Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

9 Δεκ 2014



Κοστολογούν υπέρογκα ποσά για έργα, κατά μέσο όρο σε υποεξαπλάσιο κόστος από αυτό που έχει ορίσει η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου!

Mεγάλο φαγοπότι για κατασκευή υδατοδρομίων σε ελληνικά νησιά, έργα που εφόσον υλοποιηθούν, θα συμβάλλουν καθοριστικά στην ανάπτυξη της νησιωτικής Ελλάδας. Την ώρα λοιπόν, που το ΔΝΤ ζητεί αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά – με ό,τι κι αν αυτό σημαίνει για τους κατοίκους τους – ο ίδιος ο κρατικός μηχανισμός δημιουργεί συνθήκες «ασφυξίας» σε οποιοδήποτε εγχείρημα επένδυσης. Τα στοιχεία που βρίσκονται στα χέρια μας αποκαλύπτουν ότι η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου κοστολογεί έργα για την αδειοδότηση των υδατοδρομίων με «ταρίφα» 150.000 ευρώ.


Την ίδια ώρα, στη Διαύγεια για αντίστοιχα έργα για αδειοδότηση των υδατοδρομίων από ιδιωτικές εταιρείες του τομέα των υδατοδρομίων, δηλαδή, το κόστος δεν ξεπερνά τις 8.500 ευρώ! Το κράτος δηλαδή, επιχειρεί να προχωρήσει στην κατασκευή υδατοδρομίων με λεφτά του προυπολογισμού, όταν το κόστος -αν αναλάβει το ίδιο έργο ένας ιδιώτης – είναι έως και έξι φορές μικρότερο! Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι όλες οι παραπάνω αποφάσεις πάρθηκαν σε προγενέστερο χρόνο από αυτές του Περιφερειάρχη, που σημαίνει ότι κανείς δεν μπορεί να επικαλεστεί άγνοια των τιμών της αγοράς. Δεν γίνεται να μιλάμε συνεχώς για μέτρα λιτότητας και την ίδια ωρα να συνεχίζεται το φαγοπότι που πληρώνει ο Έλληνας πολίτης.


wpid-20141209082620


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Μετά τον «μεγαλοεπενδυτή» Τζον Πόλσον, επιστρατεύτηκαν οι τράπεζες και «αδελφές» εταιρίες ή και εταιρίες ελεγχόμενες από το κράτος, για να κατακρημνίσουν το Χρηματιστήριο διαγράφοντας μια πτώση άνω του 16% από την ρευστοποίηση ολόκληρων χαρτοφυλακίων παρασύροντας και άλλους μικρο-επενδυτές.

Άλλωστε οι μικροί επενδυτές δεν μπορούσαν να γνώριζαν πριν τις 11:00 την ξαφνική απόφαση Σαμαρά για πρόωρες Προεδρικές Εκλογές. 

Το «καταστροφικό Σχέδιο» συζητήθηκε στις δύο συναντήσεις Βενιζέλου-Σαμαρά, με τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ να μεταφέρει την άποψη και το επικοινωνιακό σχέδιο των Τραπεζών.

Ωστόσο οι κρίσεις φέρνουν και ευκαιρίες, αφού η αγορά τις επόμενες ημέρες των με την μεγαλύτερη πτώση μετοχών προδικάζουν κέρδη για τους επενδυτές. Γεγονός που ανησυχεί το σύστημα.

Παράλληλα επιστρατεύτηκαν και τα φιλικά ΜΜΕ και αργυρώνητοι δημοσιογράφοι, δίνοντας δείγματα της φοβικής επικοινωνιακής τακτικής η οποία θα επακολουθήσει, σε μία προσπάθεια παροχής δικαιολογίας στους μνημονιακούς βουλευτές και άλλους «περιφερόμενους» οι οποίοι ελαφρά την καρδία και βαρεία την τσέπη εντέλλονται ή εμπαίζονται προκειμένου να ψηφίσουν το  «εκλεκτό παιδί» τω αγορών και της μνημονιακής Ευρώπης Σταύρο Δήμα.

Ο Σταύρος Δήμας, εργάστηκε στην Γουόλ στριτ, στην Διεθνή Τράπεζα του ΟΗΕ, ενώ διετέλεσε υποδιοικητής της ΕΤΒΑ και Υπουργό από το 1977 έως το 2012 (Κυβέρνηση Παπαδήμου) των Κυβερνήσεων οι οποίες ευθύνονται για την διασπάθιση του Δημόσιου Χρήματος, ενώ στην συνέχεια όρισε τον γυιό του Χρίστο Δήμα, ως κληρονόμο της βουλευτικής έδρας.

Ο ορατός κίνδυνος  που διατρέχουν οι τράπεζες είναι η απώλεια κεφαλαιακών «ενέσεων» από την Ευρώπη, παρέχοντας στην ΕΚΤ ως εγγύηση τα κατασχεμένα με ταχύτατες ηλεκτρονικές διαδικασίες ακίνητα, των δανειοληπτών που αδυνατούν να εξυπηρετήσουν τα κόκκινα δάνεια.

Εξάλλου, η καταστροφολογία που αναπτύσσεται για δήθεν ¨κλείσιμο» της στρόφιγγας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (!) προς την Ελλάδα, τρομάζει περισσότερο τις αγορές (όπως αναδεικνύεται από την πτώση και των λοιπών Ευρωπαϊκών Χρηματιστηρίων αλλά και της Wall Street) παρά τους Έλληνες και άρα δεν πρόκειται να επιτραπεί.

Ωστόσο και ο Σύριζα δεν είναι βέβαιο ότι θα τηρήσει όλες τις δεσμεύσεις του και άρα ως καλύτερη λύση προδικάζεται μία πολυκομματική κυβέρνηση με κορμό τον Σύριζα.   

Ο πραγματικός πόλεμος είναι μεταξύ Τραπεζών και Κοινωνίας. Ένας πόλεμος μεταξύ Δαβίδ και σύγχρονων Γολιάθ του οποίου το αποτέλεσμα θα προδικάσει και την συμπεριφορά των λοιπών κοινωνιών των χωρών του νότου.

Μια ακόμη επανάσταση των Ελλήνων, τραβά για μία ακόμη φορά τα βλέμματα των λαών της Ευρώπης.

Η ελπίδα της Ευρώπης έχει όνομα: ΕΛΛΑΣ!!!

Ι. Δέμος


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος

«Το λογικό είναι πραγματικό και το πραγματικό λογικό». Πρόκειται για την περίφημη φράση του Χέγκελ. Δηλωτική μιας σαγηνευτικής διαλεκτικής που όμως δεν μπόρεσε να ξεπεράσει τα πρωσικά όρια ενατένισης των πραγμάτων.
    Δυο αιώνες μετά και πριν μιλήσουμε για την «λογική» του σημερινού κόσμου ας δούμε στοιχεία της πραγματικότητας που τον συνθέτουν:
  • Πριν μερικές βδομάδες δημοσιεύτηκαν τα στοιχεία της οργάνωσης «Oxfam» σύμφωνα με τα οποία το διάστημα Μάρτης 2013 – Μάρτης 2014 οι 85 πλουσιότεροι άνθρωποι του κόσμου αύξαιναν τις συνολικές τους περιουσίες κατά 668 εκατομμύρια δολάρια την… ημέρα. Σύμφωνα με την ίδια έρευνα η «ελίτ» αυτής της «ελίτ» έφτασε να κερδίζει σχεδόν 1.000.000 δολάρια το λεπτό (!) κάθε ώρα, κάθε μέρα για έναν ολόκληρο χρόνο.
  • Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, ο Μπιλ Γκέιτς με περιουσία 76 δισ. δολάρια «αν ρευστοποιούσε όλη του την περιουσία και αν ξόδευε 1.000.000 δολάρια την ημέρα, θα του έπαιρνε 218 χρόνια για να ξοδέψει όλο του τον πλούτο».Στην πραγματικότητα, όμως, λέει η «Oxfam», ποτέ δεν θα ξέμενε από χρήματα, «αφού έστω και το χαμηλότερο επιτόκιο του ύψους του 2% θα του επέστρεφε πίσω 4.200.000 δολάρια κάθε ημέρα»…
  • Τον περασμένο Μάιο σε ομιλία της στο Λονδίνο η διευθύντρια του ΔΝΤ, η κυρία Λαγκάρντ, σε ένα ακροατήριο που απαρτιζόταν από τον  Κλίντον μέχρι τον Κάρολο της Ουαλίας και από τηνΛαίδη Ρότσιλντ ως τους επικεφαλής της «Glaxo» και άλλων200 πολυεθνικών, είπε τα εξής: «Οι 85 πλουσιότεροι άνθρωποι στον κόσμο που θα μπορούσαν να χωρέσουν σε ένα διώροφο λονδρέζικο λεωφορείο κατέχουν πλούτο ίσο με εκείνο του φτωχότερου 50% του παγκόσμιου πληθυσμού, δηλαδή των 3,5 δισεκατομμυρίων ανθρώπων».
  • Στα παραπάνω θα ήταν παράλειψη αν δεν σημειώναμε, όσον αφορά την ελληνική πραγματικότητα ότι σύμφωνα με το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής πάνω από 6 εκατομμύρια Έλληνες ζουν στα όρια της φτώχειας και υπό τον ζόφο του κοινωνικού αποκλεισμού, αλλά την ίδια ώρα: 
    α)
     στην Ελλάδα το 2014 οι υπερδισεκατομμυριούχοι από 9 αυξήθηκαν στους 11 με την περιουσία τους να αυξάνεται από τα 16 δισ. δολάρια στα 18 δισ. δολάρια, 
    β)
     στην περσινή έκθεση της «Wealth-Χ» η Ελλάδα αναδείχτηκε «η χώρα με τον δεύτερο αυξανόμενο πληθυσμό πολυεκατομμυριούχων στην Ευρώπη»,
    γ) 
    σύμφωνα
    με την τελευταία έκθεση της ελβετικής τράπεζας «Credit Suisse» στην  Ελλάδα το πλουσιότερο 10% του πληθυσμού συγκεντρώνει το 56,1% του εγχώριου πλούτου από το 48,6% που συγκέντρωνε το 2007,
    δ) 
    ό
    πως δημοσιεύτηκε πρόσφατα («Βήμα», 24/8/2014) στην Ελλάδα έχουν καταμετρηθεί 559 Κροίσοι με περιουσία 76 δισ. δολάρια ενώ τα κεφάλαια που είναι τοποθετημένα στο εξωτερικό ανέρχονται στα 140 δισ. ευρώ. Με άλλα σε μια χώρα 10 εκατομμυρίων, 559 ολιγάρχες κατέχουν πλούτο που αντιστοιχεί στο 45% του συνολικού ΑΕΠ της χώρας, ενώ τα κεφάλαια που έχουν βγει εκτός χώρας από τους «έχοντες» πλησιάζουν σχεδόν το 80% του συνολικού ΑΕΠ της Ελλάδας.
    Αυτή είναι η κατάσταση σε έναν πλανήτη και σε μια χώρα που μαστίζεται από την κρίση. Θα πει κανείς: «Έτσι είναι αφού έτσι δουλεύει το σύστημα. Όταν οι πολλοί εξαθλιώνονται, κάποιοι λίγοι κερδίζουν». Πράγματι.  Αλλά, τότε, τι κάνουμε; Ποιο είναι το συμπέρασμα; Κάναμε τη βαθυστόχαστη διαπίστωσή μας και τώρα «πάμε γι’ άλλα»;  
    Η εικόνα του κόσμου όπως την καταγράφει η εμπειρία μας και όπως την  περιγράφουν τα στοιχεία δεν προσπερνιέται με την μέθοδο της «διαπιστωτικής ξεπέτας». Γιατί σε αυτή την περίπτωση υπάρχει, πάντα, ένα λεπτό σημείο. Και το σημείο αυτό δεν είναι άλλο από το γεγονός ότι οι θιασώτες του συστήματος, τουκαπιταλιστικού, πασχίζουν να μας μάθουν να ζούμε - και εν πολλοίς το έχουν καταφέρει μέσα από την κυρίαρχη προπαγάνδα και την κυριαρχία της ιδεολογίας τους - αποδεχόμενοι και συμβιβαζόμενοι με αυτό το «έτσι είναι».
    Όμως από το συμβιβασμό με το «έτσι είναι» ξεκινάει υποδορίως και η αποδοχή περί το «λογικόν» για το «πως είναι» τα πράγματα.  Οτι, δηλαδή, είναι τάχα «λογικό», και από μια άποψη «μοιραίο», «αναπόφευκτο» και«αμετάλλακτο» το φαινόμενο της συνύπαρξης της απόλυτης ένδειας με την ξετσιπωσιά της χλιδής.
    Βέβαια, για να γίνει πιο «γλυκόπιοτη» η αποδοχή αυτής της «μοίρας», επιδίδονται σε θεωρίες περί των «άξιων», των «ικανών» και των «καπάτσων» που τα κατάφεραν σε αυτή τη ζωή. Σε αντιδιαστολή με τους άλλους, με τα δισεκατομμύρια δηλαδή των ανθρώπων, που λόγω «ανικανότητας»,«αναξιότητας» ή εν πάση περιπτώσει λόγω «ατυχίας», δεν «προκόψανε».
    Έτσι, μέσα από αυτό το σχήμα, που βασίζεται στο δόγμα της «φυσικής επιλογής» αλλά με όρους κοινωνικού δαρβινισμού, εξοβελίζεται ο παράγονταςεκμετάλλευση. Κουβέντα για τις ταξικές ανισότητες. Πλήρης αποσιώπηση για το γεγονός ότι η απανθρωπιά της φτώχειας, ο πόνος της ανέχειας, η δυστυχία της ανέχειας έχουν ως μήτρα εκδήλωσής τους την αντίθεση ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία, δηλαδή την κατίσχυση του κεφαλαιοκράτη - καπιταλιστή πάνω στον προλετάριο - εργαζόμενο.
    Λέξη για την οικοδόμηση μιας κοινωνίας με βάση τον κανόνα της μετατροπής του ανθρώπου σε εμπόρευμα. Ένα εμπόρευμα που, όποτε το επιθυμούν και με τους όρους που το επιθυμούν, τα αφεντικά το πωλούν και το αγοράζουν φορώντας του τη σιδερένια μπάλα της μισθωτής σκλαβιάς ή το στοιβάζουν στον εφεδρικόστρατό της ανεργίας αποδίδοντάς του την «ελευθερία» της ανέχειας.
    Λέξη, τελικά, για το χωρισμό της κοινωνίας σε μια χούφτα «ιδιοκτήτες», από τη μια, και σε έναν ωκεανό πληβείων, από την άλλη, που η μόνη τους ιδιοκτησία είναι το σαρκίο τους και το σαρκίο των παιδιών τους και που μόνο τους «δικαίωμα» είναι να προσφέρουν το σαρκίο τους στον «αφέντη» - εκμεταλλευτή τους.
    Όμως, στην πραγματικότητα (και εδώ βρίσκεται η αντίφαση που έλυσε ο Μαρξ), τίποτα από όλα αυτά που συνιστούν τη γύρω μας πραγματικότητα δεν είναι «λογικό». Στο σημείο αυτό ο κύριος Χέγκελ έκανε λάθος: Οχι, το πραγματικό δεν είναι και λογικό, όπως ισχυριζόταν. Με την έννοια ότι τίποτα από αυτά δεν είναι «καλώς καμωμένο». Και τίποτα «θεϊκό» ή «φυσικό» δεν επιβάλλει την «αναπόφευκτη» διαιώνιση αυτής της βαρβαρότητας.
    Δεν είναι «λογικό», ούτε «μοιραίο», ούτε «αναπόφευκτο» οι άνθρωποι να συνεχίσουν να χωρίζονται σε εκείνους που αγοράζουν ανθρώπους και στους άλλους που πωλούνται σε άλλους ανθρώπους.
    Δεν είναι «λογικό»και δεν πρέπει να αποδεχτούμε σαν κάτι το «λογικό» την πραγματικότητα ότι σε μια χώρα 10 εκατομμυρίων, 559 ολιγάρχες – το 0,006% του πληθυσμού- να κατέχουν πλούτο που αντιστοιχεί στο 45% του συνολικού ΑΕΠ της χώρας.
    Δεν είναι «λογικό» στην Ελλάδα των 10 εκατομμυρίων θυμάτων της αιθαλομίχλης και του νέφους της εξαθλίωσης και της κατάθλιψης, να δεχόμαστε σαν κάτι το «λογικό» την πραγματικότητα με τις λίστες των  καταθετών δεκάδων δισεκατομμυρίων στις τράπεζες του εξωτερικού.
    Δεν είναι «λογικό» να δεχόμαστε σαν «λογικό» την πραγματικότητα ότι στην Ελλάδα, δίπλα στα 700.000 παιδιά που υποσιτίζονται υπάρχουν και 11 ολιγάρχες που αντιστοιχούν στο 0,00011% του πληθυσμού της χώρας  που κατέχουν πλούτο που αντιστοιχεί σχεδόν στο 10% του συνολικού ΑΕΠ της χώρας. 
    Όχι, τίποτα από την πραγματικότητα στην οποία μας έχουν ρίξει δεν είναι «λογικό». Δεν είναι «ρεαλισμός» να πιστεύει κανείς ότι μπορεί να συνεχιστεί «έτσι» η ζωή γύρω μας, στη χώρα μας, στον κόσμο όλο.
    Το Λογικό θα ήταν η συντριβή αυτής της πραγματικότητας και η οικοδόμηση μιας νέας, χωρίς δεσμά και χωρίς αλυσίδες. Δεν υπάρχει τίποτα «ρεαλιστικό» στον συμβιβασμό με μια τέτοια πραγματικότητα.  Ρεαλισμός είναι η διεκδίκηση του δικαιώματος της ύπαρξης ενάντια σε εκείνο τον «ρεαλισμό» που εγγυάται μέσα από την υλική αποστέρηση την ανυπαρξία όλων όσα συνθέτουν τα προαπαιτούμενα της ανθρώπινης ύπαρξης.
    Γιατί, τελικά, δεν είναι «λογικό» και «ρεαλιστικό» 85 μεγαλομέτοχοι πολυεθνικών και μονοπωλίων να κερδίζουν 1 εκατομμύριο δολάρια κάθε 60 δευτερόλεπτα (!) στον ίδιο πλανήτη που κάθε 120 δευτερόλεπτα πεθαίνουν πάνω από 30 παιδιά λόγω πείνας, λόγω ασιτίας, λόγω ανέχειας!
    Μόνο ο «παραλογισμός» ενός συστήματος που έχει ως λογική του τη βαρβαρότητα μπορεί να διατείνεται ότι είναι «λογικό» 85 κεφαλαιοκράτες να έχουν περιουσία η οποία ξεπερνά τα υπάρχοντα του μισού πληθυσμού της Γης!
     Μόνο ο «παραλογισμός» ενός συστήματος που έχει ως λογική του τη βαρβαρότητα μπορεί να διατείνεται ότι είναι «λογικό» η χώρα των άστεγων και των εκατομμυρίων ανέργων να είναι ταυτόχρονα και «η χώρα με τον δεύτερο αυξανόμενο πληθυσμό πολυεκατομμυριούχων στην Ευρώπη».

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Γράφει ο Κλεισθένης

Είναι πασιφανές ότι η επιλογή του Σταύρου Δήμα για την προεδρία είναι επιλογή ήττας.

Ο Δήμας διετέλεσε επί πολλά χρόνια βασικό στέλεχος της Ν.Δ και των κυβερνήσεών της. Σήμερα είναι «παροπλισμένος».

Η επιλογή του Κώστα Καραμανλή δεν έγινε γιατί δεν υπάρχουν τα «κουκιά» για την εκλογή του. Ο Καραμανλής δεν θα δεχόταν με τίποτε να μπει σε «χαμένο» παιγνίδι. Έχει πολιτικές βλέψεις και φιλοδοξίες, δεν είναι «απόστρατος».

Το τι θα γίνει τελικά με την εκλογή προέδρου θα το μάθουμε σε λίγες εβδομάδες.

Το βασικό θέμα όμως που με «σπρώχνει» να γράψω αυτό το σχόλιο, είναι άλλο. Είναι η επιμονή του οικονομικοπολιτικού κατεστημένου ο πρόεδρος να ‘ναι πολιτικός, δλδ απ’ το «συνάφι».

Γιατί επιμένουν τόσο πολύ σε πολιτικό πρόσωπο στην θέση του προέδρου;

Υπάρχουν σοβαροί λόγοι.

Μερικούς, όχι όλους, θα προσπαθήσω να τους ανακαλύψω.

Για το κατεστημένο ο πολιτικός έχει δεσμεύσεις, έχει κομματικές αγκυλώσεις, έχει δώσει δείγματα γραφής, είναι απ’ το «συνάφι».

Οι αντιδράσεις του δεν θα είναι ενάντια στις πολιτικές που εφαρμόζει η εκάστοτε κυβέρνηση, μακρύ χέρι των εξουσιαστών, έστω και αν είναι καταστροφικές για τον λαό και την χώρα, ίδε Παπούλιας.

Το πολιτικό πρόσωπο έχοντας διατελέσει σε υπουργικές ή άλλες σοβαρές θέσεις ευθύνης κάπου θα «στραβοπάτησε», κάποιο μελανό σημείο θα υπάρχει, από κάπου το «κρατάνε».

Είναι ελεγχόμενο και διαχειρίσημο. Ξέρει καλά πως δουλεύει το σύστημα και όντας μέρος του δεν πρόκειται να στραφεί εναντίον του, είναι «σάρκα εκ της σαρκός του».

Αντίθετα ένα μη πολιτικό πρόσωπο, καταξιωμένο στο πεδίο δράσης του δεν είναι πρώτη επιλογή. Ένα τέτοιο πρόσωπο δεν είναι του συναφιού, δεν είναι απόλυτα ελεγχόμενο, δεν είναι διαχειρίσημο.

Μπορεί να «ξεφύγει» απ’ τα καθιερωμένα και να δημιουργήσει προβλήματα στο σύστημα. Αν γίνει και αγαπητό στον λαό τότε μπορεί να γκρεμιστεί το σύστημα ή τουλάχιστον να ταρακουνηθεί συθέμελα.

Ένα μη πολιτικό πρόσωπο είναι επικίνδυνο για την θέση του προέδρου της δημοκρατίας γιατί, αν και δεν έχει ουσιαστικές εξουσίες, είναι πρόσωπο που ο λόγος του βαρύνει, άσε που μπορεί να αγαπηθεί πολύ απ’ τους πολίτες και οι ισχυρές πιέσεις που θα του γίνονται να πέφτουν στο κενό.

Η αγάπη του λαού είναι η πρώτη και ισχυρότερη εξουσία.

Πάμε με Δήμα λοιπόν και ότι θέλει ας γίνει.

Θα διακινδυνεύσω μία πρόβλεψη, μετά την πρώτη ψηφοφορία θα φανεί ότι δεν πρόκειται να εκλεγεί πρόεδρος απ’ την σημερινή βουλή και θα προκηρυχθούν πρόωρες εκλογές.

Φυσικά είναι πρόβλεψη και σαν τέτοια μπορεί να μην επαληθευτεί. 


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

«Ανήσυχη» για τη συμπεριφορά της πολιτικής ηγεσίας της Γερμανίας εμφανίστηκε σήμερα η Ρωσία, με τον επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας να προειδοποιεί ότι η Ευρώπη θα υποφέρει αν το Βερολίνο σταματήσει να παίζει εποικοδομητικό ρόλο στις σχέσεις μεταξύ της Μόσχας και της Δύσης.

Το Βερολίνο υπό την ηγεσία της καγκελαρίου Μέρκελ είχε αναλάβει ηγετικό ρόλο στην προσπάθεια να πείσει τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν να συνεργαστεί με τη Δύση κατά τη διάρκεια της κρίσης στην Ουκρανία – αλλά τις τελευταίες εβδομάδες η Μέρκελ κλιμακώνει τις επικρίσεις της απέναντι στη Μόσχα. Το Σαββατοκύριακο η Μέρκελ κατηγόρησε τη Ρωσία για επέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις των χωρών που επιδιώκουν στενότερους δεσμούς με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Όμως ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ διεμήνυσε ότι η Μόσχα δεν δέχεται διαλέξεις και ότι η υπομονή της χώρας του έχει αρχίσει να εξαντλείται πλέον.

«Δεν μπορούμε να μην εκφράσουμε την ανησυχία μας για αυτό που κάνουν οι Γερμανοί συνάδελφοί μας» δήλωσε ο Λαβρόφ κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου μετά τις συνομιλίες του με τον υπουργό Εξωτερικών του Βελγίου Ντιντιέ Ρέιντερς.

«Η Γερμανία παραδοσιακά έχει διαδραματίσει έναν πολύ εποικοδομητικό ρόλο σε ό,τι αφορά τους δεσμούς της ΕΕ με τη Ρωσία, αλλά και (σ.σ. τις σχέσεις) της Δύσης στο σύνολό της με τη Ρωσία. Εάν η Γερμανία αποφασίσει να αλλάξει στάση, να αρχίσει να εκδίδει διαταγές, τότε από αυτό δεν θα βγει κερδισμένη ούτε η Ευρώπη, αλλά ούτε και η Γερμανία», διεμήνυσε ο Λαβρόφ.

Η Μόσχα δηλώνει ότι οι χώρες που στηρίζουν τις κυρώσεις, ιδίως οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, προσπαθούν να υπαγορεύσουν στη Μόσχα ποια πολιτική πρέπει να ακολουθεί. Η Μέρκελ, για καιρό ο στενότερος εταίρος για τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν μεταξύ των 28 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει υποστηρίξει αλλεπάλληλους γύρους κυρώσεων κατά της Ρωσίας για το ρόλο της στην κρίση στην Ουκρανίας και προειδοποίησε ότι ο Πούτιν θα κριθεί από τις πράξεις του και όχι από τη ρητορική του σχετικά με την αποκλιμάκωση της σύγκρουσης στην Ουκρανία.

Η πολιτική ηγεσία της Γερμανίας διατηρεί στενούς δεσμούς με τη Ρωσία εδώ και δεκαετίες, αλλά η κοινή γνώμη στηρίζει όλο και περισσότερο τη σκληρή στάση της Μέρκελ έναντι της Μόσχας και η πλειοψηφία των Γερμανών υποστηρίζει τις κυρώσεις της ΕΕ κατά της Ρωσίας, σύμφωνα με μια δημοσκόπηση που μετέδωσε τον Νοέμβριο ο δημόσιος τηλεοπτικός σταθμός ZDF.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Η ζωή είναι μια πάρα πολύ σοβαρή "επιχείρηση" γι΄αυτό αν αφήσουμε την "διαχείρισή" της στην τύχη, τότε είναι τεράστιες οι πιθανότητες να βιώσουμε πολύ δύσκολες έως και τραγικές εμπειρίες.
Αν π.χ δεχτούμε ότι ένα τμήμα αυτής της "επιχείρησης" είναι το σώμα μας, τότε ποιός θα θεωρούσε ως σοφή την απόφαση να αφήσουμε την τύχη να φροντίσει για αυτό;
Προφανώς κανείς.

Πράγματι στα απλά αλλά και στα πιό δύσκολα, η τύχη δεν μπορεί να φροντίσει π.χ για την διατροφή, την ένδυση, την θεραπεία μιας ασθένειας, ή την αποκατάσταση της υγείας μας μετά από ένα μικρό ή σοβαρό ατύχημα.

Αν λοιπόν σοφά δεν αφήνουμε την τύχη να αποφασίσει για το τι θα φάμε, τι θα πιούμε,τι θα φορέσουμε, πως θα αποκαταστήσουμε την υγεία μας σε περίπτωση ασθένειας ή ατυχήματος, τότε γιατί αφήνουμε στα χέρια της το που θα βρούμε χρήματα εκείνη την δύσκολη στιγμή;

Η αποστολή μας είναι λοιπόν να εξασφαλίσουμε ότι στην περίπτωση που θα εμφανιστεί απροσδόκητα ένας κίνδυνος, εμείς θα αναλάβουμε να πληρωθεί το κόστος των συνεπειών που θα προκαλέσει,είτε αυτό αφορά στη νοσηλεία, είτε στο ατύχημα, είτε στην φωτιά,στον σεισμό, στην κλοπή, στην αμέλεια, στο αυτοκίνητο, στο σκάφος, στην απώλεια εισοδήματος, στην μικρή ή μεγάλη επιχείρηση, και γενικά σε ότι απειλεί ή θα απειλήσει το βιοτικό μας επίπεδο.

Η ασφάλιση απο μόνη της είναι ένα "εργαλείο" που όμως για να είναι αποτελεσματικό και πάντα χρήσιμο, ώστε να μας εξασφαλίζει την σταθερότητα του βιοτικού μας επιπέδου,πρέπει να είναι στα χέρια των ειδικών, δηλαδή των ασφαλιστικών συμβούλων.

Εμείς έχουμε τις γνώσεις, την εμπειρία αλλά και τα μέσα ώστε να χρησιμοποιούμε με τον βέλτιστο τρόπο σε κάθε περίπτωση και διαρκώς το εργαλείο που λέγεται "ασφάλιση".

Αν λοιπόν έχετε καταλάβει ότι η τύχη και η αναβλητικότητα δεν είναι σύμμαχός σας στην δύσκολη στιγμή, τότε επικοινωνείστε μαζί μας για να σας συμβουλεύσουμε πως θα πείτε με σιγουριά στον εαυτό σας και στους γύρω σας "επιτέλους είμαι πραγματικά εξασφαλισμένος".



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Οι δανειστές έριξαν τον Παπανδρέου. Εάν αυτό που κάνουν τώρα, δεν είναι συμπαιγνία με την μνημονιακή κυβέρνηση Σαμαρά, τότε ρίχνουν και τον Σαμαρά, ώστε στη συνέχεια να εξευτελίσουν την Αριστερά και να επιβάλουν φανερά στην Ελλάδα διεθνή επιτροπεία.

Αυτό θα είναι και το τελευταίο σκαλοπάτι του ελληνικού πειράματος για τον παραδειγματισμό των εθνών.

Όπως αντιλαμβανόμαστε όλοι τώρα πλέον, οι δανειστές στην πραγματικότητα κυβερνούν την Ελλάδα και φυσικά τις ζωές όλων μας. Όχι μόνο ανακατεύονται στα εσωτερικά μας πράγματα, αλλά τα επιβάλλουν ωμά και απροκάλυπτα.

Ένα δρόμο μόνο έχουμε.
Πρέπει να πάρουμε τη χώρα και τις ζωές μας πίσω.
Για να γίνει όμως αυτό θα πρέπει πρώτα ο λαός να πάρει την εξουσία στα χέρια του.

Πέτρος Χασάπης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Στην επίσπευση των διαδικασιών για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας αναφέρονται δημοσιεύματα μεγάλων ξένων μέσων ενημέρωσης.

Δημοσίευμα του πρακτορείου Bloomberg αναφέρει ότι «οι ελληνικές μετοχές και τα ομόλογα έκαναν βουτιά μετά την επιλογή του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά να επισπεύσει τη διαδικασία εκλογής νέου Προέδρου της Δημοκρατίας, με διακύβευμα τις βουλευτικές εκλογές».

Ο επικεφαλής οικονομολόγος της τράπεζας Berenberg στο Λονδίνο Χόλντερ Σμίντιγκ δήλωσε στο Bloomberg: «Είναι ένα στοίχημα υψηλού κινδύνου» προσθέτοντας ότι «πρόωρες βουλευτικές εκλογές τον Ιανουάριο μπορεί να φέρουν το αριστερό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία».

Άλλο δημοσίευμα του Bloomberg, που δημοσιεύθηκε πριν την ανακοίνωση της επίσπευσης της διαδικασίας για την προεδρική εκλογή, με τίτλο: «Είναι ώρα να προσέχουμε ξανά την Ελλάδα» αναφέρει ότι εάν προκηρυχθούν πρόωρες εκλογές και ο ΣΥΡΙΖΑ ελέγξει την κυβέρνηση, θα εξελιχθεί ένα πολύ δυνατό "παιχνίδι της κότας" (σ.σ.: αγγλικός όρος για το ποιος θα υποχωρήσει πρώτος).

«Οι Ευρωπαίοι ηγέτες που διέσωσαν την Ελλάδα θα επιμένουν ότι δεν θα γίνει νέα διαπραγμάτευση για τους όρους που ισχύουν σήμερα. Η νέα κυβέρνηση θα επιμένει ότι θέλει να παραμείνει στην Ευρωζώνη, αλλά ότι η συμφωνία πρέπει να αλλάξει. Πώς θα εξελιχθεί αυτό, δεν είναι δυνατό να προβλεφθεί, αλλά θα μπορούσε εύκολα να είναι το μεγάλο παγκόσμιο στόρι στις αρχές της επόμενης Άνοιξης» σημειώνει το άρθρο.

Δημοσίευμα της εφημερίδας Financial Times σημειώνει ότι ο πρωθυπουργός προκήρυξε την πρόωρη εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας «σε μία κίνηση με μεγάλο διακύβευμα», μετά την απόφαση του Eurogroup ότι η Ελλάδα δεν έχει ολοκληρώσει τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις για να λάβει την τελευταία δόση του προγράμματος βοήθειας.

Η εφημερίδα αναφέρει δηλώσεις αναλυτών, σύμφωνα με τις οποίες η κυβέρνηση μπορεί να καταφέρει οριακά τις 180 ψήφους που χρειάζονται για την εκλογή Προέδρου στον τρίτο γύρο. «Το στοίχημα του πρωθυπουργού φαίνεται να βασίζεται στην ελπίδα ότι μία νέα υπόσχεση για τερματισμό του μισητού μνημονίου θα είναι αρκετή για να επιτύχει την κοινοβουλευτική στήριξη που χρειάζεται. Μία κατάρρευση της κυβέρνησης, που θα συνοδεύονταν από νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές που θα ακολουθούσαν, θα βύθιζε την Ελλάδα σε αναταραχή και θα περιέπλεκε πολύ τις διαπραγματεύσεις μεταξύ της Αθήνας και των πιστωτών της» αναφέρει το δημοσίευμα, προσθέτοντας ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ έχει διατυμπανίσει ότι θέλει μία ριζική αναδιάρθρωση του χρέους και πολύ υψηλότερες δημόσιες δαπάνες».

Η εφημερίδα Wall Street Journal αναφέρει σε δημοσίευμά της ότι έπειτα από χρόνια που απειλούνταν με χρεοκοπία και χάος, η Ελλάδα αντιμετωπίζει και πάλι αλληλοσυνδεόμενες πολιτικές και οικονομικές κρίσεις. Η τρόικα, προσθέτει το δημοσίευμα, στύλωσε τα πόδια της στις τελευταίες διαπραγματεύσεις, φοβούμενη έναν νέο γύρο πολιτικής αβεβαιότητας τους επόμενους μήνες. «Αυτές οι καθυστερήσεις υπονομεύουν τις ελπίδες της κυβέρνησης να κερδίσει την κοινοβουλευτική στήριξη για τον προεδρικό υποψήφιό της» σημειώνει η εφημερίδα, προσθέτοντας ότι «επισπεύδοντας την ψηφοφορία, η κυβέρνηση ελπίζει να επανακτήσει τη δυναμική».

Οι διαφορές με την τρόικα σχετικά με το δημοσιονομικό κενό του 2015 καθυστέρησαν τις διαβουλεύσεις, «οι οποίες επισκιάζονται τώρα από έναν αυξανόμενο φόβο ότι η ψηφοφορία για τον νέο Πρόεδρο μπορεί να βυθίσει την Ελλάδα σε νέα πολιτική αβεβαιότητα», σημειώνει το δημοσίευμα.

Εκτενείς είναι οι αναφορές των γερμανικών μέσων ενημέρωσης στις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα, με αρκετούς αναλυτές να εκτιμούν ότι η χώρα οδηγείται κατά πάσα πιθανότητα σε πρόωρες εκλογές, επισημαίνεται σε δημοσίευμα στον διαδικτυακό τόπο της Deutsche Welle.

Όπως σημειώνεται στο σχετικό δημοσίευμα, τηλεγράφημα του γερμανικού πρακτορείου ειδήσεων dpa έχει τον τίτλο «Ο Σαμαράς τα παίζει όλα για όλα και επισπεύδει την προεδρική εκλογή». Όπως σημειώνει το dpa «ο Έλληνας πρωθυπουργός θέλει να παραμερίσει τα εμπόδια για την επιστροφή της Ελλάδας στις χρηματαγορές. Επισπεύδει λοιπόν την εκλογή του Προέδρου από το κοινοβούλιο. Με τον τρόπο αυτό ρισκάρει πρόωρες εκλογές. Η αριστερή συμμαχία θα μπορούσε τότε να κερδίσει το πάνω χέρι».

Στο ίδιο θέμα αναφέρεται η εφημερίδα Die Welt υπό τον τίτλο: «O πρώην ταραχοποιός Τσίπρας προσπαθεί ως αρχηγός της αντιπολίτευσης να προσελκύσει επενδυτές». Όπως σημειώνει η εφημερίδα, «στην Ελλάδα αυξάνονται οι πιθανότητες να αναλάβει ο ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα τα πολιτικά ηνία. Όσο περισσότερο πλησιάζει στην εξουσία, τόσο πιο επίμονα προσπαθεί να πείσει τους κατόχους ελληνικών ομολόγων ότι ενδεχόμενη ανάληψη της εξουσίας από το κόμμα του, δεν θα πρέπει να τους προκαλεί οποιονδήποτε φόβο. Στο αποκορύφωμα της κρίσης χρέους το 2012 ο ΣΥΡΙΖΑ είχε προκαλέσει αναταραχή σε όλη την ήπειρο, όταν με την υπόσχεση περί αποχώρησης από όλες τις συμφωνίες του προγράμματος βοήθειας είχε φτάσει κοντά σε εκλογική νίκη. Τώρα ο Τσίπρας υπόσχεται να διατηρήσει τον ισοσκελισμένο προϋπολογισμό. "Δεν θέλουμε να επιστρέψουμε σε ελλείμματα" είπε το βράδυ της Κυριακής, ενώπιον της ελληνικής βουλής. Επίσης, δεν σχεδιάζεται η ανάληψη νέων χρεών».

«Η Ελλάδα προκαλεί και πάλι τριγμούς στο ευρώ- θα γίνει νωρίτερα η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας», γράφει σε σημερινό της άρθρο η ιταλική εφημερίδα La Repubblica.

Η ιταλική εφημερίδα αναφέρει ότι η επίσπευση της διαδικασίας εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας είναι μια «ιδιαίτερα κρίσιμη στιγμή, τόσο για την Ελλάδα, όσο και για ολόκληρη την Ευρωζώνη», από τη στιγμή που «αν στις τρεις προβλεπόμενες ψηφοφορίες δεν συγκεντρωθεί η αναγκαία πλειοψηφία, η Ελλάδα θα προσέλθει στην κάλπες για πρόωρες εκλογές», σε μια αναμέτρηση «που προκαλεί ρίγος σε όλες τις χώρες του ευρώ».

Η La Repubbica γράφει, επίσης, ότι «σύμφωνα με όλα τα γκάλοπ ο ΣΥΡΙΖΑ έχει από τρεις μέχρι έξι μονάδες προβάδισμα» και πως «ο Αλέξης Τσίπρας έχει καταστήσει σαφές ότι θα θεωρήσει άκυρες τις συμφωνίες με την τρόικα και θα ζητήσει την σύγκληση Ευρωπαϊκής Συνόδου για να διαγραφεί μέρος του χρέους των χωρών που διέρχονται οικονομική κρίση».

Η εφημερίδα προσθέτει ότι «μια τέτοια απόφαση κινδυνεύει να γυρίσει πίσω το ρολόι της κρίσης κατά πέντε χρόνια, προκαλώντας νέα θύελλα στο ευρώ» κι ότι «η γραμμή της Ουάσιγκτον, των Βρυξελλών και της Φρανκφούρτης συνδέεται άμεσα αυτό που η τρόικα θεωρεί "κίνδυνο ΣΥΡΙΖΑ"».

Σύμφωνα με την οικονομική εφημερίδα Il Sole 24 Ore, ιδιοκτησίας της Ιταλικής Ένωσης Βιομηχάνων, «οι εντάσεις των χρηματαγορών γίνονται και πάλι αισθητές μετά την απόφαση του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά να επισπεύσει τη διαδικασία της προεδρικής εκλογής. Μια κίνηση η οποία αυξάνει τον κίνδυνο πρόωρης προσφυγής στις κάλπες».
Η «Il Sole 24 Ore» υπογραμμίζει ότι «σε περίπτωση που δεν καταφέρει να πετύχει την εκλογή νέου Προέδρου, ο έλληνας πρωθυπουργός θα βρεθεί αναγκασμένος να προκηρύξει πρόωρες βουλευτικές εκλογές, οι οποίες, βάσει των δημοσκοπήσεων, είναι πιθανό να οδηγήσουν σε νίκη της άκρας Αριστεράς».

Σε σχόλιό του στην ίδια εφημερίδα, με τίτλο «ο Σαμαράς κινδυνεύει να έχει το τέλος του Παπανδρέου», ο δημοσιογράφος Βιτόριο Ντα Ρολντ προσθέτει ότι «ο Σαμαράς ελπίζει πως βλέποντας να πλησιάζει μια ενδεχόμενη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ η τρόικα θα μπορούσε να μειώσει τις απαιτήσεις της, και η πλειοψηφία των 155 βουλευτών, μαζί με τους ανεξάρτητους και εκλεγμένους εκπροσώπους μικρών κομμάτων, να φτάσει τους 175».

Ο ιταλός αρθρογράφος θεωρεί ότι «στην περίπτωση μιας τέτοιας εξέλιξης θα του έλειπαν μόνον πέντε βουλευτές και η πίεση για να μην πέσει η κυβέρνηση θα μπορούσε να πείσει τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης να μην προχωρήσουν σε άλμα στο κενό».

«Μια επικίνδυνη στρατηγική, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε πως όταν ήταν στην αντιπολίτευση, ο Σαμαράς, δεν ανταποκρίθηκε στην έκκληση του Γιώργου Παπανδρέου για κυβέρνηση εθνικής ενότητας, πήρε τη θέση τού Παπανδρέου και συνέχισε την ίδια πολιτική λιτότητας την οποία πρώτα πολεμούσε. Τώρα ήρθε η ώρα του Τσίπρα να ακολουθήσει την ίδια μακιαβελική πολιτική του Σαμαρά για να τον ρίξει και να τον αντικαταστήσει στην ηγεσία της χώρας. Και ο Τσίπρας, όταν αναλάβει πρωθυπουργός, μπορεί να αποδειχθεί λιγότερο ριζοσπαστικός και ακραίος από ό,τι δείχνει σήμερα, ως αντιπολίτευση», καταλήγει ο Βιτόριο Ντα Ρολντ.

Με τίτλο «Οι μεγάλοι εκλογικοί ελιγμοί στην Ελλάδα», ο ανταποκριτής της εφημερίδας Le Monde στην Αθήνα Αλέν Σαλ, εξηγεί τη διαδικασία εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας και καταλήγει σε εκτιμήσεις για την πρωτοβουλία της κυβέρνησης και την επιλογή των ημερομηνιών για την εν λόγω εκλογή.

Η Ελλάδα θα ζήσει ιδιαίτερα πολιτικά Χριστούγεννα, λέει ο συντάκτης. Εάν στην τρίτη προσπάθεια δεν επιτευχθεί η απαραίτητη πλειοψηφία των 180 βουλευτών, τότε θα κηρυχθούν εκλογές πριν από το τέλος της θητείας τού Κάρολου Παπούλια τον ερχόμενο Φεβρουάριο.

Οι κάλπες, όμως, θα μπορούσαν να προκαλέσουν πολιτική κρίση, που θα είναι δύσκολο να επιλυθεί, λέει ο συντάκτης. Και αυτό διότι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η ριζοσπαστική αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ, αρνείται να συμφωνήσει στην επιλογή του Προέδρου και επιθυμεί την πρόκληση πρόωρων εκλογών, παρ' ότι δεν είναι σίγουρο ότι θα αποκτήσει την πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο.

Αυτές οι αβεβαιότητες προκαλούν φόβο σε πολλά μέλη του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, που δεν έχει την παραμικρή διάθεση να ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο πολιτικής αστάθειας στην Ελλάδα, προσθέτει ο συντάκτης.

Σύμφωνα με σχόλιο του πολιτικού αναλυτή Γιώργου Σεφερτζή, «ο πρωθυπουργός ελπίζει ότι θα παγιδεύσει τον ΣΥΡΙΖΑ, γιατί σε περίπτωση που γίνουν πρόωρες εκλογές η επόμενη κυβέρνηση δεν θα έχει τον χρόνο για να διαπραγματευθεί με την τρόικα, οπότε τα περιθώρια ελιγμών μιας κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ θα είναι περιορισμένα [...]. Από την πλευρά του, ο ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλλει την απόφαση που πήρε η τρόικα να επιταχύνει την προεδρική εκλογή ως μια απελπισμένη προσπάθεια να καλύψει τα νέα μέτρα λιτότητας και να εκβιάσει την ψήφο των βουλευτών».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Η εταιρία ΒΜΖ, ιδιοκτησίας του Μπιλάλ Ερντογάν, γιου του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αγόρασε ένα τάνκερ, αξίας 18 εκατ. δολαρίων, το οποίο έθεσε υπό σημαία Μάλτας, ώστε να μην πληρώνει φόρους στο τουρκικό δημόσιο!

Το πλοίο είναι το δεύτερο που αγόρασε η εταιρία, η οποία πλέον διαθέτει συνολικά 10, το κόστος αγοράς των οποίων ξεπέρασε τα 180 εκατ. δολάρια. Η εταιρία αγόρασε το πρώτο πλοίο της μόλις στις αρχές του 2014.

Ο άλλος γιος του Ερντογάν, ο Μπουράκ, έχει επίσης έναν δικό του στόλο. Ένα μάλιστα από τα πλοία του, σύμφωνα με τουρκικά δημοσιεύματα, είναι αγκυροβολημένο, αυτήν την στιγμή, στο Ισραήλ, μεταφέροντας φορτίο αμερικανικών προϊόντων στην Αίγυπτο!

Αυτό θα πει… οικογενειακό επιχειρηματικό πνεύμα, πέραν πολιτικών κορονών, εις υγείαν των πολιτικών κορόιδων στην Τουρκία που ψηφίζουν τον πολυχρονεμένο ισλαμιστή ηγέτη, ο οποίος ξέρει φαίνεται καλά τον τρόπο να αποζημιώνεται από τον… Αλλάχ για την πίστη του.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Δημήτρης Μηλάκας 
Η δημοκρατία δεν εκβιάζεται, αρκεί να μην είναι υπό εποπτεία. Γιατί τότε, σε μια δημοκρατία πιασμένη στη μέγγενη του χρέους, και τοποθετημένη στο μικροσκόπιο της τρόικας, η δημοκρατική διαδικασία είναι στα χαρτιά και η διέξοδος που μπορεί να προσφέρει έχει ήδη υπονομευτεί.

Ας δούμε πως…

Έχουμε μια κυβέρνηση που κατά κοινή ομολογία (μας) ξέσκισε και πέτυχε μια αναπροσαρμογή άνευ προηγουμένου, διαλύοντας μισθούς, συντάξεις, εργασιακά δικαιώματα, απολύοντας και ξεπουλώντας. Οι κύριοι Σαμαράς και Βενιζέλος, πράγματι τα έκαναν όλα. Ότι τους ζήτησαν οι δανειστές και ακόμη παραπάνω…
Έχουμε, από την άλλη μεριά, τους Δανειστές/ εκβιαστές, αυτούς που μας ετοίμασαν τα προγράμματα (με τους λάθος πολλαπλασιαστές) που υλοποιήθηκαν στην πλάτη μας, αυτούς που καθορίζουν ποιοι ζουν και ποιοι πεθαίνουν σ αυτόν τον τόπο, αυτούς  που ορίζουν τι σε ποιον και πόσο θα ξεπουληθεί, αυτούς που στην ουσία διοικούν τα υπουργεία και παίρνουν τις αποφάσεις… Έρχονται λοιπόν αυτοί και λένε: δεν μας αρκεί η υπακοή της σημερινής κυβέρνησης, απαιτούμε και την συμμόρφωση της επόμενης…
Καθώς οι δανειστές είναι αυτοί που ελέγχουν τη ροή του χρήματος είναι σε θέση να καθορίσουν και τις πολιτικές εξελίξεις. Οδηγούν λοιπόν τα πράγματα ακριβώς εδώ:
  • Ή εκλέγετε (μας λένε) Πρόεδρο της Δημοκρατίας, οπότε συνεχίζουμε τη δουλειά με την παρούσα συγκυβέρνηση
  • ή δεν εκλέγετε πρόεδρο, πάτε σε εκλογές και περιμένουμε την επόμενη κυβέρνηση

Εν τω μεταξύ, οι δανειστές επόπτες και ρυθμιστές της ροής χρήματος στη χώρα, κλείνουν τη στρόφιγγα, προκαλώντας  ασφυξία δημιουργώντας το δίλημμα για την εκλογή του Προέδρου αλλά και τις προϋποθέσεις ελέγχου και της επόμενης κυβέρνησης που πιθανόν θα προκύψει, αν τελικά πάμε σε εκλογές…

Ας αποκωδικοποιήσουμε τον εκβιασμό. Διατυπώνεται ως δίλλημα  σε δύο φάσεις από τους δανειστές, αξιοποιείται από την εκβιαζόμενη (συν)κυβέρνηση και τελικά καταλήγει επάνω στην πλάτη του ελληνικού λαού.

Φάση πρώτη: οι δανειστές έχουν έτοιμο ένα οικονομικό πακέτο που περιλαμβάνει 1,8 δις ευρώ που θα δοθεί στη χώρα με την ολοκλήρωση της τελευταίας αξιολόγησης (αφού η βουλή ψηφίσει 17 (!) προαπαιτούμενα). Μετά από αυτό το πακέτο περιλαμβάνει και την προληπτική γραμμή πίστωσης που σημαίνει αυστηρή Εποπτεία. Για να δώσουν αυτό το πακέτο οι δανειστές θέλουν «σταθερότητα», δηλαδή να μην τρέχουμε σε εκλογές και αλλαγή κυβέρνησης

Φάση δεύτερη: εδώ είμαστε τώρα. Έρχεται λοιπόν η (συν)κυβέρνηση και λέει στην ελληνική βουλή: Αυτό είναι το «πακέτο συμφωνίας» με την τρόικα των δανειστών. Αν εκλέξουμε πρόεδρο της Δημοκρατίας, συνεχίζουμε για την ολοκλήρωσή του. Αν όχι πάμε σε περιπέτεια. Σ αυτό το δίλημμα ή με αυτό το πρόσχημα θα απαντήσουν οι 300 της Βουλής και θα διαμορφωθεί το αποτέλεσμα που θα εκλέξει (ή δεν θα εκλέξει) πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Φάση Τρίτη: ο εκβιασμός των δανειστών, προφανώς θα μείνει ενεργός στην περίπτωση που δεν εκλεγεί πρόεδρος της Δημοκρατίας και η χώρα οδηγηθεί σε εκλογές. Οι διαπραγματεύσεις με τους θα παγώσουν, προκειμένου να γίνουν εκλογές και να αναδειχθεί η καινούργια κυβέρνηση. Σ αυτό το σημείο ο εκβιασμός των δανειστών φτάνει μέχρι  εκλογικό σώμα, που θα αποφασίσει τελικά αν έχει το σθένος να αλλάξει κυβέρνηση.

Φάση τέταρτη: Ο εκβιασμός των δανειστών προφανώς, είναι διατυπωμένος με τέτοιον τρόπο που θα τον αισθανθεί άμεσα και η νέα κυβέρνηση που θα προκύψει αν η χώρα οδηγηθεί σε πρόωρες εκλογές. Η νέα κυβέρνηση, εξ αιτίας όλης αυτής της καθυστέρησης που οργάνωσαν οι δανειστές θα βρεθεί μπροστά σε ασφυκτικά οικονομικά/ ταμειακά προβλήματα, γεγονός που θα την οδηγήσει «με το καλημέρα» στην μέγγενη των δανειστών/ εκβιαστών…

Η δημοκρατία, λοιπόν, δεν εκβιάζεται; 

Πηγή το Ποντίκι


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Η οικονομία της ευρωζώνης υφίσταται μια «τεράστια» εξασθένηση, προειδοποίησε ο επικεφαλής της κεντρικής τράπεζας της Αυστρίας Έβαλντ Νοβότνι, ο οποίος εκτίμησε πως το τύπωμα χρήματος για την αγορά κρατικών ομολόγων θα μπορούσε να συμβάλει να ανασχεθεί η τάση αυτή.

Σύμφωνα με το Πρακτορείο REUTERS, σε δηλώσεις του στη Γερμανία ο Νοβότνι τάχθηκε υπέρ της υιοθέτησης μιας πιο φιλόδοξης νομισματικής πολιτικής από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, παίρνοντας αποστάσεις από τις θέσεις της Γερμανίας, όπου πολλοί πολιτικοί και η κεντρική τράπεζα αντιτίθενται σθεναρά στο τύπωμα χρήματος.

«Βλέπουμε μια τεράστια εξασθένηση της οικονομίας της ευρωζώνης», ανέφερε ο Νοβότνι, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΚΤ, το οποίο θα κληθεί να ψηφίσει για να ληφθεί απόφαση σε περίπτωση εισήγησης περί αγοράς κρατικών ομολόγων.

Ερωτηθείς εάν και κατά πόσον μια πολιτική ποσοτικής χαλάρωσης θα μπορούσε να συμβάλει να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα, ο Νοβότνι είπε: «ως ένα υποστηρικτικό μέτρο, στο πλαίσιο ενός ολοκληρωμένου σχεδίου, μπορεί ασφαλώς να είναι πολύτιμη».

Η τοποθέτηση του Νοβότνι θεωρείται κρίσιμη, καθώς καταγράφονται βαθιές διαφορές απόψεων για το πώς θα έπρεπε να κινηθεί η ΕΚΤ. Ο Γενς Βάιντμαν, ο επικεφαλής της Μπούντεσμπανκ, της γερμανικής ομοσπονδιακής κεντρικής τράπεζας, είναι από τους διαμορφωτές πολιτικής του κεντρικού πιστωτικού ιδρύματος της ΕΕ που προβάλλουν την πιο σθεναρή αντίσταση στο τύπωμα χρήματος.

Η ψήφος του Νοβότνι θεωρείται κρίσιμη στο 24μελές ΔΣ, στο οποίο συμμετέχουν 18 επικεφαλής κεντρικών τραπεζών. Ο πρόεδρος της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι θα χρειαζόταν να πείσει τα μέλη του να εγκρίνουν το πρόγραμμα αυτό προκειμένου να τεθεί σε εφαρμογή.

Οι δηλώσεις του Νοβότνι σημειώθηκαν μερικές ημέρες αφού ο οίκος αξιολόγησης Standard & Poor’s υποβάθμισε το κρατικό αξιόχρεο της Ιταλίας, μειώνοντάς το σε ένα επίπεδο μόλις μια βαθμίδα πάνω από την κατηγορία των «σκουπιδιών», επικαλούμενος την άσχημη πορεία της οικονομίας της και τις ανησυχίες για τη βιωσιμότητα του χρέους της.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
  

Από σήμερα το απόγευμα, παρά τις… ηρωικές σαπουνόφουσκες του πρωθυπουργού περί «εξόδου από τα μνημόνια», έχουμε απόφαση για δίμηνη παράταση του μνημονίου.

Το κόστος; Μέχρι το Φλεβάρη να έχουμε ψηφίσει όλα εκείνα τα αντιλαϊκά μέτρα, όπως η αύξηση του χαμηλού ΦΠΑ στον τουρισμό, τα νησιά και τις εκδόσεις, η κατάργηση της ρύθμισης των 100 δόσεων σε Εφορία και Ασφαλιστικά Ταμεία κ.ά., ώστε να πάρουμε την τελευταία δόση του δανείου από τους ευρωπαίους «εταίρους» μας του 1,8 δισ. ευρώ.
Στη συνέχεια, σύμφωνα με αυτά που έχει συνομολογήσει η συγκυβέρνηση με τους δανειστές, θα έχουμε νέες διαπραγματεύσεις για να χαραχτεί η «πιστοληπτική γραμμή», που θα επιφέρει ένα νέο, τουλάχιστον διετές μνημόνιο, με ακόμη χειρότερα μέτρα τόσο όσον αφορά τα εργασιακά (απελευθέρωση απολύσεων, επαναφορά λοκ άουτ κ.λπ.), όσο και την καταβαράθρωση του ασφαλιστικού.
Τα μέτρα είναι τόσο μαύρα κι άραχνα, που ακόμη και η ίδια η συγκυβέρνηση θεωρεί πολύ δύσκολο να ψηφιστούν ακόμη και από δικούς της βουλευτές, ενώ παράλληλα θα δημιουργήσουν δυσμενές κλίμα για την εύρεση των 180 βουλευτών για την εκλογή του Προέδρου Δημοκρατίας, που θα σημάνει γι’ αυτήν παράταση ζωής για ακόμη ενάμιση χρόνο.
Γι’ αυτό και σπρώχνει πλέον και τα …ρέστα της. Αποφάσισε να αρχίσει εσπευσμένα τις διαδικασίες για την εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας στις 17 Δεκεμβρίου, δηλαδή πριν ψηφιστούν τα νέα πιο σκληρά και αιμοσταγή μέτρα.
Ρίχνει τα δίχτυα της αναζητώντας, προφανώς με το αζημίωτο, «προθύμους» αποστάτες – αφού αλλιώς δεν της βγαίνουν τα κουκιά – ξαναγυρίζοντας την πολιτική ζωή του τόπου 50 ολόκληρα χρόνια πίσω.
Ας αρχίσουμε να φυλάμε το σάλιο μας, λοιπόν. Έχει να πέσει, τις επόμενες μέρες, πολύ, μα πολύ, φτύσιμο…

Νίκος Πέρπερας
από imerodromos


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

«Θορυβημένοι πολίτες» αντιδρούν στην κατασκευή κέντρων υποδοχής προσφύγων

Κανείς πια στη Γερμανία δεν μπορεί να αγνοήσει αυτό που συμβαίνει κάθε εβδομάδα στη Δρέσδη: Κίνημα «εκτός πολιτικών γραμμών» καλεί σε ειρηνικές διαδηλώσεις εναντίον της «ισλαμοποίησης της Δύσης» και γίνεται πλατφόρμα αντιμεταναστευτικών συνθημάτων.

Οι υπουργοί Εσωτερικών στα κρατίδια είναι ανήσυχοι και προειδοποιούν, από τα αριστερά μέχρι τα δεξιά, πως οι κινητοποιήσεις είναι απόπειρα μεταφύτευσης ακραίων απόψεων στο «κοινωνικό κέντρο» την ώρα που κάθε διαδήλωση του «κινήματος Pegida» φουσκώνει -όπως και οι αντιδιαδηλώσεις.

Τη Δευτέρα το βράδυ, πραγματοποιήθηκε η όγδοη κατά σειρά πορεία των «Πατριωτών Ευρωπαίων εναντίον της Ισλαμοποίησης της Δύσης» -εν συντομία Pegida-  στη Δρέσδη. Τα συνθήματα ήταν στρέφονταν εναντίον του ισλαμικού «φανατισμού» που, όπως υποστηρίζουν, απειλεί τα θεμέλια δυτικών κοινωνιών προφανώς με όχημα τους μετανάστες με ισλαμικό υπόβαθρο.

Τα συνθήματα ήταν τα ίδια με τις προηγούμενες φορές, αλλά οι αριθμοί όχι: Αυτή τη φορά το «παρών» έδωσαν 10.000 άτομα. Οι αριθμοί έχουν φουσκώσει από τις πρώτες κινητοποιήσεις τον Οκτώβριο.

Το ίδιο όμως ισχύει και για το κίνημα αντίθεσης στο Pegida. Την Δευτέρα, βρέθηκαν απέναντι στην κινητοποίηση με τα πανό εναντίον του «θρησκευτικού φανατισμού» άλλα 9.000 άτομα, που είχαν δώσει με τη σειρά τους το «παρών» σε διαδήλωση υπέρ της ανοικτής κοινωνίας που είχαν εξαγγείλει σειρά φορέων -από τοπικές εκκλησίες μέχρι το ιδιαίτερα δραστήριο αντιφασιστικό μέτωπο της Δρέσδης.

Η αστυνομία που χώριζε τις δύο διαδηλώσεις απέτρεψε τον κίνδυνο «τεταμένης συνάντησης» των δύο διαδηλώσεων. 

Η διοργάνωση του Pediga φροντίζει ώστε να δίνει την εικόνα πως το κλίμα των κινητοποιήσεων είναι ειρηνικό, με ισχυρή περιφρούρηση που θέλει να αποφύγει τις άσχημες εικόνες στις τηλεοπτικές κάμερες.

Κι αυτό, έστω κι αν τα όσα λένε οι ομιλητές στη συγκέντρωση στρέφονται κατά πάντων: Tων «καθαρμάτων», της «πολιτικής που είναι βρωμισμένη από την Αριστερά», των «ψευτών δημοσιογράφων», των «ξενοδοχείων για μετανάστες ενώ οι συνταξιούχοι δεν έχουν παροχές».

«Οι πολίτες κινδυνεύουν να γίνουν όργανα»

Κινητοποιήσεις τέτοιου είδους δεν είναι εντελώς πρωτόγνωρες στη Γερμανία. Επίσης τον Οκτώβριο, εμφανίστηκε το κίνημα «Χούλιγκαν εναντίον Σαλαφιστών» (HoGeSa) στην Κολωνία -ως «αντίδραση» σε συγκρούσεις μεταξύ ισλαμιστών και Κούρδων και Γεζίντι στους δρόμους του Αμβούργου και του Τσέλε στις αρχές του μήνα.

Εκείνα τα επεισόδια ήταν η αφορμή τόσο των κινητοποίησεων του HoGeSa όσο και του Pegida -όπως τουλάχιστον λέει ο ιδρυτής και αρχηγός του Pegida, Λουτς Μπούχμαν. Ο Μπούχμαν είναι μία μάλλον αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, με τις εφημερίδες να επιμένουν στη σωρεία προβλημάτων που είχε με το νόμο για ποινικά αδικήματα.

Ωστόσο, όσο κι αν η παρουσία ακροδεξιών είναι εμφανής, αρκετοί επισημαίνουν πως το «παρών» δίνει κόσμος που δεν είχε νωρίτερα οργανωμένη συμμετοχή σε ακραίες πολιτικές ομάδες ή δεν (θεωρεί ότι) ταυτίζεται με την ακροδεξιά.

Όπως ενδεικτικά σημειώνει η Suedeutsche Zeitung, το ίδιο συμβαίνει με άλλους είδους κινητοποιήσεις μικρότερης κλίμακας σε διάφορα σημεία της Γερμανίας.

«Θορυβημένοι πολίτες», όπως τους χαρακτηρίζουν τα γερμανικά ΜΜΕ, αντιδρούν στην κατασκευή κέντρων υποδοχής προσφύγων στις περιοχές τους.

«Δεν είμαι ακροδεξιός, αλλά...», «δεν είμαστε ρατσιστές, όμως...» «δεν γίνεται να μην μπορούμε να λέμε ότι...» είναι, όπως αναφέρει η FAZ ο τρόπος με τον οποίο απαντούν όσοι ερωτώνται για τη συμμετοχή τους σε τέτοιες κινητοποιήσεις.

Την Τρίτη, το συμβούλιο των υπουργών Εσωτερικών των γερμανικών κρατιδίων προειδοποίησε για τον κίνδυνο έντασης και ξενοφοβικής βίας που μπορεί να ελλοχεύει σε κινητοποιήσεις όπως η pegida.

«Οι επικεφαλείς του ανάβουν την φωτιά της υποκίνησης μίσους εναντίον ξένων και των φόβων και των προκαταλήψεων εναντίον των μουσουλμάνων» ανέφερε ο υπουργός Εσωτερικών της Βόρειας Ρηνανίας Βεστφαλίας Ραλφ Γέγκερ.

Ο χριστιανοδημοκράτης Βόλφγκανγκ Μπόσμπαχ είπε ότι οι πολίτες για τις πεποιθήσεις τους, αλλά πρέπει να «προσέχουν να μην γίνονται όργανα ακραίων πολιτικών απόψεων, που δεν πιστεύουν οι ίδιοι».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Πανικός κατέλαβε την συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου, στο άκουσμα του αιτήματος του τούρκου πρωθυπουργού Αχμέτ Νταβούτογλου, να επισκεφθεί την Θράκη κατά την αποχώρησή του από την χώρα. Αυτός ο πανικός ήταν η εκδήλωση γνώσης, από την πλευρά της κυβέρνησης, του υπάρχοντος προβλήματος. Αν κρίνουμε, μάλιστα από το μέγεθος του πανικού των «κυβερνώντων», τότε μπορούμε με βεβαιότητα να πούμε πως γνωρίζουν τι ακριβώς συμβαίνει και πόσο επικίνδυνη είναι πλέον η κατάσταση σήμερα στην Ελληνική Θράκη, εξαιτίας δικών τους διαχρονικών λαθών και παραλείψεων, της άρνησής τους στην αναγκαιότητα για τη δημιουργία ενός εθνικού στρατηγικού σχεδιασμού, εξαιτίας δικών τους τραγικών πολιτικών επιλογών που δεν συμπεριέλαβαν ποτέ το εθνικό συμφέρον ή, δεν το τοποθετούσαν στην κορυφή της ιεράρχησης των στόχων τους.

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής
Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"


Στις τελευταίες ευρωεκλογές στάλθηκε ένα πολύ σαφές τουρκικό μήνυμα προς την Αθήνα. Ένα μήνυμα που σε οποιαδήποτε άλλη χώρα του πλανήτη, στην οποία οι κυβερνώντες λειτουργούν υπέρ της χώρας τους, θα είχε κινητοποιήσει το σύνολο των κρατικών υπηρεσιών για να αντιμετωπιστεί η επικείμενη (ή η ήδη υπάρχουσα) εθνική απειλή. Όσο και αν προσπαθούν οι διάφοροι πολιτικοί (με την παράλληλη υποστήριξη των πρόθυμων λακέδων – λεκέδων των ΜΜΕ) να πείσουν πως «η Θράκη έχει προβλήματα αλλά όχι τόσο μεγάλα ή τόσο επικίνδυνα», ο πανικός της συγκυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου ήταν αρκούντος αποκαλυπτικός για να διαλύσει την ό,ποια καθεστωτική, φιλοτουρκική ή τουρκοφοβική προπαγάνδα. Η Θράκη βρίσκεται σε κίνδυνο και βάλλεται συστηματικά από την Τουρκία, ενώ από την πλευρά της Ελλάδας αντιμετωπίζεται είτε με αδιαφορία, είτε με φόβο, δηλαδή με συστατικά εγγυημένης καταστροφής.

Ήδη, έχουν καταγραφεί στην Θράκη περισταστικά (τα στοιχεία των εμπλεκομένων βρίσκονται στη διάθεσή μας), στα οποία μουσουλμάνοι συμβουλεύουν φίλους τους χριστιανούς να φύγουν από τη Θράκη, γιατί αυτή η περιοχή θα γίνει δική τους το 2018-2019. Μάλιστα, η φιλική τους συμβουλή φτάνει στο σημείο να τονίσουν πως θα είναι αναγκασμένοι να τους σκοτώσουν αν δεν φύγουν...
Επίσης, έχουν καταγραφεί περιστατικά στα οποία μουσουλμάνοι μαθητές αρνούνται να μιλήσουν την ελληνική γλώσσα μέσα σε Ελληνικά δημόσια σχολεία, ενώ σε άλλη περίπτωση έχουν εμφανιστεί (σε Δημόσιο σχολείο της Ξάνθης) με φόρμες στα χρώματα της σημαίας της "Ανεξάρτητης Θράκης".
Σε κάποια από όλες τις άλλες περιπτώσεις (που γνωρίζουμε), σε χωριό του νομού Ροδόπης, απειλούν και καθυβρίζουν τον παπά του χωριού λέγοντάς του πως πρέπει να φύγει γιατί "εδώ είναι Τουρκία", ενώ έχουν ήδη αρχίσει να κυκλοφορούν αφίσες ελληνικού πολιτικού κόμματος γραμμένες στην τουρκική γλώσσα...
Γνωρίζοντας πως ήδη κάποιοι (που ίσως και να κυβερνήσουν) είναι έτοιμοι να παραδώσουν την Θράκη προκειμένου να γλιτώσει η Ελλάδα, αποφασίσαμε να θυμίσουμε το τι πραγματικά συμβαίνει στην συγκεκριμένη αυτή Ελληνικότατη περιοχή.

Τον Μάρτιο του τρέχοντος έτους (2014) είχαμε παρουσιάσει ένα άρθρο σχετικό με τα πραγματικά σχέδια της Τουρκίας για την Θράκη. Παρουσιάσαμε τότε τους στόχους και καταδείξαμε τον σκοπό, ενώ ταυτόχρονα παρουσιάσαμε το πραγματικό μέγεθος και στόχο της τουρκικής παρεμβατικότητας στα νότια Βαλκάνια.
Το ίδιο άρθρο, επικαιροποιημένο σε ελάχιστα σημεία, παρουσιάζουμε σήμερα, επειδή θεωρούμε πως η κατατονική διάθεση των κυβερνώντων, που απειλούν πλέον ευθέως μετά την τελευταία επίσκεψη του Νταβούτογλου) να λειτουργήσουν ως ολετήρες επί των εθνικών θεμάτων της χώρας.

Ο πραγματικός κίνδυνος που απειλεί την Ελληνική Θράκη είναι η αδιαφορία και η φοβικότητα των αρμοδίων αλλά και των πολιτών
Που στοχεύει η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας
Η "Ανεξάρτητη Θράκη", ενεργειακός δρόμος τεράστιας γεωπολιτικής σημασίας
Οι ένοχοι δεν βρίσκονται μόνο στην εκάστοτε κυβέρνηση, οι ευθύνες είναι διαχρονικές...

Η Θράκη, η Ελληνική Θράκη, είναι μία γνωστή ακριτική περιοχή της Ελλάδας, η οποία εδώ και δεκαετίες έχει στοχοποιηθεί από την τουρκική εξωτερική πολιτική, η οποία σταθερά και μέσω συγκεκριμένων «εργαλείων» (διπλωματικών, οικονομικών και μυστικών υπηρεσιών) αμφισβητείται (στην αρχή του εγχειρήματος έμμεσα και στη συνέχεια άμεσα) ως προς την Ελληνικότητά της.

Η γεωπολιτική θέση της Θράκης

Η θέση της Ελληνικής Θράκης, την καθιστά ιδιαίτερα σημαντική στον γεωπολιτικό χάρτη ο οποίος κατά τα τελευταία χρόνια δέχεται ισχυρές πιέσεις προκειμένου να τροποποιηθεί.
Δεν είναι μόνο ο ορυκτός μεταλλευτικός και ενεργειακός πλούτος (πολύτιμα ορυκτά όπως ο χρυσός, ζεόλιθος, κ.α., αλλά και ενεργειακά κοιτάσματα υδρογονανθράκων στις περιοχές Μπάμπουρα –νοτιο-ανατολικά της Θάσου και Ζουράφας –ανατολικά της Σαμοθράκης- για τα οποία η Τουρκία έχει εκδηλώσει σαφές και έμπρακτο ενδιαφέρον), που έχει καταστήσει στόχο της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής την ευαίσθητη εθνικά περιοχή της Ελληνικής Θράκης.

Ο μεγάλος πλούτος, της Θράκης βρίσκεται στην γεωγραφική της θέση, η οποία αποτελεί ενεργειακό δρόμο, αφού όλοι οι αγωγοί ενέργειας πρόκειται να περάσουν από το εδάφός της. Και αυτή ακριβώς η «ιδιαιτερότητά» της την καθιστά στόχο μεγαλύτερων σχεδίων, εκείνων που θέλουν να έχουν πρόσβαση (άρα και έμμεσο ή άμεσο έλεγχο) αυτών των ενεργειακών αγωγών. Και αυτή η διέλευση των αγωγών από την Θράκη την καθιστά χώρο υψηλού ενδιαφέροντος για την ανάπτυξη βιομηχανικών ζωνών, στις οποίες θα προσφέρεται πρόσβαση στην ενέργεια με πολύ χαμηλό κόστος, παράγοντας ο οποίος μειώνει σημαντικότατα το κόστος παραγωγής και παράλληλα αυξάνει κατακόρυφα την ανταγωνιστικότητα των παραγόμενων προϊόντων. 

Η πολιτική της Τουρκίας

Η Τουρκία, από την πλευρά της, η οποία βρίσκεται σε σπουδαιότατο γεωπολιτικά χώρο, λόγω της εγγύτητάς της σε χώρος μείζονος γεωπολιτικού, γεωοικονομικού και γεωστρατηγικού ενδιαφέροντος (πλησίον του βασικού αντιπάλου της Δύσης, δηλαδή στην Ρωσία, αλλά και στις ενεργειακές πηγές των χωρών της Ανατολής, αλλά και χώρα διέλευσης ενεργειακών αγωγών), είναι μία χώρα -η οποία μετά την βασική της επιλογή να τοποθετηθεί στον δυτικό άξονα- λειτουργεί ως ρυθμιστής της ευρύτερης περιοχής, αλλά άγεται και φέρεται από εκείνες της δυνάμεις της Δύσης, οι οποίες μέχρι και σήμερα έχουν επενδύσει στην ύπαρξη της Τουρκίας και, όπως είναι φυσικό επόμενο, έχουν φροντίσει να εξασφαλίσουν την σταθερή της (έως αδιάλλακτη) θέση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής η οποία κινείται αποκλειστικά στον άξονα εξυπηρέτησης των συμφερόντων συγκεκριμένων γεωπολιτικών παικτών (ΗΠΑ, Μ. Βρετανία).

Έτσι, η Τουρκία, έχει κατορθώσει να εγκολπώσει τα δικά της συμφέροντα (ή ένα σημαντικό μέρος αυτών) στην γεωπολιτική πολιτική των ισχυρών της «συμμάχων», κατορθώνοντας έτσι να ασκεί σταθερά αξιώσεις εις βάρος όλων σχεδόν των γειτνιαζόντων με αυτήν χωρών.

Κινούμενη μέσα σε αυτά ακριβώς τα πλαίσια, η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο, κατέσφαξε επί σειράς δεκαετιών τους Κούρδους, συμμετείχε στην διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, δημιούργησε πυλώνες εξυπηρέτησης των δυτικών γεωπολιτικών συμφερόντων αλλά και των δικών της σχεδιασμών μίας ισχυρής σύγχρονης Τουρκίας, στην οποία ο σημερινός πρωθυπουργός της Ταγίπ Ερντογάν επιχείρησε να προσδώσει τα χαρακτηριστικά της «Οθωμανικής Αυτοκρατορίας».

Στην περίπτωση της Ελλάδας, η Τουρκία έχει επιλέξει την πολιτική των πολιτικών – διπλωματικών προκλήσεων, των αμφισβητήσεων, των κανονιοφόρων και των παραβιάσεων και της δημιουργίας «γκρίζων ζωνών» (τόσο σε θαλάσσιο όσο και σε χερσαίο χώρο). Η τουρκική εξωτερική πολιτική στηρίζεται στην φοβικότητα, την ανικανότητα, την άγνοια ή τον ερασιτεχνισμό της Ελληνικής πλευράς, αλλά και στις δυτικές προτροπές προς τους Έλληνες πολιτικούς στο να ακολουθήσουν μία πολιτική χαμηλών τόνων, συζητήσεων και συνδιαλλαγών, προκειμένου να μην οξυνθούν τα πνεύματα μεταξύ των δύο πλευρών. Έτσι, έγινε κατορθωτό η Τουρκία να δημιουργεί αυτάρεσκα μονομερή ζητήματα, στα οποία η ελληνική πολιτική (όντας υποχωρητική) παρά την ισχύ Διεθνών Συμφωνιών αλλά και δικαιωμάτων που προκύπτουν από το Διεθνές Δίκαιο, έχει επιλέξει είτε να μην απαντά είτε να τα συζητά μέσα στα πλαίσια μίας εικαζόμενης Ελληνοτουρκικής φιλίας…, η οποία «αναπτύσσεται» με σταθερές απαιτήσεις της Τουρκίας εις βάρος της Ελλάδας!

Η εξωτερική αυτή πολιτική της Τουρκίας έχει ένα μοτίβο, που όμως αναπτύσσεται αναλόγως των προβαλλόμενων αντιστάσεων της Ελληνικής πλευράς, αλλά και ταυτόχρονης μεταβολής των γεωπολιτικών κινήσεων και στοχεύσεων που γίνονται στη διεθνή σκακιέρα από τις χώρες της Δύσης.

Έτσι, η Τουρκία έχει ανοίξει μία «ομπρέλα» θεμάτων απέναντι στην Ελλάδα (Ελληνική Θράκη, νησιά ανατολικού Αιγαίου, νοτιο-ανατολικό Αιγαίο και ΑΟΖ), ενώ ταυτόχρονα -και εκμεταλλευόμενη στο μέγιστο το Ισλάμ- έχει προχωρήσει σε μία σημαντική διείσδυση στον χώρο των Βαλκανίων, μέσω γηγενών μουσουλμανικών πληθυσμών, τους οποίους έχει κατορθώσει να ονομάσει «τουρκικούς», εκμεταλλευόμενη τα δυτικά συμφέροντα που επιβάλλονται στα Βαλκάνια με την κλασσική μέθοδο του «διαίρει και βασίλευε». Μέσα από αυτή την διείσδυση, η Τουρκία έχει κατορθώσει –έστω και προσωρινά- να δημιουργήσει ένα «ισλαμικό τόξο», που πολλοί το αντιμετωπίζουν ως τουρκική στρατιωτική απειλή κατά της Ελλάδας, παραβλέποντας τους μακρόπνοους σχεδιασμούς της Δύσης για τις ενεργειακές οδούς από την Ανατολή προς την Ευρώπη. Και η Τουρκία εργάζεται συστηματικά για να εξασφαλίσει (με δική της έμμεση επικυριαρχία σε αυτές τις περιοχές) αυτές τις ενεργειακές οδούς, μέσω των οποίων σκοπεύει να αναλάβει τον ρόλο «διαχείρισης θεμάτων» στον ειδικό αυτό χώρο των Βαλκανίων. Το ευαίσθητο σημείο στην συγκεκριμένη εφαρμογή αυτής της εφαρμοζόμενης πολιτικής από την πλευρά της Τουρκίας, είναι το ότι η «συνεργασία» των συγκεκριμένων περιοχών των Βαλκανίων, στηρίζεται αποκλειστικά και μόνο στην ροή χρήματος από την Τουρκία (αλλά και από διάφορες ΜΚΟ που ανήκουν κυρίως στον Σόρος) προς αυτές. Κι έτσι απαντάται το γιατί κάποιοι έχουν επιλέξει πέρα από την διαίρεση και την «σπορά αντιθέσεων» και την επιβολή φτώχειας στους λαούς της Βαλκανικής.

Αν παρατηρήσουμε την «πορεία» των τουρκικών αισθητών παρεμβάσεων στα Βαλκάνια, διαπιστώνουμε την ύπαρξη μίας ευρείας «λωρίδος» γης, η οποία ξεκινάει από την Θράκη (Ελληνικό τμήμα και Βουλγαρικό τμήμα, νότια Βουλγαρία), εκτείνεται στην περιοχή της ΠΓΔΜ (Σκόπια) και ανεβαίνει ελαφρώς (αποφεύγοντας την Βόρεια Ήπειρο, όπου υπάρχει η Ελληνική μειονότητα) μέσα στην Αλβανία, για να καταλήξει στην Αδριατική Θάλασσα. Αυτή είναι η εναλλακτική πορεία εξασφάλισης συνεχούς ροής ενέργειας από την Ανατολή προς την Ευρώπη. 

Η γεωπολιτική θέση της Θράκης και οι πραγματικές στοχεύσεις της Τουρκίας

Στην σταθερή τουρκική εξωτερική (και επιπλέον «αλυτρωτική») πολιτική της Τουρκίας, βρίσκεται σταθερά και με συνεχή ποσοτική και ποιοτική αύξηση των τουρκικών «χειρουργικών» παρεμβάσεων, η Ελληνική Θράκη αποτελεί μία «σταθερά», που τα τελευταία χρόνια φαίνεται πως τροποποιήθηκε ως προς τις στοχεύσεις των τουρκικών «κέντρων σκέψης».

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που σήμερα πιστεύουν ότι η Θράκη αποτελεί σοβαρό στόχο για εισβολή τουρκικού στρατού. Οι λόγοι για τους οποίους κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν να υλοποιηθεί από την τουρκική πλευρά, είναι πολλοί, αλλά ανάμεσά τους κυριαρχούν δύο πανίσχυροι: Η ύπαρξη ενός αδιαπέραστου ελληνικού συστήματος άμυνας επί του Έβρου, αλλά ο κύριος αποτρεπτικός παράγοντας η συμμετοχή της Ελλάδας και της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ. Το μόνο που μπορεί να κάνει η Τουρκία, είναι να προκαλεί, τόσο στην Θράκη (στρατιωτικά στα σύνορα και πολιτικά με την «τουρκική μειονότητα» στην ενδοχώρα της Θράκης), όσο και στο Αιγαίο, ευελπιστώντας στην κάκιστη ροή πληροφοριών από την ελληνική πλευρά (σε επίπεδο μυστικών υπηρεσιών), στην ταυτόχρονη δημιουργία νευρικότητας και σε κάποιο ταυτόχρονο σημαντικό στρατηγικό λάθος του Ελληνικού Πενταγώνου το οποίο θα σπεύσει να εκμεταλλευτεί, συνεπικουρούμενη από μία κακή πολιτική ηγεσία στην Ελλάδα. Γνωρίζοντας πως ο συνδυασμός αυτών των παραγόντων και η χρονική τους σύμπτωση είναι σχεδόν απίθανη, η Τουρκία ασκεί την πολιτική των πιέσεων, ευελπιστώντας σε λάθη (ενεργειών ή παραλείψεων) της πολιτικής ηγεσίας της Ελλάδας τα οποία τρέχει σε κάθε περίπτωση να εκμεταλλευθεί.

Απόπειρες γεωπολιτικής τρομοκράτησης και πολιτικής χειραγώγησης εις βάρος των συμφερόντων της Ελλάδας 

Προσφάτως, κάποιοι επιχείρησαν να συγκρίνουν την Θράκη και την Ουκρανία, μέσα σε μία άτυπη προσπάθεια δημιουργίας αντι-ρωσικού κλίματος στην Ελλάδα. Στην προσπάθειά τους αυτή ενέπλεξαν –κάκιστα- και την Κύπρο, προκειμένου να δαιμονοποιήσουν την ρωσική «εισβολή» στην Κριμαία, συγκρίνοντάς την με την τουρκική εισβολή στην Κύπρο.

Αρχικά, στην Ουκρανία, υπήρξε προδοσία προς την νόμιμη κυβέρνηση (νόμιμη είναι όποια κυβέρνηση εκλέγεται, άσχετα αν προχωρεί σε παράνομες αποφάσεις), η οποία σχεδιάστηκε, οργανώθηκε από μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, της Γερμανίας και της Τουρκίας και υλοποιήθηκε από τους ναζιστές της Ουκρανίας, οι οποίοι «επιχορηγήθηκαν» με 5 δις. Δολάρια.

Η περίπτωση της Κύπρου, η οποία ήταν ένα ανεξάρτητο κυρίαρχο κράτος, υπήρξε εισβολή από μία εγγυήτρια -της ακεραιότητάς του- δύναμη, (η οποία ενώ καταδικάστηκε διεθνώς, δεν τιμωρήθηκε ποτέ και σήμερα μέσα από μία δεύτερη πολιτική προδοσία νομιμοποιεί τα εγκλήματά της) ήταν επίσης μία προδοσία, τόσο από την τότε ελληνική κυβέρνηση όσο και από παράγοντες της Κύπρου, της οποίας το αντίτιμο θα γνωρίσουμε μόνο όταν ανοίξει και δημοσιοποιηθεί ο σφραγισμένος φάκελος της Κύπρου.

Εάν κάποιοι υπονοούν ότι η Ελληνική Θράκη κινδυνεύει σήμερα από εισβολή (πέρα από την ύπαρξη του τουρκικού σχεδίου "Ηγεμών"), ή από κάποια «έκρηξη» των μουσουλμάνων της περιοχής, η οποία δεν θα μπορέσει να ελεγχθεί, τότε ουσιαστικά ισχυρίζονται ότι στην Ελληνική Θράκη δεν λειτουργούν οι κρατικές υπηρεσίες, δεν λειτουργούν οι θεσμικοί φορείς, δεν υπάρχει καμία γνώση και πληροφόρηση για τις δράσεις των μηχανισμών που έχει δημιουργήσει και λειτουργεί η Τουρκία στην περιοχή, με αποτέλεσμα η Θράκη να προδοθεί και να μεταβληθεί σε χώρο σύγκρουσης και βίας των μουσουλμάνων έναντι του Ελληνικού κράτους, το οποίο δεν θα κατορθώσει να αντιμετωπίσει επαρκώς με αποτέλεσμα να αποκοπεί η Θράκη από την Ελληνική Επικράτεια. Πέρα από το τρομοκρατικό σενάριο, το οποίο δεν έχει καμία βάση λογικής, καλό θα είναι όσοι ισχυρίζονται κάτι τέτοιο, να έχουν το θάρρος να βρεθούν ενώπιον των ευθυνών τους, και να τολμήσουν να ολοκληρώσουν την ροή της σκέψης τους, κατονομάζοντας εκείνους που θα προδώσουν την Θράκη (οι ισχυρισμοί τους θα πρέπει να στηρίζονται σε διασταυρωμένες πληροφορίες τις οποίες οφείλουν να γνωστοποιήσουν πλήρως είτε στις ειδικές κρατικές υπηρεσίες είτε στον Ελληνικό λαό), δηλαδή την παραπαίουσα πολιτικά ελληνική κυβέρνηση, η οποία σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελε να βρεθεί σε έναν εθνικό κυκεώνα, με ευθύνες που θα την οδηγούσαν σύσσωμη έναντι σοβαρότατων κατηγοριών, περί εθνικής προδοσίας.

Δημιουργία «Ανεξάρτητης Θράκης»

Η Τουρκία, δεν έχει σκοπό να «παρέμβει» με τους παρακρατικούς της μηχανισμούς στην Ελληνική Θράκη. Στόχος της Τουρκίας είναι να δημιουργήσει μείζον θέμα, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Βουλγαρία, μέσω του οποίου θα μπορέσει να εξασφαλίσει την ολοκλήρωση του ενεργειακού διαδρόμου που επιθυμούν οι δυτικοί της προστάτες.

Αυτός ο εναλλακτικός διάδρομος (αυτή τη στιγμή η βόρεια Ελλάδα θεωρείται ως πρώτη λύση διέλευσης των διηπειρωτικών αγωγών ενέργειας), που απαιτείται προκειμένου να εξασφαλισθεί η απρόσκοπτη ενεργειακή τροφοδότηση της Ευρώπης (από αμερικανικές πηγές ενέργειας στην Ανατολή), μπορεί να υλοποιηθεί μόνον εάν υπάρξει ένα «ανεξάρτητο κράτος» (τύπου Βοσνίας), χωρίς οικονομική επιφάνεια, άμεσα εξαρτώμενο από κάποιους ισχυρούς προστάτες που θα διασφαλίζουν την συνέχιση της ύπαρξής του.

Στη νότια Βουλγαρία, τα τελευταία χρόνια αναπτύσσεται η τουρκική εξωτερική πολιτική, με περισσότερη ένταση από ότι συμβαίνει στην Ελληνική Θράκη. Μάλιστα, εκμεταλλευόμενη την μεγάλη φτώχεια, των γηγενών μουσουλμάνων, έχει κατορθωθεί από την πλευρά της Τουρκίας, η δημιουργία σχετικά μεγάλων γεωγραφικών θυλάκων όπου κατοικούν αποκλειστικά τουρκόφρονες μουσουλμάνοι, οι οποίοι μετέχουν και στην πολιτική της Βουλγαρίας, με ένα συγκεκριμένο πολιτικό κόμμα, δημιουργώντας μάλιστα σειρά προβλημάτων στην πολιτική λειτουργία και ευστάθεια της Βουλγαρίας.

Εσχάτως, η Τουρκία κατόρθωσε να δημιουργήσει ένα δεύτερο «κεντρί» στην Βουλγαρία (η οποία βρίσκεται υπό την άμεση επιρροή της Δύσης, και διαθέτει στρατιωτική βάση στο ΝΑΤΟ), με την δημιουργία ενός κόμματος Πομάκων, το οποίο πρωτοπαρουσιάστηκε στο Βουλγαρικό Γκίρτζαλι, έδρα των σκληροπυρηνικών τουρκοφρόνων της νότιας Βουλγαρίας, προσφέροντας έτσι ιδιαίτερα χρήσιμους -αν και λίαν επικίνδυνους- συνειρμούς. Κι ενώ το μουσουλμανικό κόμμα στοχεύει καθαρά στο εσωτερικό της Βουλγαρίας, το «Πομακικό κόμμα» είναι σαφές πως στοχεύει και πέρα από τα νότια σύνορά της, μέσα στην Ελλάδα, προκειμένου να εξασφαλίσει έναν μεγαλύτερο γεωγραφικά ενιαίο χώρο, μία ογκωδέστερη (έστω και τύποις) κρίσιμη ανθρώπινη μάζα, όπου το κόμμα αυτό θα εμφανιστεί να βρίσκει την δική του έκφραση, στηριζόμενο κυρίως στην ύπαρξη θυλάκων τουρκοφρόνων (Κένταυρος, Εχίνος κ.α.) που ζούνε στα ορεινά της Ελληνικής Θράκης (έχουν ήδη αρχίσει να γίνονται οι πρώτες επαφές...).
Η "Ανεξάρτητη Θράκη" όπως θέλει να την κάνει σήμερα η Τουρκία. Τμήμα της Ελληνικής Θράκης (ορεινά τμήματα του όγκου της Ροδόπης που βρίσκονται εντός της Ελλάδας,είναι με σκούρο πράσινο χρώμα, ενώ η νότια Βουλγαρία σχεδόν ολόκληρη συμπεριλαμβάνεται στο "ανεξάρτητο κράτος" και τέλος το νοτιο-ανατολικό τμήμα της ΠΓΔΜ (Σκόπια) στο οποίο κατοικούν Βουλγαρικής καταγωγής, μεν, τουρκόφρονες Πομάκοι. Η σύνδεση με την Αδριατική ακολουθεί μέσα από "φίλια εδάφη" στο αλβανόφωνο τμήμα της ΠΓΔΜ και φυσικά μέσα από την Αλβανία και το σκληροπυρηνικό μουσουλμανικό της τμήμα. Είναι η εναλλακτική πρόταση της Άγκυρας για έναν παράλληλο δρόμο αγωγών ενέργειας




Εάν επιχειρήσουμε να χαράξουμε στον χάρτη την περιοχή που δημιουργεί μία τέτοια «σύζευξη» μουσουλμάνων και Πομάκων (υπό τον απόλυτο έλεγχο της Τουρκίας), τότε διαπιστώνουμε πως δημιουργείται ο επιθυμητός «διάδρομος» που θα προσφέρει η Τουρκία στους ισχυρούς της Δύσης (και φυσικά στον ευρωπαίο εκπρόσωπό τους, την Γερμανία) ως εναλλακτικό ασφαλές ενεργειακό δρόμο προς την Ευρώπη. Έτσι, ενώ η Τουρκία αρχικά εργάστηκε μέσα στα πλαίσια μίας επέκτασής της στα Βαλκάνια (με σαφή διαλυτικά χαρακτηριστικά στους τόπους όπου λειτούργησαν οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες), γρήγορα προσαρμόστηκε στα νέα δεδομένα των γεωπολιτικών ανακατατάξεων και έτρεξε να προλάβει για να κάνει τη δική της "προσφορά", με τα σχετικά, φυσικά, ανταλλάγματα.

Αυτός είναι ο ορατός κίνδυνος για την Ελληνική Θράκη του σήμερα. Η οποία είτε θα λειτουργήσει ως μοχλός άσκησης πίεσης προς την Ελλάδα για πιθανές απαιτήσεις της Τουρκίας εις βάρος της Ελλάδας, είτε θα απειληθεί με μερική (υπό συνθήκες και ελαφρώς διευρυμένη) απώλεια του γεωγραφικού της χώρου (απώλεια Ελληνικού εδάφους), προκειμένου να δημιουργηθεί ένα μουσουλμανικό κράτος υπό την σκέπη – προστασία και εγγύηση της Τουρκίας (δηλαδή των άμεσα ενδιαφερόμενων ισχυρών δυτικών χωρών).

Ποιος φταίει για όσα συμβαίνουν… Ποια είναι η λύση

Παρ’ όλα αυτά, κυριαρχεί η αίσθηση πως η Τουρκία και η εφαρμοζόμενη πολιτική της είναι το πρόβλημα της Ελλάδας. Αυτή είναι λάθος «αίσθηση» των τεκταινομένων. Η Τουρκία είναι ένας εγνωσμένος αντίπαλος, του οποίου τους στόχους, τον τρόπο λειτουργίας, τους μηχανισμούς και τις εναλλακτικές του κινήσεις ήδη (επειδή έχουμε πολύ καλές υπηρεσίες πληροφοριών, ιδιαίτερα στη Θράκη) έχουμε καταγεγραμμένες και γνωρίζουμε σε άριστο βαθμό. Και, αντίπαλος που είναι γνωστός, είναι, σε κάθε περίπτωση αντιμετωπίσιμος, αν όχι προβλέψιμος...

Το πρόβλημα που έχει η Ελλάδα, όχι μόνο στην περίπτωση της Θράκης, αλλά και στην περίπτωση της Φλώρινας, της Ηπείρου, των ακριτικών νησιών του ανατολικού Αιγαίου και των Δωδεκανήσων (με αιχμή το Καστελλόριζο και τον ορισμό της Ελληνικής πλουσιότατης ενεργειακά ΑΟΖ που προκύπτει από αυτό), εστιάζεται στην κεντρική πολιτική κομμάτων, αλλά και στους κατά περιοχές κομματάρχες που φτάνουν στο σημείο να συνδιαλέγονται με "εκπροσώπους" επιθετικά κινούμενων προς την Ελλάδα χωρών, προκειμένου να εξασφαλίσουν την ό,ποια παροδική τοπική κομματική ισχύ, εις βάρος των εθνικών συμφερόντων, τα οποία -έχει σχεδόν αποδειχθεί- σχεδόν στο σύνολό τους έχουν τοποθετήσει στην κορυφή των λειτουργιών τους την διαιώνιση της ύπαρξής τους, ακόμη και εις βάρος των συμφερόντων της χώρας...

Το πρόβλημα, λοιπόν, εστιάζεται στις πολιτικές αποφάσεις, αλλά και στην θέληση ή και ικανότητα στήριξής τους διαχρονικά, από τους εκάστοτε κυβερνώντες την Ελλάδα. Η έλλειψη πολιτικής βούλησης και ταυτόχρονα ενός μακροπρόθεσμου εθνικού στρατηγικού σχεδιασμού, τον οποίο θα είναι υποχρεωμένες να ακολουθούν όλες οι κυβερνήσεις που θα υπάρξουν, μέσα από τον οποίο θα εξασφαλίζεται η εθνική κυριαρχία και ανεξαρτησία, οι απαράβατες καθ’ οιονδήποτε τρόπο κόκκινες γραμμές στις οποίες δεν θα επιτρέπεται καν να πλησιάζουν –πόσω δε μάλλον να συζητούν- οι πολιτικοί ηγέτες, καθώς και τα σύνολο των εθνικών δικαίων και συμφερόντων όπως αυτά προκύπτουν μέσα από διεθνείς συνθήκες αλλά και το Διεθνές Δίκαιο.

Επίσης, στα συμβαίνοντα στην Ελληνική Θράκη –και όχι μόνο- τα οποία σχετίζονται με άκρως ευαίσθητα εθνικά θέματα, μεγάλο μερίδιο ευθύνης φέρει η δημοσιογραφική ελίτ της Ελλάδας, οι μεγαλο-καναλάρχες και οι εκδότες, είτε στον ηλεκτρονικό είτε στον έντυπο τύπο, καθώς και στα τηλεοπτικά μέσα ενημέρωσης, οι οποίοι δρουν απαξιωτικά και επιλέγουν συστηματικά να κρύβουν «κάτω από το χαλί» την σκληρή έως τραγική πραγματικότητα που βιώνει σήμερα ο ελληνισμός και η οποία απειλεί εμμέσως πλην σαφώς με περαιτέρω απώλεια εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και –ενδεχομένως- με μείωση του γεωγραφικού χώρου της Ελλάδας. Η ένοχη αυτή σιωπή, που προτιμά να εμφανίζει την ακριτική Ελληνική Θράκη ως μία περιοχή με έντονα στοιχεία "φολκλόρ» και πολυπολιτισμού, με ανατολίτικα παζάρια, με μιναρέδες και με περιπατητικούς και ορειβατικούς συλλόγους και άλλες πολιτισμικές και πολιτιστικές δραστηριότητες, δυστυχώς απέχει παρασάγγας από την σκληρή αλήθεια και τα προβλήματα της περιοχής που στοιβάζονται περιμένοντας την επίλυσή τους. Η μη ενημέρωση του μεγάλου μέρους των Ελλήνων, αποτελεί εγκληματική ενέργεια εις βάρος των εθνικών συμφερόντων, η οποία προφανέστατα ανταλλάσσεται στο «ταμείο» με κρατικές επιχορηγήσεις εκατομμυρίων.

Οι εξαιρέσεις που ευτυχώς υπάρχουν, από συνειδητούς δημοσιογράφους που ενδιαφέρονται για την αλήθεια αλλά και για την υστεροφημία τους, δυστυχώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα της «ομερτά» που έχει επιβληθεί για τα εθνικά θέματα, τα οποία ενώ θα έπρεπε να αποτελούν κυρίαρχα θέματα σε ουσιαστικές συζητήσεις επί της πραγματικής ενημέρωσης των πολιτών. Και σε αυτές τις εξαιρέσεις, δυστυχώς, στηρίζεται σήμερα η Θράκη. Εξαιρέσεις που περιλαμβάνουν ευαίσθητους και πλήρως συνειδητοποιημένους κρατικούς υπαλλήλους, διπλωμάτες (πρώην και νυν), αλλά και μερικούς "τρελούς" που έχουν συνειδητοποιήσει πως η Ελλάδα δεν έχει αχανείς εκτάσεις για να διαθέσει στον ό,ποιο ενδιαφερόμενο, παρά είναι καταδικασμένη να υπερασπιστεί και την τελευταία πέτρα γης, πληρώνοντας διαχρονικά αυτή την γη με ποταμούς αίματος, προκειμένου σήμερα η Ελλάδα να μπορεί να αισθάνεται ως εγγυητής και υπέρμαχος των αυτονόητων ανθρώπινων δικαιωμάτων των πολιτών της.

Δυστυχώς, η Ελληνική Θράκη σήμερα βρίσκεται σε καθεστώς μίας άτυπης συγκυριαρχίας με την Άγκυρα, αφού διαπιστώνεται πως –για άγνωστους λόγους- το ελληνικό κράτος αποχωρεί, προφασιζόμενο εσχάτως και οικονομικούς λόγους…

Στην Ελληνική Θράκη σήμερα, δυστυχώς παίζονται παιχνίδια από ελληνικά πολιτικά κόμματα, τα οποία αντιμετωπίζουν την ακριτική αυτή περιοχή σαν πεδίο κομματικής αντιπαράθεσης και ενός μεταξύ τους αγώνα εξασφάλισης ψήφων από την σχετική δεξαμενή που προσφέρει το τουρκικό Προξενείο της Κομοτηνής…

Ναι, η Ελληνική Θράκη σήμερα είναι ο χώρος όπου βρίσκεται και λειτουργεί ο μίτος της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, ελέω της ανύπαρκτης έως και επικίνδυνης ασκούμενης πολιτικής των κυβερνώντων εξ Αθηνών…

Αυτή ακριβώς η Ελληνική Θράκη, κραυγάζει μαζί με την Φλώρινα, την Ήπειρο, με τα ακριτικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου και των Δωδεκανήσων, ζητώντας τα αυτονόητα και την επί της ουσίας προστασία της ελληνικής κυβέρνησης.

Εν όψει των επικείμενων γεωπολιτικών αλλαγών, οι οποίες αναμένεται να είναι συνταρακτικές και ενδεχομένως ανατρεπτικές και με τις νέες συμμαχίες που αναπτύσσονται, η Ελλάδα οφείλει όχι μόνο να σταθεί απέναντι σε εκείνους που επιβουλεύονται την εθνική της κυριαρχία και την γεωγραφική της ακεραιότητα, αλλά και σε εκείνους που συνεργάζονται με τους ισχυρούς προς τη κατεύθυνση υλοποίησης γεωπολιτικών, γεωοικονομικών και γεωστρατηγικών σχεδιασμών στους οποίους η ελληνική πολιτική ελίτ δείχνει να μην επιθυμεί να συμμετάσχει προστατεύοντας τον ελληνικό ζωτικό χώρο, που έχει καταστεί απολύτως σαφές ότι έχει στοχοποιηθεί από συμφέροντα συγκεκριμένων συμμάχων…

Εάν η κυβέρνηση και η πολιτική ζωή της χώρας δεν σταθεί ικανή να κρατήσει όρθια την Ελλάδα στις ήδη συμβαίνουσες ισχυρότατες γεωπολιτικές ανακατατάξεις, τότε, δυστυχώς, η Ελλάδα θα βρεθεί αντιμέτωπη με το φάσμα ακόμη και κάποιου είδους καντονοποίησής (τεμαχισμού) της…, ελέω ΑΟΖ και ΕΟΖ… Η σημερινή χρονική συγκυρία απαιτεί υπεύθυνη, συγκροτημένη και ουσιαστική πολιτική, προκειμένου να μην αρχίσουν κάποιοι να «πέφτουν από τα σύννεφα» ή άλλοι να παριστάνουν τους έκπληκτους με τις εξελίξεις που είτε δεν γνώριζαν είτε δεν «πρόλαβαν» να αντιμετωπίσουν.

Επειδή κάποιοι επιμένουν να εθελοτυφλούν και να μην θέλουν να κατανοήσουν ποιές είναι οι προτεινόμενες - αυτονόητες λύσεις, οι οποίες αποτελούν πλέον μονόδρομο για την Θράκη, εμείς θα καταδείξουμε κάποιες από αυτές με πολύ απλά λόγια:

- Λειτουργία και εφαρμογή της Ελληνικής Παιδείας σε όλα τα μειονοτικά χωριά, μέσω δημόσιων σχολείων, στα οποία θα εργάζονται οι καλύτεροι δάσκαλοι της χώρας, οι οποίοι θα διαμένουν στα χωριά και θα απολαμβάνουν μία σειρά από οικονομικές παροχές και διευκολύνσεις

- Δημιουργία, λειτουργία και ενίσχυση αστυνομικών τμημάτων (όχι σταθμών) σε πυκνή μεταξύ τους διάταξη, αποτελούμενα από αστυνομικούς ειδικής εκπαίδευσης. Η παρουσία της Ελληνικής Αστυνομίας σε περιοχές που έχουν καταστεί (ή τείνουν να καταστούν) "τουρκικοί θύλακες" στην Θράκη, θα λειτουργήσει αποθαρρυντικά στην κυκλοφορία των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών στις περιοχές αυτές, θα ενισχύσει το αίσθημα της ασφάλειας των πολιτών κατοίκων των περιοχών

- Επαναλειτουργία, σε πλήρη σύνθεση, των Αστυνομικών Σχολών, τόσο στην Ξάνθη όσο και στην Κομοτηνή.

- Αύξηση του αριθμού εισακτέων σπουδαστών στα τμήματα όλων των σχολών του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου της Θράκης.

- Δημιουργία και λειτουργία στρατοπέδων του Ελληνικού Στρατού, σε υπολογισμένη μεταξύ τους απόσταση και διάταξη, στα οποία θα γίνονται συνεχείς εκπαιδεύσεις μονάδων των καταδρομών και ειδικών επιχειρήσεων του Ελληνικού Στρατού. Αυτές οι στρατιωτικές μονάδες θα εντείνουν την φύλαξη - προστασία της χώρας από τον Βορρά, ενώ από την πλευρά της θάλασσας (πρέπει να γίνουν δύο τουλάχιστον στρατιωτικές μονάδες στα παράλια των νομών Ξάνθης και Ροδόπης) θα εγγυώνται την ιδανική άμυνα σε περίπτωση απόβασης.

- Δημουργία και λειτουργία τελωνειακών εγκαταστάσεων ή σημείων ελέγχου (δημιουργία πλήρως εξοπλισμένων κτιριακών εγκαταστάσεων) προκειμένου να υπάρχει επαρκής έλεγχος από τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες, τόσο κατά την είσοδο όσο και κατά την έξοδο προσώπων και αγαθών στη χώρα.

- Δημιουργία ειδικού οικονομικού καθεστώτος στην περιοχή, τόσο για τους κατοίκους όσο και για επιχειρήσεις που θα λειτουργήσουν σε αυτήν, με εγγυημένο βάθος χρόνου λειτουργίας τους την 25ετία.

- Προώθηση λύσεως επί του δημογραφικού προβλήματος της περιοχής, μέσω του δικαιώματος της μεταφοράς πολιτικών δικαιωμάτων και δικαίωμα ψήφου των απανταχού Ελλήνων ομογενών.

- Δημιουργία εγκαταστάσεων και μεταφορά όλων των σπουδαζόντων στρατιωτικών σχολών (τελευταίο έτος) προκειμένου να υπάρξει η μέγιστη (ποσοτική και ποιοτική) πρακτική εξάσκησή τους επί πραγματικών συνθηκών.

- Οικονομική ενίσχυση των κτηνοτροφικών μονάδων, των γεωργικών και αλιευτικών συνεταιρισμών, με υποβοήθηση ειδικών επιστημόνων, αλλά και προώθηση των παραγόμενων προϊόντων τόσο στην Ελληνική αγορά όσο και σε αγορές του εξωτερικού.

- Δημιουργία ειδικών κονδυλίων για την δημιουργία και ανάπτυξη επιχειρήσεων στον τομέα έρευνας και τεχνολογίας (δράση που μπορεί να υποβοηθηθεί από ιδιωτικές εταιρείες που αναπτύσσονται στο χώρο των καινοτόμων τεχνολογιών).

- Κατάργηση του εκτρώματος του "Καλλικράτη" και επαναχάραξη τόσο των Δήμων όσο και των γεωγραφικών εκτάσεων που αυτοί θα καλύπτουν.

- Δημιουργία "ειδικής εθνικής ασπίδας", δηλαδή ενός υπερκομματικού οργάνου που θα αποτελείται από πρώην έμπειρους διπλωμάτες, γνώστες των ειδικών θεμάτων (Ελληνοτουρκικά - Θράκη, Σκοπιανό, Ελληνοτουρκικά - Αιγαίο, Αλβανία) οι οποίοι συνεπικουρούμενοι από ειδικούς επιστήμονες θα αναλάβουν την "ειδική εκπροσώπηση" σε διεθνή φόρα για να αντικρούσουν και να "διαγράψουν" στοχευμένες επιθετικές εναντίον της Ελλάδας παρεμβάσεις που απειλούν (ή δημιουργούν συνθήκες απειλών) τα εθνικά θέματα, μέσω της αμφισβήτησης της Ελληνικής εθνικής κυριαρχίας.

Τέλος, θα πρέπει, επιτέλους, να λειτουργήσει στην Ελληνική Θράκη (και σε όλες τις απειλούμενες εθνικά περιοχές της χώρας) ο νόμος, όπως αυτός ισχύει σε όλη την υπόλοιπη Ελλάδα. Δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν σε καθημερινή βάση παρανομίες (π.χ. ύπαρξη και λειτουργία ψευτομουφτήδων, αντιποίηση αρχής, λειτουργία επιχειρήσεων μουσουλμάνων που δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την ύπαρξη των χρημάτων που διακινούν, λειτουργία παράνομων συλλόγων όπως η ΤΕΞ ή η "Συμβουλευτική Επιτροπή Τούρκων Δυτικής Θράκης" κ.α.). Εάν εφαρμοστεί ο νόμος και εάν οι εξ Αθηνών κυβερνώντες λαμβάνουν σοβαρά τις αναφορές των κρατικών υπηρεσιών και των υπηρεσιών ασφάλειας, τότε σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα η Θράκη θα απομακρυνθεί από τον κίνδυνο που σήμερα την περιβάλλει, αφού όλοι οι κάτοικοί της θα βιώσουν την μέριμνα και την ασφάλεια της χώρας στην οποία διαμένουν.


Η αντιγραφή αυτού του άρθρου επιτρέπεται μόνο εάν υπάρξει έγγραφη άδεια από τον συντάκτη του ή από τον διαχειριστή του ιστολογίου "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους"!