Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

16 Δεκ 2015

Τέρμα στον ρωσοτουρκικό πόλεμο δικαιολογιών 
προς όφελος των εχθρών της Ρωσίας

Ανάλυση του Vadim Gorshenin
Διευθυντής της εφημερίδας Pravda
Απόδοση: "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Πάλι καλά που ο πόλεμος δεν έχει ακόμα ανάψει για τα καλά. Όλες οι προκλήσεις που βλέπουμε αυτές τις μέρες έχουν έναν και μόνο σκοπό: να διαμορφώσουν απλά την κοινή γνώμη διεθνώς.

Η πρόσφατη ιστορία με το ρωσικό καταδρομικό Smetlivy αποτελεί άλλη μια απόδειξη. Κάποιοι Ρώσοι αξιωματούχοι θέλουν η Ρωσία να είναι η χώρα που δεν κάνει τίποτα εκτός από το να δικαιολογείται. Αλλά ας δούμε πώς ακριβώς γίνεται αυτό.

Το πρωί της Κυριακής, ένα  τουρκικό αλιευτικό σκάφος άρχισε να πλησιάζει ένα ρωσικό πολεμικό πλοίο στο βόρειο Αιγαίο. Το τουρκικό σκάφος δεν έδειχνε να αντιδρά στα διεθνώς αποδεκτά πρότυπα προειδοποίησης που έστειλε το Smetlivy. Δεν συνδέθηκε με το πλήρωμα του ρωσικού πολεμικού, ούτε ανταποκρίθηκε σε  συγκεκριμένα οπτικά σήματα, όπως σηματοφόρα και φωτοβολίδες.

Το Smetlivy προειδοποιητικά άνοιξε πυρ με ελαφρά όπλα εναντίον του τουρκικού πλοίου, αφού το τελευταίο βρισκόταν 600 μέτρα από το ρωσικό πολεμικό. Αμέσως μετά, το τουρκικό άλλαξε απότομα πορεία πλοήγησης και πλησίασε το Smetlivy μέχρι και σε απόσταση 540 μέτρων, χωρίς να επιδιώξει καμία επαφή με τους Ρώσους.

Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας τι έκανε; Ενήργησε κατά τρόπο που το χαρακτήριζε ως τακτική πριν από πέντε ή δέκα χρόνια. Το γραφείο Τύπου του υπουργείου ανέφερε αμέσως το περιστατικό και κάλεσε τον Τούρκο στρατιωτικό ακόλουθο. Με άλλα λόγια, κατάπιε το δόλωμα των Τούρκων!


Λίγο αργότερα, εντελώς προβλέψιμα, το CNN Τurk μετέδιδε ρεπορτάζ, στο οποίο ο ιδιοκτήτης του τουρκικού αλιευτικού σκάφους, Muzaffer Gecici, ακούστηκε να λέει:

“Δεν πήγαμε κοντά στο ρωσικό πλοίο πιο κοντά από ένα ναυτικό μίλι ή 1,8 χιλιόμετρα. Το Smetlivy ήταν ακίνητο και δεν μας έριξε κανείς πυρά. Αλλά ακόμα κι αν έριξαν, εμείς δεν ακούσαμε τίποτα”!

O Gecici, ιδιοκτήτης εταιρείας ιχθυοπαραγωγής, πρόσθεσε ότι η τράτα του, μήκους 46 μέτρων, ήταν πλήρως εφοδιασμένη με τον απαραίτητο εξοπλισμό. Σύμφωνα με τον ίδιο, το υλικό σε βίντεο από τις κάμερες επιτήρησης του πλοίου του παραδόθηκε στο Λιμενικό Σώμα.

Εσάς δεν σας μοιάζει εκπληκτικά όμοια η περιγραφή με εκείνη του περιστατικού με το Su-24; Και τότε, όπως και τώρα, οι δημοσιογράφοι είχαν ετοιμαστεί εκ των προτέρων κατάλληλα για να καλύψουν την τουρκική θέση:

- Στην περίπτωση του βομβαρδιστικού Su-24, ήξεραν πού και πότε επρόκειτο να συμβεί το περιστατικό.
- Στο πιο πρόσφατο συμβάν, στο Αιγαίο, ο ιδιοκτήτης του τουρκικού σκάφους παρέδωσε το υλικό από κάμερες κλειστού κυκλώματος στο Λιμενικό Σώμα και μίλησε στο CNN Turk μέσα σε ελάχιστες ώρες.

Περιττό να πούμε ότι τα διεθνή μέσα ενημέρωσης έπεσαν με τα μούτρα σε φωτογραφίες και βίντεο, αντί να μεταφέρουν δηλώσεις και περιγραφές.

Τη συνέχεια τη γνωρίζουμε από πριν. Η Ρωσία θα παράσχει τα πιο αδιάσειστα στοιχεία, με τη μορφή δορυφορικών εικόνων και καταγραφών από τις κάμερες παρακολούθησης του Smetlivy. Ωστόσο, κανείς δεν θα δει ούτε θα ακούσει τίποτε, όπως ακριβώς συνέβη όταν η Ρωσία προσκόμισε αποδεικτικά στοιχεία για να αποδείξει ότι το Su-24 καταρρίφθηκε πάνω από συριακό έδαφος από το τουρκικό μαχητικό που εισέβαλε στον εναέριο χώρο της Συρίας.

Όλα όσα θα συμβούν από αυτό το σημείο και μετά δεν ισοδυναμούν με τίποτε άλλο εκτός από δικαιολογίες, για τις οποίες κανείς δεν ενδιαφέρεται.

Το αποτέλεσμα; Ο κόσμος των μέσων ενημέρωσης ήδη δηλώνει ότι η Ρωσία επιχειρεί να κλιμακώσει την κατάσταση και ότι το ρωσικό υπουργείο Άμυνας έπαθε υστερική κρίση, στην προσπάθειά του να αμαυρώσει τον "φιλειρηνικό Ερντογάν".

Έχω ένα σημαντικό ερώτημα να θέσω σχετικά με αυτό το περιστατικό.

Γιατί το ρωσικό υπουργείο Άμυνας κάνει δηλώσεις "χωρίς εικόνες και βίντεο", ενώ γνωρίζει εκ των προτέρων για τις πιθανές προβοκάτσιες που θα ακολουθήσουν;

Για άλλη μια φορά, έχουμε έναν πόλεμο πληροφοριών, κατά τον οποίο ο Ερντογάν ανέλαβε το ρόλο του αθυρόστομου προβοκάτορα. Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος για τον οποίο η Ευρωπαϊκή Ένωση τού διαθέτει δισεκατομμύρια δολάρια σε δόσεις και υπόσχεται την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ, παρά την κατοχή του βορείου τμήματος της Κύπρου, που είναι επίσημα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ενώ παράλληλα και από κοντά είναι πάντα οι ΗΠΑ, που βοηθούν με τα όπλα.

Ας μάθουμε επιτελους από τα παθήματα. Η Ρωσία δεν πρέπει να σπεύδει σε βεβιασμένες απαντήσεις σε προκλήσεις. Η Ρωσία πρέπει να είναι σε θέση να προσκομίζει τα αποδεικτικά εκείνα στοιχεία που θα φαίνονται και θα ακούγονται πειστικά στα μάτια των ανώτερων κέντρων πληροφόρησης του εχθρού, ο οποίος προσπαθεί με κάθε μέσον να σύρει τη Ρωσία σε μια στρατιωτική σύγκρουση που θα την εξαντλούσε οικονομικά. 

Για αυτό ακριβώς τον λόγο, ως χώρα, θα πρέπει να αναπτύξουμε μια αποτελεσματική επικοινωνιακή στρατηγική για όλες τις υπηρεσίες μας. Και αδυνατώ πραγματικά να κατανοήσω γιατί αρμόδιες επιτροπές του Δημόσιου Επιμελητηρίου και της Κρατικής Δούμας δεν επιχειρούν καν να συζητήσουν αυτό το θέμα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του Γιάννη Σιδέρη 

Σε δυο νησιά του Αιγαίου, τη Χίο και τη Λέρο μεταβαίνει σήμερα ο πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας, προκειμένου να «επιθεωρήσει» τα hot spots, όπου καταγράφονται οι πρόσφυγες, ώστε να έχει άμεση γνώση, ενόψει της συμμετοχής του στην Σύνοδο Κορυφής για το προσφυγικό την Πέμπτη και την Παρασκευή (πριν την τακτική θα υπάρξει και μια άτυπη μίνι σύνοδος εθελοντικής παρουσίας με Γερμανία, Αυστρία, Ολλανδία, Βέλγιο Σουηδία, Φινλανδία, Λουξεμβούργο και Ελλάδα, υπό την προεδρία της Ανγκελα Μέρκελ).
Η Ελλάδα είναι ούτως ή άλλως σε δυσχερή θέση:

α) Από αυτό καθ’ εαυτό το γεγονός της εισόδου εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων (στις 800 χιλιάδες τους υπολογίζει η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για φέτος) που επιβαρύνει τον κοινωνικό ιστό, ενώ καθιστά την χώρα μας υπόλογη για πλημμελή φύλαξη των συνόρων.

β) Από την έλλειψη προετοιμασίας και αποτελεσματικότητας στην ταυτοποίηση των εισερχομένων, και στην δημιουργία υποδομών για την αποτελεσματική διαχείριση της εδώ διαμονής τους.

Ήδη το προσχέδιο της Συνόδου Κορυφής περιλαμβάνει αυστηρές συστάσεις προς τη χώρα μας, οι οποίες αφορούν στην εφαρμογή των αναγκαίων μέτρων, τα οποία κρίνονται ως ανεπαρκή και θα πρέπει να επιταχυνθούν. Όσον αφορά στο λεγόμενο «κεκτημένο της Σένγκεν», τονίζεται ότι αυτό θα πρέπει να διατηρηθεί, και για το λόγο αυτό είναι απαραίτητο να ανακτηθεί ο έλεγχος των εξωτερικών συνόρων.
Πρόταση - σοκ της Κομισιόν
Επί προσθέτως με το προσχέδιο της Συνόδου Κορυφής, η Κομισιόν παρουσίασε την δική της πρόταση για το προσφυγικό, στοιχεία της οποίας θα ενσωματώσει η Σύνοδος Κορυφής. Σε αυτή αναφέρεται ότι η προσφυγική κρίση ανέδειξε τις αδυναμίες του υπάρχοντος συστήματος ελέγχου, και προτείνει τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού οργανισμού για την φύλαξη των συνόρων, ο οποίος θα αντικαταστήσει την Frontex.
Η ευρωπαϊκή συνοριοφυλακή και ακτοφυλακή που προτείνει η Κομισιόν θα έχει εποπτικό ρόλο και θα προτείνει διορθωτικές λύσεις όπου κριθεί αναγκαίο, όμως θα έχει το δικαίωμα άμεσης παρέμβασης για τη φύλαξη των εξωτερικών συνόρων, χωρίς να χρειάζεται να έχει προηγηθεί σχετικό αίτημα από το ενδιαφερόμενο κράτος-μέλος! Αν δηλαδή ένα κράτος αδυνατεί να αντιμετωπίσει την πίεση των μεταναστευτικών ροών, και εξ΄ αυτού θέτει σε κίνδυνο τον χώρο που ορίζει η συνθήκη Σένγκεν, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα είναι σε θέση να αποφασίσει την άμεση επέμβαση.
Είναι ηλίου φαεινότερον ότι η απόφαση της Κομισιόν αποτελεί, κατά το μάλλον, φωτογραφική διάταξη για τη χώρα μας, και έχει γενεσιουργό αιτία την ανικανότητα, την ιδεοληψία και την επανάπαυση, που πρυτάνευσε, και η οποία αποκρυσταλλώθηκε στην γνωστή φράση ότι οι μετανάστες και οι πρόσφυγες «λιάζονταν». Την ίδια στιγμή όμως διέφευγε από την πολιτική ηγεσία της χώρας ο εκρηκτικά αυξανόμενος αριθμός τους.
Κίνδυνος μετατόπισης των σημείων ελέγχου μακράν των σημείων εισόδου
Ωστόσο το χειρότερο δεν είναι καν το να μην έχει δηλαδή προηγηθεί αίτημα του ενδιαφερόμενου κράτους για την επέμβαση της συνοριοφυλακής! Το πλέον δυσοίωνο και προβληματικό σημείο της πρότασης της Κομισιόν, είναι το ακόλουθο: Προτείνεται ο νέος Οργανισμός να μπορεί να συνεργάζεται με τρίτες χώρες αλλά και να πραγματοποιεί κοινές επιχειρήσεις σε γειτονικές χώρες.
Η τελευταία πρόταση τροφοδοτεί φόβους που ήδη έχουν εκφράσει Έλληνες διπλωμάτες, για το ενδεχόμενο να υπάρξει παρέκβαση, και τα εξωτερικά σύνορα να μην φιλοξενούν τα σημεία ελέγχου. Παράδειγμα: Εάν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κρίνει ότι τα εξωτερικά σύνορα στο Αιγαίο, λόγω της φυσικής διαμόρφωσης και της κοντινής γειτνίασης με τις τουρκικές ακτές, είναι αδύνατο να επιτηρηθούν, θα μπορούσαν να μεταθέσουν το «φίλτρο» διαλογής σε τρίτη χώρα, π.χ. στα Σκόπια.
Ως αποτέλεσμα μιας τέτοιας κίνησης θα ήταν να επισημοποιηθεί με ευρωπαϊκή σφραγίδα, αυτό που ατύπως συμβαίνει τώρα, να γίνονται δεκτοί όσοι ορίζονται ως πρόσφυγες επειδή προέρχονται από εμπόλεμες ζώνες, και να παραμείνουν στην Ελλάδα όσοι δεν πληρούν τα κριτήρια εισδοχής στην Ευρώπη, δηλαδή οι μετανάστες.
Στο μέτρο που οι μεταναστευτικές ροές συνεχίζονται - και τίποτα δεν προμηνύει ότι θα σταματήσουν - είναι ευνόητο να κατανοήσει κανείς το μέγεθος των ανθρώπων που θα εγκλωβιστούν στη χώρα μας και τα συνακόλουθα προβλήματα που θα ανακύψουν!
Η ελληνική κυβέρνηση έχει πλέον επίγνωση των κινδύνων που συνεπάγεται η απόφαση της Κομισιόν και εκφράζει τις επιφυλάξεις της.
Σύμφωνα με στελέχη του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος, η Ελλάδα συμφωνεί με την κατοχύρωση των ελληνικών συνόρων έναντι τρίτων, - «με ευρωπαϊκό τρόπο», όπως χαρακτηριστικά μας είπαν. Άλλωστε η χώρα μας πάντα επιζητούσε για εθνικούς λόγους την ενίσχυση και την κατοχύρωση των συνόρων του Αιγαίου εκ μέρους της Ε.Ε. Αντιτίθεται ωστόσο στην πρόβλεψη για παρέμβαση της νέας δύναμης χωρίς αίτημα του ενδιαφερόμενου κράτους. Θεωρεί ότι αυτό υποβιβάζει την εθνική κυριαρχία, αφού «τα σύνορα πρέπει να παραμένουν εθνική υπόθεση».
Παράλληλα, μέγιστη κυβερνητική επιφύλαξη υπάρχει για κοινές επιχειρήσεις με τρίτα κράτη – αν και δέχεται την «τεχνική συνεργασία μαζί τους». Ως παράδειγμα αναφέρουν την πρόσφατη συμφωνία με την Τουρκία. Επιπροσθέτως η κυβέρνηση θεωρεί ότι συγκεκριμένη ρύθμιση είναι «εκ του πονηρού» - όπως εκ του πονηρού θεωρεί και την εγκατάσταση της Frontex στα βόρεια σύνορά μας.
Αυτές τις επιφυλάξεις θα τις εκφράσει ο πρωθυπουργός στην Σύνοδο Κορυφής, αλλά με δεδομένη την αποδυναμωμένη θέση της χώρας, είναι ζητούμενο κατά πόσο θα ληφθούν υπόψιν.
Το μόνο αμυδρά θετικό στοιχείο στο πρόβλημα που δημιουργείται, είναι ότι υπάρχουν και άλλες χώρες οι οποίες αντιτίθενται σε αυτές τις καινοφανείς ρυθμίσεις. Μεταξύ αυτών η Ισπανία που έχει παρόμοιο πρόβλημα με την Ελλάδα λόγω γειτνίασης με την Αφρική, και οι θεωρούμενες ως ξενοφοβικές, όπως η Ουγγαρία και η Πολωνία.
Ο συσχετισμός όμως των δυνάμεων ούτως ή άλλως παραμένει αρνητικός, κάτι που δεν εμπνέει αισιοδοξία για την κατανόηση των ελληνικών επιφυλάξεων.
Πηγή Liberal

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Στην αρχή του πολέμου στη Συρία οι νίκες των τζιχαντιστών οφείλονταν στην υποκλοπή και αποκρυπτογράφηση των διαβιβάσεων του συριακού στρατού, με αποτέλεσμα οι τζιχαντιστές να γνωρίζουν επακριβώς τους σχεδιασμούς και τις κινήσεις (σε πραγματικό χρόνο) των συριακών στρατιωτικών μονάδων. Η υποκλοπή γινόταν από ένα τηλεπικοινωνιακό σύστημα λήψης και αποστολής κρυπτογραφημένων μηνυμάτων (που λάμβανε τις εκπομπές ραδιοσυχνοτήτων και μετο κατάλληλο λογισμικό "έσπαζε" την κρυπτογράφησή τους και μετέδιδε με κρυπτογράφηση στα κέντρα διοικήσεων των τζιχαντιστών), το οποίο τοποθετήθηκε από τούρκους στρατιωτικούς στη βόρεια Συρία, αλλά έπαψε να λειτουργεί με τους πρώτους ρωσικούς βομβαρδισμούς αφού η συγκεκριμένη εγκατάσταση ήταν από τους πρώτους στόχους των ρωσικών βομβαρδιστικών.

Όμως, οι τζιχαντιστές δεν περιορίστηκαν μόνο στην υποκλοπή των διαβιβάσεων του Συριακού Στρατού, αλλά πήγαν ένα βήμα παραπέρα με τη χρήση ειδικών θερμικών υπέρυθρων καμερών (φορητών ή σταθερών), αποκτώντας ένα πολύ σημαντικό πλεονέκτημα, αφού μπορούσαν να βλέπουν (σε πραγματικό χρόνο) τις κινήσεις των σύρων στρατιωτών, να στρέφουν τα βαρέα όπλα εναντίον τους και να τους εκτελούν σαν σε παιχνίδι ηλεκτρονικού υπολογιστή. Άξιο αναφοράς είναι πως διέθεταν (τουλάχιστον από το 2013) αυτού του τύπου τις υπέρυθρης θερμικής ακτινοβολίας κάμερες σε drones, με αποτέλεσμα να έχουν και εναέρια ενημέρωση για τις όποιες κινήσεις των αντιπάλων τους.

Αφού σημειωθεί πως ο συριακός στρατός δεν διέθετε τέτοια τεχνολογία μέχρι που εμφανίστηκαν (προ ολίγων ημερών, στις αρχές του Δεκεμβρίου) τα ρωσικά άραματα μάχης Τ-90, το ερώτημα που εύλογα προκύπτει είναι απολύτως σαφές:
Ποιος έδωσε αυτή την τεχνολογία στους τζιχαντιστές; 
Πόσοι είναι οι έμποροι όπλων που έχουν τη δυνατότητα πρόσβασης και πώλησης της συγκεκριμένης τεχνολογίας;
Πόσοι είναι εκείνοι που έχουν τη δυνατότητα να εξοπλίσουν με υλικό (κάμερα) και λογισμικό (υπολογιστική εφαρμογή) ένα μη επανδρωμένο όχημα, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα (με κάποια ισχυρή κρυπτογράφηση) την μεταφορά των δεδομένων στο κέντρο διοίκησης των τζιχαντιστών;
Ποιος, τέλος, παρείχε προσωπικό, επέλεξε και εκπαίδευσε (και σε ποιους χώρους, ποιάς χώρας) τους τζιχαντιστές – χειριστές των συγκεκριμένων συστημάτων;

Επειδή δεν μιλάμε για κυάλια νυχτερινής όρασης (πολλαπλασιασμού του αστρικού φωτός warrow ή άλλα), τα οποία κατέχουν οι τζιχαντιστές αλλά η χρήση τους είναι πολύ απλή και δεν συνδέονται με υπολογιστικά συστήματα, μήπως κάποιοι «υπεύθυνοι» στη διεθνή κοινότητα θα πρέπει να αναρωτηθούν:
  • ποιός (ή ποιο κράτος) είχε συνεργασία επί των οπλικών συστημάτων (και στην εκπαίδευση σε αυτά) με τους τζιχαντιστές;
  • ποιος ή ποιο κράτος παρείχε ειδικά logistics (που αφορούν υποστήριξη στρατιωτικών επιχειρήσεων);
  • και ποιος ή ποιο κράτος είχε την άνεση να κυκλοφορεί ανεμπόδιστα υλικό που έφτανε στα χέρια των τζιχαντιστών;
Εάν πρόκειται για ιδιώτη, έχουμε την εντύπωση πως οι «υπηρεσίες» του θα είχαν τερματιστεί από το 2013, όταν πρωτοκυκλοφόρησε το βίντεο που ακολουθεί και που αποδεικνύει την χρήση του συγκεκριμένου συστήματος από τους τζιχαντιστές.
Στην περίπτωση, όμως, που πρόκειται για κάποιο κράτος, μήπως το συγκεκριμένο βίντεο είναι και η απόδειξη πως η δυτική συμμαχία δεν έχει ούτε είχε ποτέ την διάθεση να αντιμετωπίσει το τζιχάντ και το Ισλαμικό Κράτος; Και εάν δεν συμβαίνει αυτό, μήπως, επίσης, η δυτική συμμαχία έχει στους κόλπους της κάποιο κράτος το οποίο είναι πυλώνας στήριξης των τζιχαντιστών και «ευγενικός χορηγός» τους στα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που διέπραξαν όλοι αυτοί «οι μαχητές του Αλλάχ»;

ΥΓ: Το βίντεο έχει ημερομηνία ανάρτησης 14 Φεβρουαρίου 2013 και είναι σχεδόν βέβαιο ότι οι βιντεοσκοπήσεις που περιέχει έγιναν αρκετά πριν από την ημερομηνία δημοσίευσής του. Διατηρώντας τις επιφυλάξεις μας για το κατά πόσο θα διατηρηθεί το συγκεκριμένο βίντεο στο διαδίκτυο, υπενθυμίζουμε πως κάποιοι στήριξαν και συνεχίζουν να στηρίζουν τους τζιχαντιστές με μη συνηθισμένα και πολύ δύσκολα στην απόκτησή τους οπλικά συστήματα. Και αυτοί οι «κάποιοι» κάποια στιγμή θα πρέπει να κατονομαστούν από τη διεθνή κοινότητα και να λογοδοτήσουν για την συμμετοχή τους σε επαχθή εγκλήματα που έγιναν στη Συρία και στο Ιράκ στο όνομα του Αλλάχ…




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Μια σειρά "αντικειμενικών εμποδίων, που δεν έχουν αλλάξει" για την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαική Ενωση, παραθέτει στο σημερινό κεντρικό σχόλιο της αυστριακής εφημερίδας "Der Standard", με τίτλο "Η Τουρκία δεν θα γίνει μέλος της ΕΕ", ο βοηθός αρχισυντάκτης της, εφημερίδας, Χανς Ράουσερ.

Όπως επισημαίνεται ήδη στην αρχή του σχολίου, η Τουρκία δεν πρόκειται προσεχώς να γίνει μέλος της ΕΕ, έστω και αν η Ευρωπαική Επιτροπή ξανάρχισε τις διαπραγματεύσεις μαζί της για αρκετά "κεφάλαια", κάτι που έχει να κάνει με τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας για τον περιορισμό των προσφυγικών ρευμάτων από την τουρκική ακτή στα ελληνικά νησιά και είναι μέρος ενός πακέτου που περιλαμβάνει πληρωμές δισεκατομμυρίων ευρώ, διευκολύνσεις στη βίζα και αυτή την επανεκκίνηση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων.

Σε όλα αυτά δένουν οι ανησυχίες για "εκβιασμό" από την Τουρκία, με το τίμημα για την λύση του προσφυγικού - που βέβαια σε καμιά περίπτωση δεν έχει συζητηθεί πλήρως, πόσο μάλλον να έχει εφαρμοστεί - να είναι η ένταξη, προστίθεται.

Ο σχολιαστής παρατηρεί ότι απέναντι σε αυτά υπάρχουν αντικειμενικά εμπόδια για μια ένταξη, τα οποία δεν έχουν αλλάξει και τα οποία στη συνέχεια ο ίδιος παραθέτει, αναφέροντας αρχικά, μεταξύ άλλων, ότι η Τουρκία διεξάγει πόλεμο στο εσωτερικό της και ως εκ τούτου ένα κράτος με εμφύλιο πόλεμο δεν μπορεί να γίνει μέλος της ΕΕ.

Κατά δεύτερο λόγο η Τουρκία με τον Erdogan εξελίχθηκε σε ένα αυταρχικό σύστημα με μαζικές παραβιάσεις των ανθρωπίνων και ατομικών δικαιωμάτων , παρ΄ όλο που στην αρχή είχε φανεί μια εξέλιξη προς εκσυγχρονισμό και φιλελευθεροποίηση, που όμως εδώ και αρκετά χρόνια μεταστράφηκε δραστικά σε αυτοκρατορία του Ερντογάν, όπου διώκονται η αντιπολίτευση, τα Μέσα Ενημέρωσης που ασκούν κριτική, ενώ θεσμοί όπως η Δικαιοσύνη "σέρνονται από τη μύτη" και όλα προσαρμόζονται στην ηγεμονίστικη φιγούρα του Ergodan.

Μπορεί να μην υπάρχει αμφιβολία ότι ο Erdogan έχει πίσω του μια πλειοψηφία του λαού, σημειώνει ο Χανς Ράουσερ, ωστόσο αυτό δεν αλλάζει τίποτε στο βαρύ έλλειμμα δημοκρατίας του καθεστώτος, πέραν του οποίου ο ίδιος ακολουθεί μια εθνικιστική-θρησκευτική φιλοσοφία του "τουρκισμού", που δεν έχει καμία σχέση με την αντίληψη ενός σύγχρονου κράτους.

Είτε τώρα είναι το Ισλάμ ένα πρόβλημα είτε όχι, η θρησκευτική υπεροχή της κοινωνίας, η υπάρχουσα ή η επιδιωκόμενη, δεν έχει θέση σε μια κοσμική Ευρώπη, αναφέρει, για να συμπληρώσει ότι ο Ερντογάν δεν θα κυριαρχεί αιώνια, όμως οι βάσεις της τουρκικής κοινωνίας, προ πάντων ο εθνικισμός και η αυταρχική αντίληψη, θα υπάρχουν και χωρίς τον Ερντογάν και δεν θα εξαφανιστούν τόσο γρήγορα.

Σύμφωνα με τον σχολιαστή, η υπόσχεση ένταξης προς την Τουρκία είχε γίνει κάτω από μια άλλες πολιτικές συνθήκες και είχε εκτιμηθεί έτσι για λόγους γεωστρατηγικής από τον Γερμανό Σοσιαλδημοκράτη καγκελάριο Σρέντερ και τους Βρετανούς ενώ είχε υποστηριχθεί από τις ΗΠΑ, ωστόσο αυτά τα γεωστρατηγικά συμφέροντα (και από τις δύο πλευρές) δεν ισχύουν πλέον, καθώς η Τουρκία δεν είναι πλέον απαραίτητος εταίρος και επιπλέον έχει νεοοθωμανικά συμφέροντα που δεν είναι εκείνα της ΕΕ.

Συμπερασματικά, ο βοηθός αρχισυντάκτης της "Der Standard" τονίζει πως μια στενή συνεργασία με την Τουρκία θα πρέπει να διαμορφωθεί διαφορετικά από μία ένταξη της στην ΕΕ.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η εντεινόμενη ανασφάλεια της τουρκικής ηγεσίας συγκεκαλυμμένη πίσω από τη μάσκα του μεγαλοϊδεατισμό και την προβολή διεθνώς μιας εικόνας που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, οδηγεί τους Τούρκους στην απόφαση δημιουργίας της πρώτης βάσης των ενόπλων τους δυνάμεων στο εξωτερικό και αυτή δεν θα είναι παρά στον οικονομικό της προστάτη, το Κατάρ…

Γράφει ο Μιχαήλ Βασιλείου

Οι δυο χώρες υπέγραψαν το 2014 αμυντικό σύμφωνο που περιέχει τον σχετικό όρο, με την Τουρκία να καθίσταται επί της ουσίας εξαγωγέας ασφάλειας, αφού η παρουσία της εκεί θα παίξει ρόλο και στην αποτροπή του Κατάρ απέναντι στην απειλή του Ιράν, καθώς το καθεστώς των Αλ Θάνι είναι καχύποπτο απέναντι στις προθέσεις της Δύσης απέναντί του και στη δέσμευση των Ηνωμένων Πολιτειών ειδικότερα για την προστασία του, σε περίπτωση ανάληψης στρατιωτικής δράσης από την τοπική – στον Κόλπο – υπερδύναμη, το Ιράν.

Όπως δήλωσε ο Τούρκος πρεσβευτής στο Κατάρ, η αμυντική συμφωνία, στο πλαίσιο της οποίας αποφασίστηκε η δημιουργία στρατιωτικής βάσης, στόχο έχει να βοηθήσει στην αντιμετώπιση κοινών εχθρών. Χαρακτηριστικό επίσης της διμερούς σχέσης των Καταριανών με τους Τούρκους, είναι η υποστήριξη στους σκοπούς και την παγκόσμια δράση της Μουσουλμανικής Αδελφότητας…

Τελευταίο παράδειγμα τη δράση της στην Αίγυπτο, την ανάδειξη του Μοχάμεντ Μόρσι στην εξουσία που απολάμβανε την έμπρακτη στήριξη των δυο χωρών σε όλα τα επίπεδα και την ανατροπή του από τον στρατάρχη Αμπντέλ Φατάχ Αλ Σίσι. Η επιρροή των Τούρκων και των Καταριανών αντικαταστάθηκε από αυτή της Σαουδικής Αραβίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων κυρίως, με τη συνδρομή και άλλων μοναρχιών στον Κόλπο.

Παράλληλα, Τουρκία και Κατάρ ακολουθούν παρόμοια πολιτική απέναντι στοκαθεστώς του Μπασάρ Αλ Άσαντ στη Συρία, αφού μια από τις ερμηνείες του πολέμου που εν πολλοίς προκάλεσε η τουρκική πολιτική στην περιοχή, αφορά στα σχέδια προώθησης υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG: Liquifies Natural Gas) από το Κατάρ στις δυτικές αγορές, μέσω της διέλευσης από την Τουρκία, αφού πρώτα ο αγωγός θα περάσει από ελεγχόμενα τμήματα μιας διασπασμένης Συρίας…

Σύμφωνα με το Reuters, τρεις χιλιάδες χερσαία στρατεύματα θα σταθμεύουν στη βάση, την πρώτη ξένη στρατιωτική εγκατάσταση της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή, μαζί με αεροπορικές και ναυτικές δυνάμεις, καθώς επίσης και αριθμό στελεχών που ανήκουν σε μονάδα ειδικών επιχειρήσεων. Διακηρυκτικά, η βάση θα αξιοποιηθεί για την διεξαγωγή κοινών ασκήσεων και το Κατάρ, το οποίο φέρεται να μελετά δική του στρατιωτική βάση στην Τουρκία…

Το Κατάρ είναι μία από τις πλουσιότερες χώρες στον κόσμο και η έδρα της μεγαλύτερης αεροπορικής βάσης των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, της βάσης «Αλ Udeid», όπου σταθμεύει στρατιωτικό προσωπικό περίπου 10.000 ατόμων, με τους Καταριανούς όμως να φοβούνται ότι οι ΗΠΑ χάνουν σταδιακά το ενδιαφέρον τους για την περιοχή, μια φράση πια ασφαλώς χρήζει… αποκωδικοποίησης για την ορθή της ερμηνεία.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η Τουρκία έχει συλλάβει, κακομεταχειριστεί και απελάσει στη χώρα καταγωγής τους Σύρους και Ιρακινούς πρόσφυγες, καταγγέλλει η Διεθνής Αμνηστία σε έκθεσή της που δόθηκε στη δημοσιότητα σήμερα, παραμονή μιας νέας συνόδου κορυφής της ΕΕ στις Βρυξέλλες για την μεταναστευτική κρίση.

"Παράλληλα με τις συζητήσεις για τη μετανάστευση μεταξύ της ΕΕ και της Τουρκίας", η κυβέρνηση της Άγκυρας συνέλαβε και έθεσε υπό κράτηση "πάρα πολλούς, ίσως εκατοντάδες πρόσφυγες και ανθρώπους που ζητούσαν άσυλο", υπογραμμίζει η μη κυβερνητική οργάνωση στην έκθεσή της.

Οι τουρκικές αρχές διέψευσαν αμέσως τις κατηγορίες αυτές.

"Αρνούμαστε κατηγορηματικά ότι Σύροι πρόσφυγες αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στην Συρία", αντέδρασε Τούρκος αξιωματούχος μιλώντας στο Γαλλικό Πρακτορείο, διαβεβαιώνοντας ότι εξακολουθεί να εφαρμόζεται η πολιτική "των ανοιχτών θυρών" που υιοθετήθηκε από τις τουρκικές αρχές από τότε που άρχισε η σύγκρουση στη Συρία.

"Ορισμένοι (πρόσφυγες) δήλωσαν ότι τους είχαν αλυσοδέσει, ξυλοκοπήσει και μεταφέρει δια της βίας στη χώρα από την οποία είχαν φύγει", προσθέτει η Αμνηστία, στηριζόμενη σε πολλές μαρτυρίες, και καταγγέλλει μια "άμεση παραβίαση του διεθνούς δικαίου".

"Όταν σου περνούν αλυσίδες στα χέρια και στα πόδια, έχεις την αίσθηση ότι είσαι σκλάβος", δήλωσε στη μη κυβερνητική οργάνωση ένας 40χρονος Σύρος.

Η Άγκυρα έχει υποδεχθεί στο έδαφός της 2,5 εκατομμύρια Σύρους και Ιρακινούς πρόσφυγες.

Μετά την υπογραφή τον περασμένο μήνα μιας συμφωνίας με τις Βρυξέλλες, η οποία προβλέπει τη χορήγηση βοήθειας από την ΕΕ ύψους 3 δισεκατομμυρίων ευρώ με αντάλλαγμα έναν αυξημένο έλεγχο στα σύνορά της, η Τουρκία έχει συλλάβει χιλιάδες υποψηφίους για απέλαση.

"Αναθέτοντας στην Τουρκία τον ρόλο του φύλακα της Ευρώπης στην κρίση με τους πρόσφυγες, η ΕΕ κινδυνεύει να αγνοήσει και εφεξής να ενθαρρύνει σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων", δήλωσε ο Τζον Νταλχούιζεν, ο οποίος είναι υπεύθυνος της Διεθνούς Αμνηστίας για την Ευρώπη και την κεντρική Ασία.

Μια μίνι σύνοδος κορυφής της ΕΕ με τη συμμετοχή 8 χωρών μελών της ΕΕ καθώς και της Τουρκίας αναμένεται να πραγματοποιηθεί αύριο, Πέμπτη, στις Βρυξέλλες για να ασχοληθεί με την μεταναστευτική και την προσφυγική κρίση.

Από την αρχή της χρονιάς, περισσότεροι από 650.000 πρόσφυγες και μετανάστες ταξίδεψαν μέσω θαλάσσης από την Τουρκία για τα ελληνικά νησιά, σύμφωνα με τον ΟΗΕ.

Κατά την ίδια περίοδο περισσότεροι από 500 μεταξύ αυτών έχασαν τη ζωή τους στο ταξίδι τους αυτό, σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης (ΔΟΜ).

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Η Τουρκία κατηγόρησε σήμερα τη Ρωσία ότι "υπερβάλλει" όταν μιλά για τουρκική στρατιωτική απειλή, η οποία σύμφωνα με την Άγκυρα δεν υπάρχει.

"Ρωσικές στρατιωτικές δυνάμεις ενεργούν εδώ και λίγο καιρό σαν να υπάρχει ενδεχόμενη απειλή από την Τουρκία --μια υπερβολική κατάσταση που δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα", δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου ο εκπρόσωπος του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών Τανζού Μπιλγκίτς.

"Η Τουρκία δεν ενεργεί με επιθετικό τρόπο εναντίον στρατιωτικών στόχων της Ρωσίας και η ελπίδα μας είναι κυρίως να μην κλιμακώσουμε τις εντάσεις", είπε ο εκπρόσωπος του τουρκικού ΥΠΕΞ.

Ο Μπιλγκίτς δήλωσε επίσης πως δεν είναι δυνατό να ικανοποιηθούν οι ρωσικές απαιτήσεις για αποζημιώσεις σχετικά με το πολεμικό αεροπλάνο που καταρρίφθηκε.

Νωρίτερα, ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Αλεξέι Μεσκόφ είχε δηλώσει πως η Τουρκία πρέπει να καταβάλει αποζημιώσεις για το ρωσικό πολεμικό αεροπλάνο που κατέρριψε κοντά στην τουρκο-συριακή μεθόριο τον περασμένο μήνα, σύμφωνα με το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων RIA.

Ο Μεσκόφ δήλωσε στη συνέντευξή του στο RIA ότι η Τουρκία θα πρέπει επίσης να διασφαλίσει ότι δεν πρόκειται να συμβεί στο μέλλον παρόμοιο περιστατικό.

Ο Μεσκόφ πρόσθεσε παράλληλα πως η Ρωσία πιστεύει ότι οι Κούρδοι της Συρίας θα πρέπει να περιληφθούν σε οποιεσδήποτε συνομιλίες για τη Συρία στο μέλλον. "Υποστηρίζουμε τη συμμετοχή ενός ευρέως κύκλου δυνάμεων της αντιπολίτευσης, που εκπροσωπούν τον συριακό λαό, στη συριακή διαπραγματευτική διαδικασία. Οι Κούρδοι, οπωσδήποτε, δεν θα πρέπει να αποκλειστούν από αυτή τη διαδικασία", είπε.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Πονηριές του Γκρουέφσκι απέναντι 
στο ΣΥΡΙΖΑ της χαλαρής εθνικής πολιτικής

Ανοιχτό το ενδεχόμενο αλλαγής του ονόματος της χώρας του άφησε ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ, Νίκολα Γκρουέφσκι, σε συνέντευξή του στην βρετανική εφημερίδα Guardian, σύμφωνα με την Καθημερινή. Ο κ. Γκρουέφσκι δήλωσε ότι είναι έτοιμος να ανοίξει και πάλι τον διάλογο με την Ελλάδα, υπό την προϋπόθεση ότι οποιαδήποτε αλλαγή ονόματος θα πρέπει να τεθεί σε δημοψήφισμα.

"Είμαστε έτοιμοι να συζητήσουμε" δήλωσε ο κ. Γκρουέφσκι. “Πρέπει να ξαναρχίσουμε τον διάλογο το συντομότερο δυνατόν και να βρούμε μία λύση. Κι όταν βρούμε την λύση, θα πρέπει να απευθυνθούμε στους πολίτες και να τους ρωτήσουμε αν είναι σωστό ή όχι".

Σημειώνεται πως οι δηλώσεις του Ν. Γκρουέφσκι δημοσιοποιούνται μία μέρα πριν από τη συνάντηση του υπουργού Εξωτερικών Ν. Ποπόσκι με τον Έλληνα ομόλογό του Ν. Κοτζιά.

Οι κ.κ. Κοτζιάς και Ποπόσκι θα έχουν, αρχικά, κατ' ιδίαν συνάντηση ενώ στη συνέχεια θα πραγματοποιηθούν διευρυμένες συνομιλίες, με τη συμμετοχή των δύο αντιπροσωπειών και θα ακολουθήσει κοινή συνέντευξη τύπου.

Ο κ. Ποπόσκι έρχεται στην Αθήνα μετά την επίσκεψη στα Σκόπια του Έλληνα ομολόγου του τον περασμένο Ιούνιο κατά την οποία αποφασίστηκαν 11 Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ) μεταξύ των δύο χωρών σχετικά με τη συνεργασία σε πολλούς τομείς, όπως το εμπόριο, οι μεταφορές, η ενέργεια, η ασφάλεια, η παιδεία.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Το κρίμα στον λαιμό σας...

Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

''Εσύ είσαι που ήσουν βουλευτής στο ΠαΣοΚ, στη ΔΗΜΑΡ και στη ΝΔ τώρα;'' ρώτησαν και ξεκίνησαν να τον ξυλοκοπούν.
''Δεν μπορεί η κοινωνία να μετατραπεί σε άγρια ζούγκλα'' δήλωσε μετά τον  Ευαγγελισμό ο άνθρωπος που ψήφισε και τα τρία μνημόνια σε διαφορετικά κόμματα, μετατρέποντας ο ίδιος την κοινωνία σε ζούγκλα, χωρίς τουλάχιστον να μπορεί  να είναι αυτός ο Ταρζάν!

Τα χέρια σου, καθόλου αγαπητέ Βασίλη, δεν είναι καθόλου καθαρά. Είναι βαμμένα με αίμα. Πολύ αίμα.
Αυτά τα χεράκια που τα πλένεις(;) πριν φας τις γκουρμεδιές σου στα μπιστρό, είναι μουλιασμένα στο αίμα.
Άσε αυτό το αθώο υφάκι. Δεν είσαι θύμα. Θύτης είσαι.
Άλλο, αν είσαι η τελευταία τρύπα τού ζουρνά, το τελευταίο τσουτσέκι των τοκογλύφων.  
Άλλο, αν άλλοι έχουν σειρά πριν από σένα.
Εσύ διαθέτεις το μυαλό κότας ώστε να πας να ξυστείς στην γκλίτσα του τσοπάνη.

Εσύ, η Βλάχα στα μπουζούκια, και όλοι οι υπόλοιποι που ψηφίσατε υπέρ της ταφόπλακας του λαού και της χώρας, θα έπρεπε να είσαστε υποψιασμένοι για τον πόλεμο με την κοινωνία που εσείς ξεκινήσατε.

Δεν πορεί να παραδίνετε μ' ένα  ''ναι, σε όλα''  τα σπίτια του κοσμάκη στα ξένα κερδοσκοπικά funds...
Δεν μπορεί να ξηλώνετε το μέτρο των 100 δόσεων με μόνο σκοπό την κατάσχεση από το δημόσιο λογαριασμών και περιουσίας των πολιτών, στην πρώτη αδυναμία τους να φανούν συνεπείς, παρά την θέλησή τους...
Και να περιφέρεστε ''άσπιλοι'' και αμόλυντοι ''ανα τας ρύμας και τας οδούς'', έχοντας την απαίτηση να παραμερίζει ο κόσμος στο διάβα σας και να σας αποκαλεί ''κύριε Βουλευτά''!

Όλοι εσείς οι αριστεροί του κ@λου, που μαζί με τους υπόλοιπους προδότες που πριν από σας κυβέρνησαν, να ξέρετε πως μετά και την χθεσινή σας ψηφοφορία για το ''δεύτερο πακέτο προαπαιτούμενων'', ανοίξατε τον ασκό του Αιόλου.  

ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΤΗΝ ΒΙΑ. 
Αλλά εσείς την επιδιώκετε, την προκαλείτε. 
Για να βγείτε μετά να κάνετε τις αθώες περιστερές και να παριστάνετε τα θύματα σαν τον χθεσινό ξυλοδαρμένο.

Να ξέρετε πως από δω και πέρα:
 Για τα σπίτια του κόσμου που θα αρπαχτούν βίαια, γιατί εσείς το θέλετε. 
Για τις επιχειρήσεις που θα βάλουν λουκέτο ή θα τις κλέψουν οι κερδοσκόποι. 
Για μιά κοινωνία που βρίσκεται σε κατάθλιψη, ή σε παραλήρημα. 
Για τις οικογένειες που θα διαλυθούν.  
Για τους γέρους που θα ψοφήσουν σαν σκυλιά γιατί δεν θά 'χουν να πάρουν φάρμακα. 
Για την καρδιά της μάνας και του πατέρα που θα σπάσει στέλνοντας το παιδί του στην εξορία. 
Για κάθε έναν από μάς που αυτοκτονεί. 
ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΛΙΨΗ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΝΘΟΣ ΠΟΥ ΣΚΟΡΠΑΤΕ. 

Το αίμα θά 'ναι στα χέρια σας...
Και το κρίμα στον λαιμό σας...

Υ.Γ.  Αυτό το σχόλιο δεν θάπρεπε να προκαλέσετε με τις πράξεις σας να γραφτεί μιά βδομάδα πριν απ' τα Χριστούγεννα. 
Εκτός από απάτριδες και προδότες, είστε και απάνθρωποι, και ψυχροί εγκληματίες. Είστε κτήνη.
Το κρίμα στον λαιμό σας...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Της Κύρας Αδάμ

Με βασικό στόχο να περιοριστεί, ει δυνατόν στο ελάχιστο, η είσοδος προσφύγων σε ευρωπαϊκό έδαφος και να εξαλειφθούν οι ροές παράνομων μεταναστών προς την ΕΕ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε την Τρίτη και θα υποβάλει προς τελική ψήφιση στο Συμβούλιο Κορυφής την Πέμπτη, πρόταση κατάργησης της FRONTEX και αντικατάστασης της από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Συνόρων και Ακτοφυλακής με υπεραυξημένες αρμοδιότητες. Στην περίπτωση της Ελλάδας σημαίνει διαμελισμό παραχώρησης εθνικής κυριαρχίας, αλλά και περιορισμό των θαλάσσιων συνόρων της στα 6 νμ, που ευνοεί μεσοπρόθεσμες ανακατατάξεις και αναδιατάξεις στο Αιγαίο προς όφελος βεβαίως της Τουρκίας και μόνον.

Η πρόταση της Επιτροπής αναφέρεται στην ανάγκη φύλαξης των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ με εκτενέστατες αναφορές στην αυξημένη και ενισχυμένη φύλαξη αλλά και έλεγχο των εξωτερικών θαλασσίων συνόρων της ΕΕ, δηλαδή στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με το κείμενο, εξωτερικά θαλάσσια σύνορα της ΕΕ θεωρείται η περιοχή στην οποία δρα η εθνική ακτοφυλακή, δηλαδή μέσα στα υφιστάμενα χωρικά ύδατα των 6νμ γύρω γύρω από τα ελληνικά νησιά του Αν Αιγαίου.

Όπως είναι όμως γνωστό, χαραγμένα θαλάσσια σύνορα Ελλάδας Τουρκίας- δηλαδή η μέση γραμμή- δεν έχουν ακόμα συμφωνηθεί, πλην των εκβολών του Έβρου και της περιοχής των Δωδεκανήσων και επομένως ουδείς μπορεί να καθορίσει αυτή την στιγμή αυτοβούλως –ούτε και η Κομισιόν – ότι τα θαλάσσια σύνορα της Ελλάδας, δηλαδή τα εξωτερικά θαλάσσια σύνορα της ΕΕ, περιορίζονται στα 6νμ.

Με αυτήν την πρόχειρη έμμονη της, η Κομισιόν στην ουσία πριμοδοτεί την Τουρκία με αύξηση των χωρικών υδάτων της σε βάρος της Ελλάδας. Και τούτο διότι μεταξύ των ακτών, για την οριοθέτηση των θαλασσίων συνόρων, ακολουθείται η μέση γραμμή της μεταξύ τους απόστασης. Επομένως, αν τα θαλάσσια εξωτερικά σύνορα της Ελλάδας καθορίζονται σε 6νμ, πχ στην απόσταση μεταξύ Λήμνου και τουρκικών ακτών που είναι 24νμ , η Τουρκία ελέω Ευρωπαϊκής Επιτροπής θα καρπωθεί τα… υπόλοιπα 18νμ.

Αν η Ελλάδα αποδεχτεί την Πέμπτη, στη Σύνοδο Κορυφής, μια τέτοια πραξικοπηματική εξέλιξη, με περιορισμό των θαλασσίων συνόρων της στα 6νμ στο Αιγαίο στο όνομα της διαφύλαξης της Σένγκεν τότε είναι θέμα χρόνου, όταν καταλαγιάσει η προσφυγική κρίση, να εγείρει αξιώσεις η Τουρκία για ανακατατάξεις στο Αιγαίο, είτε με μετατόπιση δυτικά του FIR, είτε και στην ΑΟΖ, (με την τουρκική να φτάνει μέχρι …την Κάρυστο, καθώς η ΑΟΖ μετράται πέραν των χωρικών υδάτων) ...με δικολάβο την Κομισιόν και τα έγγραφα της, συμπεριλαμβανόμενου και του αρμοδίου για τη Μετανάστευση Επιτρόπου κ. Αβραμόπουλου.

Η Κομισιόν ακόμα δίνει το δικαίωμα στην Υπηρεσία να παρεμβαίνει αυτοβούλως σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης (που τις καθορίζουν οι Βρυξέλλες), να αναπτύσσει τις δυνάμεις της και να αναλαμβάνει δράσεις, (ακτοφυλακή, έρευνα και διάσωση, καταγραφή και «διαλογή» προσφύγων και μεταναστών, άδεια ή μη διέλευσης τους σε ευρωπαϊκό έδαφος και επιστροφή ανεπιθύμητων μεταναστών κλπ), σε σημεία κρίσης στα εξωτερικά σύνορα, ακόμα και όταν η συγκεκριμένη χώρα μέλος (βλέπε Ελλάδα) δεν έχει υποβάλει σχετικό επίσημο αίτημα ή δεν θεωρεί ότι η κατάσταση είναι εκτός ελέγχου.

Πρόκειται δηλαδή για ενέργειες της Κομισιόν που αποσκοπούν στην παραχώρηση σύσσωμης της ελληνικής κυριαρχίας σε «εκπαιδευμένους» από την Υπηρεσία ευρωπαίους υπαλλήλους, για την «αποτελεσματική» φύλαξη των εξωτερικών συνόρων από τα προσφυγικά – μεταναστευτικά κύματα από τις ακτές της Τουρκίας.

Αν η ελληνική κυβέρνηση αποδεχτεί στις Βρυξέλλες την παράδοση της εθνικής κυριαρχίας της στους ευρωπαίους υπαλλήλους της Υπηρεσίας, που θα εγκαθίστανται και θα δρουν ποικιλοτρόπως ορμώμενοι από ελληνικό έδαφος, (είτε πρόκειται για τα νησιά του αν. Αιγαίου, είτε για την μεθόριο στον Έβρο αλλά και στην ΠΓΔΜ), αλλά και τη μεταβίβαση μέρους της εθνικής κυριαρχίας στην Τουρκία, τότε εγείρεται αυτομάτως θέμα κύρωσης της σχετικής συμφωνίας από τη Βουλή και ερμηνεία του σχετικού περί εθνικής κυριαρχίας άρθρου του Συντάγματος.

Επιπροσθέτως, το έγγραφο της Κομισιόν δίνει ενισχυμένες αρμοδιότητες στην Υπηρεσία να συνεργάζεται με τρίτες χώρες, (είτε στο έδαφος τους είτε στο έδαφος του συγκεκριμένου κράτους μέλους, αλλά και να συντονίζει επιχειρήσεις μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών. Είναι κάτι πάρα πάνω από προφανές ότι στην περίπτωση Ελλάδας και Τουρκίας, ο συντονισμός κοινών επιχειρήσεων μπορεί να αφορά μόνον στις περιπτώσεις επαναπροώθησης μεταναστών από ευρωπαϊκό έδαφος πίσω στην Τουρκία, με σαφείς ήδη τις δεσμεύσεις της Τουρκίας απέναντι στην ΕΕ.

Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα τοποθετήσεις της, η ελληνική κυβέρνηση απορρίπτει τις κοινές περιπολίες και επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης με την Τουρκία, όσο η τελευταία απορρίπτει τις ελληνικές διεθνείς αρμοδιότητες για SAR στο αν. Αιγαίο.

Στο έγγραφο της Κομισιόν γίνονται ακόμα μεγαλεπήβολες περιγραφές της ικανότητας της Υπηρεσίας να ολοκληρώνει την επαναπροώθηση μεταναστών από την Ευρώπη – και την Ελλάδα – πίσω στην Τουρκία, θέμα για το οποίο θα υπάρξουν επιπλέον συνομιλίες την Πέμπτη μεταξύ ορισμένων ευρωπαίων εταίρων, της Ελλάδας και της Τουρκίας.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Από τις προκλητικές, αξιοθρήνητες χουντολαικίστικες σκυλάδικες επιδόσεις της γηπεδόβιας, κυβερνητικής εκπροσώπου σε τέτοιους χαλεπούς καιρούς ή τις θεατρικές αναζητήσεις… επιπέδου του συνόλου της κυβέρνησης, μέχρι τον απίθανο υπουργό που καταγγέλλει με οργή τη συμφωνία που έφερε και ψήφισε ο ίδιος ως αρμόδιος στη Βουλή για τα περιφερειακά αεροδρόμια, η επικαιρότητα έχει τόσα τέτοια αυτές τις ημέρες που αν δεν ήταν τραγική ασφαλώς θα ήταν ακραία κωμική - δυστυχώς, δεν είναι.

Όλα αυτά έχουν την ίδια βάση: είναι φτηνές δημόσιες σχέσεις: σε αυτή τη λογική εντάσσονται. Είναι όμως απορίας άξιο τι φαντάζεται η κυβέρνηση ότι μπορεί να πετύχει με τις δημόσιες σχέσεις όταν γίνονται όλα όσα γίνονται, τόσο εντός όσο κι εκτός της χώρας, μέσα και γύρω από αυτήν; Όχι μόνον δεν μπορεί να πετύχει το παραμικρό, αλλά μπορεί να κάνει και πολύ μεγάλη ζημιά. Κι αν έδειξε κάτι η «επιχείρηση εκδίωξη του ΔΝΤ» στην οποία επιδόθηκε η κυβέρνηση την περασμένη εβδομάδα πριν την πάρει πίσω άρον άρον, είναι ότι το ελληνικό πολιτικό σύστημα, του οποίου ο Τσίπρας είναι σήμερα ο αδιαμφησβήτητος πρωταγωνιστής, είναι ανεπίδεκτο μαθήσεως. Και αυτό καθώς το ίδιο έργο όχι απλώς έχει ξαναπαιχτεί πολύ πρόσφατα στην Ελλάδα, αλλά υπήρξε και κύρια αιτία για να φύγουν οι προηγούμενοι και να έρθει, την ώρα που ήρθε, ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία.

Μερικές εβδομάδες πριν την πτώση της κυβέρνησης Σαμαρά, την οποία ουσιαστικά προκάλεσαν οι δανειστές μη δίνοντας το πράσινο φως στην τελευταία αξιολόγηση εκείνης της χρονιάς γνωρίζοντας φυσικά το τι θα επακολουθούσε, είχε τεθεί από ελληνικής πλευράς ζήτημα της αποχώρησης του ΔΝΤ. Πώς; Αφενός μέσω της κοινής γνώμης δια διαρροών στον Τύπο και, αφετέρου, στις σχετικές συνομιλίες, ιδίως με τους Γερμανούς, όπως συνέβη και στο Βερολίνο, στο εκεί τελευταίο ταξίδι του τότε πρωθυπουργού. Η βασική «ιδέα» ήταν ότι το ΔΝΤ είναι πολύ πιεστικό σε εκείνα που δεν θέλει με τίποτα μια κυβέρνηση να κάνει και ότι η έξοδός του από το πρόγραμμα, σε συνδυασμό με επιτυχή αξιολόγηση, θα έδινε ένα δυνατό χαρτί στην τότε κυβέρνηση ώστε να απέφευγε την πτώση στην προεδρική εκλογή, ή, ακόμα περισσότερο, να κέρδιζε και τις εκλογές αν τελικά ήταν να γίνουν.

Το σχέδιο έμοιαζε πολύ ελκυστικό, αλλά, δυστυχώς, ήταν πολύ επιπόλαιο. Όπως όλοι θυμούνται, όταν μπήκε μπροστά η Ελλάδα βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα με ένα τσουνάμι εξελίξεων που κατέληξαν στην πτώση της κυβέρνησης, η οποία ήταν ανίκανη να ελέγξει την κατάσταση. Όχι μόνον έβαλε το κεφάλι της στο ντορβά, αλλά το έκανε για να διώξει το μόνο τμήμα των δανειστών που επέμενε ότι το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο. Αλλά και το μόνο στο οποίο υπήρχε αληθινός κοινός τόπος Βερολίνου – Ουάσιγκτον. Γιατί; Επειδή έτσι η κυβέρνηση θα απέφευγε, πίστευε, μια σειρά από δύσκολα πράγματα που είχε δεσμευθεί να κάνει – τα ίδια...

Όπως και τώρα, έτσι και τότε, το ίδιο το ΔΝΤ είχε μιλήσει ελάχιστα. Αντίθετα, το Βερολίνο είχε ξεκαθαρίσει εξαρχής ότι διαφωνούσε κάθετα: τότε δια της Μέρκελ, τώρα δια του Σόιμπλε: τους θέλουν εδώ, παρά τις όποιες περί χρέους διαφωνίες. Και έτσι ήταν που τελικά η πολιτική «διώχνουμε το ΔΝΤ» έγινε η (βίαιη σχεδόν) αρχή του τέλους της προηγούμενης κυβέρνησης. Θα γίνει άραγε και της νυν; Μάλλον όχι, καθώς τραβήχτηκαν αμέσως πίσω με αστραπιαία αναδίπλωση – προς στιγμή τουλάχιστον. Όμως, ίσως όχι και για έναν ακόμα εξίσου σημαντικό λόγο: ότι μετά και από τις τελευταίες τους αποφάσεις, ούτως ή άλλως τους έρχεται τέτοια καταιγίδα που κανείς δεν ξέρει τι τους ξημερώνει.

Αυτό είναι απόλυτα δεδομένο. Εκείνο που πρέπει να ευχόμαστε, είναι να βρούμε μπροστά μας μόνον αυτή την καταιγίδα. Κι όχι άλλη, διαφορετικού τύπου, από ανατολικά…

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου