Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

1 Δεκ 2014

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός
Δάσκαλος, Κιλκίς

«Ναι, ίσια ίσια αυτό θέλουμε κι εμείς, να μπούμε στη χορεία των εθνών και στο δρόμο του πολιτισμού. Αλλά πώς να μπούμε και πως να προχωρήσουμε, αν όχι με τα δικά μας πόδια; Πώς θα μας αγκαλιάσουν τα άλλα έθνη, αν δεν έχουμε δικιά μας αξία, για να συμβάλουμε κι εμείς στο γενικό καλό;
Κι από πού θα τη βγάλουμε αυτή την αξία, αν δεν εκμεταλλευτούμε τον φυσικό πλούτο της χώρας μας και δεν καλλιεργήσουμε τους υλικούς και πνευματικούς θησαυρούς μας;
Να ξεριζώσουμε…λοιπόν τ’ αμπέλια και τις ελιές για να φυτέψουμε καφέδες και μπανάνες;
Κάθε τόπος έχει και τον τρόπο που προκόβει, καλλιεργώντας εκείνο που προσφέρεται στην ζωή του. Γιατί τότε αναπτύσσει τον πλούτο τον δικόνε του, υλικό και πνευματικό και αποκτά δύναμη και λευτεριά, που μόνον αυτή προκόβει τους λαούς».
Το προηγηθέν κείμενο δεν είναι κάποιου εκπροσώπου της «αντίδρασης» ή της πάλαι ποτέ επαράτου, αλλά του ποιητή Βασίλη Ρώτα, ο οποίος πολέμησε και τραυματίστηκε στην ένδοξη μάχη του Κιλκίς. Υπήρξε κομμουνιστής, αριστερός, αλλά δεν του έλειπε η φιλοπατρία και το σέβας στην εθνική μας παράδοση.
Είμαι σίγουρος πως αν το διαβάσει κάποιος νέος «κουκουές» το κείμενο αυτό, χωρίς να του αποκαλύψεις την ταυτότητα του συγγραφέα, θα το κατατάξει στα εθνικιστικά. Αλλά «ήταν τότε που οι άνθρωποι έζων δι’ εν έπαινον και πέθαινον δι’ ένα τραγούδι» όπως έλεγε ο Ανδρέας Καρκαβίτσας.

Έχουμε το πιο πλούσιο και όμορφο μεταλλείο. Το κελάρι του πατρογονικού μας σπιτιού είναι γεμάτο από τα καλούδια της εξαίσιας παράδοσής μας, χάσαμε όμως το κλειδί και ωσάν τον Άσωτο της παραβολής λιμοκτονούμε «εις χώραν μακράν» και εσθίομεν, τρώμε τα ξυλοκέρατα, τις γουρουνοτροφές των Φράγκων. Και βρεθήκαμε-ποιοί; εμείς οι Έλληνες- εκτός της ιστορίας.

Έρχονται μάνες στο σχολείο και εκφράζουν την αγωνία τους για την υστέρηση, την σχεδόν αδυναμία να εκφραστούν γραπτώς τα παιδιά τους, οι μαθητές μας. Έχουν δίκιο, έτσι είναι τα πράγματα. Τις πταίει, όμως;

Απαντώ δανειζόμενος λόγια του Σπύρου Μελά, ο οποίος σε κείμενο γραμμένο το 1950, όταν ακόμη οι μάνες δεν είχαν «εξευρωπαϊστεί» και το γάλα τους δεν είχε ξινίσει.
«Αλλά παιδεία θα ειπεί γλώσσα. Και η ελληνική γλώσσα είναι πρώτα δουλειά της Μάνας. Οι μαστοί της είναι τρεις. Οι δύο για το γάλα και ο τρίτος το στόμα της, η λαλιά της, η γνήσια και άδολη πηγή της γλώσσας. Αγράμματη, αμόρφωτη, πες ό,τι θέλεις. Είναι όμως κεφαλάρι αστείρευτο βαθύτατης και φυσικής σοφίας. Στις λέξεις που πέφτουν από τα χείλη της, με την ησυχία και την ομορφιά του σταλαχτίτη, στο τρυφερό αυτί του παιδιού, γενεές γενεών έχουν κλείσει νόηση και αίσθημα, πείρα και Ιστορία-όλη την ουσία της ζωής τους. Έτσι δίνει στο νήπιο, που το κρατά στην αγκαλιά της η μάνα, μαζί με το γάλα και την πρώτη παιδεία. Γιατί παιδεία δεν είναι μονάχα το απόσταγμα μνημείων του γραπτού λόγου. Αυτή έρχεται πολύ αργότερα, και είναι θυγατέρα μιας άλλης, παμπάλαιης και άγραφτης παιδείας, που οι ρίζες της χάνονται στα βάθη των αιώνων, μιας σοφίας που μιλεί με το παραμύθι, το τραγούδι και το νανούρισμα…». (Β.Περσείδη, «Το εθνικό μας τραγούδι», σελ. 140-141, Αθήνα 1983).
Ποια μάνα σήμερα μεταβιβάζει με το στόμα της, στο παιδί της, την μακραίωνη παράδοση του λαού μας; Ποιά το νανουρίζει; (Τα τρισάθλια βιβλία Γλώσσας, όπως έχω γράψει, ζητούν από τα παιδιά να γράψουν ένα νανούρισμα για χταπόδια, στο Ανθολόγιο Γ’-Δ’ Δημοτικού).

Πριν ανοίξουμε τα πορτοπαράθυρα των σπιτιών μας και εισβάλλουν οι αναθυμιάσεις του ευρωπαϊκού, «δυτικού μοντέλου αγωγής», οι Μάνες κατηχούσαν τα παιδιά τους στο σπίτι. Τους πρόσφεραν μαθήματα πατριδογνωσίας και αγωγή αγιότητας.
Προσφεύγω και πάλι στο «κελάρι». Σε κείμενο της απροσπέλαστης Γαλάτειας Σουρέλη. (Συμβουλεύω να αγοράζουν οι γονείς τα βιβλία της, είναι το καλύτερο δώρο για τα παιδιά τους, ν’ αφήσουν τα «κινητά» δηλητήρια).
«…Αγωγή αγιότητας γινόταν και με τον λαϊκό κατηχητικό λόγο, που μάθαιναν οι μανάδες στα παιδιά τους:
Ένας είναι ο Κύριος, δεύτερη είναι η Παναγιά, τρίτος είναι ο Πρόδρομος, τέσσερα τα Ευαγγέλια, πέντε οι Παρθένες, έξι τα εξαπτέρυγα, επτά είναι τα μυστήρια, οκτώ το οκτωήχι, εννιά είναι τα τάγματα, δέκα είναι οι εντολές, έντεκα τα εωθινά, δώδεκα οι Απόστολοι.
Όλα αυτά τα μάθαιναν οι μανάδες στα παιδιά τους ψέλνοντάς τα.
Και το παιδομάνι -τότε οι άνθρωποι κάνανε πολλά παιδιά- κατέβαζε αυτήν την πρόσθεση και την έκανε αφαίρεση:
Δώδεκα οι Απόστολοι, έντεκα τα εωθινά, δέκα είναι οι εντολές…. ένας είναι ο Κύριος!
Αγωγή, ακόμα, γινόταν και με το νανούρισμα:
Στο πάπλωμα σου κέντησα αετούς να σε στολίζουν
σου κέντησα μια Παναγιά, στ’ αχνό προσκέφαλό σου
κι ακόμα την Αγιά-Σοφιά να’ χεις στο μαγουλό σου.
Αγωγή γινόταν και με την ευχή: Η Παναγιά μαζί σου, που περιέχει ολόκληρη την ορθόδοξη παράδοση!
Ποιο παιδί φεύγει σήμερα για το σχολείο του και κάποιος βρίσκεται πίσω του να το σταυρώσει και να του πει: να ‘χεις την ευχή μου, η Παναγιά μαζί σου; Ακόμα και από την ευχή μας έχουμε στερήσει τα παιδιά μας». («Αγιότητα, ένα λησμονημένο όραμα», συλλογικό έργο, σελ. 218, εκδ. «Ακρίτας»).
Κανένας κατακτητής δεν μπόρεσε να καταστρέψει την ψυχική μας έκφραση και τον ελληνισμό μας. Ξέβαφαν και ξεθώριαζαν, γιατί έστεκαν στα σπίτια, φρουροί ακοίμητοι, οι Μάνες οι Ρωμηές, που μοσχοβολούσαν σαν το Τίμιο Ξύλο.

«Απ’ όλα τα λαλούμενα κάλλιο λαλεί η καμπάνα
κι απ’ όλα τα μυρωδικά κάλλιο μυρίζει η μάνα».

Τώρα στα σπίτια δεν ακούγεται το μυρίπνοο στόμα της Μάνας, αλλά το δυσώδες και ρυπαρό στόμα της τηλεόρασης. Τα σκύβαλα της τηλοψίας πήραν τη θέση της. Το γάλα της, το άδολο και γνήσιο, αντικαταστάθηκε από τα φαρμάκια της κάθε ξιπασμένης σαχλαμάρας. Και αγρίεψαν τα παιδιά, δεν είναι γαλήνια. (Θυμίζω ότι οι λέξεις γαλήνη-γαληνεύω μάλλον προέρχονται, ετυμολογικώς, από το γάλα. Το γάλα γαληνεύει το πεινασμένο βρέφος και νήπιο).

Το ζούμε αυτό μες στην τάξη. Έχω χρόνια να ακούσω μαθητή μου, όταν μεταφέρει εξωσχολικές γνώσεις, να πει «μου είπε, μου διηγήθηκε ο μπαμπάς μου, η μαμά μου ή η γιαγιά μου».

Όλοι ξεκινούν με την εξής στερεότυπη φράση: «Κύριε, είδα στην τηλεόραση ή στο διαδίκτυο». (Χάσαμε και τις γιαγιάδες! Βλέπουν, με τα δύσμοιρα εγγονάκια τους, τις τουρκοσειρές ή τις ημέτερες που «παιδαγωγούν» στην ευτέλεια, την διαφθορά και την ασέλγεια).

Αγαπούν τα παιδιά τους και οι σημερινές μητέρες, θυσιάζονται γι’ αυτά, αλλά έχασαν την πυξίδα, εκτροχιάστηκαν, όπως όλοι μας.

Όπως λέω και στις μάνες που έρχονται να ρωτήσουν για την πρόοδο των παιδιών τους, για να βρουν την περπατησιά τους, ας αρχίσουν μ’ αυτό που έκαναν οι γιαγιάδες τους, «όταν τις έβρισκε το κακό και θόλωνε ο νους τους». (Ελύτης):
«Ω Παναγιά μου, Δέσποινα και του Χριστού μητέρα
σε σένα παραδίνομαι, νύχτα και την ημέρα,
κι όντες κοντύνει η γλώσσα μου και θαμπωθεί το φως μου
τότε κυρά μου Παναγιά, να στέκεις βοηθός μου».

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Γιώργος Τσακίρης

Δεν πρόκειται να ομονοήσουμε;
Δεν πρόκειται να σκεφτούμε συλλογικά;
Με δυο λόγια «μυαλό δε βάζουμε»;
Πανελλαδική απεργία την περασμένη εβδομάδα και το γνωστό θέαμα των δύο ξεχωριστών συγκεντρώσεων, έκανε πάλι την εμφάνισή του.

Μήπως είχαμε δύο απεργίες;
Μήπως τα προβλήματα όσων έδωσαν το παρών στη μία συγκέντρωση ήταν (και είναι) διαφορετικά από των «άλλων»;
Μήπως οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, οι έμποροι, οι επαγγελματίες της μιας συγκέντρωσης είχαν διαφορετικά βασικά αιτήματα από τους «άλλους»;

Ή μήπως τελικά κάποιοι καρεκλοκένταυροι δεν βρίσκονται μόνο στην κεντρική εξουσία αλλά και σε κάθε σύλλογο, ένωση, ομοσπονδία ή ότι άλλο, και θέλουν να προασπίσουν μόνο τα συμφέροντα του κλάδου ή του κόμματός τους;

Πότε επιτέλους θα καταλάβουν κάποιοι ότι «κανείς δεν είναι νησί»;

Πότε οι αγωνιστές της μονολιθικής άποψης πως «εμείς ΜΟΝΟ αγωνιζόμαστε για τα δίκαια του εργάτη» θα καταλάβουν ότι η οικογένεια του εργάτη που υπερασπίζονται είναι φτωχή και δεν τον ενδιαφέρει σήμερα, ποιος θα του δώσει μια δουλειά κι ένα πιάτο φαΐ; Η φτώχεια του θέλει να τελειώσει. Την αξιοπρέπεια και την περηφάνια του θέλει να αποκαταστήσει. Σήμερα, ψάχνει το «πώς» κι όχι το «ποιος».

Πότε οι ξάφνου ορεγόμενοι την εξουσία, που την «αγγίζουν» πλέον ως «ώριμο φρούτο» (κι εγκολπώθηκαν κάποιους που σχεδόν πάντοτε την είχαν), θα καταλάβουν πως σήμερα δεν πρέπει να μας ενδιαφέρει ποιος πάει μπροστά στην πορεία και ποιος έχει τα πιο πολλά πανό με το σήμα ή τ’ όνομα του κόμματος, μπας και κερδίσουμε καμιά ψήφο παραπάνω;

Πότε θα καταλάβουν όλοι αυτοί, εργατοπατέρες και κομματάνθρωποι του χθες, ότι σήμερα αυτό που πρώτο πρέπει να τελειώσει, είναι η διχόνοια και ο άκρατος κομματισμός;

Πότε επιτέλους, έστω για μια στιγμή, για μια κοινή προσπάθεια, θα κατεβάσουν τα κομματικά τους λάβαρα αγωνιζόμενοι όλοι, για όλους;

Πότε επιτέλους θα καταλάβουν ότι αυτήν ακριβώς την ασυνεννοησία, αυτή τη διχόνοια, αυτό τον κοινωνικό αυτοματισμό επιδιώκουν και έχουν καταφέρει να μας επιβάλουν, εκείνοι ακριβώς που με τους αγώνες τους προσπαθούν να διώξουν από την εξουσία;

Πότε επιτέλους θα βγάλουν από πάνω τους, όχι μόνο τις κομματικές τους παρωπίδες, αλλά και το κομματικό καπίστρι;

Ας προσπαθήσουμε σήμερα, όπως κάναμε σε κάθε στιγμή που κινδύνευε το συλλογικό κι όχι το ατομικό, να ξαναβρούμε μέσα μας όλα εκείνα τα ήθη και ιδανικά που μας ενώνουν.

Ας δείξουμε σήμερα, πρώτα στους εαυτούς μας κι έπειτα σ΄ όλους τους άλλους, πως μπορούμε να συνεννοηθούμε. Πως μπορούμε ν’ αγωνιστούμε για το πρώτιστο καθήκον που έχουμε όλοι. Την προστασία της αξιοπρέπειάς μας.

Ας αποτινάξουμε σήμερα, το μανδύα που καλύπτει τις κομματικές μας πλάτες και γίνεται πλέον βάρος στους ώμους μας, όταν πρόκειται ν’ αγωνιστούμε για έναν κοινό σκοπό.

Σήμερα, ...αύριο. Έστω για μια στιγμή. Έστω για μια μέρα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Εισαγωγικό σχόλιο: Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν ή που ελπίζουν σε προφητείες. Ακόμη περισσότεροι είναι εκείνοι που στην σημερινή Ελλάδα ελπίζουν στον "από μηχανής Θεό" ή σε κάποιο "θαύμα", για να βρεθεί η διέξοδος από την δεινή κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα. Όμως, υπάρχουν κι εκείνοι που στηριζόμενοι στην επιστήμη και στην σκληρή μελέτη, είχαν διαβλέψει με πολύ μεγάλη σαφήνεια τις εξελίξεις και είχαν προειδοποιήσει για την ΛΥΣΗ που αναζητούσε η Ελλάδα.
Δυστυχώς, για "άγνωστους" λόγους αγνοήθηκαν από την πολιτική ηγεσία της πατρίδας μας και δεν κατέστη δυνατή η αξιοποίηση των μοναδικής ακρίβειας (όπως σήμερα αποδεικνύεται) μελετών τους, οι οποίες εάν εκμεταλλευόντουσαν καταλλήλως από τους αρμόδιους πολιτικούς, η κρίση θα ήταν παρελθόν, ή και ίσως να μην είχε εμφανιστεί ποτέ στην Ελλάδα.

Ένα τέτοιο άρθρο, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "Επίκαιρα" (Ιούλιος 2012) και το οποίο υπογράφει ο Ιωάννης Κολομβάκης -Ταξ/χος (ΕΠ) ε.α., Μηχ/κος Δικτύων-MSc), επαναδημοσιεύουμε σήμερα, προκειμένου να καταδείξουμε την τραγική ανικανότητα των αρμοδίων πολιτικών, αλλά και των κυβερνήσεων που μέχρι σήμερα επιμένουν στις λάθος επιλογές. Ένα άρθρο που αξίζει μελέτης και όχι απλής ανάγνωσης...

Γράφει ο Ιωάννης Α. Κολομβάκης
Ταξχος (ΕΠ) ε.α.
Μηχ/κος Δικτύων-MSc


Ελληνική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) = «Μέγα το της Θαλάσσης Κράτος» (κράτος = δύναμις). Η φράση του Περικλή, όπως τη μαρτυρεί ο Θουκυδίδης, που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει «Μεγάλη είναι η δύναμη του κράτους που ελέγχει την θάλασσα», αφορά και αναδεικνύει τη «μεγάλη η δύναμη της θάλασσας», θέλοντας να καταδείξει στους Αθηναίους (κι εν προκειμένω στους Έλληνες) ότι, εκεί πρέπει να πολεμήσουν τους Πέρσες για να τους νικήσουν, όπερ και έγινε στην περίφημη ναυμαχία της Σαλαμίνας.

Η ιστορική αυτή αναδρομή, μας αναγκάζει να στρέψουμε την προσοχή μας στη θάλασσα και το ότι αυτή περιλαμβάνει ή σημαίνει για την Ελλάδα και τους Έλληνες.

Πριν 30 χρόνια, συγκεκριμένα στις 10 Δεκεμβρίου του 1982, υπογράφτηκε στο Montego Bay της Τζαμάϊκα, η Συνθήκη των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας. Σήμερα 162 κράτη, μεταξύ των οποίων η Ελλάδα και η Κύπρος , είναι συμβαλλόμενα μέρη στη Συνθήκη, την οποία εκ μέρους της Ελλάδος υπέγραψε ο τότε υφυπουργός εξωτερικών κ. Κάρολος Παπούλιας.
Μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στην διάσκεψη αυτή που συνέταξε το Σύνταγμα των Ωκεανών και Θαλασσών του πλανήτη Γη ήταν ο καθηγητής Θεόδωρος Καρυώτης, ο οποίος και αντελήφθη την αξία της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) για την Ελλάδα. Στα 30 χρόνια που ακολούθησαν προσπαθεί να πείσει τους συμπατριώτες μας (πολιτικούς και πολιτειακούς άρχοντες) για την αξία αυτής της έννοιας, που συμβάλλει τα μέγιστα στα εθνικά μας συμφέροντα στην περιοχή.

137 Κράτη διαθέτουν ΑΟΖ

Σήμερα υπάρχουν 137 παράκτια κράτη που διαθέτουν ΑΟΖ. Η Σύμβαση του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας αναφέρει ρητά (άρθρο 121, παράγραφο 2) ότι το ανώτατο όριο μιας ΑΟΖ, αποτελούν τα 200 ναυτικά μίλια από τις ακτές ενός κράτους, σε περίπτωση δε που τέτοια απόσταση δεν υπάρχει (σε πολλές περιπτώσεις όπως και της Ελλάδος), ακολουθείται η οριοθέτηση με βάση τη μέση γραμμή. Επιπλέον σαφώς καθορίζεται ότι όλα τα νησιά διαθέτουν ΑΟΖ και ότι η ΑΟΖ ενός νησιού καθορίζεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που καθορίζεται και για τις ηπειρωτικές περιοχές. Επομένως, η Τουρκία δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει για την ΑΟΖ τα ίδια επιχειρήματα που προβάλλει για την υφαλοκρηπίδα των νησιών του Αιγαίου, ότι δηλαδή, τα νησιά μας δεν διαθέτουν υφαλοκρηπίδα, ή ότι «κάθονται» πάνω στην υφαλοκρηπίδα της Ανατολίας διότι απλώς η ΑΟΖ δεν έχει κανένα γεωλογικό «παρελθόν». Άλλωστε, η νέα Σύμβαση έχει καταργήσει τη γεωλογική έννοια της υφαλοκρηπίδας και έτσι η Τουρκία έχει χάσει και αυτό το επιχείρημα.

Ακόμα η Τουρκία έχει συμφωνήσει και υπογράψει σχετικές συμφωνίες για την ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα (που είναι κλειστή θάλασσα), με τις τότε περιβρεχόμενες από αυτήν χώρες (πρώην Σοβιετική Ένωση, Ρουμανία και Βουλγαρία), χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της μέσης γραμμής, την οποία αρνείται να αποδεχθεί στο Αιγαίο, λέγοντας ότι είναι κλειστή θάλασσα.
Η Τουρκία ήταν ένα από 4 κράτη που δεν υπέγραψαν τη Συνθήκη για το Δίκαιο της Θάλασσας (μαζί με τις ΗΠΑ, την Βενεζουέλα και το Ισραήλ) και ο κύριος λόγος ήταν η ύπαρξη της ΑΟΖ. Επομένως δεν χρειάζεται να είναι κάποιος ειδικός στο Διεθνές Δίκαιο για να αντιληφτεί την αξία της ΑΟΖ για την Ελλάδα.

Δυστυχώς όμως όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις των τελευταίων 30 ετών «σεβάστηκαν» την επιθυμία της Τουρκίας να μη συζητήσουν το θέμα της ΑΟΖ.

Η άρνηση των δυο προηγουμένων ελληνικών κυβερνήσεων να οριοθετήσουν την ελληνική ΑΟΖ με αυτή της Κύπρου, δεν αποτελεί μόνο πράξη δειλίας αλλά και μεγάλης απερισκεψίας. Κλειδί σ’ αυτήν την οριοθέτηση είναι το Καστελόριζο, νησί το οποίο κατοικείται - δεν πρόκειται δηλαδή για κάποια ακατοίκητη βραχονησίδα - και κατά συνέπεια κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι διαθέτει ΑΟΖ.

Εάν η χώρα μας δεχτεί να προχωρήσει σε οριοθέτηση ΑΟΖ με την Αίγυπτο χωρίς τον υπολογισμό του Καστελόριζου η εμφανής συνέπεια θα είναι η Ελλάδα να μην έχει θαλάσσια σύνορα με τη Κύπρο!

Τώρα τελευταία, κάποιοι προσπαθούν να μειώσουν την αξία της ΑΟΖ επιδιώκοντας να μας πείσουν ότι δεν αποτελεί παρά «μόδα»!. Ξεχνούν, βέβαια ότι για πολλά χρόνια κανένα κράτος δεν έχει προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο στη Χάγη ζητώντας μόνο την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, αλλά ζητώντας ταυτόχρονα και την οριοθέτηση της ΑΟΖ. Οι ίδιοι κύκλοι, όχι μόνο αγνοούν την αξία της ΑΟΖ, αλλά προσπαθούν να μας πείσουν ότι το Ισραήλ και η Κύπρος κακώς προχώρησαν σε οριοθέτηση της ΑΟΖ απεμπολώντας τα εθνικά τους συμφέροντα μια και αγνόησαν την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας. Είναι ξεκάθαρο σε όλους ότι η οριοθέτηση της ΑΟΖ ανάμεσα στην Κύπρο και το Ισραήλ αποτελεί όχι μόνο μία σημαντική οριοθέτηση αλλά ταυτόχρονα το γεγονός αυτό είχε και άμεσες πρακτικές συνέπειες εφόσον τα κράτη αυτά έχουν προχωρήσει σε θαλάσσιες έρευνες για την εξερεύνηση πετρελαίου και φυσικού αερίου και δεν σχεδιάζουν να οριοθετήσουν ποτέ την υφαλοκρηπίδα τους, διότι η έννοια αυτή έχει ξεπεραστεί από το 1982 από την έννοια της ΑΟΖ.

Πρόσφατες έγκυρες μελέτες που έχουν γίνει στην Ανατολική Μεσόγειο καθιστούν πολύ πιθανή (αν όχι σίγουρη) την ύπαρξη πολύ μεγάλων κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου. Αυτό εξηγεί την έντονη κινητικότητα στο Αιγαίο και ιδίως στην Ανατολική Μεσόγειο και επιβάλλει στην Ελλάδα να προβεί τώρα στις αναγκαίες κινήσεις για την προάσπιση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων, που έχουν μεγάλη γεωπολιτική και γεωοικονομική σημασία.

Η Ελλάδα, όταν αποφασίσει να ανακηρύξει ΑΟΖ σε όλες τις θάλασσές της ακολουθώντας πιστά τις διατάξεις του Δίκαιου της Θάλασσας, δεν έχει τίποτα να φοβηθεί από την Τουρκία. Απλώς η Τουρκία θα αρνηθεί να αναγνωρίσει μια ελληνική ΑΟΖ, όπως ακριβώς έκανε και με την κυπριακή ΑΟΖ. Ωστόσο, η Κύπρος ούτε φοβήθηκε, ούτε σταμάτησε τις έρευνες εξ αιτίας της στάσης αυτής της Τουρκίας - αγνόησε συνάμα και τις απειλές της - και μάλιστα πήρε και την έγκριση της ΕΕ και των ΗΠΑ. Η Άγκυρα θα πρέπει να συνειδητοποιήσει και να αποδεχτεί ότι δεν μπορεί να επιβάλει τις όποιες νέο-οθωμανικές βλέψεις της στη σύγχρονη διεθνή πραγματικότητα.

Επομένως, ο δισταγμός της ελληνικής κυβέρνησης είναι εντελώς αδικαιολόγητος διότι η οριοθέτηση της ΑΟΖ Ελλάδας-Κύπρου θα δημιουργήσει ένα προηγούμενο για το Καστελόριζο και ΑΟΖ που de facto και de jure θα αποτελεί επίσης και ΑΟΖ της ΕΕ. Τι εννοούσε ο Πρόεδρος της Γαλλίας όταν έλεγε πρόσφατα «Θέλουμε μια ενωμένη Ευρώπη. Η Ευρώπη πρέπει να έχει σύνορα. Διότι μια Ευρώπη χωρίς σύνορα θα είναι μια Ευρώπη χωρίς θέληση, χωρίς ταυτότητα, χωρίς αξίες. Και αν η Ευρώπη δεν υπερασπίζεται τις αξίες της, τότε ποιος θα το κάνει γι’ αυτήν;»

Τώρα που η Κύπρος αποφάσισε θαρραλέα να οριοθετήσει την ΑΟΖ της με αυτή του Ισραήλ δεν υπάρχει πλέον καμία δικαιολογία για την Ελλάδα να μην κάνει το ίδιο με την Κύπρο. Η Τουρκία προσπαθεί για πολύ καιρό τώρα να πείσει την διεθνή κοινότητα ότι η περιοχή ανάμεσα στο Καστελόριζο, την Κρήτη και την Κύπρο είναι μέρος της τουρκικής ΑΟΖ. Αυτό αποτελεί ξεκάθαρη παραβίαση όλων των κανόνων του Δίκαιου της Θάλασσας.

Τεράστια Παράλειψη

Γι’ αυτό το λόγο η απραξία της Ελλάδας τα τελευταία 30 χρόνια να μην ανακηρύξει ΑΟΖ και να κάνει ταυτόχρονη οριοθέτηση με την Αίγυπτο και την Κύπρο αποτελεί μια τεράστια παράλειψη.


Ακόμα και σήμερα δεν είναι καθόλου αργά να γίνει κάτι τέτοιο. Πρέπει να συμφωνήσουμε για μια τριεθνή οριοθέτηση της ΑΟΖ ανάμεσα στην Ελλάδα, την Κύπρο και την Αίγυπτο που θα δίνει πλήρη επήρεια στο Καστελόριζο και στην Στρογγύλη.
Η Τουρκία, σίγουρα θα μπορεί να ζητήσει παρέμβαση της Χάγης, κάτι που δικαιούται να κάνει, αλλά η θέση της θα είναι νομικά πιο αδύνατη εάν υπάρχει αυτή η τριεθνής οριοθέτηση που θα έχει και την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Σε περίπτωση που τελικά δεν έχουμε θαλάσσια σύνορα με τη Κύπρο η ζημιά πέραν από πολιτική, και ιδεολογική είναι και οικονομική. Διότι, μπορεί να υπάρξει οικονομική ζημιά στην περίπτωση που τα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου που θα χάσουμε, σε περίπτωση μείωσης της ΑΟΖ του Καστελόριζου και της Στρογγύλης, αποδειχτεί ότι είναι αρκετά μεγάλα.

Άρα για να ενισχύσουμε την ουσιαστική αλλά και διαπραγματευτική θέση της χώρας μας είναι καιρός να αρχίσουμε να λέμε για το «Σύμπλεγμα Νήσων του Καστελλόριζου» που περιλαμβάνει τα νησιά Άγιος Γεώργιος, Αγριελιά, Βουτσάκια, Μαύρο Ποΐνάκι, Μεγίστη, Πολυφάδος, Ρω, Στρογγύλη, Τραγονέρα, Ψωμί και Ψωραδιά.

Σύμπλεγμα νήσων Καστελόριζου

Το Γαλλικό προηγούμενο με τα «Διασκορπισμένα Νησιά» στον Ινδικό Ωκεανό

Όσοι πιστεύουν ότι το σύμπλεγμα Καστελλορίζου είναι μακριά και δεν μπορεί να υποστηριχθεί από το ελληνικό κράτος ας εξετάσουν τι κάνει το γαλλικό κράτος με τα «Διασκορπισμένα Νησιά» στον Ινδικό ωκεανό. Αυτά τα νησιά βρίσκονται στο σύνολό τους γύρω από τη Μαδαγασκάρη.
Πιο συγκεκριμένα πρόκειται για τα νησιά: Γκλοριόζος, Χουάν ντε Νόβα, Μπάσσας ντα Ίντια, Ευρώ (€)πα και Τρομελίν. Τα «Διασκορπισμένα Νησιά» αποτελούν τη Πέμπτη περιφέρεια των Γαλλικών Νότιων και Ανταρκτικών εδαφών. Ενώ κανένα δεν έχει μόνιμους κατοίκους, όλα εκτός από ένα έχουν αεροδρόμιο με μήκος μεγαλύτερο 1000 μέτρων. Η διοίκηση αυτών των νησιών βρίσκεται στο νησί Ρεϊνιόν. Αν σε αυτά τα νησιά προσθέσουμε και τη Μαγιότ που έγινε επίσημα το 2011, το 101 διαμέρισμα της Γαλλίας, τότε η συνολική ΑΟΖ που προσφέρουν στη Γαλλία είναι περισσότερα από ένα εκατομμύριο τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Κι αν νομίζουν μερικοί ότι αυτά τα νησιά είναι εύκολες υποθέσεις σε σχέση με το δικό μας «Σύμπλεγμα του Καστελλορίζου» ας θυμηθούν ότι ο Μαυρίκιος διεκδικεί το Τρομελίν, οι Κομόρες και οι Σεϋχέλλες τα Νησιά Γκλοριόζος και η Μαδαγασκάρη τα υπόλοιπα Διασκορπισμένα νησιά. Όμως η Γαλλία τα υποστηρίζει έμπρακτα με τη συχνή ή και αδιάλειπτη παρουσία επιστημόνων και στρατιωτικών, με ότι αυτό συνεπάγεται. Δεν παρέλειψε δε να συμπεριλάβει την απεικόνιση τους σε μικρό πλαίσιο και στο κάτω μέρος των χαρτονομισμάτων του ευρώ (€).


Μετά από αυτά τα στοιχεία, ο καθένας μας βλέπει σίγουρα διαφορετικά τα νησιά που αποτελούν το «Σύμπλεγμα Καστελλορίζου» (Άγιος Γεώργιος, Αγριελιά, Βουτσάκια, Μαύρο Ποΐνάκι, Μεγίστη, Πολυφάδος, Ρω, Στρογγύλη, Τραγονέρα, Ψωμί και Ψωραδιά) και πόσο κοντινά είναι όταν τα βλέπουμε με αυτόν τον τρόπο. Τα συγκεκριμένα νησιά προσφέρουν μία τεράστια ΑΟΖ στην Ελλάδα. Και είναι χάρη σε αυτά που η Ελλάδα έχει τη δεύτερη μεγαλύτερη ΑΟΖ μέσα στη Μεσόγειο, όπως η Γαλλία έχει τη δεύτερη μεγαλύτερη ΑΟΖ στον κόσμο, και αυτή λόγω των νησιών της. Το γαλλικό παράδειγμα των «Διασκορπισμένων Νησιών» δείχνει τη μεθοδολογία που πρέπει να ακολουθήσουμε με το «Σύμπλεγμα Καστελλορίζου».
Δεν είναι λοιπόν τα μεγέθη των νησιών που έχουν τόση σημασία, αλλά η έκταση της ΑΟΖ που δημιουργεί η ύπαρξή τους και μόνο. Γι’ αυτό το λόγο πρέπει να ενισχύσουμε την οικονομική - κι όχι μόνο - δραστηριότητα τους και να ξεκαθαρίσουμε σε όλους ότι δεν πρόκειται να τα εγκαταλείψουμε ακόμα και ας τα κατηγορούν ότι προκαλούν ενοχλήσεις στην διπλωματία. Η διπλωματία έχει νόημα και μόνο μέσα στις δυσκολίες, διότι βρίσκει τρόπο να τις ξεπερνά. Σκοπός μας δεν είναι η διευκόλυνσή της διπλωματίας, σκοπός μας είναι η αξιοποίηση της ελληνικής ΑΟΖ.

Παράδειγμα μας ας γίνει ο εκλιπών πρόεδρος της Κύπρου Τάσος Παπαδόπουλος, ο οποίος με περίσσιο θάρρος ανακήρυξε ΑΟΖ το 2004, έχοντας μόνο «4 άρματα μάχης και 2 ελικόπτερα», απέναντι σε μια Τουρκία που είπε ότι δεν αναγνωρίζει την κυπριακή ΑΟΖ, ενώ οι ΗΠΑ και η ΕΕ την αποδέχθηκαν αμέσως.


Συνεπώς η κήρυξη της ΑΟΖ είναι μια μονομερής ενέργεια ενός ανεξάρτητου και κυρίαρχου κράτους, με βάση τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου και του Δικαίου της Θάλασσας. Η οριοθέτησή της, ακολουθεί την κήρυξη και αποτελεί αντικείμενο επί μέρους διμερών συμφωνιών με άλλα γειτονικά κράτη.

Άρα στην περούσα φάση δεν υφίσταται κανένα απολύτως πρόβλημα στο να κηρύξει η Ελλάδα την δική της ΑΟΖ. Είναι απλά μια πολιτική και στρατηγική απόφαση, μιας ελληνικής κυβέρνησης.

ΑΟΖ Συμπλέγματος Νήσων Καστελόριζου

Όπως φαίνεται στον παραπάνω χάρτη το «Σύμπλεγμα Νήσων Καστελόριζου», έχει ΑΟΖ περίπου ίση σε έκταση όση η Πελοπόννησος. Επιπλέον γειτνιάζει και εφάπτεται με την ΑΟΖ της Κύπρου, δίνοντας συνεκτικότητα και συνέχεια στον ελληνικό με τον κυπριακό χώρο.

Η Ελλάδα έχει τη δεύτερη μεγαλύτερη ΑΟΖ της Μεσογείου. Αυτό δεν αλλάζει όπως, ούτε το ότι η Ανατολική Μεσόγειος έχει από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα φυσικού αερίου του κόσμου. Επιπλέον, τώρα πια υπάρχει πολιτική βούληση για τη θέσπιση της ΑΟΖ.

Η Ελλάδα οφείλει πολλά για το θέμα της ΑΟΖ, στον Τάσο Παπαδόπουλο, στον Σόλωνα Κασσίνη, στον Θεόδωρο Καρυώτη, στον Βασίλη Μαρκεζίνη, στον Ηλία Κονοφάγο, στον Αντώνη Φώσκολο, στον Νίκο Λυγερό και σε άλλους λιγότερο ή περισσότερο γνωστούς που ασχολήθηκαν και προώθησαν αυτό το εθνικής σημασίας ζήτημα.

Υδρογονάνθρακες Νότια της Κρήτης – Η Γεωλογία δείχνει την ύπαρξη τεραστίων αποθεμάτων

Τώρα που το θέμα της ΑΟΖ έχει γίνει πλέον ένα όραμα, θα ήταν καλό να το ενισχύσουμε και με τις γεωλογικές μας γνώσεις. Καθηγητές από την Kρήτη υποστηρίζουν ότι η νότια και νοτιοανατολική θαλάσσια περιοχή της Kρήτης παρουσιάζει τις υψηλότερες πιθανότητες εντοπισμού υδρογονανθράκων, κυρίως φυσικού αερίου.

Σύμφωνα με τον καθηγητή του Πολυτεχνείου, κ. Αντώνη Φώσκολο, νότια της Kρήτης, όπου υπάρχουν εννέα λασποηφαίστεια, οι επιστημονικές ενδείξεις μιλούν για πολύ μεγάλα αποθέματα υδρογονανθράκων, που πιθανώς να προσεγγίζουν και το 1,5 τρις κυβικά μέτρα (m3). Υπάρχουν επιστήμονες σαν τον Αντώνη Φώσκολο που παλεύουν εδώ και δεκαετίες, για να αναδείξουν μεθοδολογικά την αξία του ελληνικού υπεδάφους, οι ίδιοι έχουν αποδείξει τη σημασία της έννοιας του λασποηφαίστειου στο πλαίσιο των ερευνών για πετρέλαιο. Μελετούν γεωλογικούς χάρτες που αποτελούν από μόνοι τους, όχι μόνο ενδείξεις, αλλά πιστοποιητικά της ορθότητας των εκτιμήσεων περί πετρελαίου και φυσικού αερίου στο χώρο της ελληνικής ΑΟΖ.


Πέραν τούτων, μελέτες από το Πανεπιστήμιο Πατρών, της ομάδας του καθηγητή Ζεληλίδη, προσδιόρισαν και τις τοποθεσίες της ύπαρξης των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων. Αυτές είναι:
α) η περιοχή μεταξύ Γαύδου και Σφακίων,
β) η περιοχή νοτίως της Γαύδου και της Eλληνικής Τάφρου,
γ) η περιοχή μεταξύ Τυμπακίου και Ιεράπετρας,
δ) η περιοχή μεταξύ της Τάφρου του Πλινίου και της Τάφρου του Στράβωνα,
ε) η περιοχή ανατολικά της Ιτάνου,
στ) η περιοχή κοντά στο πεδίο των λασποηφαιστείων Olimpi και
ζ) η Πεδιάδα της Μεσσαράς.

Η Λεκάνη νοτίως της Κρήτης που περιλαμβάνει το Λιβυκό Πέλαγος θεωρείται γεωλογικά, με βάση τις γεωφυσικές μελέτες που έγιναν από την Petroleum GeoServices (PGS), πολύ παρεμφερής με τη Λεκάνη της Λεβαντίνης. Επειδή η Λεκάνη της Λεβαντίνης έχει εκτιμηθεί από τη Γεωλογική Υπηρεσία των ΗΠΑ ότι έχει 3,45 τρισεκατομμύρια m3 φυσικού αερίου και 1,7 δισεκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου, θεωρείται ότι μια τέτοια ποσότητα θα πρέπει να υπάρχει κάτω από την Κρήτη, δεδομένου ότι η έκταση της Μεσογειακής Ράχης είναι διπλάσια από τη Λεκάνη της Λεβαντίνης και δεδομένης της πιθανής ύπαρξης κοιτασμάτων υδρογονανθράκων.

Το ελληνικό τμήμα της Λεκάνης του Ηρόδοτου θεωρείται από τη γαλλική επιστημονική ομάδα της BEICIP/FRANLAB, που είναι και σύμβουλοι του ΥΠΕΚΑ, ότι μπορεί να έχει έως και 2,5 τρισεκατομμύρια m3 φυσικού αερίου.

Εν κατακλείδι, κάτω από την Κρήτη το άθροισμα των πολύ πιθανών κοιτασμάτων φυσικού αερίου ανέρχεται σε 6 τρισεκατομμύρια m3 και των υγρών υδρογονανθράκων σε 1,7 δισεκατομμύρια βαρέλια. Τα 6 τρισεκατομμύρια m3 φυσικού αερίου εκπεφρασμένα σε ισοδύναμα βαρέλια πετρελαίου (1 βαρέλι = 155,373 φυσικού αερίου), ανέρχονται σε 38,64 δισεκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου. Κι αν προσθέσουμε και τα 1,7 δισεκατομμύρια βαρέλια, τότε τα πιθανά αποθέματα της Κρήτης εκπεφρασμένα σε ισοδύναμα βαρέλια αργού πετρελαίου υπερβαίνουν τα 40 δισεκατομμύρια.

Τα 6 τρισεκατομμύρια m3 φυσικού αερίου, πολλαπλασιαζόμενα επί 35,315 κυβικά πόδια/m3 φυσικού αερίου μάς κάνουν 211,890 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια. Και επειδή κάθε 1.000 κυβικά πόδια αντιστοιχούν προς 1 φυσικού αερίου μάς κάνουν 211,890 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια. Και επειδή κάθε 1.000 κυβικά πόδια αντιστοιχούν προς 1 Gj, το οποίο έχει 10 δολάρια, τα 211,890 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια φυσικού αερίου που έχει η Κρήτη + 1,7 δισεκατομμύρια βαρέλια x 100 δολάρια ανά βαρέλι = 170 δις ($) δολάρια, αντιστοιχούν σε αξία ορυκτού πλούτου της τάξης των 2 τρις 289 δις ($) δολαρίων, ήτοι ≥... τέσσερις φορές η αξία του ελληνικού χρέους, που ανέρχεται στα 500 δις ($) δολάρια.

Η ύπαρξη κοιτασμάτων υδρογονανθράκων κάτω από την Κρήτη επιβεβαιώνεται όχι μόνο από το ενδιαφέρον που έδειξαν με τη συμμετοχή τους οχτώ πολύ μεγάλες εταιρείες γεωφυσικών ερευνών στο διαγωνισμό του ΥΠΕΚΑ, που έληξε στις 2 Μαρτίου του 2012, αλλά και από το γεγονός ότι τρεις εταιρείες γεωφυσικών ερευνών, οι TGS - NOPEC, CGGVERITAS και SPECTRUMGEOSERVICES, που έχουν κάνει γεωφυσικές έρευνες κάτω από την Κρήτη μεταξύ των ετών 2002 και 2009, συμμετέχουν στο διαγωνισμό. Αν από τις γεωφυσικές έρευνες που έκαναν αυτές οι τρεις εταιρείες δεν έβρισκαν τίποτε το ενδιαφέρον, θα συμμετείχαν στο διαγωνισμό, γνωρίζοντας ότι η έρευνα στοιχίζει πάνω από 60 εκατ. δολάρια; Και επειδή πιστεύουν ότι τα έξοδά τους θα υπερκαλυφθούν από τις πωλήσεις των γεωφυσικών δεδομένων σε πολύ μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες, πρέπει να πιστεύουμε ακράδαντα ότι κάτω από την Κρήτη δεν κρύβονται κοιτάσματα τύπου Κατάκολου (17 εκατομμύρια βαρέλια) ή Πατραϊκού Κόλπου (200 εκατομμύρια βαρέλια), αλλά πολύ μεγαλύτερα κοιτάσματα.


Στο χάρτη φαίνεται η επιφάνεια που προσθέτει η ΑΟΖ της Γαύδου στην ελληνική ΑΟΖ, σε σχέση με τη Λιβύη, ενώ χαρακτηριστική είναι η διαφορά που προκύπτει χωρίς τη Γαύδο.

Μετά τη θέσπιση της ΑΟΖ, τις πρώτες οριοθετήσεις, θα είναι ουσιαστική η συμβολή τους. Οι έρευνες επίσημες ή όχι, όσον αφορά στα σεισμικά δεδομένα υπάρχουν και θα εμφανιστούν σύντομα, πρέπει όμως να εμπεριέχουν και τον καθαρά γεωλογικό παράγοντα. Δεν είναι δυνατόν να μην ενεργοποιήσουμε το γεωλογικό μας δυναμικό.

Θέλουμε δεν θέλουμε, η ΑΟΖ έχει απαιτήσεις στη Φυσική, στη Θερμοδυναμική, στη Χημεία, στην Πετροχημεία, στη Σεισμολογία και βέβαια στη Γεωλογία. Η μαθηματική ανάλυση των δεδομένων της ΑΟΖ δεν επαρκεί αν δεν εμπλουτισθεί από αυτά τα επιστημονικά πεδία, τα οποία δεν θεωρούνται και τόσο σημαντικά στο πλαίσιο της ελληνικής κοινωνίας, ενώ υπάρχουν αξιόλογοι ερευνητές και φοιτητές σε αυτούς τους τομείς που πρέπει να αξιοποιήσει η πατρίδα μας, για να μπορέσει η ΑΟΖ να προσφέρει όλες τις δυνατότητές της στον ελληνισμό, αλλά και στην Ευρωπαϊκή Ένωση γενικότερα. Η κυβέρνηση θα πρέπει να κάνει χρήση και αυτών των γνώσεων, αν θέλει η ΑΟΖ να μην παραμείνει ένα τεχνοκρατικό παίγνιο.

Γαύδος – Λιβύη

Έχουμε το παράδειγμα της Γαύδου με τη Λιβύη. Στην πραγματικότητα, ο καθορισμός της ελληνικής ΑΟΖ δεν έχει λόγο ν' αρχίσει με την Τουρκία. Θεωρούμε ότι το πρώτο βήμα πρέπει να γίνει με την Ιταλία, η οποία είναι η μόνη χώρα που συνορεύει μαζί μας κι ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δίχως προβλήματα με την Τουρκία, με την οποία έχουμε ήδη υπογράψει μια σύμβαση όσον αφορά στο F.I.R. Το επόμενο βήμα θα πρέπει να γίνει με την Αλβανία κι αυτό με ένα δίκαιο τρόπο. Το τρίτο βήμα αφορά την Λιβύη και την επίλυση του προβλήματος της Γαύδου. Το τέταρτο βήμα πρέπει να γίνει με την Κύπρο, έτσι ώστε να ενισχυθεί το όλο πλαίσιο του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος. Και μόνο το πέμπτο βήμα θα αγγίξει την Τουρκία.

Έτσι αυτή η τελική διαπραγμάτευση, που θα γίνεται βέβαια σε ευρωπαϊκό πλαίσιο, δεν θα είναι σε πρωτογενές επίπεδο, αφού θα έχουν προηγηθεί όλες οι άλλες συμφωνίες κι σε ευρωπαϊκό πεδίο και σε ευρωμεσογειακό πεδίο.

Με την ΑΟΖ, η Τουρκία αντιμετωπίζει τεράστιες δυσκολίες όχι μόνο με την Κύπρο, αλλά και με την Ελλάδα. Έχει κατανοήσει ότι το Δίκαιο της Θάλασσας ακολουθεί το Δίκαιο και όχι την επεκτατική της θέληση. Γι αυτό το λόγο κάνει σπασμωδικές κινήσεις με την Κύπρο. Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι δυσκολεύεται πλέον να υπερασπιστεί το γόητρό της ως περιφερειακή δύναμη, διότι ένα μικρό νησί λειτουργεί αποτελεσματικά με την ΑΟΖ του, παρά τη θέλησή της.


Η αξιολόγηση γεωλογικών, γεωχημικών και λοιπών γεωστοιχείων που έχουν δημοσιευθεί κυρίως από ξένους επιστήμονες μας υποδεικνύει την ύπαρξη μεγάλων αποθεμάτων υδρογονανθράκων νότια της Κρήτης και ειδικότερα εντός της Μεσογειακής Ράχης έκτασης περίπου 80.000 Km2 με μεγάλο μέρος της να βρίσκεται εντός της Ελληνικής Α.Ο.Ζ. Τα στοιχεία αυτά είναι:

• Η γεωλογική και τεκτονική δομή της περιοχής όπως προκύπτει από δημοσιευμένες εκτεταμένες ερευνητικές εργασίες ξένων ιδρυμάτων και ερευνητών, σε συνδυασμό με τις γεωφυσικές σεισμικές έρευνες που έχουν ήδη εκτελεσθεί.
• Η ύπαρξη ενεργών λασποηφαιστείων που εκλύουν φυσικό αέριο. Ένα μέρος του εμφανίζεται υπό μορφή φυσσαλίδων ενώ το υπόλοιπο έχει μετατραπεί σε υδρίτες (gas hydrate mounds).
• Η ύπαρξη ενεργών συστημάτων παραγωγής υδρογονανθράκων σε μεγάλα βάθη όπως διαπιστώνεται από τις αναλύσεις που έγιναν σε δείγματα ιζημάτων τα οποία λήφθηκαν από πυρήνες γεωτρήσεων νότια της Κρήτης του προγράμματος ODP (Ocean Drilling Program).
• Η ύπαρξη εντός της Μεσογειακής Ράχης επιμέρους Συμπλεγμάτων Επαυξητικών Πρισμάτων (Accretionary prism Complexes). Διεθνώς όπου έγιναν έρευνες εντός τέτοιων Συμπλεγμάτων ανακαλύφθηκαν κοιτάσματα υδρογονανθράκων.
• Η ύπαρξη ενεργών λασποηφαιστείων νότια της Κρήτης που εκλύουν μεθάνιο πυρολιτικής προέλευσης. Τούτο μπορεί να δικαιολογηθεί μόνο από την ύπαρξη αποθεμάτων πετρελαίου σε μεγάλα βάθη, όπως στην περίπτωση του Κώνου του Νείλου που εφάπτεται της Ελληνικής ΑΟΖ και των λασποηφαιστείων της ιζηματογενούς λεκάνης του Ερατοσθένη όπου βρέθηκαν 126 κοιτάσματα φυσικού αερίου με αποθέματα 1,8 Τρις m3 και 2 κοιτάσματα αργού πετρελαίου και αναμένονται επιπλέον 1,3 Τρις m3. Η PGS εκτιμά ότι εντός της ιζηματογενούς λεκάνης νότια της Κρήτης υπάρχουν κοιτάσματα φυσικού αερίου περίπου 1,5 Τρις m3, βάσει προσομοίωσής της με αυτήν της Λεβαντίνης του Ισραήλ, στην οποία ήδη βρέθηκαν περίπου 750 Δις m3 ενώ η Αμερικαν. Γεωλογ.Επιθεώρηση (U.S. Geological Survey) εκτιμά, με πιθανότητα 50%, ότι υπάρχουν επιπλέον 3 Τρις m3 φυσικού αερίου.
• Τα συμπεράσματα της διάσκεψης στα Χανιά την 29-09-2011 του Πολυτεχνείο Κρήτης-Τμήμα Μηχ. Ορυκτών Πόρων με θέμα «Έρευνες πετρελαίου και αερίου στην Ελλάδα - Προκλήσεις και Ευκαιρίες».

Πέραν των παραπάνω αποθεμάτων υδρογονανθράκων εντός της Μεσογειακής Ράχης στην αμέσως νοτιότερα αβυσσική λεκάνη του Ηρόδοτου (υπόλειμμα της Τηθύος θαλάσσης) φαίνεται να υπάρχουν μεγάλα αποθέματα υδρογονανθράκων. Πράγματι στο νότιο τμήμα της Αιγυπτιακής λεκάνης του Ηρόδοτου, τα γεωφυσικά δεδομένα της TGS-NOPEC έδειξαν την ύπαρξη 7 αλληλοεπικαθήμενων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων εντός στρωματογραφικών και τεκτονικών παγίδων ενώ στην Κυπριακή λεκάνη του Ηρόδοτου, που εφάπτεται της Ελληνικής , τα γεωφυσικά δεδομένα της PGS ανέδειξαν 3 φωτεινά σεισμικά γεγονότα (Bright Spots) μεγάλου μεγέθους και ενός μικρότερου, που μαρτυρούν την ύπαρξη κοιτασμάτων φυσικού αερίου. Ειδικότερα για την Ελληνική λεκάνη του Ηρόδοτου τα αποθέματά της φυσικού αερίου ανέρχονται σε περίπου 2 τρις. m3 (εκτίμηση της BEICIP / FRANLAB).

Στον πίνακα που ακολουθεί φαίνονται τα βεβαιωμένα και εκτιμώμενα αποθέματα φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο και στην Κρήτη σε Τρις m3:


Πέραν των παραπάνω αποθεμάτων αερίου Ανατολικής Μεσογείου των (2,7 + 0,3 = 3,0) + 14,8 έως 17,8 = 17,8 έως 20,8 τρις m3, ξένες επιστημονικές δημοσιεύσεις εκτιμούν ότι στη θαλάσσια περιοχή νότια της Κρήτης εντός της Ελληνικής ΑΟΖ, στους γεωλογικούς σχηματισμούς μιας έκτασης 60.000 Κm2, περικλείεται στερεό αέριο (υδρίτες) του απίστευτου μεγέθους των 30 τρις m3. Εκτιμάται ότι μέσα στα επόμενα 5 έως 10 χρόνια θα είναι δυνατή η οικονομική ανάκτηση ενός μέρους του με βάση τις εξελισσόμενες νέες τεχνολογίες.


Τελικά, τα επιστημονικά ερωτήματα που τίθενται δεν είναι πλέον αν υπάρχουν στο Λιβυκό Πέλαγος ιζήματα μεγάλου πάχους ή συστήματα γένεσης/παραγωγής υδρογονανθράκων ή καλύμματα (Cap Rock), διότι αυτά είναι διαπιστωμένα, αλλά που είναι οι θέσεις των στρωματογραφικών η τεκτονικών παγίδων για την εκμετάλλευση των υφιστάμενων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων. Την απάντηση θα δώσουν σύντομα τα σεισμικά ανάκλασης υψηλής ευκρίνειας που θα εκτελεσθούν στην περιοχή αυτή στα πλαίσια του διεθνούς διαγωνισμού που έχει προκηρύξει η Ελληνική Κυβέρνηση.

Το τρίγωνο Κρήτη – Καστελόριζο – Κύπρος έχει το αέριο που λείπει από την Ευρώπη


Ευρώπη εκτιμάται ότι δεν είναι εφικτή, πέραν του γεγονότος ότι η ίδια η Ευρώπη για γεωπολιτικούς και γεωστρατηγικούς λόγους δεν θα επιθυμούσε την ολοκληρωτική της εξάρτηση από τη Ρωσία. Επιπλέον, σε μια τέτοια περίπτωση η Ρωσία θα αναγκαζόταν να ελέγξει περισσότερες πηγές φυσικού αερίου εκτός της επικράτειάς της στη Δυτική και Κεντρική Ασία, από όπου προμηθεύονται φυσικό αέριο το Πακιστάν, η Ινδία και η Κίνα και όπου η Αμερική έχει έντονη την παρουσία της, με συνέπεια αντιδράσεις και δημιουργία ευρύτερων συσπειρώσεων και αποσυσπειρώσεων κρατών με ορατό τον κίνδυνο δημιουργίας ανεξέλεγκτων δυσμενών καταστάσεων.


Με βάση αυτά που αναφέρθηκαν, η Ευρώπη θα πρέπει από τώρα να αναζητά πρόσθετες πηγές προμήθειας φυσικού αερίου πέραν της Ρωσίας και Β. Αφρικής. Μοναδική λύση είναι η Ανατολική Μεσόγειος με επίκεντρο το τρίγωνο Κρήτη-Καστελόριζο-Κύπρος, που αναδεικνύεται κεφαλαιώδους σημασίας από γεωπολιτικής και γεωοικονομικής απόψεως.
Επομένως, η Ελλάδα πρέπει να επιταχύνει τις διαδικασίες κατακύρωσης του διεθνούς διαγωνισμού - που έχει ήδη προκηρύξει - ανάδειξης αναδόχου εκτέλεσης των σεισμικών ερευνών στο Ιόνιο και νότια της Κρήτης, την αξιολόγησή τους από τον ανάδοχο και την υπόδειξη ζωνών ειδικού ενδιαφέροντος εκμετάλλευσης κοιτασμάτων υδρογονανθράκων. Θα ακολουθήσει η προκήρυξη διεθνούς διαγωνισμού για την επιλογή αναδόχων εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων μέσω υποθαλάσσιων γεωτρήσεων, οι οποίοι θα προσφέρουν, μεταξύ των άλλων, στην Ελληνική πολιτεία ένα ποσοστό (%) από την αντλούμενη ποσότητα πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Για τους υπολογισμούς των εκτιμώμενων-αναμενόμενων οικονομικών ωφελειών της Ελλάδας από την 25ετή - καταρχάς εκμετάλλευση 6 τρις m3 φυσικού αερίου από τα κοιτάσματα νότια της Κρήτης και στην Ελληνική λεκάνη του Ηροδότου, γίνονται οι επόμενες παραδοχές:

• Ένα βαρέλι πετρελαίου = $ 110 = 159 λίτρα = 170 m3 φυσικού αερίου ισοδύναμης ενέργειας.
• Ένα GigaJoule = 1.000 πόδια3 (cf) = 28,28 m3 = 8 $. Τιμή ενός m3 αερίου = 8 $ : 28,28 m3 = 0,2829 $ ανά m3 αερίου. Τιμή φυσικού αερίου ισοδύναμου με 1 βαρέλι πετρέλαιο = 170 m3 x 0,2829 = 48,09 $.
• Εισαγωγές πετρελαίου στην Ελλάδα σε βαρέλια : 400.000 ημερησίως x 365 ημέρες = 146 εκατομμύρια ανά έτος. Για 25 έτη = 146 εκατομμύρια x 25 έτη = 3.650 εκατομμύρια βαρέλια.
• Δημιουργία 100 και 200 χιλιάδων θέσεων εργασίας αντίστοιχα στον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα για την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων, μέσου ετήσιου εισοδήματος 30.000 $ ανά θέση εργασίας και φορολόγηση του εισοδήματός τους με συντελεστή 30%.
• Παραχώρηση «οικοπέδων» κοιτασμάτων φυσικού αερίου σε εταιρείες εκμετάλλευσής τους, με παροχή στην Ελλάδα του 20% του αντλούμενου φυσικού αερίου και 5% επιπλέον για τις τοπικές κοινωνίες.

Τα εκτιμώμενα οικονομικά οφέλη της Ελλάδας από την 25ετή εκμετάλλευση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου των 4 τρις m3 θα είναι:
• Από την πώληση (εσωτερικό και Ευρώπη) του 20% του φυσικού αερίου: 20% x 4 τρις m3 x 0,2829 $ ανά m3 = 226,3 δις $
• Προοδευτική αντικατάσταση του 70% του εισαγόμενου πετρελαίου από Ελληνικό φυσικό αέριο : 70% x 3.650 εκατομμύρια βαρέλια (110 - 48,09 = 61,91 $) = 158,2 δις $.
• Από τη φορολογία του εισοδήματος 300 χιλιάδων εργαζομένων στη διαδικασία εκμετάλλευσης των 4 τρις m3 αερίου : 300.000 x 30.000 x 30% x 25 έτη = 67,5 δις $.
Σύνολο 25ετίας = 452,0 δις $.

Ειδικότερα η Περιφέρεια Κρήτης από την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου νότια της Κρήτης θα λαμβάνει ετησίως : 25% x 226,3 δις m3 : 25 έτη = 2,26 δις $.
Μελλοντικά τα οικονομικά οφέλη της Ελλάδας και Κρήτης θα αυξηθούν εντυπωσιακά, όταν θα αρχίσει η εκμετάλλευση του στερεού αερίου (υδρίτες) - του απίστευτου εκτιμώμενου μεγέθους των 30 τρις m3 -που περικλείονται στους γεωλογικούς σχηματισμούς νότια της Κρήτης, εντός της Ελληνικής ΑΟΖ.

Ενεργειακός Άξονας

Ενεργοποιείται η κομβική θέση της Ελλάδος γενικότερα, με την πλήρη εκμετάλλευση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου, τα οποία θα τροφοδοτήσουν την Ευρώπη, με την εξαγωγή του μεγαλύτερου μέρους του παραγομένου φυσικού αερίου στην Ευρώπη που τόσο έχει ανάγκη.

Δημιουργείται ο ενεργειακός άξονας Ισραήλ – Κύπρος – Κρήτη – Πελοπόννησος – ηπειρωτική Ελλάδα – Ιταλία, με τη μεταφορά και ηλεκτρικής ενέργειας (EuroAsia InterConnector).
Αξιοποιούνται τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων ΝΔ έως ΝΑ της Κρήτης και η χώρα μας μετατρέπεται από κράτος διακομιστή και καταναλωτή υδρογονανθράκων σε κράτος - παραγωγό. Η ανάπτυξη ενός τόσο μεγάλου επενδυτικού σχεδίου, υψηλής αξίας και πολύπλοκου στη λειτουργία του όπως αυτό της εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων και του αγωγού μεταφοράς φυσικού αερίου στην Ευρώπη, θα συμβάλει καθοριστικά στην αποκατάσταση της εθνικής μας υπερηφάνειας και αξιοπρέπειας και από μόνο του θα έδινε μια νέα ώθηση σε κάθε έκφανση της κοινωνικής και πνευματικής ζωής του τόπου μας ενώ θα έδινε και τα σωστά μηνύματα στις «αγορές».


Αναβαθμίζεται η γεωπολιτική, γεωστρατηγική και γεωοικονομική σημασία της Κρήτης λόγω της θέσεώς της στην Ανατολική Μεσόγειο και λόγω των οικονομικών ωφελειών που θα έχει η Περιφέρεια Κρήτης από την 25ετή εκμετάλλευση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων.

Καθίσταται σαφές ότι η Ελλάδα και ειδικότερα η νήσος Κρήτη με τα κοιτάσματα φυσικού αερίου που διαθέτει και τη μεταφορά του μέσω Ελλάδας στην Ευρώπη μαζί με το φυσικό αέριο της Κύπρου και του Ισραήλ, γίνονται «κλειδιά» για την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης.

Υπενθυμίζουμε ότι η ανακάλυψη των κοιτασμάτων αργύρου στο Λαύριο σε συνδυασμό με την ευφυΐα που διέθετε ο Θεμιστοκλής και τις πρωτοβουλίες που ανέλαβε, επέτρεψαν στην Αρχαία Αθήνα μεταξύ 490 πΧ (Μάχη Μαραθώνα) και 480 πΧ (Ναυμαχία Σαλαμίνας) να μετατραπεί από χερσαία σε θαλάσσια δύναμη η οποία έσωσε την πόλη των Αθηνών, τον Ελληνισμό και τη δυτική κουλτούρα από τον αφανισμό από τους Πέρσες. Χωρίς το Λαύριο δεν θα υπήρχε ούτε Κλασσική Αθήνα, ούτε Ελλάδα, ούτε Ευρώπη.

Αναφορές

• Ιστοσελίδα Δρ Ν. Λυγερού www.Lygeros.org
• «ΑΟΖ: Από τη Στρατηγική Κίνηση στην Οικονομική Λύση» των κ. Θεόδωρου Κ. Καρυώτη, Σόλωνα Κασσίνη και Νίκου Λυγερού, εκδόσεις Καστανιώτη 2012.
• Περιοδικό «Επίκαιρα», www.epikaira.gr
• «Η Γεωοικονομική και Γεωστρατηγική Σημασία των Σημαντικών Κοιτασμάτων Υδρογονανθράκων νότια της Κρήτης για την Ελληνική Οικονομία και την Ενεργειακή Ανεξαρτησία της Ευρώπης. Γεωπολιτική, Γεωστρατηγική και Γεωοικονομική Αναβάθμιση της Κρήτης».
Αντώνιος Φώσκολος Ομότιμος Καθηγητής Πολυτεχνείου Κρήτης.
• “Economic and Geopolitical Importance of Eastern Mediterranean”. Alain Bruneton.
• “Gas Fields for Greece and the EU”. Elias Konofagos.
• “Emphasis on the probable Natural Gas Deposits occurring in the Libyan Sea within the Exclusive Economic Zone of Greece”. Antony E. Foscolos.

Πηγή περιοδικό "Επίκαιρα",

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Μελέτης Μελετόπουλος

Ο μακαρίτης Ανδρέας Παπανδρέου είχε δηλώσει, στα στερνά του, ότι «Το ΠAΣOΚ δεν κληρονομείται, δεν χαρίζεται και δεν τεμαχίζεται σε τιμάρια».

Ο υιός του ιδρυτού ανέλαβε να διαψεύσει πλήρως τις προσδοκίες του πατέρα του: κληρονόμησε το πατρικό κόμμα αφού πρώτα του το χάρισε ο προκάτοχός του Σημίτης, και τώρα επιχειρεί να διασπάσει τα υπολείμματά του.

Ασφαλώς η διένεξη Παπανδρέου - Βενιζέλου είναι περιθωριακό ζήτημα, αφού το ΠΑΣΟΚ έχει συρρικνωθεί ήδη σε μικρό κόμμα και τείνει να εξαλειφθεί ολοσχερώς.
Αλλά η συμπεριφορά και η τακτική του Γιώργου Παπανδρέου εκπλήσσει, γιατί ο άνθρωπος αυτός εξελέγη το 2009 πρωθυπουργός με μεγάλη πλειοψηφία και οδήγησε την χώρα στον διεθνή οικονομικό έλεγχο, την υποτέλεια και την απώλεια της εθνικής της κυριαρχίας.

Η επιχείρηση επανεμφάνισής του, άρα, έχει πρώτα-πρώτα την διάσταση του θράσους ενός οικτρά αποτυχημένου πρωθυπουργού, που ανατράπηκε υπό το βάρος της λαϊκής κατακραυγής. Είναι, τηρουμένων των αναλογιών, σαν ο Γούναρης να έβγαινε από τον τάφο του μετά την Μικρασιατική Καταστροφή και να ζητούσε την ψήφο του ελληνικού λαού.

Δεύτερον, εντυπωσιάζει ο ναρκισσισμός, η άνευ ερεισμάτων αυτοπεποίθηση, η ηγεμονική αντίληψη φεουδαλικού τύπου, η νοοτροπία γαλαζοαίματου ελέω Θεού εστεμμένου, ο οποίος κυβερνά δικαιωματικά και η απομάκρυνσή του από την εξουσία μόνον προσωρινή μπορεί να είναι. Διότι η «φυσική» του κατάσταση είναι να μας κυβερνά, εμάς, τους «υπηκόους» του.

Τρίτον, προκαλεί απορία η στρατηγική και ο στόχος: σε τι αποσκοπεί ακριβώς ο ΓΑΠ;
Να οικειοποιηθεί το λείψανο του ΠΑΣΟΚ και να το αναστήσει;
Να ιδρύσει «νέο» κόμμα, εντελώς προσωποπαγές;
Να «επανασυσπειρώσει» την ανύπαρκτη πλέον «μεγάλη δημοκρατική παράταξη» και να «συνεγείρει» τα πλήθη;
Απλά να ρίξει την αποτυχημένη κυβέρνηση του συμφοιτητή του Σαμαρά, η οποία ούτως ή άλλως θα πέσει πολύ σύντομα από μόνη της;

Και σε ποιές πολιτικές αρχές θα στηρίξει την πολιτική του νεκρανάσταση ο ΓΑΠ;
Στην καταγγελία του Μνημονίου, που ο ίδιος έφερε;
Στην ανανέωση της πολιτικής ζωής, που μπορούσε να κάνει το 2009 και δεν έκανε;
Και ας μην επικαλεστεί το γνωστό επιχείρημα «δεν πρόκαμα», διότι ο μεν Ελευθέριος Βενιζέλος ανασυγκρότησε το 1910-12 ένα διαλελυμένο κράτος σε δεκαοκτώ μήνες, ενώ ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου κυβέρνησε το 1924 πενηνταδύο μέρες και πρόλαβε να ανακηρύξει την Δημοκρατία, να ιδρύσει το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και να καθιερώσει την δημοτική γλώσσα.

Ίσως δεν φταίει ο Γιώργος γιά όλα αυτά.
Ίσως το οικογενειακό και φιλικό του περιβάλλον να του ενέπνευσαν την ιδέα ότι ο λαός θα τον ακολουθήσει αν του σερβίρει άλλη μία ψεύτικη ελπίδα, όπως τον ακολούθησε το 2009 με το διαβόητο «λεφτά υπάρχουν».
Ίσως οι εχθροί του Βαγγέλη, στο κομματίδιο του ΠΑΣΟΚ, να θέλουν να χρησιμοποιήσουν τον ΓΑΠ ως φόβητρο εναντίον του –επίσης οικτρά αποτυχημένου- αρχηγού τους, που οδήγησε το κόμμα στο περιθώριο της πολιτικής σκηνής.
Ίσως ακόμα κάποιοι να παραμένουν προσκολλημένη στην «δυναστεία», κάτι που ασφαλώς παραπέμπει σε ψυχαναλυτικού τύπου προβλήματα.

Σε κάθε περίπτωση, κάποιος πρέπει να πει στον Γιώργο και σε όλο τον παλαιοκομματικό συρφετό της Μεταπολίτευσης, ότι η βασιλεία τους ετελείωσε, εμετρήθησαν και ευρέθησαν ολίγοι, το φαγοπότι ολοκληρώθηκε και το καλύτερο που έχουν να κάνουν είναι να οδεύσουν στην μονή της μετανοίας τους, γιά να αναλογισθούν την καταστροφή που προξένησαν στην πατρίδα.

Πηγή "KontraNews"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Μπορεί από τότε που ξέσπασε η κρίση όλοι να «δείχνουν» την Ελλάδα ως το «κακό παιδί», ωστόσο η ανεύθυνη συμπεριφορά μιας άλλης χώρας είναι αυτή που βρίσκεται στον πυρήνα της καταστροφής της ευρωζώνης, υποστηρίζει σε άρθρο του στους New York Times ο Paul Krugman.

Η αμερικανική οικονομία φαίνεται ότι επιτέλους αρχίζει να βγαίνει από την βαθιά τρύπα που είχε πέσει κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Δυστυχώς, η Ευρώπη, το άλλο επίκεντρο της κρίσης, δεν μπορεί να πει το ίδιο. Η ανεργία στην ευρωζώνη έχει «κολλήσει» σε σχεδόν διπλάσιο επίπεδο από αυτό των ΗΠΑ, ενώ ο πληθωρισμός είναι μακράν χαμηλότερος του επίσημου στόχου, με τον κίνδυνο του ξεκάθαρου αποπληθωρισμού να αιωρείται.

Οι επενδυτές το έχουν προσέξει αυτό. Τα ευρωπαϊκά επιτόκια έχουν κάνει «βουτιά», με την απόδοση των γερμανικών μακροπρόθεσμων ομολόγων να διαμορφώνεται στο μόλις 0,7%. Πρόκειται για απόδοση που κάποτε σχετίζαμε τον ιαπωνικό αποπληθωρισμό και οι αγορές πράγματι σηματοδοτούν ότι περιμένουν η Ευρώπη να βιώσει την δική της «χαμένη δεκαετία».

Γιατί βρίσκεται σε τόσο δύσκολη θέση η Ευρώπη; Η γενικά αποδεκτή θεωρία μεταξύ των ευρωπαίων νομοθετών είναι ότι αυτό που βλέπουμε είναι το τίμημα της ανευθυνότητας: ορισμένες κυβερνήσεις δεν κατάφεραν να συμπεριφερθούν με τη σύνεση που απαιτεί ένα κοινό νόμισμα, επιλέγοντας αντιθέτως να υποκύψουν στους παραπλανημένους ψηφοφόρους και να παραμείνουν προσκολλημένες σε αποτυχημένα οικονομικά δόγματα. Και αν θέλετε τη δική μου γνώμη (και ορισμένων άλλων οικονομολόγων που έχουν εξετάσει σε βάθος το ζήτημα), αυτή η ανάλυση είναι ουσιαστικά σωστή, μόνο που έχουν κάνει λάθος στην ταυτότητα των «κακών παικτών».

Διότι η κακή συμπεριφορά στην «καρδιά» της ευρωπαϊκής καταστροφής δεν προέρχεται από την Ελλάδα, ή την Ιταλία, ή τη Γαλλία, αλλά από τη Γερμανία.

Δεν αρνούμαι ότι η ελληνική κυβέρνηση συμπεριφέρθηκε ανεύθυνα πριν την κρίση, ή ότι η Ιταλία έχει μεγάλο πρόβλημα με την στασιμότητα της παραγωγής. Όμως η Ελλάδα είναι μια μικρή χώρα της οποίας το δημοσιονομικό «χάλι» είναι μοναδικό, ενώ τα μακροχρόνια προβλήματα της Ιταλίας δεν είναι η πηγή της αποπληθωριστικής κίνησης της Ευρώπης. Αν προσπαθήσετε να ταυτοποιήσετε τις χώρες οι πολιτικές των οποίων ήταν ανάρμοστες πριν την κρίση και έχουν πλήξει την Ευρώπη από τότε που ξέσπασε η κρίση, και οι οποίες αρνούνται να μάθουν από την εμπειρία, όλα δείχνουν ότι η Γερμανία ήταν ο χειρότερος «παίκτης».

Σκεφτείτε, ιδιαίτερα, τη σύγκριση μεταξύ Γερμανίας και Γαλλίας.

Η Γαλλία βλέπει πολλά αρνητικά δημοσιεύματα, με μεγάλη συζήτηση να γίνεται ιδιαίτερα για την υποτιθέμενη απώλεια της ανταγωνιστικότητάς της. Αυτή η συζήτηση υπερβάλει σε μεγάλο βαθμό σε σχέση με την πραγματικότητα: δεν θα γνωρίζατε ποτέ από τα περισσότερα δημοσιεύματα του Τύπου ότι η Γαλλία έχει ένα πολύ μικρό εμπορικό έλλειμμα. Ποιο είναι όμως το ζήτημα εδώ; Έχει διαβρωθεί η ανταγωνιστικότητα της Γαλλίας από την υπερβολική αύξηση του κόστους και των τιμών;

Όχι. Από τότε που γεννήθηκε το ευρώ, το 1999, ο αποπληθωριστής της Γαλλίας έχει αυξηθεί κατά 1,7% ετησίως, ενώ το κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος έχει αυξηθεί κατά 1,9% ετησίως. Και τα δυο νούμερα ευθυγραμμίζονται με τον στόχο της ΕΚΤ για πληθωρισμό λίγο χαμηλότερο του 2%, αλλά και με ότι συμβαίνει στις ΗΠΑ. Αντιθέτως, η Γερμανία, συμπεριφέρεται με τελείως ανάρμοστο τρόπο, με τις τιμές και το κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος να αυξάνονται κατά 1% και 0,5% αντίστοιχα.

Και δεν είναι μόνο στη Γαλλία όπου τα κόστη βρίσκονται περίπου εκεί που πρέπει να βρίσκονται. Η Ισπανία είδε τα κόστη και τις τιμές να αυξάνονται κατά τη διάρκεια της «φούσκας» των ακινήτων, όμως σε αυτό το σημείο όλες οι υπερβολές εξαλείφθηκαν μετά από χρόνια ανεργίας και περιορισμού των μισθών. Η αύξηση του κόστους στην Ιταλία ήταν πράγματι υπερβολικά υψηλή, όχι όμως τόσο υπερβολικά, όσο υπερβολικά χαμηλή είναι αυτή της Γερμανίας.

Με άλλα λόγια, εάν πράγματι υπάρχει πρόβλημα ανταγωνιστικότητας στην Ευρώπη, αυτό προκλήθηκε από τις πολιτικές ισχυροποίησης της Γερμανίας σε βάρος των ανταγωνιστών, οι οποίες στην ουσία εξάγουν τον αποπληθωρισμό στις γειτονικές της χώρες.

Και με το χρέος τι γίνεται; Δεν πληρώνει η Ευρώπη εκτός Γερμανίας το τίμημα της παρελθούσας δημοσιονομικής ανευθυνότητας; Στην πραγματικότητα, αυτό αφορά την Ελλάδα και κανέναν άλλον. Και είναι λάθος ιδιαίτερα στην περίπτωση της Γαλλίας, η οποία δεν αντιμετωπίζει καμία δημοσιονομική κρίση. Η Γαλλία μπορεί να δανειστεί μακροπρόθεσμα με ιστορικά χαμηλά επιτόκια στο 1%, λίγο υψηλότερα δηλαδή από την Γερμανία.

Ωστόσο, οι ευρωπαίοι νομοθέτες φαίνονται αποφασισμένοι να επιρρίψουν ευθύνες στις λάθος χώρες και στις λάθος πολιτικές για τα προβλήματά τους. Είναι αλήθεια ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει κυκλοφορήσει ένα σχέδιο για να τονώσει την οικονομία με δημόσιες επενδύσεις, όμως τα δημόσια κεφάλαια είναι τόσο μικρά σε σχέση με το πρόβλημα, που το σχέδιο είναι σχεδόν αστείο. Και, στο μεταξύ, η Κομισιόν προειδοποιεί τη Γαλλία, η οποία έχει το χαμηλότερο κόστος δανεισμού στην ιστορία της, ότι μπορεί να έρθει αντιμέτωπη με πρόστιμα διότι δεν έχει μειώσει αρκετά το έλλειμμα του προϋπολογισμού της.

Με την επίλυση του προβλήματος του υπερβολικά χαμηλού πληθωρισμού στη Γερμανία τι γίνεται; Η πολύ επιθετική νομισματική πολιτική μπορεί να είναι αποτελεσματική (αν και δεν θα βασιζόμουν σε αυτό), όμως οι γερμανοί αξιωματούχοι προειδοποιούν κατά τέτοιων πολιτικών διότι μπορεί έτσι να «τη γλιτώσουν» οι οφειλέτες.

Αυτό που βλέπουμε, συνεπώς, είναι η εξαιρετικά καταστροφική δύναμη των κακών ιδεών. Δεν φταίει αποκλειστικά και μόνο η Γερμανία –η Γερμανία είναι ένας μεγάλος «παίκτης» στην Ευρώπη, όμως μπορεί να επιβάλει αποπληθωριστικές πολιτικές μόνο επειδή ένα τόσο μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής ελίτ έχει πιστέψει αυτή την αφήγηση. Και θα πρέπει να αναρωτηθούμε τι θα είναι αυτό που θα τους προσγειώσει στην πραγματικότητα.

Πηγή Euro2day


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

- Αποκάλυψη σχεδίου ανατίναξης 5 αεροσκαφών σε ευρωπαϊκές πόλεις τα Χριστούγεννα
- Ισλαμιστές θέλουν να περάσουν εκρηκτικά σε χειραποσκευές
- Σε συναγερμό οι αρχές ασφαλείας στην Ευρώπη

Σε επιφυλακή η Ευρώπη μετά την αποκάλυψη ύπαρξης σχεδίου για πενταπλή τρομοκρατική επίθεση κατά επιβατικών αεροσκαφών σε ευρωπαϊκές πόλεις μέσα στις γιορτές των Χριστουγέννων.

"Όλοι περιμένουν κάτι καταστροφικό πολύ σύντομα" σημείωσε υψηλά ιστάμενο πρόσωπο στη Βρετανία μιλώντας στη Sunday Express.

"Μας ενημέρωσαν πως 5 αεροπλάνα έχουν στοχοποιηθεί σε ένα μεγάλο χτύπημα πριν από τα Χριστούγεννα. Περιμένουν κάτι πολύ μεγάλο", υπογράμμισε.

Οι αρχές του Λονδίνου, σύμφωνα με πηγή που μίλησε στη New York Post, ήταν οι πρώτες που αποκάλυψαν την απειλή που περιλαμβάνει τρομοκρατικά χτυπήματα εναντίον αεροσκαφών.

"Υπάρχει μια απειλή που τους απασχολεί. Γνωρίζουν για επικείμενο χτύπημα εδώ και λίγο καιρό", συμπλήρωσε.

Πηγές από τις αρχές ασφαλείας των αεροδρομίων ανέφεραν στην Express πως οι ισλαμιστές έχουν προγραμματίσει να περάσουν στα αεροπλάνα εκρηκτικά στις χειραποσκευές.

Λόγω της απειλής, τα αεροδρόμια του Ηνωμένου Βασιλείου εξετάζουν την απαγόρευση φορητών συσκευών σε χειραποσκευές.

Έτσι, σύμφωνα με τη New York Post, smartphones και iPads θα περνούν από ειδικό έλεγχο για λόγους ασφαλείας.

Πηγή: New York Post

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Πριν τα... μεγαλεία «κατάπιε τη γλώσσα του» στη συνάντηση με τον Ερντογάν 
Ο Βενιζέλος σε θρόνο με ύφος αυτοκράτορα!

Γράφει ο Νίκος Σταυρουλάκης

Με το τουρκικό «casus belli» να συνεχίζει να επικρέμαται πάνω από την Ελλάδα και μόλις πέντε ημέρες πριν από την άφιξη στην Αθήνα του Αχμέτ Νταβούτογλου (5-6 Δεκεμβρίου), ο υπουργός Εξωτερικών Ευάγγελος Βενιζέλος, μετά τη συνάντησή του το Σάββατο με τον Ταγίπ Ερντογάν στην Κωνσταντινούπολη, «κατάπιε τη γλώσσα του» εκτιμώντας ότι μπορεί να βρεθούν λύσεις στο Κυπριακό και στην παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων στην κυπριακή ΑΟΖ!
Ολοκληρώνοντας το διήμερο ταξίδι του σε Αγκυρα και Κωνσταντινούπολη, ο Ελληνας ΥΠΕΞ εκπροσώπησε την ελληνική κυβέρνηση και στην Πατριαρχική Θεία Λειτουργία, που πραγματοποιήθηκε στο Φανάρι, παρουσία του Πάπα Βενέδικτου.

«Φερέγγυος γείτονας»

Κατά τη διάρκεια της λειτουργίας ο Ευ. Βενιζέλος κάθισε στο παραθρόνιο (!) του πατριαρχικού ναού, δίπλα στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, ποζάροντας με ύφος Βυζαντινού αυτοκράτορα. Σε δηλώσεις του μετά τη συνάντηση με τον Ερντογάν δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι «ο πρόεδρος Ερντογάν αντιλαμβάνεται πολύ καλά ότι η Ελλάδα είναι ο ασφαλής και φερέγγυος γείτονας της Τουρκίας» (!) ενώ καλλιέργησε προσδοκίες ότι υπάρχουν περιθώρια εκτόνωσης τόσο στις διμερείς σχέσεις όσο και στην κυπριακή ΑΟΖ.

Ο κ. Βενιζέλος χαρακτήρισε «κλειδί» για την εκτόνωση σε διμερές επίπεδο το Κυπριακό και την προσβολή των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Υπογράμμισε ότι μπορεί να βρεθούν λύσεις «απολύτως συμβατές με το Διεθνές Δίκαιο, που να σέβονται τα δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας, την υπόστασή της και να επιτρέπουν την επανέναρξη των συνομιλιών». Ο ΥΠΕΞ έκανε λόγο για πολύ θετικό κλίμα στη συνάντηση, αλλά «δεν παύει να υπάρχει ένας σκληρός πυρήνας θεμάτων», στα οποία περιλαμβάνεται μία «διαφορά νομική, η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών Ελλάδας - Τουρκίας».

Βήματα

Αναφερόμενος στην προετοιμασία του 3ου Ελληνοτουρκικού Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου είπε ότι «υπάρχει μια ατζέντα με πολύ σημαντικά θέματα ανοικτά, τα οποία συζητιούνται επί δεκαετίες και για τα οποία χρειάζεται πρόοδος» και ότι η Ελλάδα είναι διατεθειμένη «πάντα με άξονα την προστασία των εθνικών συμφερόντων και το Διεθνές Δίκαιο» να κάνει βήματα προς την κατεύθυνση της προόδου.

Το πρωί του Σαββάτου ο κ. Βενιζέλος ήταν στην Άγκυρα, όπου είχε συνάντηση με τον ομόλογό του Μεβλούτ Τσαβούσογλου. Σε δηλώσεις του υπογράμμισε ότι οι συνομιλίες στο Κυπριακό «διακόπηκαν γιατί βρίσκεται σε εξέλιξη προσβολή των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ανατολική Μεσόγειο».

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Ο άνθρωπος, μας λέει η ψυχολογία, με το που γεννιέται και αρχίζει να συνειδητοποιεί ότι υπάρχει και βρίσκεται σε έναν χώρο, ανοίγει τα χεράκια του και τα απλώνει για να κάνει δικά του όσα πιο πολλά πράγματα του χώρου μπορεί. Αυτό το ασίγαστο κυριαρχικό ένστικτο που είναι σύμφυτο με την ίδια την ύπαρξή του, είναι και αυτό που κάνει τον άνθρωπο να θέλει συνεχώς όλο και πιο πολλά (εξουσία και πλούτη) και να πιέζει τις καταστάσεις για ακόμα πιο πολλά. Όμως ποτέ δεν υπάρχει κορεσμός. Πάντα θέλει ακόμα και πιο πολλά.

Το κυριαρχικό αυτό ένστικτο δεν σταματάει ποτέ όσο ζει ο άνθρωπος. Αυτή τη στιγμή, σύμφωνα με τα στοιχεία της Credit Suisse, το 1% παγκοσμίως κατέχει το 48% του παγκόσμιου πλούτου και το 10% κατέχει το 87% του παγκόσμιου πλούτου. Στην δε Ελλάδα, το 1% κατέχει το 56,1% και φυσικά το 10% κατέχει περίπου το 87%. Μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, ο οποίος, επ’ ευκαιρία, αποτελούσε την άλλη όψη του ίδιου νομίσματος, ο καπιταλισμός αποχαλινώθηκε και αποθρασύνθηκε πλήρως.

Η οικονομική πίτα όμως, είναι συγκεκριμένη και όσο συνεχίζεται η υπερσυγκέντρωση πλούτου, τόσο η ζωή των πολλών θα γίνεται χειρότερη. Το γιατρικό που προτείνεται γι’ αυτή την κατάσταση, δηλαδή η ανάπτυξη (η αύξηση της πίτας), δεν μπορεί να υπάρξει, γιατί απλά οι πολλοί δεν μπορούν να καταναλώσουν και η πτώση της κατανάλωσης οδηγεί αναπόφευκτα σε πτώση της παραγωγής. Φαύλος κύκλος δηλαδή. Εξάλλου, ο όποιος παραγόμενος πλούτος συλλέγεται αμέσως από την διεθνή ολιγαρχία. Ταυτόχρονα η ονομαστική αξία των χρηματιστηριακών και χρηματοπιστωτικών συναλλαγών, είναι πολλαπλάσια του πραγματικά παραγόμενου διεθνώς προϊόντος. Ολόκληρο δηλαδή το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα είναι μια μεγάλη φούσκα.

Σύμφωνα με αυτά που είπαμε πιο πάνω για το αχαλίνωτο ένστικτο της κυριαρχικής επεκτατικότητας, αυτή η κατάσταση δεν πρόκειται να γίνει καλύτερη παγκοσμίως. Οι πλούσιοι θα θέλουν πάντα να γίνουν πλουσιότεροι και επειδή μπορούν και ελέγχουν τις πηγές του πλούτου, θα συνεχίσουν να υπερσυγκεντρώνουν πλούτο, απομυζώντας τις αδύναμες μάζες. Επομένως, σίγουρα η κατάσταση για όλους μας θα χειροτερεύει όλο και περισσότερο, εάν δεν γίνει κάτι για να σταματήσει όλο αυτό το σύστημα. Και φυσικά αναγκαστικά θα γίνει. Το πράγμα δεν μπορεί να πάει άλλο. Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτή η ασύδοτη κατάσταση ενός νεοπλασματικού καρκινώματος που κατατρώγει ανεξέλεγκτα την ανθρωπότητα.

Σήμερα πλέον, όλοι σιγά σιγά ήδη το βιώνουμε και το συνειδητοποιούμε αυτό. Όσο θα περνάει ο χρόνος, η ζωή μας θα γίνεται χειρότερη. Αυτό το συλλογικό πισωγύρισμα συμβαίνει για πρώτη φορά στην ιστορία και είναι η πλήρης αποτυχία του μέχρι σήμερα κοινά αποδεκτού ή ανεκτού κοινωνικού συμβολαίου συμβίωσης ελεύθερων ανθρώπων που υποσχόταν προοπτική καλυτέρευσης της ζωής τους και όχι χειροτέρευσης. Όχι δηλαδή μετατροπή ελεύθερων ανθρώπων σε οιονεί σκλάβους, εξ αιτίας ενός ασύδοτου νεοπλασματικού καπιταλισμού, ο οποίος δεν υπακούει σε καμία κοινωνική λογική, αλλά καθιστά ολόκληρους λαούς σκλάβους λίγων συμφερόντων.

Το πρόβλημα λοιπόν είναι πλέον παγκόσμιο. Όμως εδώ στην Ελλάδα, βρέθηκαν οι κατάλληλοι άνθρωποι, η εσωτερική πέμπτη φάλαγγα, για να μετατραπούμε σε πειραματόζωα προς διεθνή παραδειγματισμό και εφαρμογή απάνθρωπων μεθόδων στη Νέα Τάξη. Κάθε φορά είχαμε εδώ στην Ελλάδα προσδοκία για κάτι καλύτερο. Ελπίζαμε, ψηφίζαμε. Όμως, από τη στιγμή που θα συνειδητοποιήσουμε ότι αυτά που περνάμε δεν είναι κάτι πρόσκαιρο, όπως θέλουν να μας κάνουν να πιστεύουμε, αλλά ότι συνολικά η ζωή μας από εδώ και πέρα θα πηγαίνει όλο και χειρότερα, μόνο τότε θα αποφασίσουμε να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας.

Όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσουμε αυτό, τόσο το καλύτερο για όλους μας. Όμως τα ΜΜΕ, τα οποία ελέγχονται από το πιο πάνω 1%, με την τερατώδη επιρροή που ασκούν, πείθουν τις μεγάλες μάζες, ότι όπου να ’ναι σε λίγο βγαίνουμε από το τούνελ, περνάμε τον κάβο, έρχεται η ανάπτυξη, έρχεται το success story και άλλες προπαγάνδες που δημιουργούν ψεύτικες προσδοκίες για κάτι καλύτερο, ακριβώς για να μην φανεί ότι «ο βασιλιάς είναι γυμνός», ότι κάθε μέρα θα πηγαίνουμε και χειρότερα. Όμως, αυτό ακριβώς που χρειαζόμαστε για να σωθούμε, είναι η κατάρρευση των ψευδαισθήσεων.

Πέτρος Χασάπης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Όθων Ιακωβίδης

Θα έχετε, βέβαια, ακούσει το λαϊκό απόφθευγμα: “Το μουστάκι είναι ο φερετζές του π**στη”. Δηλώνει έτσι, ο λαός, πολύ εύγλωττα και αιχμηρά, το πειστικό καμουφλάζ αυτού που θέλει να κρύψει την πραγματικότητα της εσώτερης προσωπικότητάς του, την οποία δεν θέλει να ομολογήσει δημοσίως, φοβούμενος την κοινωνική κατακραυγή.

Στην πολιτική, ο φερετζές είναι απαραίτητο αξεσουάρ και εργαλείο παραπλάνησης. Έτσι, κάνει χρήση του, όχι μόνον ολόκληρο το πολιτικό σύστημα που, κάτω από τον φερετζέ της Δημοκρατίας λειτουργεί άψογα και υποδειγματικά μία Κοινοβουλευτική Ολιγαρχία, αλλά τον χρησιμοποιεί και κάθε κόμμα (και το πολιτικό προσωπικό του) για να ξεγελάσουν τον μουστερή (λαό) και αντί της κατακραυγής του να έχουν την αμέριστη υποστήριξή του, εκδηλούμενη και ως ψήφο, που τους εγκαθιστά στη διακυβέρνηση, δηλαδή τους καθίζει στο πολυπόθητο τραπέζι της διαχείρισης του πλούτου της Χώρας.

Έτσι, βλέπουμε:
  • Το Πα.Σο.Κ (παρά την, μέχρι σήμερα, πρωταγωνιστική συμμετοχή του στις εκατόμβες ανθρωποθυσιών Ελλήνων στο βωμό της παγκόσμιας Τραπεζοκρατίας, την οποία υπηρετεί απιστεύτως πιστά) να επιμένει να φορά με θράσος τον φερετζέ του Σοσιαλισμού, προκειμένου να κάθεται στο τραπέζι της Κυβέρνησης, ως επικαρπωτής της “Μεγάλης Δημοκρατικής Παράταξης”,
  • Τη ΝΔ (για τον ίδιο σκοπό και με το βάρος της ίδιας ενοχής) να φορά και να προσπαθεί να μη της πέσει ο φερετζές του Πατριωτισμού, διότι χωρίς αυτόν είναι τενεκές ξεγάνωτος,
  • Τον Καμμένο να φορά τον ίδιο φερετζέ (του Αντι-Μνημονιακού πατριωτισμού) για νά κρύψει ότι το μόνο που θέλει, είναι “να γίνει βεζύρης στη θέση του βεζύρη” (δηλαδή αρχηγός της “Δεξιάς Παράταξης”)
  • Τη “Χρυσή Αυγή” να φορά τον ίδιο φερετζέ (του πατριωτισμού) για να κρύψει το απεχθές πρόσωπο ενός αρρωστημένου Ναζισμού και για να εγκαταστήσει μία φασιστική δικτατορία (όπως τα πρότυπά της)
  • Και τέλος, τον ΣΥΡΙΖΑ, να μοστράρει με ανανεωτική διάθεση τον φερετζέ τού Σοσιαλισμού, με κεντήματα Αντι-Μνημονιακού χαρακτήρα, για να ξεχωρίζει από τον “σκέτο” σοσιαλισμό του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος – Πα.Σο.Κ. Σημειώνω και υπογραμμίζω πως ο αντι-Μνημονιακός χαρακτήρας, αποφασίστηκε στο τελευταίο συνέδριο του κόμματος.
Επικεντρώνοντας στον ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να σημειώσουμε πως, η πρόσφατη επίσκεψη των βασικών διαμορφωτών της οικονομικής του πολιτικής, κ.κ Γ. Σταθάκη και Γ. Μηλιού, ξήλωσε αυτό το κέντημα του “αντι-Μνημονιακού” από τον φερετζέ του σοσιαλισμού του, αφήνοντάς τον έκθετο, να ταυτίζεται με τον Πασοκικό σοσιαλισμό, τον ίδιο που καταστρέφει τη χώρα, συνουσιαζόμενος παρά φύση με τον φιλελευθερισμό της ΝΔ (οποία κατάντια και του ενός και του άλλου!) υπό την υψηλή επιστασία και καθοδήγηση του ΔΝΤ και της Τρόϊκα, για την ολοκλήρωση και τελείωση της πράξης!!!

Το αντι-Μνημονιακό κέντημα ξηλώθηκε από τον φερετζέ του ΣΥΡΙΖΑ (και από τις αποφάσεις του συνεδρίου του!!!) από το γεγονός και μόνο της επίσκεψης (στο City του Λονδίνου) των βασικών διαμορφωτών της οικονομικής του πολιτικής, οι οποίοι πήγαν εκεί για να συναντηθούν με τους εκπροσώπους των “επενδυτών”!

Τί πήγανε να κάνουν στο Λονδίνο, Σταθάκης και Μηλιός;

Σίγουρα δεν οργάνωσαν ολόκληρη συνάντηση με τους “επενδυτές”, για να τους πούν τα σοσιαλιστικά τους, καθώς είναι γνωστό πως οι “επενδυτές” έχουν ανοιχτό και συνεχή πόλεμο με τον σοσιαλισμό και βγάζουν σπυριά όταν ακούν τις θεωρίες του.
Πήγαν, λοπόν, να καθησυχάσουν τους «επενδυτές» (δηλαδή τις «αγορές» που έχουν καθήσει, διά της Τρόϊκα, στο σβέρκο μας και πίνουν απάνθρωπα το αίμα μας) ότι «μή φοβόσαστε, εμείς μαζί σας είμαστε»!!!

Πήγαν, λοιπόν, οι Αντι-Μνημονιακοί σοσιαλιστές, να καθησυχάσουν, ποιούς;
Τους “φύσει και θέσει” Μνημονιακούς εχθρούς του σοσιαλισμού!!!

Ποιός κοροϊδεύει, ποιόν;
Πόσο ηλίθιους, μας περνά ΚΑΙ ο ΣΥΡΙΖΑ;

Αν, όντως, έχει τόσο πολύ λοβοτομηθεί η κριτική ικανότητα της Ελληνικής κοινωνίας, θα ψηφίσει αντιμνημονιακά και σοσιαλιστικά, για να δώσει “νωπή εντολή” στη νέα μνημονιακή και υποχρεωτικώς φιλελεύθερη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου αυτή να αποτελειώσει και να ρουφήξει την τελευταία σταγόνα της ικμάδας της κοινωνίας, για λογαριασμό των “αγορών”, τις οποίες από τώρα χαϊδεύει και προκαλεί η ερεθισμένη (από την οσμή τής εξουσίας) οδαλίσκη, κάτω από το σοσιαλιστικό μουστάκι της, στο Λονδίνο και αλλού…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Γιάννης Λαζάρου

Η Γενιά του Χάμπουργκερ έρχεται με μπροστάρη τον Αλέξη να συνταιριάξει την κέτσαπ της αριστεράς με το μαρούλι της δεξιάς και στην μέση το χείριστης ποιότητας μπιφτέκι που είναι ο παλιός μεταλλαγμένος Συνασπισμός. Στον πανικό μην χάσουν θέση από το ξεβόλεμα οι βολεμένοι και να βρουν σανίδα σωτηρίας οι άνοοι μισοπνιγμένοι δεν θέλουν να ακούσουν αυτά που λέει το χαμπουργκερόπαιδο στις συνάξεις του κόμματος του ανά την Ελλάδα.

Το χαρούμενο τσίρκο του Αλέξη συνεχίζοντας την πενθήμερη, αυτό το σαββατοκύριακο άραξε για γλέντια στα Γιάννενα. Όπου ο Τσίπρας καταχειροκροτήθηκε όταν δήλωσε στους όψιμους υποστηρικτές και πολιτικάντηδες του ότι θα στηρίξει τις παγκόσμιες αγορές. Βέβαια, οι μάστορες των κειμένων ανακάτεψαν την ομολογία του ανάμεσα στα Venceremos, τα Podemos και στην ανατροπή.
Όμως η ομολογία έμεινε: «Η κυβέρνηση τρομοκρατεί τον λαό με τον φόβο των ΑΤΜ. Λες και οι αγορές θα αυτοκτονήσουν επειδή θα στερηθούν τις υπηρεσίες του κυρίου Σαμαρά».
Πριν λοιπόν σηκώσεις το παιδί της αριστεράς στα χέρια που θα σε σώσει, ζήτα του εξηγήσεις με ποιον τρόπο οι διεθνείς αγορές είναι τόσο σίγουρες ότι δεν θα χάσουν τα δισεκατομμύριά τους με μία κυβέρνηση Σύριζα.
Τι ακριβώς έχει συμφωνήσει ο Τσίπρας με τις αγορές και πόσο καλός νέος υπηρέτης θα είναι όταν ο Σαμαράς θα απολυθεί από μπάτλερ στην Ελλάδα; Διότι ο Αλέξης στο δήλωσε ότι οι αγορές θα έχουν υπηρέτη στην χώρα, αλλά απλά δεν θα είναι ο Σαμαράς.

Ανάμεσα στους προσκεκλημένους που χαιρέτησαν την ανοιχτή διαβούλευση του Σύριζα στην Λαμία το παρόν έδωσε και το χαρμπουγκερόπαιδο Μπακογιάννης, γιος της Ντόρας και σπερματικό δικαιώματι σωτήρας πολιτικός. Τα δύο αυτά «παλικάρια» της Ελλάδας δεν τα χωρίζει τίποτε πια εκτός από το ότι ξεκίνησαν από διαφορετικές ιδεολογίες. «Τώρα είναι η ώρα της συστράτευσης και της ενότητας. Τώρα είναι η ώρα της Εθνικής Ελλάδος», είπε ο γιος της Ντόρας απευθυνόμενος στον Αλέξη.
Μάλιστα ο κληρονόμος της εξουσίας στην Ελλάδα Μπακογιάννης σε ένα κρεσέντο βλακείας ενημέρωσε το πανελλήνιο πως η γενιά του είναι η πιο μορφωμένη που πάτησε τα Ελληνικά χώματα. Μπέρδεψε το ταλαίπωρο κληρονομιστήρι τα διδακτορικά που αγοράζεις με το ζύγι με την πραγματική μόρφωση.

Έπεσαν και οι τελευταίες διαχωριστικές γραμμές από την χαρμπουργκερογενιά. Πλέον τον εγγονό του Μητσοτάκη και τον εγγονό του Πλουμπίδη δεν τους χωρίζει τίποτε. Δεν έχουν να χωρίσουν τίποτε είτε γεννήθηκαν στο Ψυχικό είτε γεννήθηκαν στην Καισαριανή.

Γιατί άλλωστε να μην συμπλεύσουν όλες οι πλευρές με το κοινό σύνθημα της γενιάς του Κώστα Μπακογιάννη και του Αλέξη Τσίπρα «Ψωμί, μπριζόλα, Coca Cola»; Τώρα που τα χαρτιά έχουν υπογραφεί, τώρα που οι συζητήσεις με τα αμερικάνικα funts απέδωσαν στο City του Λονδίνου, τώρα που ο Αλέξης διαβεβαίωσε από τις ομιλίες του ότι «δεν θα συνυπογράψει ως αξιωματική αντιπολίτευση τις συμφωνίες κυβέρνησης–Τρόικα» αφήνοντας στον αέρα την σίγουρη υπογραφή που θα βάλει ως κυβέρνηση διότι και αυτός «θα παραλάβει καμμένη γη».

Είναι η γενιά του παγκόσμιου χάρμπουργκερ που ήρθε στην Ευρώπη να αλώσει και μάλιστα ξεκινώντας στις δύο μοναδικές χώρες που οι αριστερές ιδεολογίες έχουν γερά θεμέλια.
Στην Ισπανία και στην Ελλάδα. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι μόλις χθες ο Ισπανός «Τσίπρας» του κόμματος Podemos πήρε πίσω όλες τις προτάσεις που έκανε περί μονομερούς διαγραφής του χρέους της Ισπανίας και περί κρατικοποιήσεων τραπεζών και επιχειρήσεων που έφαγαν τον άμπακο μέσω Μνημονίων τώρα που οι δημοσκοπήσεις τον θέλουν πρώτο κόμμα.
Τα παιδιά της Ευρωπαϊκής Αριστεράς είναι η Γενιά του Χάρμπουργκερ που θα κάνουν την Ευρώπη μια μεγάλη αμερικανιά με τα χρώματα των McDonalds: Κόκκινο να θυμίζει που πάτησαν να πάρουν την εξουσία και κίτρινο που θα τονίζει την ουδετερότητα για μια Ενωμένη Ευρώπη χωρίς γραμμές.

Πουθενά στον λόγο του Τσίπρα τόσο στην Λαμία όσο και στα Γιάννενα ο Αλέξης McDonalds δεν είπε κουβέντα για το φόρουμ των Αμερικανών με προσκεκλημένους υπουργούς της ελληνικής κυβέρνησης, με οικονομικούς δολοφόνους, με ΤΑΙΠΕΔ, με ΔΝΤ, με την Κομισιόν, το οποίο ξεκίνησε στην Νέα Υόρκη με τίτλο «Επενδύστε στην Ελλάδα».
Δεν μπόρεσε ο Αλέξης να κάνει μία ρητορική ερώτηση στις ωριαίες του ομιλίες: Αν η Τρόικα πιέζει και το πρόγραμμα για την Ελλάδα είναι τόσο κρίσιμο για τις αγορές και την Ε.Ε, τότε γιατί γίνεται φόρουμ αμερικανικών επενδύσεων πριν η Τρόικα να αξιολογήσει την Ελλάδα και πριν να γίνει το Γιουρογκρουπ;
Η ερώτηση δεν έγινε διότι το χαρμπουργκερόπαιδο ξέρει και τι συμφωνίες έκανε με τους χαρμπουγκεράδες Αμερικανούς επί ένα χρόνο στα ταξίδια του αλλά και τι συμφωνίες θα υπογράψει για «την εθνική σωτηρία».

Το θέμα είναι να μην υπάρχει η άλλη πολιτική πλευρά σε επικίνδυνες για αποσταθεροποίηση χώρες όπως η Ελλάδα και η Ισπανία.
Η σφήνα στους τροχούς για να μην μπατάρει η νταλίκα, που μας στοίβαξαν ως δούλους και τους πάρει όλους ο διάολος, είναι το σνακ της Γενιάς του Χάρμπουργκερ και δεν τους νοιάζει καθόλου αν εσύ γίνεις ο κιμάς για το μπιφτέκι και αν το αίμα σου γίνει η κέτσαπ που θα καλύπτει την νόστιμη βρωμιά.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Στυλοβάτες του Ελληνισμού και στόχοι του διεθνισμού...

7 στους 10 νέους δεν θα μπορούσαν να επιβιώσουν χωρίς την βοήθεια της Οικογένειας, στην Ελλάδα του μνημονίου!
Καταλάβατε την φράση της έρευνας;
Δεν θα ΕΠΙΒΙΩΝΑΝ. Δεν μιλά για καλοπέραση, αλλά για επιβίωση, που δεν θα ήταν δυνατή χωρίς την Ελληνική Οικογένεια...!

500.000 Έλληνες, σιτίζονται ή βοηθούνται τακτικά και περιστασιακά στα συσσίτια της Εκκλησίας. Της Ορθόδοξης, Ελληνικής εκκλησίας.
Αντιλαμβάνεστε το νούμερο;
Μισό εκατομμύριο Έλληνες! Πενταπλάσιος αριθμός από ότι το 2009.

Οικογένεια και Θρησκεία, είναι οι δύο θεσμοί, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, που κρατούν όρθια την Πατρίδα απέναντι στην εθνοκτόνο πολιτική.

Πατρίδα, Θρησκεία, Οικογένεια, απέναντι στην εθνοκτόνο (κατά την έκφραση των αριστερών συνδικάτων της Ευρώπης) πολιτική που εξύφανε ένας εσμός νεοφιλελευθέρων, ακροδεξιών, σοσιαλιστών, απάτριδων λαμογιών.

Πατρίδα, Θρησκεία, Οικογένεια, το τρίπτυχο που κακοποιήθηκε από τους ανθέλληνες, τουρκόδουλους γερμανοπροσκυνημένους της ακροδεξιάς, για να εκχωρήσουν κομμάτια του Ελληνισμού στα αφεντικά και χρηματοδότες τους.

Πατρίδα, Θρησκεία, Οικογένεια, το τρίπτυχο που συκοφαντήθηκε από τα λαμόγια «ταξικών, διεθνιστικών» και άλλων αηδιολογιών, αφού γνώριζαν κάλλιστα πως για να ληστέψεις μία πατρίδα, οφείλεις να δαιμονοποιήσεις τον πατριωτισμό.
Ποιό είναι το μοναδικό ανάχωμα απέναντι στον άπατρι απατεώνα που πουλά Ελλάδα, κοινωνία και γειτονιά για να γεμίσει την σάπια κοιλάρα και τους λογαριασμούς του;
Μα φυσικά ο άδολος πατριώτης.
Αυτός που θα σηκώσει ανάστημα και θα πει:
Όχι μπάσταρδε, δεν θέλω την μίζα σου. Δεν πουλάω την πατρίδα μου, τον συμπολίτη μου, τα παιδιά μας!

Και έρχονται τώρα τα γεγονότα μέσα στο άθλιο δημιούργημα πατριδοκάπηλων και απάτριδων για να τους ισοπεδώσουν.
Πατρίδα, Θρησκεία, Οικογένεια απέναντι στους σχεδιασμούς του ντόπιου απατεώνα και του παγκόσμιου τοκογλύφου. Οχι μόνον τώρα, αλλά πάντα! Διότι μιλάμε για την Ελληνική πατρίδα, την Ελληνική Θρησκεία, την Ελληνική οικογένεια, το αιώνιο ανάχωμα στον Αττίλα, τον Ούνο, τον ιμπεριαλιστή, το Vulture Fund.

Ο Ελληνισμός σφυρηλάτησε τον κώδικα του ανθρωποκεντρικού πολιτισμού που ενέπνευσε το δίκαιο, την αλληλεγγύη, την αντίσταση των Γηγενών της Μητέρας Γης απέναντι στους εισβολείς, τους απατεώνες, τους γενοκτόνους.

Το μετερίζι του Γεωργού που τιμούσε το κομμάτι της Γης με θρησκευτική ευλάβεια και έφτιαχνε πολιτισμούς, απέναντι στον λύκο της Εργενεκόν και τον Ούνο «Άρειο» που θεωρούσε ότι η Μητέρα Γη του ανήκει.

Τον Ελληνισμό που για πρώτη φορά στην ιστορία του ανθρωπίνου γένους δημιούργησε την έννοια του Δικαίου, ως ασπίδα στην ασυδοσία του Ισχυρού. Που για πρώτη φορά εισήγαγε την προστασία του κοινωνικά αδύναμου, της γυναίκας, του παιδιού, προστασία που ακόμα και σήμερα διαχωρίζει τον πολιτισμό από την βαρβαρότητα. Σήμερα που οι Σόιμπλε και οι Εμίρηδες σκοτώνουν τον φτωχό, ακρωτηριάζουν τον αδύναμο, πωλούν γυναίκες και παιδιά στα σκλαβοπάζαρα.

Για αυτή την Πατρίδα μιλάμε. Πατρίδα που σκεπάζει κάθε ψυχή που διψά για δικαιοσύνη και λευτεριά.

Για αυτή την Θρησκεία μιλάμε. Την σμιλεμένη με το Ελληνικό πνεύμα Ορθόδοξη Πίστη.
Αυτή που κάλεσε με τον λόγο, όχι με το ξίφος. Που μοίρασε ευλογία όχι ευλογιά στους λαούς για να προσηλυτίσει.
Αυτή που είπε για την Αληθεια που θα μας απελευθερώσει, όταν οι άλλοι υποδούλωναν με το ψέμμα.
Αυτή που μοίρασε τον δεύτερο χιτώνα κατά το «Μηδέν Άγαν» των πανάξιων προγόνων μας.
Αυτή που συνέχισε τον απελευθερωτικό αγώνα του Αλεξάνδρου μέσω του Βυζαντίου, όπου τον πρώτο λόγο είχε ο τίμιος και όχι ο «δικός μας». Εκεί που ο ντόπιος διεφθαρμένος ήταν τρισχειρότερος από τον τίμιο Βάρβαρο, βάσει ιερού όρκου.

Για αυτή την Οικογένεια μιλάμε. Την Ελληνική.
Την οικογένεια που αγκάλιαζε τους ήρωες και εξοστράκιζε τους προδότες με το «“Η ταν ή επι τας».
Την οικογένεια του Ζαλόγγου, των κρυφών σχολιών και της Αντίστασης. Την μάνα ως Γοργώ, ως Δέσπω, ως Λέλα Καραγιάννη που γεννούσε Λεωνίδες.
Όχι την μπάσταρδη, κοτζαμπάσικη, γερμανοπροσκυνημένη που γεννούσε δοσιλόγους, διαχρονικά τσιράκια των κατακτητών.

Την Ελληνική οικογένεια που σήμερα, εξασφαλίζει την επιβίωση του Έθνους απέναντι σε ένα εθνοκτόνο κράτος Γουναραίων, Ράλληδων, Ιωαννίδηδων και Σημίτηδων.

Τι σύμπτωση που όλοι αυτοί βίασαν το «Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια» με τον δικό τους τρόπο.
Ήξεραν πολύ καλά τι έπρεπε να τρέμουν.
Αυτό που όλοι εμείς οφείλουμε να προασπίσουμε, αυτό που πρέπει να μεταλαμπαδεύσουμε ως μοναδική λύση για την Ελλάδα, ως μοναδική ελπίδα για την ανθρωπότητα.

Καλή Λευτεριά.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Στρατόπεδο συγκέντρωσης και εξολόθρευσης λαών, με την πινακίδα στην είσοδο να γράφει «Γερμανική Ευρώπη»

Ενιαία αγορά, με κοινό νόμισμα και με διαφορετικούς φορολογικούς συντελεστές δεν γίνεται να υπάρχει. Ενιαία φορολογία στους φόρους κατανάλωσης, εισοδήματος, στα επιχειρηματικά κέρδη, στα μερίσματα, στα πάντα με λίγα λόγια.

Γιατί το ΦΠΑ στο Λουξεμβούργο είναι 15%, στη Γερμανία 19% και στην Ελλάδα 23%; Και κάθε κράτος μέλος έχει τους δικούς του συντελεστές και βέβαια προβλέπονται και χαμηλότεροι συντελεστές για ειδικές κατηγορίες προϊόντων όπως φάρμακα, βιβλία κτλ.
Ετοιμαζόμαστε για αυξήσεις στο ΦΠΑ και έχουμε από τους ψηλότερους συντελεστές στην Ευρωζώνη που προβλέπονται ποσοστά φόρου από 15% έως 27%. Μειωμένους συντελεστές έχουν όλες οι χώρες σχεδόν πλην Δανίας ή Σουηδίας δεν είμαι σίγουρος.
Μην τους χαλάνε λοιπόν οι δικοί μας μειωμένοι…

Εντάξει να το δεχτώ (ως υπόθεση εργασίας) πως φταίμε για ότι μας συμβαίνει. Όμως αυτό δεν σημαίνει πως δεν αναρωτιέμαι: Το Ευρωπαϊκό οικοδόμημα πόσο σωστά είναι διαμορφωμένο;
Νομισματική πολιτική που καθορίζεται κεντρικά και αντίθετα ξεχωριστή δημοσιονομική πολιτική και ξεχωριστοί προϋπολογισμοί και φυσικά χώρες μέλη με διαφορετικά ελλείμματα και πλεονάσματα.
Η συνθήκη του ορίου ελλείμματος στο 3% μάλλον δεν είναι επαρκής.
Και μην λέμε μετά πως φταίει ο Juncker για τους «φορολογικούς παράδεισους» όταν το σύστημα είναι γεμάτο τρύπες.

Γενικά στην Οικονομική Επιστήμη ψάχνουμε την ισορροπία. Πως όμως να υπάρξει ισορροπία, με την ανεργία στη Γερμανία στο 6,7%, στην Ιταλία 12,5 και στην Ελλάδα 25,9%;
Τεράστιες ανισορροπίες στην αγορά εργασίας, στην φορολογία, στα επιτόκια δανεισμού, δημιουργούν άνισες ευκαιρίες ανάπτυξης και ευρωπαίους πολίτες διαφορετικών ταχυτήτων. Δημιουργούν δυνάμεις φυγόκεντρες και συνθήκες διάλυσης…

Το πλεόνασμα του εμπορικού ισοζυγίου της Ευρωζώνης είναι πάνω κάτω ίδιο με το πλεόνασμα της Γερμανίας. Άρα οι υπόλοιποι είναι «ίσα βάρκα – ίσα νερά». Οι ροές του χρήματος ακολουθούν το ισοζύγιο, δεν βιώνουμε κάποια φάση τρελής επένδυσης για να διαφοροποιούνται.

Να τα κάνουμε όσα, λέει η Γερμανία… Αλλά, δεν στέλνει η Μέρκελ κανένα εργοστάσιο εδώ κάτω. Κι όσο δεν στέλνει, τόσο τα νούμερα δεν θα βγαίνουν….
Μια χαρά είμαστε… Τα γράμματα τα παίρνουμε, τεχνογνωσία θα μας δοθεί από την ήδη υπάρχουσα Γερμανικά και από μισθούς έχουμε γίνει Κίνα (πιο βολικά δεν γίνεται…). Πως φτιάχνουν οι Τσέχοι Μερσεντές, κάπως έτσι οδεύει και η Ελλάδα.
Το χρέος για να πληρωθεί πρέπει να δημιουργούνται και εισοδήματα. Όσα μέτρα και να πάρουμε τι θα καταφέρουμε με 25,9% ανεργία και 3 εκατομμύρια συνταξιούχους σε 10 εκατομμύρια πληθυσμό;
Οικονομικό Άουσβιτς είναι αυτό, μόνο οι φούρνοι του λείπουν…

Η θέση μας είναι δύσκολη. Είμαστε εγκλωβισμένοι σε μία Ευρωπαϊκή εξουσία που στραγγαλίζει και μια εγχώρια πολιτική μαφία που αποσκοπεί σε ίδια οφέλη και αδιαφορεί.
Και το ΔΝΤ κερασάκι (το κερασάκι στην τούρτα), πιέζει να κουρευτούν τα ομόλογα της ΕΚΤ για να χαρακτηριστεί το χρέος βιώσιμο. Όχι όμως τα δικά του δάνεια γιατί το απαγορεύει το καταστατικό του.
Κάθε ένας προσπαθεί να φορτώσει στον άλλο τα προβλήματά του, έτσι δεν γίνεται πάντα;
Και ο καλοπληρωτής, ο λαός, που καλείται να πληρώσει οικονομικές επιλογές που ποτέ δεν του γνωστοποιήθηκαν, καλείται να πληρώσει τραπεζικές μαύρες τρύπες για τις οποίες κανένας δεν αναφέρεται πως και γιατί έγιναν, καλείται να πληρώσει ένα διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα, το οποίο έχει σχεδόν αποκτήσει υπαλληλική σχέση με τις τράπεζες και τα συμφέροντα των πολυεθνικών…

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Κυριολεκτικά τρίβουν τα χέρια τους οι Τούρκοι κάνοντας τον οικονομικό απολογισμό της διήμερης επίσκεψης του Πάπα στην Τουρκία, ειδικότερα στο κομμάτι της διαμονής του στην Κωνσταντινούπολη, με την μεγάλη προβολή που έγινε σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι επισκέψεις του Ποντίφικα στην Αγία Σοφία και στο Σουλτάν Αχμέτ Τζαμί και η μεγάλη «παράσταση» της συνάντησης και συλειτουργίας του με τον Πατριάρχη στον ναό του Αγίου Γεωργίου, που προβλήθηκε από εκατοντάδες διεθνή κανάλια, θεωρήθηκαν σαν η μεγαλύτερη δυνατή προβολή που μπορούσε να έχει ο τουρκικός τουρισμός σύμφωνα με… τις τουρκικές εκτιμήσεις.

Σύμφωνα με τα τουρκικά στοιχεία, η επίσκεψη του Πάπα στην Κωνσταντινούπολη αναμένεται να φέρει τουλάχιστον περί τους 500.000 επί πλέον τουρίστες με τεράστια κέρδη για τον τουρκικό τουρισμό, ο οποίος, να μην το λησμονούμε, είναι ο μεγαλύτερος ανταγωνιστής του ελληνικού τουρισμού που τώρα «καρατομείται» από την Τρόικα και την κατοχική ελληνική κυβέρνηση με τα νέα μέτρα αύξησης του ΦΠΑ προς μεγάλη χαρά των Τούρκων. Ιδιαίτερα οι Τούρκοι αναμένουν μεγάλη αύξηση τουριστών από τις καθολικές χώρες της Δυτικής Ευρώπης, όπως Ιταλία, Γαλλία, Γερμανία, Ισπανία και γενικότερα από την Ευρωπαϊκή ήπειρο.

Όπως αναφέρουν τα στοιχεία που παραθέτουν οι Τούρκοι, φέτος θα είναι η καλύτερη χρονιά για τον τουρκικό τουρισμό. Ήδη τους πρώτους εννέα μήνες οι αφίξεις που έχουν καταγραφεί από τις ευρωπαϊκές χώρες, έχουν ξεπεράσει κάθε προσδοκία.
Από την Γερμανία μέσα στο πρώτο εννεάμηνο έχουν αφιχθεί 906.287 Γερμανοί τουρίστες, ενώ όλη την περσινή χρονιά, 2013, είχαν αφιχθεί 1.179.397.
Από την Γαλλία το πρώτο εννεάμηνο έχουν αφιχθεί 378.314, ενώ όλη την περσινή χρονιά, 2013, είχαν αφιχθεί 478.258.
Από την Ιταλία μέσα στο πρώτο εννεάμηνο έχουν αφιχθεί 350.775, ενώ όλη την περσινή χρονιά 2013, είχαν αφιχθεί 437.552.
Από την Ολλανδία μέσα στο πρώτο εννεάμηνο έχουν αφιχθεί 227.024, ενώ όλη την περσινή χρονιά, 2013, είχαν αφιχθεί 284.748.
Από την Ισπανία μέσα στο πρώτο εννεάμηνο έχουν αφιχθεί 183.863, ενώ όλη την περσινή χρονιά, 2013, είχαν αφιχθεί 201.065.

Οι μεγαλύτεροι τουριστικοί οργανισμοί της Τουρκίας, όπως οι TÜRSAB, Başaran Ulusoy και TUROB, περιμένουν μέχρι τα Χριστούγεννα οι αφίξεις να σπάσουν όλα τα ρεκόρ, εδικά μετά την τόσο μεγάλη διαφήμιση που έγινε σε παγκόσμιο επίπεδο της επίσκεψης του Πάπα στην Κωνσταντινούπολη.
Οι τουρκικές εκτιμήσεις κάνουν λόγο για άνοδο 5 ολόκληρα επίπεδα των αφίξεων, με αποτέλεσμα να εισρεύσει άφθονο χρήμα στα τουρκικά ταμεία. Μάλιστα ο πρόεδρος του TUROB, Tımur Bayndır, τόνισε πως η επίσκεψη του Πάπα στην Κωνσταντινούπολη, ο οποίος είναι αρχηγός 1,5 δισεκατομμυρίου πιστών, είναι η μεγαλύτερη προσφορά για μια εκρηκτική άνοδο του τουρκικού τουρισμού με όλες τις θετικές οικονομικές συνέπειες για την τουρκική οικονομία.

Πως λοιπόν να μην χοροπηδάνε από την χαρά τους οι Τούρκοι;
Όσο για τις επαφές του Πάπα με τον Πατριάρχη και τις θρησκευτικές συνέπειες τους, ούτε καν που ένοιαξαν τους Τούρκους που μετά την αναχώρηση του Πάπα έκατσαν κάτω και υπολόγισαν τα τεράστια οικονομικά οφέλη της επίσκεψης αυτής.
Τώρα δεν μένει παρά να τον ανακηρύξουν μαζί με τον Πατριάρχη, και… «επίσημους ευεργέτες» της τουρκικής οικονομίας.

Όσο για εμάς, θα μείνουμε πέραν της οικονομικής διάστασης αυτής της επίσκεψης του Πάπα στο Πατριαρχείο και της συνάντησης του με τον Πατριάρχη, για να υποστούμε τις συνέπειες από την επίσκεψη αυτή, όχι οικονομικές (για πολλούς δυστυχώς και αυτές), αλλά συνέπειες πίστεως και συνειδήσεως, (φυσικά για… όσους ακόμα τις διαθέτουν).
Μια επίσκεψη που θα γραφτεί με μελανά γράμματα στην ιστορία της Ορθοδοξίας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου