Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

7 Φεβ 2012


«Δεν θα έχω καμία ανάμειξη εάν η Ελλάδα εξαναγκασθεί να βγει από το ευρώ», δήλωσε το βράδυ της Τρίτης η γερμανίδα καγκελάριος Αγκελα Μέρκελ κορυφώνοντας, εμμέσως πλην σαφώς, και τις πιέσεις για άμεση επίτευξη συμφωνίας των πολιτικών αρχηγών.

Απαντώντας σε ερώτηση Ελληνα φοιτητή, και κατά τη διάρκεια εκδήλωσης νεολαίων στο Μουσείο του Βερολίνου, η Αγκελα Μέρκελ επανέλαβε ότι δεν θα ήθελε την Ελλάδα να βλέπει την πόρτα της εξόδου από το ευρώ, επισημαίνοντας ότι κάτι τέτοιο θα είχε «απρόβλεπτες συνέπειες».

«Δεν θα έχω καμία ανάμειξη αν η Ελλάδα αναγκαστεί να βγει από το ευρώ», σημείωσε με ξεκάθαρα προειδοποιητικούς τόνους.

Η κυρία Μέρκελ, μιλώντας λίγες μόλις ώρες μετά τη δημοσιοποίηση της νέας αναβολής της σύσκεψης των πολιτικών αρχηγών, επανέλαβε ότι η χώρα μας δεν είχε καμία εναλλακτική λύση πέρα από το να προχωρήσει στις επώδυνες μεταρρυθμίσεις.

Αλλά δεν έμεινε εκεί.

«Δεν θέλουμε να κάνουμε δύσκολη τη ζωή των Ελλήνων», είπε. «Τι συμφέρον θα είχε να το κάνουμε αυτό; Θέλουμε όμως να φτάσουμε σε ένα σημείο που η Ελλάδα, με την βοήθεια της Ευρώπης, θα μπορεί να ζήσει με τις δικές της δυνάμεις».

«Κανείς δεν θέλει να επιβάλει στους Ελληνες έξωθεν μεταρρυθμίσεις», κατέληξε.

Πηγή: Reuters


Σιγά σιγά η “αγία οικογένεια” αποχωρεί απο την Ελλάδα. Τουλάχιστον αυτό δείχνει πως συμβαίνει, μετά από την παραίτηση του απο το ΙΣΤΑΜΕ υπέβαλε ο αδερφός του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ Γιώργου Παπανδρέου, Νίκος.

Σύμφωνα με την επιστολή παραίτησης, η θέση του πρέπει να μείνει στη διάθεση του ΔΣ αφού ανοίγουν οι διαδικασίες εκλογής νέου Προέδρου στο ΠΑΣΟΚ.


Σχόλιο ιστολογίου: Λέτε να ξυπνήσουμε κάποια μέρα και να μάθουμε πως η οικογένεια Παπανδρέου αναχώρησε για Γαλλία, για Λονδίνο ή κάποιο άλλο "εξωτικό" μέρος, όπου έχουν ήδη αγοράσει ακίνητα (σύμφωνα πάντα με τις μέχρι τώρα φήμες που έχουν διαρρεύσει);

Μήπως θα πρέπει κάποιος εισαγγελέας να κινηθεί ώστε να υπάρξει κάποιο απαγορευτικό εξόδου για την οικογένεια; Όχι τίποτε άλλο, αλλά εάν φύγουν, τότε θα σχηματιστούν πάρα πολύ κακές εντυπώσεις...


  • Της Αγγ. Παπαμιλτιάδου

  • Την ώρα όπου οι Έλληνες πολιτικοί αρχηγοί σκέπτονται και συσκέπτονται για το πώς θα περάσουν επικοινωνιακά τα αποτελέσματα της διαπραγμάτευσης με την τρόικα, η Γερμανίδα καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ και ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί συζητούσαν για το εάν η Ελλάδα πρέπει να υποστεί καθολική και συντεταγμένη χρεοκοπία και εάν μπορεί να παραμείνει εντός ή εκτός ευρώ.

    Παρά το γεγονός ότι επισήμως όλοι οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι δηλώνουν ότι αναμένουν τα αποτελέσματα των διαπραγματεύσεων των ελληνικών αρχών με την τρόικα, για να αποφασίσουν εάν θα μας χορηγήσουν το νέο δάνειο, ανεπισήμως -και είναι, δεν είναι πλέον μυστικό- οι εκτιμήσεις ότι «η Ελλάδα δεν σώζεται μεσοπρόθεσμα ούτε με το νέο δάνειο» έχουν αρχίσει να υπερισχύουν ανησυχητικά, ακόμα και στις μετριοπαθείς χώρες.

    Σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες, η Μέρκελ και ο Σαρκοζί αποφάσισαν ότι μέχρι να αποσαφηνιστεί η πορεία υλοποίησης των μεταρρυθμίσεων που θα ψηφιστούν η εποπτεία προς τη χώρα μας πρέπει να αυξηθεί, ώστε να διασφαλιστούν τα συμφέροντα των δανειστών.

    Επικράτησε επίσης η άποψη ότι η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να στραφεί στις αγορές για δανεισμό μέχρι το τέλος της δεκαετίας. Με τη σθεναρή επιμονή της Ολλανδίας και της Φινλανδίας, που κρατούν πλέον την πιο σκληρή στάση στους κόλπους του eurogroup, η Γερμανία ετοιμάζεται να προωθήσει την ατζέντα της σφιχτής δημοσιονομικής εποπτείας στο πλαίσιο της οικονομικής διακυβέρνησης και αναμένεται να τη θέσει στο τραπέζι των συζητήσεων της συνόδου κορυφής τον Μάρτιο.

    Όπως εξήγησαν δύο Ευρωπαίοι αξιωματούχοι στις Βρυξέλλες και στο Βερολίνο, «οι βάσεις για Ευρωπαίο υπερεπίτροπο έχουν μπει ήδη από τη σύνοδο κορυφής του Οκτωβρίου, στην οποία μετείχε -και συμφώνησε- ο Γ. Παπανδρέου».

    Η γερμανική πρόταση που κατατέθηκε στο eurogroup του Ιανουαρίου για επόπτη επί του προϋπολογισμού της Ελλάδας δεν έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία στους υπουργούς οικονομικών, καθώς ήταν η τρίτη φορά όπου συζητούνταν από το καλοκαίρι του 2011. Και μπορεί να υπήρξε σφοδρή αντίδραση από τα πολιτικά κόμματα της χώρας σε μια τέτοια προοπτική, όμως η Ε.Ε. δεν σκοπεύει να κάνει πίσω. Απλώς η πρόταση δεν θα στοχεύει την Ελλάδα συγκεκριμένα, αλλά όλες τις δημοσιονομικά προβληματικές χώρες που θα παρουσιάζουν επανειλημμένες αποκλίσεις από τους στόχους.

    Το σχέδιο αναμένεται να λειτουργήσει κλιμακωτά. Δηλαδή, σε πρώτο στάδιο οι προϋπολογισμοί θα συζητιούνται και θα εγκρίνονται από τα μέλη της ευρωζώνης. Αυτό είναι πλέον γνωστό. Εκείνο που δεν γνωρίζει(;) όμως ακόμα η ελληνική κυβέρνηση είναι ότι μια διάταξη μπορεί να φωτογραφίζει ειδικά τη χώρα μας, ώστε οι διαδικασίες εποπτείας να επισπευστούν και να τοποθετηθεί ο επίτροπος, που στην ουσία θα παίρνει την τελική απόφαση για τον ελληνικό προϋπολογισμό, το συντομότερο δυνατό.

    Μια τέτοια φωτογραφική διάταξη ίσως μπει και στη νέα δανειακή σύμβαση, όμως ανάλογα με τις αντιδράσεις στο εσωτερικό της χώρας ίσως μπει και διά της πλαγίας οδού, στο πλαίσιο των αποφάσεων μιας συνόδου κορυφής. Τις συνοπτικές διαδικασίες και τον επίτροπο - επόπτη στη χώρα μας ζητούν, ή μάλλον απαιτούν, η Φινλανδία και η Ολλανδία.

    Να υπογραμμίσουμε βεβαίως ότι συζητήσεις επί του θέματος έχουν ήδη λάβει χώρα τόσο στο EWG όσο και στο EFC (ομάδες όπου γίνονται οι διαπραγματεύσεις πριν φθάσουν οι εισηγήσεις σε επίπεδο υπουργών οικονομικών του eurogroup). Συνεπώς, τουλάχιστον το υπουργείο οικονομικών είναι σαφώς ενήμερο για τις προθέσεις των εταίρων, καθώς στις ομάδες συμμετέχει ο πρόεδρος του ΣΟΕ Γ. Ζανιάς.

    Στο πλαίσιο αυτό, ο γαλλογερμανικός άξονας αποφάσισε χθες ότι, εάν και όταν δοθεί το δεύτερο πακέτο στήριξης στη χώρα μας, θα πρέπει να δημιουργηθεί ειδικός λογαριασμός εγγύησης των τόκων του κεφαλαίου, ώστε μέρος των εσόδων του κράτους να πηγαίνει στην εξυπηρέτηση του ελληνικού χρέους. Πρακτικά, δηλαδή, τα χρήματα της βοήθειας που αφορούν την πληρωμή των πιστωτών της χώρας θα παρακρατούνται σε ξεχωριστό λογαριασμό, στον οποίο δεν θα έχει πρόσβαση η Αθήνα. Έτσι, οι αγορές θα είναι σίγουρες ότι η Ελλάδα δεν θα πτωχεύσει, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε χθες και ο Ν. Σαρκοζί. Από εκεί και πέρα, όμως, τα κονδύλια που αφορούν την κάλυψη εσωτερικών αναγκών της χώρας (μισθοί, συντάξεις και άλλες υποχρεώσεις του κράτους) θα αποδεσμεύονται μόνο αν η Αθήνα είναι εντός προγράμματος. Και αυτό θα είναι η δαμόκλειος σπάθη για την ελληνική πλευρά...

    Επανέρχεται το «Εύρηκα»

    Μέσα σε αυτό το γενικότερο πλαίσιο της βιωσιμότητας του χρέους, ο γαλλογερμανικός άξονας, με την παρότρυνση του ΔΝΤ και τη στήριξη του προέδρου του eurogroup Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ετοιμάζεται να ζητήσει τη σύσταση ευρωπαϊκού ταμείου διαχείρισης των ιδιωτικοποιήσεων, στο πρότυπο του σχεδίου «Εύρηκα».

    Για τους δανειστές, ο χρόνος που ζήτησε η κυβέρνηση Παπανδρέου να διαχειριστεί τις ιδιωτικοποιήσεις αλά ελληνικά έχει εξαντληθεί, το χρονοδιάγραμμα απέτυχε και πλέον οι δανειστές έχουν όλα τα επιχειρήματα για να ζητήσουν τη μεταβίβαση των ελληνικών τίτλων σε Ευρωπαϊκό Ταμείο, πιθανότητα με έδρα το Λουξεμβούργο.

    Επίσης, βλέποντας ότι το σενάριο για μετατόπιση των εκλογών το 2013 απομακρύνεται, οι σκληροπυρηνικοί της ευρωζώνης, μέσω της τρόικας, τις τελευταίες μέρες διεμήνυσαν στην ελληνική πλευρά ότι μέχρι το Πάσχα πρέπει να έχουν κλείσει ΔΕΚΟ και να υπάρξουνοριστικές απολύσεις στο δημόσιο.


    Μέχρι πριν κάποιους μήνες το στοίχημα που έδινε κι έπαιρνε στα διεθνή στοιχηματζίδικα ήταν για το κατά πόσον η Ελλάδα θα πτωχεύσει. Δηλ. για το κατά πόσον η Ελλάδα θα μπορέσει να ξεπληρώσει τους δανειστές της.

    Από σήμερα, το στοίχημα που θ’ αρχίσει να γυρνάει δεν θα είναι πια το ίδιο. Δεν θα έχει πια κανένα νόημα να σέρνει κανείς την αμφιβολία για το αν η Ελλάδα θα πτωχεύσει ή όχι.

    Δεν υπάρχει κανείς σώφρων που να το πιστεύει. Το γράφει χθες άλλωστε, πρώτος πρώτος ο Spiegel. «Μόνο οι πιο αθεράπευτα αισιόδοξοι ακόμα πιστεύουν ότι η Γερμανία θα πάρει κάποτε πίσω τα λεφτά της στο ακέραιο. Το ρίσκο απωλειών ανέρχεται σε δις. Η Ελλάδα είναι τόσο απέλπιδα χρεωμένη που ούτε το κούρεμα από τους ιδιώτες δανειστές θα μπορέσει να σώσει τη χώρα».

    Και επανέρχεται σήμερα με ένα νέο άρθρο υπό τον τίτλο «Σταματήστε πια τη φάρσα της διάσωσης»! «Για εβδομάδες, η ελληνική κυβέρνησηδιαπραγματεύεται με τους ιδιώτες πιστωτές και την τρόικα του ΔΝΤ,ΕΕ και Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) σχετικά με ένα δεύτερο πακέτο διάσωσης. Είναι ήδη σαφές ότι το πακέτο αυτό δεν θα σώσειτη χώρα. Είναι πιθανό μόνο να καθυστερήσει την πτώχευση - και να φέρει στους Έλληνες πολίτες μόνο νέα δεινά. Ήρθε η ώρα για μια πολιτική ομολογία: Η έννοια του "καρότου και του μαστίγιου»απέτυχε. Η ιδέα ότι η χώρα θα απαλλαγεί από το βόρβορο του χρέους με τα σκληρά προγράμματα λιτότητας και τις δεσμεύσεις για βοήθεια, δεν περπατάει, ακόμη και όταν οι ιδιώτες πιστωτές της χώρας λάβουν ένα μέρος του χρέους της».

    Αυτές τις μέρες επίσης, διαπιστώνεται πολλαπλασιασμός των διαδόσεων σχετικά με τις προετοιμασίες των ευρωπαίων ηγετών για την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, εξ ου και η πληθώρα των καθησυχαστικών ανακοινώσεων από την Κομισιόν, όπου δηλώνουν, περισσότερο ράθυμα από πριν, είναι αλήθεια, την επιθυμία τους για την συνέχιση της παραμονής της Ελλάδας στον συνασπισμό. Βέβαια, όλες αυτές οι δηλώσεις, με το πλήθος των «μεν – αλλά» που τις συνοδεύουν δεν μοιάζουν παρά με ξεπροβόδισμα, στην ευγενική του εκδοχή.

    Και το οποίο θα είχε ήδη συμβεί αν είχαν καταλήξει ότι μια ελληνική χρεοκοπία δεν θα άνοιγε τους ασκούς του Αιόλου και για μια γενικότερη χρεοκοπία της ευρωζώνης. Διότι, δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τις εικόνες αναταραχής και τις κατακρημνίσεις που θα συμβαίνουν στα ταμπλό των χρηματιστηρίων από την επομένη κιόλας της ελληνικής στάσης πληρωμών. Δεν είναι επομένως μόνο το πόσο θα χάσουν οι ευρωπαϊκές τράπεζες, ώστε να χασομεράμε μετρώντας φασούλι το φασούλι κι ένα προς ένα τα ευρώ με τα οποία είναι εκτεθειμένες στο ελληνικό χρέος. Είναι τα spreads που θα αρχίσουν να εκτοξεύονται τόσο για την Ιταλία, Ισπανία, ακόμα και για Γαλλία και Γερμανία, ώστε και το δικό τους, διόλου ευκαταφρόνητο, χρέος, κανένα τείχος, όσο και υψηλό μέσω ESM να ανορθώσουν, να μην μπορεί να το προστατέψει.

    Άρα, τούτων δοθέντων, δεν είναι η Ελλάδα που βρίσκεται σε μειονεκτική θέση, αλλά η ίδια η ευρωζώνη. Μια ελληνική στάση πληρωμών, περισσότερο από ποτέ, θα απειλούσε να την τινάξει στον αέρα. Τους κρατάμε στο χέρι λοιπόν, και δεν μας κρατάνε. Η βόμβα είναι στα δικά μας χέρια και όχι στα δικά τους, γεγονός που φυσικά το γνωρίζουν πολύ καλά.

    Γίνεται ολοένα και πιο κατανοητό ότι το δεύτερο πακέτο «βοήθειας» σπρώχνει ακόμα πιο βαθειά την Ελλάδα στη χρεοκοπία και όχι στην αναγέννηση. Αλλά έτσι όπως έχουν εξελιχτεί τα πράγματα, είτε η Ελλάδα πάρει το πακέτο αυτό, είτε δεν το πάρει, οι κίνδυνοι για την ΕΖ θα παραμείνουν οι ίδιοι και οι αυτοί. Η Ελλάδα έτσι κι αλλιώς θα χρεοκοπήσει.

    Έτσι, πριν καλά καλά υπογραφεί το νέο μνημόνιο, ποια είναι η πιο sexy λέξη που αρχίζει να κυκλοφορεί; H Grexit!, δηλαδή «Greek exitfrom the eurozone», επινόηση του chief economist της Citigroup, ο οποίος και ανέβασε στο 50% την πιθανότητα εξόδου της Ελλάδας από την ΕΖ, με τη δικαιολογία ότι διαβλέπει απροθυμία των εταίρων να συνεχίζουν να δανείζουν και μικρότερο κίνδυνο μετάδοσης του χάους και στις υπόλοιπες χώρες.


    "Ευτυχώς" φαίνεται ότι "χάρη" στους ένδοξους πολιτικούς μας, εν τέλη μπορεί και να γλυτώσουμε την άτακτη χρεωκοπία και να κερδίζουμε ακόμα και 400 ευρώ το μήνα,.

    "Ευτυχώς" φαίνεται ότι "χάρη" στον οικουμενικό μας πρωθυπουργό και τους θαυμαστούς παρακαθήμενούς του θα γλυτώσουν οι τράπεζες της χώρας από τη χρεοκοπία και θα βγάλουν και το κατιτίς τους.

    "Ευτυχώς" και "δόξα το θεό" χάρη στην εκκλησία θα έχουμε ένα πιάτο φακές το μεσημέρι στα συσσίτια.

    "Ευτυχώς" και "χάρη" στην "μεγαλοσύνη" του υπουργού μπορεί και να μην χάνουμε το σπίτι μας αμέσως όταν δεν έχουμε να πληρώνουμε τα χαράτσια τους, αλλά θα μπορούμε να ζούμε με τον εφιάλτη του πότε θα του έρθει η πρωινή "έμπνευση" για να εκδώσει την διαταγή κατάσχεσης.

    "Ευτυχώς", "χάρη" στην κοινοβουλευτική αριστερά, ζωή να΄χει, έχουμε πολυφωνία στην βουλή και κοιμόμαστε ήσυχοι.

    "Ευτυχώς" που υπογράφουν αυτοί για το μέλλον μας γιατί εμείς οι καημένοι "δεν ξέρουμε" να υπογράφουμε.

    "Ευτυχώς" που οι εργατοπατέρες κήρυξαν 24 απεργία.

    "Ευτυχώς"...

    Και επειδή πολλούς πολιτικούς (με τα ποικίλου μορφής εξαπτέρυγά τους) τέτοιου "ήθους" φοβάμαι ότι θα ξαναδούμε και μετά τις επόμενες εκλογές, όποτε αυτές γίνουν, σταματήστε να τα βάζετε με τους πολιτικούς.

    Αυτοί (οι πολιτικοί), αυτό ξέρουν να κάνουν, να δημιουργούν αδικίες και αναξιοκρατία. Τους αξίζει η περιφρόνηση και φυσικά ποτέ ξανά η ψήφος μας. Ούτε βρισιές ούτε ξύλο ούτε κάτι άλλο βίαιο.

    Και αν τόσο πολύ έχουμε θυμώσει με τους πολιτικούς και την κατάσταση που πρέπει κάποιον να βρίσουμε ή να πλακώσουμε στο ξύλο, ας βρίσουμε τον εαυτό μας και ας αυτοχαστουκιστούμε για το κακό που κάναμε τόσα χρόνια στον τόπο μας.

    Ας βάλουμε λοιπόν μυαλό κι ας ετοιμαστούμε να χτίσουμε ό,τι επιτρέψαμε τόσο καιρό να γκρεμίζουν... Μπορούμε; Φυσικά ναι! Κι όσοι δεν μπορούν, ας σωπάσουν, για να αφήσουν τους υπόλοιπους να εργαστούν ανεμπόδιστα...


    Τους πρώτους μήνες του 2010, όταν η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου «προετοίμαζε» τον ελληνικό λαό για να αποδεχθεί αδιαμαρτύρητα την προσφυγή στον μηχανισμό του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Ενωσης, το βασικό επιχείρημα ήταν η δήθεν επερχόμενη στάση πληρωμών, που θα οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια στην πτώχευση. Είχαν υποστηρίξει, επίσης, ότι τα ταμεία του κράτους δεν θα είχαν χρήματα για να πληρωθούν οι συντάξεις και οι μισθοί των κρατικών υπαλλήλων.

    Οσοι μίλησαν τότε για εκβιασμό και καλλιέργεια φόβου στο λαό, αντιμετωπίστηκαν -στην καλύτερη περίπτωση- ως γραφικοί, διότι ακούστηκαν και κατηγορίες εναντίον τους, με πιό χαρακτηριστικές ότι επεδίωκαν επιστροφή στη δραχμή ή ότι δεν ήθελαν να αλλάξει η χώρα, που ήταν το προσφιλές αλλά κενό σε ουσία σύνθημα του κ. Παπανδρέου. Εχουν περάσει από τότε 21 μαρτυρικοί μήνες για τις Ελληνίδες και τους Ελληνες… Οχι μόνο δεν έχουν δει σημάδι ελπίδας στον ορίζοντα, αλλά πληροφορήθηκαν ότι έχει αποτύχει το πολυδιαφημισμένο «Πρόγραμμα Σταθερότητας», που εκπόνησαν από κοινού ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου και οι επικεφαλείς της Τρόϊκας. Στο μεταξύ, τους 21 αυτούς μήνες, οι πολίτες της χώρας έχασαν το 30-40% και πλέον των εσόδων τους, οι φόροι αυξήθηκαν δραματικά με αποτέλεσμα αρκετοί να έχουν οδηγηθεί σε πτώχευση, ενώ η χώρα …άλλαξε, αλλά προς το χειρότερο.

    Δυστυχώς, η ομολογία για την αποτυχία του πρώτου Μνημονίου αντιμετωπίστηκε με κατανόηση από την πλειοψηφία του λαού, αντί της οργής γι’ αυτούς που το σχεδίασαν και απέτυχαν να το υλοποιήσουν. Και το λάθος της μή αντίδρασης, το πληρώνουμε όλοι πολύ ακριβά –εκτός των πολιτικών φυσικά που ευημερούν και συνεχίζουν να ζουν, να δρουν και να αντιδρούν, ως η Ελλάδα να είναι Σαουδική Αραβία.

    Ο ελληνικός λαός βρίσκεται πάλι υπό εκβιασμό από τους ίδιους ανθρώπους που οδήγησαν την Ελλάδα στη μέγγενη του Ταμείου. Καθημερινά ακούμε ότι εάν δεν γίνουν αποδεικτές οι απαράδεκτες θέσεις της Τρόϊκα, η Ελλάδα θα πτωχεύσει. Αυτή τη φορά δεν πρόκειται για μία απλή καλλιέργεια τρόμου, και δεν γίνεται με συγκεκαλυμένο τρόπο, όπως την Ανοιξη του 2010. Η απειλή είναι συγκεκριμένη: ‘Η δανειακή σύμβαση ή καταστροφή. Δεν είναι μόνο απαράδεκτοι, και λυπάμαι που ανάμεσα στους εκβιαστές ξεχωρίζουν ελληνικά ονόματα. Εγκληματούν εναντίον του λαού και της χώρας και κατασκευάζουν φοβικούς ανθρώπους, που θα αποδέχονται τις αποφάσεις της «οικονομικής δικτατορίας», που επιχειρεί να χαλιναγωγήσει και να κυβερνήσει την Ελλάδα.

    Είναι σημαντικό και ενθαρρύνει τους δανειστές και τους υποστηρικτές τους, το γεγονός ότι ενώ έχουμε ξεπεράσει το σημείο της απόλυτης εξαθλίωσης, δεν αντιδρούμε, δεν βγάζουμε φωνή μεγάλη γι’ αυτούς που οδήγησαν τη χώρα στον γκρεμό και συνεχίζουν να ποδοπατούν το πτώμα της ελληνικής οικονομίας. Μιλούν για μάχες που δίνουν για να μας σώσουν, χωρίς να προσφέρουν την παραμικρή πληροφορία για την ουσία των διαπραγματεύσεων. Η ενημέρωση του λαού γίνεται μέσω των διαρροών προς τους «αχόρταγους» για ειδήσεις συναδέλφους μου, οι οποίοι και τις μεταδίδουν με «πολεμικό» τρόπο ως να έρχεται το τέλος του κόσμου. Και στο μεταξύ, οι κυβερνώντες κάνουν τη δουλειά τους, που είναι η διασπορά φόβου και τρόμου, για να μην αντιδράσει ο λαός. Εχουμε μεγάλη ευθύνη και εμείς οι δημοσιογράφοι. Ναι μεν είναι δύσκολη η εξακρίβωση των πληροφοριών, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να τις δημοσιοποιούμε επειδή η πηγή είναι κάποιος υπουργός, που εξυπηρετεί τα συμφέροντα του αυτόκλητου «σωτήρα».

    Πέστε μου αν κάνω λάθος… Δεν έπρεπε ο διορισμένος πρωθυπουργός, οι πολιτικοί αρχηγοί, ο υπουργός των Οικονομικών και οι συνεργάτες τους να ενημερώσουν τους πολίτες για τις απαιτήσεις της Τρόϊκα, για τα νέα χαράτσια, για τις επιπλέον περικοπές των μισθών και των συντάξεων; Τα μέτρα το λαό αφορούν. Δεν αφορούν τον κ. Παπαδήμο, τον κ. Παπανδρέου, τον κ. Σαμαρά, τον κ. Καρατζαφέρη, τον κ. Βενιζέλο και την πλειοψηφία των πολιτικών, που ΔΕΝ έχουν επηρεαστεί από την κρίση. Ολοι αυτοί, όπως και τα παιδιά και τα εγγόνια τους, «καλά θα την έχουν». Συζητούν για το μέλλον του λαού οι άνθρωποι που ευθύνονται για το δράμα του. Και είναι οι ίδιοι, που θα εφαρμόσουν ένα πρόγραμμα-λαίλαπα, για το οποίο δεν ζήτησαν καν τη γνώμη των πολιτών, τους οποίους ήδη έχουν οδηγήσει στην εξαθλίωση.

    Είναι οι ίδιοι άνθρωποι, που αποδείχθηκαν εντελώς ανίκανοι να εφαρμόσουν το πρώτο πρόγραμμα… Πως θα εφαρμόσουν το δεύτερο, που είναι πιό σκληρό και εξαιρετικά δύσκολα θα υλοποιηθεί;

    Ισως, όταν διαβάζετε αυτές τις γραμμές, ο διορισμένος πρωθυπουργός και οι πολιτικοί αρχηγοί που τον στηρίζουν, να έχουν αποδεχθεί το νέο Μνημόνιο. Είναι δικαίωμά τους να κάνουν ό,τι θέλουν όταν αφορά τους ίδιους και τα δικά τους παιδιά. Ομως, δεν έχουν κανένα απολύτως δικαίωμα να επιβάλλουν στον ελληνικό λαό, ένα πρόγραμμα που θα απέρριπταν όλοι οι ηγέτες και οι λαοί του κόσμου. Εάν ο κ. Παπαδήμος και οι πολιτικοί αρχηγοί που τον εγκατέστησαν στο Μέγαρο Μαξίμου είναι τόσο βέβαιοι για το πρόγραμμα-τερατούργημα των δανειστών, ας το θέσουν σε Δημοψήφισμα. Είμαι βέβαιος ότι παρά τους εκβιασμούς και τις απειλές, ο σοφός ελληνικός λαός θα αρνηθεί να αυτοκτονήσει…



    Δεν είναι απλά ανεκδιήγητοι, είναι πέρα ως πέρα δειλοί.
    Δεν τολμούν να αντιμετωπίσουν όλα όσα έχουν ήδη συμφωνήσει!
    Δεν τολμούν να καθήσουν στο ίδιο τραπέζι με την τρόικα, για να μην... κακοχαρακτηριστούν!
    Δεν τολμούν να θέσουν ευθέως τα επιχειρήματά τους (αν έχουν...) προς εκείνους που θέλουν να καταστήσουν την Ελλάδα χώρο...
    Δεν τολμούν τα σκύβαλα της πολιτικής ανεπάρκειας να αναλάβουν την ευθύνη που τους αναλογεί και αναβάλουν συνεχώς την σύσκεψη που θα κρίνει το μέλλον της χώρας...

    Πάει για αύριο τελικά η νέα σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών με τον Λουκά Παπαδημο, αφού το τελικό κείμενο με τα νέα μέτρα δεν έχουν φτάσει στα επιτελεία των κομμάτων.

    Χωρίς το 16σελιδο σύσκεψη δεν μπορεί να γίνει, αφού χρειάζονται αρκετές ώρες για να το διαβάσουν τα κόμματα.

    Συνεπώς, για αύριο μετατίθεται και το Υπουργικό Συμβούλιο το οποίο θα δώσει και το πράσινο φως για να παει στη Βουλή, όπου και λέγεται ότι θα ψηφιστεί με την διαδικασία του κατεπείγοντος.

    Αυτή την ώρα, στο Μέγαρο Μαξίμου βρίσκονται οι Γ. Ακερμαν της Deutsche Bank και Προεδρος του IIF, όπως και ο διευθυντής του IIF Charles Dallara.


    Οι απελπισμένοι άνθρωποι κάνουν απελπισμένες πράξεις είπε ο Αγγλος ο ευρωβουλευτής Νάιτζελ Φαράζ, αλλά φοβάμαι πως ούτε οι ηγέτες της Ε.Ε., ούτε η τρόικα τον άκουσαν. Ελπίζουμε οι Ελληνες πολιτικοί να κατάλαβαν πόσο μεγάλος είναι ο κίνδυνος όταν οδηγούνται πολλοί άνθρωποι στην απελπισία.

    Η ανιστόρητη, η επικίνδυνη τρόικα αδυνατεί να αντιληφθεί πως η διπλωματία με το πιστόλι στον κρόταφο μπορεί να βάλει φωτιά στην πυριτιδαποθήκη της κοινωνικής αγανάκτησης και οργής στην Ελλάδα (αλήθεια ποιο είναι το συμπέρασμα που βγάζουν από την επίθεση εναντίον της κατοικίας του Προέδρου της Δημοκρατίας;). Και τότε θα πυρποληθούν Λισαβόνα, Μαδρίτη, Ρώμη, Παρίσι ακόμα και το Βερολίνο.

    Αλήθεια θα αφήσουμε αυτούς τους σκληρούς, τους ανάλγητους, τους ανιστόρητους, όπως δείχνουν, τεχνοκράτες να βάλουν φωτιά στην ελληνική κοινωνία και να την οδηγήσουν στην εξέγερση;

    Γιατί με βάση τη λογική η τρόικα ή θέλει να μας εξωθήσει να απορρίψουμε το νέο δάνειο και να χρεοκοπήσει η χώρα ή να μας τιμωρήσει με χρεοκοπία του λαού. Αλλά είναι δυνατόν να υπάρχει χρεοκοπημένος λαός και χώρα σε πορεία ανάπτυξης; Μόνο ανόητοι ή εχθροί του λαού μπορούν να το πιστεύουν.

    Οποια κι αν είναι η απάντηση στο δίλημμα το συμπέρασμα στο οποίο μας οδηγεί η τρόικα με μαθηματική ακρίβεια είναι πως οι άνθρωποι αυτοί είναι επικίνδυνοι, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για την Ευρώπη, γιατί όπως υποστηρίζει ο Ακερμαν και άλλοι σοβαροί πολιτικοί, διπλωμάτες και επιστήμονες αν η Ελλάδα καταρρεύσει, απειλείται με κατάρρευση και το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

    Γι΄ αυτό οι Μέρκελ, Σόιμπλε, Γιούνκερ ας πάψουν να μας εκβιάζουν με ποταπό τρόπο για το δάνειο (εξοργίζουν όλο και περισσότερο περισσότερους πολίτες) και ας αναζητήσουν σοβαρά με την ελληνική κυβέρνηση μία λύση επωφελή για την Ελλάδα και την Ευρώπη.

    Γιατί αν το πακέτο τους δεν γίνεται δεκτό από το λαό, ούτε οι ελληνικές πολιτικές δυνάμεις μπορούν να το αποδεχθούν γιατί γνωρίζουν πολύ καλά πως στη σημερινή συγκυρία δεν μπορούν να αγνοήσουν τη λαϊκή βούληση χωρίς εξοντωτικές συνέπειες.

    Επιτέλους ας καταλάβουν πως οι επιλογές δεν περιορίζονται ανάμεσα στη χρεοκοπία της χώρας ή τη χρεοκοπία του λαού. Υπάρχει και ο δρόμος της ανάπτυξης.

    Τέλος είναι δύσκολο για λογικούς και έχοντες σώας τα φρένας να αποδεχτούν να συνεχίζεται η εφαρμογή της αποτυχημένης συνταγής. Τόσο τυφλοί είναι ή τόσο τους τύφλωσε η αλαζονεία;


    «Τέλος στη φαρσοκωμωδία» της ελληνικής διάσωσης ζητά το γερμανικό περιοδικό Spiegel, επικρίνοντας την στάση τόσο της γερμανικής και της γαλλικής κυβέρνησης όσο και της Αθήνας, καλώντας όλες τις πλευρές να προχωρήσουν «στην πιο έντιμη λύση, την χρεοκοπία» με ένα «σχέδιο Μάρσαλ» για την Ελλάδα.

    Με το κύριο άρθρο του στην ηλεκτρονική του έκδοση την Τρίτη -σε ένα τοπίο που κυριαρχούν τίτλοι όπως «η ώρα της αλήθειας» και «το μεγάλο πόκερ γύρω από την Αθήνα»- το γερμανικό περιοδικό θέτει το ερώτημα τι είδους πακέτο διάσωσης οδηγεί σε βαθύτερη ύφεση, εκτόξευση της ανεργίας, διόγκωση του χρέους και απομόνωση της χώρας και του τραπεζικού της συστήματος από τις αγορές «χωρίς να δίνει την παραμικρή ένδειξη πως κάτι μπορεί να βελτιωθεί».

    Το νέο πακέτο, θεωρεί ο σχολιαστής, απλά θα αναβάλει τα προβλήματα και θα επιβαρύνει ακόμη περισσότερο τους Έλληνες πολίτες. «Ήρθε η ώρα για μία πολιτική ομολογία: Η πρακτική "μαστίγιο και καρότο απέτυχε, δεν έχει εφαρμογή η ιδέα πως η χώρα μπορεί να ελευθερωθεί από το βάρος του χρέους της με σκληρά προγράμματα λιτότητας και υπό όρους πακέτα βοήθειας» υποστηρίζει.

    Τόσο η ελληνική κυβέρνηση όσο και οι «Μερκοζί», συνεχίζει, γνωρίζουν πως οι δεσμεύσεις δεν πρόκειται να τηρηθούν, αλλά όλοι συνεχίζουν «για λόγους εσωτερικής πολιτικής». Και μόνο οι πρόσφατες αναφορές για «επίτροπο δημοσιονομικής πειθαρχίας» ή «ελληνικό ταμείο για αποπληρωμή των τόκων» δείχνουν το βαθμό του παραλογισμού των διαπραγματεύσεων.

    Αντί όλων αυτών, ο αρθρογράφος προτείνει την «πιο έντιμη λύση της χρεοκοπίας, δηλαδή ενός γενικού "κουρέματος" στο οποίο θα συμμετέχουν και η ΕΚΤ και οι ευρωπαϊκές χώρες». Αυτό θα είχε μεν ανυπολόγιστες συνέπειες για την Ευρωζώνη, και μεγαλύτερο κόστος για τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, αλλά εάν συνδυαζόταν με μία «πραγματική ευκαιρία ανάπτυξης, με ένα είδος "σχεδίου Μάρσαλ"» καταλήγει το άρθρο, «θα ήταν τότε ένα πακέτο διάσωσης που αξίζει το όνομά του».



    «Όποιος δεν θέλει να ζυμώσει δέκα μέρες κοσκινίζει». Εάν πραγματικά θέλουν ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ να προστατέψουν τα δικαιώματα των εργαζομένων «ιδού η Ρόδος». Άλλος τρόπος δεν υπάρχει για να σταματήσουν τον αντιδημοκρατικό και αντιλαϊκό κατήφορο που έχει επιλέξει το πολιτικό σύστημα. Θα πρέπει να παραιτηθούν τώρα αμέσως από τη Βουλή, πριν ακόμα το πολιτικό κατεστημένο υπογράψει και ψηφίσει PSI και νέα δανειακή σύμβαση, που θα στείλουν τον εργαζόμενο ελληνικό λαό στον Μεσαίωνα της υποδούλωσης και της εξαθλίωσης.

    Σύμφωνα με το άρθρο 53 παρ. 2 του Συντάγματος εάν βουλευτική έδρα κενωθεί το τελευταίο έτος πριν λήξει η βουλευτική περίοδος, δηλαδή αν κενωθεί μετά τις 4-10-2012, τότε δεν αναπληρώνεται με αναπληρωματική εκλογή, εφόσον…. οι κενωθείσες έδρες δεν ξεπερνούν τις 60. Επομένως, από τώρα και μέχρι τις 4-10-2012, ακόμα και μια έδρα να κενωθεί είναι υποχρεωτικό από το Σύνταγμα να γίνει αναπληρωματική εκλογή, διαφορετικά δεν θα υπάρχει νόμιμη σύνθεση του ελληνικού Κοινοβουλίου.

    Αν λοιπόν παραιτηθούν τώρα ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ που υποτίθεται ότι μάχονται για να προασπίσουν τα δικαιώματα των εργαζομένων, τότε αυτόματα δεν μπορεί να προχωρήσει καμία διαδικασία στη Βουλή, αν δεν γίνουν οι αναπληρωματικές εκλογές για τις κενωθείσες έδρες. Αυτό φυσικά θα βγάλει εκτός χρονοδιαγράμματος την τρόϊκα και το ελληνικό πολιτικό σύστημα και ουσιαστικά θα αναγκάσει το τελευταίο να πάει σε γενικές βουλευτικές εκλογές.

    Ναι υπάρχει ενδεχόμενο, με την ενέργεια αυτή, να χρεοκοπήσουμε και επίσημα. Ναι υπάρχει ενδεχόμενο να βγούμε πιο γρήγορα από το ευρώ.

    Όμως αυτά άραγε δεν ευαγγελίζονται ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ; τα οποία και εμείς προσυπογράφουμε για να μην νομιστεί ότι κάνουμε προβοκάτσια.

    Θέλουν ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ να σταθούν απέναντι στο πολιτικό σύστημα ή θέλουν να στηρίξουν το πολιτικό σύστημα;

    Ιδού λοιπόν το ερώτημα που τώρα πλέον θα απαντηθεί, μια για πάντα…



    Η ώρα των ελικόπτερων ήρθε. Το γνωρίζουν πολύ καλά αυτοί που είναι να επιβιβαστούν σε αυτά. Αλίμονο σε αυτούς που θα μείνουν πίσω για να προστατεύσουν την διαφυγή τους… Όμως, για να γίνει αυτή η διαφυγή με ασφάλεια, απαιτείται πρωτίστως να επιβληθεί ένα κλίμα απόλυτης τρομοκρατίας. Ένα κλίμα απόλυτης ανασφάλειας και φόβου…
    Και προς ικανοποίηση αυτού του "στόχου", οι «εργολάβοι» του είδους, έπιασαν δουλειά. Πρέπει όλοι μας να πεισθούμε πως επίκειται… εμφύλιος!

    Αλλά, τι είδους εμφύλιος θα είναι αυτός, όταν το 90%+ του πληθυσμού θα είναι από τη μία πλευρά και κάποιοι ανεγκέφαλοι πραιτωριανοί (βλ. αστυνομία) από την άλλη; Απόπειρα κατάλυσης του πολιτεύματος μπορεί να έχουμε, αλλά εμφύλιο… μάλλον όχι. Εκτός και εάν οι λοβοτομημένοι πολιτικοί ηγέτες αποφασίσουν να χρησιμοποιήσουν τα γνωστά – άγνωστα σκοτεινά κέντρα (βλ. ΜΚΟ) και ξαμολύσουν απέναντι στους Έλληνες πολίτες τις τελευταίες τους εφεδρείες, δηλαδή τον συρφετό των λαθρομεταναστών που σιτίζουν αφειδώς τα τελευταία χρόνια… Όμως, τότε, δεν θα γίνει εμφύλιος, αλλά το απόλυτο ξέσπασμα, που παρόμοιό του δεν θα έχει υπάρξει στα χρονικά…

    Ας επανέλθουμε όμως στους πρόθυμους κονδυλοφόρους, οι οποίοι σπέρνουν ανέμους και πρέπει να γνωρίζουν πως θα θερίσουν θύελλες! Οι οποίοι θέλουν να παραγνωρίζουν πως όλα πια έχουν γίνει απλή αριθμητική ή οι θεμελιώδεις κανόνες φυσικής. Ένα κι ένα κάνουν δύο και η δράση γεννά αντίδραση... Και η αντίδραση αυτή είναι νομοτελειακός κανόνας. Μάλιστα, επειδή έχει υπάρξει μεγάλη μέχρι στιγμής «ελαστικότητα», ενδέχεται αυτή η αντίδραση να είναι τέτοιας έντασης που θα ισοπεδώσει –κυριολεκτικά- όσους τολμήσουν να σταθούν απέναντί της.

    Ο κόσμος που πεινάει, υποφέρει. Ο κόσμος που παραπάνω από 2 χρόνια τώρα δέχεται από παντού πιέσεις, που βλέπει τα όνειρα και τα σχέδια της ζωής του να γκρεμίζονται (το είδος τους δε θα το κρίνω εγώ)

    Ο κόσμος ο οποίος ξυπνά με τον πιο οδυνηρό τρόπο και συνειδητοποιεί πως όλα γύρω του είναι ένα κακοστημένο ψέμα (πολλοί είσαστε οι ένοχοι)

    Όλος αυτός ο κόσμος, από κάπου πρέπει να πιαστεί για να ξαναβρεί την ελπίδα του, κάπου πρέπει να ξεσπάσει το θυμό του (δυστυχώς θα το κάνει κυρίως επί αδίκων).

    Και θα ξεσπάσει. Όλοι το γνωρίζουν, αλλά θέλουν να το αναστρέψουν και να προσδιορίσουν από τώρα τον «φταίχτη»… Είπαμε, το παιχνίδι είναι στημένο και από πριν ξεπουλημένο…

    Είναι η ψυχολογία των μαζών, την οποία οι κύριοι της εξουσίας την έχουν σπουδάσει πολύ καλά και ξέρουν που ακριβώς οδηγούν τα πράγματα και τις καταστάσεις. Και θα προσπαθήσουν να μην βγουν αυτοί χαμένοι...

    Όταν σε όλη αυτή την πιεσμένη κατάσταση καταστροφής, μελετημένα, δε δίνεται ελπίδα, έστω ένα αμυδρό φως στο τούνελ, τότε το μόνο σίγουρο είναι πως θα ακολουθήσουν ανεξέλεγκτες, πρωτόγνωρες, καταστάσεις.

    Το νου σας όμως, γιατί όσοι από εσάς έχετε εργολαβικά αναλάβει να είστε οι αγγελιοφόροι και η φωνή της εξουσίας προς τα έξω, τυχαίνει η πλειονότητα σας να μην χαίρει την ίδια προστασία που έχουν οι ίδιοι.

    Αντί να απειλείτε και να φοβερίζετε, καλύτερα βρείτε τον πραγματικό σας ρόλο και μορφώστε το κοινό σας με τις πληροφορίες σας, δίνοντας μια ελπίδα για το μέλλον κι όχι καταστροφολογώντας!

    Η καταστροφή που σπέρνουν οι κηφήνες, είναι δεδομένη. Μόνο που θα αφορά ΚΑΙ τους ίδιους.

    Όταν θα μας κάνουν ντου οι Τούρκοι αργότερα, όταν η Ευρώπη και οι Αγορές θα κάνουν ότι μπορούν ώστε να πεινάσουμε με ένα ξεφτιλισμένο νόμισμα για να μην ενθαρρυνθούν και άλλες χώρες να βαρέσουν ανεξέλεγκτο κανόνι και να τρομάξουν οι άλλοι λαοί από τα δεινά μας, τότε η ιστορία θα γράψει ποιοι ήταν οι πατριώτες και ποιοι οι καταστροφείς.

    Καταλάβατε κύριοι;

    Εμφύλιος δεν πρόκειται να γίνει, αγαπητοί μου. Ξεσηκωμός των Ελλήνων, απέναντι στα πεσμένα στα τέσσερα μίσθαρνα του νεοταξισμού, ναι θα γίνει. Και τότε, ο κάθε κατεργάρης θα μπει στον πάγκο του ή για να είμαστε πιό ακριβείς, στο κελί του (αν είναι τυχερός και προλάβει...)

    Καταλάβατε, κύριοι, τι διαχρονικό ρόλο παίζει το Γουδή στην Ελληνική ιστορία;




    Όποιος τη νύχτα περπατεί, λάσπες και σκατά πατεί… αυτή είναι η παροιμία του θυμόσοφου λαού, που νομίζω πως εκφράζει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την συνάντηση των πολιτικών αρχηγών με τον Έλληνα γκαουλάϊτερ (ή κούριερ, όπως προτιμά να τον αναφέρει κανείς) Λουκά Παπαδήμο.

    Η συνάντηση θα αφορά την απόφαση αποδοχής της μετατροπής της χώρας μας σε «γκουλάγκ» της Ευρώπης, σε μία ανοιχτή φυλακή, όπου θα συναθροίζονται και θα προσπαθούν να επιβιώσουν οι λαθρομετανάστες (για των οποίων την αποτροπή εισόδου στην Ελλάδα αρνείται να συμβάλει η Ευρώπη –γιατί άραγε;-) και οι ιθαγενείς Έλληνες.
    Ανθρώπινα, εργασιακά και άλλα δικαιώματα, θα πεταχτούν στον κάλαθο μαζί με την Δημοκρατία, προκειμένου να… πληρωθούν με εμπράγματες –αλλά και ανθρώπινες- εγγυήσεις οι «φίλοι», οι «εταίροι» και «σύμμαχοί» μας.

    Με δεδομένη την αντίδραση των Ελλήνων πολιτών, οι οποίοι από νωρίς σήμερα διαδήλωσαν την αντίθεσή τους στον σχεδιαζόμενο εξανδραποδισμό τους η οποία προκύπτει από την τροϊκανή πρόταση, οι πολιτικοί αρχηγοί ανέβαλλαν την συνάντησή τους για τις 9 μ.μ., δηλαδή μέσα στα μαύρα σκοτάδια (έτσι έρχεται να επικυρωθεί μία άλλη πολύ καλή παροιμία «βάλε λάδι κι έλα βράδυ»), στην οποία θα συναποφασίσουν το μεγάλο «ναι» και την τυπική υποδούλωση της Ελλάδας στις δυνάμεις της Μέρκελ (βλ. Δ’ Ράιχ) και των τραπεζιτών και λοιπών διεθνών λαμογιών.

    Φυσικά, μόνο νύχτα θα μπορούσε αυτή η τετράδα (Παπαδήμος, Παπανδρέου, Σαμαράς και Καρατζαφέρης) να συναντηθούν. Κι αυτό, επειδή η νύχτα δίνει τις καλύτερες στιγμές για να υλοποιηθούν εγκλήματα.
    Έτσι, ως συμμορία, θα συνεδριάσουν για να ρίξουν στην απόλυτη εξαθλίωση και την απόλυτη κατοχή, τόσο την χώρα όσο και τους πολίτες της.
    Οι ίδιοι, ως φυσικοί ένοχοι της σημερινής τραγικής κατάστασης, θα προσπαθήσουν να παρατείνουν την παραμονή τους στους πολιτικούς θώκους και σε όσα αυτοί προσφέρουν.
    Θα αποπειραθούν, ταυτόχρονα, να καταλύσουν επίσημα το πολίτευμα, βάζοντας τις υπογραφές τους σε ένα υπαγορευμένο από τρίτους κείμενο, μέσω του οποίου οι ίδιοι θα μετατραπούν σε «νομάρχες» και τσοπάνηδες κομματικών ανεγκέφαλων αγέλων.

    Το ζητούμενο, για τον θλιβερό πολιτικό θίασο, είναι να παραμείνει «στα πράγματα» (βλ. τυπική εξουσία) ώστε να εξασφαλίσει την ατιμωρησία και φυσικά να συνεχίσει να ζει παρασιτικά και εις βάρος του συνόλου (σχεδόν) των πολιτών, οι οποίοι με τη σειρά τους θα μετατραπούν σε υποζύγια και επίσημες παραγωγές πλούτου για τις «δάνειες δυνάμεις».

    Η νύχτα, λοιπόν, μπορεί να φιλοξενήσει τα πολιτικά ανδράποδα, τα οποία βιάζοντας ομαδικά και κατά συρροή τόσο το Σύνταγμα, όσο και κάθε έννοια δημοκρατικής λειτουργίας, γνωρίζοντας πως εκπροσωπούν μία πολύ μικρή μερίδα των πολιτών, δείχνουν να είναι αποφασισμένοι να ρίξουν την Ελλάδα στον γύψο και στη συνέχεια να περιφέρονται στα ΜΜΕ σαν δακρύβρεχτες «μυξοπαρθένες», προβάλλοντας επιχειρήματα προς ηλιθίους.

    Δεν τους νοιάζει για τον Ελληνικό λαό.
    Δεν τους νοιάζει για την Ελλάδα.
    Δεν τους νοιάζει για την καταστροφή που έχουν φέρει στην χώρα.
    Δεν τους νοιάζει τίποτε πέρα από την προσωπική τους επιβίωση.

    Αυτά πρέπει να τα κατανοήσουμε, όλοι εμείς, που θα υποχρεωθούμε μέσω των παράνομων υπογραφών, των ψευδεπίγραφων εκπροσώπων μας, να διαγράψουμε τις ζωές μας, στο όνομα της διάσωσης όλων εκείνων που επί σειρά ετών κατάκλεψαν την χώρα και τολμούν ανερυθρύαστοι σήμερα να μας λένε πως «μαζί τα φάγαμε».
    Αφού ζήσαμε την εποχή όπου δείχναμε τον κλέφτη λέγοντας «επιτυχημένος», αφού βιώσαμε το «δούλεψε να φας, κλέψε να έχεις», περάσαμε και στην εποχή κατά την οποία έρχονται οι κλέφτες και οι άρπαγες να υπογράψουν την παράδοση της δικής μας (όχι απαραίτητα και δικής τους) περιουσίας, της δικής μας (όχι απαραίτητα και δικής τους) πατρίδας.
    Τώρα πιά...
    Ζούμε στην εποχή όπου ο κλέφτης γίνεται νοικοκύρης και ο νοικοκύρης δούλος (ή κατ’ ανάγκην κλέφτης).
    Ζούμε στην εποχή όπου οι ανίκανοι και τυχάρπαστοι δικαιώνονται δια των προσωπικών τους υπογραφών και οι ικανοί και έντιμοι καλούνται να πληρώσουν ολόκληρο τον λογαριασμό (σημειώνουμε πως το καλοκαίρι που πέρασε οι αρχηγοί των τριών συγκυβερνώντων κομμάτων αρνήθηκαν τον έλεγχο του χρέους, ενώ λίαν προσφάτως ο αρχηγός της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς είχε αρνηθεί τον έλεγχο τραπεζικών λογαριασμών βουλευτών σε Ελβετικές Τράπεζες, επειδή κάτι τέτοιο θα αποτελούσε ντροπή για το Κοινοβούλιο!!!).

    Νύχτα, λοιπόν, θα συναντηθεί η μπλέμπα της χώρας. Με την ασφάλεια της νύχτας αποφάσισαν να υπογράψουν το σύμφωνο της παράδοσης, περιτριγυρισμένοι από χιλιάδες άνδρες των ΜΑΤ. Βλέπετε, η προσωπική ασφάλεια των σύγχρονων Τσολάκογλου, είναι πολύ σημαντικότερη από την ασφάλεια της χώρας και των πολιτών της. Απαιτείται από το "σύστημα" οι ολίγιστοι της πολιτικής να διασωθούν. Οι τροϊκανές δυνάμεις επιθυμούν την διαιώνιση του είδους τους, επειδή γνωρίζουν πως τέτοιες «πάστες» είναι πολύ σπάνιες...

    Η σκληρή αλήθεια είναι πως δεν φταίνε αυτοί (οι τροϊκανοί).
    Βρήκαν ηλίθιους (τόσο τους πολιτικούς όσο και εμάς) και τα κάνουν.

    Το ζητούμενο, πλέον είναι… Εμείς τι κάνουμε;

    Εμείς τι θα κάνουμε;

    Θα αποδεχθούμε την σκλαβοποίησή μας στο όνομα της… διάσωσής μας;
    Ή μήπως θα συναθροιστούμε για να απαλλαγούμε από όλον αυτόν τον συρφετό, οριστικά και (εύχομαι) δια παντός;




    Το φωτομοντάζ είναι από το "Γρέκι"

    Η ευρωζώνη χρειάζεται να εκπονήσει σχέδιο έκτακτης ανάγκης για να διαχειριστεί μια πιθανή ελληνική έκρηξη, αναφέρει σε άρθρο του στο Reuters ο αρθογράφος Hugo Dixon.

    Όπως επισημαίνει, το τελευταίο παιχνίδι μικροπολιτικής που παίζεται στην Αθήνα, πιθανότατα θα καταλήξει να γίνει ένα παραμύθι, «κάπως έτσι λύνονται συνήθως από μόνα τους τέτοια παιχνίδια».

    Αλλά εάν δεν συμβεί αυτό, οι ελληνικές τράπεζες θα καταρρεύσουν και η υπόλοιπη ευρωζώνη θα χρειαστεί να αποτρέψει έναν πανικό στο δικό της τραπεζικό σύστημα.

    Η «σκληρή» γραμμή της Ευρώπης, με μπροστάρη τη Γερμανία, έχει χάσει την υπομονή της εξαιτίας της ανικανότητας της ελληνικής κυβέρνησης να ανταπεξέλθει στις προθεσμίες και στις υποσχέσεις.

    Επίσης, ο αρθογράφος τονίζει πως το γεγονός ότι η επόμενη δόση του πακέτου διάσωσης θα είναι κοντά στα 80-90 δισ. ευρώ, φαίνεται να έχει κάνει τους πιστωτές ακόμη πιο αποφασισμένους να διασφαλίσουν τις μεταρρυθμίσεις που χρειάζονται ώστε να γίνει η οικονομία περισσότερο ανταγωνιστική.

    Από την πλευρά τους οι Έλληνες πολιτικοί εμφανίζονται απρόθυμοι να αναγκάσουν τους ψηφοφόρους να λάβουν άλλο ένα δυσάρεστο φάρμακο, ιδιαίτερα από τη στιγμή που φαίνεται ότι μπορεί να γίνουν γενικές εκλογές τον Απρίλιο.

    Ωστόσο, είναι η υπόλοιπη Ευρώπη έτοιμη να τραβήξει την πρίζα; Κάνοντάς το, δεν θα σημαίνει απλώς ότι η ελληνική κυβέρνηση θα καταρρεύσει, καθώς δεν θα είναι σε θέση να πληρώσει το ομόλογο που λήγει το Μάρτιο. Θα σημαίνει ότι οι τράπεζες της χώρας, που είναι «φορτωμένες» με κρατικά χρέη, θα καταρρεύσουν επίσης.

    Εάν οι Έλληνες ήταν οι μόνοι που θα μπορούσαν να πληγούν από μια καταστροφική χρεοκοπία, οι εταίροι τους θα μπορούσαν να το αντέξουν. Αλλά ένα τέτοιο σενάριο πιθανώς θα προκαλέσει bank-run σε όλη την ευρωζώνη, και κυρίως στις Πορτογαλία, Ιταλία, Ισπανία και Ιρλανδία. «Και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα χρειαζόταν για άλλη μία φορά να διασώσει το τραπεζικό σύστημα και να ενισχύσει τη ρευστότητα».

    Και συνεχίζει λέγοντας πως το να στηριχθεί ένα τραπεζικό σύστημα στη διάρκεια ενός πανικού, δεν θα είναι εύκολη δουλειά. Εξάλλου, η ΕΚΤ υποτίθεται ότι δουλειά της είναι να παράσχει ρευστότητα με αντάλλαγμα τα κατάλληλα εχέγγυα.

    Σε μια τέτοια περίπτωση η ΕΚΤ θα χρειάζεται να γίνει περισσότερο δημιουργική. Μια επιλογή θα ήταν να αφήσει τις τράπεζες να εκδώσουν ομόλογα εγγυημένα από τις δικές τους κυβερνήσεις και να τα δεσμεύσουν στις εθνικές κεντρικές τράπεζες ως αντάλλαγμα για ρευστό.

    Αν και αυτό μπορεί να διέσωζε τις τράπεζες, θα δημιουργούσε περαιτέρω υποχρεώσεις στις κυβερνήσεις, και επομένως κάποιου είδους πρόγραμμα για την ενίσχυση των ασθενέστερων κυβερνήσεων, θα χρειαζόταν ακόμη.

    «Ένα τέτοιο σχέδιο ίσως να μην χρειαστεί ποτέ να εφαρμοστεί. Αλλά εάν δεν υπάρχει και οι πολιτικοί στην Αθήνα δεν έχουν μια ικανοποιητική κατάληξη, η ευρωζώνη θα βρεθεί σε έναν μεγάλο γκρεμό».

    Bernanke: Η κρίση χρέους απειλεί και την αμερικανική οικονομία

    Η κρίση στην Ευρωζώνη συνεχίζει να επηρεάζει αρνητικά την παγκόσμια ανάπτυξη και ενέχει σοβαρούς κινδύνους και για την αμερικανική οικονομία προειδοποίησε ο πρόεδρος της Federal Reserve Ben Bernanke μιλώντας σήμερα στην Επιτροπή Προϋπολογισμού της Γερουσίας.

    Ο επικεφαλής της Fed επανέλαβε τις δηλώσεις που έκανε την περασμένη εβδομάδα στη Βουλή των Αντιπροσώπων τονίζοντας ότι για τις Ηνωμένες Πολιτείες κορυφαία προτεραιότητα θα πρέπει να είναι να μπει σε ένα βιώσιμο μονοπάτι η δημοσιονομική πολιτική διασφαλίζοντας ότι το χρέος ως ποσοστό επί του ΑΕΠ υποχωρεί ή τουλάχιστον παραμένει σταθερό.

    Ο Bernanke επανέλαβε εξάλλου την προειδοποίηση του ότι τα επιτόκια στο αμερικανικό χρέος θα μπορούσαν να εκτοξευθούν "αν οι επενδυτές χάσουν την εμπιστοσύνη τους στην ικανότητας της αμερικανικής κυβέρνησης να διαχειρίζεται τη δημοσιονομική πολιτική".

    Σημείωσε παράλληλα ότι η αμερικανική οικονομία δείχνει τους τελευταίους μήνες σημάδια βελτίωσης αν και προειδοποίησε ότι οι προοπτικές εξακολουθούν να χαρακτηρίζονται από υψηλή αβεβαιότητα.

    Αναφερόμενος στην πορεία της αμερικανικής αγοράς εργασίας ο πρόεδρος της Fed σημείωσε ότι έχει υπάρξει "ήπια βελτίωση" στις προοπτικές για την απασχόληση αν και σημείωσε ότι η τρέχουσα εκτίμηση για το φυσιολογικό επίπεδο της ανεργίας σε μακροπρόθεσμη βάση είναι μεταξύ 5,2% και 6%.

    Σημείωσε ταυτόχρονα ότι σε μεγάλο βαθμό η οικονομική ανάκαμψη στις Ηνωμένες Πολιτείες οφείλεται στις επιδόσεις του μεταποιητικού τομέα.



    Αυτοί που είναι υπεύθυνοι για τα παιδιά που λιποθυμούν από την πείνα στα σχολεία...

    Αυτοί που με την πολιτική τους έχουν γεμίσει τους δρόμους, τα παγκάκια, τα πάρκα, τις εισόδους των πολυκατοικιών και των καταστημάτων με αστέγους...

    Αυτοί που έχουν οδηγήσει τον έναν στους δύο νέους στην ανεργία και τον άλλον στο εργασιακό σκλαβοπάζαρο...

    Αυτοί που κούρσεψαν από τους γέροντες τις συντάξεις, τα επιδόματα, τα δώρα, την αξιοπρέπεια...

    Αυτοί που έχουν το θράσος να αποκαλούν «γιορτή» (!) τις συγκεντρώσεις των απόρων γύρω από τα καζάνια των συσσιτίων...

    Αυτοί που κατάντησαν τους ανθρώπους να κρέμονται από τους σκουπιδοτενεκέδες, να ψάχνουν κάτω από τους πάγκους των λαϊκών αγορών, να σέρνονται αναζητώντας ένα κομμάτι ψωμί μέσα στα σκουπίδια...

    Αυτοί που οδήγησαν το 50% του ελληνικού λαού πέρα από το κατώφλι του κοινωνικού αποκλεισμού, να στέκεται στην ουρά της επαιτείας για μισό τσουβάλι πατάτες, αυτοί που έφεραν το υπόλοιπο 50% στον προθάλαμο της φτώχειας, της ανημπόριας και της δυστυχίας...

    Αυτοί που δεν υπάρχει φόρος, χαράτσι, αυθαιρεσία, που να μην τα έχουν επιβάλει στην πλάτη της λαϊκής οικογένειας...

    Αυτοί που στη θέση των μικρομάγαζων που κλείνουν γέμισαν κάθε πόλη και κάθε χωριό με τις φωτεινές επιγραφές των «σαράφηδων» για να βάζουν οι ξεκληρισμένοι ενέχυρο από τις βέρες τους μέχρι τα χρυσά δόντια τους...

    Αυτοί που κόβουν τους μισθούς και αυξάνουν 6 φορές (!) την τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος,
    που έχουν επιβάλει 6 διαφορετικούς φόρους (!) για τα υποθηκευμένα στις τράπεζες σπίτια,
    που αυξάνουν τα διόδια και τις τιμές των εισιτηρίων στα λεωφορεία,
    που διπλασίασαν την τιμή της βενζίνης,
    που έχουν εξαναγκάσει εκατομμύρια ανθρώπους να ζουν χωρίς πετρέλαιο θέρμανσης μέσα στο κρύο και στο χιονιά...

    Αυτοί που μετέτρεψαν το δημόσιο χρέος, που οι ίδιοι δημιούργησαν, σε πρόσχημα της δημόσιας και διεθνούς μετατροπής ενός ολόκληρου λαού σε πειραματόζωο της πιο στυγνής επιδρομής της κεφαλαιοκρατικής βαρβαρότητας...

    είναι αυτοί που έχουν το θράσος να ποζάρουνσαν «σωτήρες» και σαν «πατριώτες»!

    Αυτοί, οι «σωτήρες» και οι «πατριώτες» είναι οι ίδιοι

    α) που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο κυβερνούν από την εποχή του Κωλέττη και του Μαυροκορδάτου και που όποτε τα συμφέροντα των ταξικών τους προϊσταμένων περιλάμβαναν ακόμα και τον ωμό σφαγιασμό του λαού, δεν είχαν καμία αναστολή να παραμερίζουν και να παραδίδουν την «Αρχή» από στρατηγούς και λοχίες, μέχρι σε συνταγματάρχες και εσχάτως σε δοτούς πρωθυπουργούς - τραπεζίτες!

    β) Που μετά από σαράντα ολόκληρα χρόνια της μεταπολίτευσης και της «νέας δημοκρατίας» τους, της «αλλαγής» και των «καλύτερων ημερών» τους, της «απαλλαγής» και της «επανίδρυσής» τους, της «ήπιας προσαρμογής», της ΕΟΚ, της ΟΝΕ και του ευρώ τους, μετά από την τόση καταστροφή που επέφεραν, μετά από τον τόσο πόνο που προκάλεσαν, πάνω στα ερείπια που οι ίδιοι δημιούργησαν, συνεχίζουν (!)
    να χορεύουν ακόμα και υπό τους ήχους του ρέκβιεμ της καταισχύνης τους,
    να πουλούν σαν «ηρωισμό» τον τιποτένιο θεατρινισμό των διαρκών τους μεταμφιέσεων,
    να μεγαλορρημονούν για τα «θριαμβευτικά» Βατερλό των «κόκκινων γραμμών» τους και
    να προβάρουν πάνω στην πασαρέλα της πολιτικής τους σαπίλας τα κοστούμια του μαυρογιαλουρισμού, της εναλλαγής και της βρωμερής συνδιαλλαγής τους!

    γ) Που σε αυτή τη χώρα των κατεστραμμένων, των πτωχευμένων, των λεηλατημένων Ελλήνων του μόχθου, έχουν εξασφαλίσει
    για τους τραπεζίτες ένα Ενεργητικό που ξεπερνά τα 700 δισ. ευρώ,
    για τα μονοπώλια που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα και για την κάστα του ΣΕΒ ένα Ενεργητικό πάνω από 500 δισ. ευρώ,
    για τους «ελβετόψυχους» βιομήχανους, εφοπλιστές και κομπραδόρους ένα κομπόδεμα ύψους - κατά «Σπίγκελ» - 600 δισ. ευρώ κατατεθειμένο στις θυρίδες της Γενεύης,
    μια διαρκή κατ' έτος ροή χρήματος ύψους 500 δισ. ευρώ μέσω των «οφ σορ» εταιρειών της πλουτοκρατίας!

    δ) Που μειώνουν τον κατώτερο μισθό κατά τουλάχιστον 20% και λένε σε μας και στα παιδιά μας ότι θα ζούμε με 490 ευρώ το μήνα, δηλαδή με 16 ευρώ τη μέρα!
    Δηλαδή, μας «παρέχουν» τις εξής επιλογές:
    `Η να πάρουμε το δρόμο της ξενιτιάς για να ζούμε στην προσφυγιά όπως εξαναγκάζονται από τους δικούς «μας» αφέντες να ζουν οι εξαθλιωμένοι μετανάστες στη Μανωλάδα,
    ή να μείνουμε εδώ και να ζούμε «μετανάστες» στον τόπο μας με ένα μεροκάματο που, όπως αποφάσισαν τα μονοπώλια, οι κεφαλαιοκράτες, η ντόπια και η ξένη τρόικα, θα είναι μικρότερο κι απ' αυτό που - πριν δύο χρόνια - έδιναν στους μετανάστες οι «δουλέμποροι» της Μανωλάδας!

    Ο ελληνικός λαός βρίσκεται μπροστά σε ένα από τα πιο κρίσιμα σταυροδρόμια της Ιστορίας του:
    `Η θα απαντήσει με ένα ξερό «ΟΧΙ», θα σηκωθεί όρθιος και θα γίνει πανευρωπαϊκός και παγκόσμιος φάρος της αντίστασης για την ανατροπή του συνόλου της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, διεκδικώντας και επιβάλλοντας
    τη δική του λαϊκή εξουσία,
    που θα διαγράψει μονομερώς το χρέος,
    θα αποδεσμεύσει την Ελλάδα από το εκτελεστικό απόσπασμα της ΕΕ και
    θα πάρει στα χέρια του τον πλούτο που ο εργάτης παράγει σε αυτήν τη χώρα κοινωνικοποιώντας τα μέσα παραγωγής,
    ή θα γίνει θεατής του ίδιου του του παραναλώματος και του αφανισμού του.




    Το φωτομοντάζ είναι από το "Γρέκι"

    «Τέσσερις στρατηγοί κινάν και παν
    για πόλεμο στο μακρινό το Ιράν.
    Ο πρώτος από πόλεμο δεν κάτεχε.
    Ο δεύτερος τις κακουχίες δεν άντεχε.
    Ο τρίτος ήταν υποκείμενο γελοίο.
    Κι ο τέταρτος φοβότανε το κρύο.
    Τέσσερις στρατηγοί κινάν και παν
    αλλά δεν φτάνουνε ποτέ στο Ιράν.

    («Ο κύκλος με την κιμωλία», Μπέρτολτ Μπρεχτ, απόδοση στίχων: Οδυσσέας Ελύτης, μουσική: Μάνος Χατζιδάκις.)
    Το δικό μας θλιβερό «κουαρτέτο», αποτελούμενο από έναν δοτό πρωθυπουργό και τρεις ανύπαρκτους, «σκιώδεις» πολιτικούς ηγέτες, έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με τους «τέσσερις στρατηγούς»: την ανικανότητα, τη γελοιότητα, την ενδοτικότητα, την αποτυχία...

    Η διαφορά έγκειται στο γεγονός ότι το δικό μας δεν ξεκίνησε να πάει «πουθενά»: Γιατί οι δήθεν διαπραγματεύσεις που διεξάγει με τους εκβιαστές κερδοσκόπους-δανειστές μας και τους «χιτλερίσκους» υπαλλήλους τους αποτελούν στην πραγματικότητα μια οργανωμένη θεατρική παράσταση -με σπόνσορες και οργανωτές τα διατεταγμένα ΜΜΕ- που μόνο στόχο έχει την τρομοκράτηση, την υποταγή, την εξαπάτηση ενός ολόκληρου λαού.

    Το δικό μας «κουαρτέτο της συμφοράς» αποτελείται από πολιτικές μαριονέτες που κινούνται σπασμωδικά, μιλώντας με τη «φωνή του κυρίου τους». Τα τέσσερα θλιβερά πρόσωπα που το αποτελούν βρίσκονται στην πράξη «καλωδιωμένα» με το ΔΝΤ, τους τραπεζίτες, το 4ο Ράιχ και αναπαράγουν τις διαταγές και τις βουλήσεις τους.

    Ο Λ. Παπαδήμος όχι μόνον δεν διαπραγματεύεται και δεν προασπίζεται τα συμφέροντα της χώρας, αλλά στην πράξη αποτελεί «υπομόχλιο» των πιέσεων των δανειστών μας, ένα είδος πολιτικού «ντελίβερι» του ΔΝΤ και της Μέρκελ.

    Ρίχνει, στην πράξη, όλο το πολιτικό βάρος της αποτυχίας στους τρεις αρχηγούς, αφού ο ίδιος αισθάνεται και λειτουργεί ως «ξένο σώμα» προς τις λαϊκές ανάγκες και απαιτήσεις, εκτελώντας διατεταγμένη υπηρεσία.

    Ο Γ. Παπανδρέου αγωνίζεται να διασφαλίσει το «ακαταδίωκτο», εν όψει της διαδοχής στο ΠΑΣΟΚ, επιδιώκοντας να διαμορφώσει ίσως έναν δικό του «πόλο» στην εσωκομματική σκακιέρα, ώστε να αποφύγει ανεξέλεγκτες καταστάσεις...

    Όσο για τη «διαπραγμάτευση», έχει αναθέσει εν λευκώ το θέμα στον Λ. Παπαδήμο...

    Όσο για τους δύο ετέρους αρχηγούς, αυτοί έχουν μπροστά τους ένα ανοικτό πεδίο «αυτογελοιοποίησης», αφού επιχειρούν να διαφοροποιηθούν σε επιμέρους θέματα, υποτασσόμενοι τελικώς στους «σιδηρούς νόμους» της «σωτηρίας της πατρίδας» μέσω του Μνημονίου και της δανειακής σύμβασης...

    Για πρώτη φορά στην πρόσφατη ιστορία της χώρας, το πολιτικό σύστημα, τα κόμματα εξουσίας βρίσκονται σε κατάσταση διάλυσης και αποσύνθεσης.

    Για πρώτη φορά ένα κυβερνητικό σχήμα, ένα Κοινοβούλιο ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΤΗ ΧΩΡΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι όλα όσα υπογραφούν τις επόμενες ημέρες και εβδομάδες θα διαλύσουν πλήρως την παραγωγική δομή και θα δημιουργήσουν, μέσα σε λίγους μήνες, ένα νέο κύμα ανεργίας, που θα τεθεί εκτός ελέγχου, αφού ο συνολικός αριθμός των ανέργων θα φτάσει και θα ξεπεράσει ίσως το ενάμισι εκατομμύριο...

    Η πλήρης εξουθένωση και φτωχοποίηση, η εξαθλίωση του ελληνικού λαού αποτελεί κεντρικό στόχο των εγχώριων και ξένων μνημονιακών συμφερόντων. Μάλιστα, ορισμένα εγχώρια συμφέροντα -γνωστοί και ως «κουκουλοφόροι»- υποδεικνύουν στην «τρόικα» μέτρα για την κατάργηση των εργασιακών συμβάσεων, του κατώτερου μισθού, των εργασιακών δικαιωμάτων... Όπως ακριβώς ενεργούσαν οι αντίστοιχοι κουκουλοφόροι στην περίοδο της γερμανικής κατοχής.

    Ο δεύτερος βασικός στόχος είναι να ισοπεδώσουν τις όποιες αντιρρήσεις διατυπώνονται ακόμα από ορισμένα κόμματα (ακόμα και προσχηματικές), ώστε μετά τις εκλογές να μπορούν να διαμορφώσουν ένα κυβερνητικό «παζλ» αποτελούμενο από μνημονιακούς εντολοδόχους...

    Γι' αυτό βιάζονται να «κλείσουν» άμεσα όλα τα θέματα, να δεθεί πισθάγκωνα το σύστημα διακυβέρνησης, ώστε να αποφευχθούν τα απρόοπτα...

    Υπάρχουν, όμως, δύο ανεξέλεγκτες παράμετροι: Η πρώτη αφορά μια εκτεταμένη και εκτός ελέγχου κοινωνική αντίδραση, που μπορεί κάλλιστα να επεκταθεί σε άλλες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου.

    Η δεύτερη αφορά ένα εκλογικό αποτέλεσμα που θα «κουρέψει» σημαντικά τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και τη ΝΔ και θα δώσει μια σημαντική πολιτική και κοινοβουλευτική δύναμη στην «αντιμνημονιακή» στάση, γεγονός που θα έχει ως συνέπεια ΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗΣ (ΤΥΠΙΚΗΣ) ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΗΓΕΜΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΥ.

    Ο φόβος της επόμενης ημέρας έχει οδηγήσει ήδη αρκετούς πολιτικούς και δημοσιογραφικούς υμνητές και φανατικούς υποστηρικτές του Μνημονίου να υποκρίνονται σήμερα τους «μετανοημένους» και να καταγγέλλουν μάλιστα τις λανθασμένες επιλογές του Μνημονίου και του Γ. Παπανδρέου...

    Ας γνωρίζουν όμως από τώρα ότι «στον Άδη δεν υπάρχει μετάνοια»... Ούτε για τους πρωταγωνιστές ούτε για τα «κλειδοκύμβαλά» τους.


    «Δεν πτωχεύει μία χώρα. Μόνο μία επιχείρηση πτωχεύει» λέει στον realfm 97.8 ο Γιάννης Βαρουφάκης και προειδοποιεί: «Είναι εγκληματικό να πάρουμε αυτό το δάνειο υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες»...

    Ο καθηγητής Οικονομικής Θεωρίας του Πανεπιστημίου Αθηνών μιλώντας στον Νίκο Χατζηνικολάου τόνισε ότι το μόνο ζήτημα για το οποίο υπάρχει σοβαρό θέμα είναι το τραπεζικό σύστημα και η ενδεχόμενη κατάρρευσή του υπό την απειλή ότι η ΕΚΤ θα σταματήσει να παρέχει ρευστότητα στις ελληνικές τράπεζες.

    «Διαφωνώ. Οι δανειστές φοβούνται πιο πολύ από εμάς τη χρεωκοπία. Αν καταρρεύσουν οι ελληνικές τράπεζες θα συμπαρασύρουν τις Γαλλικές και τις Ιταλικές ενώ υπάρχει και νομικό πρόβλημα αφού η ΕΚΤ τυπώνει εκατοντάδες δις ευρώ και τα παρέχει σε εμπορικές τράπεζες λαμβάνοντας πατσαβούρια ως εχέγγυα» σημείωσε χαρακτηριστικά.

    Ο κ. Βαρουφάκης υποστήριξε ότι η Ελλάδα θα πρέπει να προχωρήσει και επίσημα σε πτώχευση και η ΕΚΤ από κοινού με τον EFSF να προχωρήσουν στην επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών προκειμένου το Δημόσιο να συνεχίσει να λειτουργεί με τους δικούς του πόρους.

    «Δεν πτωχεύει μία χώρα, μία επιχείρηση πτωχεύει και είναι εγκληματικό να πάρουμε αυτό το δάνειο υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες» σημείωσε ο κ. Βαρουφάκης υποστηρίζοντας μάλιστα πως ακόμη και το ΔΝΤ θεωρεί πως το συγκεκριμένο δάνειο δεν είναι βιώσιμο.

    Ακούστε τι είπε ο κ. Βαρουφάκης στον Real FM


    Με περίσσια ελαφρότητα πολλοί εξ ημών δηλώνουμε «κουρασμένοι» από την συνεχή πίεση της τρόικα. Τόσο πολύ που δήθεν δεν μας ενδιαφέρει πλέον αν θα καταλήξουμε στην δραχμή και καταστούμε έτσι μάρτυρες της δράσης των συμμοριτών στους δρόμους των πόλεων και των χωριών. Η αλήθεια, όμως, είναι τελείως διαφορετική: Ο δρόμος της δραχμής είναι ο δρόμος ενός νέου εμφυλίου. Οι σημερινές δυσκολίες θα μας φανούν τότε μία απλή περιπέτεια στην διάρκεια ενός περιπάτου στο πάρκο...

    Οι περισσότερο από εμάς θα είμαστε υποχρεωμένοι να μείνουμε εδώ και να δούμε το έργο αυτό μέχρι το τέλος. Κι απ’ ό,τι λένε οι παλιότεροι, εκείνοι που το έχουν ζήσει, δεν υπάρχει χειρότερη εμπειρία για τον άνθρωπο από εκείνη ενός εμφυλίου πολέμου. Αλλά ας μην κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας. Τα πρώτα επεισόδια της νέας αυτής εθνικής τραγωδίας παίζονται ήδη ζωντανά στις οθόνες μας.

    Προδομένοι από την ιστορία αριστεροί, οι ηττημένοι του προηγούμενου πολέμου, ντυμένοι με τον μανδύα του «αγανακτισμένου πολίτη», έχουν αναλάβει το δυσάρεστο έργο να μεταλαμπαδεύσουν το πνεύμα αυτό από άκρη σε άκρη της χώρας. Μιλάνε για «λαϊκά δικαστήρια», συμμετέχουν σε τραμπουκισμούς, αμφισβητούν στην πράξη την έννομη τάξη. Αν το επίσημο κράτος δεν ήταν διαλυμένο, αν η αστυνομία έκανε την δουλειά της, τότε είναι πιθανόν η σύγκρουση να είχε ήδη έρθει. Ίσως ανακαλύψαμε ένα λόγο που πρέπει να χαιρόμαστε για το γεγονός ότι η αστυνομία δεν έχει βενζίνη για κινήσει τα αυτοκίνητα της...

    Παρ’ όλα αυτά, δεν είναι μόνο οι ηττημένοι του εμφυλίου που θα ήθελαν να αναμετρηθούν με τις δυνάμεις του κεφαλαίου και να πάρουν έτσι την ρεβάνς τους. Τον τελευταίο καιρό έχει δημιουργηθεί μία συμμαχία από ετερόκλητες δυνάμεις της κοινωνίας που έχουν ένα κοινό στοιχείο: Έχουν βγάλει τα λεφτά τους στο εξωτερικό και φιλοδοξούν να περάσουν αυτοί καλά σε βάρος εκείνων που δεν είχαν ή που είχαν και τα χρησιμοποίησαν για να πληρωθούν οι εργαζόμενοί τους στις επιχειρήσεις τους (ναι, υπάρχει κι αυτή ακόμη η ράτσα).

    Μην έχετε αμφιβολίες ότι μας περιμένουν δύσκολες μέρες. Και δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς, όταν το πολιτικό προσωπικό είναι αυτό που είναι και όταν ο επιχειρηματικός κόσμος είναι ανίκανος να ορθώσει μία κουβέντα της προκοπής. Όταν η παραπληροφόρηση είναι ο πραγματικός σύμμαχος της «επανάστασης» και όταν ο κόσμος νιώθει μόνος, αβοήθητος και απελπισμένος...






    Τα ευρωπαϊκά κράτη που θα παραβιάζουν τα όρια σε ό,τι αφορά στο δημοσιονομικό έλλειμμα και το κρατικό χρέος θα πρέπει να χάνουν τη δημοσιονομική τους κυριαρχία και η ευθύνη για τον προϋπολογισμό δεν θα πρέπει να είναι πλέον στα εθνικά κοινοβούλια, αλλά σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τόνισε τη Δευτέρα σε ομιλία του το μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου της γερμανικής κεντρικής τράπεζας Bundesbank, Αντρέας Ντόμπρετ.

    Σε ομιλία του στο International Bankers' Club, στο Λουξεμβούργο, ο Γερμανός κεντρικός τραπεζίτης επισήμανε ότι πολλά κράτη μέλη της Ευρωζώνης δεν σεβάστηκαν τους κανόνες του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και αντ' αυτού στο εσωτερικό της ζώνης επικράτησε η συμπεριφορά ότι «δεν θα σε τιμωρήσω σήμερα αν δεν με τιμωρήσεις εσύ αύριο».

    Ο κ. Ντόμπρετ είπε ότι μεσοπρόθεσμα είναι επικίνδυνο το φαινόμενο τα κράτη με προβλήματα χρέους να περιμένουν να λάβουν βοήθεια «ότι και να γίνει» και πως τα όλο και μεγαλύτερα πακέτα στήριξης δεν είναι ο σωστός τρόπος για να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη.

    Αυτή η στρατηγική έχει όρια, προσέθεσε, τόσο πολιτικά όσο και οικονομικά, ενώ σημείωσε ότι η πρόταση για την "εκτύπωση" χρήματος (από την ΕΚΤ) είναι επικίνδυνη, καθώς η χρήση των πηγών μίας κεντρικής τράπεζας για τη χρηματοδότηση του κρατικού χρέους, «όχι μόνο δεν επιλύει προβλήματα, αλλά αντιθέτως δημιουργεί νέα».


    Αγαπητέ Αντώνη,

    Ας μη γελιόμαστε, διαπραγμάτευση δε γίνεται όταν απέναντι σου έχεις εκβιαστές και δίπλα σου άτομα ανεπαρκή και ύποπτα.
    Ειδικά όταν δε βάζεις ανοικτά τους δικούς σου εκβιασμούς πάνω στο τραπέζι.
    Οι ψηφοφόροι σου δε παραμυθιάζονται με διασώσεις 13ου -14ου μισθού όταν αυτοί καταρρέουν και αυξάνονται πέρα απο κάθε λογική οι φόροι (απλή αριθμητική δημοτικού είναι).

    Αλλά ξέρεις κάτι Αντώνη;
    Για τους πολλούς το πρόβλημα δεν είναι τόσο ο μισθός και η σύνταξη τους!
    Είναι πολύ σημαντικά βεβαίως και απαραίτητες προυποθέσεις για αξιοπρεπή διαβίωση αλλά τί στην ευχή, το ξέρεις καλά οτι ο Έλληνας μπορεί να αντέξει τα δύσκολα.

    Το πρόβλημα είναι οτι η συμφωνία αυτή και το νέο δάνειο με τους όρους που επιβάλλονται σβήνει τελείως κάθε ατομική ή εθνική υπόσταση και αξιοπρέπεια.
    Μας ρίχνει σε δεσμά που μόνο με αίμα λύνονται! Ξέρεις πολύ καλά οτι ο άλλος δρόμος έχει κακοτοπιές αλλά και έξυπνα δρομάκια που βγάζουν σε ξέφωτο.
    Ξέρεις επίσης πολύ καλά ποιοί και γιατί τρομοκρατούν τον λαό με δραχμές, τάληρα και ταινίες του ’50.

    Αντώνη, σε πιστέψαμε, σε στηρίξαμε και σε ψηφίσαμε. Είδαμε στο πρόσωπο σου έναν ηγέτη με επάρκεια, τόλμη και πολιτικό λόγο. Αλλά να, κάτι μέσα μας ράγισε τον περασμένο Νοέμβριο.
    Δε θα σταθώ σε υποψίες και σενάρια για Ψυχάρη, τράπεζες, ελβετικούς λογαριασμούς, έλλειμα 2009 κ.α.
    Αλλά να, όπως σου είπανε κάποιοι τότε, η απεγνωσμένη πρόταση του ΓΑΠ για δημοψήφισμα δεν ήτανε καθόλου κακή ιδέα: Τον έσβηνε τελείως από το Ευρωπαϊκό και Ελληνικό πολιτικό σκηνικό, ο Ελληνικός Λαός δεν υπήρχε περίπτωση να ψηφίσει έξοδο απ’την ΕΕ και είχαμε ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί με νέα ισχυρή κυβέρνηση.
    Αρκεί να έβλεπες τότε τα πρόσωπα των Μερκοζί και καταλάβαινες αμέσως τον εκνευρισμό και πανικό τους.
    Δεν υπήρχε τότε καμία περίπτωση να σε αφήνανε να χρεοκοπήσεις, χωρίς εξασφαλίσεις και με ένα μετέωρο 1ο μνημόνιο.

    Τελειώνω με τα δικά σου λόγια μερικούς μήνες πριν:

    “Θα επιτρέψουμε ποτέ εμείς, οι πολίτες της ίδιας αυτής Πατρίδας, θα επιτρέψουμε ποτέ εμείς, αυτόν τον τόπο που άφησαν κληρονομιά οι γονείς μας και οι δικοί τους γονείς, θα επιτρέψουμε να γιορτάσει τα 200 χρόνια της Λευτεριάς της η Ελλάδα, οικονομικά δέσμια, κοινωνικά διαλυμένη και ψυχολογικά εξουθενωμένη;
    Σας κοιτώ στα μάτια και σας απαντώ: Ποτέ! Αυτό είναι το δικό μου όνειρο”

    Αν ακόμη τα πιστεύεις, τότε ξέρεις τι πρέπει να κάνεις.



    • Γράφει ο Όθων Ιακωβίδης
    Πριν λίγες μέρες, ήμουν κι εγώ ανάμεσα στους πολίτες του Δήμου Θερμαϊκού που, τηρώντας όλους τους κανόνες του πρωτοκόλλου της λαϊκής αγανάκτησης, έσπευσαν να συναντήσουν τη μεγάλη Θεοδώρα (Μπακογιάννη) του οίκου Μητσοτάκη, προεξέχον μέλος της καταστροφικής (για τη χώρα) κομματοκρατίας και αντιπροσωπευτικότατο δείγμα της ολέθριας (για τη Δημοκρατία) οικογενειοκρατίας που λεηλατεί ασύστολα τη χώρα με κλεψιές και με ψευτιές, γνωστές σε όλους μας.

    Επειδή όμως το εν λόγω πρωτόκολλο καταστρατηγήθηκε και δεν εκσφενδονίστηκαν (όπως αυτό προβλέπει) ληγμένα γιαούρτια, σάπιες ντομάτες ή κλούβια αυγά, η Θεοδώρα και η κουστωδία της (αφού δεν υποχρεώθηκαν να το βάλουνε στα πόδια) “έβγαλε γλώσσα” και, αυτή μεν προέβη σε νουθεσίες, ο δε εκλεκτός της συντροφιάς της κ. Κυριάκος Στεφανίδης (πρόεδρος του Δημ. Συμβουλίου του Δήμου Θερμαϊκού) προέβη σε χαρακτηρισμούς μας.

    Η μεγάλη Θεοδώρα μάς προέτρεψε να πάμε στη Βόρειο Κορέα, εφ' όσον δεν μας αρέσει η Δημοκρατία που έχουμε και ο κ. Στεφανίδης μάς χαρακτήρισε (όπως και σε άλλη του, προγενέστερη δήλωση) με τον προσφιλή του χαρακτηρισμό “μπαχαλάκηδες”.

    Στον κ. Στεφανίδη, θα πρέπει να του πει κάποιος ότι “μπαχαλάκης” αποκαλείται αυτός που “τα κάνει μπάχαλο”, δηλαδή αυτός που τα κάνει άνω-κάτω, αυτός που καταστρέφει την τάξη των πραγμάτων.

    Οι πολίτες που υποδεχθήκαμε τη Θεοδώρα, δεν κάναμε τίποτε άνω-κάτω. Της είπαμε πέντε πολιτικές κουβέντες (χωρίς βρισιές και χυδαιότητες), αναρτήσαμε το πανό μας και απήλθαμε ησύχως, αφήνοντάς την με τον κ. Στεφανίδη και την υπόλοιπη συντροφιά, για να απολαύσουν τη συνάντησή τους.

    Όμως, είναι γνωστό σε κάθε Έλληνα (και στον ίδιο τον κ. Στεφανίδη, που μάλιστα το παραδέχεται εγγράφως σε πρόσφατο δημοσίευμά του) ότι αυτοί που έκαναν άνω-κάτω την οικονομική (και όχι μόνο) τάξη στη χώρα μας, είναι τα κόμματα και το πολιτικό προσωπικό τους, μέλος του οποίου (έστω και σε χαμηλή βαθμίδα) είναι και ο ίδιος, με τη μεγάλη Θεοδώρα σε πρωταγωνιστικό, βέβαια, ρόλο.

    Άρα, ο χαρακτηρισμός “μπαχαλάκηδες”, είναι βέβαιον ότι απευθύνεται (και ταιριάζει απόλυτα) στη Ντόρα και στον εαυτό του και δεν έχει καμία συνάφεια με εμάς, ή άλλους ομοίους μας.

    Τώρα, όσον αφορά την προτροπή της μεγάλης Θεοδώρας να πάμε στη Βόρεια Κορέα, όλοι εμείς που δεν μας αρέσει η Δημοκρατία που έχουμε, κάποιος θα πρέπει να της πεί ότι ο Ελληνικός Λαός βλέπει, πλέον, καθαρά και έχει αντιληφθεί τον σφετερισμό της Δημοκρατίας από την οικογενειοκρατούμενη Ολιγαρχία που κυβερνά και που έχει οδηγήσει την Ελλάδα μας στο θανατηφόρο κατρακύλισμά της στο γκρεμό της φτώχειας των πολιτών και της πτώχευσης του κράτους.

    Επειδή δε η ίδια, αποτελεί αντιπροσωπευτικό και εύγλωττο πορτραίτο αυτής της απεχθούς και εγκληματικής Ολιγαρχίας που εργωδώς συναινεί (αν δεν απεργάζεται) την ισόβια αιχμαλωσία του Ελληνικού λαού στην ξενόδουλη πατρωνία, καλό θα είναι (για την ίδια και τα τσιράκια της) να “τα μαζέψει” και να φύγει, πριν αγριέψουν τα πράγματα.

    Μπορεί μάλιστα, τώρα που το σκέφτομαι, να σχεδιάζει ήδη τη φυγή της στη Βόρεια Κορέα, με την οποία τη συνδέει μεγάλη πολιτική συγγένεια, καθώς και εκεί το καθεστώς είναι οικογενειοκρατούμενη Ολιγαρχία και μάλιστα δακρύβρεχτη... Τυχαίο;

    Υ/Γ: Μόλις πληροφορούμαι ότι ο Kιμ Γιονγκ Ούν, ο νέος Πρόεδρος της Β. Κορέας, γιός του προσφάτως θανόντος Προέδρου της εκεί (εντελώς) Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Β. Κορέας, Kιμ Iλ Σουνγκ, απευθυνόμενος σε διαμαρτυρόμενους Βορειορεάτες, τους προέτρεψε “αν δεν σας αρέσει η Δημοκρατία μας, να πάτε στην Ελλάδα”...


    Πρέπει να ντρέπονται αν είναι Έλληνες, οι αρχηγοί των κομμάτων και ο δοτός, να παίζουν με τα νεύρα μιας ολόκληρης χώρας με τα εκατομμύρια των Ελλήνων.

    Τους έκαναν μάγια , τα παίρνουν, τους έχουν υπνωτίσει, τι συμβαίνει;

    Αν αληθεύει αυτό, τι κάνουν οι τριακόσιοι;

    Τι κάνουν υπουργοί και υφυπουργοί που μετέχουν στην κυβέρνηση;

    Όλοι τα παίρνουν;

    Τι τους έχουν ποτίσει;

    Παρ’ όλο τον θόρυβο με τους τροϊκανούς για τις εργατικές συμβάσεις, οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων οι τριακόσιοι δεν ακούν, δεν βλέπουν, δεν διαβάζουν;

    Έχουν ακούσει για την υπαγωγή του χρέους στο Βρετανικό δίκαιο;

    Μας πετούν τα μισθολογικά σαν προπέτασμα καπνού για να μη δούμε πίσω από αυτόν τι άλλα κρύβονται.

    Που ζουν; Ή μήπως αύριο σαν μετανοούσες Μαγδαληνές, η Βάσω Παπανδρέου, Χρυσοχοϊδης, Λοβέρδος και άλλοι δακρύβερτοι λοιποί συγγενείς, θα πουν κάναμε λάθος αλλά ψηφίστε μας για να διορθώσουμε τα λάθη που κάναμε… Έχουμε νέες προτάσεις και όραμα. Μέχρι τώρα τι κάνουν;

    Τόσο αφελείς είναι;

    Τόσο θρασείς είναι;

    Γιατί κρύβονται πίσω από κομματικές πειθαρχίες και δεν σηκώνουν το λάβαρο της αξιοπρέπειας.

    Ή δεν έχουν συνείδηση ή δεν ανταποκρίνονται στο λειτούργημα που ανέλαβαν ως εκπρόσωποι του λαού.

    Ο δοτός ως κούριερ και οι αρχηγοί σαν μαθητούδια 1ης δημοτικού υπακούουν τρομαγμένα στις εντολές της δασκάλας.

    Όλοι αυτοί που πληρώνονται από το αίμα του ελληνικού δεν γνωρίζουν ότι δεν είναι μονόδρομος το μνημόνιο αλλά υπάρχουν λύσεις όπως «δημοσιονομική αδυναμία» state of necessity;

    Γιατί κάνουν πως δεν ακούν;

    Γιατί δεν βγαίνουν σε δημόσια συζήτηση για να έχει γνώση ο ελληνικός λαός;

    Γιατί προτιμούν να συνεδριάζουν πίσω από κλειστές πόρτες για να μας φέρουν προ τετελεσμένων γεγονότων στο όνομα της σωτηρίας της Ελλάδας;

    Ποιάς Ελλάδας; Της εξαθλίωσης και των λαθρομεταναστών;

    Μιας Ελλάδας χωρίς Έλληνες, όταν οι μισοί θα φύγουν και οι υπόλοιποι θα έχουν πεθάνει;

    Δεν μας ενδιαφέρει η φερεγγυότητα προς τους έξω.

    Η φερεγγυότητα ενδιαφέρει αυτούς που ανέλαβαν εργολαβικά την υποταγή της Ελλάδος.

    Το πτώμα δεν το ενδιαφέρει –όταν κάποιος πεθάνει- αν ο τάφος έχει απλό σταυρό ή είναι μαρμάρινος με σκαλίσματα.

    Ο λαός είναι κατσαρόλα που βράζει.

    Όταν σκάσει, το καπάκι που θα τιναχθεί θα πάρει πολλά κεφάλια.

    Αυτό να μην το ξεχνούν, όσοι προετοιμάζουν την παράδοση της χώρας στους Γερμανούς.

    Αν δεν στείλουν στο διάολο τους τροϊκανούς, ο λαός θα στείλει και αυτούς μαζί τους.

    ΥΓ. Έλληνας δεν είναι όποιος έχει ελληνικό πιστοποιητικό γέννησης, αλλά όποιος έχει την Ελλάδα μέσα του.




    Έρχονται στιγμές που αναγνωρίζω ότι οι άνθρωποι που μας κυβερνάνε, ΔΕΝ φταίνε για όσα τους αποδίδονται ως ικανότητες, δεξιότητες, ψυχικά και άλλα χαρίσματα…

    Δηλαδή δεν φταίνε ΔΙΟΤΙ ΑΠΛΑ δεν διαθέτουν τα ΑΙΤΟΥΜΕΝΑ «χαρίσματα»…

    Δεν είναι, άλλωστε, καθόλου υποχρεωτικό να τα έχουν…

    Αυτά τα «χαρίσματα» έχουν, αυτές τις ικανότητες έχουν, ΑΥΤΑ ΚΑΝΟΥΝ…

    Το πρόβλημα είναι ΕΜΕΙΣ ΓΙΑΤΙ ΤΟΥΣ ΕΠΙΛΕΞΑΜΕ, ΟΤΑΝ ΤΟΥΣ ΕΠΙΛΕΓΑΜΕ…

    Δηλαδή, αν με επιλέξετε για βουλευτή αύριο και μεθαύριο σας προκύψω και υπουργός, θα φταίω τώρα εγώ που θα σας μαυρίσω τη ψυχή είτε επειδή δεν έχω ικανότητες, είτε ακόμα και διότι είμαι ένας απατεώνας από τη φύση μου;

    Τους επιλέγαμε, είναι αλήθεια, σε καιρούς σχετικής «νηνεμίας» όλους αυτούς που οδήγησαν το καράβι στη ξέρα…

    Αλλά, όταν επιλέγεις καπετάνιο και πλήρωμα για ένα καράβι, το ερώτημα είναι πάντα «πόσο ικανοί είναι στις φουρτούνες;», και ως φαίνεται, αυτό το ερώτημα ΣΥΧΝΑ (ή : κατά κανόνα;) δεν τίθεται με ιδιαίτερη έμφαση στις επιλογές μας…

    Και το ακόμα πιο βασανιστικό ερώτημα είναι: ΠΟΣΟ ΒΕΒΑΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΙΛΕΞΟΥΜΕ ΕΚ ΝΕΟΥ ΑΝΑΛΟΓΩΝ «ΠΡΟΣΟΝΤΩΝ» ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΜΑΣ;

    Λέξεις όπως π.χ. «ρεαλισμός», «αποτελεσματικότητα», «ικανότητα» κ.λπ., ΕΧΟΥΝ ΕΝΤΕΛΩΣ ΣΧΕΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ…

    Ένα παράδειγμα:

    Τι πάει να πει π.χ., «μαχητικό πνεύμα»;

    Πώς εισπράττει τούτη την έννοια ΩΣ ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ, ένας ΠΟΥ ΑΠΟ ΤΗ ΦΥΣΗ ΤΟΥ δεν διαθέτει τέτοιο «πνεύμα»;

    Πολύ απλά, ο ίδιος θα δώσει στην έννοια αλλά και στη λογική της πρακτικής της αποτύπωσης, διαστάσεις ΠΟΛΥ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ από κάποιον άλλον, που πράγματι εμφορείται από τέτοιο πνεύμα.

    Το πρόβλημα προκύπτει όταν το μαχητικό πνεύμα, που ζητάμε να εκδηλωθεί, ΤΟ ΖΗΤΑΜΕ ΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΝΔΟΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΑΛΛΟ «ΜΑΧΗΤΕΣ»…

    Το αυτό ισχύει και για τα λοιπά «χαρίσματα»…

    Λοιπόν, ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ, αν θέλετε να εξασφαλίσετε ότι ένα καλά μελετημένο και δομημένο σχέδιο -το οποίο έχετε συμφέρον να αποτύχει- πράγματι θα αποτύχει, δεν έχετε παρά να το αναθέσετε σε καθ’ έξιν και κατ’ επάγγελμα ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΜΕΝΟΥΣ ανίκανους «ηγέτες».

    Αρκεί ένας ανίκανος στρατηγός για να απαξιώσει και το πιο καλά εκπαιδευμένο στράτευμα και να το οδηγήσει στον όλεθρο.

    Είναι μια «συνταγή» με μάλλον καθολική ισχύ…

    Πόσο μάλλον αυτό ισχύει, όταν έχουν μια προχειροσχεδιασμένη πολιτική…, αν και, στη περίπτωση της Ελλάδας του Μνημονίου, αυτό ΔΕΝ ισχύει…

    Το Μνημόνιο ΔΕΝ είναι λάθος…

    Είναι η καλύτερη δυνατή πολιτική ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ ΜΑΣ, ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΑΝΤΑΠΟΔΟΤΙΚΟ ΟΦΕΛΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΧΩΡΑ…

    Το δυστύχημα είναι, ότι αυτή η πολιτική, επιβάλλεται με τις υπογραφές και τις ψήφους ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ…

    Αλλά, είπαμε…

    Δεν φταίνε αυτοί ίσως…

    Διότι, τους λείπουν ΠΟΛΛΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ, για να μη πω ότι δεν τους βρίσκω ΟΥΤΕ ΕΝΑ…


    «Γνώσεσθε την αλήθειαν, και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς» Καινή Διαθήκη, Ιωάν. Κεφ. Η στ. 32. Με οκτώ μόλις λέξεις ο Ιησούς Χριστός προσέφερε στην ανθρωπότητα το δεύτερο μεγαλύτερο εργαλείο με το οποίο θα γινόταν εφικτό ένα ιδανικό σύστημα οργάνωσης του ατομικού και συλλογικού βίου. Το πρώτο ήταν η Αγάπη, την οποία κήρυξε με τις πράξεις και το Λόγο του.
    Οι σπόροι των δύο αξιών (αγάπη και αλήθεια) που έσπειρε στον αδίκως σπαρασσόμενο πλανήτη μας, αρκούν για να λυθούν αναίμακτα, ειρηνικά και άμεσα όλα τα μεγάλα πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα. Φαίνεται, ωστόσο, ότι το είδος μας έχει υποσχεθεί στον εαυτό του να πράξει το σωστό όταν θα έχει εξαντλήσει όλες τις εσφαλμένες επιλογές. Ίσως να μην θέλουμε να πιστέψουμε, λόγω εγωισμού, πως οι απαντήσεις προηγήθηκαν των προβλημάτων μας. Αποπειρόμαστε να βρούμε κι άλλες μεθόδους για να «βγει η εξίσωση» της ζωής μας ενώ κατά βάθος γνωρίζουμε ότι δεν υπάρχουν.

    Την αγάπη, ο άνθρωπος την παγίδευσε στα στενά όρια της ατομικότητάς του. Αγαπά, μέχρι εκεί που φτάνει ο ίσκιος του, τα συμφέροντά του. Τα έσχατα σύνορα της αλληλεγγύης και της θέρμης της καρδιάς του είναι η οικογένεια και οι συναναστροφές του. Δεν μπορεί να φτάσει παραπέρα είτε γιατί δεν το προσπάθησε ποτέ είτε το αποπειράθηκε και απογοητεύτηκε επειδή, ματαίως, περίμενε ανταλλάγματα και όρους. Συνηθισμένο σφάλμα. Η ανόθευτη αγάπη δεν έχει ανταλλάγματα. Δίδεται άνευ όρων και περιορισμών. Όροι υπάρχουν για να μπαίνουν στα συμβόλαια, όχι στις σχέσεις. Η σχέση είναι ενότητα, σύμπτυξη στο απόλυτο. Η αγάπη, εκδηλούμενη επί γης κοστίζει. Δεν αποφέρει (σε υλικό επίπεδο): «Αγάπη πηγή πυρός· όσον αναβλύσει, τοσούτον τον διψώντα καταφλέξει», έγραφε ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος. Δηλαδή, η αγάπη είναι πηγή πυρός. Όσο περισσότερο αναβλύζει τόσο πιο πολύ καταφλέγει εκείνον που διψά. Παρόμοια είναι και η επίδραση της αλήθειας στον άνθρωπο. Το εκτυφλωτικό φως της, επιβάλλει σε όλους τους αγύμναστους οφθαλμούς, να αποκτήσουν σκίαστρα για να μην πληγωθούν από τη θέα.

    Η ύφεση του ψεύδους

    Το ελληνικό πρόβλημα είναι άμεσα συνδεδεμένο με το ψέμα. Η σχέση είναι διαλεκτική. Όπως η φορομπηχτική πολιτική με την ύφεση. Όσοι φόροι μπαίνουν για να βουλώσει η «μαύρη τρύπα» του ελλείμματος τόσοι λιγότεροι τους πληρώνουν λόγω αδυναμίας. Επιχειρήσεις κλείνουν. Μεγαλώνει η ύφεση, γιγαντώνεται η «μαύρη τρύπα», επιβάλλονται κι άλλοι φόροι και ούτω καθεξής. Έτσι λειτούργησε και η αποθέωση της αναλήθειας στα πολιτικά πράγματα. Όσο εξυψώνονταν ιδιοτελείς ασημαντότητες και προβάλλονταν ομιχλώδη ιδεολογήματα, άλλο τόσο έπρεπε να «ψαλιδιστούν» τα μεγάλα αναστήματα και να ισοπεδωθούν οι μεγάλες αξίες του Γένους.
    Στα χρόνια που προηγήθηκαν, οι μηχανισμοί αναπαραγωγής του ψεύδους προέβησαν σε σφοδρότατες επιθέσεις εναντίον των πατριωτικών αισθημάτων του λαού, της θρησκείας, του θεσμού της οικογένειας. Οι απολογητές των βομβαρδισμών της Σερβίας που τις αποκαλούσαν «ανθρωπιστικές επεμβάσεις» ονόμασαν «εκσυγχρονισμό» την επιστροφή της πατρίδας μας στο ζόφο του μηδενισμού. Πνευματική επιδίωξή τους ο προσπορισμός περισσότερης ύλης. Πάση θυσία! Βάφτισαν «πρόοδο» την κλεπτοκρατία, «σωφροσύνη» την προδοσία, «εθνική» πολιτική την εκχώρηση εδάφους, «ανάπτυξη» τον διαμοιρασμό των ιματίων της Ελλάδας στους νταβατζήδες. «Όραμά» τους για το έθνος ένα μεταλλικό... «ολυμπιακό» παλούκι του Καλατράβα, που κόστισε κλίνες νοσοκομείων, σχολικές αίθουσες, συντάξεις φτωχών, επιδόματα αναπήρων.

    Ζωογόνο πυρ

    Η έφοδος της Ελλάδας στο μέλλον περνάει πρώτα από το ξεκαθάρισμα λογαριασμών με το παρελθόν. Οι άνθρωποι που εξάπλωσαν τη νόσο στο σώμα της χώρας είναι ήδη καταδικασμένοι να ζήσουν με τον αφόρητο εαυτό τους. Όπου κι αν πάνε, σε όσες πολυτέλειες κι αν αποθέσουν τη σάρκα τους, στους στίχους του καβαφικού «Πόλις» θα συντρίβονται: «Έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ στην κώχη τούτη την μικρή, σ' όλην την γη την χάλασες», έγραψε ο Αλεξανδρινός. «Μοίρα του κάθε ανθρώπου είναι ο χαρακτήρας του», αποφάνθηκε ο Ηράκλειτος. Συνεπώς, η τιμωρία των συγκεκριμένων είναι αναπόφευκτη και τα εγκλήματά τους απαράγραπτα.

    Εκείνο που πρέπει να κάνει η κοινωνία μας είναι να τραβήξει το χαλί κάτω από τα πόδια του μηχανισμού που αναπαράγει το ψεύδος (ΜΜΕ, πολιτικές και πνευματικές «ελίτ»). Να πάψει να τους πιστεύει. Να αφεθεί στο φως που προσφέρει αφειδώς η ίδια η πραγματικότητα και να σταματήσει να χρησιμοποιεί και να ενισχύει τα σκίαστρα της προπαγάνδας, τα οποία μας έφτασαν μέχρι εδώ.

    Οι «πάνσοφοι» Merkozi, δηλ. ουσιαστικά η Merkel, βρήκαν λύση για το πώς θα πάρουν τα χρήματά τους από την στημένη στα 10(+) μέτρα Ελλάδα.

    Ειδικός λογαριασμός που θα μπαίνουν τα έσοδα (ποιά;!) του ελληνικού κράτους για την εξυπηρέτηση του χρέους.

    Δηλ. τι διαφορά έχει αυτό από το κατοχικό δάνειο;
    Ή από τα ληστρικά δάνεια των «προστάτιδων» Δυνάμεων από την Επανάσταση κιόλας, βασισμένα στο αγγλοσαξονικό «δίκαιο»;

    Τι διαφορά έχει αυτή η συμπεριφορά από την «διπλωματία» των απειλών και των εκβιασμών και των παρεμβάσεων στα εσωτερικά μας μέσω «Τρόικα» και διεθνών οικονομικών ελέγχων εκείνη την εποχή;

    Η διαφορά είναι ότι, ΕΙΔΙΚΑ στον Β’ ΠΠ, ξέραμε ότι είμαστε σε πόλεμο, ξέραμε ότι πεινάμε γιατί οι Γερμανοί Ναζί κατάσχουν τα πάντα και βλέπαμε τον εχθρό, δεν ήταν θρασύδειλος όπως τώρα, τον κοιτούσαμε στα μάτια και του κάναμε χαλάστρες απίστευτες με το τίποτα, πεινασμένοι και εξαθλιωμένοι.

    Και τα παιδιά και τα εγγόνια του δεν το ξέχασαν, γι’ αυτό συμπεριφέρονται όπως οι «ένδοξοι» πρόγονοί τους.

    Κρίμα στην Γαλλία να έχει, όσο έχει, τέτοιον πρόεδρο που ξέχασε την δικαιοσύνη όταν η Γερμανία αυθαδιάζει(μιλώ για την συνθήκη των Βερσαλλιών).

    Μπορεί να έχετε όπλα για πούλημα στους πουλημένους των Αθηνών και συμβόλαια για «δουλειές» στην Ελλάδα(οι λεγόμενες «επενδύσεις»), αλλά δεν έχετε ψυχή.

    Ενώ η δική μας ψυχή και καρδιά, θα το δείτε σύντομα, είναι από σπάνιο μέταλλο.


    Να κατατίθενται σε δεσμευμένο λογαριασμό οι τόκοι για την αποπληρωμή του ελληνικού χρέους πρότειναν χθες, στην κοινή συνέντευξη Τύπου που παραχώρησαν η καγκελάριος της Γερμανίας Αγκελα Μέρκελ και ο πρόεδρος της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί. Τι να πει κανείς... Οταν η φράου Μέρκελ και ο πρόεδρος Σαρκοζί ομολογούν εμμέσως πλην σαφώς τη μελλοντική αδυναμία της Ελλάδας να αποπληρώσει τους πιστωτές της με συνέπεια να κηρύξει στάση πληρωμών, προεξοφλούν την πτώχευση.

    «Ο Γάλλος πρόεδρος και εγώ», είπε η καγκελάριος, «θεωρούμε ότι οι τόκοι για την αποπληρωμή του χρέους θα πρέπει να καταβληθούν σε δεσμευμένο λογαριασμό, ώστε να είμαστε σίγουροι ότι τα χρήματα αυτά θα είναι μονίμως διαθέσιμα», δήλωσε και πρόσθεσε: «Δεν θα μπορέσει να υπάρξει συμφωνία εάν οι προτάσεις της τρόικας δεν εφαρμοσθούν, οι προτάσεις είναι πάνω στο τραπέζι, ο χρόνος πιέζει πρέπει να ενεργήσουμε γρήγορα και δεν καταλαβαίνω ποιο το όφελος των καθυστερήσεων».

    Ζούμε την απόλυτη συντριβή. Το πεπρωμένο μιας σύγχρονης χρεοκοπίας, συνάντησε νομοτελειακά τη φράου Μέρκελ και τον πρόεδρο Σαρκοζί με το ελληνικό πολιτικό σύστημα στον αστερισμό των Μνημονίων. Ωστόσο, αυτές οι κρίσεις δεν είναι «θεοδικίες». Δεν είναι παίγνια μιας ανεξέλεγκτης μοίρας. Είναι «Κοινωνιοδικίες». Παρενέργειες δηλαδή ιστορικών δράσεων και επιπόλαιων επιλογών. Ετσι κάθε κοινωνία εκτρέφει τις μορφές κρίσης που αντιστοιχούν στη δομή της, επινοεί τους συγκεκριμένους και «αρμόζοντες» ιστορικούς τρόπους για να τις αντιμετωπίσει και αποκρυσταλλώνει τον δικό της ειδοποιό περί κρίσεως πολιτικό λόγο. Οι βουλές των Γερμανών για το ελληνικό πρόβλημα χρέους, πάντως, δεν αποτελούσαν μυστικό.

    Οι χώρες πτωχεύουν βαθμιαία, με το να δανείζονται τόσα πολλά χρήματα, ώστε οι πιστωτές να χάνουν την εμπιστοσύνη τους στην ικανότητά τους να αποπληρώσουν το χρέος. Κατόπιν πτωχεύουν ξαφνικά, όταν οι πιστωτές παύουν να τις δανείζουν. Αυτό έχει συμβεί σε κάμποσα έθνη του Tρίτου Kόσμου και εξαιτίας του γεγονότος ότι ήταν αναγκασμένα να δανείζονται σε δολάρια. Καθώς το νόμισμά τους έχανε την εμπιστοσύνη των παγκόσμιων αγορών, κατέρρεε η αξία του έναντι του δολαρίου. Αλλά έτσι αυξανόταν το βάρος του πραγματικού τους χρέους.

    Οι κρίσεις εμφανίζονται πάντα απρόσκλητες και σε «ακατάλληλες στιγμές». Μέχρι εδώ, όλα είναι εν μέρει τουλάχιστον εύλογα, αναμενόμενα, ίσως και αναπόφευκτα. Μπροστά όμως στο διάχυτο πλέον «έλλειμμα ελπίδας», οι πολιτικοί της πεντάρας αναγκάζονται να επιχειρήσουν ένα πρόσθετο και ψευδεπίγραφο πήδημα στο κενό. Στο μέτρο ακριβώς που θα πρέπει να εξηγηθεί και να δικαιολογηθεί το γεγονός ότι η «ανάγκη» είναι πρακτικά ανέφικτο να θίξει όλους τους πολίτες ισομερώς και «κατ’ αναλογίαν των δυνάμεών τους», έθεσε χωρίς αιδώ ο πρώην πρωθυπουργός το δίλημμα ως φλέγον αξιακό ζήτημα της «σωτηρίας» της χώρας.

    Το κράτος θα αγγίξει ξανά στο παγόβουνο της πτώχευσης... προειδοποιούσε η στήλη ξανά στις 10 Ιουλίου του 2011. «Η Ελλάδα ψήφισε κάτι ανεφάρμοστο (το Μεσοπρόθεσμο), για να αναβάλει κάτι αναπότρεπτο (τη χρεοκοπία της). Για να είμαστε ακριβείς, η Ελλάδα ξέφυγε προσωρινά από τον κίνδυνο μιας επαχθούς στάσης πληρωμών, αλλά η σωτηρία -η διάσωση της ελληνικής οικονομίας- παραμένει εκκρεμής και εξαρτώμενη πλήρως από τους δανειστές μας. Και τώρα επεξεργάζονται το νέο Μνημόνιο, το οποίο θα καλύπτει τις δανειακές ανάγκες της χώρας έως το 2014. Πάντως, όσον αφορά τη “μεγάλη ρύθμιση” του ελληνικού χρέους που προετοιμάζεται... μην πιστεύετε αυτούς που την εκθειάζουν». Αυτά...

    Είναι πασίδηλο ότι η ελληνική κοινωνία δεν αντέχει δεύτερο και τρίτο και τέταρτο Μνημόνιο, με δανεισμό που διαρκώς θα διογκώνει το χρέος και με ύφεση που θα βουλιάζει όλο και βαθύτερα τη χώρα. Είναι επίσης φανερό ότι η οποιαδήποτε διέξοδος από τον κλειστό βρόχο της λιτότητας-ύφεσης δεν υπάρχει στον ορίζοντα. Αλλά οι Ευρωπαίοι ηγέτες φοβούνται να αντιμετωπίσουν ριζοσπαστικά την κρίση των εθνικών χρεών: αγοράζουν χρόνο και μεταθέτουν τις λύσεις για αργότερα. Ομως, στη δική μας περίπτωση, η μεσαία τάξη είναι ζήτημα χρόνου να ξεσηκωθεί, καθώς θα γίνεται σαφές πως και το νέο Μνημόνιο δεν υλοποιείται. Εκεί θα έλθει η στιγμή της αλήθειας, και για εμάς και για τους έξω.

    Αναμφίβολα, το ελληνικό κράτος είναι υπερχρεωμένο, αναποτελεσματικό, αναξιόπιστο, διεφθαρμένο. Οι αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας είναι δομικές και είναι χρόνιες. Τις γνωρίζαμε όλοι. Ομως, οι εξουσίες και οι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί του συστήματος μέχρι πότε θα χρησιμοποιούν τα μεγάλα ψέματα σαν όχημα για τις μισές αλήθειες;


    Αφιερωμένο εξαιρετικά σε όσους, λίγους ευτυχώς πλέον, εξακολουθούν να βλέπουν «μεταρρυθμίσεις» και «οδικό χάρτη ανάπτυξης», πίσω από τα αδιέξοδα μέτρα ενός Μνημονίου υφεσιακού προσανατολισμού, που τείνει να χρωματίσει με εξαιρετικά σκούρα χρώματα το μέλλον του τόπου.

    Σύμφωνα λοιπόν με στοιχεία που έχουν στα χέρια τους οι έμποροι, παρά τις γενναίες εκπτώσεις στις οποίες προχώρησαν τα καταστήματα την τρέχουσα περίοδο, η πτώση του τζίρου που έχει καταγραφεί, υπερβαίνει το 40%. Και η σύγκριση φυσικά δεν γίνεται με την εποχής της μεγάλης κατανάλωσης, πριν από πέντε ή έξι χρόνια, αλλά με την περσινή περίοδο, στην οποία είχε ήδη παρατηρηθεί αντίστοιχα μεγάλη πτώση.

    Η παραπάνω πραγματικότητα φυσικά, δεν αποτυπώνεται απλώς και μόνο στα χαρτιά. Είναι ζώσα, και μπορεί να την αντικρίσει ο καθένας στην καθημερινότητα και τον δικό του μικρόκοσμο. Αρκεί να ρίξει μια βιαστική ματιά γύρω του.

    Η πτώση του τζίρου προέρχεται από τη δραματική συρρίκνωση της αγοραστικής δυνατότητας των Ελλήνων, κυρίως μέσω των μειώσεων στις αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων, οι οποίοι παραδοσιακά αποτελούσαν… συνεπή πελατεία για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Και φυσικά, λόγω των αντίστοιχων μειώσεων αποδοχών που έχουν επιβληθεί στον ιδιωτικό τομέα, εκ παραλλήλου με την αύξηση της ανεργίας.

    Τα στοιχεία γίνονται ακόμη πιο δραματικά, αν σκεφτεί κανείς ότι… τα χειρότερα είναι μπροστά μας. Με τα νέα μέτρα που απαίτησαν οι δανειστές της χώρας, προκειμένου να μην διακόψουν την οικονομική βοήθεια προς την Ελλάδα, προβλέπεται περαιτέρω αύξηση της ανεργίας, νέα μείωση της αγοραστικής δυνατότητας κυρίως της μεσαίας τάξης, και φυσικά λουκέτα στην αγορά και πρόσθετες απολύσεις προσωπικού.

    Πρόκειται προφανώς για μια στρατηγική στόχευση που υπηρετεί επιδιώξεις τις οποίες η κοινή λογική αδυνατεί να κατανοήσει.

    Εν μέσω εκβιασμών περί πτώχευσης, δήθεν τοποθέτησης κόκκινων γραμμών, και συνεχών αναβολών στήνεται το σκηνικό της επιβολής του νέου πακέτου λιτότητας, με κεντρικό άξονα την θεσμοθέτηση της μείωσης των μισθών του ιδιωτικού τομέα. Μέτρο όχι μόνο άχρηστο αλλά καταστροφικό.

    Ο στόχος είναι ένας και μοναδικός η ΟΛΙΚΗ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ.

    Τι θα φέρει την ΟΛΙΚΗ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ;

    Μετά από παρατεταμένη μεγάλη ύφεση, η επιβαλλόμενη μείωση των μισθών.

    Τι ακολουθεί την ΟΛΙΚΗ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ;

    H λεηλασία της κρατικής και ιδιωτικής περιουσίας μέσω της απαξίωσης.

    Εύλογο ερώτημα το πολιτικό σύστημα και οι διορισμένοι τεχνοκράτες συμμετέχουν στην ΟΛΙΚΗ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ;

    H απάντηση βρίσκεται στην Ταϊλάνδη, στη Ν.Κόρεα, στις Φιλιππίνες, στην Αργεντινή και ό,που το ΔΝΤ εφάρμοσε την ίδια καταστροφική πολιτική του με την βοήθεια πολιτικών και τεχνοκρατών.

    Σήμερα οι Έλληνες απεργούν και στην πλατεία Συντάγματος η "θερμοκρασία" ανέβηκε αισθητά. Δεν γνωρίζουμε εάν οι διαδηλωτές φύγουν στο γνωστό ωράριο των απεργιών ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, αλλά η οργή είναι χαρακτηριστική και ένα μικρό μόνο μέρος της έχει γραφτεί στον τηλεοπτικό σταθμό...