Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

21 Δεκ 2012

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου*

Τώρα που επανεισάγεται η αφήγηση «λεφτά υπάρχουν» από τους αντιπάλους αυτών που την εισήγαγαν αρχικώς για να κερδίσουν γενικές εκλογές στην Ελλάδα στο πλαίσιο του εσωτερικού ανταγωνισμού του δικομματισμού (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ), ήρθε η ώρα να πω δυο κουβέντες για την ανάγκη που δομεί αυτή την αφήγηση με την μορφή της παραμυθίας. Να διευκρινίσω, δηλαδή, πώς αποκλειστικά με την αφήγηση αυτή μπορούν να κερδηθούν, παρά φύση, εκλογές στην σημερινή Ελλάδα και να δείξω με πολιτικοοικονομικούς όρους πώς προκαλείται τεχνητά (επικοινωνιακά) ανακούφιση σε μια προλεταριοποιούμενη κοινωνία ή πώς αναπτύσσεται ο απατηλά παρηγορητικός λόγος της πολιτικής ελίτ και της διαπλοκής που την στηρίζει.

Το εγχείρημα αυτό μέσα σε λίγες αράδες θα ήταν ίσως μικρής σημασίας, μπορεί και περιττό καθώς το ζήτημα έχει προσεγγισθεί μερικώς από εμένα τον ίδιο προσφάτως, εάν δεν έθιγε την ουσία (την αιτία) που δομεί αυτήν την αβάσταχτη ελαφρότητα στην προσέγγιση της ελληνικής κρίσης με όρους ευρωζώνης: με όρους δηλαδή που ορίζουν την κρίση στην Ελλάδα ως αποτέλεσμα της πόλωσης της συσσώρευσης του κεφαλαίου στην Ευρωπεριοχή.

Κοιτάξτε, στη Ελλάδα το καθεστώς ηγεμονίας και οι συντηρητικοί πολιτικοί (κεντροδεξιοί και κεντροαριστεροί) με ιδιαίτερη επιμέλεια απέφυγαν να υιοθετήσουν αφηγήσεις που θα εστίαζαν στο πώς παράγεται και αναδιανέμεται το χρήμα στην χώρα, και αυτό είναι κατανοητό καθώς έτσι θα αποκαλυπτόταν ο παρασιτικός και βαθειά αντικοινωνικός χαρακτήρας της ελληνικής οικονομίας διαχρονικά στο δυτικό σύστημα και σήμερα στο πλαίσιο της ευρωζώνης και της παγκοσμιοποίησης. Στη Ελλάδα λεφτά παράγονται με έναν ιδεολογικο-οικονομικό τρόπο που αποκρύπτει ή διασκεδάζει την διαδικασία της κυκλικής κίνησης και κυκλοφορίας του κεφαλαίου, συσκοτίζοντας μονίμως την σχέση: διάρθρωση και μοντέλο παραγωγής, αγορά μέσων παραγωγής, αγορά εργασίας και ποιοτική και ποσοτική διάσταση των επενδύσεων πρόσθετου κεφαλαίου. Με άλλα λόγια, οι συντηρητικοί αποφεύγουν σαν τον διάβολο το λιβάνι να προσεγγίσουν την μετατροπή του χρήματος σε κεφάλαιο στον τόπο μας, διότι έτσι θα έδειχναν την πραγματική τους πολιτική φύση ως εκτελεστικά όργανα εκείνων που ρυθμίζουν την διαδικασία συσσώρευσης και κυκλοφορίας του κεφαλαίου στην Ευρωζώνη - που δεν είναι αποκλειστικά η γερμανική ελίτ, αλλά η σχέση αυτής με το χρηματοπιστωτικό λόμπυ – ενώ η οργανωμένη αριστερά εγκλωβίζεται δυστυχώς στη γενική μορφή της μετουσίωσης του χρήματος σε κεφάλαιο, στον ιμπεριαλισμό που αυξάνει τα κέρδη με πολωτική τάση, αδυνατώντας να σκύψει στις μικροπολιτικές και στους θεσμούς που νομιμοποιούν και συσκοτίζουν αυτή την διαδικασία, παράγοντας κρίσεις και κοινωνική καταστροφή σαν την Ελληνική. Μάλιστα θα ισχυριζόμουν πως ένα τουλάχιστον μέρος της αριστεράς μοιάζει να αδιαφορεί για τον ιδιαίτερο ιδεολογικό μηχανισμό που υπηρετεί την πόλωση στην ανάπτυξη στην Ευρωζώνη εις βάρος της Ελλάδας (και όχι ασφαλώς μόνον αυτής), καθώς επιμένει να μιλά γενικά για ιμπεριαλισμό ή να επικεντρώνει την κριτική του στη σχέση καπιταλιστικής μητρόπολης-κεφαλαιοκρατικής περιφέρειας.

Και όμως τα ιδιαίτερα ιδεολογικά και θεσμικά χαρακτηριστικά της «πόλωσης» στην οποία αναφέρομαι, είναι αυτά που προσδιορίζουν τον ταξικό χαρακτήρα της κρίσης στην σημερινή Ελλάδα, την μορφή παραγωγής κέρδους, την σχέση εργασίας-τεχνολογίας-κεφαλαίου και την μορφή της κοινωνικής αντίδρασης (αγώνα): προφανής αδυναμία του κινήματος των εργαζομένων να αμυνθεί στη νέα μορφή καπιταλιστικής ανάπτυξης στην Ευρωζώνη που ορίζει ένα Νεοηγεμονικό Πρότυπο, στη βάση του αντιπληθωρισμού και πολιτικών λιτότητας που αποσκοπούν σε μια εντονότερη πόλωση της συσσώρευσης υπέρ των ισχυρών κεντροευρωπαϊκών δυνάμεων. Με αυτή την έννοια θα μπορούσα ακόμη κι εγώ που απεχθάνομαι εθνικιστικούς όρους, όπως «εθνική προδοσία», να μιλήσω για «εθνικούς προδότες» που αναπτύσσουν την αφήγηση «λεφτά υπάρχουν», «λεφτά φέραμε και ξανα-υπάρχουν» για να αποκρύψουν την πραγματική διάσταση της σημερινής ευρωπαϊκής «πόλωσης» που φτωχοποιεί και ταπεινώνει τον ελληνικό λαό περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον, καθώς η ελληνική οικονομία στηρίχθηκε περισσότερο από άλλες της περιφέρειας στο φούσκωμα της λεγόμενης «πρόσθετης υπεραξίας»: στην πλαστή αξιακή υπερμεγέθυνση επιχειρήσεων - και των κρατικών ομολόγων - οι οποίες μέσω της διαπλεκόμενης και πελατειακής λειτουργίας του κράτους και της εξίσου διαπλεκόμενης και κομματοκρατικής των τραπεζών εμφάνιζαν απολύτως παραπλανητικά παραγωγικότητα της εργασίας μεγαλύτερη από το μέσο επίπεδο παραγωγικότητας του κλάδου τους σε παγκόσμιο επίπεδο, προσεγγίζοντας ή υπερβαίνοντας σε κάποιες περιπτώσεις τον μέσο όρο στην Ευρωζώνη. Και αυτό διευκολυνόμενες από το άφθονο ισχυρό ευρώ που διασφάλιζε η δανειοδοτική ικανότητα του κράτους και η απολύτως καιροσκοπική λειτουργία των θεσμών της Ευρωζώνης και ιδιαίτερα αυτή της ΕΚΤ.

Τώρα που η φούσκα της ισχυρής ελληνικής Ευρω-οικονομίας έσκασε, στο βαθμό που η χώρα παραμένει στην Ευρωζώνη, εισάγεται μέσω των κατάπτυστων Μνημονίων και της αναμφισβήτητα εξευτελιστικής και αντιπαραγωγικής, αναθεωρημένης Δανειακής Σύμβασης με τους επίσημους δανειστές της χώρας μας, ένα νέο καθεστώς ρύθμισης της συσσώρευσης που θα συνεχίσει να υπηρετεί ορθολογικά τούτη τη φορά την πόλωση του κεφαλαίου στην Ευρωζώνη υπέρ της κεντροευρωπαϊκής ελίτ και των δορυφόρων της στην περιφέρεια ή στο Ευρωπροτεκτοράτο Ελλάς. Αυτό το πρόγραμμα που εφαρμόζει στην Ελλάδα η Συγκυβέρνηση με πρωθυπουργό τον κ. Σαμαρά, θεσπίζει ένα νέο σύστημα αυτοματοποιημένων κοινωνικών πρακτικών φτωχοποίησης και πραξικοπηματικών κυβερνητικών αποφάσεων, με τις οποίες εξασφαλίζεται η προοπτική ιδιοποίησης και επανεπένδυσης της υπεραξίας, που σήμερα μπαίνουν οι βάσεις ώστε αυτή να κεφαλαιοποιείται με κανόνα τον εξευτελισμό της εργασίας και γνώμονα την διαμόρφωση ενός φορολογικού συστήματος και ενός κοινωνικού μοντέλου που θα απαντά σε ένα νέο καθεστώς εντατικής συσσώρευσης που θα καλύψει μέρος της φούσκας των ελληνικών ομολόγων κάθε μορφής, που «εξαερώθηκαν». Γίνεται, δηλαδή, βίαιη διόρθωση με κοινωνικό «σοκ και δέος» στην μορφή εσωτερικής συσσώρευσης και γενικότερα στο μηχανισμό κεφαλαιοποίησης, μέσω του ατομικού προγράμματος για την Ελλάδα, ώστε να ικανοποιηθούν τα νέα δεδομένα που αφορούν στην πόλωση της συσσώρευσης σε επίπεδο ευρωζώνης.

Η διαδικασία αυτή απαιτεί ασφαλώς Διεθνή Επιτροπεία και μεταβολή της χώρας σε υποτελή πολιτεία για όσο διάστημα απαιτηθεί για να αποκρυσταλλωθεί αυτή η νέα ορθολογική ρύθμιση των δημοσιονομικών και της αγοράς στην Ελλάδα, ώστε αυτά να προσαρμοστούν στο μοντέλο πόλωσης της συσσώρευσης στην Ευρωζώνη. Γεγονός που με οικονομικούς όρους μεταβάλει πράγματι την ΕΕ και ιδιαίτερα την ευρωζώνη σε πόλο της παγκοσμιοποίησης υπό την ηγεσία της Γερμανίας και την ηγεμονία που προκύπτει από την συνεργασία και προστριβή μεταξύ κεντροευρωπαϊκής ελίτ και χρηματιστών/τραπεζιτών. Αυτό όμως, το οποίο σημαίνει καταστροφή για την ελληνική κοινωνία και εξασθένηση μέχρις εξευτελισμού του ελληνικού κράτους στις διεθνείς πολιτικές, δεν θα μπορούσε να θεμελιωθεί δίχως την παραγωγή ιδεολογίας και κουλτούρας, που θα το στήριζε και νομιμοποιούσε στο εσωτερικό ως κατάσταση ανάγκης και ως σωτηρία του έθνους και του λαού.

Η ιδεολογία αποκρυσταλλώνεται στην αφήγηση «λεφτά υπάρχουν/ λεφτά φέραμε» και όχι «λεφτά παράγονται στην Ελλάδα, να δούμε πώς» ή από το «τα λεφτά τα φάγαμε, πληρώστε τώρα λαϊκά και μεσαία στρώματα τον λογαριασμό με γενικευμένη εσωτερική υποτίμηση δίχως πάτο για να καλύψετε το έλλειμμα που εμφανίζεται κατά την διαδικασία πόλωσης της συσσώρευσης, έτσι ώστε να μην διαταραχθεί ο μηχανισμός παραγωγής πλεονάσματος στην Γερμανία και να μην κλονιστεί η δομή του τραπεζικού συστήματος και ο μηχανισμός παραγωγής υπεραξίας που διαμορφώνεται αποκλειστικά από την χρηματιστηριακή κυκλοφορία του χρήματος και τον διατραπεζικό δανεισμό». Παράλληλα η σχετική κουλτούρα στην Ελλάδα συνεχίζει να αναπαριστά σχέσεις ελεημοσύνης, κομματικής πατρωνίας και σωτηρίας από τους συμμάχους μας. Πρόκειται για την κουλτούρα εξάρτησης, απόλυτα συνδεδεμένη με την διάσταση του σύγχρονου ελληνικού κράτους, την αντίληψη των κοινωνικών σχέσεων, και της θυματοποιητικής αφηγήσεως περί ελληνικού λαού. Η κουλτούρα αυτή, με έντονα μοιρολατρικά και φονταμενταλιστικά χαρακτηριστικά, συνδέεται αρμονικά με το ιδεολόγημα «λεφτά υπάρχουν/διασφαλίσαμε», χαρακτηρίζοντας την δραματικά συντηρητική μορφή της ελληνικής κοινωνίας, με οπισθοδρομικά μάλιστα στοιχεία και έντονη τάση για ικανοποίηση που προκύπτει αποκλειστικά από την οικονομική παραμυθία. Στο πλαίσιο αυτό όχι μόνον διασκεδάζονται οι πραγματικές οικονομικές και πολιτικές σχέσεις στην χώρα μας, αλλά και το ίδιο το φαινόμενο της εργασίας. Ακούω: «τώρα που πτωχεύσαμε να σηκώσουμε τα μανίκια και να πλακωθούμε όλοι στην δουλειά, αφήνοντας στην πάντα την μιζέρια, τα πώς και τα γιατί». Και αυτά ακούω συνήθως από εκείνους που δεν έχουν ιδέα τι σημαίνει και τι είναι δημιουργική εργασία. Μιλάνε για εργασία είτε αυτοί που την κατανοούν με όρους βιοπορισμού, είτε απλώς ως υπεραξία, είτε ως απασχόληση στο πλαίσιο ενός καταναλωτικού μοντέλου.

Οι λίγοι εκείνοι που μακριά από τις τετριμμένες δεξιές ή αριστερές αφηγήσεις περί εργασίας εστιάζουν στην βιοοικονομική της διάσταση, παραμένουν μάλλον αμήχανοι. Δεν ξέρουν πια τι να πουν, παρατηρώντας την υποκουλτούρα να βασιλεύει ορίζοντας τις συνθήκες αξιοποίησης του κεφαλαίου με όρους εξευτελισμού της εργασίας ή την υπέρβαση της κρίσης, βλαστημώντας το κεφάλαιο. Κοιτάξτε, η θεωρία κατέδειξε και η εμπειρία απέδειξε πως υπάρχει μορφή παραγωγικότητας που αυξάνει, ανεβάζοντας αντί μειώνοντας τους πραγματικούς μισθούς και το επίπεδο απασχόλησης παρά την (σχετική) μείωση της αξίας της εργατικής δύναμης. Υπάρχει τρόπος ευημερίας, δηλαδή, στον καπιταλισμό μέσω της μείωσης του κόστους αναπαραγωγής της εργατικής δύναμης, δίχως να φτωχαίνει ο εργαζόμενος - και μάλιστα με περιορισμένη ανεργία - δια της αυξήσεως της παραγωγικότητας με χρήση υψηλής τεχνολογίας παραγωγής και οργάνωσης και έλεγχο των χρηματοπιστωτικών ροών, που όμως προϋποθέτουν πόλωση στην συσσώρευση κεφαλαίου με τον τρόπο που επιδιώκεται και σε μεγάλο βαθμό επιτυγχάνεται από την κεντροευρωπαϊκή βιομηχανική ελίτ, στο πλαίσιο της μεταμοντέρνας μας ΕΕ. Το κακό για τους Έλληνες είναι πώς δεν καταλαβαίνουμε αυτή την διάσταση της ανάπτυξης, διότι αναμασούμε οικονομιστικές σαχλαμάρες και δοξασίες της αγοράς ή περί επανάστασης, δίχως να καταλαβαίνουμε την λειτουργία της πολιτικής οικονομίας της Ευρωζώνης, που δίχως άλλο μας υπονομεύει ως κοινωνία και δημόσια οντότητα. Αν δεν τα καταλάβεις αυτά πώς να διαπραγματευτείς στο πλαίσιο της ΕΕ και των αναδιαρθρώσεων του δημόσιου χρέους - αν υποθέσουμε πως έχεις τέτοια πρόθεση;

Από την μεριά μου προσπάθησα να φωτίσω ακριβώς αυτή την διάσταση της πολυσύνθετης κρίσης στην Ελλάδα, η οποία δεν πρέπει να εγκλωβίζεται σε στείρους εθνικισμούς ή επαναστατικές ρητορείες. Η Ελλάδα είχε και φόντα να διαπραγματευτεί πολιτικά και ικανότητα να διατηρήσει το κύρος και τη δύναμή της, επ’ ωφελεία της ευρύτερης κοινωνίας, ακολουθώντας ένα πρόγραμμα αναδιοργάνωσης, εκδημοκρατισμού και εκβιομηχάνισης με ορθολογικοποίηση των δημοσιονομικών και αποκομματικοποίηση της διοίκησης, που όμως δεν θα ήταν προσαρμοσμένο στην Ευρωπόλωση της συσσώρευσης. Ένα τέτοιο πρόγραμμα υποστήριξα μέσω της διαδικτυακής μου παρέμβασης, που σίγουρα είχε αδυναμίες στον ριζοσπαστικό χαρακτήρα του, καθώς δεν προϋπέθετε, για λόγους στρατηγικής, την έξοδό μας από την ευρωζώνη. Ένα τέτοιοι πρόγραμμα, ωστόσο, ήταν απολύτως ξένο με το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα της Ελλάδας και την οντολογική του υπόσταση στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Το πολιτικό σύστημα της Ελλάδας γνωρίζει ένα και μοναδικό πράγμα: πώς να πολιτεύεται με το «λεφτά υπάρχουν» και να αναπαράγεται μέσω της διαπλοκής και της κομματικής πατρωνίας, υπηρετώντας ντόπιους και ξένους νταβάδες, ενώ ρητορεύει πατριωτικά. Όχι απλώς γνωρίζει να εξαπάτα πολιτικά τον λαό, αλλά να τον χειραγωγεί μέσω της απόλυτης ιδεολογικο-οικονομικής παραπλάνησης. Έτσι όμως η κυρίαρχη προπαγάνδα στρεβλώνει την γνώση στην χώρα και υπονομεύει την αυτογνωσία των ούτως ή άλλως διχασμένων κοινωνικών υποκειμένων. Το τελευταίο συμβάλει στην διόγκωση του ατομισμού και στην μεταφυσική, απολιτική, φαντασιακή σύνθεση του έθνους μας ως απολιτικής κοινότητας.

Δίχως επίγνωση της πολιτικής οικονομίας που ορίζει την πολιτική διάσταση του εθνικού κράτους, φίλοι, έθνος με την σημερινή πολιτική έννοια δεν υφίσταται. Πρόκειται για μια εικονική οντότητα που αποκτά υπόσταση αποκλειστικά μέσω του ιδεολογήματος «λεφτά υπάρχουν στην τσέπη των Ελλήνων Χριστιανών». Αυτό σημαίνει το «πάση θυσία στο Ευρώ»: πολιτική κοινότητα δομημένη στο «πάση θυσία στο Ευρώ». Το εθνικό κράτος του ευλογημένου Ευρώ, αν προτιμάτε! Μόνον που αυτό το «εθνικό κράτος» υπό αναστολή κυριαρχίας σήμερα, δεν εξυπηρετεί την κοινωνία και την πολιτεία που το ορίζουν, αλλά μια μεταμοντέρνα οντότητα στις παρυφές της οποίας εμφανίζεται να ζητιανεύει λεφτά και συμπάθεια, ώστε λεφτά να υπόσχεται, έστω και για παρηγοριά … για το μέλλον!

Εύχομαι, για τα Χριστούγεννα και την Νέα Χρονιά, ο Έλληνας της εργασίας να μάθει να σέβεται την εργασία του – που είναι εν τέλει ο εαυτός του - και μέσω αυτής τον εαυτό του: έτσι θα μάθει εμπειρικά τι σημαίνει πολιτική οικονομία και θα απομακρυνθεί από τα ιδεολογήματα και την κουλτούρα που τον καθιστούν πιόνι στην Ευρωπόλωση της σύγχρονης μορφής συσσώρευσης μετά την διεθνή κεφαλαιοκρατική κρίση που εξελίσσεται σταδιακά σε ολόκληρη την υφήλιο. Το ίδιο εύχομαι και στον άνεργο καθώς και αυτός υποκείμενο της εργασίας είναι, που θα πρέπει να ταυτίζεται με αυτήν, αν πάψει να ορίζει τον εαυτό του ως εν δυνάμει απασχολούμενο, απασχολήσιμο, ή δουλικό και οιονεί αφεντικό των άλλων ή του εαυτού του. Μετά από αυτό πολλά δυσνόητα θα γίνουν αυτονόητα σε ότι αφορά στην συλλογική πολιτική δράση για την επόμενη περίοδο.

* Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος είναι διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης, ειδικός σε θέματα πολιτικής και διακυβέρνησης στην Ευρασία

Πηγή Ακτιβιστής
Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Η ηλεκτρονική ταυτότητα με το γνωστό τσιπάκι που θα περιέχει όλα τα προσωπικά δεδομένα, από το 2013 θα αρχίσει να κυκλοφορεί σε όλη την Τουρκία. Όπως αναφέρεται, μέσα σε τρία χρόνια όλοι οι Τούρκοι πολίτες θα υποχρεωθούν να έχουν αυτή την νέα ταυτότητα καθώς η τουρκική κυβέρνηση φέρεται αποφασισμένη να την επιβάλλει, προσδοκώντας φυσικά σε μεγαλύτερο φακέλωμα των πολιτών της και την πιο αποτελεσματική αντιμετώπιση της «τρομοκρατίας», (βλέπε κουρδικό κίνημα).

Σύμφωνα με δηλώσεις του προέδρου του «Επιστημονικό- βιομηχανικού και Τεχνολογικού Ιδρύματος» της Τουρκίας, Nihat Ergün, στην τουρκική εφημερίδα Milliyet, στις 13 Δεκεμβρίου, μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2013 υπολογίζεται ότι περίπου δυο εκατομμύρια Τούρκοι θα κυκλοφορούν ήδη με την νέα ηλεκτρονική ταυτότητα, ενώ το χρονοδιάγραμμα προβλέπει ότι μέσα σε τρία χρόνια θα την έχουν προμηθευτεί όλοι οι Τούρκοι πολίτες.

Ο Nihat Ergün υπογράμμισε ότι χωρίς την καινούρια ηλεκτρονική ταυτότητα δεν θα μπορεί κάνεις να προβαίνει σε οικονομικές συναλλαγές, ενώ υπολόγισε ότι έτσι θα καταπολεμηθεί δραστικά η κάθε λογής παρανομία και η «βιομηχανία» παραγωγής πλαστών ταυτοτήτων, που σήμερα υπολογίζονται σε 700.000 σε όλη την Τουρκία.

Εκτός τούτων, όσοι δεν θα έχουν την ηλεκτρονική κάρτα ουσιαστικά θα είναι παράνομοι, ενώ δεν θα μπορούν να έχουν κανονική ιατροφαρμακευτική περίθαλψη καθώς οι απαραίτητες πληροφορίες και το ιατρικό ιστορικό τους, όταν παρουσιάζονται στον γιατρό, θα δίνονται μόνο μέσα από την ηλεκτρονική τους ταυτότητα. Μέχρι και για την είσοδό τους σε γήπεδο ποδοσφαιρικών αγώνων θα είναι απαραίτητη η επίδειξη της ηλεκτρονικής ταυτότητας την οποία αν δεν την έχουν, δεν θα μπορούν να εισέρχονται στα στάδια για να παρακολουθήσουν τις διάφορες αθλητικές εκδηλώσεις.


Μέχρι σήμερα, όπως αναφέρεται στο ίδιο σχετικό δημοσίευα της εφημερίδας Milliyet, η χρήση της νέας ηλεκτρονικής ταυτότητας εφαρμόστηκε πιλοτικά στην περιοχή της Bolu, μια επαρχιακή πρωτεύουσα στην βορειοδυτική Τουρκίας με μεγάλη επιτυχία, χωρίς να δίνονται περισσότερες λεπτομέρειες

Οι πληροφορίες αυτές μάλλον επιβεβαιώνουν τις κατηγορίες που έχουν εκτοξευτεί κατά καιρούς ακόμα από πολλά τουρκικά έντυπα κατά του Τούρκου πρωθυπουργού, Ταΐπ Ερντογάν, ότι έχει γίνει ο καλύτερος εκπρόσωπος της Νέας Τάξης Πραγμάτων στην ευρύτερη περιοχή, ενώ και η στάση του στην τελευταία κρίση της Συρίας, επιβεβαιώνει ότι συντάσσεται με τις νεοταξικές πολιτικές, δυτικών και αμερικανικών συμφερόντων.
Ιδιαίτερα επισημαίνεται ότι η τουρκική κυβέρνηση ελπίζει πως με το ηλεκτρονικό αυτό φακέλωμα θα μπορέσει να ελέγξει περισσότερο τις νοτιανατολικές επαρχίες και κυρίως τις όποιες κινήσεις των Κούρδων της περιοχής που επιδιώκουν την αυτονόμηση τους από την κυβέρνηση της Άγκυρας.
Άγνωστο βέβαια είναι προς το παρών το ποια θα είναι η αντίδραση μέσα στο εσωτερικό της Τουρκίας σε όλα αυτά τα νεοταξικά σχέδια του Ερντογάν καθώς ήδη η πολιτική του στο Συριακό δέχεται έντονες εσωτερικές επικρίσεις.

Για την Ε.ΡΩ.


Η καταστροφή του πλανήτη πήρε αναβολή προς “απογοήτευση” των απανταχού αφελών που δαπανώντας φαιά ουσία, ασθήματα και πακτωλό χρημάτων, δεν θα είναι αυτοί που μόνοι θα είχαν υποτίθεται διασωθεί… Στην εγχώρια πραγματικότητα, “περιχαρείς και υπερήφανοι” οι πολίτες πληροφορούνται ότι η γερμανική οικονομική εφημερίδα Handelsblatt ανακήρυξε τον Αντώνη Σαμαρά ” Ευρωπαίο πολιτικό της χρονιάς”, με την “τεκμηριωμένη” αιτιολογία ότι “αντιλήφθηκε το συμφέρον της χώρας του κι ανταποκρίθηκε στην πρόκληση”.

Του Στέλιου Συρμόγλου

Κι ο υπέργηρος πρώην Γερμανός υπουργός των Εξωτερικών Χάνς Ντίτριχ Γκένσερ, γνωστός από τα παλιά του πρωθυπουργού και του επίτιμου της ΝΔ Κώστα Μητσοτάκη, σε σχόλιο του στην ίδια εφημερίδα αποκαλεί τον Σαμαρά “αταλάντευτο”.

Κι ήταν το ίδιο ακριβώς “σύστημα” προάσπισης και προώθησης των γερμανικών συμφερόντων, το οποίο πριν δύο χρόνια απένειμε εύσημα μετά βραβείου για το ορθολογικό του management και τη σωστή διαχείριση των δημοσίων πραγμάτων στον τότε ανερμάτιστο πρωθυπουργό και σημερινό “ταξιδευτή ανά τον κόσμο”, που εμπορεύεται τον πόνο μας δίνοντας διαλέξεις περί “οικονομικής διαχείρισης εν καιρώ κρίσης”, τον ανεκδιήγητο Γιώργο Παπανδρέου.

Και είναι η ίδια προβολή του θέματος στην ημεδαπή, ως θελκτικό πλήν ολέθριο δόλωμα είδησης για την παράπειση της κοινής γνώμης δι’ ευαρέστων μέσων. Όπως και με τη “βράβευση” του manager Γιώργου Παπανδρέου, που τα χαλκεία παραπληροφόρησης του ΠΑΣΟΚ και συγκεκριμένων ΜΜΕ, πρόβαλαν την “είδηση” με τρόπο παραπλανητικό, ώστε να χειραγωγήσουν την κοινή γνώμη και να αποναρκώσουν συνειδήσεις…

Η ιστορία επαναλαμβάνεται και δυστυχώς ανάποδα διάβαζεται πρός τέρψιν των εύπιστων και ευαπάτητων αυτού του τόπου…

Την ίδια ώρα που όλο και περισσότερο ο Έλληνας χάνει την υπόληψή του στο εξωτερικό, την εμπιστοσύνη του στο εσωτερικό, την πίστη στον εαυτό του, αλλά και το πενιχρό του εισόδημα. Η δε κυβέρνηση του “Ευρωπαίου πολιτικού της χρονιάς”, κατά την κατά τα άλλα “έγκυρη” και καθόλου “καθοδηγούμενη” γερμανική εφημερίδα, δεν κρεμάει μόνον του κορμί του Έλληνα, αλλά και το μυαλό και την καρδιά του.

Η Ελλάδα είναι μια νικημένη χώρα. Νικημένη πρώτα από τα λάθη των Ελλήνων. Νικήσαμε την παιδεία από το 1980 και δώθε μ’ ένα μαζικό γιουρούσι των κομμάτων. Ας θρηνούν, εκ των υστέρων, κάποιες Μαγδαληνές. Νικήσαμε τη συνείδηση του Έλληνα, ώστε να μην αντιδρά σε ο,τιδήποτε. Χειμερία νάρκη. Νικήσαμε και την κάθε ιδεολογία, γιατί όλες λειτούργησαν εχθρικά για τον τόπο. Νικήσαμε τη νέα γενιά, αφού την μετατρέψαμε σε κομματικό φερέφωνο. Νικήσαμε τη λογική, γι αυτό και δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε μεταξύ μας. Νικήσαμε τη στοιχειώδη νοημοσύνη μας, αφού αρκετοί με μεταφυσική προσήλωση περιμένουν κάθε φορά τον από μηχανής θεό για να τους σώσει. Νικήσαμε ο ένας τον άλλον!

Είμαστε πλέον ώριμα φρούτα για κάθε εκμετάλλευση, εγχώρια και ξένη. Και για κάθε χρήση, έστω κι ως αχυρένια σκιάχτρα έτοιμα να κρεμαστούν στα φυτώρια της Ευρώπης. Αναπτύξαμε και εξαιρετικά προσόντα με τόσες ήττες:
Αδίστακτοι, εξαγορασμένοι, ευρεσιτέχνες της κομπίνας, διαστροφείς συστηματικοί.
Και κάτι χειρότερο: Εκμηδενίσαμε τις προσωπικές και εθνικές τύψεις. Υπέροχοι, απελευθερωμένοι και μοιραίοι!

Οι ξένοι μας βρίσκουν, λοιπόν, νικημένους. Γι’ αυτό δεν χρειάζεται να μας νικήσουν. Η Ελλάδα, φυσικά “ποτέ δεν πεθαίνει”. Πεθαίνουν όμως οι Έλληνες. Εξευτελίζονται οι Έλληνες. Και σύντομα “γυμνοί και ενδεείς” θα σύρονται ενώπιον του κόσμου να δίνουν παραστάσεις στα τσίρκα της Ευρωπαικής Ενωσης. Μόνοι τους απέβαλαν το ένδυμα. Οι νεφέλες του “Παπανδρεικού σοσιαλισμού χωρίς σοσιαλισμό”, δυστυχώς δεν ήταν ενδύματα. Μόνο κύματα νερών και ανέμων. Κι έβγαλαν τους θαλασσόδερτους, ιδεόδαρτους ταλάιπωρους Έλληνες στις ακτές της Ευρώπης ως πάροικους στον τόπο τους.

Καβαλλικεύοντας το δαμάλι του Μαρά σημάδευαν ολοίσια την ηδονή του Σάντ. Οι διψασμένοι ουρανίσκοι της αστικής ηδονής βάφτισαν την επιθυμία τους ιδεολογική ανταρσία. Κι ενώ έπεφταν τα ξόανα των βωμών της απάτης, ετούτοι οι ιδεόληπτοι Έλληνες έχαναν τους υποσχεμένους παραδείσους από τους θεούς της αποκάλυψης. Για την Ελλάδα γράφε: ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Όχι πως ΚΚΕ και οι άλλοι είναι αναμάρτητοι. Τουλάχιστον δεν αποπροσανατόλισαν με δούρεια σχήματα τις μάζες, για να αλώσουν τις Τροίες τους.

Έτσι ο Έλληνας είναι επί της ουσίας άστεγος, όχι μόνο πολιτικά, κι ας έχει κόμματα, αλλά και μέσα του ως ιδέα, ως πίστη. Είναι ξεκρέμαστος. Κατάντησε το εκκρεμές της αγωνίας, που τη ρυθμίζει ο κυρίαρχος της ώρας. Τώρα λέγεται τρικομματική κυβέρνηση και Αντώνης Σαμαράς…

Ένας Έλληνας γονατισμένος που άφησε τους πολιτικούς να του αδειάσουν την καρδιά παραγεμίζοντας την με άχυρα!. Γι αυτό κι όταν πια θα κλαίει ή θα γελάει ο Έλληνας, κανένας δεν θα λογαριάζει την καρδιά του. Κανένας κλόουν δεν έχει καρδιά. Δίνει παράσταση. Και θα κρατάει η συγκίνηση των άλλων, όσο και η παράσταση. Κι όσο περνάει ο καιρός, με όλους αυτούς τους ξεδιάντροπους της πολιτικής μας “σωτηρίας”, ο Έλληνας θα γίνεται συνώνυμο της ντροπής, του οίκτου, του αδύνατου, του τιποτένιου της Ευρώπης. Και οι οικονομημένοι της πολιτικής, εντεύθεν και εκείθεν των ωκεανών, θα συνεχίζουν να ποιούν και να ποιούν.

Πηγή FreePen
Του Μιχάλη Ιγνατίου

Η δοκιμασία την οποία υπέστη η ελληνική διπλωματία από τα Τίρανα και την Άγκυρα την περασμένη εβδομάδα προκάλεσε λύπη και ανησυχία. Δυστυχώς, η οικονομική κρίση φαίνεται ότι έχει αλλάξει τον τρόπο σκέψης και στα εθνικά θέματα. Η αντίδραση των υπουργείων Εξωτερικών και Άμυνας σε δύο γεγονότα που προσέβαλαν την Ελλάδα και το λαό της δεν ήταν η αρμόζουσα. Ήταν ορθή μεν η απόφαση του υπουργού Εξωτερικών να ακυρώσει την επίσκεψη του στην
Αλβανία, αλλά ήταν λάθος να μην αντιμετωπιστεί η πρόκληση του Σαλί Μπερίσα με σκληρό τρόπο. 

Και αφέθηκε να αιωρείται η απειλή του εναντίον της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας με μισές κουβέντες και υπό καθεστώς διπλωματικής …ευγένειας, η οποία προκαλείται προφανώς από την ηττοπάθεια. 
Στον κ. Μπερίσα έπρεπε να υπενθυμιστεί ότι η οικονομία της χώρας του στηρίχθηκε από την Ελλάδα, η οποία ακόμα και τώρα – εν μέσω μιας πρωτόγνωρης κρίσης – επιτρέπει την εκροή εκατομμυρίων ευρώ στην Αλβανία, ενώ κάλλιστα θα μπορούσε να επιβάλει «οροφή» στην εξαγωγή συναλλάγματος. Ακόμα και τώρα κάποιος πρέπει να ασχοληθεί με το μείζον αυτό θέμα, όχι επειδή ο κ. Μπερίσα πρέπει να «πονέσει», αλλά διότι αυτό απαιτεί η κρίση. 
Ο Αλβανός ηγέτης είναι μια περίεργη περίπτωση. Εργάστηκε πιστά για το αιμοβόρο καθεστώς του Ενβέρ Χότζα και άρχισε να αποστασιοποιείται μόνο όταν ο Αλία του κατήργησε τα προνόμια που απολάμβανε. Ενισχύθηκε – και οικονομικά – από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, αλλά δεν έκρυψε ποτέ τον αλυτρωτισμό του, ακόμα κι όταν τη δεκαετία του ’90 η ΝΔ του έστελνε και στελέχη της για να τον βοηθήσουν στις εκλογές. Η στάση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών ήταν κατώτερη των περιστάσεων…

Η Τουρκία απαίτησε την τιμωρία των υπευθύνων του Πολεμικού Μουσείου επειδή δόθηκε μια αίθουσα του για την παρουσίαση του βιβλίου που έγραψε ο στρατιωτικός ηγέτης του ΡΚΚ και εκδόθηκε στα ελληνικά από τον Σάββα Καλεντερίδη. 

Το υπουργείο Εξωτερικών έσπευσε να απολογηθεί και ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, έπαυσε τους υπευθύνους του Μουσείου. Πρόκειται για δουλοπρεπή στάση που προκαλεί τα δημοκρατικά και εθνικά αισθήματα των πολιτών. Την ίδια στιγμή, προκαλεί και αίσθημα φόβου, διότι, όταν η Ελλάδα κάνει πίσω σ’ ένα θέμα που αφορά σ’ ένα βιβλίο για το ΡΚΚ, τι θα πράξει αν η Τουρκία θέσει ζήτημα στο Αιγαίο ή στη Θράκη; 
Η ΕΕ και το ΝΑΤΟ, όπου η Ελλάδα είναι μέλος, χαρακτηρίζουν «τρομοκράτες» του αντάρτες του ΡΚΚ. Δικαίωμα τους. Όμως εμείς γιατί πρέπει να δεχόμαστε να μας επιβάλλουν τις θέσεις τους, όταν έχουμε ίδια γνώμη για το θέμα; Ούτε οι υπουργοί Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας μπορούν να αμφισβητήσουν ότι οι αντάρτες παλεύουν για το δικαίωμα να έχουν πατρίδα. Άλλωστε, όποιος μελέτησε τα έγγραφα του WikiLeaks για το Κουρδιστάν γνωρίζει ότι η Αμερική συνομιλεί μαζί τους, αν και –κατά τα λοιπά– τους θεωρεί «τρομοκράτες».

Στους διπλωματικούς διαδρόμους της Ουάσινγκτον περιγράφουν ως επίδειξη τόλμης το τέλος μιας συνομιλίας μεταξύ του Ταγίπ Ερντογάν και του πρωθυπουργού του Ισραήλ. Όταν ο πρώτος ζήτησε από τον κ. Νετανιάχου να αποδεχτεί την Ανατολική Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα της Παλαιστίνης, του απάντησε: «Γιατί δεν δέχεσαι κι εσύ το Ντιγιαρμπακίρ ως την πρωτεύουσα του Βόρειου Κουρδιστάν;» Ποια θα ήταν η ελληνική απάντηση άραγε; Η στάση έναντι του Μπερίσα και του Νταβούτογλου σίγουρα προδιαθέτει…

Πηγή περιοδικό Επίκαιρα
Βλέποντας γύρω σου δεν μπορεί να μην αντιληφθείς ότι κάτι δεν πάει καλά με την συμπεριφορά μας.
Ενώ η επικοινωνία και η πληροφορία ποτέ δεν ήταν καλύτερες, οι περισσότερες πράξεις μας από τις πιο πνευματικές μέχρι τις πιο καθημερινές δεν έχουν αίσιο τέλος με μικρές εξαιρέσεις.
Θέλουμε αιώνιο ζωή, θέλουμε λεφτά.
Θέλουμε υγεία, θέλουμε καριέρα, θέλουμε σχέση, θέλουμε κορμί ''χέλι''..
Αλλά δεν θέλουμε προσευχή, δεν θέλουμε πολύ δουλειά, δεν προσέχουμε τι τρώμε, δεν κάνουμε ένα βήμα πίσω στις σχέσεις μας, δεν θέλουμε να ιδρωκοπήσουμε στα γυμναστήρια…

Τι θέλουμε;

Μα βέβαια όλα, αλλά χωρίς κόπο.
Τα θέλουμε σαν καταπότι, σαν χάπι, να το καταπίνουμε και να γίνονται όλα αυτόματα.

Σε αυτό το σκεπτικό βοηθάνε βέβαια όλοι οι σύγχρονοι ''μάγοι'' που υπάρχουν για όλα τα άνωθι θέλω.
Βγήκανε θρησκείες που δεν θέλουν κόπο, απλώς ''αγαπάς'' γενικά και αόριστα έχεις και μια θετική ενέργεια και καθάρισες..
Λεφτά θέλεις;.. άλλος ''μάγος'' αναλαμβάνει και σου μαθαίνει πως να βγάζεις λεφτά γρήγορα με κομπίνα ξεχνώντας βέβαια την αρχή της αλυσίδας στην οικονομία..
Υγεία θέλεις;… Αμέσως!!! Πάρε αυτά τα συμπληρώματα διατροφής, το γιαούρτι με μπεσέλ προάκτιβ, χτύπα και δυο χάπια για την πίεση και ρίξε όσο αλάτι θέλεις στο μπέικον...
Τι έπαθες; θέλεις κορμί μοντέλου για τα κοριτσάκια ή δικέφαλο ατσάλι για τα αγοράκια; Εδώ είναι ο μάγος και γι αυτό. Πάρε αυτό το τσάι/καφέ/ματζούνι τρεις φορές την ημέρα και σε τρεις εβδομάδες χάσε τριάντα πόντους από την μέση σου, αν δεν πιάσει κάνε εμετό και ρούφα κόκα αλλά μην το πεις παραέξω…
Δικέφαλο ατσάλι εσύ; Πάρε αυτές τις ενέσεις και χτύπα τες στο μπράτσο σου στο μπούτι σου στο… πουλί σου και μην φοβάσαι τίποτα, θα γίνεις ''τούμπανο''.

Πού'σαι αδερφέ… Πέρνα όμως σε λίγο από έναν καρδιολόγο και έναν δερματολόγο..
Α… ναι, και από έναν παθολόγο να σου δώσει εξετάσεις για το συκώτι σου....

Πάμε και στο καλύτερο…
Σχέσεις θέλεις; Με φίλους, με το άλλο φύλο;
Έγινε. Κάνε στους φίλους ένα λάικ στο φέισ μπουκ, στείλε τους και ένα μήνυμα ακόμη και όταν κάθεστε δίπλα-δίπλα… και έτοιμος!!!
Μην ασχολείσαι με τα όνειρα τους, με τους πόνους και τις ανησυχίες τους, έχεις τα δικά σου.
Θέλεις σχέση και σύντροφο που θα σε γεμίσει ψυχικά;
Αμέσως. Πάρτε ακριβά δώρα στις γιορτές, πάτε στα μπουζούκια, εντυπωσιάστε τέλος πάντων.
Αν δεν κάτσει η σχέση δεν πειράζει, βράζει ο τόπος άντρες και γυναίκες.
Προς Θεού όμως, μη τυχών και κάνετε βήμα πίσω από το Εγώ σας και βάλετε τον άλλον και τις ανάγκες του δίπλα σας, έχετε τις δικές σας…

Βιαζόμαστε. Βιαζόμαστε για όλα.
Έχουμε ξεχάσει να χτίζουμε, πνευματικά, σωματικά, ψυχικά.
Βάζουμε στόχους που μπορεί να είναι οι σωστοί αλλά δεν εκτιμούμε το ταξίδι προς αυτούς, που είναι και το μισό κέρδος, αλλά μόνο θέλουμε, βιαστικά, γρήγορα, πιεστικά...

Βιάζεστε;… Κρίμα...

Παναγιώτης
 
Πατριωτικό δημοκρατικό τόξο για τη διακυβέρνηση της χώρας, ζήτησε ο Πάνος Καμμένος, μιλώντας στην Εθνική Συνδιάσκεψη των Ανεξάρτητων Ελλήνων που αποτελεί και την έναρξη των διαδικασιών για το 1ο Συνέδριο.

Όπως τόνισε, ο πατριωτισμός είναι η ιδεολογική πλατφόρμα και κοινή συνείδηση και η ανάδειξη ενός πατριωτικού δημοκρατικού τόξου είναι αυτή που θα σώσει την πατρίδα από την καταστροφή και την κοινωνία από τη φιλελεύθερη λαίλαπα.

Απευθυνόμενος στα μέλη της Συνδιάσκεψης, ο κ. Καμμένος είπε ότι έφτασε η ώρα να αναλάβουν τα ηνία της χώρας και να ανατρέψουν την έκτακτη κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει οι Έλληνες.

Ο πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων είπε ότι στις διαδικασίες του συνεδρίου θα εφαρμοστεί για πρώτη φορά η «άμεση δημοκρατία» και πρόσθεσε ότι όλα τα όργανα του κόμματος θα εκλέγονται από τον λαό ενώ η βάση θα αποφασίσει το πώς θα διοικείται το κόμμα.

Το μόνο αδιαπραγμάτευτο πράγμα, σύμφωνα με τον Πάνο Καμμένο, είναι η Ιδρυτική Διακήρυξη των Ανεξάρτητων Ελλήνων και κάλεσε σε συστράτευση όλους τους δημοκρατικούς Έλληνες.

Αναφερόμενος στην πολιτική κατάσταση, ο κ. Καμμένος σημείωσε ότι η υπαγωγή της χώρας στο Μνημόνιο ήταν καθοριστικό γεγονός ενώ για το μεταπολιτευτικό μοντέλο είπε πως απέτυχε.

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στις αδυναμίες που έχουν η ελληνική οικονομία και πολιτική σκηνή, οι οποίες, σε συνδυασμό με την κρίση, χειροτέρεψαν την κατάσταση ωστόσο υπογράμμισε ότι υπήρξε σχέδιο υπαγωγής της Ελλάδας στο Μνημόνιο στα πλαίσια «του σχεδιασμού καθυπόταξης λαών με ισχυρή ταυτότητα».

«Διάλεξαν λάθος πειραματόζωο, χρησιμοποίησαν ως μέσο τον έλεγχο του χρέους, οι αιτίες υπαγωγής της χώρας στο Μνημόνιο και οι ντόπιοι συνεργάτες που, ως δοσίλογοι και προδότες, οδήγησαν σε αυτό, να ερευνηθούν ενδελεχώς και οι υπεύθυνοι να πάνε εκεί που πάνε οι προδότες, το χρωστάμε στους εξαθλιωμένους συμπατριώτες μας, σε αυτούς που αυτοκτόνησαν γιατί δεν άντεξαν, στους 1.800.000 ανέργους, στους γονείς μας και στα ιερά κόκκαλα των Ελλήνων», υπογράμμισε ο κ. Καμμένος.

Ακόμα είπε ότι αποτελεί στοίχημα για τους Ανεξάρτητους Έλληνες η μετατροπή της «εθνικής αντιπρότασής» τους σε «εθνική πρόταση», που σημαίνει μια λύση «εθνική και όχι μνημονιακή».

Η εδαφική ακεραιότητα, συνέχισε, απειλείται, το Σύνταγμα έχει καταλυθεί, κάποιοι διαπραγματεύονται το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων, ιταμές προκλήσεις στη Μακεδονία, το Αιγαίο και τη Θράκη μένουν αναπάντητες ενώ κάποιοι σχεδιάζουν και Ειδικές Οικονομικές Ζώνες στη Θράκη. «Είμαστε το τείχος και η αντίσταση», συμπλήρωσε.

Από την πλευρά του ο βουλευτής Νότης Μαριάς ανέφερε ότι το πατριωτικό δημοκρατικό τόξο που θα αναλάβει την διακυβέρνηση της χώρας θα προχωρήσει σε λογιστικό έλεγχο του δημοσίου χρέους και στη συνέχεια στη διαγραφή του επονείδιστου χρέους, στην κρατικοποίηση της Τράπεζας της Ελλάδος, στην κατάργηση των Μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων, στη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων, στην ανακήρυξη ΑΟΖ και στην τιμωρία όσων παραβίασαν το Σύνταγμα και τους νόμους με τα μνημόνια.

Στη Συνδιάσκεψη των Ανεξάρτητων Ελλήνων, χαιρετισμό απεύθυνε και ο Γιάννης Δημαράς εκ μέρους του συνεργαζόμενου «Αρματος Πολιτών» επισημαίνοντας ότι κάποιοι επιθυμούν να διαλύσουν και να εξαγοράσουν την Ελλάδα, αλλά «αυτό δεν θα γίνει ποτέ, όσο μας δίνετε την δύναμη και είμαστε εδώ».
Της Ζέζας Ζήκου

Η χώρα, την οποία ένας Ευρωπαίος τραπεζίτης μού την ονομάτισε «ινδικό χοιρίδιο της Ευρώπης» –η χώρα επί της οποίας η Μέρκελ έχει δοκιμάσει συνταγές χρεοκοπίας, «ελεγχόμενης» ή «επιλεκτικής» ή «συντεταγμένης» για να τεστάρει τις αντοχές της Ευρωζώνης–, εξακολουθεί να βρίσκεται στο εργαστήριο άνομων πειραμάτων. Αλλά η χώρα αυτή έχει ουσιαστικά χρεοκοπήσει. Και, προσωπικά, δεν με ενδιαφέρει να επιλέξω τύπο χρεοκοπίας.

Προφανώς, η οικονομική ιστορία είναι γεμάτη παραδείγματα λαών που έπεσαν το βράδυ στο κρεβάτι πλημμυρισμένοι από την ευφορία μιας απατηλής ευημερίας και ξύπνησαν το πρωί στη «φυλακή του χρέους». Ενας λαός μπορεί να βρεθεί σε μια τέτοια φυλακή ύστερα από έναν οικονομικό πόλεμο, μια μαζική επίθεση κερδοσκοπίας ή μια αποτυχία μεγαλεπήβολων προγραμμάτων. Και τότε το κράτος έχει μόνο δύο επιλογές: είτε θα αφήσει τους δανειστές να επιβάλουν τη βούλησή τους είτε θα αναζητήσει τρόπους να ελαφρύνει το βάρος του χρέους, ώστε να ανακάμψει η παραγωγική μηχανή της οικονομίας.

Οι περίοδοι μετά τους δύο παγκόσμιους πολέμους προσφέρουν τα δύο μεγάλα ιστορικά παραδείγματα της σωστής αλλά και της λανθασμένης διαχείρισης του επαχθούς χρέους. Το 1919, στη συνδιάσκεψη των Βερσαλλιών, επικράτησε η λογική των δανειστών και έτσι υπονομεύτηκε η μεταπολεμική ανάκαμψη στην Ευρώπη. Η Βρετανία και η Γαλλία ήθελαν να κάνουν τη Γερμανία να ματώσει προκειμένου να πληρώσει τα τεράστια πολεμικά χρέη τους προς τους τραπεζίτες.

Ο σπουδαίος οικονομολόγος Τζον Μέιναρντ Κέινς προειδοποιούσε προφητικά από τότε πως αυτή η πολιτική θα κατέστρεφε τη γερμανική οικονομία, θα έφερνε παγκόσμια ύφεση και θα προκαλούσε και νέο παγκόσμιο πόλεμο. Η Ιστορία δυστυχώς τον δικαίωσε. Με αυτήν την εμπειρία, το σύστημα που προέκυψε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έδωσε έμφαση στην οικονομική ανάκαμψη τόσο των νικητών όσο και των ηττημένων.

Σήμερα, όμως, αυτή η λογική έχει ανατραπεί. Η δρακόντεια λιτότητα διατυμπανίζεται ως ο δρόμος προς την υγιή ανάπτυξη, μολονότι στερεί από την οικονομία την παραγωγική της δυνατότητα. Οσοι συντάσσονται με τη λογική της λιτότητας, είναι σαν να περνούν οι ίδιοι στον λαιμό τους τη θηλιά που έχουν ετοιμάσει γι’ αυτούς οι δανειστές. Μπορεί αυτοί να έχουν εξασφαλίσει τον πολιτικό έλεγχο των χωρών, αλλά με αυτήν τη λογική δεν θα υπάρξουν νικητές, αλλά μόνο ηττημένοι, δανειστές και οφειλέτες.

Η θανάσιμη διασύνδεση της εξυπηρέτησης του χρέους με τα Μνημόνια προκαλεί την εσωτερική πτώχευση της χώρας... Η χώρα ασφυκτιά επειδή ζει χωρίς καμία χαραμάδα αναπτυξιακής προοπτικής. Επί τρία χρόνια γράφουμε ότι το εφιαλτικό σενάριο για την Ελλάδα είναι το ενδεχόμενο τα σκληρά μέτρα να μην αποδώσουν. Τότε είναι που η ασφυξία οδηγεί στην εξαθλίωση.

Δεν υπάρχουν ίσως λέξεις που θα μπορούσαν να περιγράψουν πιο εύστοχα από το χάος την κρίση που ζει η χώρα μας, με κυβερνώντες να παλεύουν να διασωθούν και κυβερνωμένους να τελούν σε πλήρη απελπισία, απόγνωση, σύγχυση. Η έννοια του «χάους», με τον βαρύ συμβολισμό της ελληνικής λέξης, όχι μόνο αφορά αποκλειστικά μια Ελλάδα σε διπλό ρόλο –του αυτόχειρα και του καταστροφέα–, αλλά και εισάγει το στίγμα του προξενητή χαοτικών καταστάσεων βαθύτερα από ποτέ άλλοτε στην ελληνική κοινωνία. Και μπορεί οι Ελληνες να ευθύνονται για τα δεινά τους, αφού ανέχθηκαν διεφθαρμένους, ανίκανους και τυχοδιώκτες ηγέτες –εντός και εκτός–, είτε να καθυβρίζουν είτε να μυκτηρίζουν το μικρό, εξαρτημένο οικονομικά, χρεοκοπημένο κράτος.
Γράφει ο Μαυροζαχαράκης Μανόλης
Κοινωνιολόγος – Πολιτικός Επιστήμονας

Η διαρκούσα λιτότητα στην Ελλάδα δεν συνδέεται μόνο με την γενική πτώση του βιοτικού επιπέδου, την ραγδαία αύξηση της φτώχειας και την περιχαράκωση του κοινωνικού κράτους εν γένει. Το χειρότερο επιφαινόμενο της κρίσης είναι ότι αυξάνει όλο και περισσότερο ο αριθμός των ανθρώπων που περιθωριοποιούνται εντελώς και εξοστρακίζονται από κάθε κοινωνικό δίκτυο.

Σύμφωνα λοιπόν με πρόσφατες εκτιμήσεις τουλάχιστον 20.000 άνθρωποι έμειναν άστεγοι ως άμεσο αποτέλεσμα της κρίσης. Μια μελέτη της ελληνικής οργάνωσης αστέγων «Κλίμακα», φωτίζοντας την κοινωνική σύνθεση αυτού του στρώματος. σημειώνει ότι, σχεδόν 25 % προέρχονται από τον κλάδο των κατασκευών και 16 % έχουν εργαστεί ως ελεύθεροι επαγγελματίες.

Εν κατακλείδι πρώτιστα θύματα της κρίσης είναι άνθρωποι που προέρχονται από οικονομικούς κλάδους οι οποίοι εν μέσω της κρίσης τέθηκαν σε μακροχρόνια ύφεση χωρίς να υπάρξουν ανάλογοι δίαυλοι διοχέτευσης της οικονομικής δραστηριότητας σε άλλους συναφής τομείς. Κατά συνέπεια τα εν λόγω επαγγέλματα τελούν υπό μια δομική και υπαρξιακή κρίση, με αποτέλεσμα να τροφοδοτούν το πεδίο της κοινωνικής περιθωριοποίησης με αιχμή του δόρατος την μάζα των αστέγων.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το ήμισυ των αστέγων έχει ένα μηνιαίο «εισόδημα» κατώτερο των 20 ευρώ. Παράλληλα 64 % εξ αυτών αναζητούν καταφύγιο σε εγκαταλελειμμένα σπίτια και 10,5 % ζουν στο αυτοκίνητο.

Οι κυριότερες ανησυχίες των άστεγων ανθρώπων αφορούν την διαμονή, την αγορά τροφίμων και ειδών ένδυσης, την ιατρική περίθαλψη και την αναζήτηση για μια θέση εργασίας.

Με βάση την μελέτη της οργάνωσης «Κλίμακα» 71,1 % των αστέγων επιθυμεί από την πολιτεία να πάρει μέτρα και να δραστηριοποιηθεί γύρω από την πρόληψη και προστασία των πολιτών από το ενδεχόμενο να μείνουν άστεγοι.

Επειδή λοιπόν «Άγιες Μέρες» πλησιάζουν και επειδή βλέπουμε τα κόμματα της συμπολίτευσης να ασχολούνται κυρίως με ζητήματα μεταθέσεων και την αντιπολίτευση να περιφέρεται στην Λατινική Αμερική αναζητώντας τον επίγειο παράδεισο, θεωρούμε σκόπιμο και επιβεβλημένο να καλέσουμε σύσσωμο τον πολιτικό κόσμο στραφεί προς το επείγον ζήτημα των αστέγων να αναζητήσει θεσμικά και άλλα μέτρα. Το ίδιο αίτημα βέβαια στρέφεται και προς την Τοπική Αυτοδιοίκηση και την Κοινωνία Πολιτών.

Καλά Χριστούγεννα και Καλές Γιορτές!

Αφοπλίζονται οι ιερείς στην Ελλάδα
Τα όσα συνέβησαν στο Νιούταουν, εκτός των άλλων, δημιουργούν το κατάλληλο πολιτικό κλίμα για να τεθεί επί τάπητος η ανεξέλεγκτη κατοχή και χρήση όπλων

Του Γιώργου Παυλόπουλου

Σε κατάσταση σοκ εξακολουθεί να βρίσκεται η Αμερική, μετά το φονικό της περασμένης Παρασκευής, σε σχολείο της πόλης Νιούταουν, στο Κονέκτικατ. Καθώς από Δευτέρα άρχισαν να γίνονται οι κηδείες των 26 θυμάτων (ανάμεσά τους 20 ανήλικων παιδιών) του παρανοϊκού δολοφόνου, η νευρικότητα και ένταση που επικρατούσε ανάγκασε τις αρχές να διατάξουν το κλείσιμο όλων των σχολείων σε μια γειτονική πόλη, το Ρίτζφιλντ, εξαιτίας μιας ανεπιβεβαίωτης πληροφορίας ότι κυκλοφορούσε στην περιοχή ένας άνδρας που έμοιαζε ύποπτος και οπλισμένος...

Όπως είναι δε φυσικό, το ερώτημα που κυριαρχεί στις ΗΠΑ είναι εάν μπορεί να γίνει κάτι προκειμένου να τεθούν κανόνες στην πρακτικά ανεξέλεγκτη κατοχή και χρήση όπλων -και τι είναι αυτό. Αρκετοί ισχυρίζονται ότι τα όσα συνέβησαν στο Νιούταουν, εκτός των άλλων, δημιουργούν το κατάλληλο πολιτικό κλίμα για να τεθεί το συγκεκριμένο ζήτημα επί τάπητος. Για του λόγου το αληθές, ο Τζο Μπάντσιν, ένας γερουσιαστής που είναι γνωστός για τις σχέσεις του με τις βιομηχανίες και το λόμπι των όπλων, κάλεσε χθες το Κογκρέσο και όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές να καθήσουν στο τραπέζι για να βρουν «μια λογική προσέγγιση».

Ωστόσο, παρά τα δάκρυα του Μπαράκ Ομπάμα και τις διαβεβαιώσεις του πως θα κάνει ό,τι μπορεί προκειμένου να προστατευθούν τα παιδιά των Αμερικανών από παρόμοιες τραγωδίες, πολλοί είναι εκείνοι που αμφιβάλλουν για τη δυνατότητά του να επιφέρει σημαντικές αλλαγές στο ισχύον καθεστώς.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, μέχρι χθες το βράδυ, στην ιστοσελίδα της Αμερικανικής Ένωσης Πυροβόλων Όπλων (NRA) -μιας οργάνωσης με 4,3 εκατ. μέλη και ετήσιο προϋπολογισμό που ξεπερνά τα 250 εκατ. δολάρια- δεν υπήρχε καμία απολύτως αναφορά στη σφαγή της Παρασκευής. Μάλιστα, το πρώτο της θέμα ήταν αφιερωμένο στη Βιρτζίνια, με το επιχείρημα ότι η αύξηση της οπλοκατοχής κατά 73% σε σχέση με το 2006 έχει μειώσει κατά 27% τα βίαια εγκλήματα στη συγκεκριμένη πολιτεία -άρα, είναι προφανές ότι η NRA θεωρεί πως πρέπει να δοθούν ακόμη περισσότερα κίνητρα στους Αμερικανούς για να αγοράζουν και να φέρουν όπλα.

Αλλά και αρκετοί κάτοικοι του Νιούταουν, μιλώντας σε ΜΜΕ, όχι απλώς δεν τάχθηκαν υπέρ του περιορισμού της οπλοκατοχής, αλλά ακριβώς το αντίθετο: ζήτησαν να αποκτήσουν τη δυνατότητα να έχουν όλοι όπλα, προκειμένου -όπως είπαν- να προστατεύουν πιο αποτελεσματικά τις οικογένειές τους έναντι των μανιακών και επίδοξων δολοφόνων.

Περιορισμοί

Σε κάθε περίπτωση, εφόσον ο Λευκός Οίκος επιλέξει να ανοίξει το συγκεκριμένο θέμα, η συζήτηση αναμένεται ότι θα περιστραφεί γύρω από την επιβολή περιορισμών ή και την απαγόρευση κατοχής επιθετικών επαναληπτικών όπλων μεγάλης ισχύος. Άλλωστε, σχετική νομοθεσία είχε ψηφίσει το 1994 ο Μπιλ Κλίντον, όμως η ισχύς της δεν ανανεώθηκε μετά τη λήξη της, το 2004, επί προεδρίας Τζ. Μπους.

Ο ίδιος ο Ομπάμα, αν και είχε δεσμευτεί ότι θα την επαναφέρει σε ισχύ πριν κερδίσει τις πρώτες προεδρικές εκλογές, στη συνέχεια υπέκυψε στις πιέσεις. Άλλωστε, είχε δει να τον «αδειάζουν» τόσο η επικεφαλής των Δημοκρατικών στη Βουλή, Νάνσι Πελόζι, όσο και άλλα επιφανή στελέχη του κόμματος. Ίσως, όμως, τώρα να το ξανασκεφτούν όλοι τους. 


Διχασμένες εξακολουθούν να είναι οι απόψεις στις ΗΠΑ , ενώ αρκετά αμερικανικά ιστολόγια προβάλλουν την άποψη ότι από τη Νέα Τάξη έχει οργανωθεί σχέδιο για την απαγόρευση της οπλοκατοχής διεθνώς.

Προς το παρόν, στην Ελλάδα αφαιρούνται τα κυνηγετικά όπλα από... τους ιερείς  


Τα σκαλιά του Αστυνομικού Μεγάρου Ιωαννίνων ανεβαίνουν τον τελευταίο μήνα Ιερείς που ανήκουν στις τοπικές Μητροπόλεις της Ηπείρου, προκειμένου να καταθέσουν κυνηγετικά ή σκοπευτικά όπλα που νομίμως κατέχουν, καθώς επίσης και τις άδειες θήρας!

Σε εφαρμογή σχετικής απόφασης της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, η Ελληνική Αστυνομία καλείται και ήδη έχει προχωρήσει στην ενημέρωση των κληρικών οι οποίοι κατέχουν άδειες θήρας και δηλωμένα κυνηγετικά ή άλλα όπλα, ότι στο εξής αυτά θα πρέπει να τους αφαιρεθούν. Η σχετική απόφαση της Ιεράς Συνόδου δεν είναι πρόσφατη, καθώς έχει ληφθεί τον Ιούνιο του 2006 όμως παρέμενε ανεκτέλεστη, για διάφορους λόγους.

Με αφορμή ωστόσο τη συζήτηση που προέκυψε μετά τη δολοφονία του κληρικού στην Ηλεία, το θέμα της οπλοκατοχής και οπλοχρησίας των κληρικών επανήλθε στο προσκήνιο και τον Σεπτέμβριο έφτασε στις αστυνομικές διευθύνσεις της χώρας διαταγή από το αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ προκειμένου να εφαρμοστεί η σχετική απόφαση της Ιεράς Συνόδου.

Ήδη από τις αρχές Οκτωβρίου μέχρι και σήμερα έχουν ειδοποιηθεί περίπου 10 κληρικοί στο νομό Ιωαννίνων, από τους οποίους έχουν αφαιρεθεί οι άδειες θήρας, οι άδειες οπλοκατοχής, ενώ με την εφαρμογή της διαταγής προβλέπεται και η κατάσχεση των όπλων. Ωστόσο, παρέχεται για ευνόητους λόγους η δυνατότητα της μεταβίβασης για το όνομα του κατόχου του όπλου, προκειμένου να αποφευχθούν οι κατασχέσεις.

Υπολογίζεται πάντως, σύμφωνα με τα στοιχεία των δηλωθέντων όπλων και από μία πρώτη εξέταση των αδειών θήρας ότι μόνο στο νομό Ιωαννίνων υπάρχουν περί τους 30 κληρικούς που κατέχουν νόμιμα κάποιο κυνηγετικό όπλο.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Ιερά Σύνοδος στην απόφασή της μνημονεύει τους Ιερούς Κανόνες των Αγίων Αποστόλων και του Μ. Βασιλείου αλλά και την σχετική εισήγηση της αρμόδιας Συνοδικής Επιτροπής Δογματικών και Νομοκανονικών Ζητημάτων. 

Γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης 

Στην Ελλάδα για πολλά χρόνια έχει αναπτυχθεί -σωστά, κατά την άποψή μας- μια φιλολογία γύρω από το τουρκικό βαθύ κράτος. Και όταν λέμε βαθύ κράτος, εννοούμε μηχανισμούς που δρουν στα έγκατα των κρατικών μηχανισμών, οι οποίοι μηχανισμοί δρουν πέρα ή εκτός των νόμων και ελέγχονται από κλειστές ομάδες εξουσίας που δρουν εξωθεσμικά, χωρίς στην ουσία να ελέγχονται από πουθενά και χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν. Οι μηχανισμοί αυτοί στην Τουρκία ταυτίζονται με ομάδες κρατικών αξιωματούχων και πολιτικών που είχαν απόλυτη επιρροή επί των ομάδων των εγκληματιών οι οποίες επί δεκαετίες ήλεγχαν ασφυκτικά το λαθρεμπόριο (όπλων, τσιγάρων κ.ά.) στην Τουρκία, καθώς και τις ομάδες που έκαναν τη διακίνηση ναρκωτικών προς διάφορες χώρες της Ευρώπης και στις ΗΠΑ. Μάλιστα, υπάρχουν μαρτυρίες και αποδείξεις για άμεση εμπλοκή διπλωματικών και στρατιωτικών Αρχών που διατηρεί η Τουρκία στην Ευρώπη στη μεταφορά με διπλωματικούς σάκους και με φρεγάτες που κατέπλεαν σε ευρωπαϊκά λιμάνια για ΝΑΤΟϊκές αποστολές τεράστιων ποσοτήτων ηρωίνης, που παρέδιδαν σε ομάδες Γκρίζων Λύκων, οι οποίες με τη σειρά τους διακινούσαν στις ευρωπαϊκές «αγορές» λευκού θανάτου.

Να υπογραμμιστεί ότι οι ομάδες αυτές των εγκληματιών, που οπλοφορούσαν και κατείχαν μέχρι και διπλωματικά διαβατήρια για να διευκολύνεται το έργο τους, χρησιμοποιήθηκαν από τις τουρκικές κυβερνήσεις για τρομοκρατικές ενέργειες, δολοφονικές και βομβιστικές επιθέσεις εναντίον αρμενικών και κουρδικών στόχων στην Ευρώπη, καθώς και για τρομοκρατικές ενέργειες, όπως βομβιστικές επιθέσεις και πυρπολήσεις δασών στο ελληνικό και το κυπριακό έδαφος.

Ολα αυτά είναι γνωστά από πρώτο χέρι στις μυστικές υπηρεσίες του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε.

Ενώ, λοιπόν έχει αναπτυχθεί σχετική φιλολογία στην Ελλάδα -και πολύ σωστά, το ξανατονίζουμε- για το βαθύ κράτος στην Τουρκία, δεν έχει γραφτεί σχεδόν τίποτε για το ελληνικό βαθύ κράτος.
Θα αναρωτηθεί κανείς, υπάρχει, για να αναπτυχθεί σχετική φιλολογία;

Ασφαλώς και υπάρχει, μόνο που η δράση του περιορίζεται στη διασπάθιση του δημόσιου χρήματος.

Αν αναρωτηθούν δε οι αναγνώστες μας ποια είναι τα… φιντάνια που το στελεχώνουν, θα τους ενημερώσουμε ότι είναι μια απολύτως διεφθαρμένη πολιτική, πνευματική και καλλιτεχνική ελίτ, που διασπαθίζει επί δεκαετίες απόρρητα κονδύλια του υπουργείου Εξωτερικών και του υπουργείου Εθνικής Αμύνης, καθώς και φανερά κονδύλια διάφορων υπουργείων και κρατικών φορέων, μέσω επιδοτήσεων στις λεγόμενες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και όχι μόνο. Και όλα αυτά με την εμπλοκή μιας άλλης ελίτ υπηρεσιακών παραγόντων, οι οποίοι προβαίνουν σε καραμπινάτες έκνομες και εγκληματικές ενέργειες, υπογράφοντας τα σχετικά υπηρεσιακά έγγραφα για την αποδέσμευση των κονδυλίων, όπως, για παράδειγμα, έγινε ειδικά την περίοδο που η τύχη δύσμοιρης πατρίδας μας ήταν στα χέρια του καταστροφικού από κάθε άποψη διδύμου Γιώργου Παπανδρέου - Δημητρίου Δρούτσα.

Τότε, αυτό το ελληνικό βαθύ κράτος, δρώντας ως μια συμμορία, κατασπατάλησε με μη σύννομες διαδικασίες εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ από τα λεγόμενα μυστικά κονδύλια, μια υπόθεση που ερευνούν οι οικονομικοί εισαγγελείς, οι οποίοι ελπίζουμε να οδηγήσουν στο σκαμνί της Δικαιοσύνης και στο εδώλιο του κατηγορουμένου πολιτικούς και υπηρεσιακούς παράγοντες που εμπλέκονται σ’ αυτήν τη βρομερή υπόθεση.

Οσον αφορά το άλλο σκέλος του ελληνικού βαθέος κράτους, αυτό της σκανδαλώδους κατασπατάλησης πόρων του Δημοσίου από τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, η υπόθεση του «Κύκλου της Πάτμου» είναι μόνον η κορυφή του παγόβουνου. Είναι γνωστό στους κατοικούντες εις τις πλατείες Συντάγματος και Κολωνακίου ότι ο κάθε «καθώς πρέπει» πολιτικός είχε μέσω παρένθετου προσώπου τουλάχιστον μια ΜΚΟ, για να ενισχύει την περιουσία του με χρήματα του Ελληνικού Δημοσίου.

Αν ερευνήσουν το θέμα με επιμέλεια οι οικονομικοί εισαγγελείς, θα ανακαλύψουν κορυφαία ονόματα της πολιτικής, μερικά από τα οποία θήτευσαν και θητεύουν στις Βρυξέλες, να διατηρούν τέτοιες ΜΚΟ.

Εκτός από την ελευθερία, θέλει αρετή και τόλμη και το ξήλωμα του ελληνικού βαθέος κράτους.
Σχέδιο Νόμου που καταργεί το μοναδικό Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών στην Ελλάδα, έχει κατατεθεί προς ψήφιση στην Βουλή. Η κατάργηση αυτή, και συγχώνευση του υπό το Ε.Ι.Ε., με τελείως διαφορετικό αντικείμενο, θα έχει ως αποτέλεσμα την άμεση υποβάθμιση της Κοινωνικής Έρευνας στην Ελλάδα, και μάλιστα την πιο κρίσιμη περίοδο.

Η κατάργηση του, δεν προσβλέπει σε κάποιο οικονομικό όφελος, αφού η χρηματοδότηση καλύπτει μόνο τη μισθοδοσία του προσωπικού του. Δεν γίνεται βάση κάποιας μελέτης, και μάλιστα δεν είναι ούτε καν αξίωση της Τρόικας ή του Μνημονίου. 
Αντίθετα οι εταίροι μας, επιβάλουν ότι η Έρευνα πρέπει να χρησιμοποιηθεί ως μοχλός ανάπτυξης, κάτι όμως που η κυβέρνηση αντιλαμβάνεται διαφορετικά, μειώνοντας διαρκώς την χρηματοδότηση στα Ερευνητικά Κέντρα, σε βαθμό που να μην καλύπτονται ούτε οι ανάγκες για μισθοδοσία, με αποτέλεσμα να συρρικνώνεται η Έρευνα, και τα έσοδα τους από ανταγωνιστικά Ευρωπαϊκά προγράμματα, που είναι μάλιστα διπλάσια κατά μέσο όρο από την χρηματοδότηση των Κέντρων.

Δημόσια Κέντρα Κοινωνικής Έρευνας υπάρχουν σε όλα τα ανεπτυγμένα Κράτη, και οι μελέτες τους αξιοποιούνται όχι μόνο από τις κυβερνήσεις, αλλά και από τον ιδιωτικό τομέα. Στην Ελλάδα, σύγχρονα ερευνητικά αποτελέσματα του Ε.Κ.Κ.Ε., θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν προς όφελος της οικονομίας, ειδικά σε αυτή την περίοδο, αλλά και για τα σοβαρά θέματα μετανάστευσης. 
Αντίθετα η κατάργηση του, υποβιβάζει και θάβει τέτοιες μελέτες, κάνοντας έτσι ένα χρήσιμο δώρο στη Χρυσή Αυγή, ενώ η μη αξιοποίηση τους, και η απόκρυψη τους από τον κόσμο, εξυπηρετεί και νομιμοποιεί τις πρακτικές της.

Η κατάργηση του μοναδικού Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών είναι πρωτοβουλία, και αποκλειστική ευθύνη του υπουργού Παιδείας κ. Αρβανιτόπουλου, του Γενικού Γραμματέα Έρευνας και Τεχνολογίας κ. Μάγκλαρη, και των Αρχηγών των Κυβερνώντων Κομμάτων, τα οποία δεν έχουν εκφράσει καμιά αντίθεση.

Η μοναδική φορά που είχε καταργηθεί το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών, ήταν κατά την περίοδο της Χούντας.

Η συνεχής υποβάθμιση της Παιδείας, της Έρευνας, και της Γνώσης, πρόκειται να οδηγήσει σε μεγαλύτερη οικονομική κρίση, αλλά και σε χειρότερη κρίση αξιών.

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε από την ιστοσελίδα της Ένωσης Ελλήνων Ερευνητών (www.eee-researchers.gr), και από τον Σύλλογο του Ε.Κ.Κ.Ε.

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Σε δεύτερη ελληνική «προδοσία», αντίστοιχη προς αυτή της κυβέρνησης Παπανδρέου (2009), ικανή να ολοκληρώσει την ελληνική καταστροφή, εξελίσσεται η υπόθεση «ΑΟΖ-πετρέλαια» της κυβέρνησης Σαμαρά.

Το 2009 η Αθήνα έβγαλε μόνη της τα μάτια της φουσκώνοντας το έλλειμμα και πηγαίνοντας να πει στην Ευρώπη ότι είμαστε απατεώνες, ανυπόληπτοι, διεφθαρμένοι, υπερχρεωμένοι. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό.

Τώρα, η κυβέρνηση Σαμαρά, ενεργούσα, όπως και η κυβέρνηση Παπανδρέου, υπό την επιρροή του Χρήματος και του άξονα Ισραήλ-ΗΠΑ, ετοιμάζεται να ανακηρύξει ΑΟΖ, δηλώνοντας ότι η Ελλάδα έχει έναν αμύθητο θησαυρό, για τον οποίο δεν εμφανίστηκε κανένα σοβαρό στοιχείο και, αν όντως υφίστατο, θα έπρεπε να το κρύψουμε, όχι να το φωνάζουμε. Πόσο μάλλον που τελούμε υπό εξωτερικό οικονομικό καταναγκασμό μη βιώσιμου χρέους και υπογράψαμε συμφωνίες εκχώρησης του εθνικού πλούτου.

Το αποτέλεσμα θα το εισπράξει η Ελλάδα με τη μορφή άρνησης να γίνει το απολύτως απαραίτητο για την επιβίωσή μας «κούρεμα» και αναστολή μνημονίου, αφετέρου με την αρπαγή και όποιου πλούτου τυχόν υπάρχει. Αντί για «λεφτά υπάρχουν», τώρα «πετρέλαια υπάρχουν». Για σκοπούς οριοθέτησης της ΑΟΖ μεταβαίνει στη Λιβύη σήμερα ο Υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Αβραμόπουλος, παρά τις σχετικές επιφυλάξεις σοβαρών υπηρεσιακών παραγόντων. Το έδαφος προετοίμασε η αμερικανική και ισραηλινή διπλωματία.

Το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο. Η Ελλάδα έχει απολύτως ανάγκη κούρεμα χρέους, διακοπή μνημονίου και έκτακτη ανθρωπιστική βοήθεια. Πάρα πολύ δύσκολα μπορεί η Ευρώπη να τα αρνηθεί, γιατί τα στοιχεία είναι συντριπτικά και λόγω του κόστους που θα υποστεί.

Αντί να πάει να διεκδικήσει αυτό που πρέπει, αφού ο κ. Σαμαράς έκανε το όχι του ναι στο Μνημόνιο, ετοιμάζεται τώρα να βάλει την ταφόπλακα στη χώρα του (και στον εαυτό του, γιατί την τύχη του Παπανδρέου θα του επιφυλάξουν όταν κάνει τη δουλειά τους), προσφέροντας στους Πιστωτές το επιχείρημα που χρειάζονται για να αρνηθούν τη διαγραφή του ελληνικού χρέους και τη διακοπή του Μνημονίου, αλλά και τον ίδιο τον πλούτο, αν και όσος υπάρχει.

Από τις 13.6 δημοσιεύσαμε, σε αυτήν εδώ την εφημερίδα, όλα τα στοιχεία που αποδεικνύουν πέραν κάθε αμφιβολίας, ότι η υπόθεση ΑΟΖ είναι μια ξεγυρισμένη απάτη, προφανώς στημένη από διεθνείς δυνάμεις που μόνο το καλό μας δεν θέλουν, και ενδεχομένως επιδιώκουν τη διάλυση της ΕΕ και του ευρώ, την απομάκρυνση της Ελλάδας από την Ευρώπη και την υπαγωγή της σε άλλον άξονα διεθνών συμφερόντων. Οι καλύτεροι ειδικοί και επιστήμονες έχουν δημοσίως επισημάνει ότι δεν χρειάζεται καμιά ΑΟΖ για την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων (Περράκης, Ροζάκης, Συρίγος, Τσάλτας και το ειδικό αφιέρωμα του περιοδικού «’Αμυνα και Διπλωματία»).
Το Ινστιτούτο Υδρογονανθράκων, που συγκεντρώνει όλους τους ειδικούς στο θέμα, υπογραμμίζει με έκθεσή του το αβάσιμο και αναπόδεικτο όλης αυτής της ιστορίας. Κι όμως. Σε πολιτικό αδιέξοδο στο εσωτερικό, υπό την επιρροή του Χρήματος, συνειδητά ή όχι, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να βάλει έναν απατεώνα πρωτοχρονιάτικα στο «σπίτι» του ελληνικού λαού, στο κράτος του, δίκην ‘Αη Βασίλη, υποσχόμενη στους απελπισμένους ‘Ελληνες μαγικές σωτηρίες και ολοκληρώνοντας την καταστροφή τους.

‘Όπως και η Σοβιετική ‘Ενωση στον καιρό της, έτσι και το ελληνικό κράτος διαλύεται τώρα, αυτοκαταστρεφόμενο από το ίδιο το πολιτικό του προσωπικό, υπό την καθοδήγηση των ιδίων διεθνών δυνάμεων, όπως αυτών που εκφράζει ο Τζωρτζ Σόρος.

Ο Γκορμπατσώφ, όπως ο Γιώργος Παπανδρέου, έβαλε πριν από 25 χρόνια, με «σοσιαλδημοκρατικές» ιδέες και κατηγορώντας ο ίδιος το καθεστώς του οποίου ηγείτο, τα θεμέλια της διάλυσης της ΕΣΣΔ. Μετά, πριν από είκοσι ακριβώς χρόνια, τέτοιες ακριβώς μέρες, ήρθε ο Γέλτσιν, που, χρησιμοποιώντας τον ρωσικό «εθνικισμό», έδωσε τη χαριστική βολή στη Σοβιετική ‘Ενωση. Ο κ. Σαμαράς ετοιμάζεται τώρα να παίξει αυτό τον ρόλο, ολοκληρώνοντας την ελληνική τραγωδία.

Και για όσους θεωρήσουν υπερβολικά όσα γράφουμε, τους καλούμε να αναλογιστούν μια στιγμή μόνο τι έχουν πει και πράξει επί τρία χρόνια οι πολιτικοί που μας κυβερνάνε σήμερα.
Σε τι θα τους εμπιστευόσαστε;
Τι θα περιμένατε από αυτούς τους ανθρώπους;

Δημοσιεύτηκε στην εφημ. «Η Ελλάδα αύριο»


Πέντε τρόπους για την πάταξη της φοροδιαφυγής, αλλά και της διαφθοράς υπογραμμίζει σε έκθεσή του το ΔΝΤ. Συνυπογράφει η τρόικα. Ποια τα "κενά" στον γραφειοκρατικό μηχανισμό μας
Ελέγξτε συστηματικά τα περιουσιακά στοιχεία των εφοριακών, φροντίστε να μετακινούνται συνέχεια για να μην αναπτύσσουν πελατειακές σχέσεις, στήστε μία Ομάδα Δράσης κατά της διαφθοράς και εκπαιδεύστε τους πολίτες για να μην την ανέχονται.

Οι συστάσεις περιλαμβάνονται στην έκθεση του ΔΝΤ και την συνυπογράφει η τρόικα για την φορολογική μεταρρύθμιση.  Η κυβέρνηση έχει συμφωνήσει να την εφαρμόσει, μάλιστα τις τελευταίες ημέρες ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας έχει κάνει και ορισμένα βήματα προς την κατεύθυνση  αυτή.
Σύμφωνα με αποκλειστικό δημοσίευμα στην εφημερίδα "Τα Νέα", στο επίκεντρο της έκθεσης βρίσκεται η πάταξη της φοροδιαφυγής, αλλά και της διαφθοράς της φορολογικής διοίκησης.

Η τρόικα υπογραμμίζει στην έκθεση μεταξύ άλλων, ότι η πρόοδος στον τομέα αυτό ήταν τα περασμένα χρόνια πολύ αργή, ενώ η "διαφθορά εξακολουθεί να διαπερνά τον διοικητικό μηχανισμό".


Για την αντιμετώπισή της, η έκθεση αφιερώνει εκτενές κεφάλαιο με 21 συστάσεις για δράση και σύμφωνα με το δημοσίευμα, ορισμένες από αυτές είναι οι εξής:


* Το στήσιμο ενός μηχανισμού που θα οργανώνει τις διαδικασίες για την πρόληψη και την καταπολέμηση της διαφθοράς και θα ελέγχει την εφαρμογή τους.


* Έλεγχος εφοριακών. Πρέπει να ενταθεί ο έλεγχος υπόπτων καταναλωτικών συμπεριφορών και να εντοπιστεί το διεφθαρμένο προσωπικό από την IAD, σημειώνεται, όπως επίσης να αναληφθούν σκληρές και γρήγορες δράσεις για την τιμωρία τους. Τον σχετικό ρόλο του ελέγχου πρέπει να τον έχει η Διεύθυνση Ελέγχου και να μην αναμειγνύεται το ΣΔΟΕ.


* Νέο, απλούστερο, θεσμικό πλαίσιο. Η έκθεση ζητά να καταργηθεί ο Κώδικας Βιβλίων και Στοιχείων. "Απειλές για μεγάλα πρόστιμα για μικρά λάθη στην τήρηση βιβλίων επιτρέπουν στους αξιωματούχους να αποσπούν χρηματικά ποσά, ως δωροδοκία", αναφέρει η έκθεση.


* Οργανωτικές αλλαγές. Η έκθεση υποστηρίζει ότι πρέπει να μειωθεί η επαφή εφοριακών και φορολογούμενων, με σκοπό να αποφεύγονται τα πελατειακά φαινόμενα.


Ο αριθμός των ΔΟΥ θα έπρεπε να μειωθεί από 331 σε 80 έως την λήξη της φετινής χρονιάς, αλλά στην πράξη έκλεισαν μόνο 50. Επίσης, πρέπει να καταργηθεί η περιφερειακή δικαιοδοσία των εφοριακών, οι οποίοι επιπλέον θα πρέπει να μετακινούνται σε τακτά χρονικά διαστήματα. Παράλληλα, θα πρέπει να δημιουργηθεί ειδική ομάδα ελεγκτών σε υψηλό επίπεδο.


Πηγή "Τα Νέα"
 
Πρώτο θέμα χτες η Ελλάδα στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» του Λονδίνου. Με όχι όμως και τόσο κολακευτικό τρόπο. Κάτι σαν τη λαϊκή ρήση... «Εις υγείαν των κορόιδων!». Η εντυπωσιακή είδηση ήταν ότι ένας από τους μεγαλύτερους κερδοσκοπικούς οίκους του κόσμου ονόματι «Θερντ Πόιντ» του Αμερικανού δισεκατομμυριούχου Νταν Λόιμπ κέρδισε από την επαναγορά των ελληνικών ομολόγων... 500 εκατομμύρια δολάρια!

Ο αμερικανικός κερδοσκοπικός οίκος που διαχειρίζεται κεφάλαια ύψους 10 δισ. δολαρίων ξόδεψε ένα σοβαρό τμήμα αυτών των κεφαλαίων, 1 δισ. δολάρια για την ακρίβεια, και αγόρασε «ξεφτιλισμένα» ελληνικά ομόλογα του Δημοσίου στην τιμή των μόλις 17 λεπτών για ονομαστική αξία 1 ευρώ. Μέσα σε λιγότερο από έξι μήνες, με την επαναγορά τα πούλησε στην τιμή των 34 λεπτών ανά ευρώ - με κέρδος δηλαδή... 100%!

Πούλησε μάλιστα μόνο τα μισά ομόλογα που είχε στην κατοχή του, αξίας 500 εκατ. δολαρίων, και έτσι έβγαλε κέρδος 500 εκατομμύρια δολάρια. Τα άλλα μισά ομόλογα τα κράτησε για να τα πουλήσει σε ακόμη υψηλότερη τιμή που βάσιμα ελπίζει ότι θα ξεπεράσει τα 40 λεπτά ανά ευρώ, αποκομίζοντας έτσι υψηλότερα κέρδη.

Καθώς μάλιστα το ελληνικό δημόσιο χρέος, μετά την επαναγορά ομολόγων, που βρίσκεται πλέον σε χέρια ιδιωτών, ανέρχεται σε περίπου 30 δισ. ευρώ όλα κι όλα και μεγάλο μέρος αυτών σε ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία, είναι προφανές ότι ο αμερικανικός κερδοσκοπικός οίκος, κατέχοντας ελληνικά ομόλογα αξίας τουλάχιστον 3 δισ. δολαρίων σε ονομαστική αξία, ενδέχεται να είναι ο σοβαρότερος ξένος κάτοχος ελληνικών ομολόγων.

Αυτό σημαίνει ότι σε ικανό βαθμό θα επιβάλει και τους όρους του σε ενδεχόμενη επόμενη επαναγορά ελληνικών ομολόγων ή θα τα διοχετεύσει εν καιρώ στη δευτερογενή αγορά με μεγάλο κέρδος.

«Για ποιον ήταν επιτυχία η ελληνική επαναγορά χρέους;» ήταν ο τίτλος ενός πολύ ενδιαφέροντος άρθρου του Γερμανού καθηγητή Οικονομίας Φρανκ Βέστερμαν. «Οι πιστωτές κερδίζουν, το κράτος και οι φορολογούμενοι όμως δεν κερδίζουν τίποτα από αυτήν» έδινε την απάντηση στον υπότιτλο. Ο Γερμανός καθηγητής έχει απόλυτο δίκιο, όπως αποδεικνύει πέραν πάσης αμφιβολίας η προαναφερθείσα υπόθεση του αμερικανικού κερδοσκοπικού οίκου που κέρδισε ήδη μισό δισεκατομμύριο δολάρια αποκομίζοντας κέρδος 100% και προσδοκά να κερδίσει τουλάχιστον μισό δισ. δολάρια ακόμη, με κέρδος που ενδέχεται να ξεπεράσει το 150%! Αυτή είναι η μία πλευρά, αυτή των μυθικών ποσών που αποκομίζουν οι διεθνείς κερδοσκόποι εις βάρος των Ελλήνων.

Υπάρχει και η άλλη πλευρά. Ωραία, οι κερδοσκόποι κάνουν πάρτι «εις υγείαν των κορόιδων». Τουλάχιστον όμως κερδίζουν τίποτα το ελληνικό κράτος και οι Ελληνες φορολογούμενοι πολίτες; Απολύτως τίποτα, δηλώνει κατηγορηματικά ο Φρανκ Βέστερμαν, ο οποίος κάνει μερικές εύστοχες και οξυδερκείς παρατηρήσεις.

Πρώτα πρώτα, λέει, μέσω της επαναγοράς η Ελλάδα και οι Ελληνες υποχρεώνονται να πληρώσουν τώρα -και να υποστούν θυσίες γι' αυτό- το μοναδικό τμήμα του χρέους το οποίο δεν υπήρχε απολύτως καμιά ανάγκη να πληρώσουν σήμερα αφού αφορά υποχρεώσεις του μέλλοντος, ακόμη και του απώτερου! Εχει απόλυτο δίκιο. Βεβαίως και μειώνεται στα χαρτιά η αξία του ελληνικού δημόσιου χρέους με την επαναγορά, αλλά γιατί να πληρώσουμε (έστω και σε μειωμένη τιμή) σήμερα ομόλογα που λήγουν μετά από... δέκα έως και μετά από τριάντα χρόνια;

Γιατί να πρέπει να κόβονται σήμερα οι μισθοί και οι συντάξεις μας και να μας γδέρνει η εφορία για να πληρώσουμε ομόλογα που λήγουν το νωρίτερο το... 2023 και το αργότερο το 2042; Αν αυτό δεν είναι πράξη πολιτικής ηλιθιότητας, είναι πράξη συνειδητής εξυπηρέτησης των κερδοσκόπων και των επικυρίαρχων της πατρίδας μας μέσω της εξαθλίωσης του λαού μας - πράξη που δεν πρέπει να μείνει ατιμώρητη. Υπάρχει και μια δεύτερη πτυχή που βάζει ο Γερμανός καθηγητής. Εστω και αν το δημόσιο χρέος μειώθηκε διά της επαναγοράς ομολόγων, αυτό δεν σημαίνει καμιά ελάφρυνση για τον Ελληνα πολίτη. Για την εξυπηρέτηση του υπόλοιπου χρέους θα συνεχίσουν να πηγαίνουν για την αποπληρωμή του όλα τα μελλοντικά πρωτογενή πλεονάσματα του ελληνικού προϋπολογισμού. Τίποτα από αυτά δεν θα πηγαίνει για τη βελτίωση του επιπέδου ζωής των Ελλήνων! Ολα θα πηγαίνουν για το χρέος. Οι πολίτες της χώρας μας δηλαδή δεν έχουν να κερδίσουν απολύτως τίποτα όσο παραμένουμε υπό το μνημονιακό καθεστώς που πέταξε όλους τους Ελληνες στον μνημονιακό Καιάδα.