Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

30 Οκτ 2013


Πολλές φορές έχουμε σχολιάσει στο «Προξενείο-Στοπ» το μείζον ζήτημα των ατιμώρητων προκλήσεων που εδώ και χρόνια εκπορεύονται από τον τουρκόψυχο μειονοτικό Τύπο της ελληνικής Θράκης. Φαίνεται πάντως ότι τον τελευταίο καιρό αυτή η εμπεδωμένη ασυδοσία έχει πλέον αρχίσει (επιτέλους) να φθίνει. Σχετικό το πολύ ενδιαφέρον κείμενο που αναδημοσιεύουμε πιο κάτω από τον τρέχοντα «Αντιφωνητή» (16/10/2013)…

Προ ημερών ανακοινώθηκε η απόφαση του Εφετείου Θράκης, σύμφωνα με την οποία οι δύο τουρκοφυλλάδες «Γκιουντέμ» και «Μιλλέτ» καταδικάζονται σε χρηματική αποζημίωση 30.000 ευρώ η καθεμιά προς τη δασκάλα Χαρά Νικοπούλου. Η υπόθεση είχε συζητηθεί πριν 6 μήνες και οι νέες ποινές υποπολλαπλασιάζουν την πρωτόδικη ποινή των 150.000 και 120.000 ευρώ αντίστοιχα (οι αρχικές απαιτήσεις της Νικοπούλου ήταν ύψους 1.000.000). Παράλληλα μειώθηκαν και οι ποινές φυλάκισης που είχαν επιβληθεί στους Τζεμίλ Καμπζά και Τζεγκίζ Ομέρ από τους 10 στους 3 μήνες.

Κι ενώ αυτή η απόφαση θα μπορούσε να θεωρηθεί μερικώς επιτυχία για τους αμετανόητους* κατηγορούμενους, αυτοί όχι μόνο ανακοίνωσαν ότι θα προσφύγουν στον Άρειο Πάγο και στο …Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Aνθρωπίνων Δικαιωμάτων, αλλά και επιτίθενται με νέους χυδαίους χαρακτηρισμούς για τη χώρα μας!

Η Χουλιά Εμίν, διευθύντρια της «Γκιουντέμ» και παλαιόθεν σεσημασμένη καλή αγωγός της προξενικής προπαγάνδας, εξέφρασε την οικονομική της αδυναμία να πληρώσει τα 30 χιλιάρικα (μπορεί όμως να προσφύγει στον Άρειο Πάγο, στο Στρασβούργο και στον Άλφα του Κενταύρου!). Ο δε ιδιοκτήτης και αρχιφασίστας διευθυντής της «Μιλλέτ» Τζενγκίζ Ομέρ (1η φωτογραφία), έδωσε πάλι ρεσιτάλ αθλιογραφίας:
«…Βλέπουμε πως η δημοκρατία στην Ελλάδα είναι άρρωστη και ετοιμοθάνατη. Όλα αυτά δείχνουν πως η δημοκρατία στην χώρα όπου γεννήθηκε βρίσκεται σε κώμα. Την ώρα που ανακοινώνονται στην Τουρκία πακέτα εκδημοκρατισμού, στην Ελλάδα το Εφετείο Θράκης με μια ποινή που δεν έχει προηγούμενο παγκοσμίως, καταδικάζει για μια ακόμη φορά την εφημερίδα Μιλλέτ να πληρώσει 30.000 ευρώ αποζημίωση. Απευθυνόμαστε σε όλο τον κόσμο: Εδώ είναι η Ελλάδα που γεννήθηκε και τώρα πεθαίνει η δημοκρατία. Χώρα μέλος της Ε.Ε., όπου υπό την επωνυμία των μειονοτικών δικαιωμάτων συνεχίζεται η καταπίεση. Μέσω της δικαστικής οδού επιδιώκεται η φίμωση του τοπικού μειονοτικού τύπου. Το όνομα Μιλλέτ δεν καταχωρείται από το αρμόδιο υπουργείο. Παρεμποδίζεται η ασφάλιση των ιδιοκτητών και τους επιβάλλονται πρόστιμα εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, και πέφτουν βροχή τα πρόστιμα από την εφορία. Στις 300.000 ευρώ πλησιάζουν τα πρόστιμα που έχουν επιβάλλει τα ελληνικά δικαστήρια στην εφημερίδα Μιλλέτ. Τέτοιου είδους επιθέσεις θυμίζουν την χιτλερική Γερμανία»!!!
Εμείς επαναλαμβάνουμε ότι ΟΛΑ τα φύλλα της μισελληνικής «Μιλλέτ» είχαν νομικώς κολάσιμα άρθρα, αλλά και η σύνολη «επιχειρηματική» δραστηριότητά της είναι στο γνωστό πλαίσιο της μειονοτικής ανομίας. Και μόνο που είναι έξω και δεν έχουν πληρώσει ώς τώρα ούτε δεκάρα, θα έπρεπε να ευγνωμονούν τη χώρα που τους ανέχεται.

Ένα άλλο ευχάριστο νέο των τελευταίων ημερών ήταν ο συμβιβασμός του γνωστού μας Αμπντουλχαλήμ Ντεντέ (2η φωτογραφία) με τον Ξανθιώτη δικηγόρο Στέργιο Γιαλάογλου πριν την εκδίκαση της αγωγής του δεύτερου για ένα (ακόμη) προσβλητικό και συκοφαντικό δημοσίευμα του πρώτου στην χασαποφυλλάδα του «Τρακιανίν Σεσί». Ενώπιον του φάσματος να πληρώσει 50.000 ευρώ, ο Ντεντέ υπέγραψε ένα κείμενο – ύμνο για  τον αντίδικό του, που χάρισε πολύ γέλιο σε όποιον (χριστιανό ή μουσουλμάνο) το διάβασε, γνωρίζοντας πρόσωπα και πράγματα. Μετά βέβαια βγήκε παραπονούμενος πως δεν τον στήριξε κανένας στην περιπέτειά του αυτή – κι έχεσε και τον Μετέ, άγνωστο γιατί.
Είναι φανερό πως (και) στον τομέα αυτόν η ανομία έπαψε να αποτελεί τον κανόνα. Ο μειονοτικός Τύπος ή θα λειτουργεί με τους ίδιους κανόνες που διέπουν όλα τα ΜΜΕ ή θα γονατίσει από τις αγωγές, ελπίζουμε να έγινε κατανοητό.

* Η «Μπιρλίκ», που είχε επίσης μηνυθεί από τη Χαρά Νικοπούλου, έκανε επανορθωτικό δημοσίευμα (σ.σ. δια του διευθυντή της Ιλχάν Ταχσίν – 3η φωτογραφία) και απέφυγε τα περαιτέρω. Οι δύο όμως άλλοι ήθελαν να παίξουν – εκ του ασφαλούς (=Προξενείου) – τους «ήρωες της δημοσιογραφίας». Ποιος τους φταίει;

Πηγή Προξενείο Στοπ
Η νέα προγραμματική συμφωνία Σαμαρά-Βενιζέλου δεν είναι παρά μια ακόμα φάση του κυκλικού μοντέλου επιβίωσης με το οποίο αυτή η διακυβέρνηση πορεύεται από την ημέρα που ανέλαβε.

Αυτήν τη φορά, κεντρική ιδέα της συμφωνίας μεταξύ τους είναι η έμφαση στην εξάντληση της τετραετίας, αν και προτάσσουν ως πρώτο της σημείο την έξοδο από την κρίση. Αλλόκοτος συνδυασμός οι δύο συμβαλλόμενοι, αλλόκοτος συνδυασμός και η έξοδος από την κρίση μαζί με την εξάντληση της τετραετίας…

Πραγματικά αλλόκοτος, αν μάλιστα αναλογισθεί κανείς ότι έχουμε ήδη εξέλθει από την κρίση, και δεν χρειάζονται άλλα δυόμιση χρόνια τέτοιας εθνοσωτήριας διακυβέρνησης. Το ότι δεν έχουμε εξέλθει όπως θα θέλαμε να έχουμε εξέλθει, ας το σκεφτόμασταν όταν τους ψηφίζαμε. Όμως, το ότι έχουμε εξέλθει νομίζω ότι δεν επιδέχεται αμφιβολία.

Αν δεν είχαμε ήδη εξέλθει, θα είχαμε ξαναβγεί στους δρόμους και θα παραμέναμε εκεί. Το γεγονός όμως ότι δεν βγαίνουμε στους δρόμους, παρά μόνο σποραδικά, δείχνει ότι τουλάχιστον έχουμε μάθει να συμβιώνουμε με την κρίση, οπότε παύει πλέον αυτή να λογίζεται ως τέτοια, ειδικά εφ’ όσον διαρκεί τόσο πολύ. Η κρίση, κάθε κρίση, είναι εξ ορισμού βραχύβια. Το λέει η Λογική, το διευκρινίζουν τα Λεξικά, το διδάσκει η Ιστορία. Ασφαλώς, θα διαφωνεί εδώ όποιος περιμένει ένα ωραίο πρωί τον Σαμαρά και τον Βενιζέλο, για να του ανακοινώσουν ότι εξήλθαμε.

Η εξάντληση της τετραετίας, ως οδός που οδηγεί στην έξοδο από την κρίση, μπορεί να σταθεί μόνον ως αντινομισμός. Να υπάρχει, δηλαδή, η κρίση για να εξερχόμαστε. Αυτό όμως δεν είναι κρίση. Είναι η νέα μας πραγματικότητα.

Είναι θλιβερό να μας ορίζει τη νέα μας πραγματικότητα, μια τέτοια εξευτελιστική πραγματικότητα, η απόλυτη κι έσχατη ανάγκη δύο παραφουσκωμένων άνθρωπων να παραμένουν στην εξουσία, επειδή χωρίς αυτήν θα ήσαν όλα κι όλα δύο τίποτε. Και είναι σκέτη απελπισία που μας διατρανώνουν πομποδώς ότι συμφώνησαν να μας κάτσουν στο κεφάλι για δυόμιση χρόνια επιπλέον.

Με τα καμώματά τους, αν κάτι αποδεικνύεται, εκείνο είναι ότι πράγματι διερχόμαστε κρίση, τελικά. Όχι όμως οικονομική πια, αλλά ελπίδας. Είναι σκληρό μεν, αλλά να μην μας διαφεύγει πως ούτε τούτη η κρίση μπορεί να διαρκέσει για πολύ.

Πηγή: Sotos’ Blog

Γράφει ο Σταύρος Λυγερός

ΕΙΝΑΙ ΙΣΤOΡΙΚΑ αποδεδειγμένο πως, όταν ζορίζουν τα πράγματα, όταν οι κυβερνήσεις χάνουν τα ερείσματά τους στην κοινωνία καταφεύγουν στο ύστατο ιδεολογικό όπλο κάθε εξουσίας, στην προβολή του δόγματος «νόμος και τάξη». Εχοντας μετατραπεί σε εφαρμοστή της πολιτικής του μνημονίου, η κυβέρνηση Σαμαρά έχει στρέψει -όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις- τη μεγάλη πλειονότητα των πολιτών εναντίον της.

Για να μετατοπίσουν σε πιο ευνοϊκό πεδίο το κέντρο βάρους της πολιτικής αντιπαράθεσης, οι επιτελείς του Μαξίμου δεν έχουν μόνο υψώσει τη σημαία του νόμου και της τάξης. Εχουν υιοθετήσει μία επιθετική ιδεολογικοπολιτική τακτική εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ. Πυρήνας αυτής της τακτικής είναι η απαίτηση να καταδικάζεται η βία απ’ όπου κι αν προέρχεται. Τον κατηγορούν ότι, ενώ καταδικάζει σκληρά τη βία της Χρυσής Αυγής, ανέχεται την αριστερή βία.

Η κατηγορία δεν είναι παντελώς αβάσιμη. Πράγματι, η Αριστερά τηρεί παραδοσιακά μία επαμφοτερίζουσα σχέση με την πολιτική βία. Δεν θα μπορούσε να συμβαίνει και διαφορετικά. Ιστορικά, η Αριστερά ήταν μία δύναμη ανατροπής και, ως εκ τούτου, η αποδοχή της βίας των μαζικών κινημάτων είναι εγγεγραμμένη στο ιδεολογικό της γονίδιο. Είναι αλήθεια ότι αναπτύχθηκαν και εκφυλιστικά φαινόμενα ανοχής της βίας οργανωμένων ομάδων που υψώνουν ακροαριστερή ή αντιεξουσιαστική σημαία.

Είναι αξιοσημείωτο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει σήμερα περιέλθει στη θέση του απολογουμένου. Ο λόγος είναι ότι με την αμέριστη υποστήριξη των κατεστημένων ΜΜΕ έχει κυριαρχήσει η βολική για κάθε καθεστώς και κάθε εξουσία ιδεολογική αντίληψη ότι κάθε είδους βία πρέπει να είναι πολιτικά καταδικαστέα και ποινικά κολάσιμη. Οπως είπε ο Δένδιας, αυτό ισχύει όχι μόνο για τη βόμβα και το γκαζάκι, αλλά και για το γιαούρτωμα.

Η κυβέρνηση επιχειρεί να εμφανίσει την αξιωματική αντιπολίτευση όχι ως ένα αντίπαλο κόμμα με διαφορετική ιδεολογία και πολιτική, αλλά σαν κόμμα περιορισμένης νομιμότητας, σαν κόμμα που έχει το ένα πόδι εντός της συνταγματικού τόξου και το άλλο εκτός. Στιγματίζοντας -πάντα με την αμέριστη βοήθεια των κατεστημένων ΜΜΕ- τον ΣΥΡΙΖΑ ότι υποθάλπει ή τουλάχιστον ανέχεται τη βία όταν έχει αριστερό πρόσημο, οι επιτελείς του Μαξίμου μετατρέπουν αυθαιρέτως και σκοπίμως τις θεμιτές στη δημοκρατία ιδεολογικοπολιτικές διαφορές σε καθεστωτικού χαρακτήρα αναμέτρηση. Κατ’ επέκτασιν, καλλιεργούν την εντύπωση ότι είναι επικίνδυνο για τη χώρα να αναλάβει τη διακυβέρνηση η Αριστερά.

Με άλλα λόγια, αμφισβητούν τη θεμελιώδη και σταθεροποιητική αρχή της εναλλαγής των κομμάτων στην εξουσία, έστω και εάν δεν το λένε ρητά. Στην πραγματικότητα, ο ισχυρισμός ότι το μνημόνιο είναι μονόδρομος υποδηλώνει ότι είναι επίσης μονόδρομος η παραμονή της «παράταξης του μνημονίου» στην εξουσία. Πρόκειται για βαθιά επικίνδυνο τυχοδιωκτισμό, ο οποίος υπονομεύει τα θεμέλια του δημοκρατικού πολιτεύματος και βεβαίως καλλιεργεί με άλλη μορφή τον μετεμφυλιακό διχασμό της κοινωνίας.

Ας επιστρέψουμε, όμως, στο ζήτημα της πολιτικής βίας. Αναμφισβήτητα, είναι θεμελιώδης αρχή της δημοκρατίας ότι οι νόμοι πρέπει να εφαρμόζονται χωρίς διακρίσεις. Οι νόμοι, ωστόσο, δεν είναι θεόπεμπτοι. Στον κοινοβουλευτισμό αντανακλούν τον συσχετισμό δυνάμεων και τις κοινωνικοπολιτικές ισορροπίες. Οι ισορροπίες αυτές είναι δυναμικές και μεταβάλλονται. Εξ ου και οι κοινωνίες διαπερνώνται από πολλών ειδών αντιθέσεις, οι οποίες παράγουν πολιτικές πιέσεις και κινήματα.

Οι εκλογές είναι ισχυρός μηχανισμός παραγωγής πολιτικής νομιμοποίησης. Δεν είναι, όμως, πάντα δεδομένο ότι μία αιρετή κυβέρνηση είναι σε θέση να απορροφήσει τις κοινωνικές εντάσεις καθόλη τη διάρκεια της θητείας της. Ιδιαιτέρως σε περιβάλλον οξύτατης οικονομικοκοινωνικής κρίσης. Σε τέτοιες ειδικές συνθήκες μαζικής κοινωνικής καταστροφής, οι πολίτες δεν εκφράζονται πολιτικά μόνο ως ψηφοφόροι. Και βεβαίως, η κυβέρνηση χάνει την αναγκαία αξιοπιστία για να επιβάλλει τον σεβασμό και την εφαρμογή των νόμων.

Στην περίπτωσή μας, οι παραδοσιακοί πυλώνες του πολιτικού συστήματος έχουν σε μεγάλο βαθμό καταρρεύσει. Το ΠΑΣΟΚ του 40+% κινείται πλέον σε μονοψήφιο ποσοστό. Εάν η Ν.Δ. καταφέρνει ακόμα να διατηρεί ένα σημαντικό ποσοστό (μικρότερο του 30%), αυτό δεν οφείλεται στην πολιτική της εμβέλεια, αλλά στο γεγονός ότι θεωρείται το τελευταίο ανάχωμα στην επέλαση του ΣΥΡΙΖΑ. Γι’ αυτό τον λόγο συσπειρώνονται πολιτικοεκλογικά γύρω της όχι μόνο παραδοσιακοί δεξιοί, αλλά και εύπορα κοινωνικά στρώματα που φοβούνται ότι, εάν σχηματίσει κυβέρνηση η Αριστερά, θα προκληθεί ρήξη με την Ευρωζώνη και -κατ’ επέκτασιν- χάος.

Οικονομική βία και κοινωνική αντίδραση

Η ΙΣΤΟΡΙΑ έχει αποδείξει ότι, όποτε ασκείται μαζικά οικονομική βία, όποτε ανατρέπονται οι σταθερές του βίου της πλειονότητας των πολιτών, αργά ή γρήγορα, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, εκδηλώνεται κοινωνική αντίδραση. Η οικονομική βία μπορεί να μην διώκεται ποινικά, αλλά κατά κανόνα είναι πολύ πιο καταστρεπτική για την κοινωνία. Οταν μάλιστα οι πολίτες δεν βλέπουν διέξοδο εντός του πολιτικού συστήματος, η αντίδρασή τους είναι κατά κανόνα βίαιη.

Ολα αυτά δεν σημαίνουν, βεβαίως, ότι οι πολίτες πρέπει να τηρούν τον νόμο μόνο εάν συμφωνούν μαζί του. Ο νόμος, άλλωστε, προβλέπει ποινές για όσους τον παραβιάζουν. Σημαίνουν, όμως, ότι σε περιόδους που ξεχειλίζει η κοινωνική οργή, όταν μεγάλες ομάδες του πληθυσμού κατεβαίνουν στους δρόμους, το πρόβλημα παύει να είναι απλώς νομικό. Μετατρέπεται σε πολιτικό και απαιτεί αντίστοιχο χειρισμό.

Σε τέτοιες συνθήκες, η ρητορική περί νόμου και τάξης έχει νόημα μόνο εάν χρησιμοποιηθεί ως επιχείρημα για την άσκηση κατασταλτικής πολιτικής ή ως παρότρυνση για άσκηση τέτοιας πολιτικής. Η πείρα έχει αποδείξει, όμως, ότι όταν το κοινωνικό τοπίο φλέγεται, η επίδειξη πυγμής και η μονοδιάστατη προσφυγή στη μαζική καταστολή είναι πολύ πιθανό να λειτουργήσουν σαν μπούμερανγκ. Ρίχνουν λάδι στη φωτιά και οξύνουν τη σύγκρουση. Αυτό δεν συνεπάγεται μόνο τη σοβαρή πιθανότητα να χυθεί αίμα, αλλά και την πρόκληση μεγάλων ρηγμάτων στην ήδη προβληματική σχέση κράτους - κοινωνίας.

Προφανώς, δεν έχουμε φθάσει στο σημείο της έκρηξης. Για την ακρίβεια, η κοινωνία αγωνίζεται να μην οδηγηθεί εκεί. Το τοπίο, όμως, λόγω της συσσώρευσης οικονομικών και κοινωνικών ερειπίων έχει καταστεί και ασταθές και εύφλεκτο. Ας θυμάται ο πρωθυπουργός πως, όταν το γαϊδούρι του Χότζα έμαθε -επιτέλους- να μην τρώει, ψόφησε!


«Οργώνουν» την περιοχή, με την Αθήνα να παραμένει απλός θεατής

Της Έλλης Μητακίδου

Συνεχείς είναι οι επισκέψεις βουλευτών και διαφόρων φορέων της Τουρκίας στη Θράκη. Ακολουθώντας πιστά την τακτική της «ιδιωτικής επίσκεψης» οργώνουν κυριολεκτικά τα χωριά και τις πόλεις, συναντούνται με τους εδώ υπαλλήλους της Άγκυρας, με την Αθήνα ανίσχυρη να αντιδράσει…

Η γιορτή του Κουρμπάν Μπαϊράμ ήταν μιας πρώτης τάξεως ευκαιρίας για το κλιμάκιο βουλευτών του ΑΚΡ να επισκεφθεί τη Θράκη. Με επικεφαλής τον αντιπρόεδρο του κόμματος καθηγητή Μουσταφά Σεντόπ και τους βουλευτές Προύσας Χακάν Τσαβούσογλου, Μπάρτιν Γιλμάζ Τουντς, Σεβάστειας Χιλμή Μπιλγκίν, αλλά και ανώτατους πανεπιστημιακούς από πανεπιστήμια της γείτονος, πραγματοποιήθηκαν επισκέψεις στην Ξάνθη και τη Ροδόπη.

Όπως είναι «φυσικό», η αντιπροσωπεία πήγε κατευθείαν στον ψευδομουφτή Μέτε και στη συνέχεια κατευθύνθηκε στον Εχίνο (επίσης «φυσικό) για να συνεορτάσουν με τους κατοίκους του χωριού.

Το κλιμάκιο συνέχισε την ιδιωτική περιοδεία του στην Κομοτηνή. Οι επαφές, όπως ήταν (και πάλι) «φυσικό», ξεκίνησαν από το τουρκικό προξενείο. Η αντιπροσωπεία είχε συνάντηση με τον Τούρκο πρόξενο Ιλχάν Σενέρ, με τον οποίο συζητήθηκαν τα γνωστά ζητήματα…

Ακολούθησε η συνάντηση με τον ψευδομουφτή στην Κομοτηνή Σερίφ, όπου το κλιμάκιο «δήλωσε βαθιά ικανοποίηση γι' αυτή του την επίσκεψη» (σ.σ.: τα διαπιστευτήρια στον Σενέρ θα έπρεπε να είναι ακριβή) και συνεχίζοντας την προκλητική ιδιωτική (πάντα) επίσκεψη, κατευθύνθηκαν στον παράνομο σύλλογο «Τουρκική» Νεολαία όπου τους υποδέχτηκαν ο πρόεδρός του Κοράι Χασάν και μέλη του συλλόγου. Στη σύντομη ομιλία που έκανε προς την επιτροπή ο Κοράι Χασάν, τους ενημέρωσε για τις εργασίες του συλλόγου και τους ευχαρίστησε για την επίσκεψη. Εκεί «παίχτηκε» και το τελευταίο μέρος του «δράματος» μια και ο αντιπρόεδρος του κόμματος, στην ομιλία που έκανε απευθυνόμενος στον κόσμο που ήταν στην αυλή, είπε:


«Τα κράτη στις συνθήκες του 21ου αιώνα, είναι υποχρεωμένα να δίνουν στους ανθρώπους τους τα δικαιώματά τους» και τόνισε βεβαίως ότι «τα δικαιώματα της τουρκικής μειονότητας Δυτικής Θράκης δεν έχουν αποδοθεί»…
Είναι προφανές πως οι συγκεκριμένες επισκέψεις τούρκων αξιωματούχων στη Θράκη δεν έχουν άλλο σκοπό από το να εμπεδώσουν στα μέλη της μειονότητας τη «νέα τάξη πραγμάτων», μια και η πλειοψηφία της γνωρίζει, φερειπείν, για τον ψευδομουφτή στην Κομοτηνή Ιμπραήμ Σερίφ, αλλά αναγνωρίζει ως μουφτή τον Σοφολογιώτατο Μέτσο Τζεμαλί.

Δεν είναι, τυχαίο ότι όλοι όσοι επισκέπτονται τη Θράκη, μετά την αναγκαστική «επίσημη πρώτη» στον Σενέρ, συναντούν τους ψευδομουφτήδες, όπως έγινε και με την επίσκεψη του Σαλίχ Μέριτς, προέδρου του Συλλόγου Ανταλλάξιμων Σαμψούντας και Έρευνας Πολιτισμού Τούρκων Βαλκανίων και φίλοι του (άκου να δεις…), ο οποίος αφού συναντήθηκε με τον τούρκο πρόξενο, είχε στη συνέχεια συνάντηση με τον ψευδομουφτή στην Κομοτηνή Ιμπραήμ Σερίφ, αλλά και τον πρόεδρο της Ένωσης Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής Κοράι Χασάν.

Πηγή: Το Παρόν

Στη Συρία, στο θρυλικό Όρος των Χερουβείμ, δεσπόζει η μεγαλειώδης γλυπτική σύνθεση «ἦλθον ἵνα σώσω τὸν κόσμον». Το χάλκινο, ύψους 32 μέτρων, μνημείο είναι ένα ιδιόμορφο σύμβολο ελπίδας για ειρήνη, όχι μόνο στη Συρία, αλλά και σε ολόκληρη την περιοχή της Μέσης Ανατολής.

Η ιδέα για τη δημιουργία της γλυπτικής σύνθεσης γεννήθηκε την εποχή, κατά την οποία η Συρία ήταν ακόμη μακριά από τα τραγικά γεγονότα που συμβαίνουν στη χώρα σήμερα. Επρόκειτο για ένα μεγάλο σχέδιο ενίσχυσης των μακραίωνων πνευματικών δεσμών της Ρωσίας με τις χώρες της Μέσης Ανατολής. 

Οι εργασίες για το ασυνήθιστο αυτό έργο διήρκεσαν 8 χρόνια και συμμετείχαν σ΄ αυτές ο Κλήρος της Συρίας, θεολόγοι από τη Λαύρα της Αγίας Τριάδας στη Ρωσία και ένας γλύπτης από την Αρμενία. 

Δυσκολότερη φάση του έργου αποδείχθηκε το τελευταίο βήμα - η εγκατάσταση του γλυπτού πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια των πολεμικών συγκρούσεων στη Συρία, όπως δήλωσε ένας από τους πρωτεργάτες της ανέγερσης του αγάλματος, ο διευθυντής του «Ιδρύματος του Αγίου Παύλου και του Αγίου Γεωργίου», Σαμίρ Σαχίμπ Ελ-Γκαντμπάν:
"Η εγκατάσταση του αγάλματος απέβη ένα εξαιρετικά δύσκολο εγχείρημα, αφού δεν κατέστη δυνατό να ανεβούν τα μηχανήματα στο βουνό. 'Ολοι οι δρόμοι ήταν αποκλεισμένοι. 'Ενα μέρος τους ελέγχεται από τους αντάρτες και ένα άλλο - από το στρατό της Συρίας. 'Επρεπε να διαπραγματευθούμε με όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές, ώστε κατά τη φάση της εγκατάστασης του αγάλματος να μην εκδηλωθεί ούτε ένας πυροβολισμός. Και στη διάρκεια τριών ημερών, καμία πλευρά δεν άνοιξε πυρ".
Δεν υπάρχει τίποτα περίεργο ή ασυνήθιστο στο γεγονός, ότι το άγαλμα του Ιησού Χριστού που δίνει την ευλογία Του εμφανίστηκε σε μια χώρα, όπου η συντριπτική πλειοψηφία των σημερινών κατοίκων είναι Μουσουλμάνοι, κατά την άποψη του Σαμίρ:


"Επικρατεί η άποψη ότι το Ισλάμ απορρίπτει τα αγάλματα. Μελετώντας όμως τη σχέση του Ισλάμ με αυτά, όπως και με τη χριστιανική αγιογραφία διαπιστώθηκε, ότι στο Κοράνιο δεν αναφέρεται κάτι παρόμοιο".
Ο Σαμίρ Ελ-Γκαντμπάν υπογράμμισε με έμφαση, ότι η σύνθεση « ἦλθον ἵνα σώσω τὸν κόσμον» έχει μια βαθιά πνευματική σημασία, όχι μόνο για τους Χριστιανούς, αλλά και για τους Μουσουλμάνους και τους Ιουδαίους. Μπορεί να καταστεί ένα σύμβολο ειρήνης στη Μέση Ανατολή:


"Ο Χριστός - απευθύνεται σε όλους. Το σύνολο του μουσουλμανικού κόσμου προσδοκά επίσης, τη Δευτέρα Παρουσία. Κατά τις δοξασίες του Ισλάμ, ο Χριστός θα κατέλθει στο λευκό μιναρέ του Τεμένους και τότε θα επέλθει η σωτηρία της ανθρωπότητας. Η εικόνα της Δευτέρας Παρουσίας αποτελεί κοινό σύμβολο των τριών μονοθεϊστικών θρησκειών. 

Θα επιθυμούσαμε το όνομα του Χριστού να δώσει τέλος στην αιματοχυσία που ταλανίζει τη Συρία. Το άγαλμά μας ενσαρκώνει την προσδοκία του Χριστού. Εναποθέτουμε τις ελπίδες μας σε Αυτόν και όχι σε πολιτικές λύσεις".
Με μια συμβολική κίνηση, το μνημείο στη Συρία εγκαταστάθηκε την ημέρα εκείνη, κατά την οποία οι Μουσουλμάνοι όλου του κόσμου, πραγματοποιούν το Μεγάλο Προσκύνημα στο όρος Αραφάτ. Αυτή είναι η κορυφαία στιγμή του Χατζ - του ιερού προσκυνήματος στα Ισλαμικά Ιερά της Μέκκας και την Μεδίνας, που ολοκληρώνεται με τον εορτασμό του Κουρμπάν-Μπαϊράμ.

Πηγή: Τhe Voice of Russia

Η Ομοσπονδιακή υπηρεσία προστασίας της Συντάγματος της Γερμανίας ανακοίνωσε τη διεξαγωγή διαγωνισμού για την επιλογή υπαλλήλων με γνώση τη τσετσενική γλώσσα.

Βασική απαίτηση για τους διαγωνιζομένους είναι η γνώση ρωσικής γλώσσας, η γνώση της τσετσενικής είναι επιθυμητή, αλλά αποτελεί συγκριτικό πλεονέκτημα. 

Αποστολή των νέων υπαλλήλων θα είναι η συλλογή και η ανάλυση πληροφοριών για τους εξτρεμιστές και τους οιoνεί εξτρεμιστές στην επικράτεια της Γερμανίας.

Στο γερμανικό Τύπο νωρίτερα είχαν δημοσιευτεί πληροφορίες ότι οι μυστικές υπηρεσίες ενέτειναν τον έλεγχο τους στους Τσετσένους. 

Παρόμοιες πληροφορίες δημοσιεύτηκαν, συγκεκριμένα, μετά την τρομοκρατική πράξη στη Βοστόνη των ΗΠΑ, την οποία είχαν πραγματοποιήσει οι Τσετσένοι αδελφοί Τζοχάρ και Ταμερλάν Τσαρνάγιεβ.

Πηγή: The Voice of Russia

Σε ακρόαση ενώπιον της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας καλείται αύριο ο διοικητής της ΕΥΠ, Θεόδωρος Δραβίλλας.

Σύμφωνα με τα οριζόμενα στον Κανονισμό της Βουλής «οι συζητήσεις για τη δραστηριότητα της ΕΥΠ είναι απόρρητες και τα μέλη της Επιτροπής Θεσμών δεσμεύονται να τηρούν το απόρρητο αυτό και μετά τη λήξη της θητείας τους».

Όπως ορίζει επίσης ο Κανονισμός, «η κυβέρνηση οφείλει, είτε με δική της πρωτοβουλία είτε ύστερα από αίτημα της επιτροπής, να ενημερώνει για τη δραστηριότητα της ΕΥΠ, εκτός αν συντρέχουν λόγοι υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος ή δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, τους οποίους ο αρμόδιος υπουργός εκθέτει στην επιτροπή. Η Επιτροπή μπορεί να καλεί σε ακρόαση και τον διοικητή της ΕΥΠ, παρουσία του αρμόδιου υπουργού».

Η απόφαση της Επιτροπής να κληθεί σε ακρόαση ο κ. Δραβίλλας είχε ληφθεί μετά τα δημοσιεύματα για το ενδεχόμενο παρακολουθήσεων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ. Η ακρόασή του ωστόσο αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον μετά το θόρυβο που έχει προκληθεί γύρω από τις παρακολουθήσεις τηλεφώνων από την Επιτροπή Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, αλλά και τις χθεσινές δηλώσεις του Θ. Πάγκαλου περί παρακολουθήσεων αμερικανών πρέσβεων.

Πηγή ΑΜΠΕ

Από τον "κεφαλικό φόρο" στον "φόρο υπέρ αναπαύσεως"!!! 

Η απόφαση της (ανθυπο)κυβέρνησης του Σαμαρά να επιτεθεί στην ιδιωτική περιουσία και συγκεκριμένα στην περιουσία των απλών πολιτών, είναι μία ακόμη απόδειξη της ύπαρξης μίας κυβέρνησης που στοχεύει στην απόλυτη εξαθλίωση της χώρας και τον εξανδραποδισμό των Ελλήνων πολιτών.

Ο σχετικός νόμος που αφορά την οριζόντια φορολόγηση της ιδιωτικής γης, είναι ένα νομοθετικό έκτρωμα, που ενώ φαίνεται να επιζητά την μέγιστη είσπραξη εσόδων για το κράτος, επί της ουσίας εισάγει την υφαρπαγή της ιδιωτικής γης από το κράτος (σε περίπτωση αδυναμίας πληρωμής φόρων από τους πολίτες).

Είναι τόσο επικίνδυνο το συγκεκριμένο φορολογικό μέτρο και εκτείνεται σε τόσο μεγάλο μέγεθος, ώστε επιβάλει την φορολόγηση της απλής κατοχής γης (καλλιεργήσιμη ή μη), ενώ επιπλέον φορολογεί οποιοδήποτε κομμάτι – επιφάνεια γης (κατοικήσιμο ή μη) που έχει δεχθεί έστω και ένα τούβλο!!!
Με απλά λόγια, ενώ δεν φορολογούνται μέχρι τα… κοτέτσια (προσφέροντάς μας ο νομοθέτης -μετά από προσωπική παρέμβαση του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά- ένα παράθυρο να δηλώσουμε τα σπίτια μας ως κοτέτσια κι εμείς να δηλώνουμε κότες και πετεινοί, δηλαδή ζώα), δεν φαίνεται πως υπάρχει κυβερνητική βούληση να γλιτώσουν από τον φόρο οι… τάφοι (δηλαδή ιδιόκτητο κομμάτι γης), εισάγοντας με αυτόν τον τρόπο ένα νέο φόρο, που σε αντίθεση με τον (επί τουρκοκρατίας) "κεφαλικό", τώρα θα είναι φόρος "νεκρού" (εδώ δεν το γλιτώνουμε το εγκεφαλικό)! Στην περίπτωση που δεν υπάρχει ιδιόκτητος τάφος , τότε ο φόρος θα επιβάλλεται στην αρμόδια δημοτική αρχή, η οποία με τη σειρά της θα τον μετακυλύει στον… ενοικιαστή!

Υπάρχουν ακόμη αμφιβολίες πως εκτελείται σχέδιο υφαρπαγής της ιδιωτικής περιουσίας (μικρής, μεσαίας ή μεγάλης) από την κυβέρνηση της Ελλάδας (αλλά όχι κυβέρνηση των Ελλήνων);
Υπάρχουν ακόμη αμφιβολίες πως οι Έλληνες πολίτες έχουν μπει στο στόχαστρο και με νομοθετικά εκτρώματα οδηγούνται με μαθηματική ακρίβεια στην φτώχεια, στην εξαθλίωση και τον εξανδραποδισμό;
Υπάρχουν ακόμη αμφιβολίες πως αυτοί που υποτίθεται ότι κυβερνούν, εκτελούν εντολές έξωθεν που σαν μοναδικό στόχο έχουν την πλήρη κατάπτωση της χώρας, προκειμένου στη συνέχεια να την εκμεταλλευτούν στο σύνολό της;

Η κυβέρνηση Σαμαρά παραπαίει και έχει συμφωνήσει να παραδίδει λύτρα για την παραμονή της στους επικυρίαρχους δανειστές. Και αυτά τα λύτρα τα παίρνει από τον ιδρώτα και το αίμα (μην ξεχνάμε τους νεκρούς της κατοχής του μνημονίου) των Ελλήνων πολιτών. Απόδειξη είναι οι 22 φορολογικοί νόμοι που επιβλήθησαν μέσα στα δύο τελευταία χρόνια.

Και όλα αυτά, χωρίς να έχει γίνει καμία απολύτως έρευνα για το πως η χώρα έφτασε στο σημείο αυτό, ποιοί έφταιξαν, ποιοί κέρδισαν, ποιοί δεν τιμωρήθηκαν, για την καταστροφή που επέφεραν είτε με πράξεις είτε με παραλείψεις τους. Αυτά, όμως, φαίνεται πως είναι "λεπτομέρειες" για την κυβέρνηση Σαμαρά...


ΥΓ: Από το συνολικό χρέος των 345 δισ. €, το 85%, έως 90% αυτού του χρέους (περί τα 293 δισ. €, έως τα 310 δισ. €) αφορά πανωτόκια, ενώ, μόλις, το 10%, έως 15% (περί τα 35 δισ. €, έως 52 δισ. €) αφορά χρήματα, που εισέρευσαν στα δημόσια ταμεία, γεγονός, που καθιστά το ελληνικό δημόσιο χρέος, ένα χρέος καθαρά τοκογλυφικό.

Η παγκοσμιοποίηση μπήκε για τα καλά στη ζωή μας. Είναι ένα φαινόμενο που κινείται πλέον ανεξέλεγκτα και κανείς δεν γνωρίζει πως θα καταλήξει. Ξεκίνησε ως ένα οικονομικό φαινόμενο απελευθέρωσης των αγορών διεθνώς και δημιουργίας ενιαίων κανόνων στο εμπόριο και γενικότερα στην οικονομική ζωή. Όπως ήταν επόμενο παρασύρει πλέον τα πολιτικά συστήματα και μέσω αυτών τα εθνικά κράτη. 
Βιώνουμε λοιπόν μια νέα μεταβατική φάση στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Υπάρχουν πολυάριθμοι γκλομπαλιστές οι οποίοι βλέπουν την παγκοσμιοποίηση ως...
κάτι καλό για την ανθρωπότητα (π.χ. μια πλευρά της είναι η παγκόσμια επικοινωνία μέσα από το διαδίκτυο). 
Η ίδια η παγκοσμιοποίηση μπορεί να είναι ελκυστική και να φέρνει πιο κοντά τους λαούς παγκοσμίως, όμως δεν θα πάψουν ποτέ να υπάρχουν και εκείνοι που θα επιδιώκουν πάντα να εκμεταλλεύονται στις παρουσιαζόμενες συνθήκες για περισσότερη εξουσία και δύναμη. Αυτός είναι ένας βαθύς ανθρώπινος νόμος και δεν μπορεί να αλλάξει όσο θα υπάρχουν ακόμα και δύο άνθρωποι πάνω στη γη. Για παράδειγμα είναι καλό το διαδίκτυο, αλλά ποιοι το παρέχουν και ποιοί το ελέγχουν;

Έτσι, πίσω από την παγκοσμιοποίηση της οικονομίας λειτουργούν και εκείνες οι διεθνείς (Νεοταξίτικες) ελίτ που θέλουν περισσότερη δύναμη και έλεγχο, εκμεταλλευόμενες τη νέα κατάσταση για να δημιουργήσουν τη δική τους Νέα Τάξη Πραγμάτων.

Εμπόδιο στη Νέα Τάξη είναι το Εθνικό Κράτος. Είμαστε μάρτυρες του εξής φαινομένου. Ενώ η οικονομία έχει φύγει πλέον από τα κλειστά όρια του Εθνικού Κράτους, την ίδια στιγμή τα πολιτικά συστήματα παραμένουν εθνικά, δηλαδή στα κλειστά όρια των Εθνικών Κρατών. Λαμβάνονται πολιτικές αποφάσεις για εσωτερική κατανάλωση, χωρίς να μπορούν να επηρεάσουν τη διεθνή οικονομική σκηνή και διεθνή δυναμική.

Η Παγκοσμιοποίηση όμως δεν μπορεί να μείνει έξω από τα όρια του Εθνικού Κράτους. Τα Εθνικά Κράτη είναι εκείνα που την δημιούργησαν και επομένως η παγκοσμιοποίηση είναι ήδη μέσα στα κράτη και τα διαπερνά οριζόντια. Δεν νοείται η ύπαρξη της παγκοσμιοποίησης έξω και πέρα από τα κράτη. 
Το γεγονός αυτό γεννά την ανάγκη για πιο ισχυρή εκτελεστική εξουσία, η οποία θα πρέπει να παίρνει τις γρήγορες αποφάσεις που απαιτεί η παγκοσμιοποίηση και να βρίσκεται σε άμεση συνεννόηση με τις δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης, εγχώριες και διεθνείς. Η ανάγκη όμως αυτή για ισχυρή εκτελεστική εξουσία, έχει ως συνέπεια την υποβάθμιση του Κοινοβουλίου, δηλαδή της λαϊκής αντιπροσωπείας, η οποία μετατρέπεται πλέον σε διακοσμητικό θεσμό.

Δυστυχώς, αυτή η υποβάθμιση έστω και του αντιπροσωπευτικού θεσμού του Κοινοβουλίου, έχει ως συνέπεια την απευθείας επίθεση των δυνάμεων της παγκοσμιοποίησης πάνω στους λαούς, χωρίς την ενδιάμεση προστασία (το μαξιλαράκι) της λαϊκής αντιπροσωπείας. Οι Έλληνες, ως τα πρώτα "πειραματόζωα" της παγκοσμιοποίησης, το βιώνουμε αυτό σήμερα. Φυσικά δεν συζητιέται πουθενά η πραγματική δημοκρατία και η λήψη αποφάσεων από τους ίδιους τους πολίτες.

Τι θα γίνει στο μέλλον;

Πέραν των νέων διεθνών οργάνων που θα αναπτυχθούν για τις ανάγκες της παγκοσμιοποίησης από το ένα μέρος, από το άλλο και σε ότι αφορά το εσωτερικό των Εθνικών Κρατών, θα υπάρξουν σημαντικές εξελίξεις. 
Η ανάγκη για περισσότερο ισχυρή εκτελεστική εξουσία, θα μετατρέψει τις αντιπροσωπευτικές δημοκρατίες σε πιο ολοκληρωτικές με μια ισχυρή κυβέρνηση στο κέντρο του πολιτικού συστήματος
Η ίδια ανάγκη όμως, θα προσελκύσει: 
1) αριστερά κινήματα που ο πυρήνας της ιδεολογίας τους είναι ο συγκεντρωτισμός και επομένως τώρα θα τους δοθεί η ευκαιρία ενός έτοιμου συγκεντρωτικού συστήματος, 
2) φασιστικά κινήματα που επίσης επιδιώκουν την απόλυτη εκτελεστική εξουσία και άρα θα το βρουν ως ευκαιρία να την πάρουν έτοιμη και 
3) αμυντικά εθνικιστικά κινήματα που στόχο θα έχουν την άμυνα του Εθνικού Κράτους έναντι της παγκοσμιοποίησης, επιδιώκοντας να καταλάβουν και να χρησιμοποιήσουν για το στόχο αυτό την ισχυρή εκτελεστική εξουσία.

Κανένα όμως από τα πιο πάνω πολιτικά κινήματα δεν πρόκειται να προσφέρει το παραμικρό στους αντίστοιχους λαούς. Τουναντίον θα καταλήξουν να γίνουν άμεσοι συνεργοί των διεθνών ελίτ που θα ελέγχουν την παγκοσμιοποίηση και ενδεχομένως να οδηγήσουν σε και σε αιματηρούς πολέμους στην προσπάθειά τους για την μεταξύ τους κατανομή ισχύος..

Η μόνη λύση είναι η ανάπτυξη πραγματικής δημοκρατίας στη βάση των κοινωνιών των Εθνικών Κρατών, που ακόμα διατηρούνται ως οντότητες, ώστε μόνοι τους οι λαοί να βρουν τους μεταξύ τους δίαυλους επικοινωνίας και συνεργασίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Είναι ο μόνος τρόπος για παγκόσμια οικονομική συνεργασία με στόχο την οικονομική ανάπτυξη και ευημερία των λαών και φυσικά την εξασφάλιση παγκόσμιας ειρήνης.


Η πολιτική ελίτ ελπίζει στην διάσωσή της νομιμοποιώντας τους λαθρομετανάστες
Η Ελλάδα μετατρέπεται σε α-εθνικό κράτος και ποινικοποιείται η οποιαδήποτε αντίδραση 

Η κυβέρνηση Σαμαρά, πιστή στις εντολές της νέας τάξης και προσχηματικά "πατριωτική", φέρνει το νέο αντιρατσιστικπό νομοσχέδιο, με βάση το οποίο οι γηγενείς Έλληνς πολίτες χάνουν κάθε δικαίωμά τους και γίνονται εν δυνάμει θύματα του οιουδήποτε θα τους κατηγορήσει ως ρατσιστές, ενώ ταυτόχρονα απειλούνται με χρηματικές ποινές από 5 έως 6 χιλιάδων ευρώ και ελάχιστες ποινές φυλάκισης 6 μηνών!!!

Το νομοσχέδιο είναι έτοιμο και θα εφαρμοσθεί άμεσα προκειμένου να νομιμοποιηθεί ο έμμεσος εκφοβισμός, να ποινινοποιηθεί η άρνηση των Ελλήνων στην μετατροπή της χώρας σε χώρο διαμονής και εγκαταβίωσης ανθρώπων από όλα τα μέρη του πλανήτη και η ουσιαστική αποδυνάμωση του εθνικού - δομικού στοιχείου της χώρας, η οποία θα μεταβληθεί σε έναν χώρο στον οποίο οι διαφορές των κατοίκων θα δρουν ανασταλτικά στην οποιαδήποτε προσπάθεια μίας ουσιαστικής αντίδρασης των πολιτών.

Το νομοσχέδιο αυτό, επίσης, οριστικοποιεί την μεταβολή της Ελλάδας σε μία ανοιχτή φυλακή, με διαμένοντες που θα έχουν όχι μόνο διαφορετικά χαρακτηριστικά (ήθη, έθιμα, κουλτούρα), αλλά και σε πλείστες όσες των περιπτώσεων συγκρουσιακά χαρακτηριστικά (ισλαμικός φονταμενταλισμός κ.α.), ενώ επί της ουσίας η χώρα θα μεταβληθεί σε μία τεραστίων διαστάσεων ΕΟΖ (Ειδική Οικονομική Ζώνη) στην οποία τα πολιτικά και ανθρώπινα δικαιώματα δεν θα υφίστανται, ενώ οι πολίτες θα μεταβληθούν (μέσω των μνημονίων) σε εργαλεία πλουτισμού συγκεκριμένων οικονομικών συμφερόντων.

Αυτό το νομοσχέδιο αποτελεί είναι ο "δούρειος ίππος" που εισάγουν στην χώρα εκείνοι που φέρουν ακέραια την ευθύνη της οικονομικής καταστροφής και η εφαρμογή του συγκεκριμένου νόμου ουσιαστικά εμφανίζει την εικόνα της Ελλάδας του αύριο που επιθυμεί η λαθροκυβερνώσα πολιτική ελίτ να επιβάλει, για να διασωθεί η ίδια και να εξυπηρετήσει τους εσωτερικούς και ξένους οικονομικούς παράγοντες που την στηρίζουν, για όσο διάστημα εξυπηρετούνται από έναν πολιτικό συρφετό ελληνόφωνων τυχοδιωκτών πολιτικών.

Μέσα σε εννέα σελίδες αποδομείται κάθε δικαίωμα των Ελλήνων και η χώρα γίνεται εργοτάξιο πλουτισμού των "δανειστών". Σε περίπτωση οποιασδήποτε αντίδρασης, θα υπάρχουν άμεσες και εξοντωτικες τιμωρίες. Η Ελλάδα της Δημοκρατίας πέθανε και γεννιέται η Ελλάδα της εξαθλίωσης, της ισοπέδωσης όλων των δικαιωμάτων και της νομιμοποίησης του νεοταξισμού, που γίνεται και επισήμως κυβέρνηση στην χώρα που μπαίνει στον γύψο για να διασωθεί η πολιτική ελίτ που την οδήγησε στην καταστροφή...

Παναγιωτίδης Μάρκος





Δεν γνωρίζουμε εαν οι σημερινοί κυβερνώντες παίζουν πόκα ή γνωρίζουν χαρτιά. Εκείνο που γνωρίζουμε είναι ότι την τελευταία φορά που οι κ.κ. Παπανδρέου και Βενιζέλος επιχείρησαν να κάνουν…μπλόφα ( ο πρώτος με το δημοψήφισμα και ο δεύτερος με το δήθεν διώξιμο της τρόικας από την Αθήνα ) στους δανειστές μας έκαψαν τη χώρα και τις συνέπειες αυτής της στρατηγικής την πληρώνουμε ακόμη άπαντες. Το υπενθυμίζω αυτό με αφορμή τα όσα έγιναν στην Σύνοδο Κορυφής στο Βερολίνο.

Τα πράγματα είναι όχι στο όριο αλλά πέραν του ορίου. Το “κράχ” είναι εδώ και εάν η στρατηγική που ακολουθήθηκε στη συνάντηση κορυφής ήταν ακόμη μια μπλόφα τότε ζήτω που καήκαμε. Το έχουμε γράψει και το επαναλαμβάνουμε. Το πρόγραμμα δεν βγαίνει, το Μνημόνιο είναι αδιέξοδο και πρέπει με επιχειρήματα αλλά και με συνεπή λογική να το καταλάβουν οι δανειστές. Ανεξάρτητα το πως θα βαπτίσουν τα μέτρα (νέα, παλιά, οριζόντια, κάθετα, διαρθρωτικά) η πραγματικότητα παραπέμπει στην κόλαση του Δάντη.

Ανεξάρτητα από το αν θα υπάρξουν νέα μέτρα ή όχι για την οικονομία, αλλεπάλληλα θα είναι τα φορολογικά «χτυπήματα» το νέο έτος σε μισθωτούς, συνταξιούχους, εισοδηματίες και ιδιοκτήτες ακινήτων.

Το 2014 με την υποβολή των φορολογικών δηλώσεων θα διαπιστώσουν όλοι ότι έχει κοπεί σχεδόν το σύνολο των φοροαπαλλαγών, ενώ για πρώτη φορά θα πληρώσουν φόρο, εκτός από τις κατοικίες, για τα οικόπεδα, τα αγροτεμάχια και κάθε άλλο περιουσιακό στοιχείο.

Το 2014, παρά τις υποσχέσεις περί κατάργησης, θα ισχύσει και η έκτακτη εισφορά επί των εισοδημάτων που επιβάλλεται κλιμακωτά με συντελεστές από 1% ως 4% για όλα τα εισοδήματα άνω των 12.000 ευρώ ετησίως.

Βαρύτερη θα είναι η φορολογία για ελεύθερους επαγγελματίες και όλους όσοι εισπράττουν ενοίκια.

Εαν σε αυτά προστεθούν αυτά που πρέπει να πληρώσουμε όσα έρχονται μέχρι το τέλος του χρόνου (ΦΑΠ, τέλη κυκλοφορίας, χαράτσια , συνταξιοδοτικό κλπ) τότε το άσμα που θα ακούγεται από σπίτι σε σπίτι θα είναι ηρωικό και πένθιμο.

Η φτώχεια και η ανισότητα στον τόπο μας μεγαλώνουν ενώ η μεσαία τάξη εξαφανίζεται.
Τα στοιχεία προκαλούν σοκ. Την ώρα που η τρόικα δεν λέει να κάνει πίσω και επιμένει σε μια αδιέξοδη πολιτική, ο κίνδυνος φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού στην πατρίδα μας από 19,7% που ήταν το 2008 έφτασε το 2012 στο 34,6%! Σχεδόν διπλασιάστηκε δηλαδή.

Αυτή είναι η… επιτυχία του Μνημονίου, των συνταγών της τρόικας, της δημοσιονομικής λιτότητας, της πολιτικής των απολύσεων και της κινητικότητας.

Η κυβέρνηση πλέον έχει την εικόνα του παζλ ολόκληρη μπροστά της. Εχει αποκαλυφθεί σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια το σχέδιο των δανειστών μας. Το ερώτημα είναι εάν οι κυβερνώντες είναι έτοιμοι για μια ηρωική έξοδο ή γράφουν και πάλι ένα άσμα πένθιμο αλλά καθόλου ηρωικό. Για να δούμε τι θα επιλέξουν…


Φοροκανίβαλοι! Φόροι 500 δισ. στη δεκαετία!

Άσχετο(;): Το Φεβρουάριο του 1849 ο Μαρξ οδηγήθηκε από τους κυβερνώντες στο δικαστήριο διότι η υπό τη διεύθυνσή του Εφημερίδα του Ρήνου τασσόταν υπέρ της μη πληρωμής των ληστρικών φόρων από τους πολίτες... 



Του Νίκου Μπογιόπουλου



Το δικαστήριο αθώωσε τον Μαρξ. Αυτά βέβαια δεν έχουν καμία σημασία στην Ελλάδα του κ. Στουρνάρα, αφενός διότι τα έλεγε ο Μαρξ που ήταν κομμουνιστής, αφετέρου διότι το δικαστήριο που αθώωσε τον Μαρξ ήταν κάπου στη Γερμανία…




Ας έρθουμε τώρα στα δικά μας.

Ορισμένοι ισχυρίζονται ότι η φοροληστεία που υφίσταται ο ελληνικός λαός (και για το μέγεθος της οποίας θα μιλήσουμε στη συνέχεια) διαπράττεται με τακτικές… οθωμανικού τύπου. Η κατηγορία είναι βαριά. Εμείς, ως στήλη και ως άνθρωποι, παρότι και χαράτσια έχουμε, και κατασχέσεις μισθών, συντάξεων ακόμα και επιδομάτων ανεργίας έχουμε για οφειλές στην εφορία, παρότι και κατασχέσεις ακινήτων και πλειστηριασμούς (θα) έχουμε, εντούτοις αρνούμεθα διαρρήδην την παραπάνω κακόβουλη κριτική εναντίον της κυβερνήσεως.



Δεν πιστεύουμε ότι η (πατριωτική) κυβέρνηση μπορεί να σκέφτηκε ποτέ να συμπεριφερθεί στον ελληνικό λαό με διάθεση «λυκόμορφου φορολόγου», όπως αποκαλούσαν οι Έλληνες τους φορομπήχτες επί τουρκοκρατίας. Και πολύ περισσότερο δεν πρόκειται να συνυπογράψουμε ποτέ την άποψη ότι της πέρασε από το μυαλό να φερθεί με διάθεση «γενίτσαρου» απέναντι στους Έλληνες.

Ο λόγος είπαμε ποιος είναι: Πρόκειται περί… πατριωτικής κυβέρνησης. Τουτέστιν, μια πατριωτική κυβέρνηση δεν έχει ανάγκη να προσφύγει σε οθωμανικές πρακτικές για να φορολεηλατήσει  τον λαό. Και τούτο διότι, επιπλέον, η Ιστορία έχει καταγράψει μεθόδους φοροαρπαγής που όχι μόνο είναι πιο «φιλικές» προς τον άνθρωπο, όχι μόνο είναι πιο «ευέλικτες», αλλά – και αυτό το σημειώνουμε με έμφαση – είναι και πιο «ελληνικές». Ηγουν πιο… πατριωτικές. Μερικές τέτοιες, πιο «ελληνικές» (αν μας επιτρέπεται η έκφραση για την περίοδο του Βυζαντίου) τεχνικές είναι κι αυτές που μας θυμίζει ένας σπουδαίος δάσκαλος, ο Γιώργος Φαρσακίδης, στο βιβλίο του  «Ιαματικά ψεύδη και "βέβηλες" προσεγγίσεις» (εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή», σελ. 174). Πρακτικές που θα μπορούσε να ξεπατικώσει ο κ. Στουρνάρας για να μας ξεπατώσει – αν και αυτό, το ξεπάτωμα δηλαδή, όπως επίσης θα δείξουμε στη συνέχεια, μάλλον έχει ήδη συντελεστεί.



Διαβάζουμε λοιπόν ότι: Επί Μέγα (και Αγίου) Κωνσταντίνου, στο Βυζάντιο, τα έσοδα του κράτους

«καλύπτονταν με την εξοντωτική εισφορά σε χρυσό και ασήμι, το διαβόητο "Χρυσάργυρο" φόρο, που θα φέρει σ' απόγνωση τα φτωχότερα στρώματα. Η αδυναμία καταβολής αντιμετωπιζόταν με βασανιστήρια και φυσική εξόντωση. Οι γονείς αναγκάζονται να πωλούν τα παιδιά τους, και εκπόρνευαν τις θυγατέρες, γράφει ο Ζώσιμος: "Ήδη δε και μητέρες απέδοντο τους παίδες και πατέρες επί πορνείου θυγατέρας αστήσαντο". Οι αγρότες πλήρωναν, πάντα σε χρυσό και ασήμι, φόρο για τα βόδια, τα μουλάρια, τους σκύλους... Επιβλήθηκε φόρος οικοδομής, ο "αερικός" και ο καπνικός, "κεφαλικός" φόρος. Φορολογήθηκαν ακόμα και τα αφοδεύματα και τα ούρα, όπως μας ιστορούν οι Βυζαντινοί χρονογράφοι Κεδρηνός και Γλυκάς. Κι ο Μανασσής μας λέει στην έμμετρη ιστόρησή του: "... άπας ανήρ τε και γυνή, παις, κόρη τε και βρέφος προσαίτης, απελεύθερος, οικέτης ουκ οικέτης υπέρ σκυβάλου κοπρηρού και δυσοσμίας ούρου εν εξ αργύρου νόμισμα παρείχε τω ταμείω..."»



Φυσικά, φόρο «υπέρ σκυβάλου κοπρηρού και δυσοσμίας ούρου» (ακόμα) δεν μας έχουν επιβάλει. Προς το παρόν «περιορίζονται» να φορολογούν τα (ανύπαρκτα) εισοδήματα, τις (ανύπαρκτες) συντάξεις, τα χέρσα χωράφια, τα (ανύπαρκτα) σπίτια από γιαπιά ακόμα. Και απομένει να δούμε τι θα κάνουν, τελικά, με τα μαντριά και τις στάνες!



Και αυτό πότε το κάνουν; Το κάνουν ενώ έχουν ήδη καταληστέψει τον ελληνικό λαό! Ενώ του έχουν ήδη πιει το αίμα! Ενώ έχουν φοροκανιβαλίσει επάνω του!

Αλλά – προς Θεού – δεν πρέπει να μας διαφεύγει ούτε για μια στιγμή ο λόγος που συμβαίνουν όλα αυτά: Συμβαίνουν για τη «σωτηρία της πατρίδας»... Και γιατί «όλοι πρέπει να βάλουμε πλάτη»... Και γιατί, τελικά, έτσι μας λένε, «πατριωτισμός» είναι να πληρώνουμε τους φόρους που αυτοί μας επιβάλλουν... Όμως, από μεριάς του λαού απόδειξη για τον φοροπατριωτισμό του υπάρχει. Από δικής τους πλευράς εκτός από πατριδοκαπηλία, τί υπάρχει;

Επ’ αυτού γινόμαστε ευθύς συγκεκριμένοι, αξιοποιώντας τα δικά τους τα στοιχεία, τα οποία είναι άκρως αποκαλυπτικά ως προς το τι κρύβεται πίσω από το - διαχρονικό και πάντα «πατριωτικό» - σύστημα της φοροαρπαγής. Παρακολουθώντας, λοιπόν,  τη διαμόρφωση των φορολογικών επιβαρύνσεων του λαού για μια ολόκληρη δεκαετία, από το 2004 μέχρι και το 2013, τα στοιχεία που προκύπτουν από τους κρατικούς προϋπολογισμούς είναι συγκλονιστικά. Ιδού:




Πρώτο συμπέρασμα - προφανές:

  • Το σύνολο των φορολογικών εσόδων του κράτους κατά την περίοδο 2004 - 2013, φορολογικά έσοδα που προήλθαν κατά κύριο λόγο από τη φορολογία των ασθενέστερων, ανέρχεται στα 467,4 δισ. ευρώ! Πλησιάζει, δηλαδή, το μισό τρισεκατομμύριο ευρώ!

Και η ερώτηση εύλογη:

Όλα αυτά τα λεφτά από τη φορολογία, τα οποία ξεπερνούν 2,5 ολόκληρα ΑΕΠ της χώρας, πού πήγαν; Τα είδε κανείς; Επιστρέψανε κατ' ελάχιστο στα κοινωνικά στρώματα που φτωχοποιούνται, που απολύονται, που καταστρέφονται; Τι αποκόμισε ο φορολογούμενος είλωτας από τη διαρκή φοροαφαίμαξή του; Μήπως είδε «δημόσια» και «δωρεάν» Υγεία; Μήπως είδε «δημόσια» και «δωρεάν» Παιδεία; Μήπως είδε «Κοινωνική πολιτική» και «Πρόνοια»; Μήπως του χτύπησε την πλάτη κάποιο «φιλικότερο» και «εξυπηρετικότερο» κράτος;

Δεύτερο συμπέρασμα - προφανές:

  • Οι επιπλέον (άμεσοι και έμμεσοι) φόροι που με έτος βάσης το 2004 έχουν επιβληθεί μέχρι και το 2013 ξεπερνούν τα 72,5 δισ. ευρώ! Το τονίζουμε: Από το 2004 της «ισχυρής Ελλάδας», των Ολυμπιακών Αγώνων και της «επανίδρυσης» μέχρι και το «σωτήριο» 2013, σε μια περίοδο που οι φορολογικοί συντελεστές για τα κέρδη των πολυεθνικών που δραστηριοποιούνται στη χώρα μειώθηκαν πάνω από 50% (!!!), σε ένα διάστημα που το ένα «τσουνάμι» φοροαπαλλαγών και χαριστικών ρυθμίσεων για τους «αναξιοπαθούντες» πατρικίους διαδεχόταν το άλλο, το σύνολο των επιπλέον φόρων, όπως προκύπτει από τους προϋπολογισμούς, ανέρχεται στα 72,5 δισ. ευρώ!

Και η ερώτηση εύλογη:

Υπάρχει κανείς που να μπορεί να αμφισβητήσει ότι το ειδεχθές αυτό βάρος έχει πέσει στις πλάτες του λαού; Μήπως δεν είναι τα λαϊκά στρώματα που πληρώνουν τη συντριπτική πλειοψηφία τόσο των άμεσων όσο και των έμμεσων φόρων;  Ενδεικτικά: Μόνο στον προϋπολογισμό του 2013, σε σύνολο 44,3 δισ. ευρώ άμεσων και έμμεσων φόρων που προβλέπονται, το ποσό που με τη μορφή των άμεσων φόρων καλούνται να πληρώσουν τα νομικά πρόσωπα (δηλαδή, τα μονοπώλια και η τάξη των κατεχόντων) μόλις και μετά βίας φτάνει στο 1,5 δισ. ευρώ!

Για κάποιους οι φόροι μειώνονται κατά 40%! Για άλλους αυξάνονται κατά 20%...
Αυτές είναι οι συνθήκες της «φοροδίκαιης» (!) φορολεηλασίας που βιώνει ακατάπαυστα, προ και μετά μνημονίων, ο ελληνικός λαός. Και είναι μέσα σε αυτές τις συνθήκες που ναι μεν «φόρο για τα βόδια, τα μουλάρια, τους σκύλους» δεν έχουν θεσπίσει. Αλλά για το γεγονός ότι - για μια ακόμα φορά - μας φορολογούν λες είμαστε «μουλάρια», δεν υπάρχει καμία αμφιβολία.




Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος

Σε νέα προκλητική κίνηση προχωρούν οι Τούρκοι, αυτή την φορά με την συνεργασία των «σωτήρων» της χώρας μας, των Γερμανών, βγάζοντας ένα ειδικό γερμανικό πλοίο για έρευνες κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου στην ευρύτερη ανατολική Μεσόγειο.  
Σύμφωνα με δημοσιεύματα του τουρκικού τύπου και συγκεκριμένα των εφημερίδων, Sabah, Milliyet, και Yeni Şafak, (30/10), το γερμανικό ερευνητικό πλοίο με την χαρακτηριστική ελληνική ονομασία, «POSEIDON», έφτασε στην Σμύρνη και πρόκειται να κατευθυνθεί στην ανατολική Μεσόγειο για έρευνες σε πρώτη φάση για ίχνη ένυδρου μεθανίου τα οποία είναι σημάδια για ύπαρξη κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου. 
Οι έρευνες αυτές των Τούρκων γίνονται σε συνεργασία των ειδικών επιστημονικών τμημάτων του πανεπιστήμιου της Σμύρνης, «Dokuz Eylül», και του Κέντρου Θαλασσίων και Περιβαλλοντολογικών Επιστημών του γερμανικού πανεπιστήμιου της Βρέμης.

Οι δημοσιογραφικές πληροφορίες αναφέρουν ότι το γερμανικό πλοίο που αναμένεται να πλεύσει στην ανατολική Μεσόγειο, μόλις έφτασε στη Σμύρνη το επισκέφτηκε ο Γερμανός πρόξενος Σμύρνης, Margit Haberle, ο οποίος δήλωσε ότι το πλοίο αυτό θα συνεχίσει τις έρευνες του και κατά το 2014 στα πλαίσια της στενής συνεργασίας των τουρκικών και γερμανικών επιστημονικών ομάδων στο τομέα της έρευνας ενεργειακών κοιτασμάτων. 
Το πλοίο είναι εξοπλισμένο με όλα τα σύγχρονα ειδικά μηχανήματα ερευνών και όπως ανέφερε ο Γερμανός καθηγητής, Gerhard Borman, στο πλοίο βρίσκεται μια εδική ομάδα αποτελούμενη από 15 Γερμανούς επιστήμονες που θα εποπτεύσει των ερευνών σε συνεργασία με τους Τούρκους συναδέλφους τους. 

Οι έρευνες, όπως ανακοινώθηκε, θα διαρκέσουν περί τις τέσσερις εβδομάδες και οι δυνατότητες του ειδικού αυτού ερευνητικού πλοίου είναι να διεξάγει έρευνες σε βάθος δύο χιλιάδων μέτρων στον βυθό της θάλασσας. 
Όπως τονίζει στο δημοσίευμα της η τουρκική εφημερίδα, Sabah, το πλοίο αυτό είναι ειδικό για τον εντοπισμό ενεργειακών κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου και το κόστος των ερευνών αυτών στην ανατολική Μεσόγειο αλλά και στην Μαύρη Θάλασσα, ανέρχεται στα 200 εκατομμύρια δολάρια
Μάλιστα η άλλη τουρκική εφημερίδα, η Milliyet, αναφέρει ότι σε δηλώσεις που έκανε ο Τούρκος καθηγητής του Ινστιτούτου Θαλασσίων Επιστημών, Günay Çifçi, το πρόγραμμα ερευνών στην ανατολική Μεσόγειο είχε καταρτιστεί από το 2004 όταν είχαν αρχίσει τότε οι πρώτες έρευνες στον Εύξεινο Πόντο και τώρα η Τουρκία προχωρεί στην διεξαγωγή των ερευνών για ανεύρεση ενεργειακών κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου και στην ανατολική Μεσόγειο.

Η νέα αυτή τουρκική πρόκληση γίνεται ενώ βρίσκονται σε εξέλιξη και σε πολύ «λεπτό» σημείο οι «υπόγειες» διεργασίες για την επίλυση του Κυπριακού, ενώ εντείνεται ο παρασκηνιακός πόλεμος των ενεργειακών αγωγών για τα ενεργειακά κοιτάσματα στη ανατολική Μεσόγειο και όταν η Κύπρος και η Ελλάδα περνούν από τις χειρότερες κρίσεις στη ιστορία τους. 
Αντιλαμβάνεται κάνεις ότι όλα αυτά σκιαγραφούν ένα ζοφερό πλαίσιο για τα ελληνικά και κυπριακά συμφέροντα στην περιοχή και σίγουρα δεν προοιωνίζουν κάτι το αισιόδοξο. 
Το ερώτημα βέβαια είναι το πώς θα απαντήσει η ελληνική και κυπριακή πλευρά στην νέα αυτή τουρκική πρόκληση. 
Έτσι όπως πάμε σε λίγο καιρό τα τουρκικών συμφερόντων ερευνητικά πλοία θα έρχονται και… έξω από το Σούνιο και έξω… από τον Θερμαϊκό για να ερευνήσουν για ενεργειακά κοιτάσματα και εμείς θα τους παρακολουθούμε χωρίς καμία αντίδραση.