Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

11 Δεκ 2013

Ξοδεύουν 500 ευρώ για ψώνια, αφήνουν πουρμπουάρ 20 ευρώ και παίρνουν μαζί τους σακούλες με χώμα 
Το προφίλ του Τούρκου τουρίστα που επισκέπτεται την Ελλάδα

Το τουριστικό λεωφορείο με τους Τούρκους ταξιδιώτες, που είχε μόλις αναχωρήσει από την Αλεξανδρούπολη και ετοιμαζόταν να περάσει σε τουρκικό έδαφος, ήταν γεμάτο με σακούλες: κάποιες από αυτές περιείχαν απλά χώμα. Χώμα από περιοχές της Βόρειας Ελλάδας, όπου κάποιοι πρόγονοι είχαν κάποτε τα σπίτια τους, δίπλα στων Ελλήνων.
Οι υπόλοιπες ήταν ξέχειλες με κάθε είδους ολοκαίνουργιο αντικείμενο: παιχνίδια, ρούχα και υποδήματα, είδη σπιτιού, ακόμη και αντίγραφα εικόνων αγίων από τις ιστορικές εκκλησίες της Θεσσαλονίκης. Ο διάδρομος και οι αποθηκευτικοί χώροι του λεωφορείου ήταν επίσης γεμάτοι και ο οδηγός διαμαρτυρόταν γελώντας: «Δεν υπάρχει χώρος για τις βαλίτσες σας!» 
Την εικόνα αυτή, που κατεγράφη την προηγούμενη εβδομάδα, αλλά ουσιαστικά επαναλαμβάνεται στο εσωτερικό κάθε λεωφορείου με Τούρκους ταξιδιώτες, μεταφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Νερμίν Γιουσούφογλου, συνεργάτιδα -τα τελευταία οκτώ χρόνια- τουρκικού τουριστικού πρακτορείου, που ειδικεύεται στη διοργάνωση ταξιδιών στη χώρα μας. «Τα ράφια γνωστού πολυκαταστήματος παιχνιδιών στην Αλεξανδρούπολη είχαν κυριολεκτικά αδειάσει, όταν έφυγαν οι Τούρκοι τουρίστες», λέει η Νερμίν.

«Πουρμπουάρ» 20 ευρώ
Η ίδια σημειώνει ότι, αναλόγως τού αν τα εμπορικά καταστήματα είναι ανοιχτά ή κλειστά κατά την επίσκεψή τους στην Ελλάδα, η μέση κατά κεφαλήν δαπάνη για τους Τούρκους τουρίστες είναι τουλάχιστον 500 ευρώ, καθαρά για αγορές (χωρίς να υπολογίζονται τα έξοδα διαμονής τους).
Ενδεικτικό της οικονομικής επιφάνειας των Τούρκων που επισκέπτονται τη χώρα μας είναι -όπως λέει- και το γεγονός ότι ένα τυπικό «πουρμπουάρ» τους σε ένα εστιατόριο είναι της τάξης των 10-20 ευρώ.

Το προφίλ του Τούρκου τουρίστα
Ποιο είναι το προφίλ του Τούρκου τουρίστα, που επισκέπτεται την Ελλάδα; Ποιες περιοχές και ποια αξιοθέατα επισκέπτεται;
«Οι Τούρκοι που ταξιδεύουν στο εξωτερικό είναι πολύ υψηλού οικονομικού και μορφωτικού επιπέδου. Οι φτωχοί Τούρκοι απλά δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να ταξιδέψουν εκτός συνόρων, αφού για να λάβει κάποιος τη βίζα πρέπει να παρουσιάσει -μεταξύ άλλων- στο προξενείο μια σειρά από στοιχεία: στοιχεία για τη δουλειά του, τις καταθέσεις του στην τράπεζα και τουλάχιστον δύο τίτλους ιδιοκτησίας στο όνομά του», λέει.
Η μέση ηλικία του Τούρκου επισκέπτη στην Ελλάδα είναι 25-45 ετών, αλλά έρχονται και άνθρωποι 80 ετών. «Οι πιο πολλοί προέρχονται από την Κωνσταντινούπολη και ακολουθούν Σμύρνη, Προύσσα και Τραπεζούντα. Μάλιστα, όταν έρθουν μία φορά, έρχονται και ξανάρχονται, σε σημείο που τους γνωρίζω πια με τα μικρά τους ονόματα, βλέπω τον ίδιο άνθρωπο πέντε ή έξι φορές», λέει η Νερμίν που έρχεται σε επαφή με τους επισκέπτες από τη γείτονα τα τελευταία σχεδόν δέκα χρόνια.

Γεμίζουν σακούλες με χώμα απ' την Ελλάδα
Γιατί έρχονται στην Ελλάδα; «Περίπου επτά στους δέκα έρχονται για να επισκεφτούν περιοχές όπου έμεναν πρόγονοί τους, να ψάξουν τις ρίζες τους. Αυτοί φτάνουν στα χωριά αυτά, πχ, της Κοζάνης ή της Πτολεμαΐδας, βρίσκουν ή δεν βρίσκουν τα σπίτια των γονιών ή των παππούδων τους και φεύγουν με τα μάτια πρησμένα από το κλάμα. Φέρνουν μαζί τους σακούλες, τις οποίες γεμίζουν με χώμα, για να το πάρουν πίσω στην Τουρκία», σημειώνει η Νερμίν.

Ισχυρό ενδιαφέρον για τις χριστιανικές εκκλησίες και τα Μετέωρα
Το υπόλοιπο 30% επισκέπτεται την Ελλάδα απλά και μόνο για τουρισμό, αγορές και αναψυχή. Σε κάθε περίπτωση, το 80% του συνόλου επισκέπτεται όλα τα μνημεία και μάλιστα δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις χριστιανικές εκκλησίες και άλλους χώρους θρησκευτικού ενδιαφέροντος. Για παράδειγμα, τελευταία υπάρχει ισχυρό ενδιαφέρον για τα Μετέωρα, σημειώνει.

«Κι εδώ σπίτι του Θεού είναι»
Έχει ρωτήσει ποτέ κάποιον από τους Τούρκους επισκέπτες πώς αισθάνεται τη στιγμή που επισκέπτεται μια χριστιανική εκκλησία;
«Ναι, συχνά τους ρωτάω, αφότου βγούμε από έναν ναό, γιατί με το που θα μπουν στην εκκλησία, ανάβουν κεριά και μετά δεν μιλούν καθόλου, κάθονται σιωπηλοί και μόνο ακούν. Μια κυρία μου είχε κάποτε απαντήσει: 'Αισθάνομαι ακριβώς όπως μέσα σε ένα τζαμί. Κι εδώ ένα σπίτι του Θεού είναι», διηγείται η Νερμίν.
Ενδεικτικό είναι και το πρόγραμμα της δημοφιλέστερης ξενάγησης, που γίνεται στα γκρουπ από την Τουρκία: πρώτος σταθμός, μετά την άφιξή τους στη Θεσσαλονίκη, ο ναός του Αγίου Δημητρίου, αμέσως μετά το μουσείο και σπίτι του Κεμάλ, ακολούθως η 'Ανω Πόλη, ο ναός της Αγίας Σοφίας και ο Λευκός Πύργος-Παραλία. Τα καλοκαίρια, κάθε Σαββατοκύριακο σχεδόν, συρρέουν στις παραλίες της Χαλκιδικής.

«Διαφημιστές» της Ελλάδας στην Τουρκία
Αλήθεια, πώς νιώθουν όταν έρχονται στην Ελλάδα; «Κάποιοι μου λένε ότι, αμέσως μετά την έκδοση της βίζας, νιώθουν έναν φόβο, αλλά όταν έρχονται στην Ελλάδα τον ξεχνούν αμέσως. Λένε ότι οι πολιτικοί των δύο χωρών πρέπει να βγουν επιτέλους ανάμεσα από τους λαούς, γιατί έχουν κάνει μεγάλη ζημία. 'Ερχονται στην Ελλάδα έχοντας ένα άλλο σκεπτικό και φεύγουν με εντελώς διαφορετική αντίληψη, ενθουσιασμένοι. Γυρίζουν στην Τουρκία και τη διαφημίζουν: για τους ανθρώπους της, τις ομορφιές της, τα προϊόντα της: το ελαιόλαδο, τις ελιές, τους κουραμπιέδες της Καβάλας, το καπνιστό κρέας. Νιώθω ευτυχισμένη για αυτή την εικόνα της χώρας μου, τής χώρας όπου ζω», επισημαίνει.

16 ζευγάρια παπούτσια ...μηδέν αποτέλεσμα
Πώς σχολιάζουν την οικονομική κρίση στην Ελλάδα; Αντί άλλης απάντησης, η Νερμίν διηγείται ένα περιστατικό: «Ημουν με οκτώ Τουρκάλες τουρίστριες στην οδό Τσιμισκή. Στη βιτρίνα ενός καταστήματος, είδαν γόβες που τις ενθουσίασαν, οπότε έκαναν να μπουν στο κατάστημα, αποφασισμένες ν' αγοράσουν όχι ένα, αλλά δύο ζευγάρια η καθεμία! Ήταν τρεις παρά τέταρτο και η υπεύθυνη του καταστήματος βρισκόταν ακόμη μέσα. Τής είπα ότι οι κυρίες ήθελαν να αγοράσουν συνολικά 16 ζευγάρια παπούτσια, με μέση τιμή 150-180 ευρώ το ζευγάρι. Μού έδειξε με νόημα το ρολόι της και δεν μας εξυπηρέτησε. Μία από τις κυρίες από την Τουρκία που ήταν μαζί μας, η οποία είναι οικονομολόγος και καθηγήτρια σε τουρκικό πανεπιστήμιο, με ρώτησε: 'Αυτή υποτίθεται ότι είναι μια χώρα σε κρίση; Αν θέλετε να βγείτε από την κρίση, πρέπει να έχετε θέληση, όρεξη να δουλέψετε', είπε".
Κατά τη Νερμίν, το ωράριο των εμπορικών καταστημάτων είναι ένα θέμα που απασχολεί ιδιαίτερα τους Τούρκους τουρίστες. Ενδεικτικό είναι ότι, όταν προγραμματίζουν τα ταξίδια τους, ρωτούν αν η αγορά θα είναι ανοιχτή τις συγκεκριμένες μέρες.

Τουρίστας ετών 87
Όλα αυτά τα χρόνια, που κάνει αυτή τη δουλειά, έχει συναντήσει περιστατικά, που την εντυπωσίασαν ιδιαίτερα; Όπως λέει, ο πιο ηλικιωμένος Τούρκος που συνάντησε στο πλαίσιο της δουλειάς της, ήταν ένας 87χρονος πρώην δάσκαλος από την Προύσσα, με καταγωγή από κάποιο χωριό της Κοζάνης, που τα παιδιά του τού έκαναν δώρο ένα τριήμερο ταξίδι στα Βαλκάνια, που περνούσε και από την Ελλάδα.
Το γκρουπ πέρασε κοντά από τον τόπο καταγωγής του, αλλά όχι από αυτόν. Το γκρουπ έφυγε για την Τουρκία, αλλά το μυαλό του γέροντα έμεινε πίσω. Αποφάσισε να μη φύγει απ΄ την Ελλάδα. Φώναξε και τον γιο του, για να μπορέσουν τελικά να επισκεφτούν το χωριό απ΄ το οποίο ο πατέρας του γέροντα είχε φύγει το 1923, σε ηλικία μόλις 13 ετών. Κάθισε στα καφενεία, κέρασε τον κόσμο λουκούμια που είχε παραγγείλει στον γιο του, βρήκε γνωριμίες και το σπίτι στο οποίο έμενε ο πατέρας του, ενώ εντόπισε και έναν παλιό νερόμυλο της οικογένειας.
Τώρα γράφει ένα βιβλίο. «Οταν το τελειώσω', μου είπε ο γέροντας, 'αν ο Θεός με αξιώσει να το τελειώσω, θα γυρίσω ξανά στον τόπο του πατέρα μου, να το χαρίσω στους ανθρώπους που με καλοδέχτηκαν», λέει η Νερμίν.

«Εμαθα ελληνικά για τον... αδερφό μου»
'Αλλο περιστατικό, αυτό ενός Τούρκου και ενός 'Ελληνα επαγγελματία οδηγού, που ο δεύτερος βοήθησε τον πρώτο. Ο Τούρκος είχε ξεμείνει στην Ηγουμενίτσα και μη γνωρίζοντας ελληνικά ούτε καμία ξένη γλώσσα, δεν ήξερε τι πρέπει να κάνει για να φτάσει στον τελικό προορισμό του, τη Νάπολη της Ιταλίας, μέχρι που συνάντησε τον 'Ελληνα που τον βοήθησε σε όλα.
«Αυτό συνέβη πριν από 17 χρόνια. Εγώ γνώρισα τον Τούρκο οδηγό στο πλαίσιο της δουλειάς μου. Μου είπε: 'Ο Ελληνας αυτός, που δεν με παράτησε, έγινε αδερφός μου. Και εγώ μετά έμαθα ελληνικά μόνο και μόνο για τον... αδερφό μου», διηγείται. Σχεδόν δύο δεκαετίες μετά, οι δύο άντρες διατηρούν ακόμη επαφή και ο Τούρκος επισκέπτεται τον Έλληνα σε κάθε ταξίδι του στη Θεσσαλονίκη.

Αύξηση διανυκτερεύσεων άνω του 50%
Το ολοένα αυξανόμενο τουριστικό ρεύμα από Τουρκία επιβεβαιώνουν και οι αριθμοί: σύμφωνα με στοιχεία της 'Ενωσης Ξενοδόχων Θεσσαλονίκης (ΕΞΘ), στο πρώτο εξάμηνο του 2013, οι Τούρκοι βρέθηκαν στην τρίτη θέση της λίστας των ξένων επισκεπτών της πόλης, μετά τους Ρώσους και τούς Κύπριους. Συγκεκριμένα, πραγματοποίησαν 28.556 διανυκτερεύσεις στο πρώτο φετινό εξάμηνο, έναντι 19.025 στο αντίστοιχο περσινό (αύξηση 50,10%).
(ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Σχόλιο ιστολογίου: Αξίζει να σημειωθεί η ύπαρξη εκείνων των τούρκων τουριστών, οι οποίοι δείχνουν μία "έφεση" προς την αγορά που αφορά τις εκκλησιαστικές εικόνες, αφού φαίνεται πως είναι ένας αριθμός κρυπτοχριστιανών που επισκέπτονται τη χώρα μας. Η έφεση, επίσης, αρκετών τούρκων να μάθουν την ελληνική γλώσσα, είναι αξιοπρόσεκτη, αφού δείχνουν να ενδιαφέρονται περισσότερο στο να εξελληνιστούν παρά στο να παραμείνουν πίσω από το πρότυπο του καλού (και ισχυρού κατά τον Ερντογάν) τούρκου. Αυτά τα δύο σημείο χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής και προβληματισμού, αφού καταδεικνύνουν την ύπαρξη ενός σημαντικότατου αριθμού τούρκων πολιτών που διάκεινται περισσότερο από φιλικά προς την Ελλάδα. Και αυτό είναι ένα σημαντικό κομμάτι της τουρκικής κοινωνίας που είτε επιθυμεί να ζήσει ως πολίτης της δύσης, είτε επιθυμεί να ζήσει με τον ελληνικό τρόπο ζωής (που ενδεχομένως διατηρείται στο ενδο-οικογενειακό τους περιβάλλον). Είναι δύο σημεία, τα οποία χρήζουν μελέτης από ειδικούς επιστήμονες, αλλά και πολιτικούς, αφού φαίνεται πως υπάρχει ένα μαλακό υπογάστριο στην τουρκική κοινωνία, το οποίο "γέρνει" προς την Ελληνική πλευρά και μπορεί να λειτουργήσει ως μοχλός πίεσης απέναντι στους σκληροπυρηνικούς ισλαμιστές ή κεμαλιστές που μέχρι σήμερα κυβερνούν ή κυβέρνησαν μία χώρα που στην πραγματικότητα είναι ένα μωσαϊκό εθνών, χωρίς κανέναν συνδετικό κρίκο...
-->
Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη 

Την παροιμία μου την έλεγε ο συνονόματος αγρότης παππούς μου, που κάποτε από τις αιματοβαμμένες πέτρινες κορυφές του Κάλε Γκρότο έβλεπε την Άγκυρα ν’ αχνοφέγγει στο βάθος του ορίζοντα. Την θυμήθηκα για πολλοστή φορά, διαβάζοντας τις νέες ιταμές δηλώσεις του αρχηγού του τουρκικού ισλαμοφασισμού, του συναυτουργού της Αλ Κάϊντα στη Συρία, με το παραλήρημα του για την Θράκη, την Κομοτηνή, την Θεσσαλονίκη. Μάλιστα ο φίλος μας ο Ερντογάν, με την φόρα που πήρε, έφτασε έως την Βοσνία το επεκτατικό όραμα του!

Η καθεστωτική αριστερά Κολωνακίου κι Εξαρχείων έχει διάφορες ψωραλέες ιερές αγελάδες. Μια από αυτές είναι η διεθνιστική σουρεαλιστική προσέγγιση του τουρκικού επεκτατισμού.  Με άρνηση έως αμηχανία, μπροστά στα εγκλήματα Γενοκτονίας, που έχει τελέσει ο τουρκισμός σε βάρος του λαού μας κι άλλων λαών της περιοχής, η παρδαλή αριστερά που μας έλαχε, έχει μια λογική συμψηφισμού στα ελληνοτουρκικά. Σου λέει, για να ‘σαι σωστός «προοδευτικός», πρέπει να ‘σαι και λίγο απολογητής του τουρκικού ισλαμοφασισμού, που είχε δύσκολα παιδικά χρόνια κλπ. Στην λογική αυτή είχε προσχωρήσει και κομμάτι της λεγόμενης «ενοχικής Δεξιάς», μέσα από μια περίεργη, ολίγον χαζοχαρούμενη κι εξίσου συμψηφιστική κι επικίνδυνη λογική. Κυκλοφορούν ακόμη κάτι παρτάλια, αναλυτές εκ του προχείρου.

Αρκετοί, ανιστόρητοι, αφελείς ή απλά ηλίθιοι, απ’ όλο το πολιτικό φάσμα, είχαν επενδύσει στην σωφροσύνη, την «δημοκρατικότητα» και τρία αυγά Τουρκίας του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Από την αρχή έλεγα πως ο Ερντογάν θα αποδειχθεί πιο επικίνδυνος από τους στρατιωτικούς και πολύ απλά είχα δίκιο. Ο νεοοθωμανικός ισλαμοφασισμός του αντικατέστησε τον εξίσου πρωτόγονο φασισμό του κεμαλισμού. Μάλιστα, απευθυνόμενος στις πλατιές μάζες των φτωχών μουσουλμάνων, δημιούργησε μια βάση πολύ ευρύτερη από αυτήν, που είχαν οι πολιτικοί κληρονόμοι του μπεκρή και γενοκτόνου Κεμάλ, πολιτικού δάσκαλου του Χίτλερ, όπως ο ίδιος ο ηγέτης του ναζισμού είχε δηλώσει.

Ο επίδοξος νέος πατισάχ με αραβικά κεφάλαια, κλεμμένες πατέντες κι ανασφάλιστη εργασία, έφτιαξε ένα οικονομικό «θαύμα» με πήλινα πόδια. Το περίφημο όμως σχέδιο που επεξεργάστηκε και διατυμπάνισε με στόμφο ο σκιντζής Νταβούτογλου για «στρατηγικό βάθος της Τουρκίας», το νεοθωμανικό δόγμα επιστροφής της Άγκυρας στις παλιές της επαρχίες, από το Σεράγεβο, ως την Παλαιστίνη, απλά είναι μια μεγαλοπρεπής αποτυχία. Ο …χαρισματικός Ερντογάν τελικά εξελίχθηκε σε ένα κοινό διεθνή τραμπούκο. Δυναμίτισε τις σχέσεις με το Ισραήλ, εξαπολύοντας ύβρεις κι απειλές, ρουφιάνεψε κι οδήγησε στην κρεμάλα ολόκληρο δίκτυο πρακτόρων του Τελ Αβίβ στο Ιράν. Το Ισραήλ ποτέ δεν θα ξεχάσει την μονομερή καταγγελία των τουρκοϊσραηλινών συμφωνιών, την αντισημιτική προπαγάνδα της Τουρκίας και την συνέργια της Άγκυρας στην δολοφονία δικών του ανθρώπων, ούτε θα ανεχτεί τις τουρκικές φιλοδοξίες στην περιοχή, ιδίως τις ληστρικές τουρκικές φιλοδοξίες στα κοιτάσματα φυσικού αερίου. Η νέα τετραμερής συμμαχία Ελλάδας, Κύπρου, Ιραήλ, ΗΠΑ, είναι εφικτός στόχος και τείχος αποτροπής.

Ο Ερντογάν επίσης υποστήριξε ανοιχτά τους φανατικούς ισλαμιστές στην Αίγυπτο, τρώγοντας στα μούτρα την απέλαση του πρέσβη του, ενώ στην Συρία το τουρκικό κράτος είναι σφιχταγκαλιασμένο με ισλαμιστές τρομοκράτες, φονιάδες αιχμαλώτων και γυναικοπαίδων.

Το «στρατηγικό βάθος» της Τουρκίας, τελικά, δεν της φτάνει ούτε μέχρι τον αστράγαλο.

Εξακολουθεί να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, να κατέχει το 40% του νησιού, να απειλεί στην Θράκη και στο Αιγαίο, ενώ στο ίδιο το εσωτερικό της χώρας του, ο ολοένα και πιο αυταρχικός τούρκος ηγέτης οδηγεί το λαό του με άλματα προς τα πίσω στο πιο βαθύ ισλαμικό σκοτάδι. Η μαντήλα επεκτείνεται, κι αν η πορεία οπισθοδρόμησης έμενε στην απαγόρευση των …φιλιών, θα ήταν απλώς άλλος ένας παλαβιάρης που εζήλωσε την δόξα του παππού Πάγκαλου, που έβαζε τους αστυφύλακες να μετρούν τις φούστες με τον χάρακα. Όσο όμως περνά ο καιρός, το παιδί των ισλαμικών σεμιναρίων, των κουράν κουρσού, βγαίνει από μέσα του, κυριαρχεί στα λόγια και στις πράξεις του, και κάνει το μάτι του να γυαλίζει.

Το σχέδιο είναι απλό, ουδόλως περίτεχνο, τσαμπουκαλίδικο και σύμφωνο με τις χειρότερες κατσαπλιάδικες παραδόσεις της νοοτροπίας των απογόνων του Ερτογρούλ: νέο χαλιφάτο και επίδοξος σουλτάνος ο πρώην μπακαλόγατος, που ουδεμία σχέση έχει με τον χιουμορίστα και καλοσυνάτο Ζήκο. Διότι ο Ζήκος δεν ήταν φορέας ιδεολογίας μαχαιροβγαλτών πλιατσικολόγων.

Κι εδώ θα στεναχωρήσω πολλούς φυλετιστές αλλά δεν πρόκειται για σύγκρουση των αρίων, ελληνοπρεπών γονιδίων, πχ του Σκουρλέτη και των τουρανικών, τουρκομογγολικών γονιδίων. Απλούστατα διότι στην Τουρκία πιο εύκολα θα βρεις τετράφυλλο τριφύλι, παρά γνήσιο απόγονο του Ερτογρούλ. Εξισλαμισμένοι Έλληνες, Αλβανοί, Σλάβοι, Αρμένιοι κλπ, είναι. Εξ ού κι οι ίδιες φάτσες. Είναι απλά ο κακός μας εαυτός.

Έχουμε να κάνουμε με την τραμπούκικη νοοτροπία μιας ηγετικής κάστας, που καταδυναστεύει και τον ίδιο της το λαό. Απλά να μην ξεχνάμε να κρατάμε γερά το ξύλο που λέγαμε και να μην έχουμε ψευδαισθήσεις. Παρ’ ότι φροντίζουν οι ίδιοι οι ηγέτες του τουρκικού ισλαμοφασισμού να μας τις διαλύουν, μερικοί ημέτεροι ακόμη ονειρεύονται ξύπνιοι…

Πηγή "Δημοκρατία"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Είναι ηλίου φαεινότερο ότι ο προπονητής που έστησε την ομάδα δύο παικτών δημοσιογράφων - πολιτικών, που έκαναν το παιχνίδι στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, έβαλε στον πάγκο τους πολιτικούς και άφησε όλο το παιχνίδι να το πάρουν πάνω τους οι δημοσιογράφοι. 
Οι πολιτικοί παίζουν το ρόλο της γλάστρας λόγω της ανεπάρκειας εγκεφαλικών μυών να ανταποκριθούν σε αυτό το δύσκολο ματς. Συγκεκριμένα τραυμάτισαν τον τετρακέφαλο του εγκεφάλου τους και δεν τραβάνε πια. Άμυνα, επίθεση, κέντρο, έξω δεξιά, έξω αριστερά και φύλαξη τέρματος όλα στους δημοσιογράφους. Πανέξυπνο σύστημα εφόσον ο προπονητής γνωρίζει ότι ό,τι και να βγει από στόμα πολιτικού ηχεί καχύποπτα στα αυτιά των οπαδών-ψηφοφόρων. Ό,τι όμως βγαίνει με την σοβαροφάνεια και την δήθεν αντικειμενικότητα των δημοσιογράφων σκοράρει. 
Ρωτάνε, απαντάνε, καθοδηγούν, κάνουν πάσες, μόνοι τους πια. Μία από τις επιθέσεις-ερωτήσεις, που κάνουν στα κενά κρανία των γλαστρών πολιτικών για το τι θα γίνει αν η Ελλάδα βγει από το ευρώ, είναι το πού θα βρεθούν τα λεφτά να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις της κερκίδας που παρακολουθεί το ματς. Ο εξωφυλαρούχας πολιτικός εσκεμμένα το βουλώνει και έτσι τρομοκρατείται η κερκίδα και είναι πια σίγουρη ότι μόνο με δανεικά μπορεί να ζήσει. 
Αν ο εξωφυλαρούχας απαντούσε στο μεγαλοδημοσιογράφο τα λεφτά θα τα βρούμε εκεί που τα βρίσκει η γυναίκα σας στέλνοντας την Βουλγάρα υπηρέτρια να αγοράσει λεμόνια Αργεντινής, πορτοκάλια Χάιφας, φακές Κίνας, μαϊντανό Πουέρτο Ρίκο, ελαιόλαδο Γερμανίας, πατάτες Αιγύπτου, φασόλια Τουρκίας, σιτάρι Ουκρανίας, κραγιόν Γαλλίας, γρανίτη Κίνας, ρούχα Μαλαισίας, παπούτσια Ταϊβάν, αναψυκτικά Αμερικής, νερό Περιέ, σοκολάτα Ελβετίας, έπιπλα Σουηδίας, σεντόνια και κουβέρτες Ισπανίας, φιστίκια Αιγίνης από το Ιράν, ο μεγαλοδημοσιογράφος θα ζητούσε τάιμ άουτ σε ποδοσφαιρικό αγώνα. 
Διότι τα παραπάνω είναι ένα σύστημα το οποίο ο προπονητής δεν του το δίδαξε και λέγεται ΕΡΓΑΣΙΑ, εις την λαϊκήν ΔΟΥΛΕΙΑ. Επειδή το οργανάκι της εξουσίας απολαμβάνει τα καλά του καπιταλισμού πουλώντας την συνείδησή του, αποκρύπτει τεχνηέντως ότι στον καπιταλισμό τα κράτη είναι ψιλικατζίδικα με δούναι και λαβείν. Κι όταν το δούναι υπερβαίνει το λαβείν έχουμε την σημερινή κατάσταση. 
Με την σύμπραξη των δημοσιογράφων έχει αφαιρεθεί από το μυαλό της κερκίδας ότι για να ζήσει δεν υπάρχει κανένας λόγος να εργάζεται αλλά μόνο να δανείζεται. Ακόμα και την ανεργία αλλά και την αεργία θα την αντιμετωπίζει με δανεικά. 
Υπάρχει όμως και κάτι πολύ ύπουλο στο παιχνίδι που έχει στήσει ο προπονητής και όλη η ομάδα των δημοσιογράφων. Η αληθινή ζωή, τα πραγματικά γεγονότα που λαμβάνουν χώρα να χαρακτηρίζονται ως Λαϊκισμοί. Έχουν εδώ και κάτι μήνες, που η ζωή έξω από τις τηλεοπτικές οθόνες και τα γραφεία εφημερίδων γίνεται απάνθρωπα τραγική, να την συνοψίζουν με κίτρινο μελάνι ως “λαϊκίστικες” ειδήσεις που σκοπό έχουν να ρίξουν το ηθικό των Ελλήνων. Εκεί που δεν ασχολούνταν καθόλου με αυτοκτονίες, οργή, καμένους σε σπίτια πολίτες, αρρώστους που πεθαίνουν χωρίς δικαίωμα στην υγεία, νοικοκυριά με κομμένο το ηλεκτρικό ρεύμα, ξαφνικά χρησιμοποιούν το ρεπορτάζ ανάποδα. Αυτές οι ειδήσεις είναι τα ψιλά γράμματα, μετά τις χαρακτηρίζουν ως εξαιρέσεις του κανόνα και στο τέλος σε κάνουν να μην τις θεωρείς καν πραγματικές παίρνοντας ύφος σοβαρού για να σου μεταφέρουν τη μάχη που δίνουν οι σωτήρες πολιτικοί οι οποίοι θα καλύψουν με δανεικά και ελεημοσύνες την επιβίωσή σου. 
Τι κάνει η κερκίδα όσο παρακολουθεί αυτό το στημένο παιχνίδι; Πανηγυρίζει το γκολ που βλέπει και δεν κλαίει το πραγματικό γκολ που δέχεται. Για να δεις την αλήθεια του πράγματος κοίτα πώς είναι στημένα τα γήπεδα-στούντιο που υποδέχονται οι δημοσιογράφοι τους πολιτικούς. Στη μέση η ομάδα του ενός παίκτη με τον πολιτικό-γλάστρα αντίπαλο και γύρω-γύρω η κερκίδα των πολιτών. Είσαι τόσο ακίνδυνος και τσεκαρισμένος οπαδός που ούτε κάγκελα δεν έβαλαν να φυλάξουν τον “αγωνιστικό χώρο”. Τρως απανωτά γκολ και σε αφήνουν να κάνεις την λεκτική σου επίθεση γιουχάισμα κάπου-κάπου για να ξεθυμάνεις. Δεν βλέπεις όμως την κόκκινη κάρτα που βγαίνει απανωτά από την τσέπη του αόρατου διαιτητή και έχει γραμμένο μόνο το όνομά σου.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
-->
Ξαφνικά θύελλα σήκωσε ο τούρκος πρωθυπουργός, κ. Ερντογάν, με δηλώσεις του στις οποίες "τελείωσε" με την ελληνικότητα της Θράκης (την οποία συμπεριλαμβάνει πλέον σε ένα γενικό μόρφωμα και άτυπη χώρα "Θράκη") και έθεσε ευθέως ζήτημα για την ελληνικότητα της Θεσσαλονίκης, ενώ θέτει ζήτημα τουρκοποίησης σχεδόν όλων των νότιων Βαλκανίων! Ιδανική στιγμή για τον τούρκο πρωθυπουργό, το να εξωτερικεύσει τα τεράστια εσωτερικά προβλήματα που αντιμετωπίζει στην Τουρκία, να αποπροσανατολίσει τόσο τους τούρκους πολίτες όσο και τους Έλληνες και να μιλήσει για το "όνειρό" του, την μεγάλη νεο-οθωμανική Τουρκία! Ιδανική στιγμή για να τολμήσει να εκμεταλλευτεί -μέσω της προσθήκης νέων ελληνοτουρκικών διαφορών- την ανύπαρκτη κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά, η οποία απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα έχει επιλέξει την σιωπή, αφήνοντας πολλές υποψίες για συμφωνίες που έχουν γίνει και παραμένουν κρυφές από τον Ελληνικό λαό, αλλά και για την αυτή καθεαυτή την ικανότητά της να καλύψει την βασική της συνταγματική υποχρέωση που είναι η προάσπιση της χώρας, δηλαδή της Ελλάδας...

Αν και η "παρέμβαση" του τούρκου (αλλαζόνα και ημίτρελου, όπως χαρακτηρίζεται τους τελευταίους μήνες από δυτικούς πολιτικούς) πρωθυπουργού ήταν εξόχως επιθετική και κενή ιστορικής αλήθειας, πρέπει να παραδεχθούμε πως επιβεβαίωσε το ρητό "από τρελό κι από παιδί μαθαίνεις την αλήθεια".
Και η μεγάλη αλήθεια είναι το απόσπασμα εκείνο της ομιλίας του κ. Ερντογάν, στο οποίο συμπεριέλαβε την Κωνσταντινούπολη την Θράκη..., εκπλήσσοντας με το τόλμημά του, αφού (σαφέστατα άθελά του) έθεσε θέμα για την ίδια την Κωνσταντινούπολη και στο κατά πόσο αυτή ανήκει στην Τουρκία.

Λάβαμε μία επιστολή ενός φίλου Θρακιώτη αναγνώστη, η οποία απευθύνεται στον Ταΐπ Ερντογκάν και την αναδημοσιεύουμε αυτούσια, ευελπιστώντας να την μελετήσει εμβριθώς τόσο ο ίδιος όσο και το επιτελείο του, αφού τα δικά του λεγόμενα θέτουν μείζον θέμα για το κατά πόσο τουρκική είναι η... Κωνσταντινούπολη.
Από την πλευρά μας, θέλουμε να θυμίσουμε τα λόγια του μεγάλου διανοητή και καθηγητή Νεοκλή Σαρρή: "όλα τα κράτη έχουν ιστορία, η Τουρκία έχει ποινικό μητρώο"...


ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ Κ. ΕΡΝΤΟΓΑΝ

Κύριε Ερντογάν,
Σας αποστέλλω δύο Χάρτες, της Αρχαίας Θράκης για να δείτε τα όρια της και της Ανατολικής που καταπατάτε μέχρι σήμερα (με τις αρχαίες Ελληνικές Πόλεις και ονομασίες). Ίσως σας βοηθήσουν να βελτιώσετε τις Γεωγραφικές σας γνώσεις. 
Θα ήθελα όμως να σας βοηθήσω να βελτιώσετε και τις ιστορικές σας γνώσεις για να μην εκτίθεστε ως ανιστόρητος. 
Στη Θράκη κατοικούσαν επί χιλιετίες Θρακικά φύλα που αναγράφονται επάνω στο χάρτη και είχαν δημιουργήσει με τους Έλληνες του Νότου και τις Μικράς Ασίας πόλεις και κέντρα πολιτισμού που επίσης αναγράφονται με κόκκινο στους χάρτες (Βυζάντιο, Ουσκουδάμα. Βυσάνθη, Αίνος κλπ). 
Στην ιστοσελίδα της Θρακικής θα βρείτε όλους τους Χάρτες της Θράκης από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα και την ιστορία της περιληπτικά. 
Δεν έχετε χρόνο υποθέτω να διαβάσετε λεπτομερώς τους τόμους ιστορίας της. Εκεί θα βρείτε ότι οι Τουρκογενείς Μουσουλμάνοι της Δ. Θράκης που φέρατε από τα βάθη της Ασίας είναι 54.000 και όχι 150.000 που είπατε πρόσφατα. 
Προσπάθησα να βρω χάρτες της Αρχαίας Τουρκίας αλλά δεν βρήκα κανέναν. 
Ούτε και κατά τη Βυζαντινή περίοδο. 
Διάβασα όμως ότι δεν υπάρχει Τουρκικό Έθνος κατά Τούρκο καθηγητή και ότι η Τουρκία διέπραξε γενοκτονίες.

Στη Θράκη πρωτοπάτησαν Τούρκοι το 1354 μ.χ. 
Πόσοι Τούρκοι μέχρι τότε υπήρχαν στη Θράκη; 
Τι θέλατε και τι θέλετε στη Θράκη; 
Είναι πατρογονική σας Εστία; 
Έχετε κανένα χάρτη του 1353 για να δώ ποια ήταν τα όρια της Τουρκίας; 
Ποια είναι η Ιστορία , ο πολιτισμός και η προσφορά σας στην ανθρωπότητα; 

Να σας το πω εγώ κύριε Ερντογάν, ο υιός γηγενών Θρακών από το Εύανδρο Μαλγάρων και Αριμάνι της Βεργούλης που τους εκτοπίσατε τους δολοφονήσατε και αρπάξατε το βιός τους. 
Εμπεδώστε το. Είστε Καταπατητές της Θράκης και Γενοκτόνοι κύριε Ερντογάν. Τίποτε άλλο. Δεν σας ανήκει ιστορικά και Γεωγραφικά τίποτε από τη Θράκη. Θα πρέπει να καταλάβετε ότι στα μέρη αυτά έζησαν Έλληνες επί χιλιετίες που δημιούργησαν έργα και πολιτισμό που καταστρέψατε. 
Η θέση σας είναι στα βάθη της σημερινής Τουρκίας και όχι στα παράλια της Μικράς Ασίας, της Ιωνίας του Πολιτισμού και βεβαίως όχι στην Ευρώπη που αδίστακτα, θρασύτατα και επιπόλαια βροντοφωνάζετε και σχεδιάζετε για τη Θράκη.

Αρκετά ανεχθήκαμε κύριε Ανιστόρητε και αχόρταγε Πρωθυπουργέ τις απειλητικές και εχθρικές σας προθέσεις και διαθέσεις. 
Κατέχετε κομμάτι της Κύπρου παρά την απόφαση του ΟΗΕ. 
Εμποδίζετε και απειλείτε συνέχεια για υφαλοκρηπίδα, εναέριο χώρο, ΑΟΖ, Δυτική Θράκη, Ίμια, κλπ. 
Απορεί κανείς με τη συμπεριφορά σας και την επιθετική πολιτική σας. 
Δεν θέλετε ειρηνική και φιλική συνεργασία με κανένα γείτονα σας. 
Χρωστάτε σε όλους, έχετε πάρει από όλους και θέλετε και άλλα. 
Νομίζετε ότι σπέρνοντας Τουρκοφοβία θα το πετύχετε. 
Τέλειωσαν αυτά που ξέρατε και κάνατε στο παρελθόν. 
Οι μάζες που διαθέτετε δεν κερδίζουν πολέμους. 
Η τεχνολογία και το πνευματικό επίπεδο των αντιμαχομένων θα μιλήσει. 
Δεν θα περάσουν οι Τουρκαπειλές σας και τα ανατολίτικα τερτίπια.
Η υποχωρητικότητα, η ανεκτικότητα και η υπομονή έχουν όρια κύριε Ερντογάν. 
Μην το Τραβάτε άλλο το σχοινί, μπορεί να κοπεί και δεν σας συμφέρει μακροχρόνια. 
Και μνήμη διαθέτουμε και γνώση και κρίση. Έχει ο καιρός γυρίσματα. Κάποτε θα λογοδοτήσετε και θα πληρώσετε για τις Γενοκτονίες που διαπράξατε και για τις καταστροφές που προξενήσατε. 
Η ιστορία θα σας κατατάξει εκεί που σας αξίζει και σας ταιριάζει.

Τσερκέζης Αναστάσιος
Γνήσιος Θράξ και ένας από τους κληρονόμους της Θρακικής Γης των προγόνων μου
-->
Οι πολύ πρόσφατες δηλώσεις του Τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν κατά τη διάρκεια ομιλίας τους στην Κεσσάνη (έδρα της 4ης Μηχανοκίνητης Ταξιαρχίας Πεζικού), στην Ανατολική Θράκη, αποτελούν σαφή ένδειξη ότι τα 10 χρόνια παραμονής στην εξουσία αλλά και κυριαρχίας στο τουρκικό πολιτικό στερέωμα εξέθρεψαν μία τάση «μεγαλοπρέπειας» που πλέον αγγίζει τα όρια της παράνοιας.

Με πληθυσμό περί τα 76 εκατομμύρια άτομα (εκ των οποίων το 18% (επίσημα, διότι είναι μεγαλύτερο) είναι κουρδικής καταγωγής και το 25,3 ανήκουν στην ηλικιακή ομάδα 0 ως 14 ετών) και με μία οικονομία που πλέον ανήκει μεταξύ των 20 μεγαλύτερων του κόσμου, ήταν φυσικό, αργότερα ή γρηγορότερα, η Τουρκία να αποκτήσει «μεγαλοπρεπείς» ή καλύτερα «αυτοκρατορικές» τάσεις.

Καθώς η παρούσα πολιτική ηγεσία της Τουρκίας κυριαρχείται από το ιδιότυπο κράμα ισλαμισμού – νεοθωμανισμού, με… ολίγη από τον κλασικό τουρκικό εθνικισμό, η εκδήλωση των «αυτοκρατορικών» τάσεων ήταν φυσικό να γίνει σε σχετικά σύντομο χρόνο. Επιπρόσθετα, οι «αυτοκρατορικές» τάσεις δεν περιορίζονται πλέον σε περιφερειακό επίπεδο αλλά εκτείνονται σε παγκόσμιο.

- Το ότι η Τουρκία επιθυμεί να καταστεί ηγέτιδα δύναμη του μουσουλμανικού κόσμου είναι ήδη γνωστό.

- Το ότι η Τουρκία μακροπρόθεσμα επιδιώκει να καταστεί πυρηνική δύναμη θα πρέπει να έχει ήδη γίνει αντιληπτό σε κάθε ενδιαφερόμενο.

- Το ότι η Τουρκία σχεδιάζει να συνδυάσει την «πυρηνικοποίηση» της με την απόκτηση ίδιων βαλλιστικών πυραυλικών δυνατοτήτων θα πρέπει επίσης να έχει γίνει αντιληπτό.

Η τουρκική εμμονή στην επιλογή του κινεζικής προέλευσης αντιπυραυλικού συστήματος δεν αιτιολογείται μόνο από το χαμηλότερο κόστος του σε σχέση με τις δυτικές υποψηφιότητες, ούτε με την υπεροχή των επιδόσεων του (αν πραγματικά υπάρχει), αλλά και από τη χρησιμότητα του ως μέσου μεταβίβασης κινεζικής πυραυλικής τεχνολογίας. Και μια που το συζητάμε, πόσο απίθανο είναι να υπάρχουν τέτοιου είδους «ψιλά γράμματα» στην τουρκο-κινεζική συνεννόηση; Η CIA και η Mossad ακούνε;

Με την αποχώρηση των ΗΠΑ από το Ιράκ και τη στροφή της υπερδύναμης προς τη λεκάνη του Ειρηνικού, η Τουρκία θεωρεί ότι δημιουργείται ένα κενό το οποίο αποτελεί πεδίο ελεύθερο για αυτή ώστε να υλοποιήσει τους «αυτοκρατορικούς» σχεδιασμούς της. Ταυτόχρονα, χρησιμοποιεί τις εμπορικές σχέσεις με σειρά μεγάλων χωρών, ώστε να εξισορροπήσει τυχόν τριβές που δημιουργούνται σε πολιτικό επίπεδο.

Είναι αυτονόητο ότι η τουρκική «αυτοκρατορική» συμπεριφορά, γρηγορότερα ή αργότερα θα εκδηλωνόταν και από τους ισλαμιστές σε σχέση με τη χώρα μας, διαψεύδοντας όσους βιάστηκαν κάποτε να συμπεράνουν, ότι αυτοί εξυπηρετούν καλύτερα το ελληνικό εθνικό συμφέρον για ύφεση της αναθεωρητικής πολιτικής της Άγκυρας.

Εξάλλου, αντικειμενικά, από το 1974 μέχρι σήμερα, η χώρα μας βρίσκεται στη χειρότερη ίσως κατάσταση που ήταν ποτέ. Κατά συνέπεια, η Τουρκία θεωρεί ότι βρίσκεται σε θέση ισχύος και μάλιστα με ισχυρό πλεονέκτημα ώστε να θεωρεί ότι μπορεί να επιβάλλει (ή ακόμη χειρότερα να εκμαιεύσει την ελληνική συγκατάβαση ή αποδοχή) τη βούληση της.

Θα διακινδυνεύσουμε δε την πρόβλεψη ότι στο άμεσο μέλλον η τουρκική προκλητικότητα κατά της χώρας μας θα αυξηθεί κατακόρυφα και η δημιουργία ακόμα πιο «ταραγμένων καταστάσεων» (θερμών επεισοδίων και κρίσεων;) κάθε άλλο παρά αμελητέα πιθανότητα αποτελεί. και ειδικά η περίπτωση της Θράκης αποκτά ξεχωριστό ενδιαφέρον εξαιτίας του εντοπισμού σημαντικών κοιτασμάτων σχιστολιθικού αερίου (shale gas). Για ποιον λόγο να μην έχει κοιτάσματα και εντός των ελληνικών συνόρων;

Θα είναι όμως η «μετάβαση» της Τουρκίας σε κυρίαρχη περιφερειακή δύναμη (αρχικά) και σε συνέχεια σε παγκόσμιο «παίκτη» ανέφελη ή ομαλή; Οι τάσεις «μεγαλοπρέπειας» θα γίνουν πραγματικότητα ή θα παραμείνουν… απλώς «πνευματικές διαταραχές»; Η αποτυχία των τουρκικών «αυτοκρατορικών» σχεδιασμών μπορεί να αποτελέσει απαρχή αποδόμησης;

Τα σενάρια που μπορούν να δημιουργηθούν στη βάση συνδυασμών απαντήσεων στα ανωτέρω ερωτήματα είναι πολλά. Δύο όμως είναι οι καθοριστικές παράμετροι και οι οποίες αφορούν αποκλειστικά τη χώρα μας.

Η πρώτη αφορά τη συνεχή και συστηματική παρακολούθηση των εξελίξεων από τη χώρα μας σε μία ευρύτατη περιοχή που ξεκινά από τα βόρεια της Βαλκανικής και εκτείνεται μέχρι τον Κόλπο.

Η δεύτερη αφορά τη δημιουργία ολοκληρωμένης Εθνικής Στρατηγικής και την επίσης συστηματική υλοποίηση και παρακολούθηση της εφαρμογής της σε τακτικό επίπεδο ώστε να γίνονται οι αναγκαίες προσαρμογές και διορθώσεις. Η τυπολατρική μονοδιάστατη εμμονή της Ελλάδας στις αρχές του διεθνούς δικαίου χωρίς ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ εξωτερική πολιτική και ασφαλώς ισχυρή άμυνα, αποτελεί κενό γράμμα.

Η κρίση την οποία βιώνουμε ως χώρα δεν αποτελεί δικαιολογία για τη «νιρβάνα» της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής η οποία μαθηματικά οδηγεί στην γεωπολιτική μας «έκλειψη».

Πηγή Defence-Point

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
-->
Μεγάλες επιτυχίες Σαμαρά: Πτώση 5,2% της βιομηχανικής παραγωγής τον Οκτώβριο. Τρελό success story στο χονδρικό εμπόριο: μείωση 11,1% στον κύκλο εργασιών κατά το τρίτο τρίμηνο του έτους. «Επανάσταση» Σαμαρά στις εξαγωγές: κάμψη 12,2%! καλά πάμε! θα μπορούσε να ’ναι 15%, αλλά ύστερα απ’ τις άοκνες προσπάθειες Σαμαροστουρνάρα και Σία κρατηθήκαμε κατά 5% λιγότερο νεκροί.  

Εκεί που είμαστε κατά 14,4% περισσότερο νεκροί είναι στις οικοδομικές άδειες. Εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά: πώς γίνεται μια αγορά τελείως νεκρή (όπως των οικοδομών) να πεθαίνει 10% περισσότερο κάθε φορά που τη μετράνε!

Σε όλες τις εποχές, αλλά κυρίως στη σύγχρονη εποχή η καλύτερη άμυνα μιας χώρας είναι η οικονομία της όταν πηγαίνει καλά, ή, για να το πούμε καλύτερα, η οικονομία βρίσκεται στη βάση της άμυνας μιας χώρας. Η ελληνική οικονομία είναι σμπαράλια.

Πάει ήδη καιρός απ’ όταν (έκπληκτοι ορισμένοι από μας) γράφαμε στην εποχή της ψευδούς ευμάρειας για την ανάδυση της γενιάς των 700 ευρώ - επί Σημίτη. Τώρα βρισκόμαστε στη γενιά της κατάδυσης στα 250 ευρώ (ή όσο-γουστάρει-τ’ αφεντικό) και στη γενιά της μετανάστευσης. Κι έχει κι άλλο κακό μπροστά μας.  

Διότι αυτοί που παίρνανε τις μίζες κι αιχμαλώτιζαν το μέλλον των Ελλήνων σε swaps, κυβερνούν και τώρα. Μάλιστα με τέτοιο θράσος, ώστε ακόμα κι εκείνοι εξ αυτών που ξεβράσθηκαν από τα άθλια έργα τους, να θέλουν να επιστρέψουν πάλι ως «σωτήρες», πάλι ως «εκσυγχρονισμός», ακόμα πιο ευρωλιγούρηδες, ακόμα πιο αλαζονικοί, εκλαμβάνοντας την έως τώρα ατιμωρησία τους ως επιβράβευση των «προσόντων» τους. Δεν ξέρω όμως αν οι καιροί μας επιτρέπουν πια τον Συβαριτισμό τους - ο κυρ Ερντογάν ξέσπασε πάλι σε ένα νεοοθωμανικό παραλήρημα άνευ προηγουμένου. Εφθασε ο γαζής με τους τσέτες του ώς το αρπαλίκιον (απ’ το αρπάζω) της Θεσσαλονίκης κι από ’κει στο σαντζάκι του Βαρδάρη και το Σεράγεβο. Η πολιτική της Τουρκίας βρωμάει μπαρούτι, χθες το τουρκικό «Μπαρμπαρός» αλώνιζε στην κυπριακή ΑΟΖ, ενώ ο απίθανος κ. Βενιζέλος φαίνεται να έχει αποδεχθεί την τετραμερή για το μαρτυρικό Νησί - κάτι που η ελληνική εξωτερική πολιτική απέφευγε τριάντα χρόνια.

Το συμπέρασμα είναι ασφαλές: όταν η πολιτική κατευνασμού που ακολουθεί η Ελλάδα απέναντι στην Τουρκία ουδέν θα έχει πλέον να δώσει, ο πόλεμος θα είναι αναπόφευκτος. Μετά τα Υμια και κυρίως μετά τις ανοησίες Σημίτη στη Λισσαβώνα, όταν άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο αναθεωρήσεων στη Συνθήκη της Λωζάνης, η Τουρκία δεν έπαψε ουδ’ επί στιγμήν να πιέζει και να επωφελείται.

Σ’ αυτήν την έντονη διπλωματική βία της Τουρκίας όλα αυτά τα χρόνια, οι ελληνικές κυβερνήσεις αντέταξαν την απομόνωση της χώρας - ιδίως τώρα, που το κράτος έχει χάσει ικανά κυριαρχικά χαρακτηριστικά (σχεδόν το αυτεξούσιόν του) και έχει μετατραπεί σε προτεκτοράτο. «Ενδιαφέροντος» Γερμανίας.

Το «ενδιαφέρον» της Γερμανίας και της Τουρκίας για τα Βαλκάνια έχει ιστορικό παρελθόν. Κοινών συμφερόντων, και συμμαχιών. Σήμερα τα συμφέροντα αυτά, πάντα εις ό,τι αφορά τα Βαλκάνια, όχι μόνον δεν συγκρούονται αλλά και αναπτύσσονται παράλληλα. Μια ειδική οικονομική ζώνη στη Θράκη έχει το ίδιο ενδιαφέρον για τη Γερμανία, όσο και μια αυτόνομη (κατ’ αρχήν, και ενσωματωμένη στη συνέχεια) Θράκη για την Τουρκία. Οποιος δεν το βλέπει αυτό, δεν βλέπει τι έγινε στη Γιουγκοσλαβία και τι πάει να γίνει με την (Μεγάλη, τρομάρα της) Αλβανία. Μεγάλη Αλβανία σημαίνει περισσότερη Γερμανία στην περιοχή, περισσότερο ΝΑΤΟ, περισσότερο χειραγωγημένον αλβανικό εθνικισμό.  

Το ίδιο ισχύει και για τα Σκόπια, όπου ο κωμικός εθνικισμός των γειτόνων μας στα χέρια των Αμερικανών, των Γερμανών (της Ευρωπαϊκής Ενωσης) και των Τούρκων μπορεί να αποδειχθεί η θρυαλλίδα για μια νέα «μακεδονική σαλάτα» που θα ξανακάνει τα βαλκανικά εθνικά κράτη πολυεθνικά νεοοθωμανικά σαντζάκια, ή (και ταυτοχρόνως) γερμανικό «ζωτικό χώρο». Οσο για την Ελλάδα, μοιραία, άβουλη και αδρανής δείχνει να αφήνεται σ’ αυτό που δύναται η μεταπρατική αστική τάξη της να κάνει και να έχει: μια Ελλάδα της Μελούνας σε «εκσυγχρονισμένη» εκδοχή. Με κάποιες ζώνες, μέσα στις οποίες θα ζουν ασφαλείς στη χλίδα τους οι απαραίτητοι κι αναγκαίοι συνεργάτες, Γερμανών, Αμερικανών, Εταιρειών, Νεοοθωμανών και Τραπεζών με τον πολύ λαό σε καθεστώς σκλαβιάς, κατοχής, όπως θέλετε πείτε το, όταν: οι πολίτες έχουν ριχτεί σε μια εργασιακή ζούγκλα, χωρίς οκτάωρο και συλλογικές συμβάσεις, με υποτυπώδη ασφάλιση, άγριο χαράτσωμα, σε μια διαρκή πολιτική ανωμαλία, με τη δημοκρατία να εκφυλίζεται ώσπου να εκφασισθεί.

Η Ελλάδα, με την παιδεία να φυτοζωεί, την υγεία να καταρρέει, τη δημόσια διοίκηση να διώκει τους πολίτες, το Σύνταγμα να υπέχει θέση κουρελόχαρτου, έχει ήδη κοινωνικά διαμελισθεί. Πόσον απέχει ο κοινωνικός διαμελισμός απ’ τον εθνικό;

Μιλούν για πατριωτισμό αυτοί που υπήγαγαν τη χώρα στο Μνημόνιο και την έκαμαν Φόρου Υποτελή. Μιλούν για πατριωτισμό αυτοί που με κάθε ευκαιρία διαιρούν τον λαό, φέρ’ ειπείν σε εργαζόμενους στον ιδιωτικό ή στον δημόσιο τομέα. Αυτοί που εξισώνουν διαρκώς προς τα κάτω τους πάντες, εκτός απ’ τον εαυτό τους. Μιλούν για πατριωτισμό στα πάνελ εκείνοι που ξεπούλησαν την ενέργεια και τις υποδομές κι έχουν βάλει στο μάτι το νερό, τους φυσικούς πόρους και τη λαϊκή μικροϊδιοκτησία. Μεγάλοι πατριώτες για την COSCO, τη Ζήμενς και την Μπούντεσμπανκ.

Μεγάλοι πατριώτες αυτοί που κατηγορούν τον λαό για λαϊκιστή. Τεμπέλη και διεφθαρμένον. Μια Ιλιάδα και δύο Οδύσσειες θητεύω στα κοινά κι ακούω την ίδια κουβέντα: 0,65 τα μήλα στο χωράφι, 1,50 στο ράφι. Η ίδια κουβέντα, αλλά όλο και μεγαλύτερη η κούραση - τη μαράζωσε την Ελλάδα, την έφερε στο 1.500.000 ανέργους, στις 5.000 αυτοκτονίες και υπό μια νέα Κομαντατούρ στην Αθήνα...

Αν δει κανείς έναν χάρτη της Ευρώπης, σε ποιες χώρες ανέρχεται η Ακροδεξιά, σε ποιες χώρες απλώνεται η γερμανική επιρροή, τι εργασιακό καθεστώς αναδύεται παντού, και δίπλα σ’ αυτόν τον χάρτη βάλει έναν χάρτη της Ευρώπης του 1943, θα πάθει πλάκα!..

Αν μάλιστα συνυπολογίσει ότι σ’ αυτούς τους δυο χάρτες το 80% των Ευρωπαίων δεν μπορεί να δει τίποτα, θα πάθει πανικό...
Του Στάθη από enikos

Το φωτομοντάζ είναι από το "Γρέκι"
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
-->
Βούλιαξε στο λιμάνι Ακαντιάς της Ρόδου (όπου ήταν δεσμευμένο) το «διάσημο» πλοίο «Nour M” που μετέφερε τα 20.000 καλάσνικοφ, που τελικά είχε μόνο σφαίρες, που κανείς δεν ήξερε που πήγαινε, και μετά την τυχαία αποκάλυψη του πολεμικού του φορτίου επισκιάσθηκε από ένα πέπλο σιωπής.

Δεν γνωρίζουμε εάν η περίπτωση του πλοίου ανήκει στην ειδικότερη κατηγορία «της σημαίας που την παίρνει ο άνεμος», αλλά σίγουρα αποτελεί από μόνο του μία άλλη ειδική κατηγορία, όπου «βυθίζεται η αλήθεια» και, κυρίως, «πνίγονται» οι σχέσεις οιουδήποτε με το πλοίο και το θανατηφόρο φορτίο του.

Η συγκεκριμένη «βύθιση», σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής μαρτυρίες, έγινε με τρόπο «μαγικό», αφού ξαφνικά το πλοίο λόγω της κακοκαιρίας δεν μπόρεσε να κρατηθεί από τους κάβους του, άρχισε να «μπατάρει» και βυθίστηκε πριν προλάβουν οι λιμενικές αρχές να κάνουν οτιδήποτε (άραγε είχε τελειώσει η επίσημη καταμέτρηση του περιεχομένου του ή μήπως… δεν πρόλαβαν να ξεκινήσουν οι εργασίες επίσημης καταγραφής του;)

Η βύθιση του συγκεκριμένου πλοίου απείλησε και άλλα σκάφη που ήταν κοντά του.
Δεν γνωρίζουμε, φυσικά, αν είναι εγκληματική ενέργεια, αν είναι ενέργεια ξένων υπηρεσιών ή αν τελικά ο άνεμος και τα κύματα αποφάσισαν να «τελειώσουν» οριστικά και αμετάκλητα με ένα πλοίο που κουβαλούσε πολλές «φουρτούνες».

Το μόνο στο οποίο μπορούμε να ελπίζουμε είναι πως είχαν παρθεί όλα τα μέτρα ασφαλείας και είχαν αδειάσει οι δεξαμενές καυσίμων του, προκειμένου να μην υπάρξει και θαλάσσια μόλυνση (κηλίδα) που θα δημιουργήσει πλείστα όσα άλλα προβλήματα στο λιμάνι...


Oι φωτογραφίες και το βίντεο είναι από την Ροδιακή 



Είναι γνωστό και έχει απασχολήσει πολύ έντονα τα τελευταία χρόνια, το φαινόμενο της παραγραφής και διαστρέβλωσης της Ελληνικής ιστορίας, είτε από περιφερόμενους και άριστα σιτιζόμενους από ευρωπαϊκά προγράμματα «ακαδημαϊκούς», είτε και από το ίδιο το υπουργείο Παιδείας, του οποίου οι υπεύθυνοι είτε εκτελούν πλημμελώς τα καθήκοντά τους είτε ενεργούν υπό την επήρεια προσωπικών ιδεοληπτικών τους πεποιθήσεων, είτε απεργάζονται συντονισμένα την αλλοίωση της διδασκόμενης ελληνικής ιστορίας στα ελληνικά σχολεία, προκειμένου να διαβάλουν την αλήθεια και να δημιουργήσουν μελλοντικές βάσεις και συνθήκες αλυτρωτισμού εις βάρος της Ελλάδας.

Οι βουλευτές Γιάννης Δημαράς και Γαβριήλ Αβραμίδης, με ερώτησή τους προς τον υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Αρβανιτόπουλο, διερωτώνται «επιχειρείται διαστρέβλωση της ιστορίας μας;» και ζητούν την απάντηση – τοποθέτησή του σε ένα θέμα που δεν θα έπρεπε καν να υφίσταται στην σκληρά δοκιμαζόμενη σημερινή Ελλάδα.

Η ερώτηση των βουλευτών

Κύριε Υπουργέ,
Προβληματικά χαρακτηρίζονται τα βιβλία ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού και της Γ΄ Λυκείου αφού προσπαθούν να μετατρέψουν τους μαθητές σε ανιστόρητους πολίτες χωρίς εθνική συνείδηση. Δεν θα αναφερθούμε στις ασάφειες, στις αλλοιώσεις και παραποιήσεις των γεγονότων αλλά στο πνεύμα που διέπει την συγγραφή τους. 

Η ιστορία που διδάσκονται πια τα Ελληνόπουλα, έχει μετεξελιχθεί σε άλλο μάθημα, το οποίο προσπαθεί να φρονηματίσει τους μαθητές κατασκευάζοντας μια νέα ιστορική πραγματικότητα μέσω της διαπολιτισμικής συλλογικότητας. 

Τα ιστορικά γεγονότα μπαίνουν στη διαδικασία του εκμοντερνισμού και μιας προσπάθειας να παρουσιαστούν με τρόπο που υποθάλπει τακτικισμό ενώ η ιστορική διαδρομή ενός Έθνους περνά μέσα από σκοπιμότητες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η υποβάθμιση ή εξαφάνιση του ρόλου της εκκλησίας και του Χριστιανισμού. Γεγονότα και καταστάσεις τα οποία βολεύουν την προώθηση μιας ιδεολογικής τοποθέτησης και προέλευσης να αναφέρονται, ενώ σε άλλες περιπτώσεις να λείπουν.

Αν η Ιστορία που διδάσκεται στα φυτώρια του Έθνους εναρμονίζει τις εθνικές αντιθέσεις τότε διδάσκει ψευδή ιστορία. Άλλο είναι η αλήθεια την οποία πρέπει οπωσδήποτε να απεικονίζει η Ιστορία και άλλο η ανάγκη μιας παράλληλης και ταυτόχρονα ηθικής διδασκαλίας για το πώς θα πρέπει να είναι τα πρέποντα για την ανθρώπινη συμπεριφορά. 
Εάν κρύψουμε από την Ιστορία, τις σφαγές, τις λεηλασίες, το ολοκαύτωμα, τα εγκλήματα της Ιεράς Εξέτασης, τη γενοκτονία, όλα όσα είναι δύσοσμα τότε πολύ φοβούμαστε ότι θα τα βρούμε και στο μέλλον. 

Η κριτική σκέψη που κατ' αποκλειστικότητα προωθείται, επιδίδεται στην αποδόμηση της γεγονοτολογικής ιστορίας της γενεαλογίας του έθνους, των προσωπικοτήτων και των ηρώων που έδωσαν τη ζωή τους για τη σωτηρία του έθνους.

Όσο αφορά το λόγο της αφήγησης της Ιστορίας, είναι ξύλινος, αποστασιοποιημένος δίνει την εντύπωση της ουδετερότητας πουθενά δεν αναδύεται ένα «εμείς» αλλά κάποιοι «Έλληνες» έκαναν ετούτο ή εκείνο, αλλά ποιοι ακριβώς ήταν αυτοί και τι σχέση έχουν με μένα που είμαι ένας παγκοσμιοποιημένος πολίτης σήμερα δεν διαφαίνεται.

Ερωτάσθε:

1. Έχει παρατηρηθεί ότι η πλειοψηφία των παιδιών μας δεν γνωρίζει την Ιστορία μας και τα τρανά κατορθώματα των ηρώων μας, θεωρείτε ότι είναι τυχαίο ή μήπως αυτό συμβαίνει εξ’ αιτίας των συγγραμμάτων που διδάσκονται στα ελληνικά σχολεία; Μήπως με αυτόν τον τρόπο, προετοιμάζετε τους μαθητές ώστε να μπορούν να απαρνηθούν με ευκολία το συλλογικό τους παρελθόν, δηλώνοντας αρνησιπατρία, και με άνεση να επιδοθούν στην κατασκευή μιας καθαρά παροντικής ταυτότητας από υλικά του πολυπολιτισμικού φολκλόρ με το οποίο συμβιώνουν στο σχολείο;

2. Μπορεί η Ιστορία να επιλέγει, να αποκρύπτει ή να αποσιωπά γεγονότα ανάλογα με την εκάστοτε σκοπιμότητα την οποία είναι άγνωστο ποιοι και με ποια εξουσία καθορίζουν; Μήπως είναι επιβεβλημένο να ξεκαθαριστεί το θέμα της συγγραφής των εγχειριδίων της Ιστορίας, το ποια ιστορία υπερασπιζόμαστε και ποιες αξίες θέλουμε να καλλιεργήσουμε μέσα από τη γνώση του παρελθόντος αλλά και με ποιο τρόπο θα επιτευχθεί ο συγκεκριμένος σκοπός;

Αθήνα, 11 – 12 – 2013
Αρ. πρωτ. 4782

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου