Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

29 Μαΐ 2014

Επιμέλεια Λ. Λιγουριώτης 

Την ώρα που 1.000 κορυφαίοι Τούρκοι διανοούμενοι εξέφρασαν δημόσια και καθαρά την θέση τους κατά της μετατροπής της Αγιά Σοφιάς σε Τζαμί και υπέρ της διατήρησης της σε Μουσείο, μια εθνικιστική ισλαμιστική οργάνωση - ο "Σύνδεσμος Νεολαίας Ανατολίας" - γνωστοποίησε ότι το Σάββατο 31 Μαΐου στις 04.00 το πρωί θα πραγματοποιηθεί συνάντηση στο ... "τέμενος" της Αγίας Σοφίας. Μάλιστα εντελώς προκλητικά στην ανακοίνωση καλεί τους ισλαμιστές να έχουν μαζί το "σετζαντέ" τους - δηλαδή το μικρό χαλί πάνω στο οποίο γίνεται προσευχή των μουσουλμάνων!
Όσο και αν η οργάνωση αυτή δεν αποτελεί κάτι το σοβαρό από πλευράς απήχησης και οντότητας, η κίνηση έχει την σημασία της διοτι φορτίζει το κλίμα αλλά και γιατί υποδαυλίζεται από κύκλους της τουρκικής κυβέρνησης του ΑΚΡ και τον ίδιο τον κ. Ερντογάν που έχει στα σχέδιά του την ίδια επιδίωξη- και το λέει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

Θέλουν να κάνουν ναμάζι
Τα μέλη του "Συνδέσμου Νεολαίας της Ανατολίας" ανακοίνωσαν ότι το πρωί του Σαββάτου θα κάνουν ναμάζι (προσευχή) στην Αγία Σοφία με επικεφαλής τον ιμάμη Μπασφάρ, γράφει η Μιλιέτ. Όμως, η κατάσταση αυτή πυροδότησε - όχι τυχαία...- νέες συζητήσεις σχετικά με την Αγία Σοφία. 
Στο ίδιο δημοσίευμα αναφέρεται ότι ο πρώην Πρόεδρος του Τουρκικού Ιδρύματος Ιστορίας, κ. Γιουσούφ Χαλάτσογλου, από το κόμμα MHP, o οποίος κατέθεσε, κατά τους προηγούμενους μήνες, πρόταση νόμου στη Βουλή για το άνοιγμα της Αγίας Σοφίας στο προσκύνημα (τζαμί), ισχυρίσθηκε ότι στο Διάταγμα, που είχε ετοιμασθεί για τη μετατροπή του τεμένους της Αγίας Σοφίας σε Μουσείο, η υπογραφή (του Ατατούρκ) ήταν πλαστή. 
Ο κ. Χαλάτσογλου είπε στη Miliyet «Το εν λόγω διάταγμα δε δημοσιεύθηκε ποτέ στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, δεν έχει ημερομηνία και αριθμό πρωτοκόλλου, η δε υπογραφή που λέγεται ότι είναι του Ατατούρκ είναι πλαστή».
Ο καθηγητής και δημοσιογράφος κ. Μουράτ Μπελγκέ, κατά την ομιλία του είπε ότι η συζήτηση για τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τέμενος είχε ξεκινήσει τη δεκαετία του 1950 με ένα επιθετικό άρθρο του Οσμάν Γιουκσέλ Σερντένγκετστι και πρόσθεσε «Μετά από εκείνο το κείμενο, κατά καιρούς, αναζωπυρώνεται η συζήτηση για τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τέμενος και δημιουργήθηκε ένα σύμπλεγμα κατωτερότητας ότι "μας πήραν την Αγία Σοφία από τα χέρια". 
Συνεχίζεται ακόμη αυτή η αρρωστημένη, λανθασμένη και επιζήμια ψυχολογική κατάσταση. Η προσέγγιση αυτή αποτελεί προέκταση μιας στάσης που έχει ως στόχο την εκδίκηση και την επιθυμία να σωπάσει τους άλλους. Αυτή η κατάσταση χρειάζεται θεραπεία. Η πρόταση για το άνοιγμα της Αγίας Σοφίας στο προσκύνημα είναι μια πρόταση η οποία επισημαίνει πως το Ισλάμ δεν μπορεί να συμβιώσει με άλλες θρησκείες ειρηνικά και ήρεμα και δεν πρέπει να συμβιώσει».
Σε άλλο δημοσίευμα της Taraf, με τον τίτλο «Θα χάσει η Τουρκία», γράφει ότι ο κ. Τζεβάτ Ερντέρ, μέλος του Δ.Σ. του Συμβουλίου Μνημείων και Αρχαιοτήτων της Unesco, είπε πως για το γεγονός ότι η Κωνσταντινούπολη το 1985 έγινε δεκτή στον κατάλογο παγκόσμιας κληρονομιάς ο σημαντικότερος παράγοντας ήταν η Αγία Σοφία.


Τα πυροδοτεί η ίδια η κυβέρνηση Ερντογάν
Αλλά, όπως είπαμε, όλα αυτά τα ...σιγοντάρει - για εκλογικούς λόγους - και το κυβερνών κόμμα:Ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης κ. Μπουλέντ Αρίντς κατά την περασμένη εορτή των Θυσιών, σε δηλώσεις του, είχε πει: «Η Αγία Σοφία μας λέει κάποια πράγματα. Κοιτάμε αυτή την θλιμμένη Αγία Σοφία. Ευχόμαστε να είναι σύντομα οι μέρες που θα μπορέσει να γελάσει.»
Στο δημοσίευμα γράφει ότι πολλοί κυβερνητικοί παράγοντες αναφέρουν απόψεις προς αυτή την κατεύθυνση και τονίζει ότι η πιο περίεργη δήλωση έγινε από τον Μουσταφά Οτζάλ από το Κόμμα της Ευτυχίας. Ο Οτζάλ είπε: «Ο τρόπος με τον οποίο θα απαλλαγεί η Τουρκία από τους μπελάδες είναι να ανοίξει την Αγία Σοφία στο προσκύνημα». Όλα αυτά οδηγούν σε ανακοινώσεις του τύπου : «πάρε το σετζαντέ σου κι έλα!»
Αλλά αυτά είναι η φαιδρή - πλην επικίνδυνη - όψη. Διότι οι σοβαροί Τούρκοι και ιδίως μεγάλη μερίδα διανοουμένων έχουν άλλη άποψη και την προωθούν. Έτσι χθες έδωσε συνέντευξη τύπου η ''Πλατφόρμα Παρακολούθησης Πολιτιστικής Κληρονομιάς'' με την πρωτοπορία του ''Ιδρύματος Ιστορίας'' όπου τόνισαν ότι η Αγιά Σοφιά πρέπει να παραμείνει Μουσείο!

1.000 διανοούμενοι: "Αρρωστημένη κατάσταση"
Όπως ειπώθηκε οι ακαδημαϊκοί και διανοούμενοι, που ξεκίνησαν την εκστρατεία συγκέντρωσης υπογραφών κατά των ενεργειών για την μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τέμενος,τόνισαν ότι η Αγία Σοφία με την αντίληψη της Αλωσης χρησιμοποιείται ως μέσον σε ένα πολιτικό παιχνίδι. 
Σε δημοσιεύματα της Ταραφ και της Τζουμχουριέτ τονίζεται ότι το κείμενο της εκστρατείας με τον τίτλο «Γιατί η Αγία Σοφία θα πρέπει να παραμείνει ως Μουσείο» υπέγραψαν περισσότεροι από 1.000 ιστορικοί, ειδικοί και διανοούμενοι και ο Τούρκος ιστορικός, Κ. Μουράτ Μπελγκε, που μίλησε στη συνέντευξη για την εκστρατεία συγκέντρωσης υπογραφών, είπε: «Συνεχίζει να τρέφεται η αρρωστημένη ψυχολογική κατάσταση με κομπλεξικές δηλώσεις».
Ο καθηγητής κ. Σεβκέτ Παμούκ από το Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου είπε ότι ο κ. Ερντογάν είχε υπογράψει μαζί με την Ισπανία τη συμμαχία πολιτισμών και τόνισε πως τώρα ο Πρωθυπουργός θα πρέπει να πράξει τα όσα απαιτεί η συμμαχία αυτή και να δηλώσει η κυβέρνηση ότι η Αγία Σοφία θα παραμείνει ως Μουσείο.

"Το Ισλάμ δεν μπορεί να συμβιώσει με άλλες θρησκείες ειρηνικά"
Επίσης ο καθηγητής κ. Ουγούρ Τάγγελι είπε: «Εμείς επιμένουμε να σκεφτόμαστε ότι η ιστορία της Κωνσταντινούπολης άρχισε το 1453 και ότι ποτέ δεν υπήρξε Βυζαντινή πρωτεύουσα. Σ’ αυτή την αντίληψη οφείλεται και το γεγονός ότι ακόμα στην Κωνσταντινούπολη δεν υπάρχει Βυζαντινό Μουσείο. Εκείνο που θα πρέπει να καταλάβουμε είναι ότι η Αγία Σοφία ήταν μια Εκκλησία και δεν μπορούμε να συζητούμε για την Αγία Σοφία αρνούμενοι αυτή την πραγματικότητα. Όσο δεν επέρχεται ειρήνη με το Βυζάντιο θα συνεχισθεί και αυτή η φιλονικία».

Προειδοποίηση: "Θα διώξουν την Τουρκία από την Unesco αν..."
Ο κ. Ερντέρ τόνισε ότι σε περίπτωση που μετατραπεί η Αγία Σοφία τώρα σε τέμενος ενδέχεται να αφαιρεθεί από τον κατάλογο αυτό.

Πηγή OnAlert

Όταν στις 20 Μαϊου ανεβάσαμε άρθρο με τον τίτλο  Πόσες ψήφους πρέπει να λάβει ο ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές;  δεχτήκαμε πολλές επιθέσεις από υποστηρικτές του ΣΥΡΙΖΑ. Λέγαμε λοιπόν τότε, ότι το κρίσιμο μέγεθος για τον ΣΥΡΙΖΑ δεν θα ήταν το ποσοστό με το οποίο θα ξέφευγε από τη ΝΔ, αλλά ο απόλυτος αριθμός του 1.655.022 ψήφων που είχε λάβει τον Ιούνιο 2012, τον οποίο και θα έπρεπε να ξεπεράσει. Εξηγούσαμε δε επακριβώς γιατί έχει σημασία αυτός ο αριθμός.

Τελικά ο ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνο δεν ξεπέρασε αυτόν το αριθμό, παρά την τεράστια κρίση και τις αντισυνταγματικές ενέργειες της κυβέρνησης που επακολούθησαν, μετά τον Ιούνιο του 2012, αλλά έχασε μάλιστα και 138.323 ψήφους!!! Ακριβώς αυτή η αστοχία του ΣΥΡΙΖΑ «νομιμοποίησε» την κυβέρνηση να ισχυρίζεται ότι στην ουσία απορρίφθηκε από το λαό η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ και επομένως παραμένουμε στην λαϊκή ετυμηγορία του Ιουνίου του 2012. Σε διαφορετική περίπτωση όλα σήμερα θα ήταν εντελώς διαφορετικά. Μπορεί τα ηγετικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να παριστάνουν δημόσια ότι δεν δίνουν σημασία σε αυτή την απώλεια μέρους της λαϊκής βάσης, αλλά εσωτερικά τα ίδια γνωρίζουν την αλήθεια. 

Επαναλαμβάνουμε πως, ο ΣΥΡΙΖΑ έλαβε τον Ιούνιο του 2012 τον πιο πάνω αριθμό των ψήφων, με πολιτικό λόγο καθαρά αριστερό και μάλιστα στα όρια της εξόδου από το ευρώ. 
Αφού λοιπόν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ διαπίστωσαν ότι στην ουσία σάρωσαν εντελώς τα αριστερά τους (παραλίγο και το ΚΚΕ να βγει εκτός Βουλής), στη συνέχεια αποφάσισαν να αλλάξουν τον πολιτικό λόγο τους και να στραφούν προς τα αστικά συντηρητικά στρώματα, προκειμένου να αποκτήσουν την αναγκαία αύξηση των ψήφων ώστε να ανέλθουν στην εξουσία. 
Το αποτέλεσμα όμως αυτής της πολιτικής στροφής δεν ήταν το αναμενόμενο. Ο ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνο δεν κέρδισε τα συντηρητικά αστικά στρώματα, τα οποία προτίμησαν την original εκδοχή της ΝΔ, της Ελιάς και του Ποταμιού, αλλά έχασε και μέρος της αριστερής εκλογικής του βάσης.

Τώρα, πληροφορίες από το εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, κάνουν λόγο για πρόθεση της ηγεσίας του κόμματος, να κάνει μεγαλύτερη στροφή προς τα δεξιά και να προσεγγίσει κόμματα και ψηφοφόρους που κινούνται στα δεξιά του. Εμείς εκτιμούμε πως αυτή η κίνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι ακόμα χειρότερη. Δεν πρόκειται να αποδώσει τίποτα, ενώ ταυτόχρονα θα οδηγήσει σε νέα απώλεια της αριστερής του βάσης.

Κατά τη γνώμη μας, υπάρχει μια μεγάλη δυνατότητα για τον ΣΥΡΙΖΑ, αφενός να ενισχύσει και πάλι την αριστερή του βάση, αφετέρου να κερδίσει νέα. Τα κόμματα που δεν μπόρεσαν να ξεπεράσουν το 3% συγκεντρώνουν 17,14%. Αυτό το ποσοστό μεταφράζεται σε 978.112 ψήφους. Αν οι ψήφοι αυτοί προστεθούν στον ΣΥΡΙΖΑ, τότε ο ΣΥΡΙΖΑ θα ανέλθει (σύμφωνα με τα δεδομένα των ευρωεκλογών) στο 43,72%. Δηλαδή, ποσοστό που σημαίνει άνετη αυτοδυναμία, με τον ισχύοντα εκλογικό νόμο.

Όλα αυτά τα μικρά κόμματα (πλην ίσως του ακροδεξιού ΛΑΟΣ) που μόνιμα δεν μπορούν να ξεπεράσουν το 3%, επιθυμούν διακαώς την κατάργηση αυτού του φασιστικού και πολιτικά ρατσιστικού απαγορευτικού ορίου. 
Τι πρέπει να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ; 
Θα πρέπει να καλέσει όλα αυτά τα κόμματα να μην κατέβουν στις εκλογές και να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ, με την δεσμευτική υπόσχεση, ότι το πρώτο νομοσχέδιο που θα ψηφιστεί θα είναι η καθιέρωση απλής και ανόθευτης αναλογικής με ταυτόχρονη κατάργηση του 3%. Μάλιστα δε, να παρουσιάσει από πριν και συγκεκριμένο σχέδιο νόμου το οποίο θα ψηφιστεί όπως έχει μετά τις εκλογές.

Όλα τα μικρότερα κόμματα, προφανώς θα στηρίξουν ΣΥΡΙΖΑ, αφού έτσι θα ανοίξει για πάντα το πολιτικό σύστημα ώστε να μπορέσουν και τα ίδια στις επόμενες εκλογές, να επανέλθουν και να καταλάβουν σίγουρα έδρες στο Κοινοβούλιο. Αν όμως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν σκοπεύει να ανοίξει το πολιτικό παιχνίδι στην Ελλάδα, αλλά σκοπεύει να γίνει ο ίδιος καθεστώς (δηλαδή βεζύρης στη θέση του βεζύρη), τότε ας ακολουθήσει αυτό που σχεδιάζει και θα δούμε τι θα επιτύχει. Ο λαός πάντως δεν είναι τόσο αφελής όσο ίσως νομίζουν οι πολιτικοί.

Εκεί ακριβώς, θα πρέπει να μεταθέσει την πολιτική αναμέτρηση ο ΣΥΡΙΖΑ (στους θεσμούς) και να πάρει τις πρωτοβουλίες στα χέρια του, αναγκάζοντας ταυτόχρονα και την κυβέρνηση να παραιτηθεί μια ώρα γρηγορότερα. Μόνο έτσι θα κερδίσει τις εκλογές. Αν αντίθετα επιδιώξει να παίξει μόνο σε οικονομικό επίπεδο και να καταστήσει την αναιμική εναλλακτική οικονομική του πρόταση πιο δεξιόστροφη (για να ικανοποιήσει το δεξιό του ακροατήριο), τότε μάλλον θα ηττηθεί. Ο λαός προτιμά πάντα την original εκδοχή.

Θα πρέπει λοιπόν να αντιληφθεί ο ΣΥΡΙΖΑ ότι οι συνθήκες άλλαξαν. Η κοινωνία θέλει αλλαγή του πολιτικού συστήματος. Θέλει περισσότερη συμμετοχή στη λήψη των αποφάσεων. Αυτό είναι ένα γήπεδο που μπορεί να παίξει άνετα ο ΣΥΡΙΖΑ, συμπαρασύροντας ολόκληρο το παλιό πολιτικό σύστημα. 
Το θέλει όμως;



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 



Στο νέο παγκόσμιο ενεργειακό χάρτη

Του Δρ. Κωνσταντίνου Γρίβα

Ο ενεργειακός πλούτος της χώρας μας εκτιμάται ότι αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα χαρτιά που θα έχουν στα χέρια τους οι κυβερνήσεις του μέλλοντος ώστε να βοηθήσουν την Ελλάδα να ξεφύγει από τον φαύλο κύκλο της ύφεσης. Όμως μέχρι στιγμής οι σχετικές αναλύσεις περιορίζονται στην εμπορική αξία των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων (πετρελαίου και φυσικού αερίου) του ελλαδικού χώρου. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει πρώτα να προσδιοριστούν ποιοτικά και ποσοτικά τα κοιτάσματα αυτά και εν συνεχεία να ξεκινήσει η αξιοποίησή τους ώστε να αρχίσουν να μπαίνουν λεφτά στα κρατικά ταμεία.

Η προσέγγιση αυτή, κατά την άποψη του γράφοντος είναι παραπλανητικά περιοριστική και θα πρέπει να συμπληρωθεί με μία πιο σύνθετη στρατηγική αξιοποίησης των κοιτασμάτων που θα δίνει έμφαση στη γεωπολιτική τους αξία, η οποία είναι πολύ ευρύτερο μέγεθος από την εμπορική.

Το σχιστολιθικό φυσικό αέριο

Κατά φαινομενικά παράδοξο τρόπο η γεωπολιτική αξία των ελληνικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων πιθανώς να αυξηθεί από την ενδεχόμενη στο μέλλον σταδιακή είσοδο στην παγκόσμια ενεργειακή αγορά ανταγωνιστικών πηγών των συμβατικών υδρογονανθράκων, ιδιαίτερα δε του σχιστολιθικού αερίου.

Το σχιστολιθικό φυσικό αέριο βρίσκεται εγκλωβισμένο μέσα σε σχιστολιθικά πετρώματα, σε αντίθεση με το «φυσιολογικό» φυσικό αέριο που βρίσκεται σε μεγάλους υπόγειους θύλακες. Εξάγεται δε από τα πετρώματα αυτά με μία τεχνική που καλείται «υδραυλική ρωγμάτωση» (hydraulic facturing). Συγκεκριμένα, μέσα από ένα πηγάδι εκτοξεύεται νερό με μεγάλη πίεση, αναμειγμένο με άμμο και διάφορες χημικές ουσίες, το οποίο δημιουργεί ένα πλέγμα μικροσκοπικών ρωγμών μέσα στο βράχο (κάτι σαν ένα είδος νευρικού δικτύου), απ’ όπου το φυσικό αέριο μαζεύεται σταδιακά στο κεντρικό πηγάδι και εν συνεχεία ανασύρεται στην επιφάνεια και συλλέγεται. Υπάρχει, φυσικά, και σχιστολιθικό πετρέλαιο που εξάγεται με την ίδια μέθοδο. Το σχιστολιθικό φυσικό αέριο αποτελεί τη μεγάλη ελπίδα των Ηνωμένων Πολιτειών για τα επόμενα χρόνια ώστε να καταστούν ενεργειακά ανεξάρτητες.

Εδώ, με μία πρώτη ανάγνωση, μπορεί να υποθέσει κανείς ότι η είσοδος μεγάλων ποσοτήτων σχιστολιθικού αερίου στη διεθνή αγορά προερχομένων από τις ΗΠΑ θα λειτουργήσει ανταγωνιστικά έναντι των συμβατικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, κατά συνέπεια και των ελληνικών. Στην πραγματικότητα όμως ενδέχεται να συμβεί το ακριβώς αντίθετο.

Νέο ενεργειακό σύστημα χωρισμένο σε ημιανεξάρτητες περιφέρειες

Αυτό οφείλεται σε μία σειρά από λόγους, ένας και μόνον εκ των οποίων είναι ότι το φυσικό αέριο είναι ένα περιφερειακό (regional) αγαθό, σε αντίθεση με το πετρέλαιο που είναι παγκοσμιοποιημένο (global) και γι αυτό δεν έχει διεθνή τιμή, ενώ το πετρέλαιο έχει. Αν αγοράσεις ένα βαρέλι πετρελαίου, αυτό, ανάλογα με το είδος του, έχει μία φιξ τιμή για όλο τον πλανήτη που αλλάζει κάθε μέρα. Είτε το παραγγείλεις στη Κοπεγχάγη είτε στο Όκλαντ της Νέας Ζηλανδίας, η τιμή του για τη συγκεκριμένη μέρα είναι η ίδια. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει για το φυσικό αέριο και ένας λόγος γι αυτό είναι ότι η μετακίνησή του είναι μία πολύ πιο δύσκολη υπόθεση από αυτή του πετρελαίου.
Έτσι, η τιμή του φυσικού αερίου ορίζεται ανά περίσταση. Κατά συνέπεια, ακόμη και αν οι Ηνωμένες Πολιτείες καταφέρουν πράγματι να παράξουν τεράστιες ποσότητες σχιστολιθικού αερίου, πολύ δύσκολα θα μπορέσουν να τις διοχετεύσουν στη Δυτική Ευρώπη με βιώσιμο οικονομικά τρόπο, ακόμη και αν βελτιωθούν εντυπωσιακά οι μέθοδοι υπερπόντιας μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου σε ειδικά πλοία.

Έτσι, η έκρηξη του σχιστολιθικού αερίου (στην περίπτωση που αυτή πράγματι συμβεί) ενδέχεται να οδηγήσει σε έναν πιο πολυκερματισμένο ενεργειακά κόσμο σε σχέση με σήμερα, ο οποίος θα αποτελείται από ημιανεξάρτητες μεταξύ τους περιφέρειες. Η τάση αυτή αναμένεται να ενισχυθεί και από την ενδεχόμενη αύξηση των αντανακλαστικών απομονωτισμού των ΗΠΑ, χάρη και στην ενεργειακή ανεξαρτησία, την οποία θα τους προσφέρουν οι σχιστολιθικοί υδρογονάνθρακες.

Εξάρτηση από Ρωσία και Μέση Ανατολή

Επομένως, η Δυτική Ευρώπη αναμένεται να παραμείνει ενεργειακά εξαρτημένη από την εντελώς απρόβλεπτη Μέση Ανατολή, η οποία έχει μετατραπεί σε γεωπολιτική μαύρη τρύπα με την περιβόητη «αραβική άνοιξη», καθώς και από την Ρωσία, η οποία μετά τα γεγονότα στην Ουκρανία τείνει να αντιμετωπιστεί από τους Ευρωπαίους εκ νέου σαν εχθρός. Επιπροσθέτως, μετά την συμφωνία – «μαμούθ» μεταξύ Ρωσίας και Κίνας για την αγορά τεράστιων ποσοτήτων ρωσικού φυσικού αερίου, η εξάρτηση της Ρωσίας από την δυτικο-ευρωπαϊκή αγορά μειώνεται δραστικά, ενώ αντιστοίχως αυξάνεται η δυνατότητα των Ρώσων να χρησιμοποιούν τη ροή ενέργειας προς την Ευρώπη ως μέσον εκβιασμού για να επιτύχουν γεωπολιτικούς σκοπούς.

Κι όλα αυτά τη στιγμή που η πολεμική μηχανή των Ηνωμένων Πολιτειών –σημαντικά συρρικνωμένη με το παρελθόν- δεν θα έχει τη δυνατότητα να ελέγχει στρατιωτικά τη Μέση Ανατολή, ώστε να καλύπτει τα ευρωπαϊκά ενεργειακά συμφέροντα σε περίπτωση ακραίων κρίσεων, έχοντας επικεντρωθεί στον Ειρηνικό Ωκεανό και την Κίνα.
Γενικότερα οι Ηνωμένες Πολιτείες ενδέχεται να είναι πολύ λιγότερο πρόθυμες να εμπλακούν σε περιπέτειες για χάρη της Ευρώπης σε σχέση με το παρελθόν, χάρη και στην καινούργια τους ενεργειακά ασφάλεια και αυτάρκεια που θα τους προσφέρει το εγχώριο σχιστολιθικό αέριο και πετρέλαιο.

Η γεωπολιτική αξία του ελληνικού ενεργειακού ταμιευτήρα

Άρα, ενεργειακοί ταμιευτήρες όπως αυτός της Ελλάδας, αποκτούν ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία για την ενεργειακή ασφάλεια και γεωπολιτική λειτουργία της Ευρώπης.
Εδώ μπορεί κάποιος να αντιτάξει δύο επιχειρήματα που υποστηρίζουν το αντίθετο. Το πρώτο είναι ότι δύσκολα τα ελληνικά ενεργειακά κοιτάσματα θα είναι τέτοιου μεγέθους ώστε πράγματι να μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο στην ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης. Το δεύτερο, ότι και τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη θα μπορέσουν να επενδύσουν σε σχιστολιθικά κοιτάσματα ή σε άλλες ενεργειακές πηγές ώστε να μην χρειάζονται ούτε τη Ρωσία ούτε την Ελλάδα ούτε κανέναν.
Και τα δύο αυτά επιχειρήματα ενδέχεται να είναι εν μέρει σωστά. Ωστόσο, πάλι κατά παράδοξο τρόπο, ο συνδυασμός τους μπορεί να αυξήσει αντί να μειώσει τη γεωπολιτική αξία των ελληνικών ενεργειακών κοιτασμάτων.

Καταρχάς, θα πρέπει να πούμε ότι για πολιτικούς, οικολογικούς και άλλους λόγους είναι δύσκολο στην Ευρώπη να γίνει μεγάλης κλίμακας εκμετάλλευση των όποιων σχιστολιθικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων. Πάντως, είναι μια εν δυνάμει νέα μορφή ενέργειας, η οποία σε συνδυασμό με νέες μορφές ενέργειας, όπως μπορεί να είναι τα συνθετικά καύσιμα, τα βιοκαύσιμα, πράσινες μορφές ενέργειας κ.λ.π., ενδέχεται να ενισχύσει σημαντικά την ενεργειακή αυτονομία της Ευρώπης και συνεπακόλουθα να μειώσει την εξάρτηση από την απρόβλεπτη Μέση Ανατολή και την εν δυνάμει εχθρική Ρωσία. Και εδώ θα πρέπει να συνυπολογισθεί η πιθανή είσοδος σχιστολιθικού πετρελαίου και φυσικού αερίου από τις ΗΠΑ.

Όμως στον ορατό χρονικό ορίζοντα όλες αυτές οι πηγές μάλλον δεν θα είναι σε θέση να καλύψουν πλήρως τις ενεργειακές ανάγκες της Ευρώπης και αναμένεται να προκύψει ένα κενό το οποίο θα κληθούν να καλύψουν συμβατικοί υδρογονάνθρακες. Και αν οι υδρογονάνθρακες αυτοί προέρχονται από μία ευρωπαϊκή χώρα, από γεωπολιτικής άποψης θα είναι ιδανικό.

Άρα, νέες ενεργειακές πηγές μπορεί όντως να καλύψουν σημαντικό ποσοστό των ευρωπαϊκών ενεργειακών αναγκών αλλά και πάλι θα μείνει ένα σοβαρό κενό, το οποίο ενδεχομένως να μπορεί να καλυφθεί σε σημαντικό ποσοστό από τους ελληνικούς υδρογονάνθρακες. Αντιθέτως, αν δεν υπήρχαν άλλες εναλλακτικές ενεργειακές πηγές και η Ευρώπη βασίζονταν μόνο στους συμβατικούς υδρογονάνθρακες, τα ελληνικά κοιτάσματα μάλλον δεν θα ήταν σε θέση να καλύψουν τις ανάγκες της και κατά συνέπεια η γεωπολιτική τους αξία θα απομειώνονταν, μία και δεν θα μπορούσαν να συνεισφέρουν αποφασιστικά στην ενεργειακή ανεξαρτησία της Ευρώπης. Αντιθέτως, τώρα μπορεί να αποτελέσουν το κρίσιμο συμπλήρωμα ώστε η Ευρώπη να καταστεί ενεργειακά ανεξάρτητη, επομένως και γεωστρατηγικά ασφαλής.

Με άλλα λόγια, οι διεθνείς εξελίξεις στη γεωγραφία της ενέργειας ενδέχεται να τοποθετήσουν τα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου της Ελλάδας, ακόμη κι αν αυτά αποδειχτούν σχετικώς μικρά, στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ενεργειακής ασφάλειας. Κι αυτό μπορεί να αποτελέσει ένα κρίσιμης σημασίας χαρτί στα χέρια των ελληνικών κυβερνήσεων του κοντινού μέλλοντος ώστε να επαναπροσδιορίσουν το ρόλο και τη θέση της Ελλάδας στην Ευρώπη, με βάση τα γεωπολιτικά και όχι περιοριστικά χρηματοοικονομικά κριτήρια.

* Ο Κωνσταντίνος Γρίβας διδάσκει το μάθημα της Γεωπολιτικής στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και Γεωγραφία της Ασφάλειας και των Αφοπλισμών στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 

Κίνα: Επιτυχή έκβαση είχαν οι αρχικές συνομιλίες για την αγορά ρωσικών μαχητικών, αντιπυραυλικών συστημάτων και αντι-πλοϊκών πυραύλων

Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

Οι συνομιλίες μεταξύ της Ρωσίας και της Κίνας, σχετικά με την προμήθεια νέων όπλων και στρατιωτικού εξοπλισμού, έχουν σχεδόν ολοκληρωθεί. Αυτό ανέφερε η κινεζική εφημερίδα China Times, επικαλούμενη τον Ρώσο πρόεδρο της εταιρείας United Aircraft Corporation, Mikhail Pogosyan. Σύμφωνα με τον ίδιο, το κινεζικό Υπουργείο Άμυνας σκοπεύει να αποκτήσει μια μεγάλη παρτίδα μαχητικών αεροσκαφών πολλαπλού ρόλου Su-35, συστήματα αντιπυραυλικής άμυνας S-400 triumph, καθώς και αντι-πλοϊκούς πυραύλους «απροσδιορίστου τύπου».

Σύμφωνα με τον Pogosyan, οι διαπραγματεύσεις με την Κίνα ήταν αρκετά «σκληρές και δύσκολες», επειδή ο δυνητικός αγοραστής απαιτούσε να τοποθετηθούν, στα προς παράδοση μαχητικά αεροσκάφη Su–35, διπλοί κινητήρες AL-41F1S με δυνατότητα μετάκαυσης. Το εάν συμφωνήθηκε τελικά αυτό από τα δύο μέρη δεν έχει γίνει γνωστό. Αναμένεται ότι η σύμβαση συνολικά για όλα τα είδη εξοπλισμού, μεταξύ Ρωσίας και Κίνας, θα υπογραφεί επίσημα τον Ιούνιο του 2014.

Μετά την υπογραφή της σύμβασης, το πρώτο μαχητικό αεροσκάφος Su-35 θα παραδοθεί στην Κίνα το 2015, με τον συνολικό αριθμό αεροσκαφών αυτού του τύπου να ανέρχεται σε 24. Το κόστος των αεροσκαφών Su-35 για την Κίνα εκτιμάται σε 1,5 δισ. δολάρια. Τα δύο μέρη συζήτησαν επίσης τη δυνατότητα παράδοσης εξοπλισμού «αιχμής», χωρίς να αναφερθούν όμως σε περαιτέρω λεπτομέρειες.

Στα τέλη Μαρτίου του τρέχοντος έτους, ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν συμφώνησε κατ 'αρχήν, στην παροχή στην Κίνα, των υπερσύγχρονων αντιπυραυλικών συστημάτων S-400. Το Πεκίνο σχεδιάζει την προμήθεια τεσσάρων ταγμάτων S-400, καθώς επίσης επιμένει να λάβει τους πηγαίους κωδικούς και άλλες τακτικές και τεχνικές πληροφορίες για τα οπλικά αυτά συστήματα.

Η Ρωσία και η Κίνα είναι στρατηγικοί εταίροι. Και επιδιώκουν την ανάπτυξη παρόμοιας και συχνά κοινής θέσης σε διάφορα θέματα της διεθνούς ασφάλειας. Οι κοινές ναυτικές ασκήσεις στην νότια κινεζική θάλασσα και η υπογραφή της τεράστιας οικονομικής εμβέλειας, ενεργειακής συμφωνίας, καθιστά τις δύο αυτές χώρες, όχι απλά «δυνητικούς παίκτες», αλλά υπερδυνάμεις που καθορίζουν πολλά στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Λύσεις, όχι τεχνάσματα!
 
«Αλλαξε ο Μανωλιός...». Η σοφή λαϊκή ρήση ταιριάζει γάντι στην επικαιρότητα που παράγεται από τον κυβερνητικό συνασπισμό και στις διαρροές που γίνονται περί ανασχηματισμού ή αντικατάστασης του υπάρχοντος εκλογικού νόμου, ως δήθεν άμεση ανταπόκριση στο μήνυμα της συνολικής αλλαγής πλεύσης που εξέπεμψε η κοινωνία με την ετυμηγορία στην κάλπη.

Προφανώς η κυβέρνηση αδυνατεί -ή δεν θέλει- να αναγνώσει σωστά τη λαϊκή βούληση. Διότι οι Ελληνες με την ψήφο τους δεν περιορίστηκαν απλώς να αποδοκιμάσουν ορισμένα κυβερνητικά πρόσωπα, αλλά εξέφρασαν έντονη δυσφορία εν γένει για την αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόζεται συστηματικά από το 2012 εις βάρος των κοινωνικών κεκτημένων και της πραγματικής οικονομίας.

Το μείζον που θα έπρεπε τώρα να συζητούν στην κυβέρνηση είναι ο τερματισμός της λιτότητας μέσω φιλολαϊκών μέτρων που θα ανακούφιζαν τα επιβαρημένα κοινωνικά στρώματα και την κατάθεση άλλων μέτρων που θα στόχευαν στην παραγωγική ανασυγκρότηση και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Ειδικά για τους νέους, ώστε να σταματήσει η μετανάστευση που απειλεί τη συνοχή και την εθνική συνέχεια.

Αντί αυτών, ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ευάγγελος Βενιζέλος, επιδεικνύοντας -χωρίς να μας εκπλήσσουν, και για πολλοστή φορά- παλαιοκομματική αντίληψη και μικροκομματικό χαρακτήρα, επιδίδονται σε φθηνά παιχνίδια εντυπώσεων με σκοπό να μεταμφιέσουν προχείρως και όπως όπως τη δικομματική, ώστε με τη βέβαιη βοήθεια των προθύμων στα ΜΜΕ να την παρουσιάσουν ως ελκυστική.

Ετσι σκοπεύουν οι συνεταίροι να κρατηθούν στην εξουσία, με το βλέμμα πάντα διαρκώς στραμμένο στις προσεχείς εθνικές κάλπες. Εως πότε όμως; Το αποτέλεσμα της 25ης Μαΐου δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών, παρά τις άοκνες προσπάθειες των κυβερνητικών να πείσουν ότι οι Ελληνες επέλεξαν τη σταθερότητα.

Οι Ελληνες δεν ψήφισαν τη σταθερότητα, όπως την εννοούν στον κυβερνητικό συνασπισμό. Αντιθέτως. Εξέφρασαν την καθολική αποδοκιμασία τους, γι' αυτό και ανέδειξαν την Αριστερά πρώτη πολιτική δύναμη, αποσύροντας ηχηρά την εμπιστοσύνη από τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ. Οι κυβερνητικοί εταίροι απονομιμοποιήθηκαν πλήρως.

Ας αλλάξουν λοιπόν όσους υπουργούς επιθυμούν, ακόμη και τον Γιάννη Στουρνάρα, αν κρίνουν πως έτσι θα κρατηθούν στην εξουσία. Διότι, πρώτον, δεν πείθουν και, δεύτερον, το τέλος και της τρίτης μνημονιακής κυβέρνησης πλησιάζει. Η αντίστροφη μέτρηση, ευτυχώς για τον ελληνικό λαό και δυστυχώς για τους Αντώνη Σαμαρά και Ευάγγελο Βενιζέλο, έχει ήδη αρχίσει.

Από enet μοντάζ Γρέκι


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Ο Αλέξης δεν έχει θυμώσει... Γιατί άραγε; 
 
- Στον πλανήτη Happy διαρκώς ο Αλέξης Τσίπρας σαν γλάστρα που ήρθε με το ΚΤΕΛ από την επαρχία για να γίνει μοντέλα.
- Σε ποια χώρα ζει το παληκάρι;

Το γεγονός ότι ο Αλέξης Τσίπρας είναι όλο και λιγότερο θυμωμένος και όλο και πιο συχνά χαμογελαστός δι ασήμαντον αφορμή προκαλεί ερωτηματικά σε μια χώρα με 6.000 αυτοκτονίες, με τις καθαρίστριες κρεμασμένες από τα χείλη της Δικαιοσύνης, με διάχυτη την απόγνωση τέλος πάντων.

Χαρακτηριστικό είναι το σχόλιο του El Even για το, αλά Παπαντωνίου, χαμόγελο του Τρίπρα...

El Even Ειναι προφανές όχι μόνο από τα χαμόγελα αλλά και από το tonality και τη χροιά της φωνής του Αλέξη ότι δεν υπάρχει σύνδεση ανάμεσα στα λόγια του και στις σκέψεις του.
Δεν απαιτούνται ειδικές γνώσεις ψυχολογίας για να διαπιστώσει κανείς πως ο Αλέξης δεν είναι θυμωμένος.
Δεν έχει θυμώσει με το 1,5 εκατομμύριο ανέργους και άλλους τόσους απλήρωτους εδω και μήνες...

Δεν είναι εξοργισμένος με τα 300 χιλιάδες νοικοκυριά χωρίς ρεύμα...
Δεν αγριεύει με τους χιλιάδες αυτοκτονημένους από απόγνωση, ούτε με αυτούς που δεν έχουν φαγητό φάρμακα στέγη. 
Ο Αλέξης ψύχραιμος αισιόδοξος και γελαστός ειναι η τελευταία ελπίδα μας να σωθούμε...
Ο Θεός να βαλει το χέρι του! 
 Πηγή  kourdistoportocali


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Στὸ ἐρώτημα ποὺ τίθεται: «γιατὶ ἐτούρκεψε τὸ Βυζάντιο», ῥίπτεται ἡ εὐθύνη, στὴν μερίδα τῶν ἀνθενωτικῶν, ποὺ θεωροῦνται ὑπεύθυνοι γιὰ τὴν πτώση τῆς Αὐτοκρατορίας. Καὶ σ’ αὐτὸ ὀδηγεῖ ἡ ἀπολυτοποίηση τῶν φαινομένων, ὀφειλομένη στὴν ἄγνοια τῶν πραγμάτων στὸ σύνολό τους. Ἀποτέλεσμα, ἡ «ἀγιοποίηση» τῆς ἀντιπάλου μερίδος τῶν Ἑνωτικῶν, ἡ διχαστικὴ θεώρηση τῆς ἱστορίας καὶ ἡ ἀδυναμία ἀντικειμενικῆς ἑρμηνείας της.
.
Εἶναι γεγονὸς, ὅτι ἡ διάσταση Ἑνωτικῶν-Ἀνθενωτικῶν ἦταν πραγματικὴ καὶ μπορεῖ νὰ θεωρηθῇ ὡς ὁ πρῶτος σοβαρὸς διχασμὸς στὴ νεώτερη ἱστορία μας, ἀλλὰ καὶ ρίζα ὅλων τῶν κατοπινῶν ἐξελίξεων. Γι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ἡ κατὰ τὸ δυνατὸν πληρέστερη κατανόησή της (δηλ. τῆς διαστάσεως) προσφέρει ἕνα ἀσφαλὲς κλειδὶ στὴν ἑρμηνεῖα καὶ ὅλων τῶν μεταγενεστέρων διχασμῶν στὴν πορεῖα τοῦ Γένους-Ἔθνους μας.
.
Ἡ διάσταση Ἑνωτικῶν - Ανθενωτικῶν ὑποστασίωνε τὴ διπλὴ στάση τοῦ Γένους μας ἔναντι τῆς Δύσεως, κυοφορήθηκε δὲ στὴν «καθ’ ἡμᾶς Ἀνατολὴ» μετὰ τὸ μεγάλο Σχίσμα τοῦ 1054. Εἶναι δὲ χαρακτηριστικὸ, ὅτι καὶ ὅλοι οἱ μετέπειτα ἐθνικοὶ διχασμοὶ μας θὰ ἔχουν σημεῖο ἀναφορᾶς τὴ Δύση καὶ τὴ στάση μας ἀπέναντί της.
 .
Ὁ Στῆβεν Ράνσιμαν δικαιώνει τοὺς Ἀνθενωτικοὺς, ὡς ρεαλιστὲς καὶ νηφάλιους ἐκτιμητὲς τῆς καταστάσεως: «Οἱ Βυζαντινοὶ διανοούμενοι, ποὺ εἶχαν ἀπορρίψει τὴ δυτικὴ βοήθεια, ἡ ὁποῖα ὑπὸ τὶς καλύτερες συνθῆκες θὰ εἶχε διασώσει ἕνα μικρὸ τμῆμα τοῦ ὀρθοδόξου ἐδάφους καὶ ἡ ὁποῖα περιελάμβανε τὴν Ἕνωση τῆς Ἐκκλησίας μὲ τὴ Ρώμη, κατὰ συνέπεια τὴν ἐπέκταση τῶν διαιρέσεων ἐντὸς τῆς Ἐκκλησίας, δικαιώθηκαν. Ἡ ἀκεραιότητα τῆς Ἐκκλησίας διατηρήθηκε καὶ μὲ αὐτὴν ἡ ἀκεραιότητα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ»!
Οἱ Ἀνθενωτικοὶ, ἀπορρίπτοντας τὴν δυτικὴ «φιλία» καὶ «συμμαχία», δὲν μποροῦν νὰ χαρακτηρισθοῦν ἄνευ ἐτέρου «τουρκόφιλοι».
.
Πρέπει, ὅμως, νὰ παραδεχθοῦμε, ὅτι Ἑνωτικοὶ καὶ Ἀνθενωτικοὶ, παρὰ τὴν ἀντίθεσή τους, λειτουργοῦσαν ὡς σύνθεση. Οἱ δεύτεροι ἔσωσαν τὴν ταυτότητα τοῦ Γένους, ἀλλὰ οἱ πρῶτοι τὸ κράτησαν σὲ ἀδιάκοπο ἐπαναστατικὸ βρασμὸ, δυναμοποιῶντας τὶς ἀντιστάσεις του.
.
Ἡ ἴδια ἀντίθεση Ἑνωτικῶν-Ἀνθενωτικῶν συνεχίζεται καὶ στὴ διάσταση σήμερα εὐρωπαϊστῶν ἀντιευρωπαϊστῶν, ὅταν βέβαια, τὸ ὑπόβαθρο μένει πνευματικὸ, ὅπως τὸν 15ον αἰῶνα, ὁπότε μπορεῖ νὰ γίνεται λόγος γιὰ διάσταση παραδοσιακῶν (ὀρθοδόξων)-ἀντιπαραδοσιακῶν, ποὺ ἔχει εἰσέλθει ἤδη καὶ στὸν πολιτικὸ χῶρο, ὡς ἀντίθεση παραδοσιακῶν-ἐκσυγχρονιστῶν (ὅλων τῶν κομμάτων). Σημασία ἔχει ὅτι σὲ ὅλα αὐτὰ τὰ ἀντιθετικὰ σχήματα, ἡ «Δύση» καὶ ἡ στάση ἀπέναντί της βρίσκεται στὴ βάση τῶν πραγμάτων.
.
Ἡ συνείδηση τοῦ προτεκτοράτου, ποὺ καλλιεργήθηκε μετὰ τὴν ἴδρυση τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους (1830), ὁδήγησε ἐπανειλημμένα στὴν ὑπόταξη τοῦ ἐθνικοῦ συμφέροντος στὸ συμφέρον τῆς ὀποιασδήποτε «προστατευούσης Δυνάμεως» καὶ στὴν ὑποταγὴ σἐ ξένα κέντρα λήψεως τῶν ἀποφάσεων. Καὶ αὐτό συχνὰ μὲ τὸ πρόσχημα τοῦ διεθνισμοῦ, ποὺ σήμερα ἔγινε Οἰκουμενισμὸς καὶ Παγκοσμιοποίηση. Ἀληθινὴ ὅμως οἰκουμενικὴ συνείδηση μπορεῖ νὰ ὑπάρξει μόνον ἐκεῖ, ὅπου ἰσχύει ἡ ἀγάπη πρὸς τὸ Ἔθνος.
.
Ὁ ἄνθρωπος χωρὶς πατρίδα καὶ ἐθνικὴ συνείδηση δὲν εἶναι παρὰ οἰκουμενικὸς τυχοδιώκτης καὶ πλάνης στὴν ἔρημο τοῦ ἀτομισμοῦ του. Ἡ ἐφαρμογὴ, συνεπῶς, ἐθνοκεντρικῆς πολιτικῆς εἶναι ἰδιαίτερα σήμερα ἀναγκαῖα, ὡς προϋπόθεση ἱστορικῆς ἐπιβιώσεως τόσο στὴν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση, ὅσο καὶ στὴν πλανητικὴ κοινωνία τῆς Νέας Ἐποχῆς καὶ τῆς Νέας Τάξεως πραγμάτων.
.
Σήμερα τὰ σύνορά μας βρίσκονται στὴν ψυχή μας. Αὐτὴ ἀπειλεῖται μὲ νέα (τρίτη) Ἄλωση. Ἡ Ὑπερδύναμη τῆς Νέας Ἐποχῆς, μὲ ὅλες τὶς συνιστῶσες της, ἔχει ἀποβεῖ «καθολικὴ μας μητρόπολη» καὶ μόνιμο σημεῖο ἀναφορᾶς, καθορίζοντας καὶ προσδιορίζοντας συνολικά τὸν ἐθνικὸ μας βίο, καὶ αὐτὸ τὸ φρόνημἀ μας μὲ τὴν ἐξωπροσδιοριζόμενη παιδεῖα….

Διαβᾶστε ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο στὸ : www.e-istoria.com
Ἐπιλογὴ ἀποσπάσματος, ἐπεξεργασία, πολυτονισμός : Ἑλληνικό Ἡμερολόγιο
Πηγή Eistorias
Κύρια πηγή : www.egolpion.com



Γράφει ο Άρης Χατζηστεφάνου 
Ανατροπή γεωπολιτικών ισορροπιών στην Ευρώπη και την Ασία αλλά και χρυσές δουλειές για τη γερμανική πολεμική βιομηχανία αναμένει το Βερολίνο από την ανάπτυξη νατοϊκών δυνάμεων στην Ανατολική Ευρώπη.

Η βαρυσήμαντη συνέντευξη, που παραχώρησε πριν από μερικές ημέρες στην Frankfurter Allgemeine ο γενικός γραμματέας της βορειοατλαντικής συμμαχίας, ζητώντας αναδιάταξη των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην ανατολική Ευρώπη και άμεση αύξηση των στρατιωτικών δαπανών σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, αντιμετωπίστηκε με ένα κύμα ενθουσιασμού από τον Γερμανικό Τύπο. Οι μεγαλύτερες γερμανικές εφημερίδες χτυπούν εδώ και εβδομάδες τα «τύμπανα του πολέμου», με αφορμή τις εξελίξεις στην Ουκρανία ενώ καταφεύγουν όλο και συχνότερα σε επιχειρήματα και χαρακτηρισμούς εναντίον της Ρωσίας που θυμίζουν τις χειρότερες στιγμές του αμερικάνικου μακαρθισμού.

Το Βερολίνο δεν φαίνεται να έχει προς το παρόν τον παραμικρό ενδοιασμό για την ενίσχυση του ρόλου του ΝΑΤΟ στην περιοχή, παρά το γεγονός ότι οι Γερμανοί αξιωματούχοι γνωρίζουν πολύ καλά ότι μια τέτοια εξέλιξη θα ενισχύσει πρωτίστως την γεωπολιτική ισχύ των ΗΠΑ, που παίζουν ηγετικό ρόλο στη συμμαχία.

Χωρίς τον παραμικρό ενδοιασμό ο επικεφαλής του τομέα άμυνας των σοσιαλδημοκρατών, Ράινερ Άρνολντ, αποκάλυψε την ενδόμυχη ελπίδα της πολεμικής βιομηχανίας της Γερμανίας να χρησιμοποιήσει την κρίση στην Ουκρανία για να ξεπουλήσει ορισμένα από τα πολεμικά συστήματα στα οποία θεωρεί ότι έχει ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Ο Αρνολντ αναφέρθηκε συγκεκριμένα στα μαχητικά ελικόπτερα τύπου Tiger, τα άρματα μάχης Puma και τα θωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού Boxer. Πέρα όμως από τους άμεσα ωφελημένους βαρόνους της γερμανικής πολεμικής βιομηχανίας στο παιχνίδι φαίνεται ότι θα επιχειρήσουν να μπουν σύντομα και μεγάλες εταιρείες πληροφορικής. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην ίδια συνέντευξή του ο Αρνολντ έκανε λόγο για την ανάγκη αποτροπής κυβερνοεπιθέσεων διεκδικώντας ένα κομμάτι της πίτας στην οποία κυριαρχούν οι αντίστοιχοι κλάδοι των ΗΠΑ και του Ισραήλ.

Η οικονομία στα όπλα

Το Βερολίνο φαίνεται πως αρχίζει έστω και με καθυστέρηση να συνειδητοποιεί ότι η λειτουργία της ευρωζώνης, που για τόσα χρόνια συσσωρεύει χρέη στην περιφέρεια και πλεονάσματα στη γερμανική οικονομία, θα πάψει να είναι επικερδής όταν καταρρεύσει ολοκληρωτικά η αγοραστική δύναμη των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου. Όπως ακριβώς συνέβη λοιπόν και πριν από το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, η γερμανική οικονομική ελίτ – και συγκεκριμένα το τμήμα που εκπροσωπεί τις μεγάλες βιομηχανίες – γνωρίζει πολύ καλά ότι η στρατιτωτικοποίηση της γερμανικής αλλά και ολόκληρης της ευρωπαϊκής οικονομίας είναι η μόνη που μπορεί να προσφέρει άμεσα κέρδη μεταφέροντας χρήματα των φορολογούμενων στα ταμεία των ισχυρότερων βιομηχάνων της χώρας.

Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι το τελικό πράσινο φως που έδωσαν οι Γερμανοί βιομήχανοι στον Χίτλερ για να ανέλθει στην εξουσία προϋπέθετε, μεταξύ άλλων, ότι θα έθετε τον κρατικό μηχανισμό στην υπηρεσία του ιδιωτικού τομέα για την έξοδο από την κρίση. Στις ΗΠΑ η αντίστοιχη παρέμβαση από τον Ρούσβελτ πήρε αρχικά τη μορφή ενός κευνσιανού μοντέλου και ενός στοιχειώδους κράτους πρόνοιας που έριχνε χρήματα στην αγορά. Αντίθετα στη Γερμανία η κρατική παρέμβαση ήρθε από την πρώτη στιγμή μέσα από τις τεράστιες πολεμικές παραγγελίες.

Στη σημερινή συγκυρία η γερμανική πολεμική βιομηχανία δεν έχει να ελπίζει μόνο στις παραγγελίες του γερμανικού στρατού αλλά και όλων των χωρών μελών της ΕΕ – και κυρίως των πιο (υπο)χρεωμένων που θα συρθούν να υπογράψουν νέα συμβόλαια αγοράς (σκάρτων;) οπλικών συστημάτων από τη Γερμανία. 
Ένα μετά το άλλο προβεβλημένα στελέχη χριστιανοδημοκρατών και σοσιαλδημοκρατών, που διατηρούν στενούς δεσμούς με την πολεμική βιομηχανία, αλλά και τα μεγαλύτερα ΜΜΕ της Γερμανίας καλούν τη γερμανική και όλες τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να ανακόψουν τη μείωση των πολεμικών εξοπλισμών, στην οποία του οδηγεί η οικονομική κρίση. 
Η Ντόιτσε Βέλε καλούσε το ΝΑΤΟ «να επανεξετάσει συνολικά τη στρατηγική του» σημειώνοντας με νόημα ότι η συμμαχία διαθέτει πλέον μόνο το ένα δέκατο των αρμάτων μάχης που διέθετε πριν από 25 χρόνια, όταν άρχισαν να καταρρέουν τα καθεστώτα της ανατολικής Ευρώπης. «Οι ΗΠΑ» συμπλήρωνε η εφημερίδα Die Zeit «αυξάνουν συνεχώς τις αμυντικές τους δαπάνες, οι οποίες πλέον αγγίζουν τα 700 δισεκατομμύρια δολάρια, τη στιγμή που η Γερμανία επένδυσε μόνο 46 δισεκατομμύρια δολάρια το 2012 – περίπου δηλαδή 3% λιγότερα από όσα δαπανούσε το 2004». 
Μετρώντας προφανώς τις ανθρώπινες ζωές στην Ουκρανία σε κέρδη για την πολεμική βιομηχανία η εφημερίδα σημείωνε ότι η προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία «δημιουργεί και πάλι ένα λόγο ύπαρξης για το ΝΑΤΟ αλλά και τους στρατηγούς του, οι οποίοι δεν χρειάζεται πλέον να ψάχνουν για «δουλειές» σε απομακρυσμένες πολεμικές ζώνες. Οι δουλειές επιστρέφουν στον τόπο τους» σημείωνε χαρακτηριστικά η εφημερίδα σε ένα φρικιαστικό σχόλιο το οποίο διατυπώνεται ακριβώς έναν αιώνα από το ξέσπασμα του πρώτου παγκοσμίου πολέμου.

Θέλοντας να επεξηγήσει τι ακριβώς σημαίνει ότι οι «δουλειές» επιστρέφουν στην Ευρώπη, ο χριστιανοδημοκράτης Έλμαρ Κολ, που αυτή την περίοδο προεδρεύει της επιτροπής εξωτερικών υποθέσεων του ευρωκοινοβουλίου, τόνισε την ανάγκη ανάπτυξης μόνιμων στρατιωτικών δυνάμεων του ΝΑΤΟ σε χώρες της ανατολικής Ευρώπης. «Η ανάπτυξη μόνιμων δυνάμεων στις χώρες της Βαλτικής και την Πολωνία δεν μπορούν πλέον να αποτελούν ταμπού για το ΝΑΤΟ συμπλήρωνε και η γερμανική εφημερίδα Frankfurter Allgemeine απηχώντας, όπως συνηθίζει, τις κυρίαρχες θέσεις της γερμανικής κεντροδεξιάς.

Ακόμη πιο επιθετική στις θέσεις της, η Ντόιτσε Βέλε δεν αρκέστηκε στην αναβίωση του ψυχροπολεμικου μετώπου με συμβατικά όπλα άλλα άνοιξε και επισήμως τη συζήτηση για την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων. 
Σε μια βαρυσήμαντη ανάλυσή του ο αρθρογράφος της υπηρεσίας, Bernd Riegert, σημείωνε ότι «το ΝΑΤΟ δεν μπορεί πλέον να αρκεστεί στο πυρηνικό του οπλοστάσιο για να αντιμετωπίσει μια κρίση του μεγέθους της Ουκρανίας καθώς η αξιόπιστη πολιτική αποτροπής απαιτεί και την ύπαρξη ενός πυρηνικού οπλοστασίου». Και σε αυτή την περίπτωση η επιστροφή των πυρηνικών εξοπλισμών στην Ευρώπη δεν θα έχει μόνο γεωπολιτικές επιπτώσεις, φέρνοντας και πάλι την ήπειρο αντιμέτωπη με τον κίνδυνο ολοκληρωτικού αφανισμού, αλλά θα ανατρέψει και τις ισορροπίες μεταξύ των μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων που διαθέτουν πυρηνικά προγράμματα. Ειδικά για το πυρηνικό λόμπι της Γερμανίας, το οποίο αναγκάστηκε να κλείσει όλους τους σταθμούς παραγωγής ενέργειας μετά το δυστύχημα στην Φουκουσίμα, η επιστροφή σε ένα νέο ράλι πυρηνικών εξοπλισμών υπόσχεται δυναμική επιστροφή και ξαναμοίρασμα μιας πίτας δισεκατομμυρίων ευρώ.

Για το Βερολίνο η κρίση στην Ουκρανία φαίνεται να ξεπερνά κατά πολύ το σκληρό γεωπολιτικό πόκερ που βρίσκεται σε εξέλίξη τις τελευταίες εβδομάδες. Όπως ακριβώς έκανε και με το ΔΝΤ, το οποίο χρησιμοποιήθηκε σαν πολιορκητικός κριός απέναντι στις ασθενέστερες οικονομίες της ευρωπαϊκής περιφέρειας, η Γερμανία σκοπεύει να αντλήσει όσο το δυνατόν περισσότερα οικονομικά οφέλη και από τους νέους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ, που θα τεθούν επί τάπητος στη σύνοδο του Σεπτεμβρίου. 
Όσο για την σχεδόν ολοκληρωτική κυριαρχία των ΗΠΑ στο ΔΝΤ και στο ΝΑΤΟ είναι ένα πρόβλημα το οποίο επί τους παρόντος δεν φαίνεται αν απασχολεί όσους χαράσσουν τη στρατηγική του Βερολίνου.

Πηγή περιοδικό "Επίκαιρα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Από τον σΑτΥρΟπΡόΚο
   
- Έχει πολύ πλάκα ο κύριος καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου. Το 2009 που το ΠαΣοΚ κέρδισε στις ευρωεκλογές τη ΝΔ, είδε δυσαρμονία. Τώρα που ο ΣυΡιζΑ κέρδισε τη ΝΔ με την ίδια διαφορά βλέπει πλήρη αρμονία.
   
- Ντροπή, λέει, στον ΣυΡιζΑ που φέρνει σε δύσκολη θέση τον κύριο Παπούλια, ζητώντας του εκλογές. Ενώ το 2009 όταν εκείνος ζητούσε από τον κύριο Παπούλια εκλογές, ήταν τιμή μου και καμάρι του.
   
- Τώρα, θέλει να καταργήσει το μπόνους των 50 εδρών του πρώτου κόμματος. Θα προτείνει μπόνους 150 εδρών στο κόμμα που αρχίζει από Ελ- και τελειώνει σε –ια ή που αρχίζει από Πα- και τελειώνει σε –σοκ.
   
- Επίσης, όποιο κόμμα αρχίζει από Συ- και τελειώνει σε –ριζα ή που αρχίζει από Κ- και τελειώνει σε –ΚΕ θα χάνει 50 έδρες. Τα παραπάνω επιτάσσει η εφαρμογή των άρθρων του Συντάγματος.
   
- Τρέμετε κεφαλαιοκράτες, ψάξτε για ωρυλάδες, ξεθάψτε τα γενόσημα, επανέρχεται ο Αντρέας Λο στην κυβέρνηση. Θα αρχίσει την κλάψα και η τσιρίδα θα πάει σύννεφο. Ρίκκσυ τυμπάνων θα πάθουμε.
   
- Ε! Αφού τα πήγε καλά ο άνθρωπος ως υπουργός υγείας, ήρθε να προσφέρει τις υπηρεσίες του, σ’ αυτούς που ξέρει καλά τόσα χρόνια τώρα. Άλλαξε ο Μανωλιός και άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε.
   
- Το σημερινό απόγευμα είναι μαύρο. Παραιτήθηκε ο Θείος Φώτης. Και να πεις ότι δεν του το είπα; Θα έχεις την κατάληξη του Καρατζαφέρη, του έλεγα όταν ήταν στην κυβέρνηση. Τίποτα εκείνος. Άκουγε μόνο τον Ψαριανό!
   
- Φεύγει ο Στουρνάρας που τελικά μένει. Ή δεν βρέθηκε αντικαταστάτης ή δεν ήθελε κανένας να πάρει τη θέση του. Πάντως ο ΣΕΒ ψηφίζει ΕΕ και ευρώ ως μονόδρομο ασφάλειας. Ασφάλεια στη συνέχιση της κερδοφορίας.
   
- Επιτέλους δόθηκε στο λαό η τράπεζα θεμάτων και έχει απ’ όλα. Θέματα δύσκολα έως πολύ δύσκολα, θέματα λανθασμένα, θέματα με ελλείψεις χωρίς τον απαιτούμενο έλεγχο λόγω έλλειψης χρόνου.
   
- Και από την ιστοσελίδα των ιδιοκτητών φροντιστηρίων θα ανακοινώνονται φέτος τα θέματα των πανελλαδικών. Οι ιδιοκτήτες φροντιστηρίων αγαπημένοι θεσμικοί εταίροι του Αρβανιτόπουλοι και οι μόνοι θαυμαστές του.
   
- Θα μου πείτε, τα φροντιστήρια είναι μια πραγματικότητα και δεν μπορεί να τα παρακάμψει, γι’ αυτό κάνει ότι μπορεί για να τα ενισχύσει και να τα εδραιώσει.
   
- Θα μου πείτε πάλι, ότι και το «Νέο Σχολείο» με την τράπεζα θεμάτων έγιναν γρήγορα, χωρίς καμία προετοιμασία, ότι μέχρι το Μάρτιο δεν ήξερε κανένας τι θα γίνει. Είναι μια πραγματικότητα. Όχι όμως για τον υπουργό.
   
- Εντάξει, οι μαθητές της φετινής Α λυκείου είναι πιο αδικημένοι από αυτούς της Γ γυμνασίου αφού την τράπεζα θεμάτων θα την έχουν «δική τους» μόνο για τρεις μέρες ενώ οι άλλοι για μια σχολική χρονιά.
   
- Όμως, τίποτα δεν έγινε τυχαία από τον υπουργό. Τα παιδιά πρέπει να μάθουν πως η ζωή κρύβει αδικίες και δυσκολίες τις οποίες πρέπει να παρακάμπτουν φεύγοντας. Ας φύγουν από το λύκειο, δεν πειράζει.
   
- Οι σχολές μαθητείας είναι εκεί και τους περιμένουν. Τα παιδιά πρέπει να μάθουν πως το μόνο που σου δίνει αξία και σου ανοίγει δρόμους είναι τα λεφτά. Χωρίς λεφτά, είσαι ένα τίποτα και ένα τίποτα δεν έχει όνειρα.
   
- Το σύστημα με την τράπεζα θεμάτων μπάζει σαν σουρωτήρι. Μόνο και μόνο το γεγονός ότι δεν συναγωνίζονται ΟΛΟΙ οι μαθητές στα ΙΔΙΑ θέματα το καθιστά αναξιόπιστο και τυχερό. Το λόγο έχει ο ΟΠΑΠ.
   
- Ο υπουργός παιδείας, δεν ρώτησε κανέναν για το Νέο Σχολείο, δεν ρώτησε κανέναν για την τράπεζα, δεν ρώτησε κανέναν για την εξεταστέα ύλη.
   
Δεν θα στενοχωρηθεί κανένας που θα φύγει.
  
Από kyrgiakischristos, μοντάζ Γρέκι


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου