Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

3 Νοε 2016

 
Σίγουρα όχι τυχαίες οι παράλληλες ασκήσεις ΝΑΤΟ και Ρωσίας σε απόσταση αναπνοής κείμενες περιοχές

Του Dusan Stojanovic για το πρακτορείο Associated Press
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!

Το ΝΑΤΟ ξεκίνησε στρατιωτικές ασκήσεις “έκτακτης ανάγκης”, όπως τις χαρακτήρισε, στο Μαυροβούνιο, ενώ οι ένοπλες δυνάμεις της Ρωσίας συμμετέχουν σε κοινά “παιχνίδια πολέμου” με συμμάχους τους στη Σερβία, καθώς οι δύο γειτονικές βαλκανικές χώρες μοιάζουν να οδεύουν προς διαφορετικές από στρατηγική άποψη κατευθύνσεις.

Οι ασκήσεις  «έκτακτης ανάγκης» του ΝΑΤΟ στο Μαυροβούνιο ξεκίνησαν πριν από τρεις ημέρες (την Δευτέρα 31/10) και είναι διάρκειας 13 ημερών. Περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, εντατικά γυμνάσια με προσομοιώσεις εκτάκτων καταστάσεων, όπως πλημμύρες και επιθέσεις με χημικά όπλα. Στις ασκήσεις συμμετάσχουν δυνάμεις του πεζικού, του πυροβολικού και της αεροπορίας, καθώς και 680 άοπλα μέλη του προσωπικού από επτά κράτη-μέλη και 10 κράτη-εταίρους του ΝΑΤΟ, μεταξύ των οποίων η Ουκρανία και το Ισραήλ.

Παράλληλα με το ΝΑΤΟ, χθες, 2 Νοεμβρίου, η Ρωσία άρχισε στρατιωτικές ασκήσεις διάρκειας 5 ημερών στην Σερβία, με την κωδική ονομασία “Σλαβική Αδελφότητα 2016”. Στις ασκήσεις συμμετάσχουν 150 Ρώσοι αλεξιπτωτιστές, 50 επιτελικά στελέχη της αεροπορίας, 3 μεταγωγικά αεροσκάφη και απροσδιόριστος αριθμός στρατιωτών από τη Σερβία και τη Λευκορωσία, σύμφωνα με το υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας.


Τόσο η Σερβία όσο και το Μαυροβούνιο – οι οποίες αποτελούσαν ένα ενιαίο κράτος πριν από την διάσπαση τους το 2006 – είναι εκ παραδόσεως σύμμαχοι με κοινές ρωσο-ορθόδοξες καταβολές. Ωστόσο, από την διάσπαση της χώρας και μετά, το Μαυροβούνιο έχει υιοθετήσει σε γενικές γραμμές φιλοδυτική πολιτική, ενώ η Σερβία παραπαίει μεταξύ των σταθερά καλών της σχέσεων με τη Μόσχα και την πίεση από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ να ενταχθεί στους δύο αυτούς συνασπισμούς.

Το Μαυροβούνιο έχει δεχθεί πρόσκληση για ένταξη στο ΝΑΤΟ, παρά την έντονη αντίθεση από την ρωσική πλευρά. Η δε Σερβία βρίσκεται υπό ισχυρή πίεση από το Κρεμλίνο να μην ενταχθεί στην Δυτική στρατιωτική συμμαχία και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η Σερβία, εταίρος (αλλά όχι μέλος) του ΝΑΤΟ, έχει συμμετάσχει σε ελάχιστες ασκήσεις με τη Δυτική συμμαχία, όχι μεγάλες σε όγκο και διάρκεια, και (το κυριότερο) δίχως την συμμετοχή ξένων στρατευμάτων και εξοπλισμού στο έδαφός της.

Ορισμένοι φιλοδυτικοί αξιωματούχοι του Μαυροβουνίου έχουν κατηγορήσει την Ρωσία ότι υποκίνησε παρασκηνιακά ένα υποτιθέμενο πραξικόπημα την ημέρα των εκλογών στη χώρα τον Οκτώβριο, για να ανατρέψουν την φιλοδυτική κυβέρνηση λόγω της πρόθεσής της να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ. Περίπου 20 Σέρβοι πολίτες συνελήφθησαν στο Μαυροβούνιο κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας, μετά από υποψίες ότι επιχείρησαν να οργανώσουν το υποτιθέμενο πραξικόπημα, ενώ οι σερβικές αρχές φέρονται ότι απέλασαν έναν απροσδιόριστο αριθμό Ρώσων εργατών από την Σερβία.

Με νωπές ακόμη τις μνήμες από τους βομβαρδισμούς των πολέμων της Βοσνίας και του Κοσσυφοπεδίου, οι διαδηλώσεις των Σέρβων πολιτών εναντίον της ένταξης της χώρας τους στο ΝΑΤΟ είναι τακτικές και ογκώδεις.

Ο χαρακτηρισμός των ασκήσεων του ΝΑΤΟ ως “εκτάκτου ανάγκης” προκαλεί την εύλογη απορία: “Για ποια έκτακτη ανάγκη προετοιμάζεται ο Δυτικός συνασπισμός”;

Το δε γεγονός ότι οι στρατιωτικές ασκήσεις ΝΑΤΟ και Ρωσίας στην ίδια, γεωπολιτικά ευάλωτη, περιοχή των Βαλκανίων γίνονται σε απόσταση αναπνοής μεταξύ τους και είναι ταυτόχρονες δεν θα πρέπει να θεωρείται ούτε συμπτωματικό, ούτε ευοίωνο.

Κοινή άσκηση ΗΠΑ-Μαυροβουνίου στην Μινεσότα των ΗΠΑ 


Κοινή άσκηση Ρωσίας-Σερβίας στο Βελιγράδι




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Προειδοποίηση στην ελληνική κυβέρνηση ότι υποστηρικτές του ιμάμη Φετχουλάχ Γκιουλέν μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα στη δυτική Θράκη απηύθυνε στην ελληνική κυβέρνηση ο υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Τουρκίας, Ομέρ Τσελίκ, όπως μεταδίδει η εφημερίδα Hurriyet.

«Ξέρουμε πως δραστηριοποιούνται για να διαιρέσουν την τουρκική κοινότητα στη δυτική Θράκη», δήλωσε σε δημοσιογράφους ο κ. Τσελίκ μετά τις συναντήσεις που είχε στην Αθήνα με τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά.

Επισήμανε πως η τουρκική πλευρά παραμένει έντονα ευαισθητοποιημένη όσον αφορά τα ζητήματα της τουρκικής κοινότητας στην περιοχή και προειδοποίησε πως οι γκιουλενιστές μπορεί να επιχειρήσουν να διασπείρουν περαιτέρω ταραχές στους «ανάμεσα στους συμπατριώτες μας και την κοινότητά μας» (σαφής υπαινιγμός σχετικά με υλοποίηση προβοκάτσιας).

Η Τουρκία θεωρεί πως ο 75χρονος ιμάμης Γκιουλέν είναι ο εγκέφαλος πίσω από το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου και θεωρεί το ισλαμικό φιλανθρωπικό τάγμα του τρομοκρατική οργάνωση.

Ο τούρκος υπουργός ρωτήθηκε και για την κατάληψη του χώρου όπου θα ανεγερθεί το τέμενος στον Βοτανικό, όπου συμμετέχουν και άτομα με στολές παραλλαγής, εκφράζοντας την έντονη ενόχληση της Άγκυρας και, εμμέσως, την προσδοκία της ότι το ζήτημα θα λυθεί.

«Το να οικοδομήσει κανείς πλουραλισμό σε μία ευρωπαϊκή πρωτεύουσα συμβάλει στην εσωτερική και κοινωνική ειρήνη. Ποτέ δεν θα δεχτούμε δράσεις παρά μόνο αυτές που συνεισφέρουν στην κοινωνία μέσα στους νόμους της κάθε χώρας», είπε.

Μήπως ο Ταγίπ Ερντογάν θα έπρεπε να ψάξει για τους γκιουλενιστές που δρουν στην Ελληνική Θράκη, μέσα στις καταστάσεις πληρωμών του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής;
Μήπως πρέπει να αναγνωρίσει τους γκιουλενιστές που ψάχνει στα πρόσωπα των "εκλεκτών της Τουρκίας", που έχουν πάρει "ειδικές θέσεις" στις δράσεις που αναπτύσσει η Άγκυρα στην Θράκη; 

Μήπως, τέλος, θα έπρεπε ο κ. Κοτζιάς να θυμίσει (σε υψηλούς τόνους) στον τούρκο ομόλογό του πως στην Ελλάδα (και ιδιαίτερα στην Θράκη) δεν υπάρχουν τούρκοι αλλά έλληνες μουσουλμάνοι;

ΥΓ: Φυσικά, με αυτή την ενημέρωση του υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Τουρκίας, Ομέρ Τσελίκ, υπάρχει ανοιχτή παραδοχή για την διείσδυση της Τουρκίας στην Ελληνική Θράκη, για δράση των μυστικών της υπηρεσιών που παρακολουθούν και φακελώνουν -μέσω του παρακράτους που έχει στήσει η Άγκυρα- έλληνες πολίτες μουσουλμάνους στη θρήσκευμα. Μήπως γι αυτό θα τολμήσει ο κ. Κοτζιάς ή ό,ποιος άλλος αρμόδιος ή αναρμόδιος -υπουργός ή συγκυβερνήτης- να κάνει κάποια καταγγελτική δήλωση;

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Ο τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε σήμερα ότι η Γερμανία έχει γίνει καταφύγιο για τρομοκράτες και θα «κριθεί από την ιστορία», ενώ την κατηγόρησε ότι δεν εξάλειψε τους υποστηρικτές του ιεροκήρυκα Φετουλάχ Γκιουλέν, που έχει την έδρα του στις ΗΠΑ και τον οποίο η Άγκυρα κατηγορεί για την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος του Ιουλίου.

Ο Ερντογάν δήλωσε πως η Γερμανία προσφέρει από καιρό καταφύγιο σε μέλη του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) και σε ακροαριστερούς του Επαναστατικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Κόμματος-Μετώπου (DHKP-C), που έχει πραγματοποιήσει ένοπλες επιθέσεις στην Τουρκία. Υποστήριξε επίσης ότι οι τουρκικές αρχές έχουν διαβιβάσει στο Βερολίνο περισσότερα από 4.000 αιτήματα έκδοσης μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου, χωρίς να πάρουν θετική απάντηση.

«Ανησυχούμε ότι η Γερμανία, που εδώ και χρόνια προστατεύει το PKK και το DHKP-C, έχει γίνει η πίσω αυλή της γκιουλενιστικής τρομοκρατικής οργάνωσης», δήλωσε ο Ερντογάν αναφερόμενος στο δίκτυο του Φετουλάχ Γκιουλέν.

«Δεν περιμένουμε τίποτε από τη Γερμανία, όμως θα κριθείτε από την ιστορία επειδή ενθαρρύνετε την τρομοκρατία... Η Γερμανία έχει γίνει ένα σημαντικό καταφύγιο τρομοκρατών», δήλωσε ο Ερντογάν στη διάρκεια τελετής στο μέγαρό του στην Άγκυρα.

«Πάντα έλεγα πως οι τρομοκρατικές οργανώσεις είναι σαν τους σκορπιούς: στο τέλος πάντα γυρίζουν και τσιμπάνε αυτούς που τους έχουν στην πλάτη τους», προειδοποίησε ο τούρκος πρόεδρος.

Η γερμανίδα καγκελάριος Άγγελα Μέρκελ χαρακτήρισε χθες «ανησυχητικά» τα μέτρα που ελήφθησαν από την τουρκική εξουσία εναντίον των μέσων ενημέρωσης και «θλιβερή εξέλιξη» τη σύλληψη δημοσιογράφων της αντιπολιτευόμενης τουρκικής εφημερίδας Cumhuriyet.

«Κοιτάξτε τους. Σηκώνονται και μας κάνουν μαθήματα: "Ανησυχούμε", λένε. Ε λοιπόν, Γερμανία, αυτό που μας ανησυχεί εμάς είναι η δική σου στάση», απάντησε σήμερα ο Ερντογάν.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Κρατούνται, με βάση τη διαδικασία αιτήματος έκδοσης από τις τουρκικές αρχές, οι οκτώ Τούρκοι στρατιωτικοί που βρέθηκαν στη χώρα μας αιτούμενοι άσυλο μετά την εκδήλωση του πραξικοπήματος στη γείτονα το περασμένο καλοκαίρι.

Και οι οκτώ εμφανίστηκαν σήμερα στην Εισαγγελία Εφετών η οποία είναι αρμόδια για τη δρομολόγηση της διαδικασίας του αιτήματος για έκδοση τους, ενώ χθες είχαν αφεθεί ελεύθεροι μετά την κοινοποίηση της απόφασης της πρωτοβάθμιας επιτροπής ασύλου.

Για τους επτά από αυτούς η πρώτη φάση διαδικασίας ασύλου έχει ολοκληρωθεί και εκκρεμεί ο δεύτερος βαθμός ενώ για έναν ακόμα οι σχετικές διαδικασίες δεν έχουν προχωρήσει σημαντικά.

Και για τους οκτώ οι Τουρκικές αρχές ζητούν την έκδοση τους για τα αδικήματα της απόπειρας κατάλυσης Συντάγματος, της απόπειρας κατάλυσης Κοινοβουλίου, της απόπειρας κατά της ζωής του Προέδρου της Τουρκικής Δημοκρατίας και της αρπαγής διά της βίας ελικοπτέρου.

Ο δικηγόρος τους Χρίστος Μυλωνόπουλος τονίζει πως ως προς τα δυο πρώτα αδικήματα το αίτημα των Τουρκικών αρχών είναι απαράδεκτο καθώς εκλείπει το στοιχείο του διπλού αξιόποινου.

Επίσης, οι συνήγοροι των οκτώ έχουν εκφράσει αντιρρήσεις στην έκδοση τους επικαλούμενοι πως δε θα τύχουν δίκαιης δίκης επισημαίνοντας παράλληλα πως υπάρχουν εξαγγελίες και για την επιβολή θανατικής ποινής ενώ προσθέτουν πως δεν έχει μεταφραστεί ακόμα το ένταλμα σύλληψης.

Σύμφωνα με τον κ. Μυλωνόπουλο «ξεκινά μια διαδικασία ενώ γνωρίζουμε οτι στην Τουρκία είναι αποκλεισμένη η διεξαγωγή μιας δίκαιης δίκης και οι Τούρκοι τους επιφυλάσσουν μια απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση ενώ έχει εξαγγελθεί από επίσημα χείλη η επαναφορά της θανατικής ποινής».

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του Γιώργου Καπόπουλου

Το 1959 ο Αϊζενχάουερ, το 1991 ο Μπους πατήρ και το 1999 ο Κλίντον επισκέφθηκαν την Αθήνα με επόμενο σταθμό την Αγκυρα σε μία επίδειξη ενδιαφέροντος για τους δύο εταίρους των ΗΠΑ -και σε μόνιμες μεταξύ τους εντάσεις και τριβές- στη Νοτιοανατολική Πτέρυγα του ΝΑΤΟ.

Σήμερα το στίγμα της επικείμενης επίσκεψης Ομπάμα στην Αθήνα είναι εντελώς διαφορετικό, με την Ελλάδα να είναι για τις ΗΠΑ ένα από τα πολλά μέτωπα μιας πολυμέτωπης κρίσης στην ΕΕ – Ευρωζώνη και όχι ένας δυσπροσάρμοστος σε μια ευρωπαϊκή κανονικότητα εταίρος, στον οποίο πρέπει να γίνουν εκπτώσεις για γεωπολιτικούς λόγους.

Στη γερμανική πρωτεύουσα ο Ομπάμα θα συναντηθεί εκτός της Μέρκελ με τον Ολάντ, τον Ρέντσι και τη Μέι και έτσι, αν αθροίσουμε και τις επαφές του στην Αθήνα με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον πρωθυπουργό, προκύπτει μια εκ του σύνεγγυς ενημέρωση και διαβούλευση με τις ηγεσίες που εμπλέκονται σε όλα τα ανοικτά μέτωπα της ΕΕ – Ευρωζώνης από τη διαχείριση του Brexit, την ανάγκη σταθεροποίησης της Ελλάδας μέχρι την πολιτική και κοινωνική αποσταθεροποίηση στον Νότο και στη Γαλλία λόγω της μονομερούς δημοσιονομικής λιτότητας.

Η περιοδεία Ομπάμα, από μόνη της εξαίρεση στη διεκπεραιωτική κανονικότητα ενός απερχόμενου προέδρου, δεν θα έχει άμεσες και ορατές επιπτώσεις στους συσχετισμούς στην ΕΕ – Ευρωζώνη, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι το μήνυμα του προέδρου των ΗΠΑ προς τη Γηραιά ήπειρο δεν θα γίνει κατανοητό.

Το μήνυμα, δυνατό και ευκρινές, είναι ότι εν όψει των εκλογικών ανατροπών και των συνεπακόλουθων οικονομικών, κοινωνικών και πολιτικών αναταράξεων που θα σκιάσουν την ΕΕ – Ευρωζώνη στο διάστημα από το δημοψήφισμα στην Ιταλία στις αρχές Δεκεμβρίου μέχρι και τις βουλευτικές εκλογές στη Γερμανία τον Σεπτέμβριο του 2017 η Ουάσιγκτον δεν πρόκειται να μείνει απαθής παρατηρητής, καθώς ο συνδυασμός της κρίσης στην Ευρωζώνη με τη διαχείριση του Προσφυγικού, με φόντο την άνοδο των αντισυστημικών λαϊκισμών και την εθνική προστατευτική αναδίπλωση είναι μια βαρύνουσα απειλή για τα ζωτικά συμφέροντα των ΗΠΑ.

Με τη σημερινή κατάσταση πραγμάτων στην ΕΕ – Ευρωζώνη όχι μόνο δεν μπορεί να διαμορφωθεί μια κοινή στάση με τις ΗΠΑ για τη Συρία, την Ουκρανία και τις σχέσεις με τη Ρωσία, αλλά, όπως κατέδειξε το βραχυκύκλωμα στην επικύρωση της συμφωνίας CETA μεταξύ ΕΕ και Καναδά, δεν μπορεί να προχωρήσει η διαπραγμάτευση για τη Διατλαντική Εταιρική Σχέση Ελεύθερου Εμπορίου και Επενδύ-σεων, γνωστή με τα αρχικά ΤΤΙΡ.

Οι ΗΠΑ, που επέβαλαν μεταπολεμικά στη Δυτική Ευρώπη τη δυναμική της οικονομικής συνεργασίας στη λογική της πιο ορθολογικής διαχείρισης του Σχεδίου Μάρσαλ, ανησύχησαν όταν δημιουργήθηκε η Ευρωζώνη, το 1999, για την προοπτική μιας πλήρως χειραφετημένης ΕΕ που θα διεκδικούσε ρόλο ισότιμου εταίρου στη Διατλαντική Σχέση. Ετσι όταν Γαλλία και Γερμανία το 2003 εναντιώθηκαν στην εισβολή στο Ιράκ, οι ΗΠΑ μεθόδευσαν, υπό τον συντονισμό των Μπλερ, Αθνάρ και Μπαρόζο και την Ανατολική Ευρώπη, μια φιλοαμερικανική «συμμαχία προθύμων».

Σήμερα οι ΗΠΑ ανησυχούν για τον κίνδυνο ενός ανεξέλεγκτου ντόμινο αποσταθεροποίησης, που θα οδηγούσε σε διάλυση της Ευρωζώνης και της ΕΕ, μια εξέλιξη που εκ των πραγμάτων θα ακύρωνε τη βασική στρατηγική στόχευση της Ουάσιγκτον για Συνολική Διατλαντική Σχέση με πυλώνες το ΝΑΤΟ και τη Συνθήκη ΤΤΙΡ. Στην αποχαιρετιστήρια περιοδεία του στην Ευρώπη ο Ομπάμα θα θυμίσει στους συνομιλητές του στη γερμανική πρωτεύουσα ότι οι ΗΠΑ είναι θα παραμείνουν βαρύνουσα συνιστώσα της σταθερότητας της γηραιάς ηπείρου.

Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



  • Δηλώσεις υποταγής, ανικανότητας ή "προετοιμασίας εδάφους" για μεταφορά ευθυνών σε τρίτους;
  • "Μόνος λόγος να θέλει κάποιος απόσυρση του ΝΑΤΟ είναι να μην υπάρχει έλεγχος"
Αν μη τι άλλο, από περίεργες έως επικίνδυνες, μπορούν να χαρακτηριστούν οι δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, σχετικά με την επιθυμία της τουρκικής κυβέρνησης να αποχωρήσει το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο.

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ 

«Ο μόνος λόγος που μπορεί να θέλει κάποιος να φύγουν τα πλοία του ΝΑΤΟ από το Αιγαίο είναι για να μην υπάρχει αυτός ο έλεγχος», τόνισε ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς από το βήμα της κοινής συνέντευξης Τύπου με τον Πολωνό ομόλογό του Βίτολτ Βαστσικόφκι με τον οποίο συναντήθηκε σήμερα (3/11/2016) στο υπουργείο Εξωτερικών.
Ερωτηθείς από Πολωνό δημοσιογράφο να εκφράσει την άποψή του σχετικά με τη δήλωση του Τούρκου υπουργού Άμυνας ότι η επιχείρηση του ΝΑΤΟ στη Μεσόγειο έχει λήξει και ότι θα πρέπει να φύγουν τα πλοία που επιχειρούν στην περιοχή είπε χαρακτηριστικά:
«Νομίζω ότι αυτό που λείπει στην τουρκική σκέψη είναι να μας πει ευθέως πώς αξιολογεί την παρουσία των πλοίων του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο. Αν συνέβαλαν στο να σταματήσουν οι ροές των προσφύγων γιατί να φύγουν; Ο μόνος λόγος που μπορεί να θέλει κάποιος να φύγουν είναι για να μην υπάρχει αυτός ο έλεγχος. Και την λέξη «έλεγχο» διαβάστε την με όλους τους τρόπους που μπορεί να την ερμηνεύσετε», 
κατέληξε ο κ. Κοτζιάς.

Είναι προφανές πως είτε ο κ. Κοτζιάς δεν κατανοεί τους τρόπους λειτουργίας, αλλά και τις επιδιώξεις του ΝΑΤΟ, είτε πως δεν αντιλαμβάνεται επαρκώς την αδυναμία που προβάλλει η Ελλάδα και η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα στην έλευση και παραμονή των ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων επί του Αιγαίου.
Ενδεχομένως ο κ. Κοτζιάς πρέπει να ενημερωθεί αρμοδίως -αφού σύμφωνα με όσα δηλώνει φέρεται να μην γνωρίζει- πως η αμερικανική - ΝΑΤΟϊκή βάση της Σούδας στην Κρήτη έχει τη δυνατότητα να ελέγχει αλλά και να παρεμβαίνει σε θέματα ενδιαφέροντος του ΝΑΤΟ σε μία εκτενέστατη περιοχή και, φυσικά, με ιδιαίτερα μεγάλη άνεση μπορεί να παρακολουθεί όλα όσα συμβαίνουν στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
Τα ΝΑΤΟϊκά συστήματα ελέγχου, εξάλλου, είναι μονόμως συνδεδεμενα με δορυφόρους και έχουν άμεση ενημέρωση από όλα τα τηλεπικοινωνιακά μέσα μπορούν να χρησιμοποιηθούν από την πλευρά της Τουρκίας. Εξάλλου, τα λογισμικά που χρησιμοποιούνται από τις δυνάμεις ασφαλείας και τον στρατό της Τουρκίας, είναι άμεσα συνδεδεμένα με το ΝΑΤΟ, το οποίο γνωρίζει πάντα τις κινήσεις όλων των συμμαχικών δυνάμεων...

Προς τι, λοιπόν, η ανησυχία και οι συγκεκριμένες δηλώσεις του κ. Κοτζιά;
Μήπως ο κ. Κοτζιάς δεν γνωρίζει πως το ΝΑΤΟ δεν ήρθε στο Αιγαίο για να σταματήσει τους λαθρομετανάστες, αλλά έχει πάρει θέσεις ώστε να παρακολουθεί εκ του σύννεγυς τις μετακινήσεις και τις επικοινωνίες των ρωσικών πλοίων;

Ταυτόχρονα, όμως, ο κ. Κοτζιάς φαίνεται να αγνοεί πως η οποιαδήποτε επιθυμία ή εμμονή από την πλευρά της Ελλάδας στην παραμονή του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, υποδηλώνει -με αρκετή ευκρίνεια- μια αδυναμία της Ελλάδας να ελέγξει και να υπερασπίσει επαρκώς τα θαλάσσια σύνορα με την Τουρκία.  (Υπο)δηλώνει μια αδυναμία του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού (αλλά και του Λιμενικού) να υπερασπίσουν την ελληνική εθνική κυριαρχία επί του Αιγαίου!

Αν συμβαίνει κάτι τέτοιο, δεν οφείλει η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ να προχωρήσει στην λήψη άμεσων ανασταλτικών και κατασταλτικών μέτρων που θα εξασφαλίσουν την ελληνικότητα του Αιγαίου ή και των νησιών, νησίδων και βραχονησίδων του Ανατολικού Αιγαίου;

Αν η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα ελέγχου και υπεράσπισης του Αιγαίου, τι ακριβώς κάνει ο κ. Κοτζιάς με τις συγκεκριμένες του δηλώσεις; Προσπαθεί να πλήξει το ηθικό των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων ή επιχειρεί να τρομοκρατήσει τους έλληνες πολίτες "ομολογώντας" αδυναμία υπεράσπισης της χώρας;

Επειδή τα λάθη του κ. Κοτζιά σωρεύονται επικίνδυνα και καθιστούν τον ίδιο από ακατάλληλο έως επικίνδυνο στο να διαχειριστεί ζητήματα που άπτονται τόσο των διεθνών σχέσεων όσο και λίαν ευαίσθητων εθνικών θεμάτων άμεσα σχετιζόμενων με την ακεραιότητα της χώρας, η δική μας απορία είναι: Για ποιόν λόγο συνεχίζει να παραμένει υπουργός ο κ. Κοτζιάς;

"Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



«Τηρούμε τη συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ενωση και αναμένουμε ότι θα πράξει το ίδιο και η Ευρώπη. Εάν δεν συμβεί αυτό, τότε θα αναστείλουμε τη συμφωνία μας με την Ε.Ε. στο θέμα αυτό», δήλωσε ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών σε συνέντευξή του στην Neue Zuericher Zeitung (NZZ).

Στο ερώτημα της ελβετικής εφημερίδας πότε θα συμβεί αυτό ο Mevlut Cavusoglu απάντησε: «Δεν θα περιμένουμε μέχρι το τέλος του έτους. Είχαμε πει αρχικά στα τέλη Οκτωβρίου» και πρόσθεσε «Η υπομονή μας εξαντλείται. Αναμένουμε μιαν απάντηση (της Ε.Ε) αυτές τις μέρες. Εάν δεν έλθει, θα καταγγείλουμε τη συμφωνία».

Ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών είπε επίσης ότι «τα τελευταία 14 χρόνια αλλάξαμε πολλά κατόπιν συστάσεων της Ε.Ε. Εάν όμως ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες ενισχύσουν τους αντιτροκρατικούς τους νόμους και η Τουρκία ενθαρρυνθεί να αποδυναμώσει του δικούς της, τότε ο λαός μας θα το εκλάβει ως αποδυνάμωση της καταπολέμησης της τρομοκρατίας».
AdTech Ad

Ο Mevlut Cavusoglu απορρίπτει επίσης έναν ενδεχόμενο συμβιβασμό και θεωρεί ότι έχουν γίνει ήδη υποχωρήσεις σε πολλά θέματα και στο θέμα της τρομοκρατίας δεν βλέπει καμιά άλλη δυνατότητα: «Στο θέμα αυτό δεν μπορούμε να κάνουμε καμιά παραχώρηση στην E.E. Oι Ευρωπαίοι δεν έζησαν την απόπειρα πραξικοπήματος. Δεν πολεμούν κατά όλων των τρομοκρατικών οργανώσεων, του Ισλαμικού Κράτους, PKK, και του δικτύου του Fethullah Gülen. Η Ευρώπη αντί να δίνει μαθήματα στην Τουρκία θα έπρεπε να λάβει μέτρα κατά των ρατσιστικών κινημάτων, της ξενοφοβίας , του αντισημιτισμού και της Ισλαμοφοβίας», είπε.

Οι επικριτές της Τουρκίας κατηγορούν την ηγεσία της ότι με τη βοήθεια αυτών των αντιτρομοκρατικών νόμων φιμώνει τους πολιτικούς της αντιπάλους και τους δυσάρεστους σε αυτήν δημοσιογράφους, σημειώνει η ελβετική εφημερίδα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Μάκης Ανδρονόπουλος
Δημοσιογράφος, Συγγραφέας


Η «φούσκα» είναι 15 με 20 φορές μεγαλύτερη από το παγκόσμιο ΑΕΠ – Οι Κινέζοι μετοχοποιούν 18 τρισ. δολ. χρέη εταιρειών – Σχέδια πολέμου από τα γεράκια Ρεπουμπλικάνων και Δημοκρατικών – Η Χαβανέζα εκκολαπτόμενη ηγέτης του ειρηνιστικού κινήματος – Τα γεωοικονομικά και τα στρατιωτικά μέτωπα.

Ένα κρίσιμο ερώτημα που ανακύπτει με συνεχώς αυξανόμενη ένταση τις τελευταίες εβδομάδες, είναι εάν ο γεωοικονομικός πόλεμος που διεξάγεται στις αγορές, θα μετατραπεί σε πόλεμο με συμβατικά όπλα, ή ακόμη χειρότερα αν θα γίνει πυρηνικός!
Αυτό το τραγικό δίλημμα τίθεται άμεσα στις κυρίαρχες συζητήσεις σε παγκόσμιο επίπεδο, καθώς η ρητορική, αλλά και οι στρατιωτικές κινήσεις, δείχνουν μια απρόσμενη κλιμάκωση.

Στην Ουάσιγκτον, η νεοσυντηρητική ελίτ και των δύο κομμάτων προσδοκά ότι η Χίλαρι Κλίντον θα απελευθερώσει τις δυνάμεις που στηρίζουν μια επιθετική εξωτερική πολιτική τύπου Μπους, μετά τη συγκρατημένη 8ετία της προεδρίας Ομπάμα, ενώ παράλληλα ετοιμάζουν σχέδια πολέμου.

Ο δημοσιογράφος Robert Parry, γνωστός για τις αποκαλυπτικές ιστορίες του για το Ιράν και τους Κόντρας που δημοσίευσε στο Associated Press και το Newsweek τη δεκαετία του ’80, ελπίζει ότι την συμμαχία των γερακιών μπορεί να αντισταθμιστεί από μια άλλη συμμαχία της ειρηνιστικής πτέρυγας του Δημοκρατικού Κόμματος με τους Ρεπουμπλικανούς αντιπαρεμβατιστές, παρ΄ όλο που η δυνατότητα αυτή παραμένει προβληματική, επειδή υπάρχουν σημαντικές διαφωνίες πολιτικής σε πολλά άλλα θέματα.
Εντοπίζει πάντως ως πιθανή ηγέτιδα ενός κινήματος ειρήνης την πανέμορφη 35άρα, στρατιωτική βετεράνο, Tulsi Gabbard από τη Χαβάη που είναι ένα από τα λίγα μέλη του Κογκρέσου που παραθέτει μια διορατική και θαρραλέα κριτική για τους κινδύνους από μια παρεμβατική εξωτερική πολιτική.

Μόλις πριν λίγες μέρες οι Financial Times εκτιμούσαν ότι οι ΗΠΑ χάνουν την πρωτοκαθεδρία στην περιοχή Ειρηνικού, με αφορμή το οικονομικό και στρατιωτικό διαζύγιο Φιλιππίνων – ΗΠΑ που ανακοίνωσε ο πρόεδρος των Φιλιππίνων Ροντρίγκο Ντουτέρτε στο Πεκίνο.

Οι Αμερικανοί ανησυχούν μήπως οι Φιλιππίνες γίνουν βάση του ραγδαία αναπτυσσόμενου κινεζικού ναυτικού και υπενθυμίζουν ότι η Χίλαρι Κλίντον, ως υπουργός Εξωτερικών το 2010, διακήρυττε πως οι ΗΠΑ έχουν «εθνικό συμφέρον» στην ελευθερία της ναυσιπλοΐας στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, γεγονός που εξόργισε τότε τους Κινέζους που θεωρούν ότι όλη η Νότια Σινική Θάλασσα περιλαμβάνεται στα χωρικά ύδατα του Πεκίνου…

Επίσης, στις 13 Οκτωβρίου, κυκλοφόρησε στην Ουάσιγκτον μια μελέτη με τίτλο «The Kremlin’s Playbook: Understanding the Russian Influence in Eastern and Central Europe» που αναλύει την τακτική της ρωσικής επιρροής στην Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη, μέσα από το παράδειγμα πέντε χωρών – Λετονία, Ουγγαρία, Βουλγαρία, Σλοβακία και Σερβία- και εξηγεί τους μηχανισμούς που χρησιμοποιεί το Κρεμλίνο, κυρίως μέσα από την παροχή εκπτώσεων στην ενέργεια.
Η αμερικανική έκθεση εκτιμά ότι η ρωσική επιρροή έχει φτάσει σε τέτοια έκταση ώστε να θέτει σε κίνδυνο τον φιλοδυτικό προσανατολισμό των χωρών αυτών.
Η μελέτη επισημαίνει ότι κατά τα τελευταία δέκα χρόνια, το μερίδιο της Ρωσίας στο παγκόσμιο εμπόριο αυξήθηκε περίπου τέσσερις φορές: από 210 δισ. δολ. το 2003 εκτινάχθηκε στα 730 δισ. δολ. το 2014, ενώ οι εμπορικές σχέσεις της Ρωσίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση αντιπροσωπεύουν το 44% του συνόλου αυτού του εμπορικού τζίρου.

Το γεωοικονομικό μέτωπο

Ο παγκόσμιος πόλεμος γίνεται ούτως ή άλλως, απλώς δεν γίνεται με όπλα. Είναι γεωοικονομικός και είναι όλοι εναντίον όλων.
Η διαμάχη Ουάσιγκτον-Βερολίνου έχει προσλάβει επικίνδυνες διαστάσεις με τα τερατώδη πρόστιμα (Apple, Deutsche Bank κ.α΄.), η εσωτερική διαμάχη μέσα στην ΕΕ και την ευρωζώνη παίρνει ανησυχητικές διαστάσεις με το Brexit και την κόντρα Βορρά-Νότου, η συγκρότηση παγκόσμιας αναπτυξιακής τράπεζας από το γκρουπ των BRICS κόντρα της World Bank, ο ανταγωνισμός ΗΠΑ-Κίνας αποτελούν εκφάνσεις μιας λυσσαλέας αναδιανομής των νέων φυσικών, ενεργειακών και κεφαλαιακών πόρων.

Δύο πρόσφατα επεισόδια αυτού του ακήρυχτου πολέμου είναι αυτά της Βαλονίας και των ευρωκυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ομόσπονδη δημοκρατία του Βελγίου μπλόκαρε (έστω και για δέκα μέρες) την εμπορική και επενδυτική συμφωνία CETA EE-Καναδά, για λογαριασμό, όλων των Ευρωπαίων, καθώς αυτή αποτελεί προοίμιο της αντίστοιχης ευρωαμερικανικής TTIP.
Λίγες μέρες πριν, η Ιταλία και η Ελλάδα μπλόκαραν τις νέες οικονομικές κυρώσεις της ΕΕ κατά της Ρωσίας…
Στο μεταξύ, η ένταση στις αγορές είναι μεγάλη, η αβεβαιότητα κυριαρχεί, καθώς η παγκόσμια «φούσκα» προσλαμβάνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις.
Η «φούσκα» είναι 15 με 20 φορές μεγαλύτερη από το παγκόσμιο ΑΕΠ που είναι γύρω στα 78 τρισ. δολάρια ετησίως, με το 20% από αυτό να είναι από το εμπόριο.
Ο τζίρος των χρηματαγορών είναι γύρω στα 1200-1500 τρισ. δολ.!

Με δυο λόγια, είναι οι αγορές που δημιουργούν το πρόβλημα του «αέρα» που δεν μπορεί πια να καλύψει η πραγματική οικονομία, ούτε με την πιο ακραία λιτότητα.
Και δυστυχώς δεν υπάρχει κανείς για να τα βάλει μαζί τους.
Ζούμε σε ένα σύστημα που από καιρό έχει υπερβεί κατά πολύ αυτό που ξέραμε ως καπιταλισμό.
Οι «φούσκες» είναι παντού και εξ ίσου επικίνδυνες, γιατί η μία τροφοδοτεί την άλλη.

Όπως μας πληροφόρησε με ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του ο καθηγητής Χρηματοοικονομικών στο Πανεπιστήμιο Πόρτσμουθ, Κωνσταντίνος Βέργος, η κινέζικη κυβέρνηση, στις 10 Οκτωβρίου, ανακοίνωσε ένα πρωτοφανούς μεγέθους πρόγραμμα «ανταλλαγής χρέους με μετοχές».
Χρέος κινεζικών εταιρειών ύψους 120 τρισεκατομμυρίων κινεζικών γουάν, δηλαδή 18 τρισεκατομμυρίων δολαρίων θα μετοχοποιηθεί!
Το γεγονός αυτό ουσιαστικά θα επιτρέψει την ιδιωτικοποίηση πολλών μεγάλων υπερχρεωμένων κρατικών εταιρειών.

Η παγκόσμια φούσκα, παρά την εξαέρωση του κραχ του 2008 που στοίχισε 30 εκατ. θέσεις εργασίας, παραμένει απειλητική και ανεξέλεγκτη.
Η τελευταία έκθεση του ΔΝΤ υπολογίζει ότι το 2015 το χρέος του κόσμου είναι στα 152 τρισ. δολάρια ή το 225% του παγκόσμιου ΑΕΠ.
Η απειλή ενός νέου κραχ που δεν θα αφήσει τίποτα όρθιο, είναι πια αισθητή ακόμη και για τους ιθύνοντες του διεθνούς συστήματος.
Μία στις τέσσερις τράπεζες των ανεπτυγμένων χωρών είναι ευάλωτες έστω κι αν υπάρξει ανάκαμψη της παγκόσμιας οικονομίας, λέει η ίδια έκθεση, αλλά ποιος την πιστεύει.

Το πρόβλημα είναι τουλάχιστον τρεις φορές μεγαλύτερο από αυτό που ψελλίζουν οι εκθέσεις.
Στις 34 χώρες του ΟΟΣΑ, το 10% των πλουσιότερων ανθρώπων έχει δεκαπλάσια εισοδήματα από το 10% των φτωχότερων.
Μπροστά σε αυτά τα ιλιγγιώδη νούμερα οι πολιτικές λιτότητας τύπου Σόιμπλε μοιάζουν γελοίες, αν δεν είναι απροκάλυπτος φασισμός.
Αλλά και τα QE (πιστωτική χαλάρωση) της FED, της BoJ και της ECΒ απλώς μεταθέτουν το πρόβλημα.
Το G20 δεν είναι σε θέση να δώσει λύση, ούτε το G7.

Η μείωση των ανισοτήτων που ευαγγελίζονται τώρα οι ιθύνοντες του παγκόσμιου συστήματος και η εξάλειψη της ακραίας φτώχειας δεν γίνεται χωρίς κόστος και αυτό οι πλούσιοι δεν είναι διατεθειμένοι να το πληρώσουν.
Εξ ου και η ανάπτυξη σέρνεται παγκοσμίως…

Τα δύο στρατιωτικά μέτωπα με τη Ρωσία

Στο επίκεντρο της ρητορικής των γερακιών της Ουάσιγκτον και κατ΄ επέκταση της ΕΕ βρίσκεται η Ρωσία.
Η στοχοποίησή της υποκρύπτει πολλά διαρθρωτικά -οικονομικά, κοινωνικά και στρατιωτικά- προβλήματα της ηγέτιδας παγκόσμιας δύναμης, η οποία αντιλαμβάνεται ότι οι περισσότερες στρατηγικές που ξεδίπλωσε μετά την Πτώση του Τείχους του Βερολίνου έχουν αποτύχει παταγωδώς.

Παρατηρητές εκτιμούν πως δύο μείζονες ποιοτικές αλλαγές δεν έχουν ακόμα κατανοηθεί από την Ουάσιγκτον.
Η μία αφορά τους συμμάχους της, οι οποίοι βρίσκονται σε παντελώς διαφορετική διάθεση από την εποχή της εισβολής στο Ιράκ και κυρίως οι ευρωπαϊκές κοινωνίες που θεωρούν ότι παραπλανήθηκαν από τους πολιτικούς.
Η άλλη είναι πως το βασικό πρόβλημα της Δύσης δεν είναι η Ρωσία, ενδεχομένως ούτε η Κίνα, αλλά το φονταμενταλιστικό Ισλάμ και το μεταναστευτικό.

Οι δύο ήττες της αμερικανικής στρατηγικής στη Συρία και στην Ουκρανία έχουν μοχλεύσει ρεβανσιστικές τάσεις στα γεράκια και εμποδίζουν την Ουάσιγκτον να υπερβεί το αντιρωσικό σύνδρομο Μπρεζίνσκι και να αντιληφθεί πως η Ρωσία αποτελεί λύση στα γεωοικονομικά και στρατηγικά προβλήματα της Δύσης.

Ας προσπεράσουμε όμως τις τραγικές γκάφες των Αμερικανών στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ και τη Μέση Ανατολή, ας ξεπεράσουμε τις ευθύνες της Ουάσιγκτον στην «κατασκευή» του Ισλαμικού Κράτους, ας αφήσουμε στην άκρη τις παράπλευρες απώλειες από την ισλαμική τρομοκρατία στην Ευρώπη και ας πάμε στις τελευταίες στρατιωτικές κινήσεις των Αμερικανών και των Ευρωπαίων που έχουν τρομάξει πολλούς αναλυτές γιατί παραπέμπουν σε συνθήκες που μπορούν να προκαλέσουν το ατύχημα του πολέμου.

Στη Μέση Ανατολή ενεργοποιήθηκε η συμμαχία των ΗΠΑ για την ανακατάληψη της Μοσούλης, ενώ στο ευρωπαϊκό μέτωπο σημειώνονται σημαντικές εξελίξεις.
Ένας από αυτούς τους αναλυτές, ο Bill Van Auken, μας πληροφορεί ότι μόλις την περασμένη βδομάδα οι υπουργοί Άμυνας του ΝΑΤΟ ενέκριναν στις Βρυξέλλες την ανάπτυξη περίπου 4.000 στρατιωτών μάχης σε απόσταση βολής από τα σύνορα της Ρωσίας, οι οποίοι θα αποτελούν την εμπροσθοφυλακή μιας ισχυρής δύναμης ταχείας αντίδρασης 40.000 ανδρών.
Πρόκειται για πρωτοφανή στρατιωτική κλιμάκωση μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, που υποδηλώνει αυξημένη απειλή ένοπλης αντιπαράθεσης ανάμεσα στην Ουάσινγκτον και τη Μόσχα, τις δύο μεγαλύτερες πυρηνικές δυνάμεις του κόσμου.

Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Jens Stoltenberg επιβεβαίωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Βρετανία, η Γερμανία και ο Καναδάς θα αναπτύξουν αυτές τις δυνάμεις αντίστοιχα στην Πολωνία και στις τρεις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες της Βαλτικής, Εσθονία, Λιθουανία και τη Λετονία.

Η Ρωσία αντιδρά με την ενίσχυση του στόλου της στην Βαλτική, στέλνοντας στον θύλακα του Καλίνιγκραντ δύο ειδικές υπερκορβέτες που έχουν την ικανότητα να εκτοξεύουν πυραύλους Kalibr με βεληνεκές τουλάχιστον 1500 χιλιόμετρα (τύπου Κρούζ), κάποια μοντέλα των οποίων μπορούν να φέρουν και πυρηνικές κεφαλές.
Σχεδόν ταυτόχρονα, η ρωσική κυβέρνηση έδωσε στη δημοσιότητα φωτογραφία του νέου διηπειρωτικού βαλλιστικού της πυραύλου τύπου RS-28 «Sarmat» (κατά ΝΑΤΟ Satan 2) που θα αντικαταστήσει τους RS-20V Voevoda, του οποίου η κάθε κεφαλή θα έχει βάρος 10 τόνων.
Ο πύραυλος έχει σχεδιαστεί με τεχνολογία αορατότητας, η ταχύτητα μπορεί να φτάνει στα 7-12 Mach και θα αρχίσει να χρησιμοποιείται το 2020. Θεωρείται ικανός να εξαφανίσει μεγάλες εκτάσεις μεγέθους Τέξας.

Μέσα στο κλίμα αυτό, οι ευρωπαϊκές χώρες μοιάζουν να ακολουθούν τις ΗΠΑ σε αυτή την τακτική, αλλά η Γερμανία και η Γαλλία ετοιμάζουν σχέδια για τη μετατροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε μια ανεξάρτητη στρατιωτική συμμαχία.
Επαναλαμβάνουμε ότι πίσω από την Ισπανία, την Ιταλία και την Ελλάδα που αντιτίθενται στις οικονομικές κυρώσεις κατά της Μόσχας, κρύβονται μεγάλα ευρωπαϊκά οικονομικά συμφέροντα και φυσικά, η ενεργειακή εξάρτηση.

Επίσης, το Brexit δημιουργεί ένα μεγάλο πυρηνικό κενό στην άμυνα της Ευρώπης, καθώς η μόνη χώρα της ΕΕ που θα διαθέτει τέτοια όπλα είναι η Γαλλία.
Εκεί μπορεί το Βερολίνο να βρει ένα κενό προς κάλυψη, κάτι που δεν θα αρέσει σε κανέναν στην Ευρώπη, της Ρωσίας συμπεριλαμβανομένης.

Πολλά πάντως φαίνεται ότι θα εξαρτηθούν από τις πολιτικές εξελίξεις και τα εκλογικά αποτελέσματα σε ΗΠΑ και Ευρώπη.

Πηγή Tribune



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Σε μια ρημαγμένη οικονομία, όπως η ημέτερη, τα νέα που αφορούν τις επιχειρήσεις σχετίζονται συνήθως με την αναστολή εργασιών σε μονάδες παραγωγής και σε καταστήματα. Οι πιο πρόσφατες σχετικές ειδήσεις αφορούσαν την εταιρία PepsiCo-HBH, που διέκοψε τη λειτουργία του εργοστασίου της στα Οινόφυτα, και τη ΔΕΛΤΑ, που έκλεισε το εργοστάσιο στο Ζάρκο του Δήμου Φαρκαδόνας των Τρικάλων.

Λίγες είναι οι μεγάλες επιχειρήσεις που έχουν αντέξει έως σήμερα τη φοβερή θύελλα της ύφεσης, την ασφυξία της έλλειψης ρευστότητας και τον αργό θάνατο των capital controls. Η μία μετά την άλλη κλείνουν ή απομακρύνονται σε απόσταση ασφαλείας από τη διακεκαυμένη ζώνη της μνημονιακής Ελλάδας των μαθητευόμενων «μάγων» του φορομπηχτισμού.

Φυσικά, η εικόνα στις μεσαίες επιχειρήσεις είναι ακόμα πιο σκοτεινή: Τα λουκέτα πέφτουν βροχή και οι αγωνιούντες έμποροι, βιοτέχνες και επιχειρηματίες που δεν θέλουν να κλείσουν ψάχνουν εναγωνίως χώρες, όπως η Βουλγαρία, η Κύπρος και άλλες, για να μεταφέρουν την έδρα τους.

Το πανικόβλητο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, αντί να προσπαθήσει να έλξει το ενδιαφέρον των επενδυτών με εξορθολογισμό (δηλαδή δραστική μείωση) των φόρων, απειλεί τους επιχειρηματίες που μετέφεραν την έδρα τους στη Βουλγαρία με αυστηρούς ελέγχους, πρόστιμα και πάσης φύσεως διωγμούς. Ταυτόχρονα εξαγγέλλει και το άλλο «πυροτέχνημα», το οποίο είναι εντελώς έωλο και ανεδαφικό, ότι θα φορολογήσει ακίνητα στο εξωτερικό και θα «βάλει χέρι» σε περιουσίες Ελλήνων που βρίσκονται εκτός της επικράτειας.

Εως τώρα, αυτά που έχουν καταφέρει οι κατά καιρούς «σωτήρες» και «αναμορφωτές» της οικονομίας είναι να περάσουν το μήνυμα στους Ελληνες ότι βρίσκονται υπό απηνή διωγμό και ότι το ελληνόφωνο προτεκτοράτο θα τους κυνηγά σ' όλα τα πλάτη και τα μήκη της υδρογείου.

Οι «τεχνοκράτες», αν συνεχίσουν να υπηρετούν αυτή την ανθελληνική λογική του παραλόγου, το μόνο «κατόρθωμα» που θα εγγράψουν στα κιτάπια τους θα είναι οι χιλιάδες αποποιήσεις ιθαγένειας στις οποίες θα προβούν οι Ελληνες που θα προσπαθούν να διαφύγουν από τη μέγκενη του κράτους, το οποίο θέλει να τους αφανίσει.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

«Σμίγουν τα σύννεφα, έρχεται μπόρα»… Όλοι πια ξέρουμε πως η επόμενη ημέρα θα είναι χειρότερη από τη σημερινή. Βλέπουμε, νιώθουμε, βιώνουμε καθημερινά και μια νέα μορφή πίεσης, μία νέα μορφή εξαθλίωσης, μία νέα μορφή ταπείνωσης και εξανδραποδισμού.

Όχι, αυτοί που «τιμάνε τις υπογραφές τους» στους επικυρίαρχους δυνάστες μας, αλλά δεν τιμάνε τον λόγο τους στους κατοίκους αυτής της χώρας, δεν ενδιαφέρονται ούτε για την δημοκρατία, ούτε για τον ανθρωπισμό.
Τους ενδιαφέρει το δικό τους καλύτερο αύριο, κανενός άλλου.
Τους ενδιαφέρει η δική τους διάσωση.
Τους ενδιαφέρει να επιπλεύσουν, σαν τις ακαθαρσίες…
Τους ενδιαφέρει να ασκούν την δοτή τους βρώμικη και απάνθρωπη εξουσία, παραδίδοντας γη και ύδωρ, αν χρειαστεί ακόμη και αίμα…
Ανακυκλώνουν την δική τους βρωμιά, έρχονται και παρέρχονται, αλλάζουν πρόσωπα, αλλά παραμένουν οι ίδιοι.
Μικρόψυχοι, πλήρεις παθών και αδίστακτα… πρεζόνια της εξουσίας.
Είναι αυτοί οι άθλιοι που σήμερα εξουσιάζουν, είναι και αυτοί που χθες ισοπέδωναν και επανέρχονται σήμερα ως λαμπρότατοι «νέοι σωτήρες»…!

Αλλά, δεν είναι μόνο αυτοί. Είναι και όλοι εκείνοι που σήμερα εμφανίζονται πρόθυμοι να μας σώσουν. Επώνυμοι και ανώνυμοι.
Κάποιοι που στο χθες έσκυψαν, έγλειψαν, υποτάχθηκαν στο βρωμερό και πανάθλιο σύστημα που σήμερα καταγγέλλουν, για να ανελιχθούν εργασιακά, κοινωνικά, οικονομικά…
Κάποιοι άλλοι που τρέχουν να «εισπράξουν» το όνομα της «φαμίλιας», αλλά και άλλοι που ως πρακτορίδια ή ανθυποπρακτορίδια και εξυπηρετητές ξένων συμφερόντων μπορούν να χαρακτηριστούν.
Είναι εκείνοι που έχουν «διασπαρεί» από το ίδιο το δυσώδες σύστημα, εμπειρότατοι στον πολιτικό λόγο αλλά και στην προσέλκυση χορηγιών, με σκοπό να εισχωρήσουν, να χειραγωγήσουν, να γελοιοποιήσουν ή να κυριαρχήσουν σε αξιόλογες προσπάθειες πολιτών που βρίσκονται στο ξεκίνημά τους.
Είναι όμως κι εκείνοι που μέσα από την κρίση βλέπουν μοναδικές ευκαιρίες να «τακτοποιηθούν σε κάποια καρέκλα» με την ταμπέλα του «επαναστάτη» μέσα σε μια νέα πολιτική κατάσταση (νέος εκλογικός νόμος).
Τέλος, υπάρχουν κι αυτοί που εμφανίζονται από το πουθενά, συγκροτούν μικρές ή μεσαίου μεγέθους πολιτικές ομάδες και επιχειρούν -με αγνές και έντιμες προθέσεις, χωρίς ολοκληρωμένες προτάσεις, αλλά με άδειες τσέπες-, να προσφέρουν στους συμπολίτες τους και να αγωνιστούν για την πατρίδα.

Και κάπου στο σημείο αυτό, με τη σχετική βοήθεια προπαγανδιστικών μηχανισμών επικυρώνεται το «διαίρει και βασίλευε».
Στους επιτήδειους εμφανίζονται χαμόγελα και στους άμαθους στις τακτικές της πολύ καλά οργανωμένης πολιτικής μαφίας επέρχεται η απογοήτευση και ο πιθανός τερματισμός της προσπάθειάς τους να συμβάλουν στα όσα χρειάζεται η πατρίδα.

Αυτά ζούμε σήμερα. Είναι όμως αυτά που χρειαζόμαστε για να ζήσουμε και στην επόμενη ημέρα; Προφανέστατα όχι!
Είναι δύσκολος ο αγώνας που απαιτείται να δοθεί, τη στιγμή που ο «αντίπαλος» διαθέτει ισχυρά μέσα προπαγάνδας και πολύ μεγάλες ποσότητες χρημάτων. Είναι, όμως, απαιτητός ο αγώνας που πρέπει να δοθεί ώστε να υπάρξει μια σύμπνοια, μια ένωση, μια υπέρβαση των μικρών και των εγωπαθών ματαιόδοξων σκοπιμοτήτων, προκειμένου αυτός ο ιστορικά πολύπαθος λαός, να κατανοήσει ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η έφεσή του να πιστεύει σε όσους του υπόσχονται «χάντρες και καθρεφτάκια» και ο μεγαλύτερος κίνδυνος προέρχεται από τους «φίλους» του.

Αυτόν τον καιρό, που οι ιδεολογίες συγκλίνουν και αποκαλύπτουν είτε την ανικανότητά τους είτε την σκοπιμότητά τους να εξυπηρετήσουν συμφέροντα της νέας τάξης πραγμάτων…

Αυτόν τον καιρό, που οι μάσκες πέφτουν και οι απατεώνες ξεδιάντροπα μας απειλούν με κάθε παράνομο τρόπο –αφού προηγουμένως εξασφαλίσουν τη νομιμοποίηση των ανομιών τους- και γίνεται αντιληπτό σχεδόν από όλους πως είμαστε υποκείμενα μιας ολομέτωπης επίθεσης που σκοπό έχει την πλήρη υποταγή και τον εξανδραποδισμό μας ή την ιστορική μας εξαφάνιση…

Αυτόν τον καιρό, που κινδυνεύει το σπίτι μας, η πατρίδα μας, η πίστη μας η ίδια και οι αλαζόνες της εξουσίας επιβάλουν με τον πλέον φασιστικό τρόπο τον τρόμο και την ανασφάλεια…

Αυτόν τον καιρό αυτή η πατρίδα χρειάζεται γυναίκες και άντρες που θα γίνουνε θεριά και θα σταθούνε όρθιοι για να υπηρετήσουν και να υπερασπίσουν τα όσια και τα ιερά, τους νεκρούς και τους αγέννητους, το δίκαιο και την ίδια τη ζωή.

Αυτόν τον καιρό, αυτή η πατρίδα καλεί τους πολίτες να γίνουν οπλίτες και να σταθούν μπροστά σε κάθε είδους κατακτητή, να σταματήσουν τους «γκρεμιστές» και να γεννήσουν «χτιστάδες».

Αυτόν τον καιρό αυτή η πατρίδα, πληγωμένη απλώνει το χέρι της σε εκείνους που κρύβουν μέσα στην καρδιά τους τα ιδανικά, που κρατούν ως αλώβητο και ανείπωτο θησαυρό της πίστη τους βαθιά μέσα στην ψυχή τους. Σε εκείνους που δεν επιτρέπουν στους άθλιους να απλώσουν την βρωμιά τους σε ετούτη την ποτισμένη με αίμα γη… Στην γη που γέννησε που ανέδειξε και προήγαγε το ανθρώπινο πνεύμα τις τέχνες και τον πολιτισμό... Στην γη που γέννησε ήρωες αλλά και αγίους…

Στρατιώτες ψάχνει σήμερα η πατρίδα. Ανώνυμους και επώνυμους ταπεινούς πατριώτες που θα ξεπεράσουν τα ανθρώπινα όρια, που δεν θα φοβηθούν να βρεθούν απέναντι στους υπηρέτες δαιμόνων.
Σε στρατιώτες που θα προχωρήσουν μπροστά και που θα σταθούν για να παλέψουν, να πέσουν αγωνιζόμενοι ή να νικήσουν υπερασπιζόμενοι την λογική και την ελευθερία του ανθρώπου, τα ιδανικά και τις αξίες των προγόνων.
Μικρούς και μεγάλους ανθρώπους που θα μεταμορφωθούν σε μαχητές, θέλει ετούτη η πατρίδα.

Απλούς καθημερινούς ανθρώπους που θα γίνουν σύγχρονοι «μακαβαίοι» και δεν θα διστάσουν να πούνε ένα νέο μεγάλο ηρωϊκό όχι σε όσους θέλουν να συνθλίψουν τις ζωές και τις αξίες τους.
Ανθρώπους που έχουνε μεγάλη καρδιά, για να χωρέσουν και να υπερασπίσουν όσους τους χρειάζονται.
Ανθρώπους που αναγνωρίζουν ότι έχουν μονάχα ένα χρέος: προς την πατρίδα και τον Θεό.
Ανθρώπους που θα προσφέρουν ακόμη και τη ζωή τους, για να δώσουν ζωή, χαμόγελο κι ελπίδα σε όλους τους άλλους.

Αυτή η πατρίδα χρειάζεται Έλληνες κι όχι ραγιάδες.

Και το κακό, για όσους σήμερα απλώνουν τις βρωμιές τους επάνω στην πανέμορφη ετούτη χώρα, είναι πως αυτοί οι Έλληνες υπάρχουν. Ενώνονται αυξάνονται σιωπηλά κι έρχονται για να διαλύσουν «το κοπάδι των χοίρων», για να ξαναδοξάσουν αυτή την μικρή μα τόσο μεγάλη πατρίδα.
Κι ετούτοι οι λακέδες των εμπόρων των εθνών το γνωρίζουν.
Και βιάζονται να απλώσουν το σκοτάδι της ψυχής τους για να επιβληθούν, να καταστρέψουν όσα και όσους περισσότερους ελπίζοντας πως έτσι θα επικρατήσουν…
Αλλά δεν θα μπορέσουν, δεν θα προλάβουν… Αφού δεν έχουν καταλάβει πως οι πραγματικοί Έλληνες σκύβουν μονάχα για να προσκυνήσουν τον Θεό…
Εδώ είναι η Ελλάδα, με γη που δεν πατιέται. Κι όσοι τολμήσανε να την πατήσουν καταστράφηκαν. Ας το γνωρίζουν κι ας το θυμούνται όλοι αυτό...

Εμπρός λοιπόν, ας μαζευτούμε.
Ο χρόνος ήδη τρέχει.
Η πατρίδα και η πίστη μας καλούν.
Μας θέλουν γεωργούς και στρατιώτες…
Και σαν θα συνταχθούμε, ως πρέπει… Και σαν θα σπείρουμε τον σπόρο των ιδανικών… Τότε θα έρθει η ώρα να σταθούμε, ως μας αξίζει, μπροστά σε εκείνον που θα μας στηρίξει στην υπέρβαση, που θα υλοποιήσει μια νέα Παλιγγενεσία και θα μας οδηγήσει, διαπερνώντας το σκοτάδι, στο φως…

ΥΓ: Όσοι επιθυμούν να μετέχουν σε μια κίνηση χωρίς παρωπίδες, χωρίς εξαρτήσεις από το χθες, χωρίς διαχωρισμούς και ματαιοδοξίες, αλλά με εθνικό οργανωμένο σχέδιο, με εντιμότητα και καθαρότητα, με ρηξικέλευθες προτάσεις και με μοναδικό γνώμονα την ανάκαμψη και την επάνοδο σε μία πορεία του Ελληνισμού προς τα αυτονόητα, για μια ανεξάρτητη, αυτοκυρίαρχη και αυτοδιοικούμενη πατρίδα, πρέπει να μελετήσουν τα όσα «γεννιούνται» και να αναλάβουν την ευθύνη διάδοσης του ενωτικού λόγου, της δημιουργίας του πραγματικά νέου.
Κι αν σήμερα ζητάμε ένα θαύμα, τι κάνουμε εμείς για να το ζήσουμε;





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Φθίνει, λέει, σταδιακά και χλωμιάζει το πολιτικό άστρο του πρωθυπουργού-πινόκιο.
Και όπου νά 'ναι λέει, θα πέσει διότι δεν θα τον στηρίζει κανείς.
Ε, και;
Εκτός απ' το ότι αυτά είναι μπούρδες διότι αποκλείεται να τον εγκαταλείψουν κάτι τυχαίοι που τους πήρε απ' το αιώνιο 4% και τους έκανε υπουργούς ( η μη τυχαίοι έφυγαν μόλις είδαν την κατάντια των τυχαίων), αυτό είναι το ζητούμενο; Πέσε πίτα να σε φάω;

Δηλαδή θα περιμένουμε πότε θα φθαρεί ο κάθε προδότης και  πέσει σαν ώριμο φρούτο, για να περάσουμε στον επόμενο δωσίλογο;
Και η ζημιά που θά 'χει κάνει στο μεταξύ;
Η ζημιά που έχουν κάνει όλοι αυτοί;
Αυτή η απίστευτη ακινησία και μοιρολατρία του ελληνικού λαού, που δεν μπορεί να αιτιολογηθεί πιά με κανέναν τρόπο, δεν έχει όμοιο στα χρονικά της καταγεγραμμένης ιστορίας της ανθρωπότητας. Ποτέ όμως. Ever!


Έχουν εκδηλωθεί κινήματα στην ιστορία, στάσεις και επαναστάσεις, για αφορμές κι αιτίες απείρως μικρότερες από όσα υφίσταται ο έλληνας τα τελευταία επτά χρόνια.
Άρα;  Πού οφείλεται αυτή η ακινησία;
Δεν μένει παρά να υποθέσουμε πως ο μέσος έλληνας, η θλιβερή πλειοψηφία του λαού, είναι βολεμένος.
Μάλιστα. Βολεμένος!
Ακόμα και μ' αυτές τις συνθήκες; Ακόμα και μ' αυτές!
Φαίνεται (αλλιώς δεν εξηγείται) πως ο μέσος έλληνας έχει κάνει το "κουμάντο" του με μία ή δύο γνωριμιούλες ή γνωριμιάρες σε ένα κόμμα (ο πιό κορόϊδος), ή σε διάφορα κόμματα (ο πιό έξυπνος) και περιμένει  την στιγμή που η "γνωριμία" αποκτήσει κάποιο είδος εξουσίας για να τον σώσει. 
Να τον εξαιρέσει δηλαδή απ' τον χαμό των άλλων.

Αυτό ακριβώς δηλαδή που έκαναν οι "συνεργάτες" των γερμανών κατακτητών στην Κατοχή. 
Συνεργάστηκαν για να σωθούν.
Έγιναν δωσίλογοι από υπολογισμό και φόβο για την δική τους επιβίωση.
Χ@στηκαν για την πατρίδα...
Χ@στηκαν για τον συνάνθρωπο...
Χ@στηκαν για την δικαιοσύνη, την δημοκρατία, την ανεξαρτησία...
Χ@στηκαν για όλα εκτός απ' το τομάρι τους. 
Και η ιστορία τους δικαίωσε! 
Έγιναν οι μεταπολεμικοί επιχειρηματίες, πολιτικοί, κυβερνήτες, νομενκλατούρα αυτού του τόπου.

Είμαστε δηλαδή ένας λαός σύγχρονων χ@στηδων;
Ένας λαός "συνεργατών"; Δωσιλόγων;
Έτσι φαίνεται. Η ακινησία αυτό δείχνει. Μόνον αυτό μπορεί να την ερμηνεύσει.
Αυτό και μόνον. Τίποτα άλλο. Ούτε φόβος ούτε τίποτα. Όταν φοβάσαι σε πλημμυρίζει η αδρεναλίνη και ορμάς.

Λένε πως η ιστορία επαναλαμβάνεται. Έστω και ως φάρσα.
Στην περίπτωσή μας όμως δεν σταμάτησε ποτέ για να επαναληφθεί τώρα.
Δωσίλογοι  μας κυβερνούσαν, δωσίλογοι μας κυβερνούν.
Να γίναμε άραγε όλοι (οι περισσότεροι) λαός δωσιλόγων;  "Συνεργατών"; 
Αυτό άλλωστε δεν πρεσβεύει και δεν επιδιώκει η Παγκοσμιοποίηση και ο προφήτης της η Ευρωπαϊκή  "'Ενωση" τοκογλύφων;

Θα φανεί στο πολύ κοντινό, στο εγγύτατο μέλλον...


Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του Δημήτρη Τσαϊλά

Πρόσφατα περιστατικά ασφαλείας στο χώρο του Αιγαίου αλλά και στη Μεσόγειο, πλησίον του συμπλέγματος του Καστελόριζου επέστησαν την προσοχή της χώρας μας πίσω αυτά τα εκρηκτικά μέτωπα. Σε αυτά τα δύο μέτωπα καλούνται οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις να αντιμετωπίζουν την αναθεωρητική πολιτική των Τούρκων.

Παρά την έλλειψη ενδιαφέροντος για κλιμάκωση εκ μέρους και των δύο ενδιαφερομένων μερών, μια υποβάθμιση της αποτρεπτικής μας ισχύος και στα δύο μέτωπα θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα ξέσπασμα σημειακών κρίσεων μέχρι και εχθροπραξιών.

Ζωτικό συμφέρον της Ελλάδας είναι η ασφάλεια και ηρεμία στα σύνορά μας. Η Άγκυρα δεν έχει παραιτηθεί από την πρόθεση να αναθεωρηθούν οι συνθήκες που καθορίζουν τα σημερινά σύνορα εις βάρος μας, και θεωρούν τη στρατιωτική σύγκρουση ως κεντρικό άξονα προς την επίτευξη αυτού του στόχου, εφ όσον πολιτικά δεν είναι δυνατό να επιτευχθεί. Αυτός είναι ο σοβαρός λόγος που απαιτείται ισχυρή αποτρεπτική ισχύς.

Ωστόσο, σε περίπτωση που συρθούμε σε μια σύγκρουση στο Αιγαίο ή τη Μεσόγειο, η Ελλάς πρέπει να είναι προετοιμασμένη με σύνεση και επιμέλεια, σε αντίθεση με την εμπειρία της τελευταίας κρίσης των Ιμίων.


Έτσι, πριν από την είσοδο σε στρατιωτική αντιπαράθεση σε κάποια από αυτές τις αρένες, η πολιτική ηγεσία της Ελλάδας και οι Ένοπλες Δυνάμεις πρέπει να μελετήσουν και να αποσαφηνίσουν τα ακόλουθα στρατηγικά και τακτικά θέματα.
  1. Τι στρατηγικό σκοπό επιδιώκουμε να επιτύχουμε, και ποιες είναι οι συνέπειες κάθε εναλλακτικής λύσης;
  2. Ποια είναι η κύρια δύναμη για την επίτευξη αυτού του στόχου - άμεσα ή έμμεσα;
  3. Πώς μπορεί να μειωθεί η τουρκική προκλητικότητα, και ποιοι είναι οι μηχανισμοί για να την καταγγείλουν;
  4. Πώς μια πολιτική εκστρατεία θα διεξαχθεί σε διεθνές και περιφερειακό επίπεδο; Στο πλαίσιο αυτό: οι διεθνείς και περιφερειακοί παράγοντες πρέπει να παρεμβαίνουν (απειλές, κυρώσεις, ή ακόμα και στρατιωτική εμπλοκή); Πώς μπορούν οι διεθνείς και περιφερειακοί παράγοντες να αξιοποιηθούν για να μειώσουν την τουρκική προκλητικότητα;
  5. Ποια είναι η σωστή χρονική στιγμή για πολιτική και στρατιωτική κινητικότητα; Μπορεί να διεξαχθεί ένα προληπτικό κτύπημα, ή τουλάχιστον μπορεί να δημιουργηθεί μια τακτική αιφνιδιασμού που θα μπορούσε να οδηγήσει σε σημαντικά επιτεύγματα από την αρχή;
  6. Ποια είναι η ποιότητα και το επίπεδο των υπηρεσιών πληροφοριών σχετικά με τις δυνατότητες και τις προθέσεις του εχθρού;
  7. Ποιοι είναι οι κίνδυνοι ότι ένα δεύτερο μέτωπο θα μπορούσε να ανοίξει ταυτόχρονα, και πώς μπορούμε να προπαρασκευάσουμε αυτή τη δυνατότητα;

Κάθε ένα από αυτά τα θέματα απαιτεί συζητήσεις σε βάθος από το ΚΥΣΕΑ που θα πρέπει να διεξαχθούν πριν και όχι κατά τη διάρκεια ή μετά τις συγκρούσεις μπροστά από μια εξεταστική επιτροπή. Μία υπεύθυνη ηγεσία χρειάζεται να επιλέξει τη σωστή και κατάλληλη χρονική στιγμή για αποφάσεις, και να μην αφήσουμε ανεξέλεγκτη την κλιμάκωση που θα υπαγορεύει το χρονοδιάγραμμα και η διεξαγωγή των επιχειρήσεων.

Αν η Ελλάδα είναι μοιραίο να συρθεί σε μια σύγκρουση, θα πρέπει να προετοιμαστούμε με σύνεση και επιμέλεια, σε αντίθεση με την μέχρι τώρα συμπεριφορά μας.

* Ο κ. Τσαϊλάς είναι Υποναύαρχος ΠΝ ε.α.
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος – Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Την οργή της Άγκυρας προκαλεί η είδηση ότι στην Ελβετία έχει αρχίσει κυριολεκτικά ένα πογκρόμ κατά των μουσουλμανικών τζαμιών, ενώ συνεχίζονται οι συλλήψεις ιμάμηδων που σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις της ελβετικής αστυνομίας, κάνουν απροκάλυπτα συνεχώς προπαγάνδα υπέρ του ISIS.

Όπως αναφέρεται στην περιοχή Wıntertur κοντά στην Ζυρίχη της γερμανόφωνης Ελβετίας, την χθεσινή μέρα έγινε κυριολεκτικά έφοδος στο τοπικό τζαμί και αφού διέκοψαν τις δραστηριότητες του, συνέλαβαν οχτώ ιμάμηδες με την κατηγορία της προπαγάνδας υπέρ του ισλαμικού κράτους και των δολοφόνων Τζιχαντιστών.

Συγκεκριμένα ο υπεύθυνος ιμάμης του εν λόγω τεμένους στις 21 Οκτωβρίου είχε εξαπολύσει από το βήμα του τζαμιού πύρινους λόγους κατά της επιχείρησης εκδίωξης των Τζιχαντιστών από την Συρία και το Ιράκ και υπέρ της ελεύθερης διακίνησης των μουσουλμάνων στην Ευρώπη. Σημειωτέον ότι στην ευρύτερη περιοχή τον τελευταίο καιρό έχουν παρατηρηθεί συγκεντρώσεις μουσουλμάνων κυρίως από την Τυνησία και την Αλγερία.

Όπως φαίνεται οι Ελβετοί άρχισαν να μη αστειεύονται στην όλη αυτή κατάσταση και καθώς δεν έχουν το δικό μας…. ρατσιστικό «κόμπλεξ», προχωρούν να ξεκαθαρίσουν το τοπίο από την ισλαμική επιβουλή γιατί δεν πάει άλλο.

Ενδεικτικό είναι επίσης και οι αντιδράσεις της Άγκυρας που καταδίκασε αυτές τις διώξεις και τις θεώρει ότι προσβάλλουν τον… ίδιο τον Ερντογάν, που αρέσκεται να εμφανίζεται σαν ο προστάτης όλων των μουσουλμάνων της Ευρώπης. Βέβαια οι Ελβετοί δεν καταλαβαίνουν από αυτά.

Εμείς τι κάνουμε;

Πηγή NikosXeiladakis



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



«Η Ελλάδα απαντά με όρους δημοκρατίας σε οποιαδήποτε πρόκληση», τόνισε η υφυπουργός Μακεδονίας - Θράκης, Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά, η οποία περιόδευσε στο Νομό Ροδόπης.
Εξαιρετική δήλωση. Ίσως και το 1940 θα έπρεπε ο Μεταξάς να οργανώσει στα γρήγορα ένα δημοψήφισμα για να δει, δημοκρατικά, τι να κάνει με το ιταλικό τελεσίγραφο.

Η Ελλάδα είναι η χώρα που γέννησε τη Δημοκρατία. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως οι Αθηναίοι γεννήτορες αυτής απάντησαν «δημοκρατικά» στους Πέρσες στον Μαραθώνα. Μάλλον με το δόρυ απάντησαν, διότι οι Πέρσες της εποχής, όπως και κάποιοι άλλοι «γείτονες» του σήμερα, δεν ξέρουν καν τι σημαίνει η λέξη, όχι η έννοια «Δημοκρατία» και αυτό είναι φανερό από τις πράξεις τους εντός των ίδιων τους των συνόρων.

Η Δημοκρατία είναι καλή και άγια αλλά δεν αποτελεί πανάκια «διά πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν» (όπου «μαλακία» βλ. «ασθένεια»… μην παρεξηγηθούμε!) που λέει και η Γραφή, για να αναφέρεται σε κάθε ευκαιρία.

Δηλαδή, με όρους δημοκρατίας, πώς αντιμετωπίζεται η δράση του τουρκικού προξενείου Κομοτηνής στη Θράκη μας;

Πώς αντιδρά, πάντα με όρους δημοκρατίας, το ελληνικό κράτος έναντι των δεκάδων «τουρκικών» συλλόγων και οργανώσεων ή των ψευδομουφτήδων;
Να υποθέσουμε ότι τους επιτρέπει να κάνουν ό,τι θέλουν διότι αυτό επιβάλει η Δημοκρατία;
Και αν όντως αύριο ο Ερντογάν αρχίσει να πιέζει μέσω γνωστών διαύλων για «δημοψήφισμα» στη Θράκη μας, πόσο δημοκρατικά θα αντιδράσουμε;
Αναμένοντας το αποτέλεσμα της «λαϊκής βούλησης»;

Μήπως να σοβαρευτούμε λίγο σε αυτή τη χώρα τελικά;

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Γιορτάστηκε με την πρέπουσα μεγαλοπρέπεια η 28η Οκτωβρίου με την στρατιωτική παρέλαση στη Θεσσαλονίκη και τις μαθητικές παρελάσεις σε όλη την Ελληνική Επικράτεια…

Ήρθαν στο νου, χρονιάρες μέρες, οι στίχοι του αείμνηστου Ραγκαβή…
«Μαύρη είναι η νύχτα στα βουνά…»


Μετά ήρθαν τα «μαύρα μαντάτα» του Νοέμβρη με τις συνεχιζόμενες περικοπές σε συντάξεις και επικουρικά και αναστέναξαν πρωί-πρωί αμέτρητοι συνταξιούχοι άνδρες και γυναίκες στις ουρές εντός και εκτός Τραπεζικών καταστημάτων και ΑΤΜ σε ολάκερη την Επικράτεια…
Μαύρισαν πολλές ψυχές μας με τα ψίχουλα…

**********************

Αρχές του φετινού Οκτώβρη είχε δημοσιεύσει η γνωστή εταιρεία δημοσκοπήσεων PUBLIC ISSUE στην ΑΥΓΗ εκείνα τα ευρήματα που αναδείκνυαν «Νικητή» στην αποδοχή της κοινής γνώμης τον κ Μητσοτάκη και «Ηττημένο» τον κ Τσίπρα…
Μετά ανακοινώθηκε ότι ΣΤΑΜΑΤΑ άμεσα η συνεργασία της PUBLIC ISSUE με την ΑΥΓΗ…
Ουδέν σχόλιο…
Προχτές με την είσοδο του Νοέμβρη δημοσίευσε η PUBLIC ISSUE τα αποτελέσματα πρόσφατης έρευνάς της που δείχνουν ποσοστό 42% της ελληνικής κοινής γνώμης υπέρ της ΝΔ του κ. Μητσοτάκη και 18% υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ του κ Τσίπρα…
Ουδέν σχόλιο…

**********************

Δεν το χάνουμε το χιούμορ μας εμείς οι Έλληνες όσο χαλεποί και αν γίνονται μέρα με τη μέρα οι καιροί…
Έτρεχε ο άνθρωπος, μεγάλος στην ηλικία, να προλάβει το επερχόμενο λεωφορείο στη στάση και σχολιάζει ο δικός μας:
Τρέχει για το λεωφορείο ή να «ξεφύγει» από τον κ. Κατρούγκαλο με τα λίγα ευρώ που μόλις σήκωσε από το ΑΤΜ;

**********************
Συναντά, μπροστά στου Zonar»s. ο άστεγος της Πανεπιστημίου τον φίλο του άστεγο της Σταδίου και τον ρωτά με ανησυχία:
Ρε Μάκη, λες να μας χρεώσουν και εμάς… ΕΝΦΙΑ;
Ερευνά με το βλέμμα του τους θαμώνες του Αθηναϊκού «καφέ» και τους διερχόμενους πεζούς ο Μάκης και του απαντά με χιούμορ:
Πάντως εσύ μένεις σε καλύτερη περιοχή…



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του Γιώργου Λακόπουλου

Ο Ερντογάν ξύνει σχεδόν καθημερινά το θέμα της Συνθήκης της Λωζάνης –και ορέγεται να νησιά του Αιγαίου. Οι Αλβανοί ανοίγουν το "τσάμικο" και διεκδικούν... εύσημα σωτηρίας της Ακρόπολης. Οι Σκοπιανοί έχουν πετύχει το στόχο τους με την ονομασία και δεν χάνουν την ευκαιρία να το επισημαίνουν.

Συμβαίνει κάτι που δεν ξέρουμε; Για ποιο λόγο κλιμακώνεται η επιθετικότητα κατά της Ελλάδας; Γιατί βγαίνουν από τις ντουλάπες αραχνιασμένες υποθέσεις των γειτόνων; Τι είναι αυτό που κάνει τις κυβερνήσεις τους να ανασύρουν διεκδικήσεις που είχαν περάσει σε ύφεση τα τελευταία χρόνια;

Μια εύκολη ερμηνεία είναι ότι αυτά γίνονται για εσωτερική κατανάλωση, ιδίως στην Τουρκία. Προκειμένου να επιτευχθούν κάποιες εσωτερικές επιδιώξεις οι κυβερνήσεις των γειτονικών χώρων εγείρουν θέματα διεκδικήσεων σε βάρος μας.

Είναι μια εύκολη εξήγηση που έχει ένα κενό: παρακάμπτει την Ελλάδα. Αρχίζει και τελειώνει στην Άγκυρα, ή στα Τίρανα και τα Σκόπια. Στην πραγματικότητα όμως όλα αυτά αρχίζουν απ' την Αθήνα. Για την ακρίβεια αφορούν το... Μνημόνιο! Ακριβέστερα συνδέονται με το ενδεχόμενο να μην ολοκληρωθεί η υλοποίησή του το 2018 και να τεθεί εκ νέου το θέμα της παραμονής της χώρας στην Ευρωζώνη.

Με απλά λόγια ο "σουλτάνος" και ο Ράμα ανοίγουν ζήτημα διεκδικήσεων έναντι της Ελλάδας για τους ίδιους λόγους που δεν το έκαναν ως τώρα. Οξύμωρο; Καθόλου. Ο βασικός λόγος που δεν το έκαναν –με τη σημερινή συστηματική κλιμάκωση- είναι ότι η Ελληνική Δημοκρατία είχε την προστασία της ευρωπαϊκής ομπρέλας.

Αυτός ήταν άλλωστε και ο βασικότερος ίσως λόγος για τον όποιο ο Κωνσταντίνος Καραμανλής σχεδίασε και... επέβαλε την ένταξη στην κοινοτική Ευρώπη.

Εύκολα μπορεί κανείς να φτάσει στο συμπέρασμα ότι οι γείτονες, κυρίως οι ανατολικοί, διακρίνουν ότι η προστασία της Ευρώπης θα χαθεί για την Ελλάδα, επειδή διαμορφώνονται προϋποθέσεις που ενδεχομένως θα τη θέσουν έκτος Ευρώπης.

Αναπτύσσουν από τώρα τη στρατηγική των διεκδικήσεων ώστε να έχει ωριμάσει αν η Ελλάδα πάψει να είναι μέλος της Ευρωπαϊκής οικογένειας και τα σύνορά της δεν είναι ευρωπαϊκά σύνορα.

Είναι ένα σενάριο που δεν μπορεί να αποκλειστεί και πάντως είναι το σενάριο στο όποιο ποντάρουν οι άλλοι. Αυτό θα έπρεπε να είναι το σημείο βρασμού για την ελληνική πολιτική τάξη, τις επιμέρους ηγεσίες της χώρας και την ελληνική κοινωνία.

Η διασφάλιση της ελληνικής παραμονής στην Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί υπέρτατο εθνικό στόχο. Η μακαριότητα των περασμένων ετών ότι είναι διασφαλισμένη, πρέπει να διαταραχτεί από τη συμπεριφορά των γειτόνων που υποκρύπτει την ανάλυσή τους ότι μπορεί και να μην είναι.

Συμπέρασμα. Ο Ερντογάν και ο Ράμα δείχνουν το δρόμο. Όσο εμείς ασχολούμαστε με το ΕΣΡ το κλαδί που καθόμαστε τρίζει και οι άλλοι το ακούν. Το θέμα είναι να συνειδητοποιήσουμε ότι το παιχνίδι της παραμονής στην Ευρώπη έχει ημερομηνία λήξης: το 2018. Ο χρόνος τρέχει εναντίον μας. Και όπως έλεγε ο Αμερικανός μηχανικός υπολογιστών Μέρικ Φάρστ: "Δεν μπορείς να ξαναχρησιμοποιήσεις το χρόνο".

Πηγή Capital


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Οι επιθέσεις κατά της Εκκλησίας πληθαίνουν συν τω χρόνω με την «Αριστερά» να διαδραματίζει τον άχαρο ρόλο του πρωταγωνιστή προς μεγάλη χαρά των αστών, που αποφεύγουν να επωμισθούν το κόστος εκ της κατεδάφισης, κόστος όχι μόνο πολιτικό, αλλά και εθνικό. Βέβαια γράφοντας για κατεδάφιση δεν εννοούμε αυτή της Εκκλησίας, καθώς «πύλαι Άδου ου κατισχύσουσιν αυτής», αλλά κατεδάφιση συνειδήσεων των πολιτών της χώρας με ανυπολόγιστες τις συνέπειες τόσο για τα πρόσωπα όσο και για την πατρίδα. Οι ενορχηστρωμένες επιθέσεις προσβάλλουν τη χιλιόχρονη αυτοκρατορία της ρωμηοσύνης, η οποία χαρακτηρίζεται σκοταδιστική, όπως ακριβώς τη θέλουν οι άσπονδοι «φίλοι» μας της Δύσης. Ακολουθεί η άμετρη λασπολογία κατά της Εκκλησίας για τη στάση της κατά την τουρκοκρατία. Ολοκληρώνεται με την αμφισβήτηση της προσφοράς της κατά τους πρόσφατους αγώνες του έθνους.

Κατ’ αρχήν επισημαίνουμε ότι οι εμπαθείς πολέμιοι της Εκκλησίας, αλλά και του έθνους, οι αρρωστημένοι διεθνιστές ποικίλων αποχρώσεων ταυτίζουν εμμανώς την Εκκλησία με τα πρόσωπα, μέλη του σώματός της, ιδίως τους κληρικούς. Ερμηνεύοντας υλιστικά την ιστορία, Θεωρούν την Εκκλησία ως ενδοκοσμικό οργανισμό, είδος συλλόγου ή σωματείου, και μάλιστα η Αριστερά στην υπηρεσία των εκάστοτε κρατούντων! Βέβαια δεν είναι ανεύθυνο το σώμα της Εκκλησίας για τη θεώρηση αυτή κατά την εποχή της νεωτερικότητας και μετανεωτερικότητας. Στη Δύση, που παραχάραξε τον ευαγγελικό λόγο κατά τρόπο φρικτό, μορφώθηκαν δύο συστήματα: Αρχικά το απολυταρχικό του παπισμού, στο οποίο οι κληρικοί και μάλιστα οι ανώτεροι, επέβαλαν δια της βίας την αποδοχή εκ μέρους των πιστών της δεσπόζουσας θέσεώς τους και το δικαίωμα, ως εκ τούτου, του στραγγαλισμού της ελευθερίας της συνειδήσεώς τους. Ακολούθησε το προτεσταντικό σύστημα, το οποίο, ανατρέποντας την παπική ασυδοσία, ανέτρεψε συνάμα και την αποδοχή της καίριας θέσης του κλήρου στο σώμα της Εκκλησίας. Η ορθόδοξη άποψη, η θεμελιωμένη στον ευαγγελικό λόγο και στις ερμηνείες αυτού από τους Πατέρες της Εκκλησίας, πορεύεται χωρίς αποκλίσεις από την Αλήθεια. Εκκλησία είναι κλήρος και λαός μαζί. Οι πνευματικοί ποιμένες ασφαλώς και έχουν ξεχωριστό ρόλο όμως ως καλοί ποιμένες, οι οποίοι «την ψυχήν αυτών τίθησιν υπέρ των προβάτων». Ποτέ στην παράδοσή μας η Εκκλησία δεν πορεύτηκε ερήμην του λαού στη μακρόχρονη ιστορία της. Προσοχή: Η Εκκλησία, όχι κάποια πρόσωπα, ιδίως κληρικοί, λιγότερα ή περισσότερα κατά καιρούς. Ποτέ η Εκκλησία δεν θεσμοθέτησε κάτι σε βάρος του πληρώματός της που είναι ο ορθόδοξος λαός.

Το έπος του 1940 είναι το προτελευταίο σύγχρονο έπος με τελευταίο το κυπριακό του αγώνα για την αποτίναξη του βρετανικού ζυγού. Κατ’ αυτό σύσσωμος ο ελληνικός λαός στρατεύτηκε, για να αντικρούσει τον επίδοξο εισβολέα. Μάνες, σύζυγοι, αδελφές ξεπροβοδούσαν τους λεβέντες με σταυροκοπήματα, με την προσφορά ενός μικρού σταυρού ή μιας εικονίτσας. Και άρχισαν οι καθημερινές παρακλήσεις στην Παναγία, όπως μαρτυρεί στο υπέροχο τραγούδι της η Σοφία Βέμπο: «Στη γλυκειά Παναγιά προσευχόμαστε όλες»! Πόσοι ήσαν τότε ανάμεσα στο λαό μας, που «σνόμπαραν» την πίστη των απλοϊκών και «αφελών»; Ο δυτικός «διαφωτισμός» του απλέτου σκότους δεν είχε ακόμη επιδράσει επί του λαού μας, που ήταν στερεά προσηλωμένος στην πατροπαράδοτη πίστη. Γι’ αυτό και οι διανοούμενοι συντάσσονταν με την πίστη αυτή και δεν αποδέχονταν ως προσφορά στον λαό τον άχαρο, επαναλαμβάνω, αγώνα κατά της πίστης του.

Έγραφε ο Τίμος Μωραϊτίνης σε χρονογράφημά του στην εφημερίδα «΄Εθνος» (την τότε όχι τη σημερινή!): «Η Παναγία ετέθη επί κεφαλής του Στρατού μας και τον οδηγεί εις την Νίκην. Ένας ύμνος μυριόστομος ανεβαίνει προς τον ολογάλανον ελληνικόν ουρανόν: “Τη υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια”. Ένας λαός γονυκλινής προσεύχεται και ένας στρατός προχωρεί. Η κανδήλα καίει προ της εικόνος της Αγίας Παρθένου και υποκύανα νέφη λιβανωτού ανεβαίνουν προς τον ουράνιον θόλον, ενώ τα χείλη ψιθυρίζουν το άγιον όνομά της. Έτσι ηγωνίσθη πάντοτε η Ελλάς. Με την βαθείαν και ακλόνητον πίστιν προς τον Θεόν, με την μεγάλην, την αιωνίαν αγάπη προς την Πατρίδα. Και ενίκησε». 
Στο ίδιο πνεύμα έγραψαν και άλλοι χρονικογράφοι και εκφωνήθηκαν πανηγυρικοί λόγοι στην Ακαδημία Αθηνών και αλλού. Ακόμη και ο Σικελιανός υποτάχθηκε στο πανίσχυρο λαϊκό αίσθημα και έγραψε τον «Ύμνο στην Παναγία»! Τη βοήθειά της μαρτυρεί με λυγμούς μπροστά στη μηχανή εικονοληψίας ο τότε ανθυπασπιστής Νικόλαος Γκάτζιαρος, που την αντίκρισε. Μαρτυρεί ως ακράδαντη την πίστη στη βοήθεια της υπερμάχου Σταρτηγού του συνόλου του στρατού μας ο πολεμιστής Άγγελος Τερζάκης στο έργο του «Ελληνική εποποιία».

Έγραψαν και οι συντελεστές του έπους, απλοί πολεμιστές οι πιο πολλοί. Παραθέτουμε αποσπάσματα από το πλήθος των απομνημονευμάτων:
«Μέσα σ’ αυτή τη φωτιά του σιδήρου δεν είχαμε ούτε ένα στρατιώτη ούτε ένα ζώο νεκρό ούτε και πληγωμένο. Ζητωκραυγές, σταυροκοπήματα παντού. Όλοι εμείναμε με απορία. Αυτό είναι θαύμα, είπε ένας ανθυπολοχαγός. Ο διοικητής μας στη συγκέντρωση των αξιωματικών , που επακολούθησε, εδέχθη την πρότασή μου να κάνουμε ευχαριστήρια θεία λειτουργία… Συγκεντρωθήκαμε και αποφασίσαμε να γίνει πρώτα εξομολόγησι και κατόπιν θεία λειτουργία και να κοινωνήσουμε όλοι, γιατί κανείς στον πόλεμο δεν ξεύρει πότε θα έλθη ο θάνατος… Πέρασαν 41 χρόνια από τότε. Δεν το λησμονώ. Εκείνες τις ημέρες περπάτησε ο Θεός ανάμεσά μας. Τον ένιωσαν οι καρδιές όλων μας».
«Ο παπάς είχε έρθει με τους άλλους στρατιώτες και βλέποντας τόσους σε ένα πολύ στενό χώρο, για να μην ενοχλήσει κανέναν, προτίμησε να μείνει ολονυχτίς έξω από το εκκλησάκι, χωρίς αντίσκηνο. Μόλις τον βλέπουμε το πρωί σ’ αυτήν την κατάσταση, σηκωνόμαστε όλοι ορθοί και σκύβουμε μπροστά του. Εκείνος κάνει τον σταυρό του και μας καλημερίζει. Ανάβει ένα κερί και προσεύχεται μπροστά στην εικόνα του Χριστού για την ειρήνη του κόσμου και την αγάπη ανάμεσα στους ανθρώπους. Τον νιώθουμε σαν Χριστό και τον βάνουμε για πάντα στα κατάβαθα της ψυχής μας. Μετά τραβάει με μερικούς στρατιώτες για το χωριό Περιστέρι, χωρίς να φτάσει όμως ποτέ. Μια εχθρική βόμβα τον βρίσκει στο δρόμο και τον ρίχνει νεκρό. Ήταν ο πιο άγιος παπάς κι άνθρωπος που απάντησα στη στράτα της ζωής μου». Ήταν ο αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Τσάκωνας (1913-1940) από το Δελβινάκι.
«Ο διοικητής μου δίνει διαταγή να ανεβώ εκεί που ήταν οι αξιωματικοί και κατηύθυναν τον αγώνα… Οι αξιωματικοί, που τους αναγγέλλει ότι θα πάω, του λέγουν ότι είναι επικίνδυνος ο δρόμος και ότι η επικοινωνία του ιερέως με τους στρατιώτας της πρώτης γραμμής ήταν αδύνατος, διότι ο τόπος εβάλλετο σπιθαμή προς σπιθαμή. Ο συνταγματάρχης όμως επιμένει. Με χίλιους κινδύνους φθάνω στο παρατηρητήριον… “Γιατί σας έστειλε εδώ;”. Απήντησα “για να επικοινωνήσουμε, παιδιά, και να δήτε την Εκκλησίαν κοντά σας”. Με κράτησαν ως το σούρουπο. Γυρνώντας στο δρόμο έπεφταν μία οβίδα μπροστά μου μία πίσω μου. Εάν δεν μας προστάτευε ο Θεός εκεί, ούτε το 1/10 των όσων εγυρίσαμε, θα γυρίζαμε πίσω». Και αλλού προσθέτει: «Κατά τις 6 το απόγευμα ομίλησα εις τους άνδρες. Τι ενθουσιασμός, Θεέ μου! Μου εδήλωσαν ότι θέλουν να εξομολογηθούν όλοι. Τι να κάνω Εξομολόγησις 200 ανδρών! Πότε; Πώς; Πού; Τους συνέστησα μυστικήν ομολογίαν μετανοίας και αύριον να κοινωνήσουν… Με τέτοιο κρύο και τέτοιο καιρό, που βρέχει συνεχώς, πώς να γίνη η λειτουργία μέσα στο αντίσκηνο; Γονατιστός ελειτούργησα επάνω σε δύο βαλίτσες, που είχα για τα ιερά σκεύη και τα άμφια, υπό συνεχή βροχή, ενώ οι φαντάροι μας απέξω περίμεναν να κοινωνήσουν περί τους 150 άνδρες».

Ευτυχώς πλείστα όσα έχουν καταγραφεί και είναι αδύνατο να τα εξαφανίσουν οι πολέμιοι του Χριστού και της πατρίδας μας. Θα έλθει κάποια γεννιά, που θα είναι σε θέση να κατανοήσει, γιατί τότε οι Έλληνες είπαν ΟΧΙ και γιατί εμείς σήμερα λέμε ΝΑΙ σε όλα!
«ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ»



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του Βασίλη Κοψαχείλη 

Η είδηση ότι η Τουρκία προμηθεύεται επιπλέον 24 μαχητικά αεροσκάφη F-35 έναντι 22 δισ. από τις ΗΠΑ δικαιολογημένα θορύβησε πολλούς σε ό,τι αφορά στη μελλοντική συντριπτική στρατιωτική κυριαρχία της Τουρκίας και έρχεται ως κερασάκι στην τούρτα του δυστυχώς… ιδιότυπου «αυτοαφοπλισμού» της χώρας μας. Το τραγικό, βέβαια, είναι ότι, απέναντι σε αυτό, το ελληνικό ΥΕΘΑ συνεχίζει να αφήνει την αμυντική θωράκιση της Χώρας στην τύχη της και το μόνο που κάνει είναι να «ρίχνει στο βρόντο» 500 εκατ. για έναν αμφίβολο αποτελεσματικότητας εκσυγχρονισμό Αεροσκαφών Ναυτικής Συνεργασίας που βρίσκονταν παροπλισμένα για πολλά χρόνια.

Όσα προβλήματα και αν είχε η χώρα πριν το 2008, είχαμε τουλάχιστο καταφέρει να έχουμε τουλάχιστον ποιοτικά εξισορρόπηση απέναντι στην τουρκική ποσοτική υπεροπλία. Σήμερα, οι αγρίως φορολογούμενοι και πολλαπλώς στερούμενοι Έλληνες ούτε γι’ αυτό δεν μπορούν να είναι ήσυχοι. Οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας το φωνάζουν από το 2008! «Μένουμε πίσω έναντι της Τουρκίας»! Και όσοι δηλώνουν πως η αγορά F-35 από τη «σύμμαχο» Τουρκία ανατρέπει την ισορροπία δυνάμεων, να τους ενημερώσουμε ότι αυτή η ισορροπία έχει ανατραπεί εδώ και χρόνια, απλά πολύ σύντομα ο συσχετισμός δυνάμεων θα είναι συντριπτικός σε βάρος της χώρας μας.

Και να λέγαμε πως είχε καταφέρει η εξωτερική μας πολιτική κάτι να κάνει ή πως μάθαμε –έστω και θεωρητικά– από αποτροπή… πάει καλά! Θα κοιμόμασταν λίγο πιο ήσυχοι, έναντι ενός προκλητικού γείτονα που έχει κάνει σουρωτήρι τον χερσαίο (με λαθρομετανάστες), εναέριο και θαλάσσιο ελλαδικό χώρο.

Η Τουρκία αποκτά πολεμική εμπειρία και γίνεται αστακός!

Πλέον των παραπάνω, το στρατιωτικό προσωπικό της Τουρκίας αποκτά πολύτιμη πολεμική εμπειρία, αντιμετωπίζοντας κυρίως υβριδικές απειλές εδώ και δυο δεκαετίες. Τα περισσότερα στελέχη της έχουν εμπειρίες στο πεδίο, είτε αντιμετωπίζοντας το ΡΚΚ, είτε επιχειρώντας στα σύνορα με το Ιράκ ή τη Συρία. Αυτό το στοιχείο αναβαθμίζει κάθετα το ποιοτικό τους πλεονέκτημα. Δεν είναι όμως μόνο αυτό.

Εδώ και δεκαετίες η Τουρκία υλοποιεί στην πράξη ένα σχέδιο ζεύξης της αμυντικής της βιομηχανίας με τις ανάγκες των ενόπλων δυνάμεών της. Δεν στέφονται πάντα οι προσπάθειες που κάνει με επιτυχία, ωστόσο προχωρά και έχει σε μεγάλο βαθμό αυτονομηθεί από την εισαγωγή ξένης τεχνολογίας και προμηθευτών, κάνοντας μάλιστα και αξιοσημείωτες εξαγωγές σε περιφερειακό επίπεδο.

Το τρίτο σκέλος αφορά το εξοπλιστικό της πρόγραμμα. Αντίθετα από εμάς, η τουρκική ηγεσία αποφάσισε τον συντηρητικό εκσυγχρονισμό μέρους του αεροπορικού της στόλου και την προμήθεια νέων 5ης γενιάς αεροσκαφών που θα της δώσουν πραγματικό επιχειρησιακό πλεονέκτημα στις αεροπορικές επιχειρήσεις μετά το 2019. Μάλιστα στόχος της Τουρκίας είναι μετά το 2023 να διαθέτει ένα στόλο τουλάχιστο 100 μαχητικών αεροσκαφών F-35, όπου συμμετέχει στην κατασκευή του και ως συμπαραγωγός χώρα! Μιλάμε για μια προμήθεια συνολικού προϋπολογισμού άνω των 10 δισ. δολαρίων, χωρίς να υπολογίζονται τα έξτρα κόστη πενταετούς υποστήριξης (το τελικό κόστος συμπεριλαμβανομένης της υποστήριξης μπορεί να υπερβεί τα 25 δισ. δολάρια), καθώς και πιθανή προμήθεια νέων όπλων, συστημάτων αυτοπροστασίας και εφεδρικών κινητήρων.

Ερώτημα αποτελεί αν η προμήθεια των αεροσκαφών θα συνοδεύεται και από πλήρη πρόσβαση της Τουρκίας στο λογισμικό του αεροσκάφους, ιδιαίτερα υπό τις παρούσες συνθήκες και τις νέες φιλίες της Άγκυρας με το Κρεμλίνο. Ας μην γελιόμαστε. Η Τουρκία επενδύει σε αυτά τα αεροσκάφη για να παίξει χοντρό παιχνίδι σε ολόκληρη την περιοχή, συμπεριλαμβανομένης της ασθμαίνουσας Ελλάδας!

Τα πράγματα είναι πλέον τραγικά!

Στην ελλαδική πραγματικότητα, το αλλοπρόσαλλο εξοπλιστικό ντελίριο της περιόδου 1998-2003, που υπηρετούσε το δόγμα «κάθε χωριό και στρατόπεδο, και ότι πωλείται το αγοράζω», το διαδέχθηκε η περίοδος του «δεν υπογράφω τίποτα» τα έτη 2004-2009.

Ωστόσο, μετά το 2009 διάγουμε μια νέα λαμπρή περίοδο που ναι μεν αφήνουμε στρατόπεδα σε κάθε χωριό ανοιχτά (σήμερα και ως «εξοχικά» hot spots), αλλά από την άλλη κόβουμε κονδύλια από παντού για να βγει και ο λογαριασμός της τρόικα.

Φυσικά δεν φειδόμαστε χρημάτων όταν πρόκειται για τις μετακινήσεις υπουργών και κυβερνητικών αξιωματούχων. Η μηνιαία χρήση ενός γηρασμένου «Χιούι» (ΑΒ-205/UH-1H) για τις δημόσιες σχέσεις του ΥΠΕΘΑ μας κοστίζει όσα περίπου χρήματα χρειάζεται για να βγάλει το μήνα μια Ταξιαρχία!

Κόβουμε πράγματι κονδύλια από παντού;

Μάλλον όχι, αφού πληρώνουμε περίπου 500 εκατ. ευρώ για τον εκσυγχρονισμό των αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας P-3A Orion, ώστε να φτάσουν τεχνολογικά στο επίπεδο που βρίσκονταν τα ίδια αεροσκάφη ως P-3C, όταν υπηρετούσαν με το Αμερικανικό Ναυτικό πριν από 15 χρόνια τουλάχιστο! Την περίπτωση δωρεάν παραχώρησης νεότερων εκδόσεων του ίδιου αεροσκάφους από τα αποσυρόμενα του Αμερικανικού Ναυτικού τώρα που εντάσσονται σε αυτό τα P-8Α Poseidon την εξετάσαμε;


Ποιο το νόημα τότε των άριστων (όπως μας διαβεβαιώνουν) σχέσεων του δικού μας ΥΠΕΘΑ με το αντίστοιχο αμερικανικό, αν δεν μπορούμε να πάρουμε έστω 5 αεροσκάφη P-3C (ΦΩΤ. - ΚΛΙΚ ΓΙΑ ΜΕΓΕΘΥΝΣΗ) δωρεάν; 

Ή ποιο το νόημα των αμερικανικών δηλώσεων και προτροπών να στηριχθεί η Ελλάδα αμυντικά τώρα που βιώνει τέτοιας έκτασης οικονομικό Αρμαγεδδώνα; Ή ποιο το «ευχαριστώ» των συμμάχων μας για τις εποχές της «χαράς» που έζησαν στη δική τους άμυνα, όταν η Ελλάδα αναγκαζόταν να ξοδεύει πάνω από το 2,5 με 3% του ΑΕΠ της για να συγκρατεί τις μεταναστευτικές ροές των Βαλκανίων παράλληλα με την ανάσχεση του τουρκικού αναθεωρητισμού;

Και η σπατάλη δεν σταματά στα Orion!

Ετοιμαζόμαστε να πετάξουμε μερικά δισεκατομμύρια ακόμη... στον πάτο του Αιγαίου, αφού πιθανότατα εκεί θα καταλήξουν τα δικά μας F-16 και Mirage 2000 απέναντι στα τουρκικά F-35 που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν μετά το 2019.

Σύμφωνα με πληροφορίες από την ίδια την USAF, σε εικονικές αερομαχίες με πραγματικά αεροσκάφη, σενάρια και συνθήκες πολέμου που έγιναν προ μηνών μεταξύ αεροσκαφών F-16 και F-15 με ραντάρ AESA –σαν αυτά που συζητάμε για να εκσυγχρονίσουμε τα δικά μας F-16– το F-35 κέρδισε σε όλες τις περιπτώσεις και μάλιστα από αποστάσεις που τα άλλα ραντάρ ούτε καν το είχαν δει... τα αποτελέσματα εξέπληξαν ακόμη και τα στελέχη της USAF.

Αντί λοιπόν να σχεδιάσουμε και να δούμε πώς θα χρηματοδοτήσουμε μια σοβαρή απάντηση στην τουρκική απειλή, αυτοσχεδιάζουμε πάλι, πετώντας πολύτιμο χρόνο, χρήματα, αργότερα ανθρώπινες ζωές και κυριαρχικά δικαιώματα στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας με το να εκσυγχρονίζουμε «σαπάκια» ή τουλάχιστο να επενδύουμε πολύτιμα κονδύλια σε συστήματα αμφίβολης επιχειρησιακής αποτελεσματικότητας έναντι αυτών του αντιπάλου.

Για να πούμε τι; Να δικαιολογηθούμε ότι κάτι κάναμε;
Να θυμάστε ότι η Ιστορία δεν κρίνει προθέσεις, αλλά αποτελέσματα!

* Ο κ. Βασίλης Κοψαχείλης είναι Διεθνολόγος, Γεωστρατηγικός Αναλυτής.
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου