Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

6 Φεβ 2015

Γράφει ο Βασίλης Γιαννακόπουλος
Γεωστρατηγικός αναλυτής


Στις αρχές του 2015, οι πληροφορίες για τις πετρελαιοπηγές και τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις που έλεγχε το Ισλαμικό Κράτος στη Συρία και το Ιράκ ήταν συγκεχυμένες. Παρόλα αυτά, ήταν γνωστό ότι κατείχε έξι από τα δέκα κοιτάσματα πετρελαίου της Συρίας, συμπεριλαμβανομένων των μεγάλων πετρελαϊκών εγκαταστάσεων του Omar, ενώ στο βορειο-κεντρικό Ιράκ έλεγχε τουλάχιστον τέσσερα μικρά κοιτάσματα πετρελαίου, όπως το Qayyarah, το Ajeel και το Hamrin (δυτικά των κουρδικών επαρχιών).

Σύμφωνα με τους Financial Times, από αυτές τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις πουλούσε κατά μέσο όρο περίπου 80.000 βαρέλια πετρελαίου την ημέρα στην περιφερειακή μαύρη αγορά ενέργειας, κερδίζοντας αρκετά εκατομμύρια δολάρια.
Κάποιες ποσότητες πωλούνταν προκειμένου να καλύψουν τις ανάγκες πετρελαίου σε τοπικό επίπεδο, κάποιες άλλες πωλούνταν στο συριακό καθεστώς, ενώ ένα μέρος μεταφέρονταν στις γειτονικές χώρες μέσω δικτύων λαθρεμπορίου.

Ως γνωστόν, επί εποχής Saddam Hussein είχαν επιβληθεί κυρώσεις στις πωλήσεις του ιρακινού πετρελαίου, γεγονός που προκάλεσε τη δημιουργία παράνομων δικτύων διακίνησης προς την Τουρκία, τη Συρία και το Ιράν.
Αυτή την υποδομή της παράνομης διακίνησης πετρελαίου εκμεταλλεύθηκε και χρησιμοποίησε με τον καλύτερο τρόπο το Ισλαμικό Κράτος, γεγονός που το ανέδειξε ως «την πλουσιότερη και οικονομικά ανεξάρτητη τρομοκρατική οργάνωση σε παγκόσμιο επίπεδο».

Πέρα από τη διάλυση του Ισλαμικού Κράτους, από τις 23 Αυγούστου 201μ, η έναρξη της διεξαγωγής της πολυεθνικής αεροπορικής επιχείρησης «Εγγενής Αποφασιστικότητα» (Operation Inherent Resolve) είχε και ως στόχο να αποτρέψει τον έλεγχο των συριακών και ιρακινών πετρελαϊκών εγκαταστάσεων από τους τζιχαντιστές. Για παράδειγμα, στα μέσα Οκτωβρίου 201μ, η πολυεθνική δύναμη, που μέχρι τότε είχε διεξάγει περισσότερες από 500 εξόδους στο Ιράκ και τη Συρία, στοχοποίησε και κατέστρεψε κοντά στην πόλη Shadadi (ανατολική Συρία) αρκετές δεξαμενές πετρελαίου και λιπαντικών, μηχανήματα παραγωγής και επεξεργασίας πετρελαίου, καθώς και την υποδομή διακίνησης που χρησιμοποιούσε το Ισλαμικό Κράτος.

Μια εβδομάδα αργότερα, πραγματοποιήθηκαν δύο αεροπορικές επιδρομές ανατολικά της συριακής πόλης Deir ar-Zour, που κατέστρεψαν εγκαταστάσεις και δεξαμενές αποθήκευσης πετρελαίου του Ισλαμικού Κράτους, μειώνοντας παράλληλα την ικανότητα παραγωγής πετρελαίου του συγκεκριμένου συγκροτήματος. Επίσης, την τελευταία ημέρα του 201μ, δύο αεροπορικοί βομβαρδισμοί κοντά στη συριακή πόλη al-Hasakah είχαν ως αποτέλεσμα την καταστροφή τεσσάρων πύργων γεώτρησης πετρελαίου, ενώ στις 5 Ιανουαρίου 2015, μαχητικά αεροσκάφη της πολυεθνικής δύναμης κατέστρεψαν κοντά στη Deir ar-Zour έξι αντλίες και έναν αγωγό πετρελαίου που έλεγχε το Ισλαμικό Κράτος.

Το πετρέλαιο συνιστά σημαντική πηγή εσόδων και το Ισλαμικό Κράτος το χρησιμοποιεί για τη χρηματοδότηση του αγώνα του. Αν και ένας σημαντικός αριθμός των αεροπορικών επιδρομών της πολυεθνικής δύναμης έχουν ως στόχο αφενός την προστασία των πετρελαϊκών υποδομών του Ιράκ και της Συρίας, αφετέρου την καταστροφή όσων πετρελαϊκών υποδομών καταλαμβάνουν οι τζιχαντιστές, εντούτοις το Ισλαμικό Κράτος καταφέρνει σε ικανοποιητικό βαθμό να αποκομίζει σημαντικά έσοδα από το πετρέλαιο.

Το δεύτερο εξάμηνο του 201μ, οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους συνέχισαν να καταλαμβάνουν περιοχές πετρελαϊκών εγκαταστάσεων τόσο στη Συρία όσο και στο Ιράκ. Για παράδειγμα, στις 30 Οκτωβρίου 201μ, ανακοίνωσαν ότι κατέλαβαν τους σημαντικούς τομείς φυσικού αερίου al-Shaer και Jahar της συριακής επαρχίας Homs.
Μια ημέρα αργότερα, ο γενικός γραμματέας του Εθνικού Συνασπισμού της Συριακής Επανάστασης και των Αντικαθεστωτικών ∆υνάμεων, Nasir al-Hariri, προειδοποίησε: «Το Ισλαμικό Κράτος ελέγχει τώρα τις περισσότερες πηγές φυσικού αερίου, πετρελαίου, ηλεκτρικής ενέργειας και νερού της βόρειας και ανατολικής Συρίας" Ο έλεγχος του πλούτου από το Ισλαμικό Κράτος αυξάνει και τη λαϊκή υποστήριξη υπέρ της οργάνωσης"».

Βέβαια, εξαιτίας της παρατεταμένης συγκρουσιακής κατάστασης και της έλλειψης εξειδικευμένου τεχνικού προσωπικού, άρχισε να μειώνεται δραστικά τόσο η ικανότητα εκμετάλλευσης των πηγών ενέργειας από τους τζιχαντιστές, όσο και τα έσοδά τους από τις πωλήσεις πετρελαίου. Για το λόγο αυτό, αμέσως μετά τις επιχειρήσεις του Ιουνίου 201μ στο κεντρικό και βόρειο Ιράκ, το Ισλαμικό Κράτος αναζήτησε μέσα από τζιχαντιστικές ιστοσελίδες ειδικούς εμπειρογνώμονες, που θα του έλυναν τα προβλήματα λειτουργίας των πετρελαϊκών εγκαταστάσεων που κατέλαβε.

Εκτός από τις αεροπορικές επιδρομές και την έλλειψη εξειδικευμένου τεχνικού προσωπικού, τα έσοδα από τις πηγές ενέργειας άρχισαν να μειώνονται και εξαιτίας της ραγδαίας πτώσης της παγκόσμιας τιμής του πετρελαίου. Μια εμπιστευτική έκθεση, που συνέταξε τον Οκτώβριο του 201μ η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Πληροφοριών της Γερμανίας (Bundesnachrichtendienst - BND), κατέληγε στο συμπέρασμα:
«Η οργάνωση κερδίζει πλέον πολύ λιγότερα από την πώληση πετρελαίου, καθώς στη μαύρη αγορά το ένα βαρέλι πωλείται μόνο 25 δολάρια, πολύ λιγότερα από τα 80 δολάρια της (τότε) παγκόσμιας τιμής του πετρελαίου" Το Ισλαμικό Κράτος παράγει περίπου 28.000 βαρέλια πετρελαίου ανά ημέρα, εκ των οποίων μπορεί να εξάγει μόνο τα 10.000 βαρέλια, κυρίως εξαιτίας των αεροπορικών επιδρομών και της έλλειψης εξειδικευμένου τεχνικού προσωπικού. Κατά συνέπεια, τα ετήσια έσοδά του από το πετρέλαιο ανέρχονται περίπου στα 100 εκατ. δολάρια. ∆ηλαδή, πολύ λιγότερα από το ένα δισ. δολάρια, που ήταν η αρχική εκτίμηση της Κεντρικής ∆ιοίκησης των Ηνωμένων Πολιτειών"».

Παρά την παρατεταμένη βία και αστάθεια, η ιρακινή οικονομία χαρακτηρίζεται ως πολλά υποσχόμενη χάριν των τεράστιων πετρελαϊκών της κοιτασμάτων και του αυξανόμενου ενδιαφέροντος των ξένων εταιριών.
Το γεγονός αυτό εξηγεί και την σχεδόν άμεση ανταπόκριση για τη σύσταση και την εκστρατεία της πολυεθνικής δύναμης κατά του Ισλαμικού Κράτους. Να σημειωθεί ότι παρά την υφιστάμενη απειλή των τζιχαντιστών, το Νοέμβριο του 201, παρήγαγε κατά μέσον όρο 3,μ εκατ. βαρέλια ανά ημέρα (3,3 εκατ. βαρέλια/ημέρα τον Οκτώβριο του 201μ), που καθιστούσαν το Ιράκ ως τη δεύτερη μεγαλύτερη χώρα παραγωγής πετρελαίου στον ΟΠΕΚ, μετά τη Σαουδική Αραβία. Αυτή η αύξηση της παραγωγής πετρελαίου οφειλόταν στις αυξημένες επενδύσεις κυρίως δυτικών πετρελαϊκών εταιριών, συμπεριλαμβανομένων της Exxon Mobil, της BP, της Shell και της Total, καθώς στους υψηλής δυνατότητας εξοπλισμούς γεώτρησης των Ηνωμένων Πολιτειών, οι οποίοι δεν ήταν διαθέσιμοι τα προηγούμενα χρόνια.

Αν και η διεθνής τιμή του πετρελαίου παρουσίασε απότομη πτώση το δεύτερο εξάμηνο του 201μ και παρέμεινε σε χαμηλά επίπεδα στις αρχές του 2015, οι διεθνείς
εταιρίες εκτιμούν ότι το Ιράκ παρουσιάζει τεράστιο επενδυτικό ενδιαφέρον, εξαιτίας της ύπαρξης των γιγαντιαίων αποθεμάτων και της χαμηλής τιμής εξόρυξης (περίπου 5 δολάρια το βαρέλι). Μάλιστα, οι εκτιμήσεις αυτές αναφέρουν ότι αν επενδυθούν 620 δισ. δολάρια στην ιρακινή πετρελαϊκή βιομηχανία, τότε μέχρι το 2030 θα προκύψει συνολική παραγωγή πετρελαίου της τάξης των έξι τρισ. Δολαρίων (υπολογιζόμενη με 100 δολάρια/βαρέλι).

Πηγή
www.geostrategy.gr
geostrategical@yahoo.gr


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το γαλλικό Τύπο και τα ΜΜΕ συνεχίζουν να απασχολούν η Ελλάδα, η ΕΚΤ και Ευρώπη, ακόμη και σήμερα, ενώ οι Γάλλοι πολίτες δείχνουν να ενδιαφέρονται όλο και περισσότερο για τις συνέπειες της λιτότητας ως πολιτική επιλογή στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

Συγκεκριμένα, σε πρόσφατη δημοσκόπηση του Ινστιτούτου CSA, οι Γάλλοι δείχνουν, μάλλον, φιλικά προσκείμενοι προς τους Έλληνες, καθώς σε ποσοστό 52% αποδέχονται την αναδιαπραγμάτευση του χρέους με επιμήκυνση των αποπληρωμών χωρίς διαγραφή, 11% συμφωνούν με την ολική διαγραφή του, 19% με τη μερική διαγραφή, 15% θέλουν να παραμείνουν οι ημερομηνίες αποπληρωμών ως έχουν και μόνο σε ποσοστό 3% δηλώνουν ότι δεν έχουν άποψη.

Στο μεγάλης ακροαματικότητας οικονομικό ραδιόφωνο «Business BFM» η πρωινή εκπομπή «Les Experts» (εμπειρογνώμονες) ήταν στο μεγαλύτερο μέρος της αφιερωμένη στην Ελλάδα και τις συνέπειες της απόφασης της ΕΚΤ να μη δέχεται, πλέον, ως ενέχυρο τα ελληνικά ομόλογα.

Οι ακροατές, που, στην πλειοψηφία τους, ανήκουν στον επιχειρηματικό κόσμο, συνηθίζουν να στέλνουν επώνυμα μηνύματα, ορισμένα από τα οποία διαβάζει ο παρουσιαστής Νικολά Ντοζ. Σήμερα, με έκπληξη, διάβασε δύο από τα μηνύματα που πήρε:
«Οι φιλελεύθεροι δεν έχουν οίκτο για τους Έλληνες, που οδηγούνται στο να καταντήσουν άστεγοι και ρακένδυτοι» και
«Θέλετε να επιβάλετε και στη Γαλλία λιτότητα; να κόψετε το ηλεκτρικό, να μειώσετε το ΑΕΠ της χώρας κατά 25% και να την οδηγήσετε στη φτώχεια, για να καταλάβετε;».
Οι ερωτήσεις του κοινού βοήθησαν ώστε να φανούν στη συζήτηση των «Experts» κάποια δείγματα χαλάρωσης των συνήθως αυστηρών θέσεών τους για την Ελλάδα.

Στην εφημερίδα Liberation, η εξάστηλη φωτογραφία ενός περίσκεπτου Αλ. Τσίπρα γεμίζει το δισέλιδο αφιέρωμα, όπου στους τίτλους υπογραμμίζεται: «Πόκερ υψηλού κινδύνου, ανάμεσα σε ΕΚΤ και Αθήνα» και «Ένα οικονομικό πραξικόπημα, που δεν περνάει στην Ελλάδα» αφού η απόφαση της ΕΚΤ «βιώνεται ως μέσο εκβιασμού στη χώρα». 
Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, «ανάμεσα στην Ευρώπη και την Ελλάδα, ουδέποτε άλλοτε δεν είμαστε σε τέτοια φάση μονομαχίας». «Το παράδοξο είναι» επισημαίνει ο πολιτικός αναλυτής Ζαν- Πωλ Φιτούσι, ότι ένας θεσμός σαν την ΕΚΤ, που δεν έχει δημοκρατική νομιμότητα, υποχρεώνει μία κυβέρνηση που εκλέχτηκε δημοκρατικά να συμμορφωθεί, με κίνδυνο να ενισχυθεί η ακροδεξιά, εάν η ριζοσπαστική Αριστερά δεν αποδείξει ότι μπορεί να πετύχει μία ριζοσπαστική αλλαγή στην πολιτική».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Περισσότερο συμβολική και λιγότερο ουσίας χαρακτηρίζει ο Πολ Κρούγκμαν την κίνηση της ΕΚΤ να μην δέχεται πλέον τα ελληνικά ομόλογα, επισημαίνοντας ωστόσο πως είναι μια ακόμη ένδειξη ότι η στιγμή της αλήθειας πλησιάζει, όσο μόνο για την Ελλάδα αλλά για την Ευρώπη.

«Η κίνηση της ΕΚΤ να μην δέχεται τα ελληνικά ομόλογα είναι, όπως αποδεικνύεται, περισσότερο συμβολική και λιγότερο ουσίας. Παρόλα αυτά, είναι φανερό πως η στιγμή της αλήθειας πλησιάζει. Και είναι μια στιγμή της αλήθειας όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά για ολόκληρη την Ευρώπη και, συγκεκριμένα, για την κεντρική τράπεζα, η οποία ίσως σύντομα θα πρέπει να αποφασίσει για ποιον εργάζεται», γράφει ο νομπελίστας οικονομολόγος στο νέο του άρθρο στη New York Times.

Ο γνωστός οικονομολόγος συνοψίζει την τρέχουσα κατάσταση με τον ακόλουθο διάλογο:
-Γερμανία προς Ελλάδα: Ωραίο τραπεζικό σύστημα έχετε. Κρίμα θα ήταν αν κάτι του συνέβαινε.
-Ελλάδα προς Γερμανία: Α ναι; Λοιπόν, δεν θα ήταν πολύ ωραίο να δούμε την καλή κι ωραία Ευρωπαϊκή μας Ένωση να γίνεται συντρίμμια».

Σύμφωνα με τον οικονομολόγο, οι εξελίξεις υποδηλώνουν μια «πολύ επικίνδυνη αντιπαράθεση, η οποία δεν εντάσσεται στα πλαίσια της διπλωματίας, ως συνήθως».

Αντίθετα, την παρομοιάζει ως εξής: δύο φορτηγά γεμάτα με εκρηκτικές ύλες που τρέχουν σε αντίθετη κατεύθυνση πάνω σε έναν στενό ορεινό δρόμο. Και τα δύο είναι απρόθυμα να κάνουν στην άκρη. Μένει να δούμε ποιος οδηγός θα κάνει πρώτος την «κότα», γράφει ο Κρούγκμαν στο άρθρο του με τίτλο «A Game of Chicken».

Όσον αφορά τις αιτίες που οδήγησαν την αντιπαράθεση σε τέτοιο σημείο, σύμφωνα με τον οικονομολόγο, έχουν να κάνουν με το γεγονός πως οι ψηφοφόροι έπαψαν να πιστεύουν στις υποσχέσεις των πολιτικών τις οποίες τελικά δεν μπορούν αν εκπληρώσουν και καταλήγουν να οδηγούνται σε πολιτικές που στη συνέχεια προσποιούνται ότι δεν μπορούν να αποφύγουν.

Η Ελλάδα δανειζόταν ανεύθυνα όλα τα προηγούμενα χρόνια, υποστηρίζει Κρούγκμαν επιμένοντας ωστόσο πως κάτι τέτοιο δεν θα ήταν δυνατό αν κάποιοι δεν την δάνειζαν εξίσου ανεύθυνα: είναι πασηφανές, επιμένει ο νομπελίστας ότι είναι αδύνατο η χώρα να καταφέρει να ξεπληρώσει όλο της το χρέος.

Τι θα γίνει όμως αν οι Γερμανοί δεν συνειδητοποιήσουν ποτέ τη ζημιά που έχει προκαλέσει η λιτότητα, αναρωτιέται ο Κρούγκμαν, καταλήγοντας. «Σε αυτή την περίπτωση μπορούμε να ελπίζουμε ότι η κεντρική τράπεζα παίρνει θέση και δηλώνει ότι ο σωστός ρόλος της είναι να κάνει ό, τι μπορεί για να διασφαλίσει την οικονομία και τους δημοκρατικούς θεσμούς της Ευρώπης - όχι να ενεργεί ως συλλέκτης χρέους της Γερμανίας».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η ευρωπαϊκή οικονομική ελίτ έχει αναθέσει στο Βερολίνο το ρόλο του οικονομικού «χωροφύλακα» της ΕΕ και κυρίως της Ευρωζώνης. Γι’ αυτό και βλέπουμε τις υπόλοιπες κυβερνήσεις, οι οποίες ελέγχονται από τις δικές τους ελίτ (που αποτελούν επιμέρους τμήματα της συνολικής ευρωπαϊκής ελίτ), να λειτουργούν σαν υπνωτισμένες απέναντι στο Βερολίνο και να εκτελούν πειθήνια τις εντολές του.

Μέχρις εδώ όλα είναι κατανοητά. Το πράγμα όμως αρχίζει να μπερδεύεται όταν το Βερολίνο, ωθούμενο από τον γερμανικό εθνικισμό, θέλει να αναστήσει ένα οικονομικό Δ΄ Ράϊχ στην Ευρώπη. Θέλει δηλαδή να δημιουργήσει μια γερμανική Ευρώπη. Μην μας διαφεύγει εξάλλου ότι το τελικό όραμα και του Γ΄ Ράϊχ ήταν μια ενιαία Ευρώπη με ενιαίο νόμισμα, χωρίς εθνικές κυριαρχίες, κάτω από την ηγεσία της Άριας φυλής.

Αυτό φυσικά είναι σε γνώση της ευρωπαϊκής οικονομικής ελίτ, γι’ αυτό και αφήνει το Βερολίνο να κινείται μέχρις εκεί που ικανοποιεί τα συμφέροντά της. Είδαμε όλοι τι έγινε πριν από λίγο καιρό, όταν η ευρωπαϊκή οικονομική ελίτ έδωσε εντολή στον Ντράγκι να προχωρήσει στη λεγόμενη ποσοτική χαλάρωση του 1,1 τρισεκατομμυρίου ευρώ, παρά τις εντονότατες αντιδράσεις του Βερολίνου, που είδε ότι χάνει μέρος του οικονομικού ελέγχου της Ευρωζώνης. Μόλις κινδύνευσαν τα συμφέροντα της ελίτ λόγω έλλειψης ρευστότητας, αμέσως άνοιξαν τα ταμεία της ΕΚΤ για να ρεύσει άφθονο μετρητό.

Με λίγα λόγια, το Βερολίνο (Μέρκελ και Σόϊμπλε) επιτρέπεται να κινείται στα όρια που χαράζει η ευρωπαϊκή οικονομική ελίτ (η οποία αποτελεί με τη σειρά της μέρος της διεθνούς οικονομικής ελίτ που ηγείται της παγκοσμιοποίησης) και μόνο προς εξυπηρέτηση των δικών της αποκλειστικά συμφερόντων.

Η τωρινή, όπως και η προηγούμενη, συμπεριφορά του οικονομικού «χωροφύλακα» – Βερολίνου απέναντι στην Ελλάδα και στη νέα ελληνική κυβέρνηση, είναι στα πλαίσια των εντολών της ευρωπαϊκής και κατ’ επέκταση της διεθνούς οικονομικής ελίτ, για τον τιμωρητικό παραδειγματισμό του ελληνικού λαού, προς τρομοκράτηση των άλλων λαών, προκειμένου να μείνουν καθηλωμένοι στην αφαίμαξή τους από τη νεοφιλελεύθερη διεθνή οικονομική ελίτ.

Με βάση αυτές τις σκέψεις, προβλέπουμε να συνεχίσει να σφίγγεται η θηλιά στο λαιμό του ελληνικού λαού, μέχρι του σημείου του να μην επέλθει πνιγμός, απλά για να συντηρείται στη ζωή προς εκφοβισμό των άλλων λαών.

Η λύση στο πρόβλημα αυτό, που είναι παγκόσμιο και το αντιμετωπίζουν όλοι οι λαοί, δεν είναι τα οράματα και τα ανθρωπιστικά προτάγματα της ρεφορμιστικής αριστεράς. Είναι η δημιουργία ενός νέου αντίπαλου πόλου μέσα στην μονοπολιτική παγκοσμιοποίηση και φυσικά στη μονοπολιτική Ευρωζώνη. Προς το παρόν ως αντίπαλος πόλος προβάλλει ο αναπτυσσόμενος παντού εθνικισμός, ο οποίος φυσικά τσακίζεται σκληρά από την διεθνή οικονομική ελίτ.

Όμως ο εθνικισμός δεν είναι η λύση. Ο νέος αντίπαλος πόλος δεν μπορεί να είναι άλλος από εκείνον που θα ανοίξει τα τέσσερα κλειστά συστήματα (πολιτικά, οικονομικά, πληροφοριακά και φορολογικά) πάνω στα οποία στηρίζεται η διεθνής οικονομική ολιγαρχία προς εξυπηρέτηση των δικών της συμφερόντων και σε βάρος των λαών. Δύσκολο; Ναι, αλλά είναι η μόνη λύση.

Πέτρος Χασάπης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος 

Θα μπορούσε η κυβέρνηση, χωρίς να ρωτήσει καθόλου την κ. Merkel, να επιβάλλει όλες τις προεκλογικές της υποσχέσεις: το τέλος της Τρόικας, τη διαγραφή χρέους, ένα καινούργιο πρόγραμμα χρηματοδότησης της ελληνικής οικονομίας κλπ. - συνέντευξη

"Η έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη θα μπορούσε να προκαλέσει ένα ακόμη μεγαλύτερο χρηματοπιστωτικό γεγονός στον πλανήτη, από τη χρεοκοπία της Lehman Brothers - ενώ έμμεσα θα βοηθούσε πιθανότατα τη Ρωσία, μέσω του δικαιώματος Veto στο ευρωπαϊκό συμβούλιο", αναφέρει το γερμανικό περιοδικό Spiegel.

Παράλληλα γράφει, με ένα απίστευτα προσβλητικό ύφος ότι, ο Έλληνας υπουργός οικονομικών είναι ένα είδος «σκιάχτρου του πάρτι», όπως το κόμμα των πρασίνων στο παρελθόν, στις αρχές της δεκαετίας του '80 (πηγή).

Την ίδια στιγμή, τονίζει πως ο υπουργός ήταν ανέκαθεν και εξ ολοκλήρου με την πλευρά της πλειοψηφίας των αγγλοσαξόνων οικονομολόγων - οι οποίοι, είτε δεξιοί, είτε αριστεροί, δεν υποστηρίζουν σε καμία περίπτωση την πολιτική της Γερμανίας, απέναντι στις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας.

Παρομοιάζει δε τους πολιτικούς ηγέτες της Γερμανίας με τους «Αγιατολαχ Χομεϊνί» της προτεσταντικής ιδεολογίας «τάξη και νόμος» - οι οποίοι καταλαβαίνουν απολύτως λανθασμένα τη δυναμική της Ευρωζώνης, ενδιαφερόμενοι ουσιαστικά μόνο για το δικό τους εθνικό συμφέρον.

Περαιτέρω, σημειώνει πως εάν η κυβέρνηση της Γερμανίας δεν υποχωρήσει, η Ελλάδα θα πρέπει να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη - προβλέποντας ένα χρηματοπιστωτικό κραχ, πολλαπλάσιο από το αντίστοιχο του 2008. Θεωρεί δε πως, εάν συμβεί κάτι τέτοιο, θα είναι υπεύθυνη η Γερμανία - ενώ δεν μπορεί να πιστέψει πως ο οποιοσδήποτε ορθολογικός πολιτικός θα έπαιρνε ένα τέτοιο ρίσκο.

Στο θέμα της Ρωσίας έχει την άποψη πως, παρά την κρίση, στην οποία έχει βυθιστεί, διαθέτει αρκετά περιουσιακά στοιχεία για να χρηματοδοτήσει μία ενδεχόμενη έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη - επειδή τότε ο πρόεδρος Putin θα αποκτούσε έμμεσα το δικαίωμα του Veto στο ευρωπαϊκό συμβούλιο. Επομένως, τυχόν έξοδος της Ελλάδας θα ισοδυναμούσε με την πολιτική αυτοκτονία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Θα μπορούσε λοιπόν, πάντοτε κατά το περιοδικό, να τεντώσει πάρα πολύ το διπλωματικό σχοινί η Ελλάδα, έτσι ώστε να κάνει αναπόφευκτη την έξοδο της - γεγονός που όμως της παρέχει μία διαπραγματευτική θέση κάθε άλλο παρά ανίσχυρη. Επομένως, θα είχε τη δυνατότητα η κυβέρνηση της Ελλάδας, χωρίς να ρωτήσει καθόλου τη Merkel, να επιβάλλει όλες τις προεκλογικές της υποσχέσεις - το τέλος της Τρόικας, τη διαγραφή χρέους, τους υψηλότερους μισθούς, την καταπολέμηση της ανεργίας, ένα καινούργιο πρόγραμμα χρηματοδότησης της οικονομίας της κοκ.

Η διεξαγωγή ενός πανευρωπαϊκού συνεδρίου για την αντιμετώπιση της υπερχρέωσης, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Έλληνα υπουργού οικονομικών, δεν πρόκειται να συμβεί - είναι όμως εντελώς αδιάφορο, σε τελική ανάλυση, αφού το χρέος της Ελλάδας δεν πρόκειται ούτε να εξυπηρετηθεί, ούτε να πληρωθεί.

Είναι μόνο στα χαρτιά, οπότε κάποια στιγμή θα διαγραφεί νομοτελειακά - γεγονός που σημαίνει ότι, μπορεί κανείς να θεωρήσει ήδη πως το δημόσιο χρέος της Ελλάδας είναι μηδέν (κάτι που μάλλον έχει αντιληφθεί το ελληνικό χρηματιστήριο σήμερα).

”Προς την κατεύθυνση αυτή θα βρεθεί μία συμβιβαστική λύση", τελειώνει το Spiegel, "ενώ η ανάγκη αναμόρφωσης της ελληνικής οικονομίας είναι μικρότερη πια, από αυτήν της Ιταλίας. Η Τρόικα τελειώνει. Η λιτότητα τελειώνει. Η γερμανική πολιτική του «νόμου και της τάξης» τελειώνει και το ευρώ παραμένει".

Η θέση της Ελλάδας

Με κριτήριο την παραπάνω ανάλυση του Spiegel, είναι προφανές πως η Ελλάδα δεν πρέπει να αλλάξει σήμερα τη θέση της περί ονομαστικής διαγραφής μεγάλου μέρους του χρέους - η οποία ήταν μεν κάποτε παράλογη, αλλά σήμερα φαίνεται εφικτή.

Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει επίσης να παραμείνει σταθερή σε όλες τις δεσμεύσεις της, σύμφωνα με το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης - το οποίο ήταν επίσης ανέφικτο στο παρελθόν, αλλά σήμερα ίσως όχι.

Άλλωστε, τα πάντα ρέουν στην οικονομία και στην πολιτική - ενώ σήμερα οι τούμπες, μικρότερες ή μεγαλύτερες (άρθρο), οι οποίες απαιτούνταν ίσως παλαιότερα, έχουν χάσει το νόημα τους.

Στα πλαίσια αυτά, η ανοιχτή πολιτική που επέλεξε η ελληνική κυβέρνηση, η δημοσιοποίηση δηλαδή των διαπραγματεύσεων του διπλωματικού παιχνιδιού, την οποία είχε εγκαινιάσει ο Ι. Καποδίστριας ως υπουργός εξωτερικών της Ρωσίας, είναι μάλλον σωστή - ενώ δεν πρέπει να υπάρξουν συμβιβασμοί ή/και παραχωρήσεις εκ μέρους της.

Η ελληνική τραγωδία μπορεί και πρέπει να τελειώσει σήμερα «άπαξ και δια παντός» - αφού η συνέχιση της θα ήταν μοιραία, απόλυτα καταστροφική ίσως για το μέλλον της πατρίδας μας. Η συνομιλία του κ. Βιλιάρδου με τον κ. Σαχίνη, στο ραδιόφωνο της Νέας Κρήτης.

ΥΓ: Το λάθος της αλλαγής στάσης της ελληνικής κυβέρνησης φαίνεται από την τοποθέτηση της καγκελαρίου, η οποία είπε πως θα περιμένει, έως ότου οι Έλληνες αποφασίσουν τι ακριβώς θέλουν.

Επομένως, είτε η ελληνική κυβέρνηση δεν θα έπρεπε να είχε υιοθετήσει καθόλου τη διαγραφή χρέους, αλλά την επιμήκυνση με χαμηλό επιτόκιο, όπως τονίζαμε πάντοτε, είτε θα έπρεπε να παραμείνει σταθερή στη διαγραφή.

Εάν υποχρεωθεί σε συμβιβασμούς, η κατάληξη δεν θα είναι καθόλου καλή.

Πηγή www.analyst.gr


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Την ίδια ώρα που η χώρα απειλείται με χρεοκοπία, την ίδια ώρα που ο ελληνικός λαός βρίσκεται σε κατάσταση πτώχευσης μετά από μια πενταετή μνημονιακή λεηλασία, ιδού ποιοι έχουν «κατασπαράξει» με τα χρέη τους το ελληνικό δημόσιο, φυσικά με την συνένοχη των μνημονιακών κυβερνήσεων που το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν να ξεζουμίσουν τον ελληνικό λαό αλλά μην τυχόν και ενοχλήσουν όλους αυτούς.

Η λίστα με τα ονόματα είναι οι εξής:

1. AXON HOLDINGS: Το επιχειρηματικό όχημα του Θωμά Λιακουνάκου. Το 2012 παρουσίαζε τραπεζικό δανεισμό 447.200.000 εκατ. Ευρώ. Μόνο η θυγατρική του ομίλου €MEDICA, έχει χρέη προς τις τράπεζες, που ξεπερνούν τα 372.700.000 Ευρώ.

2. ΤΗΛΕΤΥΠΟΣ: Δηλαδή με άλλα λόγια, MEGA CHANNEL, το…μεγάλο κανάλι, των τριών.. ισχυρών, Μπόμπολα, Ψυχάρη, Βαρδινογιάννη. Το 2012, λοιπόν, ο τραπεζικός δανεισμός έφτασε τα 123.500.000 ευρώ περίπου, μαζί και με το νέο δάνειο των 98.000.000 ευρώ, που προκάλεσε την παρέμβαση των οικονομικών εισαγγελέων.

3. ΟΜΙΛΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ: Το δίκτυο των επιχειρήσεων που ελέγχει ο Ευάγγελος Μυτιληναίος, έχει χρέη ύψους 861.300.000 ευρώ. Εδώ υπάρχει και το εξής ενδιαφέρον. Η Korinthoς Power, μια εταιρία στην οποία συμμετέχουν, κατά 65% ο Όμιλος Μυτιληναίου, και κατά 35% ο Όμιλος Βαρδινογιάννη, χρωστάει στις τράπεζες 172.500.000 ευρώ.

4. INTRACOM: Εδώ τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Intracom ίσον Σωκράτης Κόκκαλης. Ο όμιλος, από ομολογιακά και τραπεζικά δάνεια, χρωστάει 315.700.000 ευρώ.

5. ΌΜΙΛΟΣ ΠΗΓΑΣΟΥ: Η εκδοτική… «αυτοκρατορία» της οικογένειας Μπόμπολα έχει χρέη προς τις τράπεζες 164.300.000 ευρώ.

6. ΕΛΛΑΚΤΩΡ: Ο κατασκευαστικός όμιλος της οικογένειας Μπόμπολα. Δηλαδή βασικά, όπου δημόσια έργα, βλέπε Ελλάκτωρ. Και όμως, τα τραπεζικά δάνεια που έχει πάρει ο όμιλος, ανέρχονται σε 1.700.000.000 ευρώ.

7. ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΛΑΜΠΡΑΚΗ: Μετά τον αείμνηστο Λαμπράκη, ισχυρός άνδρας του ομίλου είναι πλέον ο Σταύρος Ψυχάρης. Ο τραπεζικός δανεισμός αγγίζει τα134.000.000. ευρώ.

8. ΜΟΤΟR OIL: Έχουμε ήδη αναφερθεί στην οικογένεια Βαρδινογιάννη. Πάμε να δούμε τι χρωστάει η πετρελαϊκή «ναυαρχίδα» της οικογένειας στις τράπεζες. 1.200.000.000 ευρώ περίπου.

9. ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΤΕΧΝΙΚΗ: Οικογένεια Στέγγου, Πόρτο Καρράς, σκάνδαλο στην Χαλκιδική, και πάει λέγοντας. Εδώ ο ισολογισμός μας δείχνει τραπεζικό δανεισμό μόλις 22.900.000 ευρώ.

10. STAR CHANNEL: Πάλι οι Βαρδινογιάννηδες. Ο τηλεοπτικός σταθμός έχει τραπεζικά χρέη 58.100.000 ευρώ.

11. ΟΜΙΛΟΣ ANT1: Το δημιούργημα του Μίνωα Κυριακού, το οποίο πλέον κατευθύνει ο υιός, Θεόδωρος Κυριακού. Τα δάνεια από τις τράπεζες ξεπερνούν τα 170.000.000 ευρώ.

12. ALPHA TV: Στον τηλεοπτικό σταθμό, κυρίως μέσω της INTERTECH, μεγαλομέτοχος είναι ο Δημήτρης Κοντομηνάς. Τραπεζικός δανεισμός; 58 .000.000 ευρώ.

13. J&P ΑΒΑΞ: Ένας από τους μεγαλύτερους κατασκευαστικούς ομίλους της χώρας, με τραπεζικό δανεισμό 268.900.000 ευρώ (Ιωάννου, Παρασκευαΐδης).

14. MARFIN INVESTMENT GROUP: Ο όμιλος, που μας έχει…ταλαιπωρήσει αρκετά τα τελευταία χρόνια με διάφορες υποθέσεις, όπως ΟΤΕ, Ολυμπιακή, Λαϊκή Τράπεζα κ.α., και δημιούργημα του Ανδρέα Βγενόπουλου. Τα χρέη προς τις τράπεζες ξεπερνούν τα 2.000.000.000 ευρώ.

15. ΒΙΟΧΑΛΚΟ: Μια παραδοσιακή δύναμη, στο χώρο των μετάλλων (Στασινόπουλος). Ο όμιλος έχειτραπεζικά ανοίγματα 1.100.000.000 ευρώ.(Υπόψη ότι μεταφέρει την έδρα της Εταιρίας από την Ελλάδα στο Βέλγιο ή Ολλανδία)

16. ΤΙΤΑΝ: Σχεδόν μονοπώλιο στο χώρο των τσιμέντων (Κανελλόπουλος) και με τραπεζικό δανεισμό, που φθάνει το 1.000.000.000 ευρώ περίπου.

17. FORTHNET: Ο τηλεπικοινωνιακός όμιλος που κατέχει το συνδρομητικό κανάλι NOVA, εμφανίζει τραπεζικό δανεισμό 331.000.000 ευρώ.

