Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

17 Οκτ 2011


Έγκλημα η εκποίηση δημόσιας περιουσίας σήμερα
  • Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ
Επί εσχάτη οικονομική προδοσία πρέπει να δικαστούν και, φυσικά, να καταδικαστούν ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου και όσοι υπουργοί της κυβέρνησής του βάλουν την υπογραφή τους σε οποιαδήποτε συμφωνία ξεπουλήματος δημόσιας περιουσίας σήμερα! Ακόμη κι αν προς στιγμήν παραμερίσουμε το θεμελιώδες πολιτικό ζήτημα –αν είναι, δηλαδή, επιτρεπτό η ύδρευση και η ηλεκτροδότηση μιας χώρας να βρίσκονται στα χέρια ιδιωτών κερδοσκόπων–, η εκποίηση υπηρεσιών κοινής ωφέλειας με τις τιμές στις οποίες έχουν εσκεμμένα και μεθοδευμένα καταβαραθρωθεί οι μετοχές τους στο Χρηματιστήριο σήμερα συνιστά αυτοτελές οικονομικό έγκλημα.

Όσο εθελόδουλη κι αν είναι η κυβέρνηση Παπανδρέου απέναντι στους ξένους οικονομικούς κατακτητές της πατρίδας μας, συνεργαζόμενη μαζί τους για την επιβολή στην Ελλάδα καθεστώτος δημοσιονομικής κατοχής μέσω Μνημονίου και Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος, είναι αδύνατον η στάση της να αποδοθεί αποκλειστικά σε πολιτικές επιλογές.

Η προβολή ως δικαιολογία της συμφωνίας του Γ. Παπανδρέου με τους επικυρίαρχους της ΕΕ, να έχει εκποιήσει έως το τέλος Σεπτεμβρίου δημόσια περιουσία αξίας 1,7 δις ευρώ, δεν μπορεί να συγκαλύψει το ανοσιούργημα που ετοιμάζει ο πρωθυπουργός.

Με... 680 εκατ. παίρνεις τη ΔΕΗ!

Οι αριθμοί είναι οικονομικά αποκαλυπτικοί και πολιτικά συντριπτικοί. Μια απλή ματιά στις τιμές των μετοχών των ΔΕΚΟ που είναι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο είναι αρκετή. Όποιος δεν έχει ήδη αίσθηση για το πόσο εξευτελιστικά χαμηλές είναι οι χρηματιστηριακές τιμές των σημαντικότερων ΔΕΚΟ θα αισθανθεί σίγουρα ανατριχίλα και φρίκη.

Την περασμένη Παρασκευή, λοιπόν, το 100% των μετοχών της ΔΕΗ άξιζε μόλις... 1,357 δις ευρώ, πράγμα που σημαίνει ότι αρκούν μόνο και μόνο... 679 εκατ. ευρώ για να αποκτήσει κανείς το 50% συν κάτι των μετοχών της και να καταστεί έτσι ο απόλυτος κυρίαρχος της ηλεκτροδότησης της Ελλάδας! Όλοι οι Έλληνες, όλα τα νοικοκυριά της χώρας, όλες οι επιχειρήσεις της χώρας, όλη η οικονομία της χώρας θα εξαρτώνται ολοκληρωτικά από όποιον διαθέσει πολύ λιγότερα από 1 δις για να αποκτήσει τον έλεγχο της ΔΕΗ!

Είναι εφιαλτικό ακόμη και να σκεφτεί κανείς ότι αρκεί μια γερμανική επιχείρηση να δώσει 680 εκατ. ευρώ για να επιβάλει στην Ελλάδα καθεστώς «ηλεκτρικής κατοχής». Να αποφασίζουν οι Γερμανοί, μέσω της τιμής που θα καθορίζουν για την κιλοβατώρα αλλά και μέσω των επενδύσεων σε έργα υποδομής που θα κάνουν ή δεν θα κάνουν, εάν οι Έλληνες ιθαγενείς θα έχουν την οικονομική δυνατότητα να... φωτίζονται, να πλένονται, να δροσίζονται όποτε θέλουν ή αν το Ράιχ θα μας επιβάλει... συσκότιση και πλύσιμο κάθε Σαββατόβραδο!

Ούτε... 180 εκατ. δεν κοστίζει η ΕΥΔΑΠ!

Η ΔΕΗ δεν αποτελεί ειδική περίπτωση. Κάθε άλλο: Η ΕΥΔΑΠ, η εταιρεία ύδρευσης και αποχέτευσης της ευρύτερης περιφέρειας της πρωτεύουσας, κόστιζε την περασμένη Παρασκευή στο σύνολό της μόλις 357 εκατ. ευρώ στο Χρηματιστήριο. Όσο απίστευτο, δηλαδή, κι αν ακούγεται, αρκούν... 179 εκατ. ευρώ όλα κι όλα για να πάρει ένας ιδιώτης τον πλήρη έλεγχο της ύδρευσης και της αποχέτευσης των περίπου πέντε εκατομμυρίων κατοίκων αλλά και καθημερινών επισκεπτών της περιοχής της πρωτεύουσας! Δεν πρόκειται για παραμύθι, αλλά για εφιαλτική πραγματικότητα: 179 εκατ. ευρώ φτάνουν και περισσεύουν!...

Καλά, όσον αφορά στην ΕΥΑΘ, την αντίστοιχη εταιρεία της Θεσσαλονίκης, τα νούμερα είναι ακόμη πιο γελοία και τραγικά. Το 50% συν κάτι των μετοχών της, ώστε να ελέγχει κανείς την ύδρευση και την αποχέτευση της δεύτερης μεγαλούπολης της χώρας, κοστίζει μόλις... 72 (!) εκατ. ευρώ, δεδομένου ότι το 100% των μετοχών της ΕΥΑΘ άξιζε την Παρασκευή 143,75 εκατ. ευρώ.

Όταν, δηλαδή, η κυβέρνηση Παπανδρέου λέει ότι θα πουλήσει το 40% των μετοχών της ΕΥΑΘ, εννοεί ότι θα εισπράξει... 57,5 εκατ. ευρώ. Σωθήκαμε!...

Τζάμπα λιμάνια και χωράφια!...

Αστεία είναι τα οικονομικά μεγέθη της επιχειρούμενης από την κυβέρνηση εκποίησης και των μεγάλων λιμένων της χώρας, του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης, βάσει των σημερινών χρηματιστηριακών αξιών τους.

Μόλις... 270 εκατ. ευρώ άξιζε την περασμένη εβδομάδα το λιμάνι του Πειραιά (ΟΛΠ) και κάτι λιγότερο από 108 εκατ. ευρώ το λιμάνι της Θεσσαλονίκης (ΟΛΘ). Για να πάρει, δηλαδή, κανείς το 50% συν κάτι των μετοχών τους και να έχει έτσι τον απόλυτο έλεγχο των δύο μεγαλύτερων λιμανιών της χώρας αρκούσαν 135 εκατ. για τον ΟΛΠ και 54 εκατ. για τον ΟΛΘ! Είναι να τρελαίνεσαι... Με λιγότερα από 200 εκατομμύρια αγοράζει –όποιος τα έχει– τα λιμάνια του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης!...

Ακόμη πιο τραγική περίπτωση, με μοιραίες συνέπειες για τη χώρα, σε περίπτωση που πωληθεί –και ακόμα χειρότερα σε ξένους– είναι η Αγροτική Τράπεζα (ΑΤΕ), για την οποία έχουμε ξαναγράψει προ μηνών. Η χρηματιστηριακή αξία της ΑΤΕ στο κλείσιμο της περασμένης εβδομάδας ήταν μόνο 875 εκατ. ευρώ, άρα το πακέτο απόλυτου ελέγχου της τράπεζας αυτής (50% συν μία μετοχή) κόστιζε λιγότερο από 438 εκατομμύρια.

Η ιδιομορφία της ΑΤΕ έγκειται στο ότι, βάσει του νόμου, τα περισσότερα ίσως από τα χωράφια της Ελλάδας θα μπορούσε να γίνουν τάχιστα δικά της, αν το επιθυμούσε η διοίκησή της! Αυτό οφείλεται στο ότι, επί δεκαετίες, οι Έλληνες αγρότες έχουν διαπαιδαγωγηθεί στο να μην αποπληρώνουν τα χρέη τους στην ΑΤΕ, με τη βεβαιότητα ότι, αφού η τράπεζα είναι κρατική, στο τέλος όλο και κάποια ρύθμιση θα γίνει και δεν θα χάσουν το χωράφι τους, αφού, άλλωστε, τι θα μπορούσε να κάνει η ΑΤΕ δεκάδες χιλιάδες χωράφια, αν προχωρούσε σε μαζικές κατασχέσεις;... Αυτή η ολέθρια νοοτροπία, σε συνάρτηση με το διαρκώς ογκούμενο κόστος καλλιέργειας και παραγωγής και τις ανεπαρκείς τιμές των αγροτικών προϊόντων που δίνονται στους παραγωγούς, έχει οδηγήσει εκατοντάδες χιλιάδες αγρότες σε αδυναμία εξυπηρέτησης των δανείων τους στην ΑΤΕ.

Όλη η Ελλάδα «στο σφυρί»...

Εάν ιδιωτικοποιηθεί η ΑΤΕ, θα έχουμε τρομερό κοινωνικό σεισμό. Ας φανταστούμε, π.χ., την Deutsche Bank να δίνει αυτό το μισό δισεκατομμύριο ευρώ και να αγοράζει την ΑΤΕ και στη συνέχεια να προχωρά, απολύτως νομότυπα, στην κατάσχεση όλων των χωραφιών που έχουν μπει υποθήκη σε δάνεια που δεν εξυπηρετούνται.

Δεν πρόκειται, φυσικά, η γερμανική τράπεζα να... καλλιεργεί μπαμπάκι, ελιές ή σταφύλια. Μπορεί, όμως, άριστα, αφενός, να πουλά σε Γερμανούς όσα χωράφια προσφέρονται για την οικοδόμηση εξοχικών κατοικιών και, αφετέρου, να εγκαταστήσει στα χωράφια της, για παράδειγμα, δεκάδες χιλιάδες φωτοβολταϊκές μονάδες –γερμανικής παραγωγής, βεβαίως– και, στη συνέχεια, να πουλά ρεύμα στη... Γερμανία, που έλεγε κι ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Βόλφ γκανγκ Σόιμπλε! Αν, μάλιστα, οι Γερμανοί έχουν αποκτήσει τον έλεγχο και της ΔΕΗ, ποιος τους πιάνει...

Το μόνο περιουσιακό στοιχείο του Δημοσίου που φαινομενικά πιάνει κάποια λεφτά είναι ο... τζόγος, ο ΟΠΑΠ, η χρηματιστηριακή αξία του οποίου ανερχόταν την περασμένη εβδομάδα σε κάτι λιγότερο από 3,1 δις ευρώ. Το ζήτημα, όμως, έγκειται στο ότι τα 1,55 δις ευρώ που απαιτούνται για να αγοραστεί το 50% των μετοχών του και, άρα, ο έλεγχός του, ο ΟΠΑΠ τα βγάζει ως κέρδη σε ένα χρόνο και κάτι! Είναι πρόκληση, επομένως, να πωληθεί και σίγουρα εξαιρετικά ύποπτη συναλλαγή...

Έναντι πινακίου φακής...

Η ύδρευση Αθήνας και Θεσσαλονίκης θα εκχωρηθεί έναντι 250 εκατομμυρίων, τα λιμάνια Πειραιά και Θεσσαλονίκης έναντι ούτε 200 εκατομμυρίων, η ΔΕΗ για 680 εκατομμύρια, η ΑΤΕ για λιγότερο από μισό δις, το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο για 260 εκατομμύρια – όλα μαζί δεν πιάνουν, δηλαδή, ούτε... 2 δισεκατομμύρια!

Άντε να πιάσει άλλο ενάμισι δις ο ΟΠΑΠ και κάποιες εκατοντάδες εκατομμύρια ο ΟΣΕ –που δεν είναι εισηγμένος στο Χρηματιστήριο–, και πάλι, όμως, δεν βγαίνουν ούτε 5 δις ευρώ. Πού θα βρεθούν τα 50 δις από ιδιωτικοποιήσεις στην πενταετία που έχει συμφωνήσει ο Γ. Παπανδρέου με την ΕΕ; Προφανώς, μόνο αν πουλήσει δημόσια γη, νησιά ολόκληρα!

Ο πρωθυπουργός είναι προφανές ότι δεν έχει καμία αναστολή, κανένα δισταγμό να κάνει κάτι τέτοιο. Θα του το επιτρέψει, όμως, ο ελληνικός λαός; Ίδωμεν... 

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Επίκαιρα" στις 18/8/2011


  • Γράφει ο Σταύρος Λυγερός

Aκόμα και οι υποστηρικτές του Μνημονίου ένιωσαν έκπληξη, όταν τη Δευτέρα το βράδυ άκουσαν από τα δελτία ειδήσεων ότι η τρόικα απαίτησε να συρρικνωθεί περαιτέρω ο κατώτατος μισθός (καθαρά 550 ευρώ το μήνα). Η πρώτη αντίδραση του Γιώργου Παπανδρέου ήταν αρνητική. Δήλωσε ότι η Ελλάδα δεν θα γίνει Ινδία, αλλά κανείς δεν έχει αμφιβολία ότι είναι ζήτημα ημερών για να συμβεί και σ’ αυτό το ζήτημα ό,τι έχει συμβεί μ’ όλες τις προηγούμενες απαιτήσεις της τρόικας. Το επιχείρημα που θα επικαλεστεί είναι το ίδιο κι απαράλλακτο: Σώζουμε την Ελλάδα! Το ίδιο επιχείρημα θα αναμασήσουν και οι υπουργοί αλλά και οι βουλευτές, όταν η παραβίαση της συλλογικής σύμβασης έρθει στη Βουλή για ψήφιση.

Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ συνειδητοποιούν ότι το κόμμα τους βυθίζεται και ότι οι ίδιοι συμπαρασύρονται στην πολιτική απαξίωση. Αρκετοί εξ αυτών διαπιστώνουν ότι η κυβερνητική πολιτική, εκτός από αντικοινωνική, είναι και από οικονομικής απόψεως αδιέξοδη. Παρ’ όλα αυτά, παραμένουν στο μαντρί, επειδή έχουν μάθει να λειτουργούν ως στελέχη εταιρείας κι όχι ως αντιπρόσωποι του λαού. Η Κοινοβουλευτική Ομάδα έχει μετατραπεί σε όργανο ψήφισης και νομιμοποίησης αποφάσεων, στη διαμόρφωση των οποίων δεν έχει συμμετοχή.

Ο ορίζοντας της κυβέρνησης είναι το «όσο πάει». Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι όσο ο Γιώργος Παπανδρέου και οι υπουργοί του θα μπορούν να κυβερνούν τόσο θα παραμένουν στις θέσεις τους. Το γεγονός ότι όλες οι προβλέψεις τους διαψεύδονται παταγωδώς και ότι η κυβέρνηση έχει απονομιμοποιηθεί, με αποτέλεσμα η κοινωνία να στρέφεται ολοένα και περισσότερο εναντίον της, δεν είναι ικανός λόγος να αλλάξουν πορεία.

