Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

10 Απρ 2016

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Οι εξελίξεις όσον αφορά το θέμα των «προσφύγων» - λαθρομεταναστών στην Ελλάδα, δεν είναι κάτι περισσότερο από ραγδαίες, αλλά, δυστυχώς, κάτι περισσότερο από τραγικές. Και, δυστυχώς, είναι οι ίδιες που εξελίξεις που αποδεικνύουν πως η σημερινή κυβέρνηση δεν έχει καμία απολύτως διάθεση να υπερασπισθεί οτιδήποτε Ελληνικό. Είτε αφορά τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών, είτε αφορά στην εθνική κυριαρχία και δη στα γεωγραφικά σύνορα της χώρας, για τα οποία οι κυβερνώντες δείχνουν πως δεν έχουν την παραμικρή θέληση να υπερασπισθούν, όπως το Σύνταγμα με απόλυτη σαφήνεια ορίζει…

Και δυστυχώς είναι οι ίδιες οι εξελίξεις που αποδεικνύουν ότι τα ελληνικά σύνορα έχουν καταντήσει παγκόσμιο παράδοξο, αφού δεν ορίζονται με σαφήνεια και δεν υπερασπίζονται με επάρκεια από την κυβέρνηση της χώρας, ήταν –και εξακολουθεί να είναι- ένα γεγονός, που παρά τις όποιες λεκτικές αντιδράσεις των κυβερνώντων, δημιουργεί ένα μεγάλο ζήτημα στο Αιγαίο, έναν κενό χώρο (η φύση και η γεωπολιτική μισούν τα κενά και τα καλύπτουν ταχύτατα και ενίοτε με αίμα) που απειλεί να καλύψει άμεσα η τουρκική αναθεωρητική πολιτική.

Το ότι το Ελληνικό Αιγαίο μετατράπηκε σε λίμνη ελληνοτουρκικών προβλημάτων και ευθείας αμφισβήτησης από την πλευρά της Τουρκίας, αποτελεί ένα διαχρονικό πρόβλημα που «στον καιρό του Αλέξη και του Πάνου» γιγαντώνεται επικίνδυνα, αφού οι διεθνιστές του κυβερνώντος σχηματισμού δεν φαίνονται διατεθειμένοι να λειτουργήσουν μέσα στα πλαίσια του Συντάγματος της χώρας, το οποίο και παρακάμπτουν σε τακτική βάση.

Το ότι τα νησιά του Ελληνικού ακριτικού Αιγαίου έχουν μετατραπεί σε «καυτά σημεία» (hot spots) και σε διαμετοκομιστικά κέντρα προς την ελληνική ενδοχώρα και εξαιτίας των «προσφύγων» - λαθρομεταναστών έχει διαταραχθεί η άμυνας της Ελλάδας με τον στρατό να έχει αλλάξει προσανατολισμό και επί της ουσίας να σπαταλά δυνάμεις και πόρους σε αντικείμενα που δεν άπτονται των θεσμικών του αρμοδιοτήτων, δεν φαίνεται να απασχολεί ούτε κατ’ ελάχιστο την παρέα των εθνομηδενιστών και πατριδέμπορων που κυβερνούν την Ελλάδα.
Εσχάτως, η Europol –με την πλήρη αποδοχή και την συνεργασία της συγκυβέρνησης Τσίπρα – Καμμένου- φέρεται να τοποθετεί μυστικούς πράκτορες στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου προκειμένου να εντοπίζονται και να συλλαμβάνονται τζιχαντιστές που μπαίνουν στην Ευρώπη μέσω της Ελλάδας. Με αυτή την «συνεργασία» Τσίπρας και Καμμένος αποδόμησαν όλες τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες, αφού εμμέσως πλην σαφώς αποδέχθηκαν πως Έλληνες υπάλληλοι της ΕΥΠ, της κρατικής ασφάλειας και της Ελληνικής Αστυνομίας, δεν είναι σε θέση να διαφυλάξουν επαρκώς την χώρα από την είσοδο εξτρεμιστών ισλαμιστών και εκπαιδευμένων τρομοκρατών…!

Ο τραγέλαφος της Ειδομένης, με την σειρά του, έρχεται να επιβεβαιώσει την απόλυτη άρνηση της σημερινής «ελληνικής» κυβέρνησης, να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και να υπερασπίσει όχι μόνο τον «ανθρωπισμό» (που έχουν κάνει επάγγελμα οι διάφορες ΜΚΟ και που εκμεταλλεύονται στο έπακρο ξένες μυστικές υπηρεσίες που δρουν στο ελληνικό έδαφος), αλλά και αυτή καθεαυτή την ελληνική επικράτεια, τα χερσαία σύνορα της χώρας με την ΠΓΔΜ. Μάλιστα, στην περίπτωση της Ειδομένης δεν υπάρχουν και οι όποιες γελοίες δικαιολογίες περί μη δυνατότητας ανάσχεσης επί της θαλάσσης των εισερχομένων στην Ελλάδα «προσφύγων» - λαθρομεταναστών. Η Ειδομένη, η οποία αργά αλλά σταθερά μετατρέπεται σε «ανεξάρτητο κρατίδιο» με την σιωπηλή συναίνεση του Αλέξη Τσίπρα και της υπόλοιπης επικίνδυνης παρέας των εθνομηδενιστών που κυβερνούν σήμερα την Ελλάδα, βρίσκεται στα σύνορα με την ΠΓΔΜ, δηλαδή με μία χώρα η οποία ασκεί (και αυτή, μετά την Τουρκία) έντονη αναθεωρητική πολιτική εις βάρος της Ελλάδας, μη διστάζοντας να εμφανίζει και επισήμως τις διεκδικήσεις της επί του συνόλου της Μακεδονίας…
Σε αυτό ακριβώς το «καυτό σημείο» έχει δημιουργηθεί ένα άτυπο hot spot, όπου δρουν κάθε λογής ΜΚΟ, αλληλέγγυοι, αντεξουσιαστές και πράκτορες ξένων χωρών. Σε αυτό το σημείο έχουν δημιουργηθεί μία σειρά από γεγονότα, που έχουν ήδη καταγραφεί, αλλά που δεν στάθηκαν ικανά να εξαναγκάσουν το Μέγαρο Μαξίμου και τον «σιωπηλό θεατή» Αλέξη Τσίπρα, να προχωρήσει σε εντολές άμεσης εφαρμογής της ελληνικής νομοθεσίας προς την κατεύθυνση υπεράσπισης της ασφάλειας των Ελλήνων της περιοχής αλλά και των γεωγραφικών ορίων της Ελλάδας.
Και αυτά ακριβώς τα γεωγραφικά όρια παραβιάστηκαν από τις ειδικές αστυνομικές δυνάμεις (πληροφορίες αναφέρουν πως υπήρξε επέμβαση και στρατιωτών της ΠΓΔΜ), αφού υπήρξε είσοδος και χρήση μέσων (καπνογόνα, χειροβομβίδες λάμψης – κρότου, πλαστικές σφαίρες, πίεση νερού κ.α.) εντός του ελληνικού εδάφους…! Κι ενώ επρόκειτο για μία πολύωρη εξόφθαλμη παραβίαση των ελληνικών συνόρων (για μερικές δεκάδες μέτρα) από ειδικές δυνάμεις της γείτονος, η εθνομηδενιστική κυβέρνηση των Τσίπρα – Καμμένου αφού πρώτα διέψευσε το γεγονός στη συνέχεια διαμαρτυρήθηκε μέσω του υπ. Εξωτερικών για την χρήση βίας, αλλά όχι και για την παραβίαση της συνοριογραμμής μεταξύ των δύο χωρών, με την αιτιολογία ότι ο φράχτης της ΠΓΔΜ βρίσκεται μέσα στο έδαφος της ΠΓΔΜ και όχι επί των συνόρων μεταξύ Ελλάδας και ΠΓΔΜ…, ξεχνώντας πως οι ανακοινώσεις κατά τη δημιουργία του συγκεκριμένου φράχτη αναφέρονταν πως αυτός γινόταν επί της οριογραμμής μεταξύ των δύο χωρών… Αν μη τι άλλο, η σημερινή εξέλιξη (σύμφωνα με τις τότε ανακοινώσεις) δείχνει την κυβέρνηση Τσίπρα (και των λοιπών τραγικών κυβερνώντων) να παραδίδει μερικές δεκάδες μέτρα εδάφους στην ΠΓΔΜ. Εκτός και εάν ο Γκρούεφσκι είχε αποφασίσει να χαρίσει στην Ελλάδα μερικές δεκάδες μέτρα εδάφους όταν η ΠΓΔΜ σήκωνε τον φράχτη «επί των συνόρων»…

Επειδή, λοιπόν, οι εξελίξεις δεν είναι διόλου φυσιολογικές, αλλά είναι, δυστυχώς, πολύ κοντά στο σημείο που να χαρακτηριστούν από αρνητικές έως τραγικές και επικίνδυνες επί των εθνικών θεμάτων, θα πρέπει άμεσα με πρωτοβουλία της αξιωματικής αντιπολίτευσης να συγκληθεί συμβούλιο πολιτικών αρχηγών, με κλήση και προς τον Αλέξη Τσίπρα, σε μία ύστατη προσπάθεια εξαναγκασμού της κυβερνώσας ΜΚΟ (βλ. ΣΥΡΙΖΑ) να πιεσθεί και να συρθεί σε μία ουσιαστική συζήτηση με μοναδικά θέματα τον χειρισμό των «προσφύγων» - λαθρομεταναστών, την καίρια αντιμετώπιση των ΜΚΟ, την θεσμική επαναφορά του Ελληνικού Στρατού και τις προκλητικές κινήσεις της Τουρκίας επί του Αιγαίου (και όχι μόνο)… Ως πρώτο αποτέλεσμα θα πρέπει να απαιτηθεί η άμεση παραίτηση – απομάκρυνση όλων των εμπλεκόμενων υπουργών αλλά και διοικητών κρατικών υπηρεσιών, που είτε με τις ενέργειες, είτε με τις παραλείψεις τους, έχουν εκθέσει την άμυνα και την ασφάλεια της Ελλάδας, σε σημείο μάλιστα να γίνεται εισβολή από την ΠΓΔΜ και η απάντηση να είναι η απόλυτη σιωπή…
Δυστυχώς, τόσο ο Αλέξης Τσίπρας και ο Πάνος Καμμένος, όσο και ολόκληρη η κυβερνώσα συμπαράταξη, έχουν σταθεί ανίκανοι ή αρνούμενοι να εκτελέσουν τις εντολές του Συντάγματος της Ελλάδας, δημιουργώντας με τον τρόπο αυτό πλείστα όσα επιπρόσθετα προβλήματα (εκτός των οικονομικών και κοινωνικών) τα οποία έχουν την βαρύτητα αλλά και την δυναμική να οδηγήσουν την Ελλάδα σε μία νέα εθνική καταστροφή.

Σε κάθε περίπτωση, αυτή η κυβέρνηση, και σύσσωμη η αντιπολίτευση απαιτείται να παραιτηθούν άμεσα και να προκηρύξουν εκλογές, αντικαθιστώμενοι όλοι τους –επίσης άμεσα- από ανώτατους κρατικούς υπαλλήλους που θα αναλάβουν την απρόσκοπτη προετοιμασία των εκλογών, με ταυτόχρονη μεταφορά της χώρας σε «κατάσταση συναγερμού» (επιφυλακή στρατού και αστυνομίας, άμεση απομάκρυνση ή παύση λειτουργίας όλων των ΜΚΟ στην Ελλάδα, άμεσες πολυετείς φυλακίσεις σε όσους «πρόσφυγες» - λαθρομετανάστες ή «αλληλέγγυους πολίτες» προβαίνουν σε παράνομες – απειλητικές ή άλλες ενέργειες που δημιουργούν πρόβλημα στην εσωτερική ασφάλεια της χώρας κ.λ.π.).

