Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

2 Αυγ 2011


Πέρασε και από τη Γερουσία η συμφωνία για το χρέος . Με 74 ψήφους υπέρ και 24 κατά, εγκρίθηκε από τη Γερουσία το νομοσχέδιο για την αύξηση του ομοσπονδιακού χρέους, που σημαίνει ότι για την ώρα τουλάχιστον... η στάση πληρωμών των ΗΠΑ αποφεύχθηκε.

Το μόνο που απομένει τώρα είναι να υπογραφεί από τον Μπαράκ Ομπάμα για να είναι και επίσημα νόμος του κράτους. Η συμφωνία ήρθε την ύστατη ώρα, αφού η 2α Αυγούστου χαρακτηρίστηκε η d-day της αμερικανικής οικονομίας.

Λίγα λεπτά μετά το "πράσινο φως" της Γερουσίας, ο οίκος αξιολόγησης Fitch ανακοίνωσε ότι η πιστοληπτική ικανότητα των ΗΠΑ παραμένει στο ΑΑΑ παρά την κρίση που προκάλεσαν σε πολιτικό επίπεδο οι διαπραγματεύσεις για το χρέος.

Φανερά ικανοποιημένος από την εξέλιξη, ο Μπαράκ Ομπάμα, δήλωσε από το Λευκό Οίκο πως ο αμερικανικός λαός δεν ψήφισε μια δυσλειτουργική κυβέρνηση.

Το πρώτο βήμα έγινε στη Βουλή των Αντιπροσώπων, που ενέκρινε το βαρυσήμαντο νομοσχέδιο, δίνοντας ανάσα στην κυβέρνηση το "πράσινο φως" να προχωρήσει σε σειρά οικονομικών μέτρων.

Μία μόλις ημέρα πριν από την αναμενόμενη και αναγκαστική στάση πληρωμών, Δημοκρατικοί και Ρεπουμπλικάνοι αποφάσισαν να εγκρίνουν το νομοσχέδιο, σύμφωνα με το οποίο το όριο του χρέους των ΗΠΑ, θα αυξηθεί κατά 2.4 τρισ. δολάρια σε δύο στάδια, ενώ, παράλληλα, θα γίνουν περικοπές της τάξης των 2 τρισ. δολαρίων.
Βάλε μία Παναρίτη στο σπίτι σου, να δεις προκοπή!

Όταν κάποιος αρνείται την πατρίδα του, πώς μπορεί να λέει ότι την υπηρετεί; Μήπως μόνο ως μισθοφόρος υπάλληλος; Και αν είναι υπάλληλος, τότε τίνος υπάλληλος είναι;

Η Έλενα Παναρίτη, βουλευτής Επικρατείας ΠΑΣΟΚ και σύμβουλος του Γιώργου Παπανδρέου, δήλωσε σε συνέντευξή της στο Guardian:
When I observe how many Apple computers are in her office, she replies: «That’s because I’m not Greek, I’m American». Her speech is American-accented and peppered with “darn” and “have a nice day”. When asked to describe how Greece needs to change its economy, her answer revolves around changing its institutions and its structures – in other words, making Greece less Greek. Castigating the bureaucracy, she says: “It’s not a kibbutz, it’s a big country!”

Από το «έξω οι Αμερικάνοι» του Ανδρέα Παπανδρέου, περάσαμε στο «Είμαστε όλοι Αμερικάνοι» του Γιώργου Παπανδρέου!!! Αν δεν έχει η ζωή γυρίσματα, τότε το ΠΑΣΟΚ μπορεί να θεωρηθεί ως το σταθερό κέντρο του άπειρου σύμπαντος…!

Προφανώς η κυρία Παναρίτη, βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ (την οποία εικάζεται πως δεν συνάντησε ποτέ προσωπικά ο Γιώργος Παπανδρέου, αλλά την ενέταξε σε εκλόγιμη θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας…), γνωστή υπάλληλος του ΔΝΤ, με ρηξικέλευθες θέσεις περί της οικονομίας (οι οποίες απέτυχαν παταγωδώς ή επέτυχαν απολύτως μέσα από την ολοσχερή αποτυχία του περιβόητου Μνημονίου Ι), έχει την ελευθερία και το δικαίωμα να απαρνείται την Ελληνική της καταγωγή και να προτιμά την Αμερικανική. Προσωπικά, θα ένιωθα πολύ άσχημα εάν ισχυριζόταν πως είναι Ελληνίδα!!!

Η σύμβουλος του σκεπτόμενου και βραβευμένου γι αυτό ανθυ-πρωθυπουργού της Ελλάδας (μην ξεχνάμε πως τον επόμενο μήνα θα εκτελεί χρέη γλάστρας στο γραφείο του Γερμανού αξιωματούχου που έρχεται για να βάλει τάξη στο χάος που έχει δημιουργήσει το ΠΑΣΟΚ και ο ίδιος ο Γιώργος Παπανδρέου…) αποποιείται την Ελληνική της καταγωγή και πολύ καλά κάνει. Μπορεί να δηλώνει και cheerleader, babysitter ή ακόμη και ναυαγοσώστρια στο Miami Beach… Ουδέν μεμπτόν, όπως και ουδέν κρυπτόν. Και αν θέλετε, προσωπικά της δίνω τα θερμά μου συγχαρητήρια για το θάρρος της να παραδεχθεί στην Guardian πως είναι Αμερικανίδα. Εδώ, άλλοι, που δεν μπορούν ούτε τα Ελληνικά να μιλήσουν (πόσο μάλλον να σκεφτούν ή να αισθανθούν ως Έλληνες), γίνονται πρωθυπουργοί και ζούνε το όνειρό τους με πράσινες αναπτύξεις, γαλάζιες βουτιές και άσπρα σύννεφα (όχι, δεν ασχολήθηκαν ακόμη με την ιππασία –αν και το χέρι μας στην φωτιά περί της ιππασίας δεν το βάζουμε- για να αναφερθούμε και σε πράσινα άλογα… αλλά υποθέτω πως αυτό είναι γονιδιακό οπότε πάει με το όλο «πακέτο»).

Μπράβο, λοιπόν, στην πρώην υπάλληλο του ΔΝΤ που δεν δίστασε να αποποιηθεί την εθνικότητά της. Τουλάχιστον σε αυτό ήταν ειλικρινής. Τουλάχιστον σε αυτό… Όμως, αυτή της η τοποθέτηση μου δημιούργησε κάποιες απορίες και κάποια «κενά» για την ανικανότητα (μήπως θα ήταν καλύτερα να γράψω «έλλειψη επαρκούς ικανότητας»;) των υπολοίπων βουλευτών, στελεχών, μελών και φίλων (μην τους ξεχνάμε αυτούς, γιατί αποτέλεσαν το μεγάλο όπλο και την μέγιστη πολιτική ανακάλυψη του Γιώργου) του ΠΑΣΟΚ.
Δεν υπήρχαν δηλαδή, άξιοι Έλληνες για να γίνουν σύμβουλοι του ΓΑΠ ή βουλευτές του ΠΑΣΟΚ; Όλοι στο ΠΑΣΟΚ είναι ανάξιοι ή απλά τους τελείωσαν οι διαθέσιμοι άξιοι;
Μόνο αυτή η κυρία είχε τα κατάλληλα προσόντα;
Αλήθεια, πόσα έπαιρνε ως ετήσιο μισθό στο ΔΝΤ και προτίμησε να έρθει στην χώρα που δεν είναι πατρίδα της, για να προσφέρει;
Και γιατί δεν πήγε στις ΗΠΑ να προσφέρει με τόσες γνώσεις που έχει, αφού για εκεί πονάει, για εκεί αγαπάει, εκεί νιώθει κα αγωνιά…;
Ήταν τόσο μεγάλο «τεφαρίκι» για την πολιτική της Ελλάδας η κυρία Παναρίτη, που χωρίς αυτήν δεν θα μπορούσαμε να τα βγάλουμε πέρα;
Και πού μας οφέλησαν οι γνώσεις της κυρίας αυτής, αφού καταλήξαμε στο ΔΝΤ, υπογράψαμε μνημόνια και κάναμε ετήσιο μνημόσυνο στην πατρίδα μας (όχι την δική της πατρίδα) με ένα δεύτερο μνημόνιο, με ένα μεγαλύτερο δάνειο, βάζοντας υποθήκες γη, αέρα, θάλασσα, αλλά και τις ζωές των δισέγγονών μας;

Πού πέτυχε η κυρία με τις ικανότητες; Πείτε μου, για να καταλάβω κι εγώ ο αμαθής, ο άξεστος, ο αμόρφωτος…;

Εκτός και αν ήρθε για να υπηρετήσει μία πατρίδα που δεν είναι πατρίδα της, για να γλιτώσει έναν λαό που δεν τον νιώθει και για να κάνει και λάθη χωρίς να έχει ενοχές… Τότε το πράγμα αλλάζει.

Οι κακές γλώσσες λένε πως αρκεί να βγεις έξω μαζί της (με παρέα φυσικά και όχι τετ-α-τετ) για να διαπιστώσεις πως δεν είναι Ελληνίδα, αφού φεύγει πάντα πριν να έρθει ο λογαριασμός…, πράγμα που δεν συνηθίζουν να κάνουν οι Έλληνες. Φαίνεται πως η κυρία Παναρίτη (όπως λένε οι φήμες και οι κακές γλώσσες, φυσικά) έχει μάθει να φορτώνει τους άλλους με λογαριασμούς. Η ίδια προτιμά να απέχει από πεζότητες και μικρότητες που έχουν να κάνουν με το… χρήμα. Προφανώς αρέσκεται να ασχολείται με το χρήμα, αλλά χωρίς να το ακουμπά, ή αρέσκεται να κάνει μαθήματα οικονομίας στον ΓΑΠ (ο οποίος εν πλείστω εν παρόδω δεν έχει ιδέα από οικονομικά και απλώς αναμασά ότι του γράψουν ή του «σφυρίξουν» στο αφτί).

Δυστυχώς, αδέρφια, αρνησιπάτριδες (το Παναρίτη θα είναι ινδιάνικο όνομα φαίνεται) έχουν «κατσικωθεί» στο σβέρκο της χώρας και μας ρημάζουν χωρίς ενοχές. Άνθρωποι που ντρέπονται για την καταγωγή τους και που προφανώς μισούν όλους εκείνους που τους την θυμίζουν.

Αλλά, επειδή κουράστηκα να ασχολούμαι με την κυρία Παναρίτη, θα ήθελα να τελειώσω με μία απορία:
Μπορεί κάποιος που αρνείται την Ελληνικότητά του να είναι βουλευτής στην Ελλάδα;
Ή μήπως η κυρία Παναρίτη προτίμησε να μας θυμίσει πως είναι Αμερικανίδα, έτσι ώστε όταν αρχίσουν να «αγριεύουν» τα πράγματα, να ξέρουμε πως ο «θείος Σαμ» την προστατεύει και ως εκ τούτου να μπορεί να την «κάνει με ελαφρά…;»

Θα ήθελα πάντως να θυμίσω στην κυρία Παναρίτη μία Ελληνική παροιμία: "όποιος δεν τιμάει το σπίτι του, πέφτει και τον πλακώνει"... (λόγος συμβουλευτικός, από την Ελληνική λαϊκή θυμοσοφία)


ΥΓ: Το ιστολόγιο αύριο θα έχει "προσφορά" ολόκληρη τη συνέντευξη της κυρία Παναρίτη στο Guardian. Προτείνουμε να την διαβάσετε κρατώντας κάποια απόσταση από την οθόνη του υπολογιστή σας και να αποφύγετε να έχετε αντικείμενα κοντά σας... Με την κυρία Παναρίτη κινδυνεύει ΚΑΙ η οθόνη σας...

Προφανώς οι κατοικούντες στο Μαξίμου και οι περί αυτώ διαβιώντες, δεν έχουν κατανοήσει τι ακριβώς είναι ένα ιστολόγιο. Προσπαθώντας να τους βοηθήσω να διευρύνουν την οπτική τους γωνία, τους παραθέτω την έννοια (και άρα την χρήση) του blogging.

Αγαπητοί κύριοι υπουργοί, πρωθυπουργοί κι εσείς οι άλλοι, που όψιμα απωλέσατε έννοιες... τα blogs είναι διαδικτυακά ημερολόγια. Χώροι που διατίθενται στον παγκόσμιο ιστό και στα οποία οι διαχειριστές μπορούν να εκθέτουν τις προσωπικές τους εμπειρίες, σκέψεις και απόψεις... Το καταλάβατε αυτό; Αν ναι, πάμε παρακάτω:

Ενίοτε, οι σκέψεις ενός ανθρώπου δύνανται να είναι και κριτικές απέναντι στο σύστημα μέσα στο οποίο ζει. Εσείς, το Ελληνικό σύστημα το αποκαλείτε "Ελληνική Δημοκρατία". Ας είναι κι έτσι... Και ο Πινοσέτ δημοκρατία είχε την εντύπωση πως διοικούσε...

Συνεχίζοντας, σας γνωστοποιώ πως ΚΑΝΕΙΣ δεν μπορεί να αφαιρέσει από τους πολίτες το δικαίωμα να σκέπτονται, να ομιλούν και να γράφουν ελεύθερα. Αν δεν κάνω λάθος, είναι κανόνες τους οποίους πρώτοι ασπαστήκατε όταν (και όποτε) είσασταν στην αντιπολίτευση. Η οποιαδήποτε προσπάθεια αφαίρεσης των δικαιωμάτων αυτών -τα οποία προκύπτουν από το Σύνταγμα που δεν σας αρέσει και θέλετε να το αλλάξετε- αποτελεί επίθεση κατά της "δημοκρατίας" που επικαλείστε ότι εκπροσωπείτε. Άρα, προσωπική σας επίθεση κατά των θεσμών αλλά και των βασικών αρχών και λειτουργιών του Συντάγματος. Γνωρίζω πως σκέφτεστε να νομοθετήσετε και περί των "συναθροίσεων", αλλά γι αυτό θα σας απαντήσει ο μελλοντικός σας δικαστής...

Εάν τολμήσετε να ποινικοποιήσετε την ελεύθερη σκέψη και την κριτική καταγραφή της απέναντί σας, νομίζω πως αντιλαμβάνεστε πως θα είστε υπεύθυνοι για τις πράξεις σας, αφού θα γνωρίζετε πως καταπατήσατε βασικά δημοκρατικά δικαιώματα, τα οποία πρωτοθεσπίστηκαν από τους αρχαίους μας προγόνους. Οπότε, θα είστε και απολύτως δεκτικοί σε οποιαδήποτε αντίδραση ή ποινική καταγγελία και διασυρμό σας στα Ελληνικά αλλά και τα Διεθνή Δικαστήρια.

Μπορείτε, βεβαίως, να εκμεταλλευθείτε την προσωρινή εξουσία που σας έχει δοθεί (μετά από απάτη που διαπράξατε απέναντι στον Ελληνικό λαό) και να κυνηγήσετε τα ιστολόγια και τους ανθρώπους εκείνους που τολμούν να καταθέτουν την σκέψη τους απέναντι στις καθεστωτικές σας αντιλήψεις και πράξεις. Η Δημοκρατία είναι τόσο ελεύθερη, που μπορεί να σας επιτρέψει ακόμη και να την... βιάσετε. Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι σαν βιαστές της, θα είστε ταυτόχρονα και... δημοκράτες.

Τολμήστε, λοιπόν... Η χλεύη αδημονεί να σας συναντήσει. Η Δικαιοσύνη ανυπομονεί να σας κάνει μερικά μαθήματα. Δεν έχετε να χάσετε τίποτε... Οτιδήποτε μπορούσατε να απωλέσετε, το έχετε ήδη απωλέσει. Περιφερόμενα σαρκία, κενά οιασδήποτε δημοκρατικής έννοιας είστε, πολιτικά όντα που δολοφονήσατε την πολιτική... Κουκουλοφόροι εκτελεστές ενός ολόκληρου λαού είστε. Και αυτή την εικόνα δεν θα μπορέσετε ποτέ να την αποβάλλετε από επάνω σας. Δεν περιμένουμε τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο από εσάς..., παρά να μας διώξετε επειδή συνεχίζουμε να σκεφτόμαστε ελεύθερα, επειδή συνεχίζουμε να σκεφτόμαστε φωναχτά...

Όταν όμως η Δημοκρατία ανακάμψει σε αυτή την χώρα, εμείς θα είμαστε δίπλα της, κι εσείς απέναντί της. Άντε, καλή και γρήγορη αντάμωση να έχουμε, γιατί η χώρα άρχισε να ζέχνει... Μπροστά σας η χούντα ήταν... νηπιαγωγείο!


Στις 24 Ιουλίου έπεσα πάνω σε ένα δημοσίευμα ενός Αμερικάνικου Blog με τίτλο
Audit Of The Federal Reserve Reveals $16 Trillion In Secret Bailouts.

Μεταφράζω τμήμα του κειμένου που είναι από τα πιο σοκαριστικά σκάνδαλα του αιώνα μας.

Η πρώτη οικονομική επιθεώρηση που έγινε ποτέ στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα της Αμερικής τη γνωστή FED πραγματοποιήθηκε εξαιτίας του Ron Paul ρεπουμπλικάνου γερουσιαστής του Τεξας. Ο Jim DeMint, ένας Ρεπουμπλικάνος Γερουσιαστής και ο Bernie Sanders, ένας ανεξάρτητος γερουσιαστής, προσπάθησαν να γίνει μια πλήρης επιθεώρηση της FED αλλά «τους βάλανε πολύ νερό στο κρασί» εξαιτίας των Ben Bernanke και του Alan Greenspan, που λέγοντας ψέματα στο Κογκρέσο πως η επιθεώρηση θα είχε κακό αντίκτυπο στις αγορές, οδήγησε τελικά σε μερικό έλεγχο της FED. Παρ' όλα αυτά, τα αποτελέσματα του πρώτου ελέγχου της Fed σχεδόν στα 100 χρόνια ιστορίας της έχουν αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του γερουσιαστή Sander στις 21/7/2011.

Αυτό που αποκαλύφθηκε κατά τον έλεγχο ήταν εκπληκτικό: 16,000,000,000,000 $ έχουν δοθεί κρυφά σε αμερικανικές τράπεζες, εταιρείες και ξένες τράπεζες παντού από τη Γαλλία έως τη Σκωτία. Από την περίοδο μεταξύ Δεκεμβρίου 2007 και Ιουνίου 2010, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ είχε κρυφά διασώσει πολλές διεθνεις τράπεζες, επιχειρήσεις και κυβερνήσεις. Η Federal Reserve αρέσκεται στο να αναφερει αυτές τις μυστικές διασωστικές δανειοδοτησεις σαν «ΟΛΑ σε ΕΝΑ πακέτο» ( all-inclusive) αλλά σχεδόν κανένα από τα χρήματα δεν έχουν επιστραφεί και όλα ειναι δανεισμένα ΜΕ ΕΠΙΤΟΚΙΟ 0%. Το γιατι η Ομοσπονδιακή Τράπεζα δεν είχε πει ποτέ τίποτα δημόσια γι αυτό και ούτε καν ενημέρωσε το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών σχετικά με το σχέδιο διάσωσης 16 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, είναι προφανές. Η αμερικανική κοινή γνώμη θα είχε εξοργισθεί όταν θα ανακάλυπτε ότι η Ομοσπονδιακή Τράπεζα διέσωσε τις ξένες τράπεζες, ενώ οι Αμερικανοί αγωνίζονται να βρουν μια θέση εργασίας.

Για να τοποθετήσουμε τα 16 τρισεκατομμυρία δολάρια σε μια προοπτική, να θυμάστε ότι το ΑΕΠ των Ηνωμένων Πολιτειών είναι μόνο $ 14.12 τρισεκατομμύρια. Το σύνολο του εθνικού χρέους της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών στα 200+ χρόνια της ιστορίας της είναι «μόνο» 14.5 τρισεκατομμύρια δολάρια. Ο προϋπολογισμός που συζητείται τόσο πολύ στο Κογκρέσο και στη Γερουσία είναι «μόνο» 3.5 τρισεκατομμύρια δολάρια. Γίνεται ενας μεγάλος θόρυβος για το έλλειμμα του 1.5 τρισ. και όλοι ζητάνε να καταπιούν το κόκκινο χαπάκι για τα 16 τρισεκατομμυρια που δοθηκαν για διάσωση τραπεζών και εταιρειών σε όλο τον κόσμο.

Στα τέλη του 2008, το νομοσχέδιο Bailout TARP ψηφίστηκε και δόθηκε το ποσό των 800 δισ. δολαρίων σε τράπεζες και επιχειρήσεις. Αυτό ήταν μια κραυγαλέα απάτη λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι η Goldman Sachs και μόνο έλαβε 814 δισεκατομμύρια δολάρια.

Όπως αποδεικνύεται, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα δώρισε $ 2.5 τρισεκατομμύρια για την Citigroup, ενώ η Morgan Stanley έλαβε 2.040 δισεκατομμύρια δολάρια. Η Royal Bank of Scotland και η Deutsche Bank, μια γερμανική τράπεζα, μοιράστηκαν περίπου ένα τρισεκατομμύριο και πολλές άλλες τράπεζες έλαβαν βαριά κομμάτια των 16 τρισεκατομμυρίων δολαρίων.

Εδώ ο Πίνακας με τα ποσά που δόθηκαν (σε δισ. $)


Η Ελλάδα ξεπουλιέται για δανεισμό 50 δις ευρώ με συνολικό χρέος 500 δις ευρω (~ 700 δισ. δολλάρια) όταν μόνο η Goldmann Sachs παίρνει 814 δισ. δολλαρια με 0% επιτόκιο.Μόνο για το περίφημο swap επί Σημίτη ύψους 1 δισ. δολλαρίων η Goldmann Sachs απέσπασε 300.000.000 αμοιβή.
Στον πίνακα και η Deutche Bank με 354 δις και η γνωστή μας Dexia με 159 δισ.
Από τον Πίνακα είναι κατανοητό πως χρησιμοποιούνται οι εκτυπωτικές μηχανές της FED. Απλή ανταλλαγή χαρτιών με κεφάλαιο από τα Έθνη της Γης. Εχει περάσει πάνω από μια εβδομάδα από την ανακοίνωση της επιθεώρησης και η σιωπή ειναι ΕΚΚΩΦΑΝΤΙΚΗ.


ΔΕΙΤΕ την 266 σελίδων εκθεση της Federal Reserve (July 21st, 2011): http://www.gao.gov/new.items/d11696.pdf Source: http://www.gao.gov/products/GAO-11-696FULL PDF on GAO server: http://www.gao.gov/new.items/d11696.pdfSenator Sander’s Article: http://sanders.senate.gov/newsroom/news/?id=9e2a4ea8-6e73-4be2-a753-62060dcbb3c3



Θυμόμαστε όλοι την "κατάληψη" που είχε γίνει από τους "λαθρομετανάστες" στο περίφημο Μέγαρο της Υπατίας. Θυμόμαστε, επίσης, όλοι μας πως τελικά έφυγαν χωρίς καμία νομική - ποινική επίπτωση, αφού έκαναν συμφωνία με την κυβέρνηση Παπανδρέου την οποία εκβίαζαν ωμά, σύμφωνα με τα παπαγαλάκια της κυβέρνησης του μνημονίου (δηλαδή, η κυβέρνηση έπεσε θύμα ωμού εκβιασμού από κάποιους οι οποίοι λαθραία μπήκαν στην χώρα και απαιτούσαν να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις τους, οι οποίες υπερέβαιναν το νόμο).

Αυτό που δεν ξέρουν αρκετοί, είναι ότι η υπόθεση των καταληψιών της Νομικής προκειμένου να τους χορηγηθεί η περιβόητη άρση αναστολής απομάκρυνσης από την χώρα, δεν πάρθηκε “μαζικά”. Κάθε περίπτωση ελέγθηκε ξεχωριστά. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΧΕΡΑΚΙΑ έβαλαν υπογραφή για αυτά τα καθάρματα ώστε να παραμείνουν στην χώρα και να επιδοθούν σε εγκληματική δραστηριότητα.

Ο νόμος λοιπόν είναι ξεκάθαρος. Έπρεπε ήδη να έχει διαταχθεί ΕΔΕ ώστε να διωχθούν αυτοί που έβαλαν τις ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ υπογραφές. Ελπίζουμε να γίνει ΑΜΕΣΑ κυριε Όθωνα, που είχατε το θάρρος να το παραδεχθείτε στην βουλή:

«Οι συγκεκριμένοι, δεν άξιζαν της μεταχείρισης που η Πολιτεία επέδειξε απέναντί τους»

«Αμέσως κινήθηκαν οι διαδικασίες άρσης της αναβολής απομάκρυνσης. Ήδη από τις 25/7, έχει γίνει και η διοικητική εκτός από την δικαστική πράξη, που άρει την ευεργετική απόφαση και η υλοποίηση επίκειται τις επόμενες ημέρες. Θα συμμεριστώ ότι οι συγκεκριμένοι δεν άξιζαν της μεταχείρισης που η Πολιτεία επέδειξε απέναντί τους. Η στάση τους θα πρέπει να προβληματίσει και όλους εκείνους, οι οποίοι έσπευδαν να ηρωοποιήσουν το σύνολο των μεταναστών που είχαν προβεί στις συγκεκριμένες ενέργειες με την κατάληψη της Νομικής και την απεργία πείνας στην «Υπατία». Θα πρέπει όμως, να είμαστε και προσεκτικοί: Δεν μπορεί η εξατομικευμένη ευθύνη να γενικευτεί στο σύνολο των μεταναστών που είχαν την περίοδο εκείνη διατυπώσει τα συγκεκριμένα αιτήματα».

ο κ. Όθωνας, ερωτηθείς σχετικά, διευκρίνισε πως για τους πρώην απεργούς πείνας της «Υπατίας», δεν υπήρξε μία γενική απόφαση αναβολής απομάκρυνσης, αλλά ατομικές αποφάσεις, που επέτρεπαν την εξέταση της διαγωγής των εν λόγω μεταναστών μετά την λήξη της απεργίας πείνας, αλλά και την «πολύ αυστηρή επανεξέταση» της περίπτωσης του καθενός, μετά το χρονοδιάγραμμα λήξης της περιόδου αναστολής της απομάκρυνσης.
Εάν λοιπόν κύριε Όθωνα δεν διαταχθεί ΕΔΕ, οι πολίτες που ταυτοποιήθηκαν ως θύματα της παράνομης δραστηριότητας αυτών των ανθρώπων, μπορούν να καταθέσουν μήνυση κατά παντός υπευθύνου ώστε να τιμωρηθούν αυτοί που τους εξέθεσαν στις ορέξεις των εγκληματιών. Δυστυχώς δεν μπορούμε να το κάνουμε εμείς. Ας αναλάβουν όμως και οι πολίτες τις ευθύνες τους και να πάψουν να παριστάνουν το ποίμνιο επί σφαγή.


Προκλητικές μεθοδεύσεις εθνικού ξεπουλήματος της Θράκης. Αυτή είναι η συντομογραφία της απόφασης του Δ.Σ. της Αγροτικής Τράπεζας και η οποία αφορά την πώληση του συνόλου των μετοχών της στην ΣΕΚΑΠ, τη Συνεταιριστική Καπνοβιομηχανία που αποτελεί οικονομικό στήριγμα και εθνικό ακούραστο εργάτη υπέρ των Ελληνικών συμφερόντων στην Θράκη.

Η Νέα Ελλάδα καταγγέλλει τόσο την απόφαση του Δ.Σ. της ΑΤΕ, όσο και την πολιτική και οικονομική μεθόδευση εξολόθρευσης μίας σημαντικής Ελληνικής Βιομηχανίας. Οι προσωπικές ευθύνες του ίδιου του πρωθυπουργού, τον καθιστούν υπεύθυνο και ένοχο για την σημερινή ανακοίνωση της ΑΤΕ. Τοποθετώντας τον πρωθυπουργό, κ. Παπανδρέου, απέναντι στην εθνική επιταγή που προτάσσει την με κάθε θυσία διατήρηση της Ελληνικής ιδιοκτησίας και διαχείρισης της ΣΕΚΑΠ, τονίζουμε πως καταδικάζουμε τους πρωταγωνιστές της εθνικής μειοδοσίας που γίνεται στο όνομα του χρήματος και καταγγέλλουμε στους Έλληνες πολίτες τις πολιτικές αθλιότητες και μεθοδεύσεις που οδήγησαν στην τοποθέτηση πωλητηρίου στην ΣΕΚΑΠ.

Διαβεβαιώνουμε πως θα παρακολουθήσουμε από κοντά τις ό,ποιες εξελίξεις και δεν θα διστάσουμε να καταγγείλλουμε ονομαστικά εκείνους που θα επιχειρήσουν να δώσουν την ΣΕΚΑΠ που αποτελεί και τον οικονομικό πυλώνα της Θράκης σε χέρια τούρκων «επιχειρηματιών». Η Θράκη ανήκει στην Ελλάδα και η ΣΕΚΑΠ ανήκει στους Έλληνες. Η πώληση των μετοχών της Θρακικής Καπνοβιομηχανίας αποτελεί τον πρόλογο μεγάλων εθνικών εξελίξεων, για τις οποίες υπεύθυνοι είναι όλοι όσοι κυβέρνησαν την πατρίδα μας και ιδιαίτερα η σημερινή τραγική μνημονιακή κυβέρνηση του ανθυ-πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου.

Γραφείο Τύπου της «Νέας Ελλάδας»

  • Τελικά όλες οι χώρες θα μας βοηθήσουν λέει η Κομισιόν
  • "Για το ευρώ τους ρε γαμώτο", να τους βοηθήσουμε να έχουν ξύλα για το τζάκι τον χειμώνα...

Ξαφνικά όλοι μας αγαπάνε. Γίναμε οι αγαπητικές της "Ευρωπούλας", λόγω του "πούλα τώρα που μπορείς" που ανέλαβε να κάνει πράξη σε βάρος μίας ολόκληρης χώρας, ο Γιώργος Παπανδρέου.

Όλες οι χώρες της Ευρώπης είναι στο πλάι της Ελλάδας (κατ' άλλους, από πίσω, και μας σπρώχνουν για να βρούμε τον δρόμο μας, για να μας ανοίξουν τα μάτια...), ακόμα και αν μας δανείζουν με χαμηλότερο επιτόκιο, για περισσότερα χρόνια και εμείς θα έχουμε στο τέλος μικρότερο χρέος.

Είναι σαν να πει κάποιος στον ιδιοκτήτη του ότι θα σου πληρώνω λιγότερο ενοίκιο, σε δόσεις και τα κοινόχρηστα δικά σου και αυτός να λέει ναι...!

Λέτε να είχαμε φτάσει τόσο πολύ στο χείλος του γκρεμού και να το κατάλαβαν όλοι την τελευταία στιγμή;

Όλες οι χώρες θα συνεισφέρουν στην επόμενη δόση του δανείου προς την Ελλάδα, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Η Ελλάδα πρόκειται να λάβει 5,8 δισ. ευρώ από διμερή δάνεια με τις χώρες τις ευρωζώνης και 2,2 δισ. ευρώ από το ΔΝΤ. Ωστόσο, η πρόσφατη απότομη άνοδος του κόστους δανεισμού για την Ιταλία και την Ισπανία είναι πιθανό να καταστήσει πιο ακριβό για τις δυο χώρες να δανείστούν από την αγορά, απ’ ότι θα ήταν για να δανείσουν στην Ελλάδα.

“Όλες οι χώρες-μέλη της ευρωζώνης θα συνεισφέρον στην επόμεν δόση της βοήθειας για την Ελλάδα”, δήλωσε η εκπρόσωπος της Κομισιόν, Chantal Hughes. “Δεν υπάρχει υπόνοια ότι κάποια χώρα δεν θα συνεισφέρει, συμπεριλαμβανομένης της Ιταλίας και της Ισπανίας”, τόνισε.

Ωστόσο, σύμφωνα με την ίδια, “αν ποιαδήποτε χώρα έχει να αντιμετωπίσει υψηλότερο κόστος χρηματοδότησης εκείνη τη στιγμή, όταν χρηματοδοτηθεί η επόμενη δόση του δανείου, υπάρχει μηχανισμός που θα αποζημιώσει τον δανειοδότη”.

Δεν υπάρχει σχέδιο για Ισπανία, Ιταλία και Κύπρο

Δεν υπάρχει κανένα σχέδιο «πάνω στο τραπέζι» για την παροχή δανείων στην Ισπανία, στην Ιταλία και στην Κύπρο, τρεις χώρες της ευρωζώνης οι οποίες αντιμετωπίζουν εντεινόμενες πίεση από τις αγορές και τους οίκους αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, ανακοίνωσε σήμερα η Ευρωπαϊκή Ένωση.


Αν και αρκετά ακόμη ζητήματα του νέου πακέτου χρηματοδότησης της ελληνικής οικονομίας δεν έχουν ακόμη διευκρινιστεί, γενικότερη εντύπωση είναι πως τα πράγματα αυτήν την ώρα είναι σαφώς καλύτερα από την προηγούμενη εβδομάδα, όταν δεν είχε γίνει η ευρωπαϊκή σύνοδος κορυφής της 21ης Ιουλίου.

Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν ακόμη τέσσερις προκλήσεις, τις οποίες η κυβέρνηση και οι δανειστές καλούνται να ξεπεράσουν, προκειμένου η ελληνική οικονομία να αποκτήσει τις προϋποθέσεις ώστε να βγει από την κρίση.

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ

Πρόκληση Νο 1

Οι Ευρωπαίοι μας καλύπτουν για τις τοκοχρεολυτικές δόσεις της χώρας έως και τα μέσα του 2014, με την προϋπόθεση πως η Ελλάδα θα έχει εισπράξει γύρω στα 28 δισ. ευρώ από τις πωλήσεις περιουσιακών της στοιχείων (ιδιωτικοποιήσεις, εκμετάλλευση ακινήτων κ.λπ.).

Αυτό βέβαια προϋποθέτει τα εξής:

Α. Η χώρα θα καταφέρει να εισπράξει τα 28 δισ. ευρώ από τις ιδιωτικοποιήσεις. Θα μπορέσει όμως;

Β. Η Ελλάδα θα επιστρέψει σε πρωτογενή πλεονάσματα στον προϋπολογισμό της από το 2012 και μετά.

Γ. Η συμπεριφορά, οι πρωτοβουλίες και η αποτελεσματικότητα της κυβέρνησης θα είναι τέτοιες, ώστε η τρόικα να δίνει το «ΟΚ» κάθε τρίμηνο για να συνεχίζεται η καταβολή των περιβόητων δόσεων.

Πρόκληση Νο 2

Η συμμετοχή των ιδιωτών στην επιμήκυνση του ελληνικού χρέους θα πρέπει να είναι τέτοια ώστε οι τοκοχρεολυτικές δόσεις της Ελλάδας να μειωθούν μέχρι το 2020 και σε συνδυασμό με τα πλεονάσματα του προϋπολογισμού να μπορεί να συνεχιστεί απρόσκοπτα η χρηματοδότηση της χώρας για πολλά χρόνια ακόμη.

Κάποιοι αναλυτές έχουν εκφράσει επιφυλάξεις για το πόσο εκτεταμένη θα είναι η συμμετοχή των ιδιωτών, ωστόσο οι ψυχραιμότεροι παράγοντες της αγοράς εκτιμούν πως οι απώλειες από τη συμμετοχή στη ρύθμιση των χρεών (21%) είναι προτιμότερες από τον κίνδυνο που θα διατρέχουν όσοι ιδιώτες δεν δεχτούν να επιμηκύνουν τα δάνειά τους. Και αυτό γιατί οι συμμετέχοντες θα χάσουν μεν το 21%, πλην όμως θα κλειδώσουν το υπόλοιπο 79% λόγω της εγγύησης του EFSF (αρκετοί επενδυτές, άλλωστε, έχουν μέσο κόστος κτήσης σαφώς χαμηλότερο του 100, οπότε οι απώλειες θα είναι μικρότερες του 21%). Αντίθετα, οι υπόλοιποι δεν θα έχουν καμία εξασφάλιση για την επένδυσή τους.

Πρόκληση Νο 3

Το πεδίο για τις ελληνικές τράπεζες δεν έχει ακόμη ξεκαθαρίσει. Φαίνεται πως θα χρειαστούν αυξήσεις κεφαλαίου γύρω στα 6 – 9 δισ. ευρώ, σε περίπτωση όπου η Τράπεζα της Ελλάδος επιμείνει σε ελάχιστα απαιτούμενο δείκτη Core Tier 1 στο 10% και αν αποφασιστεί να εγγράψουν λογιστικά μια κι έξω τις ζημίες τους από την κατοχή ελληνικών ομολόγων. Αν δεν γίνουν αυτά, τότε αυξήσεις κεφαλαίου ουσιαστικά δεν θα απαιτηθούν.

Τι θα γίνει, όμως, αν απαιτηθούν αυτά τα πρόσθετα κεφάλαια:

Α. Μέρος του ανοίγματος θα μπορούσε να καλυφθεί από πωλήσεις θυγατρικών στο εξωτερικό και από πολιτική περιορισμού των δαπανών (αναμένεται σύντομα από τις τράπεζες μεγαλύτερη κινητικότητα στον συγκεκριμένο τομέα).

Β. Ένα άλλο κομμάτι θα μπορούσε να εξοικονομηθεί μέσα από συγκεκριμένες συγχωνεύσεις, όπου τράπεζες με πλεόνασμα σε δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας θα μπορούσαν να… παντρευτούν με ελλειμματικές σε αυτόν τον δείκτη.

Γ. Το υπόλοιπο ποσό θα μπορούσε να καλυφθεί είτε από αυξήσεις κεφαλαίου και μετατρέψιμα ομολογιακά δάνεια, είτε από τα κεφάλαια του EFSF. Το πρώτο ενδεχόμενο παρουσιάζει σημαντικές δυσκολίες επί του παρόντος (οι αγορές δείχνουν διστακτικές), ενώ το δεύτερο μόνο ως τελευταία λύση θα μπορούσε να επιλεγεί από τους τραπεζίτες.

Άρα, λοιπόν, οι αποφάσεις της Τραπέζης της Ελλάδος (επομένως και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας) για τον ελάχιστα απαιτούμενο δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας και των Ευρωπαίων για το πώς θα λογιστικοποιηθεί η ζημία των ομολόγων μόνο ουδέτερες δεν μπορούν να θεωρηθούν, καθώς από το περιεχόμενό τους θα οδηγήσουν σε πολύ διαφορετική κατάσταση την επόμενη μέρα του τραπεζικού χάρτη στην Ελλάδα…

Η εμμονή στους υψηλούς δείκτες κεφαλαιακής επάρκειας και στην εγγραφή μια κι έξω όλης της ζημίας θα πιέσει ακόμη περισσότερο τις τράπεζες για συγχωνεύσεις, για πωλήσεις θυγατρικών και ενδεχομένως για προσφυγή στα κεφάλαια του μνημονίου, ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Πέρα όμως από το ζήτημα της κεφαλαιακής επάρκειας, εξίσου σημαντικό είναι το θέμα της ρευστότητας των τραπεζών. Η ένταξη των ελληνικών ομίλων στο πρόγραμμα των ιδιωτών θα απομακρύνει για το μακρινό μέλλον ταμειακές εισροές δισ. ευρώ που αναμένονταν τα αμέσως προσεχή έτη, σε μια περίοδο όπου η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα υπενθυμίζει στα ελληνικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα πως πρέπει να περιορίσουν σταδιακά την έκθεσή τους προς αυτήν.

Οι πωλήσεις θυγατρικών στο εξωτερικό (δείκτης χορηγήσεων προς καταθέσεις σαφώς πάνω από το 100%) και η πώληση υπαρχόντων δανείων σε hedge funds δεν αρκούν για να καλύψουν το κενό. Και βέβαια οι ελληνικές τράπεζες μπορεί να μην κινδυνεύουν να κλείσουν, ωστόσο ζητούμενο θα παραμείνει πού θα βρουν κεφάλαια για να χρηματοδοτήσουν την ελληνική οικονομία.

Πρόκληση Νο 4

Αφού δεν εξασφαλίζεται η δυνατότητα των τραπεζών να χρηματοδοτήσουν την ελληνική οικονομία (μάλλον, νέα υποχώρηση του υπολοίπου των χορηγήσεων αναμένεται), πώς και πότε θα μπορούσε να ανακάμψει η οικονομία, όταν μάλιστα δρομολογείται νέο μπαράζ φόρων και επίκεινται νέες περικοπές στις αποδοχές των εργαζομένων τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα;

Η μόνη ελπίδα για να επανέλθει το ΑΕΠ σε θετικό πρόσημο μέσα στο 2012 είναι να συνεχίσουν οι εξαγωγές και ο τουρισμός την ανοδική τους πορεία και ταυτόχρονα να “πέσουν” αρκετά δισ. ευρώ από το λεγόμενο νέο Σχέδιο Μάρσαλ.

Άρα, λοιπόν, θα πρέπει όχι μόνο να επιλεγούν επενδυτικά προγράμματα εδώ και τώρα (ώστε να ξεκινήσουν μέσα στο 2012) αλλά και να χρηματοδοτηθούν αμέσως -και σχεδόν αποκλειστικά- από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, καθώς τόσο στο ελληνικό δημόσιο όσο και στα ελληνικά πιστωτικά ιδρύματα δυνατότητα για πολλά πράγματα δεν υπάρχει…

Πηγή




Τα πάντα είναι χρήμα για τους τραπεζίτες. Και αυτή η αντίληψη δεν αλλάζει ούτε ακόμη και όταν η διαχείριση μίας τράπεζας είναι κρατική... Αυτό, τουλάχιστον, αντιλαμβάνεται και ο πλέον μη ενήμερος, από τη στιγμή που η ΑΤΕ αποφάσισε να πουλήσει την ΣΕΚΑΠ...!

Φυσικά, η ευθύνη της απόφασης αυτής δεν ανήκει καθ' ολοκληρίαν στην διοίκηση της τράπεζας της Ελλάδας, αλλά βαραίνει στο μέγιστο βαθμό την κυβέρνηση Παπανδρέου και τον ίδιο τον πρωθυπουργό, ο οποίος μπορεί να μιλάει για ανάπτυξη, αλλά τα "έργα" του αποδεικνύουν με τον χειρότερο τρόπο πως το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι το ξεπούλημα. Το ξεπούλημα, μάλιστα, μίας καπνοβιομηχανίας και ιδιαίτερα της ΣΕΚΑΠ, δημιουργεί μείζον ζήτημα για τις πραγματικές προθέσεις της πολιτικής ηγεσίας της χώρας, αφού είναι γνωστό πως η συγκεκριμένη βιομηχανία αποτελεί δείγμα ισχύος (οικονομικής και εθνικής) και έχει γίνει πόλος έλξης για τουρκικά "κεφάλαια" που αδημονούν να την εξαγοράσουν. Και δεν χρειάζεται ιδιαίτερο μυαλό (πραγματικά αρκεί αυτό που έχει και ο Γιώργος Παπανδρέου) για να κατανοήσει κάποιος την βλάβη -σε οικονομικό και εθνικό επίπεδο- που θα δημιουργήσει στην Θράκη πιθανή πώληση της ΣΕΚΑΠ σε τούρκους "επιχειρηματίες".

Δυστυχώς, στο πνεύμα του "πωλούνται τα πάντα σε τιμή ευκαιρίας", η συγκεκριμένη απόφαση της Αγροτικής Τράπεζας, λειτουργεί κατά των Ελληνικών συμφερόντων (οικονομικών και εθνικών) και ιδιαίτερα κατά της Θράκης. Οι δικαιολογίες περί μείωσης του ισολογισμού της Καπνοβιομηχανίας και ζημιών που παρουσίασε στον τελευταίο του ισολογισμό, αποτελούν λογιστική και όχι ειλικρινή προσέγγιση της σκληρής πραγματικότητας (συνεχείς αυξήσεις τιμών των τσιγάρων, που η εταιρεία αποφάσισε να μην τις περάσει στους καταναλωτές), αφού η πτωτική τάση, όλως παραδόξως, άρχισε από τότε που ο Γιώργος Παπανδρέου ανέλαβε την πρωθυπουργία της χώρας... (σύμφωνα με τον ενοποιημένο ισολογισμό της, τα έσοδα της ΣΕΚΑΠ το 2010 συρρικνώθηκαν σε 36 εκατ. ευρώ, από 53,2 εκατ. ευρώ στην προηγούμενη χρήση, ενώ η εταιρεία κατέγραψε και ζημιές προ φόρων 13,165 εκατ. ευρώ, έναντι κερδών το 2009.)

Σύμπτωση άραγε ή μήπως πρόκειται για εξόφθαλμη πολιτική η οποία αποσκοπεί στην πλήρη αποβιομηχάνιση τη χώρας; Δυστυχώς, για τον Γιώργο Παπανδρέου, αλλά και για την διοίκηση της ΑΤΕ, οι εθνικές ευθύνες βαραίνουν εκείνους που συμμετείχαν (ή εξακολουθούν να συμμετέχουν) καθ' οιονδήποτε τρόπο στο ξεπούλημα μίας εθνικά χρήσιμης βιομηχανίας. Η βιασύνη, μάλιστα, της διοίκησης της ΑΤΕ να κατατεθούν μέχρι 26 Αυγούστου οι αιτήσεις των ενδιαφερομένων, ίσως να υποκρύπτει και επαφές που προηγήθηκαν της ανακοίνωσης πώλησης της ΣΕΚΑΠ. Κι αυτό, επειδή είναι αρκετά δύσκολο (αν όχι αδύνατο) να ολοκληρωθεί μία έρευνα και να συνταχθεί μία μελέτη από οποιονδήποτε πιθανό αγοραστή... Εκτός και εάν... ο αγοραστής είχε ενδιαφερθεί και στο παρελθόν για εξαγορά της συγκεκριμένης Ελληνικής Καπνοβιομηχανίας. Κατά το παρελθόν είχαν υπάρξει κρούσεις εξαγοράς από κάποιον Ινδό επιχειρηματία, από Κινέζους (λίαν προσφάτως), από όμιλο τούρκων επιχειρηματιών, από την Ziraat Bank, από Έλληνες μουσουλμάνους κατοίκους της Θράκης και από μία τουρκική εταιρεία μεταφορών που δραστηριοποιείται στην Βουλγαρία...

Τί θα γίνει τώρα; Οι εξελίξεις θα ξεσκεπάσουν την οποιαδήποτε σκοπιμότητα υπάρχει (εάν υπάρχει) πίσω από την βιαστική ανακοίνωση της Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδας για πώληση του πακέτου μετοχών της (ύψους περίπου 44,5%, ενώ υπενθυμίζεται ότι το 34,5% του μετοχικού κεφαλαίου της ΣΕΚΑΠ κατέχει η ΣΕΚΕ, το 8,5% ο συνεταιρισμός εργαζομένων, ενώ το υπόλοιπο ποσοστό βρίσκεται στα χέρια αγροτικών συνεταιρισμών.) στην ΣΕΚΑΠ.

Πάντως, σε περίπτωση που η εταιρεία πωληθεί σε τουρκικά κεφάλαια, τότε αυτό θα ισοδυναμεί με παράδοση - πώληση ολόκληρης της Θράκης στα χέρια της Άγκυρας. Και αυτό θα γίνει επί κυβερνήσεως και δια χειρός Γιώργου Παπανδρέου, στην πρωθυπουργική θητεία του οποίου η καπνοβιομηχανία βρέθηκε σε πολύ δύσκολη οικονομική θέση και κάποιοι "μέτοχοι" αποφάσισαν να της κρεμάσουν πωλητήριο...


Ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Αντώνης Σαμαράς, έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Μάταια προσπαθώ 20 μήνες τώρα, να πείσω την Κυβέρνηση να βάλει μπροστά τα έργα του ΕΣΠΑ.

Η Κυβέρνηση, αντί να ενεργοποιήσει τους μηχανισμούς, τους αδρανοποίησε. Για μήνες μάλιστα, ξέχασε να ορίσει ακόμη και τον αρμόδιο Γενικό Γραμματέα.

Σε μια εποχή δύσκολη για την οικονομία, ένα ποσό 18 δις ευρώ παρέμεινε έτσι προκλητικά ανενεργό.

Προτίμησαν να κόβουν μισθούς και συντάξεις και άφησαν ανεκμετάλλευτη μια πραγματική ευκαιρία για την επανεκκίνηση της οικονομίας.

Έπρεπε να της το υποδείξουν οι ξένοι σήμερα για να αποφασίσει, επιτέλους, η κυβέρνηση να ξεκουνηθεί…

Εν τω μεταξύ, όμως, η ζημιά που έχει προκληθεί, εξαιτίας αυτής της καθυστέρησης, είναι μεγάλη.

Γι’ αυτή την προκλητική αδιαφορία και ανικανότητα, ποιός φέρει την ευθύνη;

Ποιος θα απολογηθεί κύριε Παπανδρέου;

Κανείς;...»



Μεταθέσεις με προκήρυξη εκδήλωσης ενδιαφέροντος είναι το σχέδιο που επεξεργάζεται η ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Αμυνας προκειμένου να αντιμετωπίσει την ακαμψία του συστήματος μορίων. Οι θέσεις των στρατιωτικών στις μονάδες θα καλύπτονται αφενός με βάση τα μόρια, αφετέρου όμως θα λαμβάνονται σοβαρά υπόψη τα κοινωνικά κριτήρια τα οποία στο σύστημα που καταρτίσθηκε επί της υπουργίας Ευάγγελου Βενιζέλου είχαν παραγκωνισθεί.

Διορθώσεις

Σύμφωνα με πληροφορίες, το επιτελείο του υπουργού Εθνικής Αμυνας Πάνου Μπεγλίτη επιχειρεί διορθώσεις στο σύστημα των μεταθέσεων των στρατιωτικών και αποκατάσταση προς το δικαιότερο των προβλημάτων που έχουν ανακύψει με την αυστηρή εφαρμογή της μοριοδότησης. Στην κατεύθυνση αυτή έχουν ζητηθεί προτάσεις και από τα Γενικά Επιτελεία έτσι ώστε να προωθηθεί ένα μοντέλο το οποίο δεν θα αδικεί όσους απέκτησαν διοικητική εμπειρία μέσα από θέσεις ευθύνης και τυπικά προσόντα, αλλά δεν θα αποδεικνύεται και αδύναμο να ικανοποιήσει κοινωνικά αιτήματα όταν πρέπει.

Αναζητώντας την κατάλληλη συνταγή φαίνεται να προκρίνεται η ιδέα της προκήρυξης θέσεων. Τα στελέχη που ενδιαφέρονται γι’ αυτές θα υποβάλλουν στις μονάδες όπου υπηρετούν σχετική αίτηση μετάθεσης και με ένα συνδυασμό μορίων και κοινωνικών κριτηρίων θα αποφασίζεται η πλήρωση των συγκεκριμένων θέσεων. Το σχέδιο είναι σε αρχικό στάδιο και δεν έχει αποσαφηνιστεί σε ποιο βαθμό θα υλοποιηθεί, καθώς επίσης και οι ακριβείς διαδικασίες. Δεδομένο είναι πως η αυστηρή εφαρμογή του συστήματος των μορίων δημιούργησε αρκετά και σοβαρά προβλήματα τα οποία πρέπει να επιλυθούν. «Δεν μπορεί έγγαμοι στρατιωτικοί και με παιδιά, με υψηλό αριθμό μορίων, να μην ικανοποιήθηκαν και αιτήματα στελεχών ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων να απορρίφθηκαν», ανέφερε ανώτατη πηγή. Αλλο ενδεικτικό παράδειγμα είναι η εντοπιότητα, η οποία σε πολλές περιπτώσεις παραγνωρίστηκε.

Αναταραχή

Η διόρθωση των στρεβλώσεων του υπάρχοντος συστήματος απορρέει και από την αναταραχή εντός των Ενόπλων Δυνάμεων. Η πολιτική σε συνεργασία με τη στρατιωτική ηγεσία του Πενταγώνου αναζητούν τρόπους να δώσουν κάποιες διεξόδους στα στελέχη και να ελαφρύνουν το βαρύ φορτίο που φέρουν οι ένστολοι σε περίοδο οικονομικής κρίσης με τα οικονομικά μέτρα να τους επιφέρουν το ένα πλήγμα πίσω από το άλλο χωρίς να διαφαίνεται φως στο τούνελ. Τις τελευταίες ημέρες, μάλιστα, με τη δημοσιοποίηση διευκρινιστικών εγκυκλίων του υπουργείου Οικονομικών, καταγράφεται αναστάτωση μεγάλη στο Στράτευμα καθώς επέρχεται «πάγωμα» μισθολογικών προαγωγών και χρονοεπιδόματος και μείωση 20% του επιδόματος ειδικής απασχόλησης. Δηλαδή, απώλεια εισοδήματος έως 250 ευρώ το μήνα.

Το ερώτημα βέβαια είναι αν η ηγεσία θα πετύχει να κατευνάσει την απογοήτευση των στρατιωτικών και να αποτρέψει πιθανόν ένα νέο κύμα φυγής από τις Ενοπλες Δυνάμεις από στελέχη που έχουν θεμελιώσει δικαίωμα συνταξιοδότησης. Οι προθέσεις του κ. Μπεγλίτη όπως και η παραδοχή του (φαίνεται από την επιστολή που έστειλε στους αρχηγούς των Επιτελείων για διορθωτικές προτάσεις) ότι το σύστημα βάσει μορίων πάσχει ως προς τα αντικειμενικά κριτήρια και την αξιοκρατία υλοποίησης των μεταθέσεων είναι ενθαρρυντικά στοιχεία. Το μήνυμα αυτό άλλωστε ήθελε να περάσει ο υπουργός Εθνικής Αμυνας όταν χαρακτήρισε το ζήτημα των μεταθέσεων ως «μείζονος σημασίας για το σύνολο του στρατιωτικού προσωπικού». Οι πράξεις όμως κρίνουν το αποτέλεσμα και όχι οι προθέσεις. Κι αυτό μένει να αποδειχθεί.

Επιφυλάξεις για Μπεγλίτη

Ορισμένοι διατηρούν τις επιφυλάξεις τους, γιατί ο κ. Μπεγλίτης, αν και φέρεται να είχε εκφράσει διαφωνίες στο σύστημα μεταθέσεων που κατήρτισε και εφάρμοσε με νόμο ο προκάτοχός του, ήταν την ίδια περίοδο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Αμυνας. Διαφωνίες και ενστάσεις είχαν εκφράσει και στρατιωτικοί, κυρίως για τα κριτήρια που εξασφάλιζαν τη μετάθεση και τις προσφυγές σε περίπτωση που η φρουρά μετακίνησης δεν ικανοποιούσε, αλλά αγνοήθηκαν πλήρως από τον τότε υπουργό Εθνικής Αμυνας κ. Βενιζέλο. Συνέπεια ήταν οι μεταθέσεις των στρατιωτικών να κοινοποιηθούν με μεγάλη καθυστέρηση, ανατρέποντας τον οικογενειακό προγραμματισμό χιλιάδων οικογενειών.

Η "δικιά μας" Υπατία σε διαφορετική έκδοση;

Μετανάστες έκλεισαν για αρκετές ώρες ένα δρόμο και τμήμα του σιδηροδρομικού δικτύου κοντά σε κέντρο κράτησης μεταναστών στο Μπάρι, στην νότια Ιταλία, με αίτημα να τους δοθεί το καθεστώς του πρόσφυγα, ενώ προκλήθηκαν και συγκρούσεις με την αστυνομία με αποτέλεσμα να τραυματιστούν 35 άνθρωποι, όπως μετέδωσαν τα ιταλικά μέσα ενημέρωσης.

Ανάμεσα στους τραυματίες βρίσκονται κυρίως αστυνομικοί, αλλά και περαστικοί οι οποίοι χτυπήθηκαν από τις πέτρες που πέταξαν οι μετανάστες, που επιτέθηκαν και σε ένα λεωφορείο που περνούσε από την περιοχή, σύμφωνα με τον ιστότοπο της εφημερίδας Il Corriere della Sera.

Οι εκατοντάδες διαδηλωτές, πολλοί από τους οποίους κρατούσαν σιδηρόβεργες, έκλεισαν με μεγάλες πέτρες τμήμα του σιδηροδρομικού δικτύου και άναψαν φωτιές κατά μήκος του. Περίπου 30 από αυτούς συνελήφθησαν.

Η κυκλοφορία των τραίνων σταμάτησε, ενώ τα δρομολόγια πολλών τοπικών τραίνων πραγματοποιήθηκαν με καθυστέρηση ή ακυρώθηκαν. Η κυκλοφορία αποκαταστάθηκε στα μέσα του απογεύματος .

Οι κινητοποιήσεις σταμάτησαν στις αρχές του απογεύματος μετά τη γραπτή δέσμευση του αντινομάρχη του Μπάρι ότι θα απαντήσει στα αιτήματα που διατύπωσαν οι μετανάστες μέχρι την Τετάρτη, μετά τη συνεδρίαση που θα πραγματοποιηθεί στο Μπάρι υπό την αιγίδα του υφυπουργού Εσωτερικών Αλφρέντο Μαντοβάνο.

Ο Μαντοβάνο πάντως ζήτησε “να επιβληθούν κυρώσεις εναντίον όσων κριθούν ένοχοι γι’ αυτές τις πράξεις”.

Ο Φάμπιο Ρίτσιο, γερουσιαστής της Λέγκας του Βορρά και κυβερνητικού συμμάχου του πρωθυπουργού Σίλβιο Μπερλουσκόνι, δήλωσε από τη μεριά του “να ζητηθεί από την εισαγγελία να διεξάγει ενδελεχή έρευνα και να προχωρήσει σε απελάσεις”.

Αντίθετα η γερουσιαστής του αριστερού Δημοκρατικού Κόμματος Ρόζα Καλιπάρι ζήτησε από “την κυβέρνηση να επανεξετάσει την πολιτική της και να υιοθετήσει μέτρα που θα είναι πιο λογικά και που θα σέβονται περισσότερο τα ανθρώπινα δικαιώματα”. “Το να κρατούνται αθώοι στη φυλακή είναι απαράδεκτο”, υπογράμμισε.

Πηγή

  • Του Dr. Paul Craig Roberts

Η Αμερική μπήκε στη δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα, χωρίς να έχει ξεφύγει από τη μεγάλη οικονομική κρίση που ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 2007.

Η οικονομία της απέτυχε να ανακάμψει, παρά τη μεγαλύτερη κρατική βοήθεια που δόθηκε σε ολόκληρη την ιστορία της χώρας.

Δόθηκαν στις τράπεζες $700 δισεκατομμύρια, εφαρμόσθηκε ένα πρόγραμμα οικονομικών κινήτρων ύψους άλλων $700 δισ, και τέλος υπήρξε μια ποσοτική χαλάρωση (quantitative easing) αξίας μερικών τρισεκατομμυρίων, που ήταν στην ουσία εκτύπωση νέου χρήματος, και άρα δανεισμού, προκειμένου να χρηματοδοτηθούν οι κρατικές δαπάνες.

Όλα τα παραπάνω προβλήματα ήταν δύσκολο να αντιμετωπιστούν, αλλά ούτως ή άλλως, η κυβέρνηση εστίαζε αλλού: σε πολέμους.

Εκτός από τις συνεχιζόμενες συρράξεις στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στο Πακιστάν, στην Υεμένη, και στη Σομαλία, η Αμερική και το ΝΑΤΟ ξεκίνησαν επιθέσεις και στη Λιβύη τον Μάρτιο του 2011.

Όπως και με τις προηγούμενες στρατιωτικές εμπλοκές των ΗΠΑ, έτσι και αυτή στη Λιβύη είχε ως πραγματικό της σκοπό την εκδίωξη της Κίνας από τις πετρελαιοφόρες περιοχές της ανατολικής Λιβύης, στις οποίες είχε ήδη επενδύσει. Και σε αντίθεση με τις υπόλοιπες εξεγέρσεις της «αραβικής άνοιξης», η εξέγερση της Λιβύης ήταν ένοπλη, και οργανωμένη, κατά πολλούς, από την CIA.

Με την εμπλοκή της στη Λιβύη, η Αμερική αύξησε τα ρίσκα, επειδή κρυμμένη πίσω από το πέπλο των αραβικών εξεγέρσεων, είχε ως τελικό σκοπό την αντιμετώπιση της Κίνας.

Ομοίως, με τη στήριξή της στους εξεγερθέντες της Συρίας, η Αμερική είχε ως απώτερο σκοπό τον έλεγχο της ρωσικής ναυτικής βάσης στο Tartus. Με την ανατροπή του Ασσάντ , και την εγκαθίδρυση ενός νέου φιλοαμερικανικού συριακού καθεστώτος, θα πλήττονταν καίρια η ρωσική ναυτική παρουσία στη Μεσόγειο.

Με το να καμουφλάρει τις συμφεροντολογικές παρεμβάσεις της πίσω από τις αραβικές δημοκρατικές εξεγέρσεις, η Ουάσιγκτον απέφυγε μια απευθείας αντιπαράθεση με τη Κίνα και τη Ρωσία, αλλά και οι δυο αυτές δυνάμεις αντιλήφθηκαν πολύ καλά πως η Αμερική έχει αρχίσει να στοχεύει τα εθνικά τους συμφέροντα.

Οι κινήσεις αυτές κλιμάκωσαν την απρόσεκτη επιθετικότητα της Αμερικής, ξεκινώντας μια σκληρή αντιπαράθεση με δυο πυρηνικές δυνάμεις, η μία εκ των οποίων ελέγχει σε μεγάλο βαθμό την αμερικανική οικονομία, αφού αποτελεί τον μεγαλύτερο δανειστή της.

Ένας ακόμη στόχος των ΗΠΑ ήταν και οι κινεζικές επενδύσεις στα πετρέλαια της Αγκόλας και της Νιγηρίας. Μάλιστα, για να ανατρέψει τις οικονομικές διεισδύσεις του Πεκίνου στην Αφρική, η Αμερική προχώρησε στη σύσταση της στρατιωτικής διοίκησης African Command, λίγα χρόνια πριν.

Ενοχλημένη από την κινεζική ανάδυση, η Αμερική έχει βάλει σκοπό της να στερήσει τη Κίνα από τις διάφορες πηγές ενέργειας. Αυτού του είδους τα γεωστρατηγικά παιχνίδια παίζονται εδώ και πολλά χρόνια, και πάντοτε καταλήγουν σε πόλεμο.

Η 11/9/2001 πρόσφερε στην Αμερική μια νέα «απειλή», που αντικατέστησε τη παλιά σοβιετική απειλή, η οποία εξέπνευσε το 1991. Βέβαια, παρά την απουσία του σοβιετικού μπαμπούλα, ο τεράστιος στρατιωτικός προϋπολογισμός των ΗΠΑ παρέμενε ζωντανός επί δέκα χρόνια. Η 9/11 όμως, του πρόσφερε μια ακόμη πιο ταχεία ανάπτυξη.

Μια δεκαετία αργότερα, ο ετήσιος αμυντικός προϋπολογισμός έφτασε το $1.1 τρισ. ή σχεδόν το 70% του ομοσπονδιακού ελλείμματος, που γονάτισε το δολάριο, και που απειλεί με υποβάθμιση την πιστοληπτική αξιοπιστία της χώρας.

Πολεμώντας στη Μ. Ανατολή, η Αμερική έχασε τον πόλεμο της οικονομίας της.

Και όσο εξανεμίζονται οι ελπίδες μιας οικονομικής ανάκαμψης μέσα στο 2011, τόσο αυξάνεται η ανάγκη για νέους πολέμους.

S.A - Prison Planet

  • Ζήσαμε να το δούμε κι αυτό!!! Ο απόλυτος ευτελισμός της Αστυνομίας, από τους λαθρο-έλληνες νεο-πατριώτες. Αφού οι αστυνομικοί προστατεύουν τα "αφεντικά" των λαθρομεταναστών, καλά να πάθουν... Ο κάθε λαθρο-έλληνας να τους στέλνει με δυσμενείς μεταθέσεις στην... Ουγκάντα!
  • Η κυβέρνηση τα κατάφερε και Πασοκοποίησε τους μετανάστες!
Αρχιφύλακας της ΕΛ.ΑΣ. που συμμετείχε τη νύχτα της 25ης Ιουλίου σε προσαγωγή τριών Μαροκινών στο κέντρο της Αθήνας καταγγέλλει σημεία και τέρατα σε ενυπόγραφη αναφορά του προς τον αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ., προς τον εισαγγελέα ποινικής δίωξης και προς τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.

Σύμφωνα με το έγγραφο, ένας από τους προσαχθέντες που συστήθηκε ως «πρόεδρος των Μαροκινών στην Αθήνα» απείλησε αστυνομικά όργανα ότι «θα τους στείλει στη Σκύρο», επικαλούμενος «άκρες» με τον Αλέκο Αλαβάνο.

Στις φοβέρες προς τους αστυνομικούς ο Μαροκινός επικαλέστηκε ως «βύσματά» του τα ονόματα του γενικού επιθεωρητή Νοτίου Ελλάδος, αντιστράτηγου Γρηγόρη Μπαλάκου αλλά και του αποστρατευθέντος αντιστρατήγου της ΕΛ.ΑΣ. Γεωργίου Γαλιάτσου, των οποίων τις υπηρεσιακές κάρτες κουνούσε προειδοποιητικά στα χέρια του.

Κατά την αναφορά του αρχιφύλακα Βούρτση Δημητρίου με ημερομηνία 26-7-2011, την επίμαχη νύχτα εκτελούσε υπηρεσία σε κλιμάκιο πρόληψης και καταστολής εγκληματικότητας μαζί με δύο συναδέρφους του. Στις 22.30 επί της οδού Μάγιερ 29 (εξαιρετικά επικίνδυνη ζώνη στο γκέτο της Ομόνοιας) έλεγξαν τρεις αλλοδαπούς: μία γυναίκα και δύο άντρες. Κατά τον έλεγχο η γυναίκα τούς επέδειξε αποφυλακιστήριο και τους εξύβρισε χυδαία, λέγοντάς τους ότι η επίδειξή του σε κοινή θέα την προσβάλλει. Ο τρίτος Μαροκινός, κάτοικος Πλάκας, με ελληνική αστυνομική ταυτότητα, επιτέθηκε προς το πλήρωμα του οχήματος λέγοντας: «Αυτό που κάνετε απαγορεύεται. Δεν ξέρετε με ποιον έχετε μπλέξει και, για να μην περιαυτολογώ, από αύριο θα κάνετε πεζή περιπολία στη Σκύρο». Κατά τη μεταγωγή του στο Τμήμα Ομονοίας, ο Μαροκινός μιλούσε στο τηλέφωνο, έχοντας στα χέρια του τις κάρτες των δύο προαναφερόμενων αντιστράτηγων της ΕΛ.ΑΣ. Ξαφνικά άρχισαν να χτυπάνε τα τηλέφωνα του αξιωματικού Υπηρεσίας. Επαιρναν από το υπασπιστήριο του αττικάρχη μέχρι αυτό του διοικητή της Ομόνοιας. Ο Μαροκινός πρόεδρος απειλούσε θεούς και δαίμονες ότι «θα πάρει τον Αλαβάνο να πάρει τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, προκειμένου να με τελειώσει από τον χάρτη» αφηγείται ο αρχιφύλακας.

Στο τμήμα έσπευσαν η γνωστή δικηγόρος Ιωάννα Κούρτοβικ, ενώ «εντός του μισαώρου προσήλθαν άτομα κάτωθεν του τμήματος αγνώστου χώρου». Η κυρία Κούρτοβικ δήλωσε στη «δημοκρατία» ότι η αλλοδαπή κοπέλα προπηλακίστηκε κατά την προσαγωγή της και ότι ο αλλοδαπός φίλος της είναι ο αντιπρόεδρος της μαροκινής κοινότητας που αλληλομηνύθηκε με τον αστυνομικό, ενώ ήδη διεξάγεται προανάκριση για το συμβάν από την Εισαγγελία Πρωτοδικών.
Μεταξύ των οργανισμών του Δημοσίου που ανακοινώθηκε ότι καταργούνται είναι και το Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών, γνωστό ως ΙΓΜΕ, αναφέρει δημοσίευμα στο «Παρόν»

Το ερώτημα είναι ποιος ο λόγος.

Εμπορική επιχείρηση δεν είναι. Επομένως ζημιογόνος δεν μπορεί να είναι, έχει έναν κρίσιμο τομέα για τον οποίο άλλωστε υπάρχουν πολλές βλέψεις αρπακτικών, ντόπιων και ξένων.

Το έργο που κάνει σήμερα είναι και τις διαπιστώσεις που προκύπτουν από τις έρευνες, οι οποίες δεν έχουν «σκοπιμότητες», ποιος θα τα κάνει μετά την κατάργησή του, κ. Πάγκαλε;

Κάποιοι πάντως είναι σίγουρο, κ. αντιπρόεδρε, ότι θα τρίβουν τα χέρια τους… Γιατί βγάλανε το εμπόδιο που λέγεται ΙΓΜΕ...

Η κυβέρνηση ξεκίνησε το διάλογο για την αναμόρφωση του φορολογικού συστήματος με βασικό στόχο την επικοινωνιακή διαχείριση μίας ασφυκτικής οικονομικής πραγματικότητας, παρά τη διαμόρφωση μίας νέας πολιτικής.

Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών κ. Ευάγγελος Βενιζέλος μπορεί να δηλώνει ότι όλα τα θέματα βρίσκονται στο τραπέζι, ακόμη και αυτό της μείωσης των συντελεστών ΦΠΑ, όμως γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν υπάρχουν δημοσιονομικά περιθώρια για ουσιαστικές ελαφρύνσεις.

Αντιθέτως, ο Προϋπολογισμός έχει εκτροχιασθεί, μισθωτοί, επαγγελματίες και ιδιοκτήτες ακινήτων θα κληθούν τον Σεπτέμβριο να πληρώσουν νέες έκτακτες φορολογίες ενώ σύμφωνα με όλες τις εκτιμήσεις το έλλειμμα φέτος θα διατηρηθεί σε επίπεδα άνω του 10% έναντι στόχου 7,5%, υποθηκεύοντας ουσιαστικά και τις δημοσιονομικές προοπτικές για το 2012. Η κυβέρνηση απέτυχε παταγωδώς στην αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και τον εκσυγχρονισμό των ελεγκτικών μηχανισμών.

Προεκλογικά υποστήριζε ότι «λεφτά υπάρχουν» επικαλούμενη τις ανείσπρακτες οφειλές προς το Δημόσιο ύψους 34 δισεκατομμυρίων ευρώ. Το μόνο που κατάφερε, ύστερα από 21 μήνες διακυβέρνησης, ήταν να ανεβάσει τον αριθμό των χρεών στα 41 δισεκατομμύρια, αφού προηγουμένως ο Γ. Παπακωνσταντίνου είχε επιχειρήσει να διαγράψει με αδιαφανείς διαδικασίες ένα σημαντικό τμήμα τους. Σχέδια όπως ο φορολογικός «Καλλικράτης» εγκαταλείφθηκαν για να επανέλθουν στη συνέχεια ανάλογα με την πορεία των δημοσιονομικών μεγεθών ενώ κομματικά στελέχη τοποθετήθηκαν σε θέσεις κλειδιά του εισπρακτικού μηχανισμού, όπως είχε καταγγείλει ο παραιτηθείς γενικός γραμματέας του υπουργείου Δ. Γεωργακόπουλος.

Η κυβέρνηση θέλει να κερδίσει χρόνο ξεκινώντας ένα διάλογο, την κατάληξη του οποίου όλοι γνωρίζουν εκ των προτέρων, βάσει των δεσμεύσεων που έχουν αναληφθεί στο πλαίσιο του Μεσοπρόθεσμου και του εφαρμοστικού νόμου. Είναι σαφές ότι εάν δεν υπάρξει ουσιαστική αναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου, οι φόροι θα αυξάνονται ενώ στο διάλογο όλοι θα συμφωνούν στην ανάγκη μείωσής τους.

Το αρνητικό κλίμα που επικρατεί στην ελληνική οικονομία, έρχεται να επιβεβαιώσει μελέτη του Οικονομικού Επιμελητηρίου της Ελλάδας, που παρουσιάζει υποχώρηση του Δείκτη Καταναλωτικής Εμπιστοσύνης κατά 2 μονάδες το δεύτερο τρίμηνο του 2011 (25,1), σε σχέση με το πρώτο τρίμηνο (27,1).

Η έντονη δυσαρέσκεια των ελλήνων πολιτών αποτυπώνεται σε όλους τους επιμέρους Δείκτες, καθώς δεν αναμένουν καλυτέρευση ούτε της προσωπικής οικονομικής τους κατάστασης, αλλά ούτε και της χώρας. Περαιτέρω θεωρούν ότι η οικονομική τους ασφάλεια θα μειωθεί, ενώ αύξηση βλέπουν μόνο στην ανεργία και στη φτώχεια.

Σε δηλώσεις του, κατά τη διάρκεια παρουσίασης της μελέτης που διεξάγεται σε συνεργασία με το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ο πρόεδρος του Οικονομικού Επιμελητηρίου της Ελλάδας, κ. Πελοπίδας Καλλίρης, ανέφερε ως κύρια αίτια για τη ραγδαία υποχώρηση του Δείκτη, τα υψηλά ποσοστά ανεργίας, την ύφεση, τον πληθωρισμό και τη συρρίκνωση της ανάπτυξης και της παραγωγικότητας.

«Η κοινωνική δυσαρέσκεια και αγανάκτηση διογκώνεται και μεταδίδεται με γοργούς ρυθμούς σε όλα τα κοινωνικά στρώματα, σε όλες τις κοινωνικές τάξεις», πρόσθεσε ο κ. Καλλίρης, ενώ δεν παρέλειψε να προειδοποιήσει την κυβέρνηση, για πιθανές ανεξέλεγκτες επιπτώσεις της αρνητικής ψυχολογίας στην κοινωνία, που μπορεί να οδηγήσουν ακόμα και σε φαινόμενα αναρχίας.

Εισήγηση του Προέδρου του Οικονομικού Επιμελητηρίου της Ελλάδας για το Δείκτη Εμπιστοσύνης Καταναλωτή (B’ Τρίμηνο του 2011)

Ο Δείκτης Εμπιστοσύνης Καταναλωτή δημοσιεύεται από το Οικονομικό Επιμελητήριο της Ελλάδας και το Οικονομικό Πανεπιστήμιο της Αθήνας, δύο από τους πιο έγκυρους φορείς του οικονομικού γίγνεσθαι στη χώρα μας.

Με την κατασκευή του Δείκτη Εμπιστοσύνης Καταναλωτή αποτυπώνουμε τις αντιλήψεις των πολιτών και τις προσδοκίες τους για το μέλλον.

Υπάρχουσα Κατάσταση

Η εικόνα της ελληνικής οικονομίας συνεχίζει να παρουσιάζει χαρακτηριστικά οικονομίας σε κατάσταση έκτατης ανάγκης.

Το ΑΕΠ σύμφωνα με την ΕΛΛΣΤΑΤ το 1ο τρίμηνο του 2011 έχει μειωθεί κατά 5,5%. Ο όγκος της οικοδομικής δραστηριότητας μειώθηκε τον Μάρτιο του 2011 κατά 40.4% σε σχέση με αντίστοιχο περυσινό μήνα. Ο δείκτης βιομηχανικής παραγωγής μειώθηκε τον Μάιο του 2011 κατά 10% σε σχέση με αντίστοιχο περυσινό μήνα. Έχουμε αύξηση κατά 28% των ακάλυπτων επιταγών για τους 5 πρώτους μήνες του 2011 σε σύγκριση με τους αντίστοιχους του προηγούμενου έτους. Η αξία των ακάλυπτων επιταγών διαμορφώθηκε στα 820 εκατ. ευρώ στο χρονικό διάστημα Ιανουάριος Μάιος 2001 υποδηλώνοντας την έλλειψη ρευστότητας που υπάρχει στην αγορά.

Η ανεργία το 1ο τρίμηνο του 2011, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, διαμορφώθηκε στο 15,9%, έναντι 11,7% του αντίστοιχου τριμήνου του 2010. Ο απόλυτος αριθμός των ανέργων έφτασε τα 792.601 άτομα. Ανησυχητικό είναι το ποσοστό της ανεργίας που καταγράφεται στους νέους ηλικίας από 15 έως 29 ετών το οποίο είναι 30,9% σε σχέση με 28% το προηγούμενο τρίμηνο. Το ποσοστό ανεργίας των μακροχρόνιων ανέργων, δηλαδή αυτών που αναζητούν εργασία από 12 μήνες και άνω διαμορφώνεται στο 46,6% του συνόλου των ανέργων. Ενδιαφέρον έχει η περιφερειακή διαμόρφωση του ποσοστού ανεργίας όπου «πρωταθλητές» αναδεικνύονται το Νότιο Αιγαίο με ποσοστό 24,3%. Με δεδομένη τη κρίση στους κλάδους της οικοδομής, της βιομηχανίας, του λιανεμπορίου και των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, η ανεργία θα αυξηθεί περαιτέρω και μάλιστα με πιο γοργούς ρυθμούς. Σε σχετική μας ανάλυση έχουμε εκτιμήσει ότι η ανεργία θα ανέλθει στο 20,3% το 2012.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, ο Δείκτης Τιμών Καταναλωτή παρουσίασε αύξηση της τάξης του 3,3% το Ιούνιο του 2011 σε σχέση με τον περυσινό Ιούνιο. Παρά την μεγάλη οικονομική ύφεση ο τιμάριθμος βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα κυρίως λόγω των αυξήσεων στα καύσιμα, στα αλκοολούχα ποτά αλλά και στις υπηρεσίες μεταφορών. Επίσης, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ, από τις 38 βασικές κατηγορίες προϊόντων και υπηρεσιών, στις 31 σημειώθηκαν αυξήσεις των τιμών τους.

Η πραγματική αγοραστική δύναμη των καταναλωτών μειώνεται με πολύ μεγαλύτερο ρυθμό από το ρυθμό που αυξάνεται ο τιμάριθμος. Ο λόγος είναι ότι εξακολουθούν να σημειώνονται σημαντικές αυξήσεις σε βασικά είδη και υπηρεσίες ευρείας κατανάλωσης.

Συνοπτικά Συμπεράσματα της Έρευνας

Οι Έλληνες πολίτες αντιλαμβάνονται την οικονομική κρίση και παράλληλα φαίνεται να εξασθενεί η Καταναλωτική Εμπιστοσύνη, όπως γίνεται αντιληπτό από τα στοιχεία της παρούσας μέτρησης του Δείκτη Εμπιστοσύνης Καταναλωτή, ο οποίος το δεύτερο τρίμηνο του 2011 παρουσίασε μείωση κατά 7,38% σε σύγκριση με το πρώτο τρίμηνο του 2011 και μία σημαντική μείωση της τάξης του 17,43% σε σύγκριση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2010. Ο δείκτης συνεχίζει να καταγράφει το ένα ιστορικό χαμηλό μετά το άλλο.

Η απαισιοδοξία, και παράλληλα η μείωση της πραγματικής αγοραστικής δύναμης των καταναλωτών, φαίνεται να οδηγούν τους καταναλωτές στην πρόβλεψη της αύξησης του κόστους ζωής. Η χαμηλή τιμή του Δείκτη Κόστους Ζωής (18,7) το Β’ τρίμηνο του 2011, δείχνει ότι οι Έλληνες καταναλωτές θεωρούν ότι η χώρα περνάει περίοδο πρωτοφανής οικονομικής κρίσης. Το επίπεδο απαισιοδοξίας είναι ιδιαίτερα υψηλό όσον αφορά στις προσδοκώμενες αλλαγές της προσωπικής τους οικονομικής κατάστασης. Παρατηρείται, χαρακτηριστικά, πτώση κατά 9,1% του Δείκτη Προσδοκώμενων Αλλαγών της Προσωπικής Οικονομικής Κατάστασης το Β’ τρίμηνο του 2011 σε σύγκριση με το Α’ τρίμηνο του 2011.

Αρνητικές είναι οι προβλέψεις των καταναλωτών για την πορεία της Ελληνικής Οικονομίας τους προσεχείς 12 μήνες. Ο Δείκτης Προσδοκώμενης Οικονομικής Κατάστασης της Χώρας του Προσεχείς 12 μήνες διαμορφώθηκε στο 18,3, το Β’ τρίμηνο του 2011, παρουσιάζοντας μείωση κατά 1% σε σύγκριση με το προηγούμενο τρίμηνο. Σε ότι αφορά την πρόβλεψη των καταναλωτών για την πορεία της ανεργίας τους προσεχείς 12 μήνες, επιδεινώνεται και η τιμή του Δείκτη Προσδοκώμενης Μεταβολής της Ανεργίας.

Η εμπιστοσύνη των καταναλωτών και η ψυχολογία τους στην οικονομία έχει σημαντική επίπτωση, αφού καθορίζει την πορεία των δαπανών στην πραγματική οικονομία. Γίνεται αντιληπτό από την συνολική εξέταση των δεικτών ότι οι καταναλωτές θα περιορίσουν σημαντικά τις δαπάνες τους και ως εκ τούτου προσδοκούμε μια ακόμη πιο άσχημη περίοδο για την κατανάλωση τους επόμενους μήνες.

Προτάσεις για την Οικονομική Κατάσταση

Συμπεραίνουμε, ότι η χώρα μας δεν ακολουθεί το σωστό δρόμο για την έξοδο από την κρίση. Η χώρα αντιμετωπίζει έκρηξη ανεργίας, ύφεσης, πληθωρισμού και συρρίκνωση της ανάπτυξης και της παραγωγικότητας. Την κρίση την βιώνουμε όλοι οι πολίτες αυτής της χώρας, μα πιο πολύ οι νέοι που ολοένα και περισσότερο εντάσσονται στην κατηγορία των μακροχρόνιων ανέργων. Κρούουμε στη κυβέρνηση των κώδωνα του κινδύνου. Καλούμε την κυβέρνηση να μελετήσει την έρευνά μας, να λάβει υπόψη της τα συμπεράσματά της και βάσει αυτών να χαράξει σωστή πολιτική ως προς την ανάκαμψη της Ελληνικής οικονομίας.

Η φοροεισπρακτική και μη αναπτυξιακή πολιτική που ακολουθούμε, είναι εμφανές ότι οδηγεί σε αδιέξοδο.

Η Ελλάδα, αν μιλήσουμε χωρίς να φοβόμαστε τις λέξεις, δήλωσε την Πέμπτη 21 Ιουλίου αδυναμία αποπληρωμής του χρέους της και η ΕΕ το αποδέχτηκε. Όλες οι δηλώσεις της κυβέρνησης περί βιώσιμου χρέους αποδείχτηκαν ανακριβείς.

Άμεσος αντίκτυπος της δανειακής διάσωσης υπάρχει στους κατόχους ομολόγων που είδαν ότι τουλάχιστον προς το παρόν δεν θα χάσουν τα χρήματά τους. Διπλά κερδισμένοι είναι οι τράπεζες οι οποίες και είναι οι κύριοι κάτοχοι ομολόγων αλλά και θα προστατεύονται από το EFSF.

Τι γίνεται όμως με τον Έλληνα πολίτη; Να βγουν και να πουν την αλήθεια στο λαό. Ποιες είναι οι απαιτήσεις για την διάσωση της Ελλάδας. Η μετατροπή των ομολόγων σε δάνεια τι εμπράγματες απαιτήσεις έχει, με τι κόστος δανεισμού και για ποσό είναι σχεδιασμένη; Οι τράπεζες θα διοχετεύσουν ρευστότητα στην αγορά ή θα καλύψουν απλά τις επισφάλειες τους; Η ακρίβεια θα ελεγχτεί ή θα συνεχιστεί το φαινόμενο Ελληνικά καταναλωτικά προϊόντα να πωλούνται φθηνότερα στη Γερμανία και σε άλλες χώρες της ΕΕ από ότι στην Ελλάδα;

Η έρευνά μας, δείχνει ξεκάθαρα ότι οι Έλληνες πολίτες πιστεύουν ότι οι θυσίες τους δεν πιάνουν τόπο.

Η εναλλακτική πολιτική που προτείνουμε απέναντι στο μνημόνιο είναι η δημιουργία ενός πολιτικού κλίματος που θα οδηγήσει ι) στην ουσιαστική μείωση του κόστους δανεισμού του Ελληνικού κράτους και ιι) σε αναπτυξιακά μέτρα. Σε αντίθετη περίπτωση θα έχουμε και νέα μέτρα εξαθλίωσης των πολιτών και δεύτερη αναδιάρθρωση χρέους.

Η κοινωνική δυσαρέσκεια και αγανάκτηση διογκώνεται και μεταδίδεται με γοργούς ρυθμούς σε όλα τα κοινωνικά στρώματα, σε όλες τις κοινωνικές τάξεις. Όταν οι πολίτες χάνουν το αίσθημα της αισιοδοξίας, τότε ενδεχομένως κάποιος πρέπει να φοβάται μήπως στην κοινωνία παρατηρηθεί ρευστότητα κάποιας μορφής που δεν ξέρουμε πως μπορεί να εξελιχθεί. Η ύφεση που παρατηρείται στην Ελληνική οικονομία μπορεί να εντείνει αυτή την κατάσταση ρευστότητας η οποία μπορεί να προκαλέσει έντονες κοινωνικές αναστατώσεις. Η κρίση ενδέχεται να απειλήσει το κοινωνικό σύστημα ή ακόμα και να οδηγήσει σε έντονες κοινωνικές συρράξεις.

Πηγή


Με την βοήθεια του «αόρατου μηχανικού»
Όταν κάπου εκεί στα τέλη του προπερασμένου αιώνα ο μεγάλος Ανατόλ Φρανς κατέληγε στο συμπέρασμα – απόφθεγμα «Η Δημοκρατία διοικείται από το χέρι ενός αόρατου μηχανικού», ίσως να μην φανταζόταν καν πως στα χρόνια, στις δεκαετίες, στους αιώνες που θα ακολουθούσαν θα αποδεικνυόταν πως είχε κάνει την σημαντικότερη διαπίστωση όλων των εποχών.

Ο «αόρατος μηχανικός», όπως κομψά αποκάλεσε την λειτουργία της προπαγάνδας ο μεγάλος και εξαιρετικά πολιτικοποιημένος συγγραφέας, κυριάρχησε και εξακολουθεί να κυριαρχεί με τρόπο απόλυτο, φθάνοντας ανίκητος ως τον 21ο αιώνα.

Η δράση του αναπτύχθηκε στο έπακρο, τόσο σε θεωρητικό, όσο και σε πρακτικό επίπεδο, από τον υπουργό Προπαγάνδας και Δημόσιας Διαφώτισης της ναζιστικής Γερμανίας Γιόζεφ Γκέμπελς, που δεν κουραζόταν να επαναλαμβάνει πως «δεν λέμε κάτι για να το πούμε, αλλά για να επιτύχουμε ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα».

Πρόκειται για μια καθαρά σκόπιμη διαδικασία, στην οποία, όμως, δεν εμπλέκονται μόνο οι εμπνευστές μιας συγκεκριμένης προπαγανδιστικής δραστηριότητας, αλλά αναγκαστικά χρησιμοποιούνται και εκείνοι που για άλλους, δικούς τους λόγους, που δεν εντάσσονται πάντα στον αρχικό προπαγανδιστικό σκοπό, δέχονται να λάβουν μέρος σ’ αυτήν.

Τα παραδείγματα είναι σχεδόν καθημερινά. Και συχνά βλέπουμε τον «αόρατο μηχανικό» να βάζει το χέρι του, συνήθως φροντίζοντας για την αποσιώπηση των σημαντικών και την υπερπροβολή των ασήμαντων ή και ψευδογεγονότων, που χρησιμεύουν στην συγκάλυψη των πραγματικών γεγονότων.

Τις τελευταίες ημέρες, ο μηχανισμός βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη με βάση δύο μεγάλα θέματα.

Το πρώτο είναι το ζέον θέμα της απεργίας των ταξί.

Όχι μόνο δεν δίνεται η αναγκαία έμφαση και δεν ζητούνται με την αναγκαία αποφασιστικότητα οι εξηγήσεις για την υπαναχώρηση της κυβέρνησης μόνο και μόνο επειδή άλλαξε ο υπουργός, αλλά και καταβάλλεται προσπάθεια να στραφούν τα πυρά κατά των θυμάτων της εξαπάτησης.

Ο «αόρατος μηχανικός» κατόρθωσε να εξαφανίσει και το περίφημο (και απολύτως υπαρκτό) sms της τρόικας, που, με αφορμή τα τρομερά και καταστροφικά επεισόδια των τελευταίων είκοσι σχεδόν ημερών, διερωτάται τι συνέβη και αποκαλεί την αλλαγή στάσης εκ μέρους του κ. Ραγκούση «strange movement» - περίεργη κίνηση.

Δεν ήταν αρκετό αυτό για να ξεσηκωθεί θύελλα; Δεν έπρεπε να έχει γίνει σημαία για την αντιπολίτευση; Δεν έπρεπε ήδη τα υπόλοιπα μέλη της κυβέρνησης – και κυρίως ο υπουργός των Οικονομικών – να διερευνήσουν αυτήν την «περίεργη κίνηση»; Δεν έπρεπε να υπάρξει ομοβροντία ερωτήσεων στη Βουλή;

Τίποτε. Άκρα του τάφου σιωπή. Μερικές κουβέντες του αέρα μόνο – και μερικοί «γραφικοί» που επιμένουν να ζητούν απαντήσεις.

Προσέξτε τώρα. Στις 24 Ιουλίου, το «Βήμα της Κυριακής» είχε δημοσιεύσει συνέντευξη του προκατόχου του κ. Ραγκούση, Δ. Ρέππα, ο οποίος έλεγε σαφώς πως η μόνη πρόβλεψη του Προεδρικού Διατάγματος που δεν υιοθετήθηκε από τον κ. Ραγκούση, είναι αυτή που «ισχύει σε όλη την Ευρώπη» και «συνδέει τον αριθμό των αδειών με τον πληθυσμό μιας πόλης ή περιοχής».

Απαντούσε μάλιστα ο κ. Ρέππας και στο επιχείρημα του κ. Ραγκούση, σύμφωνα με το οποίο το επίμαχο προεδρικό διάταγμα δεν είχε συζητηθεί σε κανένα κυβερνητικό όργανο και επομένως ούτε είχε εγκριθεί, ούτε ο ίδιος ήταν υποχρεωμένος να το εφαρμόσει.

Όπως είπε ο κ. Ρέππας (επαναλαμβάνω, στις 24 Ιουλίου, στο «Βήμα της Κυριακής»), «δεν συζητούνται στο Υπουργικό Συμβούλιο οι κανονιστικές πράξεις. Είναι θέμα συναρμοδίων υπουργών των οποίων η υπογραφή έχει τεθεί στο σχετικό Προεδρικό Διάταγμα. Αν είχε σταλεί το Προεδρικό Διάταγμα στο Συμβούλιο Επικρατείας, θα είχαμε ήδη τη γνωμοδότησή του. Και αν μεν κρινόταν αντισυνταγματικό τότε, με αυτό το δεδομένο, ο χώρος των ταξί δεν θα είχε κανέναν λόγο να στραφεί εναντίον της κυβέρνησης και να αντιδρά. Αν, πάλι, το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ορθή από άποψη συνταγματικότητας τη ρύθμιση αυτή, θα έπρεπε να είναι μια πολιτική αποδεκτή προς εφαρμογή [..] Αυτό μπορεί να γίνει και τώρα. Ο αρμόδιος υπουργός όλα αυτά τα γνωρίζει και τα σταθμίζει».

Σαφές; Προφανώς. Έγινε καμιά φασαρία με αφορμή την ξεκάθαρη τοποθέτηση Ρέππα; Καμία.

Συνεχίζω – παρακολουθώντας τις κινήσεις του «αόρατου μηχανικού». Μια εβδομάδα μετά, στις 31 Ιουλίου, την προηγούμενη Κυριακή δηλαδή, πάλι το «Βήμα της Κυριακής», δημοσιοποίησε τις επιστολές που ο πρώην υφυπουργός Πέτρος Δούκας είχε στείλει στον τότε πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή – τέσσερις επιστολές μεταξύ του 2004 και του 2008 – δια των οποίων είτε διεκτραγωδούσε την κατάσταση, είτε προειδοποιούσε για τα επερχόμενα δεινά στην οικονομία.

Αν και οι επιστολές είναι γνωστές από καιρό, αν και ο κ. Δούκας έχει επανειλημμένα μιλήσει γι’ αυτές, αν και ο ίδιος έχει επανέλθει πολλές φορές με προτάσεις του για το τι πρέπει να γίνει τώρα, έγινε ο κακός χαμός.

Συγγνώμη, αλλά υπήρχε καμιά αμφιβολία ότι ο Καραμανλής γνώριζε την κατάσταση;

Ο ίδιος δεν την είχε περιγράψει στην ομιλία του και με τις εξαγγελίες του, προεκλογικά, στην ΔΕΘ;

Όλοι δεν γνωρίζουμε πως ο κ. Προβόπουλος είχε προεκλογικά ενημερώσει τόσο τον κ. Καραμανλή, όσο και τον κ. Παπανδρέου για την ζοφερή κατάσταση;

Δεν υπάρχουν ανάλογες δηλώσεις Ευρωπαίων αξιωματούχων της ίδιας περιόδου;

Φυσικά, υπήρξαν καθυστερήσεις και απαράδεκτες δηλώσεις ενασχολούμενων με την οικονομία της χώρας – μέσα στην παγκόσμια κρίση του 2008 – σύμφωνα με τις οποίες η ελληνική οικονομία ήταν άτρωτη και θωρακισμένη – αυτή μόνη σε ολόκληρο τον κόσμο!

Φυσικά, δεν μάθαμε ποτέ τι έγινε και, ενώ τον Ιούνιο του 2007, βγήκαμε από την διαδικασία του υπερβολικού ελλείμματος, μετά υπήρξε μια τόσο ραγδαία κατάρρευση.

Φυσικά, δεν έχουμε ακόμη πληροφορηθεί τι συνέβη μεταξύ του 2007 και του 2009, με αποτέλεσμα τον απόλυτο εκτροχιασμό.

Φυσικά επικράτησε και τότε – όπως άλλωστε και σήμερα – η λογική της παρεοκρατίας και της χρησιμοποίησης σε καίριες θέσεις προσώπων που δεν ήξεραν ούτε τι είναι το ΑΕΠ!

Αλλά, πέστε μου, γιατί δόθηκε τώρα τόσο μεγάλη δημοσιότητα στις γνωστές επιστολές Δούκα;

Μήπως επειδή έχουν αρχίσει να ακούγονται φωνές που ζητούν να μάθουν τι ακριβώς έκανε η παρούσα κυβέρνηση και ο ίδιος ο πρωθυπουργός μεταξύ του Οκτωβρίου 2009 και του Μαρτίου 2010, οπότε τρέξαμε με ορμή προς το «ασφαλές καταφύγιο» του μηχανισμού στήριξης;

Εννοώ, μήπως όλα αυτά γίνονται για να καλυφθεί μια πρόσφατη ολιγωρία με μια παλαιότερη; Και για να εξυπηρετηθεί αυτός ο σκοπός χρησιμοποιήθηκαν οι επιστολές Δούκα, ως ξαναζεσταμένη σούπα;

Προς επίτευξη αυτού του προπαγανδιστικού σκοπού, αγνοούνται, βέβαια, και όλα τα στοιχεία που συνέθεταν το πολιτικό σκηνικό της εποχής.

Ήθελε η τότε κυβέρνηση να μεταρρυθμίσει το ασφαλιστικό; Ο κ. Παπανδρέου – μαζί με την ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ – ξεκινούσε να συγκεντρώνει υπογραφές για δημοψήφισμα.

Ήθελε η τότε κυβέρνηση να αναμορφώσει το καθεστώς των βαρέων και ανθυγιεινών; Ξεσηκωνόταν θύελλα στη Βουλή, με κραυγές και διαμαρτυρίες.

Ήθελε η τότε κυβέρνηση να λάβει μέτρα; Μα τι λέτε τώρα. Αφού λεφτά υπήρχαν.

Στην εξάμηνη απραξία του κ. Παπανδρέου, αμέσως μετά την άνοδό του στην εξουσία, αναφέρθηκε με πρόσφατες συνεντεύξεις του ο πρώην υπουργός Προκόπης Παυλόπουλος, χαρακτηρίζοντας μάλιστα την λέξη «απραξία» ως «επιεικέστερη εκδοχή».

Παράλληλα, υπογράμμισε πως ο κ. Δούκας δεν μπορεί να είναι επιλεκτικώς αξιόπιστος, καθώς στις τέσσερις επιστολές περιλαμβάνεται και αυτή της 2οής Ιουλίου 2004, όπου διεκτραγωδεί τα χάλια της οικονομίας, αμέσως μετά την αποχώρηση της κυβέρνησης Σημίτη.

Αλλά πέρα από όλα αυτά – από όπου προκύπτει πως ευθύνες έχουν όλοι, καθώς και η Νέα Δημοκρατία δεν κατάφερε να αντιμετωπίσει ούτε την προπαγάνδα, ούτε τα προβλήματα της οικονομίας – κάποιος θα πρέπει επιτέλους να μας απαντήσει:

Πώς είναι δυνατόν η ίδια εφημερίδα να δημοσιεύει σε δύο αλλεπάλληλες Κυριακές δύο εξίσου ενδιαφέροντα θέματα και έμφαση να δίνεται μόνο στο ένα;

Και μάλιστα να εξαφανίζεται αυτό που αφορά το καυτό παρόν και να υπερπροβάλλεται αυτό που αφορά το χιλιοειπωμένο παρελθόν;

Μάλλον θα πρέπει να ρωτήσουμε τον Ανατόλ Φρανς από το υπερπέραν…
  • Παράσιτο στην παγκόσμια οικονομία χαρακτήρισε τις ΗΠΑ ο πρωθυπουργός της Ρωσίας, Βλαντίμιρ Πούτιν
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά: οι ΗΠΑ “ξεπερνώντας σαφώς τα οικονομικά μέσα τους, ζουν στο πλαίσιο της παγκόσμιας οικονομίας ως ένα παράσιτο”, υπογραμμίζοντας συγχρόνως ότι “το μονοπώλιο του δολαρίου στις συναλλαγματικές αγορές αποτελεί – αυτό καθ’ εαυτό – μιαν απειλή για τις διεθνείς χρηματαγορές”.

“Εκτελωνίζουν στη διεθνή οικονομία ένα μέρος των δικών τους προβλημάτων, οι ΗΠΑ”, είπε ο ρώσος πρωθυπουργός στην ομιλία του σε μια κατασκήνωση νεολαίας, στhttp://www.blogger.com/img/blank.gifα βόρεια της Μόσχας, την ώρα που φανέρωσε ότι “η ρωσική κυβέρνηση διαθέτει στα αποθεματικά της πολλά αμερικανικά κρατικά ομόλογα” – διαφόρων κατηγοριών.

“Μία συστημική δυσλειτουργία, με αφετηρία τις ΗΠΑ θα επηρεάσει, επομένως, τον καθένα μας”, συνέχισε ο πρωθυπουργός Πούτιν.

“Τμήμα των αποθεματικών στην Κίνα και στη Ρωσία αποτελείται από τα αμερικανικά κρατικά ομόλογα, ή από παράγωγα προϊόντα, αποτιμημένα σε δολάρια. Θα πρέπει, οπωσδήποτε, λοιπόν, να υπάρξουν στο μέλλον κι άλλα νομίσματα, που να παίζουν τον ρόλο του αποθεματικού νομίσματος”, επισήμανε.


Μπορεί οι πιθανότητες της Ελλάδας να θέσει υπό έλεγχο το δυσθεώρητο δημόσιο χρέος της να αυξήθηκαν μετά το νέο ευρωπαϊκό πακέτο διάσωσης, όμως οι αναλυτές προειδοποιούν ότι ο κίνδυνος ελληνικού χρεοστασίου παραμένει.

Οι όροι της συμφωνίας στην οποία κατέληξαν οι Ευρωπαίοι ηγέτες πριν λίγες μέρες ίσως βοηθήσουν την Ελλάδα να αποκτήσει πρωτογενή πλεονάσματα ώστε στα τέλη της παρούσας δεκαετίας να έχει περιορίσει το δημόσιο χρέος της σε πιο ρεαλιστικά επίπεδα. Η χώρα έχει τώρα τουλάχιστον ‘κάποιες πιθανότητες να το παλέψει’, λέει ο Ζιλ Μεκ, οικονομολόγος της Deutsche Bank. «Δεν είναι πια αδύνατο για την Ελλάδα να πετύχει μια προσαρμογή δίχως ‘σκληρή’ αναδιάρθρωση, ενώ κάτι τέτοιο δεν ίσχυε πριν», προσθέτει.

Η συμβολή του ιδιωτικού τομέα στο νέο ελληνικό πακέτο διάσωσης είναι στην πραγματικότητα πολύ χαμηλή – πολύ χαμηλότερη του 50% που οι οικονομολόγοι υποστηρίζουν ότι απαιτείται προκειμένου η Αθήνα να επιστρέψει οριστικά στη φερεγγυότητα. Αν υποθέσουμε ότι το σχέδιο πετύχει, οι επενδυτές θα χάσουν μόλις το 20% της καθαρής παρούσας αξίας των τοποθετήσεων τους σε ελληνικά ομόλογα – αν και μερικοί αναλυτές λένε ότι ακόμη κι αυτές οι εκτιμήσεις είναι υψηλές.

Η Ελλάδα θα επωφεληθεί επίσης από το σχήμα επαναγοράς των ομολόγων της, από την σημαντική επιμήκυνση της διάρκειας λήξης των τίτλων της και από τα χαμηλότερα επιτόκια που συμφώνησε με την Ευρωζώνη. Τα μελλοντικά δάνεια της Ελλάδας από το ταμείο διάσωσης της Ευρωζώνης θα αφορούν περιόδους έως 30 ετών έναντι της σημερινής μέσης διάρκειας λήξης των ελληνικών ομολόγων στα 7.5 χρόνια. Τα επιτόκια θα είναι γύρω στο 3.5% έναντι του 4.5% που πληρώνει σήμερα η Αθήνα προς τους επίσημους πιστωτές της και σε κάθε περίπτωση πολύ πιο χαμηλά από αυτά που θα υποχρεώνονταν να πληρώσει αν επέμενε να βγει στις αγορές το 2012.

«Μολονότι η προκαταβολική μείωση των επιπέδων του ελληνικού χρέους είναι περιορισμένη, σε σύγκριση με τις προγενέστερες εκτιμήσεις ο συνδυασμός της επιμήκυνσης της διάρκειας ωρίμανσης των ελληνικών ομολόγων και της μείωσης των επιτοκίων βελτιώνει σημαντικά τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους» καταλήγει η BNP Paribas σε σημείωμα προς τους πελάτες της.

Το ελληνικό δημόσιο χρέος μπορεί να φτάσει το 172% του ΑΕΠ το 2012. Αλλά η συμφωνία της περασμένης βδομάδας συνεπάγεται ότι θα χρειαστεί σημαντικά λιγότερη δημοσιονομική προσπάθεια προκειμένου να μειωθεί στο 120% – να φτάσει δηλαδή στα επίπεδα του χρέους της Ιταλίας – μέχρι το τέλος της παρούσας δεκαετίας.

Σύμφωνα με την Deutsche Bank, προκειμένου η Ελλάδα να πετύχει το στόχο του 120% ως το τέλος της 10ετίας θα πρέπει να έχει πρωτογενές πλεόνασμα, δηλαδή πλεόνασμα που δεν συμπεριλαμβάνει το κόστος των τοκοχρεολυσίων, της τάξης του 5% του ΑΕΠ από το 2015 έως το 2020, έναντι πλεονάσματος 9% που θα έπρεπε να έχει πριν ληφθούν τα τελευταία μέτρα. Η προσπάθεια ανάκαμψης της ελληνικής δημοσιονομικής θέσης και εξασφάλισης μεγάλων δημοσιονομικών πλεονασμάτων θα ασκήσει ισχυρές πιέσεις στην ελληνική οικονομία, προσθέτουν πηγές της τράπεζας, αλλά δεν πρόκειται για κάτι χωρίς προηγούμενο στην πρόσφατη ευρωπαϊκή ιστορία.

Η Barclays Capital συμφωνεί ότι η δυναμική του ελληνικού χρέους βελτιώθηκε σημαντικά με την τελευταία ευρωπαϊκή συμφωνία, εκτιμά όμως ότι το δημόσιο χρέος θα παραμείνει άνω του 150% για τα επόμενα 10 χρόνια.

Οι κίνδυνοι

Ένας μείζον κίνδυνος είναι ότι η αδύναμη και στερούμενη ανταγωνιστικότητας οικονομία της Ελλάδας δεν θα μπορέσει να επιστρέψει στην ανάπτυξη – και έτσι δεν υπάρχει καμιά περίπτωση να πετύχει η Αθήνα τους δημοσιονομικούς στόχους. Άλλος ένας κίνδυνος έχει να κάνει με το ότι το κόστος που θα αναλάβουν εθελοντικά οι πιστωτές του ιδιωτικού τομέα μπορεί κάλλιστα να μην φτάνει για να στηρίξει την προσπάθεια της Ελλάδας.

Τέλος, μια τρίτη πηγή ανησυχίας σχετίζεται με το σενάριο διεύρυνσης της κρίσης χρέους στην Ευρωζώνη προς άλλες μεγαλύτερες χώρες, συγκεκριμένα την Ιταλία και την Ισπανία, που, αν υλοποιηθεί, ενδέχεται να εξαντλήσει τα διαθέσιμα κονδύλια του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, ο οποίος προβλέπεται να παράσχει το μεγαλύτερο μέρος της εξωτερικής βοήθειας προς την Ελλάδα.

Όπως λέει ο Πιέρο Γκέζι, επικεφαλής οικονομικής έρευνας στη Barclays Capital:
«Οι Ευρωπαίοι έκαναν αρκετά για να αποκλείσουν ένα μεγάλο χρεοστάσιο; Πιθανότατα όχι».


Αμεσοδημοκράτης και ο Μπένι… Στο αντίσκηνο του διαλόγου που έστησε ήδη στο υπουργείο Οικονομικών, θα μπορεί να εκκλησιάζεται όλος ο Δήμος και να εκφέρει την άποψή του περί του νέου φορολογικού συστήματος ψηφίζοντας στο φινάλε τα προτεινόμενα κυβερνητικά μέτρα δια της ανατάσεως της χειρός και της αραιώσεως των δακτύλων. Είναι αυτό που λένε: « Να μαζευτούμε, να αποφασίσω…» σε συνδυασμό με το άλλο που λένε: «Να γειτόνισσα τα βάσανά μου!»… Κάθε εποικοδομητική πρόταση, ανεξαρτήτως της πατρότητάς της (είτε την έχει συλλάβει φορέας είτε εκδορέας) , θα θεωρείται συζητήσιμη, φτάνει να καταλήγει στο επιθυμητό συμπέρασμα, δηλαδή στο επιλεκτικό πλερώνειν και ξεπληρώνειν. Διότι όλοι οι δρόμοι προς τη φορολογική μεταρρύθμιση στην περίπτωσή μας είναι ο εξής ένας: αυτός που θα ακολουθήσει η Κυβέρνηση για να ξαναχαρατσώσει τους γνωστούς της αγνώστους και να την ξαναταρατσώσουν οι γνωστοί γνωστοί της.

Υπάρχει ωστόσο και ο διάλογος γιατί η ευγένεια υποχρεώνει. Και το βουτυρένιο αγόρι που διαδέχτηκε το Γιώργο Παπακωνσταντίνου ξέρει να γίνεται υπο-χρεωτικό…

Τα κόμματα θα έχουν τη δυνατότητα να υποβάλουν τις προτάσεις τους δια ζώσης, στον ίδιο τον υπουργό. Οι πολίτες θα μπορούν να πράττουν το καθήκον τους με ηλεκτρονικό τρόπο. Η ηλεκτρονική διεύθυνση forologikosdialogos@minfin.gr θα είναι στη διάθεσή τους. 24 ώρες το 24ωρο. Όποιος νιώθει μόνος κι όποιος έχει και ιδέες, μπορεί να ενώσει τη μοναξιά του με τους υπόλοιπους επαγγελματίες και ερασιτέχνες φορο-ευρεσι-τεχνικούς. Μια άποψη είναι αυτή, πες την κι ας πέσει χάμω. Διανύουμε μία εποχή κατά την οποία οι απόψεις, όσο χαμηλά και να πέσουν, βρίσκονται σίγουρα πολύ ψηλότερα από κει που έχουν πέσει οι άνθρωποι…

Ας πάμε λοιπόν στο διάλογο.