Φόβος χρεοκοπίας

Όσο τα γεγονότα διαψεύδουν την ελπίδα υπέρβασης της κρίσης, τόσο αμβλύνεται ο φόβος για τις επιπτώσεις της χρεοκοπίας. Όσο κλιμακώνεται η καταστροφή μικρομεσαίων επιχειρήσεων και διογκώνεται η ανεργία, τόσο συσσωρεύεται κοινωνική απόγνωση. Κι όσο συσσωρεύεται απόγνωση, τόσο μετατρέπεται σε οργή. Καμία κυβέρνηση δεν μπορεί για πολύ να στηρίζεται μόνο στον εκβιασμό. Η κοινωνική δυναμική δεν μπορεί να ανασχεθεί με εκβιαστικά διλήμματα, που επιδέχονται μονοσήμαντη απάντηση. Μία ασήμαντη αφορμή μπορεί οποιαδήποτε στιγμή να προκαλέσει κοινωνική ανάφλεξη. Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση Παπανδρέου παίζει με τη φωτιά.

Η πείρα διδάσκει ότι το πρόβλημα δεν είναι η ψήφιση των αλλεπάλληλων μέτρων, αλλά το γεγονός ότι τα μέτρα δεν φέρνουν το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Ο λόγος είναι ότι η οικονομία βυθίζεται ολοένα και πιο βαθιά στο φαύλο κύκλο της ύφεσης, με αποτέλεσμα η ελληνική κρίση να εξελίσσεται σε τραγωδία.

Η ύφεση δεν είναι απροσδόκητη. Είναι το αποτέλεσμα της οικονομικής πολιτικής, που υπαγορεύει η τρόικα. Δεδηλωμένος στόχος αυτής της πολιτικής δεν είναι μόνο η δραστική μείωση του ελλείμματος. Είναι και η ύφεση, επειδή μέσω αυτής γίνεται η εσωτερική υποτίμηση, η οποία υποτίθεται ότι θα αποκαταστήσει την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας. Απλώς, η ύφεση προσέλαβε πολύ μεγαλύτερες διαστάσεις απ’ όσο είχαν υπολογίσει το ευρωπαϊκό «ιερατείο» και το ΔΝΤ. Αλλά κι αυτό δεν ήταν έκπληξη, δεδομένου ότι υπήρχαν έγκαιρες προειδοποιήσεις.

Φταίνε οι... άλλοι

Ευρισκόμενη στην πλεονεκτική θέση του εντολοδότη, η τρόικα δεν αναγνωρίζει τις δικές της ευθύνες. Ισχυρίζεται ότι δεν φταίει η δική της συνταγή, αλλά ο τρόπος που εφαρμόζεται. Η κυβέρνηση Παπανδρέου έχει επιδείξει και ολιγωρία και ασυνέπεια, αλλά δεν είναι αυτές οι
αιτίες που προκαλούν την ύφεση. Κανένα, όμως, από τα μέτρα για τη μη εφαρμογή των οποίων κατηγορεί την κυβέρνηση δεν θα άλλαζε την κατάσταση.

Θα αντιτείνει κανείς ότι οι τροϊκανοί συστήνουν μείωση του κράτους και πάταξη της φοροδιαφυγής. Αυτό είναι αληθές, αλλά αυτές οι συστάσεις τους είναι τόσο γενικές κι αφηρημένες, που έχουν καταντήσει ευχές. Για την επιβολή πρόσθετων φόρων, για την περικοπή μισθών και συντάξεων, για την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας και τις ιδιωτικοποιήσεις, για τη μείωση του κατώτατου μισθού βάζουν το μαχαίρι στο λαιμό της κυβέρνησης. Δεν της το βάζουν, όμως, για να λάβει συγκεκριμένα μέτρα, για παράδειγμα, εναντίον της φοροδιαφυγής.

Η τρόικα αντιλαμβάνεται την ανάταξη της ελληνικής οικονομίας με όρους βίαιης απαξίωσης. Προσπαθούν να καταστήσουν την Ελλάδα ελκυστική για το ξένο κεφάλαιο, μετατρέποντάς τη σε χώρα ευκαιριών, αφενός, λόγω του ξεπουλήματος ακινήτων και επιχειρήσεων και, αφετέρου, λόγω του χαμηλού κόστους εργασίας. Μια τέτοια Ελλάδα μπορεί να είναι το όραμα των δανειστών και εταίρων μας, αλλά όχι των Ελλήνων. 

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Επίκαιρα" στις 6/10/11


Αποκάλυψη: Η ομιλία ενός νεκρού που θα άλλαζε την ιστορία και ένας όρκος “τιμής” που κάλυψε την ιστορική ατιμία

…σε μια σκηνή ακάθαρτη και οι πιο μικροί άνθρωποι μπορούν να παίξουν τους πιο μεγάλους ρόλους.

Αύγουστος 1995. Ο τότε Αρχηγός της ΕΥΠ, Ναύαρχος κ. Βασιλικόπουλος, παραδίδει έναν φάκελλο στον Ανδρέα Παπανδρέου. Μέσα στον φάκελλο υπήρχε ένας χάρτης.

“Πρόεδρε, Αμερικανικος δορυφόρος εντόπισε μεγάλα κοιτάσματα πετρελαίου και υδρογονανθράκων στο Αιγαίο”.

Η σημείωση εκτείνετο από την Κάρπαθο εως την Γαύδο και συμπεριλάμβανε μία “ασήμαντη” περιοχή όπου λίγο αργότερα έμελλε να γίνει διάσημη: Τις βραχονησίδες “Ίμια”.”Προάγγελος γεγονότων, πρέπει να οργανωθούμε” ήταν η αντίδραση του Ανδρέα. “Εάν εμείς το μαθαίνουμε τώρα, οι Τούρκοι το γνωρίζουν εδώ και εβδομάδες” συμπλήρωσε.

Μέσα στον φάκελλο επίσης υπήρχαν έγγραφα που αφορούσαν τον τότε υπουργό βιομηχανίας, Κώστα Σημίτη.

Λίγες ημέρες μετά, στο πλαίσιο της 60ης Διεθνούς Έκθεσης της Θεσσαλονίκης, ο Ανδρέας Παπανδρέου και ο τότε Υπουργός Εξωτερικών Κάρολος Παπούλιας συναντώνται με τον Ρώσο Υπουργό Εξωτερικών Αντρέι Κόζιρεφ. Το θέμα της συνάντησης ήταν η κατασκευή του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης (!!!). Ανακοινώθηκε ότι τα δυο μέρη έχουν καταλήξει σε οριστική συμφωνία, όμως η έναρξη των έργων είναι θέμα των κατασκευαστικών εταιρειών.

Στην ομιλία του στην ΔΕΘ, ο Ανδρέας Παπανδρέου κάνει λόγο για επερχόμενο θερμό επεισόδιο με την Τουρκία. Αυτή η αναφορά πεφτει σαν κεραυνός εν αιθρία αφού οι σχέσεις των δύο χωρών διένυαν μία από τις ομαλότερες περιόδους της ιστορίας εκείνη την περίοδο.

Στην συνέντευξη τύπου που ακολούθησε, ο Ανδρέας Παπανδρέου, καρατομεί τον Κώστα Σημίτη, ο οποίος υποβάλλει την παραίτηση του και από το εκτελεστικό γραφείο στις 11 Σεπτεμβρίου.


Λίγους μήνες μετά, τη Δευτέρα 15Ιανουαρίου 1996 ο Ανδρέας Παπανδρέου συντάσσει την επιστολή παραίτησης του μέσα στο Ωνάσειο όπου νοσηλευόταν, υπό καθεστών πιέσεων, μεταξύ των οποίων και της επιμονής του γιού του, Γεωργίου τότε υπουργού παιδείας.

Ενδεικτικά τα σχόλια κάποιων “ξένων”:

“Μετά την επανεκλογή του, το 1993, κατηγορείται πως αναγορεύθηκε σε «πρωταθλητή της εθνικιστικής αδιαλλαξίας και της “υπεράσπισης του ελληνισμού και της ορθοδοξίας”!!

Εθνικιστές Τάσο μου, εθνικιστές.

Αντικαταστάτης του εκλέχθηκε εσπευσμένα από την Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ στις 18 Ιανουαρίου του 1996 ο …Κώστας Σημίτης!

Λίγες ημέρες μετά, σαν έτοιμοι από καιρό οι Τούρκοι ξεκινούν το θερμό επεισόδιο στα Ίμια. Λες και γνώριζαν την έλευση του “δυναμικού” Σημίτη, ώστε να ξεκινήσουν την ενέργεια που οδήγησε στην δημιουργία γκρίζων ζωνών στην περιοχή που όπως είδαμε, οι “ευχαριστούμε την κυβέρνηση τους” ΗΠΑ γνώριζαν για το κοίτασμα. Να γιατί δεν μιλούν για ΑΟΖ στο Αιγαίο…

Ο Ανδρέας Παπανδρέου έδινε την μάχη για τη ζωή, την οποία κέρδισε προσωρινά στις 22 Μαρτίου του 1996. Οι γκρίζες ζώνες ήταν ήδη γεγονός, ο ανεκδιήγητος Μπέρνς είχε δηλώσει ότι δεν αναγνωρίζουν (οι ΗΠΑ) Ελληνική κυριαρχία στα “Καρντάκ”. Ο Γεράσιμος Αρσένης δηλώνει σιβυλλικά: ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ θα στείλει το μήνυμά του όταν έρθει η ώρα, αναφερόμενος στην πρόσφατη εθνική απώλεια.

Το 4ο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, ήταν αυτό που θα έκρινε την διαδοχή στην ηγεσία του κόμματος. Εκεί ο λόγος του Ανδρέα Παπανδρέου, θα ήταν καταλυτικός για τις εξελίξεις. Είχαμε μπει στον Ιούνιο. Στο τέλος του μήνα θα κρινόταν η τύχη του κόμματος και όπως δείχνουν τα σημερινά γεγονότα, ολόκληρης της χώρας.

Ο Ανδρέας έχει αποφασίσει να μιλήσει και να αποτρέψει αυτό που εξύφαιναν οι “σύμμαχοι”. Κλίντον και Γερμανοί χέρι – χέρι από τότε, όπως και τώρα. Καλεί τον Αντώνη Λιβάνη στο σπίτι του στην Εκάλη για να γίνει το σκαρίφημα και να συγκεντρωθούν τα στοιχεία πάνω στα οποία θα γινόταν η ομιλία που θα άλλαζε τον ρου της ιστορίας. Είναι 22 Ιουνίου του 1996.

8 το απόγευμα, ο Ανδρέας Παπανδρέου έχει ολοκληρώσει την ομιλία και ο Νίκος Αθανασάκης την έχει δακτυλογραφήσει στον υπολογιστή του σπιτιού της Εκάλης, ο Λιβάνης έχει ήδη αποχωρήσει. Στο σπίτι παρέμειναν ο Νίκος Αθανασάκης και ο Τηλέμαχος Χυτήρης όπου συνέφαγαν, τους οποίους ο Ανδρέας Παπανδρέου χαιρέτησε δια χειραψίας (!) όταν το δείπνο ολοκληρώθηκε.

http://www.hitiris.gr/images/news/estia-08.jpg

Ήταν μία πύρινη ομιλία. Όπως είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε από τα “Bullet Points” του προσχεδίου. Μία ομιλία με τρανταχτές αποκαλύψεις, μία κατάθεση ζωής που θα άλλαζε το πολιτικό κατεστημένο, μέρος του οποίου ήταν για δεκαετίες και ο Ανδρέας Παπανδρέου. Μα κυρίως, ήταν μία ομιλία για το μέλλον της χώρας και όσων το επιβουλεύοντο. Φανταστείτε έναν Ανδρέα υποβασταζόμενο στο συνέδριο να αποκάλυπτε σχέδιο εκποίησης της χώρας κατονομάζοντας συνεργάτες εντός του κινήματος…

Εκεί λοιπόν, επενέβει η μοίρα που έπαιξε ένα τραγικό παιχνίδι. 8 η ώρα το απόγευμα η ομιλία είναι έτοιμη. Ο Ανδρέας Παπανδρέου κοιμόταν, ο Νίκος Αθανασάκης με τον Τηλέμαχο Χυτήρη καθόντουσαν στην βεράντα της βίλας παρότι η ώρα ήταν περασμένη, προφανώς μαγεμένοι από την όμορφη καλοκαιρινή νύχτα.

1 τα ξημερώματα, βγαίνει η νοσοκόμα που παρακολουθούσε τον πρόεδρο και τους ανακοινώνει ότι υπήρχε πρόβλημα. Αμέσως καλούν τον Κρεμαστινό που καταφτάνει σε σύντομο χρονικό διάστημα, όμως ήταν ήδη αργά. Ο Ανδρέας Παπανδρέου, ήταν νεκρός.

Στο ιατρικό ανακοινωθέν που εξεδόθη αναφέρει :

”Περί ώραν 1,30 ο πρόεδρος Ανδρέας Παπανδρέου αιφνιδίως αισθάνθηκε δυσφορία και ανέπτυξε κοιλιακή ταχυκαρδία, η οποία εντός δύο λεπτών εξελίχθηκε σε ηλεκτρομηχανικό διαχωρισμό. Εγένετο παρατεταμένη προσπάθεια ανανήψεως. Η γενική εικόνα και τα εργαστηριακά ευρήματα, είναι συμβατά με οξύισχαμικό επεισόδιο, το οποίο τελικώς επέφερε και το θάνατο, στις 2,30 το πρωϊ Κυριακής 23 Ιουνίου 1996″.

Ο Νίκος Αθανασάκης, έτρεξε στον υπολογιστή για να περισώσει όπως θεωρήθηκε αυτή την ιστορική ομιλία – ντοκουμέντο. Έκανε ένα αντίγραφο και (προφανώς από λάθος λόγω της έντασης των γεγονότων) διέγραψε το αρχείο από τον σκληρό δίσκο.

Το συνέδριο έγινε στις 30 Ιουνίου όπου πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ εξελέγει ο Κώστας Σημίτης. Η ομιλία αυτή, δεν διαβάστηκε ποτέ, παρ’ ότι προοριζόταν για το συνέδριο.

Λίγους μήνες αργότερα, η χήρα του Ανδρέα, η Δήμητρα Λιάνη – Παπανδρέου, αναζήτησε αυτό το ιστορικό ντοκουμέντο. Προσπάθησε να επικοινωνήσει με τον μέχρι πρότινος “ευνοούμενο” Νίκο Αθανασάκη, αλλά δεν στάθηκε δυνατόν να τον βρει. Επικοινώνησε τότε με τον Τηλέμαχο Χυτήρη. Του ζήτησε να της βρει την ομιλία.

http://content-aka.feed.gr/filesystem/images/20070914/low/assets_LARGE_t_420_125510.JPG

Δύο ημέρες μετά τον ξαναπήρε στο τηλέφωνο αφού δεν είχε ανταπόκριση. Ο στενός συνεργάτης του Ανδρέα Παπανδρέου της είπε τότε ότι δεν ήταν δυνατόν να της δώσει την ομιλία, διότι αυτός και ο Νίκος Αθανασάκης είχαν πάρει “όρκο τιμής” να μην την αποκαλύψουν ποτέ.

Έτσι λοιπον, η ιστορία σκέπασε με ένα πέπλο μυστηρίου αυτή την ομιλία, την τελευταία πολιτική πράξη ενός μεγάλου ηγέτη. Μία ομιλία που σύμφωνα με τις δικές μας πληροφορίες, εάν την εκφωνούσε υποβασταζόμενος ο ίδιος ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στο συνέδριο, θα έκανε τον συμπαθή Σίμο Δανιηλίδη (που πρόσφατα επανήλθε στην επικαιρότητα) να μην φασκελώνει απλώς τον Κώστα Σημίτη. Μία ομιλία που ακόμα και με απλή ανάγνωση, θα άλλαζε την ροή της ιστορίας.

Έτσι λοιπόν, διαμορφώθηκε η νεώτερη Ελλάδα, αυτή που σήμερα στέκεται απαξιωμένη, σαν στιμένη λεμονόκουπα στον Γερμανικό στίφτη με Αμερικάνικες πινελιές. Οι Παπανδρεϊκοί ηττήθηκαν κατά κράτος και το σύστημα Σημίτη επικράτησε με τις γνωστές συνέπειες.

Ο Αγωγός Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη, έμελλε να επανενεργοποιηθεί από τον Κώστα Καραμανλή και να μπει στις καλένδες από τον Γιώργο Παπανδρέου.

Τα ναυπηγεία που με εντολή Παπανδρέου το 1995 δεν εκποιήθηκαν αλλά εδόθηκαν στην ΕΤΒΑ και τους εργαζομένους, έμελλε να Γερμανοποιηθούν παράγοντας υποβρύχια που γέρνουν. Με λίγες κόκκινες πινελιές από το αίμα του Περατικού.

Ο φλογερός αντιπαπανδρεϊκός Τάσος Μαντέλης, δεν διάβασε ποτέ την επιστολή – κόλαφο σε βάρος του Ανδρέα Παπανδρέου την οποία είχε ετοιμάσει για να στηρίξει την εκλογή Σημίτη. Έβγαλε το άχτι του υπογράφοντας συμφωνίες με την Siemens και πρωτοστατώντας στην γκριζοποίηση του Αιγαίου μέσω της νέας δομής του ΝΑΤΟ.

Η νέα εποχή είχε φτάσει.

Οι άνθρωποι του προέδρου παραγκωνίστηκαν μέχρις ενός.

Όλοι;

Όχι. Οι δύο στενότεροι συνεργάτες του, ο Νίκος Αθανασάκης και ο Τηλέμαχος Χυτήρης ήταν οι μόνοι που αξιοποιήθηκαν από το σύστημα Σημίτη. Μαζί του και ο Πέτρος Λάμπρου, ο “ταμίας” του Ανδρέα. Ήταν οι μόνοι που απέλαβαν “τιμές” από το νέο καθεστώς.

Τι οξύμωρο… Αυτοί με τον “όρκο τιμής” και αυτός με τα αργύρια. Άλλωστε, κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να καθορίζει ο ίδιος την “τιμή” του.

…όχι όμως και το τίμημα.

Ολυμπία


Τα σκουπίδια να μαζευτούν από τα πολιτικά σκουπίδια. Αυτή είναι η άποψή μας και η θέση μας, σχετικά με την κατάσταση που αυτή τη στιγμή επικρατεί στην αποκομιδή των σκουπιδιών. Εκείνοι που ήταν οι αρμόδιοι να πάρουν αποφάσεις και τελικά δεν πήραν, να μαζευτούν σε μικρές ομάδες και να αρχίσουν να μαζεύουν τα σκουπίδια.

Όπερ σημαίνει, προεξάρχοντος του «άρχοντα» Καμίνη, μετά του δημοτικού συμβουλίου Αθηναίων, συνεπικουρούμενοι και από τα άλλα πολιτικά ξόανα της κυβέρνησης (δεν μπορούμε να ξεχάσουμε πως ο Καμίνης εκλέχθηκε Δήμαρχος με την στήριξη του ΠΑΣΟΚ και της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου) να αρχίσουν να μαζεύουν τα σκουπίδια. Αφού δεν είναι ικανοί για καμία άλλη δουλειά, τουλάχιστον ας γίνουν σκουπιδιάρηδες.

Ποιος ξέρει! Μπορεί να αποκαλύψουν και κάποιο κρυφό τους ταλέντο. Αν και, από όσα μέχρι στιγμής έχουν κατορθώσει, έχουν αποδείξει πως για το μόνο που είναι ικανοί, είναι να καταστρέφουν και να γεμίζουν την Αθήνα -αλλά και την υπόλοιπη χώρα- με κάθε λογής σκουπίδια…

Άντε, το λοιπόν, κύριοι «υπεύθυνοι», αναλάβετε τις ευθύνες σας. Τα παιδιά των Ελλήνων πολιτών, οι Έλληνες φαντάροι, κατατάσσονται στον Ελληνικό στρατό για να υπηρετήσουν την πατρίδα και όχι για να μαζεύουν τα σκουπίδια που αφήνουν οι πολιτικές σας.

Κωνσταντίνος



...ή στο σπιράλ της καταστροφής

Η εβδομάδα που αρχίζει θα είναι διαφορετική από τις προηγούμενες . Αυτό το κλίμα δεν διαχεόταν μόνον από την ένταση στο τύπο του σαββατοκύριακού, με την συνέντευξη του πρωθυπουργού, τα ρεπορτάζ τα οποία απεκάλυψαν ότι το Μνημόνιο 1 συντάχθηκε στο πόδι μέσα σε τρεις ώρες και συνθήκες απόλυτης ανευθυνότητας και πανικού ή το κοινό κείμενο των Ραγκούση, Διαμαντοπούλου και Λοβέρδου, όπου το ΠΑΣΟΚ θέλησε να «σκοτώσει» το ΠΑΣΟΚ, ούτε από τη σωρεία της αρθρογραφίας για την περίοδο 1981-2001.

Το κυριότερο γι’ αυτήν την εβδομάδα που ξεκινάει είναι ότι εμπεδώνεται πλέον η παραδοχή, ότι για την Ελλάδα αποφασίζουν κατά μόνας και σύμφωνα με τα δικά τους συμφέροντα η Μέρκελ και ο Σαρκοζί, ότι περνά από το Κοινοβούλιο στη βάση της «συμμαχίας των προθύμων», το πολυνομοσχέδιο όπου επιβάλει την εξαθλίωση στα εισοδήματα και στον τρόπο ζωής των Ελλήνων, χωρίς ταυτόχρονα και αυτό είναι το σημαντικότερο να προσφέρεται καμία εγγύηση ότι η Ελλάδα θα βελτιώσει στο ορατό μέλλον την οικονομική της κατάσταση ή ότι θα δοθούν περιθώρια αποπληθωρισμού με τη μείωση αντίστοιχα των μισθών , των συντάξεων και των αποδοχών , του κόστους ζωής.

Το πλέον πιθανό είναι ότι στις επόμενες μέρες το κλίμα πολιτικής αποσταθεροποίησης θα κυριαρχήσει. Ακόμη και αν στο κέντρο της Αθήνας αξιοποιηθούν προβοκάτορες – κουκουλοφόροι για να διασπάσουν το πλήθος των διαμαρτυρομένων , των «αγανακτισμένων « και των συνδικάτων , το μέσο νοικοκυριό χρεοκοπεί. Το μοντέλο που ακολουθείται και επιβάλλεται από τις Βρυξέλλες και τον Γερμανογαλλικό άξονα δεν λειτουργεί. Η χώρα βρίσκεται σε καθεστώς απώλειας εθνικής κυριαρχίας και η Ελληνική Διοίκηση υποκαθίσταται από τη Διοίκηση Ραιχενμπάχ.

Τα ΜΜΕ του κατεστημένου και ομάδα δημοσιογράφων προσπαθούν να σπείρουν τον τρόμο εξόδου από το ευρώ και μιας μελλοντικής επαπειλούμενης χρεοκοπίας , πολύ χειρότερης από της σημερινής. Όλοι αυτοί προάγουν την κατοχική προπαγάνδα και υπερασπίζονται συμφέροντα εχθρικά προς τον Λαό και την εθνική συγκρότηση. Μιλούν για μια Ευρώπη που δεν υπάρχει και επιτίθενται με βιαιότητα στο μέσο νοικοκυριό, ως μοναδικό υπεύθυνο για τον κύκλο των δημοσίων δαπανών.

Την ίδια στιγμή οι δυνάμεις της διαπλοκής και οι «ολιγάρχες» του κρατικοδίαιτου καπιταλισμού που μας οδήγησε στην χρεοκοπία και την πολιτική απαξίωση συνεχίζουν να πλουτίζουν και να πετυχαίνουν νέα χρυσοφόρα «deals» ενάντια στους Έλληνες και υπέρ του πολλαπλασιασμού της ιδιωτικής τους περιουσίας.

Από τον ελληνικό χρυσό, τα σκουπίδια, τις μεταφορές τις συγκοινωνίες και την ενέργεια, μέχρι τα δημόσια έργα και τις υποδομές προσπαθούν αξιοποιώντας τους υπουργούς- υπαλλήλους τους και τις σχέσεις εξάρτησης με το πολιτικό σύστημα να προλάβουν να αποκτήσουν (δωρεάν και επιδοτούμενοι) αυτοί για να «πουλήσουν» στους ξένους και τις κατοχικές δυνάμεις την «περιουσία» των Ελλήνων και την προστιθέμενη αξία της.

Η κοινωνική συγκρότηση χωρίς διαχωρισμούς έχει πλέον μηδαμινά περιθώρια να αντιμετωπίσει τις συνθήκες στην καθημερινότητα που δημιούργησε και δημιουργεί η κυβέρνηση Παπανδρέου. Ήδη οι περισσότεροι είναι στους δρόμους ή στο κατώφλι του σπιτιού τους βγαίνοντας στους δρόμους. Η πολιτική διακυβέρνηση έχοντας χάσει κάθε αξιοπιστία, κύρος και παρέμβαση , με διακηρύξεις- παραληρήματα δεν μπορεί να εγγυηθεί την προστασία του μέσου νοικοκυριού. Επίσης την συνέχεια του κράτους και την ανάκαμψη της οικονομίας. Η λύση που θα δοθεί θα είναι προφανώς βίαιη και ανεξέλεγκτα κινηματική .

Υπάρχει μόνον ένα ανάχωμα, που μπορεί να εκλογικεύσει τις καταστάσεις και να δώσει κάποιο χρόνο και περιθώριο χειρισμών στην πολιτική διακυβέρνηση. Είναι οι εκλογές. Οι επόμενες μέρες θα κρίνουν τις εξελίξεις. Πάντως περιθώρια δεν υπάρχουν . Είμαστε ήδη στον κύκλο της έντασης.


Σε περικύκλωση της Βουλής για να μην περάσει το πολυνομοσχέδιο καλεί τους εργαζόμενους του ΠΑΜΕ μετωπικό σχήμα του ΚΚΕ, με την Αλέκα Παπαρήγα να δηλώνει ότι πρέπει να πέσει η κυβέρνηση. Η γ.γ. της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, δήλωσε από τη Ρόδο ότι το κόμμα στηρίζει τις αποφάσεις του ΠΑΜΕ και Ομοσπονδιών που καλούν τους εργαζόμενους σε περικύκλωση της Βουλής στη διήμερη απεργία 19-20 Οκτωβρίου.

«Η απεργία να είναι μια νίκη του λαού. Να μην ψηφιστεί το πολυνομοσχέδιο. Θα πέσει η κυβέρνηση; Να πέσει» επεσήμανε η Αλέκα Παπαρήγα προαναγγέλλοντας ότι οι βουλευτές του ΚΚΕ θα ζητήσουν ονομαστική ψηφοφορία.

Η κ. Παπαρήγα τόνισε ακόμη ότι «όταν ο λαός αποφασίσει να πάρει την εξουσία στα χέρια του, εμείς τις ευθύνες μας είμαστε υποχρεωμένοι να τις αναλάβουμε».

Το Πολιτικό Γραφείο του ΚΚΕ με ανακοίνωσή του επεσήμανε ότι δεν φτάνουν σήμερα οι αμυντικοί και επιμέρους αγώνες, γιατί δεν μπορούν να αποσπάσουν κατακτήσεις όπως παλιά, καθώς κανένας κλάδος, καμία κατηγορία εργαζομένων δεν μπορεί να διασωθεί μόνος του.

Η απόφαση του Π.Γ. του ΚΚΕ συνοδεύεται με επίθεση στον ΣΥΝ και στον ΣΥΡΙΖΑ επισημαίνοντας ότι «πατριωτικές» ή «αριστερές» κυβερνήσεις είναι παγίδα, και «δεν θα δώσουν ανάσα στον λαό, αλλά στο σύστημα». Σύμφωνα με το ΚΚΕ, οι κυβερνήσεις αυτές «μπορεί να αναστείλουν τις θετικές ριζοσπαστικές διεργασίες στον λαό»και η πολιτική τους «αρχίζει και τελειώνει στον εξανθρωπισμό του καπιταλισμού και στη μετάλλαξη της ΕΕ».

Του Μενέλαου Γκίβαλου
Αναπληρωτή καθηγητή
Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Αθηνών


Καταρρέει το ΠΑΣΟΚ αφήνοντας πίσω του ερείπια... «Ερείπια» από αξίες, από ιδέες, από ιδεολογικές και πολιτικές αρχές, που συνέβαλαν αποφασιστικά στην πολιτικοϊδεολογική και κοινωνική ηγεμονία τού πάλαι ποτέ κινήματος στη διάρκεια της μεταπολιτευτικής περιόδου.

Η κατάρρευση του ισχυρότερου πόλου του δικομματικού συστήματος συνοδεύεται από την κρίση και κατάρρευση του πολιτικού συστήματος συνολικά. Το πολιτικό σύστημα φαίνεται αδύναμο να αναπαραχθεί, να διαμορφώσει εναλλακτικές στρατηγικές, να εκφράσει την κοινωνία. Φθάνουμε πια στο σημείο μηδέν...

Στην πραγματικότητα καταρρέει ένα «κοσμοείδωλο», ένας καθολικός τρόπος σύλληψης, ερμηνείας και έκφρασης της σύγχρονης δημοκρατικής κοινωνίας. Μαζί με το πολιτικό σύστημα και τους φορείς του διαλύονται οι κοινωνικοί θεσμοί, απαλλοτριώνεται ένα πλήθος ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, κλονίζεται το κράτος δικαίου που προασπίζει τα δικαιώματα αυτά. ΤΩΡΑ ΝΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ «ΤΡΟΪΚΑΣ», ΤΩΝ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΩΝ, ΤΩΝ ΦΟΡΕΩΝ ΤΗΣ ΔΙΑΠΛΟΚΗΣ. Όσο για τα ατομικά, κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα, αυτά «αναγνωρίζονται» μόνο αν δεν θίγουν τα συμφέροντα της υπερεξουσίας που μας κυβερνά.

Το ΠΑΣΟΚ εδώ και δύο χρόνια προσχώρησε στο «στρατόπεδο» των συμφερόντων αυτών χωρίς αντιστάσεις, χωρίς σοβαρές αντιδράσεις. Ήταν, άλλωστε, «έτοιμο από καιρό» από την εποχή του Κ. Σημίτη όπου σημειώθηκε η στρατηγική στροφή προς το νεοφιλελεύθερο πρότυπο και τις αξίες που εξέφραζε το πρότυπο αυτό ως γνήσιο υπόδειγμα «της κοινωνίας της ζούγκλας».

Ο Γ. Παπανδρέου ήρθε να «ολοκληρώσει» το έργο του προκατόχου του και «αποτελείωσε» το ΠΑΣΟΚ. Ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση την κατάλληλη ιστορική στιγμή... Ο Γ. Παπανδρέου ήταν ακριβής στο «ραντεβού» του με την Ιστορία... Γι' αυτό και εξέφρασε ο ίδιος, με τις πολιτικές του αντιλήψεις, τη συμπεριφορά και τις πράξεις του, την τελική πορεία απαξίωσης και κατάρρευσης του ΠΑΣΟΚ.

Όταν γίνει μια ψύχραιμη και αντικειμενική αποτίμηση της κρίσιμης ιστορικής περιόδου που ζούμε θα κατανοήσουμε ότι σπάνια στην πολιτική ιστορία ενός τόπου η απαξίωση και η κατάρρευση ενός πολιτικού θεσμού προσωποποιήθηκε και εκφράσθηκε με τόσο αυθεντικό τρόπο από την ηγεσία του.

Σήμερα τα ηγετικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, υπουργοί και κοινοβουλευτικά στελέχη, παριστάνουν τους αφελείς... Προσποιούνται ότι δεν καταλαβαίνουν. Άλλοι τηρούν τα προσχήματα και άλλοι διαφοροποιούνται «οριακά», επιδιώκοντας να περισώσουν το «πολιτικό τους σαρκίον»... Τους διατηρεί ενωμένους και υποτακτικούς η εξουσία –όσο κρατήσει– και το δέος και ο πανικός για το τι τους αναμένει την επομένη της εκλογικής κατάρρευσης... Ο πολιτικός κυνισμός που επικρατεί σήμερα μεταξύ των κορυφαίων στελεχών του ΠΑΣΟΚ, θα εκφραστεί μετά την εκλογική κατάρρευση ως ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΑΝΑΘΕΜΑ κατά της σημερινής ηγεσίας... Όλοι θα αναζητήσουν άλλοθι, θα «ομνύουν και θα καταμαρτυρούν» ότι διαφωνούσαν με τα Μνημόνια και τα μέτρα, αλλά ότι υπετάγησαν αναγκαστικά στη φωνή της «εθνικής σωτηρίας».

Δεν υπήρξε ένας σοβαρός πυρήνας αντίστασης στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ... Ούτε τώρα, όπου η κατάρρευση του κυβερνώντος κόμματος ακολουθεί μια μη αντιστρεπτή πορεία, αναδεικνύονται κάποιες δυνάμεις ικανές να οδηγήσουν σε αναστροφή της κατάστασης... Αν υπήρχαν, άλλωστε, δεν θα είχε οδηγηθεί το ΠΑΣΟΚ σ' αυτήν την τραγική κατάσταση...

Οι μνημονιακοί «κύκλοι» καταρτίζουν την περίοδο αυτή τα τελευταία τους σενάρια, προκειμένου να διασωθούν... Πιέζουν ασφυκτικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, αλλά και της ΝΔ, να δεχθούν τη «συγκυβέρνηση». Αποβλέπουν σε μια κυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ που μπορεί να διανθισθεί από στελέχη των κομμάτων των «πρόθυμων» – ΛΑΟΣ και Δημοκρατικής Συμμαχίας... Στο κυβερνητικό - μνημονιακό «μενού» περιλαμβάνονται ακόμα τραπεζίτες, τεχνοκράτες... Μια παρόμοια κυβερνητική «κουρελού» δεν απαιτεί, άλλωστε, ούτε πολιτική «αρμονία» ούτε καν «αισθητική»... Αρκεί να διασφαλίσει λίγους μήνες εξουσίας, μέχρι να αρχίσει να λειτουργεί το «Εθνικό Δημοπρατήριο», το εθνικό «ξεπούλημα».

Όμως τα σενάρια αυτά δεν φαίνεται να ευοδώνονται... Το «πολυνομοσχέδιο» θα περάσει από τη Βουλή, σαν μια δήλωση «μετάνοιας και υποταγής», ώστε να ευαρεστηθούν οι δανειστές-κερδοσκόποι μας να μας δώσουν την 6η δόση. Εάν μάλιστα μέχρι τότε υπάρξει και μια απόφαση για το «κούρεμα» του χρέους, δηλαδή για τον τύπο της ελεγχόμενης χρεοκοπίας της χώρας, φαίνεται ότι «ο κύκλος κλείνει».

Τότε ο Γ. Παπανδρέου θα εμφανιστεί στο προσκήνιο για να εκβιάσει (ποιον άραγε;) με το τελευταίο του δίλημμα: κυβέρνηση Εθνικής Σωτηρίας ή εκλογές και καταστροφή.

Η κοινωνία έχει πια ξεπεράσει την «αγανάκτηση» και βρίσκεται στο στάδιο του ΘΥΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ. Από τη συλλογική έκφραση αυτής της οργής, από τη διατύπωση της απόφασης του λαού να σταματήσει ο καταστροφικός κατήφορος και να διαμορφωθεί μια βιώσιμη εναλλακτική πρόταση θα κριθεί, πιθανόν, η πορεία του τόπου. Σε κάθε περίπτωση πάντως πρέπει η κοινωνία, που ωριμάζει μέσα από τη σκληρή δοκιμασία, να πάρει τις αποφάσεις της και να πρωταγωνιστήσει στις κρίσιμες εξελίξεις.
Δεν μας έφθανε η μία Τρόικα, η Αμερικανοευρωπαϊκή, αποκτήσαμε και δεύτερη Τρόικα, κακέκτυποτης πρώτης (και για αυτό πιο επικίνδυνη), τηνΤρόικα Λοβέρδου - Ραγκούση - Διαμαντοπούλου (ή μήπως πάει αλλοιώς η σειρά;).

Είναι σαν αυτό που λένε στα χωριά μας! μάθανε οι υπομείονες ότι έχουν ανέβει στο κρεβάτι μας οι ανθύπατοι και πλάκωσαν και οι ίδιοι!

Δεν μας φθάνει ο ΡΑΪΧενμπαχ, έχουμε και τον Ραγκούση να θέλει να αποδείξει (στον ΡΑΪΧενμπαχ) ότι είναι βασιλικότερος του βασιλέως, όπως θέλει το ίδιο κάθε γιούσφουλ πραιτωριανός και πρόθυμος γενίτσαρος.

Ομως από την Τρόικα Διαμαντοπούλου - Λοβέρδου - Ραγκούση (με αυτήν τη σειρά;) πιο Τροϊκανοί είναι οι Μπενύτο και Καστανίδης. Των οποίων -και των δύο- οι τελευταίες αγορεύσεις στη Βουλή όχι μόνον αυτά που λένε, αλλά κυρίως ο τρόπος που τα λένε, θα έφερνε δάκρυα στα μάτια κάθε νοσταλγού των Ιταλών κολονέλων όπως τους αποτύπωσαν οι Ιταλικές ταινίες του '60! Τέτοιος στόμφος, τέτοιος ναρκισσισμός, ούτε ο Βιτόριο Γκάσμαν στον «Φανφαρόνο».

Αυτοί οι άνθρωποι που όσον αποσυντίθενται, τόσον ξεφτιλίζουν τις λέξεις (ονόμασαν εισφορά αλληλεγγύης το πιο αισχρό χαράτσι), δεν μπορούν πια ούτε να διαχειριστούν τον φόβο που οι ίδιοι παράγουν.

Τους υποστηρίζουν πλέον μόνον τα ΜΜΕ και οι δημοσιογράφοι που πλούτισαν απ' τη δυαρχία του δικομματισμού, αυτοί που αποσιώπησαν λόγου χάριν τη δήλωση Πεπελάση (με όλο το ειδικό βάρος που έχει ένα τέτοιο πρόσωπο) για τη θλίψη του περί την «αήθη» συμπεριφορά Παπανδρέου, την «περιφρόνησή του προς τον λαό».

Τελειώνουν τα ψέματά (τους)...

PIGS, γουρούνια, δεν είναι οι χώρες -πολύ δε περισσότερο οι λαοί- που υφίστανται αυτήν την περίοδο το «πείραμα» αναδόμησης της Ευρώπης σε νεοφεουδαλική, αλλά οι τοκογλύφοι, οι τράπεζες και τα υποχείριά τους. PIGS, γουρούνια, είναι όλοι εκείνοι που αντιμετωπίζουν τους ανθρώπους ως ποντίκια, μάλιστα ως ποντίκια-πειραματόζωα για τη μετάβαση του καπιταλισμού σε ένα νέο πιο ληστρικό και βουλιμικό στάδιο... Αυτό που μετράνει αυτή τη στιγμή τα πραγματικά PIGS είναι οι αντοχές των χωρών και των ανθρώπων, ώστε να καθιδρυθούν τα όρια των Ειδικών Οικονομικών Ζωνών. Ομως για να επιτυγχάνει τώρα αυτό το colpo grosso, επί χρόνια πιο πριν αποθεωνόταν το ιδεολογικό μοντέλο του ατομισμού και της ιδιώτευσης. Της αποξένωσης των εργαζόμενων τάξεων μεταξύ τους στο εσωτερικό και των λαών στο εξωτερικό. Ετσι, σήμερα οι διωκόμενες (για την ώρα) χώρες, Πορτογαλία, Ελλάδα, Ισπανία, Ιταλία, όχι μόνον δεν επιδεικνύουν ουδεμία αλληλεγγύη μεταξύ τους, αλλά συναγωνίζονται η μία την άλλη σε ενέργειες υποταγής στις εντολές και στις βουλήσεις του Γερμανικού Διευθυντηρίου... Εκ των πραγμάτων έτσι η Ενωση δεν έχει μέλλον. Δεν μπορεί η Ευρώπη να γίνει γερμανική. Κι αν δεν μπορεί με τη σειρά της η Γερμανία να γίνει ευρωπαϊκή, ο Γόρδιος δεσμός μπορεί να λυθεί (τώρα) μόνον με τη λογική*, αλλοιώς, αύριο, θα «λυθεί» με τα όπλα. Πάλι...

* Λογική, όχι των πραγματικών PIGS, δηλαδή των άπληστων τοκογλύφων, αλλά των ανθρώπων -των εργαζομένων όλης της Ευρώπης. Αυτών που παράγουν τον πλούτο κι όμως πένονται...

ΣΤΑΘΗΣ Σ. από enet

  • Του Δημήτρη Καψάλα

Για όσους παρακολουθούν από κοντά τα πράγματα, δεν αποτελεί έκπληξη η αποκάλυψη του περιοδικού «Επίκαιρα» ενός άκρως απορρήτου εγγράφου της Ε.Υ.Π., σχετικά με τις διασπαστικές δραστηριότητες στη Θράκη, του αμερικανικού προξενείου Θεσσαλονίκης. Ούτε θα εκπλαγεί κάποιος, αν αποκαλυφθεί άλλο έγγραφο για τις δραστηριότητες του ίδιου προξενείου στη δυτική Ελλάδα, για την «κατασκευή Μακεδόνων».

Το τι επιδιώκεται στην περιοχή μας, δεν το αντελήφθησαν παρά μόνον όσοι δεν παρακολουθούν προσεκτικά τα γεγονότα. Είναι φυσικό οι ισχυροί να «ανακαλύπτουν» εκ του μη όντος μειονότητες ή να τις ενισχύουν εκεί όπου υπάρχουν, προκειμένου να εξασθενούν μια χώρα με τις εντάσεις που δημιουργούνται.

Αυτό διαπιστώνεται καλύτερα στη Μ. Ανατολή και ιδιαίτερα στην Τουρκία. Την ώρα που μέχρι χθες την ήθελαν ισχυρή, για να αποτελεί το σκαλοπάτι προς περαιτέρω επέκταση στην Ασία -στο δρόμο του ΝΑΤΟ, μέχρι το Θιβέτ- με όχημα τις Η.Π.Α., ταυτόχρονα και επί δεκαετίες εξοπλίζουν και τους Κούρδους. Τώρα ήρθε η ώρα να τους χρησιμοποιήσουν για αποσταθεροποίηση του άλλοτε «στρατηγικού εταίρου». Το ίδιο και στο Ιράκ.

Επαληθευθήκαμε όταν προ ετών, σε άλλες στήλες, γράφαμε ότι πρόθεση των ισχυρών είναι ο τεμαχισμός των κρατών. Δεν το βγάλαμε το σενάριο από το νου μας. Αποδεικνύεται λοιπόν, ότι εκεί αποσκοπεί η χρηματοδότηση και των Σουνιτών και των Σιιτών από την ίδια πηγή, για να αλληλοσφάζονται και να δημιουργούν τις προϋποθέσεις για δυο αυτόνομες περιοχής, και ανεξάρτητες στο μέλλον. Η τρίτη, το Κουρδιστάν στο Βόρειο Ιράκ, υπάρχει ήδη.

Να μη εκπλαγεί κανείς, αν η αμερικανική πρεσβεία στα Τίρανα κατηγορηθεί από τους Αλβανούς ότι ευνοεί Σλάβους και Βορειοηπειρώτες. Δεν ήρθε η ώρα ακόμη. Θα έρθει, όταν ρυθμιστούν τα πράγματα στην Αλβανία «κατά πως πρέπει». Τώρα τους αφήνουν να ονειρεύονται τη Μεγάλη Αλβανία, διότι έτσι δημιουργούν προβλήματα στις τέσσερις χώρες (πλην Κοσόβου) με τις οποίες συνορεύουν. Είναι σοφά ρυθμισμένα τα πράγματα.

Ως προς το αποκαλυπτόμενο έγγραφο (υπ. αρ. 1044/12 Σεπτεμβρίου 2008, της Ε.Υ.Π.) στο περιοδικό «Επίκαιρα» εκφράζεται η ανησυχία για την έντονη δραστηριοποίηση του αμερικανικού προξενείου Θεσσαλονίκης στην περιοχή της Θράκης, «με απώτερο στόχο τη χειραγώγηση της ελληνικής μουσουλμανικής μειονότητας και την εν συνεχεία αξιοποίησή της για την εξυπηρέτηση των αμερικανικών συμφερόντων στην περιοχή».

Οι ελληνικές μυστικές υπηρεσίες επισημαίνουν στο έγγραφο το ιδιαίτερα έντονο ενδιαφέρον που επιδεικνύουν οι Αμερικανοί αξιωματούχοι για τα ζητήματα που αφορούν στη μειονοτική εκπαίδευση, φτάνοντας μέχρι του σημείου να ασκήσουν ακόμη και πιέσεις προς τη δασκάλα του μειονοτικού δημοτικού σχολείου του Μεγάλου Δέρειου Έβρου, κ. Χαρά Νικοπούλου. Πρόκειται για τη γνωστή δασκάλα, η οποία, αφού προηγουμένως προκάλεσε τη μήνη του τουρκικού προξενείου Κομοτηνής, επειδή υποστήριξε με σθένος πως οι Πομάκοι μαθητές της δεν είναι Τούρκοι, εν συνεχεία βρέθηκε στο στόχαστρο του υπουργείου Παιδείας, το οποίο και εσπευσμένα τη μετέθεσε με τη λογική ότι έκανε εξωτερική πολιτική μέσα στο χώρο του σχολείου (ενώ τηρούσε ευλαβικά το πρόγραμμα).

Η άμεση εμπλοκή του αμερικανικού προξενείου Θεσσαλονίκης στη συγκεκριμένη υπόθεση καταδεικνύει τον τεράστιο βαθμό παρέμβασής του. Η Ε.Υ.Π. δε, σημειώνει ότι ο «ύποπτος ρόλος των Αμερικανών, σε σχέση με τους μουσουλμανικούς πληθυσμούς που διαβιούν στη χώρα μας, δεν περιορίζεται μόνο στην περιοχή της Θράκης, αλλά εξίσου εμφανής είναι και στην Αθήνα».

Οι Αμερικανοί κάνουν τη δουλειά τους. Νομίζουν ότι έτσι υπηρετούν τη χώρα τους. Αν και κάποτε είχα διατυπώσει την άποψη, ότι πολλοί Αμερικανοί διπλωμάτες φαίνεται ότι περισσότερο κατευθύνονται από εξωθεσμικά κέντρα, παρά από την κυβέρνησή τους. Βέβαια, ήρθε η ώρα να καταλάβουν οι Αμερικανοί πολίτες αυτό που υποστηρίζουμε εδώ και καιρό. Ότι δεν είναι οι Η.Π.Α. η υπερδύναμη. Απλώς, η υπερδύναμη είχε την έδρα της στις Η.Π.Α., την οποία μετέφερε. Τους Αμερικανούς θα τους χρησιμοποιούν για «Ράμπο». Γι’ αυτό και «ξαφνικά» άρχισαν οι Η.Π.Α. να ταλανίζονται από προβλήματα, που μέχρι χθες νόμιζαν ότι δεν τις ακουμπούν.

Πηγή: Εφ. "Ελεύθερη Άποψη"


  • Γράφει ο Κωνσταντίνος Τοκμακίδης*
Ερωτήσεις που δεν απαντώνται:

Έχετε δανείσει 100 ευρώ σε έναν με μισθό 100 ευρώ και 500 ευρώ σε κάποιον με μισθό 1000 ευρώ.
Ο πρώτος σας χρωστάει το 100% του μισθού του ενώ ο δεύτερος σας χρωστάει το 50% του μισθού του. Βάσει ποιας λογικής θα κυνηγούσατε τον πρώτο που αδυνατεί να πληρώσει το χρέος του και θα αφήνατε τον δεύτερο που ΜΠΟΡΕΙ να πληρώσει; Γιατί προσπαθείτε να πάρετε τα 100 και όχι τα 500;

Αυτό ακριβώς είναι που συμβαίνει με το ΔΝΤ.
Είδα στο διαδίκτυο τον κατάλογο με τα χρέη όλων των χωρών της γης. Ενδεικτικά...

Η Γερμανία με 5 τρις έλλειμμα έχει χρέος στο 155% του ΑΕΠ της.
Η Γαλλία πάλι με 5 τρις έχει χρέος στο188% του ΑΕΠ της.
Οι ΗΠΑ με 13 τρις έλλειμμα έχουν χρέος στο 94% του ΑΕΠ τους.

Οπότε είναι προφανές ότι δεν έχει τόση σημασία το μέγεθος του χρέους όσο το ποσοστό του επί του ακαθαρίστου εθνικού προϊόντος.

Μετά από μερικές ματιές στον πίνακα προκύπτουν κάποιες απορίες:

Ερώτηση 1. Πως γίνεται και ενώ το Λουξεμβούργο, η Αγγλία, η Ελβετία, το Βέλγιο, η Γαλλία, η Δανία και η Αυστρία έχουν ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ποσοστό χρέους από εμάς, αυτοί να ΜΗΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ σώσιμο, αλλά αντίθετα έρχονται να σώσουν εμάς;

Ερώτηση 2. Πως γίνεται το Αφγανιστάν με περίπου μισόν αιώνα συνεχείς πολέμους να έχει μόνο 23% του ΑΕΠ του χρέος, την στιγμή που ξέρουμε ότι ένας πόλεμος μερικών ημερών μπορεί να " ξετινάξει" μία χώρα;

Ερώτηση 3. Πως γίνεται να χρωστάνε 29% το Κουβέιτ, 54% το Μπαχρέιν και τα Αραβικά εμιράτα 56% την στιγμή που είναι παγκόσμιοι προμηθευτές πετρελαίου;

Ερώτηση 4. Πως γίνεται στην Ελβετία με 271% χρέος, μία απλή καθαρίστρια σε νοσοκομείο (περίπου το 2000) να πληρώνεται με 2000 ευρώ μισθό όσα έπαιρνε την ίδια στιγμή (στα βρώμικα κάρβουνο-εργοστάσια της ΔΕΗ) ένας «υψηλόμισθος» τεχνικός, ανώτερης στάθμης εκπαίδευσης, ενταγμένος στα υπερ-βαρέα/ανθυγιεινά με 25 χρόνια προϋπηρεσία;

Ερώτηση 5. Πως γίνεται η Νορβηγία με 143% χρέος να μην έχει πρόβλημα και να μην χρειάζεται σώσιμο ή περικοπές;

Ένα πραγματικό παράδειγμα από εκεί: Γνωστός μου μετακόμισε στην Νορβηγία πριν δύο χρόνια. Προσέξτε τώρα τι «έπαθε» εκεί:

α) Έπιασε δουλειά σε κουζίνα εστιατορίου σαν ανειδίκευτος και έπαιρνε 2.500 ευρώ τον μήνα μισθό!
β) Μετά τρεις μήνες στην δουλειά δήλωσε ότι ήταν «ψυχικά κουρασμένος» και του έδωσαν αμέσως άδεια 15 ημερών!
γ) Με τις επιστροφές φόρων (κάτι σαν το δικό μας δώρο) πήγε μαζί με την γυναίκα του στο Θιβέτ διακοπές.
δ) Τώρα είναι άνεργος (με την δικαιολογία ότι ΔΕΝ ΤΟΥ ΑΡΕΣΕ εκεί που δούλευε!) και για δύο χρόνια παίρνει 1700 ευρώ τον μήνα!

Ερώτηση 6. Γιατί οι παγκόσμιοι δανειστές δεν ανησυχούν μήπως χάσουν τα 13, 5 τρις που χρωστάνε οι ΗΠΑ, τα 2 τρις που χρωστάει το Λουξεμβούργο, τα 9 τρις που χρωστάει η Αγγλία (κλπ, κλπ) αλλά ανησυχούν για τα 500 δις που χρωστάμε εμείς;

Ερώτηση 7. Πως γίνεται και ολόκληρος ο πληθυσμός της γης χρωστάει το 98% των χρημάτων του;

Ερώτηση 8. Ποιοι έχουν τόσα πολλά ώστε να «αντέχουν» να δανείσουν τόσο πολύ χρήμα;

Ερώτηση 9. Πού τα βρήκαν τόσα χρήματα;

Ερώτηση 10. Γιατί τα χρήματά τους δεν συμμετέχουν στο ΑΕΠ της χώρας τους;

Τελικά μήπως τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι η παγκόσμια οικονομία δεν είναι παρά μία τεράστια φούσκα, ενώ το χρήμα είναι ψεύτικο, τυπωμένο στα άδυτα των πολυεθνικών τραπεζών μόνο και μόνο για να επιτευχθεί ένας παγκόσμιος έλεγχος;

* Ο Κων/νος Τοκμακίδης είναι καθηγητής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Του Vlad Grinkevich,
οικονομικού σχολιαστή για το RIA Novosti
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους


Ο George Soros αποφάσισε να τείνει χείρα βοηθείας στην Ευρώπη και να την σώσει από την επικείμενη κρίση. Ο γνωστός oικονομικός επενδυτής - κερδοσκόπος και 95 πολιτικοί, οικονομολόγοι και επιχειρηματίες από την Ευρωπαϊκή Ένωση έστειλαν μια ανοικτή επιστολή προς τους ηγέτες της ΕΕ, προσφέροντας τη συνταγή τους για την αποκατάσταση της οικονομικής υγείας της Γηραιάς Ηπείρου. Σύμφωνα με ειδικούς που τη διάβασαν, η συνταγή δεν περιέχει τίποτε πρωτότυπο, αφού περιλαμβάνει τεχνικές λύσεις, που προσφέρουν μεν ένα είδος "παρηγορητικής φροντίδας", αλλά δεν είναι δυνατόν να σταματήσουν την εξέλιξη της ασθένειας.

Η μέθοδος του Soros

Η ομάδα αυτή των "ανήσυχων Ευρωπαίων"

(α) κάνει έκκληση για τη δημιουργία ενός κοινού ταμείου που θα είναι σε θέση να συλλέξει απαιτούμενα κεφάλαια για την Ευρωζώνη και

(β) κάνει λόγο για την ανάγκη να εφαρμοστεί αυστηρότερη δημοσιονομική πειθαρχία μεταξύ των χωρών-μελών της ΕΕ, να βελτιωθεί η νομοθεσία που διέπει τις καταθέσεις και την ασφάλιση, και να αναπτυχθεί μια βιώσιμη οικονομική στρατηγική ανάπτυξης για την χώρες της Ευρωζώνης. "Εάν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα", τονίζει η ομάδα αυτή των "ανήσυχων Ευρωπαίων", το παγκόσμιο χρηματοοικονομικό σύστημα είναι πιθανό να καταρρεύσει.

Ρώσοι και άλλοι οικονομολόγοι συμφωνούν πλήρως με την άποψη ότι το σημερινό φορολογικό σύστημα είναι στα πρόθυρα κατάρρευσης και μπορεί να σωριαστεί, εάν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα. Ωστόσο, υπάρχει ακόμη ασάφεια ως προς το τι ακριβώς πρέπει να γίνει.

"Οι προκλήσεις είναι τεράστιες, η Ευρωζώνη είναι ουσιαστικά ανίσχυρη και αδυνατούμε να θεσπίσουμε τα απαραίτητα μέτρα. Οι ηγέτες της Ευρωζώνης μόλις τώρα αρχίζουν να κατανοούν ποια είναι πραγματικά τα προβλήματα που καλούνται να αντιμετωπίσουν", δήλωσε στο RIA Novosti μέσω τηλεδιάσκεψης ο κ. Stijn Verhelst, εμπειρογνώμονας του Βασιλικού Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων του Βελγίου.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων δεν υπήρξε κανείς δραστήριος και σκεπτόμενος άνθρωπος που να μην επικρίνει την Ευρωπαϊκή Ένωση για την αδυναμία της να ανταποκριθεί έγκαιρα σε κρίσεις.

"Κατά τη δημιουργία της νομισματικής ένωσης τους, [οι Ευρωπαίοι] δεν μπήκαν στον κόπο να δημιουργήσουν έναν φορολογικό μηχανισμό", σχολιάζει ο κ. Yevgeny Gavrilenkov, διευθύνων σύμβουλος του ρωσικού ομίλου εταιρειών Troika Dialog. "Το πρόβλημα έχει τις ρίζες του στην ατέλεια του μοντέλου διακυβέρνησης τους".

Είναι γεγονός ότι τα διοικητικά στελέχη της ΕΕ κωλυσιεργούν και αναλώνονται σε υπερβολικά περίπλοκες διαδικασίες για να αποφασίσουν, για παράδειγμα, για το εάν ή όχι θα πρέπει να στηρίξουν τις όποιες προβληματικές οικονομίες των χωρών-μελών της Ευρωζώνης.

Ο κ. Gavrilenkov θεωρεί ότι, στο εγγύς μέλλον, οι αρχές της Ευρωζώνης θα πρέπει να επικεντρώσουν τις προσπάθειές τους στην εξεύρεση ενός πιο ευρέως αποδεκτού μοντέλου διαχείρισης των οικονομικών της, ενός μοντέλου το οποίο δεν θα αποτελεί κίνδυνο για την εθνική κυριαρχία των κρατών-μελών της ΕΕ.

Eκ γενετής ελάττωμα

Αλλά ακόμη και αν υποθέσουμε ότι οι αρχές της Ευρωζώνης κατορθώσουν, τελικά, να δημιουργήσουν έναν αποδεκτό μηχανισμό λήψης αποφάσεων, όσον αφορά την "ένεση" ρευστότητας στο φορολογικό σύστημα ή στις προβληματικές οικονομίες, θα αποτελέσει αυτός ο μηχανισμός λύση για τα γενικότερα οικονομικά προβλήματα;

"Είναι σαφές ότι το πρόβλημα είναι υπερβολικά βαθύ και πολύπλοκo για να επιλυθεί με τέτοια μέτρα και οργανωτικούς μηχανισμούς", μας λέει ο κ. Igor Nikolayev, διευθυντής του τμήματος στρατηγικής ανάπτυξης της εταιρείας FBK. "Ίσως να καταφέρουμε να επιτείνουμε την αγωνία του παλαιού φορολογικού συστήματος για ένα χρόνο. Αλλά τι γίνεται στη συνέχεια";

Το τί θα συμβεί στη συνέχεια είναι πραγματικά ασαφές. Οι ειδικοί αναγνωρίζουν ότι τα μέτρα κατά της κρίσης θα κατορθώσουν απλά να βγάλουν την ευρωπαϊκή και την παγκόσμια οικονομία από έναν άμεσο κίνδυνο, αλλά δεν θα είναι σε θέση να ενισχύσουν την οικονομική ανάπτυξη. Και αυτό διότι τα προβλήματα αυτά δεν περιορίζονται μόνο στην Ευρωζώνη.

Ο κ. Gavrilenkov υπογραμμίζει ότι όλες οι μεγάλες οικονομίες - Αμερική, Κίνα, Ευρώπη - έχουν υποστεί παραμορφώσεις από αλλεπάλληλες κρίσεις. Τα οικονομικά προβλήματα της ΕΕ οφείλονται στην υπερβολική ανακατανομή των εσόδων (όχι απαραίτητα του προϋπολογισμού) μεταξύ των διαφόρων οικονομιών και μιας τεχνητής "εξίσωσης προς τα πάνω" του κατά κεφαλήν εισοδήματος μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ. Οι Ηνωμένες Πολιτείες πάσχουν από υπερκατανάλωση, η οποία τροφοδοτήθηκε από τον πολυετή δανεισμό και τις οδήγησε τελικά στην κρίση χρέους. Τα προβλήματα της Κίνας έχουν τη ρίζα τους σε υπερεπενδύσεις που υποστηρίχθηκαν από το κινεζικό κράτος. Είναι φύσει αδύνατο να εξεταστούν όλα αυτά τα προβλήματα μονομιάς σε υπερεθνικό επίπεδο.

"Τα έχει χάσει όλα"

Από την άλλη πλευρά, κάποιοι ειδικοί πιστεύουν ότι το κίνητρο πίσω από την υπογραφή της επιστολής από τον Soros ήταν περισσότερο τα συμφέροντά του παρά η μοίρα της Ευρώπης και του υπόλοιπου κόσμου. Κατά την κ. Yelena Matrosova, διευθύντρια του μακροοικονομικού κέντρου έρευνας της συμβουλευτικής εταιρείας BDO Unicon, το μεγάλο ενδιαφέρον των μεγαλοκερδοσκόπων επικεντρώνεται στο να πείσουν τις φορολογικές αρχές αφενός να υιοθετήσουν μια συγκεντρωτική και πιο ευνόητη πολιτική, και αφετέρου να επιτύχουν την εισροή νέου ρευστού στην οικονομία.

"Ο κ. Soros βγάζει χρήματα με πολλούς τρόπους, εκμεταλλευόμενος ιδίως την (αν)ασφάλεια της πολιτικής των νομισματικών αρχών", μας εξηγεί η κ. Matrosova. "Για να κάνεις συναλλαγές με χρυσό, ασήμι και μέσα της χρηματιστηριακής αγοράς, θα πρέπει πρώτα να πάρεις χρήματα. Αλλά ενώ εκείνος κινεί δισεκατομμύρια, η Ευρώπη ούτε αντιδρά ούτε ανταποκρίνεται. Κανείς δεν είναι σε θέση να ξέρει πραγματικά πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα, και πώς ο συγκεκριμένος κύριος θα μπορέσει να ποντάρει σε διάφορες κερδοσκοπικές τάσεις". Κατά την άποψη της κ. Matrosova, ο δισεκατομμυριούχος "τα έχει χάσει όλα".

"Eάν λάβουμε υπ' όψιν τη φήμη του Soros, θα πρέπει να δώσουμε ιδιαίτερο βάρος σε αυτό το γεγονός", συμφωνεί μαζί της ο κ. Nikolayev. "Αλλά δεν πιστεύω ότι ο Σόρος παίζει κάποιο παιχνίδι στην περίπτωση αυτή ή ότι αδημονεί να βγάλει κέρδος".

Όσο για το κίνητρο των 96 συνυπογραφόντων αυτής της ανοιχτής επιστολής, ο εμπειρογνώμονας το χαρακτηρίζει σαν μια ύστατη προσπάθειά τους να διατηρήσουν το υπάρχον φορολογικό σύστημα με κάθε κόστος. "Αλλά το σύστημα είναι βαθιά προβληματικό", υποστηρίζει ο κ. Nikolayev, "και το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να το διαλύσουμε εις τα εξ ων συνετέθη και να οικοδομήσουμε ένα νέο στη θέση του".

"Ωστόσο, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτή η διαδικασία θα είναι εξαιρετιωκά επώδυνη. Θα πρέπει να προετοιμαστούμε για μια εκτεταμένη κρίση με όλες τις αναπόφευκτες συνέπειες της: απώλεια χρημάτων και πτωχεύσεις. Θα είναι μια πραγματικότητα σκληρή. Και πιστεύω ότι όλα τα συμβαλλόμενα μέρη το κατανοούν αυτό".

Γράφει ο Δρ Mάνος Δανέζης

Eπίκουρος Kαθηγητής Πανεπιστημίου Aθηνών

Eίναι πολύ πιθανόν, ο τελικός στόχος της Nέας τάξης στα Bαλκάνια να είναι, η επικυριαρχία και έλεγχος της Mαύρης Θάλασσας, των Στενών και του Aιγαίου, περιοχών τεράστιας στρατηγικής και οικονομικής σημασίας για την Pωσία, τις HΠA, την Γερμανία, την Aγγλία, την Γαλλία, αλλά και για μια σειρά άλλων, μικρότερων κρατών, όπως η Eλλάδα, η Tουρκία, η Bουλγαρία κ.α.

O πολύ μεγάλος αριθμός των εμπλεκομένων κρατών, στην διεκδίκηση του ελέγχου μέρους, ή του συνόλου των προηγούμενων περιοχών, κάνει, το πρόβλημα εξαιρετικά επικίνδυνο για την παγκόσμια ειρήνη.

O εντοπισμός όμως του χώρου της επόμενής, και τελικής ίσως, απειλής για την πατρίδα μας, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το πολιτικό παιχνίδι παίζεται στα περιθώρια των συνθηκών της Λοζάνης και του Mοντρέ, που καθορίζουν βασικά το νομικό καθεστώς της περιοχής.

Παρά το γεγονός ότι οι συνθήκες αυτές είναι γνωστές κατ’ όνομα, ελάχιστοι γνωρίζουν κάποιες ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες τους. Για τον λόγο αυτό ας δούμε κάποια ενδιαφέροντα σημεία τους.

Σύμφωνα με την Συνθήκη της Λοζάνης, ( 24 Iουλίου 1923, άρθρο 4) τα Στενά και τα νησιά του Aιγαίου : Σαμοθράκη, Λήμνος, Iμβρος, Tένεδος, Λαγούσαι νήσοι (Mαυρυαί) ουδετεροποιούνταν, απαγορευόταν δηλαδή η στρατικοποίηση τους.

Tο άρθο αυτό έκανε την Συνθήκη της Λοζάνης εξαιρετικά ευνοϊκή για την τότε Σοβιετική Eνωση, αφού της έδινε το δικαίωμα να βγαίνει άνετα στις ζεστές θάλασσες χωρίς το φόβο στρατιωτικού μπλοκαρίσματος. Aυτό όμως το καθεστός, όπως είναι φανερό, δεν ήταν αρεστό στις δυτικές δυνάμεις, που κατόρθωσαν να ανατρέψουν την κατάσταση και να ξαναεγκλωβίσουν την Σοβιετική Ενωση, μέσω της συνθήκης του Mοντρέ (20 Iουλίου 1936), βάση της οποίας στρατικοποιούνταν όλες οι προηγούμενες περιοχές.

Aυτό όμως που θα πρέπει να έχουμε συνεχώς στο μυαλό μας καθ’ όλη την διάρκεια των μελλοντικών εξελίξεων στην περιοχή, είναι το άρθρο 28 της σύμβασης του Mοντραί που έχει ως εξής:

«H παρούσα συνθήκη θα έχει διάρκεια 20 ετών, αρχής γενομένης από την ημερομηνία ισχύος της. H αρχή του ελεύθερου διάπλου και ναυσιπλοίας, έχει απεριόριστη διάρκεια. Eάν 2 χρόνια πρίν την εκπνοή της προαναφερθείσης περιόδου ( των 20 ετών) καμιά από τις συμβαλλόμενες δυνάμεις δεν έχει καταθέσει μιαπροειδοποίηση καταγγελίας της σύμβασης στην Γαλλική κυβέρνηση, η παρούσα συνθήκη παραμένει σε ισχύ μέχρι να περάσουν 2 χρόνια μετά το στάλσιμο μιας προειδοποίησης καταγγελίας της Σύμβασης από κάποια από τις συμβαλλόμενες δυνάμεις. Eάν η παρούσα Συνθήκη καταγγελθεί σύμφωνα με τις διευθετήσεις του άρθρου αυτού, οι συμβαλλόμενες δυνάμεις υποχρεούνται να παραστούν σε μιά σύνοδο με σκοπό να συμφωνήσουν τους όρους μιας νέας σύμβασης….»

Για την Iστορία αναφέρουμε ότι οι συμβαλλόμενες δυνάμεις, που θα έχουν την ευθύνη μιας μελλοντικής αναθεώρησης της συνθήκης του Mοντραί είναι :

Aγγλία, Bουλγαρία, Γαλλία, Γιουγκοσλαϋία, Eλλάδα, Iταλία, Iαπωνία, Pουμανία, Σοβιετική Eνωση, και Tουρκία.

Mε βάση την συνθήκη του Mοντρέ, τα Στενά δεν ανήκουν στην Tουρκία. Aπλώς έχει ανατεθεί σε αυτήν η φύλαξή τους. Aυτό σημαίνει ότι με μια νέα συνθήκη μπορεί να της αφαιρεθεί η φύλαξη αυτή.

Eξετάζοντας προσεκτικά όλα τα προηγούμενα, μπορούμε να καταλήξουμε σε πολύ ουσιαστικά συμπεράσματα. Σεβόμενοι όμως την κρισιμότητα της κατάστασης σημειώνουμε μόνο τα επόμενα :

α. H συνθήκη του Mοντραί, σήμερα εξυπηρετεί τα δυτικά και Tουρκικά συμφέροντα.

Eιναι δεδομένο ότι σε δοθείσα ευκαιρία η Pωσία θα αγωνιστεί μέχρι εσχάτων για την κατάργησή της, ανεξάρτητα συνεπειών.

β. H προβλεπόμενη από την συνθήκη του Mοντρέ 20ετία έχει λήξει τον Iούλιο του 1956. Σήμερα η Σύμβαση είναι εν ισχύ μόνο επειδή δεν έχει υπάρξει καταγγελία της, εκ μέρους κάποιας από τις συμβαλλόμενες χώρες.

γ. Aνα πάσα στιγμή, κάθε μιά από τις συμβαλλόμενες χώρες, μπορεί να καταγγείλει εξ’ ολοκλήρου την Συνθήκη του Mοντρέ, και να ζητήσει μέσα σε 2 χρόνια την αναθεώρησή της με βάση το άρθρο 28.

Mιά τέτοια κίνηση θα δημιουργούσε εναν γενικό «χαμό»μέσω μιας δραματικής ανατροπής όλων των παγκόσμιων σχεδιασμών για την περιοχή. Tο δικαίωμα αυτο φυσικά το έχει και η Eλλάδα, (η επισήμανση γίνεται για όσους, φίλους η εχθρούς θέλουν να κάνουν ότι το αγνοούν)

δ. Tο δραματικό του προβλήματος είναι ότι, βάση του άρθρου 28, οι HΠA δεν βρίσκονται ανάμεσα στις συμβαλλόμενες χώρες, οι οποίες έχουν την ευθύνη της αναθεώρησής της, εφ’ όσον αυτή καταγγελθεί.

Tο γεγονός αυτό δηλώνει ότι η αναθεώρηση της Συνθήκης του Mοντρέ δεν θα γίνει με βάσει το άρθρο 28, αλλά βάσει αδιαφανών μεθοδεύσεων αποστρατικοποίησης της περιοχής, η οποία ελέγχεται στρατιωτικά από την Eλλάδα και την Tουρκία.

H παρέμβαση ξένων δυνάμεων, όπως διδάσκει η σημερινή διεθνής πρακτική, πρόκειται, κατά πάσα πιθανότητα, να γίνει με την μορφή ειρηνοποιού δύναμης, η οποία θα δράσει στο όνομα του ελεύθερου εμπορίου, της ελεύθερης διακίνησης ανθρώπων και αγαθών, μεταξύ χωρών της Eυρώπης, της Mαύρης θάλασσας, της Pωσίας, αλλά και στο όνομα της λειτουργίας πολυεθνικών, εμπορικών και πολιτιστικών, ομάδων και λεσχών, ασχέτωςμε το πώς αυτές θα ήθελαν να λέγονται, και οι οποίες ήδη έχουν συσταθεί και λειτουργούν.

Oπως γίνεται φανερό, το παιχνίδι αυτό μπορεί να είναι επικίνδυνο, αλλά κρύβει κέρδη και ευκαιρίες για την Eλλάδα, αν επί τέλους η Eλληνική διπλωματία δράσει έξυπνα, και συγχρόνως οι πολίτες της Xώρας μας ενδιαφερθούν περισσότερο για αυτήν, και όχι για το προσωπικό κέρδος και τις αστείες φιλοδοξίες τους.

Πηγή

Φώτο


Στα 3 τρισ. ευρώ φθάνει το ποσό που θα πρέπει να δεσμευτούν να δαπανήσουν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, εαν θέλουν να αποτρέψουν μια οικονομική καταστροφή χειρότερη από αυτές του 2008 και του 2009, εκτιμούν οι συντάκτες του Bloomberg, ενώ για να αποκατασταθεί η αξιοπιστία θα πρέπει να γίνουν τρεις κινήσεις που μέχρι τώρα οι ευρωπαίοι ηγέτες δεν έχουν καταφέρει να κάνουν.

Συγκεκριμένα, οι τρεις κινήσεις που θα πρέπει να κάνουν οι Ευρωπαίοι ηγέτες, σύμφωνα με τους συντάκτες του δημοσιεύματος του Bloomberg, είναι οι εξής:

* Nα διαλύσουν την ψευδαίσθηση ότι ορισμένες κυβερνήσεις της ευρωζώνης –ιδιαίτερα η Ελλάδα- μπορούν να πληρώσουν τα χρέη τους.

* Nα δώσουν έναν ρεαλιστικό "λογαριασμό" του πόσα θα χάσουν οι ευρωπαϊκές τράπεζες όταν χρεοκοπήσουν αυτές οι κυβερνήσεις, και

* Nα προσφέρουν χρηματοοικονομικές εγγυήσεις, τόσες ώστε να πείσουν τις αγορές ότι οι χρεοκοπίες και οι ζημιές αυτές θα είναι οι τελευταίες.

Ωστόσο, δημιουργούνται και τρία ερωτήματα:

Το πρώτο είναι ποιες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις πρέπει να κηρύξουν χρεοκοπία. Σύμφωνα με το συντάκτες του Βloomberg, η Ελλάδα βρίσκεται μακράν στην χειρότερη θέση. Με τα τρέχοντα επιτόκια –και δεδομένων των εκτιμήσεων για την ανάπτυξη από το ΔΝΤ- η ελληνική κυβέρνηση θα έπρεπε να εφαρμόσει αυστηρότατα μέτρα λιτότητας μόνο και μόνο για να σταθεροποιήσει το χρέος της και η χώρα θα έπρεπε να εμφανίζει πρωτογενές πλεόνασμα άνω του 5% του ΑΕΠ επ' αόριστον.

Αγώνα, όμως, θα έπρεπε να δώσει και η Πορτογαλία, η οποία δεν είναι σε θέση να πληρώσει τα επιτόκια της αγοράς και πιθανότατα θα χρειάζονταν πολλά χρόνια για να μειώσει το χρέος της σε επίπεδο που θα είναι αρκετά χαμηλό ώστε να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των επενδυτών. Άλλες χώρες της ευρωζώνης –συμπεριλαμβανομένης της Ιρλανδίας, της Ιταλίας, της Ισπανίας, του Βελγίου και της Γαλλίας- μπορούν να σταθεροποιήσουν τα χρέη τους με πρωτογενή πλεονάσματα χαμηλότερα του 2% του ΑΕΠ –αν υποθέσουμε πως οι αγορές δεν αυξήσουν τα επιτόκιά τους. Καθώς τέτοια πλεονάσματα βρίσκονται εντός του ιστορικού εύρους, η "αιματοχυσία" θα μπορούσε να τερματιστεί με την Ελλάδα και την Πορτογαλία.

Το δεύτερο ερώτημα είναι πόσο χρέος έχουν πράγματι τη δυνατότητα τα αφερέγγυα κράτη να αποπληρώσουν. Αν θεωρηθεί ότι είναι εφικτό ένα πρωτογενές πλεόνασμα της τάξεως του 1% του ΑΕΠ και πως οι ευρωπαϊκές εγγυήσεις θα επέτρεπαν στις κυβερνήσεις να δανειστούν με λογικά επιτόκια μετά τη χρεοκοπία τους, η Ελλάδα θα χρειαζόταν "κούρεμα" της τάξεως του 70% και η Πορτογαλία 40%. Οι δύο αυτές χρεοκοπίες θα εξάλειφαν το ελληνικό και το πορτογαλικό χρέος ύψους περίπου 300 δισ. ευρώ, ένα μεγάλο μέρος του οποίου κατέχουν οι τράπεζες. Ως εκ τούτου, οι τρέχουσες εκτιμήσεις για τα νέα κεφάλαια που θα απαιτηθούν για ενίσχυση του τραπεζικού συστήματος φαίνονται λογικές. Οι κυβερνήσεις θα πρέπει να είναι προετοιμασμένες να παράσχουν αυτά τα κεφάλαια, αν και οι τράπεζες μπορεί τελικά να αντλήσουν από μόνες τους μεγάλο μέρος αυτών των κεφαλαίων, ενώ ενδέχεται να επιτραπεί και σε ορισμένες από αυτές να καταρρεύσουν.

Το τρίτο και ίσως το σημαντικότερο ερώτημα είναι πόση πρέπει να είναι η "δύναμη πυρός" για να στηριχτούν οι ανακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών και να προστατευτούν οι φερέγγυες κυβερνήσεις από τις κερδοσκοπικές επιθέσεις. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Bloomberg και του ΔΝΤ, οι συνολικές ανάγκες χρηματοδότησης για την Ελλάδα, την Πορτογαλία, την Ιρλανδία, την Ισπανία, την Ιταλία, τη Γαλλία και το Βέλγιο θα φθάνουν τα 2,5 τρισ. ευρώ μέχρι το 2015. Έτσι, και προκειμένου να υπάρχει και ένα περιθώριο λάθους, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα χρειαστούν τουλάχιστον 3 τρισ. ευρώ για να σταματήσουν την κρίση.

Ωστόσο, καταλήγει το Bloomberg, τα λεφτά από μόνα τους δεν θα λύσουν τα προβλήματα της ευρωζώνης. Για να επιβιώσει το ευρώ, οι Ευρωπαίοι ηγέτες πρέπει να βρουν την πολιτική θέληση να αντιμετωπίσουν θεμελιώδη ζητήματα, όπως η έλλειψη μιας ενιαίας δημοσιονομικής αρχής και οι προβληματικοί κανόνες για τα κεφάλαια των τραπεζών.


Υπέκυψε στις πιέσεις ο πρόεδρος της ΝΔ, Αντώνης Σαμαράς, και διέγραψε τον μαχητικό δεξιό πρόεδρο των ταξιτζήδων, Θύμιο Λυμπερόπουλο. Εχοντας ήδη δημοσίως καταδικάσει τη δράση των εργαζομένων στη ΔΕΗ και στους οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, με τον αποκεφαλισμό του δικού της Θ. Λυμπερόπουλου η ΝΔ επισφράγισε το διαζύγιό της με τον κόσμο της εργασίας που βρίσκεται σε απόγνωση εξαιτίας της πολιτικής τής κυβέρνησης Παπανδρέου. Δεν προκαλεί φυσικά έκπληξη η στάση του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ουδέποτε η Δεξιά ισχυρίστηκε ότι εκπροσωπεί τα συμφέροντα των εργαζομένων. Επιλέγοντας όμως ακριβώς αυτήν τη χρονική στιγμή ο Α. Σαμαράς για να επαναβεβαιώσει αυτή την αρχή -τις παραμονές, δηλαδή, της μεγαλύτερης και πιο κρίσιμης απεργίας που έχει γίνει στα 37 χρόνια της μεταπολίτευσης- προσφέρει ουσιαστική υπηρεσία στην κυβέρνηση Παπανδρέου, προσδοκώντας, φυσικά, πολιτικά ανταλλάγματα.

Το διαζύγιο της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ με τους εργαζομένους, τους μικρομεσαίους, τους συνταξιούχους είναι βεβαίως οριστικό και αμετάκλητο. Οι σχέσεις τους είναι και θα παραμείνουν βαθύτατα εχθρικές για πολλά, πολλά χρόνια. Η επιλογή όμως του Α. Σαμαρά να δηλώσει κι αυτός το διαζύγιο της ΝΔ με τον εργαζόμενο λαό χαλαρώνει την πολιτική πίεση στην κυβέρνηση, καθώς απογοητεύει εκείνα τα πολιτικά καθυστερημένα τμήματα των εργαζομένων που είχαν την αυταπάτη ότι η ΝΔ θα μπορούσε να δώσει λύση στα οξύτατα οικονομικά προβλήματα που τους προκάλεσε η πολιτική του Γ. Παπανδρέου. Αφενός, καθιστά τον κόσμο λιγότερο μαχητικό ενδεχομένως και, αφετέρου, δίνει πράσινο φως στην κυβέρνηση να χρησιμοποιήσει όση βία θέλει για να καταστείλει τις διαμαρτυρίες εναντίον της πολιτικής της, χωρίς να φοβάται σοβαρές πολιτικές απώλειες στο επίπεδο της μετακίνησης ψηφοφόρων προς τη ΝΔ.

Τα πολιτικά κέρδη που προσδοκά ο αρχηγός της ΝΔ συνίστανται στο ότι όσο περισσότερο παραμένει στην εξουσία η κυβέρνηση Παπανδρέου τόσο περισσότερα αντιλαϊκά μέτρα θα πάρει, τόσο μεγαλύτερο τμήμα της βρόμικης δουλειάς θα φέρει σε πέρας, τόσο περισσότερο θα εξανδραποδίσει τον ελληνικό λαό. Ετσι, όταν κάποτε η ΝΔ αναρριχηθεί στην εξουσία, θα της είναι πολύ ευκολότερο να υιοθετήσει και να εφαρμόσει σκληρότερα αντιλαϊκά μέτρα, όπως κάνει ο δεξιός πρωθυπουργός της Πορτογαλίας, Πέδρο Πάσους Κοέλιου. Ο Κοέλιου σάρωσε στις πρόωρες εκλογές τον σοσιαλιστή πρωθυπουργό Ζοζέ Σόκρατες, που είχε υπογράψει το Μνημόνιο με πραξικοπηματικό τρόπο ως υπηρεσιακή (!) κυβέρνηση, και τώρα ο δεξιός Πορτογάλος πρωθυπουργός αντιγράφει την πολιτική Παπανδρέου: αύξησε τον ΦΠΑ από 13% σε 23%, "τσεκούρωσε" (δήθεν προσωρινά) τον 13ο και τον 14ο μισθό στους δημοσίους υπαλλήλους και τους συνταξιούχους που βγάζουν περισσότερα από 1.000 ευρώ τον μήνα, κατάργησε επιδόματα και αργίες, περιέκοψε τις κρατικές δαπάνες για τα νοσοκομεία και τα σχολεία, έβαλε τους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα να δουλεύουν μισή ώρα περισσότερο την ημέρα χωρίς πληρωμή κ.λπ. Κι είναι ακόμη στην αρχή ο Γολγοθάς των Πορτογάλων εργαζομένων...

Βραχυπρόθεσμα, η ΝΔ υπολογίζει ότι θα αποκομίσει οφέλη από τη στάση της κατά των εργαζομένων, όσο και αν είναι προφανές ότι η πολιτική αυτή δυσχεραίνει τον δρόμο της προς την κατάκτηση κοινοβουλευτικής αυτοδυναμίας στις εκλογές. Αυτό ελπίζει βάσιμα ότι αργά ή γρήγορα θα το ξεπεράσει, αν και καθόλου απλό δεν είναι αυτό, δεδομένου ότι η σημερινή στάση της ενθαρρύνει την ισχυροποίηση των πιέσεων πάνω στη ΝΔ για να συρθεί σε συγκυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ, κάτι που θα διασώσει το κυβερνών κόμμα. Μακροπρόθεσμα, όμως, τα προβλήματα είναι σοβαρότερα και βαθύτερα, αν εδραιωθεί η πεποίθηση σε μεγάλα τμήματα εργαζομένων και συνταξιούχων ότι κανένα από τα δύο κόμματα εξουσίας δεν εκπροσωπεί τα συμφέροντά τους, ούτε το ΠΑΣΟΚ ούτε η ΝΔ. Αν ένα μεγάλο τμήμα του ελληνικού λαού αισθανθεί ότι δεν έχει πολιτική εκπροσώπηση, τότε η πίεση αλλαγής του πολιτικού σκηνικού γίνεται αφόρητη. Η Αριστερά για την ώρα δεν φαίνεται ικανή να διεκδικήσει αυτή την εκπροσώπηση και να καταστεί αθροιστικά σχεδόν ισοδύναμη εκλογικά με τους άλλους δύο πόλους. Πιθανότατα θα σημειώσει το σύνολο των κομμάτων της το υψηλότερο ποσοστό της ιστορίας της, με μοναδική εξαίρεση το 1958, αλλά αυτό δεν αρκεί στις σημερινές συνθήκες.

Διακυβέρνηση χωρίς συναίνεση

ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΤΙΚΗ και προσαρμοσμένη αποκλειστικά στο κομματικό συμφέρον του ΠΑΣΟΚ είναι η συζήτηση που γίνεται εδώ και πολλούς μήνες γύρω από την κομματική συναίνεση του κυβερνώντος κόμματος με τη ΝΔ για να συγκυβερνήσουν και να της φορτώσει έτσι τη μισή ευθύνη για την ολέθρια πολιτική που έχει ακολουθήσει η κυβέρνηση Παπανδρέου. Το αληθινό πείραμα που γίνεται όμως στην Ελλάδα είναι η διακυβέρνησή της χωρίς τη συναίνεση του λαού, χωρίς κοινωνικές συμμαχίες της κυβέρνησης με λαϊκές τάξεις και στρώματα του πληθυσμού. Πώς να κυβερνάται δηλαδή μια χώρα με σύσσωμο τον λαό εναντίον της ασκούμενης πολιτικής που τον καταβαραθρώνει, χωρίς παρ' όλα αυτά να ανατρέπεται η εν λόγω κυβέρνηση, έστω και αν ολόκληρη η χώρα βρίσκεται επί μήνες ασταμάτητα στους δρόμους.

Aλήθεια, ποιός δίνει κουράγιο στην κυβέρνηση; Τι πιστεύουν ότι μπορούν να κάνουν για να μην βρεθούν υπόλογοι την επόμενη ημέρα των εκλογών; Πιστεύουν σε θαύματα; Θεωρούν ότι ο λαός θα ξεχάσει τί πέρασε στα χέρια τους; Έχουν την εντύπωση ότι η επόμενη ημέρα, απλώς θα είναι μια ημέρα αγώνα γι αυτούς; Ούτε τον αγώνα, δεν θα μπορέσουν να δώσουν.

Ποιός δίνει κουράγιο στην κυβέρνηση; Ποιός λεει στον…
Γιώργο Παπανδρέου ,ότι θα τα καταφέρουν στο τέλος;Ο ίδιος ο πρωθυπουργός, δεν ντρέπεται; Δεν βλέπει ότι μέρα με την μέρα, διασύρεται, εξευτελίζεται, διαμορφώνει ένα πλειοψηφικό ρεύμα εναντίον του, που δεν θα μπορέσει κανείς να το συγκρατήσει…Που στηρίζεται αυτή η άθλια κυβέρνηση και δεν φεύγει πολιτισμένα;

Από την άλλη:

Τι περιμένει η Νέα Δημοκρατία; Να φιλοτιμηθεί το ΠΑΣΟΚ να φύγει; Δεν βλέπει ότι έτσι φθείρεται και η ίδια; Δεν βλέπει ο Σαμαράς, οτι θα βρεθεί σε δύσκολη θέση αργότερα, εαν αφήσει και εκτονώσουν όλα τα άγρια ένστικτα τους, εναντίον του λαού οι τοποτηρητές της τρόικας; Γιατί ο Σαμαράς ελπίζει, ότι αργότερα όταν έχει ολοκληρωθεί το έγκλημα εναντίον της πατρίδας, τα πράγματα θα είναι καλύτερα; Από πού αντλεί την πληροφόρηση αυτή;

Η αριστερά, επιτέλους τι κάνει; Πόσο θα αντέξει να μιλάει και να εκφράζεται με …δέκα κεφάλια; Τι θα πεί Αλέκα Παπαρήγα, δεν συνεργάζομαι; Είσαι αλλού γι αλλού. Και φυσικά θα πρέπει να συνεργασθείς με τον Τσίπρα και με τις άλλες δυνάμεις της αριστεράς, να δημιουργηθεί μια μεγάλη ενιαία δυνατή αριστερά, που θα την υπολογίζουν όχι μόνον οι ντόπιες πολιτικές συντηρητικές δυνάμεις, που είναι απλώς άλλη πλευρά του ίδιου νομίσματος, αλλά και οι ξένοι που φοβούνται τέτοια τερτίπια. Ποιός θα σε φοβηθεί βρε Αλέκα μόνη σου; Εδώ η αστυνομία παρακαλάει να κατεβαίνει το ΚΚΕ, συνέχεια, σε διαδήλωση. Σαν το λύκειο Μπάρμπι, στοιχημένο και απονευρωμένο είναι ,με τα ίδια αστεία γελοία συνθήματα με τον νόμο –που γραφούν στ αρχ…όλοι-ότι είναι το δίκαιο του εργάτη (ποιού εργάτη, ρε που δουλεύουν πλέον για τριακόσια ευρώ τον μήνα;) Είτε την κάνει, είτε όχι, το ίδιο είναι… Λοβοτομημένοι πολιτικοί…Αναμένουν τις εξελίξεις από τους καναπέδες τους. Και το κυριότερο: Φώς πουθενά δεν φαίνεται…

Την ώρα που τα ποσοστά του ΠΑΣΟΚ στις δημοσκοπήσεις βρίσκονται σε ελεύθερη πτώση, το κυβερνών κόμμα σαρώνεται από καταιγίδα παραιτήσεων μελών του και μαζικές αποχωρήσεις οργανώσεων από τον συνδικαλιστικό χώρο.

Πολλοί από αυτούς, μάλιστα, βρίσκονται συχνά ακόμα και ανάμεσα σε εκείνους που αποδοκιμάζουν και γιουχάρουν τους υπουργούς της κυβέρνησης.

Την περασμένη εβδομάδα αποχώρησε η ΠΑΣΚ σιδηροδρομικών, δημοσιοποιώντας επιστολή με την οποία καταγγέλλει το σημερινό ΠΑΣΟΚ και την κυβέρνηση ότι «ακύρωσαν τις βασικές αρχές του κινήματος που ήταν η Εθνική Ανεξαρτησία και η Λαϊκή Κυριαρχία». Η επιστολή κλείνει με τη φράση «ο θεός να βάλει το χέρι του για όσα θα συμβούν». Τις ίδιες μέρες παραιτήθηκε και η ΠΑΣΚ καθηγητών Βοιωτίας, χαρακτηρίζοντας την κίνηση «προσωπική και πολιτική επιλογή αυτοσεβασμού», ενώ στην ανακοίνωση αναφέρεται ότι «ήρθε η ώρα της ανατροπής».

Από τις πρώτες αποχωρήσεις συνδικαλιστών του ΠΑΣΟΚ ήταν αυτή της ΠΑΣΚΕ ΟΤΑ που την περασμένη εβδομάδα ήταν στα χαρακώματα εναντίον της κυβέρνησης. «Είναι αυτοδίκαιη η παύση όταν μιλάμε για το σημερινό ΠΑΣΟΚ» έχει δηλώσει στην «Ελευθεροτυπία» ο Θέμης Μπαλασόπουλος, γραμματέας της ΠΑΣΚΕ στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και πρόεδρος από το 2001 της Ομοσπονδίας (ΠΟΕ-ΟΤΑ) των 70.000 εργαζομένων.

Ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚ Μιχάλης Καρχιμάκης δεν σταματά να λαμβάνει καθημερινά στην Ιπποκράτους επιστολές διαμαρτυρίας, καταγγελιών και παραιτήσεων μελών και στελεχών. Πρόσφατα παραιτήθηκε ο γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ Χανίων, Γ. Χριστουλάκης, δηλώνοντας ότι «ο κόσμος έχει χάσει το δικαίωμα στο όνειρο και την ελπίδα», ενώ πριν από λίγο καιρό σε ένδειξη διαμαρτυρίας είχε παραιτηθεί και ο γραμματέας Ν. ΠΑΣΟΚ Γέρακα, Λάμπρος Γκόγκας, λέγοντας ότι η παιδεία, η ιδεολογία και η αξιοπρέπειά του δεν του επιτρέπουν να συμβιβαστεί με αυτή την κατάσταση. Ο γραμματέας Τ.Ο. του ΠΑΣΟΚ Νάουσας, Γιάννης Αργυρίου, παραιτήθηκε επειδή, όπως είπε, «θέλω να κοιτάω όσους με εμπιστεύθηκαν στα μάτια και κυρίως τα παιδιά μου» και ο γραμματέας Ν. ΠΑΣΟΚ Ηρακλείου, Μιχάλης Καραδημητρίου, αποχώρησε δηλώνοντας «ο πρωθυπουργός μας πρόδωσε».

Εδώ και λίγες μέρες έχει δημιουργηθεί ακόμα και σελίδα στο facebook από ομάδα μελών του ΠΑΣΟΚ που έχουν αποχωρήσει. Μία από τις πρόσφατες αναρτήσεις του από πρώην μέλη του ΠΑΣΟΚ έγραφε: «Ψάχνει τα μέλη του το ΠΑΣΟΚ. Μετά τις αποτυχημένες προσπάθειες του κόμματος να μαζέψει έσοδα από τα μπιλιετάκια που στέλνει στα μέλη και στους "φίλους" του, τώρα άλλαξε στόχο και προσπαθεί απλώς να καταμετρήσει τα μέλη του. Σήμερα δέχτηκα τηλεφώνημα από τα κεντρικά. Μου ζητούσαν τα στοιχεία μου για να με επιβεβαιώσουν στους καταλόγους τους (!). Καταλαβαίνετε, βέβαια, τι άκουσαν και καταλαβαίνετε ότι δεν έδωσα κανένα στοιχείο... (ελπίζω να μη συνεχίσουν να μαγειρεύουν ακόμη τα νούμερα των μελών)».

Στην ιστοσελίδα αναφερόταν και συγκεκριμένο φαξ που δίνει πλέον η Ιπποκράτους για όσους θέλουν να στείλουν επιστολές παραίτησης για να διαγραφούν. Η Χριστίνα Καλαμπαλίκη, πρώην αναπληρώτρια γραμματέας του δικτύου νεολαίας Τρικάλων, είναι μία από τα μέλη της ομάδας των άρτι παραιτηθέντων. «Είναι σαφές ότι το ΠΑΣΟΚ διολισθαίνει στον ιδεολογικό χώρο του νεο-συντηρητισμού και της νέας δεξιάς» αναφέρει στην «Κ.Ε.» «Εχει καταληφθεί από τους εκπροσώπους του χρηματιστικού κεφαλαίου και του νεοφιλελευθερισμού». Η Χριστίνα θεωρεί αυτονόητο, όπως λέει, ότι δεν μπορεί να μείνει στο σημερινό ΠΑΣΟΚ το οποίο για εκείνη «έσβησε την ημέρα που υπέγραψε το μνημόνιο».

«Δεν θέλω να είμαι το λάδι στους μηχανισμούς και τα γρανάζια τους» υποστηρίζει, αλλά δεν σκοπεύει να «ιδιωτεύσει». «Δεν έχουμε την πολυτέλεια να κλειστούμε στα σπίτια μας. Θα βρεθούμε στους δρόμους και στα κινήματα, να δηλώσουμε ανυπακοή στα βάρβαρα μέτρα» αναφέρει.

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι περισσότερες παραιτήσεις συνοδεύονται από μία διάθεση ριζοσπαστικοποίησης, καθώς οι περισσότεροι δηλώνουν ότι από εδώ και πέρα θα ενώσουν τη φωνή τους με τα κινήματα που θα αναπτυχθούν. «Παραιτούμαι από τη θέση του μέλους της Εθνικής Αντιπροσωπείας της Ν. ΠΑΣΟΚ και διαγράφομαι από μέλος του ΠΑΣΟΚ. Θα είμαι παρών στα κοινωνικά και πολιτικά δρώμενα της χώρας» αναφέρει στην πρόσφατη επιστολή παραίτησής του ο Μάκης Αγγελετάκης.

Παραιτήσεις όμως υπάρχουν και από το ανώτερο καθοδηγητικό όργανο του ΠΑΣΟΚ, το Εθνικό Συμβούλιο. Δύο ημέρες πριν από την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου, ο πρώην γενικός γραμματέας Ενημέρωσης παλαιότερων κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ, Γιάννης Νικολάου, υπέβαλε την παραίτησή του από το Εθνικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ εκφράζοντας τη διαφωνία του με την κυβερνητική πολιτική και χαρακτηρίζοντας το μεσοπρόθεσμο ως «οικονομικά αδιέξοδο και κοινωνικά άδικο». Την ίδια περίοδο είχε παραιτηθεί και ο πρώην υπουργός και βουλευτής Αντώνης Κοτσακάς. Σε επιστολή του προς τον Γ. Παπανδρέου και τον Μ. Καρχιμάκη ανέφερε ότι παραιτείται από το «τέως ΠΑΣΟΚ», υποστηρίζοντας ότι δεν φεύγει αυτός από το Κίνημα, αλλά «το ΠΑΣΟΚ έφυγε από το ΠΑΣΟΚ».

Εκτός ΠΑΣΟΚ έχει θέσει τον εαυτό της εδώ και λίγο καιρό και το μέλος του Ε.Σ. Νίνα Κασιμάτη, από το αριστερό ρεύμα του «Νέου Αγωνιστή». «Η μόνη πράξη που μένει στους όποιους θύλακες αντίστασης του μεταλλαγμένου μορφώματος που καταχρηστικά λέγεται ακόμη "ΠΑΣΟΚ", είναι η έξοδός τους» αναφέρει. Μαζί με άλλους συντρόφους της μάλιστα, που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ, προγραμματίζουν εκδήλωση την ερχόμενη Τρίτη 18 Οκτωβρίου, με θέμα «30 χρόνια από τις 18 Οκτωβρίου 1981. Από την Αλλαγή στην προδοσία». «Τους καλούμε λοιπόν σε αντίσταση, απελευθέρωση και επανένωσή τους με συντρόφους και συναγωνιστές που έχουμε ήδη αποχωρήσει», δηλώνει, «για να ξανακερδίσουμε τη ζωή μας, με τον χειμαζόμενο ελληνικό λαό και με άλλες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις που αυτοοργανώνονται, για τη δημοκρατία, τη λαϊκή κυριαρχία και την επαναφορά της χώρας ως εθνικά κυρίαρχης». Το κύμα παραιτήσεων αναμένεται να συνεχιστεί το επόμενο διάστημα, καθώς ετοιμάζονται νέες μαζικές αποχωρήσεις, ειδικά συνδικαλιστών του ΠΑΣΟΚ.

Πηγή


  • Από την Ιόλη Πιερίδη-αναγνώστρια
Mια είδηση σοκ που πέρασε στα ψιλά έρχεται να επιβεβαιώσει την αρθρογραφία του «Κουρδιστού Πορτοκαλιού» που επιμένει να γράψει ότι ο Παπανδρέου ΦΟΒΑΤΑΙ να πατήσει το πόδι του στις ΗΠΑ, από την ημέρα που συνελήφθη ο Ντομινίκ Στρος Καν.

Για μια ακόμη φορά λοιπόν ο πρωθυπουργός ανέβαλλε την επίσκεψή του στις ΗΠΑ, την οποία είχε επιχειρήσει να προαναγγείλει δειλά-δειλά την εβδομάδα που πέρασε.

Ούτε Λαγκάρντ, ούτε ο Ομπάμα!

Όσο κι αν ακούγεται απίστευτο και θεωρία συνομωσίας, ο Παπανδρέου είναι persona non grata για τον Λευκό Οίκο!

Ο ίδιος το γνωρίζει αυτό και βρίσκεται ήδη σε πολύ δεινή θέση.

Ούτε τηλεφωνική επικοινωνία δεν είχε μήνες τώρα με τον Ομπάμα.

Τι συνέβη όμως και ο ΓΑΠ που τα wikileaks τον ήθελαν να δίνει προεκλογικά γη, ύδωρ και Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη στον Δανιήλ Σπέκχαρντ (για χάρη του οποίου ζητά από μας τα κορόιδα να πληρώσουμε 1,1 δις για την τράπεζα του Λαυρεντιάδη), δεν τολμά να επισκεφθεί τον Λευκό Οίκο;

Οι πληροφορίες θέλουν τον Ομπάμα και συγκεκριμένες αμερικανικές τράπεζες να είναι έξαλλες με τον Παπανδρέου, τον οποίο κατηγορούν ότι σε συμπαιγνία-από άγνοια η ανικανότητα- με τον Σόρος, τον Στρος Καν και το βαθύ κράτος του ζεύγους Κλίντον, πήρε περίεργες πρωτοβουλίες για τα περίφημα ασφάλιστρα κινδύνου!

Αυτά για τα οποία ολόκληρος πρωθυπουργός δήλωσε στη ΔΕΘ, ότι δεν γνώριζε την ύπαρξή τους.

Πως είναι δυνατόν, από τη στιγμή μάλιστα που σύμφωνα με το βιογραφικό του έχει σπουδάσει και οικονομικά;

Τον Στρος Καν τον συνέλαβαν, ο Σόρος δήλωσε ότι αποσύρεται από τα hedge funds και η Χίλαρι αναλαμβάνει υποδεέστερες αποστολές.

Το γεγονός ότι ο Παπανδρέου φοβάται να πετάξει στις ΗΠΑ-άσε που δεν του δίνουν ούτε ραντεβού-δεν σημαίνει ότι οι Αμερικανοί δεν τον ακουμπάνε. Το αντίθετο, γι αυτό ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζον Μπάιντεν ανακοίνωσε ότι θα έλθει το Δεκέμβριο απρόσκλητος(!) στην Αθήνα.

Σας θυμίζουμε ότι τη τελευταία φορά που ξεκίνησε για τις ΗΠΑ το μόνο που κατάφερε ήταν να πετάξει ως το Λονδίνο και να επιστρέψει στην Αθήνα με αστείες προφάσεις παρότι στη Νέα Υόρκη υπήρχε Σύνοδος Κορυφής του ΟΗΕ και πολλά προκαθορισμένα ραντεβού που τον περίμεναν!

Μόνο που τότε κατά πάσα πιθανότητα δεν θα βρίσκεται στο Μαξίμου ο Παπανδρέου.

Συμπέρασμα: Ο Παπανδρέου πέτυχε μέσα σε 2 χρόνια το ακατόρθωτο, δηλαδή να μην θέλουν να τον βλέπουν οι Έλληνες συμπολίτες του, οι Ευρωπαίοι ηγέτες αλλά και ο Λευκός Οίκος…


Επίθεση από δύο κουκουλοφόρους δέχθηκε λίγο πριν τις 3 τα ξημερώματα ένας 19χρονος σκοπός στην Μονάδα Καυσίμων της Αεροπορίας στον Αλίαρτο Βοιωτίας.

Οι εισβολείς είχαν μπει στη μονάδα, έχοντας προηγουμένως παραβιάσει την περίφραξη.
Σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες, οι δράστες ακινητοποίησαν το σκοπό της κεντρικής πύλης, τον χτύπησαν στο πρόσωπο και στο χέρι του πήραν το πυροβόλο όπλο τύπου G3 μαζί με τη γεμιστήρα.

Οι δράστες τελικά σύμφωνα με τις μαρτυρίες του σμηνίτη σκοπού ο οποίος βασανίστηκε για να τους πει που βρίσκονταν τα όπλα της μοναδας οι δράστες ήταν τρείς με τους δύο να συμμετέχουν στην ενεργεια. Το πιό σημαντικό όμως που αποκαλύπτεται από τον σκοπό είναι ότι οι δράστες μιλούσαν ΞΕΝΗ ΓΛΩΣΣΑ! Τελικά όπως είναι ήδη γνωστό έφυγαν μόνο με ένα G3 και στέλνοντας τον σμηνίτη στο νοσοκομείο...

Ο νεαρός σμηνίτης μεταφέρθηκε στο 251 Γενικό Νοσοκομείο Αεροπορίας για εξετάσεις και είναι καλά στην υγεία του, ενώ η αστυνομία διεξάγει έρευνες για τον εντοπισμό των δραστών.

Με υψηλή ένταση το ΓΕΣ συνεχίζει να εκτελεί ασκήσεις ακριβώς επάνω στην οριογραμμή με την Τουρκία θέλοντας να δείξει ότι ανεξάρτητα με το τι γίνεται στο εσωτερικό μέτωπο οι ένοπλες δυνάμεις αποτελούν εγγύηση ασφάλειας για όποιον σκεφθεί να προχωρήσει σε κάποιο απονενοημένο διάβημα. Αυτή τη φορά ήταν σειρά των 79 και 80 ΑΔΤΕ σε Σάμο και Κω να εκτελέσουν αντίστοιχα ασκήσεις με αποκλειστικό σκοπό την άμυνα Εθνικού εδάφους.

Την ώρα που οι απεργίες διαδέχονται η μια την άλλη, το πολιτικό σκηνικό θυμίζει «καζάνι» που βράζει, κάποιοι δεν απεργούν, δεν κατεβαίνουν σε πορείες αντίθετα εργάζονται νυχθημερόν για αυτό που διάλεξαν με ευθύνη να κάνουν: Την άμυνα και τη διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας. Πρόκειται για τους ακρίτες των νησιών μας, μόνιμοι και κληρωτοί αποτελώντας ουσιαστικά το μόνο «ανάχωμα» που χωρίζει όλους τους υπόλοιπους «εμάς» από τις απειλές του Ερντογάν.

Η πρώτη και έγκαιρη αναχαίτιση των δυνάμεων εισβολής σε ένα νησί είναι και η κρισιμότερη παράμετρος της άμυνάς του αποτρέποντας στον εχθρό να δημιουργήσει προγεφύρωμα. Η ευελιξία των δυνάμεων αλλά και η τακτική τους ανάπτυξη στη νησιωτική ενδοχώρα είναι ένα από τα θέματα πουν ασκούνται συχνά οι δυνάμεις που εδρεύουν στα νησιά του Α. Αιγαίου.

Αυτό αφορούσε και η άσκηση μετά στρατευμάτων (ΤΑΜΣ) που πραγματοποιήθηκε από μονάδες του Στρατού σε Σάμο και κω. Πιο συγκεκριμένα μεταξύ 12 και 13 Οκτωβρίου και στην περιοχή ευθύνης της 79 ΑΔΤΕ στη Σάμο, μονάδες του νησιού ασκήθηκαν στον κρίσιμο ρόλο της αποτροπής κατάληψης και ανακατάληψης νήσου, πραγματοποιώντας την άσκηση «Ποσειδών» 2011. Στην άσκηση όπου δόθηκε μεγάλη βαρύτητα στις επιχειρήσεις καθόλη τη διάρκεια του 24ωρου και ιδιαίτερα κατά τις νυκτερινές ώρες συμμετείχαν αμφίβιοι καταδρομείς του Στρατού και με πλωτά μέσα, ενώ ευρεία ήταν η χρήση συστημάτων νυχτερινής σκόπευσης και σήμανσης.

Image

Image

Image

Image

Σχεδόν παράλληλα άσκηση ΤΑΜΣ πραγματοποιήθηκε και στη Κω από μονάδες της 80 ΑΔΤΕ. Η άσκηση αφορούσε το εξαήμερο Επιχειρησιακής Εκπαίδευσης, και όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες σε αυτό ασκήθηκαν Τ/Θ μονάδες του που εδρεύουν στο νησί όπως άρματα μάχης M-48MOLF, ΤΟΜΑ ΒΜΡ-1 αλλά και Τ/Θ οχήματα VBL.

Image

Image

Image