Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

23 Δεκ 2014

  Με τρόπο “εκκωφαντικό” προκαλούν πλέον οι Τούρκοι στο Αιγαίο. Δεν έχει να κάνει με τον αριθμό των παραβιάσεων στον εναέριο χώρο του Αιγαίου, αλλά με τον σκληρό τρόπο που αντιδρούν στις ελληνικές αναχαιτίσεις ,στα αεροσκάφη που χρησιμοποιούν και στις περιοχές που επιλέγουν να προκαλέσουν.
Για 2η φορά μέσα σε λίγες ημέρες η Τουρκική Αεροπορία αντιδρά στην διαδικασία αναγνώρισης / αναχαίτισης αεροσκαφών της που παραβιάζουν τον εθνικό εναέριο χώρο από ελληνικά μαχητικά που εκτελούν περιπολίες αεράμυνας στο Αιγαίο...

Την Δευτέρα λοιπόν έξι τουρκικά αεροσκάφη - δυο εκ των οποίων οπλισμένα- μπήκαν στο FIR Aθήνας παραβαίνοντας τους διεθνείς κανόνες και εν συνεχεία παραβίασαν δυο φορές τον Εθνικό Εναέριο Χώρο. Οι Τούρκοι πιλότοι αντέδρασαν στην διαδικασία   αναγνώρισης / αναχαίτισης  των ελληνικών αεροσκαφών  και όπως στις 19 Δεκεμβρίου, ενεπλάκησαν σε αερομαχία- κάτι που για καιρό δεν γινόταν. Είναι φανερό ότι  οι  τούρκοι πιλότοι έχουν πλέον άλλες οδηγίες και ενδεχομένως άλλους κανόνες εμπλοκής.

Αυτό προκύπτει και από την ανακοίνωση του Τουρκικού Γενικού Επιτελείου για το περιστατικό της 19ης Δεκεμβρίου όπου αναφέρεται ότι μετά την ελληνική ''παρενόχληση'' (σ.σ. εννοεί την αναγνώριση/αναχαίτιση),  έγινε από τουρκικής πλευράς  ''ίδια ανταπόκριση''. Αυτή την διατύπωση χρησιμοποίησε το Πρακτορείο  ειδήσεων  της Τουρκίας Anadolu και είναι ηλίου φαεινότερο ότι πλέον τα αεροσκάφη της Τουρκίας  θα αντιδρούν στις αναχαιτίσεις και εμπλέκονται σε αερομαχίες, αντιδρώντας , δήθεν , ''στα ίδια''.Κρύβουν όμως ότι  αυτοί είναι οι παρανομούντες και οι Έλληνες πιλότοι οι αμυνόμενοι.

Ένα ακόμη “ποιοτικό” στοιχείο των προκλήσεων των Τούρκων προβληματίζει τα τελευταία 24ωρα. Οι Τούρκοι πετούν στο Αιγαίο όχι απλά για να προκαλέσουν αλλά έχουν επιθετικό σχέδιο που εκτελούν αδιαφορώντας για την παρουσία ελληνικών μαχητικών. Ένα από τα πολλά περιστατικά που δείχνουν την πρόθεσή τους να ανεβάσουν το θερμόμετρο της έντασης ψηλά, είναι και η πτήση φωτογραφικών αεροσκαφών τους στην Ρόδο και στην Κρήτη! Τα φωτογραφικά συνοδεύονταν από τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη τα οποία “προστάτευαν” τα φωτογραφικά.

Η κατάσταση δεν είναι ευχάριστη ,το γράφουμε εδώ και μέρες χωρίς καμία διάθεση κινδυνολογίας. Σε άλλη χρονική περίοδο η επισήμανση του κλίματος έντασης που επικρατεί τώρα στο Αιγαίο ίσως να μην είχε αξία. Όμως με δεδομένο ότι όπως όλα δείχνουν τις επόμενες εβδομάδες οι πολιτικές διεργασίες στην Ελλάδα θα είναι πολλές και έντονες, πρέπει να τονιστεί η ανάγκη να μείνει ο χώρος της Εθνικής Άμυνας έξω από την όποια εσωτερική αντιπαράθεση. Το ΥΠΕΘΑ θα πρέπει -ως οφείλει- να λειτουργεί σε υψηλές “στροφές” σαν να μην συμβαίνει τίποτα στην εσωτερική πολιτική σκηνή. Αυτονόητο θα πείτε αλλά επειδή έχουμε “καεί” καλό είναι να το επαναλαμβάνουμε κουραστικά. 

Τα στοιχεία εμπλοκών από το 2009 μέχρι τώρα
Για να γίνει κατανοητή η διαφαινόμενη αλλαγή να σημειώσουμε ότι μετά το 2009 ( όπου σημειώθηκαν 237 εμπλοκές) οι εμπλοκές ήταν ελάχιστες ή και μηδενικές : Το 2010 ήταν 13, το 2011 ήταν 16, το 2012 ήταν 1, το 2013 ήταν 0  και το 2014 μέχρι τον Νοέμβριο ήταν μόνο 2. Τώρα σε ένα 4ήμερο έγιναν 3.

Ένα ερώτημα που γεννάται είναι αν στο ΝΑΤΟ και στην Ουάσιγκτον έχουν σαφή εικόνα των στρατιωτικής φύσεως προκλήσεις που κάνουν οι Τούρκοι και τις συνθήκες έντασης που δημιουργούν με ολοένα και αυξανόμενο ρυθμό ενισχύοντας τα ενδεχόμενα ατυχήματος. Και το λέμε αυτό διότι οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ όταν οι Τούρκοι πριν χρόνια το είχαν ξανά παρακάνει σε αυτόν τον τομέα, είχαν υπάρξει διακριτικές πλην σαφείς παρεμβάσεις προς την Άγκυρα.

Η τουρκική αεροπορική δραστηριότητα την Δευτέρα ήταν, σύμφωνα με το ΓΕΕΘΑ:ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΙ       :  1  (6 Α/Φ)
ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΑ     :  -
ΣΥΝΟΛΟ Α/Φ         :  6
ΟΠΛΙΣΜΕΝΑ          :  2
ΠΑΡΑΒΑΣΕΙΣ         :  1
ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ        :  2
ΕΜΠΛΟΚΕΣ           :  2
ΠΕΡΙΟΧΗ               :  ΒΟΡΕΙΟ ΚΑΙ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΑΙΓΑΙΟ

Όλα τα αεροσκάφη αναγνωρίστηκαν και αναχαιτίστηκαν σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες, κατά πάγια πρακτική, ανακοίνωσε το ΓΕΕΘΑ.

Προκλητική τουρκική αποστολή κρούσης ή κατασκοπείας μεταξύ Ρόδου-Κρήτης


Κλιμακώνεται η προκλητική στάση της Τουρκίας με στρατιωτικές δράστηριότητες στο Αιγαίο που δημιουργούν ερωτηματικά και πέρα από την Αθήνα! Σήμερα επιχείρησαν αποστολή με προφίλ κρούσης/βομβαρδισμού ή κατασκοπευτική στην Κρήτη, με στόχο να φτάσουν στα ανατολικά παράλιά της αλλά αναχατίστηκαν  από ελληνικά μαχητικά,προκαλώντας τρεις αερομαχίες ( εμπλοκές) και συνθήκες ατυχήματος :


Συγκεκριμένα σχηματισμός 4 τουρκικών αεροσκαφών αποτελούμενος από 2 οπλισμένα F-16 και 2  Φάντομ ( βομβαρδιστικά ή κατασκοπευτικά/φωτογραφικά) μπήκαν στο FIR Aθήνας ανατολικά της Ρόδου με κατεύθυνση την Κρήτη, δηλαδή νοτιοδυτική. Ελληνικά μαχητικά απογειώθηκαν από το Καστέλι αναχαίτισαν τα τουρκικά μόλις αυτά παραβίασαν τον εθνικό εναέριο χώρο. Τα Φαντομ απεμπλάκησαν αμέσως και γύρισαν πίσω για το δεν υπάρχει βεβαιότητα για την διαμόρφωσή τους (F-4 ή RF-4).Τα οπλισμένα F-16 επέμειναν με αποτέλεσμα να εμπλακούν σε αερομαχίες  με τα ελληνικά αεράμυνας - σε λίγο ωστόσο έφυγαν και αυτά. Να σημειώσουμε ότι η τουρκική προκλητική ενέργεια είχε πολλά ίδια χαρακτηριστικά με την πτήση που έγινε όταν σκοτώθηκε ο Ηλιάκης.

 Με την σημερινή ''καουμπο'ι'λίκικη'' ενέργεια-  που μαθεύτηκε στους Συμμαχικούς κύκλους- υπάρχει πλέον μια καταγράψιμη τάση  μέρα με την μέρα αύξησης των αερομαχιών στο Αιγαίο με ευθύνη της Τουρκίας- όπως άλλωστε γράψαμε και χθες με τις δυο εμπλοκές που έγιναν. Σήμερα οι εμπλοκές ήταν τρεις, στοιχείο που επιβεβαιώνει ότι η ένταση είναι επιλογή της Αγκυρας .

Άλλαξαν κανόνες εμπλοκής


Όπως γράφαμε και χθες  η Τουρκική Αεροπορία εδώ και λίγες ημέρες αντιδρά στην διαδικασία αναγνώρισης/αναχαίτισης  αεροσκαφών της που παραβιάζουν τον ελληνικό εναέριο χώρο από ελληνικά μαχητικά που εκτελούν περιπολίες ή αποστολές αεράμυνας στο Αιγαίο, στο πλαίσιο επιφυλακής. Είναι φανερό ότι  οι  τούρκοι πιλότοι έχουν πλέον άλλες οδηγίες και ενδεχομένως άλλους κανόνες εμπλοκής. Αυτό προκύπτει και από ανακοίνωση του Τουρκικού Γενικού Επιτελείου για το περιστατικό της 19ης Δεκεμβρίου όπου αναφερόταν ότι μετά την ελληνική ''παρενόχληση'' (σ.σ. εννοεί την αναγνώριση/αναχαίτιση),  έγινε από τουρκικής πλευράς  ''ίδια ανταπόκριση''. Αυτή την διατύπωση χρησιμοποίησε το Πρακτορείο  ειδήσεων  της Τουρκίας Anadolu και είναι ηλίου φαεινότερο ότι πλέον τα αεροσκάφη της Τουρκίας αντιδρούν στις αναχαιτίσεις και εμπλέκονται σε αερομαχίες, δήθεν , ''στα ίδια''.Κρύβουν όμως, όπως επισημάναμε και χθες,  ότι  αυτοί είναι οι παρανομούντες και οι Έλληνες πιλότοι οι αμυνόμενοι.
Να θυμίσουμε ότι την Δευτέρα  έξι τουρκικά αεροσκάφη - δυο εκ των οποίων οπλισμένα- μπήκαν στο FIR Aθήνας παραβαίνοντας τους διεθνείς κανόνες και εν συνεχεία παραβίασαν δυο φορές τον Εθνικό Εναέριο Χώρο. Οι Τούρκοι πιλότοι αντέδρασαν στην διαδικασία  αναγνώρισης/αναχαίτισης  των ελληνικών αεροσκαφών  και όπως στις 19 Δεκεμβρίου, ενεπλάκησαν σε αερομαχία- κάτι που για καιρό δεν γινόταν.

Τα στοιχεία εμπλοκών από το 2009 μέχρι τώρα


Η νέα τακτική φαίνεται από τα στοιχεία: Μετά το 2009 ( όπου σημειώθηκαν 237 εμπλοκές) οι αερομαχίες  ήταν ελάχιστες ή και μηδενικές : Το 2010 ήταν 13, το 2011 ήταν 16, το 2012 ήταν 1, το 2013 ήταν 0  και το 2014 μέχρι τον Νοέμβριο ήταν μόνο 2. Το τελευταία  5ήμερο έγιναν 6.

Τα μαθαίνουν οι Σύμμαχοι επίσημα;

Μέχρι χθες ένα ερώτημα που υπήρχε είναι αν στο ΝΑΤΟ και στην Ουάσιγκτον έχουν σαφή εικόνα των στρατιωτικής φύσεως προκλήσεις που κάνουν πλέον οι Τούρκοι και τις συνθήκες έντασης που δημιουργούν με ολοένα και αυξανόμενο ρυθμό,  ενισχύοντας τα ενδεχόμενα ατυχήματος. Σήμερα ωστόσο, εξ όσων συζητήθηκε από κάποιους ξένους διπλωματικούς κύκλους ανεπισήμως, φαίνεται ότι η τουρκική προκλητικότητα έγινε ορατή. Μένει πλέον να την τεκμηριώσει και η Αθήνα με κατάλληλες ενημερώσεις και παραστάσεις εκεί που πρέπει και να μην περιμένει , όπως λένε κάποιοι να έχουν και ...άλλα στοιχεία! Είναι σαφές πια και από άλλες κινήσεις ότι η Αγκυρα ή κύκλοι της κάτι επιδιώκουν .Και το λέμε αυτό διότι οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ όταν οι Τούρκοι πριν χρόνια  είχαν ξανά αυξήσει τις εμπλοκές και γενικά τις προκλήσεις, είχαν υπάρξει διακριτικές πλην σαφείς παρεμβάσεις προς την Άγκυρα.

Η σχετική ανακοίνωση του ΓΕΕΘΑ για την αεροπορική δραστηριότητα των Τούρκων στο Αιγαίο :


ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΙ       :  2  (10 Α/Φ)
ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΑ     :  1

ΣΥΝΟΛΟ Α/Φ         :  11

ΟΠΛΙΣΜΕΝΑ          :  4

ΠΑΡΑΒΑΣΕΙΣ         :  3
ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ        :  19
ΕΜΠΛΟΚΕΣ           :  3
ΠΕΡΙΟΧΗ               :  ΒΟΡΕΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΟ, ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΚΑΙ ΝΟΤΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΑΙΓΑΙΟ

Όλα τα αεροσκάφη αναγνωρίστηκαν και αναχαιτίστηκαν σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες, κατά πάγια πρακτική, αναφέρει το ΓΕΕΘΑ .
Επιμέλεια Λ. ΛΙΓΟΥΡΙΩΤΗΣ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Παρά τις επίσημες διαβεβαιώσεις της αμερικανικής κυβέρνησης ότι στόχος της πολιτικής της παραμένει ένα ενωμένο, αδιαίρετο Ιράκ, ο απευθείας εξοπλισμός των κουρδικών στρατιωτικών δυνάμεων, αποτελεί καθοριστική εξέλιξη στην πορεία ανεξαρτητοποίησης του κουρδικού κράτους, υποστηρίζει ο Eli Lake σε άρθρο γνώμης στο BLOOMBERG με τίτλο «Kurds Get Closer to a State of Their Own».

Σημειώνει, μεταξύ άλλων, ότι η Ουάσιγκτον δεν θα ήθελε να θεωρηθεί από τις γειτονικές χώρες του Ιράκ ότι ενθαρρύνει την διάλυσή του, καθώς αυτό θα προκαλούσε την απομάκρυνση της Τουρκίας και των κρατών του Περσικού Κόλπου από τη συμμαχία κατά του Ισλαμικού Κράτους.

Ο αρθρογράφος υπενθυμίζει τις πρόσφατες νίκες των Κούρδων Πεσμεργκά κατά του Ισλαμικού Κράτους, που οδήγησαν στην απελευθέρωση μεγάλης έκτασης του βόρειου Ιράκ, ενώ σηματοδοτούν την μεταβολή στην αμερικανική πολιτική, καθώς από το 2015 ο αμερικανικός στρατός θα εκπαιδεύει τρεις ταξιαρχίες των Πεσμεργκά και θα δαπανήσει πάνω από 350 εκ. δολάρια για τον εξοπλισμό τους. Μολονότι οι Κούρδοι διαθέτουν καθεστώς ημιανεξαρτησίας από το 1991 με τη δική τους κυβέρνηση, τη δική τους πολιτοφυλακή και την δική τους εξωτερική πολιτική, οι πρόσφατες εξελίξεις αποτελούν το σημαντικότερο βήμα στην κατεύθυνση της ανεξαρτησίας τους με την έγκριση της Ουάσιγκτον.

Σύμφωνα με το άρθρο γνώμης, ο κίνδυνος του Ισλαμικού Κράτους μετέβαλε την αμερικανική πολιτική στο Ιράκ. Όπως επισημαίνεται χαρακτηριστικά μετά την πτώση της Μοσούλης στα χέρια των τζιχαντιστών, τον περασμένο Ιούνιο, χρησιμοποιώντας οχήματα και όπλα που είχαν δώσει οι ΗΠΑ στον ιρακινό στρατό, ο Πρόεδρος Ομπάμα συνειδητοποίησε ότι οι Κούρδοι είναι οι μόνοι ικανοί φίλοι που απέμειναν στο Ιράκ.

Η εξάρτηση από τους Κούρδους για την απώθηση των τζιχαντιστών δυσχεράνει ωστόσο εξαιρετικά την αμερικανική εξωτερική πολιτική, καθώς η Ουάσιγκτον δεν θα ήθελε να θεωρηθεί από τις γειτονικές χώρες του Ιράκ ότι ενθαρρύνει την διάλυσή του, γιατί αυτό θα προκαλούσε την απομάκρυνση της Τουρκίας και των κρατών του Περσικού Κόλπου από τη συμμαχία κατά του Ισλαμικού Κράτους. Το ζήτημα ωστόσο της δημιουργίας ενός κουρδικού κράτους δεν μπορεί εύκολα να αποφευχθεί τώρα. Τον Ιούλιο, ο πρόεδρος της κουρδικής επαρχίας, Massoud Barzani, ζήτησε την διενέργεια δημοψηφίσματος για την ανεξαρτητοποίηση του Κουρδιστάν από το Ιράκ, ενώ έναν μηνα πριν οι Κούρδοι μαχητές είχαν καταλάβει θέσεις στο Κιρκούκ, μια στρατηγικής σημασίας πόλη, που βρίσκεται στο επίκεντρο της διένεξης μεταξύ της Βαγδάτης και της κουρδικής περιοχής.

Κατά την επίσκεψή του στην Ουάσιγκτον, τον προηγούμενο μήνα, ο Fuad Hussein, επικεφαλής του Γραφείου του Προέδρου Barzani, δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι η κυβέρνησή του αρχίζει τώρα τη διαδικασία δημιουργίας ενός κεντρικού κουρδικού στρατού. Σύμφωνα με τον αρθρογράφο εάν οι Πεσμεργκά μετατραπούν από μια τοπική πολιτοφυλακή σε σύγχρονο στρατό τότε συμπληρώνεται το αναγκαίο κομμάτι του παζλ για ένα ανεξάρτητο κουρδικό κράτος.

Πηγή Bloomberg  ΜIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Απόκτηση του 100% των μετοχών της ΤτΕ από το Ελληνικό Δημόσιο - Εθνικό νόμισμα - Διαρθρωτικές αλλαγές - Μεταρρυθμίσεις με ανθρωποκεντρικό προσανατολισμό - Παραγωγή - Εξωστρεφή Οικονομία.

Εάν πριν έξι χρόνια, υπήρχαν πραγματικοί ηγέτες - άντρες και είχαν εφαρμόσει τα παραπάνω, τώρα η χώρα θα ήταν σε ανοδική τροχιά.

Εκτός αυτών, θα πρέπει η δικαιοσύνη να ενεργήσει γρήγορα.
Θα πρέπει να κάτσουν στο σκαμνί, όλοι αυτοί που είχαν την τύχη της χώρας στα χέρια τους και κατόπιν την έφεραν σ' αυτή τη δεινή κατάσταση.
Πολιτικό προσωπικό - Τραπεζίτες - Κρατικοδίαιτοι Επιχειρηματίες - Μιζαδόροι - Φοροφυγάδες κτλ.Καταδίκες και άμεσα δήμευση των περιουσιών τους.

Εν καιρώ πολέμου για παράδειγμα, υπάρχει η επίταξη εμπορικών πλοίων, για ιερό εθνικό σκοπό.
Το ίδιο μπορεί να γίνει και τώρα.

Η χώρα βρίσκεται σε πόλεμο και οι πολύ μεγάλες επιχειρήσεις ΠΡΕΠΕΙ να βοηθήσουν.
Ποιους; Αυτούς που τόσα χρόνια τις στηρίζουν, καταναλώνοντας τα προϊόντα τους και θησαυρίζοντας τους μετόχους τους.
Που είναι όλοι αυτοί οι..."κύριοι";

Ο Ελληνικός λαός ψυχορραγεί, η ίδια η χώρα ξεπουλιέται, παιδάκια λιποθυμούν στα σχολεία και το μόνο που κάνουν αυτοί, είναι να σφυρίζουν αδιάφορα, βγάζοντας όλο τον πλούτο τους, στο εξωτερικό.
Προς την αυριανή κυβέρνηση:
Πάρτε τους τα πάντα. Κινητά και ακίνητα.
Πάρτε τους τα κλειδιά των διυλιστηρίων τους και των κρατικοδίαιτων επιχειρήσεων τους.
Πάρτε τους τα κανάλια πλύσεων εγκεφάλων και τα διόδια των εθνικών δρόμων που έχει χιλιοπληρώσει ο Ελληνικός λαός.

Και τέλος: Κρατικοποιήστε τους οίκους της ανθρώπινης δυστυχίας.
Τους οίκους παραγωγής αλυσίδων και συμφορών.
Κρατικοποιήστε τις τράπεζες.

Κοντολογίς, δώστε οξυγόνο και ελπίδα στο φουκαρά εργαζόμενο και στα παιδάκια του.
ΕΜΕΙΣ δεν έχουμε πλέον να χάσουμε κάτι...
Τα δώσαμε όλα... Για την πατρίδα και τα παιδιά της...
ΤΩΡΑ, έρχεται η ώρα της πληρωμής, των υπαιτίων της κατάντιας μας.

Gaetano


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Γιώργος Χαρβαλιάς

Ειλικρινά δεν γνωρίζω αν σε δικαστικούς κύκλους ο εισαγγελέας Ντογιάκος προσφωνείται με παρατσούκλια όπως «παναθηναϊκάκιας», «ψηλέας», «γυαλάκιας» ή κάπως έτσι. Επειδή όμως πολλά ακούγονται, έστω και σε επίπεδο αναπόδεικτου πολιτικού κουτσομπολιού, ο συγκεκριμένος λειτουργός της Δικαιοσύνης, μετά και την προαγωγή του, θα έπρεπε να είναι ιδιαιτέρως προσεκτικός ώστε να μην κατηγορηθεί για χρήση δύο μέτρων και δύο σταθμών.

Δυστυχώς, σε αντίθεση με άλλες «πολύκροτες» υποθέσεις, ο κύριος Ντογιάκος στην απόπειρα χρηματισμού του βουλευτή Χαϊκάλη που έχει συγκλονίσει το πανελλήνιο επέδειξε ανακλαστικά θαλάσσιου... ελέφαντα σε χειμερία νάρκη. Aντί να δώσει εντολή, με το που αποκαλύφθηκε το όνομα του μεσάζοντα, να ανοίξουν τα τηλέφωνα και το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο του, τον κάλεσε να απολογηθεί σαν κύριος και να προβάλλει ανενόχλητος τους παιδαριώδεις ισχυρισμούς του. Τώρα δε ακούγεται ότι η υπόθεση οδεύει για το αρχείο!

Τολμούν κάποιοι και ισχυρίζονται ότι ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Εφετών και ο υφιστάμενός του εισαγγελέας Παναγιωτόπουλος, που χειρίζονται την υπόθεση, «έχουν τα χέρια τους δεμένα, γιατί το ελληνικό νομικό πλαίσιο απαγορεύει τη χρήση προϊόντων υποκλοπής». Αυτά να τα πουν αλλού! Σε οποιοδήποτε ευνομούμενο κράτος, ανεξαρτήτως νομικού πλαισίου, θα είχε βρεθεί τρόπος για να ξεσκονιστεί από πάνω μέχρι κάτω ο «μεσάζοντας», ώστε να αποκαλυφθούν οι όποιες διασυνδέσεις του. Εφόσον βεβαίως υπήρχε και η ανάλογη πολιτική βούληση...

Στην Ελβετία θα είχε ήδη μπουκάρει στο σπίτι του το σώμα δίωξης οικονομικού εγκλήματος και θα είχε κατασχέσει σκληρούς δίσκους και ό,τι άλλο θα μπορούσε να αποτελέσει πειστήριο στην υπόθεση.

Η δε ελληνική Δικαιοσύνη, στις μέρες τουλάχιστον αυτής της κυβέρνησης, έχει αποδείξει ότι μπορεί να προσαρμόζεται σε εξαιρετικά διασταλτικές ερμηνείες της νομολογίας. Κοινώς να την κάνει λάστιχο! Αρα ας αφήσουν τα ψόφια...

Η υπόθεση Χαϊκάλη δεν μπορεί και δεν γίνεται να αρχειοθετηθεί προτού αποκαλυφθεί αν ο «μεσάζοντας» λειτουργούσε μόνος ή με εντολέα. Και αυτό ας το χωνέψουν καλά και η κυβέρνηση και ο κ. Ντογιάκος. Στο όνομα της γραφικότητας του βουλευτή Χαϊκάλη και της επιπολαιότητας, αν θέλετε, του αρχηγού των ΑΝ.ΕΛ., που από υπερβολική βιασύνη ή έλλειψη στοιχειοθέτησης έχει «κάψει» σοβαρά πολιτικά χαρτιά, δεν μπορεί η απόπειρα χρηματισμού εν όψει προεδρικής εκλογής να ονομάζεται «κωμωδία». Κωμικοτραγική αντιθέτως είναι η προσπάθεια συγκάλυψής της...

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Ιωάννης Δέμος

Ως πληγωμένο θηρίο αντιδρούν οι αγορές στο ενδεχόμενο εμφάνισης  άλλης  μαχητικότερης λογικής  δανειζομένων.
 
Το ξέσπασμα των διεθνών «οικονομικών κέντρων» και των συν αυτών προσκείμενων μέσων  Μ.Μ.Ε, αναδεικνύουν τον φόβο της απώλειας της "Αγ-ελάδας" την οποία αρμέγουν και προσδοκούν σημαντικότατα κέρδη για την επόμενη 20ετία. Στον αντίποδα τούτο σημαίνει μακράς διάρκειας ανέχεια για τον Ελληνικό λαό.

Και βεβαίως το μοναδικό κίνητρο των αγορών είναι ο κίνδυνος απώλειας εσόδων και όχι φυσικά το ενδιαφέρον για την Ελλάδα και τους πολίτες, ούτε καν για την Ευρώπη.

Άρα οι αγορές φοβούνται  και ο φόβος τους είναι ανάλογος με το μέγεθος της καταστροφολογικής  επικοινωνιακής τακτικής που υιοθετούν. 
Ώστε κατά μία λογική το ενδεχόμενο εκλογών με ορατό τον κίνδυνο εκλογής αντιμνημονιακου μπλοκ κομμάτων, όντως δημιουργεί έντονη ανησυχία στους δανειστές και στα funds.

Ωστόσο η αντίδραση των αγορών θα είναι ανάλογη με εκείνη των χρηματιστηρίων  όταν ανακοινώθηκε η επίσπευση των διαδικασιών εκλογής  Προέδρου της Δημοκρατίας. 

Μία ξαφνική πτώση που συνοδεύτηκε με την γνωστή καταστροφολογία και τρομολαγνία από μνημονιακούς και τα συμπορευόμενα ΜΜΕ, για να ακολουθήσει η διόρθωση και επιστροφή στην κανονική λειτουργία.

Εκείνο που προξενεί αλγεινή εντύπωση είναι ότι η παρούσα Κυβέρνηση έχει επικεντρωθεί στην υπεραυστηρή εφαρμογή του μνημονίου δυναμιτίζοντας ή ίδια με τις φοβικές δηλώσεις το επιχειρηματικό κλίμα για να ικανοποιήσει δήθεν τις αγορές (στέλνοντας στα ύψη τα CDS όπως και ο Γ.Α.Π.), αντί να εκπονήσει ένα συγκεκριμένο βραχυπρόθεσμο μεταρρυθμιστικό και αναπτυξιακό πρόγραμμα, που όμως να έχει ορίζοντα δεκαετίας. 

Βιώνουμε πόλεμο με το εχθρό αόρατο και με πολλούς Εφιάλτες.
Πόλεμο μεταξύ των αγορών και των λαών. Η μάχη είναι στα εδάφη μας!

Το ερώτημα που τίθεται είναι αν πρέπει να παλέψουμε, ή να υποταχθούμε!
Ένα ερώτημα που έχει τεθεί πολλές φορές στην ιστορία της Ελλάδος. 
Διαχρονικά, επιλέγαμε την πάλη από την δουλεία. 
Και τότε το αποτέλεσμα δεν ήταν βέβαιο.  
Κανείς δεν μπορούσε να εγγυηθεί νίκη, απεναντίας κάποιοι μιλούσαν… για καταστροφική ήττα!  

Όμως εκείνοι πάλεψαν…και νίκησαν!..
Και οι λαοί του κόσμου υποκλίθηκαν στην μικρή Ελλάδα!
Γιατί άραγε δεν πρέπει να παλέψουμε τώρα;


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Και μεσ' την τούρλα του χαμού, στο γενικό τσίρκο των ημερών, στήθηκε όμορφα-όμορφα και το πανηγυράκι των τροπολογιών.

Πάνω από 183 τροπολογίες άσχετες επί ασχέτων νομοσχεδίων προώθησε και ψήφισε η συγκυβέρνηση του αίσχους τις τελευταίες μέρες.

Να προλάβουν να ''τακτοποιήσουν'' τα πάντα,  να ξεπουλήσουν τα πάντα, να βολέψουν ημέτερους, να ευνοήσουν φωτογραφικά εταιρείες κι επιχειρήσεις κολλητών και μεγαλοεργολάβων, να πληρώσουν και να δώσουν λεφτά σ' εκείνους μόνον που αυτοί θέλουν.

Το τί ψηφίστηκε αυτές τις μέρες με αυτές τις τροπολογίες, μόνον αργότερα με την πάροδο του χρόνου και με την εφαρμογή κάθε μιάς απ' αυτές θα μάθουμε! Και τότε βέβαια θα είναι αργά.
''Είναι νόμος του κράτους!'' θα μας λένε οι (πολιτικοί) απατεώνες. Κι εμείς θα σκύβουμε το κεφάλι και θα το αποδεχόμαστε.

Ξέρουμε μόνο ότι σε νομοσχέδιο του υπουργείου Υγείας για το Παρατηρητήριο Άνοιας(!), πέρασε η τροπολογία για την παράταση του μνημονίου κατά δύο μήνες, που μπορεί όμως να γίνουν έξη ή οκτώ, ή ολόκληρος χρόνος με εντολή του αφεντικού τους Σόϊμπλε, όσο τέλος πάντων τους χρειαστεί για να μας λεηλατήσουν με την ησυχία τους!
(Πράγματι. Το Παρατηρητήριο Άνοιας είναι ό,τι χρειάζεται για την περίπτωσή μας!)

Με τροπολογίες λοιπόν και Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου κυβέρνησε και κλείνει τον προδοτικό της κύκλο τούτη η συγκυβέρνηση των συνεργατών της Νέας Κατοχής. 

Όμοιοι με τροπολογίες κι οι ίδιοι...
Με άλλη ταμπέλα στο κούτελο και άλλο περιεχόμενο...
Κουστουμάτοι και γραβατωμένοι απ' έξω, απατεώνες από μέσα...
Θεούσες απ' έξω, ανήθικοι από μέσα...
Τάφοι μαρμάρινοι και γυαλιστεροί απ' έξω, γεμάτοι βρώμα, σκουλήκια και πτώματα από μέσα!

Και σαν τροπολογίες θα σας καταψηφίσουμε κι εμείς στις εκλογές που έρχονται!

Σαν τροπολογίες θα σας ακυρώσουμε...
Και σας, και μαζί όλο το προδοτικό σας έργο...
Να μη μείνει ούτε η μνήμη σας, θλιβεροί δωσίλογοι!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"

Υπενθύμιση (καθημερινή και μέχρι την 29η του Δεκέμβρη):
ΟΠΟΙΟΙ ΨΗΦΙΣΟΥΝ ΓΙΑ ΠΡΟΕΔΡΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ,
...και θα ανταμειφθούν ανάλογα!...



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Περί εγκλημάτων και εγκληματιών...

Ψίθυροι παντού, τίποτα δεν διαψεύδεται, τίποτα δεν επιβεβαιώνεται, κανένας από αυτούς που πρέπει δεν έχει τη διάθεση και το σθένος να αναζητήσει την αλήθεια.

Μαθαίνεις πράγματα από περίεργες γωνιές του διαδικτύου και από ανώνυμα γραπτά τυχαίων ανθρώπων, τα παραδοσιακά μέσα έχουν απλώσει ένα σκοτεινό πέπλο στα έργα και τις ημέρες αυτών που κυβερνούν.

Τα ραδιόφωνα γεμάτα καψούρα και η τηλεόραση γεμάτη συνταγές.
Μελομακάρονα, γαλοπούλες γεμιστές, ταξίδια σε εξωτικές κουζίνες, ευτραφείς μάγειρες, πουτανίτσες μαγείρισσες, αλάνια σεφ με τατουαζ, ο καθένας διάλέγει τον μάγειρα και τη συνταγή που γουστάρει για να καλύψει την αφόρητη μπόχα που αναδύεται από τα πεπραγμένα της τελευταίας πενταετίας με μια χαρμόσυνη και γιορταστική ευωδιά, ψεύτικη όμως.

Ψεύτικη όσο η δημοκρατία των εργολάβων και των τραπεζιτών, ψεύτικη όσο τα αντανακλαστικά της αδέκαστης δικαιοσύνης, ψεύτικη όσο η ίδια η ανάγκη ύπαρξης όλων αυτών των θεσμών.

Ηχητικά πρωθυπουργών ταξιδεύουν σε εργαστήρια του Βελγίου και κανείς δεν λέει κουβέντα αν είναι αλήθεια ή ψέματα...

Το Plazza καλωδιώνεται και κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να ψάξει το πως και το γιατί...

Σατυρικές εκπομπές αναπαράγουν με ελαφρότητα απολειφάδια από βιντεο με συνεντεύξεις στα οποία κάποιοι δηλώνουν ότι ο Βενιζέλος γνωρίζει αλλά έχει σχέδιο, δεν θα κάτσει να χρεωθεί την αποτυχία που έρχεται...

Η βουλή περνάει νύχτα ότι μπορεί, όπως μπορεί, για όποιους μπορεί,όχι για εμάς πάντως...

Δυσωδία,αποτροπιασμός,μια χώρα που γελάει και ταυτόχρονα κλαίει με την κατάντια της, που έχει αποδεχτεί τη σήψη σαν μέλος της οικογένειας της το οποίο ντρέπεται να κουβαλά μαζί στις κοινωνικές υποχρεώσεις.

Και όλα αυτά είμαστε εμείς,όλα αυτά είναι Ελλάδα...

Καλά Χριστούγεννα Έλληνες...

Πηγή Deutsche_Welle

ΥΓ: Από πίτα που δεν τρως, τι σε μέλλει κι αν καεί;...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Όπως ο Σίσσυφος, έτσι και η ελληνική οικονομία δεν μπορεί να φτάσει στην κορυφή του λόφου, αναφέρει ο αναλυτής Patrick L Young στο πρακτορείο Russia Today.

Τονίζει χαρακτηριστικά ότι οι «τοξικές» επιδράσεις του ευρώ ελαχιστοποιούν τις πιθανότητες για μια σημαντική ελληνική ανάκαμψη από την ύφεση. Ο ίδιος εκτιμά πως το πρόβλημα με την πολιτική είναι πως «τελικά, αυτό στο οποίο πρέπει να δοθεί προσοχή είναι η οικονομία, ωστόσο «στο τέλος, cash is the king», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον αναλυτή, η ΕΕ είναι αποφασισμένη να διαπρέψει σε μια κίνηση όπου οι πολιτικές τάξεις δεν έχουν απλώς βάλει τα κεφάλαια τους στην άμμο, «αλλά έχουν κάνει πλύση εγκεφάλου στους ψηφοφόρους για να αγνοήσουν την βαρύτητα των αριθμών. Οι συνεχιζόμενες μη βιώσιμες δαπάνες μαζί με τα ανεπαρκή φορολογικά έσοδα, απλώς αψηφούν την κοινή λογική».

«Σε ό,τι αφορά την οικονομία, οι κυβερνήσεις της ΕΕ είναι ενωμένες στην ψευδαίσθηση: δεν έχουν κανένα πρόβλημα, ήδη από την αρχή». Όπως εκτιμά ο αναλυτής, μπορεί οι Βρυξέλλες να θεωρούν ότι η ελληνική οικονομία έχει «θεραπευτεί» μετά από μια μεγάλη (και άκρως βαρετή) συζήτηση για τους τρόπους αποπληρωμής των δανείων προς την τρόικα. «Η δυσάρεστη αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα κρέμεται στην ευρωζώνη από μια κλωστή, που γίνεται θηλιά και σφίγγει καθημερινά γύρω από το λαιμό κάθε πολίτη».

Αφήνοντας κατά μέρος την τρέχουσα διαδικασία για την εκλογή προέδρου και τις δηλώσεις σχετικά με αυτή, «που μπορεί να επισπεύσουν μια έξοδο από το ευρώ», έχει περάσει η στιγμή που «δεν επρόκειτο για τίποτα άλλο παρά για καθαρό μαζοχισμό από την πλευρά της τρόικας, να φυλακίσει τους Έλληνες μέσα στην πιο τέλεια μηχανή παραγωγής φτώχειας στον κόσμο».

Σύμφωνα με τον ίδιο, η ελληνική οικονομική κατάσταση είναι φρικτή. «Ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι η αναιμική ανάκαμψη του 2014 μπορεί να φθάσει τον μέσο όρο της ΕΕ προ 2008 (του 2%), θα χρειαστούν 13 χρόνια ώστε η οικονομία να ανακάμψει και να φθάσει το επίπεδο του 2008, και πιθανώς δύο δεκαετίες για να βρεθούν δουλειές για τους ανέργους. Εναλλακτικά, η Ελλάδα μπορεί να συνεχίσει να αιμορραγεί και να δει το χρέος της να συσσωρεύεται, καθώς η θηλιά του ευρώ στραγγαλίζει το κράτος».

Ο αναλυτής εκτιμά ότι η Ελλάδα χρειάζεται ένα ξέσπασμα από την κυβέρνηση, για να σταματήσει τη συνεχιζόμενη προσάρτησή της από την ΕΕ, καθώς οι Βρυξέλλες διατηρούν την μάταιη προσπάθεια να διατηρήσει το απερίσκεπτο project του ευρώ.

«Η Ελλάδα χρειάζεται ένα μονοπάτι για να ανοικοδομήσει την οικονομία της, ιδιαίτερα τις εξαγωγές και τις θέσεις εργασίας. Η Αθήνα πρέπει να εγκαταλείψει την πρόσοψη της ευρωπαϊκής ενότητας που την εξαθλιώνει, ή να ρισκάρει τη συνεχιζόμενη καταστροφή του εθνικού ιστού της. Η επιδίωξη της ευρωζώνης για το ελληνικό οικονομικό μαρτύριο, αντιστοιχεί σε σύγχρονη δημοσιονομική βαρβαρότητα».

Πηγή Capital


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Ο στρατός παραμένει ο θεσμός που εμπιστεύονται περισσότερο

Το Ευρωβαρόμετρο δείχνει ότι το 48% των Τούρκων δεν έχει εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση Ερντογάν-Νταβούτογλου.
Ο τουρκικός λαός έχει χάσει την εμπιστοσύνη του στην κρατική μηχανή, στα κόμματα, στη δικαιοσύνη ακόμη και στον στρατό αν και στον πίνακα των θεσμών ο στρατός εξακολουθεί να είναι ο πρώτος που συγκεντρώνει μια σχετική εμπιστοσύνη των πολιτών.

Αυτά είναι μερικά από τα στοιχεία των μετρήσεων του Ευρωβαρομέτρου τα οποία δημοσιεύθηκαν το Σάββατο 20 Δεκεμβρίου με τίτλο «Δημόσια γνώμη για την Ευρώπη, Νοέμβριος 2014».

Το 71% των Τούρκων δεν έχει εμπιστοσύνη στα πολιτικά κόμματα – έξι ποσοστιαίες μονάδες λιγότερες από πέρυσι, το 49% δεν εμπιστεύεται την δικαστική εξουσία και το 48% δεν έχει εμπιστοσύνη στο κράτος.

Ο μέσος πολίτης της Τουρκίας φοβάται ότι το 2015 θα είναι χειρότερο από τον χρόνο που τελειώνει καθώς οι μισθοί και τα μεροκάματα θα παραμείνουν στα σημερινά επίπεδα, ο τιμάριθμος θα εξακολουθήσει να ανεβαίνει και οι θέσεις εργασίας θα λιγοστέψουν. Συγκεκριμένα, το 63% των Τούρκων είναι απαισιόδοξοι για το μέλλον, ποσοστό κατά 18 μονάδες κατώτερο του 2013. Μονο το 25% πιστεύει ότι το 2015 θα είναι καλύτερο.

Το 48% των Τούρκων δεν έχει εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση Ερντογάν-Νταβούτογλου, το 40% βλέπει να διογκώνεται η ανεργία και δηλώνει ότι δεν είναι βέβαιο για συνέχιση της εργασίας που έχει σήμερα, ποσοστό 20% μεγαλύτερο από ότι πέρυσι.

Ο τουρκικός στρατός παραμένει ο θεσμός που εξακολουθεί να έχει την εμπιστοσύνη του λαού, συγκεκριμένα του 62%, αλλά κατά 8% μικρότερο ποσοστό από το 2013.
Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με την αστυνομία--το 53% της έχει εμπιστοσύνη, 7% λιγότεροι από πέρυσι.

Έχει αυξηθεί και το ποσοστό των Τούρκων που δεν εμπιστεύονται την Ευρωπαϊκή Ένωση – έφθασε το 66%. αυξημένο κατά 9 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με το 2013. Το ποσοστό εκείνων που της έχουν εμπιστοσύνη περιορίστηκε στο 18%, μειωμένο κατά 7 μονάδες από πέρυσι.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

O ιστορικός του μέλλοντος που θ’ ασχοληθεί με την τρέχουσα προεδρική μη εκλογή δεν θα δυσκολευτεί καθόλου να διακρίνει τον ουσιαστικό πυρήνα των γεγονότων: τον διάχυτο πανικό ενός ολόκληρου συστήματος μπροστά στο φάντασμα της «πρόωρης» λαϊκής ετυμηγορίας. Οπως ακριβώς η ουσία της αποστασίας του 1965 δεν ήταν οι (δικαστικά αναπόδεικτες) καταγγελίες για χρηματική εξαγορά κάποιων από τους βουλευτές της Ενωσης Κέντρου που «έσωσαν τον τόπο» προδίδοντας το κόμμα με το οποίο εκλέχθηκαν, αλλά η πάση θυσία αποφυγή της προκήρυξης εκλογών από τον τότε βασιλιά, έτσι και σήμερα λίγη σημασία έχει το ακριβές περιεχόμενο των καταγγελιών και των βίντεο του κάθε Παύλου Χαϊκάλη, μπροστά στη διατεταγμένη δαιμονοποίηση της λαϊκής ψήφου και κυριαρχίας.
   
Κατά τα άλλα, είναι πραγματικά διασκεδαστικό το body language που παρελαύνει τον τελευταίο καιρό στις μικρές μας οθόνες: γίγαντες της κοινοβουλευτικής ηθικής όπως ο αρχιτέκτονας της αποστασίας του 1965, ομοτράπεζοι και ομογήπεδοι των ανοιχτοχέρηδων της Ζίμενς, εφοπλιστές, σύζυγοι και υπάλληλοι εφοπλιστών, τραπεζιτών ή μεγαλοεργολάβων, ένας ολόκληρος κόσμος με τον τρόμο στο βλέμμα διαρρηγνύει καθημερινά τα ιμάτιά του για τον «εκφυλισμό των θεσμών», την «ανευθυνότητα» και τον «μικροκομματισμό» όσων επιδιώκουν τη στοιχειώδη άσκηση της δημοκρατίας: ν’ αποφασίσει το ίδιο το «κυρίαρχο» πειραματόζωο αν θέλει ή όχι να παραμείνει στον θάλαμο ανατομίας.
    
Δεν πρόκειται για τυχαίο πανικό. Μπορεί η ελληνική οικονομία να μη βρίσκεται σε καθόλου καλύτερη κατάσταση από το 2010, όταν ξεκίνησε η τροφοδοσία της με το σωληνάκι των μνημονιακών δανείων με αντάλλαγμα την εξαθλίωση των μισθωτών και τη βίαιη εκκαθάριση μιας μεγάλης μερίδας μικροαστών, απομένει ωστόσο ημιτελές το μεγάλο φαγοπότι που αποτελούσε και τον βασικό στόχο του όλου σχεδιασμού: το μαζικό ξεπούλημα της δημόσιας γης και περιουσίας. Διαδικασία επικερδέστατη για τους πάσης φύσεως εμπλεκομένους –εκτός αν νομίζει κανείς πως η χώρα μας θ’ αποφύγει, σαν όαση ηθικής, τον εσμό των σκανδάλων που σημάδεψαν την εκποίηση του ανατολικογερμανικού Δημοσίου από το γερμανικό πρότυπο του δικού μας ΤΑΙΠΕΔ τη δεκαετία του 1990.

Οσο για τον ευτελισμό των κοινοβουλευτικών διαδικασιών, το μόνο σίγουρο είναι πως δεν εγκαινιάστηκε με το σίριαλ της τρέχουσας προεδρολογίας. Αν η δομική αμφισβήτηση της έμμεσης δημοκρατίας συνιστούσε παραδοσιακό προνόμιο του πολιτικού περιθωρίου, τόσο στην ψαγμένη όσο και στη λαϊκίστικη εκδοχή του (2, Λευκάδα 2007), το αποφασιστικό πλήγμα στο κύρος των αντιπροσωπευτικών θεσμών δόθηκε το 2010-12, όταν η τότε κοινοβουλευτική πλειοψηφία δέχτηκε να ψηφίσει με συνοπτικές διαδικασίες καταστατικά κείμενα εκατοντάδων σελίδων, τα οποία ανέτρεπαν εκ βάθρων το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας του ελληνικού κράτους, χωρίς να της δοθεί το χρονικό περιθώριο ούτε καν να τα ξεφυλλίσει, πόσω μάλλον η δυνατότητα να τα κρίνει επί της ουσίας.

Η συνειδητοποίηση αυτής της εικονικότητας συνέβαλε στη διάχυτη αίσθηση προδοσίας «των πολιτικών», στην προσομοίωση της Βουλής με «ξένους πράκτορες» και την ταύτισή της με τους «κλέφτες», στην ισοπεδωτική εξίσωση κυβερνώντων και μη, την ακύρωση της πολιτειακής τομής του 1974 στη συλλογική συνείδηση και τη φαντασιακή ανάδειξη ως προτύπων διακυβέρνησης των εκτελεστικών αποσπασμάτων της στρατοκρατίας του 1922.

Δύο χρόνια μετά, η λαϊκή δυσφορία δείχνει να μορφοποιείται σ’ εκλογικό τσουνάμι κατά των εφαρμοστών των μνημονίων, το κύρος των κοινοβουλευτικών θεσμών εξακολουθεί ωστόσο να παραμένει ζητούμενο. Κατά πάσα πιθανότητα, η αξιοπιστία τους θα κριθεί από κάποιες λεπτομέρειες: πόσα μνημονιακά ποντίκια του πρόσφατου παρελθόντος θα τα καταφέρουν π.χ. να τρυπώσουν στα ψηφοδέλτια και τα έδρανα του νέου κυβερνητικού σκάφους; 
Τάσος Κωστόπουλος 
Πηγή efsyn

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Το ΜΕΓΚΑλο λεξικό της νέας ελληνο - δωσιλογικής γλώσσας, ολοκληρώθηκε και κυκλοφορεί.

Πλούσια ύλη, ερμηνείες υποκόσμου, ετυμολογία συστημικών φράσεων.
 
Παραδείγματα:

- Συναίνεση:  η ανταλλαγή ψήφου με υπουργική καρέκλα 

- Διάγγελμα:  η φανερή πρόσκληση δωροδοκίας

- Τζακ ποτ:    η μεταφορά των 3.000.000 που δεν πήρε ο προηγούμενος, στην επόμενη ψηφοφορία της 29ης Δεκεμβρίου

- Αλλαγή πλεύσης: γλύφουμε εκεί που φτύναμε για να γλυτώσουμε τις εκλογές

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"

Υπενθύμιση (καθημερινή και μέχρι την 29η του Δεκέμβρη):
ΟΠΟΙΟΙ ΨΗΦΙΣΟΥΝ ΓΙΑ ΠΡΟΕΔΡΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ,
...και θα ανταμειφθούν ανάλογα!...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Του Γιώργου Νούτσου

Ακόμη το τοπίο για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας δεν έχει ξεκαθαρίσει. Οι πολίτες άναυδοι γίνονται καθημερινά μάρτυρες απίστευτων γεγονότων! Τόσο μεγάλο σε έκταση και συχνότητα πολιτικό «ξεκατίνιασμα» δεν έχω ξαναζήσει και βέβαια, αυτό είναι κάτι που κανέναν δεν τιμά!

Η συγκυβέρνηση πασχίζει με νύχια και δόντια να κρατηθεί στην εξουσία. Δεν το ομολογεί, πως στόχος και διακαής πόθος της είναι μόνο αυτός, προτάσσοντας το κατ αυτήν, «καλό της χώρας»!!!
Πότε όμως οι μύχιοι ιδιοτελείς πόθοι αποκαλύπτονται; 
Ποτέ… Κι αυτό είναι γνωστό στους παροικούντες στην Βαβέλ της απόλυτης υποκρισίας!

Η αξιωματική αντιπολίτευση από την άλλη, έρμαιο της μωροφιλόδοξης και ασυγκράτητης, βαθιάς επιθυμίας της να κυβερνήσει! Άλλο θέμα το, πώς θα κυβερνήσει, με ποιούς θα το κάνει, με ποιό συγκεκριμένο σχέδιο θα το πετύχει και κυρίως με ποιες εθνικές προτάξεις και στόχους!

Οι υπόλοιποι της αντιπολίτευσης, άδουν γενικώς και αορίστως προς κάθε κατεύθυνση, στήνουν σενάρια, εμμένουν πεισματικά στο δικό τους «νερό του Καματερού», κατακεραυνώνουν και διεκδικούν την ψήφο των πολιτών, τάζοντας τα πάντα, με την απόλυτη βεβαιότητα, πως ποτέ δεν πρόκειται να λογοδοτήσουν γι αυτά, πολύ απλά, γιατί ποτέ, δεν πρόκειται να κυβερνήσουν!

Και πίσω από όλα αυτά, εμείς! Ένας κόσμος αποκαμωμένος και προδομένος απ όλους, που διάγει βίο μαρτυρικό, επειδή, αυτόν, του σχεδίασαν και του επέβαλαν, με τη βοήθεια φυσικά των ανώριμων, απαίδευτων και άτολμων εθνικών μας εκπροσώπων.

Ζούμε καταστάσεις έξω από κάθε λογική. Όπου το μαύρο και το άσπρο περίτεχνα και δόλια συμπλέκονται, ακριβώς για να μη μπορεί ο κοινός νους να αξιολογήσει, να προβληματιστεί, να κρίνει και να πάρει θέση. Και πίσω από όλα αυτά, ο βρώμικος πόλεμος ενός «οργουελικού» παρασκηνίου, πιο νοσηρός από οτιδήποτε άλλο, καθώς μέσα από καταστροφολογίες και πιθανολογούμενες εικόνες αποκάλυψης, προσπαθούν να αποτρέψουν ό,τι πιο υγιές σε μια δομημένη κοινωνική και πολιτική εξελικτική πορεία… Την συνέχεια των πραγμάτων την άλλη μέρα, χωρίς ίσως κάποιους από αυτούς… Την άλλη σκέψη, ιδέα ή πολιτική, που θα μπορούσε να αποδομήσει με επιτυχία, ότι ατυχές βιώνουμε ίσα με τώρα.

Προσωπικά δεν πιστεύω στο αλάθητο κανενός! Όχι μόνο του Σαμαρά ή του Τσίπρα, αλλά ούτε καν στο δικό μου. Ούτε και στο αλάθητο των πιο έμπιστων ανθρώπων μου, ούτε ακόμα και σ αυτό το περιώνυμο αλάθητο του Πάπα!!! Πιστεύω όμως απόλυτα στην χωρίς κενά εξέλιξη της ζωής μας. Αυτής που απεχθάνεται κίβδηλες αυθεντίες, που εκφράζουν ίσως ότι πιο σκληροπυρηνικό, απαρχαιωμένο και αντιδραστικό υπάρχει. Αυτής, που ανάγει το ανθρώπινο στοιχείο, ως υπέρτερο όλων των άλλων, ανάγοντας ταυτόχρονα σε βασικά στοιχεία της ύπαρξής μας ό,τι προάγει το πνεύμα, την καλλιέργεια, τις αξίες του ανθρωπισμού, τον υλισμό εκείνο, που είναι απλά αναγκαίος για να εξασφαλίσει μια ποιοτική, ισότιμη, αλληλέγγυα, δίκαιη συμπόρευσή μας επί γης!

Όλα όσα ακροθιγώς μόνο αναφέρω, θεωρώ γίνεται απόλυτα αντιληπτό, πως δεν έχουν σε τίποτα να κάνουν με την πραγματικότητα που βιώνουμε στη χώρα μας! Όπου οι υπερφίαλες, αλαζονικές συμπεριφορές των ηγητόρων μας, εδώ και πολύ καιρό, υπερέβησαν τα εσκαμμένα! Με τακτικές γκαιμπελικές και μαφιόζικες συνάμα, που παραπέμπουν όχι σε οργανωμένα πολιτικά σύνολα, αλλά σε υπόκοσμο ενδεδυμένο του λεοντή του θεσμικού παράγοντα…!!!

ΟΙ εκβιασμοί, οι παρακολουθήσεις, οι χρηματισμοί, το νοσηρό παρασκήνιο, οι ανακολουθίες, τα συνειδητά ψέματα, η εξαγορά συνειδήσεων, η υπάνθρωπη, απάνθρωπη, τυχοδιωκτική και ιδιοτελής καθαρά προσέγγιση αμιγώς εθνικών ζητημάτων - σε βάρος φυσικά των δεύτερων και προς δόξαν των πρώτων - ακόμα και αυτή η φονική δράση λίγο μόνο καιρό πριν, ακραίων στοιχείων, καταδεικνύουν περίτρανα τον τραγέλαφο του σαθρού πολιτικού και κοινωνικού συστήματος που βιώνουμε και που καλούμαστε με την επιλογή, ψήφο και στήριξή μας να συνεχίσουμε να υπηρετούμε…!

Προσωπικά, αδυνατώ να συμπράξω! Όχι άλλο πια! Κι έχει να κάνει αυτή μου η θέση με την απόλυτη πεποίθηση μου, πως αν ελάχιστα ψήγματα αντίδρασης μας έχουν απομείνει, είναι καιρός τώρα και μόνο τώρα, να εκφραστούν!

Οι προτάξεις της παγκοσμιοποίησης, που προφανώς μόνο σε απόλυτη σαλαμοποίηση και πλήρη εθνικό αφανισμό οδηγούν, με αφήνουν αδιάφορο. Όπως αδιάφορο με αφήνουν και οι δόλιες πολιτικές τους, που κατάφεραν έντεχνα να μετασχηματίσουν μια ανερχόμενη και πολλά υποσχόμενη οικονομία, την Ελληνική, σε απέραντη θλιβερή θνήσκουσα πραγματικότητα και το πιο λαμπρό και πολλά υποσχόμενο οικόπεδο του πλανήτη, σε «παγκόσμια χωματερή» των γεωπολιτικών, οικονομικών και ενεργειακών επιλογών τους!

Τις συνέπειες αυτών των επιλογών τις ζούμε ήδη. Κι η συνέχισή τους τον ίδιο και χειρότερο παρανομαστή θα συνεχίσει να έχει, μέχρι να έρθει στιγμή, που τίποτα άλλο πια δεν θα μας έχει απομείνει…!
Και τότε; Ποιος θα μας συντρέξει;
Ποιος θα μας συμπαρασταθεί μη έχοντας τίποτα άλλο πια να κερδίσει;  
Κι εμείς με ποιες εναπομείνασες δυνάμεις, θα μπορέσουμε να ορθοποδήσουμε, όταν κάθε μας βήμα θα βουλιάζει στον βούρκο του χρόνιου απέραντου δοσιλογισμού μας;

Τώρα είναι η ώρα να πατήσουμε πόδι.
Τώρα είναι η ώρα να αντιδράσουμε!
Τώρα είναι η ώρα, ίσως με κόστος μεγάλο, να ξετινάξουμε από πάνω μας, ότι χρόνια τώρα καλά είναι γαντζωμένο και κατατρώει τις σάρκες μας!
Οι ήπιες συνταγές της υποταγής και του «ναι σε όλα», εξεμέτρησαν τον βίο τους!
Μια νέα συνταγή-μήνυμα, είναι αυτή που πρέπει να εκπέμψουμε στο πολιτικό μας σύστημα και τους εντολείς τους!
Και η αρχή, είναι ανάγκη να γίνει τώρα, από την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας…!
Και η συνέχεια μετά, με τις Εθνικές εκλογές!
Κι έπεται συνέχεια….
Σίγουρα ενδιαφέρουσα και πρωτότυπη, που οι συνδιαχειριστές των ζωών μας, δεν τολμούν, σήμερα, ούτε καν να διανοηθούν!!!

Ας τους αφήσουμε στην αγωνία τους για τα επερχόμενα. Κι ας ετοιμάσουμε μεθοδικά την «επανάστασή» μας!
Επανάσταση ψυχής, ιδεών, ήθους και αποτελέσματος! 
Και το σφραγισμένο μονοπάτι, λεωφόρος θα δούμε να διανοίγεται μπροστά μας… 
Αρκεί βαθιά να το πιστέψουμε και να το κάνουμε μέλημα της ζωής μας…!!!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Δρ. Γιώργος Βαφειάδης
Οικονομολόγος

Οι εν πολλοίς ανίκανοι, διεφθαρμένοι πολιτικοί μας, υπάλληλοι των ξένων συμφερόντων και των τοκογλύφων, αδυνατούν να έχουν μία ολιστική προσέγγιση για την πολυδιάστατη κρίση που ταλανίζει την πατρίδα μας εδώ και χρόνια, δεν έχουν ένα μακροπρόθεσμο γεωπολιτικό όραμα και, ως εκ τούτου, δε μπορούν ή δεν θέλουν να κατανοήσουν τις βαθιές μεταβολές που έχουν λάβει χώρα στην παγκοσμιοποιημένη οικονομία και στη δομή της Ε.Ε.

Ίσως ξενίσει μερικούς αλλά θεωρώ ότι η παρακμή της Ε.Ε. και τα συνεπακόλουθα διαλυτικά φαινόμενα ξεκίνησαν το 1990 όταν με τη διάλυση του υπαρκτού σοσιαλισμού επήλθε η συνένωση των δύο Γερμανιών. Η τελευταία αναζωπύρωσε τη θεωρία του ζωτικού χώρου για την ενωμένη πλέον Γερμανία με αποτέλεσμα το νέο οικονομικό εθνικισμό του Δ! Ράιχ. Η δημιουργία της ευρωζώνης, η οποία κάθε άλλο παρά άριστη νομισματική ένωση ήταν, η υιοθέτηση του ευρώ σύμφωνα με τα πρότυπα του ισχυρού μάρκου και η συνακόλουθη συνθήκη του Μάαστριχτ απετέλεσαν τα βασικά εργαλεία για την επιβολή της Γερμανικής οικονομικής ηγεμονίας σε όλα τα θεσμικά επίπεδα της Ε.Ε. Παράλληλα, ο οικονομικός εθνικισμός οδήγησε, όπως ήταν φυσικό, σε μία υφέρπουσα γεωπολιτική επέκταση στην Ευρώπη (βλέπε πρώην Γιουγκοσλαβία και Ουκρανία).

Επίσης, ένας άλλος παράγοντας έπαιξε σημαντικό ρόλο και επέτεινε τα προαναφερθέντα διαλυτικά φαινόμενα και την εντεινόμενη ανισότητα μεταξύ των Βόρειων χωρών της Ε.Ε. και των αντίστοιχων της ΝΑ Ευρώπης. Αυτός ήταν η ήδη από τη δεκαετία του ’80 επερχόμενη παγκοσμιοποίηση και η πλήρης απελευθέρωση των αγορών κεφαλαίου και εμπορευμάτων.
Η μία διάσταση της παγκοσμιοποίησης συνδέεται με την υπερίσχυση του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου που δημιούργησε, μεταξύ άλλων, τις προϋποθέσεις για την πιστωτική επέκταση και τη συνακόλουθη υπερχρέωση των αδύναμων οικονομιών του Νότου. Επιπλέον, το μεγαλύτερο μέρος των κεφαλαίων στις διεθνείς αγορές κατευθύνθηκαν προς χρηματοοικονομικά προϊόντα με υψηλές βραχυπρόθεσμες αποδόσεις και υψηλό ρίσκο αντί σε επενδύσεις στην πραγματική οικονομία όπου οι αποδόσεις είναι μικρότερες και έχουν μεγαλύτερο χρονικό ορίζοντα.
Η δεύτερη διάσταση εστιάζεται στις διαπραγματεύσεις και τις συμφωνίες στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ) όπου η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έδωσε έμφαση στα προϊόντα της Γερμανίας και των άλλων βόρειων χωρών με την υψηλή τεχνολογία σε βάρος των αντίστοιχων των χωρών του Νότου με χαμηλή προστιθέμενη αξία (αγροτικά κ.λπ.). Ο ανταγωνισμός από τα εισαγόμενα προϊόντα τρίτων χωρών, δεδομένου και του ακριβού ευρώ, αύξησε έτι περισσότερο το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου στις χώρες του Νότου. Η συνακόλουθη πολιτική επιβολής ποσοστώσεων (βλέπε αγροτική παραγωγή) και περιορισμών σε άλλους τομείς της οικονομίας (βλέπε ναυπηγοκατασκευαστικός τομέας, αμυντική βιομηχανία) δεν άφησαν πολλά περιθώρια για τη δημιουργία ενός εθνικού αναπτυξιακού σχεδίου.

Με βάση τα παραπάνω η επιμονή των συστημικών κομμάτων, των καναλιών και των δημοσιογράφων του ισχύοντος ολιγαρχικού συστήματος στο πρόταγμα ότι το ευρώ αποτελεί μονόδρομο αποτελεί μία ψευδαίσθηση που χρησιμοποιείται για τη δημιουργία φόβου στους πολίτες ώστε οι γερμανοί επικυρίαρχοι, οι τοκογλύφοι και οι εγχώριοι δωσίλογοι υπάλληλοί τους να μπορούν να ασκούν ανεπηρέαστα την εξουσία τους και να διαχειρίζονται την business του αέναου χρέους. Η όποια διαπραγμάτευση δεν έχει νόημα και η χώρα μας δεν έχει μέλλον μέσα στο ευρώ. Ακόμη και εάν μηδενιστεί το χρέος οι προαναφερθέντες παράγοντες δεν θα επιτρέψουν στην Ελληνική οικονομία να ορθοποδήσει και να ακολουθήσει μία εθνική αναπτυξιακή στρατηγική.
Οι «αντιμνημονιακοί» αιθεροβάμονες υποστηρίζουν ότι είναι δυνατό να αλλάξουν τις πολιτικές της λιτότητας εντός της ευρωζώνης με τη συνεργασία και των άλλων χωρών του Νότου. Δείχνουν να αγνοούν τελείως την ισχύ του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, την κερδοσκοπική βουλιμία των μεγάλων τραπεζών και των διεθνών funds και τον Γερμανικό οικονομικό εθνικισμό. Η Ε.Ε. πρέπει να επανασυσταθεί με ένα νέο θεσμικό πλαίσιο στη βάση μίας ένωσης ισότιμων και ανεξάρτητων κρατών, όπου ο αμοιβαίος σεβασμός και η αλληλεγγύη θα χαρακτηρίζουν τις κοινές πολιτικές και θα αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις της παγκοσμιοποίησης και των μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών.

Η χώρα μας πρέπει συντεταγμένα να εγκαταλείψει την ευρωζώνη υπό ορισμένες προϋποθέσεις. Όμως η υιοθέτηση του εθνικού νομίσματος αποτελεί μόνο την αναγκαία συνθήκη για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας. Η ικανή συνθήκη, όπως έχει καταδειχθεί από τα ιστορικά παραδείγματα άλλων χωρών, έχει σχέση με την λειτουργία των θεσμών στο πλαίσιο των οποίων οι βασικές προτεραιότητες πρέπει να είναι η εμβάθυνση της δημοκρατίας, το κράτος δικαίου και η μείωση των εισοδηματικών ανισοτήτων. Προς την κατεύθυνση αυτή απαιτούνται ορισμένα βασικά βήματα, όπως:

1) Ο πλήρης κρατικός έλεγχος στο τραπεζικό σύστημα, που έχει ανακεφαλαιοποιηθεί με τα χρήματα των ελλήνων φορολογουμένων, αλλά και στην ελεγχόμενη από το εξωτερικό ΤτΕ, η οποία θα πρέπει να έχει το αποκλειστικό προνόμιο έκδοσης χαρτονομισμάτων. Εάν ένα κράτος δεν έχει το εκδοτικό προνόμιο δεν μπορεί να ακολουθήσει ανεξάρτητη οικονομική πολιτική ούτε να έχει εθνική κυριαρχία.

2) Συντακτική εθνοσυνέλευση για την αναθεώρηση του συντάγματος. Υιοθέτηση ενός απλού και μόνιμου φορολογικού συστήματος και σημαντική μείωση των συντελεστών ΦΠΑ για τον περιορισμό των πληθωριστικών πιέσεων. Στην περίπτωση αυτή δεν θα μειωθούν τα κρατικά έσοδα δεδομένης της ελαστικότητάς τους ως προς τους φορολογικούς συντελεστές με την αύξηση της ενεργού ζήτησης και τη μείωση της φοροδιαφυγής.

3) Ο λογιστικός έλεγχος του δημοσίου χρέους και ο προσδιορισμός εκείνου που ενδεχομένως θεωρείται επαχθές ώστε το τελευταίο να απαλειφθεί. Kάθαρση στο πολιτικό σύστημα, διερεύνηση των σκανδάλων και τιμωρία των υπευθύνων που μας οδήγησαν στο σημερινό τραγικό αδιέξοδο. Να διεκδικηθούν με κάθε τρόπο το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο, ο χρυσός που έκλεψαν οι Ναζί από την ΤτΕ και οι πολεμικές αποζημιώσεις. Επαναδιαπραγμάτευση του χρέους με βάση το διεθνές δίκαιο (βλέπε και το παράδειγμα του Ι.Μεταξά το 1938).

4) Η επαναδιαπραγμάτευση της συνθήκης Δουβλίνο ΙΙ ή απαγκίστρωση από αυτήν διότι η παρουσία μεγάλου αριθμού μεταναστών, πέραν της ανθρωπιστικής διάστασης, απειλεί την κοινωνική συνοχή και συνιστά κίνδυνο για την εθνική μας υπόσταση.

5) Ένα εθνικό στρατηγικό σχέδιο για την ανασυγκρότηση της παραγωγικής δομής της χώρας με τη συνεργασία του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα. Στο πλαίσιο αυτό πρέπει να υλοποιηθεί μία πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική με συμμαχίες που εξυπηρετούν τα εθνικά συμφέροντα (ΑΟΖ κ.λπ.). Παραφράζοντας ένα γνωστό Βρετανό πολιτικό «η Ελλάδα δεν έχει μόνιμους φίλους ή εχθρούς, έχει μόνο μόνιμα συμφέροντα».

Δυστυχώς, εδώ και πολλά χρόνια η Ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε παρακμή, χωρίς μαζική δυναμική αντίδραση ενώ έχει λησμονήσει το ακροτελεύτιο άρθρο του κουρελιασμένου πλέον συντάγματος της χώρας. Αλλά το πλέον απογοητευτικό φαινόμενο για το έθνος είναι η παρουσία τόσων πολλών δωσιλόγων και εθνομηδενιστών στην πολιτικά ζωή του τόπου οι οποίοι θα πρέπει να δώσουν απαντήσεις στα ακόλουθα ερωτήματα:

α) Από πότε η προσφυγή στις περίφημες «αγορές», δηλαδή περισσότερος δανεισμός, μίας καταχρεωμένης και διαλυμένης στην ουσία οικονομίας αποτελεί success story;
β) Πώς είναι δυνατόν οι δανειστές να έχουν την απαίτηση να αποπληρωθεί το ούτως ή άλλως μη βιώσιμο χρέος όταν με τα «μνημονιακά» μέτρα λιτότητας και υπερφορολόγησης ωθούν την οικονομία σε περαιτέρω ύφεση και διάλυση;

Δυστυχώς οι φοβισμένοι πολίτες με το ραγιαδισμό που διακρίνει ορισμένους δε βλέπουν ότι οι επικυρίαρχοι έχουν άλλα σχέδια;
Κρίμα!



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Μοναδική ελπίδα του Αντώνη Σαμαρά η προσέλκυση βουλευτών της ΔΗΜΑΡ για να ψηφίσουν υπέρ του κυβερνητικού υποψήφιου Προέδρου

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Διανέμοντας υπουργικά χαρτοφυλάκια προσπαθεί ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς να προσελκύσει βουλευτές της αντιπολίτευσης να ψηφίσουν υπέρ του υποψηφίου που έχει ο ίδιος προτείνει για την Προεδρία της Δημοκρατίας. Δίνει έτσι την ύστατη απεγνωσμένη μάχη να υπερβεί τα κατά τα φαινόμενα ανυπέρβλητα εμπόδια που συναντά για να συσπειρώσει τους 180 βουλευτές που θα εξασφαλίσουν τη δική του παραμονή στην εξουσία για ακόμη έναν χρόνο. Με εμφανή δυσθυμία ο πρωθυπουργός δέχτηκε να περιορίσει την παράταση της πρωθυπουργίας του από ενάμιση χρόνο σε έναν, κάνοντας λόγο για εκλογές στο τέλος του 2015 αντί για τον Ιούνιο του 2016 που λήγει η τετραετία. Αρνήθηκε πάντως να προσδιορίσει τον χρόνο των εκλογών στα τέλη του 2015, αναφέροντας έστω τον μήνα. Ισως να ελπίζει ότι κάτι μπορεί να συμβεί και να το αξιοποιήσει δίνοντας παράταση στην πρωθυπουργία του και πηγαίνοντάς την πιο κοντά στον Ιούνιο του 2016! Εν πάση περιπτώσει, μέχρι στιγμής οι προσπάθειες του πρωθυπουργού δεν έχουν ευοδωθεί - και σίγουρα αυτό δεν πρόκειται να γίνει σήμερα που έτσι κι αλλιώς απαιτούνται 200 βουλευτές για την εκλογή του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας. Ηταν εκ προοιμίου γνωστό ότι και η σημερινή ψηφοφορία θα παρέλθει άπρακτη, χωρίς να σημαίνει αυτό τίποτα για την έκβαση της τρίτης και καθοριστικής ψηφοφορίας τη Δευτέρα, 29 Δεκεμβρίου. Τελούμε εν γνώσει από τον Σεπτέμβριο των ισχυρισμών παραγόντων του κυβερνητικού στρατοπέδου ότι η μέγιστη δυνατότητα προσέλκυσης βουλευτών που θα ψηφίσουν υπέρ του κυβερνητικού υποψηφίου Προέδρου της Δημοκρατίας, ανεξαρτήτως προσώπου, βρίσκεται στις 172-173 ψήφους.

Σίγουρα ο αριθμός αυτός δεν αναμένεται να εμφανιστεί σήμερα, σε μια ψηφοφορία χωρίς ουσιαστικό νόημα, πέραν της ανάγκης της κυβέρνησης να εμφανίσει κάπως αυξημένες τις ψήφους υπέρ του Σταύρου Δήμα, μετά το αρχικό σοκ του ναδίρ των 160 ψήφων. Τα... «κολασμένα Χριστούγεννα» από τις προσφορές υπουργικών θώκων και κρατικών αξιωμάτων υψηλά αμειβομένων σε μισθούς ή σε... ψήφους θα λάβουν χώρα από σήμερα έως και τη Δευτέρα πριν από την έναρξη της ψηφοφορίας! Είναι αδαής περί την πολιτική ή τραγικά αφελής όποιος νομίζει ότι έχουν ήδη κριθεί τα πάντα και στην τρίτη ψηφοφορία επειδή η ΔΗΜΑΡ επαναβεβαίωσε με σχόλιο του Γραφείου Τύπου της ότι δεν πρόκειται κατά κανέναν τρόπο να συναινέσει στην εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας από την παρούσα Βουλή, παρατείνοντας έτσι την παραμονή του Αντώνη Σαμαρά στην πρωθυπουργία επί ακόμη έναν χρόνο. Οσο και αν η ανακοίνωση της ΔΗΜΑΡ βγήκε μετά την πρόταση Σαμαρά για διανομή υπουργικών θώκων, έχει πολύ περισσότερο αμυντικό παρά διακηρυκτικό χαρακτήρα, ανεξαρτήτως της φρασεολογίας που χρησιμοποιεί. Το βέβαιο είναι ότι οι διαστάσεις που προσέλαβε η υπόθεση Χαϊκάλη δυσχεραίνει τα μέγιστα την απόσπαση βουλευτών από τους 12 που έχουν απομείνει στους ΑΝΕΛ. Αυτό αντανακλάστηκε στο διάγγελμα του Αντώνη Σαμαρά, με τη σφοδρότητα της επίθεσης του πρωθυπουργού εναντίον του Αλέξη Τσίπρα και του Πάνου Καμμένου, η οποία συνιστά κατ' ουσίαν ανοιχτή κήρυξη πολέμου. Ετσι όμως «μπετονάρονται» οι 12 βουλευτές των ΑΝΕΛ. Δεν θα υποστηρίξουμε ότι καθίσταται αδύνατη η μεταπήδησή τους στο κυβερνητικό στρατόπεδο, αλλά σίγουρα είναι πλέον εξαιρετικά δύσκολη.

Μοναδική ελπίδα του πρωθυπουργού πλέον απέμεινε η λεηλασία των βουλευτών τής υπό διάλυση μνημονιακής Αριστεράς του κόμματος της ΔΗΜΑΡ, το οποίο αποκλείεται να μπει στη Βουλή ως αυτοτελές κόμμα, όποια γραμμή και αν ακολουθήσει. Λογικά, πάντως, οι περισσότεροι από τους 10 βουλευτές που έχουν απομείνει στη ΔΗΜΑΡ από τους 17 που εξέλεξε, μάλλον θα προτιμήσουν να πάνε με τον ΣΥΡΙΖΑ προσδοκώντας ανταμοιβή από τη νέα κατάσταση. Αυτό όμως μένει να αποδειχτεί στην πράξη τη Δευτέρα, όχι σήμερα που είναι βέβαιο ότι οι βουλευτές της ΔΗΜΑΡ θα τηρήσουν... «χαρακτήρα». Ούτως ή άλλως οι καιροσκόποι μνημονιακοί βουλευτές της αποκαλούμενης «Αριστεράς της προσκολλήσεως» σε οποιαδήποτε κυβέρνηση, τώρα θα έχουν το πλεονέκτημα ότι θα επιχειρήσουν να προσκολληθούν σε μια υποτιθέμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Μια κυβέρνηση δηλαδή που προέρχεται από την ίδια πολιτική μήτρα με τη ΔΗΜΑΡ, η οποία αποσπάστηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ για να μπει στη μνημονιακή κυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ. Οπως είδαμε άλλωστε, μόλις η ηγεσία της ΔΗΜΑΡ διαπίστωσε ότι η συγκυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου ήταν καταδικασμένη σε εκλογική καταβύθιση στα Τάρταρα, δεν είχε κανέναν δισταγμό να φύγει από την κυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ για να προετοιμαστεί να μπει σε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, αφού «ξεπλυθεί» λιγάκι μέσω της αναμονής της στην αντιπολίτευση! Οταν όμως έχουμε να κάνουμε με βουλευτές τέτοιου πολιτικού ήθους, είμαστε τουλάχιστον υποχρεωμένοι πρώτα να δούμε τη στάση τους στην τρίτη ψηφοφορία και κατόπιν να βγάλουμε συμπεράσματα.

Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου