Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

24 Ιουν 2014

Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος 

Δυστυχώς, πρόκειται για αξιορθήνητους υπηρέτες και τίποτε άλλο: αυτό είναι το κύριο χαρακτηριστικό μιας κυβέρνησης η οποία αποφασίζει να επιβάλλει τυφλά ρυθμίσεις που απαιτούν οι δανειστές, όπως λ.χ. η άρση του παλαιού καθεστώτος των περιοχών αμιγούς κατοικίας, όταν τέτοιο καθεστώς υπάρχει – και ορθώς - κατεξοχήν στην ίδια τη Γερμανία και σε πολλές άλλες ευρωπαικές και όχι μόνον χώρες. Δυστυχώς, πολλοί είναι στην Αθήνα εκείνοι που έχουν την εντύπωση ότι αυτή η νέα ρύθμιση δήθεν συνιστά πρόοδο. Προδήλως, δεν έχουν καταλάβει περί τίνος πρόκειται. Οταν τα το αντιληφθούν θα αλλάξουν γνώμη όπως συχνά συμβαίνει. Ομως, τότε, θα είναι αργά. 

Δεν είναι όμως μόνον αυτή η, ακατανόητη με λογικούς όρους, επιμονή στην οποία πάλι η Ελλάδα άνευ λόγου υπέκυψε – εδώ βέβαια υποκύπτει στην αξίωση να χτιστούν οι παραλίες, ή να πουληθεί όλος ο δημόσιος πλούτος για συνολικό όφελος, που αποτελεί, αν υπάρξει, παρωνυχίδα του χρέους της ελληνικής “σωτηρίας”... 

Το καλοκαίρι φέρνει όσα ο χειμώνας δεν κατάφερε. Ετσι, εκτός από το μπετόν παντού, φέρνει και το τέλος των συντάξεων. Το νέο ασφαλιστικό που έρχεται, σημαίνει, σε απλά ελληνικά, ότι σύντομα η μέση σύνταξη θα βρεθεί πράγματι στα επίπεδα των 400-500 ευρώ, αλλά και, επίσης, ότι αυτή δεν θα καταβάλεται αν κάποια στιγμή το ταμείο δεν είναι σε θέση να την καταβάλει: με κομψή διατύπωση, αυτό ονομάζεται “κανόνας μηδενικού ελλείμματος”. Και, φυσικά, όπως συμβαίνει και με τις περιοχές αμιγούς κατοικίας, έτσι και εν προκειμένω κάτι τέτοιο δεν ισχύει έτσι ούτε στις χώρες που μας επιβάλλουν να γίνει. 

Η μεγάλη ειρωνεία όμως είναι ότι, σύμφωνα με εκτιμήσεις πολλών, εκείνο που απέτρεψε πριν από μερικές εβδομάδες την εκλογική κατάρρευση του κυβερνητικού συνασπισμού, ήταν η ψήφος των συνταξιούχων, οι οποίοι κινήθηκαν βασικά με το φόβο της απώλειας της σύνταξής τους.

Το συμπέρασμα είναι ένα: ότι η κυβέρνηση όχι απλώς δεν είναι σε θέση να υποστηρίξει και να διαπραγματευτεί το παραμικρό, αλλά, αντιθέτως, κάθε μέρα που περνάει, γίνεται τελικά και πιο ενδοτική στα πάντα. Δεν έχει κανένα φρένο, κανένα όριο. 

Και το χειρότερο είναι ότι με αυτή τη λογική και με αυτή την κατεύθυνση πλεύσης, κινδυνεύουμε να μπει και στη “συζήτηση” για το χρέος...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 



Ξεγύμνωσαν την ΕΛΑΣ σε Μακεδονία και Θράκη!

Γνωστός για τους αγώνες του και την εκπεφρασμένη αντίθεσή του κατά του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής και κατά όλων των μηχανισμών του τουρκικού παρακράτους που δρα ανεχόλητο στην Ελληνική Θράκη, ο Τέρενς Κουίκ, συνεχίζει απτόητος να ξεσκεπάζει την ξεδιάντροπη ανυπαρξία του Ελληνικού κράτους, τη φοβικότητα των πολιτικών αρμοδίων και την συνεχή ενδοτικότητά του Ελληνικού πολιτικού συστήματος, που είτε με πράξεις είτε με παραλείψεις του συντελεί στα μέγιστα ώστε η Ελληνική Θράκη να μεταβάλλεται αργά αλλά με σταθερούς ρυθμούς σε μία περιοχή η οποία γίνεται επίκεντρο της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής και των εθνικά επικίνδυνων για την Ελλάδα στοχεύσεών της.

Με ερώτησή του προς τον υπουργό Δημόσιας Τάξης κ. Κικίλια, ο βουλευτής Επικρατείας των Ανεξάρτητων Ελλήνων δημοσιοποιεί την καταρράκωση (στα όρια της ανυπαρξίας) της αστυνόμευσης ιδιαίτερα ευαίσθητων περιοχών της Ελληνικής Θράκης, η οποία συντείνει στον σχηματισμό αρνητικών εντυπώσεων για το κατά πόσο ο σημερινός υπουργός Δημόσιας Τάξης, αλλά και ο πρωθυπουργός της χώρας, επιθυμούν να δημιουργήσουν και να λειτουργήσουν νόμιμους μηχανισμούς που θα μειώσουν (έως εξαφανίσεως) την δραστηριότητα των τούρκων πρακτόρων.
Το συγκεκριμένο πρόβλημα, του κλεισίματος Αστυνομικών Σταθμών και Αστυνομικών Τμημάτων, σε περιοχές που η Άγκυρα έχει αναπτύξει ιδιαίτερη δραστηριότητα, το είχαμε επισημάνει πολλές φορές το τελευταίο εξάμηνο. Και τώρα, ήρθε η στιγμή να απαντήσει ο καθ' ύλην αρμόδιος υπουργός στο φαινόμενο της απομάκρυνσης των Ελληνικών κρατικών μηχανισμών από την Ελληνική Θράκη.

Την κατάργηση και ουσιαστικά το «ξεγύμνωμα» της Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης από τα Αστυνομικά Τμήματα, καταγγέλλει ο Βουλευτής Επικρατείας των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Τέρενς Κουίκ κι εκλεγμένος Περιφερειακός σύμβουλος του Συνδυασμού εθνικού σκοπού «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΘΡΑΚΗ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ», κρούοντας παράλληλα τον κώδωνα για την μειωμένη ασφάλεια και την προστασία των πολιτών της ΑΜ-Θ Περιφέρειας.

Σε σχετική δήλωση δημοσιογράφου, ο Τέρενς Κουίκ δήλωσε:

«Ωε εκλεγμένος Περιφερειακός σύμβουλος στην Περιφέρεια της ΑΜ-Θ, θα παλέψω με όλες μου τις δυνάμεις, ώστε να αποκατασταθεί η ασφάλεια και η προστασία των πολιτών της».

Ακολουθεί το κείμενο της Ερώτησης:

ΕΡΩΤΗΣΗ
ΠΡΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΒΑΣΙΛΗ ΚΙΚΙΛΙΑ
ΘΕΜΑ: ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΣΤΑΘΜΩΝ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ – ΘΡΑΚΗ

Κύριε Υπουργέ,
Σε μία τόσο ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ περιοχή όπως η Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, σύνορα της Ελλάδας και όχι μόνο, γινόμαστε μάρτυρες αφομοίωσης της Αστυνομίας, με οποίες επιπτώσεις αυτό μπορεί να σημαίνει. Που σημαίνει! Πιστέψτε με.

Όπως με ενημερώνει γραπτώς ο Πολιτευτής Καβάλας των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Γιώργος Τσακίρης και από τα πλέον αξιόλογα στελέχη του ΑΜ-Θ Περιφερειακού Συνδυασμού Εθνικού σκοπού ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΘΡΑΚΗ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ του οποίου είμαι επικεφαλής και εκλεγμένος περιφερειακός σύμβουλος:

«Στις 26 Φεβρουαρίου 2010, με την υπ’ αριθ. 7001/2/1435-ια’, απόφαση του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας, κ. Ελευθέριου Οικονόμου, η οποία δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ Β’ 144/16-2-2010, καταργήθηκαν 235 Αστυνομικοί Σταθμοί σε 32 Νομούς της Ελληνικής Επικράτειας.

Στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης συγκεκριμένα, καταργήθηκαν:
  1. οι Αστυνομικοί Σταθμοί Πρίνου και Καλλιράχης Θάσου της Αστυνομικής Διεύθυνσης Καβάλας
  2. οι Αστυνομικοί Σταθμοί Αισύμης, Νίψης, Συκορράχης, Λευκίμμης και Σιδηρού της Αστυνομικής Διεύθυνσης Αλεξανδρούπολης
  3. οι Αστυνομικοί Σταθμοί Λεπτής, Ριζίων, Χανδρά, Μάνης, Θουρίου, Βρυσικών, Πενταλόφου, Σπηλαίου και Μαρασίων της Αστυνομικής Διεύθυνσης Ορεστιάδος
  4. οι Αστυνομικοί Σταθμοί Αμαξάδων, Νέας Σάντας, Στρύμης, Αράτου, Αρίσβης και Ραγάδας της Αστυνομικής Διεύθυνσης Ροδόπης
  5. οι Αστυνομικοί Σταθμοί Εξοχής, Τοξοτών και Κοτύλης της Αστυνομικής Διεύθυνσης Ξάνθης, και
  6. οι Αστυνομικοί Σταθμοί Ξηροποτάμου, Σιταγρών, Μαυρολεύκης, Κυριών, Χωριστής, Μικροπόλεως, Καλής Βρύσης, Περιθωρίου, Λευκογείων και Ποταμών της Αστυνομικής Διεύθυνσης Δράμας
Συνολικά δηλαδή 35 Αστυνομικοί Σταθμοί στην Περιφέρεια ΑΜΘ, ποσοστό 14,8% επί του συνόλου των καταργουμένων.

Στις 11 Δεκεμβρίου 2010 με την υπ’ αριθμ. 7001/2/1435-ξε από 26-11-2010 Υπουργική Απόφαση που δημοσιεύθηκε στο Φ.Ε.Κ. Β’ 1901/3-12-2010 Καταργήθηκαν άλλοι 296 Αστυνομικοί Σταθμοί σε όλη την χώρα.

Στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης συγκεκριμένα, καταργήθηκαν:
  1. οι Αστυνομικοί Σταθμοί Αμυγδαλεώνα, Ζυγού, Νέας Καρβάλης, Πλαταμώνος, Κεραμωτής, Χρυσοχωρίου, Πέρνης, Κεχροκάμπου, Παραδείσου, Θεολόγου, Μεσορόπης, Νικήσιανης και Μουσθένης της Αστυνομικής Διεύθυνσης Καβάλας
  2. οι Αστυνομικοί Σταθμοί Μάκρης, Λακκώματος, Πέπλου και Μεγάλου Δερείου, της Αστυνομικής Διεύθυνσης Αλεξανδρούπολης
  3. οι Αστυνομικοί Σταθμοί Λαβάρων και Μεταξάδων της Αστυνομικής Διεύθυνσης Ορεστιάδας
  4. οι Αστυνομικοί Σταθμοί Ασωμάτων, Θρυλορίου, Μαρωνείας, Νέου Σιδηροχωρίου, Σώστη, Αρριανών, Κέχρου και Γρατινής, της Αστυνομικής Διεύθυνσης Ροδόπης
  5. οι Αστυνομικοί Σταθμοί Γέρακα, Νεοχωρίου, Λειβαδίτη, Σατρών, Ωραίου, Μέδουσας, Άνω Θερμών, Κενταύρου, Πάχνης, Αβδήρων και Λάγους, της Αστυνομικής Διεύθυνσης Ξάνθης, και
  6. οι Αστυνομικοί Σταθμοί Πετρούσσας, Βώλακα, Πρασινάδας, και Πλατανιά, της Αστυνομικής Διεύθυνσης Δράμας.
Συνολικά δηλαδή 42 Αστυνομικοί Σταθμοί στην Περιφέρεια ΑΜΘ, ποσοστό 14,2% επί του συνόλου των καταργουμένων.
Με τη ψήφιση του νομοσχεδίου του υπουργείου Δημοσίας Τάξεως και Προστασίας του Πολίτη, επανήλθαν οι φόβοι πως θα κλείσουν και άλλοι Αστυνομικοί Σταθμοί με την υλοποίηση του προγράμματος συγχωνεύσεων των υπηρεσιών.
Σε παλαιότερες δηλώσεις του, ο πρόεδρος της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Καβάλας κ. Ν. Ίμβρος, τόνισε ότι  
«…η συγχώνευση των αστυνομικών υπηρεσιών στην Περιφέρεια, που σχεδιάζεται από το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, θα δημιουργήσει έντονα προβλήματα σε σχέση με την προστασία του πολίτη. Σε συνδυασμό με τη συνεχή συρρίκνωση του προσωπικού και την ανάπτυξη νέων μορφών εγκληματικότητας, το έργο της ΕΛ.ΑΣ. θα γίνει πολύ πιο δύσκολο… Οι ελλείψεις στο προσωπικό ήδη φαίνονται και θα φανούν περισσότερο τα δύο επόμενα έτη, δεδομένου ότι δεν θα υπάρξουν νέοι εισακτέοι στις Αστυνομικές Ακαδημίες».
Πρόσφατα δε με την ψήφιση του νομοσχεδίου, η Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Καβάλας εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία αναφέρεται πως:

«Η κατάργηση 6.700 οργανικών θέσεων αποσκοπεί αποκλειστικά στην «εξαφάνιση» των τεράστιων ελλείψεων προσωπικού σε σχέση με τις οργανικές θέσεις Υπηρεσιών κυρίως της επαρχίας …».

Σύμφωνα δε με πρόσφατο δημοσίευμα της ιστοσελίδας «KavalaPress.gr», στο οποίο αναφέρεται ότι η Αστυνομική Διεύθυνση Καβάλας, με βάση τα δεδομένα που προκύπτουν από τις τακτικές μεταθέσεις οι οποίες θα πραγματοποιηθούν εντός του Αυγούστου, πρόκειται να ενισχυθεί με τον «τεράστιο» αριθμό των… 3 αστυνομικών. 
Με βάση δε τα όσα ανέφερε στην ιστοσελίδα αστυνομικός διοικητής Μάκης Κοσκερίδης, αυτός ο αριθμός αφορά μόνο τις τακτικές μεταθέσεις ενώ τον Νοέμβριο αναμένονται και έκτακτες μεταθέσεις (ο αριθμός αυτός, ωστόσο, προβλέπεται να κυμανθεί στα ίδια ακριβώς επίπεδα).
«Αν λάβετε υπόψη, μάλιστα, ότι μέχρι τώρα έχουν συνταξιοδοτηθεί 7 αστυνομικοί μπορείτε να καταλάβετε ότι το προσωπικό της Α.Δ. Καβάλας μειώνεται (την ώρα, μάλιστα, που ακόμα δεν έχει προχωρήσει η διαδικασία της πρόσληψης των δημοτικών αστυνομικών). Και η μείωση αυτή θα είναι ακόμα μεγαλύτερη εξαιτίας της αναδιάρθρωσης της Ελληνικής Αστυνομίας» 
επεσήμανε ο κ. Κοσκερίδης, ο οποίος δεν δίστασε να αφήσει αιχμές κατά όσων έχουν υποσχεθεί, στο παρελθόν, υποσχέσεις για την μη μείωση προσωπικού:
«Δεν είναι δυνατόν να πληρώνουμε πάντα εμείς τα «σπασμένα». Με τις ελλείψεις που έχουμε – πάνω από 130 αστυνομικοί- αναγκαζόμαστε και δουλεύουμε περί τις 12 με 16 ώρες – πολλές φορές και περισσότερο. Την ίδια ώρα, βλέπουμε δικαστικούς υπαλλήλους – όποτε πηγαίνουμε στο δικαστήριο- να φεύγουν από την δουλειά τους στις 14:30! Το μόνο που μας κρατάει στην θέση αυτή είναι το φιλότιμο, αλλά ως πότε; Ο οποιοσδήποτε θα εργαζόταν με αυτά που λαμβάνουμε εμείς ως μισθό θα τα παρατούσε. Εμείς, όμως, είμαστε ακόμα εδώ, και αυτό δυστυχώς το πληρώνουμε».
Κατόπιν των ανωτέρω, ερωτάτε ο κ. Υπουργός:
  1. Υπάρχει ο κίνδυνος να κλείσουν και άλλοι Αστυνομικοί Σταθμοί στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης; Εάν ναι, ποιοι και με βάση ποια δεδομένα αξιολόγησης;
  2. Έχετε λάβει υπ’ όψιν σας τις έντονες ανησυχίες τόσο των Αστυνομικών Υπαλλήλων, όσο και των ίδιων των Αστυνομικών Διευθύνσεων (επισυνάπτεται σχετικό Ενημερωτικό Σημείωμα της Αστυνομικής Δ/νσης Καβάλας της 22ας Απριλίου 2014), για την διαρκώς αυξανόμενη έλλειψη προσωπικού από τις κατά τόπους Αστυνομικές Διευθύνσεις;
  3. Σκοπεύετε να ικανοποιήσετε και εάν ναι πότε, το αίτημα της Αστυνομικής Δ/νσης Καβάλας για την άμεση ενίσχυσή της με τον αριθμό των Αστ/κων που πραγματικά απαιτούνται;
Ο Ερωτών Βουλευτής
Τέρενς – Νικόλαος Κουίκ

Η ερώτηση αυτή του κ. Κουίκ μας θύμισε και ένα περιστατικό, το οποίο συνέβη πριν δύο περίπου χρόνια στον δήμο Αρριανών, όπου κατά την επίσκεψη ενός τούρκου πολιτικού αξιωματούχου, το "δοβλέτι" (μισθωμένοι τουρκόφρονες που παριστάνουν τους ιδιωτικούς "αστυνομικούς") είχε ζητήσει από τους παριστάμενους Έλληνεες αστυνομικούς να αποχωρήσουν, επειδή οι ίδιοι (το δοβλέτι) θα αναλάμβαναν την προστασία του τούρκου αξιωματούχου και την διαδικασία επιτήρησης της εκδήλωσης...! 

Άραγε, ο κ. Κικίλιας θα απαντήσει; Θα προσπαθήσει να διορθώσει τα μέχρι στιγμής κάκιστα και λίαν επικίνδυνες (εθνικά) αποφάσεις και παραλείψεις του υπουργείου Δημόσιας Τάξης ή... μήπως θα δηλώσει αναρμόδιος και θα παραπέμψει σε άλλο υπουργείο για την απάντηση του ορθότατου ερωτήματος; 

Πηγή Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Οι ίδιοι "σωτήρες" που μας έβαλαν και που απέτυχαν να μας κρατήσουν στο ευρώ

Γράφει ο Μελέτης Η. Μελετόπουλος

Σε αδιέξοδο και ρήξη με τους δανειστές οδηγείται η κυβερνητική πολιτική. Μετά τη λήξη του Eurogroup, o επικεφαλής του Ολλανδός Nτάϊσελμπλουμ ανακοίνωσε ότι τίθενται τρεις όροι για να συζητηθεί το ελληνικό χρέος: α. η ικανοποίηση των προαπαιτούμενων, β. η ύπαρξη του πρωτογενούς πλεονάσματος και γ. η εκτίμηση ότι η ελάφρυνση του χρέους είναι αναγκαία. Επίσης δήλωσε ότι οι ελληνικές αρχές συμφώνησαν να ικανοποιήσουν τα συμπεφωνημένα προαπαιτούμενα, ως το τέλος του μήνα, προκειμένου να εκταμιευθεί η προβλεπόμενη δόση του 1 δις ευρώ.

Αλλά και ο διευθυντής του ESM Κλάους Ρένγκλινγ επανέλαβε ότι η δόση θα εκταμιευθεί προς την Ελλάδα μόλις ικανοποιηθούν τα προαπαιτούμενα, κάτι το οποίο δεν έχει συμβεί ακόμα. Ανέφερε επίσης ότι συνολικά ο EFSF έχει εκταμιεύσει 139,9 δις ευρώ προς την Ελλάδα, και απομένουν προς εκταμίευση συνολικά 3,8 δις Ευρώ. Αυτά είπαν οι εκπρόσωποι των δανειστών της χώρας μας. Επομένως: για να συζητηθεί το χρέος θα πρέπει να υπάρξει ξανά πρωτογενές πλεόνασμα, άρα το ζήτημα παραπέμπεται για τον Μάρτιο του 2015, διότι τότε (κάθε Μάρτιο) επικυρώνει η Eurostat τα στοιχεία. Άρα πώς θα εισπραχθεί η δόση τον ερχόμενο Νοέμβριο;

Πολύ περισσότερο που η κυβέρνηση δείχνει να εγκαταλείπει άτακτα την πολιτική των περικοπών και απολύσεων (όχι όμως των φόρων), εισερχόμενη σε μία μακρά προεκλογική περίοδο. Η στάση των δανειστών, που εγκατέλειψαν την προ-ευρωεκλογική στήριξη της κυβέρνησης και επανέρχονται στην ακαμψία τους, έρχεται έτσι σε μετωπική σύγκρουση με τις προεκλογικές ανάγκες της συγκυβέρνησης. Το 8% του ΠΑΣΟΚ και το 23% της ΝΔ δεν αφήνουν πολλά περιθώρια. Άλλωστε το μνημονιακό πρόγραμμα άφησε μόνον ερείπια, και την προεκλογική παραφιλολογία περί «πρωτογενούς πλεονάσματος» και «επερχόμενης ανάπτυξης» την έχουν εγκαταλείψει πλέον και τα πλέον φιλομνημονιακά και φιλοκυβερνητικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

Αλλά φαίνεται ότι και οι ξένοι και εγχώριοι τραπεζικοί κύκλοι έχουν διαπιστώσει το αδιέξοδο. Σημαντική λεπτομέρεια: ο πρώην Πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος, μιλώντας σε συνέδριο που διεξάγεται αυτές τις μέρες στο Μέγαρο Μουσικής με θέμα «Η τραπεζική ένωση, η νομισματική πολιτική και η οικονομική ανάπτυξη», υποστήριξε ότι η ενίσχυση της οικονομικής ανάπτυξης, η μείωση της ανεργίας, η εγκαθίδρυση μιας γνήσιας τραπεζικής ένωσης και η προώθηση της χρηματοοικονομικής ολοκλήρωσης αποτελούν μεγάλες προκλήσεις για την Ευρωζώνη. Στο σημείο αυτό ανέφερε πως η επιδίωξη βιώσιμης ανάπτυξης στη ζώνη του ευρώ, δεν είναι εύκολη υπόθεση και ότι η επίτευξή της απαιτεί συντονισμένες ενέργειες. Σε πλάγιο ήχο τέταρτο, ο Παπαδήμος ζήτησε εμμέσως να αντιμετωπιστεί η ανεργία και να δρομολογηθεί η ανάπτυξη. Κάτι για το οποίο απαιτείται χρηματοδότηση της αγοράς, υπό τις παρούσες συνθήκες (παραμονή στο ευρώ σε συνδυασμό με γερμανική άρνηση ρευστότητας) αδύνατο.

Αυτά που δεν τόλμησε να πει ανοιχτά ο Παπαδήμος, τα είπε στο ίδιο συνέδριο ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Βιτόρ Κονστάνσιο. Ενώ δήλωσε για το απαραίτητο «ξεκάρφωμα» ότι «Η ΕΚΤ δεν άφησε κανένα περιθώριο να αμφισβητηθεί η αποφασιστικότητά της να αποτρέψει οποιαδήποτε πτωτική πληθωριστική εξέλιξη στην ευρωζώνη», αναφερόμενος στις επιπτώσεις των προγραμμάτων ποσοτικής χαλάρωσης της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ και άλλων κεντρικών τραπεζών. Σημείωσε πως αυτά δεν αύξησαν τον πληθωρισμό και ότι οι ανησυχίες οικονομολόγων και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης δεν επιβεβαιώθηκαν.

Άρα ένα μέρος του ευρωπαϊκού τραπεζικού κατεστημένου αντιλαμβάνεται ότι η «ποσοτική χαλάρωση» (σε απλά ελληνικά η εκτύπωση χρήματος) είναι πλέον η μόνη λύση για το ελληνικό οικονομικό αδιέξοδο. Και τώρα θα σπεύσουν οι συνήθεις μνηστήρες της εξουσίας, αφού φρόντισαν με το αγγλικό δίκαιο και τις αλλεπάλληλες παρατάσεις να κατοχυρώσουν τα συμφέροντα των δανειστών, να μετεπιβιβαστούν στην έσχατη σανίδα σωτηρίας που λέγεται δυνατότητα χρηματοδότησης της οικονομίας, δηλαδή Εθνική Νομισματική Κυριαρχία, δηλαδή Δραχμή. Mόνο που αυτοί που απέτυχαν να μας πάνε και να μας κρατήσουν στο ευρώ, είναι εξ ίσου ακατάλληλοι να μας πάνε πίσω στη δραχμή με τρόπο που η μετάβαση να έχει το μικρότερο δυνατό κόστος και το μεγαλύτερο δυνατό όφελος.

Πηγή KontraNews

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 

Εμείς, γιατί επιμένουμε να πληρώνουμε ένα άγνωστο χρέος που δεν αποπληρώνεται;

Στις 24 Ιανουαρίου 1921 στη διάσκεψη του Παρισιού οι Γερμανοί συμφώνησαν να πληρώσουν 226 δισεκατομμύρια χρυσά μάρκα μέσα σε 44 χρόνια. Μετά ένα χρόνο ο τότε Καγκελάριος Γιόζεφ Βιρτ δήλωσε ότι αδυνατεί να πληρώσει το χρέος γιατί θέτει σαν προτεραιότητα «το ψωμί του γερμανικού λαού» και στις 9 Ιουλίου 1932 στη Διάσκεψη της Λωζάννης διέγραψαν το τεράστιο χρέος της Γερμανίας!!! από το οποίο κάτι θα παίρναμε και εμείς…

Κόλαφο για την κυβέρνηση και το ελληνικό πολιτικό προσωπικό, συνιστούν οι αποκαλύψεις του Γερμανού καθηγητή της ιστορίας της οικονομίας Albert Ritschl στο έγκυρο γερμανικό περιοδικό Spiegel.

Ο Γερμανός καθηγητής, τεκμηριώνει με απόλυτο τρόπο τις αξιώσεις που προβάλει η Ελλάδα για το κατοχικό δάνειο και τις πολεμικές επανορθώσεις, όταν οι δοσίλογοι και οι ξεπουλημένοι στην τρόικα Έλληνες πολιτικοί, τρέμουν να κάνουν έστω και αναφορά στο επίμαχο ζήτημα και πάγωσαν κάθε πρωτοβουλία διεκδίκησης. Στη συνέντευξη φωτιά στο Spiegel, ξετινάζει κάθε άλλοθι που προβάλει η Μέρκελ και οι ξένοι τοκογλύφοι που επιχειρούν να λεηλατήσουν τη χώρα μας, ενώ αποκαλύπτει το χρονικό των αλλεπάλληλων πτωχεύσεων της Γερμανίας, που έχουν φεσώσει με ασύλληπτα ποσά Αμερικανούς και Ευρωπαίους.

Ο Γερμανός καθηγητής αποκαλύπτει στη συνέντευξή του, όλο το χρονικό της διεθνούς απάτης που έστησαν οι γερμανοί, για να γλυτώσουν τα τεράστια δάνεια στα οποία έκαναν αλλεπάλληλα κουρέματα και τελικά εξαφάνισαν το χρέος! Μάλιστα οι τελευταίες συμβάσεις προέβλεπαν την πληρωμή των εναπομεινάντων απ’ τα κουρέματα δανείων, μόνο σε περίπτωση επανένωσης των δύο Γερμανιών. Βέβαια όταν συνέβη αυτό, ο καγκελάριος Κολ κήρυξε στάση πληρωμών φεσώνοντας και πάλι ευρωπαίους και αμερικάνους.

Στην ουσία ο Γερμανός καθηγητής που είναι σύμβουλος στο υπουργείο Οικονομικών της χώρας του αποκαλύπτει:

1ον Ότι οι Γερμανοί είναι επιστήμονες στη χρεοκοπία και οι μεγαλύτεροι μπαταχτσήδες στον κόσμο, αφού «έστησαν» τέσσερις πτωχεύσεις!

2ον Δεν έχουν το ηθικό ανάστημα να πιέζουν την Ελλάδα να αποπληρώσει τα δάνεια, όταν αυτοί με διάφορα κόλπα δεν πλήρωσαν δεκάρα τσακιστή, για τεράστια κεφάλαια που δανείστηκαν από Αμερικανούς και Ευρωπαίους, μολονότι επανειλημένα αιματοκύλισαν ολόκληρο τον κόσμο, και οι συνέπειες είναι ακόμη ανυπολόγιστες. 

3ον Το ελληνικό χρέος είναι σταγόνα στον ωκεανό, μπροστά σε αυτά που χρωστούσε η Γερμανία. 

4ον Σε περίπτωση που οι Γερμανοί αναγκαστούν να πληρώσουν τα κατοχικά δάνεια και τις πολεμικές αποζημιώσεις στην Ελλάδα, θα οδηγηθούν οι ίδιοι στη χρεοκοπία, γιατί θ’ ανοίξει ο ασκός του Αιόλου και θα μπουν στο παιχνίδι των διεκδικήσεων και άλλα κράτη. 

Ο Γερμανός καθηγητής τόλμησε να πει την αλήθεια, όταν η ελληνική κυβέρνηση και το ξεπουλημένο στους ξένους τοκογλύφους πολιτικό προσωπικό της Ελλάδας, δεν τολμάει να βγάλει άχνα για ένα ζήτημα, απ’ το οποίο εξαρτάται η σωτηρία του λαού και του έθνους. Με τη συνέντευξή του, εκθέτει ανεπανόρθωτα και τους Έλληνες καθηγητάδες και τους διανοούμενους της συμφοράς, που δεν έχουν αγγίξει το τεράστιο αυτό ζήτημα. Εκθέτει επίσης την πλειοψηφία των Μέσων Ενημέρωσης, που για ευνόητους λόγους αποσιωπούν το ζήτημα, για να μην ενοχληθούν οι τρόικα και οι ξένοι τοκογλύφοι.

Ο Γερμανός καθηγητής, αναδεικνύει το σύνδρομο του δοσιλογισμού που έχει χτυπήσει επικίνδυνα το πολιτικό προσωπικό, τους διανοούμενους και τα Μέσα Ενημέρωσης στην Ελλάδα. Αυτός μίλησε τη γλώσσα της αλήθειας και τα είπε καλύτερα από τον κάθε Έλληνα. Το Spiegel που δεν φοβάται κανένα, γιατί έχει κατοχυρώσει με αγώνες την ανεξαρτησία του, τα δημοσίευσε και ας προκαλούν τεράστια ζημιά στο γερμανικό κράτος. Το ερώτημα είναι πότε θα ξυπνήσουν η δική μας κυβέρνηση, τα δικά μας κόμματα και τα εγχώρια Μέσα Ενημέρωσης.

Επιβάλλεται οι πατριωτικές δυνάμεις στην Ελλάδα, να κάνουν σημαία τη συνέντευξη μανιφέστο του γερμανού καθηγητή. Γιατί δεν μπορεί οι Γερμανοί να είναι οι μάγκες και να φεσώνουν τέσσερις φορές με τεράστια δάνεια Αμερική και Ευρώπη και στη συνέχεια να έρχονται να απαιτούν από την Ελλάδα να ξεπουλήσει δημόσια και ιδιωτική περιουσία, για να εξυπηρετήσει τους τοκογλύφους.

Πρώτα να πληρώσει τα δικά της τεράστια δάνεια σε Αμερική και Ευρωπαίους, να καθαρίσει το χρέος της απέναντι στην Ελλάδα με τις πολεμικές αποζημιώσεις και το κατοχικό δάνειο και μετά να κάνουμε λογαριασμό, για να δούμε ποιος χρωστάει και σε ποιον. 
Βέβαια η τακτική των Γερμανών είναι γνωστή. 
Με ελάχιστο κόστος εξαγοράζει κυβερνήσεις, διορίζει δικούς της Πρωθυπουργούς και κρατάει τη χώρα μας σε κατοχή. 
Μέχρι πότε όμως μπορεί να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση;

Oλόκληρη η αποκαλυπτική συνέντευξη του Άλμπερτ Ριτσλ:

Spiegel: Κύριε Ριτσλ η Γερμανία συζητάει αυτό τον καιρό για περαιτέρω οικονομική βοήθεια για την Ελλάδα σαν υπεράνω όλων ηθικολόγος. Η κυβέρνηση ενεργεί με ακαμψία σύμφωνα με τη ρήση: «Λεφτά θα πάρετε μόνο αν κάνετε αυτό που σας λέμε». Είναι δίκαιη αυτή η συμπεριφορά; 

Ριτσλ: Οχι, είναι απολύτως αδικαιολόγητη.

Spiegel: Μάλλον δεν το βλέπουν έτσι οι περισσότεροι Γερμανοί.

Ριτσλ: Μπορεί, αλλά η Γερμανία έζησε τις μεγαλύτερες χρεοκοπίες της νεότερης ιστορίας. Τη σημερινή οικονομική ανεξαρτησία της και τη θέση της ως Διδασκάλου της Ευρώπης την χρωστάει στις ΗΠΑ, οι οποίες μετά τον 1ο αλλά και τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο παραιτήθηκαν από το δικαίωμά τους για τεράστια χρηματικά ποσά. Αυτό δεν το θυμάται όμως κανείς.

Spiegel: Τι ακριβώς συνέβη τότε; 

Ριτσλ: Η δημοκρατία της Βαϊμάρης κατόρθωσε να επιζήσει από το 1924 μέχρι το 1929 αποκλειστικά με δανεικά, τα δε χρήματα για τις αποζημιώσεις του 1ου Παγκοσμίου πολέμου δανείστηκε από τις ΗΠΑ. Αυτή η «δανειακή Πυραμίδα» κατέρρευσε με την κρίση του 1931. Τα χρήματα των δανείων των ΗΠΑ είχαν εξαφανιστεί, η ζημιά για τις ΗΠΑ τεράστια, οι συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία καταστροφικές.

Spiegel: Το ίδιο και μετά τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο;

Ριτσλ: Η Αμερική τότε φρόντισε να μην θέσει κανείς από τους συμμάχους αξιώσεις για αποζημίωση. Εκτός από μερικές εξαιρέσεις, ματαιώθηκαν όλες οι αξιώσεις μέχρι μια μελλοντική επανένωση των Γερμανιών (Ανατολικής και Δυτικής). Αυτό ήταν πολύ ζωτικό για την Γερμανία, ήταν στην ουσία η οικονομική βάση του γερμανικού μεταπολεμικού θαύματος. Αλλά παράλληλα, τα θύματα της γερμανικής κατοχής ήταν αναγκασμένα να αποποιηθούν τα δικαιώματά τους για αποζημίωση, μεταξύ αυτών και οι Έλληνες.

Spiegel: Στη σημερινή κρίση παίρνει η Ελλάδα από Ευρώπη και ΔΝΤ 110 δις και συζητιέται ένα πρόσθετο πακέτο, που θα είναι εξ ίσου μεγάλο. Πρόκειται δηλαδή για πολλά χρήματα. Πόσο μεγάλες ήταν οι γερμανικές χρεοκοπίες;

Ριτσλ: Αναλογικά με την οικονομική επιφάνεια που είχαν οι ΗΠΑ κατά την εποχή εκείνη, τα γερμανικά χρέη της δεκαετίας του ‘30 ισοδυναμούν με το κόστος της κρίσης του 2008. Συγκριτικά, λοιπόν, τα χρέη της Ελλάδας είναι μηδαμινά.

Spiegel: Αν υποθέταμε ότι υπήρχε μια παγκόσμια λίστα για βασιλιάδες της χρεοκοπίας, ποιά θα ήταν η θέση της Γερμανίας;

Ριτσλ: Αυτοκρατορική. Σε σχέση με την οικονομική επιφάνεια της χώρας, η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος αμαρτωλός του 20ου αιώνα και πιθανόν της νεότερης οικονομικής ιστορίας.

Spiegel: Ούτε η Ελλάδα δεν μπορεί να μας ανταγωνιστεί;

Ριτσλ: Όχι, η Ελλάδα παίζει ένα δευτερεύοντα ρόλο. Υπάρχει, βέβαια, το πρόβλημα του κινδύνου της μετάδοσης της κρίσης στις γνωστές ευρωπαϊκές χώρες.

Spiegel: Η ομοσπονδιακή δημοκρατία της Γερμανίας θεωρείται ως ενσάρκωση της σταθερότητας. Πόσες φορές έχει χρεοκοπήσει η Γερμανία;

Ριτσλ: Εξαρτάται πως το υπολογίζει κανείς. Τον τελευταίο αιώνα τουλάχιστο τρεις φορές. Μετά την τελευταία στάση πληρωμών στη δεκαετία του ‘30, ανακουφίστηκε η Γερμανία από τις ΗΠΑ με μια μείωση χρεών, ή αλλιώς ένα «Haircut», που ισοδυναμεί με ένα μεγαλόπρεπο Afro-Look που μετατρέπεται σε φαλάκρα. Από τότε κρατάει η χώρα την οικονομική λάμψη της, ενώ οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι δούλευαν σαν τα σκυλιά για να ορθοποδήσουν από τις καταστροφές του πολέμου και τη γερμανική κατοχή. Κι ακόμη το 1990 είχαμε επίσης μια στάση πληρωμών.

Spiegel: Πως είπατε;

Ριτσλ: Βεβαίως! Ο τότε καγκελάριος Kohl αρνήθηκε να υλοποιήσει τη Συμφωνία του Λονδίνου, του 1953. Η συμφωνία έλεγε ότι οι γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις στην περίπτωση της επανένωσης των Γερμανίων θα πρέπει να τεθούν υπό επαναδιαπραγμάτευση. Η Γερμανία όμως δεν πλήρωσε αποζημιώσεις μετά το 1990 (εκτός πολύ λίγων) ούτε τα αναγκαστικά δάνεια, ούτε τα έξοδα κατοχής. Η Ελλάδα είναι ένα από τα κράτη, που δεν πήραν δεκάρα.

Spiegel: Σε αντίθεση με το 1953, συζητείται επί του παρόντος η διάσωση της Ελλάδας, λιγότερο μέσω μιας μείωσης των χρεών και περισσότερο μέσω μιας παράτασης του χρόνου πληρωμής των κρατικών ομολόγων, δηλαδή μιας ήπιας αναπροσαρμογής των χρεών. Μπορούμε εδώ να μιλάμε για επαπειλούμενη χρεοκοπία;

Ριτσλ: Οπωσδήποτε. Ακόμη κι αν ένα κράτος δεν είναι εκατό τα εκατό ανίκανο να ικανοποιήσει τους πιστωτές του, μπορεί να είναι υπό χρεοκοπία. Ακριβώς όπως στην περίπτωση της Γερμανίας τη δεκαετία του 50, είναι ψευδαίσθηση να πιστεύουμε ότι η Ελλάδα θα μπορέσει μόνη της να πληρώσει τα χρέη. Και όποιος δεν το μπορεί είναι εξ ορισμού χρεοκοπημένος. Τώρα θα έπρεπε να καθοριστεί, ποια χρηματικά ποσά είναι έτοιμοι οι πιστωτές να θυσιάσουν. Δηλαδή θα πρέπει να βρούμε ποιός θα πληρώσει το μάρμαρο.

Spiegel: Το κράτος που πληρώνει τα περισσότερα είναι η Γερμανία.

Ριτσλ: Μάλλον κάπως έτσι θα πρέπει να γίνει. Αλλά ήμασταν στο παρελθόν πολύ ανέμελοι. Η βιομηχανική μας παραγωγή κέρδισε πολλά από τις υπέρογκες εξαγωγές. Οι αντιελληνικές θέσεις που προβάλλονται από τα ΜΜΕ εδώ είναι πολύ επικίνδυνες. Μην ξεχνάτε ότι ζούμε μέσα σε ένα γυάλινο σπίτι: Το οικονομικό μας θαύμα έγινε δυνατό αποκλειστικά και μόνο επειδή δεν αναγκαστήκαμε να πληρώσουμε αποζημιώσεις.

Spiegel: Η Γερμανία δηλαδή θα έπρεπε να είναι πιο συγκρατημένη;

Ριτσλ: Η Γερμανία στον 20ο αιώνα άρχισε δυο πολέμους, το δεύτερο δε τον διεξήγαγε ως πόλεμο αφανισμού και εξολόθρευσης και στη συνέχεια οι εχθροί της αποποιήθηκαν το δικαίωμά τους εν μέρει ή και καθολικά για αποζημιώσεις. Το ότι η Γερμανία πραγματοποίησε το θαύμα της πάνω στις πλάτες άλλων Ευρωπαίων δεν το έχουν ξεχάσει οι Έλληνες.

Spiegel: Τι εννοείτε;

Ριτσλ: Οι Έλληνες ξέρουν τα εχθρικά άρθρα και γνώμες στα γερμανικά ΜΜΕ πολύ καλά. Αν η διάθεση των Ελλήνων γίνει πολύ πιο επιθετική, μπορεί να αναβιώσουν οι παλιές διεκδικήσεις, αρχίζοντας από την Ελλάδα, και αν η Γερμανία ποτέ αναγκαστεί να πληρώσει, θα μας «πάρουν ακόμη και τα σώβρακα». Θα έπρεπε αντίθετα να είμαστε ευγνώμονες, να εξυγιάνουμε την Ελλάδα με τα λεφτά μας. Αν εμείς εδώ παίξουμε το παιγνίδι των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, παριστάνοντας το χοντρό Εμίλ, που καπνίζει το πούρο του και αρνείται να πληρώσει, κάποτε κάποιοι θα μας στείλουν τους παλιούς λογαριασμούς.

Spiegel: Τουλάχιστον στο τέλος μερικές ηπιότερες σκέψεις: Αν μπορούσαμε να μάθουμε κάτι από τις εξελίξεις, ποια λύση θα ήταν η καλύτερη για την Ελλάδα και την Γερμανία;

Ριτσλ: Οι χρεοκοπίες της Γερμανίας τα περασμένα χρόνια το δείχνουν: Το λογικότερο είναι τώρα να συμφωνηθεί μια μείωση του χρέους. Όποιος δάνεισε λεφτά στην Ελλάδα, πρέπει να χάσει ένα μεγάλο μέρος τους. Αυτό θα ήταν καταστροφικό για τις τράπεζες, γι' αυτό θα ήταν αναγκαίο ένα πρόγραμμα βοήθειας. Μπορεί αυτή η λύση να είναι ακριβή για την Γερμανία, αλλά έτσι κι αλλιώς θα πρέπει να πληρώσουμε. Κι έτσι θα είχε και η Ελλάδα μια ευκαιρία για μια νέα αρχή.

Ποιος είναι ο καθηγητής Άλμπερτ Ριτσλ
Ο αλμπερτ Ριτσλ είναι Καθηγητής Οικονομικής Ιστορίας στο  London School of Economics από το 2007. Αυτήν τη στιγμή είναι σε άδεια, καθώς συντονίζει ένα ερευνητικό έργο σχετικά με την ιστορία του γερμανικού υπουργείου Οικονομίας
Γεννήθηκε τo 1959 στο Μόναχο της Γερμανίας.
Το 1983 ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου στα Οικονομικά. Το 1987 ολοκλήρωσε τη διδακτορική του διατριβή στα οικονομικά ενώ το 1998 εκπόνησε διδακτορική διατριβή με θέμα οικονομικά και οικονομική ιστορία στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου.
Από το 1987 έως το 1994 εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου ως ερευνητής στο τμήμα Οικονομικών επιστήμων.
Το 1994 έγινε επίκουρος καθηγητής στο τμήμα Οικονομικών επιστημών στο Universitat Pompeu Fabra στην Βαρκελώνη, ενώ το 1996 έγινε επίκουρος καθηγητής στο ίδιο τμήμα.
Το 1999 ορίστηκε καθηγητής στο τμήμα Οικονομικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης. Το 2001 γύρισε στην Γερμανία ως καθηγητής στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Humboldt του Βερολίνου.

Πηγή KontraNews

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Ο στόλος της Βαλτικής έδειξε στις δυνάμεις του ΝΑΤΟ την υψηλή πολεμική του ετοιμότητα. Ηταν η απάντηση στα επιθετικά σενάρια των μεγάλων ασκήσεων του ΝΑΤΟ, που αναμφισβήτητο στόχο είχαν την αποκομμένη ρωσική περιοχή του Καλίνινγκραντ.

Ολοκληρώθηκαν τα μεγάλα στρατιωτικά γυμνάσια των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στη Βαλτική. Βασικός στόχος τους, όπως είχαν ανακοινώσει οι οργανωτές τους, ήταν η επεξεργασία των σεναρίων συνεργασίας των δυνάμεων της συμμαχίας για τη «διατήρηση της σταθερότητας» στην περιοχή. 
Ενδιαφέρον ήταν και ο τόπος διεξαγωγής των ασκήσεων, που περικλείει τη θαλάσσια περιοχή μεταξύ του σουηδικού νησιού Γκότλαντ και του δανέζικου λιμανιού Ριόνε. Ταυτόχρονα, στις ακτές της Εσθονίας, Λετονίας και Λιθουανίας, τις ναυτικές δυνάμεις υποστήριζαν αεροσκάφη και χερσαίες δυνάμεις τόσο των χωρών της Βαλτικής, όσο του Καναδά, των ΗΠΑ, της Δανίας, Φιλανδίας και Νορβηγίας. Αυτά ήταν τα δεύτερα κατά σειρά γυμνάσια του ΝΑΤΟ με την ονομασία «Κτύπημα του ξίφους» (Saber Strike-2014), τα οποία ξεκίνησαν τη Δευτέρα 9 Ιουνίου και διήρκησαν ως τις 20 του μήνα.

Για την άσκηση Saber Strike-2014 κινητοποιήθηκαν περισσότεροι από 4700 στρατιώτες καθώς και 800 μονάδες στρατιωτικών οχημάτων, ενώ στην BALTOPS-2014, περίπου 1300 στρατιώτες. Είναι ενδιαφέρον ότι στις BALTOPS του ΝΑΤΟ τα τελευταία χρόνια συμμετείχαν τακτικά και ρωσικά πλοία. Αυτή τη φορά όμως η διοίκηση της Βορειοατλαντικής συμμαχίας αποφάσισε, λόγω της ουκρανικής κρίσης, να εξαιρέσει τις ναυτικές δυνάμεις του ρωσικού στόλου της Βαλτικής. Η Μόσχα δεν απογοητεύτηκε και τόσο από τη συγκεκριμένη απόφαση. Οι ρωσικές Ενοπλες Δυνάμεις, όπως ανέφεραν στον γράφοντα από το υπουργείο Άμυνας, μπορούν να τα καταφέρουν μια χαρά και δίχως τη συνεργασία με το ΝΑΤΟ. Κάτι που απέδειξε η άσκηση, η οποία ξεκίνησε στην περιοχή του Καλινινγκράντ μια ημέρα μετά την έναρξη της άσκησης Saber Strike-2014.

Η υπηρεσία Τύπου του υπουργείου Άμυνας της Ρωσίας πληροφόρησε ότι στη ρωσική άσκηση συμμετείχαν ομάδες πλοίων, τμήματα αεραποβατικών δυνάμεων και πεζοναυτών, μονάδες αεράμυνας, μαχητικά/βομβαρδιστικά Su-34, ελικόπτερα Mi-24 και βομβαρδιστικά Tu-22Μ3. Όπως επισημαίνουν, τα πλοία του στόλου της Βαλτικής ασκήθηκαν σε αποστολές φύλαξης των συνόρων, προστασίας των θαλάσσιων επικοινωνιών, καθώς επίσης και σε σενάρια εντοπισμού και καταστροφής υποβρυχίων και μονάδων επιφανείας του οποιουδήποτε πιθανού εχθρού. Οι μονάδες αεράμυνας και των Δυνάμεων Αεροδιαστημικής Άμυνας εξασφάλιζαν την από αέρος προστασία της θαλάσσιας περιοχής της άσκησης των σημείων όπου στάθμευαν οι στρατιωτικές δυνάμεις.

Επίσης, πρόσθεσε το υπουργείο Άμυνας, στην άσκηση δοκιμάστηκε στην πράξη η ταχεία μετάβαση και απόβαση στην περιοχή του Καλινινγκράντ με μεταγωγικά αεροπλάνα της ρωσικής Πολεμικής Αεροπορίας, και τμημάτων της αερομεταφερόμενης δύναμης που εδρεύει στο Πσκοβ.

Το Redut συνέτριψε τον εχθρό
Σχετικά με την εξέλιξη της άσκησης ενημέρωναν καθημερινά τα ειδησεογραφικά πρακτορεία. Ένα από τα γεγονότα της, όπως μεταδίδει το ITAR-TASS επικαλούμενο την υπηρεσία Τύπου του Δυτικού στρατιωτικού τομέα, ήταν η «καταστροφή» των πλοίων του υποτιθέμενου εχθρού με τα συστήματα Redut («οχυρό») που χειρίστηκε το προσωπικό της βάσης του ΠΝ στη Βαλτική. Τον ρόλο του εχθρού έπαιξαν οι κορβέτες του στόλου της Μαύρης θάλασσας «Stereguschiy» και «Soobrazitelnyi».

Σύμφωνα με το σενάριο της άσκησης, τα αυτοκινούμενα επάκτια αντιπλοϊκά συστήματα Redut εξήλθαν στις θέσεις βολής με σκοπό να αντιμετωπίσουν τα πλοία επιφανείας και να προστατέψουν την ακτή από αποβατική ενέργεια. Από την πλευρά τους, οι προαναφερόμενες κορβέτες είχαν «αποστολή» στη Βαλτική θάλασσα να αποκόψουν τις θαλάσσιες επικοινωνίες και να πραγματοποιήσουν πυραυλική επίθεση εναντίον των πλοίων του στόλου της Βαλτικής. Έχοντας λάβει τα στοιχεία στοχοποίησης από ιπτάμενο ραντάρ Α-50, τα στοιχεία του πυροβολικού πραγματοποίησαν εικονική ηλεκτρονική βολή από τα συστήματα Redut κατά των πλοίων που προσομοίωναν τον αντίπαλο. Οι χειριστές του Α-50 επιβεβαίωσαν την εικονική προσβολή των στόχων.

Εν τω μεταξύ, ένα σμήνος μαχητικών Su-27 αναχαίτισε την επίθεση του υποτιθέμενου εχθρού συνεπικουρούμενο από το Α-50, το οποίο πραγματοποιούσε την επιτήρηση του εναέριου χώρου και τη μετάδοση των πληροφοριών στον επίγειο σταθμό συντονισμού της άσκησης. Τα Su-27, τα οποία πραγματοποιούσαν την εναέρια περιπολία, δεχόμενα από το Α-50 την πληροφορία για την επερχόμενη επιτιθέμενη ομάδα αεροσκαφών του εχθρού, κατευθύνθηκαν προς αναχαίτιση του πακέτου των εχθρικών αεροπλάνων και πραγματοποίησαν εικονικές εκτοξεύσεις κατευθυνόμενων πυραύλων μακράς εμβέλειας, αποτρέποντας κατ’ αυτό τον τρόπο την αντίπαλη αεροπορία από το να επιτεθεί στο φίλιο αεροσκάφος-ιπτάμενο ραντάρ.

Ο θύλακας του Καλίνινγκραντ
Πρόκειται για τα δεύτερα μεγάλης κλίμακας στρατιωτικά γυμνάσια στον Δυτικό στρατιωτικό τομέα τους τελευταίους τρεις μήνες. Γιατί διεξάγονται στρατιωτικές ασκήσεις με τόση συχνότητα;

Τα πλοία του ΝΑΤΟ και τα στρατεύματα των χωρών που συμμετείχαν στα γυμνάσια, ουσιαστικά εκτέλεσαν σενάριο περικύκλωσης της περιοχής του Καλινινγκράντ. Από θαλάσσης, με μια ομάδα πολεμικών πλοίων της οποίας ηγούνταν τα αμερικανικό πλοίο διοίκησης και αμφίβιων επιχειρήσεων Mount Whitney (LCC 20) και το αντιτορπιλικό Oscar Austin (DDG 79) από την ίδια χώρα. Από την ξηρά, με τις στρατιωτικές δυνάμεις της συμμαχίας στην Πολωνία και Λιθουανία. Αν συμβεί το απευκταίο, ο ρωσικός θύλακας θα βρεθεί αποκομμένος από τη χώρα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Και αυτό είναι το βασικό και μη ανακηρυχθέν, αλλά απόλυτα κατανοητό για τους στρατιωτικούς, νόημα των ασκήσεων που διεξάγει το ΝΑΤΟ πλησίον των ρωσικών συνόρων. Επέδειξαν στη Μόσχα το πόσο σοβαρά ευάλωτη στρατιωτικά είναι μια από τις περιφέρειες της Ρωσίας.

Ωστόσο, η άσκηση που ξεκίνησαν οι ρωσικές ΕΔ στον θύλακα την επόμενη μέρα μετά την έναρξη Saber Strike-2014, απέδειξαν -αν και κανείς δεν το διακηρύσσει μεγαλοφώνως- ότι τα ΝΑΤΟϊκά πλάνα πιθανής απομόνωσης της περιοχής του Καλινινγκράντ, είναι καταδικασμένα σε αποτυχία.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 

Του Χάρη Φλουδόπουλου

Πάνω από 25 μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες και περισσότερα από 150 στελέχη της πετρελαϊκής αγοράς έχουν δηλώσει το «παρών» στο μεγάλο συνέδριο του Λονδίνου, όπου για πρώτη φορά θα παρουσιαστούν τα οικόπεδα που θα δημοπρατηθούν για έρευνες σε Ιόνιο και Κρήτη. Σύμφωνα με πληροφορίες του «Κ», μεταξύ των συμμετεχόντων περιλαμβάνονται ηχηρά ονόματα της βρετανικής, ολλανδικής και αμερικανικής βιομηχανίας πετρελαίου, που θέλουν να έχουν από πρώτο χέρι την εικόνα για τα δεδομένα και τις προδιαγραφές του γύρου παραχωρήσεων που θα ξεκινήσει άμεσα.

Στο συνέδριο, που διοργανώνεται από την ελληνική πρεσβεία για την 1η και τη 2η Ιουλίου, την πρώτη ημέρα θα υπάρξει μια ανοιχτή εκδήλωση με παρουσιάσεις και ομιλίες, με τη συμμετοχή και του υπουργού ΠΕΚΑ, Γιάννη Μανιάτη. Τότε αναμένεται για πρώτη φορά να παρουσιαστούν και τα συγκεκριμένα οικόπεδα που θα δημοπρατηθούν, με τις πληροφορίες να μιλούν για 10 έως 15 οικόπεδα στην περιοχή του Ιονίου, ενώ εξαιρετικά πιθανό είναι να δημοπρατηθούν και ένα με δύο οικόπεδα νοτίως της Κρήτης. Εκτός από την ομιλία Μανιάτη, θα μιλήσουν, επίσης, στελέχη της αρμόδιας διεύθυνσης για τα πετρέλαια του ΥΠΕΚΑ, ο επικεφαλής γεωλόγος της εκστρατείας της PGS στην Ελλάδα, ενώ θα παρουσιαστεί, επίσης, η εκτίμηση για τις πετρελαϊκές ενδείξεις και τα πιθανά πεδία από του κορυφαίου γαλλικού ινστιτούτου BeicipFranlab.

Στην πραγματικότητα, όμως, οι άνθρωποι του ΥΠΕΚΑ αλλά και των δύο εταιρειών (η PGS έχει κάνει τις σεισμικές έρευνες, ενώ το Beicip είναι ο επίσημος σύμβουλος της ελληνικής κυβέρνησης) ποντάρουν περισσότερο στην κρίσιμη δεύτερη ημέρα του συνεδρίου. Και αυτό, διότι από τις 9.30 το πρωί μέχρι τις 5.00 το απόγευμα της 2ης Ιουλίου θα πραγματοποιηθούν τα b2b ραντεβού με στελέχη των εταιρειών, στους οποίους θα γίνουν εξειδικευμένες αναλυτικές παρουσιάσεις, θα δοθεί πρόσβαση στις εκθέσεις δεδομένων από την PGS και το Beicip. Στα ραντεβού θα συμμετέχουν δύο έως τρία στελέχη από το ΥΠΕΚΑ, τη νορβηγική εταιρεία και το γαλλικό ινστιτούτο, που θα δίνουν όλες τις αναγκαίες διευκρινίσεις στους ενδιαφερομένους.

Όλα δείχνουν, πάντως, επίσπευση των διαδικασιών του διαγωνισμού, κατεύθυνση στην οποία πιέζει και η PGS, η οποία έχει υπό την εποπτεία της το marketing των πολυδάπανων σεισμικών ερευνών. Μέχρι στιγμής, παραμένουν δύο οι εταιρείες που έχουν αγοράσει τα πακέτα των ερευνών, δηλαδή τα ΕΛΠΕ και η γαλλική Total. Ωστόσο, σε περίπτωση που ξεκινήσει και επισήμως ο γύρος παραχωρήσεων, τότε η αγορά των δεδομένων είναι εκ των ων ουκ άνευ για τις εταιρείες που θα θελήσουν να εμπλακούν.

Θυμίζουμε ότι εδώ και αρκετούς μήνες έχει ξεκινήσει η λειτουργία των περίφημων data rooms σε Αθήνα, Χιούστον και Λονδίνο, όπου οι ενδιαφερόμενες εταιρείες έχουν από πρώτο χέρι εικόνα για τα ευρήματα και τις προοπτικές που υπάρχουν για το Ιόνιο και την Κρήτη.

Κρήτη

Στις μέχρι τώρα παρουσιάσεις που έχουν γίνει σε Αθήνα, Λονδίνο και Χιούστον από τα σεισμικά δεδομένα των περιοχών που ερεύνησε η PGS, η μεγαλύτερη έμφαση δόθηκε στην περιοχή του Ιονίου, και ειδικότερα στο Βόρειο Ιόνιο, κοντά στους Οθωνούς. Ωστόσο, σε τελευταία παρουσίαση που έγινε στο Λονδίνο, παρουσία στελεχών μεγάλων εταιρειών του χώρου, όπως των ExxonMobil, Shell, Statoil, Eni, και ConocoPhilips, παρουσιάστηκαν τα πρώτα ερευνητικά στοιχεία με ισχυρές ενδείξεις για ύπαρξη μεγάλων κοιτασμάτων φυσικού αερίου στα νότια της Κρήτης. Για δύο περιοχές νοτιοανατολικά της Ιεράπετρας και δυτικά της Γαύδου, σύμφωνα με τις γραμμές που παρουσιάστηκαν, εντοπίζονται ενδιαφέρουσες γεωλογικές δομές μεγάλης κλίμακας, με πιθανές συγκεντρώσεις φυσικού αερίου. Συγκεκριμένα, οι έρευνες διαπίστωσαν ικανό πάχος των γεωλογικών στρωμάτων, ώστε να συγκρατήσει την πίεση του φυσικού αερίου και να δημιουργεί σημαντικός όγκος κοιτάσματος. Σημειώνεται ότι την περασμένη εβδομάδα έγινε και δεύτερη παρουσίαση των δεδομένων για την Κρήτη σε συνέδριο στην Ολλανδία.

Σε ό,τι αφορά το Ιόνιο, πάντως, εκεί φαίνεται ότι η ελληνική πλευρά έχει ποντάρει τις μεγαλύτερες προσδοκίες της. Με βάση τις έρευνες της PGS, η περιοχή θεωρείται ως η γεωλογική συνέχεια των πεδίων της Ιταλίας και της Αλβανίας, όπου έχουν γίνει πρόσφατα μεγάλες ανακαλύψεις. Με τη γλώσσα των γεωλόγων, υπάρχει το λεγόμενο γεωλογικό ανάλογο, δηλαδή περιοχές με την ίδια δομή αντίστοιχων κοιτασμάτων που βρίσκονται στη περιοχή και οι οποίες εμφανίζουν τη μεγαλύτερη πιθανότητα να έχουν κοιτάσματα. Αξίζει να τονιστεί ότι μόλις πέρυσι ανακαλύφθηκε από την ιταλική Eni και τη γαλλική Total στη Νότια Ιταλία το μεγαλύτερο χερσαίο κοίτασμα πετρελαίου στην Ευρώπη, με εκτιμώμενο μέγεθος 1 δισ. βαρέλια και το οποίο αναμένεται να εκτινάξει την παραγωγή πετρελαίου της Ιταλίας στα 200.000 βαρέλια ημερησίως. Αντίστοιχες μεγάλες ανακαλύψεις έχουν γίνει και στην Αλβανία, στο περίφημο Patos Marinza, από την καναδική Bankers αλλά και από τη Shell. Οι ανακαλύψεις αυτές ενισχύουν το ενδιαφέρον και για την ελληνική επικράτεια, αφού, όπως λένε οι άνθρωποι της αγοράς, «η γεωλογία δε γνωρίζει σύνορα.

Ενδιαφέρον

Στο πλαίσιο αυτό, δεν είναι τυχαίο ότι η κινητικότητα στην ελληνική αγορά υδρογονανθράκων για πρώτη φορά έχει αποκτήσει έμπρακτο χαρακτήρα, καθώς μόλις τους τελευταίους μήνες έχουν εμφανιστεί τέσσερις εταιρείες που έχουν ζητήσει να ξεκινήσει για ισάριθμες περιοχές η διαδικασία του νόμου 2289/95 για την ανάθεση της έρευνας και εκμετάλλευσης οικοπέδων ύστερα από εκδήλωση ενδιαφέροντος. Συγκεκριμένα, η αρχή έγινε με τις Energean - Ratio Oil, που εκδήλωσαν ενδιαφέρον για έρευνες στον Θερμαϊκό, ακολούθησε η ιταλική Enel για τη Δυτική Πελοπόννησο, την Αιτωλοακαρνανία και την Δ. Ήπειρο, η καναδική Cub Energy, που ενδιαφέρθηκε για χερσαία οικόπεδα στη Θράκη, και η τσεχική MND, η οποία επαναφέρει στο προσκήνιο το κοίτασμα της Επανομής στη Θεσσαλονίκη.

Πηγή: Κεφάλαιο 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 
Γράφει ο Γιώργος Βάμβουκας

Η αποτελεσματικοτητα και η επιτυχία της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής, εξαρτώνται πρωτίστως από τις ικανότητες και την επιστημονική επάρκεια των ατόμων, που συγκροτούν το εκάστοτε κυβερνητικό οικονομικό επιτελείο. Ένας από τους σημαντικότερους κρίκους του κυβερνητικού οικονομικού επιτελείου, είναι ο πρόεδρος του ΣΟΕ (Συμβούλιο Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων) του υπουργείου Οικονομικών. Σύμφωνα με το οργανόγραμμα του υπουργείου Οικονομικών, ο πρόεδρος του ΣΟΕ είναι ένα σκαλί κάτω από τον υπουργό. Σε πολλές διεθνείς συσκέψεις και επιτροπές, ο πρόεδρος του ΣΟΕ εξουσιοδοτείται να υποκαθιστά τον εκάστοτε υπουργό Οικονομικών. Το ΣΟΕ του υπουργείου Οικονομικών, συνιστά τον εγκέφαλο της εκάστοτε κυβέρνησης κατά την άσκηση της μακροοικονομικής πολιτικής. Το ΣΟΕ επεξεργάζεται τα επιμέρους μέτρα της συνολικής οικονομικής πολιτικής και ουσιαστικά εισηγείται στον υπουργό Οικονομικών και κατά προέκταση στην κυβέρνηση, τη μέθοδο επίλυσης των υφιστάμενων οικονομικών προβλημάτων της χώρας.

Προχθές η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι ο αναπληρωτής καθηγητής του Πανεπιστημίου Πειραιά κ. Χριστόδουλος Στεφανάδης, διορίστηκε πρόεδρος του ΣΟΕ στο υπουργείο Οικονομικών. Προσωπικά του ευχόμαστε επιτυχία στο σημαντικό έργο που αναλαμβάνει. Ωστόσο, ο συγκεκριμένος πανεπιστημιακός είναι τελείως ακατάλληλος για το ζωτικής σημασίας πόστο που επιλέγηκε. Από το βιογραφικό του προκύπτει ότι ο κ. Στεφανάδης είναι άσχετος με το επιστημονικό αντικείμενο των Δημοσίων Οικονομικών. Το πρωταρχικό πρόβλημα της Ελλάδος είναι η βιωσιμότητα του γιγαντιαίου δημόσιου χρέους της. Το δημόσιο χρέος, τα κρατικά ελλείμματα, οι δημόσιες δαπάνες, το φορολογικό σύστημα, τα κρατικά έσοδα, η λειτουργία των δημόσιων επιχειρήσεων και οργανισμών, κ.λπ., αποτελούν βασικά θέματα ενασχόλησης των Δημοσίων Οικονομικών. Ο κ. Στεφανάδης δεν έχει δημοσιεύσει ούτε μια επιστημονική εργασία σε κάποιο διεθνές επιστημονικό περιοδικό για τα καυτά δημοσιονομικά προβλήματα της χώρας, όπως είναι τα αίτια που προκαλούν τη διαχρονική αύξηση του δημοσίου χρέους και τη διόγκωση των κρατικών ελλειμμάτων. Αξιοσημείωτη είναι η διαπίστωση ότι μετά το 2010, που η πατρίδα μας μπήκε στην περιπέτεια των μνημονίων, ο κ. Στεφανάδης έχει δημοσιεύσει μερικά άρθρα σε κάποια έντυπα, για το ενδεχόμενο και την αναγκαιότητα επιστροφής της Ελλάδος στο νομισματικό σύστημα της δραχμής.

Ακατάλληλα άτομα σε καίριες κυβερνητικές θέσεις, καταδικάζουν τη χώρα στη διαρκή επιδείνωση των οικονομικών της προβλημάτων. Η διεθνής πρακτική διδάσκει ότι από το βαθμό επιστημονικής επάρκειας και τις τεχνοκρατικές δυνατότητες των ατόμων που στελεχώνουν τα κυβερνητικά οικονομικά επιτελεία, εξαρτάται η αποδοτικότητα και η επίτευξη των στόχων της ασκούμενης μακροοικονομικής πολιτικής. Και ο κοινός νους θα θέσει το εύλογο ερώτημα: Εφόσον ο κ. Στεφανάδης είναι ανίδεος με τα γνωστικά αντικείμενα των Δημοσίων Οικονομικών και της Μακροοικονομικής Πολιτικής, ποιοι τον επέλεξαν και τον τοποθέτησαν πρόεδρο στο ΣΟΕ του υπουργείου οικονομικών; Η απάντηση είναι απλή και αυτονόητη. Γλείψιμο και δικομματική μασονία. Ο προϊστάμενός του υπουργός κ. Γκίκας Χαρδούβελης είναι καθηγητής στο” τμήμα χρηματοοικονομικής και τραπεζικής διοικητικής” του Πανεπιστημίου Πειραιά Ο κ. Χαρδούβελης ελέγχει πλήρως το συγκεκριμένο τμήμα. Συνεπώς ο κ. Στεφανάδης είναι ο υποτακτικός, ο “άνθρωπος” του κ. Χαρδούβελη. Ταυτόχρονα, άτομα σαν τον κ. Στεφανάδη επιλέγονται για μέλη της δικομματικής μασονίας ΠΑΣΟΚ-ΝΔ. Η δικομματική νομενκλατούρα, Παπαδήμος, Χαρδούβελης, Στουρνάρας, Προβόπουλος, κ.λπ., λειτουργεί με αρχές, κανόνες και νοοτροπία του αμερικανικο-σιωνιστικού παράγοντα. Γίνεσαι μέλος της δικομματικής νομενκλατούρας, με εντολή του ιερατείου των προστάτιδων δυνάμεων (ΗΠΑ, Γερμανία, Ισραήλ).

Δεν είναι τυχαίο ότι μετά το 2008, που η εθνική μας οικονομία μαστίζεται από μια πρωτόγνωρη παρατεταμένη κρίση, τα κυβερνητικά οικονομικά επιτελεία με την ανικανότητα που επιδεικνύουν, αντί να επιλύουν, συμβάλλουν στην επιδείνωση των υφιστάμενων οικονομικών προβλημάτων. Η δραματική χειροτέρευση των Δημοσίων Οικονομικών της χώρας, όπως αυτή αντικατοπτρίζεται στην αχαλίνωτη αύξηση του δημοσίου χρέους, οφείλεται κυρίως στην ανικανότητα και την ασχετοσύνη των μελών των εκάστοτε κυβερνητικών οικονομικών επιτελείων. Δυστυχώς και για πολλοστή φορά, η επιλογή του κ. Στεφανάδη στη θέση του προέδρου του ΣΟΕ του υπουργείου Οικονομικών επιβεβαιώνει τον κανόνα, ότι δηλαδή ακατάλληλα άτομα επιλέγονται σε καθοριστικής σημασίας κυβερνητικές θέσεις, συντελώντας έτσι στην επιδείνωση των χρονιζόντων προβλημάτων της εθνικής μας οικονομίας.

Πηγή kontraNews

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 

Γράφει ο Γιάννης Λαζάρου 

Την ώρα που ο Έλληνας θα κλαίει την μοίρα του που δεν κατάφερε φέτος να κάνει τις ολοκληρωμένες διακοπές του παρά του έλαχε να αρκεστεί στις μονοήμερες αποδράσεις για θάλασσα και μαύρισμα, θα περάσουν όλα τα προσυμφωνημένα των Μνημονίων και των Μεσοπρόθεσμων. Την ώρα που η ελληνική βουλή θα πει το μεγάλο ΝΑΙ στην ιδιωτικοποίηση ποταμών, νερού και ενέργειας, ο Έλληνας θα πέφτει σε κατάθλιψη που δεν θα πίνει την φραπεδιά του σε ξαπλώστρα θαλάσσης. Ακριβώς την στιγμή που θα ακούγονται τα ΝΑΙ των βουλευτών για το τελειωτικό χτύπημα της εθνικής κυριαρχίας δίνοντας σε διεθνή λαμόγια το νερό για να ποτίζονται τα χωράφια που τα πότισε η αλμύρα του ιδρώτα γενεών αγροτών, ο Έλληνας θα κοιτά θλιμμένα το μαγιό του που δεν θα καταφέρει να λιώσει φέτος η θαλασσινή αλμύρα. Την ώρα που ακόμα και οι πέστροφες των ποταμών θα χάσουν την ελληνική τους ταυτότητα, ο Έλληνας θα σκάει από το κακό του που δεν θα καταφέρει να τρώει το σούσι του σε κάποια παραλία της Μυκόνου, δίπλα από το τζετ σετ της Δύσης.
Ο Έλληνας είναι σε κατάθλιψη βαριά όχι για την χώρα που έχασε αλλά για τις διακοπές που δεν πρόκειται να ξανακάνει. Τυχαία νομίζαμε όλα τα νομοσχέδια που ξεκινάνε το πανηγύρι της ουσιαστικής παράδοσης της εθνικής κυριαρχίας, θα περάσουν από τα καλοκαιρινά τμήματα της Βουλής; Ξέρουν πολύ καλά οι ψηφισμένοι σωτήρες ότι ο Έλληνας ειδικά το καλοκαίρι, δεν σκέφτεται σαν Έλληνας, αλλά ως τουρίστας. Επανάσταση με μαγιό γίνεται μόνο στα gay parade και αυτά τα διοργανώνουν μόνο συριζοπασόκοι τύπου Μπουτάρη. 
Την ώρα λοιπόν, που ο καταθλιμμένος Έλληνας θα στεγνώνει τα δάκρυά του με τον ανεμιστήρα στο διαμέρισμα επειδή φέτος δεν θα πάει διακοπές, οι εκλεκτοί του θα δίνουν 94 εκατ. ευρώ από το κρατικό ταμείο σε 6 εταιρείες να στήσουν σε παρθένα γη μεγάλους ανεμιστήρες (τα λένε και αιολικά) για την εθνική σωτηρία του Έλληνα. Για τον Έλληνα αυτά είναι ψιλά γράμματα αφού αυτός δεν έχει να πάει διακοπές, τι τον νοιάζει αν στη γη που θα πατήσουν οι πυλώνες των αιολικών πάρκων δεν πρόκειται να ξαναπατήσει ούτε ελληνική χελώνα. Το θέμα είναι ότι του Έλληνα τα μαλλιά φέτος δεν θα τα φυσήξει αέρας πελαγίσιος στο μωβ σούρουπο (ποιητικόν και συνασπιστικόν).
Έχει το χάλι του ο Έλληνας φέτος διότι τόσα 5άστερα ξενοδοχεία θα γίνουν πάνω στους αιγιαλούς, τόσα σπα και τόσα beach bar με το νομοσχέδιο που μέχρι τον Ιούλιο θα περάσει, κι αυτός δεν θα έχει την δυνατότητα να πιει ένα μοχίτο με δυόσμο από την Βαυαρία φορώντας με περηφάνια το τσαρούχι-σαγιονάρα Prada στο πόδι. Τι του λέτε του Έλληνα μέσα στην βαριά σκοτούρα της έλλειψης καλοκαιρινών διακοπών; Ότι αλλάζει η ρυμοτομία όλης της χώρας και εκεί που έβλεπες αλσάκι θα σου φυτέψει ο επενδυτής Mall; Ας είχε ο Έλληνας λεφτά φέτος και θα το είχε ξεστοκάρει το Mall από εμπριμέ βερμούδες, ασημί στριγκ και πετσέτες θαλάσσης Armani. Δεν θα έφθαναν ένα εκατομμύριο πολυκαταστήματα για μία μόνο απόδρασή του. Το πρόβλημα της χώρας είναι ότι ο παππούς σου σού άφησε σπίτι σε οικισμό και ξαφνικά στον οικισμό θα γίνει η άλωση της Τριπολιτσάς από όποιον επενδυτή που με τον παρά του μπορεί να χτίσει ό,τι του γουστάρει; Ας είχε ο Έλληνας λεφτά σήμερα και θα το γκρέμιζε από μόνος του το πατρικό για να φτιάξει καφετέρια. Το έχει άλλωστε ξανακάνει όταν έρεαν τα γάλατα και τα μέλια. 
Αν ο Σύριζα, το ΚΚΕ και όλοι οι επαναστάτες παντός καιρού, σήμερα έδιναν το σύνθημα επανάσταση για το δικαίωμα του 75% των Ελλήνων να πάνε κι αυτοί διακοπές όπως πήγαιναν, δεν θα είχε πέσει μόνο το πολιτικό σύστημα της Ελλάδας, αλλά το παγκόσμιο πολιτικοοικονομικό σύστημα. Να ηχεί το εμβατήριο «Παιδιά σηκωθείτε να βγούμε στους δρόμους, με καπέλα, μαγιό και πετσέτες στους ώμους» και ας τολμήσει διμοιρία ΜΑΤ να σταματήσει τις ορδές των καταπιεσμένων τουριστών Ελλήνων. «Δικαίωμα στο μαύρισμα» να γράφουν τα πλακάτ και θα πέφτουν σφαλιάρες με βατραχοπέδιλα στο χέρι. 
Αν σήμερα η Βούλτεψη δεν ξεστόμιζε «δεν έχουν οι εργαζόμενοι δικαίωμα να επεμβαίνουν στις πολιτικές αποφάσεις» και έλεγε «δεν έχουν όλοι οι Έλληνες δικαίωμα να ξαναπάνε διακοπές» σήμερα δεν θα υπήρχε Βουλή, θα γινόταν η Πλατεία Συντάγματος Super Paradise. Γι’ αυτό δεν το λένε και σε αφήνουν κακομοίρη Έλληνα να πίνεις την πίκρα της καλοκαιρινής σου απομόνωσης βλέποντας τις φωτογραφίες παλιότερων καλοκαιριών. Όπως δεν ήσουν άξιος να υπερασπιστείς τους Χειμώνες σου, έτσι θα πληρώσεις το τίμημα του να κυκλοφορείς σε αυτή την χώρα εδώ και δεκαετίες ως τουρίστας.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Να αποτολμήσουμε μία ερώτηση προς το ''σύστημα'':
Για κείνο το υπουργείο της Οικονομίας, δεν υπάρχει κάτι άλλο;
Εννοούμε σε πιό ανθρώπινο. Κάτι που να μοιάζει και λίγο με άνθρωπο, βρε αδελφέ!
Πού στο διάλο βρεθήκανε όλοι οι μεταλλαγμένοι γι αυτή την συγκεκριμένη καρέκλα;

Κοιτάξτε εδώ και τέσσερα χρόνια ποιοί γίνανε υπουργοί οικονομικών
: τρείς μη εκλεγμένοι, διορισμένοι, μισοί άνθρωποι και μισοί τραπεζίτες κι ένας εκλεγμένος μεν, χυδαίος δε, περισσότερο διασταύρωση χοιρινού με παγώνι παρά άνθρωπος!
 
Όλοι όμως είχαν ένα κοινό χαρακτηριστικό: Ήταν εκλεκτοί του αρχηγού των μεταλλαγμένων χερ Σόϊμπλε. Και βεβαίως απόλυτοι θαυμαστές του, και υπάκουοι στις ορέξεις του!

Βέβαια, αν έβαζαν εκεί κάποιον λιγότερο ξεπουλημένο και λιγότερο
εμφανώς μαριονέτα, θα διακινδύνευαν να βρεθούν στην δυσάρεστη (επικοινωνιακά) θέση να τον απολύσουν, ή να παραιτηθεί μόνος του (όχι από ευαισθησία, αλλά για να σώσει μελλοντικά το τομάρι του).

Μην περιμένουμε λοιπόν και πολλά πράγματα, για την ακρίβεια μην περιμένουμε
τίποτα από την τελευταία επιλογή του συστήματος.
Είναι ακριβώς ίδιος με τους προηγούμενους, και τα ίδια θα κανει.

Όλοι αυτοί δεν είναι τελικά το πρόβλημα, παρά  μόνο στο επίπεδο που
αποδέχονται να παίξουν αυτόν τον ρόλο.
 
Το πρόβλημα είναι το είδος της ευρωπαϊκής ένωσης(;) που έχει δημιουργηθεί, οι στόχοι της, το νόμισμα που μας έχουν επιβάλλει, και η μειωμένη Εθνική κυριαρχία που απαιτείται για όλο αυτό το εγχείρημα.

Μεταλλαγμένο είναι τελικά το όλο σύστημα του σύγχρονου Δυτικού τεχνοκρατικού πολιτισμού.

 
Αυτό πρέπει να πολεμήσουμε!

Εδώ όμως, δεν μπορούμε να πολεμήσουμε να ρίξουμε μιά
δωσίλογη κατακουρελιασμένη κυβέρνηση!
''Ζητείται ελπίς''...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Ένα πάρα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Τανέρ Ασκάμ, σχετικά με το Ιράκ και τα όσα συμβαίνουν ή πρόκειται να συμβούν στην χώρα αυτή, δημοσίευσε η τουρκική εφημερίδα Ταράφ, στο οποίο καταγράφονται οι ευθύνες της τουρκικής κυβέρνησης για μία επικίνδυνη εμπλοκή σε μία περιοχή που μόνο προβλήματα μπορεί να μεταφέρει στην Τουρκία.

Κόπωση...
Δεν είναι ωραίο να βάζεις τέτοια επικεφαλίδα όταν η Μέση Ανατολή τείνει να γίνει λίμνη αίματος. Αλλά αν και εσείς παραδίδατε πάνω από 10 χρόνια το μάθημα της Μοντέρνας Ιστορίας Μέσης Ανατολής, το ίδιο συναίσθημα θα αισθανόσασταν.

Ήταν το έτος 2003, όταν στο πανεπιστήμιο της Μινεσσότα οργανώσαμε ένα συνέδριο σχετικά με την κατοχή του Ιράκ και τα αποτελέσματα της. Εκεί είχα τελειώσει με την εξής φράση την ομιλία μου Εάν οι ΗΠΑ και οι δυτικές δυνάμεις πετύχουν να παραμείνουν στο Ιράκ πάνω από 50 χρόνια και συμβάλουν στην δημιουργία μιας κοινής ιρακινής ταυτότητας, τότε η δράση τους θα είναι πετυχημένη, διαφορετικά το Ιράκ θα διασπαστεί.

Για πάνω από 10 χρόνια επαναλαμβάνω αυτήν την άποψη σε κάθε γραπτό μου. Δεν υπάρχει μια κοινή ιρακινή ταυτότητα. Το Ιράκ είναι ένα τεχνητό μόρφωμα-προϊόν της αγγλικής βλακείας που μπόρεσε και στάθηκε ενωμένο χάρη στον δικτάτορα. Από την στιγμή που καταργήθηκε η δικτατορία, το Ιράκ θα επιστρέψει στην φυσική του δομή και θα διασπαστεί ανάλογα με τις εθνικο-θρησκευτικές ταυτότητες. Αυτό είναι όλο. Πραγματικά δεν ξέρω αν πρέπει να γελάσω ή να κλάψω για τα κροκοδείλια δάκρυα των δυτικών και ανατολικών δυνάμεων που ορκίζονται στην ενότητα και την ακεραιότητα του Ιράκ.

Υπάρχουν κάποιες απλές, πολύ απλές αλήθειες, που θα ήταν επωφελές να τις παραθέσω.

Οι Οθωμανοί εάν μπόρεσαν και κράτησαν για αιώνες υπό την επικράτεια τους την περιοχή που λέγεται Ιράκ , αυτό το πέτυχαν καθώς κατέλαβαν αυτή την περιοχή με τρεις διαφορετικές δομές και με κάθε μια από τις τρεις σύστησαν ξεχωριστές σχέσεις. Στον βορά Κούρδοι, στην Βαγδάτη Άραβες σουνίτες και στην περιοχή της Βασόρας σιίτες. Η εικόνα αυτή δεν αλλάζει. Το Ιράκ θα διαιρεθεί, ήδη διαιρείται στα τρία. Δεν πιστεύω πως αυτές οι τρεις διαφορετικές δομές θα ενωθούν σε μια συλλογική ταυτότητα και ακόμη και αν γίνει εμείς δεν θα το δούμε…

Λίβανος, Συρία, Ιορδανία και Ιράκ αποτελούνε στημένες κρατικές δομές. Εμφανίστηκαν ως αποτέλεσμα της πολιτικής των Άγγλων και Γάλλων. Εάν δεν υπήρχαν τα τυφλά συμφέροντα Άγγλων και Γάλλων, τότε οι λαοί της περιοχής μαζί και με τους Εβραίους, μετά από έστω λίγο πνίξιμο του ενός από τον άλλο, θα μπορούσαν ανάλογα με τις συνθήκες της περιοχής να έστηναν ενώσεις μέσα σε λογικά σύνορα.
Σε αυτούς που θα πούνε ¨μα γίνονται αυτά ;¨ και σε αυτούς που αγνοούνε, επιθυμώ να υπενθυμίσω ότι τον Ιανουάριο του 1919 ο τότε ηγέτης του Αραβικού κινήματος Εμίρ Φαϊσάλ και ο θεωρούμενος ως εκπρόσωπος των Εβραίων Χαϊμ Βάισμαν υπέγραψαν μια συνθήκη και ανακήρυξαν σε όλο τον κόσμο πως τα εδάφη την Μέση Ανατολή (Παλαιστίνη) είναι αρκετά μεγάλα και αρκούν για να ζήσουν μαζί Εβραίοι και Άραβες. Ποιος λέτε χάλασε αυτήν την εταιρικότητα Εβραίων και Αράβων;

Ο Ταγίπ Ερντογάν και ο Νταβούτογλου είναι άκρως στενόμυαλοι και αποτυχημένοι πολιτικοί. Οι πολιτικοί τους ορίζοντες περιορίζονται στον ισλαμικό-σουνιτικό κόσμο. Πέραν τούτου, στερούνται αντίληψης του κόσμου. Το έχω γράψει και παλιότερα. Σ ένα περιβάλλον όπου η τάξη των Σάικς-Πικό έχει καταρρεύσει, ήταν δυνατή η ισότιμη και με δημοκρατικό τρόπο συνύπαρξη των διαφόρων εθνικο-θρησκευτικών δομών και η δημιουργία μιας νέας Μέσης Ανατολής. Αλλά για αυτό το θέμα θα χρειαζόταν ηγέτες με ευρύ όραμα που θα έβλεπαν πέρα από τους στενούς ορίζοντες τους και την νοοτροπία του έθνους κράτους.

Οι Ερντογάν και Νταβούτογλου δεν έχουν ούτε την εμπειρία ούτε τον ορίζοντα για κάτι τέτοιο. Αυτοί έδειξαν ότι στερούνται της δυνατότητας να εκφράσουν τις βασικές αξίες του Ισλάμ, όπως και τις παγκόσμιες αξίες της ανθρωπιάς και για αυτό έχασαν. Αποτέλεσαν απλά μια από τις ισχυρές εθνικο-θρησκευτικές ταυτότητες της περιοχής. Υπέπεσαν σε ένα τυφλό σουνιτικό φανατισμό, θέτοντας ξεκάθαρα απέναντι τους, τους αλεβίτες, τους χριστιανούς και τους κοσμικούς κύκλους των Αράβων. Αντί να στηρίζουν τις δημοκρατικές αξίες έναντι του Άσαντ, αυτοί στήριξαν απεριόριστα τα ρεύματα που προβάλλουν τις σουνιτικές-ισλαμικές αξίες και έτσι δεν έκαναν τίποτε άλλο από το να υποδαυλίζουν την εθνικο-θρησκευτική σύγκρουση.

Μετά από αυτά, πάνω κάτω είναι γνωστό τι θα γίνει. Αρκετά πράματα θα εξελιχθούν και ανάλογα με το τι θα μπορέσει να κάνει η Τουρκία στο κουρδικό θέμα. Αλλά αυτό ας είναι θέμα σε άλλο άρθρο.

Τανέρ Ακσάμ
Εφ. Ταράφ 16/6/2014

Πηγή - Μετάφραση "Τουρκικά Νέα"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου