασίας αφορούν την οικονομία, τις πολιτισμικές και επιστημονικές δραστηριότητες, την αξιοποίηση και την διοχέτευση των ενεργειακών πόρων προς την Ευρώπη, την προστασία της ζωής στην θάλασσα, αλλά και την αντιμετώπιση των απειλών για την σταθερότητα και την ασφάλεια της περιοχής που παράγουν κυρίως η τρομοκρατία, οι αναθεωρητικές τάσεις ορισμένων μεγάλων δυνάμεων, αλλά και η γειτονική μας Τουρκία. Η τελευταία όχι μόνο δεν θέτει τέλος στην παράνομη εισβολή και κατοχή της Κύπρου, αλλά πολλαπλασιάζει τις τριβές και τις παράνομες διεκδικήσεις έναντι όλων σχεδόν των παράκτιων κρατών της Ανατολικής Μεσογείου. Αυξάνει τις στρατιωτικές της δυνάμεις, ενώ δηλώνει πως από το 2018 θα αρχίσει έρευνες για τον εντοπισμό ενεργειακών πόρων στη Μεσόγειο.

Σε μία τέτοια περίπτωση τα δίκτυα συνεργασίας που έχουν δημιουργηθεί στην Ανατολική Μεσόγειο και που τυγχάνουν μεγάλης αποδοχής στις τέσσερεις χώρες θα είναι εκεί για να αποσοβήσουν την έκρηξη ή και να διαχειρισθούν μία τυχόν κρίση.

Φυσικά η χώρα μας θα είναι εκεί για να (απο)δείξει το πόσο «μέγα» είναι «το της θαλάσσης κράτος» της, αλλά κυρίως για να εγγυηθεί ότι η Μεσόγειος θα παραμείνει μία μεγάλη λεωφόρος ελευθερίας, πολιτισμού, συνεργασίας, εμπορίου, ανάπτυξης και ασφάλειας μία λεωφόρος ειρήνης!

* Ο Ηλίας Κουσκουβέλης είναι Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων, Κοσμήτορας της Σχολής ΚΑΕΤ του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και κάτοχος της Έδρας ΓΕΕΘΑ στις Στρατηγικές Σπουδές “Θουκυδίδης”.
MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Του Γιώργου Σκαφίδα

Για το νέο «νόμο περί μειονοτήτων», που ψηφίστηκε από την αλβανική Βουλή το βράδυ της περασμένης Παρασκευής στα Τίρανα, θα μπορούσαν να ειπωθούν πολλά και… προβληματικά.

Θα μπορούσε κανείς να τον αποκηρύξει ως προπέτασμα καπνού στο δρόμο προς την έναρξη των αλβανικών ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την ΕΕ. Ως στάχτη στα μάτια των «έξω», προκειμένου να πειστούν ότι η Αλβανία κάνει βήματα εξευρωπαϊσμού. Αλλά και ως ύπουλο χτύπημα κάτω από το τραπέζι, με στόχο τη διαιώνιση παλαιών «χοτζικών» τυχοδιωκτισμών σε βάρος της εθνικής ελληνικής μειονότητας.

Η κυβέρνηση του Έντι Ράμα έφερε προς ψήφιση το νόμο «Περί προστασίας των Εθνικών Μειονοτήτων στην Αλβανική Δημοκρατία», εμφανιζόμενη έτσι στη θεωρία να συμμορφώνεται με τη Σύμβαση-Πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Προστασία των Μειονοτήτων και να έρχεται πιο κοντά στις ευρωπαϊκές αξίες. Ο σεβασμός των μειονοτικών δικαιωμάτων είναι άλλωστε ένα από τα κριτήρια που θέτει η Κομισιόν, με τις ετήσιες εκθέσεις προόδου της, για να προχωρήσει η ενταξιακή πορεία της Αλβανίας.

Επί της ουσίας ωστόσο, ο εν λόγω νόμος έρχεται να θίξει τα δικαιώματα της μεγαλύτερης από τις εν λόγω μειονότητες που είναι η Ελληνική. «Αντί να διασφαλίζει τα δικαιώματα των μειονοτήτων στη χώρα βάσει των ευρωπαϊκών προτύπων, το νομοσχέδιο που υπερψήφισε η αλβανική Βουλή για την προστασία των μειονοτήτων διαιωνίζει τις αυθαιρεσίες του καθεστώτος Χότζα. Είναι ένα βήμα μπροστά για υπαρκτές και ανύπαρκτες μειονότητες και ένα βήμα πίσω για την κυριότερη και υπαρκτή μειονότητα της Αλβανίας», δήλωσε ο εκπρόσωπος του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών, Αλέξανδρος Γεννηματάς.

Στην Αλβανία αναγνωρίζονταν «παραδοσιακά» τρεις εθνικές μειονότητες: η γηγενής ελληνική που είναι και η μεγαλύτερη, η σκοπιανή και εκείνη των Μαυροβουνίων. Με το νέο νόμο ωστόσο, οι μειονότητες γίνονται εννέα (με την προσθήκη Βλάχων, Αιγυπτίων, Ρομά, Βόσνιων, Σέρβων, Βουλγάρων) καθώς προστίθενται σε αυτές και μάλιστα ως «εθνικές» μειονότητες εθνοτικές (Ρομά), γλωσσικές (Βλάχοι) και πολιτιστικές.

Αλλά και πέρα από αυτό το «ποιοτικό» στοιχείο, ο νέος νόμος είναι προβληματικός για την ελληνική μειονότητα καθώς αφήνει αμετακίνητα μια σειρά από εμπόδια: στην ταυτοποίηση των μελών της, στη δυνατότητα χρήσης της ελληνικής γλώσσας στη δημόσια ζωή, και στη δυνατότητα εκπαίδευσης στην ελληνική γλώσσα. Παράλληλα, δεν δίνει καμία λύση στο περιουσιακό, ενώ συνεχίζει να μην αναγνωρίζει ως μειονοτικές περιοχές με πολυπληθείς ελληνικές κοινότητες που βρίσκονται εκτός των ορίων των Δήμων Δρόπολης και Φοινίκης, όπως είναι η Χειμάρρα, τα ελληνικά χωριά στον Αυλώνα κ.α..

Ο νέος νόμος επιτρέπει μεν τον αυτοπροσδιορισμό (το να δηλώσει κανείς ότι είναι Έλληνας), χωρίς ωστόσο να αναιρεί παλαιότερο νόμο περί απογραφής, σύμφωνα με τον οποίο Έλληνες υπάρχουν μόνο σε 99 χωριά τα οποία αναγνώριζε ως ελληνικά το καθεστώς Χότζα (με τη Χειμάρρα να ΜΗΝ εντάσσεται στις ελληνικές περιοχές). Εάν μάλιστα κάποιος από άλλη περιοχή τολμούσε να δηλώσει Έλληνας στην τελευταία απογραφή του 2011, κινδύνευε με πρόστιμο ύψους 1.000 δολαρίων.

Προβλήματα υπάρχουν ωστόσο και ως προς τη διδασκαλία και δημόσια χρήση της ελληνικής γλώσσας (δημόσια χρήση είναι πχ το να υπάρχουν πινακίδες στα ελληνικά). Ο νέος νόμος προβλέπει ότι οι μειονοτικές γλώσσες μπορούν να διδάσκονται μόνο σε περιοχές όπου μια μειονότητα αντιστοιχεί σε ποσοστό τουλάχιστον 20% του πληθυσμού. Προβλέπει, επίσης, ότι για τη δημόσια χρήση της μειονοτικής γλώσσας την τελική έγκριση θα τη δίνει το… υπουργικό συμβούλιο. Ήδη από το 2014 ωστόσο, η κυβέρνηση Ράμα έχει προχωρήσει σε σαρωτικές συνενώσεις δήμων στη χώρα, αλλοιώνοντας σημαντικά τη δημογραφική παρουσία του ελληνισμού, περιορίζοντας τα ποσοστά του επί των γιγαντωμένων συνόλων (και ακυρώνοντας, έτσι, στην πράξη το δικαίωμα στη δημόσια χρήση και εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας).

«Θα κλείσουν ελληνική σχολεία», αναφέρουν στο Εθνος παράγοντες με άμεση γνώση των εξελίξεων.

Ενδεικτικό των διαθέσεων της αλβανικής κυβέρνησης είναι και το γεγονός ότι δεν δέχτηκε ούτε μία από τις τροπολογίες που κατέθεσε ο μειονοτικός βουλευτής και πρόεδρος του ΚΕΑΔ Βαγγέλης Ντούλες για το συγκεκριμένο θέμα.

Εφημερίδα "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Δεν είναι ηλίθιοι οι Τούρκοι να σκορπούν τα χρήματά τους, κάποιον σκοπό έχουν, αν και στην Ελλάδα δεν χρειάζεται να ξοδέψουν ούτε ένα ευρώ...

Ισχυρά όπλα είναι τα κανόνια, ισχυρά και τα νομίσματα, αλλά χρειάζεται και η λειτουργία μιας "Πέμπτης Φάλαγγας" που να προετοιμάσει το έδαφος στην προς κατάκτηση χώρα. Η δε κατάκτηση δεν είναι απαραίτητο να είναι εδαφική, ούτε η "Πέμπτη Φάλαγγα" να αποτελείται μόνον από μίσθαρνα όργανα, αφού υπάρχουν τόσο αφελείς ιδεοληπτικοί όσο και περιθωριακοί που αναζητούν εναγωνίως κάποια κοινωνική καταξίωση.

Παρακολουθώντας προσεκτικά τις κινήσεις της νέο-οθωμανικής πολιτικής του Ερντογάν (εμπνεύσεως Νταβούτογλου), διαβλέπω επαναληπτική χρήση δοκιμασμένων μεθόδων του παρελθόντος. Ένα συνδυασμό δηλαδή της σωματικής ρώμης (εξοπλισμοί) με την πνευματική υπεροχή.

Ως προς το πρώτο, τους εξοπλισμούς, η Τουρκία ακολουθεί τη συμβουλή του Στρατάρχη του Ναπολέοντα, Λυωταί, του οποίου το απόφθεγμα διασώζει ο Σαράντος Καργάκος: «Δώσε μου πολύ στρατό, για να μην χρειαστεί να τον χρησιμοποιήσω» (που είναι παραλλαγή του λατινικού «si vis pacem, para bellum» (αν θέλεις ειρήνη, παρασκευάζου για πόλεμο). Αυτό και για τον Φίλη και τους συντρόφους του, που αντιτίθενται στον εκσυγχρονισμό των μαχητικών αεροπλάνων μας.

Η Τουρκία έχει επιτύχει την ειρήνη, εκφοβίζοντας μόνον την Ελλάδα. Απανταχού της γης όμως -μηδέ και της Ελλάδας εξαιρουμένης- χρησιμοποιεί όλο της το οπλοστάσιο και κυρίως -πλην της οικονομικής διπλωματίας- την πολιτιστική επικράτηση. Εδώ εφαρμόζει τις συμβουλές του αναθεωρητή, στην πραγματικότητα, του μαρξισμού Αντόνιο Γκράμσι, όπου παραφράζοντάς τον θεωρεί ότι «αν επικρατήσει σ’ έναν λαό η ιδεολογία σου, δεν μπορεί κάποτε αυτόν τον λαό θα τον κυβερνήσεις» (Ο Γκράμσι βέβαια το έλεγε αυτό για την εργατική τάξη). Στην ουσία, χρησιμοποιείται ο πο­λιτι­σμός για α­ντι­κα­τά­στα­ση του βί­αιου α­γώ­να ε­πι­κρά­τη­σης.

Αυτό που κάνει σήμερα ο Ερντογάν είναι επανάληψη των πράξεων του βασιλιά της Ισπανίας Καρόλου Ε΄, ο οποίος για να επιταχύνει την πολιτιστική επικράτηση των Ισπανών στο Νέο Κόσμο, ίδρυσε χριστιανικές Επισκοπές και, το 1551, δύο πανεπιστήμια, ένα στο Μεξικό και ένα άλλο στη Λίμα του Περού. Το γραφείο του Ερντογάν, συντονίζει τις κρατικές υπηρεσίες για την επέκταση της τουρκικής επιρροής από τα θεωρούμενα τουρκογενή κράτη της Κεντρικής Ασίας έως τις χώρες που βρέθηκαν τους περασμένους αιώνες υπό την οθωμανική αυτοκρατορία, περιλαμβανομένων και των Βαλκανίων φυσικά.

Το γραφείο του Ερντογάν συνενώνει τις διάφορες υπηρεσίες και διαμορφώνει ένα κοινό σχέδιο δράσης που θα συντονίζει και θα πετυχαίνει την καλύτερη αξιοποίηση του σχεδόν ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων που διατίθεται κατ' έτος από την Άγκυρα γι' αυτόν το σκοπό. Το Γραφείο Δημόσιας Διπλωματίας που συστάθηκε στο προεδρικό γραφείο θα συντονίζει τις δράσεις αυτές και ήδη προ εξαετίας διαμόρφωσε τον "Φάκελο του Ευρύτερου Τουρκικού Κόσμου" (Dossier on Greater Turkic World).

Το σχέδιο περιλαμβάνει την αναστύλωση, σε διάφορες χώρες, ιστορικών μνημείων, προγράμματα ανταλλαγής σπουδαστών, εκπομπή τηλεοπτικού προγράμματος από την TRT για το ευρασιατικό κοινό, ανοικοδόμηση νοσοκομείων και άλλων κοινωφελών εγκαταστάσεων, υποστήριξη στεγαστικών προγραμμάτων κ.λπ. Πολλά κονδύλια έχουν διατεθεί για την αποκατάσταση μνημείων που συνδέονται με την οθωμανική κληρονομιά, όπως η περίφημη γέφυρα του Μόσταρ στη Βοσνία, το τζαμί στη Πρισρένη του Κοσσυφοπεδίου, το τζαμί Παρουσέ στην Αλβανία, ο τάφος του Χατζή Γκιράι Χαν στην Ουκρανία, θρησκευτικό μνημείο στην Τρίπολη του Λιβάνου, οθωμανικά μνημεία στο Σουδάν, οθωμανικό κάστρο στην Τυνησία και παλαιά τζαμιά στα Σκόπια, στο Μαυροβούνιο, στη Ρουμανία και τα λουτρά Αλ Ακσά στην Παλαιστίνη.

Είναι προφανές, ότι δεν είναι ηλίθιοι οι Τούρκοι να σκορπούν τα χρήματά τους. Κάποιον σκοπό έχουν. Στην Ελλάδα βέβαια, δεν χρειάζεται να ξοδέψουν ούτε ένα δολάριο. Ως "Πέμπτη Φάλαγγα" της επεκτατικής πολιτικής της Τουρκίας εμφανίζονται δήμαρχοι και υπουργοί πολιτισμού, οι οποίοι διαθέτουν κονδύλια (από τον ελλιπή προϋπολογισμό του Έλληνα πολίτη) αφαιρώντας τα από την ανάδειξη της ελληνικής κληρονομιάς, για να ικανοποιήσουν την οθωμανολαγνεία τους. Αν καταλαβαίνουν τι πράττουν ή αν το πράττουν συνειδητά για να τους ανταμείψει με ψήφους το Προξενείο, μόνον αυτοί το γνωρίζουν. Το αποτέλεσμα όμως είναι το ίδιο.

Στα μνημεία, τα οποία έχουν μπει στον τουρκικό κατάλογο για αναστύλωση, είναι και η "Βιβλιοθήκη του Αχμέτ Πασά" στην Καβάλα και έτσι εξηγείται και το ξαφνικό ενδιαφέρον που είχε επιδείξει ο Νταβούτογλου, ο οποίος επισκέφθηκε την πόλη, και το Ιμαρέτ, όταν ήταν στην ενεργό πολιτική. Η Καβάλα συμπεριλήφθηκε στο πρόγραμμα της "εκπαιδευτικής περιοδείας" των νέων Τούρκων διπλωματών, κι εκεί έχουν σκοπό την ίδρυση Πανεπιστημίου. Σύμφωνα μάλιστα με τουρκικές πηγές, στο πλαίσιο αυτής της νέας αντίληψης έχει ζητηθεί από την Αθήνα η αναστύλωση του Τζαμιού Φετιγιέ στην Πλάκα, θέμα που είχε θέσει δημοσίως και ο Ερντογάν κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Της Luigi Scazzieri

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες αναμένεται να συζητήσουν το όλο και πιο δύσκολο ζήτημα της Τουρκίας σε σύνοδο αυτή την εβδομάδα στις Βρυξέλλες εν τω μέσω βαθύτερου "παγώματος" στις διμερείς σχέσεις.

Η κριτική για την καταστολή που επέβαλε ο πρόεδρος Recep Tayyip Erdogan μετά από την απόπειρα πραξικοπήματος του περασμένου έτους και τις διπλωματικές εντάσεις με τη Γερμανία κσι τις ΗΠΑ, έχει ενταθεί. Τον προηγούμενο μήνα, η Γερμανίδα Καγκελάριος Angela Merkel ζήτησε την αναστολή των συνομιλιών ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ.

Αλλά εάν η ΕΕ τερματίσει τις διαπραγματεύσεις ένταξης χωρίς να έχει εναλλακτική, απλώς θα εντείνει την κόντρα.

Η Τουρκία, η οποία αρχικά ζήτησε να προσχωρήσει στην ΕΕ το 1987, θεωρείται από καιρό σημαντικός εταίρος της Ευρώπης για την ασφάλεια και τη μετανάστευση. Τα ευρωπαϊκά κράτη παραμένουν δεσμευμένα να χορηγήσουν την ένταξη στην Τουρκία, εν μέρει με την ελπίδα ότι η διαδικασία θα βοηθήσει στην προώθηση των μεταρρυθμίσεων, αν και κάποιοι –όπως στη Γερμανία- έχουν επιφυλάξεις για τις προκλήσεις που προκύπτουν από την αφομοίωση ενός τόσο μεγάλου κράτους.

Παρά τη δέσμευση για την αναβίωση των ενταξιακών συνομιλιών στο πλαίσιο μιας μεταναστευτικής συμφωνίας με την Άγκυρα το 2016, οι διμερείς σχέσεις έχουν επιδεινωθεί σε σημείο κρίσης.

Η καταστολή του Erdogan, που περιλάμβανε τη σύλληψη 40.000 ανθρώπων, έχει πυροδοτήσει ανησυχίες για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις πολιτικές ελευθερίες στην Τουρκία. Οι σχέσεις με το Βερολίνο ειδικότερα έχουν περιοριστεί σημαντικά.

Η απόφαση της Γερμανίας να απαγορεύσει τους Τούρκους πολιτικούς από το να κάνουν εκστρατεία σε γερμανικό έδαφος πριν από το δημοψήφισμα του Απριλίου για να δώσει στον Erdogan περισσότερες εξουσίες, οδήγησε τον Τούρκο ηγέτη να κατηγορήσει τη Γερμανία για πρακτικές-Ναζί.

Η κράτηση ορισμένων Γερμανών πολιτών το καλοκαίρι ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Ως απάντηση, το Βερολίνο εξέδωσε προειδοποίηση για τους Γερμανούς που ταξιδεύουν στην Τουρκία ότι κινδυνεύουν με αυθαίρετη κράτηση. Και η Merkel έχει δηλώσει ότι τώρα θέλει να ακυρωθούν οι διαπραγματεύσεις ένταξης της Τουρκίας καθώς και να παγώσει την προενταξιακή οικονομική βοήθεια και τις συνομιλίες για την διεύρυνση της εμπορικής συνεργασίας.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει επίσης εγκρίνει μη δεσμευτικό ψήφισμα για τον τερματισμό των ενταξιακών συνομιλιών.

Η κρίση στις σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας είναι ένα σύμπτωμα της απομάκρυνσης της Τουρκίας από τη Δύση, όχι μόνο σε ό,τι αφορά τις αξίες, αλλά και την εξωτερική πολιτική.

Οι αμερικανό-τουρκικές σχέσεις επιδεινώθηκαν μετά από την απόφαση του Barack Obama να υποστηρίξει τους Κούρδους της Συρίας έναντι του ISIS το 2014. Οι Κούρδοι της Συρίας συνδέονται επίσης με το ΡΚΚ στην Τουρκία, το οποίο διεξάγει αντάρτικο εναντίον του τουρκικού κράτους από τη δεκαετία του 1980.

Η τουρκική κυβέρνηση έχει κατηγορήσει τις ΗΠΑ ότι βρίσκονται πίσω από το αποτυχημένο πραξικόπημα και άσκησε κριτική στην άρνησή της να εκδώσει τον Fethulllah Gulen, του Μουσουλμάνου κληρικού που είναι εξόριστος στις ΗΠΑ, και πρώην στενός σύμμαχος του Erdogan που έγινε επικριτής του.

Τον Ιούλιο, η τουρκική κρατική τηλεόραση αποκάλυψε την τοποθεσία αμερικανικών μυστικών θέσεων στη Συρία και στις αρχές αυτού του μήνα, οι τουρκικές αρχές συνέλαβαν ορισμένους υπαλλήλους των προξενείων των ΗΠΑ στην Τουρκία.

Αυτή η κίνηση οδήγησε τις ΗΠΑ να σταματήσουν να εκδίδουν βίζα στους Αμερικανούς πολίτες, και η Τουρκία απάντησε με το ίδιο μέτρο.

Τα θετικά λόγια του προέδρου Trump προς τον Erdogan δεν έχουν βοηθήσει, και οι σχέσεις είναι απίθανο να βελτιωθούν ενώ η Ουάσιγκτον συνεχίζει να υποστηρίζει τους Κούρδους στη Συρία. Εν μέσω της αντιπάθειας με τη Δύση, η Τουρκία έχει σταφεί στη Μόσχα. Το Σεπτέμβριο υπέγραψε συμφωνία για την απόκτηση των συστημάτων αεράμυνας S-400 από τη Μόσχα, αντί να αναζητήσει μια εναλλακτική που να είναι διαλειτουργική με τους συμμάχους της στο ΝΑΤΟ.

Σε αυτό το πλαίσιο, είναι εύκολο να δούμε γιατί θα ήταν δελεαστικό για την ΕΕ να αναστείλει τις διαπραγματεύσεις ένταξης με την Τουρκία. Αλλά θα ήταν μη παραγωγικό. Οι συνομιλίες, που ξεκίνησαν το 2005, είναι ήδη de facto παγωμένες. Αν αναγνωριστεί αυτό επισήμως χωρίς να τεθεί ένα εναλλακτικό πλαίσιο, θα οδηγούσε την Τουρκία ακόμη πιο μακριά από τη Δύση. Το να διατηρηθούν ζωντανές οι διαπραγματεύσεις, συντηρεί την ελπίδα ότι η διακυβέρνηση της Τουρκίας μπορεί κάποια ημέρα να επιστρέψει σε ευρωπαϊκή τροχιά.

Η ΕΕ θα πρέπει να δώσει στην Τουρκία μία φιλόδοξη εναλλακτική πρόταση συνεργασία, συμπεριλαμβανομένης μεγαλύτερης πρόσβασης στην αγορά σε αγαθά και υπηρεσίες και αυξημένη κινητικότητα του εργατικού δυναμικού.

Η πρόταση θα πρέπει να συνδέεται με αυστηρούς όρους, όπως μια αρχική διευθέτηση τελωνειακής ένωσης στα μέσα του 1990. Μια τέτοια πρόταση θα είχε ελάχιστες πιθανότητες εάν η διαδικασία ένταξης έβγαινε την ίδια στιγμή από το τραπέζι, οπότε θα έπρεπε αρχικά να "τρέξει" παράλληλα με ατή. Εάν κάποια στιγμή οι διαπραγματεύσεις για τη νέα εταιρική σχέση σημείωναν καλή πρόοδο, τότε η διαδικασία προχώρησης θα μπορούσε να τερματιστεί.

Εάν η ΕΕ θέλει να αναπτύξει διάφορες βαθμίδες ένταξης, όπως αναμένουν κάποιοι, η Τουρκία θα μπορούσε μια μέρα να βρει ένα σπίτι σε εξωτερικό δακτύλιο, που θα επέτρεπε μία αξιόλογη συνεργασία στη μετανάστευση, στην αντιτρομοκρατία και στο εμπόριο.

Η ΕΕ έχει περισσότερη μόχλευση στην Τουρκία από ό,τι το αντίθετο. Οι καλές διπλωματικές και οικονομικές σχέσεις με την ΕΕ είναι προς το συμφέρον της Τουρκίας –και η εγχώρια δημοτικότητα του Erdogan στηρίζεται στην οικονομική επιτυχία της Τουρκίας.

Μία περαιτέρω επιδείνωση του κράτους δικαίου και η πολιτική αστάθεια, είναι πιθανό να ανατρέψουν τους διεθνείς επενδυτές. Ο Erdogan δήλωσε αυτό τον μήνα ότι η Τουρκία δεν χρειάζεται πλέον να ενταχθεί στην ΕΕ, αλλά δεν θα είναι αυτή που θα διακόψει τις συνομιλίες ένταξης.

Τέλος, μια εποικοδομητική ατζέντα ΕΕ-Τουρκίας μπορεί να αναπτυχθεί μόνο εάν η Τουρκία αλλάξει την τρέχουσα πορεία της. Η αναστολή των ενταξιακών διαπραγματεύσεων δεν θα βοηθήσει στην επούλωση της ρήξης. Αντιθέτως η ΕΕ θα έκανε καλά να κοιτάξει πέρα από αυτή τη στάση και να επιχειρήσει να αναπτύξει νέους τρόπους συνεργασίας.

Το κείμενο δημοσιεύθηκε αρχικά στο CNN
Capital



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Άκουγα τις προάλλες τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Δημήτρη Τζανακόπουλο να κάνει λόγο για "κατ' επάγγελμα καταστροφολόγους μιας μερίδας των ελληνικών ΜΜΕ αλλά και της αντιπολίτευσης, που δεν μπορούν να συμβιβαστούν με την ιδέα ότι βγαίνουμε οριστικά από τη μνημονιακή επιτροπεία τον Αύγουστο του 2018" και ένιωσα να μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι. Όπως, δηλαδή, μου ανεβαίνει κάθε φορά που ακούω κάποιον "έγκυρο" (πολιτικό, δημοσιογράφο, αναλυτή, καθηγητή κλπ) να αναφέρεται σε έξοδο από τα μνημόνια.

Κατ' αρχάς, ας ξεκαθαρίσουμε ότι δεν είναι ακριβές πως η χώρα μας έχει υπογράψει τρία μνημόνια. Το σωστό είναι ότι, καθώς βρεθήκαμε σε αδυναμία να δανειστούμε από τις αγορές με λογικούς όρους και ανθρώπινα επιτόκια, αναγκαστήκαμε να υπογράψουμε διαδοχικά τρεις δανειακές συμβάσεις με την περίφημη τρόικα.

Βεβαίως, κάθε δανειακή σύμβαση συνοδευόταν από ένα μνημόνιο κατανόησης (Memorandum of Understanding - MoU), με το οποίο οι μεν δανειστές μας έβαζαν κάποιους όρους προκειμένου να μας δανειοδοτήσουν, εμείς δε τους αποδεχόμασταν. Το κακό είναι ότι αυτοί οι όροι δεν μένουν σταθεροί καθ' όλη την διάρκεια της σύμβασης. Τα δάνεια καταβάλλονται σε δόσεις και οι δανειστές, πριν την καταβολή κάθε δόσης, προβαίνουν σε αξιολόγηση της πορείας εκτέλεσης της σύμβασης, προκειμένου να διαπιστώσουν το πόσο καλά εξυπηρετούνται οι στόχοι τους. Σε περίπτωση που κάτι δεν τους αρέσει, είτε υποβάλλουν είτε νέους όρους είτε προτείνουν αναπροσαρμογή των υφιστάμενων και εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να αποδεχτούμε τα πάντα, αλλιώς διακόπτεται η ροή των δανεικών. Κάθε τέτοια καινούργια συμφωνία συνιστά ουσιαστικά ένα καινούργιο μνημόνιο.

Κατά συνέπεια, από το 2010 μέχρι σήμερα η χώρα μας έχει υπογράψει μεν τρεις δανειακές συμβάσεις αλλά άφθονα μνημόνια. Όντως η τρίτη -και τελευταία, ως τώρα- δανειακή σύμβαση λήγει τον Αύγουστο του 2018, αλλά αυτό επ' ουδενί συνεπάγεται την ταυτόχρονη λήξη των μνημονίων ή, όπως το διατυπώνει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, την έξοδο από την μνημονιακή επιτροπεία. Πρόσφατα, ο Πιερ Μοσκοβισί υπενθύμισε στον ευρωβουλευτή της ΛαΕ Νίκο Χουντή το άρθρο 14 ("Άσκηση εποπτείας μετά το πρόγραμμα") του Κανονισμού 472/2013, η πρώτη παράγραφος του οποίου είναι σαφής:

Τα κράτη μέλη παραμένουν υπό εποπτεία μετά το πρόγραμμα εφόσον δεν έχει εξοφληθεί τουλάχιστον το 75 % της χρηματοδοτικής συνδρομής που έχει ληφθεί από ένα ή περισσότερα άλλα κράτη μέλη, τον ΕΜΧΣ, τον ΕΜΣ ή το ΕΤΧΣ. Το Συμβούλιο, μετά από πρόταση της Επιτροπής, μπορεί να παρατείνει τη διάρκεια της άσκησης εποπτείας μετά το πρόγραμμα σε περίπτωση που εξακολουθεί να υπάρχει κίνδυνος για τη δημοσιονομική βιωσιμότητα του οικείου κράτους μέλους.
Το καταλάβαμε; Ό,τι κι αν λέει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, θα παραμείνουμε υπό "μνημονιακή εποπτεία" μέχρι να επιστρέψουμε το 75% των δανεικών που πήραμε με τις τρεις δανειακές συμβάσεις. Πότε θα γίνει αυτό;  Η απάντηση είναι απλή: ποτέ!
Και για όποιον δεν καταλαβαίνει, έρχεται η τρίτη παράγραφος του ίδιου άρθρου να διευκρινίσει:

Η Επιτροπή πραγματοποιεί, σε συνεννόηση με την ΕΚΤ, τακτικές αποστολές επιθεώρησης στο κράτος μέλος υπό εποπτεία μετά το πρόγραμμα, προκειμένου να εκτιμήσει την οικονομική, δημοσιονομική και χρηματοπιστωτική του κατάσταση. Κοινοποιεί ανά εξάμηνο την εκτίμησή της στην αρμόδια επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στην ΟΔΕ, καθώς και στο κοινοβούλιο του οικείου κράτους μέλους, και εκτιμά ειδικότερα αν χρειάζονται διορθωτικά μέτρα. Η αρμόδια επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μπορεί να προσφέρει στο οικείο κράτος μέλος και στην Επιτροπή τη δυνατότητα να συμμετάσχει σε ανταλλαγή απόψεων όσον αφορά την πρόοδο που επιτυγχάνεται στο πλαίσιο της εποπτείας μετά το πρόγραμμα.
Ελπίζω ότι προσέξατε εκείνο το "μπορεί" (αν θέλει, δεν είναι υποχρεωμένη) στην τελευταία φράση. Ελπίζω, επίσης, να προσέξατε ότι το δανειοδοτημένο κράτος θα συμμετέχει (αν συμμετέχει) μόνο "σε ανταλλαγή απόψεων" και όχι στην λήψη αποφάσεων. Δηλαδή, οι αποφάσεις της αρμόδιας επιτροπής για λήψη νέων μέτρων θα λαμβάνονται ερήμην του κράτους που χρωστάει. Η δημοκρατία σε όλο της το μεγαλείο.

Επομένως, εκείνο που λήγει τον Αύγουστο του 2018 είναι η τρέχουσα δανειακή σύμβαση και τίποτε περισσότερο. Και μάλιστα, η λήξη της τρίτης δανειακής σύμβασης δεν σημαίνει ότι δεν πρόκειται να ακολουθήσει και τέταρτη, σε περίπτωση που η χώρα δεν καταφέρει να δανειστεί από τις αγορές με λογικό επιτόκιο. Με δεδομένο δε ότι κατά την τριετία 2022-2024 είναι προγραμματισμένο να πληρώσουμε μόνο για τόκους δανείων το εξωπραγματικό ποσό των 55,6 δισεκατομμυρίων ευρώ, πρέπει να θεωρείται δεδομένη μια νέα δανειακή σύμβαση, εκτός εάν προκύψει κάποια εξαιρετικά μακρά επιμήκυνση του χρόνου εξόφλησης.

Φυσικά, μια νέα δανειακή σύμβαση θα συνοδεύεται από ένα νέο μνημόνιο κατανόησης. Και πάει λέγοντας... Τελικά, εκείνος ο γνωστός λαϊκός χαριεντισμός "μνημόνια ώσπου να σβήσει ο ήλιος" δεν δείχνει και τόσο εκτός πραγματικότητος.

Συμπέρασμα; Ό,τι κι αν λέει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και όσα κι αν διατυμπανίζει η αντιπολίτευση, κανείς από τους σημερινούς πολίτες αυτής της χώρας, όσο νέος κι αν είναι, δεν πρόκειται να ζήσει σε μια Ελλάδα απαλλαγμένη από πάσης φύσεως μνημονιακή επιτροπεία. Κατά πάσα πιθανότητα, κάτι τέτοιο δεν θα ζήσουν ούτε τα εγγόνια μας. Εκτός εάν...

Cogito ergo sum


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Αιφνιδιαστική πρωτοβουλία ανατροπής του υφιστάμενου πλαισίου σχέσεων Ε.Ε. - Τουρκίας είναι πολύ πιθανόν να αναλάβει, σύμφωνα με ελληνικές και ξένες διπλωματικές πηγές, η Γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ κατά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που πραγματοποιείται, σήμερα και αύριο, στις Βρυξέλλες.

Η πρωτοβουλία Μέρκελ αναμένεται να αφορά τους πολιτικούς όρους των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας στην Ε.Ε. (κράτος δικαίου, λειτουργία της δημοκρατίας, ανθρώπινα δικαιώματα, που παραβιάζονται μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 2016), καθώς και τους ποικίλους οικονομικούς - εμπορικούς όρους που συνδέονται με την τελωνειακή ένωση και τη χρηματοδοτική βοήθεια η οποία δίδεται στην Άγκυρα για την αντιμετώπιση της μεταναστευτικής κρίσης.

Κατά τις ίδιες πηγές, η βιαστική διπλωματική στροφή του Βερολίνου κρίθηκε σκόπιμη, μετά την πύρρειο νίκη της κυρίας Μέρκελ στις εκλογές της 24ης Σεπτεμβρίου, με την αντιισλαμική και αντιμεταναστευτική διαμαρτυρία μεγάλου μέρους των Γερμανών ψηφοφόρων, αλλά -ίσως το σημαντικότερο- και εν όψει των διαβουλεύσεων για τη συγκρότηση της νέας κυβέρνησης συνασπισμού και για την εξωτερική πολιτική που θα ακολουθήσει. Πρόκειται για σαφή σκλήρυνση των θέσεων της καγκελαρίου και για επίσπευση των κινήσεών της, που, ούτως ή άλλως, αναμένονταν (μετά τον σχηματισμό της κυβέρνησης γύρω στα Χριστούγεννα) για τον επανακαθορισμό των διμερών σχέσεων Άγκυρας - Βερολίνου, κατόπιν των συνεχών προκλήσεων από τον πρόεδρο Ρ.Τ. Ερντογάν από τις αρχές του έτους.

Προστίθεται, επίσης, ότι, στην περίπτωση που η κυρία Μέρκελ δεν προλάβει να παρουσιάσει τις προτάσεις της στους άλλους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αυτής της εβδομάδας -αφού η ημερήσια διάταξη δίνει προτεραιότητα σε άλλα επείγοντα θέματα (μετανάστευση, ψηφιακή Ευρώπη, Άμυνα και Brexit)-, τότε θα προβεί σε σχετικές ανακοινώσεις τις αμέσως επόμενες ημέρες.

Η κλιμάκωση της γερμανικής πίεσης προς την Τουρκία θα μπορούσε, θεωρητικά, να ικανοποιήσει το κοινό αίσθημα στην Ελλάδα και να υπογραμμίσει τη σημασία της χώρας μας ως απώτατου ανατολικού συνόρου της Ευρώπης, αλλά στην πραγματικότητα αποτελεί πολύ επικίνδυνη εξέλιξη. Βραχυπρόθεσμα, επειδή ενδεχόμενη μεταβολή των όρων οικονομικής βοήθειας θα αποτελούσε ιδανική αφορμή για τον πρόεδρο Ερντογάν, ώστε να παραβιάσει την Κοινή Δήλωση Ε.Ε. - Τουρκίας του Μαρτίου 2016 και να πλημμυρίσει το Αιγαίο (ή και τα χερσαία σύνορα του Έβρου) με χιλιάδες πρόσφυγες, πέραν των περίπου 7.000 που εισήλθαν παράνομα από τις αρχές Σεπτεμβρίου έως προχθές. Μακροπρόθεσμα, επειδή η Ελλάδα είναι η κατεξοχήν ενδιαφερόμενη -μεταξύ των εταίρων της Ε.Ε.- να διατηρείται ζωντανός ο ενταξιακός διάλογος με την Τουρκία, ώστε να μη διολισθήσει περαιτέρω στον ισλαμισμό.

Παράλληλα, είναι εξαιρετικά ανησυχητικό ότι η πρωτοβουλία Μέρκελ εκδηλώνεται ακριβώς την περίοδο που η Αθήνα και η Ουάσινγκτον προσπαθούν να επιτύχουν αποκλιμάκωση της έντασης στο Αιγαίο και στην ευρύτερη ΝΑ Μεσόγειο. Οι προσπάθειες αυτές εκδηλώνονται σε τρία επίπεδα: Πρώτον, με τις χθεσινές συνομιλίες του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, και με τη διαρκή συνεργασία του συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας, στρατηγού Χ.Ρ. Μακ Μάστερ, με τον υπουργό Εξωτερικών Ν. Κοτζιά. Δεύτερον, με την επανάληψη, στην Άγκυρα, του πολιτικο-στρατιωτικού διαλόγου ΗΠΑ - Τουρκίας, με άμεσο στόχο την αποκατάσταση μιας ομαλής «σχέσης εργασίας» της Δύσης με το υπουργείο Εξωτερικών και τις ένοπλες δυνάμεις της γειτονικής χώρας. Και, τρίτον, με την κρίσιμη συνάντηση, την προσεχή Τρίτη, του κυρίου Κοτζιά με τον Τούρκο ομόλογό του Μεβλούτ Τσαβούσογλου, κατά την οποία θα αναζητηθούν τρόποι, αφενός, ομαλοποίησης των διμερών σχέσεων (καθώς σημειώνονται επικίνδυνα περιστατικά στο Αιγαίο, που, ορθώς, δεν ανακοινώνονται), αφετέρου, πρόληψης προβλημάτων στις σχέσεις της Άγκυρας με την Ε.Ε.

Αντίθετα, ο γερμανικός αιφνιδιασμός μόνο προβλήματα θα προκαλέσει στην παρούσα φάση. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι υπέρ της προσεκτικής ελληνικής στάσης τάσσονται, εκτός των ΗΠΑ, ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμ. Μακρόν και ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζ.Κ. Γιούνκερ.

Αλέξανδρος Τάρκας
* Εκδότης του περιοδικού «Αμυνα και Διπλωματία» και σύμβουλος ξένων εταιριών μελέτης επιχειρηματικού ρίσκου για τη ΝΑ Ευρώπη.
"Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Τι πραγματικά απαίτησε ο Τραμπ από τον Τσίπρα

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Σύμφωνα με έγκυρες και αποκλειστικές μας πληροφορίες από την Ουάσινγκτον, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ζήτησε ή μάλλον καλύτερα να λέμε, απαίτησε από τον Έλληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, να κλείσει πάση θυσία –ΑΜΕΣΑ – την περιβόητη υπόθεση “Πυθία” που έχει συνταράξει το Πανελλήνιο, προς χάριν της φιλίας των δύο χωρών…

Δηλαδή ο Ντόναλντ Τραμπ απαίτησε από τον Τσίπρα να παρέμβει στην Ελληνική Δικαιοσύνη, ώστε η υπόθεση να μην προχωρήσει και να μην φτάσει στο ακροατήριο…! Και αυτό το θέμα βέβαια δεν περιλαμβανόταν στην “επίσημη” ατζέντα των προς συζήτηση θεμάτων, που όπως σας είχαμε έγκαιρα αποκαλύψει ήταν η αναβάθμιση και η περαιτέρω “αμερικανοποίηση” των βάσεων της Σούδας και της Ανδραβίδας, η προμήθεια αμερικανικών όπλων από την Ελλάδα αλλά και τα ενεργειακά ζητήματα…

Τι φοβούνται οι ΗΠΑ

Αυτό που κυρίως φοβούνται οι Αμερικάνοι είναι ότι, φθάνοντας η υπόθεση στο ακροατήριο, ο πράκτοράς τους και κατηγορούμενος για τις υποκλοπές της “Vodafone” W. Basel (Βασιλειάδης), θα δικασθεί ερήμην, καθότι οι Αμερικανοί δεν τον εκδίδουν στην Ελλάδα και άρα θα καταδικαστεί με αποτέλεσμα οι θιγόμενοι Έλληνες πολίτες τα ονόματα των οποίων δημοσιοποίησε η κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή, τον Φεβρουάριο του 2006, να εγείρουν αγωγές πολλών εκατομμυρίων κατά του αμερικανικού δημοσίου…
Σας θυμίζουμε ότι όπως είχε αποκαλύψει στο πόρισμά του και ο έντιμος Δικαστής κ. Δ. Φούκας, που έκανε την ανάκριση για την μεγάλη αυτή υπόθεση, Αμερικανοί πράκτορες της CIA, του είχαν διαμηνύσει από τον Μάρτιο του 2014, μέσω Έλληνα πρώην πράκτορα, να κλείσει την υπόθεση αλλά αυτός δεν τους έδωσε σημασία, τους αγνόησε και προχώρησε ολοκληρώνοντας την έρευνά του παραδίδοντας το πόρισμά του τον Ιούνιο του 2015 στο Δικαστικό Συμβούλιο.
Το ίδιο έπραξαν και η Εισαγγελέας που ανέλαβε την εισήγηση προς το Δικαστικό Συμβούλιο αλλά και οι Δικαστές του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών. Αγνόησαν δηλαδή τις όποιες πιέσεις, εγχώριες και ξένες, σε αντίθεση με τη δοτή ηγεσία της Ε.Υ.Π. που αθώωσε τους δύο υπαλλήλους της που έδιναν τα “ωραία χαρτιά” – άκρως απόρρητα έγγραφα της Ε.Υ.Π.- στο Μ. Καρχιμάκη, υπακούοντας στις “διαταγές” του γνωστού Σταθμαρχείου της Πρεσβείας γυρίζοντάς μας δεκαετίες πίσω, χωρίς μάλιστα να καλέσουν στη δήθεν ΕΔΕ που έκαναν, βασικούς μάρτυρες, όπως το γνωστό στέλεχος της υπηρεσίας κ. Κώστα Αγγελάκη, αλλά και την τότε ηγεσία της Ε.Υ.Π. και ιδία τους δύο υποδιοικητές της κ. Σ. Τσιτσιμπή και τον μακαρίτη πλέον Π. Αλυφαντή…

Τώρα οι Αμερικανοί, βλέποντας τα σκούρα, το απαίτησαν αυτό στο ανώτατο δυνατό επίπεδο. Μέλλει να δούμε αν ο Αλέξης Τσίπρας θα δείξει την ίδια γενναιότητα και πατριωτισμό που επέδειξαν οι Έλληνες Δικαστές που αποφάσισαν την παραπομπή σε δίκη των κατηγορουμένων.

Κοντός ψαλμός που λέμε του τι μέλλει γενέσθαι, γιατί πλέον τα έχουμε χάσει με τις υποχωρήσεις και παραχωρήσεις των σημερινών Ελλήνων κυβερνώντων της κωλοτούμπας…

* Ο Παναγιώτης Αποστόλου είναι επικεφαλής της “Ελλήνων Πολιτείας”
Επικοινωνία egerssi@otenet.gr
Πηγή www.egerssi.gr




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Του Γιάννη Σιδέρη

Όσοι ενηλικιώθηκαν στα χρόνια του ψυχρού πολέμου, του... «Frozen war» (που θα έλεγε και ο πρωθυπουργός), ήταν η ευτυχισμένη γενιά που μεγάλωσε σε εποχές μακροχρόνιας αδιατάρακτης ειρήνης. Ο πόλεμος και η βαρβαρότητά του έμοιαζε να είναι κάτι που αφορούσε την προϊστορία της ανθρωπότητας, που δε είχε σχέση με τους μοντέρνους καιρούς, τους πολιτισμένους καιρούς της μεταπολεμικής εκλεπτυσμένης ραθυμίας.

Μόνο σε ένα πολύ μακρινό τόπο – μακρινό γιατί ακόμη η ξέφρενη τεχνολογία δεν είχε φέρει κοντά τον πλανήτη και στα σαλόνια της Δύσης τις πολεμικές εχθροπραξίας σε «ζωντανή σύνδεση» - κάποιοι ψυχωμένοι ρακένδυτοι (κομμουνιστές, αν και δεν έχει σημασία, γιατί πρωτίστως ως πατριώτες είχαν διώξει τους Γάλλους), οι περίφημοι Βιετκόνγκ, βοηθούμενοι κυρίως από την Σοβιετική Ένωση, αντιστέκονταν μέσα στις παρθένες ζούγκλες της πατρίδας τους. Πολεμούσαν με αυταπάρνηση την πάνοπλη αστερόεσσα, έως ότου την νίκησαν και την εκδίωξαν.

Τα παθήματά τους, οι τραγωδίες τους, τα κατεστραμμένα χωριά τους, τα κατορθώματά τους έφταναν σποραδικά και αχνά, μέσα από τους τηλεοπτικούς δέκτες και τις εφημερίδες. Δεν τους είχε υιοθετήσει μόνο η αριστερά λόγω ιδεολογίας, αλλά και η νεολαία της Δύσης και κυρίως του επιτιθέμενου, λόγω φιλειρηνικών αισθημάτων. Παρόλα αυτά, εξακολουθούσε να είναι ένας πόλεμος μακρινός, που εκλαμβανόταν - και ήταν ως ένα σημείο – πόλεμος των δύο υπερδυνάμεων, Αμερικής και Σοβιετικής Ένωσης, δι’ αντιπροσώπων.

Την ίδια εποχή η πολύ σύντομη διάρκεια των δύο μεγάλων ισραηλινο –αραβικών πολέμων, και οι ανορθόδοξες μάχες των απελπισμένων φενταγίν της Παλαιστίνης, δεν αρκούσαν να διαταράξουν την μακαριότητα της Δύσης. Ο πόλεμος εξακολουθούσε να εκλαμβάνεται ως ανήκων στην πεπερασμένη, βάρβαρη εποχή τη ανθρωπότητας. Ακόμη και οι προετοιμασίες των δύο υπερδυνάμεων για τον «πόλεμο των άστρων», ήταν κάτι μακράν της καθημερινότητας, μια εικονική φαντασιακή πραγματικότητα που δεν είχε ζόφο και αίμα.

Ώσπου κατέρρευσε το Σοβιετικό μπλοκ, κατέρρευσε δηλαδή το αντίπαλον δέος, κονιορτοποιήθηκαν οι ζώνες επιρροής που κρατούσαν σε ισορροπία τον πλανήτη, άνοιξε ο ασκός του Αιόλου και ξεπήδησαν οι δαίμονες: Καταχωνιασμένα εθνικά μίση, εθνικισμοί εν υπνώσει, προαιώνιες επιδιώξεις, νέες ιμπεριαλιστικές συσσωματώσεις.

Κράτη κατακερματίστηκαν, εθνότητες διεκδίκησαν την αυθύπαρκτη πορεία τους στο διεθνές σκηνικό, το παλιό θέατρο τρόμου και θανάτου, που νομίζαμε ξεχασμένο, επαναλήφθηκε, το αίμα έρευσε εκ νέου, λαοί δυστύχησαν, ζωές ακρωτηριάστηκαν.

Στα καθ’ ημάς, καθ’ όλη τη διάρκεια αυτών των ήρεμων εποχών, υπήρχε πάντα ο ενοχλητικός γείτονα που εποφθαλμιούσε ελληνικό χώρο, κυρίως το Αιγαίο. Το απέδειξε με τα Ίμια, όπου πέτυχε να οριοθετηθούν «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο, και προηγουμένως φυσικά με την απόβαση στην Κύπρο. Σαφώς την αφορμή την προκαλέσαμε εμείς, με εγκληματικά λάθη που κάλλιστα θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν εθνική προδοσία. Η επιμονή όμως να μην αποσυρθεί μετά την ομαλοποίηση της κατάστασης, καταδεικνύει και τις βλέψεις επί των ζωτικών συμφερόντων του ελληνισμού.

Η Ελλάδα ήταν διαρκώς υποχρεωμένη να εξοπλίζεται. Η άποψη που ερμήνευε τους εξοπλισμούς ως απόρροια της επιβολής του ΝΑΤΟ, ήταν εν μέρει σωστή. Τα οπλικά μας συστήματα ανταποκρίνονταν στις νατοϊκές ανάγκες, ωστόσο η ανάγκη του ΝΑΤΟ να μην αποδυναμωθεί το νοτιοανατολικό του σκέλος με ένα πόλεμο συμμάχων, και η αναλογία εφτά προς δέκα, κρατούσε σε ειρηνική συνύπαρξη τις δύο χώρες.

Τα F - 16 πρέπει να αναβαθμιστούν ασχέτως τι λένε οι δανειστές

Κάποτε, πριν από το δικό της μνημόνιο, η Πορτογαλία δεν ολοκλήρωσε μια συνοριακή στρατιωτική άσκηση, επειδή δεν αρκούσε το κονδύλιο για τα καύσιμα όλων των μηχανοκίνητων τμημάτων που ελάμβαναν μέρος. Ο αρχηγός του πορτογαλικού στρατού είχε δηλώσει τότε θυμοσοφικά: «Ευτυχώς που έχουμε σύνορα μόνο με την Ισπανία».

Η Ελλάδα δεν έχει αυτή την πολυτέλεια, πολύ περισσότερο τώρα που εκδηλώνεται ο τουρκικός αναθεωρητισμός, ενώ την ίδια στιγμή θεριεύει ο αλβανικός μεγαλοϊδεατισμός (εν αγαστή σύμπνοια οι δύο). Το παλιό «αν θέλεις ειρήνη παρασκεύαζε πόλεμο» έχει διαχρονική ισχύ από καταβολής ανθρώπινης κοινωνίας, που οριοθέτησε δικό της χώρο, και σε μας αποκτά επικαιρότητα.

Τα F-16 πρέπει να αναβαθμιστούν, ακόμη και σε αντίθεση με την άποψη των δανειστών. Διαφορετικά εμπρός στην οπλική κυριαρχία της τουρκικής πλευράς, καθίστανται ως μη υπαρκτά. Οι δανειστές δεν έχουν δίπλα τους γείτονες που ορέγονται ζωτικό τους χώρο, ή και αν έχουν, τα επιλύουν μέσα από τους θεσπισμένους κανόνες του διεθνούς Δικαίου, κάτι που αρνείται η γείτων. Και επίσης, ακόμη και ενιαίο στρατό να αποκτήσει η ΕΕ, κανείς Ολλανδός, Πορτογάλος, Αυστριακός, Γερμανός, κλπ, στρατιώτης, δεν θα έρθει να πεθάνει για το Αιγαίο.

Ωστόσο, επειδή η βασική πηγή διαφθοράς διαχρονικά ήταν τα εξοπλιστικά προγράμματα, και επειδή κανείς δεν είναι εκ των προτέρων αθώος, επειδή δηλώνει φορέας κάποιου κληρονομημένου «ηθικού πλεονεκτήματος», η αντιπολίτευση έχει υποχρέωση με τεχνοκρατική επάρκεια, χωρίς πολιτικές σκοπιμότητες, να κάνει «φύλλο και φτερό» την σύμβαση σε όλη τη εξέλιξή της. Για να αποφύγουμε τις ενδεχόμενες νέες λαμογιές.

Υ.Γ.: Ο κ. Τσίπρας δήλωνε, ως αρχηγός αξιωματικής αντιπολίτευσης, ότι οι προηγούμενες κυβερνήσεις αγόραζαν από τις ΗΠΑ για να εξασφαλίσουν την εύνοιά τους. Δεν υπάρχει δική του κυβερνητική ενέργεια που η πραγματικότητα να μη του βγάζει κοροϊδευτικά τη γλώσσα, σε σχέση με αυτά που έχει πει! Απορεί κανείς πως το αντέχει…


Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



18 Οκτ 2017


Του Θοδωρή Γιάνναρου

Για πλήρη αναντιστοιχία της απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αναστολών, με την οποία απορρίφθηκαν, για δεύτερη φορά, οι αιτήσεις για αναστολή της ποινής της Ηριάννας και του Περικλή, και του κοινού περί δικαίου αισθήματος, κάνει λόγο ο ΣΥΡΙΖΑ, με πρωτοκλασάτα στελέχη του -υπουργούς της κυβέρνησης να αλλαχτούν κατά της Δικαιοσύνης και των Θεσμών, σημειώνοντας ότι κατά την άποψη τους, πλήττει βάναυσα την εμπιστοσύνη των πολιτών στην Δικαιοσύνη.

"Το κίνημα συμπαράστασης, στη χώρα μας και το εξωτερικό, από διανοούμενους, πανεπιστημιακούς, ανθρώπους των Γραμμάτων, των Τεχνών και του Αθλητισμού, συλλογικότητες και πολιτικές οργανώσεις, στέκεται στο πλευρό της Ηριάννας και του Περικλή μέχρι τη δικαίωσή τους", σημειώνει σε σχετική ανακοίνωση το γραφείο επικοινωνίας του ΣΥΡΙΖΑ, ξεχνώντας όμως να σκεφθεί, έστω και μια συγνώμη, για εκείνους που χάθηκαν, από τα προστατευόμενα τους αποβράσματα, από το 1974 μέχρι σήμερα!

Οι σκοταδιστές, σε όσα υπουργεία και αν στρογγυλοκαθίσουν, όσα οφίτσια και αν λάβουν, με ή χωρίς γραβάτα... σκοταδιστές θα παραμείνουν...

Ας κάνουμε όμως, μια γρήγορη αναδρομή:

Αν μιλάμε για την Ελλάδα στην μετά τη Χούντα εποχή, επειδή τέτοιου είδους θέματα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα, πρέπει να αντιμετωπίζονται με ιδιαίτερη προσοχή, ευαισθησία και παρρησία. Από την πτώση της Χούντας και μετά, η συντριπτική πλειοψηφία των τρομοκρατικών ενεργειών, των ενεργειών βίας με ψευτοϊδεολογικό περιτύλιγμα, έγιναν από οργανώσεις που αυτοεντάσσονταν στην Αριστερά ή στις παρυφές αυτής.

Όμως, στη Δυτική Κοινωνία του Δικαίου, η αφαίρεση μιας ανθρώπινης ζωής, σε συνθήκες ειρήνης και ελευθερίας, με το πρόσχημα ενός "δήθεν" πολιτικού ή κοινωνικού σκοπού, δεν εντάσσεται σε καμία ιδεολογία, όπου και αν αυτή βρίσκεται καταχωνιασμένη. Δεν είναι, τίποτα περισσότερο από ένας ωμός μισανθρωπισμός -η αυθεντικότερη δηλαδή έκφραση του απόλυτου σκοταδισμού και της μισαλλοδοξίας.

Όποια προβιά και αν χρησιμοποιήσει η τρομοκρατία, για να κρύψει τα αποκρουστικά χαρακτηριστικά της, στοχεύει μόνο στον εκφοβισμό της κοινωνίας και κυρίως στην ικανοποίηση του επικίνδυνα διαταραγμένου ψυχισμού των τρομοκρατών και των αόρατων υποστηρικτών τους.

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, όσο βρισκόταν στην αντιπολίτευση, εξέθρεψε με δόλο και σχέδιο την τρομοκρατία, τόσο μέσα από τη ρητορική του, όσο και με τη στήριξη που παρείχαν προβεβλημένα στελέχη του, απροκάλυπτα, σε τρομοκρατικά συνονθυλεύματα/συνιστώσες, όσο και σε μεμονωμένους τρομοκράτες. Δυστυχώς, δεν υπάρχει κάποιο επιχείρημα να διαφωνήσει, οποιοσδήποτε λογικά σκεπτόμενος πολίτης, με αυτή την άποψη...

Η τρομοκρατία δεν ανήκει ούτε σε κόμματα, ούτε σε χρώματα. Εχει όμως γιάφκες στη διάθεση της, για να κρύβονται οι "πολεμικοί" αρουραίοι και οι πολιτικοί τους πάτρωνες, που την στηρίζουν και της προσφέρουν το απαραίτητο οξυγόνο για να διατηρεί τις δολοφονικές τις ορέξεις στο προσκήνιο.

Έχει στις τάξεις της, εγκληματίες, δειλούς δολοφόνους, αλλά και πολιτικούς με άρρωστες ιδεοληψίες, που μην έχοντας το προσόν της "επιχειρηματολογίας", φροντίζουν να κρύβονται πίσω από βουλευτικά παραπετάσματα, αναζητώντας εναγωνίως ιδεολογικό καταφύγιο για να δικαιολογήσουν τις στοχεύσεις και τις πράξεις τους.

Ας μην ξεχνάμε και τη βολεψιά των κομπλεξικών αρματολών της 17 Νοέμβρη, που με κλεμμένα χρήματα είχαν φτιάξει περιουσίες σε νησιά, βουνά και πεδιάδες, ζούσαν χωρίς να δουλεύουν και μόνο διέπρατταν ληστείες για το γέμισμα της τσέπης και δολοφονίες για τον χορτασμό των ζωωδών ενστίκτων τους. Αυτή δυστυχώς είναι η ωμή πραγματικότητα για τους τρομοκράτες και όλους τους άλλους δειλούς υπηρέτες τους που βρίσκονται κρυμμένοι κάτω από μανδύες και προβιές διαφόρων αποχρώσεων του κόκκινου, ή τελευταία και του ροζ.

Από την άλλη βέβαια, αν θέλουμε να μιλάμε με ειλικρίνεια, πάντα υπήρξε ένα μέρος της κοινωνίας που επικροτούσε τη δράση της τρομοκρατίας, αλλά δεν είχε τύχη να χάσει κάποιον δικό του εσκεμμένα, η ως παράπλευρη απώλεια.

Εύκολη πάντα είναι η "θεωρητική βλακεία", που όμως απέχει πολύ από τα προσωπικά βιώματα ή/και τα πλήγματα που δέχθηκαν κάποιοι άλλοι...

Η τρομοκρατία, πριν κάποια χρόνια, είχε εξαιρετική επικοινωνιακή ανταπόκριση στο τμήμα εκείνο της χαμηλού επιπέδου κοινωνίας, που, κατά κάποιον τρόπο τους τιμούσε για τα... καθαρά πολιτικά κινήτρα και τις ιδεοληψίες τους και ως εκ τούτου, αναγνώριζε τις δολοφονίες ως μία, κατα κάποιον τρόπο, μορφή κοινωνικής δικαιοσύνης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, ή μάλλον αρκετά προβεβλημένα στελέχη του, υπήρξαν μέρος αυτής της "περίεργης" κοινωνίας της κουκούλας και της αόριστης εκδικητικότητας, που πρόσφερε ιδεολογική κάλυψη στα θρασύδειλα ανθρωποειδή αποβράσματα των τρομοκρατικών συνιστωσών.

Δηλαδή, αντί να τους ονοματίσει με τον χαρακτηρισμό που τους ταίριαζε, δηλαδή "τρομοκράτες", τους πρόσφερε το απαραίτητο άλλοθι, τόσο σε πολιτικό, όσο και σε ιδεολογικό επίπεδο...

Βουλευτές και στελέχη του... "ψευτοεπαναστατικού" ΣΥΡΙΖΑ, των επαναστατών της πολυθρόνας, προσέρχονταν, σχεδόν με μίσος για τα θύματα, ως μάρτυρες υπεράσπισης στις κάθε λογής και διαβάθμισης δίκες, θεωρώντας τις... πολιτικές και τους τρομοκράτες... μαχητές της κοινωνίας και πολιτικα διωκόμενους σε δίκες πολιτικών φρονημάτων...

Τόσο ανεύθυνοι, προκλητικοί και πρωτόγονης σκέψης και συνειρμών ήταν.... αλλά και κυβέρνηση όταν έγιναν, παραπλανώντας ένα μεγάλο μέρος του ευκολόπιστου ελληνικού λαού, έσπευσαν να φέρουν νόμο φωτογραφικό στη Βουλή, για να απελευθερώσουν τον αρχιτρομοκράτη Ξηρό που είχε βαμμένα τα χέρια του με αίμα αθώων.

Έχετε σοβαρές ευθύνες κύριοι και κυρίες του "συνονθυλεύματος"., γιατί τους παρείχατε απλόχερα την ηθική νομιμοποίηση που αναζητούσαν, μέσω των πρακτικών που έχετε υιοθετήσει, αποκυήματα των νοσηρών σας εγκεφάλων.

Δεν είναι όμως, μόνο θέμα του πολιτικού συστήματος, για να εξουδετερωθεί η τρομοκρατία.

Είναι θέμα ολόκληρης της κοινωνίας των πολιτών, που πρέπει να απορρίψει συνολικά τη βία, απ' όπου και αν προέρχεται, όποια πολιτική πλευρά και αν την εκκολάπτει! Σίγουρα το μεγάλο, υγιές τμήμα της κοινωνίας, γνωρίζει και επικροτεί άλλους τρόπους να επιλύει τα κοινωνικά και τα πολιτικά προβλήματα που εμφανίζονται.. λιγότερο βίαιους και σίγουρα πιο αναίμακτους.

Ολόκληρη η κοινωνία και ο υγιής πολιτικός κόσμος πρέπει να βγουν μπροστά και να απαιτήσουν μηδενική ανοχή σε οποιαδήποτε μορφή τυφλής βίας, που πρέπει να καταδικάζεται, χωρίς ερωτήσεις για την προέλευσή της, η οποία πρέπει να μας αφήνει παντελώς αδιάφορους... αλλά και να εξαϋλώσει πολιτικά τους νοσηρούς πολιτικούς μέντορες της ανομίας, της παραβατικότητας και του εγκλήματος...

Μηδενική ανοχή λοιπόν... προς όλους τους εγκληματίες, που απομυζούν ζωές, τόσο σε θεωρητικό επίπεδο, όσο και σε πρακτικό...

* Ο κ. Θοδωρής Γιάνναρος είναι Μοριακός Βιολόγος, τ. Διοικητής του Νοσοκομείου "Ελπίς”
Capital


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου