Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

12 Ιαν 2013


Ποιοι είχαν συμφέρον να δολοφονηθούν στο Παρίσι 3 ακτιβίστριες του Κουρδικού Κινήματος , ενώ δρομολογούνταν συνομιλίες μεταξύ Άγκυρας και ΡΚΚ;

Russia Today News
12 Ιανουαρίου 2013 
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους 

Χιλιάδες Γάλλοι κουρδικής και μη καταγωγής βγήκαν στους δρόμους του Παρισιού σήμερα, Σάββατο, ζητώντας την απονομή δικαιοσύνης για τις δολοφονίες τριών Κούρδων γυναικών. Ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απαίτησε από την Γαλλία να διευκρινίσει άμεσα τις συνθήκες του θανάτου τους και ζήτησε ιδιαίτερα να δοθούν εξηγήσεις για την επικοινωνία του Γάλλου Προέδρου με «τρομοκράτες».

Η δήλωση του Ερντογάν έχει την μορφή απάντησης σε σχόλιο του Γάλλου Προέδρου ότι η δολοφονία των τριών Κούρδων γυναικών την Πέμπτη ήταν «κάτι τρομερό», και μάλιστα ο Ολάντ πρόσθεσε ότι γνώριζε μια από τις γυναίκες, η οποία είχε «τακτικές συναντήσεις» μαζί του, όπως ο ίδιος ανέφερε.

Η Γαλλία έχει επίσης δεχθεί τα πυρά του κουρδικού αυτονομιστικού κινήματος PKK, το οποίο προειδοποίησε ότι θα θεωρήσει τη Γαλλία υπεύθυνη εάν οι δολοφόνοι δεν βρεθούν άμεσα.

Η τριπλή δολοφονία προκάλεσε αντιδικίες και αλληλοκατηγορίες μεταξύ του PKK και της τουρκικής κυβέρνησης, με πολλούς Κούρδους να κατηγορούν την Άγκυρα, σε σημείο ώστε να αποκαλούν τους θανάτους των γυναικών «πολιτική δολοφονία».

Ο θάνατος των τριών γυναικών συνέπεσε με μια ευαίσθητη φάση συνομιλιών μεταξύ της Άγκυρας και της ηγεσίας του ΡΚΚ, αφού οι δύο πλευρές προκαταρκτικά συμφώνησαν για τον τερματισμό των εδώ και τρεις δεκαετίες συγκρούσεων, σύμφωνα με δημοσιεύματα των τουρκικών μέσων ενημέρωσης.

Σε επίσημη δήλωσή του, το PKK χαρακτήρισε τους φόνους ως «απόπειρα υπονόμευσης» των συνομιλιών μεταξύ της Τουρκίας και του Οτσαλάν, ενώ κάποιοι Τούρκοι αξιωματούχοι δήλωσαν ότι οι φόνοι ήταν ενδεχομένως ή αποτέλεσμα «εσωτερικής διαμάχης» μέσα στο ΡΚΚ ή μια προσπάθεια κάποιων να εκτροχιαστούν οι συνομιλίες. 

Τα τρία θύματα της δολοφονικής επίθεσης ήταν η Sakine Casiz, συνιδρυτής του PΚK, η 32χρονη Fidan Dogan, εκπρόσωπος του Εθνικού Κογκρέσου του Κουρδιστάν, μιας οργάνωσης που εδρεύει στις Βρυξέλλες, ενώ η τρίτη γυναίκα ήταν η νεαρή ακτιβίστρια Leyla Soylemez. Και οι τρεις γυναίκες πιστεύεται ότι είχαν στην κατοχή τους τουρκικά διαβατήρια. Την Πέμπτη, βρέθηκαν νεκρές από πυροβολισμούς μέσα στο κτίριο του Κουρδικού Ιδρύματος, που βρίσκεται στο δέκατο διαμέρισμα του Παρισιού.

Ο Γάλλος υπουργός Εσωτερικών Manuel Valls δήλωσε σε συνέντευξή του στο France-Info Radio αφού επισκέφθηκε τoν τόπο του εγκλήματος, ότι οι δολοφονίες είναι «απαράδεκτες», και «είναι βέβαιο ότι έγιναν από εκτελεστές».

Σήμερα, Σάββατο, χιλιάδες διαδηλωτών, κουρδικής και μη καταγωγής, έκαναν πορεία στους δρόμους του Παρισιού, κρατώντας κουρδικές σημαίες και πανό με φωτογραφίες των τριών νεκρών γυναικών.

Την Πέμπτη, επίσης, εκατοντάδες βγήκαν στους δρόμους της γαλλικής πρωτεύουσας, μετά από κάλεσμα της Ομοσπονδίας Κουρδικών Συλλόγων της Γαλλίας (Feyka) για διαδηλώσεις στο Παρίσι. Οι διαδηλωτές φώναξαν, ανάμεσα σε άλλα συνθήματα, «Δολοφόνος η Τουρκία, συνένοχος ο Ολάντ», αναφερόμενοι στον Γάλλο Πρόεδρο.

Της Ζέζας Ζήκου

Αυτό που με τρομοκρατεί, ίσως, είναι ότι οι πολιτικές ελίτ που διαμορφώνουν και χειραγωγούν τις εξελίξεις, έχουν μια επιλεκτική ιστορική μνήμη. Αρέσκονται να μιλούν για τον πληθωρισμό στη Γερμανία των αρχών της δεκαετίας του 1920 – μια ιστορία που τυγχάνει όμως να μην έχει καμία σχέση με την τρέχουσα κατάσταση. Και όμως, δεν μιλούν σχεδόν ποτέ για ένα πολύ πιο σχετικό παράδειγμα: τις πολιτικές του Χάινριχ Μπρούνινγκ, καγκελαρίου της Γερμανίας την περίοδο 1930-1932, η επιμονή του οποίου στον ισοσκελισμό των προϋπολογισμών έκανε τη Μεγάλη Υφεση ακόμη χειρότερη στη Γερμανία από ό,τι στην υπόλοιπη Ευρώπη – ανοίγοντας τον δρόμο ξέρετε σε τι. 

Δεν περιμένω κάτι τόσο άσχημο να συμβεί στην Ευρώπη του 21ου αιώνα. Αλλά η κρίση χρέους σε περίοδο επικίνδυνης ακόμη δοκιμασίας για τις οικονομικές συνθήκες και την απασχόληση, διαβρώνει τα πάντα. Η οικονομική ζωή αδυνατεί να επιστρέψει στον κανονικό της ρυθμό. Οι αποτυχημένες πολιτικά αποφάσεις έχουν καταστήσει ευάλωτες τις ευρωπαϊκές οικονομίες. Η Ευρωζώνη είναι διχασμένη και βιώνει μια ανείπωτη κρίση. Αφ’ ενός, η παγκοσμιοποίηση έχει περιορίσει τη σημασία της ενοποίησης μέσα στα σύνορα της Ευρώπης και, αφ’ ετέρου, η νομισματική ενοποίηση δεν έχει δημιουργήσει μια ευρωπαϊκή οντότητα ικανή να αντικαταστήσει ή έστω να συμπληρώσει τις εθνικές οντότητες. Κι έτσι η Ε.Ε. χάνει την οικονομική της σημασία, και αποδυναμώνεται ραγδαία η πολιτική επιρροή της.

Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί φοβούνται να ομολογήσουν ένα κρίσιμο γεγονός – ότι χωρίς μία πιο επεκτατική δημοσιονομική και νομισματική πολιτική στις πιο ισχυρές οικονομίες της Ευρώπης, όλες τους οι προσπάθειες διάσωσης θα αποτύχουν. Μέχρι τώρα, η απάντηση της Ευρώπης ήταν να απαιτεί σκληρή δημοσιονομική λιτότητα, ιδίως μεγάλες περικοπές στις δημόσιες δαπάνες, από τους οφειλέτες, δίνοντάς τους ταυτοχρόνως κάποια χρηματοδότηση έως ότου επιστρέψει η εμπιστοσύνη των ιδιωτών επενδυτών. Μπορεί να λειτουργήσει αυτή η στρατηγική; ΟΧΙ.

Η Βρετανία, η μεγάλη υπέρμαχος του φιλελευθερισμού, ήταν φιλελεύθερη όποτε τη συνέφερε να ανοίξει τις αγορές των ανταγωνιστών της και προστατευτική όποτε αυτοί απειλούσαν τις αγορές της. Η Γαλλία ανακάλυψε τον φιλελευθερισμό αργά. Το ίδιο και η Γερμανία, που, όπως έχει γράψει ο οικονομολόγος Φρίντριχ Λιστ, απέκτησε τη μεγάλη εθνική βιομηχανία της χάρη στον προστατευτισμό. Αυτά συνέβαιναν πριν από έναν–δύο αιώνες στην Ευρώπη. Υπάρχει λόγος να συμβαίνουν και σήμερα;

Η Γερμανία, κυρίαρχη δύναμη της Ευρωπαϊκής Ενωσης, που άνοιξε τις πόρτες (και τις αγορές) των κρατών–μελών με μια ενιαία νομισματική ζώνη, αναδεικνύει το σκληρό της πρόσωπο. Και οι υπόλοιποι το αποδέχονται! Θωρακίζεται στο οχυρό της και για να δώσει τη βοήθειά της στα πιο ευάλωτα κράτη–μέλη επιβάλλει στους λαούς σκληρούς όρους. Ομως, αυτό έχει μεγαλύτερο κόστος. Οι λαοί υπομένουν το νέο βάρος που καλούνται να σηκώσουν στους ώμους τους. Δείχνουν κατανόηση. Σκύβουν το κεφάλι. Μέχρι πότε; Αραγε θα ξεσπάσουν με μια μαζική έκρηξη;

Ουδείς σώφρων δεν αναμένει ότι η Ε.Ε. της Μέρκελ θα άφηνε άλλες χώρες–μέλη της ΟΝΕ να χρεοκοπήσουν – με εξαίρεση την Ελλάδα. Αλλά καμία συνθήκη δεν μπορεί να σβήσει το βασικό μειονέκτημα του ευρώ, που είναι η μεγάλη απόκλιση ανάμεσα στις εθνικές οικονομίες των κρατών που μοιράζονται το κοινό νόμισμα. Σε μια τόσο ετερόκλητη νομισματική ένωση: αν όχι η Ελλάδα, τότε κάποιος «αδύναμος κρίκος» θα γινόταν η αιτία. Αναπόφευκτο ή μη, το πρόβλημα ανέκυψε.


Αν δεν μπορούμε να ζούμε μαζί ως Έλληνες, τότε δεν μας αξίζει να έχουμε ούτε πατρίδα. Για όσο καιρό κάποιοι θα προτάσσουν τις παρωχημένες, ξεφτισμένες ιδεολογίες τους, εμπλουτισμένες με ιδεοληψίες, δυστυχώς δεν θα μπορέσουμε να σταθούμε στα πόδια μας.

Η προτασσόμενη λογική του «αν δεν είσαι μαζί μου είσαι εχθρός μου και φασίστας», δυστυχώς προάγει εκείνα τα χαρακτηριστικά του άκρατου φασισμού και ρίχνει τον σπόρο του εσωτερικού διχασμού. Ανάλγητοι πολιτικολογούντες, κομματόσκυλα επιχορηγούμενα ή επιδοτούμενα, εργάζονται αφειδώς προς την κατεύθυνση της διάσπασης των πολιτών, άρα και προς την συνέχιση αυτής της αρρωστημένης και διεφθαρμένης πολιτικής που λειτουργεί με βασικό κανόνα την παραβίαση όλων των νόμων αρκεί να εξασφαλίζει την δική της επιβίωση.

Η διαφθορά, ένα κύριο χαρακτηριστικό της Ελληνικής πολιτικής σκηνής, έχει κατορθώσει να αποκτήσει διάφορα επίπεδα σε όλους τους πολιτικούς χώρους, εξοβελίζοντας την ιδέα για το κοινό καλό και –φυσικά- το αυτονόητο περί ελεύθερου, ανεξάρτητου και αυτοκυρίαρχου κράτους. Οι κομματικές συμμορίες σκυλεύουν την χώρα και οι κομματικές ηγεσίες προσφέρουν γη και ύδωρ για να εξασφαλίσουν μικρά διαστήματα παραμονής τους στην εξουσία ή έστω και συνδιαλλαγής με εκείνα τα κέντρα αποφάσεων που τοποθετούν τις κυβερνητικές μαριονέτες.

Αυτή η διαφθορά, η ποικιλώνυμη, άλλοτε συναλλάσσεται για την εξασφάλιση των ψήφων (υπέρτατη φροντίδα), άλλοτε πάλι για την εξασφάλιση των κατάλληλων χορηγιών στήριξης και διαιώνισης στην δημοσιότητα πολιτικών εκτρωμάτων, άλλοτε συναλλάσσεται με τα εγχώρια ή και τα ξένα ΜΜΕ για να γίνουν κατορθωτές οι απαραίτητες πλύσεις εγκεφάλου και άλλοτε λειτουργούσα με χαρακτηριστικά εγκληματικής συμμορίας δεν διστάζει να ταχθεί ενάντια και να διαλύσει ακόμη και την κοινή λογική.

Σε αυτή την χώρα, που έχει μεταβληθεί ατύπως σε χώρο, μίσθαρνα δουλάκια του νεοταξισμού, του κομματικού συμφέροντος ή ακόμη και του συμφέροντος ενός κηφήνα τοπικού κομματάρχη, έχουν αρχίσει να επιδίδονται σε «εργασίες» που ουδόλως απέχουν από τα όσα έκαναν οι καταδότες επί της γερμανικής κατοχής της χώρας κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Σε όλα αυτά, κυρίαρχο ρόλο έχει το χρήμα, που ρέει άφθονο προς την κατεύθυνση ισοπέδωσης της χώρας. Χρήμα το οποίο εξαγοράζει και δημιουργεί–πολύ εύκολα- ασυνείδητους συνεργάτες για να εκτελέσουν τις πολυεπίπεδες εντολές που αφορούν την καταστολή της αντίδρασης εκείνων που θα τολμήσουν να αμφισβητήσουν την εξουσία του χρήματος και θα προτάξουν την εξουσία των άγραφων και γραπτών κανόνων που κληρονόμησαν από τους προγόνους τους.

Σκοπός της προχθεσινής, της χθεσινής, αλλά και της σημερινής κυβερνώσας ληστοσυμμορίας είναι να καμφθεί το ηθικό, να πεισθεί το «πειραματόζωο» πως δεν έχει κανέναν λόγο και καμία ελπίδα αντίδρασης, πως παρ’ όλη την δυσωδία της νομιμοποιημένης κυβερνητικής ανομίας, οι φερόμενοι ως «διασώστες» αλλά στην ουσία εκτελεστές, εργάζονται για το καλύτερο της χώρας. Ίσως αποτελεί λεπτομέρεια το ότι δεν εργάζονται για το καλύτερο του λαού αυτής της χώρας ή ακόμη και το ότι –όπως όλα δείχνουν- ίσως να σωθεί η χώρα αλλά δεν θα σωθούν και οι πολίτες της.

Λεπτομέρεια, όμως, σημαντικότατη, η οποία δεν θα πρέπει να διαλάθει της προσοχής των πάσης φύσεως μαριονετών και υποποδίων του κομματικού συμφέροντος και του σύγχρονου πατριωτισμού, είναι πως αποτελεί νομοτελειακό και φυσικό κανόνα η αντιστροφή και αντίδραση όταν ασκείται μία πίεση – δράση. Η μέχρι στιγμής υπάρχουσα ελαστικότητα από την πλευρά της Ελληνικής κοινωνίας, είναι σαφές πως -σε άγνωστη στιγμή και για άνευ ιδιαίτερης σημασίας λόγο- θα πάψει να υφίσταται και θα επιστρέψει πολλαπλάσια προς τους δημιουργούς της πίεσης. Τότε, όλοι οι συνεργαζόμενοι, σε όλα τα επίπεδα συνεργασίας, με την μνημονιακή λαθροκυβέρνηση, θα βρεθούν μπροστά στις πόρτες του χάους και της κόλασης που σκόπευαν να ρίξουν έναν ολόκληρο λαό. Ως συμβουλή προς τους συνειδητούς ελληνόφωνους εκτελεστές, καλό θα ήταν να προετοιμάζεστε…

Κωνσταντίνος

Γράφει η Σοφία 

Το θυμάστε το ΕΛΙΑΜΕΠ του Βερέμη; αυτό που ετοίμασε το γνωστό ντοκυμαντέρ του Σκαι 1821 (το οποίο χρησιμοποιούν τώρα οι Αλβανοί για να μας πουν ότι οι ήρωες του 1821 ήταν Αλβανοί);
Στην Ελλάδα, δραστηριοποιείται το ΕΛΙΑΜΕΠ, ένα think tank, το οποίο, όπως διάβαζουμε στην επίσημη ιστοσελίδα του (http://www.eliamep.gr/about-us/)λέει για τον εαυτό του ότι:

Το ΕΛΙΑΜΕΠ είναι ένας χώρος έρευνας και επιμόρφωσης για θέματα ευρωπαϊκής και εξωτερικής πολιτικής. Είναι επίσης ένα ανοικτό βήμα διαλόγου και προβληματισμού για έναν κόσμο που αλλάζει γύρω μας με ολοένα και γρηγορότερους ρυθμούς.
Ξεκίνησε το 1988 από μια φιλόδοξη και τολμηρή για τα δεδομένα της εποχής πρωτοβουλία του Θάνου Βερέμη, με έμφαση στον τομέα της στρατηγικής και ασφάλειας και επίκεντρο την ευρύτερη γεωγραφική γειτονιά της Ελλάδας. Αποκτώντας με τον χρόνο περισσότερη γνώση και πείρα, διευρύνει σταδιακά τη θεματική και τις δραστηριότητές του.
Το όνομα του Θάνου Βερέμη ίσως να το αναγνωρίζετε αρκετοί, καθώς τοποθετήθηκε από την κυβέρνηση Καραμανλή υπεύθυνος για να διαξάγει το “διάλογο”-παρώδια στην εκπαίδευση, προσπαθώντας να περάσει τις προαποφασισμένες πολιτικές της Μπολώνια, της Λισσαβώνας, κτλ.

Και βέβαια, ο Βερέμης έχει τοποθετηθεί από τον Καραμανλή και σε άλλες θέσεις παλιότερα (http://www.adslgr.com/forum/showpost.php?p=2274014&postcount=22)

Το ΕΛΙΑΜΕΠ έχει, όπως το ίδιο δηλώνει στην ιστοσελίδα του (http://www.eliamep.gr/about-us/funding/xrimatodotisi/#more-739), τους εξής χρηματοδότες:
Η χρηματοδότηση του Ιδρύματος προέρχεται κυρίως από τη σύναψη συμβάσεων για έρευνα και εκπαίδευση με φορείς του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και από χορηγίες διεθνών ιδρυμάτων και οργανισμών.

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε θερμά τα Υπουργεία Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας για τη συνεχή υποστήριξή τους και τα Ιδρύματα Α.Γ. Λεβέντη και Σταύρος Σ. Νιάρχος, των οποίων η υποστήριξη υπήρξε καθοριστική για την αγορά των γραφείων μας, ενώ σημαντική ήταν και βοήθεια του Κοινωφελούς Ιδρύματος Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης, της Α.Ε. Τσιμέντων ΤΙΤΑΝ, της S&B Βιομηχανικά Ορυκτά Α.Ε., του Ιδρύματος Λίλιαν Βουδούρη, της Τράπεζας της Ελλάδος, του OTE A.E. και του Ομίλου Ευθυμιάδη στη Θεσσαλονίκη.

Έλληνες χορηγοί
• ALPHA BANK, Αθήνα

• Coca-Cola Ελληνική Εταιρεία Εμφιαλώσεως Α.Ε., Αθήνα

• EFG Eurobank Ergasias, Αθήνα

• Eletson Corporation, Αθήνα

• Εμπορική Τράπεζα, Αθήνα

• Epirotiki Lines, Αθήνα

• Frigoglass Α.Β.Ε.Ε, Αθήνα

• Hellenic-Aid, Αθήνα

• INTRACOM Α.Ε, Αθήνα

• INTRALOT Α.Ε., Αθήνα

• PriceWaterhouseCoopers A.E., Αθήνα

• Βιομηχανικά Ορυκτά Α.Ε., Αθήνα

• Toyota Hellas Α.Ε., Αθήνα

• YALCO – Σ.Δ. Κωνσταντίνου & Υιός Α.Ε., Αθήνα

• Α.Ε. Τσιμέντων ΤΙΤΑΝ, Αθήνα

• Αγγελόπουλος Θεόδωρος, Αθήνα

• Αντιπροσωπεία Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα, Αθήνα

• Γενική Γραμματεία Απόδημου Ελληνισμού, Αθήνα

• Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας, Αθήνα

• Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς, Αθήνα

• ΔΕΗ Α.Ε., Αθήνα

• Δήμος Ρόδου

• Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, Αθήνα

• Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών

• Ελληνικά Πετρέλαια Α.Ε., Ασπρόπυργος

• Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού (ΕΟΤ), Αθήνα

• Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

• Ίδρυμα Α.Γ. Λεβέντη, Αθήνα

• Ίδρυμα Ιωάννου Φ. Κωστοπούλου, Αθήνα

• Ίδρυμα Κόκκαλη, Αθήνα

• Ίδρυμα Λίλιαν Βουδούρη, Αθήνα

• Ίδρυμα Σταύρος Σ. Νιάρχος, Αθήνα

• Κοινωφελές Ίδρυμα Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης, Αθήνα

• ΜΗΧΑΝΙΚΗ Α.Ε., Αθήνα

• Νομαρχία Δωδεκανήσου, Ρόδος

• Ξενοδοχείο Rodos Palace Α.Ε., Ρόδος

• Όμιλος Ευθυμιάδη,

• ΟΠΑΠ Α.Ε., Αθήνα

• ΟΤΕ Α.Ε., Αθήνα

• Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, Σύρος

• Τράπεζα της Ελλάδος, Αθήνα

• Υπουργείο Αιγαίου, Αθήνα

• Υπουργείο Ανάπτυξης, Αθήνα

• Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, Αθήνα

• Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας, Αθήνα

• Υπουργείο Εξωτερικών, Αθήνα

• Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Αθήνα

• Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης, Θεσσαλονίκη

• Υπουργείο Πολιτισμού, Αθήνα Ξένοι χορηγοί

• Bertelsmann Foundation, Gütersloh
• Carnegie Endowment for International Peace, Washington DC
• Commemorative Association for the Japan World Exposition (1970), Tokyo
• Council of Europe, Strasbourg
• Eleni Nakou Foundation, London
• Embassy of the United States, Athens
• EU Institute for Security Studies, Paris
• European Bank for Reconstruction and Development (EBRD), London
• European Commission, Brussels
• European Human Rights Foundation, Brussels
• European Parliament, Brussels
• European Science Foundation, Strasbourg
• Ford Foundation, New York
• Friedrich Ebert Stiftung, Bonn
• Friedrich Naumann Stiftung, Königswinter
• Fund for an Open Society- Serbia, Belgrade
• German Marshall Fund of the United States, Washington DC
• Haniel Stiftung, Hannover
• Hellenic Resources Institute, Cambridge MA
• Institute for East-West Studies, New York
• Japan External Trade Organisation (JETRO), Tokyo
• Japan Foundation, Tokyo
• John D. and Catherine T. MacArthur Foundation, Chicago
• Körber Stiftung, Hamburg
• Kosovo Foundation for Open Society – Prishtina
• Michael Marks
• NATO Public Diplomacy Division, Brussels
• Open Society Foundation – Sofia
• Open Society Foundation for Albania, Tirana
• Open Society Fund – Bosnia and Herzegovina, Sarajevo
• Open Society Fund – Lithuania, Vilnius
• Open Society Georgia Foundation, Tbilisi
• Open Society Institute – FYROM, Skopje
• Open Society Institute – Russia, Moscow
• Philip Morris Institute for Public Policy Research, Brussels
• Rockefeller Foundation, New York
• Royal Ministry of Foreign Affairs, Oslo
• Soros Foundation – Hungary, Budapest
• Soros Foundation – Latvia, Riga
• Speros Basil Vryonis Center for the Study of Hellenism, Rancho Cordova CA
• Stability Pact for Southeastern Europe, Working Table I on Democratisation and Human Rights, Brussels
• United States Institute of Peace, Washington DC
• Volkswagen Stiftung, Hannover
• World Bank, Washington DC

ΌΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΧΟΡΗΓΟΥΝ ΤΟ ΕΛΙΑΜΕΠ!
Έναν χώρο έρευνας και διαλόγου!

Όλες οι open society που είναι ΜΚΟ του Σόρος, η παγκόσμια τράπεζα στην Ουάσιγκτων το ίδρυμα Σόρος αυτοπροσώπως, Το ίδρυμα Ρόκφέλερ το υπ.εξ της Νορβηγίας, η αμερικάνικη πρεσβεία των Αθηνών! Τα τσιμέντα Τιτάν, υπουργεία, χαμός!!!

Όλοι αυτοί βρήκαν τον Βερέμη και τον αγάπησαν; 

Σας φαίνεται φυσιολογικό;

Τι παίζεται πια εδώ;

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος 


Τους τελευταίους μήνες πολύ συζήτηση γίνεται για την ΑΟΖ και τα τεράστια πραγματικά ενεργειακά κοιτάσματα που υπάρχουν στην επικράτεια της και τα οποία θα συνέβαλλαν σε μεγάλο βαθμό στην επίλυση του τεράστιου οικονομικού προβλήματος της Ελλάδας.
Η συζήτηση αυτή αναζωπυρώθηκε τελευταία με τις δηλώσεις του ίδιου του Έλληνα πρωθυπουργού, κ. Αντώνη Σαμαρά, ότι προτίθεται να προχωρήσει σε μονομερή ανακήρυξη της ΑΟΖ και προσφυγή στον ΟΗΕ για να κατοχυρώσει σε πρώτη φάση την ελληνική κυριαρχία έναντι της Τουρκίας και των άλλων γειτονικών χωρών.

Όλα αυτά ωραία, θαυμάσια και καλά, για τους όποιους αφελείς παραμυθιασμένους και ίσως… βλάκες όλης αυτής της ιστορίας.

Το ερώτημα που αμείλικτο μπαίνει, είναι πως μια χώρα που με ένα προδοτικό πολιτικό σύστημα που έχει παραδώσει άνευ ορών την εθνική κυριαρχία, μπορεί να διεκδικήσει ΑΟΖ και πολύ περισσότερο να επωφεληθεί από τα τεράστια ενεργειακά κοιτάσματα για όφελος ενός λαού που βουλιάζει στην φτώχεια και στην ανέχεια;
Ποιος πολιτικός θα ορθώσει το ανάστημα του για να υπερασπιστεί τα εθνικά συμφέροντα;
Αυτοί που μόλις ακούνε το μαγικό όνομα, «Μέρκελ», περιπατάνε στα τέσσερα;
Αυτοί που έχουν διαλύσει όχι μόνο το κράτος, αλλά έχουν προχωρήσει και στην διάλυση του στρατού, τον μόνο θεσμικό φύλακα της εθνικής κυριαρχίας;
Ποιοι θα διεκδικήσουν την ελληνική ΑΟΖ; Αυτοί οι ίδιοι που έχουν εξοντώσει τον ελληνικό λαό και τον έχουν κάνει έρμαιο μιας πολιτικής που τον διέλυσε και οικονομικά, αλλά το χειρότερο και ηθικά;
Ποιος στρατός, όταν του κόβονται οι δυνατότητες επιβίωσης θα μπορέσει να αντισταθεί στις τουρκικές αντιρρήσεις και προκλήσεις;
Έχουν την εντύπωση πως στην Άγκυρα κοιμούνται και πως θα κάτσουν με σταυρωμένα τα χέρια;
Έχουν τα κότσια να αντισταθούν στην συνεχώς γιγαντωμένη τουρκική στρατοκρατική μηχανή;
Έχουν τα κότσια να μην επιτρέψουν τους Τούρκους να προβοκάρουν κάθε ελληνική ενέργεια προς την κατεύθυνση της ανακήρυξης της ελληνικής ΑΟΖ;
Ή θα κάνουν την «πάπια» και θα γελά ο κάθε πικραμένος όπως έγινε στο παρελθόν στα Ίμια;
Πως θα μπορέσουμε να προβάλουμε αντίσταση στον τουρκικό νεοοθωμανισμό όταν κυριαρχεί, (και επιβάλλεται εκ των έξω), η ιδεολογία ότι δεν χρειάζεται ο στρατός, όταν η περίφημη «εθνοσωτήριος» Τρόικα μας λέει να καταργήσουμε τον στρατό γιατί είναι μεγάλη δαπάνη και βλάπτει τη ελληνική οικονομία;
Ενώ την ίδια περίοδο στην άλλη πλευρά του Αιγαίου οι πολεμικές δαπάνες γιγαντώνονται και οι προμήθειες νέων οπλικών συστημάτων έχουν φτάσει στα ύψη;

Γελούν στην Άγκυρα με τα καμώματα της Αθήνας. «Οι Έλληνες τρελαθήκαν», γραφούν οι τουρκικές εφημερίδες, καθώς έχει κυριαρχήσει η πεποίθηση ότι η Ελλάδα είναι τελειωμένη υπόθεση και ότι με ένα ντου με τα υπερσύγχρονα τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη, θα ρίχνουν τα απόβλητα τους πάνω από την Ακρόπολη και οι Έλληνες πολιτικοί θα… νομίζουν ότι βρέχει.

Αλλά υπάρχει και η άλλη εκδοχή σε όλη αυτή την τραγελαφική ιστορία της ΑΟΖ. Ίσως όλα αυτά γίνονται για να ικανοποιηθούν κάποια ξένα, (γερμανικά), συμφέροντα που αποβλέπουν στα ενεργειακά κοιτάσματα της περιοχής. Όχι για τα συμφέρον του ελληνικού λαού. Δηλαδή με λίγα λόγια, ελληνική ΑΟΖ όχι για τους Έλληνες, όχι για την καταστραμμένη ελληνική οικονομία, αλλά για τα γερμανικά οικονομικά συμφέροντα.
Η άποψη αυτή εξηγεί και το γεγονός ότι ενώ τόσα χρόνια οι Έλληνες πολιτικοί αρνιόνταν πεισματικά ότι υπάρχει πετρέλαιο στην ελληνική περιφέρεια, ξαφνικά και αφού παραδώσαν την χώρα στην γερμανική βουλιμία, τώρα όλοι συμφωνούν ότι «ανακάλυψαν την Αμερική», ενώ η χώρα έχει βουλιάξει από τα δάνεια και τα χρέη προς την Ευρωπαϊκή Ένωση.


Δεν ξέρω βέβαια αν οι Γερμανοί έχουν καμία διάθεση να υπερασπιστούν και στρατιωτικά κάποια ΑΟΖ στις θάλασσες νότια της Κρήτης και κυρίως στο Αιγαίο. Θα έχει πράγματι μεγάλο ενδιαφέρον αν Γερμανοί και Τούρκοι ήταν αντιμέτωποι στο Αιγαίο, αν και δεν πιστεύω σε τέτοιο ενδεχόμενο.


Όσο για μας, ποιος μίλησε για τους Έλληνες; Αυτοί δεν θα υπάρχουν προς δόξα των «εθνοσωτήρων» πολιτικών μας που έχουν ξεπουλήσει τα πάντα και μένουν ακόμα στις πολυθρόνες τους. Μάλιστα γελούν ειρωνικά με τα καμώματα κάποιων, υποτίθεται αριστερών κομμάτων, που θέλουν να τους «τιμωρήσουν», αλλά στην ουσία αγωνίζονται για τα αμερικανικά συμφέροντα που θεωρούν ότι είναι… καλύτερα από τα γερμανικά. Είπε κάνεις τίποτα για ελληνικά συμφέροντα;

Εμείς πάντως συνεχίζουμε να ψηφίζουμε όλους αυτούς τους «τσαρλατάνους» που μιλούν για ΑΟΖ και συνεχίζουμε με ένα μαζοχισμό που αξίζει ψυχιατρική έρευνα, να λέμε ότι μας…
"έσωσαν".


Την ένωση των υποτιθέμενων αλβανικών εδαφών παρουσιάζει ένας χάρτης που δημιούργησε μια ομάδα εμπειρογνωμόνων και αναλυτών της CIA και της ρώσικης GRU.
Στην απόρρητη έκθεση αναφέρεται πως ο χάρτης –ο οποίος διέρρευσε σε αμερικανικά και ρωσικά media- παρουσιάζει την ένωση της Αλβανίας με το Κοσσυφοπέδιο, με τμήμα της FYROM καθώς και με «αλβανικές» περιοχές της Σερβίας, του Μαυροβουνίου, κλπ.
Ο χάρτης που «κατασκεύασαν» οι ξένες μυστικές υπηρεσίες προβλέπει τη διαίρεση της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, της Κροατίας και της Σερβίας.

H απόρρητη έκθεση για την προετοιμασία του χάρτη έχei βασιστεί σε ειδικές αναλύσεις και ειδικές μελέτες των αμερικανικών και ρωσικών υπηρεσιών όπως η CIA και η GRU, αλλά και πληροφορίες από σημαντικές πηγές των διεθνών οργανισμών που ασχολούνται με τις γεωστρατηγικές μελέτες.
Στην έκθεση τονίζεται πως «οι νέες αλλαγές θα ταρακουνήσουν την Ευρώπη. Οι εδαφικές αλλαγές θα ξεκινήσουν από το βρετανικό νησί, όπου η Σκωτία θα κηρύξει την ανεξαρτησία της μετά από δημοψήφισμα το 2013. Αυτό θα δώσει ώθηση για την ενοποίηση της Ιρλανδίας. Ενώ η χώρα των Βάσκων και της Καταλονίας, ως νέες χώρες θα κηρύξουν την ανεξαρτησία τους από την Ισπανία, συμπεριλαμβάνοντας και ένα μέρος από το γαλλικό έδαφος».

Η κατάρρευση της πολυπολιτισμικότητας θα ξεκινήσει στη Γαλλία, καθώς «δεν είναι δυνατή η αφομοίωση των διαφόρων πρώην αποικιακών εθνοτήτων και για τον λόγο αυτό θα πρέπει να λάβει μέτρα για την απέλασή τους. Η υψηλή συγκέντρωση των ισλαμικών ομάδων θα ανοίξει τον δρόμο για την δημιουργία ενός αραβικού ισλαμικού κράτους στο νότο της Γαλλίας. Η Lorraine, θα ενωθεί με την μορφή του ομοσπονδιακού κράτους με την Γερμανία, ενώ από το Βέλγιο θα αποκοπούν οι Φλαμανδοί, οι οποίοι θα ενωθούν με την Ολλανδία».

Δυστυχώς, συνεχίζει η έκθεση, αλλαγές θα υπάρξουν και στην Πολωνία.
Η Πολωνία θα αναγκαστεί να «τραβηχτεί» από την Σιλεσία, την Πομερανία και την Πρωσία, καθώς αυτές οι περιοχές θα είναι οι «στόχοι» μιας συμφωνίας ανάμεσα στο Βερολίνο και τη Μόσχα. Από την άλλη πλευρά, η Μόσχα δεν θα μπορέσει επίσης να κρατήσει την περιοχή του Καλίνινγκραντ και θα την «παραδώσει» στη Γερμανία.

Η Λευκορωσία θα εξαφανιστεί ως κράτος και θα γίνει μια επαρχία της Ρωσίας. Η Ρωσία θα καταλάβει, επίσης, τις ανατολικές περιοχές της Λετονίας, της Εσθονίας και της Ουκρανίας (συμπεριλαμβάνοντας το Νότο της Ουκρανίας και τη Κριμαία). Σημαντικές αλλαγές θα υπάρξουν και στον Καύκασο, επειδή η Ρωσία είναι πιθανό να μην είναι σε θέση να κρατήσει την Τσετσενία και το Νταγκεστάν. Τα νέα σύνορα θα συνταχτούν  με σταλινικές μεθόδους πιθανώς κατά μήκος του ποταμού Τέρεκ, αναφέρει μεταξύ άλλων η απόρρητη έκθεση των αμερικανικών και ρωσικών υπηρεσιών.

Ο αμερικανικός παράγων ανησυχεί, λένε, για το ενδεχόμενο ρωσικές εταιρείες να πλειοδοτήσουν στο σχετικό διαγωνισμό και να αποκτήσουν την ΔΕΠΑ και τη ΔΕΣΦΑ.
Με τον τρόπο αυτό, λένε οι ανησυχούντες,  η Ρωσία θα καταφέρει να ελέγξει τη ροή του φυσικού αερίου όχι μόνο προς την Ελλάδα, αλλά και την Ευρώπη!
«Και εσάς τι σας κόφτει;» θα ήταν η εύλογη ερώτηση.

Όμως, οι Αμερικανοί και όχι μόνο, θέλουν να έχουν λόγο για τα ενεργειακά στην περιοχή επειδή τα ..«λεφτά είναι πολλά», τα συμφέροντα μεγάλα και το γεωστρατηγικό παίχνιο ακόμα μεγαλύτερο.
Ουδείς αμφισβήτησε ποτέ το γεωστρατηγικό ρόλο της χώρας μας. Απλώς, ορισμένες ψοφοδεείς ελληνικές κυβερνήσεις, δεν τολμούσαν να σηκώνουν ανάστημα, όταν και όπου  έπρεπε,  με αποτέλεσμα να εισακούονται οι …ανησυχούντες.
Θυμίζω ότι ανάλογες ανησυχίες εξέφραζε ο αμερικανικός παράγων, με πρωταγωνιστή εκείνον τον  προκλητικό και ανεκδιήγητο κ. Μπράϊζα, και για τον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη.
Εκεί τα …κατάφερε  και το έργο ματαιώθηκε.

Κατά τη γνώμη μου οι «ανησυχίες» αυτές αποτελούν «δώρο» για την κυβέρνηση!
Προσφέρουν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για την Ελλάδα να ξαναμπεί στο παιχνίδι με αποφασιστικό ρόλο για την τελική έκβασή του.
Θεωρώ, επίσης, ότι ανεξαρτήτως των «ανησυχιών» και των «πιέσεων» το ενδιαφέρον των ρωσικών εταιρειών πρέπει να αντιμετωπιστεί  όχι  μόνο με οικονομικούς, αλλά και πολιτικούς (στρατηγικούς) όρους.
Για να διαπιστώσουμε, επί πλέον, αν οι Ρώσοι εκτός από τα ….λόγια θα προχωρήσουν παραπέρα και στα έργα.
Και κάτι τελευταίο. Θέλω να ελπίζω ότι τις τελικές αποφάσεις θα τις πάρει η Κυβέρνηση και όχι το … «ημιαυτόνομο κρατίδιο του ΤΑΙΠΕΔ»…

Σήμερα θα γράψω για κάτι που είναι τζιζ... καυτή πατάτα...

Υπάρχει ένα κείμενο που κυκλοφορεί σε αρκετά μπλογκ, σαιτ κλπ στο οποίο προβάλλεται ένας «χάρτης» που αφορά την ακροδεξιά όψη στο διαδίκτυο. Την σχετική ανάρτηση την είδα εδώ.

Μέσα σ΄αυτό το χάρτη λοιπόν υπάρχει ένας σεβαστός αριθμός ιστολογίων και σελίδων γενικότερα, που χρωματίζονται ως ο ακροδεξιός χώρος. Μάλιστα υπάρχει κι ένα λινκ για ένα αρχείο που μπορεί κανείς να δει στο σύνολο τα στοχοποιημένα ως ακροδεξιά μπλογκ.

Μόλις είδα και τον σχετικό κατάλογο λέω την έβαψα. Αν συνδυάσουν πόσα μπλογκ απ’ αυτά έχουν αναρτήσει κάποιο κείμενό μου και πόσα με έχουν στη λίστα τους και πόσα έχω εγώ, πάει το καταλάβανε πως είμαι ακροδεξιό στοιχείο, και τι καλά που το είχα κρυφό!

Διαβάζω λοιπόν:

«...το μέγεθος της κοινότητας επιβεβαιώνει την όλο και μεγαλύτερη επιρροή της ακροδεξιάς τη χώρα αλλά και ενός είδους απενοχοποίηση της δημόσιας έκφρασης της. Το φαινόμενο αυτό είναι ιδιαίτερα έντονο και στα κοινωνικά δίκτυα όπου η διάχυση του ακροδεξιού λόγου βρίσκει πρόσφορο έδαφος ακόμη και σε ομάδες που μπορούν να χαρακτηριστούν απολιτικές.»

Πριν λίγες μέρες ένας φίλος που διαβάζει το μπλογκ, ο οποίος ανήκει σε κάποιο κομμάτι της αριστεράς μου είπε «ξέρεις κυκλοφορούν πολύ οι αναρτήσεις σου σε ακροδεξιά μπλογκ και σ΄έχουν και στις λίστες τους αρκετά ακροδεξιά ιστολόγια. Αυτό σημαίνει δυο πράγματα, μου είπε, ή ότι κάπου κάνεις λάθος σε αυτά που σκέφτεσαι ή πως αυτοί οι κύκλοι δεν καταλαβαίνουν τι λες»!

Κατά τον αγαπητό φίλο δηλαδή τα κείμενά μου μπορούν να αρέσουν σε κάποιον εκτός αριστεράς είτε γιατί κατά βάθος συμπίπτει η νοοτροπία μου και τα πιστεύω μου με τους δεξιούς κι ακροδεξιούς, είτε γιατί οι δεξιοί κι οι ακροδεξιοί είναι βλάκες και το πιάνουν λάθος το θέμα!

Την ίδια ώρα που ο αγαπητός φίλος έκφρασε αυτές τις γοητευτικές απόψεις του, είχα λάβει ένα μειλ από κάποιον που μάλλον κινείται στο χώρο της δεξιάς ή αν θέλετε του λεγόμενου «πατριωτικού» χώρου, ο οποίος μεταξύ άλλων μου έγραφε

«... υποθέτω από διάφορα που έχεις γράψει κατά καιρούς πως ήσουν κάποτε στο χώρο της αριστεράς ή τέλος πάντων προς τα εκεί είναι περισσότερο τα χνώτα σου, αλλά οφείλω να πω ότι σε παρακολουθώ με μεγάλη προσοχή, γιατί μιλάς μες τη καρδιά μου. Νοιώθω πως αυτά που γράφεις τα πιστεύεις, τα λες με τη ψυχή σου κι είναι σαν να γράφεις αυτά που θα ήθελα να πω κι εγώ στο κόσμο. Δεν με νοιάζει αν ανήκεις κάπου ή όχι αλλά σε παρακαλώ μη σταματήσεις να γράφεις έτσι , γιατί το έχουμε ανάγκη...»

Υπάρχουν δυο είδη αντίληψης που με απωθούσαν πάντα.

Η αντίληψη του χωροφύλακα και του μπουζουκιού (το γνωστό το μπουζούκι είναι όργανο, ο χωροφύλακας είναι όργανο άρα και ο χωροφύλακας είναι μπουζούκι)

Και η αντίληψη του "ένα ξέρω, πως όλα τα ξέρω"!

Δεν μπορούσα να ανεχτώ εκείνο το είδος σκέψης κάποιου που νοιώθει το συνάνθρωπό του σωστό και άξιο να του ρίξει μια ματιά μόνον εκείνον αν του μοιάζει. Να σε κοιτάει κάποιος και να «κόβει» αντί να σε βλέπει. Τι καπνό φουμάρεις πρώτα και μετά τα υπόλοιπα.

Θεωρούσα γελοίο πως στο τάδε ανεγκέφαλο αν του έλεγα πως είμαι με το κόμμα του αλλά το βράδυ γίνομαι Χάνιμπαλ θα το παρέκαμπτε σαν μικρή λεπτομέρεια, ενώ αν ήμουν η Μαρία Τερέζα αλλά από το αντίθετο στρατόπεδο θα έβρισκε πως κάποιο λάκκο έχει η φάβα...

Αντιπαθώ τους –ισμούς και το έχω γράψει πολλές φορές. Επίσης μου είναι αδύνατον να χρησιμοποιώ έτσι απερίσκεπτα τη λέξη «όλος, όλη, ολοι» είναι έτσι, σε οτιδήποτε δεν υπακούει στους κανόνες της δικής μου αντίληψης.

Η ανάρτηση λοιπόν ανακαλύπτει πως η ακροδεξιά «παρέα» του διαδικτύου (και με το παρέα στο κείμενο αναλύεται εκτενώς πως υπάρχουν διασυνδέσεις μεταξύ όλων αυτών των σελίδων και ακροδεξιών κύκλων και της Χ.Α.) κερδίζει έδαφος. Όλο και περισσότερο. Προσέξτε τώρα τη φράση.

Στο εσωτερικό της κοινότητας συνυπάρχουν όλες οι τάσεις της ελληνικής ακροδεξιάς (θρησκόληπτοι, εθνικιστές, συνωμοσιολόγοι, αντισημίτες κλπ.).

Τι λέγαμε για το χωροφύλακα και το μπουζούκι? ΟΛΕΣ ΟΙ ΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑΣ (ούτε καν δεξιά, ακροδεξιά) όπως π.χ. οι συνωμοσιολόγοι. Στην ουσία αυτό ήταν που με πείραξε από το όλο κείμενο. Γιατί είμαι φανατική των ιστοριών συνωμοσίας και μόλις τώρα ανακαλύπτω λοιπόν πως για να είμαι συνωμοσιολόγος, δεν το έχω πάρει χαμπάρι αλλά κατά βάθος είμαι ακροδεξιά. Το ίδιο μάλλον συμβαίνει και με τη σελίδα που ασχολείται με τους εξωγήινους, τη κούφια γη, τον Κθούλου, τους ιλουμινάτους!

Όπως είχε πει (σας το έχω ξαναπεί αυτό αλλά είναι ωραίο, τρελαίνομαι όταν το σκέφτομαι) ένας πασοκτζης σε ένα στέλεχος Υπουργείου που ήθελε να αφιερώσει μια εβδομάδα στον Πλάτωνα. «Στον Πλάτωνα? Θα μας πάρουν για φασίστες ρε σύντροφε»!!

Η ακροδεξιά λοιπόν των θρησκόληπτων, εθνικιστών, συνωμοσιολόγων και αντισημιτών κερδίζει συνεχώς έδαφος.

Γιατί άραγε? Γιατί φτωχύναμε, γιατί έχουμε πρόβλημα με τους μετανάστες, γιατί έχουμε πρόβλημα με μια οικονομική κατοχή, γιατί δεν βλέπουμε στον ορίζοντα φως ούτε για πλάκα. Και γιατί αφού τα βλέπουμε όλα αυτά πάμε δεξιά αντί γι΄αριστερά? Ελα μου ντε...

Στην ακροδεξιά όπως και στην ακροαριστερά και σε όλους τους πολιτικούς χώρους υπάρχουν οι ηγεσίες, τα μέλη, οι φίλοι αλλά υπάρχουν και οι ανώνυμοι που ψάχνονται. Και πλησιάζουν μια από εδώ μια από κει, προσπαθώντας να καταλάβουν τι λεει ο τάδε πολιτικός χώρος, τι προτείνει, τι είναι οι άνθρωποι που αποτελούν το κορμό του, τι πρόγραμμα έχει , τι αντίληψη για τη καθημερινότητα και τα προβλήματά της κλπ.

Αυτοί οι άνθρωποι μπορεί να πλησιάσουν ένα χώρο γιατί αυτός ο χώρος έδειξε να αφουγκράζεται από όσα βγαίνουν από μέσα τους. Τα βιώματά τους. Την αντίληψη που έχουν δημιουργήσει. Τις εμπειρίες τους. Τη προσωπικότητά τους και το τρόπο που έχουν μάθει να αντιλαμβάνονται τη ζωή και τα προβλήματά της.

Έτσι κι εδώ στη μπλογκόσφαιρα υπάρχουν χιλιάδες ανώνυμοι χρήστες που προσπαθούν να καταλάβουν τι συμβαίνει στο μπουρδέλο που έχουμε εγκλωβιστεί, και διαβάζουν τι λέει αυτός τι λέει εκείνος. Δεν γεννιέται κανείς φασίστας, κομμουνιστής, δεξιός, αριστερός, κεντρώος, ολυμπιακός, παναθηναϊκός, χριστιανός ή άθεος. ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΗ ΠΟΡΕΙΑ.

Η προπαγάνδα έχει ακριβώς αυτό το ρόλο. Να ΦΤΙΑΞΕΙ τους ΑΦΤΙΑΧΤΟΥΣ. Να τραβήξει προς ένα συγκεκριμένο σημείο εκείνους που δεν ξέρουν που να πάνε. Να δελεάσει με αλήθειες ή ψέμματα το πλήθος για να το μαντρώσει κάπου.

Η προπαγάνδα όμως μπορεί να πετύχει μόνο για δυό λόγους.

Είτε γιατί ΑΦΟΥΓΚΡΑΣΤΗΚΕ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ του μεγάλου πλήθους και πλασάρεται σαν ο έχων τη λύση Είτε ΔΗΜΙΟΥΓΩΝΤΑΣ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ στο κόσμο ώστε μετά να πλασαριστεί σαν ο λυτρωτής.

Οι ανώνυμοι άνθρωποι όμως, το ανομοιογενές πλήθος που θα πάει από εδώ ή από εκεί δεν είναι ο γεννήτωρ της διαπλοκής. Δεν είναι γεννημένοι καλοί ή κακοί, σωστοί ή λάθος. Δεν είναι σίγουροι για το τι πιστεύουν και το τι όχι. Παρασέρνονται, ελπίζουν, πιστεύουν, γοητεύονται ή απογοητεύονται, επιλέγουν ή απορρίπτουν.

Η πιο γελοία λέξη (κατά τη δική μου αντίληψη) και που πλέον έχει γίνει καραμέλα στο στόμα των περισσότερων είναι ο ΛΑΙΚΙΣΜΟΣ. Γιατί τελικά λαΪκισμός είναι το πιασάρικο. Και πιασάρικο είναι αυτό που επιθυμούν οι περισσότεροι και το καταλαβαίνουν καλύτερα. Μας αρέσει δεν μας αρέσει, ο πολύς κόσμος έλκεται από αυτό που μπορεί να καταλάβει, που του φαίνεται οικείο. Οσοι θεωρούν κάτι τέτοιο απλοϊκό, επιπόλαιο, ίσως θα έπρεπε να αναρωτηθούν τι έχουν κάνει ώστε να βοηθήσουν το πλήθος να μεταμορφωθεί σε κάτι πιο σύνθετο, με μεγαλύτερες και δυσκολότερες δυνατότητες αναζήτησης.

Και για να μην κοροϊδευόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Ο εξαθλιωμένος ανθρωπάκος που πάει στο ένα στρατόπεδο για να βρει στέγη κι ελπίζει να εκδικηθεί ότι τον έφερε σ΄αυτό το σημείο και ο άλλος εξαθλιωμένος επίσης που πάει στο άλλο στρατόπεδο, πάλι ελπίδα έχει και αγανάκτηση αλλά βλέπει άλλους εχθρούς κι άλλους φίλους όπως τον έχουν πείσει. Διαφέρει όμως σε κάτι όσον αφορά στο επίπεδο αντίληψης και κριτικής ικανότητας που έχει αναπτύξει?

Είναι τυχαίο που με τη πρώτη ευκαιρία , εκείνοι που πραγματικά κινούν τα νήματα, αυτούς τους φουκαριάρηδες θα τους τραβολογάνε και οι μεν και οι δε να σφαχτούν μεταξύ τους και μετά, όταν καταφέρουν τους στόχους τους, θα τους πετάξουν σαν τρίχα από το προζύμι? Η δεξιά αγκαλιάζει το πατριωτικό χώρο, τους συνομωσιολόγους και τους θρησκόληπτους γιατί σ΄αυτήν «επιτρέπεται» να βρίσκονται κατά την αραχνιασμένη αντίληψη πραγμάτων. Όπως ένας αριστερός πρέπει ντε φάκτο να υπερασπίζεται ότι πει το κόμμα του και να κάνει τα στραβά μάτια σε κάθε μαλακία, έτσι κι ένας δεξιός γνωρίζει ότι για να είσαι πατριώτης δεν μπορείς να είσαι αριστερός, για να είσαι θρήσκος δεν μπορεί να είσαι αριστερός και πάει λέγοντας.

Όμως στους θρησκόληπτους ανήκουν και εκείνοι που πιστεύουν ταπεινά σε κάτι κι όχι φανατικά ,που άραγε θα πάνε? Στο πατριωτικό χώρο ανήκουν κι απλοί άνθρωποι που αγαπούν τη πατρίδα τους αλλά δεν είναι φασίστες, πού θα πάνε? Στους συνομωσιολόγους ανήκουν εκτός των παρανοΪκών ή εκμεταλλευτών της ανθρώπινης αφέλειας, και χιλιάδες ελεύθεροι αναζητητές που δεν έχουν σχέση ούτε με κόμματα ούτε με κάθε είδους απατεώνα, που θα πάνε? Κι έχουμε δεκάκες κατηγορίες ακόμα. Πού ανήκει κάποιος αρχαιολάτρης? Πού ανήκει ένας εσωτεριστής? Πού πρέπει να πάει ένας που ασχολείται με το ανεξήγητο? Πού πάνε οι αλαφροϊσκιωτοι κι οι τρελλαμένοι.

Έχει κάνει χώρο στο σαλόνι της η αριστερά για όλους αυτούς τους ακατάταχτους ανθρώπους. Αυτές τις νεοεμφανιζόμενες κατηγορίες θα τις αγκαλιάσει η αριστερά όπως είναι? Ή θα τις αγκαλιάσει υπό τον όρο φυσικά πως θα αλλάξουν όλες αυτές τις γελοίες και γραφικές απόψεις τους? Αφού όλοι αυτοί για ένα στοχαστή της αριστεράς, μορφωμένο και σίγουρο για την ανωτερότητα των πιστεύω του και το δικαίωμά του να είναι η αφρόκρεμα της σωστής αντίληψης, είναι γελοίοι, γραφικοί, παρανοημένοι, ύποπτοι, πράκτορες , κατώτερης αντίληψης πίθηκοι, η απλά παρασυρμένα ανθρωπάκια που δεν μπορούν να δουν την υπέρτατη αλήθεια που εκείνος πρεσβεύει, πως θα τους πλησιάσει όλους αυτούς? Α ξέχασα... στο μετερίζι. Θα τους βρει εκεί που δένεται τ΄ατσάλι (κρίμα που δεν έχουμε βιομηχανίες πλέον...) εκεί που ματώνει ο εργαζόμενος (κρίμα που δεν θα έχουμε εργαζόμενους σε λίγο...) εκεί που ο ιδρώτας σκάβει τη γη (κρίμα που δεν σκάβουμε πια...) εκεί που χτυπάει ο παλμός των νέων (στο ipod εννοούν ή στις κονσόλες?...)

Η αριστερά σήμερα στην Ελλάδα μοιάζει μ΄ενα κωμικό που είχα δει κάποτε στην Ιταλία ο οποίος έψαχνε να βρει πού πήγε η αγαπημένη του, κι επειδή βαριόταν να γυρίζει το κόσμο, έλεγε «η γη είναι στρογγυλή θα καθίσω εδώ ακίνητος και κάποια στιγμή η Φραντσέσκα θα περάσει από μπροστά μου»!

Η δεξιά τους χωράει όλους. Έχει ανοιχτές τις αγκαλιές για κάθε πικραμένο. Αλήθεια είναι? Ψέμματα? Ξέρει να παίζει καλύτερα? Είναι μάνα στην απατεωνιά? Μπορεί δεν ξέρω. Αλλά αν τελικά είναι απατεώνας το παίζει πολύ καλά το παιχνίδι της. Η αριστερά όμως τι ακριβώς κάνει? Και ξέρετε κάτι. Δεν θα το αναλύσω γιατί δεν είμαι ούτε δεξιά, ούτε αριστερά, ούτε κέντρο, ούτε τίποτα. Νοιώθω ανένταχτη και περικυκλωμένη από κάθε μορφής ενταγμένους και ταγμένους σε κάτι.

Ένας άνθρωπος που θα βασανίσει και θα δολοφονήσει ένα άλλο πλάσμα για μένα είναι εγκληματίας ότι χρώμα και να έχει. Ένας φανατικός που θα εκτελέσει ή θα φυλακίσει κάποιον για τις ιδέες του και τα πιστεύω του είναι τύραννος ό,τι χρώμα ή θρησκεία και να έχει. Ένας απατεώνας, ένας εγκληματίας , ο φιλοτομαριστής, ο διεφθαρμένος πνευματικά και σωματικά, ο καιροσκόπος και άλλα τέτοια ευγενή είναι ξένα είδη προς το είδος μου ότι χρώμα και να έχουν. Αφήνοντας λοιπόν αναμφισβήτητες αξίες τα παραπάνω, ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ μπορώ να τα αμφισβητώ όσο θέλω. Όσο αντέχει η ψυχή μου. Δεν έχω ούτε είδωλα, ούτε προσκόλληση σε δόγματα και νόμους, δεν πιστεύω σε κανέναν σωτήρα.

Η εποχή της βεβαιότητας φίλοι μου έχει προ πολλού σβήσει (αν υπήρξε ποτέ) Όλα είναι υπό αμφισβήτηση ή ακόμα χειρότερα, οι άνθρωποι δεν εμπιστεύονται πλέον κανέναν ούτε τον ίδιο τους τον εαυτό. Οι παλιές αγάπες έχουν ξεφτίσει. ΟΙ νέοι άνθρωποι δημιουργούν διαφορετικές κατηγοριοποιήσεις μέσα στο μυαλό τους. Ορίζουν εκ νέου τι είναι ωραίο τι είναι άσχημο , τι σωστό τι λάθος. Ψάχνουν νέους ήρωες και προσπαθούν να ξεσκεπάσουν τους ήδη υπάρχοντες προδότες τις γερασμένες μαφίες των διαφόρων χώρων. Θέλουν να αποφασίσουν εκείνοι για το τι έχει αξία και τι όχι στη ζωή τους. Ποιους θα μισούν και ποιους θα αγαπούν.

Αυτό είναι νιάτα. Και θα πέσουν σε εκατοντάδες σφάλματα και κάποιοι θα φτάσουν σε μικρές ή μεγάλες αλήθειες. Θα σπάσουν τη μούρη τους και θα αποκομίσουν εμπειρίες. Όμως ο κόσμος που τους παραδίνουμε αποδεικνύει ένα πράγμα ΠΩΣ ΤΙΠΟΤΑ από ότι πιστέψαμε εμείς οι προηγούμενοι δεν ήταν τελικά η σπουδαία λύση. Η υπέρτατη αλήθεια. Τους παραδίνουμε ένα κόσμο που αποδεικνύει την ανικανότητά μας, το φιλοτομαρισμό μας, την πνευματική μας φτώχεια, τη διαφθορά στις συνειδήσεις μας και τη λάθος προσκόλλησή μας σε λάθος αντιλήψεις τελικά. Ο πολιτισμός που δημιουργήσαμε εμείς οι προηγούμενοι και οι πιο παλιοί από εμάς αποδεικνύει ντε φάκτο πως ήμασταν ανίκανοι τελικά να αλλάξουμε σε κάτι καλύτερο και να παραδώσουμε ένα αξιόλογο πολιτισμό στα παιδιά μας.

Δεν υπάρχουν καλοί αριστεροί ή καλοί δεξιοί. Δεν υπάρχουν κακοί αριστεροί ή κακοί δεξιοί. Υπάρχουν καλοί ή κακοί άνθρωποι. Υπάρχουν σωστές αξίες ή ανήθικες προπαγάνδες. Ανθρώπινες επιλογές ή κτηνώδεις αποφάσεις. Όλα παίζουν στο τραπέζι του νέου κόσμου που ξημέρωσε και κατά πόσο ένας άνθρωπος έχει κατορθώσει να οπλιστεί με τα προσωπικά του όπλα. Κατά πόσο μπορεί να μείνει ανεπηρέαστος, ικανός να ερευνά και να διακρίνει πού είναι η λούμπα. Κατά πόσο η μονάδα έχει ωριμάσει πνευματικά ώστε να μην έλκεται από κάθε λογής λαοπλάνους. Μια κοινωνία που θα σεβόταν τον εαυτό της δεν θα χρειαζόταν κανένα σύστημα να ενταχθεί για να επιβιώσει. Θα επιβίωναν οι άνθρωποι μεταξύ τους σεβόμενοι τον εαυτό τους και τον διπλανό τους, οπότε όλα θα τα έκαναν με σοφία και αρετή (ωραίο το ανέκδοτο ε?) Μια κοινωνία που έχει ανάγκη από προστάτες δεν μπορεί να είναι ούτε ελεύθερη ούτε αυτοδιαχειριζόμενη.

Αντί λοιπόν να συνεχίσουμε τις στείρες αντιπαραθέσεις και τη προσκόλληση σε ντε φάκτο αποτυχημένες αντιλήψεις ας ανοίξουμε τους ορίζοντες γιατί αυτούς τους ορίζοντες κάποιοι ετοιμάζονται να μας τους κλείσουν οριστικά.

Όσο για ποιος είναι πιο αξιόλογος σε πνευματικό επίπεδο σ΄αυτό το κόσμο έχω μάλλον άσχημα νέα για το φίλο μου που νομίζει πως τα ξέρει όλα και σνομπάρει όσους είναι πτωχοί το πνεύματι...

Υπάρχει τροφική αλυσίδα και σε πνευματικό επίπεδο φυσικά. Όπως εσύ θεωρείς γραφικό ή ηλίθιο έναν που πιστεύει στα τάδε πράγματα, ένα ακροδεξιό, ένα εθνικιστή, και τον κατατάσσεις στα λούμπεν στοιχεία, έτσι κι ένας άλλος ,που ανήκει σε κάποια άλλη πνευματική ελίτ θεωρεί λούμπεν και τους αριστερούς και τους δεξιούς, υπερφίαλες προσωπικότητες, που ζουν μέσα σε μια μεγάλη αυταπάτη και πιστεύουν ακόμα σε κόμματα και ιδεολογίες, και κάποιος άλλος πιστεύει πως....

Και ξέρετε δεν τελειώνει πουθενά εκτός κι αν κάποιος την έχει ψωνίσει τόσο πολύ και θεωρεί πως είναι ο ίδιος ο άρχοντας του σύμπαντος . Ο κλειδοκράτορας της απόλυτης αλήθειας. Κι όλα αυτά που έγραψα τώρα γιατί το έκανα?

Υπάρχει ένα κομμάτι αυτού του χώρου που αναφέρθηκε σαν ακροδεξιά και όντως είναι. Και μάλιστα μερικοί βγάζουν μάτι για την υποστήριξή τους στον ακροδεξιό χώρο και συγκεκριμένα τη προτίμησή τους για την Χ.Α. Υπάρχει όμως ένα μεγάλο κομμάτι που δεν μπορεί να το κατατάξει κάποιος έτσι απλά. Είναι ακριβώς αυτό και το κομμάτι , που αποτελείται από κάθε λογής ανθρώπους, ανεξάρτητους, τσαντισμένους, αναζητητές, ανυπότακτους, ή ότι άλλο, που ακόμα δεν ξέρουν ούτε οι ίδιοι που θα καταλήξουν γι΄αυτό οι παλιές καραβάνες πρέπει να τους καπελώσουν άμεσα. Το χαλινάρι. Να προλάβουν μη και πάνε πουθενά αλλού. Πολλά νέα παιδιά που ξεκινάνε με τις καλύτερες προθέσεις, ίσως στο τέλος τη πατάνε και παραδίνουν την αρχική τους ελευθερία. Χωρίς να το καταλάβουν γίνονται σκλαβάκια των πονηρών ενώ είχαν καλές προθέσεις. Αλλοι δεν μασάνε και προχωράνε ελεύθεροι.

Το κακό είναι πως αυτό το παιχνίδι δεν παίζεται μόνο σε ένα χρώμα αλλά σε ποικιλία χρωμάτων...

Τελειώνοντας να σας πω μια μικρή ιστορία. Τις περασμένες εκλογές μια μικρή κοπελίτσα που μου έβαφε τα μαλλιά στο κομμωτήριο, μου είπε ενθουσιασμένη πως θα ψηφίσει Χ.Α. Τα πόδια της ήταν πρησμένα από την ορθοστασία και φαινόταν μια φτωχή κοπέλα. Είχε κλειδώσει, πως για την φτώχεια της και τα βάσανά της φταίνε οι λαθρομετανάστες. Αναρωτήθηκα αν αυτή η συγκεκριμένη κοπελίτσα θα ήταν ικανή να συμμετάσχει σε πράξεις βίας εναντίον όποιου πίστευε εχθρό. Στην αρχή είπα, μπα χλωμό το βλέπω και μετά σκέφτηκα μα πόσο αφελής μπορεί να είμαι...

Ολη η ανθρώπινη ιστορία είναι γραμμένη με αίμα. Με στρατόπεδα. Με ανθρώπους που φονεύουν άλλους ανθρώπους στο όνομα κάποιας ιδέας. Ολοι οι στρατοί αυτού του κόσμου, όλα τα τάγματα, όλοι οι σταυροφόροι κάθε χρώματος όταν κάποιος τους κούρδισε, τους φανάτισε, τους έβγαλε τα πιο βίαια συναισθήματα από μέσα τους, όταν ένοιωσαν να πνίγονται και να απειλούνται έγιναν θηρία. Δεν έχω καμιά αμφιβολία για το που μπορεί να φτάσει ένας απελπισμένος.

Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι πώς ακόμα υπάρχουν άνθρωποι που γίνονται επιλεκτικοί όσον αφορά αυτό το σκοτάδι που κρύβεται μέσα μας. Πώς παραμυθιάζεται δηλαδή ο άνθρωπος πως η δολοφονία, ο βασανισμός, ο πόνος , η βία δικαιολογούνται ανάλογα με το ποιος θα τη διαπράξει...

Κι αυτό το σύστημα όπως είναι κατασκευασμένο είναι παγίδα θανάτου από όποια μεριά και να βρίσκεσαι. Γιατί είτε για να το προφυλάξεις είτε για να το ανατρέψεις πρέπει να χυθεί αίμα όταν φτάσει σε κρίσιμο σημείο η κατάσταση. Οι δημοκρατίες της δύσης επιβίωσαν σε μια απατηλή ειρήνη κι έμοιαζαν να κατοικούνται από πολίτες που είχαν αφήσει τα μαχαίρια στην άκρη για ένα και μόνο λόγο. Επειδή αυτοί οι πολίτες ένοιωθαν ασφαλείς, αυτάρκεις, ήσυχοι, χορτασμένοι.

Αυτό είναι μια πολύ λεπτή πέτσα που ανά πάσα στιγμή όταν σκιστεί από κάτω τίποτα δεν θα έχει αλλάξει. Εμείς εδώ στην Ελλάδα, όπως κάθε λαός που έχει ζήσει τον όλεθρο ενός εμφυλίου, πρέπει να το γνωρίζουμε περισσότερο από όλους, πόσο εύκολο είναι να μετατραπεί κάποιος σε θηρίο. Αυτός ο τόπος είναι γεμάτος από τάφους. Τάφους Ελλήνων που οι περισσότεροι από αυτούς δεν κατάλαβαν γιατί αυτό το χέρι τους σκότωσε. Τι είχε να μοιράσει μαζί τους.

Το πάμε φυρί φυρί πάλι.

Δυστυχώς.

Πηγή
Το κλείσιμο του Προξενείου Κομοτηνής ζητά ο αγωνιστής μητροπολίτης Πειραιώς, την ώρα που οι ημέτεροι επίσκοποι στριμώχνονται για το ποιος θα…πρωτοφωτογραφηθεί με τον Τούρκο πρόξενο!
 
   Έχουν ήδη γραφεί αρκετά για την προχτεσινή επιστολή του μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ, δια της οποίας ο αγωνιστής ιεράρχης ζητά από τον Έλληνα ΥΠΕΞ Δημήτρη Αβραμόπουλο να κλείσει τα τουρκικά προξενεία σε Κομοτηνή και Ρόδο ως πηγές πολιτικής ανωμαλίας και υπονόμευσης της εθνικής μας κυριαρχίας σε Θράκη και Δωδεκάνησα αντίστοιχα. Με την επιστολή του αυτή ο μητροπολίτης Πειραιώς αποδεικνύει για μια ακόμη φορά και τις πατριωτικές του ευαισθησίες, αλλά και δικαιώνει και πάλι όσους τον θεωρούν ως μία από τις σημαντικότερες σύγχρονες φωνές αντίστασης στην Ελλάδα της νεοεποχίτικης λαίλαπας και της εθνομηδενιστικής υστερίας. Σας παραθέτουμε απλώς άνευ άλλων σχολίων την επιστολή του δυναμικού ιεράρχη (που επαναλαμβάνουμε πως απευθύνεται προς τον Δ.Αβραμόπουλο, ενώ κοινοποιείται και προς τους Α.Σαμαρά, Ευ.Βενιζέλο και Φ.Κουβέλη).

    Ἐξοχώτατε Κύριε Ὑπουργέ,
Ἔχω τήν ἰδιαιτάτην τιμήν νά γνωρίζω ἀπό πολλῶν ἐτῶν τήν Ὑμετέραν πολυσήμαντον Ἐξοχότητα καί θεωρῶ ἑαυτόν φίλον Αὐτῆς διό καί εὐθαρσῶς προάγομαι διά τοῦ παρόντος ἐγγράφου μου ὡς ἐνεργός πολίτης καί κοινωνός τῶν ἱστορικῶν καί ἐθνικῶν δρωμένων τῆς πεφιλημένης ἡμῶν πατρίδος νά ὑποβάλω πρότασιν διά τήν προάσπισιν τῆς ἀκεραιότητός Αὐτῆς ἐκ τῆς δολίας διαχρονικῆς ἐπιβουλῆς τῆς γείτονος χώρας, εἰδικώτερον σήμερον πού ἔχει ἀφυπνισθῇ ἐπικινδύνως καί καλλιεργεῖται ἐπιμόνως ὁ νεο-οθωμανισμός, ὁ ὁποῖος πριμοδοτεῖται καί ὑπό διεθνιστικῶν κύκλων ὡς ἀποδεικνύεται ἐκ τοῦ κυκλοφορηθέντος ὑπό τῶν γνωστῶν ἐκδόσεων τετρατόμου ἱστορικοῦ ἔργου τοῦ ἱδρύματος ΣΟΡΟΣ συγγραφέντος ὑπό Κροατῶν καί Τούρκων ἱστορικῶν.
    Ἐξοχώτατε κ. Ὑπουργέ,
    Τυγχάνει πασίδηλον τό γεγονός τῆς φθοροποιοῦ δράσεως διά τήν ἀκεραιότητα τῆς πολυσημάντου διά τήν Ἑλληνικήν ἐπικράτειαν Ἑλληνικῆς Θράκης, τοῦ Τουρκικοῦ προξενείου τῆς Κομοτηνῆς, τοῦ ὁποίου ὁ ὑπεύθυνος τῆς Τουρκικῆς πολιτείας κ. Ὀσμάν Ἰλχάρ Σενέρ καταγγέλεται ἀπό ἐγκρίτους τοπικούς παράγοντας καί δοκίμους ἐκπροσώπους τοῦ ἐντύπου καί ἡλεκτρονικοῦ τύπου ὡς ἐπιδιδόμενος εἰς τήν καταδολίευσιν τῆς ἐθνικῆς συνειδήσεως τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν μουσουλμανικῆς θρησκευτικῆς παραδοχῆς. Ὡσαύτως παρόμοιαι ἀπαράδεκτοι συμπεριφοραί ἄρχονται καί εἰς τήν περιοχήν Δωδεκανήσου μέ τήν ἐκεῖσε δρᾶσιν τοῦ Τουρκικοῦ προξενείου Ρόδου. Εἶναι δεδομένη ἡ εὐσυνειδησία καί ἡ εὐτολμία καί ἡ πατριωτική συμπεριφορά τόσον Ὑμῶν ὅσον καί τοῦ Ἐξοχωτάτου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως Πρωθυπουργοῦ κ. Ἀντωνίου Σαμαρᾶ καί τῶν Ἐξοχωτάτων κ. Προέδρων τῶν στηριζόντων τήν Κυβέρνησιν κομμάτων τοῦ Κοινοβουλίου καί κατά ταύτα ἐντός τῶν ἱστορικῶν πλαισίων τῶν Ὑμετέρων καθηκόντων ἀνιδρύεται ἡ ἐξόχως ἱερά εὐθύνη ἀντιμετωπίσεως τῆς προκλητικῆς καί δολίου καί ἐγκληματικῆς εἰς βάρος τῆς ἐθνικῆς ἡμῶν ἀνεξαρτησίας καί ἀκεραιότητος συμπεριφορᾶς τῆς γείτονος χώρας καί βεβαίως ὄχι μέ βίαιον καί πολεμοκάπηλον τρόπον, ἀπάδοντα εἰς πεπολιτισμένα κράτη, ἀλλά μέ τήν χρῆσιν τῆς εὐφυοῦς διπλωματικῆς ὁδοῦ καί τήν ἐφαρμογήν τῶν κανόνων τοῦ διεθνοῦς δικαίου.
    Ἔχετε τήν μοναδικήν ἱστορική δυνατότητα νά καταγάγετε κραταιάν νίκην κατά τοῦ «νεοοθωμανικοῦ περιπαίγματος» μέ μίαν κίνησιν πού ὑπαγορεύει ἡ κοινή λογική καί ἡ συλλογική εὐθύνη τοῦ Ἔθνους. Ἀναλυτικότερον, ἡ Ἑλληνική πολιτεία διατηρεῖ κατά τάς ἀρχάς τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου περί ἀμοιβαιότητος κατ’ ἀντιστοιχίαν πρός τά ὑφιστάμενα Τουρκικά προξενεῖα τῆς Κομοτηνῆς καί τῆς Ρόδου τά Ἑλληνικά προξενεῖα τῆς Σμύρνης καί τῆς Ἀδριανουπόλεως, τά ὁποῖα παρέλκει ὅπως ἀναφερθεῖ ὅτι τυγχάνουν ἥσσονος διπλωματικῆς σημασίας διότι τόσον εἰς τήν πολύπαθον καί πολύκλαυστον Σμύρνην ὅσον καί εἰς τήν ἱστορικήν Ἀδριανούπολιν δέν ὑφίσταται ἑλληνικόν στοιχεῖον ἐξυπηρετούμενον ὑπ’ αὐτῶν. Ἑπομένως ἡ ἄμεσος κατάργησις τῶν ἐλαχίστης σημασίας Ἑλληνικῶν προξενείων τῆς Σμύρνης καί τῆς Ἀδριανουπόλεως θά συνεπιφέρει αὐθωρεί, κατά τάς ἀρχάς ἀμοιβαιότητος τοῦ Διεθνοῦς δικαίου, τήν ἄμεσον «ἀπόσυρσιν» τῶν τουρκικῶν διπλωματικῶν ἀρχῶν τῆς Κομοτηνῆς καί τῆς Ρόδου καί τήν κατάργησιν τῶν εἰρημένων προξενείων. Εὐλόγως ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἔχετε ἱστορικήν δυνατότητα τήν στιγμήν ταύτην νά «τελειώνει» ἅπαξ διά παντός ἡ χώρα μέ τήν κακότροπον καί προδήλως ἐγκληματικήν συμπεριφοράν τῆς γείτονος εἰς τούς εὐαισθήτους αὐτούς ἑλληνικούς χώρους, διό καί εὐελπιστῶ ὅτι δέν θά θυσιάσητε ἔναντι οἱασδήποτε σκοπιμότητος ἤ πιέσεως τήν πολυτίμητον Ὑμετέραν προσωπικότητα ὡς καί τῶν πρωτιστευόντων τῆς παρούσης Κυβερνήσεως ἀπεμπολῶν τό αὐτονόητον καί τό ἐθνικῶς ἐπιβαλόμενον συμφέρον.     Εὐχόμενος καλλίκαρπον καί παραγωγικόν τόν νέον ἐνιαυτόν διατελῶ μετά πλείστης τιμῆς,
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ
     ΥΓ. Ή μάλλον τελικά θα αποτολμήσουμε ένα σχόλιο. Όχι όμως με λόγια, αλλά με εικόνες. Και συγκεκριμένα, τις εικόνες ντροπής των δύο μητροπολιτών της Θράκης παρέα με το υποκείμενο που παριστάνει τον Τούρκο πρόξενο! Ευδιάκριτη η διαφορά, ε; Και θλιβερές (για μια ακόμη φορά) οι διαπιστώσεις για το καταφανές έλλειμμα σε επίπεδο εκκλησιαστικής ηγεσίας που παρατηρείται στη Θράκη, στην πιο κρίσιμη μάλιστα στιγμή της πολυτάραχης ιστορίας της! Εμείς τι άλλο να πούμε; Η Παναγιά να βάλει πραγματικά το χέρι της!

Φανταστείτε τι θα γίνει με τις ηλεκτρονικές ταυτότητες…

Σε μια απίστευτη αποκάλυψη προχώρησε ο κατηγορούμενος ιδιοκτήτης της εταιρείας συμβούλων επιχειρήσεων στη Δάφνη στην κατοχή του οποίου βρέθηκαν περισσότερα από 67 εκατ. στοιχεία για συναλλαγές και περιουσιακά στοιχεία Ελλήνων πολιτών, ο οποίος κατέθεσε πως απέκτησε όλα τα δεδομένα του συστήματος TAXIS μόνο αντί… 3.000 ευρώ.

Σύμφωνα με το tovima.gr ο ιδιοκτήτης της εν λόγω εταιρείας ισχυρίζεται: 

«Πλήρωσα 3000 ευρώ για να αγοράσω από έναν ιδιώτη, όλα τα δεδομένα του συστήματος TAXIS και των διαδικασιών περαίωσης από τους πολίτες! Γνωρίζω ότι άλλες τουλάχιστον οκτώ εταιρείες προχωρούν σε εμπόριο δεδομένων για οικονομικές συναλλαγές, χωρίς να έχουν καμία επίπτωση...».
Μάλιστα, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες ο κατηγορούμενος ιδιοκτήτης θα ισχυριστεί ότι ο ιδιώτης που του πούλησε τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών εμφανίσθηκε ξαφνικά στο γραφείο του χωρίς να γνωρίζει περισσότερα στοιχεία της ταυτότητας του.

Πριν από δύο ημέρες οι άνδρες της Αστυνομίας ανακάλυψαν στην εν λόγω εταιρεία φορολογικά στοιχεία εκατομμυρίων πολιτών, ενώ βρέθηκαν ακόμη και πλήρεις εκλογικοί κατάλογοι.

Οι περισσότεροι από τους πελάτες της συγκεκριμένης επιχείρησης ήταν εισπρακτικές εταιρείες που αναζητούσαν στοιχεία για δεκάδες χιλιάδες πολίτες ή εταιρείες από τους οποίους υπάρχουν οικονομικές απαιτήσεις.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που απολογείται την Παρασκευή θα ισχυριστεί ότι τους εκλογικούς καταλόγους τους έχει εντοπίσει στο Ίντερνετ.

Από την πλευρά του κατηγορουμένου ο νομικός εκπρόσωπός του κ. Αλέξης Στεφανάκης, αναφέρει ότι:

«Ο πελάτης μου, όπως προκύπτει από δεκάδες τιμολόγια που κατασχέθηκαν, δεν εμπορευματοποιήθηκε προσωπικά δεδομένα. Έδινε στοιχεία για ακίνητα που συνέλεγε από υποθηκοφυλακεία, ενώ τα στοιχεία των ΙΧ τα είχε μέσω ασφαλιστικών εταιρειών. Δραστηριοποιείται από το 1997 κι αυτές τις λίστες τις απέκτησε σταδιακά...».