Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

29 Σεπ 2016

Ο Αλέξης μπροστά στην μοίρα του…

Του Γιώργου Πετράκη

Σε λίγο ο κ. Αλέξης Τσίπρας δεν θα έχει καν την ευκαιρία να αντιμετωπίσει αυτό το δίλημμα. Σε κάθε κυβέρνηση υπάρχει ένα σημείο καμπής, ένα κομβικό σημείο, όπου μπαίνει στον δρόμο χωρίς επιστροφή.

Ο νεαρός Πρωθυπουργός με την φρεσκάδα και το θράσος του πρωτάρη, εκμεταλλεύθηκε ιδανικά μια δύσκολη συγκυρία πέρυσι τον Σεπτέμβριο. Όταν με άναυδη όλη την ελληνική κοινωνία και κυρίως τους ψηφοφόρους, από τις κωλοτούμπες και την υπογραφή του Πρώτου Μνημονίου της Αριστεράς, επέλεξε να προχωρήσει την απάτη μέχρι τέλους: οδήγησε την χώρα σε εκλογές και έκτοτε χρησιμοποιεί ως επιχείρημα την επανεκλογή του, για να νομιμοποιήσει την εξαπάτηση του ελληνικού λαού. Δηλώνει ότι είναι επώδυνο το Μνημόνιο και αποτέλεσμα δύσκολου συμβιβασμού (ήττα το είπε ο Ευκλείδης) αλλά πλέον έχει την εντολή του ελληνικού λαού να το εφαρμόσει και θεωρεί μάλιστα ότι είναι και επιτυχία του…

Ο κ. Τσίπρας παρασύρθηκε από την δόξα και την λαμπρότητα του Μαξίμου, τις ανέσεις του πρωθυπουργικού λίαρ τζετ, από την παρέα όχι πια με ξεμαλλιασμένους και μουσάτους ιδρωμένους συντρόφους των τάσεων, αλλά με παγκόσμιους ηγέτες.
Να χασκογελά με τον Ιταλό Ρέντσι, να είναι χρήσιμος και υπάκουος στην Καγκελάριο Μέρκελ, να συζητά το μέλλον του σοσιαλισμού με τον απερχόμενο Ολάντ στα Ηλύσια Πεδία, να σηκώνει το τηλέφωνο και να τα λέει με τον Πρόεδρο Ομπάμα.

Έτσι τυφλωμένος από αυτή την λάμψη, που δεν είναι και λίγο πράγμα έστω και για πλουσιόπαιδο της ΚΝΕ και της Κυψέλης, δείχνει να χάνει το τάιμινγκ της επιβίωσης του. Σε μια δύσκολη καμπή για την χώρα τον Δεκέμβριο του 2014 επέλεξε να αρπάξει την εξουσία αγνοώντας επιδεικτικά όλα τα σημάδια που έδειχναν ότι βαδίζουμε στην καταστροφή. Ενάμιση χρόνο διακυβέρνησής του η χώρα έκανε πολλά άλματα προς τα πίσω. Προοπτική ανάκαμψης δεν υπάρχει.

Ο ελληνικός λαός χάνει το πιο σημαντικό: την πίστη ότι μπορεί να βγούμε από αυτή την βαθιά κρίση στο ορατό μέλλον.

Ο κ. Τσίπρας ήρθε και στέρησε, ξεφτίλισε, την ελπίδα. Το μόνο που είχε απομείνει στους Έλληνες πολίτες. Όμως ενώ ο ορίζοντας της οικονομικής κρίσης είναι ολόμαυρος και βαρύς, η κυβέρνηση κατέφυγε στα γνωστά κόλπα. Αντί να επιχειρήσει να κλείσει την αξιολόγηση την οποία η ίδια συμφώνησε, κάνει παιγνίδια επικοινωνιακά, ροκανίζει χρόνο και τα κάνει όλα καθυστερημένα. Όταν το μόνο που δεν έχουμε, είναι χρόνος καθώς οι «τρύπες» στον Γολγοθά που ανεβαίνει η χώρα όλο και μεγαλώνουν.

Δεν ενδιαφέρεται για το γεγονός ότι συνεχίζει να κρατά την χώρα σε τεντωμένο σκοινί, όταν την επόμενη χρονιά θα έχουμε εκλογές στη Γερμανία και την Ολλανδία, προεδρικές στην Γαλλία, οπού το νέο πολιτικό περιβάλλον θα είναι αρνητικό για κάθε γενναιόδωρη κίνηση προς την Ελλάδα. Χωρίς να υπολογίζει κανείς το τι θα συμβεί εάν η Deutcshe Bank καταρρεύσει.

Η κυβέρνηση σε μια κλασσική κίνηση αυταρχισμού θέλησε να φυλάξει τα νώτα της. Έτσι, επιχειρεί μετά την Δικαιοσύνη, να ελέγξει και τα ΜΜΕ. Έστησε έναν άθλιο και απολύτως μαϊμουδερό διαγωνισμό προκειμένου να καθοδηγήσει το νέο τηλεοπτικό τοπίο στην Ελλάδα. Πρόκειται βεβαίως για την πιο ανόητη πρωτοβουλία που θα μπορούσε να πάρουν ο κ. Τσίπρας και ο κ. Καμμένος.
Όσο κι αν επιχειρείς να ελέγξεις τα ΜΜΕ, πλέον ένα μεγάλο, το πιο δυναμικό μέρος της κοινής γνώμης ενημερώνεται και από άλλες πηγές, τις οποίες καμία κυβέρνηση ούτε καν αυτή του Ερντογάν ή του Μαδούρο, δεν μπορούν να ποδηγετήσουν.

Όμως πέραν των οικονομικών συμφερόντων που μπορεί να υπήρχαν, αλλά και της βαριάς οσμής διαπλοκής που δημιούργησε η επιμονή κορυφαίων κυβερνητικών παραγόντων να «καθαρίζουν» τον κ. Καλογρίτσα και να φορτώνονται στην πλάτη τους τις φοροδιαφυγές του και τα βοσκοτόπια του, η κυβέρνηση έλπιζε ότι θα πουλήσει και πάλι φύκια για μεταξωτές κορδέλες στους πολίτες και συγχρόνως θα έφτιαχνε πολιτικό άλλοθι που θα της επέτρεπε να καταφύγει μέσα σε αναμπουμπούλα σε νέες εκλογές. Το σύνθημα ήταν καθαρό: «μας ρίχνει η διαπλοκή» (και όχι φυσικά το Μνημόνιο του).

Το φιάσκο του χειρισμού με τον διαγωνισμό, της στερεί πλέον αυτή την δυνατότητα. Τα δεκάδες πρωτοσέλιδα της Αυγής που απέναντι στο σκάνδαλο Καλογρίτσα και της Τράπεζας Αττικής, έβαζε απλώς στην ζυγαριά τα όσα είχαν κάνει οι άλλοι στο παρελθόν, στέρησε το ηθικό πλεονέκτημα, καθώς όλη η επιχειρηματολογία των κυβερνητικών στελεχών ήταν ότι και οι προηγούμενοι βασάνιζαν τους μαύρους…

Έτσι ο κ. Τσίπρας, ο θαυμαστής του Κώστα Καραμανλή θαυμάζει αλλά δεν συμβουλεύτηκε την κορυφαία κίνηση του πρώην πρωθυπουργού: την δραπέτευση από την εξουσία, όταν έβλεπε το σκάφος να πέφτει στον βράχο. Ο κ. Τσίπρας γλυκάθηκε και νόμιζε ότι θα τα ξεπεράσει όλα. Έχασε την ευκαιρία να πηδήξει μόνος του στα μαλακά…

Τώρα η άλλη επιλογή, είναι να βιώσει την κατάρρευση. Και δεν θα πιστέψει κάνεις ότι ήταν η Διαπλοκή που τον έριξε. Εξάλλου όλοι γνωρίζουν ποιος τον στήριξε: οι δανειστές και η κ. Μέρκελ . Η διαπλοκή και αυτή μαζί του ήταν…

Δεν αρκούν αυτά όμως για να μείνει κάποιος στο Μαξίμου… Και ίσως ο πιο μεγάλος κίνδυνος δεν είναι ότι θα τον «ρίξουν», αλλά ότι θα αφεθεί να σαπίσει εκεί, στο Μάξιμου…

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Ο Ερντογάν μπροστά στον πανικό του, άρχισε τις εθνικιστικές προκλήσεις» υποστηρίζει ο Τούρκος διεθνολόγος καθηγητής Μπασκίν Οράν αναφερόμενος στις δηλώσεις του Προέδρου της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σχετικά με τις Συνθήκη της Λωζάννης. Σύμφωνα με την τουρκική ειδησεογραφική ιστοσελίδα «Τ24» ο Οράν λέει ότι ο Ερντογάν
«στην πρώτη φάση των εθνικιστικών προκλήσεων κάνει λόγο περί Λωζάννης.Αυτό είναι κλασική περίπτωση. Όλοι οι δεξιοί στην Τουρκία επικρίνουν τη Λωζάννη. Και το κάνουν αυτό όχι σε σχέση με τα νησιά, αλλά σε σχέση με το Κουρδικό πρόβλημα και τη Μοσούλη. Η δεύτερη προβοκάτσια στην οποία θα καταφύγει ο Ερντογάν βλέποντας ότι μειώνεται η ισχύς του στην Τουρκία θα είναι ο πόλεμος. Η Συρία, το Ιράν, το Ιράκ και ιδιαίτερα η Ρωσία έχουν αρχίσει ήδη να λένε ότι η εισβολή της Τουρκίας στις περιοχές αυτές συνιστά παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου. Δηλαδή υπάρχει ισχυρή αντίσταση. Οι Αμερικανοί απορρίπτουν τα πλήγματα εναντίον του PYD (η οργάνωση των Κούρδων της Συρίας) διότι η οργάνωση αυτή είναι ο κύριός τους σύμμαχος».
Ως προς την υπόθεση των νησιών, ο Οράν λέει ότι «κατά τις συνομιλίες της Λωζάννης η Τουρκία δεν θέλησε να πάρει τα νησιά διότι οι κάτοικοί τους ήταν κατά 90% Έλληνες». Ως προς το θέμα της Μοσούλης ο καθηγητής λέει ότι «τις παραμονές της υπογραφής της συνθήκης, υπήρξαν στην εθνοσυνέλευση αντιρρήσεις στην εγκατάλειψη της Μοσούλης, αλλά ο Ατατούρκ συνειδητά δεν θέλησε τη Μοσούλη με το σκεπτικό ότι τη στιγμή που δεν είναι ακόμη γνωστή η τύχη των Κούρδων της Τουρκίας, τι θα κάνουμε αν προστεθούν και οι Κούρδοι του Ιράκ».

Ειδικότερα για τα νησιά, ο Οράν λέει ότι
«τα νησιά δόθηκαν το 1913 επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και η απέναντι πλευρά δεν ήταν απλώς η Ελλάδα, αλλά έξι μεγάλα ευρωπαϊκά κράτη, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ρωσία, η Ιταλία και η Αυστροουγγαρία. Αρχικά το 1913 με τη Συνθήκη του Λονδίνου και στη συνέχεια με τη Συνθήκη των Αθηνών που υπογράφηκε μεταξύ της Ελλάδας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, τα Δωδεκάνησα δόθηκαν στην Ελλάδα. Επίσης συμφωνήθηκε ώστε, τα υπόλοιπα νησιά, με εξαίρεση την Ίμβρο και την Τένεδο να δοθούν στην Ελλάδα. Ωστόσο προτού τεθεί σε ισχύ η συμφωνία αυτή, ξέσπασε ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος και η υπόθεση παραπέμφθηκε στη Λωζάννη».
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Του Α. Αμπατζή Άγκυρα, Turkey
Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Πισώπλατη μαχαιριά από τους "εταίρους" της Ελλάδας
"Εάν έχεις τέτοιους φίλους, τι τους θέλεις τους εχθρούς"

"Εάν δεν είναι ηλίθιοι, τότε είναι άκρως επικίνδυνοι". Μόνο με αυτή την φράση θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί η τελευταία εξέλιξη δια χειρός της Ευρώπης και εις βάρος της Ελλάδας. Φυσιολογικά, η συγκεκριμένη εξέλιξη απαιτεί είτε την απομάκρυνση του επιτρόπου Γιοχάνες Χαν με δημόσια ανακοίνωση των Βρυξελλών, είτε άμεση έναρξη συνεχών βέτο από την πλευρά της Ελλάδας σε όλες τις αποφάσεις της Ευρώπης, αφού είναι πλέον συνεχείς οι "αποδείξεις" πως η Ελλάδα αποτελεί όχι μόνο τον "αποδιοπομπαίο τράγο" της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και την επί της ουσίας χώρα επιβολής και εφαρμογής οιασδήποτε απόφασης των ευρωπαϊκών οργάνων που αντιμετωπίζουν ξεκάθαρα την Ελλάδα από πειραματόζωο έως αφοδευτήριο της ευρωπαϊκής πολιτικής και γεννήτρια μειζόνων θεμάτων που απειλούν την ελληνική εθνική πολιτική έως και την ελληνική γεωγραφική επικράτεια!
  • Εξηγήσεις ζητά το υπουργείο Εξωτερικών και αποκαλεί τον Αυστριακό Επίτροπο ψεύτη - Απαντώντας στη Μ. Σπυράκη ο Γιοχάνες Χαν ισχυρίστηκε ότι υπάρχουν επαφές μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας και για το τσάμικο ζήτημα - Ανιστόρητη και αναληθή χαρακτήρισε τη δήλωση Χαν, η ευρωβουλευτής της ΝΔ
  • Διπλωματική κρίση στο τρίγωνο Αθήνα-Βρυξέλλες-Τίρανα για το «τσάμικο ζήτημα» που ανοίγει ο Επίτροπος Χαν 
Ο Αυστριακός επίτροπος Διερεύνησης της ΕΕ απαντώντας σε ερώτηση που έθεσε η ευρωβουλευτής της ΝΔ, Μαρία Σπυράκη, για την ανακίνηση αλυτρωτικών διεκδικήσεων εναντίον της Ελλάδας, κατά την πρόσφατη επίσκεψη του Νίκου Κοτζιά στην Αλβανία, ανέφερε ότι η Κομισιόν επικρότησε το γεγονός πως Ελλάδα και Αλβανία εξετάζουν τη θέσπιση κοινού μηχανισμού, που θα συνέρχεται σε τακτά χρονικά διαστήματα για την επίλυση των εκκρεμών διμερών ζητημάτων. Σε αυτά, πρόσθεσε, περιλαμβάνονται η οριοθέτηση της ελληνοαλβανικής υφαλοκρηπίδας και των θαλάσσιων ζωνών, τα δικαιώματα των ατόμων που ανήκουν σε μειονότητες και το τσαμικό ζήτημα.

Η απάντηση του Επιτρόπου προκάλεσε την έντονη αντίδραση του υπουργείου Εξωτερικών, το οποίο εξέδωσε ανακοίνωση χαρακτηρίζοντάς την απαράδεκτη και αναληθή και ζητώντας εξηγήσεις.
«Ως γνωστόν, τσαμικό ζήτημα δεν υφίσταται και ως εκ τούτου ουδέποτε έχει γίνει αποδεκτό ως αντικείμενο διαπραγμάτευσης μεταξύ των κυβερνήσεων Ελλάδας και Αλβανίας», τονίζεται στην ανακοίνωση του ελληνικού ΥΠΕΞ.
Το υπουργείο, εμφανώς ενοχλημένο με τον επίτροπο, σημειώνει ότι «με την ψευδή απάντησή του δείχνει ότι δεν ασκεί το ρόλο και τα καθήκοντά του βάσει της αρχής της αμεροληψίας ώστε να προάγεται το κοινό συμφέρον της Ένωσης, όπως προβλέπεται από το άρθρο 17 της Συνθήκης της Λισαβόνας.
Ήδη του έχει ζητηθεί και υποχρεούται βάσει του θεσμικού του ρόλου, να δώσει άμεσα πειστικές εξηγήσεις ως προς το απαράδεκτο και ψευδές περιεχόμενο της επίμαχης απάντησής του».
Μαρία Σπυράκη: Ανιστόρητη η απάντηση του επιτρόπου

Ανιστόρητη και αναληθή χαρακτήρισε και η κυρία Μαρία Σπυράκη την απάντηση που της έδωσε ο Επίτροπος Χαν.
«Κάποιος πρέπει να διδάξει στον κ. Χαν την ιστορία της περιοχής ώστε να μην καταλήγει σε τέτοιου είδους απαντήσεις, εφόσον δεν το κάνει αποτελεσματικά η πολιτική του κ. Κοτζιά», 
δήλωσε η ευρωβουλευτής.

Η θέση της Κομισιόν

Στο ίδιο πλαίσιο κινήθηκε και σήμερα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, χωρίς να ανακαλεί τις δηλώσεις του Επιτρόπου Χαν αλλά ξεκαθαρίζοντας μόνο πως «δεν λαμβάνει καμία θέση σε διμερή ζητήματα».

Σε ερώτηση δημοσιογράφου στην καθημερινή ενημέρωση Τύπου, η εκπρόσωπος για θέματα εξωτερικών σχέσεων απάντησε πως η Επιτροπή ενημερώθηκε από Ελλάδα και Αλβανία πως υπάρχει η πρόθεση ενίσχυσης του διαλόγου για «διμερή εκκρεμή θέματα τα οποία χρειάζεται να ξεκαθαριστούν».

Η εκπρόσωπος Τύπου συνέχισε λέγοντας πως η Επιτροπή ενθαρρύνει και τις δύο πλευρές «για διάλογο σε όλα τα ζητήματα που χρειάζεται να ξεκαθαριστούν» και συμπλήρωσε είναι ενήμερη για τις δεσμεύσεις των δύο πλευρών και πως η Επιτροπή «δεν λαμβάνει καμία θέση σε διμερή ζητήματα».

Αναλυτικά η εκπρόσωπος Τύπου είπε πως:
«Η Επιτροπή ενημερώθηκε από την Ελλάδα και την Αλβανία νωρίτερα το 2016 πως υπάρχει η πρόθεση ενίσχυσης του διαλόγου μεταξύ τους για εκκρεμή θέματα τα οποία χρειάζεται να ξεκαθαριστούν έτσι ώστε να ενδυναμωθούν οι διμερείς σχέσεις. Στο πλαίσιο αυτό η Επιτροπή επιδοκίμασε την πρόταση της Ελλάδας για δημιουργία μιας πλατφόρμας δομημένου διάλογου σε όλα τα ζητήματα που χρειάζονται να ξεκαθαριστούν και ενθαρρύνουμε και τις δύο πλευρές να συνεχίσουν την πρόοδο. Απαντήσαμε κάποιες ερωτήσεις από τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έχοντας υπόψιν όλα αυτά. Είμαστε ενήμεροι των δεσμεύσεων των δύο πλευρών για ενδυνάμωση του διαλόγου έτσι ώστε να ξεκαθαρίσει το τοπίο από οποιαδήποτε παρεξήγηση σε όλα τα σχετικά θέματα».
Και στη συνέχεια ολοκλήρωσε λέγοντας πως:
«Η Επιτροπή ενημερώθηκε για την πρόθεση των δύο κρατών για να συζητήσουν εκκρεμή θέματα που χρειάζονται ξεκαθαριστούν για να ενδυναμωθούν οι διμερείς σχέσεις. Δεν πήγε παρακάτω από αυτό και δεν λαμβάνουμε καμία θέση σε διμερή ζητήματα».
«Έκπληκτες από την αντίδραση οι Βρυξέλλες», λέει αξιωματούχος

Ανώτερος αξιωματούχος των Βρυξελλών δήλωσε πως η Επιτροπή ήταν «έκπληκτη» από το μέγεθος των αντιδράσεων στο ζήτημα αυτό και την έκταση που έλαβε, καθώς δεν αποτελεί θέμα που έχει απασχολήσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και δεν της έχει τεθεί πότε με όρους διμερούς ζητήματος. Η ίδια πηγή αποδίδει τον «θόρυβο» που δημιουργήθηκε σε λεκτικό λάθος του Επιτρόπου Χαν και σε υψηλών τόνων απάντηση από την Ελλάδα.

Αναλυτικά η ερώτηση της ευρωβουλευτού και η απάντηση έχει ως εξής:
«Στις 5.6.2016, μία ημέρα πριν από την επίσκεψη του Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών στη Αλβανία, ο πρωθυπουργός της Αλβανίας κ. Έντι Ράμα, κατά τη διάρκεια ομιλίας του στο Συνέδριο του κόμματος των Τσάμηδων “Δικαιοσύνη, Ένταξη και Ενότητα”, έκανε αναφορά σε “Αλβανούς της μέσης Αλβανίας, της Ηπείρου και της Μακεδονίας”.
Στις 6.6.2016 το κόμμα των Τσάμηδων “Δικαιοσύνη, Ένταξη και Ενότητα”, που συμμετέχει στην κυβέρνηση Ράμα με υφυπουργούς, οργάνωσε κινητοποίηση, συγκέντρωση στην κεντρική πλατεία των Τιράνων και πορεία προς το Υπουργείο Εξωτερικών. Της κινητοποίησης ηγείτο ο πρόεδρος του κόμματος Σπετίμ Ιντρίζι, που κατέχει θέση αντιπροέδρου στο αλβανικό Κοινοβούλιο.
Οι διαδηλωτές επιχείρησαν, υπό την ανοχή των αρχών, να εμποδίσουν την απρόσκοπτη είσοδο του υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας στο κτίριο του Υπουργείου Εξωτερικών για τη συνάντηση με τον ομόλογό του κ. Μπουσάτι και, καταλαμβάνοντας τον χώρο μπροστά στο ΥΠΕΞ, φώναξαν συνθήματα όπως “Τσαμουριά, μητέρα μας, περίμενέ μας”, ανακινώντας αλυτρωτικά ζητήματα και διαστρεβλώνοντας την ιστορική πραγματικότητα.
Δεδομένου ότι από τις 27 Ιουνίου 2014 η Αλβανία είναι υποψήφια προς ένταξη χώρα στην ΕΕ και λαμβάνει προενταξιακή οικονομική βοήθεια ύψους 649,4 εκατομμυρίων ευρώ, ερωτάται η Επιτροπή:
- Συνάδει η ως άνω πράξη του κυβερνητικού κόμματος με το πνεύμα των σχέσεων καλής γειτονίας, που αποτελεί προϋπόθεση για την ευρωπαϊκή πορεία της Αλβανίας;
- Προτίθεται να λάβει υπόψη τα γεγονότα αυτά στην επόμενη έκθεση προόδου της Αλβανίας;»
Απάντηση:
«Η Επιτροπή παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς τις σχέσεις περιφερειακής συνεργασίας και καλής γειτονίας στις υποψήφιες χώρες και δυνάμει υποψηφίους. Στη δέσμη μέτρων του 2015 για τη διεύρυνση και στην έκθεσή της σχετικά με την Αλβανία, η Επιτροπή εξέφρασε την ικανοποίησή της για το γεγονός ότι η Αλβανία εξακολούθησε να συμμετέχει ενεργά στην περιφερειακή συνεργασία και να διατηρεί σχέσεις καλής γειτονίας, σύμφωνα με τις δεσμεύσεις της στο πλαίσιο της συμφωνίας σταθεροποίησης και σύνδεσης. Η Επιτροπή θα παρουσιάσει επικαιροποιημένη αξιολόγηση στο πλαίσιο της δέσμης μέτρων του 2016 για τη διεύρυνση, η δημοσίευση της οποίας έχει προγραμματιστεί για το επόμενο φθινόπωρο.
Σε πολιτικό επίπεδο, η Επιτροπή έκρινε θετικά το γεγονός ότι η συχνότητα των επισκέψεων υψηλού επιπέδου μεταξύ των αρχών της Αλβανίας και της Ελλάδας έχει αυξηθεί. Μεταξύ άλλων, η επίσκεψη του Αλβανού υπουργού Εξωτερικών στην Αθήνα τον Μάρτιο του 2016 και η επίσκεψη του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών στα Τίρανα τον Ιούνιο του 2016, στο πλαίσιο της 25ης επετείου της διμερούς συνθήκης φιλίας, αποτελούν ενδείξεις ανανεωμένης δέσμευσης. Οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών εντάθηκαν, μεταξύ άλλων για τη βελτίωση του πλαισίου του πολιτικού διαλόγου. Η Επιτροπή επικρότησε το γεγονός ότι οι δύο χώρες εξετάζουν τη θέσπιση κοινού μηχανισμού, που θα συνέρχεται σε τακτά χρονικά διαστήματα για την επίλυση των εκκρεμών διμερών ζητημάτων. Σε αυτά περιλαμβάνονται η οριοθέτηση της ελληνοαλβανικής υφαλοκρηπίδας και των θαλάσσιων ζωνών, τα δικαιώματα των ατόμων που ανήκουν σε μειονότητες και το τσαμικό ζήτημα. Η Επιτροπή επικρότησε τις προσπάθειες αυτές, εκφράζοντας επιδοκιμασία για τις εν λόγω σημαντική νέα διπλωματική δέσμευση, σε ανταλλαγή επιστολών με τον υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδας».
Να θυμήσουμε πως τον Ιούνιο είχαν σημειωθεί επεισόδια κατά την επίσκεψη Κοτζιά στην Αλβανία, καθώς περίπου 150 αυτοαποκαλούμενοι Τσάμηδες διαδηλωτές επιφύλαξαν θερμή υποδοχή στον έλληνα υπουργό έξω από το αλβανικό υπουργείο Εξωτερικών, αλλά η Ευρωπαϊκή Ένωση προφανώς αδιαφόρησε για την συγκεκριμένη δημόσια εξέλιξη, η οποία και φυσικά δεν θα συνέβαινε εάν η ελληνική κυβέρνηση διατηρούσε σθεναρή και πειστική στάση στα "φαινόμενα" που πλήττουν την Ελληνική εθνική πολιτική, που προσβάλλουν την εθνική αξιοπρέπεια και αποτελούν ορατό κίνδυνο για το σύνολο των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας...

Το πόσο τυχαίο μπορεί να είναι το γεγονός της -σχεδόν- ταυτόχρονης έμμεσης επίθεσης κατά της Ελλάδας με το (ανύπαρκτο) θέμα της Τσαμουριάς και της μη αναγνώρισης της συνθήκης της Λωζάνης και της αμφισβήτησης του συνόλου των ελληνοτουρκικών συνόρων από τον τούρκο πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν, ίσως θα πρέπει να το εξηγήσει δημοσίως ως αρμόδιος υπουργός (Εξωτερικών), ο κ. Κοτζιάς ή ο ίδιος ο πρωθυπουργός, ο οποίος ήταν και ο πρώτος που αναφέρθηκε σε μη ύπαρξη ελληνοτουρκικών θαλάσσιων συνόρων... Οι εξηγήσεις και των δύο, αλλά και η επί του πρακτέου απάντησή τους, στις κατά τις Ελλάδας προκλήσεις, θα έχουν πραγματικά μεγάλο ενδιαφέρον...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφουν οι Παναγιώτης Αποστόλου
και Χρήστος Χατζηαναστασίου


Ακριβώς ένα χρόνο μετά την επανεκλογή του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση και με τα πρώτα σημάδια “κούρασης” να είναι ορατά, αλλά και το γεγονός μεγάλων αστοχιών μελών της κυβέρνησης (Παππάς – Φίλης), όλα δείχνουν ότι μέσα στις επόμενες εβδομάδες ο Αλέξης Τσίπρας, θα προχωρήσει σε σαρωτικές αλλαγές και έναν επιβλητικό ανασχηματισμό.
Έναν ανασχηματισμό που έρχεται μετά από έναν πολύκροτο “θόρυβο” που ξεκίνησε αμέσως μετά την εισήγηση του Νόμου για τις άδειες των τηλεοπτικών καναλιών και συνεχίζεται ακόμη και σήμερα με συνέπεια να είναι στον αέρα τόσο το κυβερνητικό πρόγραμμα όσο και η διαπραγμάτευση της δεύτερης πια αξιολόγησης καθώς για την πρώτη θα έχουμε συζήτηση προ ημερήσιας διατάξεως στη Βουλή των Ελλήνων για τα εναπομείναντα προαπαιτούμενα (ξεπούλημα των ΔΕΚΟ) που έχουν θέσει οι δανειστές.

Ο Καλογρίτσας “θάβει” τον ΣΥΡΙΖΑ.

Σε αυτήν την ιστορία την παράσταση έχει “κλέψει” το λεγόμενο Voskotopi Gate του αριστερού εργολάβου από το οποίο η κυβέρνηση μπήκε σε ράγες εκτροχιασμού καθώς η ιστορία του Καλογρίτσα μπορεί να μετατραπεί σε “τάφο” της κυβέρνησης “πρώτη φορά Αριστερά”.
Από τη στιγμή που η ιστορία Καλογρίτσα ήταν πολύ γνωστή στους κόλπους της Αριστεράς. Όταν, ο ίδιος έχει παίξει πολύ σημαντικό ρόλο στη δημιουργία του τότε “Συνασπισμού της αριστεράς και της προόδου”, ένα δημιούργημα μιας αριστερής πλατφόρμας που κατέληξε να είναι σήμερα σε κυβερνητικούς θώκους από το 75% των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ, που στην μνημονιακή Ελλάδα πίστεψαν ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα μπορούσε να αντισταθεί στις ορέξεις των τοκογλύφων και ότι θα βάλει σε άλλη τροχιά την ελληνική οικονομία, αποτυγχάνοντας και στα δύο.
Ωστόσο, η εμπλοκή της Τράπεζας Αττικής σε ένα σκάνδαλο που θυμίζει έντονα την εποχή Κοσκωτά και με εμπλεκόμενους τρείς εν ενεργεία Υπουργούς του ΣΥΡΙΖΑ, τον Γ. Πετρόπουλο, τον Γ. Δραγασάκη και τον Χ. Σπίρτζη, φανερώνουν ότι το παιχνίδι ισορροπιών μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ έχει ξεκινήσει και θα ολοκληρωθεί το γερό ξεκαθάρισμα μετά την διενέργεια του Συνεδρίου του κυβερνώντος κόμματος από το οποίο δεν αποκλείεται να βγει λαβωμένος ακόμη και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός.

Μαίνεται ο πόλεμος των Πασόκων στο ΣΥΡΙΖΑ.

Έτσι, ενδεχομένως θα έχουμε ΠΑΣΟΚ εναντίον ΠΑΣΟΚ στο ΣΥΡΙΖΑ και αυτή θα είναι η πρώτη ουσιαστική ήττα του Αλέξη Τσίπρα εντός του ΣΥΡΙΖΑ. Που πολύ πιθανόν να του χαλάσουν τα σχέδια ένταξης του κόμματος στη Σοσιαλιστική ομάδα των κομμάτων της Ευρωζώνης… κάτι που δεν το θέλουν ούτε οι συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ αλλά ούτε και ένας τεράστιος αριθμός ψηφοφόρων του κόμματος οι οποίοι φυσικά προέρχονται από το πάλαι ποτέ ισχυρό ΠΑΣΟΚ.
Άλλωστε, σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ είναι τα δύο ΠΑΣΟΚ της περασμένης δεκαετίας. Είναι το μνημονιακό ΠΑΣΟΚ με πολύ “άρωμα” Σημίτη και το μεταπολιτευτικό με “άρωμα” του Ανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ, το οποίο υπήρξε ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο για τον ίδιο τον Ανδρέα Παπανδρέου ο οποίος παίζοντας με ωραία και μεγάλα λόγια, έβρισκε τρόπο να επιβιώνει ακόμη και στον ευρύ χώρο του Κέντρου κάτι που στοχεύει και ο σημερινός Πρωθυπουργός!!

Αναμένονται αντιδράσεις στο Συνέδριο.

Έτσι, το επερχόμενο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ θα θυμίζει εποχές ΠΑΣΟΚ με τις κόντρες Σημίτη – Τσοχατζόπουλου χωρίς όμως να υπάρχει αντίπαλος για την καρέκλα του Προέδρου.
Ωστόσο, είναι απολύτως φανερό ότι υπάρχει μια ομάδα ατόμων που θα ήθελαν να είναι “δελφίνοι”, αλλά προς το παρόν δεν μπορούν να βγουν μπροστά, γιατί πολύ απλά ο Τσίπρας έχει ανακατέψει τόσο καλά την εσωκομματική τράπουλα και σε τέτοιο βαθμό που ακόμη μπορεί να την μοιράζει, ελέγχοντάς την…
Γι΄αυτό θέλει πριν το Συνέδριο να ξεκαθαρίσει τα μπερδέματα με τον διαγωνισμό των αδειών για τα κανάλια, έργο φυσικά που την ευθύνη είχε και έχει ο δικός του άνθρωπος ο Νίκος Παππάς, αλλά και με την ύπαρξη “λαγών” στο διαγωνισμό. Που του δείχνουν δύο πράγματα. Ή ότι η Ομάδα του Νίκου Παππά δεν είχε “άμυνες”, δεν είχε οργάνωση ή ότι παίχθηκε παιχνίδι πίσω από την πλάτη του με ένα στάνταρ και μια παραλλαγή. Το στάνταρ ήταν και είναι ο Ιβάν Σαββίδης και η παραλλαγή ο Καλογρίτσας, τον οποίο πλέον ο πρωθυπουργός έσβησε μέσα σε μια μέρα.
Γι΄ αυτό και η μεγάλη δυσαρέσκεια του Τσίπρα προς το πρόσωπο του Νίκου Παππά.

Δυσοσμία σκανδάλων στην κυβέρνηση.

Οι φήμες για “συμφωνία – προδοσία” του Αλέξη Τσίπρα με την διεθνή κοινότητα για την μόνιμη εγκατάσταση περί των 2 εκατομμυρίων λαθρομεταναστών – “προσφύγων” στην Ελλάδα, δεν αποκλείεται να δημιουργήσει και άλλες εντάσεις μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ καθώς υπάρχουν και εκεί δείγματα εμπλοκής σε σκάνδαλα δεδομένου ότι πολλά από τα στελέχη του, ακόμη και βουλευτές του, διαχειρίζονται μεγάλα ποσά από την συμμετοχή τους σε ΜΚΟ και οι οποίες αν τελικά επικρατήσει αυτή η ιδέα της μόνιμης τους εγκατάστασης τα ποσά που θα λάβουν θα είναι τέτοια που θα αποτελούν “εργαλείο” στην προσπάθειά τους να παραμείνουν στην κυβέρνηση.
Και το ερώτημα το μεγάλο, παραμένει!!
Τι πράγματι θέλει ο Πάνος Καμμένος; Τι εντολές πιθανόν έχει λάβει;
Από τη στιγμή που στα επιτελικά γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ βοά η είδηση ότι ο Πάνος Καμμένος ελέγχει αυτές τις ΜΚΟ. Γι΄ αυτό παραμένει ακλόνητος στην κυβέρνηση, παρ΄ ότι η αριστερά – αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει να τον βλέπει ούτε ζωγραφιστό.

Ενδεχομένως το “κύκνειο άσμα” του Πρωθυπουργού.

Τις επόμενες ημέρες θα δούμε αν η υπόθεση Καλογρίτσα, το λαθρομεταναστευτικό – “προσφυγικό” υπό την επικυριαρχία των ΜΚΟ καθώς και η οργή της Εκκλησίας και της Κοινωνίας από τις αυθαίρετες αποφάσεις του Νίκου Φίλη, θα αποτελέσουν το “κύκνειο άσμα” του Πρωθυπουργού.
Γι΄ αυτό θα προσπαθήσει να περιχαρακώσει το Συνέδριο του κόμματος, ελπίζοντας ότι θα λάβει νωπή εντολή του.
Διαφορετικά θα αναγκαστεί να οδηγηθεί σε εκλογές, από τη στιγμή που και το όραμα για ανάπτυξη, είναι ακόμη στο δρόμο… και η μείωση εθνικού οράματος είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι θα κόψει τα “φτερά” ενός Πρωθυπουργού, ο οποίος υλοποιεί νεοφιλελεύθερα προγράμματα λιτότητας.
Πάντως, η παρένθεση Τσίπρα θα αποτελεί θέμα για πολιτική έρευνα καθώς υπήρξε ένας απλός διαχειριστής της Γερμανίας και της Μέρκελ. Ο πρώτος με αριστερό πρόσημο!
Όταν η οργή του κόσμου και όλων των Κοινωνικών ομάδων μεγαλώνει και δεν θα μπορέσει να την συγκρατήσει, παρ΄ ότι δεν υπάρχει σοβαρή πολιτική πρόταση από τη Νέα Δημοκρατία.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το άθροισμα των τσιτάτων που χρησιμοποίησε ο Τσίπρας στην ομιλία του για την Παιδεία ισοδυναμεί με τον νυν υπουργό!

Λοιπόν, στη SYRIZAϊκή κουζίνα υπάρχουν διάφορες μυστικές συνταγές που σου βγάζουν απίθανα αποτελέσματα. Μόνο που λειτουργούν ολίγον τι ανάποδα. Δηλαδή, μπορείς να χρησιμοποιήσεις τα καλύτερα υλικά για να σου βγει μια βιοχλαπάτσα που δεν θα τη φάει ούτε μέγας λευκός καρχαρίας που λιμοκτονεί. Κόστος μάξιμουμ, απόλαυση κάτω του μηδενός. Ας πάρουμε για παράδειγμα τη χώρα. Παρέλαβαν, όσο να 'ναι, μια χώρα με τεράστιο ιστορικό βάθος και μέγιστη πολιτισμική αξία, με παράδοση, εύσημα αγωνιστικά σε παγκόσμιους πολέμους και με αρκετούς φυσικούς πόρους. Η οικονομία ασθμαίνουσα, ο λαός καταπονημένος και στα όρια της εξαθλίωσης, αλλά υπήρχε κάτι από κράτος.

Τώρα, έπειτα από ενάμιση χρόνο με κομπαρσιλίκια - καραγκιοζιλίκια βαρουφάκειων διαπραγματεύσεων, γεμιστών της Θεανούς Φωτίου, κατρουγκάλειων ποσέτ, μπαλταϊκών μπουρδοπλημμυρών και τσακαλώτειων ουφογκρεκάνικων λέξεων, απομείναμε μ' ένα χοτ σποτ τίγκα στους λαθρομετανάστες και ντιπ αδειανό από χρήματα, αξιοπρέπεια και προοπτικές.

Ετσι δουλεύει το κατάστημα του SYRIZA. Αν πιάσει μάλαμα, θα είναι θαύμα να σ' το γυρίσει μπακίρι. Κι ο πρωθυπουργός, σ' ένα θέμα που «φωνάζει» από χιλιόμετρα ότι «δεν του πάει», την Παιδεία, φόρτσαρε πολύ. Χέγκελ επικαλέστηκε, Φερνάν Μπροντέλ τσίταρε (οι αμύητοι νόμιζαν ότι άκουσαν Μπογντέλ γαλλικόν ή Μπράδελ εγγλέζικον), Πρωταγόρα δεν ανέφερε ονομαστικά, αλλά ρητό του μνημόνευσε, και έκλεισε με Χαλίλ Γκιμπράν. Θα μπορούσε να πει κι άλλους τόσους και να μιλά δεκαπέντε ώρες με λόγια μεγάλων, μεσαίων και μικρών του πνεύματος, αλλά θα έπρεπε να καταλήξει κάπου. Και κατέληξε. Ακριβώς εκεί όπου δεν έπρεπε.

Επικαλούμενος όλους αυτούς (αν τους γνώριζε εκείνος ή μόνο ο λογογράφος του, δεν έχει σημασία), συνέχισε να υπερασπίζεται διάφορες πτυχές της εκπαιδευτικής πολιτικής του... Νίκου Φίλη. Τον «άδειασε» μεν, πανηγυρικά, στην τριτολογία του, αλλά απ' όλους τους Ελληνες αυτόν επέλεξε για υπουργό Παιδείας.

Αυτή η μέθοδος είναι ισοδύναμη με το να διαλέγεις ένα άνευ προηγουμένου «παλτό» για αγώνες Τσάμπιονς Λιγκ και να το κράζεις λίγο πριν το αλλάξεις και αφού ήδη έχεις φάει πέντε γκολ από το πρώτο ημίχρονο!

Παναγιώτης Λιάκος
Πηγή "Δημοκρατία"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Στην περιοχή υπάρχουν 100.000.000 βαρέλια, σύμφωνα με εκτιμήσεις των ΕΛ.ΠΕ. Μεγάλες προσδοκίες και για Θρακικό, δυτική Ελλάδα

«Εάν υπάρχει πετρέλαιο -και πρέπει να κάνω μία εκτίμηση-, θα έλεγα ότι υπάρχουν περίπου 100.000.000 βαρέλια στην περιοχή του Πατραϊκού» τόνισε ο γενικός διευθυντής έρευνας και παραγωγής των ΕΛ.ΠΕ. Γιάννης Γρηγορίου μιλώντας χθες στο συνέδριο Global Oil & Gas South East Europe & Mediterranean.

Οπως είπε ο κ. Γρηγορίου, έως τον Φεβρουάριο αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί η επεξεργασία των σεισμικών ερευνών που έγιναν στην περιοχή και θα ξεκινήσει η ερμηνεία τους, που θα διαρκέσει έως την άνοιξη του 2017. «Θα κάνουμε ό,τι προβλέπεται από τη σύμβαση και πολλά περισσότερα» τόνισε ο κ. Γρηγορίου, ο οποίος αποκάλυψε επιπλέον ότι τα ΕΛ.ΠΕ. βρίσκονται σε συζητήσεις με την εταιρία Calfrac για την επανενεργοποίηση της παραχώρησης στην περιοχή του Θρακικού Πελάγους, εκεί όπου τα ΕΛ.ΠΕ. έχουν μερίδιο 25% και η καναδική εταιρία 75%. Παράλληλα, τα ΕΛ.ΠΕ. αναμένουν τα αποτελέσματα του μεγάλου γύρου παραχωρήσεων όπου έχουν καταθέσει προσφορές για τα οικόπεδα 1 και 10 αυτόνομα και 2 με διεθνείς εταίρους (operator η Total και partner η Edison).

Τέλος, έχει υπογραφεί η σύμβαση για τα δύο οικόπεδα που παραχωρούνται στα ΕΛ.ΠΕ., στο πλαίσιο του διαγωνισμού για τα τρία συνολικά οικόπεδα της Δ. Ελλάδας. Βασικός στόχος του ομίλου είναι να προχωρήσουν κατά το δυνατόν πιο γρήγορα οι διαδικασίες ώστε να αξιοποιηθεί το παράθυρο ευκαιρίας που φαίνεται να υπάρχει για την ελληνική αγορά.

Στο ίδιο συνέδριο μίλησε επίσης η Ana Misevic, Director of Exploration Projects Dpt της κροατικής εταιρίας INA, η οποία εκτίμησε ότι αναμένεται να υπάρξει νέα ώθηση στην έρευνα στην περιοχή της Αδριατικής και τόνισε ότι προϋπόθεση για να συμβεί αυτό είναι η βελτίωση του θεσμικού πλαισίου.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Τις θέσεις του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδος για τη διαδικασία πώλησης των κόκκινων δανείων περιγράφει, με επιστολή του προς το Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννη Στουρνάρα, τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Γιάννη Δραγασάκη, τον υπουργό Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο και τον υπουργό Οικονομίας Γιώργο Σταθάκη, ο πρόεδρος του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδας Κωνσταντίνος Κόλλιας.

Στο κείμενο υπογραμμίζεται ότι «απαιτείται ένα συγκεκριμένο πλέγμα μέτρων, που θα διασφαλίζει ότι ο οφειλέτης θα προστατεύεται από τον κίνδυνο να χάσει το σπίτι του και τονίζεται ότι είναι κάτι παραπάνω από αναγκαίο να δοθεί η δυνατότητα στο δανειολήπτη, ο οποίος πληροί ορισμένες προϋποθέσεις, να αγοράσει από την τράπεζα το δάνειό του στην τιμή, που έχει αυτή συμφωνήσει με τα funds. Δηλαδή, να δοθεί στο δανειολήπτη το δικαίωμα πρώτης προτίμησης. Μόνο, έτσι, θα διασφαλιστεί η προστασία του ακινήτου του και θα θωρακισθεί ο ίδιος και η κατοικία του».

Στην επιστολή γίνεται, επίσης, αναφορά σε μέτρα τόσο για τις εταιρείες του Δημοσίου όσο και για τις ιδιωτικές επιχειρήσεις, που αδυνατούν να εξυπηρετήσουν το δανεισμό τους.

Συγκεκριμένα, στην επιστολή αναφέρονται τα εξής:

Με αφορμή τη συζήτηση για το θεσμικό πλαίσιο πώλησης των κόκκινων δανείων σε επενδυτικά funds, αλλά και την αυτονόητη ανάγκη προστασίας του δανειολήπτη, το Οικονομικό Επιμελητήριο της Ελλάδας επισημαίνει τα εξής:

«Απαιτείται ένα συγκεκριμένο πλέγμα μέτρων, που θα διασφαλίζει ότι ο οφειλέτης θα προστατεύεται από τον κίνδυνο να χάσει το σπίτι του. Σε περίπτωση που ο δανειολήπτης έχει καταθέσεις ή άλλη περιουσία επαρκή, για να αποπληρώσει τις υποχρεώσεις του, τότε θα πρέπει αυτή να χρησιμοποιείται για την αποπληρωμή του χρέους του, ενώ η όποια συμφωνία μεταξύ των δύο μερών πρέπει να περιλαμβάνει γενναία διαγραφή τόκων και προσαυξήσεων.

Σε περίπτωση που το εμπράγματο δικαίωμα οδεύει αναπόφευκτα σε πλειστηριασμό, με την είσπραξη του προϊόντος του πλειστηριασμού, να παύει κάθε απαίτηση της τράπεζας από τον οφειλέτη και τους εγγυητές, με διαγραφή του υπολειπόμενου ποσού.

Στη συγκεκριμένη διαδικασία, είναι κάτι παραπάνω από αναγκαίο να δοθεί η δυνατότητα στο δανειολήπτη, ο οποίος πληροί ορισμένες προϋποθέσεις, να αγοράσει από την τράπεζα το δάνειό του στην τιμή, που έχει αυτή συμφωνήσει με τους επενδυτές. Το δικαίωμα πρώτης προτίμησης πρέπει να δοθεί στο δανειολήπτη. Μόνο, έτσι, θα διασφαλιστεί η προστασία του ακινήτου του και θα θωρακισθεί ο ίδιος και η κατοικία του.
AdTech Ad

Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση, τα ακίνητα αυτά θα καταλήξουν πακέτο σε funds, με αποτέλεσμα είτε ο δανειολήπτης να αγοράσει από το fund το δάνειό του σε τιμή αρκετά υψηλότερη από αυτή που το αγόρασε το fund από την τράπεζα είτε να χάσει το σπίτι του, αδυνατώντας να ανταποκριθεί στην τιμή που θα του ζητηθεί από το fund.

Υπενθυμίζεται, μάλιστα ότι, στην περίπτωση της Κύπρου, έχει συμφωνηθεί να δίνεται αυτή η δυνατότητα στο δανειολήπτη, γεγονός το οποίο αποτελεί δεδικασμένο-τετελεσμένη συμφωνία κράτους μέλους της Ε.Ε.

Προστασία ζητάει το επιμελητήριο να υπάρξει και για τις εταιρείες του Δημοσίου, που έλαβαν δάνεια με την εγγύηση του ελληνικού Δημοσίου, ενώ η Τράπεζα της Ελλάδος πρέπει να είναι ρυθμιστής και εποπτική αρχή της όλης διαδικασίας.

Επιχειρηματικά δάνεια

Σε ό,τι αφορά τα επιχειρηματικά δάνεια, το επιμελητήριο ζητάει να εξασφαλιστεί η δυνατότητα στους υφιστάμενους μετόχους, εφόσον το επιθυμούν και έχουν τα απαιτούμενα κεφάλαια, να επενδύσουν και να αναδιαρθρώσουν την επιχείρησή τους.

Στόχος πρέπει να είναι να δοθεί η δυνατότητα στις βιώσιμες επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν προβλήματα ρευστότητας, να ρυθμίζουν τα δάνειά τους κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να μην απειλείται η συνέχιση των δραστηριοτήτων τους επ' ωφελεία της διατήρησης των θέσεων εργασίας και της ανάτασης του παραγωγικού δυναμικού της χώρας».

«Η παρουσία των funds, στη συγκεκριμένη περίπτωση, μπορεί να βοηθήσει στον απεγκλωβισμό των επιχειρήσεων, για τις οποίες κρίνεται ότι είναι βιώσιμες, μετά τη ρύθμιση και την αναδιάρθρωση, μέσω των κεφαλαίων, που θα βάλουν» καταλήγει η επιστολή.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι ιστορικοί κύκλοι του γερμανικού κράτους -είτε πρόκειται για «αυτοκρατορία» είτε για μόρφωμα που επιδιώκεται από την ηγεσία του να γιγαντωθεί αυτοκρατορικά- επαναλαμβάνονται με ακρίβεια καλοκουρδισμένου ρολογιού. Το πρώτο στάδιο είναι σχετικά «σιωπηλό». Οι προσπάθειες της γερμανικής ελίτ επικεντρώνονται στην οικοδόμηση ισχύος. Τότε, όλα περιστρέφονται γύρω από την εργασία, την εξοικονόμηση πόρων και τη μεγιστοποίηση των οφελημάτων από ένα λειτουργικό κράτος. Ακολουθούν οι απόπειρες «ένωσης» των ομόγλωσσων, ομότροπων φυλών και εθνοτήτων σε έναν ενιαίο χώρο. Σε προηγούμενες εξελικτικές φάσεις η κύρια προσπάθεια είχε να κάνει με το έδαφος. Τώρα προέχει η οικονομία.

Της διαμόρφωσης του ενιαίου εθνικού ή/και οικονομικού χώρου έπεται η φρενήρης επέλαση. Οι Γερμανοί, μόλις νιώσουν ότι έχουν ολοκληρώσει τα πρώτα βήματα στον δρόμο της αυτοκρατορίας, ξεφεύγουν από κάθε μέτρο και απλά εφορμούν σε όποιον στόχο θεωρούν ότι θα εξυπηρετήσει την επίτευξη των στρατηγικών επιδιώξεών τους.

Ο κύκλος του γερμανικού ονείρου είθισται να κλείνει με μια μεγαλόπρεπη, βαγκνερικών διαστάσεων καταστροφή.

Τα διάφορα Ράιχ χάνονται μέσα στον κονιορτό της κατάρρευσης των ελπίδων των Γερμανών για «παγκόσμια κυριαρχία». Στην εποχή μας, που έχει υποκαταστήσει σε μεγάλο βαθμό την οβίδα με τη γραφίδα και το αίμα με το χρήμα, οι μεγάλες μάχες δίδονται στο πεδίο της οικονομίας.

Τώρα οι Γερμανοί, που μέσω του «ευρωπαϊκού οράματος», της Ε.Ε. και του ευρώ προσπαθούσαν να κυριαρχήσουν παγκοσμίως, πλησιάζουν επικίνδυνα στο να ξαναζήσουν το παρελθόν ελαφρώς παραλλαγμένο και να συμπαρασύρουν στον όλεθρο εκατομμύρια δανειολήπτες σε ολόκληρη την Ευρώπη - και στην Ελλάδα, φυσικά.

Όπως ήδη έχει γραφτεί, «πέφτει σαν χάρτινος πύργος η Deutsche Bank. Διαταγή του αδίστακτου Σόιμπλε στον Ντράγκι (της ΕΚΤ) για αύξηση επιτοκίων εδώ και τώρα!»

Ουσιαστικά, μία από τις μεθοδεύσεις του κράτους, που μας κουνά επί έτη το δάκτυλο παραδίδοντας μαθήματα ηθικής, στοχεύει στο να πληρώσουν όλοι πλην των Γερμανών το κόστος για την αποφυγή μιας «ενδεχόμενης κατάρρευσης του χρηματοπιστωτικού γίγαντα της χώρας».

Τα παθήματα δεν έγιναν μαθήματα...

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Βάζει φωτιά στις ελληνοτουρκικές σχέσεις αμφισβητώντας άμεσα τη συνθήκη της Λωζάνης

Επιβεβαιώνονται όσοι ανέμεναν πυροδότηση των ελληνοτουρκικών σχέσεων από την πλευρά της Τουρκίας, μέσα στα πλαίσια επαναφοράς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αποπροσανατολισμού στο εσωτερικό της Τουρκίας και εκμετάλλευσης (στον μέγιστο δυνατό βαθμό) της αδύναμης και καταρρέουσας συγκυβέρνησης Τσίπρα - Καμμένου. Έτσι ο Ερντογάν, αμφισβητεί τώρα την ελληνικότητα τόσο της Θράκης όσο και του συνόλου του Αιγαίου, ανοίγοντας διάπλατα την αμφισβήτηση και της ελληνικής ΑΟΖ.

Ο πρόεδρος της Τουρκίας επέκρινε εκείνους που υπέγραψαν το 1923 τη Συνθήκη της Λωζάνης, η οποία έδωσε σε μεγάλο βαθμό στη χώρα τα σημερινά της σύνορα, αντί για τα εξαιρετικά πιο περιορισμένα που προέβλεπε η Συνθήκη των Σεβρών, λέγοντας ότι κάποιοι είχαν προσπαθήσει να παρουσιάσουν τη Λωζάνη ως νίκη, σύμφωνα με δημοσίευμα της Χουριέτ.

«Η 15 Ιουλίου (σσ. ημέρα που εκδηλώθηκε η αποτυχημένη προσπάθεια πραξικοπήματος νωρίτερα φέτος) αποτελεί το δεύτερο πόλεμο Ανεξαρτησίας για το τουρκικό έθνος. Ας το γνωρίζουμε με αυτό τον τρόπο», είπε ο Recep Tayyip Erdogan, σήμερα 29 Σεπτεμβρίου στην 27η συνάντησή του με διοικητές επαρχιών στην Άγκυρα.

«Μας απείλησαν με τη Συνθήκη Σεβρών το 1920 και μας έπεισαν να αποδεχθούμε εκείνη της Λωζάνης το 1923. Κάποιοι προσπάθησαν να μας εξαπατήσουν παρουσιάζοντας τη Συνθήκη της Λωζάνης ως νίκη», πρόσθεσε, ενώ στη συνέχεια εξήγησε ότι «στη Λωζάνη παραδώσαμε (πλέον Ελληνικά) νησιά τα οποία (είναι τόσο κοντά που) "ακούγεσαι αν φωνάξεις από την Τουρκία"».

«Εξακολουθούμε να αγωνιζόμαστε για την υφαλοκρηπίδα, και τα σύνορα σε αέρα και γη. Ο λόγος για αυτό είναι εκείνοι που κάθισαν στο τραπέζι για την εν λόγω συνθήκη. Εκείνοι που κάθισαν εκεί δεν μας έφεραν δικαιοσύνη, και τώρα δρέπουμε αυτά τα προβλήματα», τόνισε, σημειώνοντας ότι «εάν το πραξικόπημα είχε πετύχει (της 15ης Ιουλίου), θα μας είχαν δώσει μια συνθήκη που θα μας έκανε να αναζητούμε εκείνη των Σεβρών».

Η Συνθήκη της Λωζάνης, που υπεγράφη στις 24 Ιουλίου, του 1923 από τον Ismet Inony, ο οποίος αργότερα διαδέχθηκε τον Mustafa Kemal Ataturk στην προεδρία της χώρας, θεωρείται η τελική συνθήκη που ολοκλήρωνε τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο εξασφαλίζοντας τα θεμέλια της σύγχρονης Τουρκικής Δημοκρατίας μετά το πόλεμο της Ανεξαρτησίας εναντίον των δυνάμεων της Βρετανίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Ελλάδα. Η Συνθήκη αναγνώρισε τα εδαφικά όρια της Τουρκίας, αλλά και τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες οι μη μουσουλμανικές μειονότητες θα ζουν στα νέα δημοκρατία.

Οι αναφορές του Τούρκου Προέδρου στη Συνθήκη της Λωζάνης δεν είναι καινούργιες αλλά παραμένει εντυπωσιακό ότι συνεχίζει να αφήνει ερωτηματικά για το αν η ανατροπή της αποτελεί στόχο της Τούρκικης Εξωτερικής πολιτικής κάτι που σημαίνει ότι η Αθήνα θα πρέπει να λάβει ειδικά μέτρα και κυρίως να σταματήσει να αναφέρεται με κάθε ευκαιρία στη υποτιθέμενη «ελληνοτουρκική φιλία».

Παράλληλα όμως, δείχνει τις προθέσεις του κ. Ερντογάν να συνεχίσει τον πόλεμο που έχει κηρύξει εναντίον του Κεμαλισμού στην Τουρκία, καθώς πλέον δεν διστάζει να κατηγορεί τους Κεμαλικούς για «εθνική προδοσία» με την αποδοχή των όρων της Συνθήκης της Λωζάνης.

«Η παράταση της κατάστασης έκτακτης ανάγκης θα ήταν καλή για τη χώρα»

Παράλληλα, ο τούρκος πρόεδρος υποστήριξε ότι η παράταση της κατάστασης έκτακτης ανάγκης για άλλους τρεις μήνες θα ήταν ευεργετική για την Τουρκία, καθώς η χώρα χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να ξεριζώσει την απειλή από τις τρομοκρατικές οργανώσεις μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος του Ιουλίου.

Μιλώντας μια ημέρα αφού το τουρκικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας συνέστησε την παράταση της διακυβέρνησης υπό καθεστώς κατάστασης έκτακτης ανάγκης, ο T. Erdogan δήλωσε πως το μέτρο επιτάχυνε τη μάχη της Άγκυρας εναντίον της τρομοκρατίας και πως πιστεύει ότι οι Τούρκοι θα υποστηρίξουν την παράταση του καθεστώτος αυτού.

«Η κυβέρνηση θα προβεί στις απαραίτητες εκτιμήσεις και θα λάβει τα απαραίτητα μέτρα (στο θέμα αυτό)», δήλωσε ο T. Erdogan.

Αποφασισμένοι να εξουδετερώσουν τον «διάδρομο της τρομοκρατίας»

Η Τουρκία είναι αποφασισμένη να εξουδετερώσει τον «διάδρομο της τρομοκρατίας» στα σύνορά της με τη Συρία, δήλωσε ακόμα ο τούρκος, υπογραμμίζοντας τη διπλή απειλή που η Άγκυρα υποστηρίζει πως αποτελούν το Ισλαμικό Κράτος και οι μαχητές των Κούρδων της Συρίας.

Πρόσθεσε επίσης ότι ο κόσμος αρχίζει να βλέπει πως οι δυναμεις των Κούρδων της Συρίας, το Ισλαμικό Κράτος και οι μαχητές που είναι πιστοί στον σύρο πρόεδρο Bashar al-Assad «αλληλοτροφοδοτούνται».




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Δημήτρης Σκουτέρης

Η πολιτική πανούκλα έχει για τα καλά εξαπλωθεί στην ελληνική (και όχι μόνον) κοινωνία. Η επί χρόνια τώρα χειραγώγηση από ορισμένους πολιτικούς - εκδότες - καναλάρχες - μεγαλοδημοσιογράφους με τη στήριξη των συστημικών τραπεζών οδήγησε σε μαζική «λοβοτομή» την κοινωνία μας. Συνέβαλλαν στο μέγεθος της κρίσης.
Βεβαίως η επιλογή αυτή είναι κατευθυνόμενη από τους ντόπιους ολιγάρχες και την παγκόσμια οικονομική ελιτ. Απλώς αυτοί οι Μιντιάρχες, οι μεγαλοδημοσιογράφοι, οι πολιτικοί είναι οι «διαμεσολαβητές» ανάμεσα στους ολιγάρχες και την κοινωνία. Είναι στην ουσία οι «διαβιβαστές» του βάκυλου της πολιτικής πανούκλας. Είναι αυτοί που διασπείρουν αυτήν την αντικοινωνική πολιτική ασθένεια. Τα σύγχρονα πολιτικά και κοινωνικά τρωκτικά.

Από τις πρώτες ενέργειες, που κάνουν οι υπεύθυνοι για την Πολιτική Προστασία, μετά την εκδήλωση ενός μεγάλου σεισμού, είναι να πάρουν μέτρα κατά των τρωκτικών, που πιθανόν εμφανιστούν. Κοινώς να στήσουν φάκες για να πιάσουν τα ποντίκια, ώστε να προστατευτεί η δημόσια υγεία του πληθυσμού, που ήδη πρέπει να αντιμετωπίσει τις λοιπές συνέπειες της φυσικής καταστροφής. Αυτό γιατί τα τρωκτικά σε αυτές τις συνθήκες είναι οι αποτελεσματικότεροι διαβιβαστές μολυσματικών ασθενειών.

Οι τεκτονικές συνέπειες, που προκλήθηκαν από τη γνωστή διαδικασία για την χορήγηση αδειών σε ιδιωτικά τηλεοπτικά δίκτυα και τις διαδικασίες της Επιτροπής της Βουλής, που διερευνά τη δανειοδότηση των κομμάτων και των ΜΜΕ (Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης) φάνηκαν αμέσως. Τα πολιτικά τρωκτικά κάποιων ΜΜΕ - «πολιτικοί» - «δημοσιογράφοι», αλλά και Τράπεζες βγήκαν στην επιφάνεια. Η διαπλοκή επί σκηνής. Πιάστηκαν, όμως, σαν τα ποντίκια στη φάκα.

«Πάμε να πληρώσουμε λύτρα για να συνεχίσουν τα κανάλια να λειτουργούν όπως πρέπει σε μία σύγχρονη δημοκρατία. Αυτά τα λύτρα πάμε να διαπραγματευτούμε σήμερα»( ΣΚΑΪ Κώστας Κιμπουρόπουλος). Ο κ. Κιμπουρόπουλος μιλάει για λύτρα. Πάει αυτός και τα συμφέροντα που εκπροσωπεί, να νοικιάσει ΔΗΜΟΣΙΟ ΑΓΑΘΟ, και το κόστος της ενοικίασης, μας το παρουσιάζει ως λύτρα. Τη Δημόσια περιουσία μπορούν να τη διαχειρίζονται κατά τα ατομικά τους συμφέροντα. Τα Δημόσια αγαθά υπάρχουν είτε για να ιδιωτικοποιούνται (συγγνώμη να «μεταρρυθμίζονται...), είτε να χρησιμοποιούνται για τα ιδιωτικά τους συμφέροντα.

«...Δεν είπα ότι τα έχω, είπα ότι υπέγραψα για 15 εκ. ευρώ. Υπέγραψα εγγυήσεις... Με αέρα!» (Παναγιώτης Ψυχάρης Δ/νων Σύμβουλος ΔΟΛ και μεγαλομέτοχος στο MEGA). Αυτός ο αεράτος αρνείται στην ουσία να πληρώσει τους εργαζόμενους στο κανάλι του, οδηγώντας στην απόγνωση δεκάδες οικογένειες.
Παρατηρήσαμε και εμβρόντητοι παρακολουθούμε, λοιπόν, τις σχέσεις συστημικών πολιτικών κομμάτων-συστημικών τραπεζών-συστημικών ΜΜΕ-«δημοσιογράφων». Από κοντά και κάποιες εταιρείες δημοσκοπήσεων.

Έδιναν λέει εγγυήσεις οι Τράπεζες σε ολιγάρχες των ΜΜΕ έναντι αέρα. Έδιναν λέει οι Τράπεζες δάνεια σε πολιτικά κόμματα με βάση την κρατική χρηματοδότηση, το ύψος της οποίας προσδιορίζεται από το ποσοστό του κόμματος, που θα λάβει στις εκλογές. Αυτό συνήθως προσδιοριζόταν από τις «δημοσκοπήσεις» των εταιρειών (που όλως περιέργως φούσκωναν ποσοστά συγκεκριμένων κομμάτων). Άλλωστε στις τελευταίες τρεις εκλογικές διαδικασίες (και στο δημοψήφισμα) διαψεύστηκαν και οι «μετρήσεις» τους και η αξιοπιστία τους.

Και αφού αποκαλύφθηκε ο ομφάλιος λώρος, που τους συνδέει, επιχειρούν για πολλοστή φορά να μεταδώσουν στο σύνολο της κοινωνίας το βάκιλο της «πολιτικής πανούκλας». Έχοντας απωλέσει οποιοδήποτε ίχνος αξιοπιστίας-αξιοπρέπειας-αυτοσεβασμού μιλάνε-φωνάζουν-θορυβούν «σηκώνουν σκόνη», ρίχνουν λάσπη στον ανεμιστήρα.
Επιχειρούν ακόμα και σήμερα να χειραγωγήσουν την κοινωνία, τους πολίτες, τις εξελίξεις, το ίδιο το μέλλον της χώρας. Βλέπουμε και ακούμε από πολιτικούς, από μεγαλοδημοσιογράφους, από κανάλια που έχουν μεγάλο ποσοστό ευθύνης για την κρίση που βιώνει η Ελληνική Κοινωνία, ο απλός πολίτης, να μας κάνουν μαθήματα ηθικής και δημοκρατίας. Ποιοί αυτοί που έστησαν ή ανέχτηκαν (στην καλύτερη περίπτωση) το τρίγωνο της Διαπλοκής Τραπεζών - Οικονομικής ολιγαρχίας (κυρίως του τύπου) και Πολιτικών. Αυτοί που με δανεικά και «αγύριστα» ενίσχυαν τα πολιτικά τους κόμματα, τα κανάλια τους. Αυτοί που βούλιαξαν τις Τράπεζες, φτωχοποίησαν τους Έλληνες, στέρησαν και στερούν την Ελλάδα από τα παιδιά της υποχρεώνοντάς τα να μεταναστεύσουν. Αντί να ιδιωτεύσουν οριστικά επανέρχονται με περισσό θράσσος στο Δημόσιο βίο και μας κουνάνε και το δάκτυλο. Πόσο αφελείς πρέπει να είμαστε για να τους πιστέψουμε, να τους εμπιστευθούμε;
Μας «κούρασαν» πλέον. Τους πληροφορούμε ότι δεν είναι αυτοί το κέντρο του κόσμου. Υπάρχουν πολύ πιο σπουδαία πράγματα να ασχοληθούμε από το να παρακολουθούμε ποιοί θα πάρουν τις άδειες για κανάλια, με ποιό ή ποιά πολιτικά κόμματα θα διαπλέκονται, από ποιές συστημικές τράπεζες θα παίρνουν «αεράτες» εγγυήσεις.

Είναι πλέον παρελθόν, η κοινωνία θα πάει μπροστά και χωρίς όλους αυτούς τους μεσίτες-τους διαμεσολαβητές, τους «διαβιβαστές». Στη θέση της χειραγώγησης μπορεί σύντομα να έλθει η χειραφέτηση (ατομική και κοινωνική). Φτάνει να τους αποκαλύπτουμε καθημερινά, να υπενθυμίζουμε τη διαχρονικά εγκληματική συμπεριφορά τους και βεβαίως να αποτινάξουμε την απάθεια-το φόβο-τον ωχαδερφισμό-την παθητικότητα. Θέλει αρετή και τόλμη η Ελευθερία.

Ο Δημήτρης Σκουτέρης είναι Πολιτικός Επιστήμων, πολιτικός αναλυτής
Επικοινωνία με τον συντάκτη skouterisd@gmail.com, @skouterisd1


Πηγή εικόνας Periodista






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Η μεταφορά τους από την Ελλάδα σε χώρες της ΕΕ δεν αφορά τα νησιά»

Το πρόγραμμα μετεγκατάστασης δεν ισχύει για τους πρόσφυγες στα ελληνικά νησιά, αλλά μόνο για αυτούς που έχουν εγκατασταθεί στην ηπειρωτική Ελλάδα, διευκρίνισε, σύμφωνα με τη Deutsche Welle, ο εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Εσωτερικών. Η δήλωση του κ. Γιοχάνες Ντίμροντ έγινε με αφορμή δηλώσεις του κ. Νίκου Ξυδάκη στην εφημερίδα Die Welt, στην οποία έκανε λόγο για άρνηση της πλειοψηφίας των κρατών-μελών της ΕΕ να εφαρμόσουν την υπόσχεσή τους να δεχθούν πρόσφυγες από την Ελλάδα.

Από την πλευρά του, απαντώντας σε ερώτηση για το «σκάλωμα» σε ό,τι αφορά τη διανομή προσφύγων από την Ελλάδα στα άλλα κράτη-μέλη της ΕΕ, ο Γερμανός κυβερνητικός εκπρόσωπος παραδέχθηκε ότι «θα πρέπει να γίνουν ακόμη αρκετά». Ο κ. Ζάιμπερτ υπενθύμισε τη δήλωση της καγκελαρίου Ά. Μέρκελ στη σύνοδο των κρατών των Δυτικών Βαλκανίων στη Βιέννη, ότι η Γερμανία είναι διατιθεμένη να δεχθεί περισσότερους πρόσφυγες απ' ό,τι της αντιστοιχούν. Παράλληλα όμως αναμένει από όλα τα κράτη-μέλη να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους. Αν αυτό δεν γίνει τότε υπάρχει ο κίνδυνος οι πρόσφυγες να επιδιώξουν να έρθουν παράνομα σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη. «Και αυτό δεν θα ήταν προς το συμφέρον κανενός» είπε ο κ. Ζαίμπερτ, γιατί «θα αύξανε εκ νέου την πίεση στα ελληνοβουλγαρικά ή σε άλλα σύνορα».

Αναφορικά με την κριτική του Νίκου Ξυδάκη ότι η ΕΕ δεν στηρίζει την Ελλάδα στα νησιά επαρκώς με προσωπικό ο κ. Ντίμροντ επέμεινε ότι αυτό δεν ισχύει τουλάχιστον για το Βερολίνο. Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του υπουργείου Εσωτερικών η Γερμανία έχει διαθέσει στην Frontex 200 αστυνομικούς από τους οποίους μόλις οι 20 έχουν κληθεί στην Ελλάδα, ενώ από τους 100 γερμανούς ειδικούς για θέματα ασύλου η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για Θέµατα Ασύλου (EASO) κάλεσε μόλις 18 άτομα στα Hot Spot του Ανατολικού Αιγαίου. Όπως υποθέτει ο κ. Ντιμροντ, ένας από τους λόγους που οι δύο οργανισμοί δεν έχουν καλέσει ολόκληρο το προσωπικό που βρίσκεται στη διάθεσή τους είναι το γεγονός ότι δεν έχουν ακόμη δημιουργηθεί σε όλα τα νησιά οι αναγκαίοι χώροι και οι αναγκαίες υποδομές για να μπορούν να αναλάβουν την υπηρεσία τους.

Απαντώντας, τέλος, στη δήλωση του κ. Ξυδάκη περί «κατάρρευσης» του Κανονισμού του Δουβλίνου, ο εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Εσωτερικών επανέλαβε τη θέση του υπουργού του Τόμας ντε Μεζιέρ, ότι μελλοντικά η Ελλάδα θα πρέπει να δεχτεί τους πρόσφυγες που έχουν φύγει από εκεί παράνομα και έχουν έρθει στη Γερμανία. Από τη στιγμή που η Ελλάδα δέχεται «εκτεταμένη» βοήθεια, και από την ΕΕ, για να «ισχυροποιήσει» (ertüchtigen) το σύστημα ασύλου, «τότε», δήλωσε ο κ. Ντίμροτ, «δημιουργείται αυτονόητα η προσδοκία ότι από τη στιγμή που αυτά τα μέτρα θα αρχίσουν να αποδίδουν θα μπορούν να ξεκινήσουν ξανά οι επαναπροωθήσεις προς την Ελλάδα.» Πάντως, ως τις αρχές του 2017 η Γερμανία θα εξακολουθεί να μην επαναπροωθεί πρόσφυγες στην Ελλάδα.

Πηγή Skai


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Από την ειδησεογραφία των δυο τελευταίων ημερών που αφορά στις διεργασίες για την αξιοποίηση του πλούτου υδρογονανθράκων της ανατολικής Μεσογείου προς όφελος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ξεχωρίζει το ότι στις 2 από τις 3 εναλλακτικές κομβικό ρόλο παίζει η Κρήτη.

Αυτό σε απάντηση όλων όσων εκ των Ελλήνων πολιτικών και ακαδημαϊκών οι οποίοι επί τόσες δεκαετίες ήθελαν να πιστέψουμε πως υδρογονάνθρκαες δεν υπάρχουν στην περιοχή της ΝΑ ΜΕσογείου και νοτίως της Κρήτης ειδικότερα. Δεξιοί και αριστεροί. Αλήθεια θα πρέπει να αναρωτηθεί ο Ελληνικός λαός ΓΙΑΤΙ συνέβαινε αυτό;

Ποιοι ΕΝΤΟΣ και ΕΚΤΟΣ της χώρας κέρδιζαν από αυτή την ομολογουμένως «περίεργη» στάση των Ελλήνων αριστεροδεξιών πολιτικών και ακαδημαϊκών; Θα το μάθει κάποια στιγμή ο ελληνικός λαός;

Καιρός είναι ορισμένοι να αρχίσουν να σκέφτονται σήμερα με όρους του αύριο. Να βλέπουν τη μεγάλη εικόνα με τις πιθανές προκλήσεις και τους «ασύμμετρους» κινδύνους του αύριο… Να μην εγκλωβίζονται στις ιδεοληψίες τους και να αντιλαμβάνονται πως γύρω από την Κρήτη, μακροπρόθεσμα θα διεξαχθεί ένα μεγάλο «παίγνιο».

Η κουταμάρα ορισμένων ιδεολογικά «κολλημένων», σε 10 χρόνια θα είναι εθνικά ασυγχώρητη. Νοοτροπίες του παρελθόντος του στιλ «leave now pay later» πτώχευσαν τη χώρα.

Αν υπερισχύσουν οι ίδιες νοοτροπίες στα θέματα υδρογονανθράκων στην περιοχή της Κρήτης από αυτά τα πρόσωπα, θα αποβούν εθνικά καταστροφικές για τη χώρα. Και δεν αναφερόμαστε σε οικονομική καταστροφή.

Σωτήρης Ν. Καμενόπουλος
Υποψήφιος Διδάκτωρ Πολυτεχνείου Κρήτης
Σχολή Μηχανικών Ορυκτών Πόρων

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Γιώργου Λακόπουλου

Τις τελευταίες ημέρες η Βουλή μετατράπηκε κάποιες στιγμές σε χαμαιτυπείο και δεν ήταν πρωταγωνιστές οι Χρυσαυγίτες βουλευτές που έχουν ως ιδεολογία την εκθεμελίωση του κοινοβουλευτισμού. Ήταν βουλευτές μεγάλων κόμματων -και ενός μικρότερου- που ρύπαναν το Κοινοβούλιο. Και πρώην βουλευτές που το ρύπαναν με... φέιγ-βολάν!

Τα ονόματά τους δεν έχουν σημασία -τους ξέρουν οι αρχηγοί τους, που καλύπτουν τη συμπεριφορά τους. Να τους χαίρονται.

Η φραστική ένταση στη Βουλή είναι στοιχείο της πολιτικής αντιπαράθεσης στην κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Παρατηρείται σε όλες τις εποχές και σε όλες τις κοινοβουλευτικές χώρες. Υπάρχει όμως μια κόκκινη γραμμή την οποία λίγοι ξεπερνούν –όπως πχ τα κοινοβούλια κάποιον ασιατικών χωρών που μετατρέπονται συχνά σε ρινγκ.

Στην Ελλάδα η κατάληξη που είχε η προδικτατορική οχλαγωγία στο Κοινοβούλιο, έκανε τα μεταπολιτευτικά κόμματα προσεκτικά, μπροστά στην κόκκινη γραμμή. Υπήρξαν στιγμές κορύφωσης της πολιτικής διαμάχης με σκληρούς χαρακτηρισμούς. Όπως υπήρχαν και περιστατικά ευτελούς συμπεριφοράς βουλευτών. Σπανίως όμως οι πολιτικοί χαρακτηρισμοί έδιναν τη θέση τους σε φτηνιάρικους πεζοδρομιακούς διαλόγους, σαν αυτούς που παρατηρούνται τελευταία.

Από τη Βουλή των Ελλήνων πέρασαν σπουδαίοι πολιτικοί, με θαυμαστή ρητορική, με κύρος και πνευματική συγκρότηση -ανεξάρτητα από τις πολιτικές πεποιθήσεις τους. Οι αναμετρήσεις τους έχουν μείνει στην ιστορία. Πότε δεν διολίσθησαν σε ατάκες χαμαιτυπείων, ούτε μεταχειρίσθηκαν διατυπώσεις των υπονόμων για να πλήξουν ο ένας τον άλλον.

Ακόμη και όταν οι σχέσεις των πολιτικών δυνάμεων της χώρας έφταναν στα άκρα ο πολιτικός λόγος στη Βουλή τουλάχιστον είχε φραστικούς κανόνες και όσοι τους παραβίαζαν ήταν δακτυλοδεικτούμενοι.

Η Βουλή που απέδωσαν οι τελευταίες εκλογές δείχνει να ξεφεύγει από νωρίς πέρα από κάθε όριο κοινοβουλευτικής τάξης. Υπάρχουν στα έδρανα βουλευτές που κραυγάζουν σαν συνοικιακοί αλητάμπουρες -και δεν είναι μόνο οι ακροδεξιοί. Την ιδία αργκό χρησιμοποιούν και βουλευτές κομμάτων του συνταγματικού τόξου – πλην των βουλευτών του ΚΚΕ που κινούνται πάντα στα όρια της ευπρέπειας.

Είναι υπόθεση προσωπικής αγωγής και περιορισμένης αξιοπρέπειας των δραστών; Βρίσκονται σε διατεταγμένη υπηρεσία από τα κόμματα τους; Δεν έχει σημασία. Η επιβάρυνση είναι η ίδια για το Κοινοβούλιο, ο παιδαγωγικός χαρακτήρας του οποίου απέναντι στην κοινωνία, πρέπει να αποτελεί στοιχείο της λειτουργίας του.

Αν δεν λειτουργεί έτσι, για οδηγούν εκεί τους μαθητές των σχολείων; Για να ενστερνισθούν το πνεύμα της Δημοκρατίας με τον διάλογο και τις αντιπαραθέσεις ιδεών, ή για να εμπλουτίσουν το λεξιλόγιο τους σε ύβρεις;

Αυτή την εικόνα της Βουλής-πεζοδρόμιο, κάποιος πρέπει να τη σταματήσει. Εφόσον δεν μπορεί το προεδρείο, ας αναλάβουν οι ηγεσίες των κομμάτων προτού εκτραπεί και άλλο η κατάσταση. Η εικόνα το πολιτικού που αλλάζει μπινελίκια με τον αντίπαλο του στη Βουλή, εμπεδώνει τον αντικοινοβουλευτισμό. Όλο και περισσότερο η κοινή γνώμη συντάσσεται με αυτό που έλεγε ο Σκωτσέζος συγγραφέας Ρόμπερτ Στήβενσον: "Όλοι ξέρουμε τι είναι το Κοινοβούλιο και όλοι ντρεπόμαστε γι’ αυτό".

Πηγή Capital


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Χρήστου Αλωνιστιώτη

Πιθανόν και η ίδια η Γερμανία να μην μπορούσε να φανταστεί ότι αυτό το οποίο ξεκινούσε το 2008 θα έφτανε κάποια στιγμή η ώρα που θα το έβρισκε μέσα στο ίδιο της το σπίτι. Η Γερμανία είχε στο σχεδιασμό της ότι η κρίση θα μπορούσε να περιοριστεί στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες θα εφάρμοζαν σκληρή δημοσιονομική πολιτική και θα αναδιαρθρώνονταν μέσα από ένα κύκλο χρεοκοπιών και διασώσεων. Όμως, η πραγματικότητα ήρθε εντελώς διαφορετική και πλέον οι Γερμανοί βρίσκονται με την πλάτη στον τοίχο, καθώς είναι βέβαιο ότι τα δύσκολα τώρα ξεκινούν. Η Deutsche Bank βρίσκεται αντιμέτωπη με τεράστιες κεφαλαιακές ανάγκες και τώρα ξεκινά ο μεγάλος αγώνας για τη διάσωση της τράπεζας ή για την ενεργοποίηση του σεναρίου της ευρωπαϊκής Lehman Brothers.

Η Deutsche Bank αποτελεί μια τραπεζική «αμαρτία». Μια τράπεζα που γιγαντώθηκε και που έπαψε να είναι τράπεζα. Μια τράπεζα που είχε ανοιχτή γραμμή με τη γερμανική στρατηγική για παγκόσμια οικονομική ηγεμονία, μια τράπεζα η οποία έγινε ένας από τους μεγαλύτερους κρίκους του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος, μια τράπεζα που ελέγχει και επηρεάζει τις παγκόσμιες χρηματιστηριακές αξίες, μια τράπεζα η οποία κέρδιζε μόνο από επιχειρηματικά deals, από «εξυπηρετήσεις» υψηλού κύρους και από χρηματιστηριακά παιχνίδια. Τα κέρδη της από το χρηματιστήριο γίνονταν όλο και πιο εκκωφαντικά και για τον σκοπό αυτό ρίσκαρε όλο και περισσότερο. Έθετε περισσότερα κεφάλαια σε κίνδυνο, με στόχο να γίνει μια «too big to fail» τράπεζα και να τη σώσουν οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι. Και τα κατάφερε.

Η DB εκμεταλλεύτηκε στην κυριολεξία τα πάντα. Κάθε νομοθετική ρύθμιση και κάθε πιθανό παράθυρο. Ίδρυσε δεκάδες παραρτήματα, on-shore και off-shore, και επιδόθηκε σε ανελέητα παιχνίδια. Η DB έγινε μια τράπεζα η οποία μέχρι και λίγο μετά την κρίση του 2008 κέρδιζε πάνω από €3,0 δισ. ανά τρίμηνο μόνο από το trading department. Στη συνέχεια τα κέρδη αυτά είτε κάλυπταν άλλες ζημιές, είτε απλά «καίγονταν» και δημιουργούσαν μεγαλύτερες τρύπες. Είναι γνωστή η ζημιά ύψους €6,1 δισ. από αστοχία στο trading, αλλά αυτή είναι μόνο μια μικρή λεπτομέρεια από το τεράστιο trading book της τράπεζας.

Η «βροχή» από πρόστιμα κατά την τελευταία 10ετία είναι η επιβεβαίωση ενός διοικητικού μοντέλου κατά το οποίο: όταν τα κέρδη καλύπτουν το πρόστιμο, τότε όλα επιτρέπονται. Και τα πρόστιμα είχαν όλα τον ίδιο παρανομαστή: insider trading, rates manipulation, bond manipulation, forex manipulation. Η έκθεσή της στα παράγωγα εξωφρενική. 10 φορές το γερμανικό ΑΕΠ και 5 το ευρωπαϊκό ΑΕΠ. Και ενέχυρα (collateral) για τα παράγωγα (derivatives) αυτά είναι οι καταθέσεις στην τράπεζα. Μπορεί η Μέρκελ και ο Σόιμπλε να έχουν την άποψή τους, αλλά αυτό είναι γνωστό από το 2008, όταν και, για πρώτη φορά, ανακαλύφθηκε σε αμερικανική τράπεζα - κολοσσό. Ευρωπαίοι και όχι μόνο πολίτες αποτελούν την εγγύηση για να παίζει η DB παράγωγα.

Με τη DB να έχει ήδη «κάψει» τη ρευστότητά της για να αναδιαρθρωθεί, έχει να αντιμετωπίσει και μια σειρά από πρόστιμα. Τελευταία αφορμή ήταν το πρόστιμο ύψους $14 δισ. για την εμπλοκή της στα αμερικανικά στεγαστικά. Μια υπόθεση που εντάσσεται στον αμερικανο-γερμανικό οικονομικό πόλεμο, αλλά κυρίως μας θυμίζει ότι η Αμερική δεν έχει ακόμα ολοκληρώσει τη διαδικασία απόδοσης ευθυνών για το σκάσιμο της φούσκας στην αγορά κατοικίας. Ένα σκάσιμο το οποίο ήρθε από την Ευρώπη. Η DB δεν είναι παρά μια αμαρτωλή ιστορία. Εκκρεμούν πρόστιμα για εκατοντάδες υποθέσεις. Ακόμα και για ξέπλυμα «μαύρου» ρώσικου χρήματος. Βέβαια, στον πλανήτη αυτό, δεν ξεπλένουν χρήμα μόνο οι Ρώσοι...

Οι καλά γνωρίζοντες επιμένουν ότι η Αμερικάνοι δεν έχουν τελειώσει με τη DB. Μια ιστορία που δεν έχει δει το φως της δημοσιότητας είναι ότι η DB ώθησε το Detroit σε χρεοκοπία αναλαμβάνοντας στοιχήματα πάνω σε μια σειρά swaps στα αμερικανικά muni bonds.

Οι ιστορίες με τα προβλήματα της DB δεν τελειώνουν εδώ. Οι καλές συγκυρίες μέχρι και το 2008 την έκαναν να ξεπερνά τον όποιο σκόπελο με μαεστρία. Το 2010, η DB εξαγόρασε ένα ποσοστό του γερμανικού ταμιευτηρίου Deutsche Postbank με μια πρακτική που όταν έγινε και στην Ελλάδα στήθηκαν λαϊκά δικαστήρια. Αρκεί να θυμηθεί κανείς ότι για τις ίδιες πρακτικές στην Ελλάδα τα γερμανικά Media έκαναν λόγο για διαπλοκή και μνημόνια. Καταλαβαίνετε τώρα το επίπεδο της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης. Για να μην αναλύσω ολόκληρο το στόρι, η εξαγορά του DP ήταν μια αναπάντεχη πηγή κεφαλαιακής ρευστότητας για τη DB, ύψους €10 δισ. Αλλά 6 χρόνια είναι πολλά για να μπορέσει κανείς να ανακαλέσει τα όποια προβλήματα του γερμανικού τραπεζικού κολοσσού.

Κάπου εκεί, στην περίοδο εξαγοράς της DP, αρχίζει και η νέα περίοδος πτώσης της μετοχής. Συμβαίνουν όμως κι άλλα περίεργα πράγματα, όπως η αναστολή της διανομής πληροφοριών σχετικά με τη δραστηριότητα των ανώτατων και ανώτερων στελεχών της τράπεζας. Με απλά λόγια, ανεστάλη η δημοσίευση του λεγόμενου insider transactions file. Θεωρώ ότι το γεγονός αυτό είναι εντελώς τυχαίο και ότι δεν ενέχει οποιαδήποτε υπόνοια για απόκρυψη της φυγής μεγαλομετόχων. Δε μπορεί να συμβαίνουν αυτά στην καρδιά της αυστηρής, σε θέματα διαφάνειας, Γερμανίας.

Fast forward στο σήμερα και ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί τι θα συμβεί αν υπάρξει μια νέα περίπτωση Lehman. Η DB θα επιχειρηθεί να διασωθεί με κάθε τρόπο. Πιθανό και απίθανο, θεμιτό και αθέμιτο. Η DB αναμένεται να εισέλθει και επίσημα στη φάση της αναζήτησης κεφαλαίων για να μπορέσει να ανταπεξέλθει και να αποφύγει την κατάρρευσή της. Νέους επενδυτές όπως φαίνεται θα βρει πολύ δύσκολα. Το πιθανότερο σενάριο είναι ότι θα αποφύγει να πληρώσει τους κατόχους μετατρέψιμων ομολογιακών της δανείων. Αυτό θα ενισχύσει τα κεφάλαιά της με ένα σημαντικό ποσό. Φυσικά οι κάτοχοι των ομολόγων δεν θα είναι ιδιαίτερα χαρούμενοι με αυτό το bail-in. Οι μετοχές που θα αποκτήσουν θα χτυπηθούν βίαια, καθώς η αγορά θα εκλάβει την κίνηση αυτή ως κίνηση απελπισίας.

Επόμενος σταθμός είναι η σκληρή διαπραγμάτευση μεταξύ ενός bail-out και ενός bail-in. Καθώς η κακή Ελλάδα έφαγε πολλά από τα κεφάλαια των Ευρωπαίων φορολογούμενων για να διασώσει το χρεοκοπημένο τραπεζικό της σύστημα, οι κανόνες έχουν πλέον αλλάξει και το bail-out δεν αποτελεί λύση για παρόμοια τραπεζικά προβλήματα. Το bail-in είναι αυτό αυτό που ένθερμα υποστήριξε κάθε πλευρά και φυσικά και η γερμανική.

Το ερώτημα είναι αν η Γερμανία θα μείνει πιστή στις αποφάσεις σχετικά με τη διάσωση τραπεζών και θα επιτρέψει, εφόσον χρειαστεί, τη διάσωση να αναλάβουν οι Γερμανοί πολίτες. Βεβαίως, αν τα πράγματα φτάσουν εκεί, χαμένοι δεν θα είναι μόνο οι Γερμανοί πολίτες, αλλά και πολίτες ολόκληρης της Ευρώπης, οι οποίοι έχουν τοποθετήσει τις καταθέσεις τους στο γερμανικό γίγαντα. Τι θα συμβεί στις σχέσεις της Γερμανίας και της υπόλοιπης Ευρωζώνης, αν οι Γερμανοί «κουρέψουν» τις καταθέσεις πολιτών άλλων χωρών; Η σταθερότητα της Ευρωζώνης δεν θα απειληθεί; Τι θα συμβεί με τα χρήματα χρηματοπιστωτικών οργανισμών (funds, trusts, CVs κ.ά.) τα οποία έχουν τη γερμανική τράπεζα ως θεματοφύλακα; Μήπως η Γερμανία δημιουργήσει τη δική της bad bank;

Η DB δεν θα αποφασίσει από μόνη της. Κυρίως γιατί θα πρέπει να δώσει «λόγο». Λόγο στους Αμερικανούς μετόχους της που είναι μερικά από τα μεγαλύτερα funds του πλανήτη. Και τα οποία έχουν λάβει σαφή οδηγία: η DB θα πληρώσει για τα $13 τρισ. της διάσωσης των αμερικανικών τραπεζών. Ο George Soros αυξάνει σταθερά τις θέσεις short στην DB μέσα από τη χρήση κάθε χρηματοοικονομικού εργαλείου. Το ίδιο κάνουν κι άλλα hedge funds και θα προστεθούν ακόμα περισσότερα.

Η DB φαίνεται ότι δεν θα αφεθεί να καταρρεύσει, επίσημα. Θα οδηγηθεί σε πλήρη χρηματιστηριακή κατάρρευση, θα οδηγήσει σε μια ανεξέλεγκτη κατάσταση στην οποία θα βρει κεφάλαια με κάποιον από τους τρόπους που περιέγραψα παραπάνω και στο τέλος θα ωθηθεί σε συγχώνευση με ένα άλλο σχήμα, το οποίο θα έχει μεν προβλήματα, αλλά θα δεχθεί ισχυρή ένεση ρευστότητας. Δηλαδή, θα «πεθάνει» ένας κολοσσός και θα γεννηθεί ένα «τέρας». Αν αυτό συμβεί, τότε μάλλον ξέρουμε με ποιο τρόπο θα γίνει η διάσωση. Επίσης, αν η DB «πέσει», τότε θα είναι η πρώτη φορά που η Αγγλία θα καταφέρει να αξιοποιήσει το χαρτί του Brexit και να δώσει λύση στο πρόβλημα των τραπεζικών εργασιών.

Σε όλα αυτά, σημαντική θα είναι η συμβολή της ΕΚΤ στην προσπάθεια να διατηρηθεί το κλίμα όσο πιο ομαλό γίνεται. Ναι, η ΕΚΤ, στην οποία ο Σόιμπλε δίνει μαθήματα ανάπτυξης και σωστής εφαρμογής των επιτοκίων...

* Ο κ. Χρήστος Αλωνιστιώτης είναι Chief Market Strategist, Delta Forex Group
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Με μεγάλη επιτυχία στέφθηκε η πολύ ενδιαφέρουσα ημερίδα που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα για το έργο του μεγάλου ρώσου συγγραφέα Λέων Τολστόι

Με μεγάλη επιτυχία στέφθηκε η πολύ ενδιαφέρουσα Ημερίδα με τίτλο «Ο Λέων Τολστόι στον 21ο Αιώνα» και οι παράλληλες εκδηλώσεις όπως η Έκθεση για την «Άννα Καρένινα» και το ρεσιτάλ κλασικής μουσικής από Ρώσους καλλιτέχνες που πραγματοποιήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2016, στην κατάμεστη αίθουσα “CotsenHall”της «Γεννάδειου Βιβλιοθήκης». Η Ημερίδα τελούσε υπό την αιγίδα του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού και του RCNK Πρεσβείας της Ρωσικής
Ομοσπονδίας τη διοργάνωση είχε ο Ελληνο - Ευρασιατικός Σύνδεσμος με τον πάντα δραστήριο Πρόεδρο του κ. Ξενοφώντα Λαμπράκη και τη συνδιοργάνωση η Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών ενώ χορηγοί ήταν πολλές Ελληνικές εταιρείες μεταξύ των οποίων και η εταιρεία «Ευλογία Αγίου Όρους» του κ. Δημήτρη Μουτούση που μας απέστειλε και την τιμητική πρόσκληση.

Ο κ. Ξενοφών Λαμπράκης κηρύσσει την έναρξη της Ημερίδας

Τιμώμενο πρόσωπο της Ημερίδας ήταν ο τρισέγγονος του μεγάλου Ρώσου συγγραφέα ο κ. Βλαδίμηρος Τολστόι ο οποίος αναφέρθηκε στη ζωή και στο έργο του μεγάλου λογοτέχνη. Ο κ. Vladimir Tolstoy είναι τρισέγγονος του μεγάλου συγγραφέα και επίσης σήμερα είναι σύμβουλος σε θέματα Πολιτισμού και Παιδείας στον Πρόεδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας κ.Vladimir Putin (από το 2012) και Γενικός Διευθυντής του Μουσείου “Leo Tolstoy Yasnaya Polyana”.

Ο κ. VladimirTolstoy σε συνεργασία με τον Πρόεδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας κ. Vladimir Putin

Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων ο κ. Β. Τολστόι τιμήθηκεμε αναμνηστικά δώρα, μεταξύ άλλων, από τον εκπρόσωπο του Ελληνικού Υπουργείου Τουρισμού και από τον ιδιοκτήτη της εταιρείας «Ευλογία Αγίου Όρους» κ. Δημήτριο Μουτούση.

Ο κ. VladimirTolstoy αποδέχεται την συλλεκτική κασετίνα δακτυλιδιών προσευχής με την ονομασία Ωδές της ‘Ευλογίας Αγίου Όρους’ από τον κ. Δημήτριο Μουτούση

Στην Ημερίδα μίλησαν για το έργο του Λέοντος Τολστόι πολλοί διαπρεπείς Έλληνες και ξένοι λογοτέχνες και επιστήμονες. Μεταξύ άλλων παρέστησαν o Γενικός Πρόξενος του Ουζμπεκιστάν κ. Ολημ Κασιμόβ, ο επικεφαλής της Διεύθυνσης Πολιτισμού και Επιστήμης της Πρεσβείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας κ. Γκενάντι Ρογκολιόβ, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών κ. Α. Ζαίμης, ο βαρώνος κ. Μπρέϊντελ Τόνη, η Πρόεδρος του Μουσείου Μαρίας Κάλλας κ. Λιάνα Σκούρλη, ο Δημοτικός Σύμβουλος Αιγιάλειας και μέλος του Δ.Σ του Επιμελητηρίου Αχαΐας κ. Ευστράτιος Βαρδάκης, και ο εικαστικός κ. Νίκος Μουρίκης

Ο κ. Ξενοφών Λαμπράκης, ο κ. Δημήτριος Μουτούσης, ο κ. Ευστράτιος Βαρδάκης και ο εικαστικός Νίκος Μουρίκης

Ιδιαίτερη όμως αίσθηση στο κοινό προκάλεσε η με καταπληκτικό τρόπο ανάγνωση αποσπασμάτων από το κορυφαίο μυθιστόρημα του Λ. Τολστόι «Άννα Καρένινα» από την κορυφαία σύγχρονη Ελληνίδα ηθοποιό του Θεάτρου και του Κινηματογράφου κα Πέμυ Ζούνη αλλά και η στιγμή που ο κ. Β. Τολστόι συναντήθηκε την ντίβα του Ελληνικού Θεάτρου κα Μιμή Ντενίση που στο πρόσφατο παρελθόν έπαιξε τον ρόλο της «Άννας Καρένινα» στο θέατρο.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Νομίζουν οι θεομπαίχτες του θεού και οι απατεώνες του λαού πως ξεχνάμε τόσο εύκολα.
Όχι δεν ξεχνάμε, και δεν σας ξεχνάμε.
Απλώς τώρα άλλοι είναι στην κυβέρνηση κι εκείνους βάζουμε στόχο, χωρίς ούτε μιά στιγμή να παραβλέπουμε πως αν βρεθούν σε δύσκολη θέση, εσείς και πάλι θα τους στηρίξετε!

Ήταν πέρσι παραμονή Δεκαπενταύγουστου (οι θεομπαίχτες!) που ΟΛΟΙ μαζί και το κόμμα του θηλυκού ροφού, η "Δημοκρατική Παράταξη", όπως μετονόμασαν το ΠαΣοΚ γιατί ντρέπονται ακόμη και να το αναφέρουν, και γιατί θέλουν να ξεχάσουμε τα εγκλήματά τους ως ΠαΣοΚ και το κόμμα του ζαβού, ΨΗΦΙΣΑΝ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ (οι απατεώνες!) ΤΟ 3ο ΜΝΗΜΟΝΙΟ, το μακρύτερο. 
(ακόμα όμως κι εκείνοι που τότε δεν το ψήφισαν και βρίσκονται σήμερα στην Βουλή, δεν το ψήφισαν υπολογίζοντας πως κάποιοι άλλοι θα το ψηφίσουν. Αν έβλεπαν πως για τον άλφα ή βήτα λόγο θα κινδύνευε να καταψηφιστεί, ΚΙ ΑΥΤΟΙ θα έβρισκαν μία γελοία δικαιολογία - "για το καλό της πατρίδας", "αδιέξοδο", "τί να κάναμε;" - όπως οι υπόλοιποι, και θα το ψήφιζαν) 

Τώρα γιατί τανιέστε και ζορίζεστε; Για να σας πιστέψουμε; 
Ότι τί; Ότι είσαστε οι προασπιστές των συμφερόντων, οι σωματοφύλακες του λαού; 
Αφού ΜΑΖΙ ΤΑ ΨΗΦΙΣΑΤΕ. Όλα! Γιατί όλα έχουν ήδη υπογραφεί από πέρσι και οι τάχα διαπραγματεύσεις είναι ακριβώς αυτό: "τάχα". Για το ξεκάρφωμα, και για να σας δωθεί η ευκαιρία να λυσσάξετε στην Βουλή, για να δείξετε πως -πάλι τάχα- ο ένας διαφέρει απ' τον άλλο, να ξεγελαστεί ο λαός και αντί να σας πετάξει συλλήβδην στα σκουπίδια, να διαλέξει πάλι έναν από σάς ως επόμενο Τσολάκογλου και να διασωθεί το σύστημα.

Ας μην τανιέται λοιπόν η συνταξιούχος από τα σαρανταπέντε της και παντελώς άχρηστη και ανίκανη ακόμη και να μιλάει, πρόεδρος της "Δημοκρατικής Παράταξης".
Ας μη ζορίζεται ο πρωτοδιορισμένος ως "Ανώτατο Στέλεχος Επενδύσεων" (τέτοια σπάνια ευφυία ο γιός του πατέρα του!), πρόεδρος της ουράς και  απομίμησης του ΠαΣοΚ. 

Όταν θά 'ρθει η ώρα δεν θα σας ξεχάσουμε.
Δεξιά κι αριστερά απ' την κεντρική κρεμάλα της τότε κυβέρνησης, θα στήσουμε και τις δικές σας!

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Η χθεσινή συζήτηση στη Βουλή για την παιδεία υπήρξε οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτό το οποίο υποτίθεται ότι ήταν: μια ουσιώδης συζήτηση για την παιδεία, η δραματική κατάσταση της οποίας δεν φαίνεται να έχει συνειδητοποιηθεί στο πλήρες εύρος της.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα έργα και οι ημέρες της κυβέρνησης Τσίπρα και ιδίως του αρμόδιου υπουργού Φίλη θα γραφτούν με μαύρα γράμματα στην εκπαιδευτική ιστορία της χώρας: η συρρίκνωση, ποιοτική και ποσοτική, της διδασκαλίας, τα μεγάλα βήματα πίσω όπως αυτά με τους αιώνιους φοιτητές και οι γελοίες ιδεολογικές μάχες που είναι βγαλμένες από τα βάθη της δεκαετίας του ’70, είναι μερικά μόνο από τα μεγάλα βήματα πίσω που έκανε η κυβέρνηση και τα οποία είναι βαριά χτυπήματα στην καρδιά της εκπαίδευσης.

Πίσω από όλα αυτά είναι εμφανής η αντιμετώπιση του εκπαιδευτικού προβλήματος ως ιδεολογικού προτάγματος μιας εξωπραγματικής αριστεράς με οσμή ναφθαλίνης, αλλά και μιας στρεβλής ακραίας λαικιστικής πολιτικής που στοχεύει κατευθείαν στην καρδιά του μέλλοντος: στη μαθητική κοινότητα, εις βάρος της οποίας σήμερα καταβάλλεται συνειδητή προσπάθεια να εθιστεί σε ότι ακριβώς αύριο θα την έχει καταστρέψει.

Όλα αυτά, όμως, όσο κι αν είναι σημαντικά, είναι μόνον η κορυφή του παγόβουνου. Το βαθύ – και άλυτο – πρόβλημα, είναι η ουσία της παιδείας την οποία είναι σήμερα σε θέση να παράσχει η Ελλάδα και η οποία, έτσι κι αλλιώς, υστερεί δραματικά των αναγκών.

Επιπλέον, και αυτή ακόμα η ανεπαρκής παιδεία που κάνει τα νέα παιδιά να αποκλίνουν όλο και περισσότερο αντί να συγκλίνουν σε εφόδια ως προς την διαρκώς μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα του κόσμου στον οποίο θα κληθούν να ζήσουν, μόνον δωρεάν και μόνον κοινωνικά δίκαιη δεν είναι. Το κόστος της είναι πολύ μεγάλο για την ελληνική οικογένεια, η οποία, ουσιαστικά, έχει σε μεγάλο βαθμό εναποθέσει τις ελπίδες της στην εμπορική παραπαιδεία.

Είναι προφανές ότι δεν έχουμε συνειδητοποιήσει το ποιες είναι οι απαιτήσεις με τις οποίες θα αναμετρηθεί η γενιά που έρχεται όταν φτάσει η ώρα να βγει στην παραγωγή. Αν το είχαμε, όλη αυτή η συζήτηση θα ήταν εντελώς διαφορετική: θα είχε πολύ περισσότερο πραγματικό έρμα με τεχνοκρατικά χαρακτηριστικά και, σίγουρα, θα είχε πολύ μεγαλύτερη αγωνία αντί για πολιτική αντιπαράθεση, τουλάχιστον αυτής της μορφής.

Η ελληνική κοινωνία στις αρχές του 21ου αιώνα στερεί συστηματικά τα παιδιά της από το δικαίωμα στις ίσες ευκαιρίες σε έναν κόσμο που θα είναι πολύ σκληρός με εκείνους που δεν μπορούν να ανταγωνιστούν όχι στο ελληνικό αλλά στο διεθνές περιβάλλον.

Αν θέλουμε να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, η ουσία είναι ότι το ελληνικό εκπαιδευτικό «σύστημα» παράγει μαζικά αυριανό δυναμικό χωρίς ελπίδα. Εκεί θα έπρεπε να είναι στραμμένη η προσοχή και η αγωνία όλων. Στο τι μπορεί να γίνει για να αλλάξει αυτή η μονόδρομη πορεία στο τίποτα. Κατι που απαιτεί εκ βάθρων αλλαγές, ανύπαρκτους πόρους και ριζοσπαστικούς επανασχεδιασμούς, προδήλως εξωπραγματικούς πια για τη σημερινή φθίνουσα Ελλάδα.

Δεν είναι ο (καθ΄ όλα συμπαθής) Άσιμος που λείπει. Η αληθινή εκπαίδευση με αντίκρισμα και η αληθινή παιδεία με υπόσταση λείπουν. Και δεν φαίνεται κανένα σημάδι τους.

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Παναγιώτη Γκλαβίνη

Το χρηματιστήριο βρίσκεται όπου ακριβώς βρισκόταν δέκα μήνες πριν. Τους τελευταίους τρεις μήνες, μάλιστα, η πορεία του μοιάζει με καρδιογράφημα ασθενούς μετά το μοιραίο: μια ευθεία γραμμή γύρω στις 550 μονάδες, παρά το ηλεκτροσόκ που υπέστη με την ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης.

Αυτό πίστευαν, τουλάχιστο, όσοι επέτρεψαν την ολοκλήρωσή της, αποδεχόμενοι τους σφαγιαστικούς φόρους και τις εξοντωτικές εισφορές που επέβαλλε η κυβέρνηση, αρκεί μόνο να προέβλεπε έναν κόφτη σε περίπτωση που δεν επιτυγχάνονταν τα συμφωνημένα πλεονάσματα. Το αν αυτά θα επιτυγχάνονταν σε περιβάλλον ύφεσης άραγε δεν τους ένοιαζε;

Τους ένοιαζε, πλην όμως προσδοκούσαν ότι η ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης θα επενεργούσε θετικά πάνω στο σώμα της ελληνικής οικονομίας και θα το συντάραζε σαν ηλεκτροσόκ, με αποτέλεσμα να σηκωθεί ξανά στα πόδια της και ν’ αρχίσει να τρέχει, να πληρώνει φόρους, να σηκώνει βάρη και ν’ ανεβαίνει δυο-δυο τα σκαλιά της ανάκαμψης.

Λάθος υπολογισμός. Η ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης δεν έφερε το επιθυμητό αποτέλεσμα, παρά τις προσδοκίες της κυβέρνησης και των Ευρωπαίων εταίρων μας. Άραγε, θα το φέρει η δεύτερη, τη στιγμή που όλα δείχνουν πως έρχεται μπόρα στην παγκόσμια οικονομία;

Μια μεγάλη διόρθωση στα χρηματιστήρια θα έχει ως αποτέλεσμα να βυθιστεί ο κόσμος ξανά στην ύφεση για πρώτη φορά μετά το 2009, χρονιά μεγάλης ύφεσης μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση που ξέσπασε το 2008. Θα έχουμε συμπληρώσει επτά χρόνια ανάπτυξης, αν και όχι πάντα σφριγηλής, τα δε τελευταία χρόνια μάλλον τεχνητής, χάρη στις πολιτικές ποσοτικής χαλάρωσης και αρνητικών επιτοκίων των κεντρικών τραπεζών.

Αν, λοιπόν, το 2017 ο κόσμος βυθιστεί σε ύφεση, δεν πρόκειται ούτε εμείς να γυρίσουμε σε θετικούς ρυθμούς ανάκαμψης, όπως αναμένει η κυβέρνηση, συνεπικουρούμενη στο σημείο αυτό από τους Ευρωπαίους εταίρους μας. Μάλιστα, όλοι αυτοί προέβλεπαν ανάκαμψη ήδη από το τρέχον εξάμηνο. Τώρα, όλοι υποψιάζονται πως η ανάκαμψη δεν θα 'ρθεί το εξάμηνο αυτό, πλην όμως εξακολουθούν να ελπίζουν πως μια γρήγορη ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης θα πετύχει ό,τι δεν πέτυχε η πρώτη.

Εγώ να καταλάβω πως η κυβέρνηση δεν έχει επίγνωση της κατάστασης. Ποτέ δεν είχε. Άρα, λοιπόν, το να βλέπει ανάκαμψη, και μάλιστα το τρέχον εξάμηνο, δεν έχει καμιά σημασία. Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι πώς είναι δυνατόν να μην έχουν επίγνωση της κατάστασής μας οι Ευρωπαίοι. Σταμάτησαν να έχουν; Διότι πάντα είχαν, αν εξαιρέσουμε τον χρόνο μετά το πρώτο μνημόνιο, όταν πράγματι δεν μας ήξεραν και πίστευαν, όπως οι ίδιοι το ομολόγησαν στη συνέχεια, ότι ήμασταν ένα αναπτυγμένο κράτος και μπορούσαμε να σωθούμε με συνταγές αναπτυγμένης οικονομίας… Τι έγινε, λοιπόν, τώρα ξαφνικά και πάψανε να μας γνωρίζουν;

Οι Ευρωπαίοι δεν έπαψαν να μας γνωρίζουν καλά. Σε αντίθεση με το ΔΝΤ, μπορεί να υπερτίμησαν το θετικό σοκ που πίστεψαν πως θα επέφερε στην ελληνική οικονομία η ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης. Γι’ αυτό και πήραν το ρίσκο να προχωρήσουν χωρίς το ΔΝΤ και παρά τις διαφωνίες του, οι οποίες δεν περιορίζονταν μόνο στο χρέος. Επεκτείνονταν και στις δαπάνες, τις οποίες οι Ευρωπαίοι άφησαν ανέπαφες μέχρι να ενεργοποιηθεί ο κόφτης, όταν όμως είτε θα είναι αργά για δάκρυα, είτε η ενεργοποίησή του θα παρατείνει την ύφεση. Δεν το ξέρουν αυτό οι Ευρωπαίοι;

Το ξέρουν. Απλά, αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να κερδίζουν χρόνο. Όχι μέχρι τις γερμανικές εκλογές, όπως ορισμένοι αφελείς πιστεύουν, αλλά μέχρι να πάρουν το Υπερταμείο. Δεν τους νοιάζει τίποτε άλλο. Αμέσως μόλις αυτό καταστεί πλήρως λειτουργικό, τότε θα μάθουμε και τις πραγματικές προθέσεις τους. Όσο η κυβέρνηση, μόνη αυτή απ’ όλες τις άλλες κυβερνήσεις της κρίσης που προηγήθηκαν, τους κάνει τα χατίρια με το Υπερταμείο, θα την στηρίζουν. Γνωρίζουν ότι καμιά άλλη κυβέρνηση δεν επρόκειτο να τους το δώσει. Όπως και δεν τους το έδωσε τελικά. Η μόνη κυβέρνηση που τους το έδωσε ήταν η πρώτη φορά Αριστερά. Η οποία, όμως, δεν τους το δίνει ακόμη ολοσχερώς. Διότι ξέρει ότι με τον τρόπο αυτό οι Ευρωπαίοι την κρατάνε στη ζωή. Μέχρι να πάρουν αυτό που θέλουν. Κι αυτό μπορούν να το πάρουν μόνον από αυτήν. Μέχρι να το πάρουν, όμως, θα την στηρίζουν.

Ε, λοιπόν, θα την στηρίζουν για πολύ ακόμη!

Cher Monsieur Moscovici, avec Monsieur Tsipras, vous n’êtes pas sortis de l’auberge…

* Ο κ. Παναγιώτης Γκλαβίνης είναι αν. καθηγητής διεθνούς οικονομικού δικαίου της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου