Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

13 Ιουν 2012


Γράφει ο Κωνσταντίνος Βλαχοδήμος

Δανειζόμενοι την σοφία των Κινέζων δια μέσω των δικών τους αιώνων μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι ζούμε σε ενδιαφέροντες καιρούς για την μοίρα της Ελληνικής κοινωνίας. Αλλά πέρα από αυτό η θλίψη περισσεύει.

Ας σημειώσουμε πρώτα αδρά τι συμβαίνει μέσα στη χώρα καθώς πορευόμαστε προς την 17 Ιουνίου.

Οι ταγοί του συνόλου του πολιτικού κατεστημένου με τις παραφυάδες του, κρυμμένοι πίσω από μια ανήμπορη και άπορη υπηρεσιακή κυβέρνηση, θεωρούν και σχολιάζουν τα τρομακτικής διάστασης ανθρώπινα προβλήματα της κοινωνίας σαν παρατηρητές, από την διογκουμένη εγκληματικότητα, τις ουρές των συσσιτίων στις εκκλησίες, το δράμα της πλήρους κατάρρευσης του συστήματος υγείας και συντάξεων μέχρι τόσα άλλα λες και είναι άμοιροι.

Αδιάφοροι, ξεδιάντροποι, επιδίδονται, με τη απλοχεριά των τηλεοπτικών μέσων ενημέρωσης, μέσα από τα `παράθυρα` σε μια οχλαγωγία που ονομάζουν προεκλογικές ανταλλαγές απόψεων, τυφλωμένοι από τα κομματικά και προσωπικά τους συμφέροντα σε μια κούρσα έξαλλης εξουσιομανίας. Ο μοναδικός τους σκοπός να παραπλανήσουν τους πολίτες πείθοντας τους , ο κάθε ένα ς από αυτούς, ότι προσφέρει την μοναδική λύση που δεν θα αλλάξει τίποτε, θα επανέλθουμε στην νιρβάνα των Ολυμπιακών και τα προνόμια του κάθε μισοβολεμένου θα επανακτηθούν. Η αναδόμηση της κοινωνίας και η επανίδρυση των βάσεων της ανταγωνιστικότητας της, που θα έπρεπε να είναι το μοναδικό αντικείμενο συζήτησης σε βάθος, θαμπώνουν με την απουσία τους πίσω από τους προβολείς των ευχολογίων της ανάπτυξης. Και το χειρότερο, οι δημοσκοπήσεις με το δικό τους δυναμικό να επηρεάσουν, δείχνουν το εκλογικό σώμα να πείθεται, να πολώνεται, να ετοιμάζεται για μια βίαιη επόμενη μέρα.

Η τοποθέτηση των ηγετικών στελεχών των άλλων κρατών μελών και όχι μόνον σκληραίνουν με ουσία να τηρήσουμε τα υποσχόμενα. Διεξάγοντας τέσσερα χρόνια τώρα έναν υπαρξιακό πόλεμο για τις Δυτικές δημοκρατίες και τα κοινωνικά τους συστήματα κατά του γιγαντωνόμενου τέρατος του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος που δεν δέχεται κανόνες. αντιμετωπίζουν τις αναδυόμενες εκβιαστικές τάσεις που πηγάζουν από τον Ελληνικό πολιτικό κατεστημένο σαν λιλιπούτειες ασύμμετρες απειλές και υψώνουν φραγμούς απομόνωσης ανάλογα, φραγμούς που θα έχουν μακροχρόνια εξόχως επιζήμιες επιπτώσεις σε ότι θα απομείνει από την σημερινή Ελληνική κοινωνία όταν θα αναδυθεί από την κρίση. Οι εκτιμήσεις αξιόλογων αναλυτών από όλα τα φάσματα οικονομικών θεωριών αλλά και σημαινόντων κρατικών λειτουργών των χωρών αυτών συγκλίνουν πλέον σε προτάσεις αντιμετώπισης της κρίσης που προβλέπουν την αποπομπή της χώρας μας από τις Ευρωπαϊκές εξελίξεις όσον και εάν τις διακοσμούν με διαδικασίες κομψής και στηριζόμενης εξόδου. Είναι εξόχως σημαντικό, ασυνήθιστο και ίσως μια σχισμή ελάχιστης ελπίδας ότι όλοι πλέον εν χορό διαχωρίζουν την Ελληνική κοινωνία από το πολιτικό κατεστημένο στο οποίον και καταλογίζουν ανεπιφύλακτα την ευθύνη της καταστροφής της χώρας μας.

Αλλά το χειρότερο για μας είναι ότι σχεδόν σε όλες τις χώρες μελή της ΕΕ το κοινό ετοιμάζεται να εγκαταλείψει την Ελλάδα στην μοίρα της αν όχι την αυτοκαταστροφή της. Παρακολουθεί τρία χρόνια τώρα τις προσπάθειες βοήθειας για ανάκαμψη αλλά έχει πλέον πιαθεί ότι δεν τηρούμε τις υποχρεώσεις που αναλαμβάνομε, δεν προτιθέμεθα να κάνουμε απαραίτητες δομικές αλλαγές και καταλήγει στο ότι δεν υπάρχει ελπίδα διάσωσης. Είναι τρομακτική η παρομοίωση που διαδίδεται και γίνεται ταχύτατα αποδεκτή ότι η Ελλάδα είναι ένα κακό σπυρί στο σώμα τις Ευρώπης που δεν δέχεται θεραπεία και επομένως για την υγεία της είναι λογικό να αποκοπεί και να απορριφθεί μακριά της. Έτσι φαίνεται ότι ακόμη και ο θεός της Ελλάδας μας εγκαταλείπει σε αυτή την φάση της ιστορίας μας.

Ξέρω ότι τέτοιες παρατηρήσεις δεν αρέσουν σε πολύ κόσμο. Θλίβομαι βαθύτατα βλέποντας την νεολαία μας εν αδράνεια η να παραστρατεί σε κατευθύνσεις που θα την βυθίσει στη εξαθλίωση για γενεές. Απελπισμένος που δεν μπορώ να κάνω κάτι περισσότερο.
Απλές παρατηρήσεις ενός πολίτη που βρίσκεται στο τέλος της ζωής, που οδηγούν σε κατάθλιψη γιατί φαίνονται τόσο αληθινές και από τις οποίες κανείς καταλήγει ότι είναι πλέον πολύ αργά.

Εύχομαι ολόθερμα και ελπίζω για τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας να κάνω ένα μεγάλο λάθος.

"Προσπαθούμε να δημιουργήσουμε μια Ευρώπη που δεν έχει δημιουργήσει αρκετούς συνειδητούς Ευρωπαίους", τόνισε σε αποκλειστική συνέντευξη του στο RT News o Αμερικανός οικονομολόγος Nouriel Roubini, ο οποίος από το 2006 είχε προβλέψει την κατάρρευση της αγοράς ακινήτων στις ΗΠΑ και την παγκόσμια ύφεση του 2008.
RT News

13 Ιουνίου 2012
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους



RT News: Το 2006 προβλέψατε την κρίση. Έξι χρόνια αργότερα, είμαστε ακόμη μέσα σ' αυτήν. Περιμένατε ότι θα ήταν τόσο βαθιά; Πού βρισκόμαστε σήμερα; Στη μέση ή στην αρχή; Βλέπετε φως στην άκρη του τούνελ;

Nouriel Roubini: Η κρίση του 2006 ήταν πρόβλημα υπερβολικού χρέους και μόχλευσης του ιδιωτικού τομέα. Εννοώ τα νοικοκυριά, τις τράπεζες, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και τις εταιρείες. Σήμερα, ως αποτέλεσμα της αντίδρασης στη δημοσιονομική κρίση, η διάσωση των τραπεζών και των εταιρειών έχει συμβάλει σε μια τεράστια αύξηση του δημόσιου χρέους και των ελλειμμάτων και τη στιγμή αυτή υπάρχει ο κίνδυνος οι χώρες, και όχι πια οι ιδιώτες και οι τράπεζες, να "τα τινάξουν". Ο διττός κίνδυνος της απώλειας της εθνικής κυριαρχίας και της παραπαίουσας οικονομίας έχει ήδη εκδηλωθεί στην Ελλάδα. Και δυστυχώς, όταν το ιδιωτικό και το δημόσιο χρέος είναι τεράστιο, θα χρειαστεί πολύς χρόνος - μέχρι και μια δεκαετία - για να γίνει απομόχλευση, πράγμα που σημαίνει λιγότερες δαπάνες και περισσότερη αποταμίευση, ώστε να επιτευχθεί η μείωση του χρέους σταδιακά. Αυτό μπορεί να σημαίνει αργή οικονομική ανάπτυξη, υψηλότερο ποσοστό ανεργίας και, μέχρι ένα ορισμένο βαθμό, κοινωνική και πολιτική αστάθεια. Επομένως, θα έλεγα ότι είμαστε ακόμα στη μέση. Η επιβράδυνση της οικονομικής ανάπτυξης, για να μην πω η απόλυτη ύφεση στην ευρωζώνη, αλλά και ο κίνδυνος αθέτησης υποχρεώσεων εκ μέρους των χωρών προβλέπεται να συνεχιστούν για πολλά ακόμη χρόνια.

RT News: Στη χειρότερη περίπτωση, όταν η Ελλάδα, για παράδειγμα, βγει από την ευρωζώνη, κηρύσσοντας χρεοκοπία και αδυναμία αποπληρωμής του χρέους της, και ακολουθήσουν και άλλες περιφερειακές χώρες της ΕΕ το παράδειγμά της, πιστεύετε ότι πρόκειται να επιστρεψουμε σε μια κατάσταση που κάποιοι αποκαλούν "οικονομικό μεσαίωνα"; Αυτό που είδαμε στη δεκαετία του 1930;

Nouriel Roubini: Υπάρχει σίγουρα κίνδυνος να βγει η κατάσταση εκτός ελέγχου στην ευρωζώνη, π.χ. να γίνει μια άτακτη χρεοκοπία και έξοδος της Ελλάδας. Τότε θα έχουμε ένα φαινόμενο ντόμινο, με μαζικές αναλήψεις από τράπεζες στην Ιταλία και την Ισπανία όταν θα χαθεί η πρόσβαση στις αγορές. Τότε θα πρέπει τελικά να γίνει αναδιάρθρωση χρέους, πράγμα που δεν επαρκεί. Συγχρόνως ίσως να βγουν και άλλες χώρες από την ευρωζώνη και στην περίπτωση αυτή διασπάται η ευρωζώνη, πράγμα που είναι πιθανό να οδηγήσει σε ευρωπαϊκή ή παγκόσμια αναταραχή. Στην περίπτωση αυτή ίσως να καταλήξουν σαν την Ιαπωνία, να έχουν δηλαδή μια μακροπρόθεσμη στασιμότητα, αν όχι άλλη μια ύφεση. Υπάρχει ο κίνδυνος να συμβούν όλα αυτά ταυτόχρονα, γεγονός που μπορεί μεν να αποτελεί ισχνή πιθανότητα, αλλά υπάρχει ο κίνδυνος να επηρεάσει και εμάς τους υπόλοιπους, εκτός ΕΕ. Υπάρχει επίσης η πιθανότητα οι Ευρωπαίοι να βγουν μια λύση. Και ενώ θα βιώσουμε μια αρκετά μακρόχρονη ύφεση, αστάθεια και δημοσιονομική κρίση, τελικά θα αυξηθεί η πιθανότητα επίτευξης μιας ολοκλήρωσης, μιας δημοσιονομικής ένωσης, μιας ένωσης τραπεζών, άρσης του χρέους, πολιτικής ένωσης, με αποτέλεσμα, αντί να υπάρξει μια αποσύνθεση, να κινηθούμε προς μια ευρύτερη ολοκλήρωση και, τελικά, περισσότερη σταθερότητα για την Ευρώπη και για την παγκόσμια οικονομία.

RT News: Πιστεύετε ότι όλα αυτά είναι πραγματικά εφικτά; Το λέω αυτό επειδή οι Ευρωπαίοι δεν θεωρούν ότι υπάρχει προοπτική σε μια πολιτική ένωση, αφού, για παράδειγμα, οι Έλληνες και οι Σουηδοί δεν είναι δυνατόν να συνταχθούν και σκέφτεται ο καθένας τον εαυτό του ως ξεχωριστό έθνος.

Nouriel Roubini:
Αυτό είναι μία από τις δυσκολίες. Προσπαθούμε να δημιουργήσουμε μια Ευρώπη που δεν έχει δημιουργήσει αρκετούς συνειδητούς Ευρωπαίους. Ακόμη και αν οι νεότερες γενιές θα ταξιδεύουν, θα σπουδάζουν στο εξωτερικό και θα εργάζονται, με αποτέλεσμα να νιώθουν όλο και πιο "Ευρωπαίοι", είναι γεγονός ότι για να επιβιώσει η ευρωζώνη, δεν αρκεί μόνο η νομισματική ένωση. Η δημοσιονομική ένωση, το κοινό χρέος, το κοινό τραπεζικό σύστημα και, τελικά, ένα ομογενοποιημένο και ολοκληρωμένο πολιτικό σύστημα είναι ο στόχος, αλλά θα κινηθούν οι Ευρωπαίοι προς αυτή την κατεύθυνση; Είναι αρκετοί που δυσπιστούν. Άλλοι λένε ότι δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Κάθε φορά που θα υπάρχει μια κρίση στην Ευρώπη, θα συντελείται σταδιακά περισσότερη ολοκλήρωση, και εδώ δεν υπάρχει επιλογή, γιατί η αποσύνθεση θα συνεπάγεται τεράστια οικονομική και δημοσιονομική ζημία. Ακόμα και στη Γερμανία, ή άλλες μεγάλες οικονομίες με ανερχόμενη ισχύ, όπως η Κίνα ή η Ινδία ή η Ρωσία, ή και σε ήδη υπάρχουσες υπερδυνάμεις, όπως οι ΗΠΑ, θα μπορούσε να υπάρξει οικονομική και στρατηγική συρρίκνωση. Επομένως, οι Ευρωπαίοι πρέπει να παραμείνουν ενωμένοι για να διατηρήσουν το εκτόπισμά τους στο παγκόσμιο οικονομικό και πολιτικό γίγνεσθαι.

RT News: Αν σας ζητούσαμε να μας πείτε πόσο πιθανό είναι να βγεί η Ελλάδα από την ευρωζώνη, τι θα μας λέγατε; Και θα ήταν καλό για την Ελλάδα να φύγει από την ευρωζώνη;

Nouriel Roubini: Θα έλεγα ότι από το επόμενο έτος, υπάρχει τουλάχιστον 70% πιθανότητα να δούμε μια έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη, ακόμη και αν εκλεγεί νέα κυβέρνηση, τον Ιούνιο, η οποία θα προσπαθήσει να μεταρρυθμίσει το χρηματοπιστωτικό σύστημα της χώρας. Και αυτό διότι η οικονομική κατάσταση θα γίνει τόσο μη βιώσιμη, που τελικά θα βγει από την ευρωζώνη. Θα έλεγα ότι κάτι τέτοιο ίσως τελικά να αποβεί ωφέλιμο για τους Έλληνες, με την προϋπόθεση ότι η έξοδος θα είναι ομαλή. Αυτό σημαίνει ότι θα υπάρξει μαζική υποτίμηση, θα γίνουν οι Έλληνες πιο ανταγωνιστικοί, θα αποκαταστήσουν την ανάπτυξη και θα εξισορροπήσουν τον ισολογισμό εξωτερικού χρέους. Φυσικά θα υπάρξουν απώλειες για τις τράπεζες και για τις οικονομίες των πολιτών, και γι' αυτό θα απαιτηθεί περαιτέρω χρηματοδότηση, ώστε να αποφευχθεί μια άτακτη χρεοκοπία και να είναι ηπιότερο το φαινόμενο ντόμινο στην υπόλοιπη Ευρώπη. Εάν η όλη διαδικασία γίνει με προσοχή και με μια διαπραγματευτική προσέγγιση και αν υπάρξει η κατάλληλη διαχείριση, θα είναι μια ελέγξιμη και ακίνδυνη έξοδος.

RT News: Ένας από τους κύριους κινδύνους αρνητικών εξελίξεων στην παγκόσμια οικονομία που αναφέρατε είναι μια αργή οικονομική ανάκαμψη. Τι προβλέπετε σε σχέση με τις ανερχόμενες δυνάμεις και ποιος θα είναι ο ρόλος των χωρών BRICS (Βραζιλίας, Ρωσίας, Ινδίας, Κίνας και Νότιας Αφρικής);

Nouriel Roubini: Οι οικονομίες εκείνες που σημειώνουν έντονη ανάπτυξη θα αποτελέσουν τις αναδυόμενες αγορές. Όχι μόνο οι χώρες BRICS, αλλά και κάποιες άλλες δυνάμεις, που συνεχώς ανέρχονται, όπως η Τουρκία, το Μεξικό και η Ινδονησία. Η όποια ανησυχία εκδηλώνεται πηγάζει από το γεγονός ότι οι αναδυόμενες αγορές και οι χώρες της ομάδας BRICS βιώνουν όλες μια επιβράδυνση της ανάπτυξής τους. Αυτό είναι ήδη ορατό στη Ρωσία, την Κίνα, την Ινδία και τη Βραζιλία. Εν μέρει, το φαινόμενο αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η Ευρώπη και οι ΗΠΑ πέφτουν συνεχώς, ή μάλλον συρρικνώνονται. Και εν μέρει οφείλεται στο γεγονός ότι πολλές από αυτές τις χώρες απείχαν από μεταρρυθμίσεις που θα είχαν ως γνώμονα τις αγορές, και αντίθετα επέλεξαν ένα μοντέλο ανάπτυξης που κάποιοι αποκαλούν "κρατικό καπιταλισμό", με έντονη κρατική παρέμβαση στην οικονομία, μεγάλη εξάρτηση από δημόσιες τράπεζες, μεγάλη δόση προστατευτισμού και κρατικοποίηση των εθνικών πόρων. Τελικά, με την πάροδο του χρόνου, η προσέγγιση αυτή δημιουργεί προβλήματα, όπως η επιβράδυνση του αναπτυξιακού δυναμικού. Η ανησυχία μου είναι ότι οι χώρες της ομάδας BRICS ίσως βαδίζουν σε λάθος κατεύθυνση. Σε λίγα χρόνια, θα πρέπει να μελετήσουμε πιο διεξοδικά αυτές τις επιπτώσεις.

RT News: Ποιά είναι η άποψή σας για τον ρόλο της Ρωσίας συγκεκριμένα; Είχατε δηλώσει κάποτε ότι η Ρωσία δεν θα πρέπει να θεωρείται μέλος της ομάδας BRICS και ότι ποτέ δεν θα συμπεριλαμβανόταν στην ομάδα G8, αλλά διαψευστήκατε.

Nouriel Roubini: Ως προς την ομάδα G8, ο Πρόεδρος σας αποφάσισε να μην παραστεί στη σύνοδο κορυφής της G8, λέγοντας ότι ήταν πολύ απασχολημένος με τη δημιουργία του νέου υπουργικού συμβουλίου του. Ήταν κάπως παράξενη η στάση του και θα μπορούσε να την ερμηνεύσει κανείς ως περιφρόνηση. Όσο για την περίπτωση της ομάδας BRICS, η Ρωσία έχει ετήσια ανάπτυξη 3,5%, βάσει των ανακοινώσεων της κεντρικής τράπεζας της χώρας σας, ενώ η Κίνα και η Ινδία μέχρι πρόσφατα είχαν 8-9% ανάπτυξη. Τελευταία έχουν σημειώσει μια επιβράδυνση. Η χώρα σας διαθέτει πολλές δυνατότητες ανάπτυξης, αλλά δεν υπάρχει συστηματικός προσανατολισμός προς τις αγορές και δομικές μεταρρυθμίσεις. Στη Ρωσία παρατηρείται γήρανση του πληθυσμού, υπάρχει ως ένα βαθμό έλλειψη διαφάνειας, ένα κάποιο ποσοστό διαφθοράς, κάποιες τάσεις αυταρχισμού στο πολιτικό σύστημα και θεσμικές αδυναμίες. Αλλά υπάρχει και μια ισχυρή δυναμική: πόροι και καλό, εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό. Η Ρωσία είναι μια μεγάλη χώρα, που θα μπορούσε να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην παγκόσμια οικονομία, αλλά νομίζω ότι αυτός ο σημαντικός ρόλος και η επιτυχία της θα εξαρτηθούν από το εάν και κατά πόσο θα απομακρυνθεί από το μοντέλο του κρατικού καπιταλισμού και θα κινηθεί προς μια κατεύθυνση με γνώμονα τις αγορές και την ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα, το άνοιγμα στο εμπόριο και τις ξένες άμεσες επενδύσεις, μια αύξηση του κράτους δικαίου, λιγότερη διαφθορά και ούτω καθεξής... Θα δούμε σε ποιά κατεύθυνση θα προχωρήσει η πολιτική της χώρας σας κατά τα επόμενα χρόνια.

RT News: Τι γίνεται με την μεγαλύτερη οικονομική δύναμη - τις ΗΠΑ; Είπατε ότι η οικονομική ανάπτυξη θα επιβραδυνθεί στις ΗΠΑ σε σημείο που θα αγγίξει το 1-1,5%. Πιστεύετε ότι οι ΗΠΑ κινδυνεύουν να αντιμετωπίσουν παρόμοια κρίση με εκείνη της ευρωζώνης;

Nouriel Roubini: Προς το παρόν δεν νομίζω ότι θα υπάρξει δημοσιονομική κρίση στις ΗΠΑ. Το έλλειμμα και το χρέος της χώρας είναι μεγάλα και αυξάνονται εν μέρει επειδή οι ΗΠΑ είναι σε θέση να τυπώνουν δικό τους χρήμα, ώστε να χρηματοδοτούν το έλλειμμά τους, κάτι που οι Ευρωπαίοι και οι τράπεζες τους είναι απρόθυμοι να κάνουν, εν μέρει επειδή το δολάριο των ΗΠΑ εξακολουθεί να είναι το υπ' αριθμόν 1 αποθεματικό νόμισμα. Με αποτέλεσμα η εξωτερική ζήτηση της Κίνας και των άλλων αναδυόμενων αγορών να χρηματοδοτεί σήμερα το μεγάλο δημοσιονομικό έλλειμμα και έλλειμμα προϋπολογισμού των ΗΠΑ. Δεν υπάρχει σήμερα χώρα που μπορεί να κοιμάται ήσυχη. Με την πάροδο του χρόνου, αν οι ΗΠΑ δεν αντιμετωπίσουν τα δημοσιονομικά προβλήματα τους, αν δεν ασχοληθούν με τη χαμηλή ανταγωνιστικότητά τους, δεν αποκλείεται να δούμε την δημοσιονομική κατάρρευσή της, όταν ξαφνικά θα διακοπεί η ροή κεφαλαίου. Και τότε είναι βέβαιο ότι θα ξεσπάσει δημοσιονομική κρίση στις ΗΠΑ. Όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα των επερχόμενων εκλογών, όποιος και αν είναι ο πρόεδρος, προτεραιότητα της νέας ηγεσίας θα πρέπει να είναι ένα σχέδιο οικοδόμησης δημοσιονομικής πειθαρχίας και δημοσιονομικής εξυγείανσης, προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος μιας καταστροφής . Αυτή η κρίση μπορεί να συμβεί αργότερα στις ΗΠΑ από ό, τι σε άλλες χώρες, αλλά μπορεί να συμβεί τελικά.

RT News: Εκτιμάτε ότι το δολάριο των ΗΠΑ θα διατηρήσει τη θέση του και τον ρόλο του, και ποιά είναι η εκτίμησή σας για το ευρώ; Πέρυσι είπατε ότι δεν θα επενδύατε στο ευρώ και είχατε δίκιο.

Nouriel Roubini: Αρκετός κόσμος έχει εκφράσει δυσαρέσκεια όσον αφορά τον ρόλο του αμερικανικού δολαρίου ως αποθεματικού νομίσματος. Εξακολουθεί να είναι το πιο σημαντικό νόμισμα. Το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή μια καλή εναλλακτική λύση έναντι του αμερικανικού δολαρίου. Το ευρώ, η λίρα και το γεν παρουσιάζουν αδυναμίες για άλλους λόγους. Τα νομίσματα των αναδυόμενων αγορών θα πρέπει να μεταρρυθμίσουν τις οικονομίες τους και να απελευθερώσουν την κίνηση των κεφαλαίων τους. Έτσι, π.χ., το ρούβλι θα μπορέσει να γίνει ένα σημαντικό αποθεματικό νόμισμα. Ο χρυσός δεν πρόκειται να ξαναγίνει σημαντικό αποθεματικό "νόμισμα". Υπάρχει μια γενική δυσαρέσκεια με το δολάριο ΗΠΑ, λόγω του μεγάλου δημοσιονομικού ελλείμματος και ελλείμματος προϋπολογισμού των ΗΠΑ, αλλά προς το παρόν δεν υπάρχει εναλλακτική λύση εκτός του δολαρίου ΗΠΑ, γι' αυτό βρισκόμαστε ακόμη σε αυτή τη μετέωρη κατάσταση.
Όσον αφορά το ευρώ, το περασμένο έτος η αναλογία με το δολάριο ήταν κοντά στο 1,50, ενώ σήμερα πλησιάζει το 1,25. Θα έλεγα ότι τα γενικά δημοσιονομικά και οικονομικά προβλήματα, ο κίνδυνος της εξόδου χωρών από την ευρωζώνη, ακόμα και της διάλυσής της ευρωζώνης, δείχνουν ότι το ευρώ μάλλον θα σημειώσει πτώση και είναι αυτό μια πιθανότητα. Το μόνο πράγμα που θα μπορούσε να σταματήσει αυτή την αποδυνάμωση της ευρωζώνης είναι ή μια εξασθένηση της αμερικανικής οικονομίας σε σημείο που θα αποδυναμωθεί το δολάριο και η Fed θα τυπώνει περισσότερο χρήμα, πράγμα που θα αποδυναμώσει ακόμη περισσότερο το δολάριο, ή μια κοινή δράση των Ευρωπαίων προκειμένου να λάβουν μέτρα ώστε να ενισχυθεί η ευρωζώνη. Αυτά τα μέτρα θα πρέπει να συμπεριλαμβάνουν μια τραπεζική ένωση, μια δημοσιονομική ένωση, μια άρση του χρέους, την αποκατάσταση της ανάπτυξης και άλλα πράγματα που θα αποκαταστήσουν την ελπίδα ότι η Ευρώπη θα μείνει ενωμένη. Στην περίπτωση αυτή, το ευρώ ίσως να αρχίσει να συσπειρώνεται και πάλι.

RT News: Κατά πόσο είναι υπεύθυνη η Ευρώπη για τη σημερινή κρίση, και ποιός είναι ο ρόλος των Βρυξελλών;

Nouriel Roubini: Τα προβλήματα της ευρωζώνης είναι πολλά και διάφορα. Δεν θα πρέπει να μιλάμε για μόνο ένα είδος κρίσης. Στην Ιρλανδία και στην Ισπανία παρατηρήθηκε ένα φαινόμενο που έμοιαζε κάπως με αυτό που βιώσαμε στις Ηνωμένες Πολιτείες: μια πραγματική φούσκα ακινήτων, που τελικά έσκασε. Μιλάμε, επομένως για υπερβολικό χρέους του ιδιωτικού τομέα που οδήγησε σε διόγκωση των τιμών των ακινήτων, και στη συνέχεια την έκρηξη και την κατάρρευση. Εκτός της ευρωζώνης, το ίδιο συνέβη και με τη Βρετανία και την Ισλανδία, όπου παρατηρήθηκε επίσης μια φούσκα στην αγορά ακινήτων και παρόμοια κατάρρευση. Λέγεται μερικές φορές ότι τα προβλήματα της ευρωζώνης οφείλονται στην έλλειψη δημοσιονομικής πειθαρχίας, στη δημοσιονομική απερισκεψία. Αυτό ισχύει στην κυριολεξία μόνο στην Ελλάδα. Έγιναν ψευδείς δηλώσεις γύρω από το έλλειμμα του 15% του ΑΕΠ, το έλλειμμα εκτινάχθηκε και οδήγησε στη δημοσιονομική κρίση. Στην Ισπανία και την Ιρλανδία, από την άλλη πλευρά, υπήρχε το χρέος του ιδιωτικού τομέα, που τελικά οδήγησε στα προβλήματα που προέκυψαν από τη διάσωση των τραπεζών. Δεν μπορεί να γενικεύει κανείς. Υπήρχαν διάφορα είδη κρίσεων εντός της ευρωζώνης. Δεν οφείλονταν όλες οι κρίσεις κατ' ανάγκη σε υπερβολές στο δημόσιο τομέα. Αρκετές οφείλονταν σε υπερβολές στον ιδιωτικό τομέα, λόγω κακής ρύθμισης και διατάξεων στο τραπεζικό σύστημα, που δημιούργησαν μια φούσκα στην αγορά των ακινήτων και στον δανεισμό.






Άγχος. Πολύ άγχος. Μερικές ημέρες πριν τις εκλογές και συνωστίζομαι στο δρόμο προς την κάλπη μαζί με εκατομμύρια άλλους Έλληνες ρωτώντας τον εαυτό μου: να ψηφίσω τον Αλέξη που τους έκανε άνω – κάτω ή να ψηφίσω τον Αντώνη που υπέγραψε ναι σε όλα; Με το μνημόνιο ή χωρίς το μνημόνιο; Με την δραχμή ή με το ευρώ; Με την Ελλάδα ή με τον πολυπολιτισμό; Διλήμματα… συνεχή διλήμματα. Ψευδή ή αληθινά, βομβαρδιζόμαστε με εκβιαστικά διλήμματα και ζούμε σε ένα περιβάλλον τρομοκρατίας…

Για να είμαι ειλικρινής, δεν θέλω να ψηφίσω τον Αντώνη, γιατί έτσι θα είναι σαν να τον στηρίζω επειδή ψήφισε «ναι σε όλα» και ουσιαστικά με μεταχειρίστηκε σαν να μην υπάρχω, αποδέχτηκε όσα του ζήτησαν χωρίς να με ρωτήσει και επέβαλλε πλήθος νόμων που καταστρέφουν την οικονομία της χώρας, την οικονομία της οικογενείας μου και γενικότερα με έχει κάνει να αισθάνομαι πως δεν είμαι πολίτης (αφού μαζί με τον Βαγγέλη έχει καταργήσει σειρά ανθρωπίνων, εργασιακών, κοινωνικών και πολιτικών μου δικαιωμάτων, σύμφωνα με όσα κατήγγειλε ως μέλος της υπηρεσιακής κυβέρνησης κ. Ρουπακιώτης, ο οποίος μίλησε για συνταγματική εκτροπή…!!!), αλλά μηχανή που γεννάει χρήματα για να πληρώνονται οι πρωτοφανείς σε παγκόσμιο επίπεδο φόροι, οι οποίοι δεν επιστρέφονται σε εμένα ως πολίτη αλλά πηγαίνουν στην αποπληρωμή τόκων ενός χρέους που δεν έκανα εγώ (ως πολίτης), αλλά το πολιτικό σύστημα μέσω «χορηγιών» και άλλων δραστηριοτήτων που θα βγουν στην επιφάνεια με το πέρασμα του χρόνου.

Δεν μπορώ, λοιπόν, να στηρίξω εκείνον τον πολιτικό, ο οποίος έκανε στροφή 180 μοιρών και προτίμησε να σταθεί απέναντί μου και όχι δίπλα μου, αλλά τώρα -λόγω εκλογών- έρχεται να μου πει πως θα διαπραγματευθεί εκείνα που μου έλεγε πως κανείς δεν μπορεί να διαπραγματευθεί.
Δεν μπορώ, λοιπόν, να ψηφίσω εκείνον που με δουλεύει εν ψυχρώ και την επαύριο της πρωθυπουργίας του (λέμε τώρα, εάν γίνει πρωθυπουργός), θα μου λέει πως όσα κάνει τα κάνει εις βάρος μου και εις βάρος όλων των πολιτών, τα κάνει επειδή έχει την λαϊκή εντολή.
Δεν μπορώ, λοιπόν, να στηρίξω τον ψεύτη και να τον κάνω και εκτελεστή μου, αφού θεωρώ δεδομένο πως την επομένη της εκλογής του θα μου βάλει το πιστόλι στον κρόταφο, λέγοντάς μου πως «η επαναδιαπραγμάτευση δεν πέτυχε και είμαστε υποχρεωμένοι να συνεχίσουμε και να υλοποιήσουμε όσα υπογράψαμε…». Συγχωρήστε με, αλλά δεν μπορώ να το κάνω αυτό…

Εμένα μου αρέσει ο Αλέξης, που κάθε του λέξη βγαίνει μέσα από το μυαλό μου, κάθε του πρόταση είναι μία πρόταση που θα ήθελα να κάνω κι εγώ, κάθε του παρέμβαση είναι προς δικό μου όφελος… Εξάλλου, αυτός δεν δέχτηκε κανένα μνημόνιο, δεν είπε ναι σε τίποτε από όσα γίνονται (και έχουν προγραμματιστεί να γίνουν) εις βάρος μου, εις βάρος της δουλειάς μου και της ζωής μου. Αυτός έχει τσαμπουκά και τολμάει να «κουνήσει τα νερά»… κι αυτό μου αρέσει. Τα λέει ωραία και με κάνει να πιστεύω πως εάν κάνει τα μισά από όσα λέει, η Ελλάδα θα γίνει καλύτερη…

Αλλά (βλέπετε υπάρχει πάντα ένα αλλά…), ενώ μου αρέσουν όσα λέει, με προβληματίζουν εκείνα που δεν λέει ή εκείνα που λέει με μισόλογα... Για την ακρίβεια, με φοβίζουν. Με κάνουν να αισθάνομαι έναν πανικό. Από οικονομικά δεν γνωρίζω, για να κρίνω τα λεγόμενά του, αλλά αναρωτιέμαι:

Εγώ Αλέξη σε στηρίζω, εσύ σίγουρα με στηρίζεις;

Και αυτή η απορία πηγάζει από μία σειρά πολύ σημαντικών –για την αγραμματοσύνη μου- θεμάτων. Εθνικών θεμάτων. Θεμάτων στα οποία αν χάσουμε, τότε δεν θα έχει καμία απολύτως αξία το χρήμα. Και εξηγούμαι.

Γιατί Αλέξη η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ στηρίζει την ΠΓΔΜ στο θέμα της ονομασίας της ως «Μακεδονία»; Γιατί Αλέξη, το κόμμα σου, το ΣΥΡΙΖΑ, αναγνωρίζει την ΠΓΔΜ ως «Μακεδονία» τη στιγμή που όλοι γνωρίζουν πως υπάρχουν αλυτρωτικά σχέδια εις βάρος της Ελλάδας; Και αν δεν με πιστεύεις, κοίταξε τους χάρτες που εκδίδουν, άκου ή διάβασε τις χθεσινές δηλώσεις του προέδρου της ΠΓΔΜ, στις οποίες απειλείται η Ελλάδα για τα σημερινά της σύνορα… Γιατί Αλέξη στηρίζεις ανθελληνικές κινήσεις και πολιτικές οι οποίες βάλλουν ευθέως κατά της γεωγραφικής ακεραιότητας της Ελλάδας; Πραγματικά, θέλεις να κυβερνήσεις και να εκπροσωπήσεις την Ελλάδα τη στιγμή που τάσσεσαι κατά των Ελληνικών συμφερόντων; Λίγο άτοπο δεν είναι αυτό;

Γιατί Αλέξη το ΣΥΡΙΖΑ θέλει να «ρισκάρει» το Αιγαίο απέναντι στην Τουρκία; Έτσι τουλάχιστον δήλωσε στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ όταν ρωτήθηκε από τον κ. Κουρή για την μείωση των στρατιωτικών εξοπλισμών και τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις. Πραγματικά, κύριε Τσίπρα, πιστεύετε πως μπορείτε να ρισκάρετε έστω και μία πέτρα Ελληνικής γης, ασκώντας κυβερνητική πολιτική; Δεν γνωρίζετε, αλήθεια, πως με βάση διεθνείς συνθήκες το Αιγαίο είναι Ελληνικό; Δεν σας το έμαθαν -στο σχολείο που πήγατε- οι δάσκαλοί σας ή είχατε τουρκική εκπαίδευση (αφού μόνο στα σχολεία της Τουρκίας διδάσκεται πως το Αιγαίο είναι κοινή θάλασσα για την Ελλάδα και την Τουρκία). Η εθνική πολιτική (εάν συμπεριλαμβάνεται πραγματικά στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ) εμπεριέχει πραγματικά την χαλάρωση της άμυνας απέναντι σε μία χώρα η οποία κάνει στρατιωτικές ασκήσεις κατάληψης νησιών; Σε ποια σύνορά της η Τουρκία έχει γείτονες που διαθέτουν νησιά; Πες μου μία τέτοια χώρα, Αλέξη. Έστω μία… Αλλά, επειδή δεν υπάρχει, κι επειδή η πολιτική των ρίσκων με την σχεδόν βέβαιη πιθανότητα νέας εθνικής τραγωδίας, δεν μπορεί να γίνει ανεκτή από την μικρή Ελλάδα, μήπως η εθνική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ είναι βολική για άλλους και όχι για τους Έλληνες;

Γιατί Αλέξη, το ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει τους "τούρκους" της Θράκης και έχει αγαστές σχέσεις με το εθνικιστικό «τουρκικό» (όπως αυτό-αποκαλείται) κόμμα DEB; Δεν γνωρίζεις Αλέξη μου, πως συνεργάζεσαι ως κόμμα με εθνικιστές, φασίστες, γκρίζους λύκους ταγμένους κατά της Ελλάδας, οι οποίοι μάλιστα είχαν αναπτύξει ιδιαίτερη δράση με προβοκάτσιες στην Κύπρο (προ της τουρκικής εισβολής) και με δολοφονίες και εκτελέσεις Κυπρίων (κατά την εισβολή…); Δεν γνωρίζεις, λοιπόν, μέλλοντα πρωθυπουργέ, πως συνεργάζεσαι με στυγνούς δολοφόνους, ορκισμένους εχθρούς της Ελλάδας; Μάλιστα, το ΣΥΡΙΖΑ αναγνωρίζει την μουσουλμανική μειονότητα ως «τουρκική» κι έτσι παραβιάζει διεθνείς συνθήκες (όπως τη συνθήκη της Λωζάνης) εις βάρος των Ελληνικών δικαιωμάτων, συμφερόντων και κεκτημένων… Η πολιτική σου Αλέξη, λοιπόν, είναι κατά του Ελληνισμού και της Ελληνικότητας της Θράκης; Δεν γνωρίζεις πως αυτοί με τους οποίους συνεργάζεσαι και που εκλέγονται και βουλευτές στο κόμμα σου, αποτελούν όργανα του τουρκικού προξενείου, το οποίο λειτουργεί με γνώμονα την εξωτερική πολιτική του Νταβούτογλου και έχει σαν μοναδικό σκοπό λειτουργίας την δημιουργία προβλημάτων στο εσωτερικό της χώρας; Πώς μπορείς να κυβερνήσεις, Αλέξη, όταν θα έχεις σαν βουλευτές πράκτορες της Τουρκίας και θα κυβερνάς προωθώντας συμφέροντα κατά της Ελλάδας;

Ξέρεις, Αλέξη, θα σου έθετα και το θέμα των λαθρομεταναστών. Καταλαβαίνω, φυσικά, ότι το κόμμα σου είναι κόμμα ανθρωπιστών, που θέλουν να ανακουφίσουν τους κατατρεγμένους όλου του κόσμου. Όμως, αγαπητέ μου Αλέξη, μήπως θα έπρεπε να σκεφτείς τις προτεραιότητες του ανθρωπισμού σου; Ξέρεις, σε αυτή την μικρή (και φτωχή όπως έχουν τα πράγματα) χώρα, υπάρχουν και γηγενείς Έλληνες που υποφέρουν. Η οικονομία δεν μπορεί να θρέψει πια ούτε αυτούς που από πάππου προς πάππου κατοικούν σε αυτή την βασανισμένη γωνιά του πλανήτη. Πώς λοιπόν, μπορεί να θρέψει και τους κατατρεγμένους του πλανήτη; Δεν καταλαβαίνεις πως καλώντας τους εδώ (και μην προσπαθείς να κρυφτείς ισχυριζόμενος ότι έρχονται μόνοι τους, γιατί δεν σε πιστεύει ούτε ο… Λαφαζάνης) δημιουργείς το αδιαχώρητο και έχεις συμβάλει στην λογική αύξηση της εγκληματικότητας, αφού οι άνθρωποι αυτοί δεν μπορούν να βρούνε εργασία σε μία καταστραμμένη οικονομία; Ή προτιμάς να μείνουν οι γηγενείς Έλληνες άνεργοι και να αυξηθεί η εγκληματικότητα λόγω της εξαθλίωσης των Ελλήνων; Απορία το έχω και αν θέλεις –ή αν μπορείς- μου απαντάς Αλέξη… Μήπως, στον ανθρωπισμό σου Αλέξη, θα μπορούσες να βάλεις σε πρώτη προτεραιότητα τους Έλληνες κι έπειτα το πολυπολιτισμικό πλήθος που τόσο αρέσκεσαι να υποστηρίζεις εσύ και το ΣΥΡΙΖΑ;

Πραγματικά, θα μπορούσα να γράψω πάρα πολλά… Αλλά, επειδή το «νόημα» πιστεύω να το κατάλαβες, αναρωτιέμαι Αλέξη: Εγώ είμαι μαζί σου, εσύ όμως είσαι; Είσαι σίγουρος πως με την πολιτική που πρεσβεύεις, με τα πιστεύω και τα ιδανικά σου, μπορείς να με προστατεύσεις ως πολίτη; Και αν το καταφέρεις αυτό οικονομικά, είσαι σίγουρος πως με προστατεύεις ως πολίτη αλλά και την Ελλάδα ως χώρα, από θέματα στα οποία κινείσαι σε άξονα πολύ διαφορετικό από τα Ελληνικά συμφέροντα, τα δίκαια και τα κεκτημένα;

Τέλος, αναρωτιέμαι… πώς είναι δυνατόν να θέλει το ΣΥΡΙΖΑ να κυβερνήσει (και καταλαβαίνω αυτή την επιθυμία) με προτεραιότητες και πολιτικές κατά της Ελλάδας και των Ελλήνων και μπορεί να βρίσκει ψηφοφόρους που θέλουν την εφαρμογή αυτών των εθνικά καταστροφικών πολιτικών; Αυτή η απορία, δυστυχώς, απαντιέται από τον ωχαδερφισμό και την επιλογή της εύκολης λύσης μίας σημαντικής μερίδας του γηγενούς πληθυσμού, που έμαθε να λειτουργεί με κριτήρια που απέχουν πολύ από την διάσωση της χώρας (και των ιδίων φυσικά).

Με τα λίγα και με τα πολλά, θέλω να είμαι μαζί σου, Αλέξη, αλλά εσύ –δυστυχώς- έχεις προ καιρού επιλέξει να είσαι απέναντί μου.

Κωνσταντίνος

ΥΓ: Τέλος, Αλέξη, μπορείς να μου εξηγήσεις γιατί λείπει η Ελληνική σημαία από τις συγκεντρώσεις του ΣΥΡΙΖΑ;

Του Χάρρυ Κλυνν

Τα δεξιοπασοκικά καθάρματα, τα πουλημένα τομάρια που έχουν το θράσος να ζητάνε την ψήφο του Ελληνικού λαού (αφού υπάρχουν ακόμα ανόητοι Έλληνες που τους πιστεύουν) φασιστοαγορεύουν και ελεεινολογούν με λάσπη, ψεύδη και συκοφαντίες για τα αντιμνημονιακά κόμματα από τηλεοράσεως.

Συνεταιράκια των ξοφλημένων στην εκστρατεία της λάσπης και της κινδυνολογίας, τα βρομερά παπαγαλοδημοσιορουφιανοκαφράκια που ξερνάνε της φασιστική τους χολή στην προσπάθειά τους να στηρίξουν τα μνημόνια των τοκογλύφων και τους δωσίλογους ηγέτες των διεφθαρμένων κομμάτων που έβαλαν τις υπογραφές τους φαρδιές πλατιές στο πιστοποιητικό θανάτου της Ελλάδας!

Τολμούν να πουν οι ελεεινοί και οι τρισάθλιοι, που λεηλάτησαν τα δημόσια ταμεία και οδήγησαν τη χώρα στην κόλαση, ότι θα επαναδιαπραγματευθούν τα μνημόνια!!!

Οι πολιτικοί αλήτες που ουδέποτε διαπραγματεύτηκαν, ουδέποτε πρόβαλαν θέσεις και αιτήματα, ουδέποτε έλεγξαν τι δίνουμε και τι παίρνουμε, πιστοί της κείνων ρήμασι, παρέδωσαν τους Έλληνες ως πρόβατα επί σφαγή...

Ανατριχιαστική είναι η δήλωση του Αυστριακού πρώην υπ. Οικονομικών: «Δεν έφτασαν ποτέ στην Ελλάδα τα 170 δις. Τεράστιες οι (ποινικές) ευθύνες των Ελλήνων πολιτικών και τεχνοκρατών! (Όπως και επί Καποδίστρια!)

Τα λαμόγια που σεριανάνε τα βοθροκάναλα και υπόσχονται να μας ξανασώσουν (πόσες φορές μας έχουν σώσει τα καθίκια!) χαμπάρι δεν πήραν ότι δεν έφτασαν ποτέ στην Ελλάδα τα 170 δις!

Οργή προκαλεί συνέντευξη του Αυστριακού πρώην υπουργού Οικονομικών για το μνημόνιο, λέγοντας πως οι Έλληνες καλούνται να πληρώσουν για κάτι που δεν προκάλεσαν!!! Μάλιστα εξέφρασε την πλήρη κατανόησή του για τη δυσθυμία των Ελλήνων.

Σε συνέντευξή του στη μεγάλης κυκλοφορίας, αυστριακή εφημερίδα «Österreich», σημείωσε ότι, όταν ένας δανειστής δανείζει σε μία χώρα 372 δισεκατομμύρια ευρώ, τότε ο δανειστής είναι εξίσου υπεύθυνος, εάν ο δανειολήπτης δεν μπορεί να αποπληρώσει τα δάνεια, ενώ επεσήμανε ότι 170 δισεκατομμύρια ευρώ δεν έφτασαν ποτέ στην Ελλάδα, αλλά κατέληξαν στις Γερμανικές και Γαλλικές τράπεζες.
  • Εάν είχαμε πολιτικούς και όχι πωλητικούς όπως συμβαίνει τώρα, θα του είχαν ήδη βουλώσει το στόμα με τις ίδιες ακαθαρσίες που πετάει...
  • Ακυβέρνητη η Ελλάδα, εξευτελίζεται από ανθυπο-προεδρίσκους υπαλλήλους της μαφίας των Βαλκανίων
  • Κατηγορεί την Ελλάδα για "ναζιφασισμό" ο πρόεδρος των Σκοπίων, ξεχνώντας ότι οι πρόγονοί του έστρωναν κόκκινα χαλιά στο 3ο Ράιχ!!!
Σε εξαιρετικά προκλητικές δηλώσεις προέβη ο Τοντόρ Πετρόφ, πρόεδρος του αποκαλούμενου…«Παγκόσμιου Μακεδονικού Κογκρέσου», ο οποίος μιλώντας στο… επονομαζόμενο «Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων» είπε πως αν η Αθήνα δεν αναγνωρίσει την ΠΓΔΜ άμεσα ως «Μακεδονία» θα ανοίξει το «κουτί της Πανδώρας» και η Ελλάδα θα πρέπει να ξεχάσει τα σημερινά σύνορά της καθώς θα διαλυθεί!

Ο Πετρόφ επιμένει στις ψευδείς θέσεις της σκοπιανής ελίτ ισχυριζόμενος ότι η λέξη «Έλληνας» δεν έχει να κάνει με το έθνος, καθώς δεν υπάρχει Ελληνική εθνικότητα. «Η λέξη ‘Έλληνας’ είναι συνώνυμη του Χριστιανού» δηλώνει ο Πετρόφ.

«Όταν η Ελλάδα ανοίξει το κουτί της Πανδώρας, με όλες τις εθνικότητες που ζουν σε αυτή (όπως υποστηρίζει αυτή έρχεται σύντομα) η χώρα θα αλλάξει για πάντα. Τα εδάφη τους θα διαιρεθούν μεταξύ των διαφορετικών εθνοτήτων» δηλώνει με βεβαιότητα. Ο Πετρόφ κάνει δε λόγο για τη «γενοκτονία» που υπέστησαν οι «Μακεδόνες» κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων η οποία μάλιστα συνεχίζεται και σήμερα. «Η Αθήνα θα λογοδοτήσει γι’ αυτό» αναφέρει.

Ο πρόεδρος του αποκαλούμενου «Παγκόσμιου Μακεδονικού Κογκρέσου» δηλώνει ακόμη ότι η Χρυσή Αυγή «είναι η καρδιά της Ελλάδας». «Χωρίς το "ναζιφασισμό" η Ελλάδα δε θα υπήρχε. Ο "ναζιφασισμός" υποστηρίζεται διαρκώς από τις Βρυξέλλες και το Στρασβούργο. Για το λόγο αυτό, η Αθήνα ζητεί την αλλαγή της ονομασίας μας. Αλλά καμία αλλαγή δεν θα σώσει την Ευρώπη ούτε την ψεύτικη Ελλάδα» δηλώνει.

Ο Τοντόρ Πετρόφ υποστήριξε επίσης πως οι Βρυξέλλες πληρώνουν την Αθήνα με 2 δισ. ευρώ ετησίως για να καταστρέφει "Μακεδονικά αρχαιολογικά ευρήματα" ή να τα κρύβουν σε μυστικές αποθήκες!!


Το ΔΝΤ είναι ξεκάθαρα εκπρόσωπος της Αμερικανής ισχύος στον πλανήτη. Όπως είναι ξεκάθαρα και εκπρόσωπος του νεοφιλευθερισμού των ανωτέρων στρωμάτων στο νεοφιλευθερικό εγχείρημα. Στόχος είναι να αυξήσει τρομακτικά το εισόδημα τους, γεγονός που οδήγησε στη σημερινή κρίση. “Διασώζει” χώρες που έχουν πρόβλημα, επιβάλλοντας μέτρα λιτότητας (ιδιαίτερα στην Ελλάδα μ’ ένα τρομακτικό και κακόβουλο τρόπο).

Ενώ η Αργεντινή είχε ν’ αντιμετωπίσει μόνο το ΔΝΤ, η Ελλάδα μετατράπηκε σε υπηρέτη δύο αφεντάδων, του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ). Γιατί στην Ευρώπη το νεοφιλευθερικό εγχείρημα έχει αναλάβει να προωθήσει η ΕΚΤ.

Όπως και στην Αργεντινή, στόχος δεν ήταν να σωθεί η οικονομία αλλά οι Τράπεζες και οι μεγάλες επιχειρήσεις. Η Αργεντινή τιμώρησε μερικούς από τους υπεύθυνους. Μερικοί απ’ αυτούς έφυγαν με ελικόπτερα…

Στην Ελλάδα, μετά τη Χούντα, μας πουλήθηκε το παραμύθι της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), που δεν είναι ΕΕ των λαών. Είναι ΕΕ των πολυεθνικών, των μονοπωλίων και των μεγάλων εταιρειών. Αυτοί λοιπόν συσσώρευσαν τον πλούτο. Εκείνοι που προκάλεσαν την χρηματο-οικονομική κρίση θέλουν τώρα να πληρώσει ο λαός τα σπασμένα.

Το δημόσιο χρέος

Χρωστά στ’ αλήθεια ο λαός όσα του ζητούν; Η Goldman Sachs βοήθησε να δείξει η Ελλ. Κυβέρνηση μια καλύτερη οικονομική εικόνα αλλά με υποθήκευση μελλοντικών ποσών. Όταν η Ελλάδα εξαρτήθηκε στην ηρωίνη των δανεικών, η Goldman Sachs ήταν ο χορηγός των ναρκωτικών. Αφ’ ενός έδινε συμβουλές στην κυβέρνηση και αφετέρου της επιτίθετο! Ακόμα, το 2010, πρώην υπάλληλος της Goldman Sachs (ο Χριστοδούλου) τέθηκε επί κεφαλής του Οργανισμού Διαχείρισης του Ελληνικού Δημοσίου Χρέους…

Μερικές Ευρωπαϊκές Κυβερνήσεις επέκριναν την Ελλάδα, αλλά είναι οι ίδιες που πουλούν στρατιωτικά αμυντικά συστήματα στην Ελλάδα (Φρεγάτες, ελικόπτερα, υποβρύχια). Η Ελλάδα έπρεπε να κάνει οικονομία σε συντάξεις και κοινωνικές παροχές, αλλά όχι σε εξοπλισμούς… Δηλαδή να μας δίνουν λεφτά για ν’ αγοράζουμε τα όπλα τους.

Δεν μας λένε καθαρά:
Ποιο είναι αυτό το χρέος.
Πόσο είναι αυτό το χρέος.
Πώς δημιουργήθηκε αυτό το χρέος
Και σε ποιους ακριβώς οφείλουμε...

Γι’ αυτό είναι λογικό και απαραίτητο να γίνει ένας σωστός ανεξάρτητος λογιστικός έλεγχος, ώστε να προσδιορισθεί τι είναι ακριβώς αυτό το χρέος. Για να αποκαλυφθούν τα ψέματα των εταιρειών, της Κυβέρνησης και των παπαγαλακίων που την υμνούν.

Ακόμα κι’ αν το χρέος ήταν νόμιμο, καμιά Κυβέρνηση έχει το δικαίωμα να δολοφονεί τους πολίτες της για να εξυπηρετήσει τους δανειστές… Δηλαδή μια Κυβέρνηση κάνει στάση πληρωμών στους Έλληνες πολίτες και όχι στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα;

Η μόνη επιλογή είναι να πληρωθεί μόνο όσο χρέος είναι νόμιμο (τις επόμενες δεκαετίες) γιατί το σύνολο του χρέους στηρίχθηκε στον νεοφιλευθερισμό και συνιστά έγκλημα εναντίον της ανθρωπότητας.

Κανένας δεν είναι υποχρεωμένος να πληρώσει αυτό το χρέος, αφού αυτό συσσωρεύτηκε, λόγω φαύλης λειτουργίας των αγορών. Είναι ανήθικο να πληρώνεις ένα ανήθικο χρέος.

Μη φοβάστε να διεκδικήσετε τα δικαιώματα σας στην ΕΕ και στην Ελληνική Κυβέρνηση.

Μέσω μάχης κερδίζεται ο σεβασμός δικαιωμάτων και όχι μέσω της υποταγής στις επιταγες των πιστωτών (κοίταξε Τυνησία και Αίγυπτο). Μόνο όταν ο πληθυσμός λαμβάνει δράση, μπορεί πραγματικά ν’ αλλάξει η κατάσταση.

Να τινάξουμε από πάνω μας την υποτέλεια, ν’ απελευθερωθούμε από το ΔΝΤ, ν’ απελευθερωθούμε από την ΕΚΤ και γενικά από την Τρόικα, που είναι η οικονομική υποδούλωση της Ελλάδας.

Διαλέξτε πλευρά:
M’αυτούς που μας ασφυκτιούν και υπόγραψαν την καταδίκη μας ("μνημόνια")
ή με τον Ελληνικό Λαό και το μέλλον της Πατρίδας;

ΟΧΙ αποχή, λευκό ή άκυρο. Τιμώρησε αυτούς που σε τιμώρησαν. Ούτε μια ψήφο στα Μνημονιακά κόμματα. Μαύρο στους ανθέλληνες βουλευτές.

ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ.
Έχεις μυαλό!
Χρησιμοποίησε το!


Μια σύντομη και καθαρή εικόνα της καταστροφής που υπέστη η Ελλαδα από τα μνημόνια και την λιτότητα που έχει εφαρμοσθεί παρέχουν τα βίντεο που ακολουθούν.





Πώς θα αντιμετωπίσει ο ΣΥΡΙΖΑ τη σκληρή γραμμή της Γερμανίας και τι εισηγούνται στον κ. Τσίπρα οι κ.κ. Μηλιός, Σταθάκης, Λαφαζάνης και Τσακαλώτος

Εναλλακτικά σενάρια για τη διαχείριση της κρίσης που θα προκύψει εάν οι Ευρωπαίοι διακόψουν τη χρηματοδότηση προς την Ελλάδα επεξεργάζεται το στενό επιτελείο του επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Αλέξη Τσίπρα, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες.

Την ύπαρξη τέτοιου σχεδιασμού επιβεβαίωσε ο ίδιος ο κ. Τσίπρας, κατά τη διάρκεια της διακαναλικής του συνέντευξης, πλην όμως αρνήθηκε να προβεί σε περαιτέρω διευκρινίσεις για το περιεχόμενο του «Plan B».

Σύμφωνα με πληροφορίες, το εναλλακτικό σχέδιο έχει εκπονηθεί από ομάδα στελεχών της Κουμουνδούρου, υπό τον «εγκέφαλο» του οικονομικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Γιάννη Δραγασάκη. Μέλη της ομάδας ήταν και οι κ.κ. Γ. Μηλιός, Γ. Σταθάκης, Π. Λαφαζάνης, ο καθηγητής Ευ. Τσακαλωτός και οικονομολόγοι που έχουν αντιταχθεί κατά καιρούς στο μνημόνιο. Ορισμένοι μάλιστα υποστηρίζουν ότι στην εκπόνηση του σχεδίου συμμετείχε, δίνοντας ιδέες, και η κ. Λούκα Κατσέλη.

Ο παράγοντας «Γερμανία»

Η Κουμουνδούρου γνωρίζει πολύ καλά ότι το Βερολίνο θα δείξει σκληρότητα προς την Ελλάδα, στέλνοντας έτσι ένα μήνυμα προς τις χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου. Στα πλαίσια αυτά, θεωρείται δεδομένο ότι η Γερμανία θα συγκρουστεί με τυχόν κυβέρνηση της Αριστεράς στην Ελλάδα και θα θελήσει να προλάβει κινήσεις και ενέργειες που θα καταργούν συγκεκριμένους νόμους, όπως πχ το νόμο για τη μετενέργεια.

Άλλωστε, στη Γερμανία κυριαρχεί η γραμμή μιας σκληρής τιμωρίας των «απείθαρχων» Ελλήνων, η οποία εκφράζεται τόσο από την γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ όσο και τον γερμανό υπουργό Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Ως εκ τούτου, μια τιμωρία της Ελλάδος θα σημάνει τη διακοπή της χρηματοδότησης, με αποτέλεσμα τη δημιουργία συνθηκών οικονομικής ασφυξίας, που θα οδηγήσει αναγκαστικά και αναπόφευκτα τη χώρα μας εκτός ευρωζώνης.

Επίδειξη δύναμης

Άλλωστε, τα μηνύματα που έχει λάβει ο κ. Τσίπρας, με πρώτο αυτό του προέδρου του SPR κ. Γκάμπριελ που δόθηκε με έμμεσο τρόπο, όταν επισκέφθηκε το Βερολίνο, είναι σαφή: ακόμη κι αν μια κυβέρνηση της Αριστεράς δεν προχωρήσει άμεσα σε κινήσεις αλλαγής των νόμων του μνημονίου, οι Γερμανοί και οι δορυφόροι τους θα αναλάβουν πρώτοι πρωτοβουλία, σε μια επιχείρηση επίδειξης δύναμης.

Κάτι τέτοιο θα συμβεί με τη διακοπή της χρηματοδότησης, που μπορεί να έχει ως αφορμή την έκθεση των ελεγκτών της τρόικας, που θα έρθουν στην Ελλάδα μετά τις εκλογές.

Τι προβλέπει το Plan B

Ως εκ τούτου, το επιτελείο του κ. Τσίπρα προσανατολίζεται σε μια τακτική υψηλού ρίσκου. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα καταγγείλει στο εσωτερικό της χώρας τους δανειστές για εκβιασμό, φιλοδοξώντας έτσι να βάλει στη «γωνία» τα φιλοευρωπαϊκά κόμματα.

Την ίδια ώρα, για να αντιμετωπιστούν οι ανάγκες της οικονομίας, το επιτελείο του κ. Τσίπρα συζητά το ενδεχόμενο να κυκλοφορήσει ένα δεύτερο, παράλληλο νόμισμα. Ένα τέτοιο σχέδιο, θα τεθεί σε εφαρμογή εφόσον υπάρξουν συνθήκες οικονομικής ασφυξίας, ενώ θα αποτελεί αναμφίβολα το πρώτο βήμα προς τη δραχμή.

Επίσης, θα υπάρξει «άνοιγμα» σε χώρες όπως η Ρωσία, η Κίνα, η Βραζιλία, η Αργεντινή και η Βενεζουέλα, ώστε να γίνουν εισαγωγές ειδών πρώτης ανάγκης, που θα καλύψουν τις ελλείψεις που πιθανότατα θα δημιουργηθούν.

Βεβαίως, το σχέδιο προβλέπει και τις αντιδράσεις που τυχόν θα υπάρξουν από άλλες Ευρωπαϊκές χώρες για την αντιμετώπιση των δανειστών προς την Ελλάδα. Ωστόσο, οι επιτελείς του κ. Τσίπρα μάλλον παραγνωρίζουν ότι η Γερμανία μπορεί να προχωρήσει σε ένα κινήσεις που θα συνδυάζουν τη σκληρή αντιμετώπιση της Ελλάδας με ένα χαλαρότερο δημοσιονομικό σύμφωνο για τις άλλες χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου.

Οι κίνδυνοι του σχεδίου

Όμως, ένα τέτοιο σχέδιο εκ των πραγμάτων θα ενισχύσει τους «σκληροπυρηνικούς» του ΣΥΡΙΖΑ, που θεωρούν ότι μια κυβέρνηση της Αριστεράς δεν μπορεί να είναι μακράς πνοής, όταν η Ελλάδα δεσμεύεται από τις υποχρεώσεις της έναντι της Ε.Ε. και της ευρωζώνης.

Εφόσον οι δανειστές διακόψουν τη χρηματοδότηση, τότε η κυβέρνηση της Αριστεράς θα αναγκαστεί να προχωρήσει σε δημοψήφισμα, με δίλημμα την παραμονή ή όχι της Ελλάδας στο ευρώ. Το αποτέλεσμα είναι μάλλον προβλέψιμο, σε μια χώρα πτωχευμένη, όπου οι πολίτες νιώθουν προσβεβλημένοι και το αντιευρωπαϊκό κλίμα κυριαρχεί…



Το ευρώ τρίζει, και βγάζει περίεργους ήχους. Η Lloyds του Λονδίνου, που συνήθως προβλέπει τους κινδύνους με επιτυχία, λέει πως η ασφαλιστική αγορά ετοιμάζεται για την κατάρρευση του ευρώ και προσπαθεί να μειώσει όσο μπορεί την έκθεση της σε αυτό.

Ο Robert Ward είναι ο δ/νων σύμβουλος αυτού του «πανάρχαιου» ασφαλιστικού οργανισμού, που αξίζει πολλά δισεκατομμύρια δολάρια, και όπως λέει, η εταιρία του θα πρέπει μάλλον να προετοιμαστεί να χάσει ένα επενδυτικό χαρτοφυλάκιο αξίας £58.9 δις αν τελικά καταρρεύσει το ευρώ.

Σε συνέντευξή του στην Sunday Telegraph, εξήγησε πως η αγορά προετοιμάζεται πυρετωδώς, με εναλλακτικά σχέδια, για μετατροπή σε άλλα νομίσματα, συμβολαίων σε ευρώ.

Φαίνεται πως η Lloyds θεωρεί την grexit προ των πυλών. Και συνήθως οι ασφαλιστές είναι καλοί στο να προβλέπουν κάτι τέτοια, αφού η διαχείριση κινδύνων αποτελεί την πεμπτουσία της ασφάλισης και της αντασφάλισης. Το Λονδίνο και η Γερμανία, αποτελούν παίκτες κλειδιά στις παγκόσμιες αγορές διαχείρισης κινδύνων, έχοντας τρομερή εξειδίκευση και εμπειρία στην πρόβλεψη τέτοιων οικονομικών καταστροφών.

Μια άλλη εταιρία που παρέχει ασφάλιση πίστωσης στο εμπόριο της ευρωζώνης είναι η γερμανική Euler Hermes Group, που επίσης προβλέπει κάτι παρόμοιο σε σχέση με την Ελλάδα.

Είναι φανερό, πως όταν οι πάροχοι πιστωτικής ασφαλιστικής κάλυψης σταματούν να συναλλάσσονται με μια χώρα, αυτή προορίζεται να πάει για φούντο.

Το ίδιο ανήσυχοι είναι και οι Γερμανοί μεγαλοτραπεζίτες. Πριν από μια εβδομάδα, ο Juergen Fitschen, της Deutsche Bank, περιέγραψε την Ελλάδα ως «αποτυχημένο κράτος», που διοικείται από διεφθαρμένους πολιτικούς, προσθέτοντας πως αν και δεν πιστεύει πως μια έξοδος της Ελλάδας θα οδηγήσει σε κατάρρευση της ευρωζώνης, εν τούτοις είναι αγχωμένος και ζητάει απ όλους να προετοιμαστούν για παν ενδεχόμενο.

Αν φύγει η Ελλάδα, τότε ο πειρασμός θα είναι μεγάλος και για πολλές άλλες χώρες όπως είναι η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ιταλία, κ.ά. Μπορεί ακόμη να θέλει να ακολουθήσει και η Γερμανία, για δικούς της διαφορετικούς λόγους, προτιμώντας το πάλαι ποτέ ισχυρό μάρκο.

Αν γίνει κάτι τέτοιο, η Γερμανία δεν θα έχει ανάγκη να σώσει ούτε την Ελλάδα, ούτε την Ευρώπη, όπως είπε στην εφημερίδα Leipziger Volkszeitung ο υπουργός Εσωτερικών Hans-Peter Friedrich. Πρόσθεσε μάλιστα, ότι η Γερμανία δεν θέλει να ρίχνει λεφτά σε ένα πηγάδι χωρίς πάτο.

Καλά θα κάνει η Γερμανία να δει την ιστορία, και να αντιληφθεί ότι πιο πολύ την συμφέρει να στραφεί προς την πλούσια σε πόρους και φυσικές πρώτες ύλες Ανατολή, παρά να σέρνει το νεκρό βάρος της Ευρώπης πίσω της, μαζί με την παρακμασμένη και κακοδιοικούμενη Αμερική.

Ακόμη και η φιλήσυχη, συντηρητική και αστική Ελβετία, προετοιμάζεται για μια κατάρρευση του ευρώ, όπως ανακοίνωσε ο διοικητής της κεντρικής της τράπεζας Thomas Jordan.

Την 25η Μαΐου, ο πολιτικός σχολιαστής Bruce Anderson έγραψε στην London Telegraph ότι «οι ιδεολόγοι της ΕΕ, αυτοί οι σοφοί, έκαναν ένα διπλό λάθος: υπερεκτίμησαν και υποτίμησαν συγχρόνως τους συνανθρώπους τους. Μπορεί η παγκοσμιοποίηση και ο παγκόσμιος ανταγωνισμός να είναι καλά για λίγο, οι άνθρωποι όμως θέλουν να ανήκουν σε ένα έθνος-κράτος, όπως θέλουν και να μένουν σε μια κατοικία».

Συγκρίνοντας την ΕΕ με τη ζωή στην πόλη, ο Anderson εξηγεί ότι «υπάρχουν στιγμές που οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν να κλειστούν σπίτι τους και να ηρεμήσουν. Το ίδιο είναι όταν ζεις σε ένα έθνος-κράτος, και έχεις να αντιμετωπίσεις πολλαπλές πιέσεις. Βοηθά το να καταλαβαίνεις την πολιτική του, να μιλάς την γλώσσα του και να σέβεσαι την δικονομία του…», και θα προσθέταμε ότι επίσης βοηθάει το να τυπώνεις και να ελέγχεις το δικό σου νόμισμα.

Φαίνεται όμως πως οι σοφοί της ΕΕ, μαζί με τους σημερινούς τεχνοκράτες (ευρωκράτες) των Βρυξελλών, του Στρασβούργου και της Φρανκφούρτης, προσπαθούν να λειτουργήσουν μια Ευρώπη, έχοντας βάλει ένα Γάλλο τζόκεϊ επάνω σε ένα γερμανικό άτι. Δυο ψευδαισθήσεις, που τελικά κατέληξαν στο κοινό νόμισμα.

Είναι χρήσιμο να ακούσουμε τι λένε οι Βρετανοί επί του θέματος της σημερινής κρίσης, αφού πριν από μια δεκαετία αποδείχθηκαν έξυπνοι, αποδεχόμενοι την ΕΕ, αλλά όχι το ευρώ. Είχαν δίκιο!

Όπως τονίζει ο Anderson, δεν μπορείς να έχεις τα ίδια επιτόκια στο Δουβλίνο, και στο Ντίσελντορφ, αν δεν υπάρχουν δημοσιονομικές αναδιανομές κεφαλαίων. Η νομισματική ένωση σημαίνει και δημοσιονομική ένωση. Και επί τη βάσει του αξιώματός «όχι φορολόγηση χωρίς εκπροσώπηση», όλα θα πρέπει να οδηγούν σε μια πολιτική ένωση. Αντί όμως για κάτι τέτοιο, οι ηγέτες της ευρωζώνης διέταξαν τον αρχιτέκτονα να ξεκινήσει από την σκεπή….

Το αποτέλεσμα είναι η σημερινή ανεξέλεγκτη κρίση. Με ανεργία και δυστυχία για την νεολαία, εξαθλίωση για τους φτωχούς, κοινωνική αταξία, μετανάστευση και άλλα πολλά δεινά, που πλήττουν την Ελλάδα, την Ισπανία και την Ιταλία.

Η Ευρώπη σήμερα βρίσκεται σε σταυροδρόμι. Τους επόμενους μήνες θα γευτεί το «να ζει κανείς ή να μην ζει».

Η σημερινή οικονομική κατάντια οφείλεται στους γραφειοκράτες της ΕΕ, που συμμάχησαν με την παγκόσμια οικονομική μαφία. Για αυτό, αυτοί είναι οι τελευταίοι προς τους οποίους θα έπρεπε η σημερινή Ευρώπη να στραφεί για λύσεις και για ηγεσία. Δεν μπορούν να προσφέρουν τίποτα.

Καλύτερα είναι οι χώρες να χρησιμοποιήσουν την φαντασία τους και να ψάξουν για λύσεις στο εσωτερικό τους.

Όσο πιο πολύ εξοργίζονται οι παγκόσμιοι τραπεζίτες, το ΔΝΤ, η ΕΚΤ, κλπ από την Ελλάδα, την Πορτογαλία, την Ιταλία, την Ισπανία και την Ιρλανδία, τόσο το καλύτερο για όλους.

Αλίμονο σε αυτές τις χώρες, αν οι μεγαλοτραπεζίτες τις δώσουν τα εύσημα, επειδή συμμορφώνονται. Αυτό θα σήμαινε ότι ήδη μπήκε η θηλιά στον λαιμό τους. Και για το όνομα του θεού, αυτό δεν πρέπει να γίνει με τίποτα.

globalresearch.ca

S.A.


Το να χάνει κανείς ένα μακροχρόνιο πόλεμο δεν είναι εύκολο. Περικυκλωμένος από Αμερικανούς και Ρώσους τις τελευταίες μέρες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο ίδιος ο Χίτλερ ήταν πεπεισμένος ότι είχε δύο στρατούς έτοιμους να εξαπολύσουν αντεπίθεση και να κερδίσει έτσι τον πόλεμο. Έχοντας χάσει ολόκληρο τον Ειρηνικό, το Αυτοκρατορικό Υπουργικό Συμβούλιο της Ιαπωνίας πίστευε ότι κανένας εχθρός δεν μπορούσε να πατήσει το πόδι του στην ιερή γη της χώρας. Όταν η αλήθεια είναι αδιανόητη, η ανθρώπινη ψυχολογία βρίσκει μια εναλλακτική πραγματικότητα με την οποία πορεύεται.

Αυτό περιγράφει την παγκόσμια κατάσταση σήμερα. Το σύνολο του πλανήτη φαίνεται να βρίσκεται σε άρνηση για το τι πρόκειται να συμβεί στην ευρωζώνη. Οι ειδικοί περιμένουν τη Γερμανία να κάνει μαγικά και να πλημμυρίσει την ήπειρο με ευρωομόλογα, ή ότι ο Mario Draghi, θα φέρει τα πάνω κάτω στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και θα αγοράσει τα ομόλογα κάθε κατεστραμμένης χώρας.

Και τα δύο θα μπορούσαν να συμβούν, αλλά είναι εξαιρετικά απίθανα. Η Γερμανία δεν μπορεί να εγγυηθεί το χρέος της ευρωζώνης, χωρίς τον έλεγχο της, τον οποίο κανείς δεν της έχει προσφέρει, και η Βόρεια Ευρώπη δεν θα επιτρέψει στο 'Club Med' να καπηλευτεί την ΕΚΤ και να την μετατρέψει σε φιλανθρωπική οργάνωση. Δεν είναι μόνο θέμα πολιτικής - όπως οι Γερμανοί επισημαίνουν είναι θέμα δικαίου.

Η Ευρώπη έχει ένα σχέδιο Α, σύμφωνα με το οποίο κάθε χώρα θα μεταρρυθμίσει την οικονομία της, θα αναλάβει την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών της, και την ισοσκέλιση του προϋπολογισμού του. Αλλά το σχέδιο Α δεν λειτουργεί: οι συμμετέχοντες, κυρίως η Γαλλία, το απορρίπουν, και υπάρχει μια αναδυόμενη συναίνεση στη Νότια Ευρώπη ότι η λιτότητα δεν είναι η λύση.

Δεν υπάρχει καλά μελετημένο σχέδιο για την ομαλή έξοδο χωρών από την ευρωζώνη όμως. Δεν υπάρχουν εγγυήσεις, δεν υπάρχουν σχέδια, δεν υπάρχει οδικός χάρτης - τίποτα. Η Συνθήκη του Μάαστριχτ, όπως και το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών, δεν προβλέπουν ένα μηχανισμό εξόδου. Έτσι, αντί του ρεαλισμού και του σχεδιασμού έκτακτης ανάγκης, θα έχουμε την άρνηση και τις 'χαρούμενες' σκέψεις όλων. Αλλά, μόνο και μόνο επειδή κάτι είναι αδιανόητο δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να συμβεί.

Στην πραγματικότητα, συμβαίνει ήδη. Στην Ελλάδα τελειώνουν τα χρήματα γρήγορα. Οι πολίτες αποσύρουν τις καταθέσεις τους και έχουν σταματήσει να πληρώνουν τους φόρους τους και τους λογαριασμούς κοινής ωφελείας. Ακόμη και αν η χώρα μπορεί να επιβιώσει μέχρι τις εκλογές της 17ης Ιουνίου, την άτακτη έξοδο από την ευρωζώνη θα ακολουθήσει η χρεοκοπία και η αλλαγή νομίσματος. Η Ελλάδα θα είναι εξαρτημένη από εξωτερική βοήθεια για βασικές εισαγωγές, όπως πετρέλαιο και τρόφιμα. Η κοινωνική τάξη θα είναι δύσκολο να διατηρηθεί, και ο στρατός μπορεί να αναγκαστεί να παρέμβει .

Μόλις η Ελλάδα κατερρεύσει, ο πανικός στις τράπεζες στην Ισπανία και την Ιταλία είναι πιθανός. Τίποτα δεν μπορεί να εμποδίσει Ισπανούς και Ιταλούς καταθέτες να μεταφέρουν τα χρήματα τους από την τοπική τράπεζα στην Ελβετία, τη Νορβηγία ή τη Νέα Υόρκη. Στο σημείο αυτό, το μόνο πράγμα που θα εξακολουθεί να στέκεται μεταξύ της ευρωζώνης και του οικονομικού χάους θα είναι η ΕΚΤ, η οποία θα μπορούσε να αγοράσει κρατικά ομόλογα και να χρηματοδοτήσει τις τράπεζες. Η κλίμακα μιας τέτοιας πράξης θα ήταν τεράστια, και θα εξέθετε την ΕΚΤ σε τεράστιο πιστωτικό κίνδυνο. Αλλά θα μπορούσε, θεωρητικά, να παρέμβει - εάν το επιτρέψει η Βόρεια Ευρώπη.

Εάν η ΕΚΤ δεν παρέμβει, η Ιταλία και η Ισπανία επίσης θα αναγκαστούν να αποχωρήσουν από την ευρωζώνη, αθετώντας αποπληρωμές κρατικών χρεών σε ευρώ και ξαναγυρνώντας στο εθνικό νόμισμα. Οι απώλειες στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα θα είναι τεράστιες. Δεδομένης της αδιαφάνειας όσον αφορά την έκθεση των τραπεζών, οι πιστωτές δε θα είναι σε θέση να διακρίνουν μεταξύ φερέγγυων και αφερέγγυων τραπεζών (όπως συνέβη τον Σεπτέμβριο του 2008).

Οι τράπεζες των ΗΠΑ που είναι πιθανότερο να επηρεαστούν από ένα τέτοιο σενάριο θα ήταν οι πολυεθνικές: η Citigroup, η Bank of America, η JPMorgan Chase, η Goldman Sachs και η Morgan Stanley. Η διάσωση τους θα απαιτούσε ένα πακέτο διάσωσης παρόμοιο του Προγράμματος Ανακούφισης Προβληματικών Κεφαλαίων (TARP) των ΗΠΑ, που δημιουργήθηκε μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers το 2008. Οι ΗΠΑ μπορούν να αντέξουν ένα δεύτερο γύρο στήριξης, αλλά θα απαιτηθεί νομοθεσία από το Κογκρέσο, η οποία δεν είναι σίγουρη (αν και η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ μπορεί να χρηματοδοτεί το σύστημα ανεξαρτήτως συνθηκών).

Η μαζική καταστροφή πλούτου, σε συνδυασμό με το παγκόσμιο οικονομικό χάος, θα αποτελέσει μια πρόκληση για τη νομισματική πολιτική σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι κεντρικές τράπεζες θα πρέπει να επιφορτιστούν με την πρόληψη του αποπληθωρισμού, γεγονός που συνεπάγεται σημαντική ποσοτική χαλάρωση. Αλλά, δεδομένου ότι οι τράπεζες είναι ο μηχανισμός μετάδοσης της νομισματικής τόνωσης της οικονομίας, αυτό προϋποθέτει τραπεζικά συστήματα εν λειτουργία. Κάθε χώρα θα πρέπει να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη στην φερεγγυότητα των τραπεζών της, που πιθανότατα θα απαιτήσει τραπεζικές εγγύησεις και ένα καθεστώς ανακεφαλαιοποίησης (όπως το TARP).

Το χρηματοπιστωτικό σύστημα των ΗΠΑ μπορεί να αντέξει οποιοδήποτε σοκ, επειδή οι ΗΠΑ μπορούν να τυπώσουν τα χρήματα που χρειάζονται. Η Fed μπορεί να διατηρήσει τις ονομαστικές αξίες, και τους μισθούς, αλλά και την ανάπτυξη εάν ενεργήσει ηρωικά, όπως έκανε το 2008. Η χρηματιστηριακή αγορά θα αντιδράσει αρνητικά στην αβεβαιότητα που θα προκαλέσει η κατάρρευση του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού συστήματος (όπως έπραξε και το 1931), και το δολάριο, γιεν και χρυσό μάλλον θα επωφεληθούν. Η μοίρα της βρετανικής λίρας και του ελβετικού φράγκου είναι αδύνατον να προβλεφθεί. Θα μπορούσαν να ωφεληθούν ως ασφαλή καταφύγια, αλλά οι τράπεζες τους είναι εκτεθειμένες σε μεγάλο βαθμό στην ευρώζώνη.

Είναι αρκετά δυσάρεστο ότι ο κόσμος είναι εντελώς απροετοίμαστος για το μελλοντικό αυτό σενάριο. Οι απρόβλεπτες οικονομικές και πολιτικές συνέπειες της επερχόμενης κρίσης θα μπορούσε να είναι ακόμη χειρότερες.

Το δίλημμα που αντιμετωπίζουν σήμερα οι Έλληνες, ανάμεσα στον πόνο της παραμονής στο ευρώ και το χάος της επιστροφής στη δραχμή, θα αναγνώριζε σήμερα ο Οδυσσέας , σχολιάζει εύστοχα ο αρθρογράφος του Reuters, Hugo Dixon.

Ο ομηρικός ήρωας έπρεπε να περάσει από τη Σκύλλα και τη Χάρυβδη. Το να τις αποφύγει και τις δύο ήταν απίθανο. Ο Οδυσσέας διάλεξε τη Σκύλλα, της οποίας κάθε κεφάλι θα κατασπάρασσε από ένα μέλος του πληρώματος. Ο Οδυσσέας έκρινε ότι αυτή η επιλογή ήταν καλύτερη από το να εξαφανιστεί ολόκληρο το πλοίο στη Χάρυβδη.

Καθώς η Ελλάδα οδεύει προς την κρίσιμη εκλογική αναμέτρησης της 17ης Ιουνίου, καμία από τις επιλογές που αντιμετωπίζει δεν είναι ελκυστικές. Η οικονομία έχει συρρικνωθεί κατά 15% από το 2008, η ανεργία έχει σκαρφαλώσει στο 22%, ενώ απαιτείται η λήψη επιπλέον μέτρων λιτότητας στο πλαίσιο του μνημονίου 2.

Ωστόσο, σύμφωνα με τον Dixon, μέρος της κατάστασης στην οποία περιήλθε η Ελλάδα, ήταν αναμενόμενη. Το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας έφτασε στο 15% του ΑΕΠ το 2008 και 2009 κι έπρεπε να μειωθεί. Ωστόσο οι διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις επιδείνωσαν το πρόβλημα αντί να το λύσουν.

Όταν ο Οδυσσέας έπρεπε να περάσει από το θαλάσσιο τέρας, προέτρεψε το πλήρωμά του να κωπηλατήσει όσο πιο γρήγορα μπορούσε, χωρίς να σταματήσει.

Στον αντίποδα, η συμπεριφορά των νεοελλήνων είναι διαφορετική. Η εμπιστοσύνη στη χώρα και τους πολιτικούς έχει χαθεί, τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό.

Τα κεφάλαια φεύγουν από τη χώρα, οι επενδύσεις εξαφανίζονται, ενώ η φοροδιαφυγή μεγαλώνει.

Η κυβέρνηση δεν πληρώνει τα χρέη της, όπως και πολλές επιχειρήσεις. Ως αποτέλεσμα, η Σκύλλα κατασπαράζει τον ελληνικό λαό.

Υπάρχει ελπίδα;

Ωστόσο, παρά την κρισιμότητα της κατάστασης, υπάρχει ελπίδα. Το δημοσιονομικό έλλειμμα υποχώρησε και η οικονομία γίνεται πιο ανταγωνιστική, σημειώνει ο αρθρογράφος του Reuters.

Αυτό που χρειάζεται τώρα η χώρα, είναι μια ισχυρή κυβέρνηση, η οποία θα έρθει αντιμέτωπη με τρία σοβαρά ζητήματα. Την εφαρμογή του προγράμματος μεταρρυθμίσεων και την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, τις διαπραγματεύσεις με την ευρωζώνη και το ΔΝΤ και τέλος, τη διαπραγμάτευση ενός νέου «κουρέματος» του χρέους.

Αν σχηματιστεί μια τέτοια κυβέρνηση, η εμπιστοσύνη θα επιστρέψει και η συρρίκνωση της οικονομίας θα σταματήσει. Η εμπειρία στις χώρες της Βαλτικής (Λετονία, Εσθονία, Λιθουανία), δείχνει ότι τέτοιες μεταρρυθμίσεις μπορούν να δουλέψουν.

Μερίδα αναλυτών ωστόσο εκτιμά ότι η επιστροφή στη δραχμή θα είναι καλύτερη, με κυρίαρχο παράδειγμα την Ισλανδία., η οποία αποκατέστησε την ανταγωνιστικότητά της μέσω μιας μεγάλης υποτίμησης.

Ωστόσο κάτι αντίστοιχο δεν θα λειτουργήσει για την Ελλάδα, κυρίως για δύο λόγους. Η αναστάτωση που θα προκληθεί από την εισαγωγή ενός νέου νομίσματος θα είναι πολύ πιο σοβαρή από την υποτίμηση του ήδη υπάρχοντος νομίσματος.

Καταρχήν, οι τράπεζες θα ξεμείνουν από μετρητά προσωρινά, ενώ θα υπάρχουν πολλά νομικά ζητήματα σε εκκρεμότητα.

Δεύτερον, η Ελλάδα λαμβάνει μια τεράστια ποσότητα φθηνού δανεισμού ως μέρος του δεύτερου πακέτου διάσωσης. 130 δις. ευρώ, ή το 88% του ΑΕΠ. Αν η Αθήνα εγκαταλείψει το ευρώ, θα είναι τυχερή αν λάβει έστω ένα μέρος των μετρητών. Τότε η χώρα θα πρέπει να ισοσκελίσει άμεσα τον ισολογισμό της.

Η εναλλακτική θα είναι να τυπώσει δραχμές για να κλείσει τη μαύρη τρύπα στον προϋπολογισμό. Αλλά μια τέτοια νομισματική χρηματοδότηση θα οδηγήσει σε αλματώδη αύξηση του πληθωρισμού. Ο πρώην πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος τοποθέτησε τον πληθωρισμό στο 30-50% αν η Ελλάδα επιστρέψει στη δραχμή.

Την ίδια ώρα, η Ελλάδα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις εισαγωγές. Εισάγει πετρέλαιο, φάρμακα, τρόφιμα. Αν ξαφνικά αναγκαστεί να μειώσει τις εισαγωγές, η βιομηχανία θα υποστεί τεράστιο πλήγμα. Ακόμη κι ο τουρισμός, η «βαριά» βιομηχανία της χώρας θα υποφέρει.

Άλλη μια συνέπεια, σύμφωνα με τον Dixon, θα είναι η επιδείνωση της κοινωνικής αναταραχής, οι επιθέσεις σε μετανάστες και μεγάλες γενικές απεργίες, ενώ θα είναι πολύ δύσκολο να σχηματιστεί μια λογική κυβέρνηση. Το πεδίο θα είναι ελεύθερο για λαϊκιστές και εξτρεμιστές. «Αυτός ο δρόμος οδηγεί στη Χάρυβδη», προειδοποιεί.

Για να αποφευχθεί αυτή η κατάσταση, οι ψηφοφόροι πρέπει να δώσουν την εντολή σε ένα ισχυρό ηγέτη. Δυστυχώς, ούτε ο Αντώνης Σαμαράς, ούτε ο Αλέξης Τσίπρας είναι ένας σύγχρονος Οδυσσέας, συμπεραίνει ο αρθρογράφος του Reuters. Και κανείς δε δείχνει να έχει εξασφαλίσει τη νίκη.

«Αν κάποιο τρίτο κόμμα δεν καταφέρει ένα καλύτερο αποτέλεσμα, το πιθανότερο είναι η Ελλάδα να επιστρέψει στη δραχμή και οι Έλληνες να βυθιστούν στη δίνη», καταλήγει ο Dixon.

Το κόμμα που θα κληθεί να κυβερνήσει, είναι σε θέση να το πράξει; Οι δυο μονομάχοι μας υπόσχονται στην ουσία δύο διαφορετικούς κόσμους

Οι συνήθεις ερωτήσεις των τηλεοπτικών παρουσιαστών προς τους υποψηφίους, είναι με ποιους θα συνεργαστούν τα κόμματά τους, αν έχουν ευρωπαϊκό προσανατολισμό, και άλλες παρόμοιες μ’ αυτές.

Εμείς θα ρωτούσαμε και κάτι άλλο, αρκούντως σημαντικό. Το κόμμα που θα κληθεί να κυβερνήσει, είναι σε θέση να το πράξει; Οι δυο μονομάχοι μας υπόσχονται στην ουσία δύο διαφορετικούς κόσμους. Οι ιδεολογικοπολιτικές τους διαφορές είναι τεράστιες, όσο και αν γίνεται προσπάθεια να στρογγυλευθούν.

Ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να έχει τις μικρότερες δυνατές απώλειες, λόγω των πολλών και αλληλοσυγκρουομένων απόψεων των ομάδων που φιλοξενεί, κυρίως διότι το επικοινωνιακό επιτελείο της Ν.Δ. βρίσκεται σε άλλο τόπο και χρόνο.

Στην περίπτωση που αναλάβει την πρωθυπουργία ο κ. Τσίπρας θα πρέπει να συμβιβάσει την εφικτή πολιτική που ο ίδιος δηλώνει ότι θα ακολουθήσει, με τις μαοϊκές ή σταλινικές θέσεις που εκφράζουν επίλεκτα στελέχη της παράταξής του. Θα κλείσει το στόμα στον κ. Γλέζο; Θα δεχθεί ο κ. Λαφαζάνης να αποστεί των θέσεων που επί δεκαετίες υποστήριζε (και εξακολουθεί να υποστηρίζει);

Αλλά, θα βρεθεί ο κ. Τσίπρας και αντιμέτωπος με τις προσδοκίες με τις οποίες έχει τροφοδοτήσει τον ελληνικό λαό, από την σκόπιμη ασάφεια των θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ, αφού οι πολίτες εκλαμβάνουν την κατάργηση του Μνημονίου ως κατάργηση της δανειακής σύμβασης.

Αν βέβαια κληθεί να κυβερνήσει ο κ. Σαμαράς, που επί εξάμηνο με επίταση το απαιτεί -και ακόμη δεν έχω αντιληφθεί το γιατί- θα έχει αντιπολίτευση όλο το πολιτικό φάσμα, με αξιωματική τον ΣΥΡΙΖΑ που έχει επιδείξει τον τελευταίο μήνα δυναμική παρουσία (για έπαρση των στελεχών του, γίνεται λόγος) και που δεν θα αφήσει σε χλωρό κλαδί τους νεοδημοκράτες υπουργούς.

Και στη μια και στην άλλη περίπτωση βέβαια, θα πρέπει να προηγηθούν πάλι συζητήσεις για συνεργασία των κομμάτων, που κανείς δεν ξέρει αν καταλήξουν σε επιτυχία. Θα τολμήσω πάντως να δημοσιοποιήσω μια υπόνοια που περνά από το (πάντα καχύποπτο) μυαλό μου, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ίσως βρει προσχήματα για να μη κυβερνήσει.

Του συμφέρει να υπάρχει λίγος χρόνος αναμονής, ώστε να προετοιμασθεί αφενός, αφού αιφνίδια βρέθηκε σε θέση υποψηφίου κατάκτησης της εξουσίας, και να εκμεταλλευθεί ενδεχόμενη αδυναμία της Ν.Δ. να κυβερνήσει -την οποία θα φροντίσει φυσικά να προκαλέσει- ώστε στις επόμενες κατά τον Σεπτέμβριο εκλογές, να διεκδικήσει ακόμη και αυτοδυναμία. Θα δούμε.

Μέσα στο κοινοβούλιο πάντως, όλοι αναμένουμε τις φιλοφρονήσεις Χρυσής Αυγής με τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ. Εχθές, ο υποψήφιος βουλευτής του κόμματος κ. Ηλίας Παναγιώταρος, προειδοποίησε τους βουλευτές ότι θα πέσουν χαστούκια, εφόσον τεθεί στο Κοινοβούλιο συζήτηση σχετικά με το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων.

Είπε συγκεκριμένα ότι «σε περίπτωση που τεθούν εθνικά θέματα στο κοινοβούλιο και ανοίξει συζήτηση για το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων, για προειδοποίηση θα τους δείξουμε το βίντεο του ΑΝΤ1 και αν δεν το καταλάβουν θα τους το εξηγήσουμε». Τόνισε επίσης πως εάν μπει η Χρυσή Αυγή στην Βουλή, θα κάνει εφόδους στα νοσοκομεία αλλά και στους βρεφονηπιακούς σταθμούς και θα πετά στον δρόμο τους λαθρομετανάστες και τα παιδιά τους για να μπουν στην θέση τους Έλληνες!

Πιστεύει κάποιος, ότι αυτές οι δηλώσεις δεν βρίσκουν ανταπόκριση σε ψηφοφόρους; Είναι γελασμένοι όσοι το πιστεύουν. Όπως γελασμένοι είναι όποιοι πιστεύουν ότι δεν προκαλούνται οι Χρυσαυγίτες. Θα αφήσουν αναπάντητες τις φράσεις της κ. Κανέλλη («φασισταριά» και «πουσταριά») ή τις δηλώσεις στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ ότι «η Χρυσή Αυγή είναι εγκληματική οργάνωση» και «ανθρωποφάγοι»;

Η στήλη προτείνει όπως ο νέος πρόεδρος της Βουλής, τοποθετήσει ένα διαχωριστικό -όπως στα γήπεδα- μεταξύ βουλευτών της Χρυσής Αυγής και των άλλων (και χωριστά καφενεία).

Ο Μακεδών

Του Παντελή Μπουκαλα

Και τώρα; Τώρα «πυκνώνουν τα σύννεφα πάνω από την Ιταλία». Αυτό αρχίσαμε να ακούμε και να διαβάζουμε όλο και πιο συχνά, όλο και πιο έντονα, αμέσως μόλις φάνηκε ότι το ζήτημα της Ισπανίας «τακτοποιήθηκε». Ποια η τακτοποίηση; Η μεγάλη μεσογειακή χώρα αποφάσισε με τη σειρά της να πράξει ό,τι ακριβώς αρνιόταν η ηγεσία της πέντε μέρες πριν και ό,τι δεν φαίνεται να αποσπά τη συμφωνία του λαού της: να εναχθεί σε πρόγραμμα διάσωσης. Η οποία δόθηκε υπό την προϋπόθεση του αυστηρού ελέγχου από τους «κυρίους με τα μαύρα» και αποκλειστικά για τις τράπεζες, δεδομένου ότι η ανεργία του 25% δεν θεωρήθηκε σοβαρή υπόθεση. Αφού λοιπόν ολοκληρώθηκε η ένταξη των PIGS στην κατηγορία των πειραματοζώων, οι περιλάλητες διεθνείς αγορές θυμήθηκαν ότι τελικά τα τρία γουρουνάκια δεν ήταν τέσσερα αλλά πέντε (προς το παρόν). Κι έτσι, μετά τη βαρυχειμωνιά σε Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ελλάδα και Ισπανία, «άρχισαν να πυκνώνουν τα σύννεφα πάνω από την Ιταλία»...

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς Κάλχας ή Τειρεσίας (ή έστω ένας από τους αστρολόγους που συμβουλεύουν σοφά αρκετούς ηγέτες της ανθρωπότητας) για να καταλάβει ότι «ο καιρός εγγύς» και για την Ιταλία. Και ας προβάλλεται πανταχόθεν σαν πρότυπο άξιο μιμήσεως η κυβέρνηση Μόντι· ας χαρακτηρίζεται υποδειγματικά αποτελεσματική η κυβέρνηση των αποφασισμένων τεχνοκρατών που δεν εμποδίζονται από «αντιπαραγωγικές» λεπτομέρειες του τύπου «λαϊκή νομιμοποίηση», «κοινωνική συμφωνία» ή «συνταγματικό συμβόλαιο» και μπορούν έτσι να προωθήσουν τα «εξυγιαντικά» προγράμματά τους.

Και η Πορτογαλία άλλωστε παρουσιαζόταν δοξαστικά σαν μοντέλο ευπειθούς προσαρμοστικότητας και ανιδιοτελούς διακομματικής συστράτευσης. Και η Ιρλανδία αποσπούσε εγκώμια από όσους την εμφάνιζαν σαν χώρα της λογικής (εν αντιθέσει με την Ελλάδα, τη χώρα λέει του ανορθολογισμού ή της παλαβομάρας). Κοινή ωστόσο υπήρξε η μοίρα τους: λιτότητα, λιτότητα, λιτότητα (κατά το «δουλειά, δουλειά, δουλειά» που συνηθίζει να λέει η κ. Λαγκάρντ). Λιτότητα πρώτον μονομερής (άρα εκ προοιμίου άδικη), δεύτερον διαρκώς επιδεινούμενη (άρα όσα προτρεπτικά και παραμυθητικά λέγονται είναι απλώς αντεστραμμένη χλεύη και κακόγουστος εμπαιγμός), και τρίτον αναποτελεσματική: ύφεση, ύφεση, ύφεση...

Και πάνω εκεί αρχίζει να πραγματώνεται η μία αυτοεκπληρούμενη προφητεία μετά την άλλη: Οι αγορές, που έχουν προβλέψει ότι «τίποτα δεν θα γίνει» (και προβλέποντας, προκαθορίζουν), υποβαθμίζουν τις εθνικές πιστοληπτικές ικανότητες, ανεβάζουν τα επιτόκια δανεισμού και εξουθενώνουν τους δανειζόμενους που, πληρώνοντας αδρότατα, πείθονται ότι «τίποτα δεν γίνεται». Αρπάζουν λοιπόν πανικόβλητοι σαν τρύπια σανίδα σωτηρίας τα ήδη έτοιμα «προγράμματα διάσωσης». Τα οποία, κομμένα πάντοτε στο πατρόν της λιτότητας, αυξάνουν την ύφεση, άρα μειώνουν τα εισοδήματα, πολλαπλασιάζουν τους ανέργους και διαιρούν τις κοινωνίες σε αλληλομισούμενα κομμάτια.

Αδικη και αδιέξοδη χαρακτήρισε και πάλι την εμμονή της λιτότητας ο Ζαν - Κλοντ Γιουνκέρ. Απ’ το στόμα του και στης θεάς τ’ αυτί. ΄Η έστω της αρχ-Αγκέλισας.

Μην υπερτιμούμε την ακινησία και μην τρομάζουμε απέναντι στις ανατροπές. Για να υπάρχει σύστημα, θα πρέπει να έχει προηγηθεί επανάσταση. Για να υπάρξει τάξη, θα πρέπει να έχει προηγηθεί το χάος.

Του Μενέλαου Τασιόπουλου

Πλησιάζοντας στις εκλογές της 17ης Ιουνίου, πολλοί επιχαίρουν διότι οι συντηρητικές δυνάμεις του κατεστημένου θα έχουν μια τελευταία ευκαιρία. Οι πολίτες τρομάζουν θεωρητικά μπροστά στις ανατροπές του ευρωπαϊκού κεκτημένου, και χαμένοι στην επίμονη προπαγάνδα δεκαετιών για την ευρωπαϊκή καταξίωση προσπαθούν να πείσουν τον εαυτό τους ότι θα υπάρξει λύση μέσω Βρυξελλών και Βερολίνου. Κάτι αντίστοιχο κάνουν και οι πολιτικοί της παράδοσης της μεταπολίτευσης όταν μένουν κατά μόνας ή σε στενό κύκλο.

Ολα αυτά μπορεί να καταλήξουν στις 18 Ιουνίου σε ένα κυβερνητικό σχήμα ευρύτερης αποδοχής, που θα έχει έναν και μοναδικό στόχο: να αναστρέψει την ιστορία της καταστροφής της Ελλάδας, που εξελίσσεται με συνέπεια από το 2009, και να επιχειρήσει μια νέα συγκρότηση εντός μνημονίων και χρεών. Αυτό καταρχήν δεν στέκει, αλλά κανέναν δεν απασχολεί σε βάθος τι στέκει και τι όχι. Ολα ούτως ή άλλως θα καταλήξουν σε χάος. Είτε αυτό το δημιουργήσουν οι παλιές δυνάμεις μιας απειλούμενης με αφανισμό κλεπτοκρατίας, που δεν κατορθώνουν πλέον να χαράζουν την επόμενη μέρα, είτε οι νέες δυνάμεις της συνολικής ανατροπής των δεδικασμένων μιας χρεοκοπημένης Δημοκρατίας, όπως η Ελληνική.

Το χάος θα το δημιουργήσουν αναγκαστικά και οι νέες, ανερχόμενες δυνάμεις της Αριστεράς σε πρώτη φάση, αλλά και της Δεξιάς στην αμέσως επόμενη φάση, που θα θελήσουν με ασέβεια τελικά, όπως πρέπει, να τα γκρεμίσουν όλα για να τα ξανακτίσουν. Η ίδια η κλεπτοκρατία του διεφθαρμένου συστήματος της διαπλοκής και των εκβιασμών άνοιξε τον δρόμο, με τους Παπανδρέου απόλυτους πρωταγωνιστές, για τη συνολική ισοπέδωση. Οι νέες δυνάμεις θα κριθούν από το πόσο θα πετύχουν το χάος να είναι δημιουργικό. Την παραμονή όμως μιας επανάστασης δεν μπορείς να ξέρεις ποια είναι η επόμενη μέρα. Είναι το ίδιο με την παραμονή μιας μάχης. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να προετοιμαστείς όσο το δυνατόν καλύτερα. Από πλευράς ανθρώπων, πόρων, σχεδίων, εναλλακτικών, στήριξης, ψυχής.

Οι δυνάμεις του κατεστημένου θα επιχειρήσουν, μέσα στους ελάχιστους επόμενους μήνες, να ανακαταλάβουν την εξουσία και τον έλεγχο της χώρας, ολοκληρώνοντας τη διαδικασία παράδοσης και εκποίησής της στην ευρωπαϊκή υπερδομή του Βερολίνου. Πέρα από αυτά που θα λεχθούν, αλλά και τα άλλα που θα συμφωνηθούν μυστικά, στο τέλος, μέσα από την ογκούμενη αγανάκτηση του λαού, αυτών που η μοίρα τους προδιαγράφεται να μετεξελιχθούν σε δουλοπάροικους, θα επέλθει η τελική σύγκρουση.

Οι δυνάμεις του κατεστημένου αλαζονικές, επαίσχυντες και μοιραίες, με «εταίρους» των «κλειστών συστημάτων» εξουσίας, μιας Ευρώπης που καταρρέει και μιας παγκοσμιοποίησης που απέτυχε, θα επιχειρήσουν αλλάζοντας προσωπεία να μείνουν όρθιες. Οι νέες δυνάμεις της μεταμοντέρνας εθνικής κοινωνίας, αυτής που χώνεψε τον καπιταλισμό και τον μαρξισμό και θα επενδύσει σε μια δημιουργική αναρχία, για να φέρει μια νέα τάξη, άρα και μια νέα ηθική, όχι στον κόσμο, αλλά πρώτα στον εαυτό της και από εκεί στον κόσμο, θα έρθουν αντιμέτωπές στη μέγιστη αντιπαράθεση του 21ου αιώνα, για την Ελλάδα. Το κατά πόσον την Ελλάδα θα την κατοικούν Έλληνες ή Ευρωπαίοι και νεοοθωμανοί θα κριθεί από αυτή τη μάχη, στο σημείο Βατερλό του σύγχρονου Ελληνισμού.

Ανάλογες συγκρούσεις θα γίνουν παντού στην Ευρώπη. Στη Γερμανία, τη Γαλλία, την Αγγλία, τη Σκανδιναβία, την Ιταλία, την Ισπανία. Η αντίληψη που καλλιεργείται μέσα από τα γκρίζα κοστούμια των Βρυξελλών, «φροντίστε να πεθάνετε ήσυχα», δεν θα περάσει. Δεν είναι ζήτημα δεξιάς ή αριστερής ιδεολογίας, δεν είναι ζήτημα κοινωνισμού ή ελιτισμού. Τις επαναστάσεις τις έκαναν οι εξαθλιωμένοι, οι απογοητευμένοι, οι μοιραίοι. Δεν τις έκαναν οι φιλόσοφοι και οι πολιτικοί στα σαλόνια του συστήματος, ακόμη και αν τις σχεδίασαν. Το νέο σύστημα θα έρθει για να εγγυηθεί την πρόοδο, την εξέλιξη, την ευημερία, τον αποκλεισμό από τα δουλεμπόρια της Ασίας και της Κίνας, της γερμανικής Ευρώπης. Στη διαμόρφωσή του λόγο θα έχουν οι φιλόσοφοι, οι ιδεαλιστές, η νέα γενιά των πολιτικών. Οι πολίτες θα έχουν γυρίσει στα σπίτια τους και θα περιμένουν την επόμενη μέρα.

Αυτό που υπάρχει μπροστά δεν είναι τίποτα άλλο από την απελευθέρωση του χάους. Ας το καταλάβουμε. Δεν μπορεί να μας τρομάζει περισσότερο από τις αλυσίδες που μας έβαλαν για το καλό μας, σε μόνιμη βάση. Θα σταθούμε όρθιοι. Είμαστε Ελληνες!


Οι ιστορικοί δεσμοί της Αλεξανδρούπολης με την Ρωσία, ημέρα με την ημέρα, ενδυναμώνονται, όμως αδικαιολόγητη χαρακτηρίζεται η καθυστέρηση, όχι μόνο της λειτουργίας της Ρωσικής Τράπεζας, αλλά και της ίδρυσης του Υποπροξενείου στην περιοχή.

Παρακολουθώντας προσεκτικά τα δρώμενα στην ακριτική περιοχή μας, προσπαθούμε να βγάλουμε τα αναγκαία συμπεράσματα, για το που βαδίζει η χώρα μας, και ποιος τελικά κινεί τα νήματα στην λήψη κρίσιμων αποφάσεων για την Θράκη.

Σταυροδρόμι λαών και πολιτισμών ο τόπος μας, αποτελούσε πάντοτε σημείο αναφοράς, στην χάραξη της εξωτερικής πολιτικής πολλών ενδιαφερομένων.

Πέρα λοιπόν από τις δράσεις του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής, κάθε τόσο επισκέπτονται την Θράκη, άνθρωποι του Αμερικανικού Προξενείου Θεσσαλονίκης, ενώ παράλληλο ενδιαφέρον εκδηλώνεται και από άλλες χώρες, κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τι είναι αυτό που κεντρίζει άραγε το ενδιαφέρον τους;

- Ο χρυσός, το ουράνιο και άλλα πολύτιμα μέταλλα της Θράκης;

- Το λιμάνι της Αλεξ/πολης που ήρθε στο προσκήνιο με την διακρατική συμφωνία Ελλάδος – Βουλγαρίας – Ρωσίας, για κατασκευή του αγωγού πετρελαίου Μπουργκάς – Αλεξ/πολη, την οποία φρόντισαν να τορπιλίσουν εντέχνως, όχι μόνον ο πρώην πρωθυπουργός της Ελλάδος Γιώργος Παπανδρέου, αλλά και ο ομόλογος της Βουλγαρίας κ. Μπόϊκό Μπορίσοφ;

- Οι αγωγοί φυσικού αερίου που τροφοδοτούν τις χώρες της Ευρώπης;

- Ή μήπως τα πετρέλαια που αναβλύζουν στην βραχονησίδα “Ζουράφα”, που εμείς την ξέρουμε ως “Λαδόξερα”;

Ίσως να είναι και άλλα πολλά, που δεν προσδιορίζονται άμεσα, στο γεωπολιτικό παιχνίδι που χαράσσετε σε σχέδια διαφόρων Ινστιτούτων Στρατηγικών Μελετών, για την ευαίσθητη περιοχή μας.

Συμβαίνει όμως και μια άλλη υπερδύναμη να μπαίνει στο παιχνίδι της στρατηγικής σκακιέρας.

Και αυτή είναι η Ρωσία.

Με την οποία υπενθυμίζουμε πως οι σχέσεις αυτής της πόλης, της Αλεξανδρούπολης, χρονολογούνται από πολύ παλιά.

Μηχανικοί του Ρώσικου Στρατού χάραξαν τα σχέδια της πόλεως.

Δικά τους είναι τα αρχιτεκτονικά σχέδια του Μητροπολιτικού Ναού Αγίου Νικολάου.

Ρώσοι στρατιώτες είναι θαμμένοι στην Αλεξανδρούπολη.

Και το τελευταίο χρονικό διάστημα, χάρις στις ενέργειες του Δημάρχου Αλεξανδρούπολης, του κ. Ευάγγελου Λαμπάκη, έχουν αναθερμανθεί οι σχέσεις της πόλεώς, με την αδελφοποίηση του Δήμου με τον Δήμο του Sosnovii Bor της Αγίας Πετρούπολης.

Αίσθηση προκάλεσε η παρουσία Ρωσικού πολεμικού πλοίου στο λιμάνι μας και η συμμετοχή Ρώσων πεζοναυτών, στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου το 2011.

Αυτή την στιγμή φιλοξενούνται σε τρεις αποστολές πάνω από 600 παιδιά από την Ρωσία, μαζί με τους γονείς τους, στις κατασκηνώσεις της Ιεράς Μητρόπολης Αλεξανδρούπολης.

Και έπονται άλλες αποστολές από το Sosnovii Bor, μέσα στο καλοκαίρι.

Μια νέα εποχή ανταλλαγής πολιτιστικών σχέσεων έχει αρχίσει με κύριους άξονες τον θρησκευτικό τουρισμό, ενώ υπάρχει έντονο ενδιαφέρον και για οικονομικές δραστηριότητες, από Ρώσους επενδυτές.

Δεν είναι άλλωστε τυχαία η επιλογή της Αλεξανδρούπολης για την ίδρυση του τρίτου καταστήματος (μετά την Αθήνα και την Θεσσαλονίκη) της Ρωσικής Τράπεζας KEDR BANK.

Συμβαίνει όμως το εξής παράδοξο: Η άδεια ίδρυσης και λειτουργία της Τράπεζας αυτής αδικαιολόγητα καθυστερεί να δοθεί από την Ελληνική Κυβέρνηση.

Το ίδιο παράδοξη και ανερμήνευτη κρίνεται η καθυστέρηση, από πλευράς του Υπουργείου Εξωτερικών, να εγκρίνει την λειτουργία Υποπροξενείου της Ρωσίας στην Αλεξανδρούπολη.

Την στιγμή μάλιστα που λειτουργούν ένα σωρό άλλα στην πόλη μας.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Ποιος δεν θέλει Ρωσικό Προξενείο στην Αλεξανδρούπολη;

Οι διαβεβαιώσεις που έχουν δοθεί μέχρι τώρα είναι, ότι το Προεδρικό Διάταγμα είναι έτοιμο και μένει μόνο η υπογραφή του.

Προς τι η καθυστέρηση;

Σημειώνουμε ότι για τις πρόσφατες εκλογές ανάδειξης του Προέδρου της Ρωσίας, ψήφισαν εδώ στην Αλεξανδρούπολη πάνω από 2.000 Έλληνες Ομογενείς, κάτοχοι Ρωσικών Διαβατηρίων.

Η χώρα μας έχει μπει σε μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο, η οποία ευχόμαστε να λήξει στις επαναληπτικές εκλογές τις προσεχούς Κυριακής 17 Ιουνίου.

Θέλουμε να πιστεύουμε ότι τόσο η άδεια λειτουργίας της Ρωσικής Τράπεζας, όσο και της ίδρυσης Υποπροξενείου, θα δοθούν χωρίς άλλες καθυστερήσεις.

Το ευχόμαστε.


Την άποψη ότι η δραχμή έχει ήδη επιστρέψει στην Ελλάδα εκφράζει ο Ιάσων Μανωλόπουλος, διαχειριστής …hedge fund και συγγραφές του βιβλίου «Το επαχθές χρέος της Ελλάδας», απευθυνόμενος σε όσους αναρωτιούνται εάν η χώρα βγει εκτός ευρώ.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η Ελλάδα έχει ήδη επιστρέψει στις δραχμές εν μέρει, αναφέρει στο Bloomberg o Μανωλόπουλος και υπολογίζει ότι, στον ιδιωτικό τομέα οι μισθοί έχουν υποχωρήσει 35% ενώ οι φόροι έχουν αυξηθεί. «Άρα το διαθέσιμο εισόδημα έχει μειωθεί το λιγότερο 50%, ενώ τα ενοίκια έχουν υποχωρήσει 35-40%», τονίζει.

Επιπλέον ο Μανωλόπουλος, που ειδικεύεται στις αναδυόμενες αγορές στην Dromeas Capital Group, υποστηρίζει στο βιβλίο του ότι, η Ελλάδα δεν είχε κανένα λόγο να υιοθετήσει εξ’ αρχής το ευρώ.

Σε ερώτηση για το τι ακριβώς εννοεί όταν ισχυρίζεται ότι η δραχμή έχει επιστρέψει, ο ίδιος τονίζει ότι ο ιδιωτικός τομέας λειτουργεί ήδη στο έδαφος της δραχμής, σε αντίθεση με τον δημόσιο, όπου οι συνολικές δαπάνες, συνεχώς αυξάνονται.

«Τα πράγματα θα χειροτερέψουν πολύ, ειδικά για τους δημόσιους υπαλλήλους και τους συνταξιούχους. Θα υπάρχει έλλειψη σε πετρέλαιο και ρεύμα», σημείωσε.

Όπως επισημαίνει, ο κόσμος έχει κουραστεί από το δίλημμα που του παρουσιάζουν τα τελευταία χρόνια, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, δηλαδή, «ψηφίστε μας αλλιώς θα καταστραφείτε».

Πλέον, όπως τονίζει αρκετοί αναρωτιούνται, «γιατί κάποιοι να ζουν καλά και εγώ να ψάχνω τα σκουπίδια για να φάω». Αυτοί θα μπορούσαν κάλλιστα να ψηφίσουν κάτι διαφορετικό γιατί η ζωή τους είναι ήδη κατεστραμμένη, δηλώνει.

Παράλληλα, προβλέπει ότι εάν ο ΣΥΡΙΖΑ σχηματίσει κυβέρνηση η ΕΕ θα θελήσει να διαπιστώσει εάν ο Τσίπρας θα κρατήσει τις προεκλογικές του υποσχέσεις, με τον κ. Μανωλόπουλο να εκτιμά ότι δεν θα το κάνει, «Δεν είναι ο Τσε Γκεβάρα», επισημαίνει.

Σύμφωνα με τον κ. Μανωλόπουλο εάν ο Τσίπρας κρατήσει μια άμεμπτη στάση, η ΕΕ θα ασκήσει πιέσεις για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού, ενώ εάν όλες οι επιλογές αποτύχουν θα εξετάσουν την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ το πρώτο 6μηνο του 2013. «Και οι δύο πλευρές αντιλαμβάνονται αυτή η κατάσταση δεν έχει κανένα αποτέλεσμα», αναφέρει.

Τέλος, επισημαίνει ότι το πρόβλημα των Ελλήνων είναι ότι υιοθέτησαν κακές συνήθειες για τις οποίες δεν αναλαμβάνουν την ευθύνη αλλά κατηγορούν τους υπόλοιπους για αυτές.

Πηγή


Έκτακτη ενημέρωση: Την Κυριακή διεξάγεται το μεγάλο ντέρμπι μεταξύ του Συναγερμού και του Συριζαϊκού και ο νικητής θα πάρει το πρωτάθλημα κι ένα εισιτήριο. Αν νικήσει ο πρώτος θα πάρει το εισιτήριο για το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα συλλόγων, γνωστό και ως Champions League αν κερδίσει ο δεύτερος τότε θα παίζει αιωνίως στο βαλκανικό πρωτάθλημα με τη… Λέφσκι Σόφιας, την Σκεντέρμπεου Κορυτσάς, την Κραϊόβα Ρουμανίας, την Παρτιζάν Βελιγραδίου. Έκτακτη συμμετοχή στο πρωτάθλημα αυτό η… Ανκαρακουτσού και μια ομάδα από την Κούβα.

Ο Συναγερμός κατεβαίνει με αρχηγό τον… Αντωνιάδη που είναι άριστος σκόρερ, ειδικά στο ψηλό παιχνίδι, αλλά στο χαμηλό βάζει καμιά φορά αυτογκόλ. Ο Συριζαϊκός κατεβαίνει με τον Αλεξιάδη που κάνει συνέχεια ντρίπλες, «μαγεύει» τα πλήθη αλλά από γκολ μηδέν.

Βεβαίως, γίνονται κι άλλα ματς την Κυριακή. Η τρίτη ομάδα στη βαθμολογία, ο Βενιζελιακός παλεύει είτε για την έξοδο στην Ευρώπη είτε για τον υποβιβασμό. Ο αρχηγός της έχει λαχανιάσει και ο πάγκος τσακώνεται για το ποιος θα μπει στο παιχνίδι.

Η τέταρτη ομάδα, ο Ανεξαρτησιακός έχει μείνει με τα τσικό και παλεύει να μοιράσει καμιά σωστή μπαλιά.

Υπάρχει επίσης και ο Κουβελιακός με ισχυρό αρχηγό αλλά καθόλου πάγκο. Επίσης, η Δυναμό Περισσού, η μόνη ομάδα που έχει αρχηγό γυναίκα και που όσα πέναλτι να χτυπήσει δε θα βάλει ποτέ τέρμα.

Τέλος, υπάρχει και ο Χρυσαυγιακός ο οποίος μοιάζει περισσότερο με ομάδα ράγκμπι εξαιτίας του… σωματότυπου των παικτών.

Τα στοιχήματα για το σκορ πέφτουν βροχή καθώς οι προβλέψεις των ποδοσφαιρο-γκαλοπολόγων έχουν πάρει φωτιά.

Οι τελευταίες μετρήσεις για το νικητή του ντέρμπι συγκλίνουν στο συμπέρασμα ότι ο Συναγερμός μπαίνει στο αγώνα με αέρα 3 ή 4 γκολ που δύσκολα θα ανατρέψει ο Συριζαϊκός. Για παράδειγμα η μια εταιρεία στοιχημάτων δίνει 4 γκολ διαφορά, η άλλη δίνει διαφορά … τρεισήμισι γκολ ενώ ανάλογο αποτέλεσμα δείχνουν και οι άλλες εταιρείες.

Για τον Βενιζελιακό τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα αφού κάποιοι δίνουν αποτέλεσμα κάτω από τη βάση του 10 και άλλοι ελαφρά πάνω.

Φλερτ με την τέταρτη θέση έχουν τόσο ο Κουβελιακός όσο και ο Χρυσαυγιακός με τον δεύτερο να έχει πάρει φόρα μετά από τα χαστούκια που έριξαν οι… φουσκωτοί παίχτες της σε κάτι… κυριλέ αστούς παίκτες της Δυναμό.

Ο Ανεξαρτιησιακός «ξεφούσκωσε» αφού ο αρχηγός του όλο βγαίνει τεχνητό οφσαϊτ με οδηγίες του προπονητή του.

Το ενδιαφέρον είναι επίσης, ότι στις κερκίδες και την τηλεόραση θα υπάρχουν πάνω από 6,5 εκατ. θεατές ενώ το παιχνίδια των κορυφαίων θα παρακολουθήσει με κομμένη την ανάσα όλη η υφήλιος. Κυρίως η μεγάλη κυρία της Γερμανίας… Αγγελική Μερκελάου και ο ηγέτης των ΗΠΑ, Μπαράκι… Ομπαμάου.

Από τους 6,5 εκατ. θεατές το 15%, δηλαδή σχεδόν 1.000.000 θα αποφασίσει κατά την ώρα του ματς ποιους θα στηρίξει. Αυτός που θα κάνει τα λιγότερα λάθη, θα κερδίσει και το χειροκρότημα του κοινού.

Μπερναμπέου

ΥΓ. Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα ή καταστάσεις είναι τυχαία, γι΄αυτό δεν πρέπει να γίνονται συγχύσεις.

Δεν ανησυχούν καθόλου στην Γερμανία με το ενδεχόμενο της εκλογικής νίκης του ΣΥΡΙΖΑ, σύμφωνα με το «Βήμα»: «Δεν ανησυχούμε πολύ για το εκλογικό αποτέλεσμα, ακόμη και αν οι κάλπες βγάλουν νικητή τον ΣΥΡΙΖΑ» δήλωνε τις προάλλες εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών που θέλει να μείνει ανώνυμος. «Είμαστε σίγουροι ότι οι εκπρόσωποί του αργά ή γρήγορα θα αποδεχθούν το αναπόφευκτο και θα συμβιβαστούν με το μνημόνιο. Ως τότε θα περιμένουμε».

Φαίνεται έχουν λόγους να μην ανησυχούν οι Γερμανοί και οι υπόλοιποι τοκογλύφοι, από τη… συντροφιά του Τσίπρα. Μάλλον έχουν δέσει τον… γάϊδαρό τους.

Κι αν κρίνουμε από τις προχθεσινές δηλώσεις του κορυφαίου στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρη Παπαδημούλη, στον Real Fm, τον έχουν δέσει για τα καλά: «Αν βγούμε πρώτο κόμμα θα προσπαθήσουμε να διαμορφώσουμε μία κυβέρνηση. Αυτό απαιτεί κοινοβουλευτική πλειοψηφία που σημαίνει ότι θα επιδιώξουμε βάζοντας και νερό στο κρασί μας όπου χρειαστεί να εξασφαλίσουμε τη συνεργασία κομμάτων που θεωρούμε συγγενέστερα όπως η ΔΗΜΑΡ. Μπορούμε να είμαστε ανοιχτοί στη στήριξη ή την ανοχή άλλων κομμάτων όπως οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, το ΚΚΕ, ενδεχομένως το ΠΑΣΟΚ, ή δυνάμεις από το χώρο της ΝΔ».

Τα συμπεράσματα δικά σας!

"Η υπονόμευση, είναι ο όρος που χρησιμoποιούμε για να περιγράψουμε τις δραστηριότητες που χρησιμοποιούμε για να καταστρέψουμε πράγματα όπως η πίστη, η θρησκεία, το οικονομικό και πολιτικό σύστημα μιας χώρας και συνήθως στο μυαλό μας είναι συνδεδεμένη με την κατασκοπεία και άλλα ρομαντικά πράγματα όπως η ανατίναξη γεφυρών, ο εκτροχιασμός τρένων και άλλες θεαματικές χολυγουντιανές ενέργειες...
Καμιά πρόχειρη λύση δεν φαίνεται πια ικανή να σώσει την Ευρωζώνη. Τρία 24ωρα μετά την ανακοίνωση της ευρωπαϊκής διάσωσης των ισπανικών τραπεζών, πληθαίνουν οι ενδείξεις ότι η κρίση απλώνεται καθώς οι αγορές δεν ικανοποιούνται άλλο με ημίμετρα. Παλιότερα, μετά από κάθε βαρύγδουπη ανακοίνωση των ευρωπαϊκών ηγεσιών περί διάσωσης της μιας ή της άλλης χώρας, ‘νίκης του ευρώ’ κι όλα αυτά, είχαμε τουλάχιστον άνοδο των αγορών και υποχώρηση των σπρεντ – έστω και για μια μέρα. Αυτή τη φορά δεν είχαμε ούτε καν αυτό. Είχαμε την πτώση του ιταλικού, του ισπανικού αλλά και του αμερικάνικου Χρηματιστηρίου. Είχαμε και μια καλπάζουσα άνοδο των ιταλικών και ισπανικών σπρεντ που άρχισε από τη Δευτέρα και βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Και το κερασάκι στην τούρτα είναι βεβαίως οι προετοιμασίες της Κύπρου να ζητήσει διάσωση αμέσως μετά τις ελληνικές εκλογές.

Το καμπανάκι του κινδύνου έκρουσε χτες ο Κύπριος Υπουργός Οικονομικών Βάσσος Σιαρλής. Η ανάγκη της Κύπρου για διεθνή διάσωση είναι «άκρως επείγουσα», είπε χαρακτηριστικά ο κ. Σιαρλής, γιατί πρέπει να ανακεφαλαιοποιήσει τις τράπεζες της και το ζήτημα αυτό οφείλει να έχει λυθεί ως τα τέλη του μήνα.

Σύμφωνα με ευρωπαϊκές πηγές, το μέγεθος της κυπριακής διάσωσης δεν πρόκειται να ξεπεράσει τα 3-4 δις ευρώ, αφορά δηλαδή ένα πόσο εξαιρετικά χαμηλό για τα μεγέθη του ευρωπαϊκού μηχανισμού. Η κυπριακή οικονομία αντιπροσωπεύει μόλις το 1/60 του μεγέθους της Ισπανίας. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, η κυπριακή κυβέρνηση θα ζητήσει η βοήθεια να γίνει με πρότυπο το πρόγραμμα της Ισπανίας, όπου οι όροι που θα συνοδεύουν τη δανειοδότηση θα αφορούν το τραπεζικό σύστημα και όχι τη διαχείριση της κυπριακής οικονομίας. Άλλωστε η βοήθεια ζητείται για τη στήριξη των κυπριακών τραπεζών εκ μέρους του δημοσίου – όπως και στην περίπτωση της Ισπανίας – και ιδιαίτερα της Marfin Λαϊκής, της δεύτερης σε μέγεθος κυπριακής τράπεζας που είχε υψηλές ζημιές από την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους και προβλέπεται να έχει κι άλλες, καθώς μεγάλο μέρος των δανείων της έχουν χορηγηθεί προς την καταρρέουσα ελληνική οικονομική που εγκυμονεί τρομερές επισφάλειες.

Ο Κύπριος ΥΠΟΙΚ είπε πως δεν έχει κατατεθεί ακόμη επίσημο αίτημα για βοήθεια αλλά πρόσθεσε: «Δεν αποκλείσαμε ποτέ την πιθανότητα να ζητήσουμε στήριξη από το μηχανισμό. Ο μηχανισμός είναι μια από τις επιλογές μας». Παρομοίως και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε ότι δεν έχει δεχτεί κανένα αίτημα βοήθειας από την Κύπρο. «Γνωρίζουμε ότι ο κυπριακός τραπεζικός τομέας αντιμετωπίζει σοβαρές πιέσεις και παρακολουθούμε το ζήτημα» δήλωσε ο εκπρόσωπος της επιτροπής Αμαντέου Αλταφάζ. Ο ίδιος υποστήριξε ακόμη ότι η Κύπρος δεν σχεδιάζει να ζητήσει βοήθεια πριν τις ελληνικές εκλογές της Κυριακής. «Πάντως αν χρειαστεί να γίνει κάτι, έχουμε τα εργαλεία και είμαστε έτοιμοι να τα χρησιμοποιήσουμε», κατέληξε επιβεβαιώνοντας τις προσδοκίες για την κυπριακή διάσωση, που θα γίνει η πέμπτη διάσωση κράτους μέλους της ευρωπαϊκής περιφέρειας.

Τον περασμένο μήνα το κυπριακό Κοινοβούλιο είχε εγκρίνει σχέδιο στήριξης της Marfin Λαϊκής μετά τις διαγραφές ύψους 2 δις ευρώ από το ελληνικό PSI στις οποίες υποχρεώθηκε η τράπεζα. Η έκδοση των δικαιωμάτων των νέων μετοχών η οποία θα έχει ως εγγυητή το κυπριακό δημόσιο θα αρχίσει την Παρασκευή και θα κρατήσει δύο βδομάδες. Και από τη στιγμή που είναι απολύτως απίθανο να καλυφθεί το σύνολο της προσφοράς από ιδιώτες επενδυτές, οι υποχρεώσεις του κυπριακού κράτους για την ανακεφαλαίωση της Marfin Λαϊκής θα μπορούσαν να φτάσουν ως το 1.8 δις ευρώ – ποσό όχι τρομακτικό ίσως, αλλά που ισοδυναμεί με το ένα δέκατο του κυπριακού ΑΕΠ.

«Η κατάσταση είναι επείγουσα. Γνωρίζουμε πως η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών μας πρέπει να έχει ολοκληρωθεί ως τις 30 Ιουνίου» πρόσθεσε ο Κύπριος ΥΠΟΙΚ. «Ως τις 30 Ιουνίου μας μένουν λίγες μέρες και επομένως η διευθέτηση του θέματος επείγει», κατέληξε . Πέρσι η Κύπρος είχε πάρει δάνειο ύψους 2.5 δις ευρώ από τη Ρωσία και δεν χρειάστηκε διάσωση. Σύμφωνα με πληροφορίες από τη Λευκωσία, η κυβέρνηση του ΑΚΕΛ έψαξε κι αυτή τη φορά για χρηματοδότηση από την Κίνα ή τη Ρωσία αλλά δεν κατάφερε να την εξασφαλίσει.

Να πούμε επίσης ότι μετά τη μεγάλη έκρηξη στη ναυτική βάση Μαρί, η Κύπρος μπήκε σε ύφεση που κράτησε όλο το τελευταίο εξάμηνο του 2011. Σύμφωνα με τα νούμερα για την οικονομία που δημοσιεύτηκαν την περασμένη βδομάδα, από τους πρώτους μήνες του 2012 η ύφεση της κυπριακής οικονομίας άρχισε να βαθαίνει και αναμένεται να επιδεινωθεί περαιτέρω με το νέο πακέτο λιτότητας που ετοιμάζει η κυβέρνηση Χριστόφια για να μειώσει το έλλειμμα.