18. MINOAN LINES: Μεγάλη ιστορία. Πρώην Μινωϊκές Γραμμές, ναυάγιο ΕΧΠΡΕΣ ΣΑΜΙΝΑ, αυτοκτονία Παντελή Σφηνιά. Και χρέη 270.100.000 ευρώ.

Το σύνολο του τραπεζικού δανεισμού αυτών και μόνο των επιχειρήσεων, ξεπερνάει τα 10,6 δις ευρώ. Και είναι ενδεικτικά παραδείγματα, του πόσο «φεσωμένοι» στις τράπεζες είναι οι περισσότεροι από τους ολιγάρχες του χρήματος στη χώρα μας.

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Θεόδωρου Καρυώτη  

Εάν οι ΗΠΑ ήταν κράτος-μέλος της ΕΕ θα είχαν καταστραφεί οικονομικά. Ο Μπάρακ Ομπάμα, όταν έγινε Πρόεδρος, βρέθηκε μπροστά στην δεύτερη μεγαλύτερη οικονομική κρίση στην αμερικανική ιστορία, και η παρέμβασή του έσωσε την χώρα του γιατί δεν ακολούθησε λιτότητα.

Έκανε τρία πράγματα που δεν θα μπορούσε να τα κάνει εάν ανήκε στην Ευρώπη της κυρίας Μέρκελ. Τύπωσε χρήμα, δανείστηκε τεράστια ποσά και έκανε δημόσιες επενδύσεις.

Τώρα, θέλει να βοηθήσει τον Αλέξη Τσίπρα γιατί προτιμά μια πιο αδύνατη Ευρώπη και για να τον απομακρύνει από τον εναγκαλισμό του με την Ρωσία. Επίσης επιθυμεί να βρεθεί σύντομα λύση στο Κυπριακό και μετά να λύσει την ελληνοτουρκική διαφορά στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Η θέση των ΗΠΑ δεν έχει αλλάξει στο θέμα αυτό από την εποχή του Ανδρέα Παπανδρέου. Πάντα μας έλεγαν «Δεν θα κάνετε μονομερή ανακήρυξη ΑΟΖ εάν δεν τα βρείτε πρώτα με την Τουρκία». Η σημερινή τολμηρή φιλελληνική στάση του Ομπάμα δεν είναι καθόλου τολμηρή. Ενδιαφέρεται πρώτα απ’ όλα για τα συμφέροντα της πατρίδας του. Ποτέ οι Αμερικανοί δεν κάνουν δώρα χωρίς να πάρουν ανταλλάγματα και φοβούμαι για το τι θα ζητήσουν. Ξεχάσαμε γρήγορα τις ευθύνες τους για τη χούντα και τη τραγωδία της Κύπρου. Μακάρι ο Ομπάμα να σταματήσει ξαφνικά να είναι τόσο τουρκόφιλος.

Ξεχάσαμε, επίσης, ότι η Αμερική είναι ο κύριος μέτοχος του ΔΝΤ και πρόσφατα ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ, σε ερώτηση του Μιχάλη Ιγνατίου για το πρόγραμμα του Ταμείου για την Ελλάδα, ανέφερε ότι το πρόγραμμα αλλάζει με το αποτέλεσμα των επιθεωρήσεων. Βέβαια, δεν πρόλαβε να κάνει ο Πρόεδρος Ομπάμα τις φιλελληνικές του δηλώσεις για λιγότερη λιτότητα και περισσότερη ανάπτυξη, και ο Λευκός Οίκος συμβούλεψε την ελληνική κυβέρνηση να συνεργαστεί με τους Ευρωπαίους ομολόγους της και το ΔΝΤ. 

ΣΥΡΙΖΑ και ΑΟΖ
Απ’ ότι είμαι σε θέση να γνωρίζω τα στελέχη του κυβερνώντος κόμματος δεν υπήρξαν ποτέ θαυμαστές της ΑΟΖ και ορισμένοι, μέχρι σήμερα, έχουν δείξει και επιθετικές τάσεις μιλώντας ειρωνευτικά για κάποιους «Αοζολογούντες».

Ο σημερινός πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, στις ελάχιστες φορές που έχει μιλήσει για το θέμα έχει υποστηρίζει ότι πρώτα η Ελλάδα αναγνωρίζει ΑΟΖ (προφανώς εννοούσε ανακηρύσσει) και μετά κάνει τις διμερείς επαφές προκειμένου να κάνει αυτό που λέγεται «αποτύπωση» του χώρου που κάθε χώρα θεωρεί ότι της ανήκει.

Η τελευταία δήλωση για το θέμα έγινε από την κυρία Βαλαβάνη, λίγες ημέρες πριν τις εκλογές, όταν ανέφερε ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ σκοπεύει να ανακηρύξει ΑΟΖ. Βέβαια, μέσα στην κυβέρνηση ο πιο φανατικός οπαδός της ΑΟΖ σήμερα είναι ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος. 

ΤΟ ΔΩΡΟ ΤΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΣΤΟΝ ΚΟΤΖΙΑ
Λίγες ημέρες πριν λήξει η θητεία του σαν Υπουργός Εξωτερικών, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, γνωρίζοντας τις δυσκολίες που θα αντιμετώπιζε η νέα κυβέρνηση, έκανε ένα μεγάλο δώρο στον Νίκο Κοτζιά.

Στις 14 Ιανουαρίου 2015 η Ελλάδα κατέθεσε μια δήλωση στα Ηνωμένα Έθνη που συμπληρώνει τη δήλωση που είχε κάνει το 1994 σχετικά με την αποδοχή της υποχρεωτικής δικαιοδοσίας του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης. Με την νέα δήλωση, η Ελλάδα εξαιρεί από την δικαιοδοσία της Χάγης τρεις κατηγορίες διαφορών.
  1. Οποιαδήποτε διαφορά σχετικά με στρατιωτικές δραστηριότητες και μέτρα που λαμβάνονται από την Ελληνική Δημοκρατία για την προστασία της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας, για σκοπούς εθνικής άμυνας, καθώς και για την προάσπιση της εθνικής ασφάλειας.
  2. Οποιαδήποτε διαφορά σχετικά με τα σύνορα της Ελλάδας ή εδαφικής κυριαρχίας, συμπεριλαμβανομένων των διαφορών για το εύρος και τα όρια της αιγιαλίτιδας ζώνης και του εθνικού εναερίου χώρου.
  3. Οποιαδήποτε διαφορά την οποίαν ένα άλλο κράτος μπορεί στο μέλλον να αποδεχθεί μονομερώς την υποχρεωτική δικαιοδοσία του Δικαστηρίου με σκοπό να προσφύγει κατά της Ελλάδας σε σχέση με μια συγκεκριμένη διαφορά ή το κράτος αυτό αμέσως μετά την δήλωση αποδοχής της υποχρεωτικής δικαιοδοσίας της Χάγης ή σε διάστημα μικρότερο του ενός έτους από την κατάθεση της δήλωσης αυτής, προσφύγει κατά της χώρας μας μονομερώς.
Αυτή ήταν μια ιδιοφυής κίνηση του Βενιζέλου γιατί δίνεται η δυνατότητα στην Ελλάδα να αξιολογήσει τη δήλωση του άλλου κράτους και να αποφασίσει εάν επιθυμεί την επίλυση της διαφοράς από την Χάγη. Έτσι εάν η Τουρκία προσφύγει μονομερώς στη Χάγη και η Ελλάδα κρίνει ότι θίγονται θέματα εθνικού συμφέροντος, η Ελλάδα μπορεί να αποσύρει τη δική της δήλωση μέσα σε 12 μήνες.

Ταυτόχρονα, μια ημέρα αργότερα, στις 15 Ιανουαρίου 2015, η Ελλάδα κατέθεσε άλλη μια δήλωση στον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, στο πλαίσιο της Σύμβασης του Δίκαιου της Θάλασσας, με την οποίαν εξαιρεί το Διεθνές Δικαστήριο Δίκαιου Θάλασσας, που εδρεύει στο Αμβούργο, από την επίλυση των διαφορών που έχουν σχέση με την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών. Το άρθρο 298 της Σύμβασης δίνει το δικαίωμα εξαίρεσης για τέτοιου είδος διαφορές και υπάρχουν κράτη της ΕΕ όπως η Ιταλία, η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Γαλλία που έχουν ήδη κάνει χρήση αυτού του άρθρου. 

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΚΑΙ ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ
Το Ισραήλ, αυτή την περίοδο, μπορεί να παίξει ένα καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και η συμμαχία που καλλιεργείται ανάμεσα στο Ισραήλ, την Ελλάδα και τη Κύπρο είναι ζωτικής σημασίας για τον ελληνισμό. Την περίοδο αυτή το Ισραήλ δέχεται πιέσεις από την Αμερική για να συμφωνήσει ο αγωγός East Med να περάσει από τη Τουρκία και δυστυχώς δεν επεμβαίνει ούτε η ΕΕ και να ζητήσει από τις ΗΠΑ να σταματήσουν αυτή την πολιτική που δεν την συμφέρει. Ένας από τους μεγαλύτερους φίλους μας, αυτή την περίοδο, είναι το Αμερικανοεβραϊκό λόμπυ που έχει τεράστια επιρροή στην Ουάσιγκτον και έχει στραφεί ανοιχτά πλέον κατά της Τουρκίας.

Η πρωθυπουργός του Ισραήλ, Golda Meir, είχε πει κάποτε:
«Επιτρέψτε μου να σας πω ένα πρόβλημα που εμείς οι Ισραηλίτες έχουμε με τον Μωυσή. Τον πήρε 40 χρόνια, μέσω της ερήμου, για να μας φέρει σ’ ένα σημείο της Μέσης Ανατολής που δεν έχει πετρέλαιο»
Δεν σκέφτηκε τότε ότι η χώρα της διέθετε και θάλασσα.

Εδώ βέβαια πρέπει να αναφέρουμε, κάτι που δεν είναι ευρέως γνωστό, ότι το Ισραήλ είναι το μοναδικό κράτος που έχει οριοθετήσει ΑΟΖ χωρίς πρώτα να την έχει ανακηρύξει. Το Δίκαιο της Θάλασσας δεν έχει κάποιο Άρθρο που να προβλέπει αυτή τη θέση. Αλλά έχει γραφτεί ότι:
«Η δικαιοδοσία στην ΑΟΖ μπορεί μόνο να εξασκηθεί με τον όρο ότι προηγουμένως έχει δημιουργηθεί με βάση τους νόμους του παράκτιου κράτους. Αυτός ο όρος αναφορικά, με την δημιουργία της είναι απολύτως αναγκαίος. Χωρίς αυτόν το παράκτιο κράτος δεν διαθέτει ΑΟΖ».

Έτσι, μια και η οικονομική κρίση δημιουργεί τεράστια προβλήματα και στην εξωτερική μας πολιτική, θα μπορούσαμε και εμείς να πούμε στους Αμερικανούς «Μια και δεν θέλετε να ανακηρύξουμε ΑΟΖ, θα σας κάνουμε το χατίρι. Θα κάνουμε και εμείς οριοθετήσεις χωρίς να κάνουμε ανακήρυξη ΑΟΖ, όπως ακριβώς έκαναν οι πιο στενοί σας φίλοι, οι Ισραηλινοί. Πιστεύουμε να μην έχετε δυο μέτρα και δύο σταθμά. Όπως είναι γνωστό, δικές σας μελέτες δείχνουν ότι είναι ελάχιστοι οι υδρογονάνθρακες στην περιοχή του Αιγαίου. Έτσι δεν υπάρχει λόγος να οριοθετήσουμε με την Τουρκία αλλά να οριοθετήσουμε πρώτα εκεί που βρίσκεται ο μεγαλύτερος όγκος του ορυκτού μας πλούτου, δηλαδή νότια της Κρήτης με την Αίγυπτο και τη Λιβύη».

Ευχόμαστε ο σημερινός Πρωθυπουργός να θυμάται τη δήλωση που έκανε στην Ουάσιγκτον στις 23 Ιανουαρίου 2013 όταν είπε:
«Στα πλαίσια του Διεθνούς Δικαίου η Ελλάδα δεν πρόκειται και δεν πρέπει να διαπραγματευθεί με κανέναν το δικαίωμά της στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη και μάλιστα πιστεύουμε ότι αυτό το δικαίωμα, το αναφαίρετο δικαίωμα, πρέπει να υποστηριχθεί και από την πλευρά των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής».

* Υπήρξε μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στην Τρίτη Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας και διδάσκει Πολιτική Οικονομία στην Ουάσινγκτον. Ο Δρ. Καρυώτης θεωρείται ο πρώτος Έλληνας που ασχολήθηκε με το θέμα της ΑΟΖ και πρόσφατα κυκλοφόρησε το βιβλίο του «Η ΑΟΖ της Ελλάδας» από τις Εκδόσεις Λιβάνη.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Στα δύο εξώφυλλα του περιοδικού The Week, τόσο της βρετανικής όσο και της αμερικανικής έκδοσης, πρωταγωνιστεί ο Έλληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, με πιο εντυπωσιακό εκείνο που τον παρουσιάζει ως Προμηθέα Δεσμώτη.

Με τον τίτλο- ερώτημα αν η απόρριψη της λιτότητας από τους Ελληνες ψηφοφόρους, θέτει σε κίνδυνο την ΕΕ- το εξώφυλλο της αμερικανικής έκδοσης κλέβει τις εντυπώσεις με τον Αλέξη Τσίπρα, ως άλλος τραγικός ήρωας του Αισχύλου, να σπάει τα δεσμά του από τον βράχο του Ευρώ τυλιγμένος με την ελληνική σημαία.

Ακολουθώντας πιο... κλασσικά μονοπάτια, το εξώφυλλο της βρετανικής έκδοσης του περιοδικού (δείτε δεύτερη φωτογραφία) μοιάζει με αγγείο που φέρει παράσταση του Αλέξη Τσίπρα και της Άνγκελα Μέρκελ. Ο Έλληνας Πρωθυπουργός εμφανίζεται ως αρχαίος Έλληνας, κρατώντας την ελληνική σημαία, να κοροϊδεύει την Γερμανίδα Καγκελάριο, η οποία… αναστατωμένη κρατάει το κεφάλι της.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιάννης Λαζάρου

Το πόσο άλλαξε πορεία η Ελλάδα με την νέα κυβέρνηση της Ελπίδας φάνηκε από την ορκωμοσία της νέας Βουλής. Η Ελλάδα να μην ξέρει πού βρίσκεται, ο ελληνικός λαός να μην ξέρει τι του ξημερώνει αύριο με το λεπίδι των δανειστών της χώρας πάνω από το κεφάλι του και οι εκλεγμένοι να μπουκάρουν στην Βουλή λες και πήγαιναν σε αποκριάτικο γλέντι.
Της Τσικνοπέμπτης έγινε στην Βουλή.
Μόνο τα κομφετί έλειπαν να συμπληρώσουν το εορταστικό γλέντι.

Τι ειρωνεία! Ο Χάρης Θεοχάρης που πριν μήνες σε απειλούσε ξεδιάντροπα ως υπάλληλος των δανειστών ότι αν δεν του “σκάσεις” το χαράτσι θα σου κάνει κατάσχεση, να ξεκαρδίζεται στα γέλια κάνοντας πλάκες με τους υπόλοιπους Ποταμίσιους βγάζοντας σέλφι φωτογραφίες δημοσιεύοντας απευθείας τα γλέντια στο facebook και στο twiter.
Γέλα, Θεοχάρη, δεν μας πτόησες διά ειδοποιητηρίων κατάσχεσης, μας κατατρόπωσες διά της ψήφου.

Τι ειρωνεία, η Τζάκρη που σε έβαλε με τα ΝΑΙ της στις ψηφοφορίες υποδούλωσης της χώρας, να μπαίνει νικήτρια και ως λαϊκογκόμενα σε σκυλάδικο με όχημα τον αντιμνημονιακό Σύριζα.

Το πόσο άλλαξε η χώρα φαίνεται από την αλλαγή της δημογραφίας στην χώρα. Για πρώτη φορά σε αυτή την ορκωμοσία οι ρεπόρτερς δεν ρωτούσαν τις βουλευτίνες για το βαρύ χρέος που αναλαμβάνουν, αλλά για το πως καταφέρνουν να είναι πάντα κομψές.

Το πόσο άλλαξε η χώρα αποδείχθηκε ότι για πρώτη φορά στην ιστορία έγινε φιλοκυβερνητική διαδήλωση πολιτών που ανταμώθηκαν στο Σύνταγμα μετά από ραντεβού που έκλεισαν μέσω facebook. Στο πλευρό της κυβέρνησης ένας λαός που θέλει να λέει ότι αντιστέκεται σε Μέρκελ και Σόιμπλε αλλά φιλάει στο μάγουλο τον σφαγέα του.
Ανοιχτές οι πόρτες της Βουλής, χωρίς κάγκελα και χωρίς ΜΑΤ. Και μόνο αυτό δείχνει πια, ότι ο λαός έχασε το μεγάλο του όπλο που δεν είναι άλλο από τον ΦΟΒΟ που δημιουργούσαν οι απαιτήσεις του έναντι οποιασδήποτε κυβέρνησης.
Δεν κατέβασαν τα ΜΑΤ τις ασπίδες τους λόγω του δίκιου του λαού, αλλά λόγω εντολής της εξουσίας. Αυτό δεν σε ανησυχεί καθόλου ψηφοφόρε, ελπιδομανή; 
Είσαι διαχειρίσιμος όσο ποτέ άλλοτε στην ιστορία του ελληνικού κράτους.

Διαδήλωνες χθες κατά του αρχιτραπεζίτη Ντράνγκι που δεν έδωσε με την πρώτη εκατομμύρια στα τραπεζικά υποκαταστήματα του. Άνοοι και απληροφόρητοι να διαδηλώνουν εναντίον του Ντράγκι ο οποίος έκανε το χατήρι της κυβέρνησης και έδωσε 60 δις στις ελληνικές τράπεζες. Να έχουν μεγαλύτερη άνεση τα τραπεζικά καταστήματα να σε στήνουν στο εδώλιο για μη καταβολή της δόσης του δανείου σου.
Άνοοι που θέλουν να πιστεύουν σώνει και καλά σε μια Ελπίδα, άνοοι που χθες δεν κατάλαβαν την ξεφτίλα στο Βερολίνο με έναν Βαρουφάκη που δεν ήξερε τι έλεγε και δεν ήξερε τι ήθελε. Αν όσα είπε στην κοινή συνέντευξη με τον Σόιμπλε τα έλεγε ο Βενιζέλος θα είχαν πέσει λαϊκά γιαούρτια. Αντιθέτως, τα είπε ο Βαρουφάκης μασώντας τσίχλα και βροντοφώναξαν οι παλαμακιστές “Ουάου”.

Πόσα “ουάου” θα αναφωνήσεις κακομοίρη μου, όταν ο Σταθάκης δεν θα σου δώσει παραπάνω από τρεις μήνες παράταση να χάσεις την πρώτη κατοικία σου από την τράπεζα!
Πόσα “ουάου” θα πεις, κακομοίρη αγρότη, που από σήμερα η Εφορία σε χαρακτήρισε ως επιχειρηματία ζητώντας σου αποδείξεις αγοράς και πώλησης των προϊόντων σου ακόμα κι αν δεν έχεις υποχρέωση τήρησης βιβλίων. Θα είναι μεγάλο το “ουάου” όταν ο φόρος που θα σου έρθει θα είναι πολλαπλασιασμένος με 13% κι ας έγινε λίμνη το χωράφι σου περιμένοντας ακόμα την προπέρσινη αποζημίωση.

Το πόσο άλλαξε η χώρα φάνηκε από την πρώτη ομιλία του Τσίπρα ως πρωθυπουργού στην κοινοβουλευτική του ομάδα. Είπε στους 149 βουλευτές του ότι “η Ελλάδα είναι κυρίαρχη χώρα”. Ακούστηκαν πολλά “ουάου” από τα έδρανα των νέων εκλεγμένων σου.
Πότε ήταν κυρίαρχη χώρα η Ελλάδα, πρωθυπουργάρα μου;
Πώς να υπερασπιστείς τα λεγόμενα σου όταν στα προεκλογικά σου σχέδια αποκαλούσαν οι σύμβουλοί σου την Ελλάδα “κομμάτι ενός γεωπολιτικού συστήματος”;
Το κομμάτι δεν μπορεί να είναι κυρίαρχο παρά μόνο κομμάτι της πίτας της Ε.Ε που με νύχια και με δόντια θέλεις να υπερασπιστείς ως κυρίαρχο ομοσπονδιακό κράτος.

Είναι ιστορική ειρωνεία να βλέπεις στα Ανάκτορα του Όθωνα να ορκίζεται μια δημοκρατική βουλή με Αριστερό Βασιλέα κι απέξω ο λαός να διαδηλώνει για το δικαίωμα των μεταξωτών βρακιών της Αριστερής Φρειδερίκης.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Ζαχαρίας Λουδάρος 

Στην «Τέχνη του Πολέμου» ο Σουν Τσου λέει: «η γραμμή ανεφοδιασμού είναι ζωτικής σημασίας, όσο η καρδιά για τη ζωή του ανθρώπου». Το σημειώνω πρώτο καθώς έχει συμβολική αλλά και ουσιαστική σημασία το γεγονός πως η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα εδρεύει στην Φραγκφούρτη. Το «ευρωπαϊκό χρήμα» είναι υπό τον πλήρη γερμανικό έλεγχο, υπακούει μόνον σε γερμανικές εντολές και θα χρησιμοποιηθεί ως «πάντσερ» στη γερμανική «αντεπίθεση» που έχει ξεκινήσει να εκδηλώνεται τις τελευταίες 72 ώρες.

Είναι κάτι περισσότερο από ξεκάθαρη η γερμανική πρόθεση να κατασταλεί εν τη γενέσει της η «ελληνική αντίσταση» που εκδηλώθηκε στον ευρωπαϊκό γύρο επαφών Τσίπρα – Βαρουφάκη, προκειμένου να μην μεταδοθεί η «φωτιά» στον υπόλοιπο Ευρωπαϊκό Νότο. Οι Γερμανοί ανησυχούν καθώς μετά τα «φαινόμενα» ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα και Podemos στην Ισπανία, η λοιπή ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία (Ρέντσι και Ολάντ) αρχίζει να αντιλαμβάνεται πως κινδυνεύει να εκλείψει ιστορικά (όπως το ΠΑΣΟΚ) και αργά ή γρήγορα θα πάρει τις αποστάσεις της από την «παράνοια» της λιτότητας.

Ο χρόνος όμως πιέζει ασφυκτικά την Ελλάδα και οι Γερμανοί το ξέρουν καλύτερα από όλους. Έχοντας τα κλειδιά του «θησαυροφυλακίου» κάνουν στην πραγματικότητα ό,τι θέλουν. Διακοπή στη ροή χρηματοδότησης από την ΕΚΤ, σημαίνει διακοπή «οξυγόνου» και σβήσιμο της «φωτιάς» που πάει να ανάψει ο ΣΥΡΙΖΑ, επιδιώκοντας την «αρπαγή της Ευρώπης» από τα γερμανικά χέρια. Οι Γερμανοί λοιπόν δεν μπλοφάρουν…

Όταν βγαίνει η Φινλανδία στις αγορές (προχθές, Τετάρτη) και μαζεύει 1 δισ. ευρώ μέσω δημοπρασίας 5ετών ομολόγων, πετυχαίνοντας αρνητικό επιτόκιο για πρώτη φορά στην ιστορία, είναι σαφές πως οι «ιδιοκτήτες» δεν θα αφήσουν εύκολα να τους πάρουν το «σπίτι» αυτοί, που τους έχουνε μέχρι και σήμερα για «ενοικιαστές». Ο Τσίπρας το είπε πολύ ωραία αυτό. Αλλά δεν παύει να είναι μια ηθικού περιεχομένου επισήμανση μέσα σε μία απολύτως διεφθαρμένη Ευρώπη που μόνο «το χρήμα μιλάει». Η ηθική παρακμή της Ευρώπης είναι τέτοιας έκτασης που όχι μόνο η επισήμανση του Τσίπρα αλλά και η εξίσου ηθική παραίνεση του Ομπάμα «δεν μπορείς να συνεχίσεις να ξεζουμίζεις χώρες που βρίσκονται σε ύφεση», κάνουν τους Γερμανούς να «λύνονται στα γέλια», πίσω από τη μάσκα με το βλοσυρό ύφος της Καγκελαρίου Μέρκελ και του Δόκτορος Σόιμπλε.

Για την Ελλάδα δεν υπάρχει δρόμος επιστροφής. Άπαξ και μπήκαμε πρώτοι στο «χορό», τώρα πρέπει να «χορέψουμε». Έξυπνα όμως. Τα επιχειρήματά μας πρέπει να έχουν νόημα στην παγκόσμια κοινή γνώμη.

Μπροστά λοιπόν στην γερμανική «αντεπίθεση», το σύγχρονο «οχυρό Ρούπελ» μπορεί να είναι μόνο η Δημοκρατία. Στον ωμό εκβιασμό, στις απειλές «ξαφνικού θανάτου» και στο ταπεινωτικό βασανιστήριο του «εικονικού πνιγμού», να δηλώσουμε ξεκάθαρα πως θα τα αντιμετωπίσουμε με δημοκρατικό φρόνημα, συνοχή και ενότητα. Κι αυτό θα πρέπει να είναι το μήνυμα τόσο των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης όσο και της εκλογής νέου Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Στρατηγικά σημαντικό είναι να καταστεί σαφές πως η Ελλάδα δεν παραιτείται από τα δικαιώματά της και υπηρετεί με προσήλωση τη δημοκρατική διαφάνεια. Ο Βαρουφάκης, μέσα στην «καρδιά του κτήνους», στο Βερολίνο, όχι μόνο δεν έδειξε δέος αλλά άνοιξε δύο θέματα που έχουν βάθος: το ζήτημα του ναζισμού και το ζήτημα με τις «μίζες» Siemens και Χριστοφοράκου. Το ζήτημα με το ναζισμό, παραπέμπει τόσο στις γερμανικές πολεμικές επανορθώσεις προς την Ελλάδα και το κατοχικό «δάνειο» όσο και στην ελληνική συμφωνία για το «κούρεμα» του γερμανικού χρέους το 1953.

Το ζήτημα Siemens – Χριστοφοράκου, ωστόσο, είναι ακόμη πιο σημαντικό. Στο ζήτημα αυτό, η ελληνική κυβέρνηση έχει στα χέρια της στοιχεία που «δένουν» Έλληνες αξιωματούχους με Γερμανούς ομολόγους τους.

Οι πληροφορίες λένε ότι μέχρι το Eurogroup και τη Σύνοδο Κορυφής θα εκδηλωθεί εντυπωσιακή πρωτοβουλία κυβερνητικών και κρατικών αρχών στο ζήτημα της διαφθοράς η οποία θα αφορά «σεσημασμένους Έλληνες ολιγάρχες» αλλά και πολιτικά πρόσωπα, η οποία θα κάνει πάταγο! Για αυτή την πρώτη ελληνική απάντηση στην εξελισσόμενη γερμανική «αντεπίθεση» και για τα πρόσωπα των οποίων επίκειται η σύλληψη, οι πληροφορίες λένε πως ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας έχει ενημερώσει τον Αμερικανό Πρόεδρο Μπάρακ Ομπάμα.

Έπεται και συνέχεια…

Πηγή RizopoulosPost


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Διογένης ο Κυνικός 
Αρθρογράφος  

Οποιοσδήποτε λογικός Έλληνας δεν θα μπορούσε παρά να αισθάνεται υπερήφανος ακούγοντας τα όσα δήλωσε ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών στην κοινή συνέντευξη τύπου που έδωσε με τον κ. Σόιμπλε.  Και αυτό γιατί πρέπει να είναι μάλλον η πρώτη φορά που ο κ. Σόιμπλε έδειξε να στριμώχνεται από τα όσα είπε ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών, τουλάχιστον μπροστά στους δημοσιογράφους. 

Οποιοσδήποτε λογικός Έλληνας δεν θα μπορούσε παρά να αισθάνεται υπερήφανος ακούγοντας τον πρωθυπουργό της χώρας μας, τον κ. Τσίπρα, να λέει και πάλι, αυτή την φορά στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, ότι παραμένει σταθερός στην θέση του πως δεν θα παρεκκλίνει από τις δεσμεύσεις που ανέλαβε προεκλογικά.  Μάλιστα ξεκαθάρισε πως η χώρα θα τηρήσει μόνο τους κανόνες που απορρέουν από τις ιδρυτικές συνθήκες της ΕΕ και όχι τις σκληρές πολιτικές λιτότητας.  Και παραμένει σταθερός σε αυτά που έχει πει παρόλες τις πιέσεις και τους εκβιασμούς που δέχεται, προφανώς κατ’ εντολήν του Βερολίνου. 

Οποιοσδήποτε λογικός Έλληνας δεν μπορεί επίσης παρά να θλίβεται από την κατάντια του τέως πρωθυπουργού τη χώρας, του κ. Σαμαρά.  Εντάξει, ο Ελληνικός λαός είδε πόσα πολιτικά απίδια έπιανε ο σάκος του, και για αυτό τον αντάμειψε ανάλογα στις πρόσφατες εκλογές. Αλλά να είναι και τόσο αγενής δεν το περιμέναμε.  Προφανώς υποκλίσεις και ευγένειες ήξερε να κάνει μόνο στους δανειστές. Γιατί το να μην σηκωθεί όρθιος από το έδρανο της Βουλής για να χαιρετήσει τον πρωθυπουργό της χώρας που του έτεινε το χέρι του ή και το να κοιτάει αλλού δείχνει ποταπή συμπεριφορά.  

Βέβαια, αντί να μέμφεται τον εαυτό του ο πρώην αρχηγός της ΠΟΛΑΝ και νυν της ΝΔ, ξέρετε για την ηλίθια θεωρία του περί άκρων, για τον «πρόεδρο του 15μελούς» και για όσα άλλα είχε πει για τον κύριο Τσίπρα δείχνει την απέχθεια του προς το πρόσωπο του.  Αλλά αν έχασε από αυτόν, τον «ελάχιστο» κατά την άποψη του, τότε ο ίδιος τι είναι;  Ο πολιτικά ελάχιστος του ελαχίστου…  Δυστυχώς για την Νέα Δημοκρατία και την χώρα, ουδείς από το κόμμα αυτό δεν έχει βρει το θάρρος να υψώσει το ανάστημα του και επιτέλους να απαλλάξει τους πάντες από τον κ. Σαμαρά.  Γιατί η χώρα χρειάζεται πέρα από μια σθεναρή κυβέρνηση και ισχυρή αξιωματική αντιπολίτευση για το καλό όλων μας.  

Αλλά ας ασχοληθούμε τώρα με τα σοβαρά πράγματα και κυρίως με την στάση της Γερμανίας και ειδικά των αγαπημένων όλων των Ελλήνων του κ. Σόιμπλε και της κυρίας Μέρκελ.  Το πόσο υποκριτικός είναι ο λόγος τους θα το αποδείξουμε με μερικά παραδείγματα. Είχε δηλώσει πριν από λίγες ημέρες σε εκδήλωση των ασφαλιστικών φορέων στο Βερολίνο ο κ. Σόιμπλε ότι «Είμαστε έτοιμοι για κάθε διάλογο, η βάση του διαλόγου όμως δεν μπορεί να αλλάξει»…  Ωραίος διάλογος είναι αυτός!!! Έτσι βλέπουν τον διάλογο οι δημοκράτες Γερμανοί;  Ας τα έχουν κάνει θάλασσα στην Ελλάδα, ας έχουν προκαλέσει ανθρωπιστική καταστροφή, ας έχουν ζητήσει συγνώμη και ας έχουν παραδεχθεί για τα λάθη που έκαναν στους μαθηματικούς τους τύπους, η βάση του διαλόγου δεν αλλάζει… 

Οι εκβιασμοί, τελικά πρέπει να είναι «προνόμιο» μόνον των Γερμανών, οι οποίοι όμως δεν κάνουν εκβιασμούς σύμφωνα με τα λεγόμενα τους.  Για αυτό και βλέπουμε τις πιέσεις από την ΕΚΤ και την αλλαγή θέσεων από σχεδόν όλους εκείνους τους ηγέτες ή παράγοντες της ΕΕ που έχουν επισκεφθεί οι κκ Τσίπρας και Βαρουφάκης… 

Βέβαια συγκινητική είναι και η προθυμία τους να μας βοηθήσουν ειδικά στα θέματα της φοροδιαφυγής, της διαφθοράς… Μάλιστα είναι έτοιμοι να μας στείλουν και 500 εφοριακούς ως συμβούλους!!! Όμως η Ελλάδα δεν χρειάζεται τους Γερμανούς εφοριακούς για να πατάξει την φοροδιαφυγή ή την διαφθορά.  Θα μπορούσε η Γερμανία, για παράδειγμα, να δώσει στην χώρα μας τα ονόματα όλων των Ελλήνων πολιτικών που χρηματίστηκαν από Γερμανικές εταιρείες… Και που βρίσκονται κατατεθειμένα τα χρήματα αυτά… Έτσι δεν θα χάναμε και χρόνο με τους Γερμανούς εφοριακούς, γιατί μέχρι να προσαρμοστούν, να εργαστούν και να υπήρχε αποτέλεσμα θα περνούσε καιρός… 

Η Γερμανία, ο τιμητής των πάντων, ο οικονομικός αστυνομικός και όχι μόνον της Ευρώπης, έχει τόσο ηθική πολιτική που βλέπει τα προβλήματα που έχουν μόνον οι άλλες χώρες!!! Αλλά εμείς δεν ξεχνάμε κάποιες «μικρές» λεπτομέρειες για την Γερμανία… Όπως πχ την απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής τον Αύγουστο του 2013 στην ερώτηση που έκανε ο τότε Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και νυν αναπληρωτής υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων κ. Χουντής και η οποία ανέφερε: «Η σύμβαση ποινικού δικαίου του Συμβουλίου της Ευρώπης περί διαφθοράς δεν έχει κυρωθεί από την Αυστρία και τη Γερμανία, μολονότι επίκειται η κύρωση στην Αυστρία λόγω της νομοθετικής διαδικασίας που έχει ήδη δρομολογηθεί. Η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών κατά της διαφθοράς δεν έχει κυρωθεί από την Τσεχική Δημοκρατία και τη Γερμανία»!!! Αυτοί είναι οι Γερμανοί πολιτικοί και ειδικά οι Σόιμπλε και Μέρκελ. Τέτοια υποκρισία… Μπράβο σας…  Αλλά με λόγια δεν αλλάζει DNA των λαών ούτε και η (προ)ιστορία τους… 

Η θέση που κρατούν οι κ.κ. Τσίπρας και Βαρουφάκης οι οποίοι εκ των πραγμάτων έχουν αναλάβει το βάρος των διαπραγματεύσεων είναι άψογη.  Οι Ευρωπαίοι και ο κ. Σαμαράς θα περίμεναν να δουν ακραίες θέσεις από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και μόνον αυτό δεν βλέπουν.  Ουδείς μιλά για μια Ελλάδα εκτός Ευρώπης, εκτός ευρώ, που δεν σέβεται τις συμβάσεις… Μιλούν μόνον για την διόρθωση λαθών.  Όμως λόγω του ότι δεν προχώρησαν οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις επί συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, ρίχνουν και πάλι στους Έλληνες τα βάρη! Στον λόγο των δύο Ελλήνων πολιτικών ανδρών δεν μπορούν να βρουν ψεγάδι ώστε να πατήσουν εκεί και να μας χορέψουν στο ταψί ως χώρα...

Το ποιο θα είναι το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων δεν το γνωρίζουμε.  Ως Έλληνες ελπίζουμε να είναι το καλύτερο.  Το αυτονόητο δηλαδή, αυτό που δεν βλέπει ο κ. Σαμαράς και που ελπίζει να έρθει η καταστροφή για να βρεθεί και πάλι στην εξουσία. Ο κύριος Σαμαράς έχει «σκυλιάσει» και για αυτό τον λόγο.  Γιατί βλέπει ότι αυτός που του «έφαγε» την εξουσία κρατά εθνική, αξιοπρεπή στάση, δεν είναι οσφυοκάμπτης.  

Και ας μην ξεχνάμε και κάτι άλλο που δείχνει την διαφορά μεταξύ των δύο πολιτικών ανδρών.  Ο κύριος Σαμαράς προτίμησε να μην εγχειριστεί στο μάτι του στην διάρκεια της προεκλογικής περιόδου του 2012 για να μην χάσει τις εκλογές (!!!) και εγχειρίστηκε αφότου ανέλαβε τα πρωθυπουργικά καθήκοντα του με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ταξιδέψει με αεροπλάνο για πολλές εβδομάδες…  Ενώ ο κ. Τσίπρας ορκίστηκε πρωθυπουργός και γύρισε αμέσως την μισή Ευρώπη, που λέει ο λόγος.  Ε, είναι να μην το μισεί ο κ. Σαμαράς;


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Και τίποτε άλλο να μη γίνει, και πάλι έχουμε κερδίσει!

Έχουμε (ξανα)κερδίσει το δικαίωμα να συναθροιζόματε ελεύθερα και αυθόρμητα, να (δια)δηλώνουμε ειρηνικά την βούλησή μας, μαζί με τα παιδιά μας, να ξαναγίνουμε ενεργοί πολίτες χωρίς τον φόβο του παρακράτους.

Χθες ο ελληνικός λαός πιό ώριμος από ποτέ και με την αίσθηση της ελευθερίας στην ψυχή, μαζεύτηκε να στηρίξει την κυβέρνησή του, γιατί έτσι θεωρεί ότι πρέπει αυτή τη στιγμή να κάνει. Αύριο μπορεί να (δια)δηλώσει κάτι άλλο.

Με τις πόρτες της Βουλής ανοικτές, χωρίς κάγκελα, χωρίς ΜΑΤ και μέτρα (τρομοκρατικής) τάξης, δεν άνοιξε μύτη. Δεν έγινε ούτε μία παραφωνία.

Χθες αποδείχτηκε ότι η δημοκρατία εδώ γεννήθηκε κι εδώ ζεί ακόμη. Λαβωμένη, αλλά ζεί. Φυλακισμένη αλλά ζωντανή.

Γιατί η έννοια της δημοκρατίας που είναι κατά βάθος το συνώνυμο του ανθρωπισμού, ζει εν σπέρματι στην καρδιά του κάθε έλληνα. Μαραζώνει κάποτε, καταπιέζεται, παγώνει, αλλά με την πρώτη καλοκαιρία πετάει φύλλα και δίνει καρπούς!

Το σχόλιο αυτό δεν είναι διθύραμβος, ούτε ελεγεία. Είναι διαπίστωση!
Διακατέχεται μόνον απ' τον ενθουσιασμό, τού: ''όταν θέλουμε, μπορούμε''!
Και δεν συμμερίζεται κατ' ελάχιστο την κριτική ότι δεν πρέπει στο ''όπλο'' αυτό της λαϊκής συγκέντρωσης να γίνεται ''κατάχρηση'' γιατί επέρχεται ''κόπωση'' και καταντάει αναποτελεσματικό.

Και στο κάτω -κάτω πότε είναι η πιό κρίσιμη στιγμή ώστε να δείξει ο πολίτης την συμπαράστασή του,  αν όχι τώρα που τα λυσσασμένα θηρία της παγκοσμιοποίησης (εντός και εκτός συνόρων) νοιώθουν να τους πέρνουν την μπουκιά απ' το στόμα και αντιδρούν ενστικτωδώς και δολοφονικά εναντίον μιάς χώρας κι ενός λαού;

Η καλή αρχή έγινε!
Ο πόλεμος τώρα μόλις άρχισε, και οι μάχες θα είναι πολλές.
Ο λαός δεν πρέπει να είναι απών!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος 

Για πρώτη φορά στα χρόνια της κρίσης Ελληνας υπουργός Οικονομικών συναντά τον Γερμανό ομόλογό του Σόιμπλε στο Βερολίνο, χωρίς να προβεί σε πραγματικό, ή, το κυριότερο, συμβολικό λύγισμα της πλάτης.

Αυτό συνέβη χθες στο Βερολίνο με τον Γιάννη Βαρουφάκη κι αυτό είναι κάτι που θα έπρεπε αν μη τι άλλο να ευχαριστεί όλους τους Ελληνες μετά από τις χιλιάδες αδιέξοδες υποκλίσεις που έχουν προηγηθεί...

Η στάση του ίδιου του Τσίπρα στα ταξίδια του και η γραμμή των υπουργών του είναι εθνική.

Ταυτόχρονα όμως, η αρχική αισιοδοξία όσων πίστευαν ότι ο ενθουσιασμός του εκλογικού αποτελέσματος και του κλίματος των πρώτων ημερών ήταν αρκετά, έχει ήδη υποχωρήσει.  Αυτή τη στιγμή το κλίμα αυτό έχει εξανεμιστεί και η σκληρή πραγματικότητα έχει επικρατήσει.

Αλλά προσοχή: όποιος από την κυβέρνηση ή από οποιοδήποτε άλλη πλευρά φανταζόταν πώς με μια μεγάλη εκλογική νίκη στην Αθήνα θα άλλαζε η στάση της Γερμανίας, ήταν και είναι εκτός πραγματικότητας.

Ηταν δεδομένο και το είχαμε πει ατέλειωτες φορές και πριν τις εκλογές και μετά: το Βερολίνο όχι απλώς δεν επρόκειτο να αλλάξει στάση από αυτές τις εξελίξεις, αλλά, αντιθέτως, θα γινόταν πιο αδιάλλακτο, όπως και συνέβη. Ηταν δεδομένο ότι οι Γερμανοί δεν θα έκαναν όχι εκατοστό, αλλά ούτε χιλιοστό πίσω: το είπαμε πολλές φορές.

Όμως το ίδιο ακριβώς πρέπει να κάνει τώρα και η Ελλάδα: να μην κάνει βήμα πίσω, ούτε πόντο.
Ακόμα κι αν έχει την πρόθεση για κάτι τέτοιο, δηλαδή για να περιορίσει λίγο τις θέσεις της, αυτό δεν είναι ακόμα η ώρα για να γίνει: είναι πάρα πολύ νωρίς να συμβεί.

Η πραγματική πίεση δεν έχει καν αρχίσει. Αν από τώρα η χώρα δείξει σημάδια συμβιβασμού και υποταγής, το αποτέλεσμα θα είναι να βρεθεί πολύ σύντομα εκεί που ήταν πριν τις εκλογές, δηλαδή στο διαβόητο email Χαρδούβελη.

Ας το κοιτούν συνεπώς όλοι κι ας το διαβάζουν συνεχώς ξανά και ξανά για να θυμούνται που θα οδηγήσει μια υποχώρηση, ειδικά αν γίνει τώρα.

Είναι λοιπόν μονόδρομος: οφείλουμε να αντέξουμε.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Στάθης Διομήδης

Στη σημερινή συνέντευξη Σόιμπλε – Βαρουφάκη, για ακόμη μια φορά η Γερμανία ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να δεχθεί σε καμιά περίπτωση συζήτηση για αλλαγή των όρων του μνημονίου και της δανειακής σύμβασης. Δείχνοντας για ακόμη μια φορά το αληθινό αποτρόπαιο, εκδικητικό, εχθρικό και κατακτητικό της πρόσωπο. Στόχος του κου Σόιμπλε να τρομοκρατήσει τους Έλληνες αλλά και τους υπόλοιπους Ευρωπαϊκούς Λαούς ώστε να μην τολμήσουν να σηκώσουν κεφάλι στις παράλογες απαιτήσεις του Γερμανικού επεκτατισμού.

Πέρα από αυτό όμως, το οποίο άλλωστε ήταν και γνωστό, δύο είναι τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της συνάντησης, και στα δύο ο κος Σόιμπλε κατάπιε την γλώσσα του.

Το πρώτο σημείο είναι όταν ο κύριος Βαρουφάκης έθεσε στο τραπέζι την εκκόλαψη και άνδρωση της Χ.Α. εξαιτίας της κρίσης που επέβαλλε η Γερμανία στην Ελλάδα, αλλά και το ζήτημα του ναζισμού που τόσο πολύ καταστροφικό ήταν το πέρασμά του από την Ευρώπη και που αναβιώνει σήμερα με ευθύνη την πολιτική της λιτότητας και των εκβιασμών.

Στο δεύτερο σημείο που έχασε τα λόγια του ο κύριος Σόιμπλε ήταν όταν ο δημοσιογράφος κύριος Βαλασόπουλος, έκανε την παρακάτω ερώτηση: «…στο θέμα της διαφθοράς, στο 90% των περιπτώσεων είναι πίσω μια γερμανική εταιρεία! Για ποιόν λόγο ο Χριστοφοράκος κυκλοφορεί ελεύθερος;»

Εκεί ο λαλίστατος κατά τα άλλα κύριος Σόιμπλε ψέλλισε κάτι στο στυλ «καθείς θα πρέπει να ασχολείται με τα του οίκου του» δείχνοντας με τον πλέον άκομψο τρόπο σε όλους τους Ευρωπαίους ότι η φιλοσοφία του είναι ότι η διαφθορά πρέπει να πατάσσεται στην Ευρώπη, αλλά εξαιρούνται από αυτό οι Γερμανικές εταιρείες! Μπορούν να δίνουν μίζες σε άλλες χώρες, να πληρώνουν πολιτικούς και κόμματα και να βρίσκονται στο απυρόβλητο. Ταυτόχρονα, τα στελέχη που μοιράζουν μαύρο χρήμα σε πολιτικούς και κυβερνητικούς παράγοντες στο εξωτερικό, μπορούν να έχουν ασυλία στη Γερμανία και να μην εκδίδονται για να δικαστούν στις χώρες που καταζητούνται . Πιο τρανό παράδειγμα ο Χριστοφοράκος.

Ας μην ξεχνάμε ότι ένας από τους όρους που έβαλαν οι Γερμανοί και αποδέχθηκε η μνημονιακή Ελληνική κυβέρνηση το 2012 ήταν η πλήρη απαλλαγή της Siemens από τις κατηγορίες με απόφαση της Ελληνικής Βουλής. Κάτι το οποίο η τότε συγκυβέρνηση το βάφτισε διακανονισμό!!! Ας μην ξεχνάμε και ότι ο Καραμανλής έκλεισε την Βουλή το 2009 για 5 μήνες και πήγε σε εκλογές με αποτέλεσμα να παραγραφούν αρκετά αδικήματα του σκανδάλου Siemens.

Η μάχη με τον παραλογισμό του Βερολίνου έχει ξεκινήσει. Εχθρός δεν είναι η Γερμανοί. Εχθρός των Ευρωπαϊκών Λαών είναι η καταστροφική και εκβιαστική πολιτική λιτότητας που ακολουθείται από την κυρία Μέρκελ και τον κύριο Σόιμπλε οι οποίοι μπορεί να μην το προβάλλουν δημόσια αλλά στόχος τους είναι μια Γερμανική κατακτητική κυριαρχία στην Ευρώπη με κάθε τρόπο.
Απέναντι σε αυτή την τακτική έρχεται η σαφή δήλωση του Πρωθυπουργού κου Τσίπρα που δήλωσε ότι: «η Δημοκρατία δεν εκβιάζεται και δεν απειλείται» και συνέχισε λέγοντας ότι: «Απαιτούμε και από τους εταίρους να σεβαστούν την λαϊκή κυριαρχία στην Ελλάδα». Είναι καιρός να καταλάβουν αλλά και να σεβαστούν οι εταίροι μας ότι έγιναν εκλογές την περασμένη Κυριακή και ο Λαός επέλεξε κυβέρνηση. Ένας από τους βασικούς πυλώνες της Δημοκρατίας στην Ευρώπη είναι η εκλογική διαδικασία και η βούληση του Λαού… Κάτι που όπως φαίνεται αφήνει παγερά αδιάφορους τους εκπροσώπους της σχολής του Σικάγου στη Γερμανική πολιτική σκηνή.

Τέλος αξίζει να επισημανθεί η μονομερής ενέργεια που αποφάσισε εχθές τη νύχτα η ΕΚΤ να μην δέχεται τα ελληνικά ομόλογα από τις 11/2. Μετά από αυτή την ημερομηνία οι τράπεζες απευθύνονται στον ELA. Μια απόφαση που είναι κατ’ εντολήν του Βερολίνου και σκοπό έχει να εκβιάσει τον Ελληνικό Λαό και τη νόμιμα προσφάτως εκλεγμένη κυβέρνηση.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Μιχάλη Ψύλου

«Αθήνα κατά Βρυξελλών. Τσίπρας εναντίον Μέρκελ, Δαβίδ εναντίον Γολιάθ: Τι συμβαίνει στην Ελλάδα; Ξεκίνησε η επανάσταση…». Οχι δεν πρόκειται για ανάλυση κάποιου περιθωριακού αριστερίστικου εντύπου,αλλά της μεγαλύτερης σε κυκλοφορία οικονομικής εφημερίδα της Γερμανίας, της Handelsblatt. Η γερμανική εφημερίδα σε άρθρο με τίτλο «η Ελληνική Επανάσταση» φανερώνει με γλαφυρό τρόπο τις πραγματικές αιτίες της ανησυχίας του Βερολίνου για την νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα:
"Η εξέγερση των Αθηναίων μπορεί να εξαπλωθεί σε όλη την Ευρώπη. Ο Τσίπρας ξεκίνησε την επανάσταση. Προς το παρόν είναι ένα μοναχικό ρυάκι.Αλλά θα μπορούσε στο τέλος να εξελιχθεί σε ένα ευρωπαϊκό κίνημα…Ο νέος Ελληνας πρωθυπουργός κρατά τις υποσχέσεις του και απαιτεί επιθετικά κούρεμα του χρέους και να δοθεί τέλος στις υποχρεώσεις λιτότητας. Η Ελλάδα το κάνει σοβαρά και θεωρείται ήδη πρωτοπόρος στο θέμα τού πως καθαρίζει κανείς με την τεχνοκρατία των Βρυξελλών. Το αθηναϊκό παράδειγμα θα μπορούσε να δημιουργήσει σχολή".
Η γερμανική εφημερίδα επικαλείται μάλιστα και τον Μάρξ! "Ένα φάντασμα πλανιέται στην Ευρώπη", έγραφε στο Κομμουνιστικό Μανιφέστο ο Καρλ Μαρξ το 1848. Όμως, τα λόγια του είναι περισσότερο επίκαιρα από ποτέ».

Αυτός είναι ο φόβος του Βερολίνου.
«Ο Τσίπρας ειναι ο εφιάλτης για την Ευρώπη» σύμφωνα με το περιοδικό Der Spiegel. Αν ήταν μόνο η Ελλάδα δεν θα τους ένοιαζε και πολύ τους Γερμανούς. Τους καίει όμως ο «κίνδυνος μόλυνσης». Η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα έχει οπλίσει με θάρρος όλους τους λαούς της Ευρώπης. Στην Ισπανία, το περασμένο Σάββατο μισό εκατομμύριο Ισπανοί κατέκλυσαν το κέντρο της Μαδρίτης σε συγκέντρωση που οργάνωσε το PODEMOS ενάντια στη λιτότητα. Ήταν ουσιαστικά μια μεγαλειώδης κίνηση συμπαράστασης στην Ελλάδα όπως φάνηκε και από τις πολυάριθμες ελληνικές σημαίες που κυμάτιζαν στη Μαδρίτη. Ήταν όμως και μια σαφής πρόκληση προς το Βερολίνο: «Και εμείς Podemos (μπορούμε) μετά την Ελλάδα» όπως είπε ο ηγέτης του κινήματος, Πάμπλο Ιγκλέσιας μέσα σε παραλήρημα ενθουσιασμού. Αν μάλιστα καταφέρουν οι Podemos να νικήσουν στις βουλευτικές εκλογές του Νοεμβρίου στην Ισπανία τότε θα συγκροτηθεί ένα αριστερό κέντρο στην Ευρώπη ενάντια στη Γερμανία και στην πολιτική της λιτότητας, που θα απειλεί να αλλάξει τον ευρωπαικό πολιτικό χάρτη. Η γερμανική εφημερίδα Die Welt παραδέχεται μάλιστα ότι «οι επικρίσεις κατά της Γερμανίας ως "Τέταρτο Ράιχ" και ο χαρακτηρισμός "Μερκιαβέλι" για την καγκελάριο, είναι πλέον στο στάνταρ λεξιλόγιο στην Λισαβόνα,στο Παρίσι, τη Ρώμη και την Αθήνα ακόμη και από κυβερνητικούς αξιωματούχους σε τοκ σόου υψηλής τηλεθέασης».
Το Βερολίνο επιλέγει φυσικά την σκληρή αντίδραση όπως δείχνουν οι σκληροπυρηνικές δηλώσεις των κάθε λογής συνεργατών της Αγκελα Μέρκελ. «Το παράδειγμα της Αθήνας θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα προηγούμενο» γράφει η Handelsblatt και προειδοποιεί:
«Η αλλαγή της κυβέρνησης στην Ελλάδα θα αποτελέσει κίνητρο για άλλες οικονομικά αδύναμες χώρες να αποστασιοποιηθούν από τις Βρυξέλλες. Ο Τσίπρας θα προσπαθήσει να συνεργαστεί στενότερα με την Ισπανία, την Ιταλία, την Πορτογαλία, τη Γαλλία. Ηδη στη Γαλλία, το Σοσιαλιστικό Κόμμα του προέδρου Ολάντ λέει σε όλους τους τόνους ότι στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα βρήκαμε ένα νέο σύμμαχο».
Η «μόλυνση» της Γαλλίας από τον ΣΥΡΙΖΑ τρομάζει το Βερολίνο
Ο μεγαλύτερος φόβος της Γερμανίας είναι μήπως η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ προκαλέσει στροφή στην πολιτική της Γαλλίας. Όπως σημειώνει με έμφαση η ισπανική El Pais «o Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ ήταν ο πρώτος ηγέτης που έσπευσε αμέσως να συγχαρεί τον Τσίπρα και προσέφερε την υποστήριξή του. Άντίθετα, η καγκελάριος Μέρκελ, που συνήθως είναι πολύ γρήγορη στην αποστολή συγχαρητήριων μηνυμάτων, περίμενε ως τις 11.00 το πρωί της Τρίτης για να δώσει στη δημοσιότητα τη δήλωσή της για την νίκη του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Ολάντ κάλεσε μάλιστα αμέσως τον Τσίπρα να επισκεφτεί το Παρίσι, κάτι που δεν έκανε η Μέρκελ».
Την ανάγκη να δοθεί χρόνος στη νέα ελληνική κυβέρνηση, ώστε να θεσπίσει το πρόγραμμά της και να προτείνει άμεσα μέτρα για ένα νέο «συμβόλαιο» με τους εταίρους της στην Ευρωζώνη επεσήμανε ο γάλλος υπουργός Οικονομικών Μισέλ Σαπέν στην κοινή συνέντευξη Τύπου που παρέθεσε με τον Ελληνα ομόλογό του Γιάνη Βαρουφάκη στο Παρίσι την περασμένη Κυριακή.

Ο γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ υποδέχτηκε με τιμές τον έλληνα πρωθυπουργό στο Μέγαρο των Ηλισίων. Ο γάλλος πρόεδρος είναι βέβαια ανάμεσα σε μυλόπετρες. Αν και ακολουθεί τις εντολές και την πολιτική της Μέρκελ, φαίνεται να προσπαθεί τωρα να αξιοποιήσει την νίκη του Αλέξη Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ προς όφελος της Γαλλίας, για να πιέσει τους Γερμανούς και να αποσπάσει ότι μπορεί για τους Γάλλους. Η γαλλική εφημερίδα Le Monde με ένα βαρυσήμαντο άρθρο της σημειώνει μάλιστα ότι «η Γερμανία ανησυχεί για την τάση του Παρισιού να παίξει το χαρτί Τσίπρας». Όπως γράφει χαρακτηριστικά η γαλλική εφημερίδα «από το βράδυ της 25ης Ιανουαρίου, στο Βερολίνο όλα τα σημάδια είναι… κόκκινα»…
Η υπόθεση αυτή θα φαινόταν απίθανη αν ο (Γάλλος) επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων της Κομισιόν, Πιερ Μοσκοβισί, δεν έκανε από την περασμένη Κυριακή δηλώσεις, οι οποίες στο Βερολίνο κρίνονται πολύ συμβιβαστικές προς την Αθήνα. Ο πρώτος γραμματέας του γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος, Ζαν-Κριστόφ Καμπαντελίς και ο σοσιαλιστής πρόεδρος της γαλλιλής Εθνοσυνέλευσης Κλοντ Μπαρτολόν χαιρέτισαν τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ τονίζοντας ότι «η νίκη ενός Αριστερού ήταν πάντα μια «καλή είδηση για το Σοσιαλιστικό Κόμμα». Ο Φιλίπ Κορντερί, ηγετικό στέλεχος του Σοσιαλιστικού Κόμματος, σημείωσε μάλιστα ότι «ο αγώνας κατά της λιτότητας ενισχύεται σήμερα στην Ευρώπη. Από το 2012, Φρανσουά Ολάντ και οι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες αγωνίζονται για να αλλάξουν προσανατολισμό σ την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τώρα βρήκαν ένα νέο σύμμαχο, τον Αλέξη Τσίπρα".

Την εξήγηση δίνει το γαλλικό περιοδικό Le Nouvel Observateur: « Η Γαλλία, μία μεγάλη χώρα της ζώνης του ευρώ, έχει μπροστά της δυόμισι χρόνια για να «αντιστρέψει το τραπέζι». Η Γαλλία έφερε το 2012 στην εξουσία μια αριστερά που υποσχέθηκε να αγωνιστεί κατά της λιτότητας. Ο Ολάντ είχε δεσμευτεί μάλιστα να επαναδιαπραγματευθεί το δημοσιονομικό σύμφωνο, που είχε υπογράψει ο δεξιός Νικολά Σαρκοζί. Ωστόσο, ο γάλλος πρόεδρος έφτασε στο σημείο να τα… καταπιεί όλα αυτά μπροστά στην Μέρκελ, με αποτέλεσμα μια θεαματική κάθοδο στην… κόλαση. Τώρα, στη νέα διαπραγμάτευση που ανοίγει, ο Φρανσουά Ολάντ έχει στα χέρια του ένα ισχυρό χαρτί: Ο άνεμος της αλλαγής που πνέει στην Ελλάδα, την Ισπανία και αλλού.Με τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, μπορεί ο Ολάντ να συμβάλει στον επαναπροσανατολισμό της Ευρώπης. Το ερώτημα λοιπόν μετά την 25η Ιανουαρίου, δεν είναι μόνο «τι θα κάνει ο Αλέξης Τσίπρας με αυτή τη νίκη;». Αλλά τι θα κάνει και ο Ολάντ» τονίζει το γαλλικό περιοδικό "Το Κουτί της Πανδώρας".

Το κύμα «syrizophilie» (συριζοφιλίας) στο Παρίσι είναι λοιπόν ο νέος πονοκέφαλος της Γερμανίας. Η Le Monde πολύ σωστά υπογραμμίζει ότι "για το Βερολίνο η υποχώρηση έναντι της Αθήνας είναι το άνοιγμα ενός κουτιού της Πανδώρας. Όλα όσα πέτυχε η Γερμανία στη ζώνη του ευρώ από το 2010 τίθενται εν αμφιβόλω». Ο Γάλλος υπουργός Οικονομίας,Εμανουέλ Μακρόν έστειλε μήνυμα στο Βερολίνο ότι «δεν μπορεί να είναι φετίχ ο ισοσκελισμένος προϋπολογισμός», όπως θέλει να επιβάλει η Γερμανια σε όλη την Ευρώπη, προκειμένου να διαιωνίσει την λιτότητα. «Όταν γίνονται τέτοιες δηλώσεις πρέπει να χτυπά το καμπανάκι του κινδύνου στο Βερολίνο» γράφει η Die Welt. H γερμανική εφημερίδα προειδοποιεί μάλιστα στον Ολάντ να μην στηρίξει τον Τσίπρα όσο και αν αυτό θα άρεσε στην αριστερή πτέρυγα των Σοσιαλιστών, γιατί γνωρίζει πόσο… τρωτή είναι η γαλλική οικονομία». Και ο νοών νοείτω, με δεδομένη την εξάρτηση της γαλλικής οικονομικής ελίτ από τη Γερμανία. Οι απειλές αυτές δεν αποτελούν λόγια του αέρα. Οι Γερμανοί γνωρίζουν καλά ότι αν χάσουν τη στήριξη της Γαλλίας χάνουν τα πάντα στην Ευρώπη, όπως έχει δείξει η ιστορία τον προηγούμενο αιώνα. Η αμερικανική Wall Street Journal σημειώνει με έμφαση ότι «οι αξιωματούχοι στο Βερολίνο φοβούνται πώς η χαλάρωση της λιτότητας στην Ελλάδα θα στείλει λάθος σήματα στη Γαλλία και την Ιταλία». Ο Ιιταλός υπουργός Εξωτερικών, Πάολο Τζεντιλόνι το είπε καθαρά: «Η επιτυχία του ΣΥΡΙΖΑ ήταν τελικά ένας τρόπος για να βγούμε από την ακινησία από την οποία πάσχει η Ευρώπη».

Όπως λέει ο Γάλλος οικονομολόγος Ζακ Σαπίρ το δίλημμα είναι περισσότερο της Γερμανίας και λιγότερο της Ελλάδας. «Η Γερμανία εξακολουθεί να έχει μια επιλογή, αλλά μια επιλογή ανάμεσα σε δύο κακά: Αν αποδεχτεί την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους (ή αναστολή πληρωμών), θα δεχτεί αμέσως παρόμοια αιτήματα από χώρες όπως η Πορτογαλία, η Ιρλανδία, η Ισπανία και η Ιταλία. Αν δεν δεχτεί το ελληνικό αίτημα κινδυνεύει να δεί τη γραμμή ΣΥΡΙΖΑ να επεκτείνεται και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Το μέλλον φαίνεται δυσοίωνο για τη Γερμανία, η οποία τώρα συνειδητοποιεί ότι είναι σε μια παγίδα. Στην ίδια παγίδα, όπου πίστευε ότι θα πέσουν οι άλλες χώρες. Ότι και αν επιλέξει το Βερολίνο, θα αποδυναμωθεί η σημερινή μορφή της υπό γερμανικής ηγεμονίας Ευρώπη. Οποιος ακολουθεί δύο μέτρα και δύο σταθμά πάντα το πληρώνει, και σε αυτή την περίπτωση οι Γερμανοί θα πληρώσουν υψηλό τίμημα».

Πηγή περιοδικό "Επίκαιρα", τεύχος 275


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου