Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

23 Μαΐ 2013

Του Ανδρέα Μπανούτσου

Οι Τζιχαντιστές τρομοκράτες μετά από σχεδόν 8 χρόνια ( τρομοκρατικές επιθέσεις στο μετρό του Λονδίνου, 7 Ιουλίου 2005) ξανακτύπησαν στο Λονδίνο. Αυτή τη φορά σημειώθηκε μια πρωτοφανής επίθεση με μπαλτά από δύο νεαρούς προσήλυτους Βρετανούς Ισλαμιστές Νιγηριανής καταγωγής εναντίον ενός νεαρού Βρετανού στρατιωτικού όπου σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες αφού τον κατέσφαξαν, τον αποκεφάλισαν στη μέση του δρόμου και ανάρτησαν και βίντεο στο διαδίκτυο!
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των Βρετανικών Αρχών Ασφαλείας οι δράστες ανήκουν στην κατηγορία των “μοναχικών λύκων”, δηλαδή πρόκειται για μεμονωμένα άτομα τα οποία ριζοσπαστικοποιούνται (radicalised) από μόνα τους κυρίως μέσω ριζοσπαστικών Ισλαμιστικών ιστοσελίδων του διαδικτύου. Η “γλώσσα” που χρησιμοποίησε ο ένας από τους δράστες της χθεσινής τρομοκρατικής επίθεσης παραπέμπει στη ρητορική των βομβιστών αυτοκτονίας της Αλ Κάιντα οι οποίοι αναρτούν βίντεο με τη δικαιολόγηση των τρομοκρατικών τους πράξεων μέσω διαδικτύου. 

Οι Αρχές Ασφαλείας της Βρετανίας εξετάζουν και την περίπτωση οι δράστες να μην έδρασαν μόνοι τους αλλά με εντολή Ισλαμιστικών τρομοκρατικών οργανώσεων όπως η Boko Haram της Νιγηρίας και η Al- Shabaab της Σομαλίας.
Ωστόσο ενώ οι έρευνες για τα κίνητρα και το ιστορικό των δραστών συνεχίζεται, υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις που υποδεικνύουν ότι οι δράστες είναι κατά πάσα πιθανότητα “μοναχικοί λύκοι” που εμπνεύστηκαν τις τρομοκρατικές τους πράξεις από εξτρεμιστικά Ισλαμιστικά ιστολόγια και ιστοσελίδες. 

Ειδικότερα, Βρετανοί αξιωματικοί ασφαλείας επεσήμαναν τους κινδύνους που θέτει το διαδικτυακό περιοδικό “Inspire” ( “Εμπνέω”) της Αλ Κάιντα της Αραβικής Χερσονήσου(AQAP),το οποίο συχνά καλεί τους αναγνώστες του να πραγματοποιήσουν επιθέσεις κατά των “απίστων”, χωρίς να περιμένουν κάποια ειδική εκπαίδευση ή εντολές από την κορυφή της ιεραρχίας της Αλ-Κάιντα.
Μερικές από τις μεγαλύτερες αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις των τελευταίων ετών πραγματοποιήθηκαν εναντίον υπόπτων οι οποίοι είχαν ριζοσπαστικοποιηθεί από το προαναφερόμενο online περιοδικό της Αλ-Κάιντα και τον ριζοσπάστη Ισλαμιστή κληρικό Anwar al-Awlaki, ο οποίος εξοντώθηκε από Αμερικανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη στην Υεμένη το Σεπτέμβριο του 2011.
Από το 2010 όταν δημοσιεύτηκε το πρώτο τεύχος του εν λόγω online περιοδικού μέχρι σήμερα έχουν γίνει αρκετές προσπάθειες από τις Αρχές Ασφαλείας προκειμένου να υπονομεύσουν τη λειτουργία του με κυβερνο-επιθέσεις. Ωστόσο, παρά τις προσπάθειες το ριζοσπαστικό Ισλαμιστικό περιεχόμενό του περιοδικού εξακολουθεί να αναδημοσιεύεται σε ποικίλα Ισλαμιστικά φόρουμ του διαδικτύου.

Το 2012 το Βρετανικό think tank RUSI δημοσίευσε μια μελέτη που προειδοποιούσε τις Δυτικές κυβερνήσεις ότι “ενώ ο θάνατος του Μπιν Λάντεν το 2011 σηματοδότησε την απαρχή μιας σειράς αντιτρομοκρατικών νικών, η απειλή της Τζιχαντιστικής τρομοκρατίας παραμένει σημαντική και αυτό γιατί η απειλή μετεξελίχθηκε από τους οργανωμένους πυρήνες μιας ιεραρχικής δομής της Αλ-Κάιντα σε μια απειλή που πρωταγωνιστές είναι “μοναχικοί λύκοι” οι οποίοι ριζοσπαστικοποιούνται από Ισλαμιστικό υλικό που είναι διαθέσιμο στο διαδίκτυο. Η απειλή των Τζιχαντιστών "μοναχικών λύκων" είναι πολύ πιο δύσκολο να αντιμετωπιστεί από τις Αρχές Ασφαλείας σε σχέση με τις οργανωμένες τρομοκρατικές επιχειρήσεις που εκπορεύονται από τα ηγετικά κλιμάκια της Αλ-Κάιντα”.

Το ερώτημα που προκύπτει και αφορά την Ελλάδα είναι ποιος μπορεί να εγγυηθεί ότι δεν υπάρχουν και δεν θα δράσουν Ισλαμιστές τρομοκράτες-“μοναχικοί λύκοι” που να διαβιούν ανάμεσα στις εκατοντάδες χιλιάδες Μουσουλμάνων λαθρομεταναστών που έχουν βρεί καταφύγιο στη χώρα μας την τελευταία δεκαετία.

Πηγή RIMSE
Τα νέα μέτρα αναμένετα να τεθούν άμεσα σε εφαρμογή

«Θά σᾶς ζητήσουν τά τουφέκια· νά ἔχετε διπλά· νά δώσετε τό ἕνα καί νά κρατήσετε τό ἄλλο. ῞Ενα τουφέκι 100 ψυχές θά γλυτώσῃ.» (Πατρο - Κοσμάς ο Αιτωλός ) 

Νέα σειρά αυστηρών μέτρων, τόσο για τον έλεγχο της οπλοφορίας όσο και για την ασφάλεια του Κοινοβουλίου, προτίθεται να εφαρμόσει ο πρόεδρος της Βουλής, Βαγγέλης Μεϊμαράκης.

Τα νέα μέτρα αναμένεται να τεθούν άμεσα σε εφαρμογή. Σύμφωνα με αυτά, όλοι οι βουλευτές, εργαζόμενοι και οι επισκέπτες θα είναι υποχρεωμένοι να περνούν, πλέον, μόνον από τις δύο μαγνητικές πύλες εισόδου που βρίσκονται από την πλευρά της Βασιλίσσης Σοφίας και του Άγνωστου Στρατιώτη.

Η πλαϊνή είσοδος προς την πλευρά του Ζαππείου θα κλείσει οριστικά για όλους και θα επιτρέπεται η χρήση της μόνον από τον πρωθυπουργό και τα μέλη του υπουργικού Συμβουλίου. Σημειώνεται ότι αυτό το μέτρο ίσχυε πάντα, ωστόσο είχε «χαλαρώσει» τα τελευταία χρόνια και έτσι από αυτή την είσοδο έμπαιναν ακόμα και επισκέπτες.

Επίσης, στο εντευκτήριο της Βουλής θα εισέρχονται μόνον οι βουλευτές με την ειδική μαγνητική κάρτα που χρησιμοποιούν στις ψηφοφορίες. Τα όπλα τους, οι βουλευτές θα τα παραδίδουν στην είσοδο, θα φυλάσσονται σε ειδικό χώρο, ενώ θα τους παραδίδονται όταν αποχωρούν.

Σε περίπτωση που αρνηθούν να παραδώσουν τα όπλα τους, η άρνησή τους θα καταγράφεται και ο φρούραρχος της Βουλής, κάθε 15 μέρες, θα παραδίδει τα ονόματά τους στον πρόεδρο της Βουλής, ο οποίος θα τα δημοσιοποιεί στο τέλος κάθε μήνα.

Πηγή: Βόρεια  


Τι κρύβεται πίσω από τις παραβιάσεις δέκα τουρκικών ελικοπτέρων στο Αιγαίο

Tους τελευταίους μήνες, λόγω οικονομικής κρίσης, οι στρατιωτικές ασκήσεις των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων στο Αιγαίο έχουν σχεδόν μηδενιστεί. Αντιθέτως, ο τουρκικός στρατός δεν έχει σταματήσει να ασκείται εντατικά και με τα σενάρια που υλοποιεί κατά τη διάρκεια των στρατιωτικών παιγνίων των τουρκικών αεροναυτικών δυνάμεων στο Αιγαίο αποκαλύπτει και τις επιδιώξεις του.

Μία από τις βασικές στοχεύσεις της Άγκυρας είναι η ανάληψη της ευθύνης για επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης στο Αιγαίο, ή έστω η προσπάθεια να αποκτήσουν οι Τούρκοι μέρος του ελέγχου των επιχειρήσεων «Search and Rescue», που σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες ανήκει στις ελληνικές αρχές για όλα τα περιστατικά εντός του FIR Αθηνών. Για να ανατρέψουν αυτό το γεγονός οι Τούρκοι προσπαθούν επί χρόνια να αποδείξουν πρακτικά ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να κάνει επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης ώστε να αναλάβουν εκείνοι την ιδιαίτερα σημαντική αποστολή αυτή.

Στο πλαίσιο των προσπαθειών τους να αναπτύξουν τις δυνατότητές τους για επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης, οι Τούρκοι βάζουν τα σχετικά σενάρια σε κάθε αεροναυτική τους άσκηση. Αυτό συνέβη και την Τρίτη κατά τη διάρκεια της τουρκικής άσκησης με την επωνυμία «Ντενίζ Γκορντού» η οποία διεξάγεται σε περιοχές του Βόρειου και Κεντρικού Αιγαίου. Δέκα τουρκικά ελικόπτερα παραβίασαν 18 φορές τον ελληνικό εναέριο χώρο και έκαναν 15 παραβάσεις των κανόνων εναέριας κυκλοφορίας. Τα τουρκικά ελικόπτερα συνόδευαν τέσσερα μαχητικά αεροσκάφη της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας, δύο από τα οποία έφεραν πυραύλους αέρος - αέρος.

Σύμφωνα με το ΓΕΕΘΑ, τα 14 τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη και ελικόπτερα που παραβίασαν 18 φορές τον ελληνικό εναέριο χώρο «αναχαιτίστηκαν και αναγνωρίστηκαν σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες, κατά πάγια πρακτική», ωστόσο δεν σημειώθηκαν εικονικές αερομαχίες ή εμπλοκές.


Ο Ισραηλινός Α/ΓΕΑ Υποπτέραρχος Amir Eshel προειδοποίησε ότι ή ένταση με τη Συρία θα μπορούσε να κλιμακωθεί σε ένα « κεραυνοβόλο πόλεμο» και το Ισραήλ οφείλει να είναι προετοιμασμένο.

Οι παρατηρήσεις του Υποπτέραρχου Amir Eshel έρχονται σε συνέχεια των δηλώσεων του υπουργού άμυνας καταδεικνύοντας την σοβαρότητα της κατάστασης στην περιοχή.

«Ένας κεραυνοβόλος πόλεμος θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί ανά πάσα στιγμή με πολλές εκφάνσεις », δήλωσε ο Eshel σε δηλώσεις του σε ένα συνέδριο στρατηγικής στην Herzliya, κοντά στο Τελ Αβίβ.
«Μεμονωμένα περιστατικά μπορεί να κλιμακωθούν τάχιστα και απαιτούν από εμάς να είμαστε προετοιμασμένοι ώστε σε λίγες ώρες ώστε να ενεργοποιηθεί όλο το φάσμα και οι δυνατότητες της ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας».

Σύμφωνα με τον ίδιο τα ρωσικά αντιαεροπορικά συστήματα μακρού βεληνεκούς S-300 είναι «καθ’ οδόν» προς τη Συρία, αν και το Ισραήλ ζήτησε από τη Ρωσία να μην προμηθεύσει την Συρία με το συγκεκριμένο προηγμένο σύστημα αεράμυνας.

Το Ισραήλ παρακολουθεί με περίσκεψη το συριακό εμφύλιο πόλεμο, από τον Μάρτιο του 2011, έχοντας πάντα την ανησυχία ότι η σύγκρουση μπορεί να εξαπλωθεί και πέραν των συνόρων της Συρίας , ανά πάσα στιγμή.

Οι εντάσεις έχουν αυξηθεί μεταξύ του Ισραήλ και της Συρίας κατά τις τελευταίες εβδομάδες. Το Ισραήλ πραγματοποίησε αεροπορικές επιδρομές που στόχο είχαν πυραύλους που προορίζονταν για τη λιβανική ισλαμική οργάνωση Χεζμπολάχ. Το Ισραήλ επίσημα δεν έχει επιβεβαιώσει την πραγματοποίηση των επιθέσεων αυτών.

Επίσης έχει προειδοποιήσει ότι δεν θα «ανεχθεί» οποιαδήποτε στρατιωτικό επεισόδιο από τη Συρία ή τη μεταφορά προηγμένων όπλων. Η ισραηλινή πολιτική και στρατιωτική ηγεσία ανησυχεί ότι μέρος του οπλοστασίου της Συρίας, συμπεριλαμβανομένων των χημικών όπλων, και των αντιαεροπορικών συστημάτων , θα μπορούσε να μεταφερθεί στη Χεζμπολάχ ή να πέσει στα χέρια των «αντάρτικων ομάδων» που συνδέονται με την Αλ-Κάιντα.

«Η Συρία αλλάζει πολύ γρήγορα μπροστά στα μάτια μας. Εάν αύριο καταρρεύσει, θα μπορούσε πολύ γρήγορα το οπλοστάσιο που διαθέτει να στοχεύει κατευθείαν το Ισραήλ ,» δήλωσε ο Eshel.

Σχόλιο ιστολογίου: Εμείς απλώς να θυμίσουμε πως κάποια πράγματα, όπως ο πόλεμος, δεν προαναγγέλονται και πως θεωρούμε ότι οι συγκεκριμένες δηλώσεις αποτελούν δείγμα διαθέσεων και κυρίως μέρος ενός ψυχολογικού πολέμου του Ισραήλ έναντι της Συρίας, αφού έχει ήδη αποκαλυφθεί η συνεργασία (σε επίπεδο παροχής στρατιωτικού υλικού) του Ισραήλ με τους ισλαμοφασίτες της Συρίας, ενώ υπάρχει το σοβαρό ενδεχόμενο μίας κλιμάκωσης των σχέσεων Ισραήλ και Συρίας λόγω αύξησης της στρατιωτικής ικανότητας της Χεζμπολάχ

Το Δεκέμβριο του 2001, η μεσαία τάξη του Μπουένος Άιρες βγήκε στους δρόμους - ενώ οι αναταραχές σε ολόκληρη την Αργεντινή, ανάγκασαν την κυβέρνηση να παραιτηθεί. Λίγο αργότερα η χώρα χρεοκόπησε, απελευθερώνοντας το νόμισμα της από το δολάριο.

Το ΑΕΠ της Αργεντινής, τα τρία τελευταία χρόνια πριν από το ξέσπασμα των κοινωνικών αναταραχών, είχε μειωθεί κατά 8% - ενώ, έως το τέλος του 2013, το ΑΕΠ της Ιταλίας και της Πορτογαλίας υπολογίζεται να περιορισθεί, συνολικά μετά το ξεκίνημα της κρίσης, κατά 8%, της Ισπανίας κατά 6% και της Ελλάδας κατά 23%.

Την ίδια εποχή, η ανεργία στην Ευρώπη αναμένεται να ξεπεράσει κάθε προηγούμενο - με αποτελέσματα που δεν είναι δύσκολο να προβλεφθούν. Παράλληλα, το μεταναστευτικό πρόβλημα, ειδικά μετά τα γεγονότα της Σουηδίας, αποτελεί μία ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια της ηπείρου μας. Τέλος, οι ευρωπαϊκές τράπεζες είναι σε εξαιρετικά επικίνδυνη θέση - απειλώντας να χρησιμοποιήσουν τις καταθέσεις των πελατών τους για να διασωθούν.

Οι πολιτικοί της Ευρώπης λοιπόν, οι οποίοι εφησυχάζουν γνωρίζοντας ότι, η πλειοψηφία των πολιτών των χωρών της Ευρωζώνης τάσσεται υπέρ του ευρώ, δεν θα έπρεπε να ξεχνούν πως οι αργεντινοί ήταν επίσης υπέρ της σύνδεσης του νομίσματος τους με το δολάριο - έως εκείνη τη στιγμή, όπου η κατάσταση άλλαξε ριζικά.

Σε μία δημοσκόπηση, η οποία διενεργήθηκε το Δεκέμβριο του 2001, ελάχιστες ημέρες πριν ξεσπάσουν οι αναταραχές και χρεοκοπήσει η χώρα, το 62% των πολιτών της Αργεντινής ήταν υπέρ του δολαρίου - όπως επίσης οι Ισπανοί και οι Έλληνες σήμερα, οι οποίοι τάσσονται με ανάλογα ποσοστά υπέρ του ευρώ.

Το Δεκέμβριο του 2001 ο υπουργός οικονομικών της Αργεντινής έλεγε ότι, η σύνδεση του πέζο με το δολάριο θα παρέμενε σταθερή, αφού τυχόν απελευθέρωση του πέζο θα ήταν καταστροφική για την οικονομία και την κοινωνία της χώρας του. Ένα μήνα αργότερα, το νόμισμα είχε απελευθερωθεί και η χώρα είχε χρεοκοπήσει.

Όποιος λοιπόν θεωρεί σήμερα ότι, δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος αποχώρησης κάποιας χώρας από την Ευρωζώνη, κάνει μεγάλο λάθος, πόσο μάλλον όταν το τέλος του κοινού νομίσματος, εάν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα αντιμετώπισης της κρίσης, είναι πολύ πιο κοντά, από όσο νομίζουμε.


Νά 'μαστε το λοιπόν και πάλι αντάμα,
να λέμε και να κλαίμε για όσα γίναν 
και όσα αφήνουμε να μας συμβούν.
Να λέμε για την ζωή που έφυγε μέσα από τα χέρια μας.
Να κλαίμε επειδή δεν είχαμε κουράγιο να σηκωθούμε όρθιοι.
Κι αφήσαμε τη ζωή μας σε βρώμικα χέρια,  εμπόρων του θανάτου,  
να την θωπεύουν και να την ξεπουλούν...
Βαριές οι αλυσίδες που φοράς. 
Και σου μιλώ για εκείνες που σου βάλαν 
και δεν τις βλέπουνε τα μάτια και που πλακώνουν την ψυχή. 
Εκείνες, που σου σφίγγουν την καρδιά και που σου πνίγουνε το νου.
Εκείνες, που τα λόγια σου μετράνε 
και σου ζητάνε να πάψεις σκέφτεσαι, να μην μιλάς. 
Ναι, αδελφέ και πατριώτη, 
είναι αυτές οι αλυσίδες που πρόθυμα έτρεξες να σου  φορέσουν 
οι πανούργοι εμπόροι των εθνών 
εκείνοι που την ζωή σου κάναν μιά μολυβιά 
στα τεφτέρια του δικού τους κέρδους...

Πες μου λοιπόν...
Πόσο αξίζει αυτή η πατρίδα;
Πόσο αξίζει το χώμα που πατάς;
Δεν ξέρεις; Αν όχι, τρέξε ρώτα...
Ρώτα εκείνους που την ποτίσανε με αίμα,
που την ζωή τους δώσαν 
και με χαμόγελο γίνανε αδέλφια με τον θάνατο για τα ιδανικά...
Ρώτα κι εκείνους που ακόμη δεν γεννηθήκαν, 
που δεν ρίξαν το βλέμμα στο γαλάζιο τ' ουρανού, 
που δεν κολυμπήσανε μέσα στα χρώματα 
και δεν ακούσαν τους ψιθύρους των ποταμών αυτή της γης...
Ρώτα αν θέλεις χήρες, ρώτα αν θέλεις ορφανά. 
Το αίμα ακόμη και τώρα ρέει, 
για να σου δώσει χρόνο να σκεφτείς πόσο αξίζει η λευτεριά.

Κι αν κανένας δεν βρεθεί στο δρόμο σου για να σου απαντήσει, 
τότε σκύψε και ρώτα την καρδιά...
Ρώτα την τι θωρεί πως είναι πάνω απ' όλα. 
Πάνω από εσένα ίσαμε τον Θεό.
Και μην ξαφνιαστείς σαν σου απαντήσει, "της πατρίδας η λευτεριά".
Γιατί, ετούτος ο τόπος είναι ευλογημένος,
γιατί ετούτη η γη βγάνει ήρωες κι αγίους κι άλλους πολλούς,
που από παιδιά γίνονται άντρες και στέκονται περήφανοι κι ορθοί,
από τη στιγμή εκείνα που ένιωσαν ως το μεδούλι 
πως είναι βαρύ κι όμορφο το χρέος 
και πως ο άντρας είναι που κάνει την γενιά. 

Σκέψου λοιπόν, και πες μου κι εμένα.
Πόσα γυρεύεις για ετούτη τη μικρή γωνιά;
Πόσο αξίζει μία χούφτα χώμα;
Πόσο αξίζει μιά γουλιά νερό;
Πες μου, λοιπόν, μην το αργείς...
Πόσο αξίζει να βυθίζεις το βλέμμα μέσ' στο γαλάζιο του νερού και στα πανέμορφα βουνά;
Πόσα γυρεύεις να βάνεις στο πορτοφόλι για να τα δώσεις όλα αυτά...;
Πόσα γυρεύεις να πουλήσεις το ίδιο σου το σπίτι, ακόμη και αυτά τα ίδια σου τα παιδιά;
Πόσα ζητάς για των προγόνων σου τον τάφο;
Πόσα ζητάς για να μείνεις τελικά χωρίς πατρίδα; 

Πες μου το για να το πω σε εκείνους 
που ήρθαν και σου χτυπούν την πόρτα, 
πραματευτάδες του θανάτου και του κακού, 
και μην γελιέσαι πια καθόλου, 
ήρθανε για να σου τα πάρουν όλα... 
Και σαν τίποτες δεν θά 'χεις άλλο να πουλήσεις, 
τότε θα σου πάρουν και την άδεια σου ψυχή.
Γιατί σέβας πια δεν θά 'χεις, μήτε στον ίδιο σου το εαυτό.
Κι έτσι, σκυμμένος, χωρίς ψυχή, δίχως κουράγιο, 
θα περιμένεις όντας νεκρός, τον θάνατο για να σε γαληνέψει... 
Γιατί η ζωή σου θά 'ναι γεμάτη από φρίκη που έφτιαξες για εσένα, εσύ...
Γιατί τίποτε πια δεν θά 'χεις, ούτε μιά πέτρα να σταθείς για να κρυφτείς.
Κι η μοίρα σου, αχ αυτή η μοίρα, θα είναι μαύρη, 
όταν θα ξέρεις πως δεν σου έμεινε πια τίποτε πέρα από την ντροπή.
Μα το χειρότερο απ' όλα θά 'ναι όταν θα θυμάσαι 
ότι ακόμη κι ο διάολος έχει ένα σπιτικό και μιά πατρίδα, αλλά όχι εσύ...

Εμπρός λοιπόν, πες μου έναν αριθμό.
Οι έμποροι πληρώνουν...
Εσύ ορίζεις την μοίρα σου...
Εσύ θα βάλεις τιμή στην τιμή σου...
Πηγή: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους
 
Η αναδημοσίευση ενυπόγραφων άρθρων και μεταφράσεων του ιστολογίου επιτρέπεται μόνο με έγγραφη ενεργή αναφορά στο ιστολόγιο.
Του Θανάση Νικολαΐδη

ΜΑΣ ήρθε απ’ την Ευρώπη η «εντολή». Δεν το ‘ξεραν(;) πως στην Ελλάδα νομοθετούν οκνηροί είτε πονηροί (κατά περίπτωση) πολιτικοί. Άρπαξαν τα σύνεργα (τα παλληκάρια μας) και άρχισαν τις πινελιές (στον αντιρατσιστικό νόμο, ευρωπαϊκής «κατασκευής και προελεύσεως»). Τον προσαρμόζουν στα δεδομένα μας, τον ρετουσάρουν ελληνικά κρατώντας ισορροπίες και να σου ένας νόμος που θα θυμίζει εκείνον περί προσωπικών δεδομένων.

ΜΑΣ γνώρισε ο κόσμος όλος ως Έλληνες της διασποράς, γιατί καθένας μας κρύβει μέσα του έναν μικρό Οδυσσέα. Βρέθηκε στη μακρινή Αμερική ο Έλληνας και πειθάρχησε στους νόμους της, στην κοντινή Ευρώπη, ως μετανάστης. Και, βέβαια, ο νταλικέρης της ελληνικής…μαγκιάς συμμορφώνεται ακόμα απ΄ τα σύνορα για την Ευρώπη.

«ΣΤΙΣ φάμπρικες της Γερμανίας και στου Βελγίου τις στοές» ήσαν πιο πειθαρχικοί και πειθαρχημένοι απ’ τους ντόπιους οι συμπατριώτες μας. Ο φόβος της ξενιτιάς και της…απέλασης; Το ελληνικό φιλότιμο; Έτσι κι αλλιώς, πήραν στα σοβαρά τις χώρες που τους «φιλοξένησαν», κι αυτές δεν τους ξεχώρισαν.

ΕΙΧΑΜΕ την «Μικράν και έντιμον Ελλάδα» της φτώχιας και της νοικοκυροσύνης. Την Ελληνίδα με το φαράσι στην πόρτα του ακλείδωτου σπιτιού της και τον μαγαζάτορα που πότιζε το δεντράκι. Έπεσε…πλούτος κι ανέλαβαν τα «μηχανοκίνητα» της (δημόσιας) καθαριότητας για να πλακώσουν απεργίες και σκουπίδια, πλάκωσαν και μετανάστες από Ανατολή (οι πολλοί) και Δύση.

ΠΩΣ ΝΑ συνθέσεις «πολιτισμούς» και να τους προσαρμόσεις στην «παγκοσμιοποιημένη» Ελλάδα της αταξίας; Κι έγιναν κάποιες γειτονιές της πόλης αβίωτες από άναρχους «εισβολείς» σε ανοχύρωτη χώρα. Οι υπόλοιποι μετανάστες πασκίζουν να πείσουν πως δεν είναι κλέφτες και δολοφόνοι. Και, βέβαια, δεν είναι όλοι τους «απελεύθεροι» του Μπερίσα και «σκληροί» της Γεωργίας. Έχουμε μετανάστες ανάκατους με λαθρομετανάστες, άκακους «μαύρους» με τα μπιχλιμπίδια στον πάγκο κι όλοι μαζί μας δίνουν την ευκαιρία να ξετυλίξουμε την πατροπαράδοτη φιλοξενία μας.

ΤΙ κάνεις, προληπτικά είτε εκ των υστέρων, με το δίκοπο «μαχαίρι» ως Κυβέρνηση και κοινωνία; Μετακομίζεις δίπλα στο σπίτι του πολιτικού και του λεφτά που δεν «γεύτηκε» το σκουπιδαριό και την ξενοφοβία; Κυνηγάς με ρόπαλο τους (λαθρο)μετανάστες κλωτσώντας την πραμάτεια τους στο άτυπο (και παράνομο) παζάρι;

ΘΕΣΜΟΘΕΤΕΙΣ χωρίς φόβο και πάθος. Με έναν «Αντιρατσιστικό» νόμο δύο άρθρων.
  • Α) Δεν διώκεται το φρόνημα, αλλά η παράνομη πράξη (αν τα λόγια του…φρονήματος εμπίπτουν στον ποινικό κώδικα, είναι αυτονόητη η ευθύνη).
  • Β) Διαμηνύεις στους «επισκέπτες» (κάθε καρυδιάς καρύδι) πως είναι υποχρεωμένοι να συμμορφωθούν με τους νόμους ΜΑΣ, για την μη απέλασή ΤΟΥΣ. Όπως οι Έλληνας στις χώρες της ξενιτιάς του.


Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι όταν μας έσπρωξαν σ’ αυτή την κατρακύλα το επιχείρημα γι αυτή την απόφαση ήταν ότι η Ελλάδα είχε μεγάλο χρέος, διότι είχε μεγάλο έλλειμμα και ότι ο λόγος για το μεγάλο αυτό έλλειμμα, πέραν των δημοσίων υπαλλήλων ήταν και η εκτεταμένη φοροδιαφυγή. Πόση όμως ήταν αυτή η φοροδιαφυγή, στο όνομα της οποίας κάποιο καιρό πίσω, ολόκληρες διμοιρίες ΜΑΤ έφτασαν στο σημείο να ξεσπιτωθούν, για να συλλάβουν επ’ αυτοφόρω την προσωποποίηση της φοροδιαφυγής, την Υδραία ταβερνιάρισσα, δηλαδή;

Ένα μέτρο προσδιορισμού της φοροδιαφυγής είναι μέσω της υστέρησης των φορολογικών εσόδων ως ποσοστό του ΑΕΠ, από το μέσο όρο της Ευρωζώνης. Με ένα χοντρικό υπολογισμό, η υστέρηση αυτή στη δεκαετία 2000-2009 ήταν κατά μέσο όρο 5.3% του ΑΕΠ. Για ένα μέσο ΑΕΠ περίπου στα 200δις, η μέση ετήσια φοροδιαφυγή στην Ελλάδα ανερχόταν στα 5.3 * 200= 10.6 δις. Για ένα πληθυσμό στα 11εκατ., η κατά κεφαλή φοροδιαφυγή μπορεί να υπολογιστεί χοντρικά στα 1000 ευρώ.

Μόλις χθες πληροφορηθήκαμε ότι στην ΕΕ η φοροδιαφυγή τρέχει με 1 τρις ευρώ. Ο πληθυσμός της ΕΕ είναι στα 500 εκατ. Αν διαιρέσουμε το 1 τρις με τα 500 εκατ., βγαίνει ότι η κατά κεφαλή φοροδιαφυγή εντός της ΕΕ ανέρχεται στα 1012/5 108=2000 ευρώ.

Δηλαδή, η φοροδιαφυγή στην ΕΕ είναι κατά μέσο όρο διπλάσια της φοροδιαφυγής στην Ελλάδα. 

Αλλά ακόμα και να κάνουμε λάθος στην προσέγγιση της φοροδιαφυγής και να είναι στα 19 δις, όπως κάπου το πήρε το μάτι μου, τότε το πολύ-πολύ η κατά κεφαλή φοροδιαφυγή στην Ελλάδα να είναι στα 1700 ευρώ, δηλαδή πάλι μικρότερη απ’ ότι υπολογίζεται στην ΕΕ.

Κι όμως, η Ελλάδα βρέθηκε στο στόχαστρο, απλά γιατί έτσι μπόρεσαν να ενοχοποιήσουν ένα ολόκληρο λαό και να τον τσακίσουν. Αν επρόκειτο να εφαρμοστεί ποτέ κάποιος αντιρατσιστικός νόμος πανευρωπαϊκά, τότε η πρώτη που θα έπρεπε να καταδικαστεί υποδειγματικά θα ήταν η Γερμανία.

Αλλά, το ευρωπαϊκό σκυλολόι έπεσε για άλλη μια φορά έξω στους υπολογισμούς του. Θεώρησε προφανώς όταν εφαρμόζοντας μια τελική λύση στην Ελλάδα, θα γλίτωνε το ίδιο και δεν θα βρισκόταν σήμερα στη δυσάρεστη θέση να αναγκάζεται τώρα να βάζει χέρι στους προστατευόμενούς του φορολογικούς παραδείσους και να ξεμπροστιάζει πολυπαινεμένες, της νέας οικονομίας, εταιρίες όπως Google, Apple, Vodafone, Starbucks κλπ.

Δεν το ήξεραν οι φωστήρες της οικονομίας τι συμβαίνει με τις ξεχειλωμένες τρύπες του φορολογικού τους συστήματος; Δεν ήξεραν τα έντυπα και οι δημοσιογράφοι που τα επικουρούν, για τον χορό που είχε στηθεί; Φυσικά και ήξεραν. Πολύ καλά μάλιστα, μιας και οι ίδιοι τις είχαν δημιουργήσει.
Αλλά, στην ανάγκη, αποφάσισαν να θυσιάσουν και μερικές, μέχρι να κοπάσει ο θόρυβος και να ξεθυμάνει πρόσκαιρα η οργή. Σε λίγο καιρό, όλα πάλι το ίδιο είναι. Τουλάχιστον, όλο αυτό το διάστημα έχουμε μάθει πολλά.
Είναι κρίμα, όμως όλη αυτή η γνώση να παραμένει σε ύπνωση και να μην αξιοποιείται.
Το ξεπούλημα των νεκρών, της ιστορίας και της εθνικής αξιοπρέπειας 

Ντροπή, θυμό, αποτροπιασμό, αηδία, ή και χρυσαυγίτικη αγαλλίαση έχει δικαίωμα να αισθανθεί κανείς για το γεγονός ότι οι εμπορικοί αντιπρόσωποι της τρόικας βγάζουν στο σφυρί το Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Αλλά δεν έχει το δικαίωμα να αισθανθεί έκπληξη...

Του Θανάση Καρτερού

Πρώτα-πρώτα γιατί ανάμεσα στους εκτελεσμένους στον υπό εκποίηση τόπο μαρτυρίου δεν βρίσκεται κανένας πολιτικός συγγενής ούτε του Σαμαρά, ούτε του Βορίδη, ούτε φυσικά του Παναγιώταρου. Και ουδείς με το επώνυμο Σουκατζίδης για παράδειγμα, συμμετέχει, είτε στην κυβέρνηση, είτε στο ΔΣ του ΤΑΙΠΕΔ. 

Ύστερα είναι ψέμα ότι στο Σκοπευτήριο εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς Έλληνες πατριώτες. Διότι μπορεί οι εκτελεσμένοι να αναγνωρίστηκαν δεκαετίες μετά την εκτέλεσή τους ως Έλληνες, και πατριώτες, αλλά οι περισσότεροι εξ αυτών ήταν ως γνωστό κομμουνιστές. Άνθρωποι δηλαδή που υπηρετούσαν την ιδεολογία ενός εκ των δύο άκρων -την ιδεολογία του άλλου άκρου υπηρετούσαν εκείνοι που φορώντας κουκούλες βοήθησαν στην εκτέλεσή τους και οι πολιτικοί τους απόγονοι παίζουν σήμερα την κολοκυθιά με τον Σαμαρά για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο.

Τρίτον, μιλάμε για 99 στρέμματα φιλέτο. Γίνεται η Ιστορία, έστω κι αν απορρίψει κανείς τα ιδεολογικά επιχειρήματα των Σαμαρολιάκων, να καταλαμβάνει τόσο μεγάλη έκταση; Θα χάσει δηλαδή κάτι η πατρίς αυτών των έξοχων κυρίων αν η έκταση αντί για πάρκο μνήμης μεταμορφωθεί από κάποιον επενδυτή σε πάρκο της τρελής χαράς, ή αν χτιστούν εκεί εμπορικά κέντρα -κατά προτίμηση με γερμανικά κεφάλαια; Στο κάτω-κάτω, δεν είναι δυνατό σε μια γωνιά της αξιοποιημένης έκτασης να υπάρχει και μια μαρμάρινη στήλη αφιερωμένη στους εκτελεσμένους, ή ακόμα καλύτερα στα θύματα εν γένει των άκρων;

Ως εκ τούτου απαιτείται εμπορικό πνεύμα και στην περίπτωση αυτή -πνεύμα Στουρνάρα θα λέγαμε. Ας τα βάλουν κάτω κι ας μετρήσουν όλοι τα οφέλη της επένδυσης για τους ζωντανούς σε μια έκταση που αυτή τη στιγμή είναι δεσμευμένη από τους νεκρούς. Ένα μόνο πρόβλημα θα έχουν τόσο οι επίδοξοι πωλητές, όσο και οι επίδοξοι αγοραστές της for sale έκτασης. Να πείσουν για τη σημασία της επένδυσης τους πεισματάρηδες νεκρούς που στήθηκαν στον τοίχο ακριβώς γιατί δεν καταλάβαιναν ούτε από τρόικες, ούτε από συσχετισμούς, ούτε από επενδύσεις.

Διότι, παραδόξως και ενώ δεν μιλούν, οι νεκροί έχουν ένα τεράστιο ακροατήριο έτοιμο να υπερασπιστεί το πείσμα τους...


Γράφει ο Γιώργος Σταφυλάς

Πώς μπορείτε να αγοράζετε ή να πουλάτε τον ουρανό – τη ζέστη της γης; Για μας μοιάζει παράξενο. Η δροσιά του αγέρα ή το άφρισμα του νερού ωστόσο δε μας ανήκουν. Πώς μπορείτε να τα αγοράσετε από μας;

Τα παραπάνω λόγια ανήκουν σε έναν απολίτιστο άγριο που δεν καταλάβαινε τους τρόπους των Λευκών. Είναι λόγια του ινδιάνου αρχηγού Σιάτλ (εξ ου και η ομώνυμη πόλη στις βορειοδυτικές ΗΠΑ) σε απάντησή του προς τον πρόεδρο των ΗΠΑ όταν του ζητήθηκε από την κυβέρνηση να πουλήσει την γή του, δηλαδή τα δάση, τα ποτάμια, τις πηγές και τους τάφους των προγόνων του...
Τα λόγια αυτά αποτυπώνουν με τον καλύτερο τρόπο το πόσο ξένη ήταν η ιδέα της αγοραπωλησίας της γης, του νερού και κάθε φυσικού πόρου στους ερυθρόδερμους, αλλά και σε κάθε παραδοσιακό άνθρωπο.

Ο σύγχρονος δυτικός άνθρωπος όμως έχοντας απομακρυνθεί από την γη, την τροφό κάθε ζωντανού οργανισμού, απομακρύνεται παράλληλα και από τον δημιουργό της γης και κάθε ζωής, τον Θεό η την φύση, όπως προτιμάει κανείς.
Το πνεύμα από-ιεροποίησης της ζωής και της απομάκρυνσης του άνθρωπου από τις παραδοσιακές άξιες, φαίνεται ξεκάθαρα στα παρακάτω λόγια του διευθύνοντος συμβούλου της εταιρείας «Νestle»:
''Το νερό δεν είναι ανθρώπινο δικαίωμα. Είναι ένα τρόφιμο όπως τα άλλα και πρέπει να έχει αξία στην αγορά!''
Παρακάτω στην ίδια συνέντευξη, ο πρόεδρος της «Νestle» επιτίθεται στην ιδέα ότι η φύση είναι αγαθή και υπεραμύνεται των υβριδικών (γενετικά τροποποιημένων ) προϊόντων…!
Ποια σύγκριση μπορεί να γίνει με τα λόγια του γέρου ινδιάνου αρχηγού;
Με τα λόγια του γέρου ινδιάνου θα συμφωνούσε κάθε άνθρωπος από την Τασμανία ως την Βόρειο πόλο, κάθε άνθρωπος που ακόμα έχει ένα χωριό να λέει πατρίδα και βλέπει πως μεγαλώνει ένα φυτό και πως βγαίνει από το χώμα ένα σκουλήκι.
Με τα λόγια του προέδρου της «Νestle» όμως θα συμφωνήσει κάθε χαρτογιακάς, κάθε golden boy των χρηματαγορών, που θα δουν πίσω από την ιδέα της ιδιωτικοποίησης του νερού μια ευκαιρία για να πουλήσουν μετοχές!!!

Η εταιρεία «Νestle», είναι γνωστή σε όλους μας από τους κολοσσούς στον χώρο των τροφίμων και ένας από τους μεγαλύτερους εμφιαλωτές νερού παγκοσμίως.
Έχει κάθε λόγο ο πρόεδρός της να θέλει την ιδιωτικοποίηση των πηγών νερού παγκοσμίως. Κάθε ποτήρι νερού που θα πίνουμε για να ξεδιψάσουμε θα είναι κέρδος γι αυτόν!
Το μέτρο της ιδιωτικοποίησης των υδάτων και των εταιρειών διανομής του νερού όπου εφαρμόστηκε οδήγησε σε δίψα. Είπαν το νερό νεράκι και στην Χιλή και στην Αργεντινή και σε κάθε χώρα της Λατινικής Αμερικής ή της Αφρικής, ό,που εφαρμόστηκε η ιδιωτικοποίηση.
Για τους φονταμενταλιστές των αγορών, όμως, αποτελεί ιερή παρακαταθήκη των ιδεολογικών του ταγών (Φρίντμαν, Χάγιεκ κ.α.) να μην αφήσουν στα χέρια του κράτους τίποτα ώσπου όλη η εξουσία και όλες οι πηγές πλούτου να έχουν περάσει στα χέρια ολίγων εταιρειών!
Και τελικά αυτό δεν είναι η παγκοσμιοποίηση;
Αυτό δεν εννοούν όταν λένε για την κυριαρχία των αγορών επί της πολιτικής;
Όταν θα έχουν όλα πουληθεί όμως θα είναι πολύ αργά για να τρώμε χαρτιά. Κάποτε κάποιοι θα ανακαλύψουν ότι τα χαρτιά που αγοράζουν και πουλάνε δεν τρώγονται δυστυχώς!

Εδώ όμως υπάρχει και ένα ζήτημα πέραν του οικονομικού. Ένα ηθικό ζήτημα.
Που αρχίζει και που τελειώνει η ανάπτυξη;
Ο άνθρωπος είναι για να υπηρετεί την οικονομία ή η οικονομία τον άνθρωπο;
Στο μυαλό κάθε παραδοσιακού ανθρώπου η απάντηση θα ήταν αυτονόητη.
Στον σύγχρονο δυτικό άνθρωπο όμως δεν είναι. Ο σύγχρονος δυτικός άνθρωπος συζητάει κατά πόσο είναι ωφέλιμο και συμφέρον η ιδιωτικοποίηση του νερού των θαλασσών, των δασών και γιατί όχι και του αέρα κάποια στιγμή. Δεν έχει τα πνευματικά αντανακλαστικά να απαντήσει - τι είναι αυτά που λέτε;- διότι έχει περάσει αιώνες κάτω από τους οποίους διδάχθηκε ότι η φύση είναι ένα εργαλείο για τον άνθρωπο και πως ο άνθρωπος είναι κάτι έξω και πάνω από την φύση, όπως και ο θεός είναι κάτι έξω και πάνω από το κόσμο.
Ναι, εδώ μιλάμε για την βιβλική κοσμοθέαση, που θέλει έναν θεό ξένο και απόκοσμο, έξω από τον κόσμο και κατά συνέπεια και τον άνθρωπο ως εικόνα του, το ίδιο ξένο από την φύση.
Αυτή ακριβώς η ιδέα, η οποία είναι καθαρή τρέλα, διότι ο άνθρωπος είναι μέρος της φύσης και δεν μπορεί να ζήσει έξω από αυτή, αυτή ακριβώς η ιδέα βρίσκεται στην βάση της από-ιεροποίησης της ζωής και της παρακμής του σημερινού σύγχρονου κόσμου...


Του Γιώργου Καραμπελιά

Ακούμε –και το βιώνουμε καθημερινά– πως ο λαός μοιάζει να έχει αποδεχθεί με μια σχετική μοιρολατρία τη λαίλαπα που έχει ενσκήψει επάνω του, και δεν αντιδρά οργανωμένα και δυναμικά.
Αυτό το γεγονός είναι συνέπεια ενός πραγματικού αδιεξόδου, που επιδεινώνεται όμως εξ αιτίας της έλλειψης εναλλακτικής στρατηγικής και ανάλογης τακτικής από την πλευρά των αντιμνημονιακών δυνάμεων.

Πράγματι, οι πολιτικές του λεγόμενου αντιμνημονιακού χώρου μένουν καθηλωμένες στο παρελθόν. Μένουν καθηλωμένες στη διεκδίκηση αποτροπής της καταστροφής, την ώρα που αυτή, στις βασικές της γραμμές, έχει συντελεστεί, και δεν προχωρούν αντίθετα στην οργάνωση της αντίστασης στο νέο καθεστώς που έχει ήδη εγκαθιδρυθεί. Και η συνέπεια είναι πως δεν μπορούν να δώσουν αποτελεσματικά τους αγώνες για επιβίωση και αντίσταση που επιβάλλονται. Είναι ως εάν το 1941 να καλούσες σε μάχη στα οχυρά του Ρούπελ, τη στιγμή που οι ναζί είχαν εγκατασταθεί στην Αθήνα, και όχι στη συγκρότηση των δυνάμεων του ανταρτοπολέμου!

Έτσι ο Αλαβάνος ή ο… Κατσανέβας προπαγανδίζουν εσχάτως την επιστροφή στη δραχμή, χωρίς να μπορούν να δείξουν ποιες θα είναι οι συνέπειες μιας τέτοιας κίνησης και, προπαντός, πού βρίσκονται οι κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις που θα φέρουν εις πέρας ένα τέτοιο εγχείρημα, το οποίο απαιτεί βεβαίως μια υψηλή και συνειδητή συσσωρευμένη πολιτική και κοινωνική δύναμη. Ο Σύριζα, από την πλευρά του, ισχυρίζεται ότι θα εμποδίσει την εφαρμογή του μνημονίου και θα αποκαταστήσει τα πράγματα στην πρότερη κατάστασή τους, προβάλλοντας έτσι μια δυνατότητα την οποία δεν διαθέτει, εξαπατώντας ουσιαστικά το λαϊκό σώμα και οδηγώντας τους αγώνες του στην ήττα.

Το τελικό αποτέλεσμα και στις δύο περιπτώσεις είναι ακριβώς η δυσπιστία και η μοιρολατρία που εγκαθίσταται στο εσωτερικό του λαού. Όταν έχεις ως αφετηρία κάποια ψευδώνυμη λογική «κυβερνώσας αριστεράς» – σχήμα οξύμωρο, διότι, με τις σημερινές κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες στην Ελλάδα, θα είσαι είτε «κυβερνώσα» είτε «αριστερά»– αναπόφευκτα αποπροσανατολίζεις και εν τέλει παραλύεις τον κόσμο και τους οπαδούς σου. Με αυτή τη λογική, εξάλλου, κατόρθωσε ο ΣΥΡΙΖΑ να εκτιναχθεί στα εκλογικά ποσοστά του Ιουνίου του 2012.

Επειδή, όμως, στην πραγματικότητα δεν διαθέτεις αυτή τη δύναμη, η οποία είναι δάνεια και ασταθής, όταν έρχεται η στιγμή της αντιπαράθεσης θα έχεις να επιλέξεις είτε να διεξάγεις έναν μειοψηφικό ή και πλειοψηφικό αγώνα, που όμως ανταποκρίνεται στα μεγέθη σου, ή αντίθετα θα τα «στρίψεις» και θα συναντηθείς με τον Σόιμπλε και τον Φούχτελ και θα εγκαταλείψεις τους… εκπαιδευτικούς στην τύχη τους.

Για μια ακόμα φορά, χαρακτηριστική υπήρξε η αδυναμία αντίδρασης στην καρατόμηση και επιστράτευση των εκπαιδευτικών, όπου και οι συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ, αφού πρώτα συντάχθηκαν για δημαγωγικούς λόγους με την κήρυξη της απεργίας, έκαναν πίσω, αφήνοντας έκθετους τους ίδιους τους οπαδούς και τα μέλη τους.

Διότι, εάν έλεγες ανοικτά στον ελληνικό λαό ότι θα πρέπει να διεξάγει έναν αγώνα μακράς πνοής, μετά από μια στρατηγική ήττα, η οποία έχει πλέον συντελεστεί, τότε μπορείς να διεξάγεις και πρωτοπόρους αγώνες έστω και μειοψηφικούς, που ανοίγουν τον δρόμο για το μέλλον χωρίς ψεύτικες υποσχέσεις.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, λοιπόν, ένα από τα δύο: είτε θα έλεγες ανοικτά στους εκπαιδευτικούς ότι δεν υπάρχει η δυνατότητα μιας επιτυχημένης και πλειοψηφικής απεργιακής κινητοποίησης, είτε ότι ένας αγώνας, έστω μερικών χιλιάδων εκπαιδευτικών, που θα αψηφούσαν την επιστράτευση, θα ήταν μεν μειοψηφικός, αλλά θα έπληττε συμβολικά την παντοδυναμία των μνημονιακών δυνάμεων.

Δεν μπορείς όμως να κάνεις κάτι τέτοιο, όταν την ίδια στιγμή περιφέρεσαι στα συνέδρια των Ελλήνων βιομηχάνων για να αποκτήσεις εύσημα κυβερνησιμότητας, διότι θα χαρακτηριστείς «εξτρεμιστής». Είτε έχεις πίσω σου ένα λαϊκό κύμα το οποίο μπορεί να ανατρέψει το καθεστώς της νέας κατοχής –πράγμα το οποίο δεν συμβαίνει ακόμα– οπότε δεν έχεις ανάγκη από εύσημα, είτε παριστάνεις ότι πράγματι το διαθέτεις και υποχρεώνεσαι να στηριχτείς στην αποδοχή των καθεστωτικών δυνάμεων και του Δασκαλόπουλου!

Όταν όμως βρεθείς σε συνθήκες όπου αυτές οι δύο πραγματικότητες, η εικονική και η αυθεντική, έρχονται σε αντιπαράθεση, υποχρεώνεσαι αιφνίδια να εγκαταλείψεις τη λεοντή του ριζοσπαστισμού και να επιστρέψεις στον «ρεαλισμό».

Η στρατηγική του ανταρτοπολέμου

Έχει επιβεβαιωθεί αναρίθμητες φορές στην ιστορία και το ζούμε άλλη μια φορά πάνω στο πετσί μας. Μια λανθασμένη και δήθεν αισιόδοξη ανάλυση του συσχετισμού δυνάμεων –η οποία στην πραγματικότητα είναι ακόμα αρνητική για τις λαϊκές δυνάμεις– οδηγεί είτε σε τυχοδιωκτισμούς, είτε τις περισσότερες φορές σε συνθηκολογήσεις. Πάντως και στη μια και στην άλλη περίπτωση ευνουχίζει τον λαό, πριν τον καταστρέψει.

Για να θυμηθούμε κάτι από τον Μάο Τσε-Τουνγκ. Το 1927-1928 υπήρχαν δύο γραμμές στο ΚΚ Κίνας. Η μία έλεγε πως η σύγκρουση με τον Τσαγκ Κάι-Σεκ θα πρέπει να γίνει στις μεγάλες πόλεις και η άλλη, του Μάο, υποστήριζε πως θα πρέπει να υπάρξει μια στρατηγική υποχώρηση στην αχανή κινεζική ύπαιθρο και από εκεί, με την τακτική του ανταρτοπολέμου, να αρχίσει η πάλη για την εξουσία. Όλοι γνωρίζουμε πως εν τέλει η γραμμή του Μάο επικράτησε. Ναι, μόνο που πρώτα δοκιμάστηκε η γραμμή της μετωπικής σύγκρουσης στις μεγάλες πόλεις, με όλες τις τραγικές συνέπειες που περιγράφει ο Αντρέ Μαλρώ, όταν οι Κινέζοι επαναστάτες ρίχνονταν ζωντανοί για καύσιμο στα τρένα. Έτσι και η ανατροπή του καθεστώτος χρειάστηκε πολύ περισσότερα χρόνια μετά από αυτή την εκατόμβη.

Μια αυθεντικά ανατρεπτική πολιτική πρέπει να στηρίζεται ταυτόχρονα στον ρεαλισμό και στη ριζοσπαστικότητα. Να διαπνέεται από τη ρεαλιστική εκτίμηση της κατάστασης (την «απαισιοδοξία του λογικού») και την «αισιοδοξία της βούλησης», σύμφωνα με τη ρήση του Αντόνιο Γκράμσι.

Και αυτό σημαίνει, στη δική μας περίπτωση, πως από θέσεις άμυνας, αντίστασης, στο στρατηγικό επίπεδο, ακολουθούμε μια τακτική ανταρτοπολέμου, δηλαδή ακόμα και επίθεσης σε συγκεκριμένα ζητήματα. Αυτό ακριβώς έκανε ο λαός μας τον τελευταίο χρόνο, χωρίς καμία καθοδήγηση, στο ζήτημα των χρεών στην εφορία, όπου πραγματοποίησε μια εκτεταμένη «φορολογική απεργία». Και ακριβώς γιατί επρόκειτο για μια ορθή τακτική, κέρδισε σημαντικές θέσεις και υποχρέωσε την κυβέρνηση και την τρόικα να κάνουν πίσω στα ζητήματα των δόσεων, της ρύθμισης των χρεών, των περιορισμών στο χαράτσι. Και όμως, αντί να χαιρετίσουμε αυτές στις εξελίξεις σαν μια σημαντική νίκη του λαού, και να επιμείνουμε σε αυτή την κατεύθυνση συστηματοποιώντας αυτήν τη φορολογική απεργία, και διεκδικώντας τη μετάθεση των φορολογικών βαρών στους απατεώνες και τα λαμόγια, διότι από το λαό δεν έχουν να λαμβάνουν τίποτε, μείναμε στην αιώνια κλάψα, περιμένοντας τη «μεγάλη νύχτα» της «ανατροπής», η οποία όμως θα έρθει μόνο αφού συσσωρευτούν πολλές μικρές και μεγάλες επιμέρους νίκες του λαού. Όλα τα άλλα είναι απάτες και αυταπάτες.

Πηγή Ρήξη φ. 93
Του Κυριάκου Κυριακόπουλου 


Υπάρχουν δύο δεδομένα, τα οποία επιπροσθέτως είναι αδιαμφισβήτητα.
Το πρώτο είναι πως η χώρα έχει περιέλθει σε κατάσταση οικονομικής ασφυξίας και με τη φροντίδα των αλλεπάλληλων «σωτήρων μας, το δημόσιο χρέος φλερτάρει ήδη με τα 350 δις.
Το δεύτερο είναι πως γι αυτή την οικονομική πραγματικότητα ευθύνονται συγκεκριμένα φυσικά πρόσωπα και φυσικά συγκεκριμένες πολιτικές με βάση τις οποίες ασκήθηκε οικονομική διαχείριση τα τελευταία 40 χρόνια, και φυσικά ουδόλως ευθύνονται οι πολίτες της στους οποίους επιχειρείται να μεταβιβαστεί με τρόπο δολοφονικό το βάρος της χρηματοδότησης της ελπίδας – απάτη περί δήθεν «σωτηρίας» της χώρας.
Όλοι όμως ζητούν «εναλλακτική πρόταση» και πίσω από την υποτιθέμενη ανυπαρξία της ταμπουρώνονται για να δικαιολογήσουν ένα πρωτοφανές πλιάτσικο σε βάρος της Γης και ορισμένων μόνο από τους ανθρώπους που κατοικούν σ αυτή τη γωνιά του πλανήτη.
Πέρα λοιπόν από την ανάγκη για ένα γενικότερο πρόγραμμα στρατηγικού και εθνοκεντρικού σχεδιασμού για τη δυναμική ανάπτυξη του τόπου (και βέβαια τέτοιο δεν είναι το πανεθνικό πλιάτσικο που χορογραφούν οι τρικολόρε γερμανοτσολιάδες), εμείς ρωτάμε το εξής απλό και διατυπώνουμε τέσσερις προτάσεις άμεσης προτεραιότητας…
  • Γιατί δε δημεύονται άμεσα οι περιουσίες όλων εκείνων που διαχειρίστηκαν εδώ και 40 χρόνια τα δημόσια οικονομικά του τόπου και οδήγησαν με τις επιλογές (και με τις καταχρήσεις τους) τον τόπο σ αυτή την κατάσταση;
Δεν αμείφτηκαν και μάλιστα πλουσιότατα ως πολιτικό προσωπικό όταν προσέφεραν τις «υπηρεσίες» τους σ' αυτόν τον τόπο;
Ας κληθούν τώρα λοιπόν να πληρώσουν και το μάρμαρο του αποτελέσματος που προέκυψε από τον τρόπο με τον οποίο άσκησαν αυτή την «παροχή» των πολιτικών τους υπηρεσιών. Ε;
Πως είπατε; Πως θα απαιτήσουμε αναδρομικά από τα πολιτικά πρόσωπα τη δήμευση των περιουσιών τους (συμπεριλαμβανομένων των συζύγων και των τέκνων);
Είναι απλό… Όπως ακριβώς απαιτούμε από τη γιαγιά να επιστρέψει αναδρομικά τη σύνταξη του πεθαμένου συζύγου της την οποία «καταχράστηκε δολίως», και την τσάκωσε στα πράσα το άσπιλο και αμόλυντο κράτος μας και ο νομικός του πολιτισμός. Ε;
Πως είπατε; Αυτό είναι δημαγωγία και η δημαγωγία είναι ανεπίτρεπτη;
Και το άλλο; Εκείνο που είναι απροκάλυπτη δολοφονία τι είναι; Επιτρεπτό;
  • Γιατί δεν επιβάλετε άμεσα στους λαθρομετανάστες, αφού «δεν υπάρχουν λαθραίοι άνθρωποι» όπως ισχυρίζεστε, και αντί να κόπτεστε για αντιρατσιστικές αηδίες και άλλα τινά…
Γιατί δεν επιβάλλετε λοιπόν άμεσα ειδικό τέλος ανανέωσης της άδειας παραμονής ύψους 3000 ευρώ ετησίως (αντίστοιχο του τέλους επιτηδεύματος με το οποίο τσακίσατε τους ελεύθερους επαγγελματίες οι οποίοι πληρώνουν και ΤΕΒΕ και εφορία αλλά και όλα τα νταβατζηλίκια που σκαρφίστηκε το Ελλαδιστάν για να τους εξοντώσει) και όποιος συλλαμβάνεται να μην το έχει πληρώσει να οδηγείται σε άμεση απέλαση και τα κονδύλια τόσο του τέλους όσο και του κόστους της απέλασης να χρεώνονται στις αντίστοιχες πρεσβείες τους, ή κατ ευθείαν στους ανθρωπιστές της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας;
Πως είπατε; Δεν είναι πολίτες αυτής της χώρας; Αντε καλέ…
Και τότε γιατί σκορπάτε λεφτά από τον προϋπολογισμό αυτής της χώρας για να τους φτιάξετε τζαμιά;
Και τότε γιατί δεν καταργήσατε το λαθρονόμο του αρχισυμμορίτη του Καστελόριζου που τους μοίρασε αφειδώς πολιτικά κυριαρχικά δικαιώματα;
Πως ξαναείπατε; Δε δουλεύουν όλοι; Και τότε πως ζουν; Κλέβοντας και δολοφονώντας;
Κι αν ναι, τότε γιατί μιλάτε για ανθρωπισμό και λοιπές αηδίες;
Και τότε πως μόνο οι Βούλγαροι οι οποίοι είναι και ελάχιστοι σε σχέση με όλους τους άλλους έστειλαν εμβάσματα στη Βουλγαρία τα οποία μόνο σ έναν χρόνο κρίσης ανήλθαν στα 78 εκατ. ευρώ; Ε;
  • Γιατί δεν εγγράφετε κατ ευθείαν στον κρατικό προϋπολογισμό…
Τα ποσά για τα οποία είναι υπόλογη η Ζήμενς με τις θεάρεστες πράξεις της…
Το ποσόν του ΦΠΑ το οποίο υπεξαίρεσε η Χοχτιφ  από το αεροδρόμιο…
Και το ποσόν των διεκδικούμενων Γερμανικών αποζημιώσεων; Ε;
  • Γιατί – αντί να ξεπουλάτε λες και είναι προίκα σας τη δημόσια περιουσία – δεν καλείτε τους εθνικούς εργολάβους που πήραν και θα ξαναπάρουν έργα και μέσω αυτών υπερκέρδη να κατασκευάσουν δωρεάν (ως εθνική προσφορά στο κράτος που τους καλοτάισε) δημιουργήματα που θα μετατρέψουν το σκουπιδότοπο του Ελληνικού και άλλα φιλέτα σε κέντρα εθνικής κερδοφορίας; Ε;
Κάντε λοιπόν αυτά ως πρώτο βήμα, και μετά ελάτε να συζητήσουμε λεπτομερειακά ένα εθνοκεντρικό σχέδιο δυναμικής οικονομικής και παραγωγικής ανασυγκρότησης του τρόπου, αντί να κάνετε πολιτικό τουρισμό και να βγάζετε στο σφυρί τη Γη μας, την αξιοπρέπειά μας και το λαό που μόχθησε γι αυτή την πατρίδα…