Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

25 Φεβ 2012

Όταν ο Αντώνης Σαμαράς μίλαγε για το τέλος της ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ δεν φανταζότανε ότι θα έμπαινε και το δικό του κόμμα μέσα σ αυτό το ''τέλος''.

Ο Σαμαράς αποδείχτηκε κατώτερος των περιστάσεων που αντιμετωπίζει η πατρίδα. Όταν έπρεπε να πει όχι, εκείνος έσκυψε το κεφάλι ψελλίζοντας εκείνο το αμίμητο ''παλεύω να περάσω τις θέσεις μου''!!!

Τελικά οδήγησε τους πιο πιστούς οπαδούς στο προθάλαμο του ψυχιάτρου βάζοντάς τους να υπερασπίζονται την δανειακή με τα ίδια επιχειρήματα που το δίδυμο Παπανδρέου - Παπακωσταντίνου υπερασπιζότανε το πρώτο μνημόνιο.

Η αλήθεια είναι ότι η ΝΔ ήταν και παραμένει κόμμα βαρόνων, άρρηκτα δεμένο με τις τράπεζες και τα επιχειρηματικά συμφέροντα. Απόγονοι παλαιών τζακιών είναι οι πολιτευτές της. Ξεκομμένοι από την Ελληνική κοινωνία, σπουδαγμένοι σε Harvard και Οξφόρδη, αδυνατούν να καταλάβουν πως γίνεται να μην έχει κανείς να πληρώσει το ρεύμα, ας πούμε. Πρόσφατα, γνωστό στέλεχός της και γόνος καλής οικογενείας δήλωσε πως δεν ξέρει τι να συμβουλεύσει τον κόσμο να κάνει τα λεφτά του, να τα βγάλει στο εξωτερικό η να τα αφήσει μέσα. Για τέτοιους καημούς μιλάμε...

Δυστυχώς για την ΝΔ ακόμα και παραδοσιακοί ψηφοφόροι της δεξιάς δεν μπορούν πλέον να την ψηφίσουν. Δεν τους πάει το χέρι και αυτό αποτυπώνεται και στις δημοσκοπήσεις. Δύο εβδομάδες μετά την ψήφιση της δανειακής και η ΝΔ έχει χάσει 3% στην πρόθεση ψήφου, όπως καταγράφεται σε όλες τις δημοσκοπήσεις. Φαίνεται καθαρά ότι ο Σαμαράς έχασε την ευκαιρία να γίνει πραγματικός ηγέτης και να κυβερνήσει με αυτοδυναμία και ευρεία αποδοχή στην Ελληνική κοινωνία. Πάει το πουλάκι, πέταξε, για τον Σαμαρά και την ΝΔ.

Η δανειακή ήταν κόκκινη γραμμή τελικά για πολύ κόσμο. Αρκετοί περιμένανε τον Σαμαρά ως την τελευταία στιγμή... Τώρα, η μεγάλη κεντροδεξιά παράταξη χάνει συνεχώς ψηφοφόρους και στελέχη και μετρά ήδη την δεύτερη διάσπασή της μέσα σε δύο χρόνια. Αποτελεί δε παγκόσμιο ρεκόρ που πρέπει να διδάσκεται στο μέλλον στις σχολές πολιτικών επιστημών, για το πως μια παράταξη με βάση το 33 - 35% κατάφερε μέσα σε δύο μόλις χρόνια και με αντίπαλο την χειρότερη κυβέρνηση της Ελληνικής ΙΣΤΟΡΊΑΣ ΝΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ στο 23% και με αναγωγή!!

Πράγματι, η ΝΕΑ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ είναι ήδη εδώ. Το σκηνικό έχει αλλάξει και ο κόσμος δεν εγκλωβίζεται πλέον στα κομματικά μαντριά. Το αίτημα για εκδημοκρατισμό και βαθιά κάθαρση στο Ελληνικό πολιτικό σύστημα αιωρείται πλέον εφιαλτικά πάνω από το Ελληνικό κοινοβούλιο. Ο κόσμος έχει ριζοσπαστικοποιηθεί και δεν τρώει πλέον το κουτόχορτο που του μοιράζουν τα κομματικά χαλκεία. Ο κόσμος βλέπει πως χειρίσθηκε ο ΙΣΛΑΝΔΙΚΟΣ ΛΑΟΣ μια ανάλογη υπόθεση και παίρνει ιδέες... Κινήσεις πανικού από τα κομματικά επιτελεία, κινήσεις που θυμίζουν το μετεμφυλιακό κράτος που σου ζητούσε πιστοποιητικό κοινωνικό φρονημάτων για να σε προσλάβει σαν κλητήρα δεν ανησυχούν κανέναν. Το αντίθετο μάλιστα συμβαίνει, αφού γίνεται όλο και πιο αηδιαστικό το παλιό πολιτικό σκηνικό στα μάτια του κόσμου.


Όλοι χρησιμοποιούμε σήμερα χρήματα για να κάνουμε τις συναλλαγές μας. Αναρωτήθηκε το πως "λειτουργεί" o ο θεσμός αυτός και τον μηχανισμό του;

Για να δούμε μερικά βασικά πράγματα. Θα προσπαθήσω χονδρικά να σας ενημερώσω το πως ξεκίνησε η νεότερη μορφή χρήματος, τα χαρτονομίσματα.

Κάποτε ένας goldsmith (πρώιμη μορφή Τραπεζίτη) έφτιαξε για την φύλαξη του χρυσού του, ένα απροσπέλαστο σε τυχόν κλέφτες δωμάτιο μέσα στο σπίτι του. Οι γείτονες κάποια στιγμή τον προσέγγισαν και του είπαν να φυλάξει αν θέλει στο ασφαλές αυτό μέρος και τον δικό τους χρυσό με ένα μικρό ενοίκιο. Αυτός δέχθηκε ένεκα του κέρδους. το πράγμα έγινε γνωστό και ήρθε πολύς κόσμος να φυλάξει τον χρυσό του εκεί. ο κάθε καταθέτης έπαιρνε ένα χαρτί το οποίο ανέγραφε το βάρος του χρυσού που κατέθετε, ως απόδειξη της κατάθεσης.

Ο goldsmith παρατήρησε ότι ο κόσμος δεν ερχόταν να πάρει τον χρυσό, παρά μόνο ελάχιστοι, πράγμα που του προξένησε το ενδιαφέρον και κατέβηκε στην αγορά να δει και να ανακαλύψει το γιατί.

Στην αγορά λοιπόν είδε ότι ο κόσμος που είχε έρθει σε αυτόν να τους φυλάξει τον χρυσό, αντί να κάνει τον κόπο να έρθει να πάρει χρυσό και να κάνει τις καθημερινές τους συναλλαγές, συναλλασσόταν με τις αποδείξεις του χρυσού και όχι με τον ίδιο τον χρυσό!

Έτσι οι αποδείξεις μεταλλάχτηκαν στα γνωστά χαρτονομίσματα που όλοι γνωρίζουμε σήμερα.

ΌΜΩΣ η στατιστική παρατήρηση αυτή, του ότι ο κόσμος δηλαδή σπάνια ερχόταν να κάνει ανάληψη χρυσού, και του ότι συναλλάσσονταν με τις αποδείξεις, έδωσε μια ιδέα στον goldsmith να εξαπατήσει τον κόσμο. Τι έκανε λοιπόν; δάνειζε όχι μόνο τον δικό του χρυσό αλλά και τον χρυσό των άλλων χωρίς φυσικά να τους δίνει μερίδιο από τα κέρδη αφού απέκρυπτε φυσικά το γεγονός ένεκα του κέρδους και ο κόσμος δεν είχε την δυνατότητα να το γνωρίζει.

Περνώντας ο καιρός όμως, ο goldsmith ήθελε ακόμα περισσότερα κέρδη, έτσι σκέφτηκε να κάνει και το εξής: εφόσον στατιστικά ο κόσμος σπάνια ερχόταν να κάνει ανάληψη τον χρυσό του, να κόψει περισσότερες αποδείξεις από τον χρυσό που είχε στην αποθήκη του. Όπως και στην προηγούμενη κατάσταση κανείς δεν θα το υποπτευόταν αυτόν τον μηχανισμό διότι ο goldsmith γνώριζε καλά την νοοτροπία του κόσμου. Αν πάλι κάποιοι αντιλαμβάνονταν την απάτη θα ήταν τόσοι λίγοι που και αν έρχονταν να κάνουν ανάληψη τον χρυσό τους βάσει των αποδείξεων που είχαν θα ήταν εφικτό. Πως θα κατέρρεε το σύστημα; ΑΝ όλοι μαζί οι πολίτες πήγαιναν με τις αποδείξεις (τραπεζογραμμάτεια-χαρτονομίσματα) να πάρουν τον χρυσό τους, διότι τα χαρτονομίσματα που είχε κυκλοφορήσει στην αγορά δεν είχαν αντίκρυσμα στον χρυσό της αποθήκης τους, ήταν εντελώς πλαστά!

Το 1913 στις ΗΠΑ μαζεύτηκαν οι Περιούσιοι Τραπεζίτες και όρισαν ένα νέο σύστημα δημιουργίας χρήματος "out of nothing" το οποίο το ονόμασαν Fractal reserve system (Σύστημα Κλασματικού αποθεματικού). Στόχος ήταν η δημιουργία του χρήματος η οποία δεν θα είχε αντίκρισμα ούτε σε χρυσό ούτε σε τίποτα άλλο παρά μόνο "out of nothing" με σκοπό φυσικά το απεριόριστο κέρδος. Έτσι λοιπόν συνέθεσαν ένα έγγραφο γνωστό ως Modern Money Mechanics (για να κατεβάσετε το pdf κάντε κλικ ΕΔΩ) στο οποίο όριζαν τον μηχανισμό δανεισμού με βάση το 9:1

Πρακτικά τι σημαίνει αυτό; Θα δώσουμε ένα παράδειγμα:

Ο κύριος Τάδε θέλει να αγοράσει ένα αυτοκίνητο αξίας 9.000 ευρώ. Πήγε λοιπόν στην Τράπεζα και ζήτησε το ποσόν αυτό. Όλοι έχουμε την ψευδαίσθηση ότι τα 9.000 που ενέκρινε η τράπεζα στον κύριο Τάδε τα έβγαλε από το θησαυροφυλάκιο της εκεί που έχει τις καταθέσεις των πελατών της. Λάθος! δεν έδωσε τα 9.000 από τις καταθέσεις των άλλων! βάσει του Modern Money Mechanics και του 9:1 η εν λόγω Τράπεζα, θα κάνει κατάθεση 1000 στην Κεντρική Τράπεζα της Ελλάδος και θα ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ τα υπόλοιπα 8.000 "out of nothing" ΑΠΛΑ ΜΟΛΙΣ ΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ!!! ΝΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΕΡΑΣ ΚΟΠΑΝΙΣΤΟΣ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΥΘΕΝΑ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ DIGITALY ΣΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ!!!

Ο κύριος Τάδε λοιπόν θα πάρει την επιταγή του και θα πάει να την δώσει στο μαγαζί που πουλάει το αυτοκίνητο. Ο μαγαζάτορας με την σειρά του θα πάει και θα το κάνει κατάθεση την επιταγή σε κάποια Τράπεζα. Η Τράπεζα αυτή βλέπει το ποσόν και βάσει του 9:1 θα βάλει τα 900 κατάθεση στην Κεντρική Τράπεζα της Ελλάδος και θα μπορέσει να διαθέσει σε κάποιο νέο δάνειο τα υπόλοιπα 8.100.

Από το αρχικό ποσό τελικά με τον κύκλο νέων δανείων θα "δημιουργηθούν" 90.000 τις οποίες θα καρπωθεί η Τράπεζα.

Με άλλα λόγια ο "δημοκρατικός" νόμος νομιμοποιεί τις Τράπεζες να δημιουργούν χρήμα από το ΤΙΠΟΤΑ αλλά δεν νομιμοποιεί τους πολίτες να κάνουν το ίδιο... και όχι μόνον αυτό, αλλά οι αδέκαστοι Δικαστικοί αν δεν ξεπληρώσεις κάποιο δάνειο που σου έχει δώσει η Τράπεζα προχωρούν και σε κατασχέσεις των αντικειμένων που έχεις βάλει ως εγγύηση...

Για να γίνουμε περισσότερο κατανοητοί, μεταξύ της Τράπεζας και του Δανειζόμενου το μόνο πραγματικό και υπαρκτό μέσω συναλλαγής είναι το σπίτι ή ότι άλλο βάλει ως εγγύηση ο δανειολήπτης.

Το μέγεθος της απάτης δεν σταματάει εδώ, το ποσόν που λαμβάνει ο δανειολήπτης π.χ. 10.000 που μόλις δημιούργησε η Τράπεζα βάσει του Δημοκρατικότατου νόμου, έχει και μια ακόμα παράμετρο... τον ΤΟΚΟ!!!

Η καλή ερώτηση είναι η εξής: η τράπεζα έχει από τον νόμο την δικαιοδοσία να δημιουργήσει χρήμα "out of nothing", δημιουργεί λοιπόν 10.000 και ζητάει τόκο ας πούμε 20%, οπότε ο δανειολήπτης δηλαδή πρέπει να επιστρέψει 12.000. Όλα καλά και φυσιολογικά μας φαίνονται...μόνο που εδώ υπάρχει ένα κενό... που θα βρει ο δανειολήπτης τα παραπανίσια 2.000 (μέσω των τόκων) που θέλει η τράπεζα εφόσον η τράπεζα δεν τα έχει δημιουργήσει και ο δανειολήπτης δεν έχει την δικαιοδοσία από τον νόμο να ζωγραφίσει και αυτός με την σειρά του χαρτάκια τα οποία θα τα ονομάζει χρήματα και θα τους ορίσει αξία 2.000;

Η απάντηση είναι ότι θα πρέπει να τα "κλέψει" από κάποιον άλλον... αν υποθέσουμε λοιπόν ότι η αγορά αποτελείται από 10 άτομα, τα οποία έχουν από 10 δρχ έκαστος και πρέπει να επιστρέψουν 12 δρχ στην Τράπεζα, εφόσον η τράπεζα συνολικά δημιούργησε 100 δρχ πως θα μπορέσουν τα άτομα να ξεχρεώσουν την Τράπεζα; ΑΠΑΝΤΗΣΗ: δεν θα μπορέσουν όλοι... ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ λοιπόν τα 2 από τα 10 άτομα θα χρεοκοπήσουν!!!

Επάνω στο θέμα αυτό έχουμε μια ενδιαφέρουσα ιστορία που συνέβη στην Αμερική το 1968 γνωστή ως "the credit river case":

Ο jerome Daly το 1968 δικηγόρος στο επάγγελμα είχε πάρει ένα δάνειο από μια τράπεζα, δεν μπόρεσε να αποπληρώσει το δάνειο αυτό, και η τράπεζα πήγε να του κατασχέσει το σπίτι. Αυτός στο δικαστήριο υποστήριξε ότι η συμφωνία είναι άκυρη διότι βάσει του fractal reserve (κλασματικό αποθεματικό) τα χρήματα δημιουργούνται από το τίποτα, οπότε η τράπεζα του έδωσε ΤΙΠΟΤΑ οπότε πως είναι δυνατόν να έχει αξιώσεις στο ΚΑΤΙ που ήταν το σπίτι του. Ο πρόεδρος των Τραπεζιτών J.P. Morgan δεν μπορούσε να μην παραδεχθεί στο δικαστήριο την ισχύ του Fractal Reserve που αναφέρεται στο Modern Money Mechanics, οπότε ο Jerome Daly κέρδισε την δίκη.


Κάντε κλικ ΕΔΩ για να ανοίξει η απόφαση του δικαστηρίου σε μορφή .pdf

Στοιχεία για την υπόθεση μπορείτε να βρείτε στα παρακάτω λινκς:

http://www.lawlibrary.state.mn.us/creditriver.html

http://www.lawlibrary.state.mn.us/CreditRiver/CreditRiver.html


Ιστοσελίδα βρετανικής εφημερίδας The Telegraph

25 Φεβρουαρίου

Η Β. Κορέα απείλησε να κηρύξει "ιερό πόλεμο" με αφορμή τις κοινές ναυτικές ασκήσεις ΗΠΑ-Ν. Κορέας που έχουν προγραμματιστεί για την επόμενη εβδομάδα και αποκήρυξε την κίνηση, χαρακτηρίζοντάς την ως "σιωπηλή κήρυξη πολέμου".

Η Εθνική Επιτροπή Άμυνας της Β. Κορέας περιέγραψε τις επικείμενες ασκήσεις ως "ασυγχώρητες πράξεις πολεμικής υστερίας" και δήλωσε ότι ο στρατός και ο λαός της χώρας θα "εξουδετερώσουν" τις πολεμικές πρωτοβουλίες των ΗΠΑ και της Νότιας Κορέας "με έναν ιερό πόλεμο που θα φέρει το δικό μας στίγμα".

Η απειλή αυτή από την πλευρά της Πιονγκγιάνγκ αποτελεί την πιο πρόσφατη εκδήλωση εχθρικής στάσης προς την Σεούλ από τότε που τη διακυβέρνηση της χώρας ανέλαβε ο Kim Jong-un, ο νεότερος γιος του πρώην ηγέτη Kim Jong-il, μετά το θάνατο του τελευταίου, στις 17 Δεκεμβρίου 2011.

Την περασμένη εβδομάδα η Βόρεια ορκίστηκε "ανελέητα αντίποινα", εάν εκτοξευθούν βλήματα μέσα στη θαλάσσια περιοχή που διεκδίκησε η Πιονγκγιάνγκ κατά τη διάρκεια κάποιων άλλων ασκήσεων, που έγιναν με πραγματικά πυρά πυροβολικού κοντά στα σύνορα, στην επίμαχη περιοχή της Κίτρινης Θάλασσας.

Αλλά σε εκείνη τη φάση δεν προχώρησε σε στρατιωτική δράση ως απάντηση στην άσκηση.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και τη Νότια Κορέα προετοιμάζονται τώρα για δύο μεγάλες ετήσιες κοινές στρατιωτικές ασκήσεις, από τις οποίες η πρώτη προγραμματίστηκε για την ερχόμενη εβδομάδα και η δεύτερη για το Μάρτιο.

Η άσκηση με την κωδική ονομασία "Key Resolve" θα είναι μια άσκηση ελιγμών με τη βοήθεια ηλεκτρονικού χειρισμού. Θα ξεκινήσει τη Δευτέρα και θα συνεχιστεί μέχρι και τις 9 Μαρτίου. Εκτός από αυτήν, θα γίνουν κοινές ασκήσεις αεροπορίας, πεζικού και ναυτικού, με την κωδική ονομασία "Foal Eagle", από 1 Μαρτίου έως 30 Απριλίου.

Στην ανακοίνωσή της, η Εθνική Επιτροπή Άμυνας της Β. Κορέας αναφέρει: "Οι ασκήσεις Key Resolve και Foal Eagle είναι ασυγχώρητες πράξεις πολεμικής υστερίας, που επινόησε ένα τσούρμο από αλήτες για να βεβηλώσει το πένθος μας. Πρόκειται για μια ασυγχώρητη προσβολή της κυριαρχίας και της αξιοπρέπειάς μας".

"Ο στρατός και ο λαός μας θα εξουδετερώσει τις κινήσεις της ομάδας των δωσίλογων του έθνους και των πολεμοκάπηλων που βρίσκονται μέσα σε αυτή τη χώρα και στο εξωτερικό, οι οποίοι σχεδιάζουν έναν νέο πόλεμο", συνεχίζει στην ανακοίνωσή της η Εθνική Επιτροπή Άμυνας, αναφέροντας ότι θα οργανώσει και εκείνη στρατιωτικές ασκήσεις.

"Οι πολεμικοί ελιγμοί (...) αποτελούν στην πραγματικότητα μια σιωπηλή κήρυξη πολέμου. Και αυτή την κήρυξη πολέμου είναι βέβαιο ότι θα τη διαδεχθεί μια σειρά από αντίποινα".

Και η ανακοίνωση της Εθνικής Επιτροπής Άμυνας καταλήγει: "Τώρα που έχει κηρυχθεί πόλεμος εναντίον μας, ο στρατός και ο λαός μας είναι σταθερά αποφασισμένοι να αντιμετωπίσουν οποιοδήποτε χτύπημα εναντίον μας με έναν ιερό πόλεμο που θα φέρει το δικό μας στίγμα, προκειμένου να προστατεύσουμε την ασφάλεια του έθνους και την ειρήνη της χώρας".



Μικρότερη απ’ ό,τι εκ πρώτης όψεως φαίνεται και… ακριβοπληρωμένη είναι η «ανάσα» που δίνει στην ελληνική οικονομία η συμφωνία για το «κούρεμα» των ομολόγων που βρίσκονται στα χέρια ιδιωτών επενδυτών, το περιβόητο PSI, η οποία θα περιορίσει το δημόσιο χρέος της χώρας μας κατά 103-107 δισ. ευρώ (50% του ΑΕΠ) μόνο στα χαρτιά.

Το γεγονός αυτό και τα σοβαρότατα εγγενή προβλήματα στη συνταγή του Μνημονίου έχουν ήδη οδηγήσει πολλούς αναλυτές στο να αμφιβάλλουν έντονα για την αποτελεσματικότητα της συμφωνίας στο τελευταίο Γιούρογκρουπ της 21ης Φεβρουαρίου. Χαρακτηριστικά, αναλυτές της JP Morgan και του Ινστιτούτου Peterson θεωρούν αναπόφευκτη νέα αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, η οποία θα περιλαμβάνει πλέον «κούρεμα» και στα δάνεια του επίσημου τομέα (OSI), δηλαδή της Τρόικας.

Ακόμα και το ΔΝΤ στην τελευταία έκθεση βιωσιμότητας του ελληνικού δημόσιου χρέους αφήνει ορθάνοιχτο το «παράθυρο» για την ανάγκη πρόσθετης δανειακής στήριξης της χώρας μας το 2015, καθώς ούτε η πρόσφατη συμφωνία φέρνει πιο κοντά τη δυνατότητα επιστροφής του Ελληνικού Δημοσίου στις αγορές.

Με βάση την επίσημη πρόσκληση προς τους ομολογιούχους, την οποία δημοσιοποίησε προχθές το απόγευμα η κυβέρνηση, αν η συμμετοχή κυμανθεί μεταξύ 75%-90%, θα εξεταστεί η ενεργοποίηση των ρητρών συλλογικής δράσης (CACs) που μόλις ψηφίστηκαν από τη Βουλή. Ωστόσο, έτσι η ανταλλαγή των ομολόγων θα μετατραπεί από εθελοντική σε υποχρεωτική, πιθανότατα θα θεωρηθεί πιστωτικό γεγονός, θα πυροδοτήσει αποπληρωμή των ασφαλίστρων κινδύνου έναντι χρεοκοπίας (CDS) και θα εξαρτήσει τις ελληνικές τράπεζες για ένα διάστημα από τους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς παροχής ρευστότητας.

Νέος δανεισμός 70,7 δισ. ευρώ, άπιαστο όνειρο η ρευστότητα

Από το νέο Μνημόνιο, την έκθεση βιωσιμότητας διά χειρός της ίδιας της Τρόικας και την επικαιροποίηση έγκυρων εκτιμήσεων για τις συνέπειες του «κουρέματος» προκύπτει ότι:

1. Για να απομειώσει το δημόσιο χρέος της κατά 103-107 δισ. ευρώ μέσω του PSI, η Ελλάδα προχωρά σε νέο δανεισμό συνολικού ύψους 70,7 δισ. ευρώ:

  • 35 δισ. ευρώ για την επαναγορά των ελληνικών ομολόγων που κατέχουν οι κεντρικές τράπεζες των χωρών της ευρωζώνης.
  • 30 δισ. ευρώ που θα διατεθούν στους ιδιώτες πιστωτές σε βραχυχρόνιους τίτλους του EFSF, εν είδει «προεξόφλησης» για το 15% της ονομαστικής αξίας των παλαιών ομολόγων.
  • 5,7 δισ. ευρώ για αποπληρωμή δεδουλευμένων τόκων στο πλαίσιο του PSI.

2.Το διευρυμένο «κούρεμα» προκαλεί αυξημένες ανάγκες ανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών, οι οποίες επίσης θα χρειαστεί να καλύψουν την «τρύπα» που προκύπτει εξαιτίας των μη εξυπηρετούμενων δανείων τους, τα οποία μπήκαν στο μικροσκόπιο των BlackRock/Bain. Η Τρόικα ανέβασε το συνολικό ποσό που εκτιμά ότι θα απαιτηθεί για το σκοπό αυτό από τα 40 δισ. ευρώ στα 50 δισ. Πάντως, τραπεζικοί κύκλοι θεωρούν την εκτίμηση αυτή υπερβολική.

3. Το πρόβλημα των τραπεζών αντιμετωπίζουν επίσης ασφαλιστικά ταμεία, ασφαλιστικές εταιρίες και επιμελητήρια. Για τα ασφαλιστικά ταμεία, μαζί με το Μνημόνιο, ψηφίστηκε διάταξη που προβλέπει ότι θα δημιουργηθεί Ταμείο Στήριξης Ασφαλιστικού Συστήματος, το οποίο θα μεταβιβάσει στους ασφαλιστικούς οργανισμούς δημόσια περιουσία ώστε να καλύψουν τις απώλειές τους. Οι τελευταίες αναμένεται να κυμανθούν από 12 ως 18 δισ. ευρώ, εντείνοντας την πίεση για αύξηση των επιχορηγήσεων από τον Κρατικό Προϋπολογισμό.

4. Ο «λογαριασμός» από τις παραπάνω κεφαλαιακές ανάγκες θα πληρωθεί από το Ελληνικό Δημόσιο, επιβαρύνοντας το χρέος και αυξάνοντας, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα, το έλλειμμα.

5. Ωσότου αναδιαταχθεί το ελληνικό τραπεζικό σύστημα και όσο δεν γίνεται πράξη ένα «σχέδιο Μάρσαλ» με αναπτυξιακή κατεύθυνση, η ρευστότητα θα παραμένει άπιαστο όνειρο για νοικοκυριά και επιχειρήσεις, και μάλιστα υπό πρωτόγνωρες συνθήκες ύφεσης.

6. Τις συνέπειες του «κουρέματος» θα υποστούν και απλοί ιδιώτες που επένδυσαν σε ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου. Από το «ψαλίδι» του «haircut» δεν εξαιρούνται ούτε τα ομόλογα που είχαν λάβει οι φαρμακευτικές εταιρίες για την εξόφληση χρεών των νοσοκομείων ούτε τα ειδικά ομόλογα που πήραν εν είδει αποζημίωσης οι πρώην εργαζόμενοι της Ολυμπιακής. Επίσης, θα απομειωθούν τα ομόλογα που είχαν δοθεί ως εγγύηση για δάνεια των ΔΕΚΟ. Την εξαίρεση των φυσικών προσώπων που κατέχουν ελληνικούς κρατικούς τίτλους έχουν ζητήσει τόσο ο Σύνδεσμος Μελών Χρηματιστηρίων Αθηνών (ΣΜΕΧΑ) όσο και η Euroshareholders, οργανισμός που εκπροσωπεί 30 συνδέσμους μετόχων από κράτη της Ε.Ε.

Μάριος Ροζάκος στον “Τύπο της Κυριακής”


  • Η Πυρπόληση της Αθήνας
Την Κυριακή 12 Φλεβάρη, 2012, κάηκε πάλι η Αθήνα. Είναι καιρός ο Ελληνικός λαός να απαιτήσει την ανάληψη ευθύνης από αυτούς που τους έχει εμπιστευθεί την ασφάλεια του και την κυβέρνηση της χώρας.

Eν όψει της αδυναμίας του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη και του Αρχηγού της Αστυνομίας να προστατεύσουν το κέντρο της Αθήνας από μια ομάδα κουκουλοφόρων που το παρέδωσαν στις φλόγες, απαιτούμε την παραίτηση τους.



  • Τα γεγονότα έρχονται να ανατρέψουν την εικονική πραγματικότητα
Όσοι πιστεύουν πως η Γερμανίδα Καγκελάριος καθώς και ο «πολύς» κύριος Schäuble, εξυπηρετούν καθαρά γερμανικά συμφέροντα, είναι γελασμένοι. Για τα συγκεκριμένα άτομα μπορούμε με βεβαιότητα να πούμε, πως δεν είναι τίποτα περισσότερο ή λιγότερο από απλά υποχείρια της ΝΤΠ και πως η «περίεργη» στάση τους είναι προσχεδιασμένη, για να οδηγήσει σε έναν στόχο: την απαξίωση των εθνικών συνόρων και την κατάργηση των εθνών/κρατών. Αυτό πρέπει να γίνει άμεσα και να δεσμευτούν μόνιμα όλα τα κράτη/μέλη της Ε.Ε. προτού εμφανιστούν οι διεκδικητές των δικαιωμάτων του Γερμανικού Ράιχ (βλέπε εδώ), οι οποίοι δρουν προς στιγμή ακόμα παρασκηνιακά.

Η οικονομική κρίση, η οποία έχει αγγίξει μοιραία και τους πειθαρχημένους Γερμανούς -όσο και να προσπαθούν αυτό να το καλύψουν με την φούσκα της δήθεν ανάπτυξης- έχει κάνει τον γερμανικό λαό να «ψάχνεται» και αυτό είναι για την ΝΤΠ πολύ επικίνδυνο, διότι δεν είναι δύσκολο να ανακαλυφτεί η απάτη του εικονικού (και στην ουσία ανύπαρκτου) Γερμανικού κράτους (Ομοσπονδιακή Δημοκρατία). Μεγάλο μέρος του πληθυσμού έχει στο μεταξύ ξυπνήσει, πράγμα το οποίο επιβάλει άμεση αντίδραση από αυτούς οι οποίοι θέλουν να τους κρατούν σε «χειμερία νάρκη». Δεν είναι λίγοι αυτοί στη Γερμανία που ζητούν σήμερα έξοδο από το Ευρώ και επιστροφή στο Μάρκο, αυτό προσπαθούν τα ελεγχόμενα ΜΜΕ να το αποσιωπήσουν, αλλά το internet είναι ακόμα ανεξέλεγκτο και κοντεύει να τους χαλάσει την δουλειά, γι αυτό βιάζονται επίσης να περάσουν δια της πλαγίας οδού το περιβόητο ACTA.

Σχετικά τώρα με την Ελλάδα, ο στόχος είναι να λειτουργήσει ως «μοντέλο εθελούσιας παράδοσης της εθνικής κυριαρχίας», για να υπάρξει έτσι ένα προηγούμενο, το οποίο θα εφαρμοστεί έτσι και σε όλα τα υπόλοιπα κράτη/μέλη. Μια ομοσπονδοποίηση δηλαδή, σύμφωνα με το μοντέλο της Ομοσπονδιακής Γερμανίας (βλέπε εδώ).

Αυτό εξηγεί και το πολύ άκομψο παιχνίδι που παίχτηκε από τον άλλο φανατικό νεοταξίτη, τον πρώην πρωθυπουργό ΓΑΠ και την φουτουριστική ομάδα του, που φρόντισαν με τον πλέον άγαρμπο τρόπο να ισοπεδώσουν την χώρα μας και να την οδηγήσουν με συνοπτικές διαδικασίες στην αγκαλιά των αφεντικών τους. Ο μόνος τρόπος για να πετύχουν αυτόν τον στόχο, την εθελούσια παράδοση της εθνικής κυριαρχίας, ήταν μόνο ένας: Η πλήρης οικονομική κατάρρευση. Μια μέθοδος τόσο αποτελεσματική, όσο ήταν σε άλλες εποχές η πολιορκία.

Τι σημαίνει άρα αυτό;

Σημαίνει απλά, ότι βρισκόμαστε σε κατάσταση πολέμου.

Το ερώτημα όμως είναι: Ποιος έχει κηρύξει αυτόν τον Πόλεμο;

Η απάντηση είναι ξεκάθαρη: Το πόλεμο κήρυξαν, αυτοί που επιδιώκουν να διασφαλίσουν τον παγκόσμιο έλεγχο. Οι ενορχηστρωτές της Νέα Τάξης Πραγμάτων.

Τα πράγματα έχουν κάπως περιπλεχθεί όμως, λόγω της Γερμανίας, διότι η προπαγάνδα των τελευταίων χρόνων έχει καταφέρει να περάσει το μήνυμα της δήθεν αναβίωσης ενός 4ου Ράιχ, παρουσιάζοντας την Ομοσπονδιακή Γερμανία, ως τον «κακό» της παρέας. Αυτό αποδεικνύεται όμως ως μέρος του σχεδίου, διότι αυτό που εμφανίζεται σήμερα ως Γερμανία, είναι στην πραγματικότητα ΜΙΑ ΑΠΑΤΉ. Είναι ακριβώς αυτό το οποίο επιδιώκουν να κάνουν με όλη την Ευρώπη: Μια συνομοσπονδία κρατών, με κράτη αποκομμένα από το παρελθόν τους, χωρίς εθνικά σύνορα, για αυτό εμφανίζουν αυτό το γερμανικό μόρφωμα ως το πλέον ισχυρό, διότι επιδιώκουν να την παρουσιάσουν -παρά τον αρνητικό τρόπο με τον οποίο εμφανίζεται- ως ιδανικό πρότυπο ευημερίας. Αυτό είναι ένα πρώτο σκαλοπάτι προς την τελική Παγκόσμια Διακυβέρνηση.

Ποιόν εξυπηρετεί όμως αυτό;

Εξυπηρετεί πρώτα το Διεθνές Κεφάλαιο (τις Τράπεζες) και αμέσως μετά τους συνοδοιπόρους τους που είναι ο αγγλοαμερικανικός ιμπεριαλιστικός συνασπισμός.

Το άλλο ερώτημα που προκύπτει, είναι: Ποιους φοβούνται;

Φοβούνται την συσπείρωση του εχθρού, που είναι, αυτό που λέω εγώ «συνασπισμό της αρκούδας». Δηλαδή την αναβίωση του Γερμανικού Ράιχ (που δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με το Γ’ Ράιχ ή το Σιωνιστικό μόρφωμα της Ομοσπονδιακής Γερμανίας) , που ετοιμάζεται παρασκηνιακά για την τελική επίθεση και που έχει στο μεταξύ πάρει με το μέρος του την ομάδα κρατών που είναι γνωστά ως BRIC. Αυτός είναι ο εχθρός, και είναι όχι μόνο τρομερός αλλά και ανήλεος. Και το κυριότερο είναι, πως εξαιτίας της ασύστολης κατάχρησης εξουσίας, στην οποία επιδόθηκε η αυτοκρατορία όλα αυτά τα χρόνια που μονοπώλησε την παγκόσμια κυριαρχία μετά την πτώση του Σιδηρού Παραπετάσματος, έχει ο συνασπισμός αυτός τώρα και το ηθικό πλεονέκτημα, γι αυτό πρόκειται σύντομα να εμφανιστεί ως ο «απελευθερωτής των σκλάβων», ως ο νέος Σπάρτακος!

Αυτά είναι κάποια από τα γεγονότα που «παίζονται» στο παρασκήνιο και δεν αποτελούν δικές μου «ανακαλύψεις», αλλά είναι πράγματα γνωστά σε όλους αυτούς που τολμούν να κοιτάξουν την αλήθεια κατάματα.

Συμβαίνει όμως -ακόμα και μέσα στους χώρους του διαδικτύου- να υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι έχουν «κουμπώσει» με τα συμφέροντα κάποιων επιτήδειων, οι οποίοι ελπίζουν να επωφεληθούν από τις εξελίξεις και να καταφέρουν να αρπάξουν κάποιο κομμάτι από την «πίτα» της εξουσίας. Αυτοί είναι οι χειρότεροι στον χώρο της παραπληροφόρησης, διότι έχουν απόλυτη άγνοια σε ότι αφορά τα γεγονότα, και χωρίς να ξέρουν στην πραγματικότητα τι κάνουν, διασπείρουν παραπλανητικές πληροφορίες και είναι και οι ποιο φλογεροί πολέμιοι της αλήθειας. Αυτό κάνει την έρευνα του αντικειμενικού ερευνητή ακόμα ποιο δύσκολη και κρατά τους επιφανειακούς «περιηγητές», που είναι δυστυχώς οι περισσότεροι, στο σκοτάδι.

Έτσι γινόταν πάντα και έτσι γίνεται και σήμερα…

Γι αυτό τα γεγονότα θα έρθουν αιφνιδιαστικά και θα πιάσουν το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου στον …ύπνο.

Το τελικό ερώτημα που εύλογα τίθεται όμως τώρα, είναι: Υπάρχει διέξοδος;

Η απάντηση είναι: Ναι! Πάντα υπάρχει διέξοδος…

Το ζήτημα είναι, όμως, αν είμαστε αρκετά θαρραλέοι και άγρυπνοι ώστε να την εντοπίσουμε και να την ακολουθήσουμε.



Γράφει ο Παναγιώτης Γ. Γεωργόπουλος*

Κύριοι,

Αφού έχετε διαπιστώσει ότι τα μέχρι τώρα μέτρα δεν έχουν αποδώσει.

Αφού έχετε ομολογήσει πως και τα καινούργια μέτρα δεν έχουν αποτέλεσμα.

Αφού γνωρίζετε ότι μετά από αυτά τα μέτρα θα έρθουν κι άλλα.

Αφού με τη στάση σας έχετε οδηγήσει τον κόσμο στα συσσίτια της Εκκλησίας.

Αφού με τις ενέργειες σας έχετε δημιουργήσει χιλιάδες αστέγους.

Αφού με τη στάση σας έχετε φτάσει την ανεργία στο 20% (επίσημο).

Αφού με τις ενέργειες σας έχετε κλείσει χιλιάδες επιχειρήσεις και έχουν μείνει χιλιάδες άνεργοι, σε όλη την Ελλάδα.

Αφού με την υποχωρητικότητα σας έχετε φθάσει την Ελλάδα στον γκρεμό.

Αφού διαπιστώνετε ότι οδηγείτε την Ελλάδα συνεχώς στην ύφεση.

Αφού έχετε ομολογήσει ότι χρεοκοπεί η Ελλάδα για να σωθεί το ευρώ και η Ευρωζώνη.

Αφού έχετε διαπιστώσει ότι η «συνταγή» είναι λάθος.

Αφού έχετε διαπιστώσει ότι δεν υπάρχουν «εταίροι», αλλά σκληροί εκβιαστές.

Αφού έχετε καταλάβει ότι σε κάθε ναι, υπάρχει μια επιπλέον απαίτηση, πιο οδυνηρή από τις προηγούμενες.

Αφού γνωρίζετε ότι, αν σκύψεις το κεφάλι οι σφαλιάρες θα έρχονται η μια πίσω από την άλλη.

Αφού με τη συναίνεση σας έχετε οδηγήσει τους Έλληνες στην εξαθλίωση.

Αφού με την πολιτική σας καταντήσατε την Ελλάδα, την εβδόμη φτωχότερη χώρα στην Ευρώπη (Euro stat).

Αφού διαπιστώνετε ότι οι «εταίροι» μας, δεν έχουν καμιά διάθεση να μας βοηθήσουν.

Αφού καταλαβαίνετε ότι το μόνο που θέλει η τρόικα είναι να εξαθλιώσει το λαό.

Αφού ξέρετε ότι η ανάπτυξη δε θα έρθει με μισθούς των διακοσίων ευρώ.

Αφού έχετε διαπιστώσει ότι οι Ευρωπαίοι μας χρησιμοποιούν ως παράδειγμα για την τρομοκράτηση των υπολοίπων κρατών.

Αφού βλέπετε τους νέους να φεύγουν στο εξωτερικό για ανεύρεση εργασίας.

Αφού η ανοχή σας στις ορέξεις της τρόικα, δεν οδηγεί σε ελπίδα.

Αφού η πολιτική σας δε δίνει όραμα, για έξοδο από την κρίση.

Αφού με τις ενέργειες σας έχετε οδηγήσει μαθητές, σε μαθητικά συσσίτια.

Αφού η πολιτική σας οδηγεί στην καταβαράθρωση του κοινωνικού κράτους.

Αφού ξέρετε ότι η ανάπτυξη που λέτε είναι ένα παραμύθι.

Αφού ξέρετε ότι η Ελλάδα έχει 365 μέρες το χρόνο, αέρα και ήλιο και δε χρειαζόμαστε τους Γερμανούς, να μας το πουν και να τα εκμεταλλευθούν.

Αφού οι Γερμανοί δεν μας έχουν πληρώσει ακόμα τις πολεμικές αποζημιώσεις και τα κατοχικά δάνεια που πήραν με το ζόρι.

Αφού η υπακοή σας οδηγεί τη δημόσια περιουσία σε ξένα χέρια.

Αφού με τις υπογραφές σας έχετε παραδώσει την εθνική κυριαρχία στους δανειστές μας.

Αφού η υπέρμετρη φορολογία και τα χαράτσια, έχουν οδηγήσει πολλούς Έλληνες στην αυτοκτονία.

Αφού η τρόικα σάς ταπεινώνει όπως και την Ελλάδα, καθημερινά.

Αφού ο «πρωθυπουργός» που βάλατε για να σας «ξελασπώσει», αποδεικνύεται ανεπαρκής και είναι αγγελιαφόρος της τρόικα.

Αφού οι περικοπές που επιβάλλει η τρόικα, έχουν κλείσει σχολεία και αφήνουν τους μαθητές χωρίς βιβλία.

Αφού οι περικοπές που επιβάλλει η τρόικα, αφήνουν τεράστια κενά στην Εθνική μας Άμυνα.

Αφού οι εκλογές που επικαλείσθε ότι θα λύσουν το πρόβλημα, είναι απλά η δικαιολογία για την εφαρμογή των απάνθρωπων μέτρων τα οποία τώρα θα ψηφίσετε.

Αφού οι ενέργειες σας προκαλούν πόνο και οδηγούν το λαό σε απόγνωση.

Αφού γνωρίζετε ότι οι απαιτήσεις των δανειστών μας εξυπηρετούν διάφορα συμφέροντα εκτός από αυτό της χώρας μας.

Αφού οι ενέργειες σας έχουν καταπατήσει κοινωνικές κατακτήσεις τόσων χρόνων.

Αφού γνωρίζετε ότι συμφωνώντας με τις απαιτήσεις της τρόικα, υπογράφετε την θανατική καταδίκη της Ελλάδας.

Αφού ομολογείτε ότι, το χρέος της Ελλάδας δεν είναι βιώσιμο.

Αφού ομολογείτε ότι, δεν ξέρατε τι υπογράψατε γιατί δεν είχατε διαβάσει τις δεσμεύσεις.

Αφού γνωρίζετε ότι η οικονομία της Ελλάδας θα εξαρτάται από τις διαθέσεις των δανειστών μας, για πολλά πολλά χρόνια.

Αφού υπάρχουν ενδείξεις ότι στο Αιγαίο υπάρχουν τεράστιες ποσότητες πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Αφού ξέρετε ότι έχουμε χρεοκοπήσει και απλά ψάχνετε μια νέα λέξη για να μας το ανακοινώσετε.

Αφού έχετε πλέον καταλάβει ότι ο λαός γνωρίζει, ότι τον κοροϊδεύετε.

Αφού ρε πολιτικάντηδες (επιεικής όρος), ισχύουν τα παραπάνω, γιατί συνεχίζετε να μας απειλείτε και να μας τρομοκρατείτε, και έχετε αναγάγει πάλι σε μέγα θέμα τη στάση σας (ψηφίζω δεν ψηφίζω), τι χειρότερο θα μας συμβεί, αν η Ελλάδα κηρύξει στάση πληρωμών; Θα μας πουλήσουν σκλάβους σε σκλαβοπάζαρα; Τι;

Αγωνιζόμαστε να μείνουμε στην Ευρωζώνη, για ποιο λόγο; Με ποιο τίμημα;

Πείτε επιτέλους ένα Ο Χ Ι !!!, διώξτε επιτέλους αυτούς τους «εταίρους» οι οποίοι μόνο πόνο προκαλούν στην Ελλάδα, δε θέλουμε τη βοήθεια τους, ο λαός θα είναι μαζί σας, τουλάχιστον θα υποφέρει, αλλά θα ξέρει ότι θα βασιστεί στις δικές του δυνάμεις για να ανακάμψει και να βγει από το τούνελ που τον βάλατε και δε θα βασίζεται στις διαθέσεις, τις ορέξεις και στην «μεγαλοψυχία» των «εταίρων» μας.

* Ο Παν. Γεωργόπουλος είναι Ταξίαρχος Πολεμικής Αεροπορίας ε.α.




Μια προφητική ματιά δίνει σε άρθρο-ανοικκτή επιστολή προς τον Ελληνικό λαό ο Αργεντινός αναλυτής Adrian Salbuchi. Στο άρθρο του –το οποίο δημοσιεύεται στο ρωσικό ιστολόγιο του Russia Today- ο Salbuchi κάνει μια παράλληλη περιγραφή των γεγονότων που έφεραν στην Αργεντινή στην οικονομική κατάρρευση και την πτώχευση μια δεκαετία πριν σε σχέση με αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα σήμερα, αλλά και πρόκειται να συμβούν.

Πολλές λεπτομέρειες των δύο αυτών ιστοριών είναι «ανατριχιαστικά» παρόμοιες σε σημείο...
που όλοι να απορούν: Θα ζήσουμε αυτά που πέρασε η Αργεντινή το 2001 και 2002;

Μια συμβουλή από την Αργεντινή: "Χρεωκοπήστε τώρα..."

" Εδώ στην Αργεντινή παρακολουθούμε τα τραγικά πράγματα που συμβαίνουν σήμερα στην Ελλάδα και μπορούμε να δώσουμε μόνο μια εξήγηση για όλα αυτά: Ε, αυτό είναι ότι ακριβώς συνέβη στην Αργεντινή το 2001 και το 2002...!

Δέκα χρόνια πριν και η Αργεντινή επίσης πέρασε μια συστημική οικονομική κατάρρευση εξαιτίας του εξωτερικού της χρέους, το οποίο κατέληξε σε κοινωνική αναταραχή, μεγάλη ταλαιπωρία για τους εργαζομένους, βία και συγκρούσεις με την Αστυνομία.

Μερικούς μήνες πριν η Αργεντινή «εκραγεί», και πιο συγκεκριμένα στις 20 Μαρτίου 2001 ο τότε πρόεδρος της χώρας Fernando de la Rúa – ο οποίος αργότερα αναγκάστηκε να παραιτηθεί κάτω από το βάρος της κοινωνικής κρίσης- κάλεσε στο υπουργείο Οικονομικών ως υπουργό τον διαβόητο Domingo Cavallo φίλο των τραπεζών, μέλος της γνωστής trilateral και προστατευόμενο του συστήματος Rockefeller/Soros/Rhodes.

Ο Cavallo ήταν ο φρικτός αρχιτέκτονας της οικονομικής αιχμαλωσίας της Αργεντινής στις ΗΠΑ και τη Βρετανία, όταν ήταν πάλι υπουργός Οικονομικών αλλά και υπουργός Εξωτερικών κατά τη δεκαετία του ΄90 επί προεδρίας Carlos Menem.

Ο Menem και ο Cavallo είναι οι βασικοί πρωτεργάτες, της παράδοσης της Αργεντινής στις ΗΠΑ και τη Βρετανία μετά τον πόλεμο των νησιών Falklands, ανοίγοντας την οικονομία στις ανεξέλεγκτες ιδιωτικοποιήσεις, στην απελευθέρωση και στην υπερχρέωση στο αμερικανικό δολάριο κάτι που οδήγησε στην αύξηση του εξωτερικού δανεισμού σχεδόν τρεις επάνω μέσα σε λίγα χρόνια.

Το σχέδιο αυτό προετοίμασε πρακτικά την κατάληψη της Αργεντινής από τους τραπεζίτες, και χρειάστηκε ένας συγκεκριμένος κύκλος για να ολοκληρωθεί και για αυτό το λόγο ο Cavallo επέστρεψε στο πόστο του το 2001, για να ολοκληρώσει το έργο του.

Της παραίτησης της κυβέρνησης –στις 20 Δεκεμβρίου παραιτήθηκε η κυβέρνηση de la Rúa και μαζί της και ο Cavallo- διαδέχθηκε μια πρωτοφανής ακυβερνησία στη χώρα.

Κατά τη διάρκεια εκείνου του ζεστού καλοκαιριού του Δεκεμβρίου του 2001 οι κυβερνήσεις άλλαζαν πιο συχνά από την «ημέρα και τη νύχτα». Μέσα σε μια εβδομάδα μόνο είχαν ορκιστεί και παραιτηθεί τουλάχιστον 4 πρόεδροι. Ένας εξ αυτών ο Adolfo Rodriguez Sáa η θητεία του οποίου άντεξε δεν άντεξε τρία 24ωρα, έκανε το μόνο σωστό πράγμα, έστω και αν το έκανε λάθος: Κήρυξε επίσημα την πτώχευση της Αργεντινής.

Τότε άνοιξαν οι πύλες της κολάσεως: Οι διεθνείς τραπεζίτες και το IMF (ΔΝΤ) έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους για να «σπάσουν τη ραχοκοκαλιά» της χώρας. Τα διεθνή ΜΜΕ προέβλεπαν όλων των ειδών τις καταστροφές. Η πτώχευση της χώρας σήμαινε πως η Αργεντινή θα έπρεπε να υποφέρει μόνη της και μέσα στην αγωνία, όντας εξοστρακισμένη από τη «διεθνή οικονομική κοινότητα».

Δεν είσαι το αφεντικό μου πια…

Αλλά άσχετα με το πόσο στραβά πήγε, ήταν πολύ καλύτερα χωρίς τη «βοήθεια» των τραπεζιτών, χωρίς το IMF, τις ευρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες και το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών. Καλύτερα να ξεκαθαρίζεις τα προβλήματα μόνος σου παρά να είσαι αναγκασμένος να ζεις παρασιτικά από τους «γύπες» του διεθνούς τραπεζικού συστήματος οι οποίοι ξεσκίζουν τις σάρκες της χώρας σου, μια χώρας που παρακμάζει κοινωνικά και οικονομικά.

Και πόσο άσχημο ήταν το 2002 για την Αργεντινή; Πολύ άσχημο: Το ΑΕΠ έπεσε κατά 40%, η ανεργία ανήλθε στο 30% και το 50% του πληθυσμού πέρασε κάτω από το όριο της φτώχειας ενώ το πέσος υποτιμήθηκε εν μια νυκτί από 1:1 σε 1:4ενώ όσοι είχαν σε τραπεζικούς λογαριασμούς δολάρια αναγκάστηκαν να τα ανταλλάξουν σε πέσος με ισοτιμία 1,40 πέσος προς 1 δολάριο.

Ναι αλλά τι είχε κάνει λάθος η κυβέρνηση της Αργεντινής; Στους μήνες που ακολούθησαν την οικονομική κατάρρευση, υπέκυψε στις εντολές και τις συνταγές του IMF οι οποίες ήταν στην ουσία η ίδια η αιτία για την οικονομική της καταστροφή. Η Αργεντινή δανειζόταν πολύ περισσότερα από όσα μπορούσε να επιστρέψει πίσω και οι τραπεζίτες το γνώριζαν αυτό!

Οι κυβερνήσεις που ακολούθησαν συνέχισαν να λειτουργούν για τους τραπεζίτες μεταθέτοντας το χρέος σε βάθος 30 και 40 ετών, ενώ το 2006 η Αργεντινή κατάφερε να ξεπληρώσει όλο το χρέος της στο IMF σχεδόν 10 δισ. $ σε ρευστό.

Οι ίδιοι «γύπες» πετούν γύρω από την Ελλάδα

Σήμερα η Ελλάδα αντιμετωπίζει μια παρόμοια απόφαση. Είτε κρατά την κυριαρχία της, ή παραδίδεται στην «Τρόικα» την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, και το IMF που εργάζονται για τους τραπεζίτες και όχι για τους ανθρώπους.

Χωρίς να αποτελεί έκπληξη σήμερα βρίσκουμε στην Ελλάδα ένα άνθρωπο της Trilateral και του συστήματος Rockefeller/Rothschild να διοικεί τη χώρα, πράττοντας τα ίδια ακριβώς που είχαν πράξει άλλοι στην Αργεντινή το 2001 και 2002.

Η Αργεντινή όχι μόνο υπέστη τον Cavallo αλλά και ο τότε πρόεδρός της De la Rúa ήταν επίσης συν-ιδρυτής του εγχώριου lobby CARI – του Αργεντινού Συμβουλίου Διεθνών Σχέσεων- ενός τοπικού «υποκαταστήματος» της Trilateral και της μαφίας της Bilderberg.

Η Ελλάδα σήμερα πρέπει να κάνει αυτό που αποφάσισε η Αργεντινή να κάνει πριν από μια δεκαετία. Καλύτερα να υποφέρετε τον πόνο και την δοκιμασία, ξεκαθαρίζοντας το χάος που δημιούργησαν οι πολιτικοί σας σε συνεννόηση με τους διεθνείς τραπεζίτες, κρατώντας όποια Εθνική κυριαρχία εξακολουθείτε να έχετε παρά να αφήσετε τους τραπεζίτες που εδρεύουν στο Λονδίνο, τη Νέα Υόρκη ή την Φρανκφούρτη να καθορίζουν το μέλλον σας.

Είναι το «νέο-αποικιακό» μοντέλο της οικονομικής ισχύος

Ή νομίζετε πως είναι απλά κακή τύχη, ή κακή εκτίμηση και σύμπτωση που χώρες όπως η Ελλάδα, η Αργεντινή, η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Βραζιλία, η Ισλανδία, η Ιρλανδία, η Ρωσία, η Μαλαισία, η Ουκρανία, η Ινδονησία, η Νότιος Κορέα, η Ταϊλάνδη, η Γαλλία και ακόμη ακόμη οι ΗΠΑ και η Βρετανία, που δανείζονται πάντα τόσο πολλά από τους τραπεζίτες για να «διαπιστώσουν» στη συνέχεια πως ότι δεν μπορούν να τα ξεπληρώσουν και κατά τρόπο συστηματικό οι ίδιοι τραπεζίτες (CitiCorp, HSBC, Deutsche, Commerz, BNP, Goldman Sachs, Bank of America, JPMorganChase, BBVA) δανείζουν τόσα πολλά σε χώρες για να «διαπιστώσουν» στη συνέχεια πως δεν μπορούν να τα εισπράξουν;

Όχι! Είναι ο δρόμος που οδηγεί στις «αναδιαρθρώσεις χρέους», στις «επαναχρηματοδοτήσεις χρέους» και στις «ανταλλαγές ομολόγων» οι οποίες επεκτείνουν το κρατικό χρέος πρακτικά σε ορίζοντα 20, 40 ή περισσοτέρων ετών.

Η παραπάνω διαδικασία εγγυάται απίστευτα μεγάλα και κολοσσιαία επιτόκια, για τους μεγάλους τραπεζίτες και όλους αυτούς του «καλούς» πολιτικούς, βαρόνους των ΜΜΕ, επενδυτές και μεσίτες χωρίς του οποίους κάτι τέτοιο δε θα ήταν δυνατό.

Αυτό είναι το μοντέλο. Πρέπει να τρέχει και να τρέχει με αυτόν τον τρόπο… Αυτή είναι η τερατώδης μηχανή που συντρίβει όνειρα και ελπίδες των ανθρώπων και δεν την ενδιαφέρει ποιοι είναι τα θύματα της: Χριστιανοί, Μουσουλμάνοι ή Βουδιστές, γιατι δεν έχει καμία ηθική.

Φέρτε πίσω τη Δραχμή

Έτσι λοιπόν Ελλάδα: Απλά χρεωκοπήστε το κρατικό σας χρέος: Απλά επιστρέψτε στη Δραχμή: Απλά πείτε «Όχι ευχαριστώ» στους Γερμανούς τραπεζίτες, και στα αρπακτικά της Τρόικα. Πείτε όχι στον δικό σας πρόεδρο της Trilateral.

Με αυτόν τον τρόπο θα θέσετε ένα ισχυρό προηγούμενο για τους Ευρωπαίους γείτονές σας: Όπως η Ισπανία που έχει πληγωθεί τόσο άσχημα για τους ίδιους λόγους. Όπως η Ιταλία με τον δικό της πρωθυπουργό της τριμερούς, Mario Monti –και επίσης πρόεδρος της ευρωπαϊκής Trilateral.

Η Ελλάδα το λίκνο της Δημοκρατίας, μπορεί να διδάξει στον κόσμο ένα μάθημα αληθινής Δημοκρατίας με το να πετάξει έξω τα παράσιτα από τη χώρα, μια κίνηση η οποία παρ΄ ελπίδα μπορεί να οδηγήσει στο να τα πετάξουν έξω από την Ευρώπη και ίσως αργότερα από το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα.

Γιατί αυτό που η Ελλάδα, η Αργεντινή, η Ιταλία και η Ισπανία περνούν τώρφα δεν είναι μια αληθινή Δημοκρατία, αλλά μάλλον μια διαστρεβλωμένη μίμησή της η οποία συστηματικά τις οδηγεί στον έλεγχο των παγκόσμιων αφεντικών, στον έλεγχο της Trilateral της Bilderberg και της διεθνούς τραπεζικής κυριαρχίας.

Αυτοί διοικούν τώρα το «παιχνίδι» όπου όλες οι χώρες καταλήγουν να έχουν την «καλύτερη δημοκρατία που τα λεφτά μπορούν να αγοράσουν» κάτι το οποίο δεν είναι Δημοκρατία…

Τα μεγαθήρια της οικονομικής ισχύος επελαύνουν με πλήρη ταχύτητα εναντίον όλων μας. Εάν η Ελλάδα καταρρεύσει, ποιος θα είναι ο επόμενος; Η Ισπανία; Η Ιταλία; Η Πορτογαλία; Η Αργεντινή; (ξανά;)
Και τι θα γίνει εάν η Ελλάδα γυρίσει πίσω στην Δραχμή;

Αφήστε και την Ιταλία να γυρίσει πίσω στην Λιρέτα, την Ισπανία στην Πεσέτα, την Πορτογαλία στο Εσκούντο…!

Ένα εθνικό νόμισμα είναι το κλειδί στην εθνική κυριαρχία.

Όλες οι κυβερνήσεις πρέπει να καταλάβουν ότι είτε θα κυβερνάς για τον κόσμο ενάντια στους τραπεζίτες, είτε για τους τραπεζίτες ενάντια στον κόσμο.

Adrian Salbuchi για το Russia Today

Ο Adrian Salbuchi είναι πολιτικός και οικονομικός αναλυτής, και ραδιοφωνικός και τηλεοπτικός παραγωγός στην Αργεντινή (www.asalbuchi.com.ar)

Από defencenet μοντάζ Γρέκι



«Η Ελλάδα επιπλέον έχει την υποχρέωση να περάσει στο πρωτογενές της δίκαιο και στη συνέχεια και στο Σύνταγμα τη ρήτρα της απόλυτης προτεραιότητας εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους»,
τάδε έφη το Εurogroup ξημέρωμα 21/2/2012.

Και το μπαλάκι πάλι πίσω πάλι σε μας…

Έστω λοιπόν ότι η Ελλάδα δεν έχει κανένα πρόβλημα να ακολουθήσει κατά γράμμα τις αποφάσεις αυτές. Άμεσα περνάει από τη Βουλή τα οικονομικά, δημοσιονομικά και λοιπά και μένει το θέμα της προσθήκης στο Σύνταγμα…

Όπως ορίζεται ρητά, η οιαδήποτε αλλαγή ή προσθήκη στο Σύνταγμα της χώρας, προϋποθέτει η παρούσα Βουλή να ορίσει τα αναθεωρητέα άρθρα και εν συνεχεία να ψηφίσει αν η επόμενη Βουλή θα προβεί στην οριστικοποίηση των όποιων αλλαγών, οι οποίες θα ισχύσουν από τη μεθεπόμενη Βουλή…

Και έστω ότι η παρούσα Βουλή ορίζει την επόμενη ως αναθεωρητέα. Και έστω πάλι ότι η επόμενη Βουλή ψηφίζει τις αλλαγές και πάει και σε δημοψήφισμα και ζητά την άμεση εφαρμογή τους και ότι ο λαός εγκρίνει (το ξυπνητήρι βάρεσε;)…

Εκλογές πότε με το καλό; Γιατί όλα αυτά προϋποθέτουν (α) να ορίσει τώρα η παρούσα βουλή την επόμενη ως αναθεωρητέα και (β) να γίνουν το ταχύτερο εκλογές ούτως ώστε να προλάβουμε να είμαστε «εντάξει» με όλα τα καινούργια κριτήρια για να «μας δώσουν τα λεφτά» (πολύ γέλιο εδώ, γιατί λεφτά δεν έχουν να μας δώσουν και ακόμα και αν τα είχανε δεν θέλουν να μας τα δώσουν)…

Η Ε.Ε. γι άλλη μια φορά μας πέταξε το μπαλάκι. Το ίδιο που η Ελλάς της πέταξε την προηγούμενη βδομάδα με την μη αναμενόμενη από τους Ευρωπαίους «συμμάχους μας» υπερψήφιση από τα 2/3 της Βουλής της δανειακής σύμβασης (που εξακολουθώ να πιστεύω πως δε θα εφαρμοστεί ποτέ) και του PSI (που επίσης δεν έχει καμία ελπίδα εφαρμογής, ειδικά μετά τις χθεσινές αποφάσεις). Και όλα αυτά γιατί; Για να παρατείνουν την παράταση παίζοντας κατενάτσιο; Αφού εμείς τους γυρίσαμε το μπαλάκι της ευθύνης για την αποτυχία του Μνημονίου και της γελοίας νομισματικής ένωσης, το οποίο όμως εξακολουθούν να μη θέλουν να κρατήσουν γιατί (α) δε θέλουν να ομολογήσουν την αποτυχία τους, (β) δε θέλουν να αντιληφθούν τις συνέπειες της στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα και σε καμία περίπτωση δεν είναι έτοιμοι (και αμφιβάλω αν θά ‘ναι ποτέ) να προφέρουν εκείνοι την ανακοίνωση της ουσιαστικής πτώχευσης όχι τόσο της Ελλάδας (αυτή είναι δεδομένη από το Μάιο του 2010), αλλά όλης της Νομισματικής Ένωσης και βέβαια (γ) έχουν κι εκείνοι εκλογές και ψηφοφόρους να ικανοποιήσουν (δεν είναι μόνον οι δικοί μας πολιτικοί «λαϊκιστές και ψηφοθήρες»).

Κι έτσι θα συνεχίσει για μερικές ακόμα μέρες το ανούσιο παιχνίδια εντυπώσεων, μέχρι να αποτύχει το εθελοντικό κούρεμα, να ψηφιστεί νόμος οριστικού και υποχρεωτικού κουρέματος του χρέους (να δείς που τελικά θα γίνει και ήρωας ο Παπαδήμος έτσι) και εν συνεχεία να γίνει τελικά δημοψήφισμα (με ή χωρίς αναθεώρηση του συντάγματος από τη Βουλή) για την «προτεραιότητα εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους» και να επανέλθει θριαμβευτής στο άρμα του ΠΑΣΟΚ ο ΓΑΠ (κι αν νομίζετε πως κάνω πλάκα ή μεταφέρω τις ονειρώξεις του ΓΑΠ, φοβάμαι πως θα διαψευστείτε…). Όσο για τους ένθεν κακείθεν αντάρτες… για βρούβες φυσικά (εκτός κι αν βρούν παράθυρο να πούν τον πόνο τους και να εξηγήσουν πώς θα αρνηθούν την ψήφο τους στην «λεβέντικη» υποχρεωτική διαγραφή του εξωτερικού χρέους της χώρας). Άντε ντέ!

Σε κάθε περίπτωση το σενάριο της επόμενης μέρας απαιτεί αναθεώρηση του Συντάγματος άμεσα, αφού ακόμα και η κατάργηση της μονιμότητας των Δημοσίων υπαλλήλων την οποίαν πρεσβεύει ο Αντώνης Σαμαράς ήδη από το 1993 (ανατρέξτε στα εκλογικά φυλλάδια της Πολιτικής Άνοιξης να το δείτε) την προϋποθέτει.

Ιδού λοιπόν πεδίον δόξης λαμπρόν για την πατρίδα να κερδίσει και κάτι από όλα αυτά τα μνημονιακά.
Την εκ βάθρων αλλαγή του Συντάγματός μας.
Ναι στην άμεση εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας από το λαό.
Ναι στην κατάργηση της μονιμότητας για τους νεοπροσλαμβανόμενους.
Ναι στην απόδοση υπηκοότητας και δικαιώματος ψήφου σε όλους τους ομογενείς.
Ναι στην ουσιαστική αποκέντρωση της κρατικής διοίκησης.
Ναι στην πλήρη απελευθέρωση της Δικαιοσύνης από την εκτελεστική εξουσία.
Ναι στην κατάργηση της ρύθμισης Βενιζέλου για την ευθύνη των Υπουργών, τη βουλευτική ασυλία και τις παραγραφές.
Ναι στη ρύθμιση του βασικού μετόχου για την απεξάρτηση από τη διαπλοκή.

Όχι στη ρύθμιση Καστανίδη για την ιθαγένεια στους μετανάστες.
Όχι στις αναδρομικές φοροκαταιγίδες.
Σίγουρα είναι κι άλλα που πρέπει να αναθεωρήσουμε ή να προσθέσουμε, ίσως ακόμα και τον ισοσκελισμένο προϋπολογισμό.
Σε κάθε περίπτωση, να η ευκαιρία!
Εδώ και τώρα να ορίσουμε την επόμενη Βουλή ως αναθεωρητέα και τάχιστα εκλογές!

Στο στρατόπεδο του Καραϊσκάκη στο Δίστομο, είχε έλθει ένας κουρελής, άσκημος σπανός και ξερακιανός στρατιώτης, που επειδή ήταν φοβητσιάρης τον είχαν βάλει να κάνει τις γυναικείες δουλειές. Δηλαδή καθάριζε, έπλενε, ετοίμαζε τα σφαχτά κι έψηνε τα κοκορέτσια τους.

Τον στρατιώτη αυτόν, για τους τρόπους του και για τις ταπεινές δουλειές που έκανε, οι υπόλοιποι τον φώναζαν Κλανομάρω.

Όταν ήλθε η μέρα να πολεμήσουν τους Τουρκαλβανούς του Καρυοφίλμπεη, η Κλανομάρω έβγαλε τα ρούχα που φορούσε, φόρεσε σελάχι, κρέμασε παλάσκες και με μια μακριά κουμπούρα στο χέρι, έκανε την περατζάδα του ανάμεσα στα παλικάρια, καμώνοντας ότι ήταν σπουδαίος πολεμιστής. Χάλασε φυσικά ο κόσμος από τα γέλια των παλικαριών, γι αυτά του τα καμώματα.

Την άλλη μέρα της νικητήριας μάχης, ενώ ο Καραϊσκάκης είχε πάρει στο κατόπι τους
νικημένους Αλβανούς, φοβερός και ακράτητος όπως ήταν πάνω στο άλογό του, βλέπει κρυμμένο πίσω από ένα θάμνο, έναν άνθρωπο.

Νόμισε ότι ήταν Τουρκαλβανός και ετοίμασε την πιστόλα του. Τότε τρομαγμένος βγήκε από τον θάμνο ο Κλανομάρως. Κράτησε τ΄άλογό ο στρατηγός και τον ρωτά:

-Εσύ είσαι ωρέ Μάρω;

-Τι να κάμω Καπετάνιε, βούλωσε το ντουφέκι μου και δε μπόργα να πολεμήσω.

-Να ωρέ Μάρω, πάρε το δικό μου και σε θέλω να μου φέρεις αρβανίτικα κεφάλια.

Μόλις η Κλανομάρω πήρε στα χέρια του τον κοντό σισανέ, τον ασημόδετον και φλωροκαπνισμένον, έγινε άλλος άνθρωπος. Μεταμορφώθηκε θαρρείς σε τρομερό πολεμιστή. Η δύναμη των όπλων του Καραίσκου του έδωσε τέτοια ορμή και θάρρος, ώστε παίρνοντας στο κατόπι τους εχθρούς , σε λίγη ώρα έφερνε θριαμβευτικά δυό ματωμένα αρβανίτικα κεφάλια, κερδίζοντας έτσι τον σεβασμό των άλλων.

Εδώ και κάποια χρόνια, η Κλανομάρω είμαστε όλοι εμείς.

Ενδεδυμένοι τα κουρέλια μιας απατηλής ξενόφερτης στάσης ζωής.

Άσκημοι, φτιασιδωμένοι με έναν επίπλαστο νεοπλουτισμό.

Σπανοί, αποκομμένοι από τις ρίζες και τις αξίες μας.

Ξερακιανοί, αποστερημένοι από ιδέες και οράματα.

Όλα αυτά όμως μέχρι εδώ!

Αφού κατάφερε να μεταμορφωθεί η Κλανομάρω, μπορούμε και μείς.

Οι στρατηγοί πρόγονοί μας, μας περιμένουν. Ας βγούμε από το θάμνο της βολεμένης μας ζωής. Ας ανα-τρέξουμε πίσω στο παρελθόν, να πάρουμε την αρματωσιά τους. Ας πετάξουμε από πάνω μας ότι ξένο, ότι ψεύτικο, ότι εξευτελιστικό.

Λαμπρή πανοπλία μας, ας γίνει η γνώση της Ιστορίας μας.

Σελάχια μας ας είναι οι θύμησες των αγώνων και των μαχών των ηρώων μας.

Μπαρουτοκαπνισμένες πιστόλες ας είναι η αποφασιστικότητα και η πίστη ότι στο τέλος εμείς θα νικήσουμε.

Βόλια μας ας είναι οι λόγοι και το δίκιο μας.

Ας είμαστε εμείς που θα πάρουμε στο κατόπι τους νέους δυνάστες μας.

Πάντα βρίσκουμε τον τρόπο εμείς οι Έλληνες και ανατρέπουμε τις εναντίον μας καταστάσεις. Έτσι θ΄αποκτήσουμε πάλι τον σεβασμό των Ευρωπαίων που τώρα μας λοιδορούν, μη γνωρίζοντας τη δύναμή μας.

Αι Ειδοί του Μαρτίου θα έρθουν.

Όμως θα παρέλθουν;

Με εκτίμηση,
Αγγελική Π.



Ποιά Ευρώπη και ποιά Ε.Ε.;
Πώς εφαρμόζεται ένα πρόγραμμα με επώδυνα μέτρα που ουσιαστικά έχει διχάσει τη χώρα; Και, κυρίως, πώς εφαρμόζεται από ένα πολιτικό προσωπικό που θεωρείται από αναξιόπιστο ως επικίνδυνο; Η χώρα έχει διχαστεί σε βαθμό που παραπέμπει στην αντιπαράθεση ενωτικών και ανθενωτικών στην καταρρέουσα Κωνσταντινούπολη. Δεν είναι τόσο το περιεχόμενο του μνημονίου που εγείρει αντιπαραθέσεις-ποιος διαφωνεί με την αγωνία των μέτρων του; Υπάρχει και σύγχυση για τις επιλογές και τον προσανατολισμό μας.

Στην Ευρώπη και πώς; Με ευρώ ή δραχμή; Με στάση πληρωμών ή χρεοκοπία; Με ποιους εταίρους; Ακόμα και οι βασικές έννοιες αλλοιώνονται, ο λόγος συχνά μετατρέπεται σε παραλήρημα, οι λέξεις πνίγονται σε αφρούς.
Έχει και άλλα: οι πολιτικές απόψεις συμπυκνώνονται σε δύο κυρίαρχες.
Δηλαδή ποια η διαφορά της Ν.Δ από το ΠΑΣΟΚ, όταν συμφωνούν στη βασική κατεύθυνση της χώρας για τις επόμενες δεκαετίες;
Πώς διακρίνονται οι αριστερές προσεγγίσεις και από τι ακριβώς αποτελείται η αμηχανία του Κουβέλη;
Το νέο μνημόνιο, λοιπόν, θα εφαρμοστεί-αν εφαρμοστεί- σε ένα περιβάλλον σύγχυσης, οργής και περιορισμένης ορατότητας προς το μέλλον. Είναι σαν να προσπαθείς να στρώσεις άσφαλτο σε βουνοκορφή. Και το βασικό του στοίχημα δείχνει να έχει υπονομευτεί πριν καν βγουν τα λεφτά στο τραπέζι. Δεν υπάρχει εμπιστοσύνη.

Η ΕΕ ΣΗΜΕΡΑ η Ευρώπη της αλληλεγγύης, η Ευρώπη των λαών και των πολιτών, αποτελεί «όνειρο θερινής νυκτός». Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η επισήμανση του κ. Γιουνκέρ ότι τόσο η Γερμανία όσο και η Γαλλία που, υποτίθεται, ότι αποτελούν την ατμομηχανή της Ε.Ε. στο δρόμο προς την οικονομική και πολιτική ολοκλήρωση, όχι μόνον δεν έκρουσαν τον κώδωνα του κινδύνου για την επερχόμενη χρεοκοπία, αλλά συνέχισαν να εξάγουν στη χώρα μας πάσης φύσεως προϊόντα, κυρίως εξοπλιστικά συστήματα, κερδίζοντας σε βάρος της ασθμαίνουσας ελληνικής οικονομίας τεράστια ποσά.
Όταν τελικά έγινε γνωστό ότι η χώρα μας βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και τέθηκε θέμα στήριξής της από τις κυβερνήσεις των χωρών-μελών της Ευρωζώνης, η γερμανική κυβέρνηση της κ. Μέρκελ όχι μόνον δεν συμφώνησε αλλά κωλυσιεργούσε επί μήνες ενισχύοντας έτσι τη βουλιμία των περιώνυμων «αγορών», τουτέστιν την αδηφαγία του κερδοσκοπικού κεφαλαίου.
Οι τελευταίες δηλώσεις του κ. Γιουνκέρ σχετικά με το οικονομικό αδιέξοδο της χώρας μας αποκαλύπτουν το μέγεθος της υποκρισίας στους κόλπους της Ε.Ε., η οποία, ενώ θα μπορούσε να αποτελέσει σανίδα σωτηρίας για τον πλανήτη μας, γεφυρώνοντας το τεράστιο χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών χωρών, εξελίσσεται ολοένα και περισσότερο σε πολιτικό νάνο, ανίκανο να παρέμβει αποτελεσματικά στη διεθνή πολιτική σκηνή, εξυπηρετώντας πρωτίστως εθνικά συμφέροντα των ισχυρών χωρών-μελών της. Βολοδέρνει, χωρίς πυξίδα και χωρίς όραμα, λειτουργώντας, δυστυχώς, ως Ελντοράντο του χρηματιστικού κεφαλαίου και του κερδοσκοπικού κεφαλαίου ειδικότερα σε βάρος των δικαιωμάτων και των κατακτήσεων των λαών που τη συνθέτουν.


Από το Open government μας πήγε στο Without government.

Από αντιεξουσιαστής στην εξουσία, έγινε εξουσιαστής χωρίς εξουσία.

Πήγε να σώσει την Ελλάδα, και κόντεψε να γκρεμίσει την Ευρώπη.

Από το λεφτά υπάρχουν, μας πήρε και αυτά που μέχρι τώρα είχαμε.

Από φιλοευρωπαϊκό και αγαπημένο τους παιδί, τον έκαναν οι Ευρωπαίοι αποδιοπομπαίο.

Με το όπλο που τους απείλησε, τελικά τον εκτέλεσαν οι ίδιοι.

Φέτος, θα συμμετάσχει στο μαραθώνιο ή θα πάρει τα βουνά;

Τελικά η οικογένεια Παπανδρέου θα μείνει στην ιστορία ως “τα τρία Χ”

O παππούς έφερε τη Χούντα
Ο πατέρας έφερε το Χρέος
Ο υιός έφερε το Χάος

Και όλα αυτά επειδή βρέθηκαν

στον κατάλληλο χώρο
στο κατάλληλο χρόνο
με το κατάλληλο χρήμα.

Τυχαίο; Δε νομίζω...

Athena Roumeliotis
kyrathenas



  • Ασκήσεις του Ελληνικού Στρατού για αντιμετώπιση «απειλών» σε αστικό περιβάλλον και στρατολόγηση μέσω «σεμιναρίου» παραστρατιωτικών για βρώμικες αποστολές εκτός, αλλά και εντός των χωρών του ΝΑΤΟ
Επιτείνεται και στην Ελλάδα η οικοδόμηση ενός κατασταλτικού πλαισίου από στρατιωτικές και παραστρατιωτικές δυνάμεις, στη βάση των κατευθύνσεων του ΝΑΤΟικού δόγματος περί αντιμετώπισης των «ασύμμετρων απειλών» και με αντικειμενικό σκοπό τη στοχοποίηση των λαών και των κινημάτων τους, εντός και εκτός των χωρών μελών του, για θωράκιση του αστικού συστήματος και της δικτατορίας των μονοπωλίων.

Το πλαίσιο αυτό, είναι απόρροια της νέας στρατηγικής αντίληψης του ΝΑΤΟ και των «απειλών» που ετοιμάζεται να αντιμετωπίσει, εν μέσω μάλιστα βαθιάς και συγχρονισμένης κρίσης. Ενδεικτικό των όσων σχεδιάζονται είναι ότι πλέον, οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις, στο πλαίσιο των ασκήσεων που διεξάγουν, δίνουν καθαρά διάσταση και τέτοιας προετοιμασίας. Κατά καιρούς διεξάγονται και ασκήσεις που έχουν καθαρά χαρακτήρα εσωτερικής καταστολής, όπως πέρσι, στις αρχές Φλεβάρη στην Αργυρούπολη του Κιλκίς.

Την Πέμπτη δημοσιοποιήθηκε στο διαδίκτυο και δεν αμφισβητήθηκε από τις αρμόδιες στρατιωτικές αρχές, έγγραφο του ΓΕΣ προς τις μονάδες, περί διεξαγωγής άσκησης στο πλαίσιο «Σχολείο Προχωρημένης εκπαίδευσης Αμυνας - Φρούρησης», η οποία θα ξεκινήσει στις 12 Νοέμβρη 2012. Παράλληλα, προετοιμάζεται να γίνει στη Θεσσαλονίκη, στις 12-18 Μάρτη, σεμινάριο για εκπαίδευση ιδιωτών - παραστρατιωτικών σε «επιχειρήσεις υψηλής έντασης σε περιοχές υψηλού κινδύνου»...

Η παραπάνω άσκηση του ΓΕΣ αποτελεί μέρος του γενικότερου σχεδιασμού, για εκπαίδευση του Ελληνικού Στρατού, ιδιαίτερα των Ειδικών Δυνάμεων, σε επιχειρήσεις σε αστικό περιβάλλον και εντός κατοικημένων περιοχών - πόλεων. Για των εξοικείωση των ασκουμένων, η συγκεκριμένη άσκηση θα διεξαχθεί σε κτίριο της πρώην 140 ΣΗΠ (Σμηναρχία Ηλεκτρονικού Πολέμου) στο αεροδρόμιο της Ελευσίνας (112 Πτέρυγα Μάχης), όπου θα υλοποιηθεί σενάριο «ατομικής τακτικής μάχης σε κλειστούς χώρους»!

«Τεχνογνωσία» από τις ΗΠΑ

Υπενθυμίζεται πως στις αρχές Φλεβάρη είχε αφιχθεί στον ίδιο χώρο με μεταγωγικό αεροσκάφος «C-9» μια μονάδα των Ειδικών Δυνάμεων των ΗΠΑ. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ήταν μέλη των γνωστών «Seals», δύναμη η οποία αναλαμβάνει μυστικές επιχειρήσεις σε ξένα εδάφη, όπως αυτή της εξόντωσης του Οσάμα μπιν Λάντεν στο Πακιστάν. Η δύναμη αυτή πήρε μέρος σε άσκηση συνεκπαίδευσης ελληνικών και αμερικανικών Ειδικών Δυνάμεων το διάστημα 6-16 Φλεβάρη στον κόλπο των Μεγάρων.

Οι δραστηριότητες αυτές συνδέονται με τη συμμετοχή των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων στο «Συντονιστικό Κέντρο Ειδικών Επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ» (NSCC). Το σχετικό νομοσχέδιο για την ελληνική συμμετοχή εγκρίθηκε τον Αύγουστο, με τη στήριξη ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑ.Ο.Σ. από την αρμόδια επιτροπή Εξωτερικών και Αμυνας της Βουλής, σαν «Μνημόνιο κατανόησης» της κυβέρνησης με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Πυρήνα και κορμό των NSCC, αποτελούν οι αμερικανικές Δυνάμεις Ειδικών Επιχειρήσεων.

Με τη συγκρότηση του Συντονιστικού Κέντρου Ειδικών Επιχειρήσεων (NSCC), επιχειρείται η καθιέρωση ενός ενιαίου επιχειρησιακού χώρου και αντίστοιχου επιχειρησιακού κέντρου, που θα εδρεύει στις Βρυξέλλες, υπό Αμερικανό διοικητή, το οποίο τίθεται υπεράνω των χωρών - μελών και με ανοιχτό το ενδεχόμενο να αναλαμβάνει αποστολές «ανορθόδοξου πολέμου» και εντός των χωρών - μελών, σε συνεργασία ακόμα και με τις αποκαλούμενες «μη κυβερνητικές οργανώσεις», όταν τα συμφέροντα το απαιτήσουν και χωρίς κάτι τέτοιο να γίνεται δημόσια γνωστό.

Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην αιτιολογική έκθεση του σχεδίου νόμου για την κύρωση του μνημονίου αυτού (Memorandum of Understanding /MOU), ως «έθνος - πλαίσιο» του NSCC ορίζονται οι ΗΠΑ. Σκοπός είναι η άμεση σύνδεσή του με τις δυνάμεις ειδικών επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ, η παροχή συμβουλών στον SACEUR (ανώτατος ΝΑΤΟικός διοικητής στην Ευρώπη) όσον αφορά «στη χρησιμοποίηση των Δυνάμεων Ειδικών Επιχειρήσεων για την υποστήριξη του σχεδιασμού και την εκτέλεση επιχειρήσεων», η ανάπτυξη και έκδοση δογμάτων ειδικών επιχειρήσεων και ο συντονισμός, συγχρονισμός και υποστήριξη της εκπαίδευσης και των ασκήσεων των ειδικών επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ.

«Ειδικές επιχειρήσεις» εντός χωρών του ΝΑΤΟ

«Αποστολή του NSCC είναι κυρίως η υποστήριξη των ειδικών επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ σε ολόκληρη τη Συμμαχία (σ.σ. και στο εσωτερικό των χωρών - μελών του ΝΑΤΟ), η παροχή στον Ανώτατο Διοικητή Συμμαχικών Δυνάμεων Ευρώπης (SACEUR) και τους υπόλοιπους Διοικητές των Συμμαχικών Διοικήσεων Επιχειρήσεων έγκαιρων και αποτελεσματικών συμβουλών για τις Special Operations Force (Δυνάμεις Ειδικών Επιχειρήσεων) προς υποστήριξη του σχεδιασμού και εκτέλεσης των επιχειρήσεων σε καιρό ειρήνης και κρίσεων», σημειώνεται στο Μνημόνιο. Δηλαδή, «ειδικές επιχειρήσεις» και εντός των χωρών - μελών του ΝΑΤΟ, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την εμπέδωση της «τάξης και ασφάλειας», με καταστολή των λαϊκών κινημάτων.

Μάλιστα, ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στη δυνατότητα συμμετοχής και μη ΝΑΤΟικών χωρών, καθώς και διεθνών οργανισμών, αλλά και μη κυβερνητικών οργανώσεων (ΜΚΟ), «οι οποίες συμμετέχουν σε δραστηριότητες του ΝΑΤΟ ή σε ΝΑΤΟικές επιχειρήσεις της NSCC». Αυτό σημαίνει συνεργασία με πράκτορες, παρακρατικές δυνάμεις, αλλά και εταιρείες ιδιωτικών μισθοφορικών στρατών «παροχής πολεμικών υπηρεσιών», όπως ήδη γίνεται στον πόλεμο του Ιράκ, όπου ιδιωτικές εταιρείες πολέμου σφάζουν, χωρίς να αναγνωρίζουν κανένα όριο και περιορισμό στη δράση τους.

Το μέγεθος της ελληνικής εμπλοκής αποκαλύπτεται από το γεγονός ότι υπάρχουν και στις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις τμήματα με αποστολή τη συμμετοχή και τη διεξαγωγή «ειδικών επιχειρήσεων», όπως αυτές που διεξάγει ο αμερικανικός στρατός. Επαληθεύεται έτσι πως, εντός των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και κυρίως στις Ειδικές Δυνάμεις, έχουν συγκροτηθεί ομάδες «ειδικών επιχειρήσεων» που εκπαιδεύονται και προετοιμάζονται για αποστολές μη συμβατές με την αποστολή των Ενόπλων Δυνάμεων. Μάλιστα, οι δυνάμεις αυτές, με τη δημιουργία του ΝΑΤΟικού «συντονιστικού κέντρου», θα έχουν κοινό αντικείμενο εκπαίδευσης και θα πραγματοποιούν κοινές αποστολές με τις άλλες «συμμαχικές» δυνάμεις.

Σεμινάριο για παραστρατιωτικούς

Το παραπάνω πλαίσιο έρχεται να «κουμπώσει» με την ενεργοποίηση διαφόρων παραστρατιωτικών ομάδων που φέρουν τη σφραγίδα των «Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων», η συνδρομή των οποίων άλλωστε θεσμοθετείται μέσω του παραπάνω μνημονίου περί συμμετοχής της Ελλάδας στο «Συντονιστικό Κέντρο Ειδικών Επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ (NSCC)».

Ενα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το σεμινάριο με αντικείμενο την «άμυνα εκ του σύνεγγυς» που διοργανώνεται από την «NNK Group» στη Θεσσαλονίκη μεταξύ 12 και 18 Μάρτη 2012. Πρόκειται για μια εταιρεία ιδιωτικού στρατού που εκτός των άλλων αναλαμβάνει και αποστολές προστασίας των θαλασσίων μεταφορών, πράγμα που εκ των πραγμάτων συνδέεται και με τους «ράμπο» που ετοιμάζονται να βάλουν στα εμπορικά πλοία, στο όνομα της αντιμετώπισης της «πειρατείας».

Το σεμινάριο, στο οποίο θα συμμετάσχουν πρώην στελέχη των βρετανικών ειδικών δυνάμεων SAS, «αποσκοπεί στην προετοιμασία των συμμετεχόντων για επιχειρήσεις υψηλής έντασης σε περιοχές υψηλού κινδύνου σε ολόκληρο τον κόσμο». Βέβαια, οι ασκούμενοι δεν θα είναι στρατιωτικοί αλλά ιδιώτες, πράγμα που παραπέμπει κατευθείαν σε διαδικασίες στρατολόγησης «εθελοντών» για ιδιωτικούς στρατούς. Είναι ενδεικτικό πως το εν λόγω σεμινάριο περιλαμβάνει «αξιολόγηση απειλών, επισκέψεις σε τοποθεσίες, σχεδιασμός διαφορετικών φάσεων επιχειρήσεων, ασκήσεις προστασίας στατικών και κινούμενων στόχων, προστασία αυτοκινητοπομπών, τηλεπικοινωνίες ναυτιλίας, ενημέρωση για αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς (IED), τεχνικές αντιμετώπισης ενεδρών».

Περιλαμβάνει ακόμα «εκπαίδευση πάνω στη διαχείριση προσωπικού, σύνταξη αναφορών ασφαλείας για χώρες, εκμάθηση των τοπικών θρησκευτικών και εθιμικών κανόνων και νόμων, αντίληψη τακτικής κατάστασης και τέλος ασφάλεια χρήσης και μεταφοράς όπλων».


Είναι γνωστό ότι η έξοδος ενός σώματος από τον περιβάλλοντα χώρο του δεν εξαρτάται μόνο από το σώμα αλλά και από το μέγεθος του περιβάλλοντος που βρίσκεται σε συνδυασμό με την αρχική ταχύτητα που θα αναπτύξει.

Στην πολιτική και στην καθημερινή μας ζωή, η πρακτική εξόδου από την εκάστοτε κρίση δεν διαφέρει από αυτό που υποστηρίζει η παραπάνω προσέγγιση. Σε μεγάλο βαθμό εξαρτάται από την πορεία, τον προορισμό, τα «κυκλώματα παρενοχλήσεων» αλλά και από τις δυνατότητες που έχει το υποκείμενο να υπερνικήσει την ισχύ των προβλημάτων.

Όσον αφορά την λειτουργία της πολιτικής στον καιρό της κρίσης είναι πασιφανές ότι
έχει ταυτιστεί με τα όσα επιβάλει η πολιτική του συμφώνου για το Ευρώ, ενός δημοσιονομικού κανόνα αυστηρής πειθαρχίας, που δομεί την μορφολογία της ημερησίας διάταξης στη βάση συγκεκριμένων προτεραιοτήτων, μάλιστα σε ένα μεγάλο σύνολο δεδομένων δεν εκφράζει τις θέσεις-ζητούμενα του κοινωνικού συνόλου.

Στην πραγματικότητα πρόκειται για έναν μηχανισμό ελέγχου βασικών δικαιωμάτων. Η ελληνική εκδοχή του συμφώνου για το ευρώ (μνημόνιο) δίνει τη δυνατότητα στο διαχειριστή να ελέγξει την πρόσβαση σε αυτό που ονομάζουμε πολιτικοκοινωνικές δομές προσφέροντας ένα λεπτότερα καταμερισμένο έλεγχο που επιβάλλει τους δικούς του όρους.

Σε αυτό το πλαίσιο, ακόμη και όσοι διαφωνούν, βλέπουν την ίδια εικόνα, μια εικόνα που φθάνει στον λαό, έτσι σχεδιασμένη που, είτε συγκαλύπτει «καλόπιστα», είτε δεν παρουσιάζει την πραγματικότητα «κακόπιστα».

Κατ’ αυτό τον τρόπο η επανάληψη των γνωστών θέσεων σε συνδυασμό με την συνεχή αλλαγή περιεχομένου δημιουργεί σύγχυση και λανθάνουσα λειτουργία τόσο στην κοινή γνώμη, όσο και στο πολιτικό σύστημα. Η εκδοχή της μεγάλης των οικονομικών συντεχνιών συμμαχίας γίνεται σταδιακά εκδοχή του πολιτικού συστήματος και τμήματος της κοινής γνώμης, μέσω των μμε, που παθητικά την αποδέχεται, έτσι η πίεση που ασκεί (η εκδοχή) στους πολιτικούς και στην κοινή γνώμη σε αρκετές περιπτώσεις είναι τέτοια που μπορεί να ανατρέψει και πολιτικές ή προσωπικές κατευθύνσεις.

Βέβαια, τον τελευταίο καιρό η κατάσταση έχει αλλάξει σημαντικά στην βάση της κοινωνίας γεγονός που ως ένα βαθμό αποτυπώνεται και στις δημοσκοπήσεις.

Αν παρατηρήσουμε προσεχτικά την τρέχουσα ροή των πραγμάτων θα δούμε ότι ένα μεγάλο ποσοστό της κοινής γνώμης, πάνω από 70%, έχει αποστασιοποιηθεί, τόσο από τους πολιτικούς,( η κοινωνία αντί να κυνηγάει τα όνειρά της, κυνηγά τους πολιτικούς!) όσο και από τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης, τα οποία πλέον δεν αποτελούν κύρια πηγή πληροφόρησης. Το ιντερνέτ όλο και περισσότερο συμβάλλει σημαντικά στην ενημέρωση. Η νέα προσέγγιση της ενημέρωσης αυθόρμητα δημιούργησε νέα ζητήματα, διαφορετικά δεδομένα και νέες τάσεις που συνεχώς εξελίσσονται και αλληλεπιδρούν, με βασικό χαρακτηριστικό τη δημιουργία συνθηκών έλλειψης ανοχής η οποία σε συνδυασμό με την συντριβή κάθε έννοιας δικαίου και τη συνακόλουθη κοινωνική απόγνωση “προσπέρασε” την επιχειρηματολογία και τη ρητορική των πολιτικών που εδώ και δυο χρόνια μας σώζουν και σωσμό δεν βλέπουμε. Δυστυχώς, η πολιτική λειτουργία συνδέθηκε με ένα συγκεκριμένο πολιτικό πλαίσιο, “κόλλησε”, (ίσως από το φόβο της κατάρρευσης ή από λάθη του παρελθόντος), στις εικονικές βεβαιότητές του, αιχμαλωτίζοντας ολόκληρη την κοινωνία.

Το πιο ανησυχητικό, όμως, είναι ότι στο βάθος φαίνεται να έρχεται... καταιγίδα και η “καταιγίδα” δεν σηκώνει ρητορική εκτίμηση.

Κωνσταντίνος Χολέβας
Πολιτικός Επιστήμων

Γύρω μας βλέπουμε πρόσωπα σκυθρωπά. Το άγχος καταλαμβάνει τους Έλληνες και είναι έκδηλη η αγωνία για το μέλλον. Οι δημοσκοπήσεις και οι έρευνες των ειδικών Ινστιτούτων καταγράφουν μία εντεινόμενη και διευρυνόμενη τάση εθνικής κατάθλιψης. Στο μετρό ακούω συνεχώς και περισσότερους ανθρώπους να παραμιλούν. Στους δρόμους βλέπουμε εκατοντάδες ανθρώπους να ψάχνουν φαγητό στους κάδους απορριμμάτων. Ο καθένας μας ερωτά τον άλλο τί ξέρει, τι ακούει, τί προβλέπει για τα οικονομικά προβλήματα. Σύγχυση επικρατεί σε όσους ακούν και διαβάζουν τα ΜΜΕ. Κάθε αναλυτής έχει τη δική του γραμμή και άποψη που διαφωνεί με τις απόψεις και προβλέψεις των άλλων. Εικόνες και καταστάσεις ασυνήθιστες ειδικά για όσους γεννήθηκαν μετά το 1950 και έζησαν σε περιόδους σχετικής ανάπτυξης και ευμάρειας.

Πιστεύω ακράδαντα ότι το στοίχημα του τόπου και του λαού μας θα κερδηθεί πρώτα στον ψυχολογικό τομέα. Αν αφήσουμε την απαισιοδοξία να μας καταλάβει δεν θα μπορέσουμε να δούμε ψύχραιμα το μέλλον. Η αρχή πρέπει να γίνει από τους πολιτικούς. Να εξηγήσουν ξεκάθαρα στο λαό τί συμφωνίες υπογράφουμε, τι υποχρεώσεις αναλαμβάνουμε, γιατί είναι απαραίτητο να γίνουν όλα αυτά. Να απαντηθούν τα ερωτήματα των πολιτών που αγωνιούν αν θα επιστρέψουμε στη δραχμή και αν θα χαθούν οι οικονομίες τους, τις οποίες με κόπο μάζεψαν. Λαός που πιστεύει ότι είναι παραπληροφορημένος, ανενημέρωτος και ότι σκοπίμως τον κρατούν στο σκοτάδι δεν έχει τη διάθεση για θυσίες και για επίδειξη κατανόησης.

Θα είναι χρήσιμο να πιεσθούν με κάθε τρόπο οι Δημόσιες Υπηρεσίες, οι ΔΕΚΟ και οι Τράπεζες να ελαφρύνουν τη σκληρή πολιτική που ακολουθούν και να άρουν ή να αποσύρουν προσωρινά τα άδικα μέτρα και τα αφόρητα βάρη. Η ΔΕΗ πρέπει να παύσει αν κόβει το ρεύμα σε όσους δεν πληρώνουν το χαράτσι των ακινήτων μαζί με τον λογαριασμό του ρεύματος και τα Ανώτατα Δικαστήριά μας πρέπει να επιταχύνουν τη σχετική απόφασή τους μετά από τις προσφυγές που έχουν υποβληθεί. Οι Τράπεζες πρέπει να το καταλάβουν μόνες τους ή αν δεν το καταλάβουν να πιεσθούν για να το κάνουν και να δώσουν μεγαλύτερη περίοδο χάριτος ή αν δεχθούν απομείωση των ποσών τα οποία τους χρωστούν οι δανειστές. Είναι πάρα πολλά τα νοικοκυριά που αδυνατούν να ξεπληρώσουν τα δάνεια που πήραν για συγκεκριμένες υπαρκτές ανάγκες. Ας μην στείλουν οι Τραπεζίτες αυτούς τους ανθρώπους στην απόγνωση και σε πιθανές αυτοκτονίες. Η επίδειξη ανθρωπιάς και επιεικείας θα κάνει καλό στην κοινωνική συνοχή αλλά θα βελτιώσει την κοινωνική εικόνα των Τραπεζών. Αν δεν κάνουν μόνες τους οι Τράπεζες τέτοιες φιλάνθρωπες ρυθμίσεις κινδυνεύουν να υποχρεωθούν από κάποια δικαστική απόφαση ή από σχετική νομοθεσία. Καλύτερα να λάβουν από μόνες τους την πρωτοβουλία.

Τα ΜΜΕ ας είναι πιο προσεκτικά στον τρόπο μεταδόσεως πληροφοριών και προβλέψεων. Η τρομολαγνεία και η συνεχής ροή απαισιοδόξων μηνυμάτων μπορεί προσωρινά να φέρει τηλεθέαση, αλλά τελικά βλάπτει το κοινωνικό σύνολο και το μέλλον της χώρας. Με ανθρώπους χωρίς ελπίδα και προοπτική ή με ανθρώπους ευρισκομένους σε πλήρη σύγχυση καμία οικονομική ανάπτυξη και ανάκαμψη δεν είναι εφικτή. Οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ έχουν συμφέρον να καλλιεργηθεί η κατάλληλη ψυχολογία για καλύτερες ημέρες στο οικονομικό και κοινωνικό πεδίο. Διότι αν αρχίσει να λειτουργεί η αγορά τότε θα υπάρξουν και περισσότερες διαφημίσεις, από τις οποίες συντηρούνται τα Μέσα Μαζικής Ενημερώσεως.

Η Παιδεία ετοιμάζει τα παιδιά μας όχι μόνο για να βρουν ένα επάγγελμα , αλλά και για να έχουν πλούσιο ψυχικό κόσμο και να γίνουν χρήσιμοι άνδρες και γυναίκες στην κοινωνία. Τα βιβλία, τα προγράμματα , τα μηνύματα πρέπει να γίνουν περισσότερο ελπιδοφόρα και να καλλιεργούν στους νέους την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Η Νεοελληνική Λογοτεχνία να γίνει το μάθημα απ’ όπου θα εφοδιασθούν τα Ελληνόπουλα με όμορφες εικόνες στο μυαλό τους για να καταπολεμήσουν τη γενικευμένη μιζέρια. Γι αυτό χρειάζεται να αποβληθούν τα μελαγχολικά κείμενα τα οποία δυστυχώς είναι πολλά σε όλες τις βαθμίδες. Δώστε στα παιδιά μας τους μεγάλους λογοτέχνες που ύμνησαν το φως της Ελλάδος, την χριστιανική μας πίστη, την λεβεντιά και το φιλότιμο που επιδεικνύουν οι Έλληνες στα δύσκολα και την παραδοσιακή αλληλεγγύη προς τον συνάνθρωπο. Η Ιστορία να αξιοποιηθεί για να νιώσουμε υπερήφανοι για τη συνέχεια του Ελληνισμού. Για να διδαχθούν τα Ελληνόπουλα ότι περάσαμε και από δυσκολότερες περιόδους και παρά ταύτα επιβιώσαμε. Τα Θρησκευτικά να αναβαπτισθούν στην Ορθόδοξη Χριστιανική κληρονομιά, η οποία μας θυμίζει ότι πάντα μετά τη Σταύρωση ακολουθεί η Ανάσταση. Όλα τα μαθήματα να γίνουν αφορμή για ηθική και πνευματική ανάταση. Για να μπορέσει η νέα γενιά να διορθώσει τα λάθη της δικής μας γενιάς, αυτά που οδήγησαν στην κρίση.

Ας προσπαθήσει ο καθένας μας να φανεί πιο δυνατός και να μεταδώσει μία σταγόνα ελπίδας στους διπλανούς του. Είμαστε Έλληνες. Δικαιούμαστε να παίρνουμε δύναμη από το παρελθόν μας και να σχεδιάζουμε ένα καλύτερο μέλλον. Διότι μας αξίζει. Είμαστε Έλληνες και έχουμε μία τεράστια πνευματική κληρονομά και τον θησαυρό της Ορθόδοξης Πίστης, ώστε να μην γαντζωνόμαστε μόνο στα υλικά. Έχουμε στα γονίδιά μας την υπομονή και την επιμονή. Και θα τα καταφέρουμε!


  • Γράφει η Στεφανία Λυγερού
Διάβασα ένα κείμενο το οποίο με έβαλε σε σκέψεις*. Ο Έλληνας, σαν λαός, ζητάει πολλά, γι’ αυτό τρώγεται συνεχώς με τα ρούχα του. Γκρινιάζει, είναι μόνιμα ανικανοποίητος γιατί ψάχνει να βάλει τελεία. Ψάχνει να βρει το τέλειον.

Επίσης όσες λέξεις κι αν εφεύρει, ποτέ δεν θα του είναι αρκετές, εξ ου κι η ανάγκη δημιουργίας νέων.

Και πάμε στο δια ταύτα. Η δημοκρατία τότε που ανακαλύφθηκε ήταν το τέλειον. Σήμερα, που δοκιμάστηκε, φάνηκε ότι είναι ατελής. Γιατί η δημοκρατία από μόνη της (ακόμα κι αν υφίσταται -δεν αναφέρομαι δηλ. στο σήμερα) δεν εγγυάται το Δίκαιον. Άλλη λέξη, καινούργια πρέπει να εφεύρουμε, τη Δικαιοκρατία!! Δικαίωμα λόγου δηλ. να έχουν μόνον οι δίκαιοι.

Το δίκαιο το αντιλαμβάνεται κι ένα παιδί, δίκαιος μπορεί να είναι κι ένας αμόρφωτος γεροβοσκός που ζει μόνος στα βουνά. Το δίκαιο όλοι το φέρουμε ΜΕΣΑ ΜΑΣ, δεν είναι προνόμιο των ολίγων. Αρκεί να στραφούμε κατά εκεί και όλοι δίκαιοι μπορούμε να γίνουμε. Και αν σαν τέτοιοι μόνο θα έχουμε δικαίωμα λόγου, όλα τα αποτελέσματα δίκαια θα είναι.

(Έψαξα σε λεξικά να βρω την ερμηνεία του δίκαιος για να την θέσω, και τις βρήκα όλες λειψές, οπότε δίνω τη δική μου. Δίκαιος είναι αυτός που επεξεργάζεται με ανοιχτό οπτικό το καθετί, όχι υπό την στείρα, περιορισμένη οπτική γωνία τη δική του. Κάτι, πολύ σημαντικό επίσης που χαρακτηρίζει τον δίκαιο άνθρωπο είναι τα όρια. Είναι γνώστης των ορίων «Τα δικαιώματά σου σταματούν εκεί που αρχίζουν τα δικά μου».)

Υπογράφον
Ελληνικός λαός

(Ο λαός θα το φέρει, σ’ αυτόν όλα τα εύσημα. Και δεν θα το φέρει επειδή κάποιος θα του το ορίσει, η ανάγκη -να βάλει τελεία- θα τον κάνει να το φέρει, και θα το φέρει μπαστακωτικά.)

Υ.Γ. Δεν έχει κάτι παραπάνω από όλους τους υπόλοιπους λαούς, μόνο μεγαλύτερο βάθος ψυχής. Δεν γίνεται το μέσα του να το κάνει καλά, τη συνείδησή του να σιγήσει. Τι φταίει γι’ αυτό; Να πεις ο αγέρας ο θαλασσινός, τα βουνά κι οι πεδιάδες της, ο ανοιχτός ορίζοντας, τα όλο ζωή χώματά της. Η Ελλάδα σε κάνει Έλληνα πάντως. Σε κάνει βαθύ.

* ...Δημοκρατία ακόμα είναι να κάνεις ότι λένε οι πιο πολλοί. Στο σχολείο μου δεν έχουμε δημοκρατία γιατί ενώ είμαστε 25 παιδιά στην τάξη, κάνουμε πάντα αυτό που θέλει η δασκάλα μας.
Στο σπίτι μας πάλι έχουμε δημοκρατία. Κάνουμε πάντα αυτό που θέλουμε ο αδερφός μου, η μαμά μου κι εγώ.
Είμαστε πιο πολλοί απ’ τον μπαμπά μου. Είμαστε ο λαός. Και ο μπαμπάς είναι ένας καλός κυβερνήτης που μας ακούει. Και στην Ελλάδα έχουμε δημοκρατία και στο σπίτι έχουμε δημοκρατία και θα ήμασταν όλοι ευτυχισμένοι αν εκτός από δημοκρατία, ο μπαμπάς είχε και δουλειά...



Η (κυρίως πολιτική) απόφαση που ελήφθη στο Eurogroup της Δευτέρας την Τρίτη τα ξημε­ρώματα είναι άγνωστο αν θα φτάσει έως το τέλος εφαρμο­ζόμενη, διότι οι προϋποθέσεις που τίθενται είναι αρκετές. Θε­ωρητικά η ελληνική κυβέρνηση κατάφερε το «κούρεμα» των ομολόγων εις χείρας ιδιωτών ώστε αυτό να φτάσει το 2020, υποτίθεται, στο 120,5% του τό­τε ΑΕΠ. Το ύψος των απωλειών θα φτάσει σε σύνολο το 75% της πραγματικής αξίας των ομολόγων.

Στους ιθαγενείς είπαν ότι διαπραγ­ματεύτηκαν σκληρά με τους ξένους και ισχυρούς κατόχους ομολόγων. Αυ­τό που εννοούν να μην τους λένε είναι ότι το μεγαλύτερο κόστος θα υπάρξει στο... εσωτερικό. Ποιοι θα επωμιστούν το κόστος;

Οι ελληνικές τράπεζες, οι οποίες όμως θα αποζημιωθούν.

Τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία, τα οποία δεν θα αποζημιωθούν.

Οι Έλληνες αποταμιευτές και επι­χειρήσεις, οι οποίοι ίσως αποζημιω­θούν εν μέρει.

Αντιθέτως η ΕΚΤ και οι κεντρικές τράπεζες των χωρών της ευρωζώνης θα χάσουν ελάχιστα.

Το άλλο που υποτίθεται ότι πήρε η Ελλάδα είναι το νέο δάνειο των 130 δισ. ευρώ. Μόνο που για να το πάρει θα πρέπει να ολοκληρωθεί το «κούρε­μα», κάτι για το οποίο οι αμφιβολίες διεθνώς δεν είναι λίγες. Έστω όμως ότι πράγματι ολοκληρώνεται. Το αποτέλε­σμα, με το νέο δάνειο, θα είναι όχι μό­νο ένα υψηλότερο χρέος, αλλά και η αντικατάσταση του εσωτερικού και στο ελληνικό δίκαιο χρέους με νέο, ακόμη μεγαλύτερο και υπηγμένο στο δίκαιο των δανειστών: το αγγλικό. Χωρίς δυ­νατότητα περαιτέρω μείωσής του.

Αν αυτά είναι τα... κέρδη, φαντα­στείτε τι θα σημαίνουν οι απώλειες.

1. Η πρώτη απώλεια, σε επίπεδο κυ­ριαρχίας, είναι η δημιουργία του «ει­δικού ταμείου» για την κατά προτε­ραιότητα - έναντι όλων των άλλων υποχρεώσεων του ελληνικού κράτους - αποπληρωμή του ελληνικού δημόσι­ου χρέους, υπό τη διαχείριση της τρό­ικας.

Στο «ταμείο» αυτό (λογαριασμός στην Τράπεζα της Ελλάδος) θα κατα­τίθενται όχι μόνο τα χρήματα του νέου δανείου, αλλά και τα έσοδα από τη φορολογία, από το ξεπούλημα της εθνικής περιουσίας, από το πρόγραμ­μα «Ήλιος» - αν ποτέ υλοποιηθεί -κ.λπ.

2. Η δεύτερη απώλεια, σε επίπεδο κυ­ριαρχίας, είναι η ακόμη πιο ασφυκτι­κή εποπτεία της τρόικας - με αυστη­ρότερους ελέγχους, με τοποθέτηση επιτρόπων σε κάθε υπουργείο - ώστε να διασφαλίζεται πως κυβέρνηση και υπουργεία δεν θα δαπανούν ούτε σεντ που μπορεί να λείψει από τους δανειστές.

3. Αυτή δε η προτεραιότητα θα κα­τοχυρωθεί πρώτα με νόμο και ύστε­ρα συνταγματικά μετά τον Μάιο του 2013.

Προφανώς δεν είναι υπερβολικός ο χαρακτηρισμός από τους «Financial Times», προ ημερών, της χώρας μας ως της «πρώτης αποικίας της ευρωζώνης».

Στο πεδίο της οικονομίας οι διεθνείς τοκογλύφοι «κατάσχουν» περιουσία και φορολογία και καταλαμβάνουν το κράτος διαλύοντάς το.

Στο πεδίο της πολιτικής καθιστούν τη νυν και τις επόμενες κυβερνήσεις και τους υπουργούς τους φερέφωνα των επιτρόπων.

Στο πεδίο της κοινωνίας καταδικά­ζουν σε πολυετή φτώχεια, με δικαιώ­ματα δουλοπαροίκων, το σύνολο του ελληνικού λαού – πλην ίσως εκείνων που προθύμως θα υπηρετήσουν το νέο καθεστώς ή θα καταφύγουν στο οργα­νωμένο έγκλημα.

Στο πεδίο των θεσμών είναι κορυ­φαία παραχώρηση, την οποία έχει ήδη κάνει η Ισπανία, η συνταγματοποίηση της κυριαρχίας των δανειστών επί της Ελλάδας και του ελληνικού λαού.

Καταιγίδα νόμων

Μετά την επικοινωνιακή καταιγίδα με στόχο να βαφτεί άσπρη η κατάμαυ­ρη πραγματικότητα και τους πανηγυ­ρισμούς για τη... μεγάλη επιτυχία της «διάσωσης» άρχισε στη Βουλή με κα­τεπείγουσες διαδικασίες η... βρόμικη δουλειά: Η «νομιμοποίηση» του νέου «μνημονίου» με τους εφαρμοστικούς νόμους (καμιά... ογδονταριά σε πρώτη φάση), οι οποίοι θα θεσμοθετήσουν τη μετατροπή της χώρας στο πρώτο προτεκτοράτο της ευρωζώνης.

Τα νομοσχέδια (θα) εμφανίζονται στη Βουλή με καταιγιστικούς ρυθμούς και αναρωτιόμαστε τι απ’ όλα αυτά θα προλάβουν να διαβάσουν αυτοί που θα τα υπερψηφίσουν, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία. Έχουμε, λοιπόν, και λέ­με:

1. Από χθες άρχισε στην Επιτροπή Κοι­νωνικών Υποθέσεων η συζήτηση του νόμου αρμοδιότητας των υπουργείων Υγείας και Εργασίας.

2. Σήμερα, με κατεπείγουσα διαδικα­σία, ψηφίζεται στην Ολομέλεια της Βουλής το νομοσχέδιο για το PSI, το οποίο έχει ήδη εγκριθεί από το Υπουρ­γικό Συμβούλιο.

3. Το Υπουργικό έχει ήδη εγκρίνει το νομοσχέδιο για όλες τις «προαπαιτού­μενες ενέργειες» σχετικά με τα δημο­σιονομικά μέτρα, τη δημοσιονομική και φορολογική διοίκηση, συνταξιοδο­τικές και ασφαλιστικές διατάξεις και τον πρόσθετο προϋπολογισμό, καθώς επίσης και τροπολογίες για τα ερευνη­τικά ιδρύματα.

4. Το νομοσχέδιο για τις μειώσεις σε κύριες και επικουρικές συντάξεις κατατέθηκε ήδη και θα ψηφιστεί την ερ­χόμενη Τρίτη με τον χαρακτήρα του επείγοντος.

5. Άλλο ένα νομοσχέδιο, του υπουρ­γείου Υγείας, που περι­λαμβάνει και τη ρύθ­μιση του υπουργεί­ου Εργασίας για την ενοποίηση των επικουρικών ταμεί­ων, θα ψηφιστεί έως την ερχόμενη Τετάρτη. Συνοψίζοντας: Μέσα στη σκόνη που σηκώνουν οι πανηγυρίζοντες και τα φερέφωνά τους περί «σωτηρίας» της χώρας οι «σωτήρες» ολοκληρώνουν στα γρήγορα τη δουλειά κόβοντας μι­σθούς, συντάξεις, δαπάνες για την υγεία, την παιδεία, με απολύσεις στο Δημόσιο, ξεπούλημα και παράδοση των κλειδιών της χώρας στους επιτρό­πους που συντόμως θα εγκατασταθούν στα υπουργεία, δίπλα (για να μην πού­με μέσα) στα υπουργικά γραφεία.

Μέσα σε αυτό το χάος οι συγκυβερνώντες δεξιοσοσιαλίζοντες προσπαθούν να σώσουν το (πολιτικό) τομάρι τους, να λύσουν εσω­κομματικούς λογαρια­σμούς, να αποφύγουν το ενδεχόμενο του καπελώματος από τυ­χόν «αρίστους» τύπου Παπαδήμου και πάει λέγοντας.

Όλοι μαζί...

Στο πλαίσιο αυτό και μέσα στον Μάρτιο το ΠΑΣΟΚ σκοπεύει να ξε­μπερδεύει με τον ΓΑΠ (καλά ξεμπερ­δέματα!). Ο Σαμαράς επιχειρεί να ανοί­ξει την αγκαλιά του για να χωρέσει μέ­σα όχι μόνο τον Βορίδη και τον Άδωνι, αλλά και την Ντορούλα (και, γιατί όχι, ακόμη και τον Καρατζαφέρη), προκει­μένου να δημιουργηθεί η «μεγάλη πα­ράταξη» που θα διεκδικήσει την επό­μενη (δια)κυβέρνηση του τόπου.

Όμως, όσο κι αν είναι μεγάλη η αγκαλιά του προέδρου, δύσκολα θα μαντρώσει τους δεξιούς ψηφοφό­ρους, οι οποίοι αδυνατούν να κατανο­ήσουν πώς είναι δυνατόν να σώζονται καταστρεφόμενοι...

Κάπως έτσι, λοιπόν, στα γρήγορα και πριν ο κόσμος πάρει χαμπάρι ότι αυτήν ακριβώς την περίοδο θεσμο­θετείται η καταστροφή και δένεται η χώρα χειροπόδαρα για τις επόμενες δεκαετίες, το εγχώριο πολιτικό κατε­στημένο, λειτουργώντας ως δεσμο­φύλακας, προετοιμάζεται για εκλο­γές ελπίζοντας ότι θα εξέλθει ανα­βαπτισμένο και τροπαιούχο από την εκλογική διαδικασία.

Βέβαια, αν οι μετρήσεις δείξουν ότι τα κουκιά δεν βγαίνουν, τότε υπάρχει και η δοκιμασμένη τακτική της πα­ράτασης του πρωθυπουργικού βίου του... Παπαδήμου. Μέχρι να σαπίσουν όλοι μαζί. Μετά... βλέπουνε. Έτσι κι αλλιώς τα σώβρακα ήδη τους τα έχουν πάρει...



  • Μήπως ο Παπουτσής προετοιμάζει την ηρωική του έξοδο;
Περίεργο κλίμα σύγκρουσης ανάμεσα στον Χρήστο Παπουτσή και την κυβέρνηση Παπαδήμου, έχει δημιουργηθεί, αναφορικά με τις αναβολές στις ετήσιες τακτικές κρίσεις, εξ αιτίας των εθνικών εκλογών που πλησιάζουν.

Στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας, με εισήγηση του Δημήτρη Αβραμόπουλου, και μετά τη σύμφωνη γνώμη των Γενικών Επιτελείων, το υπουργικό συμβούλιο αποφάσισε την αναβολή για δύο μήνες των τακτικών κρίσεων των αξιωματικών και στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων. Έτσι, οι τακτικές κρίσεις, αντί να πραγματοποιηθούν τον Μάρτιο, όπως ήταν προγραμματισμένο, θα γίνουν στο διάστημα Μαΐου – Ιουνίου, δηλαδή μετά τη διεξαγωγή των εθνικών εκλογών.

Την ίδια στιγμή η κατάσταση στο υπουργείο προστασίας του Πολίτη η κατάσταση φαίνεται αρκετά διαφορετική, καθώς πληροφορίες που διακινούνται τις τελευταίες ώρες φέρουν τον υπουργό, Χρήστο Παπουτσή, να διεξάγει… αντάρτικο εναντίον της κυβέρνησης που υποτίθεται ότι υπηρετεί! Ο Παπουτσής φέρεται αποφασισμένος να προχωρήσει κανονικά στις ετήσιες κρίσεις των αξιωματικών του σώματος στις αρχές Μαρτίου, παρά την περί του αντιθέτου συμφωνία μεταξύ Παπαδήμου και Σαμαρά για αναβολή τους, μετά από τηλεφωνική συνομιλία την περασμένη Πέμπτη, όπως δηλαδή έγινε το 2000 και το 2005 με σχετικές νομοθετικές ρυθμίσεις, λόγω της επερχόμενης προεκλογικής περιόδου και της σε σύντομο χρονικό διάστημα αναμονής νέας κυβέρνησης.

Στη Νέα Δημοκρατία εμφανίζονται εξοργισμένοι με τον Χρ. Παπουτσή στον οποίο χρεώνουν προσπάθεια να ελεγχθούν οι ηγεσίες των σωμάτων ασφαλείας, δεσμεύοντας έτσι την κυβέρνηση υπό τη Νέα Δημοκρατία (αυτό προσδοκά τουλάχιστον η Συγγρού). Στον Παπουτσή φαίνεται ότι καταλογίζεται από τη ΝΔ η αιφνιδιαστική διενέργεια κρίσεων στο Πυροσβεστικό Σώμα, με στελέχη του κόμματος να εμπλέκουν σε συζητήσεις τους ακόμα και τον ίδιο τον Γραμματέα του ΠΑΣΟΚ, Μιχάλη Καρχιμάκη!

Τροφή στα σενάρια έδωσε η διαφοροποίηση και ενόχληση που διαφάνηκε από την ανακοίνωση που εξέδωσε ο Χρήστος Παπουτσής: «Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του εποπτεύει την απαρέγκλιτη εφαρμογή των νόμων του κράτους, όπως ψηφίζονται από τη Βουλή των Ελλήνων. Η διαδικασία των κρίσεων στην Ελληνική Αστυνομία και στο Λιμενικό Σώμα – Ελληνική Ακτοφυλακή ορίζεται επακριβώς από την κείμενη νομοθεσία, πραγματοποιείται από τα θεσμοθετημένα Συμβούλια Κρίσεων και αποτελεί υπόθεση εσωτερικής λειτουργίας των δύο Σωμάτων».

Το πρόβλημα βέβαια για τον Παπουτσή είναι ότι για να γίνουν κρίσεις, πρέπει να συνέλθει το ΚΥΣΕΑ, το οποίο όμως συγκαλείται μετά από πρωθυπουργική εντολή! Η κόντρα Παπαδήμου – Παπουτσή αναμένεται ενδιαφέρουσα…