Δεν υπάρχουν, πλέον, περιθώρια για άλλα λάθη ή παραλείψεις. Και η ευθύνη για όλα όσα θα συμβούν στην χώρα, πρέπει, επιτέλους, να μεταφερθεί στην κρίση του λαού. Χωρίς ψέματα, χωρίς δικαιολογίες, χωρίς εκβιασμούς ή άλλους τρόπους «χειραγώγησης» που ήδη λειτουργούν στην Ελλάδα εξυπηρετώντας εγχώρια ή εξωχώρια συμφέροντα.
Ζούμε στην κρίσιμη ιστορική καμπή στην οποία πρέπει ως λαός να αποφασίσουμε πως θα ζήσουμε, με αντίπαλο δέος την εξαφάνισή μας… Τα συμφέροντα που απειλούν και που εκμεταλλεύονται τη χώρα μας είναι πολλά, αλλά ορατά. Και έχουν κοινή συνισταμένη τόσο οι «φίλοι» που είναι εκβιαστές και τοκογλύφοι όσο και οι εχθροί γνωστοί ιστορικά. Σε κάθε περίπτωση, όμως, αυτοί που μας κατάντησαν αποικία και χώρο πάσης φύσεως πειραματισμών, όσο και αυτοί που ορέγονται να υφαρπάξουν κομμάτια από την ποτισμένη με αίμα Ελληνική γη, θα πρέπει είτε να απομακρυνθούν (οικειοθελώς) είτε να τους «κόψουμε το βήμα» οριστικά. Εκτός και εάν, εμείς οι πολίτες, επιθυμούμε την ηθική και φυσική εξόντωσή μας… (κάποιοι ίσως να θεωρήσουν γραφική την τοποθέτηση, αλλά, δυστυχώς για τους ίδιους, έχει ήδη αποδειχθεί πως ως χώρα και ως λαός βρισκόμαστε εδώ και πολύ καιρό μόνοι, και κάποιοι αποφάσισαν να μας ταΐσουν τους «λύκους» που μέχρι χθες εμφανιζόντουσαν είτε ως «φίλοι» είτε ως» σύμμαχοι» είτε ως «κουμπάροι»…) από τους "αριστερούς" εθνομηδενιστές και από τις μαριονέτες των "φίλων", "εταίρων" και "συμμάχων"...

Κανένας δεν πρόκειται ποτέ να μας σεβαστεί εάν σκύβουμε το κεφάλι και δεχόμαστε είτε τις προσβολές, είτε τους εκβιασμούς, είτε τις απειλές του...
Κανένας δεν πρόκειται να μας βοηθήσει εάν δεν αποδείξουμε πως αξίζουμε την βοήθειά του...
Κανένας δεν πρόκειται να σταθεί στο πλευρό μας εάν δεν τον πείσουμε ότι αξίζουμε γι αυτό...
Μα, το κυριότερο, κανένας δεν πρόκειται να μας φοβηθεί εάν δεν τον απειλήσουμε με ό,ποιο τρόπο και με ό,ποιο μέσο διαθέτουμε ακόμη... (και έχουμε στη διάθεσή μας, ως χώρα και ως πολίτες) ένα πλήθος "όπλων" που κάποιοι θέλουν να μας πείσουν ότι "δεν υπάρχουν"...

ΥΓ: Οι εν δυνάμει γεωπολιτικές αλλαγές δίνουν μία μοναδική ευκαιρία στην Ελλάδα να εκμεταλλευθεί προς όφελός της ένα πλήθος αναδυόμενων παραγόντων. Δυστυχώς, τόσο στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής, όσο και στον τομέα εθνικής πολιτικής (όπου διαπιστώνεται ένα μεγάλο μηδενικό) η παρούσα κυβέρνηση, αλλά κι εκείνοι που την περιμένουν να πέσει "σαν ώριμο φρούτο" αδιαφορώντας για την χώρα, είναι επικίνδυνα απούσα, "εξασφαλίζοντας" με τον τρόπο αυτό το χειρότερο δυνατό σενάριο για τη χώρα, για τα επόμενα 100 χρόνια...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Γιώργου Πετράκη

Η έκφραση της αλληλεγγύης των Ελλήνων στους πρόσφυγες είναι σημαντική και αυθόρμητη. Δεν επιβάλλεται από τα πάνω. Μπορεί ορισμένες υπερβολές να γίνονται για τις ανάγκες των καναλιών που σπεύδουν να αξιοποιήσουν τηλεοπτικά το κάθε δέμα που μια συγκινημένη γιαγιά αφήνει στα χεριά μιας οικογένειας Σύρων στην Πλ. Βικτωρίας ή στον φούρναρη που μοίραζε ψωμιά στους απελπισμένους μετανάστες στην Μυτιλήνη.

Όμως όλο και περισσότερο το τελευταίο διάστημα προβάλλεται ένας πρωτοφανής ισχυρισμός, ότι είμαστε κατά κάποιο τρόπο υποχρεωμένοι να δείξουμε αλληλεγγύη και να ανοίξουμε την χώρα στους μετανάστες και πρόσφυγες, γιατί πριν σχεδόν έναν αιώνα και οι Ελληνες της Μικρασίας έφτασαν ως πρόσφυγες στην Ελλάδα…

Πρόκειται για μια ανιστόρητη σύγκριση η οποία όμως δεν γίνεται καθόλου τυχαία, μια και πρακτικά δεν υπάρχει ανάγκη από κανένα τέτοιου είδους επιχείρημα για να πεισθεί ο Έλληνας να δείξει την Αλληλεγγύη του στους κατατρεγμένους που φθάνουν στην χώρα.

Γιατί τότε γίνεται τόσο συχνά η επίκληση αυτού του επιχειρήματος; Δεν υπάρχει άλλη εξήγηση από την προσπάθεια επαναφοράς με συγκαλυμμένο τρόπο κάτω από την συγκίνηση που προκαλεί το δράμα των μεταναστών και προσφύγων στα νησιά, στα λιμάνια και στους καταυλισμούς, η θεωρία του «συνωστισμού στο λιμάνι της Σμύρνης»..

Πριν από 94 χρόνια ο Μικρασιατικός Ελληνισμός, δεν εγκατέλειψε τα σπίτια του για να αναζητήσει καλύτερη τύχη π.χ. στην Αίγυπτο ή στο Ιράν.

Ξεριζώθηκε από τις πατρογονικές εστίες του μετα από μια επιχείρηση γενικευμένης εθνοκάθαρσης που εξαπολύθηκε εις βάρος του, μετα από μια στρατιωτική ήττα. Και ο μοναδικός τόπος που μπορούσε να αναζητήσει σωτηρία και καταφύγιο ήταν το Εθνικό Κέντρο, η Ελλάδα.

Οι Έλληνες της Μικρασίας δεν δραπέτευσαν ως πρόσφυγες από κάποιον πόλεμο με προορισμό την Συρία ή την Βουλγαρία με σκοπό να φθάσουν στην Γαλλία, στην Ρουμανία η στην Βρετανία που άκμαζαν πολλές κοινότητες του Μικρασιατικού Ελληνισμού.

Ο Ελληνισμός που έφθινε ξεριζωμένος από τις εστίες του, μετα από μια μεγάλη στρατιωτική και εθνική ήττα δεν είχε σχέση με τους Αφγανούς και Μαροκινούς και αυτούς ακόμη τους Σύρους που φθανουν κατά χιλιάδες στην Ελλάδα, ψάχνοντας διέξοδο προς την Ευρώπη.

Ο πόλεμος στην Συρία και η προσφυγιά που προκάλεσε (έναντι όχι μόνο μιας θρησκευτικής ή εθνικής ομάδας) δεν είχε σχέση με την Εθνοκάθαρση εναντίον των Ελλήνων που εξαπέλυσε πριν 94 χρόνια ο Κεμάλ Ατατουρκ.

Και πολύ περισσότερο δεν έχει σχέση με την επιστροφή και ένταξη στον Εθνικό Κορμό, του Μικρασιατικού Ελληνισμού.

Οι χοντροκομμένες προκλητικά ανιστόρητες συγκρίσεις αυτού του είδους είναι επικίνδυνες καθώς απλώς επιχειρούν να νομιμοποιήσουν τις εθνομηδενιστικές αντιλήψεις που όλο και περισσότερο κυριαρχούν στο κυβερνών στρατόπεδο και δεν αφορούν μόνο στην αλλαγή των σχολικών βιβλίων ώστε «να αποφεύγονται ενοχλητικές για την Τουρκία αναφορές», αλλά φθάνουν μέχρι και στις ακόμη πιο καταστροφικές αντιλήψεις ότι η προσέλκυση μεταναστών και προσφύγων στην Ελλάδα και η μόνιμη εγκατάσταση τους θα λύσει το …δημογραφικό της Ελλάδας.

Και τελευταίο: είναι ύβρις για τις θυσίες του Ελληνισμού στην Μικρά Ασία η σύγκριση τους με τους Μαροκινούς και Αλγερινούς παράτυπους μετανάστες… Τους βοηθάμε, τους σεβόμαστε, νοιώθουμε τον πόνο τους, αλλά μιλάμε για δύο εντελώς διαφορετικά θέματα.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι 32 πρόσφυγες που έφτασαν αεροπορικώς νόμιμα στη Γερμανία από την Κωνσταντινούπολη δεν ξαλαφρώνει καθόλου την Άγκυρα, η οποία βασίζεται σε σχέδιο Β΄ με την Ευρωπαϊκή Ένωση, στην οποία δεν αρέσει να το συζητά δημόσια, όπως γράφει η κυριακάτικη έκδοση της γερμανικής εφημερίδας Die Welt.

Η συμφωνία μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας φέρεται να περιέχει μια ανεπίσημη συμφωνία για την υποδοχή ενός μεγαλύτερου ποσοστού προσφύγων, όπως είπε στην εφημερίδα ο Γκέραλντ Κνάους της ευρωπαϊκής δεξαμενής σκέψης «European Stability Initiative (ESI), ο οποίος θεωρείται και άτυπος σύμβουλος της καγκελαρίου Άγγελα Μέρκελ στο θέμα των προσφύγων: «Η τουρκική πλευρά αναμένει ότι οι Ευρωπαίοι θα ξεκινήσουν σε λίγες εβδομάδες να δέχονται ετησίως 250.000 Σύριους πρόσφυγες», είπε συγκεκριμένα στην Welt.
Αυτό φαίνεται πως το έχουν κατά βάσιν συμφωνήσει, γράφει η γερμανική εφημερίδα και προσθέτει πως προφανώς το είχαν καταρχάς υποσχεθεί στην Τουρκία. Η υποδοχή τόσων προσφύγων ήταν προφανώς ένας όρος της Άγκυρας. Δεν υπήρχε περί αυτού επίσημη συμφωνία, αλλά προφορική. Ο Γκέραλντ Κνάους επιβεβαιώνει, ότι οι Ευρωπαίοι θέλουν, όμως, πρώτα να δουν ότι πραγματικά σταματάει η μεταναστευτική ροή στο Αιγαίο πριν προχωρήσουν σε αύξηση του αριθμού υποδοχής προσφύγων.

Η εφημερίδα σημειώνει επίσης, ότι ο αριθμός των 160.000 πρόσφυγες τους οποίους επρόκειτο να υποδεχθούν οι Ευρωπαϊκές χώρες από την Ελλάδα και την Ιταλία πλησιάζει μόνο κατά προσέγγιση.

Ο Κνάους θεωρεί επίσης «ακατανόητες» τις προτάσεις της Κομισιόν για νέα νομοθετική ρύθμιση του δικαίου του ασύλου και συμπληρώνει πως η σημερινή συμφωνία με την Τουρκία πάσχει και στην προετοιμασία της, αφού δεν έγινε καμιά προεργασία για την εφαρμογή της. Γι αυτό θα ήταν καλύτερα η Κομισιόν «να έλυνε επιτέλους τα τρέχοντα προβλήματα» από το να κάνει μεγαλεπήβολα σχέδια. Είναι σαν να θες «να τρέξεις Μαραθώνιο, πριν να μπορείς καν να περπατήσεις», είπε χαρακτηριστικά στην εφημερίδα ο Κνάους.

Επιπροσθέτως μια αυτόματη κατανομή των προσφύγων στην ΕΕ δεν είναι «πολιτικά πραγματοποιήσιμη και είναι σχετικά άσκοπη, διότι οι πρόσφυγες δεν θα μείνουν σε χώρες στις οποίες δεν θέλουν να ζήσουν. Πρόκειται για αερολογίες», προσέθεσε.

Πηγή ΑΠΕ – ΜΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς

Μ​​ε λίγη ψυχραιμία και στοιχειωδώς απροκατάληπτη ματιά, μπορούμε να αναγνωρίσουμε ένα, τουλάχιστον, κοινό γνώρισμα που εξομοιώνει καταγωγικά μαρξισμό και καπιταλισμό. Είναι ο «διεθνισμός» που θα πει: να εκδεχόμαστε κάθε ανθρώπινη συλλογικότητα σαν αδιαφοροποίητο πεδίο ή της «πάλης των τάξεων» ή της «παγκοσμιότητας των αγορών». Να αγνοούμε προαποφασισμένα κάθε στοιχείο ιδιαιτερότητας, ιδιομορφίας, διαφοράς που μπορεί να εμφανίζει μια οργανωμένη συμβίωση ανθρώπων. Να ανάγεται κάθε έκφανση του συλλογικού βίου σε σχέσεις οικονομικές.

Η μαρξιστική Αριστερά καυχάται ότι αυτή η ισοπεδωτική εξομοίωση, η αναγωγή κάθε πτυχής του κοινωνικού φαινομένου στην προτεραιότητα της οικονομίας, συνιστά τη ρεαλιστική «Ηθική» της, ότι ο «διεθνισμός» είναι ο «ανθρωπισμός» της Αριστεράς. Τέτοιον εξωραϊσμό της δικής του μονοτροπίας δεν αποτόλμησε (θεωρητικά) ο καπιταλισμός, δεν μοιάζει να πρόβαλε ποτέ σαν «ηθικό» πρόταγμα την εκδοχή κάθε ανθρώπινης κοινωνίας μόνο ως «ελεύθερης αγοράς». Ισως δεν του χρειαζόταν η καύχηση, του αρκούσε η δυναμική της παγκοσμιότητας που συνοδεύει τον πρωτογονισμό του ενστίκτου – τις απρόσωπες ενορμήσεις αυτοσυντήρησης, κυριαρχίας, ηδονής.

Με λίγη ψυχραιμία και στοιχειωδώς απροκατάληπτη ματιά, θα αναγνωρίσουμε την ολοκληρωτική επιτυχία που είχε στην Ελλάδα η οικονομική μονοτροπία του διπόλου μαρξισμός - καπιταλισμός (παρόλο που το δίπολο ήταν εισαγόμενο, δεν το γέννησαν οι εγχώριες ανάγκες – η οικείωση του διπόλου ήταν μιμητική, μεταπρατική). Oλα τα κόμματα του πολιτικού μας φάσματος αναζητούν ταυτότητα (πολιτική ειδοποιό διαφορά) μόνο σε κάποια από τις συμβατικές - σχηματικές διαβαθμίσεις από τη «Δεξιά» ώς το «Κέντρο» και από το «Κέντρο» ώς την «Αριστερά» – αδυνατούν να βρουν μια προγραμματική ιδιαιτερότητα ανυπότακτη στην οικονομική (ιστορικο-υλιστική) μονοτροπία.

Που σημαίνει πως όλα τα κόμματα εκδέχονται την ελληνική κοινωνία δίχως καμιά ιδιαιτερότητα αναγκών και ιεράρχησης των αναγκών, διαφορά νοο-τροπίας, ιστορικών εθισμών, γεωπολιτικών προβλημάτων, ιδιαιτερότητα στη συλλογική ευαισθησία και στη συνισταμένη της κατά κεφαλήν καλλιέργειας. Τα «προγράμματα» των κομμάτων, οι εξαγγελίες και υποσχέσεις τους, τα προβλήματα που πασχίζουν (υποτίθεται) να επιλύσουν, ακόμα και αυτά που τα κατατάσσουν στην «παιδεία» και στον «πολιτισμό», θα μπορούσαν να αφορούν σε οποιαδήποτε από τις κοινωνίες που τις ονομάζουμε «μετα-αποικιακές» ή «υπό ανάπτυξιν».

Τόσο ο κομματικός λόγος όσο και τα κυβερνητικά (οποιουδήποτε σχήματος) ενεργήματα αποδείχνουν μονόδρομο την υποταγή στις απολυτοποιημένες (αυτονόητα) οικονομικές προτεραιότητες, υποχρεωτικό το προβάδισμα των ιστορικο-υλιστικών κριτηρίων στην οργάνωση και διαχείριση των κοινών.

Ακόμα και κυβερνητικές αποφάσεις από τις οποίες κρινόταν η ίδια η ιστορική συνέχεια ή ασυνέχεια του Ελληνισμού, πάρθηκαν με κριτήριο τις οικονομικές σκοπιμότητες και προτεραιότητες: Για παράδειγμα: η επιβολή της μονοτονικής γραφής (που κατέστησε όλη την πριν από τον 20ό αιώνα ελληνική γραμματεία «ξένη γλώσσα» για τους σημερινούς Ελληνόφωνους). Η διάλυση της μικρής, αυτοδιαχειριζόμενης κοινότητας και η δημιουργία εκτεταμένων «δήμων» και πελώριων «περιφερειών» (ενώ χάρη στη μικρή κοινότητα επέζησε ο Ελληνισμός ώς και κάτω από τη ρωμαϊκή κυριαρχία και τον οθωμανικό ζυγό). Η καταστροφή και ο αφανισμός του απαρόμοιαστου ελληνικού τοπίου (θυσία στον βωμό της «τουριστικής ανάπτυξης» ή της προτεραιότητας «να δουλεύει το γιαπί»). Η δραματική υποβάθμιση και απαξίωση των γλωσσικών μαθημάτων στα σχολεία για χάρη της προτεραιότητας «παραγωγικών» γνώσεων. Η προπαγανδιστική παραχάραξη της Ιστορίας, προκειμένου να προαχθεί η «πολυπολιτισμικότητα» που διευκολύνει την παγκοσμιοποίηση των αγορών – και μύρια όσα ανάλογα.

Κόμματα και διαχειριστές της εξουσίας δεν ακούστηκε ποτέ να συζητούν προβλήματα στρατηγικής για την εξασφάλιση ιστορικής συνέχειας του Ελληνισμού – αν η ζωή αρχίζει και τελειώνει στην οικονομία, η επιβίωση του Ελληνισμού έχει μόνο συναισθηματικό, δηλαδή μηδενικό ενδιαφέρον. Με συνεχώς αμφισβητούμενα (πολλαχόθεν) τα σύνορα του κρατιδίου και με τον εφιάλτη της δημογραφικής απειλής να «μετράει μέρες» ώς την οριστική μας εξαφάνιση, η εικόνα που δίνει προς τα έξω το ελλαδικό κοινοβούλιο παραμένει ανυπότακτη στον οποιονδήποτε ηθικό (απαξίας) ή κοινής λογικής χαρακτηρισμό. Κομματάνθρωποι στιγματισμένοι ως φυσικοί ή ηθικοί αυτουργοί εγκλημάτων του κοινού Ποινικού Δικαίου, διαπληκτίζονται με διαδόχους που βιάζονται να προλάβουν και αυτοί να απολαύσουν τη μέθη της εξουσιαστικής αυθαιρεσίας, λωποδυσίας και μαφιόζικης («νονών») απολυταρχίας. Η διάλεκτος των διαπληκτισμών είναι αυτή των χαμαιτυπείων και της χυδαιολογίας του υποκόσμου – όμως αυτό το ανθρώπινο υλικό διαχειρίζεται το ψωμί μας, τις ελπίδες μας, την αξιοπρέπειά μας των Ελλήνων.

Από το δίπολο της απάνθρωπης οικονομικής μονοτροπίας ο ένας πόλος, ο μαρξισμός, κατέρρευσε, όχι επειδή τον κατατρόπωσαν αντίπαλοι, αλλά «ένδοθεν», από εξόφθαλμη ανεπάρκεια να ανταποκριθεί σε ζωτικές ανθρώπινες ανάγκες. Και κατέρρευσε «εν ακαρεί», με ταχύτητα κυριολεκτικά απίστευτη, αυτός ο Γολιάθ των εφιαλτικών πυρηνικών οπλοστασίων, ο ικανός να εξαλείψει τη ζωή από τον πλανήτη. Οι ανάγκες της κοινωνίας των ανθρώπων αποδείχθηκαν ισχυρότερες οποιουδήποτε εξοπλισμού και απολυταρχισμού.

Ολα τα σημάδια δείχνουν ότι η πρόσκρουση στη δυναμική των ανθρώπινων αναγκών οδηγεί νομοτελειακά σε παταγώδη κατάρρευση και τον εναπομένοντα δεύτερο πόλο της οικονομικής μονοτροπίας. Το παρανοϊκό, αλλά και ιλιγγιώδες διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα, η μέθη του παιγνίου με ανυπόστατες συμβατικές «αξίες» (αέρα) που με μόνη την ευρηματικότητα της πρόκλησης εντυπωσιασμού γεννάνε αιφνίδια μεγιστάνες δυσθεώρητου πλούτου και μάζες εξαθλιωτικής φτώχειας – αυτό το κορύφωμα της εφιαλτικής αλαζονείας είναι νομοτελειακά προδιαγεγραμμένο να καταρρεύσει σαν χάρτινο άθυρμα. Διότι επαναλαμβάνει την ίδια ύβρι με αυτήν του μαρξισμού.

Ελπίδα μας είναι οι θύελλες των καιρών. Δεν τις αντέχουν ούτε οι χαμαιλεόντιοι ακκισμοί Τσίπρα ούτε οι χαρτογιακάδικες απομιμήσεις για να κατασκευαστεί ο Αντι-Τσίπρας. Οι θύελλες σαρώνουν τις χαρτοκοπτικές.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ένα εγχείρημα που πρόκειται να αλλάξει ριζικά 
τους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς και ισορροπίες

Ανάλυση του William F. Engdahl* για το New Eastern Outlook 
Απόδοση: "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Με την άρση των οικονομικών κυρώσεων των ΗΠΑ και της ΕΕ, έχει καταστεί σαφές ότι το Ιράν σήμερα ευελπιστεί μάλλον να χτίσει παρά να καταστρέψει, όπως επί χρόνια ισχυρίζονται οι χώρες της Δύσης. Η πιο πρόσφατη ανακοίνωση από την πλευρά της Τεχεράνης αφορά την απόφασή της να ξεκινήσει ένα μεγάλο έργο υποδομής, για του οποίου την ολοκλήρωση μάλλον θα χρειαστεί μια δεκαετία, μια πλωτή διώρυγα που θα θα διασχίζει ολόκληρο το Ιράν και θα συνδέει την Κασπία Θάλασσα με τον Περσικό Κόλπο για πρώτη φορά.

Δεδομένης της ιδιαίτερα ορεινής τοπογραφίας του Ιράν, δεν πρόκειται για ένα απλό έργο ανασκαφής. Ωστόσο, αξίζει με όλη την σημασία της λέξης, αφού εκτός από τις ωφέλειες για το ίδιο το Ιράν, θα αποτελέσει επίσης ένα τεράστιο πλεονέκτημα για την Ρωσία και άλλες χώρες κατά μήκος των ακτών της Κασπίας, αλλά και για την Κίνα, αφού θα εφάπτεται και με το κινεζικό φιλόδοξο σχέδιο που έγινε γνωστό με την ονομασία «Ενιαία Ζώνη, Ενιαίος Δρόμος».

Από την εποχή των τσάρων Ρομανόφ, η Ρωσία αναζητά μια σύνδεση με θερμές θάλασσες για το ναυτικό της και το εμπόριο της. Σήμερα, τα ρωσικά πλοία πρέπει υποχρεωτικά να περνούν μέσα από τα τουρκικά στενά του Βοσπόρου, ένα πολύ στενό πέρασμα για τα πλοία, τα οποία, έχοντας ξεκινήσει από την Μαύρη Θάλασσα, διέρχονται μέσω του Βοσπόρου τα στενά της Κωνσταντινούπολης για να βγουν  στη Θάλασσα του Μαρμαρά, και μέσω των Δαρδανελλίων, στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο Θάλασσα. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν τις σημερινές ψυχρές σχέσεις μεταξύ Μόσχας και Άγκυρας, ειδικά μετά την εσκεμμένη κατάρριψη ενός ρωσικού καταδρομικού από την τουρκική αεροπορία στα τέλη του περασμένου έτους, εντός του εναερίου χώρου της Συρίας, κατά παράβαση όλων των κανόνων του διεθνούς δικαίου, η διέλευση των ρωσικών σκαφών μέσω του Βοσπόρου έχει καταστεί ένα εξαιρετικά αβέβαιο εγχείρημα, παρά τις διεθνείς συνθήκες σχετικά με το δικαίωμα ελεύθερης διέλευσης.

Επίσης, ειδικά όσον αφορά τα ιρανικά και τα κινεζικά πλοία, για να φθάσουν στους μεσογειακούς λιμένες της Ευρώπης, αναγκάζονται σήμερα να περνούν μέσα από την διώρυγα του Σουέζ, η οποία ανήκει στο αιγυπτιακό κράτος. Παρά την Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης του 1888, η οποία παρέχει το δικαίωμα της ελεύθερης πρόσβασης στα πλοία όλων των χωρών σε καιρό πολέμου ή ειρήνης, η αιγυπτιακή κυβέρνηση (όπως κατέστη σαφές κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος της Μουσουλμανικής Αδελφότητας με την στήριξη των ΗΠΑ, το οποίο έφερε στην εξουσία τον Μοχάμεντ Μόρσι) είναι εξαιρετικά ασταθής και διατρέχει μεγάλους κινδύνους αποσταθεροποίησης . Με αυτό το σκεπτικό, η Διώρυγα του Ιράν θα προσφέρει στη Ρωσία και σε άλλα κράτη μια συντομότερη διαδρομή προς τον Ινδικό Ωκεανό, παρακάμπτοντας και τα τουρκικά Στενά του Βοσπόρου και την Διώρυγα του Σουέζ στην Αίγυπτο.

Η Τεχεράνη έχει πλέον «ανοίξει τα χαρτιά» της, παρουσιάζοντας τα σχέδιά της για την κατασκευή μιας τεχνητης διώρυγας, η οποία για πρώτη φορά θα συνδέσει την Κασπία Θάλασσα με τον Περσικό Κόλπο. Το έργο, το οποίο, όπως προαναφέραμε, θα ολοκληρωθεί σε περίπου μια δεκαετία, θα έχει τεράστιες οικονομικές, στρατιωτικές και οικονομικές επιπτώσεις. 

Η ιρανική «Διώρυγα του Σουέζ»

Από κάθε άποψη, η διώρυγα θα γίνει αντίπαλος της Διώρυγας του Σουέζ, και οικονομικά και γεωπολιτικά. Σύμφωνα με έκθεση του ρωσικού Sputnik News, το έργο εγκρίθηκε το 2012 από τον πρώην πρόεδρο του Ιράν Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ, ενώ ήταν ακόμη σε ισχύ οι κυρώσεις της Δύσης. Το κόστος συνέχεια εκτιμήθηκε από την Khatam-al Anbiya, μια τεχνική εταιρεία που ανήκει στο Σώμα της Ιρανικής Επαναστατικής Φρουράς (IRGC), σε περίπου 7 δις δολάρια. Τότε, σε μια απόπειρά της να εμποδίσει το έργο, η Ουάσιγκτον επέβαλε οικονομικές κυρώσεις στις εταιρείες που συμμετέχουν στο έργο. Σήμερα, ωστόσο, για άλλους γεωπολιτικούς λόγους, η Ουάσιγκτον έχει άρει αρκετές από εκείνες τις κυρώσεις, οπότε η Τεχεράνη θα προχωρήσει στην υλοποίηση του έργου.

Η Διώρυγα Ιράν-Κασπίας έχει, μεταξύ άλλων, ένα σημαντικό πλεονέκτημα ασφαλείας. Διέρχεται αποκλειστικά μέσω της ιρανικής επικράτειας, ενός χώρου ο οποίος προστατεύεται πάρα πολύ καλά.

Οι δύο εναλλακτικές διαδρομές

Μέχρι στιγμής, έχουν ληφθεί υπ’ όψιν δύο διαδρομές της ιρανικής «Διώρυγας του Σουέζ». Η συντομότερη είναι στα δυτικά και θα περνάει από το ορεινό ανάγλυφο της ιρανικής ενδοχώρας, ενώ η μακρύτερη θα καταστήσει δυνατή την άρδευση μεγάλων περιοχών της ερήμου του Ανατολικού Ιράν, ενώ συγχρόνως θα παρακάμπτει τα Στενά του Ορμούζ, μεταξύ Ομάν και Ιράν.

Η επιλογή μιας ανατολικής διαδρομής, από τον κόλπο του Ομάν προς τα νοτιοανατολικά της Κασπίας Θάλασσας, θα έχει συνολικό μήκος 1.465 - 1.600 χιλιόμετρα, ανάλογα με τον εσωτερικό σχεδιασμό. Θα έχει το πρόσθετο πλεονέκτημα ότι θα επιτρέπει την άρδευση και την ανάπτυξη της γεωργίας στις άνυδρες ανατολικές και κεντρικές επαρχίες της χώρας, όπου η έλλειψη βροχοπτώσεων προκάλεσε τεράστια ξηρασία τις τελευταίες δεκαετίες. Ο θαλάσσιος αυτός διάδρομος θα επιτρέψει την αναπλήρωση των υπόγειων υδάτινων πόρων.

Η δυτική διαδρομή, όπως φαίνεται στην παραπάνω εικόνα, ενώ θα διανύει μικρότερη απόσταση, έχει σημαντικά μειονεκτήματα. Η διαδρομή αυτή των 950 χλμ θα περνάει μέσα από εν μέρει πλωτές κοίτες ποταμών και αναγκαστικά θα πρέπει να περάσει μέσα από τις ορεινές κοιλάδες της οροσειράς Ζάγκρος, σε μήκος 600 χιλιομέτρων. Ένα σημαντικό μειονέκτημα αυτής της διαδρομής είναι το πέρασμα μέσα από τα μεγάλα υψόμετρα της οροσειράς, όπου, ειδικά στις επαρχίες του Κουρδιστάν και του Χαμεντάν, θα πρέπει να ανεβαίνει σε υψόμετρα που υπερβαίνουν τα 1800 μέτρα.

Τεράστιες επιπτώσεις

Όποια διαδρομή και αν έχει αποφασιστεί, για την οποία προφανώς για λόγους εθνικής ασφάλειας τηρείται διακριτική σιωπή μέχρι στιγμής, μεγάλα σημαντικά πλεονεκτήματα θα προκύψουν από την διώρυγα αυτή, η οποία θα συνδέει την Κασπία με τον Ινδικό Ωκεανό.

Πρώτον, θα δημιουργήσει την συντομότερη δυνατή θαλάσσια σύνδεση μεταξύ του Περσικού Κόλπου και της Ινδίας από τη μία πλευρά και της Ανατολικής, Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης από την άλλη, με αποτέλεσμα να γίνει εξαιρετικά ανταγωνιστική έναντι της πολιτικά ασταθούς αιγυπτιακής Διώρυγας του Σουέζ.

Για την Ρωσία θα υπάρξει ένα σημαντικό γεωπολιτικό πλεονέκτημα, αφού θα της παρέχει άμεση και εύκολη πρόσβαση στον Ινδικό Ωκεανό, ανεξάρτητη από εκείνη της διώρυγας του Σουέζ και των Στενών του Βοσπόρου στην Τουρκία.

Από οικονομική άποψη, στο Ιράν θα δώσει την ευκαιρία να δημιουργήσει έναν μεγάλο κίνητρο για την δημιουργία θέσεων απασχόλησης, αφού θα συνεπάγεται περίπου δύο εκατομμύρια νέες θέσεις εργασίας στους τομείς της κατασκευής και της συντήρησης της τεράστιας αυτής διώρυγας. Θα επιτρέψει επίσης την Τεχεράνη να αναζωογονήσει απομονωμένες περιοχές του ανατολικού Ιράν, μέσω της στήριξης της δημιουργίας υποδομών, μεταξύ των οποίων θα είναι και η κατασκευή ενός νέου σύγχρονου λιμανιού στις οικονομικές ζώνες των πόλεων Μπαμ και Ταμπάς, καθώς και την κατασκευή ναυπηγείων, αεροδρομίων και νέων πόλεων. Επίσης, το μεγαλόπνοο αυτό έργο θα αποτρέψει ή θα μειώσει σε μεγάλο βαθμό την ερημοποίηση περιοχών, δημιουργώντας ένα εμπόδιο για την εξάπλωση της ερήμου σε εύφορα εδάφη του Ιράν.

Η εκκίνηση του έργου αυτού συμπίπτει με την προετοιμασία του Ιράν να γίνει πλήρες μέλος του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης και Ευρασίας. Το Ιράν τελεί υπό το καθεστώς υποψήφιου μέλους του οργανισμού SCO από το 2008, αλλά οι κυρώσεις του ΟΗΕ εμπόδισαν την πλήρη ένταξή του έως τον ερχόμενο Ιανουάριο. Τόσο η Ρωσία όσο και η Κίνα στηρίζουν ολόψυχα την πλήρη ένταξη του Ιράν, οπότε είναι πιθανό να εγκριθεί στο τέλος του ερχόμενου καλοκαιριού, κατά την ετήσια σύνοδο των χωρών του SCO. O πρόεδρος της Κίνας, στα πλαίσια της επίσκεψής του στην Τεχεράνη τον Φεβρουάριο του 2016, συζήτησε την συμμετοχή του Ιράν στο μεγάλο κινεζικό εγχείρημα των ενωμένων υποδομών της Ευρασίας, με στόχο την δημιουργία ενός δικτύου λιμένων και σιδηροδρομικών δικτύων υψηλής ταχύτητας που θα διασχίζουν την Ευρασία, από το Πεκίνο προς τη Λευκορωσία και πέρα από αυτήν. Είναι πολύ πιθανό, ο πρόεδρος της Κίνας και ο Ιρανός πρωθυπουργός Ρουχανί να συζήτησαν επίσης τη συμμετοχή της Κίνας στη χρηματοδότηση του έργου και, ενδεχομένως, την κατασκευή της Διώρυγας του Ιράν, της εναλλακτικής περσικής εκδοχής της Διώρυγας του Σουέζ.

Η προσωπική μου άποψη, μετά από μια πρόσφατη επίσκεψή μου στην Τεχεράνη, είναι ότι οι Ιρανοί έχουν κουραστεί ψυχικά από τους κάθε μορφής πολέμους, αφού δεν έχουν ανακάμψει πλήρως από τις τραγικές απώλειες των θανάτων και των υλικών καταστροφών που προκάλεσε ο αμερικανοκίνητος πόλεμος Ιράν-Ιράκ στη δεκαετία του 1980, καθώς και η επακόλουθη αποσταθεροποίηση από τις ΗΠΑ. Φυσικό είναι, επομένως, να επιδιώκουν σήμερα ειρηνική οικονομική ανάπτυξη και εθνική ασφάλεια. Το σχέδιο της Διώρυγας του Ιράν αποτελεί ένα ιδανικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση.

* Ο F. William Engdahl είναι σύμβουλος σε θέματα στρατηγικού κινδύνου και λέκτορας, είναι κάτοχος πτυχίου πολιτικών επιστημών από το Πανεπιστήμιο του Princeton και έχει συγγράψει αρκετά best-sellers με θέμα την ενεργειακή πολιτική και την γεωπολιτική γενικότερα.  Δημοσιογραφεί  αποκλειστικά για το διαδικτυακό περιοδικό “New Eastern Outlook”.






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Στιγματίζεται και ακυρώνεται ο λόγος ύπαρξης 
και ο ρόλος όλων των αρχών ασφαλείας της χώρας
Η ΕΥΠ ανίκανη να εντοπίζει τζιχαντιστές, σύμφωνα με την Europol...

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Είναι γεγονός πως σε καθημερινή βάση η συγκυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου παραδίδει ολοένα και περισσότερα από τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, ομολογώντας σιωπηλά πως η ίδια δεν είναι ικανή να προστατεύσει τα σύνορα και την ασφάλεια της Ελλάδας.
Έσχατο (και δυστυχώς όχι τελευταίο, όπως όλα δείχνουν) είναι η ανάθεση στην Europol να διαθέσει μυστικούς πράκτορες στα ακριτικά νησιά του Αιγαίου, για να εντοπίζουν πιθανούς τζιχαντιστές… Και αυτό αποτελεί ομολογία της Ελληνικής κυβέρνησης ότι δεν μπορεί (ή δεν θέλει;) να εντοπίζει επικίνδυνα πρόσωπα για την εσωτερική ασφάλεια τόσο της Ελλάδας όσο και της Ευρώπης…!

Έτσι, με την άδεια –προφανώς- της ελληνικής κυβέρνησης, μια άκρως ευαίσθητη αποστολή που έχει να κάνει με την ασφάλεια της Ευρώπης επιχειρούν με κάθε μυστικότητα αστυνομικοί της Europol στα νησιά του Αιγαίου.
Μετά την διαπίστωση ότι μέλη του ISIS είχαν περάσει στην Ευρώπη μέσω των ελληνικών νησιών, περίπου δέκα μυστικοί αστυνομικοί της Europol έχουν εγκατασταθεί σε Λέσβο, Σάμο, Χίο και Λέρο με αποστολή να εντοπίζουν υπόπτους μεταξύ των παράτυπων μεταναστών που περνούν από τις τουρκικές ακτές .

Σύμφωνα με δημοσίευμα της “Καθημερινής” η οποία φιλοξενεί δηλώσεις αστυνομικού της Εuropol αυτοί οι ειδικοί αστυνομικοί βρίσκονται στα hot spots ενώ ένας έχει εγκατασταθεί στον Πειραιά και περνούν από εξονυχιστικό έλεγχο τα στοιχεία όσων καταγράφονται για να διαπιστώσουν εάν βρίσκονται ή όχι στη βάση δεδομένων που έχει η Υπηρεσία τους με τα άτομα που θεωρούνται ύποπτοι για διασυνδέσεις με το Ισλαμικό Κράτος ή άλλες εγκληματικές ομάδες.

Για τη δράση των μυστικών αστυνομικών μίλησε στην εφημερίδα ο Ρόμπερτ Κριπίνκο επικεφαλής της ειδικής υπηρεσίας της Europol για τη δίωξη της παράτυπης μετανάστευσης και διευκρίνισε ότι δουλειά τους είναι να υπάρχει ροή πληροφοριών από τα hot spots προς την κεντρική βάση πληροφοριών της Europol στη Χάγη.

Η αποστολή των μυστικών αστυνομικών στην Ελλάδα είχε αποφασιστεί στην έκτακτη Σύνοδο των υπουργών Εσωτερικών της ΕΕ μετά τις πολύνεκρες επιθέσεις στο Παρίσι, τον Νοέμβριο. Η Europol υπολογίζει μεταξύ 3.000 και 5.000 τους Ευρωπαίους υπηκόους που έχουν ενταχθεί στις τάξεις; του Ισλαμικού Κράτους.
Κατά τα άλλα ο Σλοβένος αξιωματούχος επιβεβαίωσε και αυτός τις πληροφορίες ότι μετά το κλείσιμο των συνόρων Ελλάδας Σκοπίων οι δουλέμποροι ψάχνουν νέες διόδους και υπάρχει μετατόπιση ροών από το ανατολικό Αιγαίο προς τον επονομαζόμενο “κεντρικό μεσογειακό δρόμο” που συνδέει τη Λιβύη με την Ιταλία.

Από την τελευταία αυτή εξέλιξη, αντιλαμβανόμαστε πως η Europol έχει καταγράψει και διαπιστώσει ανεπάρκεια των σχετικών ελληνικών αρμοδίων αρχών. Προφανώς είτε λόγω μη ικανού αριθμού ή μη επαρκούς εκπαίδευσης στελεχών των ελληνικών αρχών. Αν, μάλιστα, συνυπολογίσουμε πως εν μέσω χειμώνος(!) ο διοικητής της ΕΥΠ κ. Ρουμπάτης μετέθεσε σε ακριτικές περιοχές της χώρας μερικές δεκάδες υπαλλήλων της ΕΥΠ (χωρίς να προηγηθεί ειδική εκπαίδευση), προκειμένου να συμμετέχουν στην διαδικασία καταγραφής και ταυτοποίησης των παρανόμων εισελθόντων στην χώρα…

ΥΓ: Ενδεχομένως, λόγω της ανεπάρκειας της ΕΥΠ, έχει καταγραφεί και ένας αριθμός αμερικανών πολιτών που ήρθαν στην Ελλάδα και προσπαθούν να δημιουργήσουν δίκτυα πληροφόρησης σχετικά με ύποπτες παρουσίες τόσο μεταξύ των «προσφύγων» όσο και μεταξύ μουσουλμάνων που κατοικούν στην Ελλάδα (η περιοχές εστίασης είναι η Αθήνα και τα περίχωρά της, η Θεσσαλονίκη και η Θράκη).

Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Χωρίς κανέναν σεβασμό πια για τις ανθρώπινες ζωές που χάνονται στο Αιγαίο η Τουρκία έσπευσε τα ξημερώματα του Σαββάτου να αμφισβητήσει εκ νέου την ελληνική Ζώνη Έρευνας και Διάσωσης, την ώρα που το ελληνικό Λιμενικό και η Frontex έδιναν αγώνα για την διάσωση των ναυαγών στο πολύνεκρο, όπως εξελίχθηκε τελικά, ναυάγιο λέμβου που μετέφερε 15 μετανάστες ανοικτά της Σάμου.

Στις 03:27 ξημερώματα του Σαββάτου το ελληνικό κέντρο του Πειραιά (Piraeus JRCC) εκδίδει την ΝΟΤΑΜ Α0788/16 αναγγέλλοντας την έναρξη επιχείρησης Έρευνας και Διάσωσης ανοικτά της Σάμου εντός της ελληνικής ζώνης ευθύνης καλώντας κάθε ιδιωτικό σκάφος που βρίσκεται στην περιοχή να συντονιστεί με το κέντρο του Πειραιά.

Λίγα λεπτά αργότερα στις 03:45 οι τουρκικές αρχές εκδίδουν δίκη τους ΝΟΤΑΜ (Α1618/16) με την οποία αμφισβητούν το δικαίωμα της Ελλάδας για SAR στη συγκεκριμένη περιοχή και δηλώνουν ότι η Τουρκία «δεν αποδέχεται τον καθορισμό της ελληνικής περιοχής για SAR που ταυτίζεται με τα όρια του FIR Αθηνών».

Η Άγκυρα επικαλείται το κείμενο που μονομερώς έχει καταθέσει στον ΙΜΟ (International Maritime Organization) όπου εντάσσει στην τουρκική ζώνη ευθύνης SRR( Search and Rescue Region) το μισό Αιγαίο δηλώνοντας ότι έχει τις δυνατότητές και θα συνεχίσει να ασκεί τις αρμοδιότητες της σε αυτή την Ζώνη. Και απαιτεί μάλιστα κάθε προσπάθεια για Έρευνα και Διάσωση να συντονισθεί από το τουρκικό Κέντρο….

Με την κίνηση της αυτή η Τουρκία αποδεικνύει και πάλι ότι χρησιμοποιεί κάθε πτυχή του μεταναστευτικού προκειμένου να «φρεσκάρει» τις διεκδικήσεις της εναντίον της χώρας μας, ενώ πρακτικά καθιστά προβληματική την συνεργασία στο Αιγαίο για το μεταναστευτικό, λόγω των διαρκών αξιώσεων που προβάλλει.
Τελικά όπως είναι ήδη γνωστό, στο συγκεκριμένο ναυάγιο ανατολικά της Σάμου υπήρξαν πέντε νεκροί, τέσσερις γυναίκες και ένα παιδί, άλλα πέντε άτομα διασώθηκαν, ενώ αγνοούνται πέντε άνθρωποι.

Και καθίσταται, πλέον, κάτι περισσότερο από προφανές, πως, η Τουρκία δεν ενδιαφέρεται και δεν σέβται ούτε τις ανθρώπινες ζωές, ούτε και το διεθνές δίκαιο. Είναι μία χώρα που δρα αποσταθεροποιητικά στην ευρύτερη περιοχή από τα Βαλκάνια έως και την Μέση Ανατολή, από την Μαύρη Θάλασσα έως και την Ανατολική Μεσόγειο, ενώ η "χάρη" της φαίνεται πως έχει δραστηριοποιηθεί ακόμη και μέσα στην Κίνα. Η ολική αναθεωρητική πολιτική της Άγκυρας, συνοδευόμενη από τον μεγαλοϊδεατισμό του (κατά πολλούς δυτικούς διπλωμάτες) ημιπαράφρονα τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν και οι σχέσεις με τον ισλαμικό εξτρεμισμό, την ισλαμική τρομοκρατία και το "Ισλαμικό Κράτος", καθιστούν την Τουρκία με τον πλέον σαφή τρόπο ως χώρα που όχι μόνο μπορεί, αλλά και επιδιώκει από την Δύση την με κάθε τρόπο και μέσο ικανοποίηση των "αιτημάτων" της, κάνοντας χρήση ακόμη και απειλής προς δυτικές χώρες, ενώ έχει ήδη προσπαθήσει (περισσότερες από μία φορά) να εκκινήσει έναν πόλεμο μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας.

Μέχρι στιγμής τα "αιτήματα" της Τουρκίας γινόταν εμμέσως αποδεκτά από την Δύση. Όμως, οι υφιστάμενες και οι εν εξελίξει γεωπολιτικές αλλαγές (τις οποίες η Άγκυρα προσπαθεί να προλάβει και να τις "αλλοιώσει" ώστε να λειτουργήσουν υπέρ των δικών της συμφερόντων και σχεδίων), φαίνεται πως δρομολογούν εξελίξεις που μπορούν να χαρακτηριστούν, επιεικώς, ως λίαν επικίνδυνες για την μορφή και την συνέχιση ύπαρξης (με την σημερινή μορφή) της Τουρκίας. Τα όσα συμβαίνουν στο Αιγαίο από την μία πλευρά καταδεικνύουν την ανικανότητα της ελληνικής κυβέρνησης να προασπισθεί με επάρκεια -και με ικανή αποτρεπτική διπλωματική ή άλλη δυναμική- την ελληνική κυριαρχία επί του Αιγαίου, ενώ ταυτόχρονα αποτελούν και τον προάγγελο ιδιαίτερα αρνητικών εξελίξεων στην περιοχή.

Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Πέτρου Χασάπη

Τόσο η Δεξιά, όσο και η Αριστερά επιβάλουν εξοντωτικά μέτρα εναντίον του λαού και ξεπουλούν την περιουσία της χώρας.
Σε τι λοιπόν διαφέρουν;

Διαφέρουν στο εξής:
Η μεν Δεξιά λέει ότι έτσι κάνει το σωστό.
Η δε Αριστερά λέει ότι πονάει αλλά δεν μπορεί να κάνει αλλιώς.

Αφού όμως, η Αριστερά ισχυρίζεται ότι δεν μπορεί να κάνει αλλιώς, αυτό σημαίνει ότι δεν έχει εναλλακτική πρόταση για το πρόβλημα διαφορετική από αυτή της Δεξιάς, παρά μόνο ιδεολογήματα ανεφάρμοστα.

Επομένως Δεξιά και Αριστερά ταυτίζονται και η θεατρική διαφορά μεταξύ τους, είναι μόνο για τους πολιτικά αφελείς, προκειμένου να έχουν και οι δύο εκλογική πελατεία, για τις ανάγκες του κοινοβουλευτικού παιχνιδιού και των προσωπικών φιλοδοξιών.

Όπως λέει και μια φίλη, ο καθένας μπορεί να πουλάει την τρέλα του.
Το πρόβλημα όμως είναι με αυτόν που την "αγοράζει".

Πηγή "Προεδρική Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Υπουργός «ταρατατζούμ» με πρωθυπουργικό «αεροταξί» και F4

Καλά, αυτή η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ θα μας τρελάνει. Στις ΗΠΑ δεν είχε πάει πριν από δυο εβδομάδες ο υπουργός Άμυνας, Πάνος Καμμένος, με το πρωθυπουργικό αεροσκάφος, μάλιστα, για εορτασμούς της Ομογένειας για την 25η Μαρτίου; Τώρα, γιατί πηγαίνει στις ΗΠΑ, πάλι για τους εορτασμούς της ίδιας εθνικής εορτής ο αναπληρωτής υπουργός Άμυνας, Δημήτρης Βίτσας; Η εξήγηση που δίδεται, είναι μια: Ο κ.Βίτσας μεταβαίνει στη Νέα Υόρκη, ως εκπρόσωπος της ελληνικής κυβέρνησης, όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση του υπουργείου, για τις επίσημες εκδηλώσεις της 25ης Μαρτίου, που περιλαμβάνουν δοξολογία στον καθεδρικό ναό της Αγίας Τριάδας του Μανχάταν και, κατόπιν, παρέλαση στην 5η Λεωφόρο. Τότε, τι πήγε να κάνει ο κ.Καμμένος στις ΗΠΑ; Και δεν πήγε σαν εκπρόσωπος της ελληνικής κυβέρνησης, αλλά με δική του, ιδιωτική πρωτοβουλία; Α, αυτός πήγε στις 20 Μαρτίου για να παραβρεθεί στις -ανεπίσημες;- εκδηλώσεις της Ομογένειας, στην Τάμπα της Φλόριντα. Μια επίσκεψη, συνοδευόμενη από πολλά ταρατατζούμ της στρατιωτικής μπάντας που μετέβη εκεί, για την τόνωση του «εθνικού ηθικού», που, όμως, σε χαλεπούς οικονομικούς καιρούς, στοίχισε τουλάχιστον μερικές δεκάδες χιλιάδες ευρώ στον Έλληνα πολίτη.

Τόσο το παραπάνω συμβάν, όσο και αρκετά άλλα, πέραν του κωμικού, κάνουν πολλούς να πιστεύουν ότι ο Αλέξης Τσίπρας, προκειμένου να εξασφαλίσει την επιβίωση της κυβέρνησής του, έχει εκχωρήσει –μέχρι νεωτέρας, βέβαια- το υπουργείο Άμυνας, εν λευκώ στη «δικαιοδοσία» του κ.Καμμένου. Η δε (κατά)χρηση του πρωθυπουργικού αεροσκάφους, το οποίο όπως είναι γνωστό ανήκει στην ευθύνη της Πολεμικής Αεροπορίας, από τον υπουργό, είναι μια ακόμη «λεπτομέρεια» σε αυτό το σκηνικό. Να σημειωθεί ότι ο υπουργός Άμυνας, μόλις πρόσφατα, την πρωταπριλιά, μετέβη στην Κύπρο για την εθνική εορτή της μεγαλονήσου, πάλι με το πρωθυπουργικό αεροσκάφος, για να δεχθεί, και αυτή τη φορά, τις κατηγορίες της αντιπολίτευσης.

Βέβαια, για να είμαστε ακριβοδίκαιοι, δεν είναι μόνο ο κ.Καμμένος που κάνει (κατά)χρηση του VIP αεροσκάφους. Στην πραγματικότητα, οι υπουργοί το χρησιμοποιούν τόσο πολύ, που μάλλον το έχουν μετατρέψει σε «αεροταξί». Όμως, περισσότερο από όλους, ήταν ο κ.Καμμένος, ο οποίος, προτού γίνει κυβέρνηση με τον ΣΥΡΙΖΑ, κατήγγειλε ότι για ψύλλου πήδημα κυβερνητικοί, κρατικοί παράγοντες και στελέχη ταξίδευαν με ελικόπτερα των Ενόπλων Δυνάμεων. Και τώρα, ο ίδιος το κάνει σε πολλαπλάσιο βαθμό.

Για να είμαστε ξεκάθαροι, πάντως, δεν πιστεύουμε ότι το πρωθυπουργικό αεροσκάφος δεν πρέπει να χρησιμοποιείται. Αντίθετα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ήταν που πέρυσι, μετά τον Ιανουάριο, διαφήμιζε με άκρως λαϊκιστικό τρόπο τα ταξίδια της με αεροσκάφη της γραμμής στην οικονομική θέση. Η Ελλάδα πρέπει να έχει αξιοπρεπές πρόσωπο στο εξωτερικό. Επιπλέον, όταν χρειάζεται, για σοβαρό λόγο, να κινηθεί γρήγορα κάποιος κυβερνητικός παράγων στο εξωτερικό, εννοείται ότι θα πρέπει να του δοθεί το αεροσκάφος. Να γίνεται αυτό που επιβάλλει το πρωτόκολλο, κοντολογίς. Όχι όμως να κάνει «μόστρα» καθένας, καίγοντας μερικές χιλιάδες ευρώ από το υστέρημα του ελληνικού λαού σε κάθε του βόλτα. Αλλά που να το καταλάβουν αυτό κάποιοι; Σάμπως έχουν πεινάσει ποτέ τους;

Ιπτάμενος και πολυπράγμων

Ο κ.Καμμένος, ωστόσο, δεν πτοείται από τις κατηγορίες σε βάρος του. Το αντίθετο. Με κάθε ευκαιρία, είτε πρόκειται για στρατιωτική άσκηση, είτε για επίσκεψη ξένου παράγοντα στο υπουργείο Άμυνας, το … διασκεδάζει αρκούντως, φροντίζοντας, βέβαια, πάντα να το διαφημίζει στα ΜΜΕ. Προσέξτε, το «υπερεντατικό» πρόγραμμά του. Στις 5 Απριλίου, όχι μόνον παρέστη στην άσκηση «Ηνίοχος 2016», όπου περιχαρής κάθισε μαζί με εκπροσώπους της Πολεμικής Αεροπορίας του Ισραήλ και των ΗΠΑ (μετείχαν με αεροσκάφη τους στην άσκηση), αλλά οι «πολεμιστές» της ελληνικής ΠΑ τον πέταξαν με F-4. Δεν πειράζει αν πέταξε με παλιό μοντέλο, παρ’ ότι πάλι έκαψε μερικές χιλιάδες ευρώ σε καύσιμα. Το έκανε για να τονώσει το ηθικό των ΕΔ. Άντε, με το καλό, την άλλη φορά να πετάξει με F-16. ‘Η δεν θα αντέξει τα “G”;

Την αμέσως επόμενη ημέρα, υποδέχτηκε τον υπουργό Άμυνας της Αυστρίας με μπάντα στο Σύνταγμα και στο «Πεντάγωνο», και την επόμενη, πάλι τα ίδια σε Σύνταγμα και Χολαργό, με τον Βούλγαρο ομόλογό του. Απορίας άξιον είναι, πως με τόσο «βαρύ» πρόγραμμα, βρίσκει χρόνο να ασχοληθεί με τα –ιδιαίτερα σοβαρά- προβλήματα των Ενόπλων Δυνάμεων, ή, εν πάση περιπτώσει, με το Μεταναστευτικό. Από το Μεταναστευτικό την έχει κάνει με ελαφρά πηδηματάκια, αφήνοντας τον αναπληρωτή υπουργό Άμυνας (έχει τοποθετηθεί και επικεφαλής του Συντονιστικού) να κάνει τη «βρώμικη δουλειά». Αλίμονο, ο κ.Καμμένος ασχολείται και παραασχολείται. Για την ακρίβεια, όχι τόσο με την αντιμετώπιση του Μεταναστευτικού ή πως θα πιέσει στο ΝΑΤΟ να δραστηριοποιηθεί επιτέλους η ναυτική δύναμή του στο ανατολικό Αιγαίο, όσο με τον Μουζάλα. Θα θυμούνται, βέβαια, άπαντες τον κ.Καμμένο να ζητάει ντε και καλά την παραίτηση του κ.Μουζάλα για το «Μακεδονία», ακόμα κι’ όταν ο δεύτερος ζήτησε «συγγνώμη», και τελικά ο υπουργός Άμυνας να μένει στην κυβέρνηση, λέγοντας ότι «εγώ δεν στηρίζω Μουζάλα, αλλά Τσίπρα». Πλέον, και η λέξη «φαιδρότης» έχει χάσει το νόημά της. Να σημειωθεί πάντως, ότι η περιπέτεια Μουζάλα με την υγεία του, προ ημερών, δεν φαίνεται να είναι και τόσο απλή.

Τα «παράπονα» Συριζαίων υπουργών που εμπλέκονται με το Μεταναστευτικό για τον –ακόμα και σήμερα- παρελκυστικό ρόλο Καμμένου σε αυτό το μεγάλο πρόβλημα, δίνουν και παίρνουν προς το μέγαρο Μαξίμου. Ακόμα και για σκόπιμες καθυστερήσεις στη διαμόρφωση κέντρων φιλοξενίας για μετανάστες, ειδικά στη Β.Ελλάδα, τον κατηγορούν. Ο κ.Καμμένος, όμως, είναι απτόητος. Αν και ο ίδιος υπερηφανευόταν ότι ήταν αυτός που δεν ήθελε να φτιαχτούν κέντρα μεταναστών στην Ελλάδα, όταν η χώρα μας απειλήθηκε με τελεσίγραφο για έξοδό της από τη συνθήκη Σενγκέν, άρχισε να «τρέχει» τις Ένοπλες Δυνάμεις για να στήνουν το ένα κέντρο κατόπιν του άλλου. Έτσι, στήθηκαν σε χρόνο ρεκόρ περί τα 25 κέντρα (τα μισά από το σύνολο), τα οποία και διαχειρίζονται οι ΕΔ. Εκεί ζουν πάνω από 25.000 άτομα. Στο μεταξύ, το προσωπικό των ΕΔ συνεχίζει να διαμορφώνει νέα, ενώ αναζητούνται και άλλα.

Βεβαίως, όπως ο ίδιος έλεγε σε κάθε συνέντευξη Τύπου που έδινε, τον ενδιέφερε πάνω από όλα να έχει «ευρωπαϊκό ISO» η διατροφή των μεταναστών. Και τώρα τον καταγγέλλει η αντιπολίτευση, επειδή έδωσε την διατροφή (πάνω από εκατό χιλιάδες γεύματα καθημερινώς) σε ιδιωτικά κέτερινγκ. Όπως επίσης, συνεχίζει να δηλώνει και τώρα ότι τον ενδιαφέρουν τα παιδιά προσφυγόπουλα που φτάνουν ή βρίσκονται στην Ελλάδα, και γι’ αυτό τονίζει σε υψηλούς τόνους μάλιστα, ότι πρέπει να αποκτήσει το υπουργείο Άμυνας ειδικό σύστημα καταγραφής βιομετρικών δεδομένων οφθαλμού (!). Μόνον που, εξ’ όσων πληροφορούμεθα, αυτό δεν είναι αρμοδιότητά του, αλλά του υπουργείου Δημόσιας Τάξης.

Αλλά και με τις υποθέσεις των Ενόπλων Δυνάμεων –δεν μπορεί να πει κανείς- ασχολείται. Ωστόσο, στο μέγαρο Μαξίμου τραβάνε τα μαλλιά τους με τις πρόσφατες κρίσεις στις ΕΔ, αφού, όπως λένε κυβερνητικοί «εταίροι» του κ.Καμμένου, άφησε στις θέσεις τους πάρα πολλούς ακροδεξιούς αξιωματικούς και στα τρία Όπλα, για να συμπληρώσουν, πάντως, πως αυτοί είναι η «πελατεία» του. Από την άλλη, κοινό μυστικό είναι ότι οι δυσμενείς μεταθέσεις σε μεγάλη μερίδα Νεοδημοκρατών αξιωματικών και ιδιαίτερα στους Σαμαρικούς, είναι άνευ προηγουμένου. Αλλά και η πολυπληθής στελέχωση του επικοινωνιακού επιτελείου του με πλειάδα φίλα διακείμενων δημοσιογράφων, καθημερινώς γίνεται αντικείμενο καταγγελιών σε ιντερνετικά Μέσα και στα social media. Α, και βέβαια, μόλις πρόσφατα δεν παρέλειψε να καταθέσει στη Βουλή, σε άσχετο θέμα για κύρωση, τροπολογίες για σοβαρά θέματα, όπως η προμήθεια καυσίμων για τις ΕΔ, και η «επαναθέρμαση» ανεκτέλεστων Αντισταθμιστικών Ωφελημάτων (ΑΩ) από παλαιές αγορές πανάκριβων οπλικών συστημάτων. Για να εισπράξει και εκεί επικρίσεις της αντιπολίτευσης.

Στα θολά νερά του Κουρδικού

Ο κ.Καμμένος, τέλος, στην προσπάθειά του να ψαρέψει εκλογική πελατεία, κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Κύπρο, παρέστη στο μνημόσυνο του Θεόφιλου Γεωργιάδη, ο οποίος ήταν γνωστός για την ενεργό του δράση υπέρ του ΡΚΚ και δολοφονήθηκε, ως έχει λεχθεί από πράκτορες της ΜΙΤ, το 1994. Εκεί, λοιπόν, είπε πως τότε, όταν για πρώτη φορά γινόταν λόγος για τη δημιουργία του κουρδικού κράτους, «υπήρχαν δυστυχώς κάποιοι, που κι αυτούς δε θα τους καταπιεί η ιστορία έτσι, που θεωρούσαν τρομοκράτες όσους μιλούσαν για την απελευθέρωση του κουρδικού λαού, τη δημιουργία του κουρδικού κράτους. Τώρα, βέβαια, τα πράγματα άλλαξαν και όλοι βοηθούν τους Κούρδους αγωνιστές να κάνουν το κουρδικό κράτος».

Εμείς να ρωτήσουμε κάτι: Τώρα τα θυμήθηκε όλα αυτά ο κ.Καμμένος; Μήπως έχει ξεχάσει ότι στη δεκαετία του 1990, οι Αμερικάνοι χαρακτήριζαν, όχι μόνο το ΡΚΚ, αλλά και όλες τις προσκείμενες σε αυτό δυνάμεις, τρομοκράτες; Μάλλον, όχι, διότι, απ’ όσο ξέρουμε, εκείνη τη δεκαετία δήλωνε ότι είχε κάτι παραπάνω από στενές σχέσεις με τους Αμερικάνους. Όχι όπως τώρα, που ο Αμερικάνος υπουργός Άμυνας του κλείνει την πόρτα. Αλλά, όπως και να’χει, φανταζόμαστε ότι δεν θέλει να στενοχωρήσει τους συμμάχους μας. Άσε που τότε, οι ΡΚΚάδες στην Ελλάδα ήταν υπό την προστασία του «πατριωτικού ΠΑΣΟΚ».

Πηγή Antinews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Στα δύο η Χίος, ξύλο στη Λέρο, «εξέγερση» σε hot spot της Σάμου και κωμωδία στη Λέσβο!

Εκρηκτική είναι η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στα ελληνικά νησιά που φιλοξενούν πρόσφυγες και μετανάστες, με «εξεγέρσεις» σε hot spots, αψιμαχίες μεταξύ κατοίκων, επεισόδια και... γιαούρτια σε συνεδριάσεις δημοτικών συμβουλίων αλλά και... ξύλο μεταξύ εκπροσώπων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και ανδρών του Λιμενικού για τη διαχείριση του Προσφυγικού.

Οσον αφορά τη Χίο, έχει χωριστεί πλέον στα δύο, με τους κατοίκους που αντιδρούν στην παρουσία προσφύγων και μεταναστών να συγκρούονται με «αλληλέγγυους», έξω από το δημαρχείο. Στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, η ατμόσφαιρα... μύριζε μπαρούτι με φραστικές επιθέσεις, ύβρεις, γιαούρτια και... ιπτάμενους καφέδες, ενώ στις συγκρούσεις που σημειώθηκαν στην πλατεία Βουνακίου και την οδό Δημοκρατίας τραυματίστηκαν ένας πολίτης και ένας εικονολήπτης ξένου τηλεοπτικού σταθμού. Χθες, πάντως, ξεκίνησε η εκκένωση του λιμανιού, όπου είχαν καταλύσει πρόσφυγες, τις τελευταίες ημέρες.

Στη Λέρο, ο δήμαρχος του νησιού Μιχάλης Κόλλιας, δημοτικοί σύμβουλοι και περίπου 250 πολίτες προσπάθησαν να μπλοκάρουν την άφιξη 220 προσφύγων και μεταναστών, από τη Χίο, εμποδίζοντας την προσέγγιση του πλοίου στην προβλήτα που βρίσκεται έξω από τη ναυτική βάση. Ωστόσο, με υπόδειξη του Λιμενικού, το πλοίο που μετέφερε τους πρόσφυγες και τους μετανάστες έδεσε τελικά σε άλλο σημείο, αιφνιδιάζοντας τους συγκεντρωμένους πολίτες, αποβίβασε τους πρόσφυγες σε χρόνο ρεκόρ και αναχώρησε.

Ακολούθησε πανδαιμόνιο, καθώς ο δήμαρχος, οι δημοτικοί σύμβουλοι και οι 250 κάτοικοι που... ξεγελάστηκαν από το Λιμενικό και την Αστυνομία αποφάσισαν να ζητήσουν τον λόγο από τον διοικητή του Αστυνομικού Τμήματος Λέρου και να κλείσουν τον δρόμο που οδηγεί στο λιμάνι, σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Η κατάσταση δεν άργησε να ξεφύγει και κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες ένας δημοτικός σύμβουλος τραυματίστηκε και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο.

Στη Σάμο, οι πρόσφυγες και μετανάστες, που φιλοξενούνται στο hot spot του νησιού, ξεσηκώθηκαν και απαίτησαν από τους αστυνομικούς να ανοίξουν τις πόρτες και να τους αφήσουν να φύγουν. Κάποιοι επιχείρησαν να ρίξουν την κεντρική πόρτα, άλλοι έβγαλαν μαχαίρια και απείλησαν τους αστυνομικούς με σπασμένα γυαλιά, ενώ, όταν τελικά άνοιξαν οι πόρτες, 250 άτομα ξεχύθηκαν στους δρόμους φτάνοντας ως την παραλιακή οδό.

Την ίδια ώρα, στη Λέσβο, επεισοδιακά εξελίχθηκε η επιχείρηση επαναπροώθησης 150 μεταναστών στην Τουρκία, καθώς τρία άτομα («αλληλέγγυοι» κατά δήλωσή τους) έπεσαν στη θάλασσα και γαντζώθηκαν στην άγκυρα του σκάφους προκειμένου να εμποδίσουν την αναχώρησή του.

Πάρτι στην Ειδομένη από «αλληλέγγυους»!

Ανεξέλεγκτη είναι πλέον η ζημιά που προκαλούν οι διάφοροι υποτιθέμενοι «αλληλέγγυοι» στην Ειδομένη. Σύμφωνα με πληροφορίες, στον χώρο βρίσκονται «αλληλέγγυοι» όχι μόνο από την Ελλάδα, αλλά και από πολλές άλλες χώρες της Ευρώπης, όμως δεν διανέμουν πλέον φανερά ανακοινώσεις, αλλά λειτουργούν «στόμα με στόμα». «Λένε στους απελπισμένους ανθρώπους πως τα σύνορα από μέρα σε μέρα θα ανοίξουν και ότι πρέπει να είναι στην περιοχή, για να προλάβουν να περάσουν» αναφέρει πηγή της εφημερίδας. Μάλιστα, πριν από περίπου πέντε μέρες, έκανε την εμφάνισή της μια ομάδα μερικών δεκάδων μαυροφορεμένων Γερμανών αναρχικών, οι οποίοι περιφέρονται στον χώρο του καταυλισμού μιλώντας με μετανάστες, φωτογραφίζοντας και καταγράφοντας τα πάντα, χωρίς φυσικά κανείς να τους ελέγχει.

Παράλληλα, οι πρόσφυγες και οι μετανάστες στην Ειδομένη έστησαν ένα αυτοσχέδιο τζαμί σε αντίσκηνο, ώστε να μπορούν να προσεύχονται.
Την ίδια ώρα, οι Αρχές των Σκοπίων συνεχίζουν να αντιδρούν με βία ακόμη και στη θέα των προσφύγων και μεταναστών. Βίντεο που κυκλοφορεί τις τελευταίες δύο μέρες στο διαδίκτυο δείχνει ένα παιδί να επιχειρεί να περάσει το μεταλλικό φράγμα. Ενας από τους αστυνομικούς από την πλευρά των Σκοπίων το αντιλαμβάνεται και αρχίζει να το χτυπά με το γκλομπ του. Το προσφυγόπουλο μπλέκεται στα συρματοπλέγματα και τελικά πέφτει προς τα πίσω, σε κατάσταση λιποθυμίας.

Αρ. Μάτιος
Πηγή "Δημοκρατία"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το "άνοιγμα" προς την Ρωσία μπορεί να αποδειχτεί πολύ χρήσιμο για την Ελλάδα, αν ξεφύγει από τις υπερβολές περί "ξανθού γένους", που θα κατέβει πάνοπλο να μας σώσει από οποιονδήποτε εχθρό

Ραγδαίες Ανατροπές στο Πολιτικό Σύστημα μετά το Πάσχα;

Συντάκτης: Partisan.gr
Οι τελευταίες δραματικές εξελίξεις με τα τρομοκρατικά χτυπήματα στην Ευρώπη και το τεράστιο προσφυγικό ρεύμα έχουν υπονομεύσει τα ίδια τα θεμέλια της «Ενωμένης Ευρώπης». Η εθνικιστική στροφή στο εσωτερικό πολλών ευρωπαϊκών χωρών, η απειλή κατάρρευσης των κρατικών υποδομών της Κεντρικής Ευρώπης λόγω των προσφυγικών ροών, η καταστρατήγηση θεμελιωδών συμβάσεων όπως η Σένγκεν ή το Δουβλίνο, το επαπειλούμενο Brexit και η άνοδος των πάσης φύσεως ευρωσκεπτικιστών έχουν μεταβάλει ριζικά το ευρωπαϊκό πολιτικό τοπίο μέσα στον ενάμιση χρόνο από τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015. Η «έξοδος» από τον μονόδρομο της ευρωζώνης από εκεί που ήταν εκφοβιστική... κατάντησε σημαία ευκαιρίας.
Η Ελλάδα, η οποία εξαναγκάστηκε πέρυσι να υποχωρήσει για τρίτη φορά έναντι των δανειστών της, υπογράφοντας ένα «ταπεινωτικό» Μνημόνιο, σήμερα βρίσκεται σε καραντίνα από τους «εταίρους» της χωρίς να διαθέτει τους απαιτούμενους πόρους για να διαχειριστεί το τεράστιο πλήθος ανθρώπων που κατακλύζουν την επικράτειά της, αφού δεν έχει λάβει καμμία χρηματική υποστήριξη από τη νέα δανειακή σύμβαση.
Οι Έλληνες σήμερα αισθάνονται σε μεγάλο βαθμό προδομένοι από τους Ευρωπαίους, ιδιαίτερα του Βόρειους, και μια ενδεχόμενη στρατηγική μετατόπιση της χώρας προς την Ρωσία φαίνεται ότι κερδίζει έδαφος στο σύνολο του πολιτικού συστήματος και του λαού. Η Ρωσία πλέον φαντάζει ως η μόνη προστάτιδα δύναμη των χωρών της Ανατολικής Μεσογείου από τις αποσταθεροποιητικές δυνάμεις και η μόνη υπερδύναμη που μπορεί να προσφέρει «κάλυψη» στο Ισραήλ από τον Σιϊτικό παράγοντα που αρχίζει να κυριαρχεί στην περιοχή μετά την επικράτηση του Άσσαντ και την επανεμφάνιση ενός δυναμικού Ιράν.
Το 2016 έχει ορισθεί ως κοινό έτος Ελλάδας-Ρωσίας και όλο αυτό το διάστημα είναι συνεχείς οι διακρατικές επισκέψεις Ελλήνων και Ρώσσων επισήμων σε Μόσχα και Αθήνα προετοιμάζοντας το έδαφος για την επικείμενη, τεράστιας σημασίας, επίσκεψη του προέδρου Πούτιν στην Αθήνα μετά το Πάσχα.
Ο συμβολισμός της επίσκεψης είναι ιδιαίτερα σημαντικός καθώς η Ελλάδα αποτελεί τον θεμέλιο λίθο στους ρωσικούς σχεδιασμούς για την δημιουργία του Ορθόδοξου Τόξου, που θα ξεκινάει από την Μόσχα και θα καταλήγει στην Λευκωσία.
Όλα τα παραπάνω αναφέρονται σε μια εξαιρετική έρευνα του περιοδικού Hellenic Nexus –τρέχον τεύχος Απριλίου- την οποία έκανε ο Μιχάλης Κόκκινος, senior partner  της WebFusion και στην οποία αναφέρονται εκτενώς οι λόγοι και οι παράγοντες που ωθούν την Ελλάδα να αποφασίσει να προχωρήσει σε μια ενίσχυση των στρατηγικών της σχέσεων με την Ρωσία την δεδομένη στιγμή.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η ιδέα της Ελληνο-Ρωσικής προσέγγισης είναι ώριμη και υπερκομματική τέμνοντας οριζόντια όλο το πολιτικό σύστημα της χώρας.
«Εκπεφρασμένες θέσεις, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, έχουν γίνει τόσο από την Αριστερά (ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑΕ, ΚΚΕ), όσο και από την Δεξιά (Καραμανλική Δεξιά, ΑΝΕΛ, ΧΑ, ΛΑΟΣ), ενώ αρκετές είναι οι ανεξάρτητες προσωπικότητες με ευρύ ακροατήριο όπως ο στρατηγός Φράγκος Φραγκούλης, ο Βασίλης Μαρκεζίνης ή ο Μίκης Θεοδωράκης, που έχουν τοποθετηθεί υπέρ μιας τέτοιας πολιτικής στροφής».
Σύμφωνα, επίσης, με δημοσιεύματα του ρωσικού τύπου, ένα «ισχυρό δόρυ» απέναντι στην έως τώρα αδιέξοδη και καταστροφική ευρω-κεντρική πολιτική ετοιμάζουν πέντε κορυφαίοι Έλληνες επιχειρηματίες: ο Πρόδρομος Εμφιετζόγλου, ο Βαγγέλης Μαρινάκης, ο Δημήτρης Δασκαλόπουλος, ο Κωνσταντίνος Μίχαλος και ο φαρμακοβιομήχανος Δημήτρης Γιαννακόπουλος. Στα σχέδιά τους φέρονται να είναι ο απεγκλωβισμός από το Μνημόνιο και την Ευρωζώνη, η ενδυνάμωση των δεσμών με την Ρωσία, η ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής και των εξαγωγών, και η εκμετάλλευση των ενεργειακών και ορυκτών πόρων της χώρας, με την άμεση στήριξη της ομόδοξης υπερδύναμης.
Το «νέο παιχνίδι» στην πολιτική διακυβέρνηση της χώρας, που σχεδιάζεται με υπερμεγέθεις για τα μέχρι τώρα δεδομένα αναπτυξιακές προοπτικές, και η ρωσική επαναφορά στην Χερσόνησο του Αίμου και την Μεσόγειο καθιστούν πολύ κρίσιμους τους επόμενους 4 μήνες για τις εξελίξεις στην Ελλάδα.
Το επικείμενο ξεδόντιασμα του δωσιλογικού μιντιακού καθεστώτος με το νέο τηλεοπτικό πλαίσιο και η ανατροπή του πολιτικού «ευρωπροσανατολισμού» με τις «ευλογίες» Μόσχας και Ουάσιγκτων καθιστούν πολύ επικίνδυνους τους εκπροσώπους του παλιού κατεστημένου που θα είναι πρόθυμοι να δώσουν «γη και ύδωρ» σε κάθε είδους αποσταθεροποιητικές δυνάμεις προκειμένου να αποτρέψουν αυτή τη νέα επιλογή για την χώρα.
Ο πόλεμος του Σόρος εναντίον του Πούτιν και των δυνάμεων των BRICS κορυφώνεται άλλωστε παγκοσμίως, από την Κριμαία μέχρι την Βραζιλία, και η οργάνωση των «πορτοκαλί» εξεγέρσεων είναι πάντα στο ειδικό μενού των δράσεων του πάμπλουτου αυτού υποκειμένου.
Έτσι εξηγείται η «λύσσα» με την οποία διάφορες δυνάμεις του συστήματος πιέζουν για εκλογές «εδώ και τώρα», οι παραποιημένες δημοσκοπήσεις από τις γνωστές αφερέγγυες εταιρείες, η συνεχής παραπληροφόρηση για να συγκαλυφθεί η πραγματική αιτία των εθνοκτονικών μνημονιακών πολιτικών και της επίθεσης με την «προσφυγική βόμβα» από την Τουρκία ώστε να τα χρεωθεί όλα η Ελλάδα. Επιπλέον επιχειρείται, με την ανεξέλεγκτη και «πληρωμένη» δράση των ΜΚΟ του Σόρος σε όλη την επικράτεια και την παράλληλη ανεγκέφαλη αντίδραση με προβοκατόρικα δημοσιεύματα και ενέργειες να προκληθεί ένας εμφύλιος μεταξύ «πατριωτών»-«ανθρωπιστών» ώστε η Ελλάδα να αποσταθεροποιηθεί πλήρως το επόμενο 4μηνο.
Όμως, το «μπάσιμο» της πανίσχυρης Κίνας στο παιχνίδι με την γιγαντιαία σύμβαση της Cosco, οι προσεκτικές κινήσεις όλων των παραγόντων, το ενθαρρυντικό μήνυμα ισχύος που έστειλαν προς κάθε κατεύθυνση οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις με την παρέλαση της 25ης Μαρτίου, και η καθοριστική επίσκεψη του Έλληνα προέδρου Προκόπη Παυλόπουλου στην Μόσχα που προηγήθηκε, είναι κινήσεις που εγγυώνται την ομαλή έκβαση του «νέου παιχνιδιού» που επιχειρείται για πρώτη φορά μετά την Κρίση. Άλλωστε ο Προκόπης Παυλόπουλος παραμένει ένθερμος υπερασπιστής του Καραμανλικού ανοίγματος προς την Ρωσία (2004-2009).
Εφιστούμε την προσοχή όλων, οι επόμενοι μήνες θα είναι καθοριστικοί για την χώρα και θα κρίνουν το αν η Ελλάδα θα βάλει οριστικό φρένο στην κατηφόρα ή θα κατρακυλήσει περισσότερο στον γκρεμό.
Ολόκληρη αυτή η σημαντική, λεπτομερής, ανάλυση για την διαφαινόμενη Ελληνο-Ρωσική συμμαχία δημοσιεύεται στο περιοδικό Hellenic Nexus, τ.106, που κυκλοφορεί.

Πηγή Partisan


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου