Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

21 Σεπ 2016


Η Συρία εποικίζεται συστηματικά από χιλιάδες Ουιγούρους Τούρκους τζιχαντιστές και γίνεται παράδεισος διανομής ακινήτων σε αυτούς και τις οικογένειές τους. Φυσικά, η διαδρομή τους περνάει πρώτα μέσα από την Τουρκία...

Έρευνα των: Leith Fadel για την ιστοσελίδα Al-Masdar News, Mohanad Hage Ali για την ιστοσελίδα Al-Arabiya και Charles Paul Freund για τo ιστολόγιο Reason 
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!

Ο πόλεμος στη Συρία, κατά έναν τραγικό τρόπο, έχει ενισχύσει την “τουριστική βιομηχανία” στη χώρα, καθιστώντας την έναν από τους καλύτερους προορισμούς για ξένους τζιχαντιστές και τις οικογένειές τους από όλο τον κόσμο.

Την περασμένη Τρίτη, μια ομάδα τζιχαντιστών μισθοφόρων από την Κίνα, γνωστή με την ονομασία “Ισλαμικό Κόμμα του Τουρκεστάν”, δημοσίευσε φωτογραφίες από θρησκευτικούς εορτασμούς κατά την διάρκεια των “διακοπών” τους στην ενδοχώρα της Συρίας. Οι φωτογραφίες αυτές αναρτήθηκαν στις ιστοσελίδες που διατηρούν οι τζιχαντιστές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.


Οι τζιχαντιστές γιόρτασαν στη Συρία  πριν από λίγες μέρες την τετραήμερη γιορτή “Έιντ αλ-Αντά”, ή “Γιορτή της Θυσίας” των μουσουλμάνων ("Κουρμπάν Μπαϊράμ" στα τούρκικα), προς τιμή της προθυμίας του Αβραάμ να θυσιάσει το πρωτότοκο γιο του Ισμαήλ (πατέρα όλων των αραβικών εθνοτήτων) για τον Αλλάχ.

Κατά τη διάρκεια της γιορτής και σύμφωνα με τις παραδόσεις, μουσουλμάνοι σε όλο τον κόσμο θυσιάζουν ζώα (βόδια, αρνιά και πρόβατα) τα οποία νωρίτερα έχουν ευλογηθεί από τον μουλά. Το ζώο που θυσιάζεται χωρίζεται στα τρία. Ένα μέρος προορίζεται για τους φτωχούς, ένα άλλο για συγγενείς και το τρίτο μένει στο σπίτι. Αυτό θέλει η παράδοση. Στις μέρες μας, ωστόσο, η σφαγή-θυσία γίνεται από επαγγελματίες στα σφαγεία.

Οι τζιχαντιστές μισθοφόροι, που απεικονίζονται μακριά από το πεδίο της μάχης, γιορτάζουν το “Έιντ αλ-Αντά” με τις οικογένειές τους, που έχουν μετακομίσει στη Συρία, μέσω Τουρκίας, από την Αυτόνομη Περιφέρεια των Ουιγούρων Τούρκων στο Σινγιάνγκ της Κίνας.


Όπως ισχύει και στην περίπτωση του ISIS (Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ και Αλ-Σαμ / Συρίας), πολλοί ξένοι που συμμετέχουν στον πόλεμο στο πλευρό των διάφορων φατριών των ισλαμιστών, έχουν μετακινήσει τις οικογένειές τους στη Συρία, ενώ υποβοηθούν τις φατρίες αυτές στον πόλεμο εναντίον των ενόπλων δυνάμεων της χώρας.

Για την θυσία τους στο πεδίο της μάχης, αυτοί οι ξένοι τζιχαντιστές επιβραβεύθηκαν με την παραχώρηση συριακής γης (!) στις οικογένειές τους, κυρίως στις επαρχίες Ιντλίμπ και Λατάκια.

Τι γυρεύουν οι Ουιγούροι Τούρκοι της Κίνας στη Συρία;  

Υπάρχουν πολλές διαφορετικές ομάδες που πολεμούν στη Συρία: πάνω από εκατό, σύμφωνα με τους “αρχιτέκτονες” του τρέχοντος σχεδίου εκεχειρίας. Μια από τις πιο ασυνήθιστες φατρίες είναι οι Ουιγούροι, μια μουσουλμανική μειονότητα από την Κίνα.


Μερικοί πιστεύουν ότι οι Ουιγούροι είναι το κρυφό “χέρι” κάποιας ξένης δύναμης. Όποια και αν είναι τα κίνητρά τους, όλα δείχνουν ότι αντικαθιστούν τον πληθυσμό των εκτοπισμένων από το μακροχρόνιο και αιματηρό πόλεμο σε ορισμένες επαρχίες.

Οι Σύριοι διαπίστωσαν φέτος έκπληκτοι ότι ο αριθμός των Ουιγούρων ανάμεσά τους αυξήθηκε δραματικά τους τελευταίους δέκα μήνες. Οι νέες αφίξεις διαφέρουν κατά πολύ από παλαιότερες, που αφορούσαν έναν κατά πολύ μικρότερο αριθμό Ουιγούρων, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν συνδεδεμένοι με το μέτωπο αλ-Νούσρα της αλ-Κάιντα, και έχουν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στις στρατιωτικές επιτυχίες του Μετώπου αλ-Νούσρα, με βαρύ κόστος όσον αφορά στις απώλειες. Στο άρθρο του Al-Arabiya  υπογραμμίζεται ότι οι Σύριοι άμαχοι φοβούνται λιγότερο τους Ουιγούρους μισθοφόρους από τις κανονικές δυνάμεις της συμμορίας των ισλαμιστών, επειδή οι Ουιγούροι δεν εισβάλλουν σε συριακά σπίτια για να ληστέψουν τους κατοίκους ή να τους επιβάλουν τον ισλαμικό νόμο (Σαρία).


Λέγεται ότι χιλιάδες Ουιγούροι ζουν στην πόλη Ιντλίμπ της βόρειας Συρίας σήμερα, με αποτέλεσμα να μιλάμε για κανονικό εποικισμό, αφού εκτός από το ότι είναι πάρα πολλοί, φροντίζουν να φέρνουν τις οικογένειές τους για να εγκατασταθούν και αυτές μόνιμα στη χώρα. Μερικοί από αυτούς παραδέχονται σε ξένους ανταποκριτές ότι είχαν από την αρχή αποφασίσει να ταξιδέψουν στη Συρία με σκοπό να εγκατασταθούν με όλη την οικογένειά τους μόνιμα στο Ιντλίμπ, πριν πουλήσουν τα σπίτια τους στην Κίνα ή κατά μήκος των συνόρων Αφγανιστάν-Πακιστάν, για να κάνουν το επικίνδυνο και πολύ ακριβό ταξίδι τους.

Οι Ουιγούροι έποικοι στηρίζονται οικονομικά από το Ισλαμικό Κόμμα του Τουρκεστάν, την “θυγατρική” του Μετώπου αλ-Νούσρα, που προσέλαβε πολλούς προηγούμενους νεοαφιχθέντες Ουιγούρους ως μαχητές.


Οι Ουιγούροι εντοπίζονται σε μεγάλους αριθμούς σε διάφορες περιοχές της επαρχίας Ιντλίμπ, ανάμεσα στις οποίες είναι η στρατηγικής σημασίας πόλεις Τζίσερ αλ-Σογκούρ και Αριχά, αλλά και στα υψίπεδα του Τζαμπάλ αλ-Zαγουίγια”, αναφέρει σε άρθρο της η ιστοσελίδα του δορυφορικού Al-Arabiya. “Έχουν εγκατασταθεί με τις οικογένειές τους στις ερημωμένες κωμοπόλεις των Αλαουιτών, κοντά στην Τζίσερ αλ-Σογκούρ”, πληροφόρησε τον ανταποκριτή της ιστοσελίδας ένας ντόπιος δημοσιογράφος.

Κάποια προπαγανδιστικά βίντεο από τον Οκτώβριο του 2015 υποτίθεται ότι δείχνουν Ουιγούρους σε μάχες στην πεδιάδα του αλ-Γκαμπ, κοντά στην πόλη Χάμα της δυτικής Συρίας. Επίσης, στο Τζιμπ αλ-Αχμάρ, κοντά στην Λατάκεια, άλλο προπαγανδιστικό υλικό παρουσιάζει ένα τεθωρακισμένο και αντιαρματικούς πυραύλους Tow, αμερικανικής κατασκευής”.


Τρεις θεωρίες έχουν διατυπωθεί σχετικά με την μετανάστευση των Ουιγούρων στη Συρία και είναι ασυμβίβαστες μεταξύ τους:

Σύμφωνα με την πρώτη θεωρία (και μάλλον την πιο απίθανη), η Κίνα, η οποία έχει ένα πολυτάραχο παρελθόν όσον αφορά στις σχέσεις της με τη μειονότητα των Ουιγούρων, τους οδηγεί εσκεμμένα στη Συρία για να απαλλαγεί από αυτούς, ενώ παράλληλα υποστηρίζει μια συστηματική εκστρατεία εκ μέρους του Πακιστάν εναντίον μιας μειονότητας Ουιγούρων κατά μήκος των συνόρων με το Αφγανιστάν.

Η δεύτερη θεωρία θέλει τους Ουιγούρους να χρησιμοποιούνται ως πρόσχημα για την μετακίνηση τακτικών κινεζικών στρατιωτικών δυνάμεων στο θέατρο του πολέμου. Ένα Σύριος δημοσιογράφος δήλωσε στο Al Arabiya ότι ορισμένες “περιφερειακές και διεθνείς κοινότητες” επιθυμούν και επιδιώκουν να παραταθεί ο πόλεμος στη Συρία και έχουν στείλει τους Ουιγούρους ως ενισχύσεις για την αλ-Κάιντα για τον σκοπό αυτό.


Η τρίτη και επικρατέστερη θεωρία διατυπώθηκε τον Οκτώβριο του 2015, όταν η ιστοσελίδα Reason τόνισε σε άρθρο της ότι η συριακή κυβέρνηση και τα μέσα ενημέρωσης που πρόσκεινται σε αυτήν έχουν μια κάπως διαφορετική εξήγηση για την μετανάστευση των Ουιγούρων. Ο αρθρογράφος ισχυρίζεται ότι οι Τούρκοι, οι οποίοι έχουν παλιούς εθνοτικούς δεσμούς με τους Ουιγούρους, τους χρησιμοποιούν προκειμένου να εκτοπίσουν συστηματικά τον συριακό πληθυσμό. Καθώς εκατομμύρια Σύριοι εγκαταλείπουν την ρημαγμένη από τον πόλεμο χώρα τους, οι Ουιγούροι ουσιαστικά μετακομίζουν στα εγκαταλελειμένα σπίτια των γηγενών, εποικίζοντας έτσι την βόρεια Συρία με έναν πληθυσμό πολύ πιο φιλικά διακείμενο προς την Τουρκία.

Τα συριακά ΜΜΕ παρουσιάζουν τους Ουιγούρους ως τουρκική πέμπτη φάλαγγα εναντίον των Ρώσων, αλλά και ως συγκεκαλυμμένες τουρκικές ενισχύσεις υπέρ του Ισλαμικού Κράτους.


(Φωτογραφία από διαφημιστικό βίντεο για την προβολή του Ισλαμικού Κόμματος του Τουρκεστάν)

Και αφού μιλάμε για την Μέση Ανατολή, το άρθρο της ιστοσελίδας Reason σημειώνει επίσης ότι υπάρχει μια θεωρία συνωμοσίας που χρωματίζει τους Ουιγούρους ως όργανα του Ισραήλ.

Πρόκειται για σχέδιο των σιωνιστών των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Ολόκληρη η περιοχή είναι υπό ανασύσταση. Το σχέδιο είναι σαφές και είναι γραμμένο στην Τορά και τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών”, τόνισε στο Reason o Αιγύπτιος καθηγητής Azza Heikal, ενώ ένας ομοεθνής του δημοσιογράφος συμπλήρωσε την δήλωση του καθηγητή, λέγοντας ότι ο λαός της Συρίας είχαν εξαπατηθεί με το να μεταναστεύει συνεχώς από την εμπόλεμη ζώνη προς την Ευρώπη, με αποτέλεσμα οι Σιωνιστές να κατορθώσουν να προωθήσουν τον εποικισμό των εγκαταλελειμένων περιοχών της Συρίας με Ουιγούρους.

Τέλος, η βρετανική UK Express αναφέρει μια ενδιαφέρουσα δήλωση του Li Shaoxian, αντιπροέδρου μιας επιτροπής εμπειρογνομώνων, η οποία συνεργάζεται με το Υπουργείο Κρατικής Ασφάλειας της Κίνας. Ο Κινέζος εμπειρογνώμονας θεωρεί ότι “οι νεοσύλλεκτοι Ουιγούροι στην υπηρεσία του Ισλαμικού Κράτους αριθμούν αρκετές χιλιάδες” και ανησυχεί για την πιθανότητα ότι μπορεί κάποια μέρα να επιστρέψουν στην πατρίδα τους με στρατιωτική εκπαίδευση που “θα αποτελέσει μια σημαντική απειλή για την ασφάλεια της χώρας καταγωγής τους.

Διαβάστε το α' μέρος του αφιερώματος εδώ.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Ρωσία θα χρησιμοποιήσει για πρώτη φορά το αεροπλανοφόρο "Admiral Kouznetsov" για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις της στη Συρία, ανακοίνωσε σήμερα το ρωσικό υπουργείο Άμυνας, επισημαίνοντας την ανάγκη να "ενισχύσει" τις ρωσικές στρατιωτικές δυνατότητες στην περιοχή.

"Αυτήν τη στιγμή, έξι πολεμικά σκάφη και τρία-τέσσερα σκάφη ανεφοδιασμού μετέχουν στον στόλο μας που έχει αναπτυχθεί στην ανατολική Μεσόγειο", ανέφερε ο υπουργός Σεργκέι Σόιγκου σε ανακοίνωσή του. "Για να ενισχύσουμε τις στρατιωτικές δυνατότητές μας, θα προσθέσουμε σε αυτά το αεροπλανοφόρο μας, το Admiral Kouznetsov", πρόσθεσε.

Η ανακοίνωση για την αποστολή του αεροπλανοφόρου στη Μεσόγειο έγινε δύο 24ωρα αφότου κατέρρευσε η εκεχειρία στη Συρία.

Το "Admiral Kouznetsov", η βάση του οποίου βρίσκεται στο Μουρμάνσκ, στη Θάλασσα Μπάρεντς, είναι το μοναδικό ρωσικό αεροπλανοφόρο. Σύμφωνα με ρωσικά μέσα ενημέρωσης, πρόκειται σύντομα να εφοδιαστεί με μαχητικά αεροσκάφη Mig-29 τέταρτης γενιάς.

Η Ρωσία έχει στη Συρία μια αεροπορική βάση, στο Χμεϊμίν, κοντά στη Λαττάκεια, απ' όπου εξαοπολύει αεροπορικές επιδρομές, ενώ χρησιμοποιεί και τον στρατιωτικό λιμένα της πόλης Ταρτούς.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Γιάννη Σιδέρη

«Μεγάλη αναταραχή θαυμάσια κατάσταση» είχε «τσιτάρει» με ικανοποίηση ο Αλέξης, τον «Μεγάλο Τιμονιέρη», επιστρέφοντας από την Κίνα. Μόνο που ήρθε το πλήρωμα του χρόνου (το έφερε), ώστε η μεγάλη αναταραχή που δημιούργησε να είναι «θαυμάσια κατάσταση» υπέρ… των αντιπάλων του!

Εν αρχή ην το τηλεοπτικό τοπίο. Μεγιστοποιημένη και μυθολογημένη στις τάξεις του ΣΥΡΙΖΑ η δυνατότητα κοινωνικής και πολιτικής παρέμβασης της τηλοψίας, επέρριπτε όλες τις κακοτυχίες της χώρας στη διαβρωτική του δύναμη. Η διάλυσή του έγινε το ανομολόγητο φετίχ. Έτσι αντί ως κυβέρνηση ευρωπαϊκής χώρας, να επιβάλει κανόνες σε όλους, ανοίγοντας παράλληλα και σε άλλους παίκτες το παιχνίδι, προσπάθησε με βαλκανικό αυταρχισμό να αλώσει το χώρο, αποκλείοντας κανάλια και δημιουργώντας άλλα, φίλιων επιχειρηματικών δυνάμεων.

Ο πρωθυπουργός επαιρόμενος για την διαγωνιστική διαδικασία, που θα έφερνε λεφτά που θα πήγαιναν στους φτωχούς (παρότι δεν θα γινόταν κάτι τέτοιο λόγω δημοσιονομικών υποχρεώσεων), είχε δηλώσει ότι αυτοί που θα πάρουν τις άδειες δεν είναι ευαγή ιδρύματα.

Αξιοσημείωτη επισήμανση, αλλά ούτε ο ίδιος δεν μπορούσε να διανοηθεί πόσο γρήγορα θα επιβεβαιωνόταν η ρήση του, αλλά εις βάρος της κυβέρνησής του!

Οι περιπέτεια του εκκολαπτόμενου καναλάρχη κ. Καλογρίτσα, με τα υποθηκευμένα βοσκοτόπια, ο έλεγχός του, για τον ίδιο και τον γιο του για φοροδιαφυγή και ξέπλυμα μαύρου χρήματος (ανεξαρτήτως αποτελέσματος, δεν δικαιούται η στήλη να αποφανθεί περί ευθυνών) έχουν όχι μόνο τινάξει στον αέρα τη διαδικασία αδειοδότησης, αλλά στέρησαν καλώς ή κακώς, το επιχείρημα του «ηθικού πλεονεκτήματος».   

Μπορεί η… γαστριμαργική αγωνίστρια του ΣΥΡΙΖΑ («με γεμιστά θα τα καταφέρουμε») Θεανώ Φωτίου να δηλώνει «όλα στο φως, όλα στη Δικαιοσύνη, δεν έχουμε τίποτε να φοβηθούμε», αλλά ήδη στην κοινή γνώμη εδραιώνεται η - επικίνδυνων πολιτικών επιπτώσεων - άποψη, ότι «όλοι ίδιοι είναι».

Ένας από τους πολλούς... πιονιέρους της πασοκικής απόδρασης προς τον ΣΥΡΙΖΑ, ο Παναγιώτης Κουρουμπλής, φρόντισε να υψώσει προσωπική ασπίδα προστασίας για να μην τον πάρουν τα σκάγια, λέγοντας «αν αποδειχθούν στοιχεία, βεβαίως έχουν ευθύνες, και ποινικές και πολιτικές, όσοι τον έχρισαν υπερθεματιστή» - πλήρης η συντροφική αλληλεγγύη, αλλά αυτό θα έπρεπε να το ήξερε ο ΣΥΡΙΖΑ, όταν εγκατέλειπαν το παλιό σκάφος που έμπαζε νερά, για το δικό του, και τους περίμενε πλησίστιος για την πλεύση προς την εξουσία.

Παράλληλα, ο Χρήστος Σπίρτζης, έτερος «σώγαμπρος» εκ ΠΑΣΟΚ, αλλά από τους κινούντες τα νήματα στη νέα εξουσία, δήλωσε ότι «αν αυτά που είδαν το φως της δημοσιότητας σχετικά με τον Χρ. Καλογρίτσα ισχύουν, οφείλει η αρμόδια επιτροπή να τον αποκλείσει από τον τηλεοπτικό διαγωνισμό». Αποδίδοντας δε ευθύνες για την Αττικής (που θεωρείται ότι έπαιρνε τη μορφή κυβερνητικού παραμάγαζου) στον Στουρνάρα, εκείνος του απάντησε «Κρείττον του λαλείν το σιγάν». Οπότε, λογικά, είναι πρόκληση για τον υπουργό να μη σιγήσει...

Η στήλη δεν ασχολείται με τον κ. Καλογρίτσα ως πρόσωπο. Ούτως ή άλλως βρίσκεται υπό διερεύνηση. Ασχολείται με μια μεγάλη αποτυχία στρατηγικού εύρους της κυβέρνησης, που στα υψηλόβαθμα στελέχη έχει προκαλέσει εκνευρισμό, ανησυχία και αμηχανία, ενώ στα μεσαία κομματικά στελέχη, έκπληξη και απογοήτευση.

Ένας χρόνος… ρέκβιεμ 

Ενδεικτικά τα ανωτέρω, λόγω επικαιρότητας, αυτές τις… χαρμόσυνες ημέρες που η κυβέρνηση γιορτάζει τον ένα χρόνο στην εξουσία. Την ίδια στιγμή η οικονομία συνεχίζει να αφαιμάζεται (κάνει λόγο για πλεόνασμα εσόδων έχοντας συρρικνώσει τις δαπάνες του προϋπολογισμού), η ανεργία θεριεύει παρά τα επιφαινόμενα των γενικών δεικτών, καθώς οι επί μέρους δείχνουν ότι οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης (και αποδοχών φυσικά), υπερτερούν της πλήρους απασχόλησης (52,1% έναντι 47,88%), ενώ τον Αύγουστο υπήρξε ρεκόρ δεκαπενταετίας στις χαμένες θέσεις εργασίας (16.128), και σύμφωνα με τον ΟΑΕΔ είχαμε αύξηση 28.000 νέων ανέργων τον ίδιο μήνα.

Στον ΟΗΕ

Την ίδια ώρα η μυρουδιά από τα αποκαΐδια πλανιέται στον αέρα στο hot spot της Μόρια, (προείκασμα ενός προβληματικού μέλλοντος που έρχεται), και ο πρωθυπουργός στον ΟΗΕ, ως… παγκόσμιος ηγέτης, ζητάει να υπάρξει… παγκόσμια λύση για το προσφυγικό!

Παράλληλα - και σωστά εν προκειμένω - αγωνίζεται να πείσει για τη μείωση του χρέους. Χθες στο φόρουμ Concordia Summit, υπογράμμισε ότι προκειμένου η Ελλάδα να εισέλθει σε τροχιά βιώσιμης ανάπτυξης, οι πιστωτές της πρέπει «να πράξουν το καθήκον τους» για την αποκατάσταση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους. «Η στιγμή είναι τώρα», τόνισε.

Είναι το μόνο που του/μας απομένει για να στρίψει το καράβι σε ήρεμα νερά. Διαφορετικά θα βρεθεί στη χρεία, να αποχαιρετήσει την Αλεξάνδρεια που χάνει, εν μέσω φουρτουνιασμένης ρότας…

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Πράσινο φως» για την έκδοση στην Τουρκία των τριών από τους οχτώ Τούρκους στρατιωτικούς άναψε την Τετάρτη - σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες - η Επιτροπή Ασύλου που εξέτασε το αίτημά τους σε πρώτο βαθμό.

Η απόφαση της Επιτροπής για το αίτημα χορήγησης ασύλου ήταν αρνητική, με την αιτιολογία για τον ένα ότι υπάρχουν ενδείξεις για συμμετοχή του στην απόπειρα πραξικοπήματος, ενώ για τους άλλους δυο έκρινε ότι δεν συνεργάστηκαν επαρκώς με τις ελληνικές αρχές.

Πάντως, οι τρεις Τούρκοι στρατιωτικοί, που προσήλθαν στην Επιτροπή Ασύλου έχουν δικαίωμα υποβολής έφεσης επί της απόφασης, ενώ η απόφαση για τους άλλους πέντε Τούρκους αναμένεται στις αμέσως επόμενες ημέρες.

Σημειώνεται ότι στις 11.30 το βράδυ (ώρα Ελλάδος) πραγματοποιείται η συνάντηση Τσίπρα – Erdogan στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΟΗΕ, με βασικά θέματα τόσο το προσφυγικό όσο και το Κυπριακό. Διπλωματικές πηγές εκτιμούν ότι ο Τούρκος πρόεδρος θα θέσει το θέμα των στρατιωτικών.

Στο μεταξύ, χθες το μεσημέρι συνελήφθησαν στη δημοτική ενότητα Αρχαγγέλου Ρόδου από αστυνομικούς, 10 άτομα τουρκικής καταγωγής (2 άνδρες και 2 γυναίκες που συνόδευαν 6 παιδιά), για παράνομη είσοδο στη χώρα με σκάφος, από τα απέναντι τουρκικά παράλια.

Στους αστυνομικούς που τους συνέλαβαν δήλωσαν ότι αιτούνται πολιτικό άσυλο, διότι διώκονται από την κυβέρνηση Erdogan για τα πολιτικά τους φρονήματα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Αλέξανδρος Τάρκας

Η ελληνική παρουσία στην Ευρωπαϊκή Ενωση, παρά τη δικαιολογημένη δυσαρέσκεια μεγάλου μέρους της κοινής γνώμης για πολλές πράξεις και παραλείψεις των Βρυξελλών, επείγει όχι μόνο να διαφυλαχθεί, αλλά και -στο μέτρο του δυνατού- να αναβαθμιστεί και διευρυνθεί. Γιατί, όσο κι αν οι θεωρητικές αρχές και πρακτικές πολιτικές της Ε.Ε. απομακρύνονται -κάθε χρόνο και περισσότερο- από τους οραματισμούς των ιδρυτών της, παραμένει το πιο προνομιούχο πολιτικό και οικονομικό «κλαμπ» της ευρύτερης, ταραγμένης περιοχής μας. Αλλωστε άλλοι κάνουν ουρά για να ενταχθούν.

Ωστόσο, παρά την αυτάρεσκη στάση πολλών ηγετών μετά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Μπρατισλάβα (με πρώτο τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, που δήλωσε «συγκρατημένα αισιόδοξος ότι κάτι μπορεί να αλλάξει»), στους διπλωματικούς διαδρόμους και στις επαφές Αθήνας - Κομισιόν δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να γεννά ελπίδες για τους επόμενους μήνες.

Ως προς το Μεταναστευτικό - Προσφυγικό, οι πληροφορίες ελληνικών και ξένων διπλωματικών πηγών συμπίπτουν στην εικόνα ότι η λεγόμενη μίνι σύνοδος της Βιένης το προσεχές Σάββατο δεν πρόκειται να προσφέρει κάτι πραγματικά νέο. Ούτε για τη διασφάλιση των ευρωπαϊκών συνόρων ούτε για τη μετεγκατάσταση προσφύγων, με ποσοστώσεις, από την Ελλάδα και την Ιταλία στους άλλους εταίρους.

Ενδεικτικό είναι ότι λίγες ώρες πριν από τη σύνοδο του ΟΗΕ για το Μεταναστευτικό και την αντίστοιχη των ΗΠΑ, χθες και προχθές αντίστοιχα, κοινοτικοί αξιωματούχοι δήλωναν σε Αμερικανούς ομολόγους τους «δεν θα αναλάβουμε νέες υποχρεώσεις», όπως η Ουάσινγκτον για την εξεύρεση κεφαλαίων, «καθώς έχουμε ήδη δεσμευθεί σε πολλά»! Ισως στα λόγια, αλλά η ουσία των δεσμεύσεων ακόμα αναζητείται, αν και συμπληρώνονται 14 μήνες από την (ελέω πρόσκλησης Μέρκελ για ανοιχτά σύνορα) έκρηξη του Μεταναστευτικού.

Επίσης, πέραν της προχθεσινής δημόσιας δήλωσης εκπροσώπου της Κομισιόν πως «δεν υπάρχει καμία αύξηση» στις μεταναστευτικές ροές προς την Ελλάδα, το κλίμα στις σχετικές κλειστές συσκέψεις είναι ακόμα χειρότερο, καθώς συγκρίνονται οι αφίξεις των 6.000 ημερησίως τον Σεπτέμβριο του 2015 με τις φετινές, περίπου 95 καθημερινές παράνομες εισόδους (κοινώς, τουλάχιστον 2.850 τον μήνα ή περισσότεροι από 34.500 άνθρωποι τον χρόνο), σαν να είναι λίγοι, λες και τους αντέχει η Ελλάδα ή μπορούν να βρουν αξιοπρεπείς συνθήκες ζωής.
Πρωτοφανής λογική των κοινοτικών αρμοδίων για σύγκριση με το χειρότερο, αντί να προσπαθούν για το καλύτερο! Στο κεφάλαιο της ασφάλειας και της τρομοκρατίας (στο οποίο ακούγονται πάλι φωνές κριτικής περί διάτρητων ελληνικών συνόρων, παρά την άριστη υπηρεσιακή συνεργασία της Αθήνας με το Παρίσι και το Βερολίνο), οι τελευταίες πληροφορίες δείχνουν ότι οι Ευρωπαίοι πολίτες δεν πρέπει να κοιμούνται και πολύ ήσυχοι.

Αχίλλειος πτέρνα, όπως εκτιμάται στην άλλη όχθη του Ατλαντικού από εν ενεργεία υπηρεσιακούς παράγοντες και πρώην στελέχη που έχουν περάσει στον ιδιωτικό τομέα, είναι ότι «υφίσταται καλή συνεργασία στην αντιμετώπιση του βίαιου εξτρεμισμού, αλλά είναι σημαντικό να υπάρξει αποτέλεσμα κυρίως στο επιχειρησιακό πεδίο, στο επίπεδο κάθε χώρας της Ε.Ε.».

Παράλληλα, παρά τα ευφάνταστα σενάρια περί ταχείας δημιουργίας «ευρωπαϊκού στρατού» (όντως, θα συνέφερε πολύ την Ελλάδα) μετά τις συζητήσεις της Μπρατισλάβα, δεν υπάρχει περίπτωση σύντομης ευόδωσης όποιων σχεδιασμών.

Σε αντίθεση με τη συνήθη έκφραση «κάποια πράγματα στην Ευρώπη ίσως αργούν, αλλά πάντα γίνονται», οι ειδικοί συμφωνούν ότι κι αν ακόμα υπάρξει μέγιστη συνεισφορά δυνάμεων από τη Γαλλία και τη Γερμανία, το σχέδιο θα είναι πλήρες μόνο με τη συμμετοχή του Ηνωμένου Βασιλείου.

Το Λονδίνο φέρεται μεν προθυμότατο να προσφέρει ό,τι χρειαστεί (αφού το Brexit δεν αναιρεί τη βούληση να παραμείνει σημαντικός παίκτης στην Ευρώπη και διεθνώς), αλλά οι σχετικές επαφές δυναμιτίζονται από τις βαριές εκφράσεις που ανταλλάσσονται μεταξύ Κομισιόν και Βρετανών, πριν καν αρχίσουν οι οικονομικές διαπραγματεύσεις για το «διαζύγιό» τους.

Ο Αλέξανδρος Τάρκας είναι εκδότης του περιοδικού «Αμυνα & Διπλωματία» και σύμβουλος ξένων εταιριών μελέτης επιχειρηματικού ρίσκου για τη ΝΑ Ευρώπη
Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Ceteris Paribus

«…και τότε ρίξανε τον κλήρο, να δούνε ποιος θα φαγωθεί…» λέει το τραγουδάκι των παιδικών μας χρόνων. Το «αταξίδευτο» καράβι πέφτει σε φουρτουνιασμένα νερά και, για να σωθεί, πρέπει κάτι να πετάξει στη θάλασσα. Το τραγουδάκι μάς λέει ότι ήρθε και η σειρά κάποιων μελών του πληρώματος να πεταχτούν στη θάλασσα…

Το «άδειασμα» του κ. Καλογρίτσα προαναγγέλθηκε ήδη από την ομιλία του κ. Τσίπρα στην Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ. Χθες, ο Παναγιώτης Κουρουμπλής και οι ελεγκτές του υπουργείου Οικονομικών του έδωσαν τη χαριστική βολή. Ο κ. Καλογρίτσας -είναι φανερό- θα πεταχτεί στη θάλασσα για να σωθεί το καράβι. Θa είναι όμως αρκετή αυτήν η «ανθρωποθυσία»; Σε όποιον αρέσουν τα στοιχήματα, ας ποντάρει άφοβα στο όχι! Θα ακολουθήσουν και άλλα ονόματα, ακόμη πιο βαρύγδουπα…

Υπάρχουν στιγμές, βδομάδες ή και μήνες που για μια κυβέρνηση και έναν πρωθυπουργό φαίνεται σαν να «τους γεννούν μέχρι και τα κοκόρια» – λαϊκή απόδοση της έννοιας της θετικής δυναμικής που «ξεχειλίζει». Υπάρχουν όμως και στιγμές και βδομάδες που μια καταιγίδα αρνητικών εξελίξεων την απειλεί με αφανισμό. Για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ φαίνεται η βδομάδα ύστερα από τη ΔΕΘ σηματοδοτεί ακριβώς ένα τέτοιο «ξεχείλισμα» της αρνητικής δυναμικής.

Τι έχει συμβεί αυτή τη «διαβολοβδομάδα» των συμπυκνωμένων εξελίξεων ύστερα από την παρουσία του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ;
Πρώτο, κατέρρευσε κάθε έννοια «επανεκκίνησης» και προωθητικού πολιτικού σχεδίου της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού.

Δεύτερο, η κυβέρνηση έχασε όχι μόνο το εναπομείναν ηθικό πλεονέκτημα της «πάλης ενάντια στη διαπλοκή», αλλά και το ηθικό πλεονέκτημα της χρηστής -έστω- διαχείρισης.

Όλα αυτά δεν σημαίνουν αυτόματα πως η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ «έφαγε τα ψωμιά της». Σε μια χώρα σε συνθήκες διεθνούς διαχείρισης της ντεφάκτο χρεοκοπίας της, οι κυβερνήσεις δεν πέφτουν εύκολα, και μάλιστα σε συνθήκες «έκρυθμες» – το ελληνικό «πολιτικό ρίσκο» εξακολουθεί να είναι υψηλό. Ανεξάρτητα όμως απ’ αυτό, τα πράγματα είναι πλέον πολύ σοβαρά για την κυβέρνηση και τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα. Ο οποίος θα πρέπει τώρα να επιβεβαιώσει, για τρίτη φορά ύστερα από τις κρίσιμες καμπές του περσινού Ιουλίου και Σεπτεμβρίου, ότι έχει την ικανότητα να οδηγεί με επιτυχία το καράβι μακριά από τα φουρτουνιασμένα νερά.

Καταρχήν, ο κ. Τσίπρας πρέπει να ανασυντάξει τον ηγετικό πυρήνα της κυβέρνησης, να αποκαταστήσει την αίσθηση ότι τα πράγματα είναι υπό έλεγχο. Σε τέτοιες συνθήκες, η εικόνα πολυφωνίας, πολλών κέντρων πρωτοβουλιών και «αυτοσχεδιασμών» στην κυβέρνηση ισοδυναμεί με εικόνα αρχόμενης κατάρρευσης. Στις εξελίξεις των τελευταίων ημερών υπάρχει έντονο το αποτύπωμα των «αυτοσχεδιασμών» πολλών κεντρικών στελεχών της κυβέρνησης, που φαίνεται πως «ξανοίχτηκαν» πολύ και σε διάφορες κατευθύνσεις…

Το κεντρικό πρόβλημα ασφαλώς είναι η Τράπεζα Αττικής (Attica Bank). Όπου η κυβέρνηση, για να απεγκλωβιστεί χωρίς μεγάλες απώλειες, πρέπει να «δώσει». Να «δώσει» τι; Πρώτο, να συμβιβαστεί με την ιδέα ότι δεν θα έχει υπό τον έλεγχό της μια τράπεζα που θα λειτουργεί εκτός των κανόνων του λοιπού τραπεζικού συστήματος και θα υπηρετεί τους -καλώς ή κακώς ευνοούμενους- κυβερνητικούς σχεδιασμούς. Η «μάχη» αυτή έχει ήδη χαθεί. Αν η κυβέρνηση επιμείνει, θα χάσει πολύ περισσότερα από τον ούτως ή άλλως απολεσθέντα έλεγχο της Τράπεζας Αττικής.

Όμως αυτό δεν θα αρκέσει! Η κυβέρνηση θα χρειαστεί να «δώσει» -δηλαδή να αποσυνδέσει τη μοίρα τους από τη μοίρα της κυβέρνησης- και κάποια στελέχη που διαχειρίστηκαν «ηγεμονικά» την όλη υπόθεση και που έχουν μακρά προϊστορία σχέσεων με την Τράπεζα. Γράφοντας σε ανύποπτο χρόνο για την Τράπεζα Αττικής, που οι περισσότεροι αν όχι όλοι ανακάλυψαν πολύ αργά, είχαμε αναφέρει για τον καθοριστικό ρόλο στελεχών, όπως ο Γιάννης Δραγασάκης και ο Χρήστος Σπίρτζης. Τα δημοσιογραφικά και πολιτικά γραφεία βοούν όχι μόνο για το ρόλο τους στην Τράπεζα, αλλά και για τις σχέσεις τους με τον υπό «αποκαθήλωση» κ. Καλογρίτσα. Η θέση τους είναι σίγουρα πολύ δύσκολη, και δεν είναι καθόλου τυχαίες οι πληροφορίες ότι η τύχη τους στον επικείμενο ανασχηματισμό είναι επισφαλής…

Το άλλο μείζον ζήτημα αφορά τα τηλεοπτικά κανάλια. Εδώ χρειάζεται πολλή δεξιοτεχνία, ώστε να αποφευχθεί η κατάρρευση της ίδιας της διαδικασίας αδειοδότησης – γεγονός που θα δημιουργούσε τεράστιες, άλυτες και καταστροφικές περιπλοκές. Η ομιλία του κ. Τσίπρα στην Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ αποκάλυψε την επιλογή που έχει ήδη γίνει: «αποκαθηλώνεται» ο κ. Καλογρίτσας και την άδεια παίρνει ο πρώτος επιλαχών του διαγωνισμού, κ. Ιβάν Σαββίδης. Μια τέτοια εξέλιξη θα έχει πάλι απώλειες (ο κ. Σαββίδης θα ενισχύσει το συσχετισμό υπέρ του κ. Καμμένου…), αλλά πολύ λιγότερες και διαχειρίσιμες σε σχέση με τις καταστροφικές συνέπειες μιας κατάρρευσης του ίδιου του διαγωνισμού.

Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα, και ο κ. Τσίπρας πρέπει τώρα να αποδείξει ότι είναι ικανός να πετύχει ένα τρίτο πολιτικό «θαύμα». Για να έχει ελπίδες να τα καταφέρει, πρέπει να συμβιβαστεί σε πολλά «μέτωπα». Για να αποκαταστήσει την ενότητα του κεντρικού κυβερνητικού μηχανισμού γύρω από ένα σχέδιο απεγκλωβισμού, πρέπει να «θυσιάσει» κάποια πολύ «επώνυμα» στελέχη. Κάνοντας την αρχή με τον κ. Καλογρίτσα, θα έρθει αναπόφευκτα η σειρά και άλλων…

Όλα αυτά όμως μπορεί να είναι μόνο ένα σχέδιο άμυνας και απεγκλωβισμού. Για να υπάρξει νέα ηγεμονική πνοή, θα απαιτηθούν πολλά περισσότερα -καθόλου προφανή και καθόλου εύκολα- στο πεδίο της πραγματικής πολιτικής: της οικονομίας, της ολοκλήρωσης της δεύτερης αξιολόγησης κ.λπ.

Το σίγουρο είναι πως, δεδομένων όλων αυτών, ο προαναγγελθείς ανασχηματισμός της κυβέρνησης θα είναι ιδιαιτέρως αποκαλυπτικός…

Πηγή RizopoulosPost

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Και οι μίνι-γιάφκες των τζιχαντιστών του ISIS...

Γράφει ο Κρεσέντσιο Σαντζίλιο

Διαβάσαμε πρόσφατα σε εφημερίδα ότι στο Κόσοβο υπάρχουν τουλάχιστον πέντε στρατόπεδα του ISIS, ανώνυμα ή με παραπλανητικά ονόματα. Λογικά αυτό πάει να πει πως σε καθένα απ’ αυτά τα στρατόπεδα θα πρέπει να βρίσκονται αρκετοί τζιχαντιστές, δεκάδες ή εκατοντάδες.

Επομένως ξέρουμε πού είναι τα στρατόπεδα και μάλλον δεν θα είναι και πολύ δύσκολο να ξέρουμε (μάθουμε) εξ ίσου με ακρίβεια ποιο είναι το «δυναμικό» του κάθε στρατοπέδου.
Παραθέτουμε αυτές τις πληροφορίες όχι μόνο για τους απληροφόρητους και όχι απλά για να δώσουμε κάποια είδηση που θεωρείται ενδιαφέρουσα, αλλά για κάτι άλλο πολύ πιο σημαντικό και θα λέγαμε αποκαλυπτικό σχετικά με ό, τι προϋποθέτει και τελικά σημαίνει για όλη τη περιοχή.

Λοιπόν, για κοίτα σύμπτωση! Στο Κόσοβο υπάρχει και μια από τις μεγαλύτερες αμερικανικές βάσεις στο κόσμο, αν όχι η μεγαλύτερη, μετά που έκλεισε ή περιορίστηκε εκείνη στο Ιράκ.
Ονομάζεται Camp Bondsteel, αλλά οι Αμερικανοί παιχνιδιάρικα την αποκαλούν Grand Dame (Μεγάλη Κυρία). Απέχει μόλις 149 χιλιόμετρα από τα ελληνικά σύνορα και 26 χιλιομ. νότια των Σκοπίων. Έχει μια έκταση 3.865 στρεμμάτων (!) και φιλοξενεί τουλάχιστον 9.000 Αμερικανούς στρατιώτες και όλο τον βαρύ οπλισμό τους.
Τρία χρόνια χρειάστηκαν για να δημιουργηθεί και το έδαφος που καταλαμβάνει ανήκει τόσο στο Κόσοβο, τόσο στην ΠΓΔΜ, μεταξύ των οποίων εκεί τα σύνορα είναι απλώς υποτιθέμενα (!), διότι δεν ανήκουν σε κανένα από τα δυο «μέρη». Εξάλλου εκεί βόλευε τους Αμερικανούς, εκείνο το μέρος κατέλαβαν.
Κατασκευάστρια εταιρεία είναι η γνωστή και μη εξαιρετέα Halliburton διευθύνων σύμβουλος της οποίας υπήρξε (στην οποία ακόμη έχει επιρροή;) ο διαβόητος Dick Cheney, πρώην υπουργός άμυνας και αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, ένα από τα επαχθή «γεράκια» του Πενταγώνου και ο στυγνός «εφευρέτης» της θεωρίας του ένα τοις εκατό!
Ας μη ξεχνάμε επίσης πως η ίδια η Halliburton είναι και η εταιρεία ανάδοχος του μεγάλου ενεργειακού αγωγού ΑΜΒΟ μήκους 892 χιλιομ. που θα συνδέσει το βουλγάρικο λιμάνι Burgas με την αλβανική Αυλώνα περνώντας από τις νότιες παρυφές της βάσης μεταφέροντας ημερησίως 750.000 βαρέλια πετρελαίου.

ΑΜΒΟ είναι το ακρώνυμο του Albanian-“Macedonian”-Bulgarian Oil, αμερικανικό κονσόρτσιουμ κατασκευής ενεργειακών διαύλων, ένας πετρελαιαγωγός που θα «τρέχει» παράλληλα με την παρα-Εγνατία οδό που θα συνδέει τη Μαύρη Θάλασσα με την Αδριατική μέσω της ΠΓΔΜ.
Και μη ξεχνάμε ακόμη ότι και ο περίφημος (όσο και υπερτιμημένος για την «χωρητικότητά» του) αγωγός φυσικού αερίου ΤΑΡ (Trans Adriatic Pipeline) με προέλευση το Ατζερμπαϊτζάν θα περνάει όχι μακριά από την αμερικάνικη βάση, με ό, τι αυτό σημαίνει.
Τους δυο αυτούς αγωγούς θα ελέγχει η δεύτερη αμερικάνικη βάση με αεροδιάδρομο για τα μαχητικά αεροσκάφη που στήνεται νοτιο-ανατολικά της «Μεγάλης Κυρίας», επομένως αρκετά πιο κοντά στα ελληνικά σύνορα και της οποίας φανερός σκοπός είναι η επιτήρηση όλων των Βαλκανίων, της ανατολικής Μεσογείου και των δυτικών συνόρων της Ρωσίας.

Η βάση του Camp Bondsteel είναι τόσο εκτεταμένη που το οδικό δίκτυο της ξεπερνά τα 25 χιλιόμετρα, η ίδια χωρίζεται σε τρεις τομείς (κεντρικός, μέσος και έξω περιοχή) και περιέχει πάνω από 300 (!) κτίρια, ένα εκ των οποίων είναι και το καλύτερα εξοπλισμένο νοσοκομείο της Ευρώπης.
Στις δυο δίδυμες αυτές βάσεις σταθμεύουν 60 ελικόπτερα και τουλάχιστον 70 αεροσκάφη. Η ευρυχωρία του στρατοπέδου είναι τόση που υπάρχει σχεδιασμός μεταφοράς εκεί της αμερικανικής αεροπορικής βάσης στο Aviano της Ιταλίας (από την οποία έφευγαν τα αμερικάνικα και βρετανικά αεροπλάνα που βομβάρδιζαν με απεμπλουτισμένο και υπερπλουτισμένο ουράνιο την Σερβία το 1999).

Η Brown & Root Services, θυγατρική της Halliburton, που κατασκεύασε το στρατόπεδο, σήμερα διαχειρίζεται ολόκληρη τη στρατιωτική περιοχή όχι μόνο σχετικά με τη συντήρηση των εγκαταστάσεων αλλά και για όσον αφορά τις ποικιλόμορφες ανάγκες του ανθρώπινου στοιχείου. Έτσι φροντίζει λ.χ. για την παροχή περίπου 650.000 γαλονιών νερού ημερησίως και της απαιτούμενης ποσότητας ηλεκτρικού ρεύματος (που θα χρειαζόταν μια πόλη 25.000 κατοίκων). Επίσης για την παρασκευή περίπου 20.000 γευμάτων και τη λειτουργία 1.200 πλυντηρίων κάθε μέρα.

Βέβαια, εκτός από την γιγαντιαία στρατιωτική τους βάση, οι Αμερικανοί διαθέτουν στα Σκόπια και μια εξίσου γιγαντιαία Πρεσβεία, δυο «υπηρεσίες» στενά συνδεδεμένες για την εποπτεία μιας περιοχής από τη βόρειο Ελλάδα έως Ισραήλ και Ρουμανία/Τσεχία. Το Camp Bondsteel είναι επίσης και το λογιστικό κέντρο υποστήριξης των άλλων αμερικανικών βάσεων σε Αλβανία, Βουλγαρία και Ρουμανία. Φιλοξενεί ακόμη και το αρχηγείο της πολυεθνικής δύναμης KFOR η οποία δήθεν προστατεύει το «κράτος» του Κοσόβου.

Όλα αυτά απλώς τα λέμε για να ξέρουμε πόσο μεγάλη είναι η παρουσία του αμερικανικού στρατού σε έναν τόσο μικρό χώρο όπως το Κόσοβο και πόσο μεγάλο έλεγχο ασκεί αυτή η παρουσία σε μια ακτίνα τουλάχιστον 6.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων.
Τώρα, εκεί που θέλουμε να καταλήξουμε είναι σε μια ερώτηση που όλος ο κόσμος θέτει έχοντας διαπιστώσει όσα είπαμε έως εδώ, και δηλαδή: με τέτοια εμβέλεια ακτίνας αυτή η τεράστια αμερικανική βάση δεν πρέπει λογικά να βρίσκεται και πολύ μακριά από τα ΠΕΝΤΕ τζιχαντιστικά στρατόπεδα που είναι μέσα στο ίδιο το μικροσκοπικό Κόσοβο;!

Και όχι μόνο, διότι απεναντίας θα πρέπει να βρίσκεται και πάρα πολύ κοντά σε κάποιο από τα πέντε, ίσως και να συνορεύουν!
Οπότε, αν αληθεύει ότι οι Αμερικανοί στ’ αλήθεια πολεμούν και θέλουν να πολεμήσουν το ISIS, πώς συμβαίνει το Κόσοβο να είναι «συγκατοικία» αμερικανών και τζιχαντιστών με τόσο «φυσικό» τρόπο;!
Διότι, αν όντως οι Αμερικανοί πολεμούσαν πραγματικά τους ισλαμιστές του τζιχάντ, πράγμα το οποίο απ’ ό, τι φαίνεται δεν συμβαίνει στο Κόσοβο, και όλος ο κόσμος μπορεί να το καταλάβει, πώς γίνεται αυτά τα «εχθρικά» στρατόπεδα να γειτνιάζουν σαν τα καλά τα φιλαράκια;!

Εν τοιαύτη περιπτώσει τίποτα δεν αποκλείει, αν δεν είναι κιόλας μια πραγματικότητα, κάποιο από τα πέντε στρατόπεδα του ISIS να βρίσκεται άνετα και ωραία ΜΕΣΑ στην απέραντη και για κάθε τρίτο ανεξέλεγκτη αμερικανική βάση!! Υπάρχει τόσος χώρος! Και σίγουρα πολύ φιλόξενος για ό, τι και όσους είναι εναντίον των Ευρωπαίων (χριστιανών «σταυροφόρων») και παραπλεύρως ρωσικών πολιτικών σχεδίων, όλα εμπόδια στην αμερικανική κυριαρχία και επέκταση.

Αυτές οι απορίες λοιπόν για όσα διαδραματίζονται έξω από τη πόρτα της Ελλάδας δεν είναι λιγότερο λογικές από τη μεγάλη απορία που συνδέεται άμεσα με το «θέμα» της βάσης στο Κόσοβο και στην οποία δεν βρίσκουμε απάντηση: δηλαδή πώς είναι δυνατόν αυτοί οι ίδιοι Αμερικανοί, οι οποίοι χρόνια τώρα λένε πως ενεργούν για να εξαφανίσουν το «Χαλιφάτο», να έχουν ρίξει μέσα σε ένα χρόνο, όπως λένε και διαβάσαμε, πάνω από 13.000 βόμβες, βλήματα, πυραύλους κλπ. πάνω στους μαχητές του ISIS στη Συρία και αυτοί οι μαχητές να είναι ακόμη ζωντανοί (!) και να κατέχουν ακόμη τόσες εκτάσεις;!

Ίσως δεν γνωρίζουν –μπορεί να πούνε– πού βρίσκονται(!), πού έχουν τα όπλα τους. Αλλά με τόσους κατασκοπευτικούς δορυφόρους και κατασκόπους και μυστικές υπηρεσίες που διαθέτουν, πώς γίνεται να «μη ξέρουν», όταν από το διάστημα «βλέπουν» και «ακούν» το παραμικρό;! Και το δίκτυο Echelon σε τί χρησιμεύει;

Επόμενο είναι και κάτι άλλο ακόμη πολύ παράξενο. Αν αληθεύει – και αληθεύει, όπως αληθεύει ότι στη Βοσνία εκπαιδεύονται περίπου 800 τζιχαντιστές – η ύπαρξη των στρατοπέδων του ISIS στη περιοχή Ντέστανι και κοντά στις πόλεις Τζάκοβο και Ουρόσεβατς, πώς γίνεται το κυκλώπειο αμερικανικό στρατόπεδο το οποίο κι αυτό βρίσκεται δίπλα στο Ουρόσεβατς(!) να «αγνοεί» τα τζιχαντιστικά στρατόπεδα και να φέρεται σαν να μην υπάρχουν!

Και ειδικά, πώς γίνεται να «ανέχεται» την ύπαρξη αυτών που υποτίθεται πως είναι εχθροί του μόλις μερικά χιλιόμετρα, ίσως και εκατοντάδες μέτρα, παραπέρα και να μην ενεργεί ώστε να τους «εξαφανίσει», αφού αμερικανική κυβέρνηση και αμερικανικός στρατός μας παραμυθιάζουν συνέχεια πως καταπολεμούν με δύναμη τους ισλαμιστές του ISIS (ή του Daesh: διαλέξετε και πάρτε!) και σκοπός τους είναι η εξολόθρευση αυτού του «τέκνου» τους που το έχει…παρακάνει;!

Ένα στρατόπεδο τόσο μεγάλο που, όπως λένε και καυχιόνται οι ίδιοι οι αμερικάνοι, είναι μαζί με το Σινικό Τοίχος τα μόνα κτίσματα επάνω στη Γη που διακρίνονται με γυμνό μάτι από τη Σελήνη – πώς συμβαίνει και «συζεί» ειρηνικά και φιλικά με τόσες διασκορπισμένες βάσεις τζιχαντιστών!

Έχοντας λοιπόν υπόψη ότι ο ISIS εγκατεστημένος δυο βήματα μακριά απ’ την Ελλάδα, είναι ένας θανάσιμος κίνδυνος, θα μάθουμε κάποτε πώς το βλέπει η «ενδιαφερόμενη» ελληνική πλευρά (κυβερνώντες, αντιπολίτευση, τύπος, κόμματα, κλπ.) και τελικά πώς είναι τα πράγματα σε σχέση με την αμερικανική βάση;

Πάνε να μας τρελάνουν;

* Ο Κρεσέντσιο Σαντζίλιο είναι Ελληνιστής, Συγγραφέας

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Αφού έστησαν... μια παιδική χαρά και έβαλαν ασύρματο ίντερνετ, δηλώνουν έτοιμοι να φιλοξενήσουν 300 πρόσφυγες

«Ο νέος χώρος», όπως ονόμασε η κυβέρνηση την Αμυγδαλέζα, εγκαινιάστηκε σήμερα το πρωί από τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, Νίκο Τόσκα, προκειμένου να φιλοξενήσει περίπου 300 πρόσφυγες.

Στην ουσία είναι ο ίδιος χώρος που ως αντιπολίτευση ο ΣΥΡΙΖΑ στηλίτευε τη λειτουργία του και ζητούσε το κλείσιμο του λόγω των «άθλιων συνθηκών διαβίωσης». Μοναδικές παρεμβάσεις για το «νέο χώρο», είναι το ασύρματο ίντερνετ καθώς και μια μικρή παιδική χαρά που τοποθέτησαν.

Σύμφωνα με το υπουργείο, στο νέο αυτό τμήμα θα λειτουργεί, νέα κλειστή δομή και κέντρο κράτησης, στο οποίο θα φιλοξενηθούν μετανάστες και πρόσφυγες, για διάστημα δέκα ημερών.

Στο συγκεκριμένο χώρο πρόκειται να φιλοξενηθούν πρόσφυγες με οικογένειες και μικρά παιδιά που επιθυμούν να επιστρέψουν στις χώρες καταγωγής τους, μέσω των διεθνών οργανισμών μετανάστευσης. Για να συμβεί αυτό θα πρέπει να κάνουν άρση των αιτημάτων ασύλου που έχουν υποβάλει στα νησιά (γι' αυτό και περνούν σε κατάσταση κράτησης) και στην συνέχεια θα μεταφέρονται στην Αμυγδαλέζα μέχρι να εκδοθούν τα διαβατήρια από τις πρεσβείες τους.

Στη συνέχεια θα αναχωρούν αεροπορικώς συνοδευόμενοι για τις χώρες καταγωγής τους.

Πηγή "Πρώτο Θέμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Μιχαήλ Βασιλείου

Η έλλειψη ειλικρίνειας που συγκαλύπτει τη μη επίτευξη αντικειμενικών σκοπών σε τακτικό και στρατηγικό επίπεδο ανάμεσα στους εμπολέμους και έξωθεν εμπλεκόμενους στον συριακό εμφύλιο, δεν επέτρεψε για μια ακόμη φορά να επέλθει η ειρήνευση και όλες οι πλευρές να επιχειρήσουν να βρουν μια λύση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και όχι στο πεδίο της μάχης.

Ο βομβαρδισμός Σύρων στρατιωτών από τις αμερικανικές δυνάμεις σε συνεργασία με τις βρετανικές, όπως προέκυψε τις τελευταίες ώρες με την επίσημη παραδοχή από το βρετανικό υπουργείο Άμυνας, είτε είναι το πρόσχημα που αναζητούσε η πλευρά του Άσαντ (όχι απαραίτητα και των Ρώσων που έχουν λόγους να αναζητούν απεμπλοκή), αφού δεν σταματά μια σύγκρουση εάν θεωρείται ότι θα κερδίσει κανείς περισσότερα από όσα μπορεί να σου προσπορίσει η διαπραγματευτική διαδικασία, είτε συνιστά πραγματική επιθυμία αποφυγής «παιγνίων» που δίνουν χρόνο στον αντίπαλο να ανασυγκροτηθεί.

Ο συριακός Στρατός εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία κηρύσσεται και επισήμως η λήξη της εκεχειρίας, για να ακολουθήσουν σφοδροί βομβαρδισμοί στο Χαλέπι από αεροσκάφη της συριακής Αεροπορίας, κατά πάσα πιθανότητα, αλλά και σε χωριά που ελέγχουν οι αντικαθεστωτικοί αντάρτες στην ευρύτερη περιοχή.

Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι η επανέναρξη των συγκρούσεων με τόση βιαιότητα εγείρει το ενδεχόμενο σύρραξης η οποία θα οδηγήσει αφενός σε χερσαία εμπλοκή αμερικανικών δυνάμεων που μέχρι τώρα απέφευγαν με κάθε τρόπο, αλλά και ενδεχόμενη εμπλοκή της Τουρκίας, η οποία θα μπορούσε να επιχειρήσει να εμπλακεί ενεργά στην πολεμική αντιπαράθεση με δύο στόχους.

Ο πρώτος είναι το να κάνει πράξη όσα δήλωσε ο Ερντογάν για τη ζώνη ασφαλείας, την έκταση της οποίας επιθυμεί ουσιαστικά να πενταπλασιάσει και δευτερευόντως αλλά ουχί λιγότερο σημαντικό, να κεφαλαιοποιήσει την για πρώτη φορά ανάπτυξη χερσαίων αμερικανικών δυνάμεων ειδικών επιχειρήσεων στο πλευρό των Τούρκων στην περιοχή του Χαλεπίου.

Εάν βέβαια αυτό συμβεί, η τακτική ανάλυση της κατάστασης στο συριακό μέτωπο θα δημιουργήσει μέγα θέμα με τους Κούρδους, οι οποίοι μάλιστα, παρά τα προβλήματα που προκάλεσε η «εντολή» να μην περάσουν τον Ευφράτη, σήκωσαν αμερικανικές σημαίες στις περιοχές τους, θυμίζοντας σε μεγάλο βαθμό τους Κοσοβάρους στον πόλεμο για την απόσχιση του Κοσσυφοπεδίου από τη Σερβία…

Οι εξελίξεις μπορεί αν είναι ραγδαίες και το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ο συνήθης κίνδυνος, η κατάσταση που θα ενσκήψει μετά τον – βίαιο – τερματισμό της εκεχειρίας, να είναι πολύ χειρότερη από αυτή που επικρατούσε αμέσως πριν…

Δε χρειάστηκαν παρά μερικές μόνο ώρες για να έρθει και το δεύτερο ισχυρό πλήγμα στις όποιες προοπτικές ειρήνευσης. Σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, συριακά ή ρωσικά πολεμικά αεροσκάφη βομβάρδισαν φορτηγά που μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια κοντά στο Χαλέπι και πιθανότατα οι απώλειες είναι σοβαρές…

Τα Ηνωμένα Έθνη, ο Ερυθρός Σταυρός και η Ερυθρά Ημισέληνος δηλώνουν πως διεξάγουν έρευνα, χωρίς να δίνουν πληροφορίες για την οργάνωση που εμπλέκεται και υπέστη τον βομβαρδισμό. Ο ειδικός απεσταλμένος των Ηνωμένων Εθνών για τη Συρία, Στάφαν ντε Μιστούρα, εκφράζει με δηλώσεις του «πελώρια οργή».

Οι άμαχοι που περίμεναν την οποιαδήποτε βοήθεια από τον οποιονδήποτε για να επιβιώσουν θα συνεχίσουν να υποφέρουν, έως ότου η υπόθεση επιλυθεί στο πεδίο της μάχης, καθώς κανείς δεν δείχνει διατεθειμένος να αποδεχθεί την άλλη πλευρά ως «συνδιαχειριστή» του μέλλοντος της Συρίας, ενωμένης ή διαιρεμένης.

Σε αυτό το κρίσιμο σταυροδρόμι λοιπόν, καλό θα ήταν να μην ξεχάσει κανείς, αυτό που τόσες φορές – και από τους πρώτους – επεσήμανε το «defence-point.gr», τη λειτουργία των μετώπων στη Συρία και την Ουκρανία με τη λογική των συγκοινωνούντων δοχείων.

Ενδυναμωμένος στο εσωτερικό πολιτικό μέτωπο από το εξαιρετικό αποτέλεσμα των ρωσικών βουλευτικών εκλογών, ο Ρώσος ηγέτης, Βλαντιμίρ Πούτιν, λογικά θα επιχειρήσει να προειδοποιήσει εμπράκτως τη Δύση, ότι ενδεχόμενες «παρορμητικές κινήσεις» στο συριακό μέτωπο όπου λόγω απόστασης έχει τακτικό μειονέκτημα, θα ανοίξουν άλλα μέτωπα στα οποία πλεονεκτούν οι δυνάμεις του.

Και σε μια διαβολική συγκυρία της τύχης, πλησιάζει επικίνδυνα το χρονικό σημείο άφιξης του μοναδικού ρωσικού αεροπλανοφόρου, του «Ναύαρχος Κουζνέτσοφ» στην ανατολική Μεσόγειο, εξοπλισμένου με δεκάδες μαχητικά αεροσκάφη και επιθετικά ελικόπτερα.

Παρότι «σε απόλυτες τιμές» δεν θα είχε τύχη σε περίπτωση συνολικότερης σύρραξης, αφού είναι εύκολο για τις ΗΠΑ να φέρουν δύο ομάδες μάχης με συντριπτικά ανώτερη ισχύ, η Ρωσία ποντάρει για να αποτρέψει τους Αμερικανούς, στις αποδεδειγμένη διστακτικότητα – έως απροθυμία – να εμπλακούν πιο ενεργά στο μέτωπο της Συρίας.

Ωστόσο, εν όψει και των αμερικανικών εκλογών, δεν θα μπορούσε κανείς να αποκλείσει το να αποδειχθεί λανθασμένη επιλογή αυτή τη φορά, αφού ένα σκοινί όταν το τραβάς, κάποια στιγμή σπάει, καθώς η πλευρά που επεδείκνυε συγκράτηση για τον οποιονδήποτε λόγο, θα μπορούσε να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η στάση της ερμηνεύθηκε ως αδυναμία και να αισθανθεί ότι δεν έχει επιλογή από την αποκατάσταση της αποτρεπτικής της φήμης…

Σε μια τέτοια περίπτωση οι εξελίξεις θα μπορούσαν να κάνουν την εμφύλια στήριξη στη Συρία να μοιάζει με παιδική χαρά, αφού πιθανότατα θα παρασυρθούν και άλλες δυνάμεις στη σύρραξη και η γενικευμένη αποσταθεροποίηση θα μπορούσε να βγει εκτός ελέγχου, λαμβάνοντας πολύ επικίνδυνες διαστάσεις για την ανθρωπότητα.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Deutsche Bank, η μεγαλύτερη γερμανική τράπεζα, αρνείται να πληρώσει στο αμερικανικό δημόσιο 14 δις δολάρια για υπόθεση ενυπόθηκων δανείων, που πυροδότησαν την κρίση το 2008. Η επιθετική στάση της προκαλεί απορίες.

Της Ειρήνης Αναστασοπούλου
DPA


Μετά την VW, η αμερικανική κυβέρνηση έχει βάλει στο στόχαστρο τη Deutsche Bank. Το ποσό των 14 δις δολαρίων που ζητά το υπουργείο Δικαιοσύνης στην υπόθεση των ενυπόθηκων δανείων μειωμένης εξασφάλισης έχει ξεπεράσει και τις χειρότερες προσδοκίες. Γιατί ακούγεται πολύ συχνά, και όχι μόνο σε χρηματοπιστωτικούς κύκλους, η θεωρία ότι πίσω από το υπέρογκο αυτό ποσό διακινδυνεύονται τεράστια χρηματικά αλλά και πολιτικά συμφέροντα.

«Δεν χαρίζεται ούτε σε αμερικανικές τράπεζες»

Μήπως οι αμερικανικές αρχές χτυπούν αλύπητα τη VW και τη Deutsche Bank; Μήπως έχουν βάλει στο μάτι ιδιαίτερα ευρωπαϊκές εταιρείες, διότι η ΕΕ συμπεριφέρεται σκληρά απέναντι σε αμερικανικούς κολοσσούς, όπως η Apple; «Δεν νομίζω ότι υπάρχει αντιγερμανικό κλίμα», υποστηρίζει ο Τζον Κόφε, καθηγητής Νομικής στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια μιλώντας στο γερμανικό ειδησεογραφικό πρακτορείο. «Η αμερικανική κυβέρνηση δεν χαρίζεται ούτε σε εγχώριους κολοσσούς, όπως έχει φανεί από πολλές ανάλογες περιπτώσεις».

Το μεγαλύτερο πρόστιμο για προβληματικούς τίτλους ενυπόθηκων δανείων, ύψους 17 δις δολαρίων, έχει καταβάλει η Bank of America. Στη Γερμανία επικρατεί η αντίληψη ότι η Deutsche Bank είναι έρμαιο εθνικών συμφερόντων. Κι αυτό γιατί η σκληρή στάση της αμερικανικής δικαιοσύνης εκδηλώθηκε αφότου η ΕΕ αποφάσισε να πληρώσει η Apple στην Ιρλανδία 13, δις δολάρια. «Υπάρχουν πολλοί στις αγορές που θεωρούν ότι πρόκειται για πράξη εκδίκησης για την Apple», λέει ο Ίνγκο Φρομ, αναλυτής από την Τράπεζα του κρατιδίου της Βάδης Βυρτεμβέργης στους Financial Times.

Η Deutsche Bank έχει κακή φήμη

O καθηγητής Τζον Κόφε επιμένει ότι η υπόθεση έχει και μια πολιτική πτυχή, αλλά δεν αφορά σε διακρατικές σχέσεις. «Το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης πρέπει να δείξει πυγμή απέναντι στον χρηματιστηριακό κλάδο την προεκλογική περίοδο», υπογραμμίζει. «Διότι με την επιτυχία του Μπέρνι Σάντερς, επικριτή των τραπεζών, η δικαιοσύνη βρίσκεται υπό την πίεση να δράσει επιδεικνύοντας σκληρή στάση.
Μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον προκαλεί απορία το ότι η Deutsche Bank υιοθετεί επιθετικούς τόνους ρισκάροντας μια αντιπαράθεση με την αμερικανική δικαιοσύνη. Σε δελτίο τύπου ανακοίνωσε ότι δεν πρόκειται να καταβάλει το υπέρογκο τίμημα των 14 δις δολαρίων.

Η στάση της τράπεζας ξένισε πολλούς εμπειρογνώμονες. «Όταν βρίσκεται κανείς σε τέτοια κατάσταση δεν επιζητεί δημοσιότητα ούτε διαπληκτίζεται με υπηρεσίες», λέει ο Τζιμ Κράμερ, χρηματιστηριακός σχολιαστής. «Είναι καλύτερη η σιωπή, αυτό θα έπρεπε να το ξέρει η Deutsche Bank», τονίζει ο Κράμερ.

Ο καθηγητής στο Κολούμπια Τζον Κόφε συνιστά από τη μεριά του στην Τράπεζα να αφήσει το χρόνο να περάσει και μετά να συνεχίσει τις συζητήσεις για έναν ευνοϊκό διακανονισμό. Το επιβαρυντικό με τη Deutsche Bank είναι ότι έχει βαρύ φάκελο ποινών και κακό όνομα.
Το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα θεωρείται στις ΗΠΑ ως προβληματική περίπτωση, δεδομένου ότι κάθε σκάνδαλο του κλάδου στο παρελθόν ήταν αναμεμειγμένο, ενώ παράλληλα έχει δείξει μέχρι στιγμής ελλιπή διάθεση για συνεργασία.

Πηγή Defence-Point



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Απ' την μιά μεριά αναζητούν την "επιείκεια" και την συμπαράσταση της κοινωνίας για τα δικά τους θιγόμενα συμφέροντα, με μπαράζ ανακοινώσεων τύπου διαφήμισης, όπου διασύρουν (και δικαίως) την κυβέρνηση και απ' την άλληεξακολουθούν να παίζουν το παιχνίδι των μνημονίων υποστηρίζοντας έμμεσα την κυβέρνηση στην προσπάθειά της αποπροσανατολισμού του λαού από τα καυτά προβλήματα που τον γονατίζουν.

Ποιόν στ' αλήθεια απασχολεί ποιά περουκίνια παρακολουθούσαν τάχα έναν τυχάρπαστο Παππάρα με δικτατορίστικη ιδιοσυγκρασία, που είδε φως και μπήκε στην εξουσία και έκτοτε το παίζει υπουργός και προστάτης της ενημέρωσης(!) των πολιτών;
Τα ίδια αυτά περουκίνια σε άλλη στιγμή της συγκλονιστικής καριέρας τους, μπορεί με την ίδια αίσθηση αισθητικής, ηθικής  και αξιοπρέπειας να παρακολουθούσαν εσάς, τον διπλανό σας, το blog, και όποιον άλλον τους διέταζαν τ' αφεντικά, την εποχή μάλιστα που οι σχέσεις αφεντικών-κυβέρνησης και προς χάρη των μνημονίων και των τοκογλύφων ήταν αγαθότατες.

Εκείνον, ύστερα, τον έρμο και αποθανόντα αξιοπρεπέστατα δημοσιογράφο Αλέξανδρο Βέλλιο, γιατί δεν τον αφήνουν στην ησυχία του; 
Πόσο ανήθικη μπορεί να είναι μία εξουσία και μία δικαιοσύνη, που για να αποσπάσουν την προσοχή του κοσμάκη, για να κερδίσουν οι εξουσιαστές λίγες μέρες αποπροσανατολισμού της κοινωνίας, ψάχνουν να διυλήσουν των κώνωπα, για το αν ήταν "υποβοηθούμενη" ή όχι ευθανασία, και διατάζοντας εκταφή, δείχνοντας έτσι έμπρακτα πως δεν έχουν ιερό και όσιο, και πως εκτός απ' τους ζωντανούς δεν σέβονται ούτε τους πεθαμένους. 

Αυτά, και άλλα παρόμοια που πλασάρονται σαν ειδήσεις πρώτης σελίδας, είναι που καίνε την κοινωνία σήμερα;
Αν διερευνηθούν και λυθούν δηλαδή αυτά, θα αναπνεύσει η διαλυμένη, κατατεμαχισμένη, και απλωμένη πάνω στον πάγκο του δωσιλόγου, κοινωνία;
Θα πάρει το ΕΚΑΣ ή το "ισοδύναμό" του πίσω (πού είσαι λελέ με το μαντηλάκι;) ο δικαιούχος;
Θα σταματήσει η αλητεία του ΕΝΦΙΑ;
Θα ξανανοίξουν τα μαγαζιά που κλείσανε;
Θα αναστηθούν αυτοί που αυτοκτόνησαν, δηλαδή αυτοί που δολοφονήθηκαν απ' τα μνημόνια και τους προδότες πολιτικούς;

Εδώ φαίνεται σαφέστατα πως εξουσία και ΜΜΕ στην Ελλάδα της δεύτερης γερμανικής Κατοχής, είναι όψεις του ίδιου νομίσματος.
Για δικά τους και μόνο συμφέροντα διαφωνούν και σκυλοτρώγονται, μην αφήνοντας όμως παράλληλα και το "καθήκον" τους, που δεν είναι άλλο από την καταδυνάστευση και καταστολή του λαού προς όφελος της τοκογλυφικής "Ένωσης" και δικό τους βεβαίως-βεβαίως. 

Ίδιοι είναι, αμετανόητοι και με τον ίδιο τρόπο πρέπει να αντιμετωπιστούν, όταν έρθει η ώρα.
Εκείνοι παλεύουν για να μην έρθει αυτή η ώρα ποτέ.
Εμείς;...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο Κώστας Σημίτης έχασε τις εκλογές και τοποθετήθηκε στο ράφι με τα αζήτητα της Ιστορίας, επειδή συγκρούστηκε με την Εκκλησία του Χριστού, την οποία πολέμησε με πρωτοφανές μένος και συστηματικότητα. Ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κυρός Χριστόδουλος στο μέγα ζήτημα της αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες εκπροσώπησε επάξια την πατριωτική θέση και τις παραδοσιακές αξίες της χώρας μας. Με τα λόγια και τα έργα του συνέτριψε στα μάτια του λαού τον δήθεν «καταλληλότερο» (σύμφωνα με τις εταιρίες δημοσκοπήσεων) για το αξίωμα του πρωθυπουργού Σημίτη.

Και τώρα η ροή των πραγμάτων κατά κει βαίνει, ίσως μάλιστα με ακόμα μεγαλύτερη ένταση σε σχέση με το παρελθόν, αφού η οικονομική, πολιτική και κοινωνική κρίση λειτουργούν σαν πολλαπλασιαστές της έντασης των συναισθημάτων.

Ο Νίκος Φίλης, υπουργός Παιδείας και αρνητής της γενοκτονίας των Ποντίων από τους Τούρκους, θέλει να αλλάξει τον τρόπο διδασκαλίας του μαθήματος των Θρησκευτικών. Επιδιώκει να καταργήσει τον ομολογιακό χαρακτήρα του, να αποσυνδέσει τους μαθητές από την παράδοση της ορθόδοξης χριστιανοσύνης και να το μετατρέψει σε ένα μάθημα νεοταξικής θρησκειολογίας.

Η στόχευση του κ. Φίλη είναι γενική και στρέφεται εναντίον του συνόλου των χαρακτηριστικών που δομούν την ελληνική ιδιοτυπία. Η διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών τον ενοχλεί. Το ίδιο και η ορθόδοξη διδασκαλία των θρησκευτικών. Ο,τι θυμίζει Χριστό και αρχαία Ελλάδα πρέπει να διαγραφεί. Οι εθνικοί πυλώνες πρέπει να κατεδαφιστούν και να οικοδομηθεί ένα γκρίζο κάτεργο που θα γεμίσει με πολυεθνικό... πολτό.

Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος προειδοποίησε για τις κινήσεις του υπουργού Παιδείας: «Δεν θα αποδώσουν καρπούς, αλλά μεγάλη ζημιά στην παιδεία γενικότερα, στην κοινωνία και ρήξη στις σχέσεις Εκκλησίας - Πολιτείας».

Το απώτατο, απώτερο και πρόσφατο παρελθόν διδάσκει ότι όποτε συγκρούεται φθαρτός και εφήμερος εξουσιαστής με το θρησκευτικό συναίσθημα του λαού χάνει κατά κράτος. Η Εκκλησία του Χριστού έχει αντέξει διωγμούς και δυσκολίες επί χιλιετίες. Δεν θα ηττηθεί από τον Φίλη.

Πηγή "Δημοκρατία"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Γιώργου Πετράκη

Όσο περνά ο καιρός όλο και περισσότερο ξεκαθαρίζει η εικόνα. Ο Αλέξης Τσίπρας ξεκίνησε για να γίνει Τσε Γκεβάρα, στην διαδρομή καλόβλεπε την προοπτική του Ανδρέα, μετά άρχισε να βολεύεται με το μοντέλο Ερντογάν.
Όλα πήγαιναν πρίμα. Κάθε αναποδιά την έκανε πλεονέκτημα του. Κάθε λάθος του, μας έπειθε ότι ήταν δικό μας. Απλώς άλλαζε μοντέλο και πρότυπο κάθε φορά και έτσι πορευόμασταν.

Όμως κάποια στιγμή σε αυτή την διαδρομή η ρέντα άρχισε να σπάει. Με την αξιολόγηση να είναι και πάλι στον αέρα, καθώς οι δανειστές απαιτούν τήρηση όλων όσων συμφώνησε ο ίδιος, με την συζήτηση για το χρέος να ξέρει ότι παρά το παραμύθι που πούλησε ότι κέρδισε την διαγραφή του, θα αργήσει και πάντως δεν θα έχει και καμία σπουδαία επίπτωση στην καθημερινότητα του πολίτη, έχοντας φορτώσει την Ελλάδα με καμιά 60αρια χιλιάδες μετανάστες, έχοντας αφήσει τις συντάξεις να λιώνουν κάτω από τις «κόκκινες γραμμές» του Κατρούγκαλου, και τους χιλιάδες Έλληνες να τσακώνονται με τους αλβανούς για μια δουλειά στον τουρισμό για 500 ευρώ, ο κ. Τσίπρας, άρχισε να βλέπει την ρέντα του να σταματά…

Ο έλεγχος της Δικαιοσύνης, βασικό για κάθε καθεστώς, είχε προχωρήσει καλά. Υπήρχαν κάποιοι ενοχλητικοί όπως ο Ι. Ντογιάκος, αλλά όταν ελέγχεις την Κορυφή σιγά το πρόβλημα. Έλα όμως που ο Ι. Ντογιάκος αποδείχτηκε σκληρό καρύδι. Και όχι μόνο αυτό.

Αλλά και το δημοκρατικό υποσυνείδητο της Δικαιοσύνης αντέδρασε. Και έτσι ο Ντογιάκος εκλέχθηκε ξανά με διαδικασία καθαρή. Δεν την είχε αναλάβει ο Λευτέρης ο Κρέτσος, αλλά πάντως κανένας δεν την αμφισβήτησε. Τώρα ο υπουργός δικαιοσύνης και η κυρία που παρίστανε για κάποια 24ωρα την πρωθυπουργό, θα πρέπει να βρουν πολύ πιο γερά επιχειρήματα, από το πειθαρχικό παράπτωμα της προσβολής της κ. Θάνου, για να κάμψουν το τελευταίο ανάχωμα στον απόλυτο έλεγχο της Δικαιοσύνης. Αλλιώς είχε σχεδιασθεί, αλλιώς τους βγήκε…

Το μεγάλο κόλπο της κυβέρνησης ήταν αυτό με τις τηλεοπτικές άδειες. Θα κτύπαγε την διαπλοκή, θα εξασφάλιζε λεφτά για τους φτωχούς παίρνοντας τα από τους πλούσιους καναλάρχες σαν άλλος Ρομπέν των Δασών… Εντάξει θα υπήρχε ένα πρόβλημα Δημοκρατίας αλλά ποιος θα το καταλάβει…

Και αφού νόμισαν ότι ξεπέρασαν την γελοιοποίηση με το κακέκτυπο Big Brother των υποψήφιων καναλαρχών πέρασαν στο επόμενο στάδιο. Μοίρασμα των φανταστικών λάφυρων.

Όμως ο καθρέφτης άρχισε να ραγίζει… Ούτε κτύπημα στην διαπλοκή υπήρξε, το αντίθετο. Υπήρξε επίσημη νομιμοποίηση της στο όνομα Καλογρίτσα και όχι μόνο.

Δεν υπάρχει πρόβλημα λέει να παίρνει κάποιος δημόσια έργα και να έχει και τηλεοπτικό σταθμό… Α, μπα; Μα αυτός ήταν ο ορισμός της διαπλοκής όπως την καταδίκαζε ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας μέχρι και πριν λίγες ημέρες… Και μετά ήρθε το λογικό ερώτημα: σε μια χώρα όπως η Ελλάδα υπάρχουν τόσα λεφτά για κανάλια;

Και μετά ήρθαν τα Πόθεν Έσχες που ελέγχθηκαν μόνο τα κατά δήλωση «έσχες». Και αποδείχτηκε ότι για κάποιους όχι μόνο «Πόθεν» δεν υπήρχε αλλά ούτε και «έσχες» τελικά, με την εξαίρεση των δανεικών λόγγων και βοσκοτόπων στην Ιθάκη…

Και άφαντοι οι υπουργοί, άφωνοι οι πρωθυπουργοί, άφαντοι οι Κρέτσοι, αμήχανοι οι Σπρίτζηδες… Η εικόνα θρυμματίζεται… Περνάμε σε άλλη φάση. Είναι η φάση της γελοιοποίησης… Ενός πρωθυπουργού που τον αφήνει η Μέρκελ να νομίζει ότι αλλάζει την Ευρώπη, προκειμένου να εφαρμόζει το Μνημόνιο σαν καλός μαθητής και να μετατρέπει την χώρα σε σφουγγάρι των μεταναστευτικών ροών για να μην πιτσιλίσουν την προστάτιδα Άγκελα.

Μια κυβέρνηση που γελοιοποιείται καθημερινά… Και βάζει το χεράκι του και ο αντιπρόεδρος της (που να είναι χαμένο το παιδί;) Πάνος Καμμενος… Που αποδομεί το «επίτευγμα» του Μαξίμου, τον διαγωνισμό με τις άδειες, τρολάροντας τον διαγωνισμό. Βάζοντας τα GidiaResort του Καλογρίτσα σκαρφαλωμένα στο δέντρο να κουρεύουν την σοβαρότητα της χώρας…

Μην αμφιβάλλετε ότι αυτή η παρέα δεν θα παραδώσει τα όπλα εύκολα. Ακόμη και την γελοιοποίηση προσπαθούν να την κάνουν όπλο τους. Ελπίζοντας ότι και ο λαός θα τους γυρίσει την πλάτη, θα γελάσει μαζί τους, θα φτύσει και δεν θα ασχοληθεί ξανά μαζί τους… Θέλουν να επιβιώσουν με κάθε τρόπο.

Δεν κατάλαβαν ότι η διαφορά με τον Τσε, με τον Ανδρέα, με τον Ταγίπ είναι ότι αυτοί είχαν μαζί τους τον λαό. Δεν κυβερνούσαν με ένα ευκαιριακό 30-32%, ο Τσε δεν είχε Καμμένο για οπλαρχηγό, ο Ανδρέας δεν κυβερνούσε με την ακροδεξιά παρέα, ενώ ο Ταγίπ έβαλε στην φυλακή τους αντίπαλους του…

Κι έτσι αυτοί που ονειρεύονταν να γίνουν Τσε, που πίστεψαν ότι θα γίνουν Ανδρέας, που μπαίνουν στον πειρασμό να γίνουν Ταγίπ, καταλήγουν σιγά-σιγά σε επικίνδυνους γελωτοποιούς. Που βουλιάζοντας κρατούν την χώρα από τα μαλλιά, για να την πάρουν μαζί τους στο βυθό.

Πηγή ΜΙgnatiou



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Νέφη πυκνού σκότους αρχίζουν να σκεπάζουν πια τον ουρανό τόσο της Ελλάδας, όσο και της Ευρώπης. Οι αιτίες που τα γεννούν εν πολλοίς συναντώνται, όσο κι αν έχουν τις δικές τους ιδιαιτερότητες. Πάντως τα σημάδια τους ήταν ορατά εδώ και πολύ καιρό, μα, δυστυχώς, οι ηγεσίες, ειδικά στην Ευρώπη, δραματικά κατώτερες των περιστάσεων, έκαναν ότι δεν τα έβλεπαν: ήθελαν να επιβάλλουν προτεραιότητες άσχετες τόσο με την ανάγκη μιας τίμιας Ενωσης, όσο και πεισματικά προσανατολισμένες σε άλλες ατζέντες, οι οποίες άκριτα μονοπώλησαν μια ολόκληρη, χαμένη πια, εποχή, η οποία έχει τώρα διαμορφώσει συνθήκες που είναι εξαιρετικά δύσκολο, περίπου αδύνατο, να αναστραφούν, ακόμα κι αν γινόταν μια προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση, που όμως ούτε καν γίνεται.

Η «συνάντηση» των δύο μεγάλων κρίσεων, αυτή των δημοσιών οικονομικών και του τρόπου με τον οποίο τα χειρίστηκε ως χαρτί ηγεμονίας η Γερμανία επικουρούμενη από τις παθητικές, υποταγμένες και άβουλες Βρυξέλλες, με εκείνη του μεταναστευτικού προβλήματος και τον τρόπο που το αξιοποίησε προς όφελός της η Τουρκία, γονάτισαν τελικά τα πάντα στο πέρασμά τους.

Η επιβολή ενός μοντέλου προσαρμοσμένο μόνον στις επιθυμίες της ισχυρής γερμανικής οικονομίας έσπειρε τη διάλυση στο νότο της Ευρώπης και αντί να τον βοηθήσει να διορθώσει τα δικά του μεγάλα λάθη, τον έσπρωξε ακόμα πιο βαθιά στο λάκκο της καταστροφής: η Ελλάδα είναι το πιο εκκωφαντικό παράδειγμα, αλλά, ασφαλώς, δεν είναι το μόνο.

Η πρωτοφανής υπεροψία όμως που γέννησε αυτή η αντιμετώπιση μέσα στην ίδια τη Γερμανία, έκανε το άλλο κακό: δημιούργησε τις προυποθέσεις να σηκωθεί η ακροδεξιά στη χώρα, η οποία πήρε μορφή και οργάνωσε πολιτικό λόγο και υπόσταση ακριβώς από την εχθρότητα με την οποία το Βερολίνο κινήθηκε όλα αυτά τα χρόνια – κι ας υποστηρίζει υποκριτικά ότι έπραξε το αντίθετο. Κι όταν το μεταναστευτικό χτύπησε την πόρτα της Γερμανίας, το έδαφος των μηχανισμών της μισαλλοδοξίας ήταν πια έτοιμο. Το μόνο που έλλειπε ήταν να στραφεί (και) σε έναν νέο εχθρό τον οποίο και βρήκε.

Ετσι φτάσαμε στα αποτελέσματα των δύο τελευταίων γερμανικών εκλογών, η σημασία των οποίων μακράν απέχει από το αν απλώς η καγκελάριος Μέρκελ θα μείνει η θα φύγει. Η ουσία είναι ότι σταδιακά, η μετεωρική άνοδος των νέων αυτών δυνάμεων θα οδηγήσει στο να επιβάλλουν συνολικά την ατζέντα τους στην πολιτική σκηνή της χώρας χωρίς καν να βρίσκονται κοντά στην απόκτηση εξουσίας: η χριστιανοδημοκρατία θα αναγκαστεί να κερδίσει το από τα δεξιά χαμένο κοινό της, αυτή είναι η μοναδική ελπίδα ανάκαμψής της.

Είναι μια ελπίδα ψεύτικη, η οποία όμως θα φέρει, με τη σειρά της, νέα προβλήματα: η ευρωπαική συνεργασία θα γίνει ακόμα δυσκολότερη, ενώ η στροφή και άλλων λαών προς τάσεις ακροδεξιές ή / και φυγόκεντρες θα ενισχυθεί: στην Αυστρία, οι προεδρικές εκλογές αναβλήθηκαν και όλοι γνωρίζουν τον πραγματικό λόγο αυτής της πρωτοφανούς απόφασης.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον κατάρρευσης που γέννησε η τραγική αδυναμία των «ηγετών» της εποχής μας να κοιτάξουν το πραγματικό συμφέρον της Ευρώπης και να φροντίσουν να την οργανώσουν ως μια συμπαγή και ειλικρινή ένωση που έχει συνείδηση των τεράστιων προκλήσεων, η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα που θα βιώσει τις αληθινές καταρρεύσεις, κάτω από πίεση που είναι πλέον αδύνατο να τη διαχειριστεί και να την απορροφήσει.

Οποιος δεν θέλει να κοροιδεύει τον εαυτό του – ή τους άλλους – βλέπει ξεκάθαρα ότι το τοπίο για τον τόπο μας είναι κάτι περισσότερο από ζοφερό. Η Ελλάδα, νομοτελειακά πλέον, διαλύεται: αυτή είναι η πραγματικότητα, όσο κι αν οι κυβερνώντες της δεν θέλουν, φυσικά, να το παραδεχθούν. Η διάλυση είναι πλέον τόσο προφανής, που δεν έχει νόημα καν να την περιγράψει κανείς με λόγια.

Το μόνο που μας μένει, είναι, όσο είναι δυνατόν, να ετοιμαστούμε πια για τα χειρότερα…

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Σάκη Μουμτζή

Είναι γεγονός πως η ηθική κατάπτωση προηγείται της πολιτικής πτώσης. Και η παρούσα κυβέρνηση δεν υφίσταται απλώς αλλεπάλληλες πολιτικές ήττες, αλλά αυτές συνοδεύονται και από την ηθική απαξίωση της.

Η υπόθεση της Τράπεζας Αττικής και η τριγωνική σχέση Σπίρτζη - Καλογρίτσα - τράπεζας, σε συνδυασμό με τον διαγωνισμό - παρωδία για τις τηλεοπτικές άδειες, συνθέτουν ένα μείγμα εκρηκτικό, ικανό να τινάξει στον αέρα την κυβέρνηση. Πολύ δε περισσότερο που από το καλοκαίρι όλες οι πρωτοβουλίες που έλαβε τελικά εστράφησαν εναντίον της.

Η επιμονή της συγκυβέρνησης να ελέγξει την πληροφόρηση του ελληνικού λαού την εξώθησε σε πρακτικές που οδήγησαν πρώην συμμάχους της επιχειρηματίες να μετατραπούν σε σφοδρούς πολέμιους της. Και επειδή το παιχνίδι είναι πολύ χοντρό, με τεράστιο οικονομικό κόστος για χαμένους και κερδισμένους, η κυβέρνηση βρίσκεται αυτήν τη στιγμή να έχει απέναντι της όλο το μιντιακό σύστημα.

Έτσι, οι αποκαλύψεις έρχονται σωρηδόν για τις μεθοδεύσεις της, ώστε ο εκλεκτός της επιχειρηματίας –χωρίς να έχει την απαραίτητη οικονομική επιφάνεια– μέσα από σκανδαλώδεις διαδικασίες να την αποκτήσει. Και αν πριν από ένα χρόνο ο ΣΥΡΙΖΑ μπορούσε να αντεπεξέλθει νικηφόρα στην εχθρική συμπεριφορά μερικών τηλεοπτικών σταθμών σε πτυχές της πολιτικής του, σήμερα δεν μπορεί. Γιατί είναι λαβωμένος όχι τόσο από τα σκληρά μέτρα που έλαβε, όσο από το ότι εξαπάτησε τους Έλληνες πολίτες. Οι κλάψες για αυταπάτες και τα αυτομαστιγώματα δεν πείθουν κανένα. Απεναντίας, εξοργίζουν.

Το μόνο που είχε απομείνει στη ριζοσπαστική Αριστερά μετά την αποδόμηση του αντιμνημονιακού λόγου της ήταν το γεγονός πως δεν είχε εμπλακεί σε οικονομικά σκάνδαλα. Και είναι λογικό. Γιατί αυτά εμφανίζονται όταν το εκάστοτε κυβερνών κόμμα ελέγχει πλήρως τους αρμούς της εξουσίας. Κάτι τέτοιο όμως θέλει τον χρόνο του.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα παρουσιάσει το παγκόσμιο φαινόμενο ανάμειξης του σε πολιτικο-οικονομικό σκάνδαλο ενάμισι μόλις χρόνο από την αναρρίχηση του στην εξουσία. Το σκάνδαλο της Τράπεζας Αττικής, η διερεύνηση του οποίου βρίσκεται στο ξεκίνημα της ακόμα, μεγεθύνεται από το γεγονός πως συνέβη εν μέσω μνημονιακών μέτρων και «στεγνώματος» της αγοράς από χορηγήσεις δανείων. Έτσι, η διάσταση του δεν είναι μόνον πολιτική και οικονομική, αλλά και ηθική. Χιλιάδες μικροεπιχειρηματίες αναλογίζονται πόσο καλύτερα θα ήταν με κάποιες χιλιάδες ευρώ τραπεζικό δανεισμό και πόσες θέσεις εργασίας θα διέσωζαν.

Η κατακραυγή για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι καθολική και ας σημειώσουμε πως ο κυβερνητικός συνεταίρος του έγκαιρα είχε διαχωρίσει τη θέση του. Το πολιτικό κόστος φαίνεται πως θα λάβει ανεξέλεγκτη μορφή, αν το σκάνδαλο Καλογρίτσα - Σπίρτζη συμπαρασύρει και τον διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες. Πιθανόν να έχει την ανάλογη -–ίσως και μεγαλύτερη– βαρύτητα από το σκάνδαλο Κοσκωτά.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, επειδή δεν διέθετε στελέχη που γνώριζαν πώς θα διεκπεραιώνουν τις τρέχουσες κυβερνητικές διαδικασίες, ανέθεσε αυτόν τον ρόλο σε αυτούς που ανήκαν στο «βαθύ» ΠΑΣΟΚ και είχαν εγκαταλείψει το σκάφος τους όταν άρχισε να βυθίζεται. Όμως αυτοί οι Πασόκοι, εκτός από την τεχνογνωσία του κυβερνάν, έφεραν και την τεχνογνωσία του κλέπτειν. Έφεραν και την τεχνογνωσία της διαφθοράς και της διαπλοκής. Ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε μιαν αναγκαστική κίνηση και πληρώνει τώρα το τίμημα της.

Η Τράπεζα Αττικής και τα όσα μαθαίνουμε –και κυρίως αυτά που θα μάθουμε– φαίνεται πως θα επιταχύνουν δραματικά τις εξελίξεις. Η απογοητευτική εμφάνιση του πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη, το κλίμα ηττοπάθειας και απαισιοδοξίας που επικράτησε στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ και κυρίως η καθημερινή φθορά του δημιουργούν μια κατάσταση χωρίς επιστροφή.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου