Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

20 Μαρ 2016

Το χάος της ανεξέλεγκτης “προσφυγικής” κρίσης φαίνεται πως δεν θα εμποδίσει τους ισχυρούς της Ευρώπης από το να δοκιμάσουν να αποτελειώσουν ένα άλλο χάος, που άφησαν στη μέση. Αλλά μια νέα αποσταθεροποίηση στη Λιβύη θα αυξήσει το παράνομο μεταναστευτικό ρεύμα προς την Ευρώπη, προκαλώντας έναν νέο φαύλο κύκλο...

Του Kieran Underwood για το περιοδικό "The Trumpet"
Απόδοση: "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"  

Δορυφορικές εικόνες που κυκλοφόρησαν πρόσφατα επιβεβαιώνουν την άφιξη ευρωπαϊκών ειδικών δυνάμεων σε μια αεροπορική βάση κοντά στην Βεγγάζη της Λιβύης. Το ινστιτούτο γεωπολιτικών ερευνών Stratfor δημοσίευσε τις δορυφορικές αυτές εικόνες για πρώτη φορά στις 9 Μαρτίου. Οι εικόνες (όπως φαίνεται παρακάτω) δείχνουν καθαρά κάποιες κινήσεις, οι οποίες αποδεικνύουν ότι, γύρω από την αεροπορική αυτή βάση, γίνονται παρεμβάσεις από Δυτικές χώρες, οι οποίες αποσκοπούν στην λήψη προληπτικών μέτρων ασφαλείας.

Ένα δημοσίευμα της γαλλικής εφημερίδας "Le Monde" προκάλεσε σάλο στις 24 Φεβρουαρίου, όταν αναφέρθηκε σε κάποιες αναρτήσεις ιστολογίων, τα οποία ειδικεύονται σε θέματα γεωπολιτικής, και είχαν εντοπίσει την παρουσία γαλλικών ειδικών δυνάμεων στη Λιβύη από τα μέσα Φεβρουαρίου και μετά.

Τόσο οι αρχές της Λιβύης όσο και Γάλλοι αξιωματούχοι διέψευσαν τους ισχυρισμούς, πλην όμως πολλές άλλες φήμες άρχισαν εν τω μεταξύ να κυκλοφορούν, γύρω από αυτές τις μυστικές στρατιωτικές δραστηριότητες. Η "Le Monde" παρέθεσε δηλώσεις ενός ανώτερου αξιωματούχου, ο οποίος τόνισε: “Το τελευταίο πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι να προβούμε σε μια νέα στρατιωτική παρέμβαση στη Λιβύη. Θα πρέπει να απέχουμε από κάθε εμφανή στρατιωτική εμπλοκή. Είναι προτιμότερο να δράσουμε διακριτικά”.

Ενώ το Stratfor θεωρεί ότι αυτές οι πρόσφατες αφίξεις στρατευμάτων είναι όντως γαλλικής προέλευσης, καθησυχάζει τον αναγνώστη προσθέτοντας ότι “δεν πρόκειται να λάβουν μέρος σε σημαντικές πολεμικές επιχειρήσεις”. Ωστόσο, στο ίδιο κείμενο δημιουργείται μια αντίφαση, όταν ο αρθρογράφος εκτιμά ότι “οι προκαταρκτικές ετοιμασίες θα μπορούσαν να διευκολύνουν την ταχεία συσσώρευση δυνάμεων στην βάση μελλοντικά”.

Η Ιταλία, η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν, όλες ανεξαιρέτως, δηλώσει ότι δεν αποκλείουν την αποστολή στρατευμάτων στη Λιβύη, καθώς οι συνθήκες στην χώρα αυτή επιδεινώνονται. Ο αριθμός των τρομοκρατών μισθοφόπων του Ισλαμικού Κράτους στη Λιβύη έχει διογκωθεί, φθάνοντας τους 6.000, ενώ σύμφωνα με εκτιμήσεις του ΟΗΕ, στα τέλη του 2015 δεν ξεπερνούσαν τους 3.000. Παράλληλα, οι πολλαπλές και ανταγωνιστικές κυβερνήσεις της Λιβύης είναι σε αδύναμη θέση, με αποτέλεσμα να είναι αδύνατον να αντιμετωπίσουν μια περαιτέρω επέκταση του Ισλαμικού κράτους εντός της χώρας.

Ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Ιταλία δήλωσε στις 4 Μαρτίου ότι η Ιταλία πρόκειται να στείλει 5.000 στρατιώτες στη Λιβύη. Ωστόσο, ο πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι εκ των υστέρων αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι έγιναν αυτές τις δηλώσεις.

Όσον αφορά τις ΗΠΑ, θα πρέπει να θεωρείται απίθανη μια σύμπραξή τους σε νέα στρατιωτική επέμβαση, μέσω μιας αποστολής επιπλέον στρατευμάτων στη Λιβύη, τουλάχιστον υπό την παρούσα αμερικανική ηγεσία. Ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα ανέφερε σε συνέντευξή του στο περιοδικό "The Atlantic", ότι “η Λιβύη περιήλθε σε μια κατάσταση αποσύνθεσης και χάους, διότι οι Ευρωπαίοι, οι οποίοι τον είχαν πείσει να παρέμβει, δεν στήριξαν την αποστολή μέχρι το τέλος”. Ο Αμερικανός πρόεδρος αποκάλεσε τους Ευρωπαίους “βολεψάκηδες” και απρόθυμους “να ρισκάρουν στα δύσκολα”. Στη συνέχεια, πρόσθεσε: “Νόμιζα ότι μπορούσα να βασιστώ στους Ευρωπαίους, λόγω της γεωγραφικής εγγύτητάς τους με την Λιβύη”. 

Η Ευρώπη δίστασε να παρέμβει στη Λιβύη από την πτώση του Μουαμάρ Καντάφι το 2011 μέχρι σήμερα, ακόμη και μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις του Νοεμβρίου στο Παρίσι, όπου σκοτώθηκαν 130 άτομα, και οι οποίες ώθησαν την Γαλλία να κηρύξει πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους.

Είναι βέβαιο ότι πολλοί Λίβυοι θα ήταν έντονα αντίθετοι με μια μεγάλη διεθνή στρατιωτική  παρουσία στη χώρα τους, γεγονός που σημαίνει ότι οι Δυτικές χώρες θα πρέπει να κινηθούν διακριτικά, ώστε να αποφευχθούν οι οποιεσδήποτε πολιτικές επιπτώσεις. Επίσης, ο αριθμός των εριστικών κυβερνητικών σχημάτων μέσα στην χώρα καθιστά δύσκολη την οργάνωση μιας επέμβασης, χωρίς να συρθεί η χώρα σε κλιμακούμενες αντιπαλότητες.

Καθώς η παρουσία του ισλαμικού κράτους στη Λιβύη αυξάνεται, θα αναγκαστεί η Ευρώπη να δράσει πιο φανερά. Αλλά αν γίνει κάτι τέτοιο, δεν θα μετατραπεί ο μεταναστευτικός “διάδρομος” της Μεσογείου σε έναν “αυτοκινητόδρομο” για τρομοκράτες, που θα αποσκοπούν στην δημιουργία τρομοκρατικών πυρήνων και την διεξαγωγή τρομοκρατικών δράσεων σε ολόκληρη την Ευρώπη;




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Τι συνέβη αμέσως μετά από την πολυαναμενόμενη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας; 
Πέρασαν στο Αιγαίο 1431 άτομα, αύξηση 700% σε σχέση με προχθές!!!

Από τον χάρτη της Υπατης Αμοστείας του ΟΗΕ γίνεται σαφές ότι τους 15.000 που βρίσκονται σε Πειραιά- Ειδομένη, δεν έχουμε που να τους βάλουμε. Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι θέλει να τους βάλες στο Χέρσο που ήδε έχει 1.300 υπεράριθμους.

Ήδη σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία που δίνει η κυβέρνηση έχουμε στη χώρα 48.141 πρόσφυγες και μετανάστες.

Τα 25.000 ενοικιαζόμενα διαμερίσματα που συμφώνησε η κυβέρνηση τον Οκτώβριο τα οποία θα πληρώσει ο ΟΗΕ, δεν τα έχουν βρει ακόμη, διότι υπάρχει νομικό θέμα και δεν το έχουν λύσει ακόμη. Και το πρόβλημα έχει αναλάβει να το λύσει η …ΜΚΟ praksis.

Κάποια νησιά όπως η Χιος έχουν ξεπεράσει τις δυνατότητές τους. Η Χίος έφτασε τους 2.835 με δυνατότητα να φιλοξενει 1.100.

Τα μόνα κενά είναι σε Λέρο (1.000 θέσεις) και στην Κω που φιλοξενει 69 μονο στις 1000 θέσεις!!

Στην Αττική έχουμε το Σχιστό πλήρες, στο Ελληνικό 500 ανθρώπους παραπάνω, στον Ελαιώνα 12 παραπάνω, και Πειραιά 4.655 άστεγους…

Η Μαλακάσα έχει 200 κενές θέσεις, η Ριτσώνα 500, η Φιλιππιάδα 200 θέσεις, η Ν. Καρβάλη 200 .

Πως λοιπόν να “εκκενωθεί” η Ειδομένη;



Η κοροϊδία της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας σ΄ ένα απλό γράφημα


Πολλά λέγονται, γράφονται, ακούγονται για την συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας. Οι αναλύσεις πολλές, όλες με κοινή διαπίστωση ότι αυτή η συμφωνία δεν πρόκειται να εφαρμοστεί. Πρώτα απ΄ όλα γιατί δεν υπάρχει πραγματική θέληση από την Τουρκία. Οι Ευρωπαίοι πιστεύουν ότι θα κερδίσουν λίγο χρόνο για να δουν τι μπορούν να κάνουν! Μέχρι να βρουν το επόμενο τέχνασμα για να “αγοράσουν” πάλι χρόνο!

Στο μεταξύ είναι κάτι παραπάνω από βέβαια ότι τα κυκλώματα διακίνησης απελπισμένων ανθρώπων θα ανοίξουν “υποκαταστήματα” στα μέρη μας. Για να συνεχίσουν την πολύ προσοδοφόρα διακίνηση προς τα βόρεια. Εκεί που ανόητοι και ανίκανοι ηγέτες πιστεύουν ότι πολιτική γίνεται μόνο με την αγορά… χρόνου.

Πηγή Militaire


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κωνσταντίνος Φίλης 


Το προσφυγικό έχει συγκεκριμένες αιτίες και αλυσιδωτές προεκτάσεις. Η Ευρώπη δείχνει ανήμπορη να αντιμετωπίσει μία προσώρας «διαχειρίσιμη» κατάσταση, η οποία, ωστόσο, εξελίσσεται σε μία εξαιρετικά σοβαρή κρίση. Μοιάζει δε αρκετά διχασμένη, ώστε τρίτες δυνάμεις να βρίσκουν την ευκαιρία να προωθήσουν τις δικές τους επιδιώξεις, «πατώντας» πάνω στις διαιρέσεις της και επιχειρώντας να τη διχάσουν περαιτέρω.

Η εικόνα ασφαλώς είναι αρκετά σύνθετη, καθώς διαπλέκονται συμφέροντα αρκετών δρώντων και δη διιστάμενα, χώρες κατηγορούνται ότι συμβάλλουν ηθελημένα στην επίταση ενός φαινομένου με εμφανές γεωπολιτικό πρόσημο, η ρευστότητα στην ευρύτερη γειτονιά της Γηραιάς Ηπείρου δεν προοιωνίζεται μείωση ή δυνατότητα συγκράτησης των ροών, ενώ στη Συρία γίνονται προσπάθειες συγκερασμού των διαφορών χωρίς σοβαρές προοπτικές συνολικής εξομάλυνσης στο κοντινό μέλλον, με τη Λιβύη και άλλες περιοχές της Αφρικής να εξελίσσονται στα επόμενα θέατρα αντιπαράθεσης για το Daesh (ISIS) και παρεμφερή τρομοκρατικά δίκτυα.

Ας εξετάσουμε, λοιπόν, πώς η Ε.Ε. κινείται στο τρίγωνο με τις Τουρκία - Ρωσία - ΗΠΑ. Δεν μπορεί να ικανοποιήσει τις φιλοδοξίες της Αγκυρας, τόσο στο ευρωτουρκικό πεδίο όσο ειδικότερα στη Μέση Ανατολή (όπου η χρησιμότητά της είναι περιορισμένης εμβέλειας), επιμένοντας σε μία συμφωνία που, όπως διατυπώθηκε τις προηγούμενες μέρες, είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Η ενεργή ανοχή απέναντι στις μεθόδους Ερντογάν στέλνει μήνυμα αδυναμίας, προσφέροντας μεγαλύτερα περιθώρια διαπραγματευτικών ελιγμών σε έναν ηγέτη που διολισθαίνει συνεχώς στον αυταρχισμό και δείχνει να μη χαλιναγωγείται. Ο κίνδυνος εδώ είναι να συρθεί η Ευρώπη στην έστω και έμμεση υποστήριξη θέσεων ώστε η τουρκική ηγεσία να εξέλθει από μέρος των τωρινών της αδιεξόδων ή διά της σιωπής να επιτρέψει την εντονότερη προβολή διεκδικήσεων, διακατεχόμενη από ένα αίσθημα προσωρινότητας μπροστά στην ανάγκη άμεσης ανάσχεσης των ανθρώπινων ροών.

Από την άλλη, μία πιο αυστηρή και με κανόνες τακτική έναντί της μπορεί να «φανερώσει» στην Αγκυρα το βάθος της απομόνωσής της, με την προσδοκία ότι κάποια στιγμή, έστω και εξ ανάγκης, θα «συνέλθει». Αλλωστε, οφείλει να γνωρίζει η τουρκική ηγεσία πως ούτε η ίδια θα βγει αλώβητη όχι μόνο από την προσφυγική κρίση αλλά και από τις διεργασίες γύρω από τη Συρία και ενώ δείχνει πλέον ιδιαίτερα ευάλωτη στην εσωτερική της ασφάλεια. Αρα, υπάρχει η δυνατότητα να αντιστρέψουμε το δίλημμα προς αυτή στην κατεύθυνση των δυνατόν μικρότερων απωλειών σε περίπτωση που δεχθεί να συμπράξει ουσιαστικά με την Ε.Ε. Γι’ αυτό θα χρειαστεί ως Ευρώπη να διευρύνουμε το δίπολο Ε.Ε.-Τουρκία με τη συμμετοχή Ρωσίας και ΗΠΑ.

Οσο δηλαδή φαίνεται να προσπαθούμε εναγωνίως να συνεννοηθούμε αποκλειστικά με την Αγκυρα, εναποθέτοντας τις ελπίδες μας σε αυτήν, της προσδίδουμε ισχύ δυσανάλογη της πραγματικής της και κατ’ επέκταση την ευκαιρία προώθησης των σκοπών της. Η εμπλοκή στην εξίσωση του προσφυγικού Μόσχας - Ουάσιγκτον είναι ενδεδειγμένη όχι μόνο διότι θα κλονίσει τη βεβαιότητα της γείτονος ότι κρατάει σχεδόν μόνη της το κλειδί των εξελίξεων, αλλά επειδή η Τουρκία συνειδητοποιεί πως οι πραγματικές λύσεις στον τυχοδιωκτισμό των τελευταίων ετών διέρχονται για διαφορετικούς λόγους μέσα από ΗΠΑ και Ρωσία.

Γι’ αυτό, λοιπόν, οι Βρυξέλλες πρέπει να αποτελέσουν τον ενδιάμεσο κρίκο, με τη συναίνεση της Ουάσιγκτον, διασυνδέοντας την όποια αμερικανική αρωγή προς την Αγκυρα με μετρήσιμους στόχους/ανταλλάγματα στο μέτωπο του προσφυγικού (έμμεσος μοχλός πίεσης) και συνάμα να αποπειραθούν να αμβλύνουν τις αντιθέσεις και γιατί όχι να επιζητήσουν μία ευρύτερη συνεννόηση με τη Μόσχα –ιδίως αλλά όχι μόνο– στο oυκρανικό. Σήμερα βρισκόμαστε στην ιδιάζουσα κατάσταση, να προσπαθούμε χωρίς αποτελεσματικά εργαλεία να νουθετήσουμε την Τουρκία, ενώ παράλληλα, έχοντας εγκλωβιστεί στο ζήτημα της Ουκρανίας, αδυνατούμε να συνομιλήσουμε με ορθό τρόπο με τη Ρωσία (διευρύνοντας την αμοιβαία καχυποψία, ίσως και τιμωρούμενοι σε ένα βαθμό), επιτρέποντας στις ΗΠΑ να συνδιαλέγονται μαζί της για τη Συρία, παρά τις δεδομένες διαφορές τους. Χαρακτηριστική δε είναι και η πρόσφατη καιροσκοπική σύγκλιση Aγκυρας - Κιέβου, με την πρώτη να παρέχει διαβεβαιώσεις για την υποστήριξη της εδαφικής ακεραιότητας του δεύτερου!

Oλα αυτά καταδεικνύουν πως κάποιοι δρώντες επιχειρούν (ακόμη και απρόθυμα) να συντονιστούν ή τουλάχιστον να αποκαταστήσουν την εμπιστοσύνη εκατέρωθεν, ενώ άλλοι «αλωνίζουν στα ευρωπαϊκά χωράφια», συρρικνώνοντας εν τοις πράγμασι τον ρόλο και λόγο της Ευρώπης στα δρώμενα. Αν, συνεπώς, επιθυμεί η Ε.Ε. να διεκδικήσει το δικό της μερίδιο στο διπλωματικό γίγνεσθαι, προκειμένου μέσα από διευρυμένες συνέργειες να βελτιώσει και τις συνθήκες διευθέτησης του προσφυγικού, πρέπει να «διορθώσει» άμεσα το εν λόγω οξύμωρο –και δυσμενές για τα συμφέροντά της– σχήμα.

* Ο δρ Κωνσταντίνος Φίλης είναι διευθυντής Ερευνών Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων.
Πηγή εφημ. "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Δρ. Αυγουστίνου (Ντίνου) Αυγουστή

Ο πόνος της προσφυγιάς πέραν πάσης αμφιβολίας είναι αφόρητος. Τον ζήσαμε και τον ξέρουμε πολύ καλύτερα απ’ όλους τους άλλους λαούς εμείς οι Έλληνες. Ωστόσο δεν πρέπει να υπάρχουν αυταπάτες!

Όλο αυτό που παρακολουθούμε σήμερα να εκτυλίσσεται, αυτός ο πραγματικός «κατακλυσμός» με τους χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες (μαζί μ’ αυτούς και αόρατοι πράκτορες) που καθημερινά φθάνουν στην πατρίδα μας εντάσσεται σε ένα άρτιο οργανωμένο σατανικό σχέδιο “made in Turkey” με ενορχηστρωτή τον Αχμέτ Νταβούτογλου (όψιμος φίλος του Αλέξη), που στο σύγγραμμά του «Το στρατηγικό βάθος» γράφει: «Αν τα νησιά του Αιγαίου δεν είναι παρά φυσική προέκταση της Ανατολίας, τότε η συμπερίληψή τους στην ελληνική επικράτεια δεν αποτελεί παρά ιστορικό ατύχημα που πρέπει να διορθωθεί…».

Και επειδή εμείς οι Έλληνες έχουμε συνήθως πολύ κοντή μνήμη, θυμίζω τι δήλωσε πριν μερικά χρόνια ο τότε πρόεδρος της Τουρκίας, ο Τουργκούτ Οζάλ: «Δεν χρειάζεται να προκαλέσουμε πόλεμο με την Ελλάδα, αφού οι πληθυσμιακές εξελίξεις των δύο λαών θα επιλύσουν το Κυπριακό και το Αιγαίο». Τότε, ο Οζάλ (που μαζί με τον Ανδρέα στο Νταβός της Ελβετίας, έβαλαν το Κυπριακό στο ράφι), εννοούσε ότι η δημογραφική άνθηση της Τουρκίας ήταν τέτοια που θα άλλαζε δραματικά τα δεδομένα ισχύος μεταξύ των δύο χωρών, ώστε η Τουρκία δεν θα χρειαζόταν να διαπραγματευτεί, απλά θα αρκούσε να περιμένει. Σήμερα όμως τα πράγματα άλλαξαν και η «προφητεία» Οζάλ, με καθοδηγητή τον Αχμέτ Νταβούτογλου, έρχεται να εκπληρωθεί με τη μεθοδική προώθηση όλων των προσφυγικών ροών και μεταναστών από τη Συρία και άλλες εμπόλεμες ζώνες, μόνο μέσω του Αιγαίου στο χερσαίο χώρο της Ελλάδας, με ταυτόχρονη συνεννόηση της Άγκυρας με τα Σκόπια για κλείσιμο των βόρειων συνόρων μας, ώστε αυτοί να εγκλωβιστούν και να παραμείνουν εσαεί στη χώρα μας! Ενώ θα ήταν πολύ πιο λογικό και ασφαλές, για να μην πνίγονται οι πρόσφυγες στις ελληνικές θάλασσες, να προωθούνται μέσω Αδριανούπολης και άλλων διόδων στη Βουλγαρία και από εκεί στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Η χώρα μας εδώ και αρκετά χρόνια βρίσκεται σε μόνιμο μαρασμό. Στην υπογεννητικότητα που μαστίζει την πατρίδα μας ήρθε να προστεθεί η οικονομική δυσπραγία που δημιουργεί ύφεση στην οικονομία, τεράστια ανεργία και κυρίως οδηγεί τους νέους μας και τις ελληνικές επιχειρήσεις στην μετανάστευση! Το προσφυγικό συμπληρώνει την αλυσίδα μιας σειράς δυσεπίλυτων προβλημάτων που κανείς δεν γνωρίζει που θα οδηγήσουν τελικά. Τα σκοτεινά κέντρα, οι οίκοι της ενοχής και τα τρωκτικά της τρόικα με τις αποφάσεις τους, μας οδηγούν συνειδητά και με απόλυτη βεβαιότητα σε ένα ατέλειωτο κατήφορο. Για μας άλλος δρόμος δεν υπάρχει. Έχουμε ιερή υποχρέωση, όλοι μαζί, με το δικό μας τρόπο, να στείλουμε το μήνυμα, πως, δεν είμαστε πρόβατα, δεν είμαστε αγέλη, αλλά είμαστε άνθρωποι με πείσμα αποφασισμένοι να αγωνιστούμε με όλα τα δυνατά μέσα και για να αποκαλύψουμε αυτήν την πολύ μεγάλη σκευωρία.

Αντιμέτωπη με τη μεγαλύτερη κρίση της ιστορίας της, την προσφυγική, και διχασμένη όσο ποτέ άλλοτε στο παρελθόν η Ευρωπαϊκή Ένωση καλείται να βρει άμεσα λύσεις. που όπως φαίνεται, δεν μπορεί ή το πιθανότερο μάλλον δεν θέλει να βρει! Κι αυτό είναι ένα θέμα που ασφαλώς δημιουργεί τεράστια ερωτηματικά. Όχι τόσο για την μη ελεγχόμενη ελεεινή τουρκική συμπεριφορά, αλλά για την ανερμάτιστη, ανεύθυνη, φονική και προκλητικά φιλοτουρκική στάση των ευρωπαίων και των αμερικανών (στην πράξη τα Νατοϊκά πλοία είναι άφαντα), που κλείνουν τα μάτια απέναντι σε αυτό το οργανωμένο-σατανικό σχέδιο (πολλές φορές τον ενισχύουν κιόλας) των γειτόνων μας.

Από την μια η Χώρα μας, που παρά τα τεράστια οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει, δείχνει το ανθρώπινο πρόσωπο της, περιθάλποντας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τους χιλιάδες πρόσφυγες που την κατέλυσαν, και όχι μόνο δεν επιβραβεύεται, αλλά τιμωρείται! Και από την άλλη, η Τουρκία, με τις αμέτρητες ευθύνες και ενοχές, λόγω της ανάμειξής της στην ισλαμική τρομοκρατία, το λαθρεμπόριο πετρελαίου του ISIS, το βομβαρδισμό των Κούρδων, τα τεράστια δημοκρατικά ελλείμματα, τις φυλακίσεις και τις δολοφονίες αντικαθεστωτικών και το κλείσιμο εφημερίδων, να επιβραβεύεται και να ενισχύεται με πακτωλό χρημάτων, με ταυτόχρονη πίεση προς την κατεχόμενη σε ποσοστό 37% από τα τουρκικά στρατεύματα Κυπριακή Δημοκρατία (που η Άγκυρα δε αναγνωρίζει), για άνοιγμα και συζήτηση, άνευ όρων, βασικών ενταξιακών κεφαλαίων της Τουρκίας!

Υ.Γ.: Πως είναι δυνατόν την ώρα που η πατρίδα μας βρίσκεται σε μια τόσο μεγάλη δοκιμασία να πιέζεται ταυτοχρόνως από την τρόικα για νέα πιο οδυνηρά και δυσβάστακτα οικονομικά μέτρα που θα δώσουν τη χαριστική βολή στο ήδη καταρρέον οικονομικό και κοινωνικό οικοδόμημα της; Πως είναι δυνατόν αλήθεια από την μια πόρτα να μπαίνουν οι χιλιάδες πρόσφυγες και από την άλλη λόγω της ληστρικής συμπεριφορά της Ευρώπης, να μεταναστεύει από τη χώρα το πιο παραγωγικό κομμάτι του ανθρώπινου δυναμικού της, που είναι οι νέοι μας; Και γιατί αλήθεια δεν χρησιμοποιούνται οι αεροπορικές συγκοινωνίες για την μεταφορά των προσφύγων στις χώρες που υποτίθεται είναι διατεθειμένες να δεχθούν την μετεγκατάσταση τους;

* Ο Δρ. Αυγουστίνος (Ντίνος) Αυγουστής είναι εκπαιδευτικός στο ΤΕΙ Λάρισας, από το Μονάγρι Λεμεσού – a.avgoustis@hotmail.com

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Στέλιου Παπαθεμελή

Ο κ. Μουζάλας είναι βεβαίως απαράδεκτος. Αλλά οι επικριτές του, όλου του πολιτικού φάσματος, είναι υποκριτές. Ομοθυμαδόν στηρίζουν την επίσημη ελληνική πρόταση για ονομασία του προτεκτοράτου ως Μακεδονία με κάποιον αμφιλεγόμενο γεωγραφικό προσδιορισμό.

Άν ο πολιτικός κόσμος θέλει να είναι τίμιος με την αλήθεια οφείλει αμελλητί:

α) Να ανακαλέσει την πρόταση του 2007 επαναφέροντας το ζήτημα στη φυσική του αφετηρία «ονομασία χωρίς τον όρο Μακεδονία, ή παράγωγά του».

β) Να καταγγείλει την διάτρητη από τις κατ’ εξακολούθηση σκοπιανές παραβιάσεις της Ενδιάμεση Συμφωνία.

γ) Να αποκαλύψει διεθνώς τον κλιμακούμενο ανθελληνικό αλυτρωτισμό των Σκοπίων που προκλητικά αναπαράγεται καθημερινά.

Όσοι τυχαίνει να ανήκουμε στη γενιά του 1-1-4 έχουμε σαφή αίσθηση της διάστασης του πατριωτισμού, ενώ από καιρό, βιώνουμε το τεράστιο κενό του. Τα ελληνικά Συντάγματα αφιέρωναν την τήρηση τους στον πατριωτισμό των Ελλήνων, δηλαδή στην άνευ όρων και ορίων αγάπη τους για την πατρίδα. Είναι η κινητήρια δύναμη του έθνους και η εγγύηση της ακεραιότητας και της προκοπής τους.

Σε καιρούς εφιαλτικών απειλών, όπως αυτές που περικυκλώνουν την πατρίδα μας, η αυτοβιογραφική πεποίθηση του Ελύτη είναι καίρια:

«Συμβαίνει να είμαι όχι συμπτωματικά , αλλά και οργανικά Έλληνας από την άποψη ότι κατοικώ το ίδιο ανάλλαχτο ομηρικό τοπίο και ότι έχω στο αίμα μου τον Πλάτωνα» ( Εν Λευκώ/Τα μικρά Έψιλον, σ. 205).

Στο ίδιο μήκος κύματος ο Ιρλανδός πολιτικός φιλόσοφος Edmund Burke (1729-1797) αποφαίνεται: «Άνθρωποι που δεν κοιτάζουν ποτέ πίσω προς τους προγόνους τους δεν θα κοιτάξουν ποτέ μπροστά προς τους απογόνους τους».

Αριστερός και δεξιός εθνομηδενισμός - δύο όψεις του ίδιου νομίσματος – ομνύουν στο όνομα ενός ανούσιου διεθνισμού. Παρά το ξεκαθάρισμα του Μαχάτμα Γκάντι ότι «κανείς δεν μπορεί να είναι καλός διεθνιστής, αν ταυτόχρονα δεν είναι καλός πατριώτης», οι ημέτεροι «αγρόν αγοράζουν».

Τα παιδιά των καταλήψεων καταλαβαίνουν απ΄ αυτά; Και αν διαβάσουν, το «Συλλείτουργο» από τα «Δεκαοχτώ λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας» του Γιάννη Ρίτσου θα το καταλάβουν;

«Κάτου απ΄ τις λεύκες συντροφιά πουλιά και καπετάνιοι
συλλείτουργο αρχίσανε με τον καινούργιο Μάη.
Τα φύλλα φέγγουνε κεριά στ΄αλώνι της πατρίδας
κι ένας αητός από ψηλά διαβάζει το Βαγγέλιο».

Το Ευαγγέλιο διαβάζει, όχι το Κεφάλαιο του Μαρξ… Γιατί ξέρει ότι για ν΄ αλλάξεις τον κόσμο πρέπει πρώτα ν΄ αλλάξεις εσύ. Να υποστείς την κατά τους Πατέρες της Εκκλησίας «καλήν αλλοίωσιν». Αλλοιώς η ιστορία θα επαναλαμβάνεται άλλοτε ως φάρσα και άλλοτε ως τραγωδία. Κατά την επισήμανση του Θουκυδίδη «γιγνόμενα μεν και αεί εσόμενα, έως αν η αυτή φύσις ανθρώπων η», ( Γ΄, 82 ). Συμφορές δηλαδή που εξ αιτίας ελλείμματος εθνικής συνεννόησης, γίνονται και θα γίνονται πάντοτε όσο η φύση των ανθρώπων παραμένει η ίδια.

Απαράγωγοι αξιωματούχοι αποπειρώνται εσχάτως να συγκαλύψουν την ανεπάρκειά τους με την προώθηση αχρείαστων και εν ταυτώ επικίνδυνων ιδεοληψιών προφανώς για να ικανοποιήσουν το πρωτογενές κλάσμα των εκλογέων του ΣΥΡΙΖΑ του 4%. Παράδειγμα η σχεδιαζόμενη αλλοίωση (=κατάργηση ) του υψηλής παιδαγωγίας μαθήματος των Θρησκευτικών . Ελπίζουμε ο κ. Τσίπρας να αντελήφθη την προειδοποίηση της Εκκλησίας ότι είναι αδιαπράγματευτα η υποχρεωτικότητα του μαθήματος, οι ώρες διδασκαλίας του και προ παντός ο ορθόδοξος χαρακτήρας του.

Μέρκελ και Βρυξέλλες χορεύουν στους ρυθμούς του τούρκου , που σε κατάσταση έκστασης από την άνευ αντιστάσεως αποδοχή απασών των αξιώσεών του από τους σπιθαμιαίους της Ευρώπης , τις πολλαπλασιάζει συνεχώς.

Η Άγκυρα αποδεικνύει σατανική ικανότητα να εμπορεύεται και την υποτιθέμενη γεωστρατηγική ισχύ της, αλλά και την ανημποριά της. Τώρα «πουλάει» τον κίνδυνο αποσταθεροποίησής της επικαλούμενη τα τελευταία τρομοκρατικά γεγονότα και απαιτεί ανταλλάγματα οικονομικά και γεωπολιτικά. Στις Βρυξέλλες πανικόβλητοι ό,τι δεν πληρώσουν τοις μετρητοίς επιδιώκουν να το αποσπάσουν σε γεωπολιτικές υποχωρήσεις – παραχωρήσεις από Ελλάδα και Κύπρο.

Οι κύριοι Τσίπρας και Αναστασιάδης έχουν τώρα μια από τις βαρύτερες στην ιστορία εθνικές αποστολές, να αποτρέψουν την συγκυριαρχία (=τουρκική επικυριαρχία) στο Αιγαίο, την εθνικοαμυντική μας υπονόμευση και την δορυφοροποίηση της Κύπρου στο άρμα της Τουρκίας.

Ο Ελληνισμός αντιμετωπίζει άμεσο και οξύ πρόβλημα εθνικής επιβίωσης. Ο τούρκος χρησιμοποιεί το προσφυγικό ως γεωπολιτικό εργαλείο.

Οι στόχοι του ισλαμιστή νεοοθωμανού, που ξέρει ιστορία -ενώ εμείς και οι Ευρωπαίοι είμαστε ανιστόρητοι- είναι ολοφάνεροι: Θέλει να διεμβολίσει και να μεταλλάξει την δυστυχώς πλέον μόνον ψιλώ ονόματι χριστιανική Ευρώπη και την Ορθόδοξη Ελλάδα.

Μας νοιάζει πρωτίστως η Ελλάδα και η Κύπρος. Επιβάλλεται η αναστολή της Ευρωπαϊκής Οδηγίας για το Άσυλο και ατράνταχτο και ανένδοτο ΟΧΙ των Τσίπρα-Αναστασιάδη στις απαιτήσεις Βρυξελλών-Βερολίνου για τα Ευρωτουρκικά. Η Ελλάδα ως μάνα να προφυλάξει και να αποτρέψει την Κύπρο από όποια διολίσθηση.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ανάλυση της εφημερίδας Le Monde

Με ιδιαίτερα γλαφυρό τρόπο η γαλλική εφημερίδα Le Monde αναφέρεται στην υπογραφή της συμφωνίας για τους Πρόσφυγες με την Τουρκία.
Όπως τονίζει: «Η σκηνή ήταν αποκαλυπτική. Ο Αχμέτ Νταβούτογλου είχε μόλις υπογράψει τη συμφωνία με τις 28 χώρες της ευρωπαϊκής ένωσης για να παίρνει πίσω όλους τους μετανάστες που φθάνουν στην Ελλάδα, ακόμη και τους Σύρους.
Η νύχτα ήταν προχωρημένη την Παρασκευή 18 Μαρτίου, στις Βρυξέλλες, και οι ηγέτες είχαν διαπραγματευθεί ολόκληρη την ημέρα. Η τελική συνέντευξη τύπου θα άρχιζε. Βέλγοι και Γάλλοι απουσιάζουν, βρίσκονται κρεμασμένοι στα κινητά τους, προσπαθώντας να μάθουν τι γίνεται με την σύλληψη του τρομοκράτη του Παρισιού Σαλάχ Αμπντελσάμ.

Και ξαφνικά ο κ. Νταβούτογλου αφυπνίζει την αίθουσα τύπου. Απαντώντας σε μια ερώτηση ενός δημοσιογράφου που παραθέτει τις δηλώσεις του τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος την ίδια μέρα είχε κατηγορήσει την Ευρώπη ότι κάνει τα στραβά μάτια απέναντι στους Κούρδους, ο Νταβούτογλου επιτίθεται:

«Εχουμε 78 εκατομμύρια Τούρκους σε πένθος (μετά την αιματηρή επίθεση της 13ης Μαρτίου στην Άγκυρα) και βλέπουμε σημαίες κουρδικές στις Βρυξέλλες. Ζητάω σεβασμό στον πόνο του λαού μου, δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο ισλαμικό κράτος και το ΡΚΚ των κούρδων. Ο Ερντογάν αναφέρθηκε σε μια όψη της Ευρώπης, και εγώ είμαι εδώ για να αναφερθώ σε μια άλλη όψη της Ευρώπης».

Ο Ντόναλντ Τουσκ που βρισκόταν αριστερά του, απαντάει αμέσως.
«Είμαστε εδώ γιατί η Ευρώπη είναι ο τελικός προορισμός των μεταναστών, επειδή είμαστε η πιο ανεκτική ήπειρος του κόσμου».
Και ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ προσθέτει:
«Αρνούμαι με όλες μου τις δυνάμεις αυτά τα υπερβολικά λόγια εναντίον του Βελγίου, μια τιμημένη χώρα και ένα μεγάλο έθνος…».

Δεν ήταν μια ημέρα δόξας για την Ευρώπη

Είναι αυτό απόδειξη μιας ιστορικής ημέρας για την Ευρώπη; Σε κάθε περίπτωση δεν ήταν μια ημέρα δόξας για την Ευρώπη. Γιατί η Ευρώπη μπλεγμένη σε μια προσφυγική κρίση που ως το παρόν δεν μπόρεσε να λύσει συλλογικά, αναγκάστηκε για μια ακόμη φορά να κάνει συμφωνία με την Αγκυρα, «έναν δύσκολο εταίρο», όπως ομολογούν πολλοί αυρωπαίοι διπλωμάτες.
Ο κ. Νταβούτογλου δεν είναι μαλακός στις διαπραγματεύσεις και η συμφωνία, παρότι παραμένουν πολλές σκιές, ψαλίδισε τις αρχικές απαιτήσεις της Αγκυρας, όπως τις είχε υποβάλλει ο τούρκος πρωθυπουργός στις 7 Μαρτίου, με την στήριξη της Μέρκελ και του Ολλανδού πρωθυπουργού Μαρκ Ρούτε.

Τι είναι αυτή η συμφωνία

Ετσι, από την Κυριακή 20 Μαρτίου, όλοι «οι νέοι παράτυποι μετανάστες» που φθάνουν στην Ελλάδα θα μπορούν να επαναπροωθούνται στην Τουρκία. Θα μπορούν, φυσικά, να υποβάλλουν αίτηση ασύλου στην Ελλάδα. Η Αθήνα αναγκάστηκε να αναγνωρίσει την Τουρκία ως «τρίτη ασφαλή χώρα», αλλά αυτή η συμφωνία μπορεί να ανατραπεί από τους δικαστές, ειδικά για τους Σύρους πρόσφυγες, με το επιχείρημα ότι η Τουρκία τους προσφέρει συνθήκες ασφάλειας παρόμοιες με αυτές που διαθέτει για τους μετανάστες.
Πρόκειται για ένα μέτρο «προσωρινό και έκτακτο» με στόχο σπάσει το δίκτυο των διακινητών και «να μπει τέλος στον ανθρώπινο πόνο». Εξάλλου, για κάθε έναν Σύρο που στέλνεται πίσω στην Τουρκία, ένας άλλος Σύρος, ο οποίος θα περιμένει στα κέντρα φιλοξενίας της Τουρκίας, θα στέλνεται στην Ευρώπη, χάρη σε έναν ανθρωπιστικό διάδρομο.

Πλαφόν στον αριθμό

Η ανταλλαγή έχει πλαφόν τους 72.000 πρόσφυγες, αφού η Ουγγαρία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες αρνήθηκαν να πάρουν περισσότερους. Αυτές οι επαναπροωθήσεις προς την Ευρώπη θα ξεκινήσουν την ημέρα που θα ξεκινήσουν οι πρώτες αποστολές προς την Τουρκία. «Εμείς δεν θέλουμε να γίνουμε μια φυλακή για τους πρόσφυγες της Ευρωπαϊκής Ενωσης» δήλωσε ο Νταβούτογλου στους ηγέτες.

«Κανείς δεν είναι υπερήφανος για αυτή τη συμφωνία»

Σε αντάλλαγμα αυτού του μηχανισμού «Σύρος προς Σύρο», η Αγκυρα πέτυχε μια επιτάχυνση της διαδικασίας ένταξης στην ΕΕ, το άνοιγμα ενός κεφαλαίου διαπραγμάτευσης (το 33ο που αφορά οικονομικά μέτρα). Αυτό το κεφάλαιο είχε κλείσει επί Νικολά Σαρκοζί, αλλά ο Φρανσουά Ολάντ δέχτηκε να το ανοίξει.

Η Ευρώπη θα χορηγήσει 3 δις ευρώ επιπλέον από τα 3 δις που είχαν συμφωνηθεί στα τέλη του 2015, για να βοηθήσει τους Σύρους της Τουρκίας. Η Ευρώπη υποσχέθηκε, επίσης, απελευθέρωση της βίζας για τους Τούρκους ως τα τέλη του 2018. Με τον όρο ότι η Αγκυρα θα σεβαστεί κατά γράμμα τα 72 κριτήρια που έχει επιβάλλει η Κομισιόν.

«Κάναμε ένα βήμα προς μια λύση με διάρκεια» δήλωσε η Μέρκελ, βασικός μοχλός αυτής της συμφωνίας. Η εγγύηση του δικαιώματος ασύλου πρέπει να είναι προτεραιότητα στην υλοποίηση της συμφωνίας, δήλωσε από την πλευρά της η Υπατη Αρμοστεία για τους πρόσφυγες του ΟΗΕ. Γιατί πράγματι, η νομιμότητα της επαναπροώθησης όλων των Σύρων παραμένει αμφίβολη. Οι ευρωπαίοι διπλωμάτες δεν έχουν ψευδαισθήσεις: περιμένουν προσφυγές στο Δικαστήριο του Στρασβούργου και του Λουξεμβούργου. Αλλά «ώσπου να ληφθούν αυτές οι δικαστικές αποφάσεις θα έχουμε πετύχει το στόχο που είναι να μεταπείσουμε τους πρόσφυγες να μπαίνουν στη θάλασσα», δηλώνει ένας ευρωπαίος διπλωμάτης.

Προσλήψεις 4.000 ατόμων για την υλοποίηση

Αν «κανείς δεν είναι υπερήφανος από αυτή τη συμφωνία», σύμφωνα με άλλον υψηλόβαθμο διπλωμάτη, αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι όλοι αμφιβάλλουν αν μπορεί να υλοποιηθεί. Όλα εξαρτώνται από την Ελλάδα, η οποία διαθέτει ένα προβληματικό κράτος και μια καταρρέουσα δημόσια διοίκηση. Για να μπορέσει να ξεκινήσει η επαναπροώθηση μεταναστών προς την Τουρκία στις 4 Απριλίου, όπως επέβαλε η Ανγκελα Μέρκελ, θα πρέπει να γίνουν προσλήψεις στην άμεση βοήθεια, στα δικαστήρια, ή και μεταφραστές…

Αυτές οι προσλήψεις μπορεί να φθάσουν τα 4.000 άτομα και το κόστος θα είναι περίπου 300 εκατομμύρια ευρώ για 6 μήνες. Σύμφωνα με πληροφορίες, η Γαλλική Υπηρεσία προστασίας προσφύγων και απάτριδων (Ofpra) δεν επιθυμεί να συμμετέχει σε αυτόν τον μηχανισμό γιατί αμφισβητεί την νομιμότητα της επαναπροώθησης προς την Τουρκία. «Ολοι έχουν πολλές αμφιβολίες» αναγνωρίζει ευρωπαίος αξιωματούχος. «Είναι ηράκλεια προσπάθεια», δήλωσε από την πλευρά του ο Γιούνκερ.

Οι Τούρκοι στα ελληνικά νησιά

Κάποιοι άλλοι εκτιμούν ότι μπορεί να υπάρξουν και ανυπολόγιστα προβλήματα στην υλοποίηση της συμφωνίας. Η συμφωνία προβλέπει ότι Τούρκοι αστυνομικοί θα εργάζονται στα ελληνικά νησιά, τη στιγμή που οι δύο χώρες, για ιστορικούς λόγους, βρίσκονται στα μαχαίρια. Το άλλο σημείο που ανησυχεί τους ευρωπαίους ηγέτες είναι μήπως οι πρόσφυγες ανακαλύψουν άλλες διόδους εισόδου στην Ευρώπη, μέσω της Λιβύης και της Αλβανίας. Ο Φρανσουά Ολάντ, η Ανγκελα Μέρκελ και ο Ματέο Ρέντσι είχαν τριμερή συνάντηση κατά την Σύνοδο Κορυφής με αυτό το θέμα.

Και μια αιχμή για τον Ερντογάν

Τέλος πάντων, στη Σύνοδο Κορυφής της 18ης Μαρτίου η Ευρώπη μπόρεσε να πάρει την εκδίκησή της στο θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Στα συμπεράσματα του Συμβουλίου αναφέρεται ότι οι 28 ηγέτες περιμένουν «από την Τουρκία να θέσει τα υψηλότερα κριτήρια που υπάρχουν για τον σεβασμό της Δημοκρατίας, το κράτος δικαίου και τον σεβασμό των θεμελιωδών ελευθεριών, όπως η ελευθερία της έκφρασης». Στην προηγούμενη Σύνοδο της 7ης Μαρτίου έγραφαν απλά: «Συζητήσαμε για την κατάσταση των μέσων ενημέρωσης στην Τουρκία».

Πηγή Cécile Ducourtieux, Le Monde
MIgnatiou



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Μιχάλης Ιγνατίου

Ευρώπη... Ποια Ευρώπη; Θα μπορού­σαμε να αναρωτηθούμε παραφράζοντας τη γνωστή διαφήμιση. Και η αλήθεια είναι πικρή και άκρως ενοχλητική. Η Ευρωπαϊκή Ενωση του τίποτα αναλώνεται σε τι νομίζετε; Στην πίεση (και την καταπίεση) που ασκεί στα δικά της κράτη-μέλη, αντί να τα στηρίζει και να τα υποστηρίζει.

Τα παραδείγματα είναι πολλά, αλλά ο χώρος (της στήλης) είναι πολύ μικρός για να τα χωρέ­σει. Παραδείγματα ταπεινωτικά για τις χώρες-μέλη, ιδιαίτερα τα λεγόμενα μικρά κράτη, στα οποία συμπεριλαμβάνω εκτός της Κύπρου και την Ελλάδα...

Το καλύτερο παράδειγμα αποτελεί η προσφυγική κρίση που δημιούργησε βάσει σχεδίου η Τουρκία. Δεν θα αναφερθώ τώρα στο Κυπριακό, όπου οι απόψεις των γραφειοκρατών των Βρυξελλών είναι αρνητικές για την Κύπρο και το εθνικό της θέμα και υποστηρικτικές προς τις θέσεις της Αγκυρας, η οποία σχεδιάζει να κερδίσει τον πλήρη έλεγχο του νησιού με την υπογραφή των Ελληνοκύπριων ηγετών. Ναι, τόσο καλά...

Στο Προσφυγικό οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών και η ηγετική ομάδα στο Βερολίνο απασχολούνται με την ικανοποίηση των απαράδεκτων απαιτήσεων της Τουρκίας αντί να προσπαθήσουν να επιλύσουν το πρόβλημα με έναν πιο εύκολο τρόπο: Να μετακινούνται οι πρόσφυγες προς την Ευρώπη κατευθείαν από την Τουρκία με αεροπλάνα, όπως προτάθηκε επανειλημμένα. Ή να πιέσουν σοβαρά για να τελειώνει ο καταραμένος εμφύλιος στη Συρία.

Αντ’ αυτού, και πέραν των δισεκατομμυρίων ευρώ που υποσχέθηκε η καγκελάριος Μέρκελ στον «σουλτάνο» της Τουρκίας, εκβιάζει τις χώρες-μέλη να υποχωρήσουν στο μείζον θέμα της βίζας και της ασύστολης εισόδου Τούρκων υπηκόων στην Ευρώπη. Την ίδια στιγμή επέβαλε στον Ελληνα πρωθυπουργό την παραμονή χιλιάδων προσφύγων στο ελληνικό έδαφος και έστειλε τον υποτακτικό της, Ντόναλντ Τουσκ, στη Λευκωσία να απειλήσει τον Πρόεδρο Αναστασιάδη.

Είναι φρικτός ο τρόπος με τον οποίο χειρί­ζο­νται τόσο σοβαρά θέματα, όπως η εθνική κυριαρχία και ανεξαρτησία, οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών και η κ. Μέρκελ. Είναι ταυτόχρονα και υπονομευτικός για το κοινό όραμα της «ευρωπαϊκής οικογένειας». Αν και είχε σχεδιαστεί με εντελώς διαφορετικό τρόπο, η ΕΕ αποτελεί πλέον εργαλείο για τη Γερμανία και τους δορυφόρους της. Ολοι οι υπόλοιποι είναι τα άβουλα πιόνια του οικονομικού και πολιτικού παιχνιδιού του Βερολίνου.

Το σχέδιο της Τουρκίας με τη χρησιμοποίηση των άμοιρων προσφύγων της Συρίας υλοποιείται μόνο επειδή οι ηγέτες της ΕΕ το επέτρεψαν και στην περίπτωση της κ. Μέρκελ μπορεί και να το υπέθαλψαν. Δεν υπήρχε περίπτωση ούτε μία στο εκατομμύριο να προχωρούσε τον εκβιασμό ο Ταγίπ Ερντογάν, αν η απάντηση της Ευρώ­πης ήταν αυτή που δόθηκε σε χώρες-μέλη οι οποίες αντιστάθηκαν στους Τούρκους...

Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Εκείνοι που μας προστατεύουν μήπως είναι πιο επικίνδυνοι από όσους μας απειλούν;
Η διαλυμένη ΕΥΠ του Ρουμπάτη φαίνεται ανίκανη να λειτουργήσει για να καλύψει τα αυτονόητα και τον θεσμικό της ρόλο

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ 
Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Μία πολύ παράξενη ιστορία ξετυλίχθηκε στην Ειδομένη, όπου στιβάζονται χιλιάδες άνθρωποι ελπίζοντας πως θα κατορθώσουν να μετακινηθούν προς την Ευρώπη. Το ιδιαίτερο της συγκεκριμένης ιστορίας είναι πως δεν αποσιωπήθηκε, αλλά αντιθέτως, έγινε ευρέως γνωστή, χάριν του "δημοσιογραφικού δαιμονίου", που αποκάλυψε το γεγονός...

Όλως παραδόξως όμως, δεν απαντήθηκαν όλα τα βασικά ερωτήματα ενός πραγματικά καλού ρεπορτάζ. Αντίθετα όλες οι δημοσιογραφικές έρευνες σταμάτησαν τόσο ξαφνικά όσο ξεκίνησαν...
Τι συνέβη, λοιπόν, στην Ειδομένη, στον "καθρέφτη" της Ελλάδας της επόμενης ημέρας; Ήταν μία συντονισμένη και καλοσχεδιασμένη μετακίνηση λαθρομεταναστών - "προσφύγων", που έγινε αντικείμενο πολλών συζητήσεων. Το παράδοξο του γεγονότος είναι πως όλοι -κυριολεκτικά- όσοι ασχολήθηκαν με το γεγονός, παρέλειψαν μία πάρα πολύ σημαντική, ίσως την σπουδαιότερη παράμετρο του "συμβάντος"...

Σύμφωνα με τα καταγραφέντα, ξαφνικά, εμφανίστηκε ένα φυλλάδιο σε διάφορες γλώσσες, το οποίο ενημέρωνε τους εγκλωβισμένους της Ειδομένης πως "είναι ψέματα ότι έκλεισαν τα σύνορα" και πως "λίγα χιλιόμετρα δυτικότερα υπάρχει πέρασμα προς την "Μακεδονία", το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για είσοδο στην γειτονική χώρα, αρκεί να χρησιμοποιηθεί από πολλούς για να μην υπάρξει επιστροφή τους στην Ελλάδα, αν συλληφθούν"... Ως συντάκτης του φυλλαδίου «εμφανίστηκε» κάποιος πρώην γερμανός πολιτικός και, ως εκ θαύματος, μόλις εμφανίστηκε η λέξη «γερμανία» όλα σταμάτησαν εκεί!

Ας τολμήσουμε, όμως, να σπάσουμε την «ομερτά» και να συνεχίσουμε από εκεί που «έκλεισε η υπόθεση και σφραγίστηκαν» όλα.
Φυσικά, η αναφορά στην "Μακεδονία" δηλώνει πως ο "συγγραφέας" του συγκεκριμένου φυλλαδίου δεν είναι έλληνας, ή, τουλάχιστον, δεν εμφορείται από φιλελληνισμό και δεν σέβεται τις αποφάσεις του ΟΗΕ...
Επίσης, η γνώση της μορφολογίας του εδάφους και η "πληροφόρηση" της μη φυλασσόμενης από στρατιώτες των Σκοπίων περιοχής, δηλώνει πως ο συντάκτης είχε στην κατοχή του ενημερωμένες - επίκαιρες πληροφορίες από ειδικό δορυφόρο ή έχει στην ευρύτερη περιοχή αναπτυγμένη ειδική ομάδα αναγνώρισης και συλλογής ειδικών πληροφοριών (και εντός της Ελληνικής Επικράτειας)...

Το αξιοπερίεργο είναι πως ο συγγραφέας του φυλλαδίου (καθώς και οι διανομείς, χαρακτηρίστηκαν γενικώς και αορίστως ως «επιτήδειοι» ή «άγνωστοι») δεν είχε καμία αναστολή και ειδοποίησε έως και τους δημοσιογράφους, προκειμένου να συνοδεύσουν τους απελπισμένους λαθρομετανάστες - "πρόσφυγες" στο ταξίδι τους (αρκετών χιλιομέτρων) προς την παράνομη έξοδό τους από την Ελλάδα, ενώ στην μετακίνησή τους από την Ειδομένη δεν φάνηκε να ενδιαφέρεται ή να την παρακολουθεί καμία αρμόδια υπηρεσία - αρχή για να την εμποδίσει. Ένας αριθμός περισσότερων των χιλίων ανθρώπων μετακινήθηκε σαν αυτοί οι άνθρωποι να ήταν… αόρατοι!!!

Και εάν κανείς δημοσιογράφος δεν ασχολήθηκε με την ανεύρεση του πραγματικού "συγγραφέα", το ποιός ή ποιοι πραγματικά κρύβονται πίσω από το "ενημερωτικό φυλλάδιο" και τι επιδιώχθηκε με την δημοσίευσή του, απορίας άξιο είναι γιατί οι Ελληνικές αρχές δεν προχώρησαν στο αυτονόητο, δηλαδή στην έρευνα, την εύρεση και δημόσια αποκάλυψη των ιθυνόντων ενός περιστατικού που δεν τιμά -τουλάχιστον σε επίπεδο ασφάλειας- την χώρα μας. Και είναι μείζον θέμα ασφάλειας, αφού σύμφωνα με τα όσα ατιμωρητί συνέβησαν, υπάρχει μία -τουλάχιστον- ομάδα ανθρώπων που φαίνεται να κατέχει και να χρησιμοποιεί ειδικές πηγές πληροφόρησης, ενώ ταυτόχρονα φαίνεται να έχει αναπτύξει ειδική επιχειρησιακή ομάδα συλλογής πληροφοριών εντός της Ελληνικής Επικράτειας.

Ίσως ο χαρακτηρισμός να θεωρηθεί «τραβηγμένος", αλλά, δυστυχώς, στην περίπτωση της Ειδομένης έχουμε την δημοσιοποίηση ύπαρξης και λειτουργίας "κατασκόπων", που δρουν για ξένα (έως και ενάντια) προς την Ελλάδα συμφέροντα... Και αυτό είναι ένα γεγονός που είναι ανεπίτρεπτο και δεν υφίσταται, σε εκείνες τις χώρες των οποίων οι κυβερνήσεις σέβονται τον ρόλο τους, που οι υπηρεσίες λειτουργούν απρόσκοπτα υπέρ της κάλυψης των θεσμικών τους ρόλων και που οι πολιτικοί υπεύθυνοι και οι αρμόδιοι κρατικοί υπάλληλοι αναλαμβάνουν τις ευθύνες των πράξεων και των παραλείψεών τους...

Μέχρι και σήμερα, δεν έχει αποκαλυφθεί ποιοί πραγματικά δρουν στην Ειδομένη (πέρα από γενικολογίες για δράση κάποιων «ύποπτων» ΜΚΟ που κανείς δεν απομακρύνει) με σκοπό την φαινομενική "εξυπηρέτηση" των λαθρομεταναστών - προσφύγων, αλλά στην πραγματικότητα εις βάρος των ελληνικών συμφερόντων με την παντί τρόπω έκθεση της Ελλάδας σε failed state, αφού αποδεικνύεται πως σε περιορισμένο χώρο, ειδικού σκοπού, υψηλού εθνικού ενδιαφέροντος, κινούνται άτομα και ομάδες, χωρίς οι κινήσεις και οι δράσεις τους να γίνονται έγκαιρα αντιληπτές από τις αρμόδιες ελληνικές ειδικές υπηρεσίες ασφάλειας και συλλογής πληροφοριών.

Και όταν ενέργειες που βλάπτουν (περαιτέρω) το κύρος της Ελλάδας γίνονται σε ελεγχόμενους χώρους (ενός τετραγωνικού χιλιομέτρου), τότε, τίθεται ένα αδυσώπητο ερώτημα:
Τι γίνεται στην υπόλοιπη χώρα; Πως είναι δυνατόν οι ίδιες υπηρεσίες που αδυνατούν να ανταποκριθούν στον θεσμικό τους ρόλο και τις υποχρεώσεις τους (έναντι της ασφάλειας της χώρας και των Ελλήνων πολιτών), να γνωρίζουν τι γίνεται στο σύνολο της Επικράτειας;

Δεν θα αναρωτηθούμε τι κάνει ο κ. Ρουμπάτης (μπορεί να ήταν απασχολημένος, π.χ. στην Κύπρο με κάποια υπόθεση δημοσίων σχέσεων), αφού τα όσα έχουν συμβεί κατά τη διάρκεια της "θητείας" του στην ΕΥΠ (και όχι στο MEGA που θα "ταίριαζε" περισσότερο) τον έχουν αναδείξει ως τον χειρότερο (και επικινδυνότερο;) διοικητή της ΕΥΠ (όπως φέρεται να δήλωσαν συνδικαλιστές της ΕΥΠ στον κ. Π. Καμμένο).
Το μόνο για το οποίο θα αναρωτηθούμε είναι: Πως είναι δυνατόν οι υπεύθυνοι για την κατάντια και την έκθεση της χώρας σε πλήθος κινδύνων (υπαρκτών και επικείμενων) να συνεχίζουν να παραμένουν στη θέση τους, να παίρνουν αποφάσεις και να απολαμβάνουν τα οφέλη της εξουσίας που τους δόθηκε, χωρίς να παράγουν κανένα οφέλιμο έργο για την χώρα...;

Σε άλλες χώρες τους συλλαμβάνουν…

Επειδή η «υπόθεση» της Ειδομένης, είναι τουλάχιστον ιδιάζουσα και φαίνεται πως «συγκεντρώνει» στοιχεία μείζονος ενδιαφέροντος και επεξεργασίας για τον ρόλο προσώπων που κατέχουν θεσμικές μείζονος σπουδαιότητας θέσεις, θυμίζουμε πως ένας πρώην πράκτορας των μυστικών υπηρεσιών της Γερμανίας καταδικάστηκε πριν λίγες ημέρες σε κάθειρξη οκτώ ετών για «εσχάτη προδοσία» επειδή συνεργαζόταν ταυτοχρόνως με τη CIA και τη Ρωσία, σύμφωνα με πολλά γερμανικά μέσα ενημέρωσης.

Ο 32χρονος Μάρκους Ράιχελ κρίθηκε επίσης ένοχος για «παραβίαση του απορρήτου των πληροφοριών» και για «διαφθορά» από το περιφερειακό δικαστήριο του Μονάχου, στη νότια Γερμανία, το οποίο του επέβαλε ωστόσο μικρότερη ποινή από την κάθειρξη δέκα ετών που είχε ζητήσει η εισαγγελία.
«Στην BND (τη γερμανική υπηρεσία πληροφοριών) με θεωρούσαν ανίκανο. Στην CIA ήταν αλλιώς: εκεί, μπορούσα να αποδείξω την αξία μου», είχε πει στα μέσα Νοεμβρίου ο ίδιος κατά την έναρξη της δίκης του. «Θα ήταν ψέμα να πω ότι αυτό δεν μου άρεσε», είχε προσθέσει.

Ο 32χρονος ο οποίος είχε προσληφθεί στην BND τον Δεκέμβριο του 2007 και ο καθαρός μισθός του από τη γερμανική υπηρεσία πληροφοριών ανερχόταν σε 1.200 ευρώ, κατηγορείτο ότι έδωσε ανάμεσα στον Μάιο του 2008 και τα μέσα του 2014 περισσότερα από 200 έγγραφα στην Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών των ΗΠΑ. Σε αντάλλαγμα, κατηγορείται ότι πήρε από την CIA τουλάχιστον 95.000 ευρώ, τα οποία του δόθηκαν σε μετρητά στην Αυστρία.

Τα έγγραφα που παρέδωσε στην CIA περιελάμβαναν πληροφορίες για τις δραστηριότητες της BND και στοιχεία μελών του προσωπικού της.
Ο πρώην πράκτορας κατηγορείτο επίσης ότι είχε παραδώσει το 2014 τρία έγγραφα στη ρωσική πρεσβεία στο Μόναχο για μια ρωσική υπηρεσία πληροφοριών.

Η σύλληψή του στις 2 Ιουλίου του 2014 είχε προκαλέσει σάλο στη Γερμανία, η οποία συγκλονιζόταν ήδη από τις αποκαλύψεις για την παρακολούθηση του κινητού τηλεφώνου της καγκελαρίου Άγκελα Μέρκελ από τις αμερικανικές υπηρεσίες. Λίγο αργότερα το Βερολίνο είχε απελάσει τον επικεφαλής της CIA στη Γερμανία.

Στην Ελλάδα της Ειδομένης όλα είναι δυνατά

Στον αντίποδα, στην Ελλάδα, αναρωτιόμαστε αν θυμάται κανείς τι έγινε με αυτό που αποκάλυψαν τα WikiLeaks για Έλληνες δυσαρεστημένους πασόκους υπαλλήλους των υπηρεσιών μας, επιρρεπείς στις διαρροές προς τους Αμερικανούς;
Ή τι έγινε με την αποκάλυψη πάλι από τα WikiLeaks που ο τότε διοικητής της ΕΥΠ κ. Μπίκας πήγε στον αμερικανό πρέσβυ και του έδωσε πλήρη αναφορά για το τι συμβαίνει στην υπηρεσία; Άραγε, τώρα που τοποθετήθηκε ο κ. Μπίκας πρέσβυς στο Ισραήλ, θα περιμένει τον πρϊστάμενο της Mossad και της SihnBet για να του δώσει πλήρη αναφορά για τις μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ;
Θυμίζουμε βέβαια ότι πριν τον κ. Μπίκα το ίδιο είχε κάνει και ο τότε πολιτικός του προϊστάμενος κ. Μιχ. Χρυσοχοΐδης…
Και, αλήθεια, τι έγινε με τον υπάλληλο που πιάστηκε, πριν λίγους μήνες, να αλληλογραφεί εν αγνοία των προϊσταμένων του με την γερμανική BND;
Αλλά, εδώ είναι Ελλάδα... οπότε…

Ως υστερόγραφο, θυμίζουμε αυτό που όλοι οι δημοσιογράφοι "ξέχασαν" να αναφέρουν στα εκτεταμένα ρεπορτάζ και σχόλιά τους. Ο συντάκτης της "ενημερωτικής επιστολής" και οι συνεργάτες του, συνεχίζουν να δρουν ελεύθεροι και ανεξέλεγκτοι στην Ειδομένη. Δική μας απορία, επ' αυτού είναι: Η δράση παρακρατικών ομάδων ή προσώπων που λειτουργούν υπό την σκέπη του "ανθρωπισμού" και που είναι σχεδόν βέβαιο ότι συνδέονται με ξένες υπηρεσίες, περιορίζεται στην Ειδομένη ή έχει εξαπλωθεί ανεξέλεγκτα σε ολόκληρη την Ελλάδα (όπου είναι γνωστό πως η κομματοκρατία και η αναξιοκρατία της συγκυβέρνησης Τσίπρα - Καμμένου έχουν διαλύσει πολύ ειδικές κρατικές υπηρεσίες);

Τελικά, μήπως αυτοί που θα έπρεπε να μας προστατεύουν είναι πιο επικίνδυνοι για την Ελλάδα από εκείνους που μας απειλούν;




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


- Τι κρύβεται πίσω από το περιβόητο σχέδιο οικονομικής βοήθειας της ΕΕ προς την Ελλάδα για την αντιμετώπιση του προσφυγικού
– Tο Plan B και ποιοι προωθούν τη δημιουργία νέων στρατοπέδων συγκέντρωσης στη χώρα μας

Οι εξελίξεις που ακολούθησαν μετά και τη συμφωνία που επιτεύχθηκε στη Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών στις 7 Μαρτίου αποδεικνύουν πλέον περίτρανα ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θέλει τους πρόσφυγες και τους μετανάστες να παραμείνουν εγκλωβισμένοι στην Ελλάδα.

Το χειρότερο, όμως, είναι ότι αρκετοί μέσα στην Ευρώπη των 28 φαίνονται έτοιμοι να υιοθετήσουν ένα «εναλλακτικό σχέδιο»: ένα «Plan B» που θέλει τη χώρα μας να μετατρέπεται σε ένα απέραντο εργοτάξιο ανθρωπίνων ψυχών, που θα εργάζονται με μισθούς πείνας και θα διαβιώνουν με συνθήκες που σίγουρα θα προσιδίαζαν στις αντίστοιχες των στρατοπέδων συγκέντρωσης κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Δεν πρόκειται για ακόμη μία θεωρία συνωμοσίας. Είναι μια πραγματικότητα που ξεπερνά τα όρια του ανθρωπισμού, της ηθικής και της αλληλεγγύης, μετατρέποντας ανερυθρίαστα σε υποχείρια τους ίδιους ανθρώπους που από τη μια στιγμή στην άλλοι βρέθηκαν «πλάνητες και ανέστιοι», χωρίς πατρίδα, εγκλωβισμένοι σε μια χώρα που ούτε γνωρίζουν, αλλά ούτε και θέλουν να μείνουν σε αυτή.

Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή.
Στις 29 Φεβρουαρίου 2016, μία μόλις εβδομάδα πριν την κρίσιμη Σύνοδο Κορυφής για το προσφυγικό, η αμερικανική εφημερίδα «The Wall Street Journal» (WSJ), αποκάλυπτε ότι η ΕΕ ήταν έτοιμη να παράσχει οικονομική βοήθεια ύψους 700 εκατ. ευρώ σε χώρες που βρίσκονται αντιμέτωπες με την προσφυγική κρίση.

Στο ίδιο κείμενο, η δημοσιογράφος της WSJ Βαλεντίνα Ποπ υπογράμμιζε, επικαλούμενη δήλωση Ευρωπαίου αξιωματούχου ότι νωρίτερα τον Φλεβάρη, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ είχε υποσχεθεί στον Έλληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα οικονομική ενίσχυση ύψους 500 εκατ. ευρώ, ώστε να αντιμετωπίσει την επικείμενη ανθρωπιστική κρίση. Οι εκτιμήσεις, μάλιστα, Ελλήνων αξιωματούχων ανέφεραν πως το συνολικό κόστος του προσφυγικού για τη χώρα μας, μόνο για φέτος, δεν αποκλείεται να φτάσει το 1 δισ. ευρώ.
Η αποκάλυψη προκάλεσε σάλο τόσο στις Βρυξέλλες όσο και στην Αθήνα, ωστόσο κανείς δεν αντέδρασε.

Ερευνητικές ομάδες, think tank και ιδρύματα: Δημιουργώντας το κατάλληλο έδαφος για το «Plan B»

Τρεις ημέρες πριν τη δημοσίευση του συγκεκριμένου άρθρου, στις 26 Φεβρουαρίου 2016 είχε πραγματοποιηθεί στη γερμανική πρωτεύουσα η εκδήλωση «Bellevue Forum», με κεντρικό θέμα την «Προσφυγική Κρίση στην Ευρώπη».

Στη συγκεκριμένη εκδήλωση παραβρέθηκε, ως καλεσμένη του Γερμανού προέδρου Γιοακίμ Γκάουκ, η πρόεδρος του «Δικτύου» για τη Μεταρρύθμιση στην Ελλάδα και την Ευρώπη, Άννα Διαμαντοπούλου. Στην παρέμβασή της η κ. Διαμαντοπούλου υπογράμμισε ότι «για την Ευρώπη η κρίση αυτή μπορεί να εξελιχθεί σε ευκαιρία εμπλουτισμού του εργατικού δυναμικού της γηράσκουσας ηπείρου, αλλά προϋπόθεση είναι η δημιουργία νέων ισχυρών ευρωπαϊκών μηχανισμών (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Ασύλου), η αλλαγή των υφιστάμενων προβληματικών (Δουβλίνο ΙΙ) και η απαρέγκλιτη τήρηση του action plan μεταξύ ΕΕ- Τουρκίας».

Μία ημέρα μετά τη δημοσίευση του άρθρου της WSJ, την 1η Μαρτίου, το ΚΕΦΙΜ (Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών) διοργάνωνε στο κτήριο των εκδόσεων «Νομική Βιβλιοθήκη», εκδήλωση με θέμα «Πρόταση για τη Λειτουργία Ειδικής Οικονομικής Ζώνης στην Ελλάδα».

Η «Πρόταση για τη Λειτουργία Ειδικής Οικονομικής Ζώνης στην Ελλάδα», είναι προϊόν της συνεργασίας του Κέντρου Φιλελεύθερων Μελετών, της ομάδας μελέτης των φοιτητών της Νομικής Σχολής Αθηνών και εκδόθηκε υπό την καθοδήγηση του ιδρύματος «Friedrich Naumann Foundation for Freedom».

Μεταξύ των προσκεκλημένων ήταν και πάλι η κ. Διαμαντοπούλου (μέσω ζωντανής διαδικτυακής σύνδεσης), ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος, συγγραφέας και διευθυντής του του Ινστιτούτου Διπλωματίας και Διεθνών Εξελίξεων του Αμερικανικού Κολλεγίου της Ελλάδας, ο Χρήστος Δήμας, βουλευτής Κορινθίας της ΝΔ και τομεάρχης Δημοσιονομικής Πολιτικής, ο Χάρης Θεοχάρης, βουλευτής Β’ Αθηνών του Ποταμιού και ο Αθανάσιος Τσιούρας, νομικός και σύμβουλος του ΚΕΦΙΜ.

Τι είναι, όμως, αυτές οι Ειδικές Οικονομικές Ζώνες (ΕΟΖ);

Οι ΕΟΖ αποτελούν μια καθαρά γερμανική σύλληψη και ιδέα και αφορούν στον κατακερματισμό μιας χώρας σε ζώνες, μέσα στις οποίες επικρατούν ελάχιστη ή μηδενική φορολογία, εργασιακές σχέσεις που θυμίζουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και καταναγκαστικών έργων των Ναζί, αλλά και ανύπαρκτοι πολεοδομικοί κανόνες.

Μέσα σε αυτά τα ιδιόμορφα «γκέτο», διαμορφώνεται ένα πρόσφορο περιβάλλον για την άμεση προσέλκυση ξένων επενδύσεων, οι οποίες έχουν προτάσσουν δήθεν την ανάπτυξη της εκάστοτε εγχώριας οικονομίας καθώς και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.

Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική και διόλου ρόδινη: επί της ουσίας οι ΕΟΖ συνιστούν κλειστές περιοχές, όπου οι μεγάλες εταιρείες κερδίζουν πακτωλό χρημάτων και εγκαθιδρύουν ένα καθεστώς εργασιακών σχέσεων στο πρότυπο της Ασίας, χωρίς να παρέχουν κανένα απολύτως οικονομικό όφελος στην οικονομική δραστηριότητα της εκάστοτε χώρας.
Όσο για τις συνθήκες εργασίας; Δείτε το απόσπασμα από το εκτενές άρθρο του «Ριζοσπάστη» στις 25 Σεπτεμβρίου 2011, με θέμα τις ΕΟΖ.

«Σύμφωνα με μελέτη της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, οι εργαζόμενοι αυτών των ζωνών δουλεύουν 10 – 12 ώρες καθημερινά, ενώ σε κάποιες περιόδους ακόμη και 16 ώρες συνεχώς. Πολλά εργοστάσια χρησιμοποιούν σύστημα ημερήσιων, ή εβδομαδιαίων πλάνων παραγωγής. Πράγμα που σημαίνει ότι για να πάρει ο εργάτης το μεροκάματό του πρέπει να πετύχει το πλάνο παραγωγής. Έτσι, σε κάποιες περιπτώσεις οι εργάτες είναι υποχρεωμένοι να δουλεύουν πέραν της «κανονικής» βάρδιας.
Σε άλλη μελέτη της Παγκόσμιας Τράπεζας αναφέρεται ότι στις ΕΟΖ της Κίνας το μέσο ωράριο ποικίλλει από τις 54 ως τις 77 ώρες τη βδομάδα.

Ειδικές Οικονομικές Ζώνες υπάρχουν σε Κίνα, Αγκόλα, Μπαγκλαντές, Βραζιλία, Ινδία, Ιράν, Ιορδανία, Καζακστάν, Ομάν, Πακιστάν, Φιλιππίνες, Πολωνία, Νότια Κορέα, Ρωσία, Ουκρανία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Καμπότζη, Περού κ.α.».

Με απλά λόγια, το γερμανικό -και κατ’ επέκταση ευρωπαϊκό- «Plan B» για την αντιμετώπιση του προσφυγικού βασίζεται στη δημιουργία ΕΟΖ εντός του ελληνικού γεωγραφικού χώρου, όπου ήδη έχουν καταλύσει δεκάδες χιλιάδες μετανάστες.

Βάσει αυτού του σκεπτικού, η Ελλάδα μετατρέπεται σε εκείνο που επίμονα απευχόταν σε κάθε ευκαιρία ο Αλέξης Τσίπρας, δηλαδή σε μια τεράστια «αποθήκη ψυχών», και μάλιστα «γκετοποιείται», μετατρεπόμενη σε μια «αποικία δούλων», ώστε να απασχολούνται «δημιουργικά» άνθρωποι ταλαιπωρημένοι για όσο διάστημα παραμένουν στην χώρα.

Μάλιστα, στις βλέψεις του Βερολίνου, ειδικότερα μετά και το οριστικό κλείσιμο του Βαλκανικού Διαδρόμου για τους πρόσφυγες, φαίνεται ότι βρίσκεται η δημιουργία ΕΟΖ σε περιοχές, όπως η Θράκη και η Ανατολική Μακεδονία, όπου ήδη υπάρχουν μεγάλες συγκεντρώσεις προσφύγων και μεταναστών.

Βεβαίως, όπως προκύπτει από τα γεγονότα, αυτό το σχέδιο φαίνεται να ενστερνίζεται και ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο οποίος προσπαθεί να πλαγιοκοπήσει την Άνγκελα Μέρκελ με τις συμβιβαστικές πολιτικές της περί ανοικτών συνόρων.

Η καγκελάριος βρίσκεται ήδη στη δίνη έντονης κριτικής από τη δεξιά πτέρυγα του κόμματός της, τους Χριστιανοκοινωνιστές, ενώ η ήττα που υπέστη η ίδια στις κρατιδιακές εκλογές της περασμένης Κυριακής (Βάδη-Βιτεμβέργη, Σαξονία-Άνχαλτ και Ρηνανία-Παλατινάτο) και η είσοδος του ξενοφοβικού κόμματος AfD καταδεικνύει το κλίμα που επικρατεί στη χώρα.

Ορισμένα χρήσιμα συμπεράσματα

Εάν εξετάσει κανείς προσεκτικά αυτό το «εναλλακτικό» σχέδιο μπορεί εύκολα να καταλήξει σε κάποια χρήσιμα, για όλη αυτή τη συζήτηση, συμπεράσματα και ίσως να αποκτήσει τα χαμένα κομμάτια που έλειπαν από το «παζλ» της προσφυγικής κρίσης που σοβεί στην ΕΕ.

Πρώτα απ’ όλα, η σπουδή με την οποία διάφοροι πολιτικοί και οικονομικοί κύκλοι επιχειρούν να ανοίξουν άρον-άρον το θέμα των ΕΟΖ εγείρει εύλογες απορίες. Ειδικά, όταν αυτή συνοδεύεται από δηλώσεις και τοποθετήσεις κυβερνητικών στελεχών (Ξυδάκης, Μουζάλας, Τόσκας κλπ.), ότι «το προσφυγικό θα ενισχύσει το εργατικό δυναμικό της χώρας» ή ότι «θα επιφέρει σημαντική λύση στο δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδας», γίνεται αμέσως αντιληπτό τι απίστευτα συμφέροντα διακυβεύονται στο παρασκήνιο.

Ουσιαστικά προλειαίνουν το έδαφος, επιχειρώντας να πείσουν τους πολίτες ότι όλο αυτό που συμβαίνει είναι καλό για τη χώρα και μάλιστα φροντίζουν τεχνηέντως να προετοιμάσουν τον κόσμο για αυτό που έρχεται.

Ίσως έτσι εξηγείται και η δήλωση του αρμόδιου Συντονιστή για το προσφυγικό της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ Δημήτρη Βίτσα, ο οποίος, σε συνέντευξη που παραχώρησε την Κυριακή (13/03/2016) στους βρετανικούς Financial Times είπε ότι δεν αποκλείεται οι πρόσφυγες να παραμείνουν εντός του ελλαδικού χώρου έως και δύο χρόνια.

Ίσως με τον ίδιο τρόπο θα μπορούσε να εξηγηθεί και η ξαφνική μεταστροφή του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ, μία ημέρα μετά τη Σύνοδο Κορυφής της 7ης Μαρτίου, όταν μέσω twitter ευχαριστούσε τις χώρες του Βίζενγκραντ που κράτησαν κλειστά τα σύνορά τους, ενώ λίγες ημέρες νωρίτερα εξέφραζε στο πλευρό του κ. Τσίπρα τη δήθεν αλληλεγγύη του προς την «δοκιμαζόμενη Ελλάδα».

Όμως και αυτοί που τάχα κόπτονται για το καλό των προσφύγων είναι εν τέλει οι ίδιοι που θέλουν να τους εξανδραποδίσουν! Γιατί και σε αυτή την περίπτωση ο απόλυτος κυρίαρχος είναι ένας: το χρήμα. Η ξενοφοβία ενδύεται το μανδύα του δήθεν ανθρωπισμού και της αλληλεγγύης. Η τέλεια μεθόδευση!

Η Ελλάδα βρίσκεται, το δίχως άλλο, στην κόψη του ξυραφιού. Δυστυχώς ακόμη και η ίδια η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα έσπειρε ανέμους. Όμως, φαίνεται πως δεν μπορεί να διανοηθεί τι είδους θύελλες θα θερίσει στο άμεσο μέλλον, ειδικά με αυτού του είδους τις τακτικές που ακολουθεί απέναντι στο προσφυγικό.

Πηγή NewsBomb


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Απόρρητη έκθεση της Ελληνικής Αστυνομίας αποκαλύπτει τη δράση του συνδικάτου των διακινητών
Τα δισεκατομμύρια ευρώ, τα λαδώματα και οι σχέσεις με τους τζιχαντιστές

Απόρρητη έκθεση της Ελληνικής Αστυνομίας περιγράφει τη δράση των διακινητών της Τουρκίας που όπως αναφέρεται χρησιμοποιεί 24 λιμάνια στη γείτονα χώρα, διαθέτει τουλάχιστον τρία «στρατηγεία», κάνει τζίρο 6δισ ευρώ το χρόνο ενώ στην κορυφή της πυραμίδας της δαιδαλώδους εγκληματικής οργάνωσης, φέρεται να βρίσκεται ένας μεγαλοεργολάβος της Κωνσταντινούπολης.

Αποσπάσματα αυτή της έκθεσης, φέρνει στο φως η Real News της Κυριακής, ρίχνοντας φως σε πολλές πτυχές αυτής της τεράστιας επιχείρησης ανθρώπινης ελπίδας.

Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα για τον τρόπο δράσης του «συνδικάτου» του διακινητών:

Σημεία αναχώρησης και άφιξης: Είναι 24 λιμάνια και συγκεκριμένα σε Τσανάκαλε, Άσσο, Πράσινο Λιμάνι, Αϊβαλί, Δίκελι, Τσανδαρλί, Σμύρνη, Τσεσμέ, Καράαντ, Καραμπούρν, Τσαμιμπογκαζί, Κουσάνασι, Τουζμπούργκαζι, Ντιντίμ, Γιαλιακαβάκ, Γκουμουσλούκ, Αλικαρνασσό, Μαζικόι, Τουργκουτρέις, Ντάτσα, Εμετσίκ, Μοζμπουρούν, Μαρμαρίδα, Κας. Τα δε κύρια σημεία αποβίβασης προσφύγων είναι από την Λήμνο και τη Λέσβο έως τη Ρω και το Καστελόριζο.

Διαδρομές: «Οι Σύριοι εισέρχονται στην Τουρκία από οκτώ βασικές πύλες στα σύνορα μεταξύ των δύο χωρών και έπειτα καταλύουν σε τέσσερις βασικές πόλεις (Μερσίνη, Άδανα, Κιλις, Αττάλεια)...Στη συνέχεια είτε κατευθύνονται στα παράλια του Αιγαίου είτε καταλήγουν εκεί μετά την παραμονή τους σε Κωνσταντινούπολη και Άγκυρα. Στα παράλια η πόλη με τον μεγαλύτερο όγκο διακινούμενων είναι η Σμύρνη, ενώ αρκετοί πρόσφυγες συγκεντρώνονται και νοτιότερα σε Αλικαρνασσό, Σόκε και Ντιντίμ» αναφέρει το δημοσίευμα.

Ύποπτες «συνεργασίες»: Βάσει της έκθεσης, η τουρκική ακτοφυλακή που επιχειρεί στα παράλια της Τουρκίας, συνήθως...αργεί να αναλάβει δράση και μερικές φορές δεν «ενοχλεί» καν τις δραστηριότητες των διακινητών. Τα κυκλώματα των διακινητών όμως δεν περιορίζονται στο να έχουν καλές σχέσεις με την Ακτοφυλακή αλλά σε κάποιες περιοχές της Τουρκίας λειτουργούν «σαν κράτος εν κράτει εξαγοράζοντας τη σιωπή των κατοίκων».
Όπως αναφέρεται στην έκθεση: «Στην παγίωση της αγοράς της παράνομης διακίνησης σημαντικός είναι και ο ρόλος που διαδραματίζει και το υφιστάμενο καθεστώς ανοχής από την τοπική κοινωνία στην Τουρκία. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση για την περιοχή της Άσσου όπου σύμφωνα με πληροφορίες διακινούμενων, εξαγοράζεται η σιωπή των κατοίκων».

Σχέσεις με τον ΙSIS: Σε τουλάχιστον δύο υποθέσεις που αναφέρονται στην έκθεση φαίνεται πως χρήματα προσφύγων κατέληξαν κατέληξαν σε τζιχαντιστές. Συγκεκριμένα «τα μέλη της μαφίας των διακινητών έχουν αναμειχθεί με τη λειτουργία ταξιδιωτικών γραφείων στο Ιράκ που φέρονρται να εμπλέκονται σε υποθέσεις παράνομης διακίνησης ανθρώπων και ταυτόχρονα μέλη αυτών να συνδέονται με το Ισλαμικό Κράτος».

Η Hawala: Οι διακινητές φαίνεται να χρησιμοποιούν το ίδιο άτυπο τραπεζικό σύστημα συναλλαγής χρημάτων που είχε αποκαλυφθεί μετά την 11η Σεπτεμβρίου από τις αμερικανικές διωκτικές αρχές. Το σύστημα αυτό ονομάζεται Hawala και βασίζεται σε ένα μεγάλο δίκτυο «μεσιτών πληρωμών» τους hawalanders ενώ ως βιτρίνα χρησιμοποιούν νόμιμα καταστήματα και εταιρείες.

Αμφιβολίες για ΜΚΟ: Όπως φαίνεται η ΕΛΑΣ διατηρεί επιφυλάξεις για τον ρόλο κάποιων ΜΚΟ και όπως αναφέρεται στην έκθεση «Ήδη στα νησιά του βορείου και του νοτίου Αιγαίου δραστηριοποιούνται περίπου 100 ΜΚΟ. Οι εν λόγω ΜΚΟ κατ' αρχάς παρέχουν βοήθεια και στήριξη στους αφικνούμενους στα ελληνικά νησιά. Ωστόσο πέραν της κύριας αποστολής τους, ενδέχεται μερίδα αυτών ή μέλη κάποιων ΜΚΟ να εξυπηρετούν και άλλους σκοπούς...».

Πηγή HuffPost


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου  

Την ώρα που οι καραβιές εξακολουθούν να μεταφέρουν πρόσφυγες και παράνομους ή παράτυπους μετανάστες (για να είμαστε και… politically correct) από τα ελληνικά νησιά προς το εσωτερικό, την ώρα που με την «Ειδομένη» συνεχίζεται ο εξευτελισμός του κράτους, η κυβέρνηση θριαμβολογεί για τη Συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας με αποκορύφωμα την δήλωση Μπαλάφα περί «μεγάλης διπλωματικής επιτυχίας»! Απόκοσμη υπεραισιοδοξία ή απλά ανοησία; Η εμπειρία μας έχει διδάξει, ότι όταν θριαμβολογούν τα μέλη της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με πρώτο από όλους τον κ. Τσίπρα… τότε είναι που θα πρέπει να ανησυχούμε! 

Από το βράδυ της Παρασκευής μελετούμε το πρωτότυπο Κείμενο Συμπερασμάτων της Συνόδου Κορυφής, για να καταλάβουμε τι ακριβώς συμβαίνει καθόσον γνωρίζουμε ότι αυτά τα κείμενα είναι κατά κανόνα γενικόλογα και συμπεριλαμβάνουν ασάφειες που επιδέχονται πάνω από μία ερμηνεία. Αναπόφευκτη βέβαια ήταν η αντιπαραβολή με όσα ειπώθηκαν από τον κ. Πρωθυπουργό αλλά και με τις πρώτες μεταφράσεις αυτού του κειμένου που δόθηκαν ίσως με κυβερνητική «πρωτοβουλία» σε μερίδα του Τύπου και στα οποία έλειπαν τα «δύσκολα σημεία». Λυπάμαι γιατί υποχρεωνόμαστε να «επικυρώσουμε» τους πανηγυρισμούς Νταβούτογλου που μίλησε για «μια ιστορική ημέρα», αφού πήρε τα «λύτρα» που ήθελε από μία ΕΕ που την κράτησε και την κρατάει «όμηρο», και να «ακυρώσουμε» το πανηγυρικό «κάναμε ότι μπορούσαμε καλύτερο» του κ. Τσίπρα.

Παίρνοντας τα πράγματα από την αρχή, να πούμε ότι αυτή καθαυτή η συμφωνία ΕΕ και Τουρκίας, χαρακτηρίζεται από την πλειονότητα των διεθνών ΜΜΕ (όχι μόνο κάποιων ελληνικών) ως ιδιαίτερα πολύπλοκη, τεχνικά εξαιρετικά δυσχερής με ασάφειες και αμφιλεγόμενα σημεία ενώ έχει προσωρινό και έκτακτο χαρακτήρα. Αυτό κατ’ αρχήν σημαίνει ότι για την υλοποίηση της θα υπάρχουν καθημερινά, προβλήματα για την επίλυση των οποίων θα ασκείται πίεση στον αδύναμο κρίκο που δυστυχώς είναι η …Ελλάδα. Και αυτό γιατί στην συμφωνία δεν προβλέπεται μηχανισμός ελέγχου και υλοποίησης των συμφωνηθέντων (verification mechanism) προκειμένου η Τουρκία να ελέγχεται για την συμμόρφωση της συμφωνίας. Τα πάμπολλα γκρίζα σημεία για την Χώρα μας δείχνουν ότι δεν θα γλυτώσει τα χειρότερα. Με τις υφιστάμενες διατυπώσεις επισημαίνεται ότι η Ε.Ε. αναλαμβάνει σαφείς δεσμεύσεις απέναντι στην Τουρκία η οποία όμως αφήνεται στην καλή της… θέληση για την υλοποίηση αυτών που «συμφώνησε». 

Πρώτα από όλα, εγκλωβίζονται στην Ελλάδα περί τους 50.000 πρόσφυγες και παράτυποι μετανάστες για τους οποίους δεν υπάρχει απολύτως καμία πρόβλεψη. Ο αριθμός και μόνο μας πάει συνειρμικά στις θριαμβολογίες του κ. Τσίπρα το Φθινόπωρο και μας προκαλεί υποψίες για μία ίσως προσυμφωνία από τότε. Για να εφαρμοσθεί η συμφωνία από σήμερα Κυριακή 20 Μαρτίου, θα πρέπει τα ελληνικά νησιά να έχουν εκκενωθεί πλήρως, από αυτά τα «Παρανόμα Εισελθόντα Πρόσωπα» όπως μάλλον σωστά χαρακτηρίζονται κατά την γνώμη μου οι πρόσφυγες και παράτυποι μετανάστες στην αλληλογραφία των ΕΔ.

Η Τουρκία θα παίρνει πίσω από σήμερα όλους τους παράνομα εισελθόντες στην Ελλάδα από την Τουρκία. Άντε τώρα να συνεννοηθείς με τους Τούρκους «Αξιωματούχους» που θα βρίσκονται στα νησιά. Εδώ όμως υπάρχει και μία αναφορά-παγίδα. Στην Τουρκία θα πηγαίνουν πίσω όσοι δεν ζητήσουν άσυλο, ενώ για αυτούς που θα ζητήσουν θα πρέπει να γίνει ατομική εξέταση και σε περίπτωση απόρριψης διατηρούν το δικαίωμα προσφυγής με ότι αυτό σημαίνει σε χρονική διάρκεια αλλά και την υποχρέωση του Κράτους για εξασφάλιση αξιοπρεπούς διαβίωσης. Δηλαδή(ς) αν σε μία εβδομάδα περάσουν 10.000 και ζητήσουν άσυλο όλοι τους, κανείς δεν γυρίζει στην Τουρκία μέχρι να εξετασθεί η αίτηση ασύλου αλλά και η προσφυγή σε περίπτωση απόρριψης. Μία κυβέρνηση βυθισμένη στην προχειρότητα και μία ανεπαρκής διοίκηση πως θα μπορούσε να δομήσει ένα αποτελεσματικό σύστημα καταγραφής και εξέτασης αιτήσεων ασύλου όλων των μεταναστών και προσφύγων που θα φτάνουν στα ελληνικά νησιά προκειμένου η διαδικασία να ολοκληρώνεται σε λίγα 24ωρα;

Πάμε τώρα σε μία άλλη μεγάλη παγίδα. Ο ανώτατος αριθμός για τους Σύρους πρόσφυγες που θα μεταφερθούν για εγκατάσταση από την Τουρκία στις χώρες της ΕΕ είναι 72.000. Η διαδικασία μάλιστα δημιουργεί ερωτηματικά και μας θυμίζει λιγάκι τις ιστορίες του Ναστρεντίν Χότζα. Για κάθε Σύρο που θα στέλνεται πίσω στην Τουρκία από την Ελλάδα, οι Ευρωπαίοι θα μετεγκαθιστούν έναν άλλον Σύρο από την Τουρκία. Άρα στους 72000 και… έναν καιγόμαστε! Όταν μάλιστα υπάρχουν 3 εκατομμύρια άτομα έτοιμα να περάσουν στην Ευρώπη μέσω Ελλάδας καταλαβαίνετε τι μπορεί να σημαίνει αυτό! Η εγκατάσταση στις χώρες της ΕΕ θα είναι σε εθελοντική βάση και σε περίπτωση που για οποιονδήποτε λόγο σταματήσει αυτή η ροή, τότε και η Τουρκία έχει το δικαίωμα να σταματήσει την διαδικασία επανεισδοχής.

Το οξύμωρο που εξοργίζει είναι η ηθική επιβράβευση της Τουρκίας, ναι καλά διαβάζετε της Τουρκίας, για ότι έχει κάνει από πλευράς… αποτροπής για το προσφυγικό ονοματίζοντας μάλιστα την Τουρκική Ακτοφυλακή και την Αστυνομία! Μάλλον έχασαν την σχετική εκπομπή του βρετανικού Channel 4. Θα μου πείτε και γιατί όχι όταν το ίδιο έχει κάνει έμμεσα τόσο ο Πρωθυπουργός όσο και ο Κοτζιάς. Λες και οι αυτοσχέδιες λέμβοι κατασκευάζονται στην Ελβετία και οι διακινητές είναι αόρατες δυνάμεις από την Νορβηγία και το Λουξεμβούργο. Άλλο ειρωνικό στοιχείο είναι ότι επιβραβεύεται η νατοϊκή επιχείρηση του… μηδενικού έργου Θα τρελαθούμε βέβαια.

Η Τουρκία λαμβάνει άμεσα τα 3 δις χωρίς να γνωρίζουμε όμως τι παίρνει η Ελλάδα και πως! Η Τουρκία επίσης θα μπορεί να ζητήσει επιπρόσθετα 3 δις μέχρι το 2018. Σιγά και δεν τα ζητήσει! Σε ότι αφορά στην κατάργηση της «βίζας» για τους Τούρκους πολίτες μέχρι τον Ιούνιο 2016 απλά να υπογραμμίσουμε ότι θα είναι δύσκολο να υλοποιηθεί εκτός και εάν η ΕΕ «κάνει σκόντο» στην Τουρκία προκειμένου έστω αυτή γκρίζα συμφωνία να μην τεθεί σε κίνδυνο.

Κλείνοντας θα ήθελα να μοιρασθώ με τους αναγνώστες μας μία απορία. Ως αντιπολίτευση, και οι δύο κυβερνητικοί εταίροι αντιδρούσαν σπαραξικάρδια για τον ερχομό 100 Γερμανών εφοριακών που θα ενίσχυαν τους φοροεισπρακτικούς μηχανισμούς και κραύγαζαν για την… απώλεια Εθνικής Κυριαρχίας. Τώρα οι αριστεροί ριζοσπάστες του ΣΥΡΙΖΑ και οι 4Χ4 «υπερπατριώτες» των ΑΝΕΛ τι έχουν να πουν με το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο και τους 4.000 ευρωπαίους δικαστικούς, υπαλλήλους, αστυνομικούς αλλά και τους Τούρκους Στρατοχωροφύλακες στα ελληνικά νησιά;

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου