Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

18 Δεκ 2012

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ 

Πολλαπλασιάζονται οι τομείς που η Κύπρος δέχεται πλήγματα από τότε που ο πρόεδρος Χριστόφιας αποφάσισε να οδηγήσει τη χώρα σε καθεστώς Μνημονίου - σε καθεστώς δηλαδή οικονομικής και πολιτικής υποτέλειας προς την ΕΕ. Λογικό είναι οι Κύπριοι να μην έχουν ακόμη συνειδητοποιήσει τις οικονομικές συμφορές που τους περιμένουν.

Ευνόητο είναι να μην αντιλαμβάνονται τις δραματικές επιπτώσεις που πιθανότατα θα έχει το μνημονιακό καθεστώς στις προσπάθειες εξεύρεσης αν όχι δίκαιης, τουλάχιστον ανεκτής λύσης του Κυπριακού. Η συνενοχή σχεδόν όλων των κυπριακών κομμάτων στην αποδοχή του μνημονιακού καθεστώτος και η μη διεξαγωγή αντιμνημονιακού αγώνα από κανένα μεγάλο κόμμα του νησιού έχει προκαλέσει πλήρη συσκότιση του οικονομικοπολιτικού εγκλήματος. Καθώς συχνά οι Κύπριοι αποτελούν στόχο επικρίσεων ή και κακόβουλων επιθέσεων από το εξωτερικό, είμαστε βέβαιοι ότι υποτιμούν τη σημασία και τους στόχους της τεράστιας δυσφημιστικής εκστρατείας εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας που έχουν ξεκινήσει οι Γερμανοί. Στη Γερμανία δημιουργήθηκε ήδη το απωθητικό «κλισέ» για την Κύπρο, το οποίο θα διευκολύνει τη γερμανική κυβέρνηση να σκληραίνει διαρκώς τη στάση της απέναντι στη Λευκωσία και ταυτόχρονα δεκάδες εκατομμύρια Γερμανοί πολίτες να απαιτούν από το Βερολίνο να φερθεί πολύ πιο βάναυσα απέναντι στην Κύπρο!

Τα κορυφαία γερμανικά μέσα ενημέρωσης δημιούργησαν μια πλήρως απαξιωτική εικόνα για το νησί: «Η Κύπρος είναι το πλυντήριο μαύρου χρήματος Ρώσων μαφιόζων ύψους δεκάδων δισ. ευρώ». Τελεία και παύλα! «Αναζητείται σωτήρας για ρωσικά δισεκατομμύρια» ήταν την Παρασκευή ο οκτάστηλος τίτλος σχετικού ρεπορτάζ της «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε». «Η τρόικα βρίσκεται ενώπιον διλήμματος. Αν σώσει την Κύπρο και τις τράπεζές της, θα μπορούσαν να βγάλουν κέρδος από αυτό Ρώσοι ολιγάρχες, των οποίων ο πλούτος ενδεχομένως προέρχεται από αμφίβολες πηγές. Αν δεν τη σώσει, τίθεται πάλι σε αμφισβήτηση η διατήρηση της Ευρωζώνης» υπογραμμιζόταν στους υπότιτλους της ανάλυσης της γερμανικής εφημερίδας. Με άλλα λόγια, ένα μικρό νησί, ορμητήριο Ρώσων μαφιόζων, εκβιάζει τη Γερμανία και υποχρεώνει τη Μέρκελ να δώσει χρήματα των Γερμανών φορολογουμένων για να σωθούν οι κυπριακές τράπεζες όπου έχουν καταθέσει τα δισεκατομμύριά τους οι «εγκληματίες από τη Ρωσία»! Μια προβολή της Κύπρου που δικαιολογημένα κάνει έξω φρενών όλους τους Γερμανούς, οι οποίοι πλέον είναι έτοιμοι να δικαιολογήσουν όχι έναν, αλλά... δέκα τουρκικούς «Αττίλες» εναντίον των Ελληνοκυπρίων!

Είχε προηγηθεί τον Νοέμβριο το κορυφαίο γερμανικό περιοδικό, το «Σπίγκελ», το οποίο είχε πολύ περισσότερους κεντροαριστερούς αναγνώστες παρά συντηρητικούς, με μια ασύγκριτα πιο εμπρηστική ανάλυση εναντίον της Κύπρου για το ίδιο θέμα. «Μια μυστική έκθεση της BND (σ.σ.: της γερμανικής CIA) αποκαλύπτει τώρα ότι από τη βοήθεια προς τις τράπεζες της Κύπρου ωφελούνται πριν από όλους πλούσιοι Ρώσοι, οι οποίοι έχουν καταθέσει το μαύρο χρήμα τους στο νησί της Μεσογείου» τόνιζε στους τίτλους του. Μπουρλότο ήταν και το ρεπορτάζ: «Η διάσωση της Κύπρου έχει κακή φήμη στις Βρυξέλλες και στις πρωτεύουσες της ΕΕ. Η Κύπρος και οι τράπεζές της θεωρούνται από πολλούς φορολογικός παράδεισος και άντρο ξεπλύματος χρήματος» υποστήριζε.

Αποκάλυπτε μάλιστα ότι η BND, η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Πληροφοριών της Γερμανίας, κοινοποίησε την έκθεσή της στις κυβερνήσεις των κρατών της Ευρωζώνης και στη συνέχεια αναζήτησε τρόπους αντίδρασης σε συσκέψεις με εκπροσώπους της ΕΕ και του ΔΝΤ, όπως και της ΕΚΤ. Η BND αναφέρει μάλιστα στην έκθεσή της ότι Ρώσοι πολίτες έχουν στις κυπριακές τράπεζες καταθέσεις ύψους 26 δισ. δολαρίων, ποσό που υπερβαίνει το... ΑΕΠ της Κύπρου! Το «Σπίγκελ» γράφει ότι σε έγγραφο του Ευρωβουλή για το οργανωμένο έγκλημα στη Ρωσία, η Κύπρος αναφέρεται σε πολλά σημεία, ενώ σε έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας για πάνω από 150 διεθνείς περιπτώσεις διαφθοράς κατονομάζονται πολλές εταιρείες και τραπεζικοί λογαριασμοί στην Κύπρο. «Στην περίπτωση της Κύπρου έγινε δεκτό στην Ευρωζώνη ένα κράτος το οποίο στην πράξη δεν πληροί τα κριτήρια της ΕΕ για μια καθαρή οικονομία - και τώρα ακριβώς αυτή η χώρα πρέπει να βοηθηθεί γενναιόδωρα» ισχυρίζεται με εμφανώς δηλητηριώδη διάθεση το «Σπίγκελ». Μέσα σε αυτό το κλίμα, οι Κύπριοι πρέπει να περιμένουν ότι «θα φτύσουν αίμα» κάτω από τον γερμανικό μνημονιακό ζυγό.


Του Κώστα Βενιζέλου 
Η Τουρκία έχει αυτοπαγιδευτεί σε ιδεολογικές προσεγγίσεις και έχασε το παιχνίδι στη Μέση Ανατολή. Οι διαπιστώσεις αυτές ανήκουν σε έναν Τούρκο πρώην πρέσβη, τον Τεμέλ Ισκίτ, ο οποίος έχει γράψει το βιβλίο «Ιστορία, Θεωρία, Θεσμοί και Άσκηση της Διπλωματίας [στην Τουρκία]», που κυκλοφόρησε πρόσφατα σε 4η αναθεωρημένη έκδοση από τις Εκδόσεις του Πανεπιστημίου Μπιλγκί της Κωνσταντινούπολης. Ο Τούρκος πρέσβης, σε συνέντευξή του σε τουρκική εφημερίδα (Ταράφ), θέτει μια σειρά ζητήματα που άπτονται της εξωτερικής πολιτικής της χώρας του. Είναι αρκούντως αποκαλυπτικός και με ψυχρή ανάλυση των δεδομένων αδειάζει την εξωτερική πολιτική της χώρας του. Η δική του αποτίμηση είναι πως η κυβέρνηση Ερντογάν έχει αποτύχει καθώς αντιμετωπίζει την εξωτερική πολιτική με ιδεολογικές αγκυλώσεις.
Σημειώνει πως οι ιδεολογικές προσεγγίσεις στην εξωτερική πολιτική σύρουν μια χώρα συνεχώς σε λάθη. Μια εξωτερική πολιτική με θρησκευτική και εθνοτική βάση είναι καταδικασμένη στην αποτυχία, σημειώνει προσθέτοντας ότι σε μια τέτοια περίπτωση χάνεται η ευελιξία που απαιτείται και «αυτοπαγιδεύεται» σε μία πλευρά. Σύμφωνα με τον Τούρκο πρέσβη, η Άγκυρα, συμπεριφερόμενη ιδεολογικά, έχει παγιδευτεί στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, τον σουνιτισμό και τον τουρκισμό και κατηγορεί τόσο τον ΟΗΕ όσο και την Ε.Ε.
Ενδιαφέρον έχει η προσέγγισή του για τις παρεμβάσεις της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή. Και έχουν ενδιαφέρον καθώς ο Ερντογάν επιχειρεί να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο στην περιοχή. «Η Τουρκία δεν είναι παίκτης που κινεί τα νήματα στη Μέση Ανατολή, δεν έχει πρωταγωνιστικό ρόλο. Επειδή μεροληπτεί δεν μπορεί να είναι διαμεσολαβητής, δεν μπορεί να αποφασίσει την κατεύθυνση που θα πάρουν τα πράγματα, αντιθέτως τρέχει πίσω από τα γεγονότα. Επίσης συνδέει και εξαρτά την πολιτική της με το Ιράκ και τη Συρία από το κουρδικό πρόβλημα», αναφέρει.
Και επί τούτου αναδεικνύει ένα ζήτημα που έχει σημασία: «Αν η Τουρκία δεν μπορέσει να λύσει το πρόβλημα του ΡΚΚ και το Κουρδικό, δεν μπορεί να εφαρμόσει στη Μέση Ανατολή μια εξωτερική πολιτική που θα έχει οποιαδήποτε επιρροή. Διότι, τα προβλήματα αυτά τα φέρνουν μπροστά μας συνεχώς σαν στοιχεία εκβιασμού λένε: «Εσύ μιλάς για δημοκρατία σε άλλες χώρες, αλλά δεν μπορείς να εξασφαλίσεις τη δημοκρατία και την ισοπολιτεία στο εσωτερικό σου». Βεβαίως σε σχέση με τις ευρωπαϊκές φιλοδοξίες της Τουρκίας, ο πρέσβης, Τεμέλ Ισκίτ, αποφεύγει να αναφερθεί στο εμπόδιο του Κυπριακού. Γενικά, όμως, δεν ασχολείται με το Κυπριακό.
Για τον Τούρκο πρώην πρέσβη, οι Ερντογάν και Νταβούτογλου επιδιώκουν ένα είδος «τουρκο-ισλαμικής αναγέννησης». Και προσπαθούν να πραγματοποιήσουν αυτή την «τουρκο-ισλαμική αναγέννηση» μέσω της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Συνδέει δε αυτές τις επιδιώξεις με κάποιες τοποθετήσεις του Ερντογάν όταν αξιολογεί τα Ηνωμένα Έθνη, όταν απαξιώνει την Ευρωπαϊκή Ένωση. Προσπαθεί, σημειώνει, να ρίξει τα θεμέλια της τουρκο-ισλαμικής αναγέννησης, της οθωμανικής αναγέννησης.
Ποιο, όμως, το αποτέλεσμα αυτών των κινήσεων από πλευράς των Ερντογάν και Νταβούτογλου; «Πρέπει να σημειωθεί όμως ότι τέτοιες σκέψεις στον 21ο αιώνα είναι σκέψεις ημι-ιμπεριαλιστικές», απαντά ο Ισκίτ, τονίζοντας ότι ο (Τούρκος) πρωθυπουργός όσο και αν προσπαθεί να παρουσιάσει -διορθωμένο- αυτό το όραμα ως πολιτισμό, στο όραμα αυτό υπάρχει η επιθυμία της εγκαθίδρυσης κυριαρχίας. Ως εκ τούτου, ο πρωθυπουργός λέει «εμείς θα μάθουμε στη Δύση τον εθνικισμό και την εθνότητα».
Ο πρέσβης της Τουρκίας Τεμέλ Ισκίτ, σε φωτογραφία της εφημερίδας «Ζαμάν», ασκεί σφοδρή και δίκαιη κριτική στην εξωτερική πολιτική των Ερντογάν και Νταβούτογλου
Μόνο στην αρχή θεωρήθηκε «νησίδα σταθερότητας» Ο ΠΡΕΣΒΗΣ Ισκίτ εκτιμά πως η Τουρκία έχει αρχίσει να χάνει την όποια επιρροή της στη Μέση Ανατολή ολοένα και περισσότερο. Υποστηρίζει πως στην πρώτη αβεβαιότητα που δημιούργησε η Αραβική Άνοιξη, η Τουρκία, λόγω των σχέσεών της με τη δύση, αξιολογήθηκε σαν μια νησίδα σταθερότητας στην περιοχή και δημιουργήθηκε μια ελπίδα γύρω από αυτή. Στην αβεβαιότητα της Αραβικής Άνοιξης, αναφέρει, η Αμερική θεώρησε την Τουρκία εγγύηση της σταθερότητας και κατά κάποιο τρόπο γραπώθηκε από αυτήν.
Καθώς όμως προχωρούσε η πορεία που ονομάστηκε Αραβική Άνοιξη, αναδύθηκαν νέες ισορροπίες ισχύος και η αβεβαιότητα άφησε τη θέση της σε αυτές τις νέες ισορροπίες ισχύος. Δημιουργήθηκαν, όπως ανέφερε, θρησκευτικο-δογματικά μέτωπα που προσιδιάζουν στη Μέση Ανατολή. Αναδύθηκε το Σιιτικό Μπλοκ και το Σουνιτικό Μπλοκ. Εν τω μεταξύ, τονίζει, έγινε αντιληπτό ότι η Τουρκία δεν ανήκει, στον βαθμό που νομίζεται, στη Μέση Ανατολή.
Δηλαδή, έγινε αντιληπτή η πραγματικότητά του ότι κατά βάθος η Τουρκία προσπάθησε πιεστικά να προβάλλει τον εαυτό της ωσάν να ήταν ένας σημαντικός πρωταγωνιστής στη Μέση Ανατολή, ότι παραβίαζε την πόρτα της περιοχής. Γιατί η θέση της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή ήταν τεχνητή! Εντέλει, επισημαίνει, περιήλθε στην κατάσταση μιας χώρας που ενώ δεν ανήκει στη Μέση Ανατολή, προσπαθεί να δημιουργήσει την εντύπωση ότι ανήκει και θέλει να επιβάλει αυτή την εικόνα.


Δηλαδή πόσο έξυπνοι είναι οι μηχανισμοί σου, ρε Κράτος, που θέλουν να με βάλουν να πλακωθώ με τους φαρμακοποιούς επειδή μου ζητάνε να πληρώσω τα φάρμακά μου; Πλήρωσα ποτέ ασφαλιστικές εισφορές στο φαρμακοποιό; Τίποτα δε μου χρωστάει εκείνος. Εσύ μου τα χρωστάς, Κράτος απατεώνα.

Πόσο έξυπνο είσαι, ρε Κράτος, που βάζεις τους μηχανισμούς σου να με πείσουν ότι 
«Κράτος είμαστε όλοι»; Εγώ είμαι πολίτης. Εσύ έχεις υποχρέωση να με υπηρετείς. Εγώ σε πληρώνω χρόνια ολόκληρα. Κι εσύ με κλέβεις χρόνια ολόκληρα. Αν είναι να μπει κάποιος φυλακή επειδή χρωστάει στον άλλον, είσαι εσύ κι όχι εγώ. Δεν είσαι ανώνυμο κράτος. Έχεις το πρόσωπο του κάθε κόμματος που υποσχέθηκε να με υπηρετεί και το ονοματεπώνυμο του κάθε πρωθυπουργού.

Πόσο γαλαζοαίματο είσαι, ρε Κράτος καθώς όλοι όσοι μπερδεύονται με τα της διαχείρισής σου αποτελούν μια τεράστια οικογενειακή συγκέντρωση; Ο Γιάννος Παπαντωνίου βάφτισε την κόρη του Στουρνάρα. Η σύζυγος του Παπαντωνίου, δεν έχει δηλώσει τα χρήματα που είχε καταθέσει σε υποκαταστήματα της HSBC στη Γενεύη, ύψους άνω των 2 εκατ. δολαρίων και τώρα «ελέγχεται». Από ποιους ελέγχεται; Από υπηρεσίες των οποίων o Στουρνάρας είναι πολιτικός προϊστάμενος. Θες να με τρελάνεις ρε Κράτος, και να πειστώ ότι μέσα σ’ ένα τεράστιο σόι πολιτικο-επιχειρηματιών ελέγχεστε μεταξύ σας;

Για πόσο μάγκας περνιέσαι ρε Κράτος που αρνήθηκες να χρησιμοποιήσεις την έστω πειραγμένη λίστα Λαγκάρντ με το επιχείρημα ότι δεν προερχόταν από νόμιμη πηγή; Εδώ ρε Κράτος γελοίο έχεις δημιουργήσει τετραψήφιο αριθμό για να ρουφιανευόμαστε ανώνυμα οι πολίτες μεταξύ μας έστω και για «περίεργα πολυτελή βίο», κι όταν πέσει ανώνυμη ρουφιανιά, πας και κάνεις έλεγχο. Αυτό είναι νόμιμο δηλαδή, αλλά η λίστα Λαγκάρντ που ήξερες ποιος σου την έδωσε, δεν είναι;

Πόσο απίστευτος καραγκιόζης είσαι ρε Κράτος που θες να με πείσεις ότι κυνηγάς τη φοροδιαφυγή, την ώρα που για ακόμη μια φορά τη νομιμοποιείς παρέχοντας μια ντουζίνα φοροαπαλλαγές στους εφοπλιστές; Αυτό δεν είναι νόμιμη φοροδιαφυγή δηλαδή; Αλλά επειδή συνήθισες κάθε μέρα να δίνεις στη δημοσιότητα ονόματα συλληφθέντων για χρέη εκατομμυρίων στο Δημόσιο και θες να σου λέμε «μπράβο» και «ζήτω», για πες μας πόσα μάζεψες απ’ όλους αυτούς; Για εκατοντάδες εκατομμύρια έκανες συλλήψεις. Γιατί δε μας λες πόσα πήρες; Μήπως επειδή δεν πήρες τίποτα; Μήπως επειδή τους ήθελες μόνο για πυροτέχνημα; Μήπως επειδή η νομοθεσία σου που διευκολύνει τη φοροδιαφυγή, σ’ έκανε να πάρεις μόνο τ’ αρχίδια σου;

Πόσο κѠλ⓪κράτος είσαι ρε Κράτος που ενώ ομολογείς ότι δε μπορείς ή το πιθανότερο δε θες να ελέγξεις τα τέσσερα όλα κι όλα διυλιστήρια που υπάρχουν στην Ελλάδα, έρχεσαι και φορτώνεις σ’ εμένα την ποινή για λαθρεμπόριο καυσίμων; Δεν πήρα φέτος πετρέλαιο. Κυκλοφορώ στο σπίτι με 5 μπλούζες, 2 παλτά και 3 σώβρακα από μέσα εξ αιτίας των ελέγχων που δε θες να κάνεις και ζητάς να σε σεβαστώ;

Πόσο ξεφτιλισμένο είσαι ρε Κράτος την ώρα που κάνεις τα πάντα για να ενισχύσεις τη φοροδιαφυγή σε κάθε κοινωνικό στρώμα; Εμένα, Κράτος τρισάθλιο, αν έρθει η ιδιοκτήτρια και μου προτείνει να δηλώνω ότι πληρώνω μικρότερο ενοίκιο επειδή της έχεις αυξήσει το φόρο αλλά τον μείωσες σε όσους νοικιάζουν ολόκληρα κτίρια και παίρνουν ενοίκια εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, γιατί να της το αρνηθώ; Ούτως ή άλλως Κράτος σάπιο, μου αφαίρεσες το δικαίωμα να δικαιολογώ το ενοίκιό μου στη φορολογική δήλωση, ενώ η ιδιοκτήτρια του σπιτιού θα μου κόψει 30 ευρώ που τα έχω ανάγκη. Αυτό γουστάρεις ανώμαλο Κράτος, να με κάνεις για 30 ευρώ τον μήνα συμμέτοχο στη φοροδιαφυγή κι ύστερα να βάζεις τον κάθε σκατοκουβά σου να δηλώνει ότι όλοι μαζί τα φάγαμε.

Κράτος, δεν τα πηγαίναμε ποτέ καλά εμείς οι δύο. Χαίρομαι που βλέπω όλο και περισσότερους να μην τα πηγαίνουν καλά μαζί σου. Νιώθω ωραία που βλέπω χτεσινούς νοικοκυραίους να σε σιχαίνονται και να σε βρίζουν. Κράτος, κάθε μέρα που ξυπνάω μου ζητάς λεφτά. Δε σε νοιάζει πού θα τα βρω, αλλά μου ζητάς λεφτά για να καλύψεις τις τρύπες που αφήνουν οι πολιτικοί και οι κολλητοί τους επιχειρηματίες. Μου κόβεις κάθε φοροαπαλλαγή, αλλά διατηρείς όλες τις φοροαπαλλαγές στους βουλευτές. Κοροϊδεύεις ότι δε θα κόψεις τις φοροαπαλλαγές για τα παιδιά – λες και κάνεις χάρη – αλλά τα παίρνεις από το τέλος επιτηδεύματος και τα χαράτσια.

Κράτος ασυγκράτητης μ@λ@κί@ς, μόνο δύο επιλογές μου αφήνεις. Ή να σαλτάρω ή να σε στείλω να γ@μηθ€ίς. Σε πληροφορώ μετά λύπης σου ότι δεν έχω κανένα σκοπό να σαλτάρω. Οπότε, άντε και γ@μησ⓪υ.


Γερμανική κατοχή με αγγλικό δίκαιο.
Η πεμπτουσία της ευρωπαϊκής ιδέας. Ή μήπως της παγκοσμιοποίησης; Ή μήπως της παλιάς καλής αποικιοκρατίας;

Έτσι όπως τα εκφράζει όλα αυτά εις ό,τι αφορά τους πλούσιους φοροφυγάδες ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ δηλώνοντας ότι «δεν είναι πλέον Γάλλος αλλά Ευρωπαίος».
Ή όπως την εξέφρασε στα καθ’ ημάς ο κ. Ρέστης, απευθυνόμενος στην Αριστερά και το ενδεχόμενο φιλολαϊκής κυβέρνησης: «για να μας φορολογήσετε πρέπει πρώτα να μας πιάσετε».

Αντιθέτως, για τον πολύ κόσμο η νέα αποικιοκρατία οδηγεί ακόμα και σε εικονικά διαζύγια ορισμένα νεαρά ζευγάρια προκειμένου να μετριάσουν το άχθος των φόρων.
Όπως και να ’χει, αυτά που προέλεγαν μη ακουόμενοι ορισμένοι πολιτικοί και πολίτες για την απώλεια της ασυλίας της χώρας απέναντι στους πιστωτές της είναι πλέον γεγονός.

Οι πιστωτές της χώρας έχουν πλέον πλήρη δικαιώματα κατάσχεσης σε κάθε μορφή εθνικού πλούτου στη βάση αποφάσεων που μπορούν να εκδώσουν δικαστήρια της Βρετανίας και του Λουξεμβούργου(Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, φύλλο 240, 12-12-2012).

Έσκιζε τα ιμάτιά του ο κ. Βενιζέλος στις αιτιάσεις του κ. Γιώργου Κασιμάτη, του κ. Γιώργου Κατρούγκαλου, του κ. Κωνσταντίνου Χρυσόγονου κι αρκετών άλλων ότι η Ελλάδα παραιτείται του δικαιώματος ασυλίας εις ό,τι αφορά τη δημόσια περιουσία - έσκιζε λοιπόν τα ιμάτιά του ο κ. Βενιζέλος ότι τέτοιο θέμα δεν τίθεται και ότι όλα αυτά είναι ψέματα - ψεύτης για πολλοστή φορά βγήκε ο ίδιος. Μικρό το κακό, το μεγάλο κακό είναι ότι η Ελλάδα βρίσκεται υπό (και) νομική κατοχή με υπογραφή ΣαμαράΒενιζέλου (βεβαίως - βεβαίως) κι αυτού του κακομοίρη του Κουβέλη.

Όμως έτι ανησυχητικόν είναι και το εξής: όταν κατά πρώτον ετέθη θέμα ισχύος του αγγλικού δικαίου, έγινε μεγάλη φασαρία, έκπληκτοι κι έξαλλοι άκουγαν πολλοί Έλληνες τα ανήκουστα. Έκτοτε φαίνεται άκουσαν τόσα πολλά που όταν εν τέλει το αγγλικό δίκαιο καθιερώθηκε εις όσα αφορούν τις τυχόν απαιτήσεις των πιστωτών μας επί τη δημόσια περιουσία, δεν άνοιξε μύτη.

Μόνον ένα (εκτενές όμως και άκρως κατατοπιστικό) δημοσίευμα της «Ελλάδας Αύριο» του κ. Γιώργου Αυτιά έριχνε χθες φως στο γεγονός, καθώς και μια δήλωση του κ. Κουρουμπλή - τουλάχιστον μόνον αυτά αντελήφθη η αφεντιά μου.
Όμως, φοβάμαι ότι και χαμός να γινόταν στον μη διαπλεκόμενο Τύπο, και πάλι ο εθισμός μας στην κατοχή θα υπερίσχυε - το γεγονός δεν είναι πια τρομακτικό, αλλά συνηθισμένο (κι αυτό είναι αληθινά τρομακτικό).

Τι όμως είναι συνηθισμένο; ότι τίποτα από τον πλούτο της χώρας, απολύτως τίποτα δεν μπορεί να εξαιρεθεί από τη δυνατότητα των πιστωτών μας να το κατάσχουν με αποφάσεις ξένων δικαστηρίων -πάντα βασισμένων στο αγγλικό δίκαιο- έως το 2060!  
«Ούτε το δικαιούχο κράτος (Ελλάδα), ούτε η Τράπεζα της Ελλάδος, ούτε κανένα απ’ τα αντίστοιχα περιουσιακά του στοιχεία εξαιρούνται, λόγω εθνικής κυριαρχίας ή για άλλον λόγο της δικαιοδοσίας κατάσχεσης (...)». Ταύτα αποφαίνεται το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους. Του ελληνικού κράτους εννοείται.

Με έναν λόγο, τον πρώτο λόγο για τα της Δανειακής Σύμβασης τον έχουν πλέον τα δικαστήρια του Λουξεμβούργου και της Αγγλίας. Με υπογραφή Σαμαρά.
Μπορεί για ορισμένους ραγιάδες αυτό το καθεστώς κατοχής, που μάλιστα διαρκώς επεκτείνεται, να μην έχει καμιά σημασία ή για ορισμένους άλλους, στο πλαίσιο της γενίκευσης «έτσι είναι ο καπιταλισμός», να μην κάνει καμιά διαφορά η κατίσχυση του αγγλικού δικαίου ή η εγκατάσταση γερμανικής διοίκησης στην Ελλάδα.

Όμως κάνει. Στο πλαίσιο αυτής της νέας κατοχής από τη νέα Τάξη -γερμανική αυτήν τη φορά- η Γερμανία θα επιχειρήσει ακόμα και την αναδιάταξη της αστικής τάξης στη χώρα - άλλους θα «φάει», σε άλλους θα αναθέσει αυξημένα καθήκοντα διεκπεραιώσεων. Όλες αυτές οι ενδοαστικές ανακατατάξεις θα συμβούν για να χειραγωγηθεί περισσότερο ο λαός. Τη θέση πλουσίων που θα «πέσουν» άλλοι πλούσιοι θα πάρουν(από άλλες «λίστες»), αλλά έτσι ακόμα πιο οργανωμένο και φρεσκαρισμένο το σύστημα θα επιβάλει στον λαό ακόμα πιο άγρια λιτότητα, καταστολή και σκλαβιά.

Αυτήν την αναδιάταξη μιας αστικής τάξης-κάπο των Γερμανών θα ακολουθήσει και θα εκφράσει μια πολιτική αναδιάταξη των δυνάμεων του αστικού κομματικού τόξου, Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, «εκσυγχρονιστών» και της Αριστεράς που πια έχει περάσει απέναντι.

Αυτή ακριβώς θα είναι η προσπάθεια Σαμαρά στο αμέσως επόμενο διάστημα, να δημιουργήσει δηλαδή ένα «νέο» κόμμα-σχήμα της Κεντροδεξιάς που με παρακολουθήματα απ’ τον κεντροαριστερό χώρο, θα μπορούν να λειτουργήσουν στο πλαίσιο της νέας κατοχής ρυθμίζοντας τις σχέσεις: α) κατακτητών -  κατεχομένων και β) τις εσωτερικές σχέσεις του υπηρετικού προσωπικού των κατακτητών. Ποιος τρώει τι, πώς και πόσο.

Θα πείτε ίσως ορισμένοι ότι «κατοχή» είναι βαριά λέξη. Είναι. Αλλά όταν καταλύεται το Σύνταγμα, όταν νομοθετεί καθ’ υπαγόρευσιν του Σόιμπλε η Βουλή, όταν η κυβέρνηση εκτελεί διαταγές της Τρόικας και της Μέρκελ, κι όταν η ασυλία της χώρας βρίσκεται στα χέρια Άγγλων δικαστών γερμανικών συμφερόντων, τι έχουμε;

Μόνον τη γερμανική σημαία στην Ακρόπολη δεν έχουμε (την έχουμε στο Μαξίμου, στη Βουλή, την Τράπεζα της Ελλάδος και στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους)...

email: stathis@enikos.gr
Του Στάθη από enikos
Παραστατικά ύψους τουλάχιστον 20 εκατομμυρίων ευρώ που δεν δικαιολογούνται έχει βρει η Αστυνομία σε ύποπτες ΜΚΟ, που σπαταλούσαν χρήματα από το δημόσιο για την επιδότηση… δραστηριοτήτων!

Μετά από πολλούς μήνες ερευνών της οικονομικής αστυνομίας, έφτασε η στιγμή της άσκησης ποινικών διώξεων για απάτη και ξέπλυμα χρήματος σε βάρος Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων. Η πρώτη ποινική δίωξη ασκήθηκε από την εισαγγελία Αθηνών στη ΜΚΟ «Κύκλος της Πάτμου», στην οποία εμπλέκονται επιχειρηματίες, πολιτικοί μηχανικοί, διπλωματικοί υπάλληλοι.

Από τις αρχές του 2010 , η συγκεκριμένη ΜΚΟ έχει τεθεί σε καθεστώς εκκαθάρισης, γράφει το Βήμα της Κυριακής. Άρχισε να δραστηριοποιείται τη δεκαετία του ’90 και είχε στόχο τη σύνδεση της θρησκευτικής συνείδησης με το περιβάλλον.

Προωθήθηκε διοργανώνοντας εννέα συμπόσια, για τα οποία ξοδεύτηκαν μεγάλα χρηματικά ποσά. Συνήθως, τα συμπόσια διοργανώνονταν εν πλω στο Μισσισσιπή, το Νείλο, τον Δούναβη ή και την Αρκτική.

Σύμφωνα με την αστυνομία, ο Κύκλος της Πάτμου, είχε δώσει 600.000 ευρώ για να ναυλώσει παγοθραυστικό και να φιλοξενήσει σε αυτό δεκάδες καλεσμένους σε συμπόσιο στο Βόρειο Πόλο! 

Στα συμπόσια της ΜΚΟ παραβρισκόταν πρώην εστεμμένοι, ανώτατοι κληρικοί από πολλές χώρες του κόσμου, ο πρώην αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Αλ Γκορ, ο πρώην επικεφαλής του ΟΗΕ Κόφι Ανάν.

Ο Κύκλος της Πάτμου έχει χρηματοδοτηθεί για τις δραστηριότητές του με 1.190.000 ευρώ από το υπουργείο Εξωτερικών, 1,2 εκατ. ευρώ από τον ΟΠΑΠ, 300.000 ευρώ από τη Βουλή και περίπου 60.000 ευρώ από το υπουργείο Πολιτισμού.

Από τις αστυνομικές και δικαστικές έρευνες προέκυψε ότι ο Κύκλος της Πάτμου είχε σε λογαριασμό στην Εθνική Τράπεζα του Λονδίνου 4,2 εκατ. ευρώ, για το οποίο κανένας από τη ΜΚΟ είχε ενημερώσει τις αρχές που έκαναν τις έρευνες. Έγγραφο της Αστυνομίας, σύμφωνα με το Βήμα, αναφέρει ότι από τον συγκεκριμένο λογαριασμό διατέθηκαν χρήματα προς άγνωστες ΜΚΟ. Κάποια ποσά καταλήξαν στα χέρια συγγενικών πρόσωπων συμμετεχόντων στον «Κύκλο».

Η Οικονομική Αστυνομία ερευνά και υπόθεση ακινήτου στο Χορευτό Πηλίου το οποίο αγόρασε μέσω off shore εταιρείας μέλος της ΜΚΟ.

Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύονται στο Βήμα της Κυριακής σε εξέλιξη βρίσκονται οι έρευνες και για τις ΜΚΟ Αληλλεγγύη, «Διεθνές Κέντρο Αποναρκοθέτησης», το Κέντρο Στρατηγικού Σχεδιασμού για την Ανάπτυξη «Δήμητρα», ο Διεθνής Οργανισμός Γαλλοφωνίας, το Ιδρυμα Αγά Χαν, το Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό και Ερευνητικό Κέντρο Αθηνών και άλλες οργανώσεις.


Πηγή: NewsIT
Ενας διακεκριμένος γερμανός ψυχολόγος, o Γκέργκ Πίπερ, ειδικευμένος στην αντιμετώπιση τραυματικών καταστάσεων, επισκέφθηκε την χώρα μας και έδωσε αφορμή στην Frankfurter Allgemeine Zeitung να δημοσιεύσει ένα άρθρο με τίτλο «Μια κοινωνία στο κενό».

«Πόσο θα αντέξει αυτή η κοινωνία πριν εκραγεί; Είναι θέμα χρόνου η συλλογική απελπισία να ξεσπάσει σε βία που θα απλωθεί σε όλη τη χώρα», σημειώνει το δημοσίευμα.
Το άρθρο της γερμανικής εφημερίδας ξεκινά αναφέροντας ότι η αντιμετώπιση των τραυμάτων είναι η ειδικότητα του Γκέοργκ Πίπερ.  Στην Αθήνα βρέθηκε με αφορμή ένα εκπαιδευτικό σεμινάριο ψυχολόγων και ψυχιάτρων.
Το δημοσίευμα μεταφέρει τη δραματική που περιγράφει ο Πίπερ: γυναίκες που έμειναν χωρίς ασφάλιση και γυρνούσαν από νοσοκομείο σε νοσοκομείο για να… γεννήσουν. Άνθρωποι που ανήκαν πριν από λίγα χρόνια στη μεσαία τάξη να ψάχνουν σε κάδους. Μιλά για έναν 40χρονο καρδιοπαθή που έφερε μαζί του στο νοσοκομείο σεντόνια και φαγητό καθώς το προσωπικό είναι απλήρωτο και για γιατρούς και νοσοκόμες που… καθάριζαν τουαλέτες. Προσθέτει ότι από το νοσοκομείο έλειπαν πράγματα όπως… γάντια και καθετήρες.
«Για τον Γερμανό καταναλωτή ειδήσεων, η κρίση είναι πολύ μακριά, μια μακρινή απειλή κάπου στον ορίζοντα», τονίζει.
«Περιλαμβάνει ειδήσεις που αφορούν τον Μόνιμο Μηχανισμό Στήριξης, το «κούρεμα», «τρύπες στην οικονομία», την τρόικα, την επαναγορά ομολόγων, χωρίς πραγματικά να καταλαβαίνουμε τι σημαίνουν όλα αυτά».
Και συνεχίζει : «Την αλήθεια όμως δεν την μαθαίνουμε, ούτε για την Ελλάδα, ούτε για την Ευρώπη. Προφανώς κανείς δεν τολμάει να μας την πει. Ο Πίπερ κάνει λόγο για μια «τεράστια προσπάθεια απώθησης της πραγματικότητας. Κυρίως ο αμυντικός μηχανισμός των πολιτικών λειτουργεί θαυμάσια σε αυτόν τον τομέα». Ο ίδιος ο Πίπερ όμως δεν απωθεί την πραγματικότητα.
«Η κατάσταση στην Ελλάδα τον Οκτώβριο του 2012 είχε ως εξής: έγκυες που ζητιάνευαν από νοσοκομείο σε νοσοκομείο, επειδή δεν έχουν κοινωνική ασφάλεια πλέον και κανείς δεν θέλει να τις βοηθήσει να γεννήσουν. Άνθρωποι που μέχρι πρόσφατα ανήκαν στη μεσαία τάξη, νέοι, ηλικιωμένοι, παιδιά, μαζεύουν από τις λαϊκές φρούτα και λαχανικά πεταμένα στους δρόμους. Ένας ηλικιωμένος διηγείται ότι δεν μπορεί να αγοράσει τα φάρμακα για την καρδιά του γιατί του έκοψαν τη σύνταξη στο μισό. Ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα δεν έχουν πετρέλαιο θέρμανσης»…
Μιλώντας για την ελληνική κοινωνία ο Πίπερ κάνει λόγο για συλλογικό τραύμα.
«Οι άνθρωποι ξεχειλίζουν από οργή την οποία μεταφέρουν στην οικογένειά τους. Οι νέοι μεταφέρουν την οργή στο δρόμο. Αυξάνεται ο αριθμός συμμοριών που επιτίθεται σε μετανάστες», επισημαίνει.

Πηγή  newsbomb.gr

Τα κράτη-μέλη της ΕΕ θα πρέπει να αναδιοργανώσουν ριζικά τα συνταξιοδοτικά τους συστήματα και να συγκρατήσουν το χρέος, αναφέρει έκθεση της Κομισιόν.

Στην έκθεση επισημαίνεται ότι περίπου οι μισές από τις 27 χώρες της Ένωσης θα έχουν ποσοστό χρέους/ΑΕΠ μεγαλύτερο του 60% το 2014.

Επίσης, η έκθεση σημαίνει «συναγερμό» για την Ισπανία και την Κύπρο, αναφέροντας ότι οι δύο χώρες αντιμετωπίζουν δημοσιονομικές πιέσεις στο άμεσο μέλλον, ήδη από το 2013.

Οι ειδικοί της κομισιόν επισημαίνουν ότι «η επιδείνωση των δημοσιονομικών θέσεων και οι αυξήσεις στα κυβερνητικά χρέη από το 2008-09, μαζί με την δημογραφική μεταβίβαση εξαιτίας της γήρανσης του πληθυσμού, καθιστούν και τα δύο μαζί τη δημοσιονομική βιωσιμότητα μια οξεία πολιτική πρόκληση».

Η έκθεση βιωσιμότητας είναι μια λεπτομερής έρευνα στο χρέος του δημοσίου τομέα στην ΕΕ. Λαμβάνει υπόψη τις δημογραφικές τάσεις που θα μπορούσαν να ασκήσουν πιέσεις στα συστήματα κοινωνικής πρόνοιας μακροπρόθεσμα.

Επισημαίνεται ακόμη ότι συνολικά το επίπεδο χρέους/ΑΕΠ της ευρωζώνης δεν θα αλλάξει πολύ στις επόμενες δεκαετίες, εάν δεν αλλάξουν οι πολιτικές. Η βασική πρόβλεψη κάνει λόγο για το χρέος της ευρωζώνης να φθάσει στο 88,6% του ΑΕΠ το 2020 και το 86,3% του ΑΕΠ το 2030, ενώ για φέτος προβλέπεται στο 92,8%.

Oι εμφανίσεις του ΓΑΠ στην Ελλάδα όλο και σπανίζουν. Με άλλοθι τις διαλέξεις στο εξωτερικό ο Παπανδρέου βρισκεται ελάχιστα στην Ελλάδα. Στο «Πρώτο Θέμα» διαβάζουμε ότι την ίδια οδό διαφυγής επιλέγουν και οι τρεις πρώην υπουργοί, ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, η Άννα Διαμαντοπούλου και ο Παύλος Γερουλανος, που τώρα κάνουν το πρώτο βήμα της ακαδημαϊκής τους καριέρας, ακολουθούν τον κ. Παπανδρέου στη νέα του σταδιοδρομία ως ομιλητή με το αζημίωτο σε συνέδρια ανά τον κόσμο με θέμα την ελληνική δυστυχία.

Η καριέρα τους είναι το άλλοθι για την εγκατάλειψη μιας χώρας που την οδήγησαν στην κόλαση και τώρα σπεύδουν οι ίδιοι να απομακρυνθούν από την διακεκαυμένη χώρα.

Σύμφωνα με καταιγιστικές πληροφορίες και οι πολιτικοί διάδοχοι των Παπανδρέου-Παπακωνσταντίνου αλλά και οι τεχνοκράτες που έντυσαν τα δολοφονικά μνημόνια ετοιμάζονται για μετεγκατάσταση στο εξωτερικό. Κορυφαίοι πολιτικοί της χώρας έχουν ήδη αγοράσει κατοικίες σε ΗΠΑ και Αγγλία-κάποιοι με άλλοθι τις σπουδές των παιδιών τους-και με γοργούς ρυθμούς μεθοδεύουν την φυγή τους από την χώρα.

Κι όλα αυτά γιατί τρέμουν αυτό που έρχεται. Την ώρα δηλαδή που θα στερέψουν εντελώς οι κάνουλες των δανειστών μας. Άλλωστε η περίφημη δόση που θα παίρναμε σήμερα προβλέπει ελάχιστο μετρητό χρήμα. Μόλις 7 δις-τα υπόλοιπα είναι σε ομόλογα. Και μετά το χάος για μια δεκαετία ολόκληρη η για πάντα σε περίπτωση που αποδειχθούν υπερβολικές οι προβλέψεις για τα πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου.

Ιδού πόσα είναι τα περίφημα λεφτά της δόσης που παίρνουμε σήμερα-σύμφωνα με το capital.gr-«περί τα 18,3 δισ. ευρώ «κατευθύνονται» σήμερα από το Λουξεμβούργο για την Αθήνα και άλλα 16 δισ. ευρώ αναμένονται την Τετάρτη».

Το σημερινό πακέτο αφορά με την μορφή «ρευστού» τα 7 δισ. ευρώ της δόσης που θα τροφοδοτήσουν τον προϋπολογισμό και τα 11,3 δισ. ευρώ με την μορφή ομολόγων εξάμηνης διάρκειας, που θα χρειασθούν για την εκκαθάριση της επαναγοράς ομολόγων.

Στην συνέχεια με την μορφή ομολόγων τριετούς διάρκειας άλλα 16 δισ. ευρώ θα μετακινηθούν την Τετάρτη από το Λουξεμβούργο προς το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας για την επόμενη φάση της ανακεφαλαιοποίησης.

Αυτό είναι και το σύνολο της δόσης των 34,3 δισ. ευρώ που συμφωνήθηκε να εκταμιευθεί πριν από τα Χριστούγεννα από το EFSF προς την Ελλάδα. Αμέσως μετά τις γιορτές περί τα μέσα Ιανουαρίου ο σχεδιασμός προβλέπει την μετακίνηση από το EFSF προς το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας επιπλέον 7 δισ. ευρώ προκειμένου να ολοκληρωθεί (με την μορφή ομολόγων τριετούς διάρκειας) το πακέτο χρηματοδότησης της ανακεφαλαιοποίησης που προβλέπει η δανειακή σύμβαση.

Mε απλά λόγια πιάσε το αυγό και κούρευτο.

Μας περιμένει μια δεκαετία κόλαση, με μια ανάπηρη πολιτική ηγεσία που εγκαταλείπει άρον-άρον την Ελλάδα, παραδίδοντας στην διαπλοκή τα όποια φιλέτα της χώρας ελέγχουν ακόμη οι ίδιοι.

Σε δύο χρόνια από σήμερα ας δούμε ποιος θα είναι ο τόπος διαμονής των πολιτικών πρωταγωνιστών του σήμερα...



Του Μενέλαου Γκίβαλου
Αναπληρωτή καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης 
του Πανεπιστημίου Αθηνών

H αγνόηση και η παραβίαση διατάξεων του Συντάγματος, ο ευτελισμός της Νομοθετικής Εξουσίας, η περιφρόνηση της λαϊκής βούλησης, η προκλητική αγνόηση δικαστικών αποφάσεων εξελίσσονται τα τελευταία χρόνια σε μια διαδικασία «πολιτικού μιθριδατισμού», σε ένα πείραμα –αντίστοιχο και παράλληλα προς εκείνο στο οποίο υποβάλλεται συνολικά η χώρα και ο λαός από το 4ο Ράιχ και το ΔΝΤ– το οποίο «δηλητηριάζει» συστηματικά και μεθοδευμένα τους δημοκρατικούς θεσμούς και τις συνειδήσεις των πολιτών.

Σύμφωνα με τις αντιλήψεις των εξουσιαστών μας, το πείραμα της «λιτότητας» των μνημονιακών προγραμμάτων δεν αφορά μόνο την καταστροφή του παραγωγικού δυναμικού και την εξαθλίωση του λαού. Για να πετύχει το «πείραμα» αυτό, απαιτείται ταυτόχρονα η άμβλυνση των συνειδήσεων και των δημοκρατικών ευαισθησιών, τόσο των πολιτών όσο, κυρίως, των βουλευτών και των στελεχών των κομμάτων που «νομιμοποιούν» τις επιταγές των Μνημονίων…

Αυτήν τη διαδικασία παρακολουθούμε εδώ και τρία χρόνια. Κατά την πρώτη περίοδο, η τότε κυβέρνηση επιχείρησε –ανεπιτυχώς βέβαια– να περάσει «εν κρυπτώ» την εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας εγκρίνοντας την άρση της ασυλίας, δηλαδή του δικαιώματος του εθνικού κράτους πάνω στην εθνική περιουσία.

Τώρα η εξαχρείωση και ο πολιτικός κυνισμός των κυβερνώντων έχει παραμερίσει ακόμα και τα προσχήματα. Εκτός από το γεγονός ότι οι βουλευτές των κομμάτων της συγκυβέρνησης οδηγούνται «αγεληδόν» στο Κοινοβούλιο και υποχρεώνονται –ακόμα και μέσω απειλών και εκβιασμών– να ψηφίσουν απαράδεκτες και καταστροφικές διατάξεις, χρησιμοποιήθηκαν πρόσφατα ακόμα και τα Σαββατοκύριακα για να περάσουν Νομοθετικές Πράξεις εκτός Κοινοβουλίου, για να «νομιμοποιήσουν» τη δομή της Επιτροπείας του 4ου Ράιχ σε κάθε πτυχή, σε κάθε επίπεδο, της εθνικής-κρατικής δομής…

Ακόμα και αυτό το άθλιο κατασκεύασμα, που το ονόμασαν φορολογικό νομοσχέδιο, το έστειλαν «προς έγκρισιν» στην «τρόικα» και στον Σόιμπλε, προκειμένου να οριστικοποιήσουν τα αφεντικά μας τους συντελεστές φορολόγησης… Κι όταν αυτοί αποφασίσουν, θα το φέρουν οι κυβερνήτες στο εθνικό Κοινοβούλιο, για να το «νομιμοποιήσουν» οι έχοντες παραδώσει την ατομική και κομματική τους αξιοπρέπεια, κυβερνητικοί βουλευτές.

Πρόκειται για ένα ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ, το οποίο υποστήριξε κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου ο θεωρητικός της αυταρχικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, ο Καρλ Σμιτ, και το «εξειδίκευσε» περαιτέρω ο Τζιοβάνι Τζεντίλε, θεωρητικός και πιστός οπαδός του φασιστικού καθεστώτος της Ιταλίας του Μουσολίνι…

Όσο αυστηρές κι αν μοιάζουν αυτές οι συγκρίσεις, εντούτοις ο λογικός τους πυρήνας αναπαράγεται από το σημερινό μνημονιακό-κοινοβουλευτικό καθεστώς. Το Κοινοβούλιο δεν αποτελεί σήμερα «Ναό της Δημοκρατίας», όπως επιτάσσει το Σύνταγμα και οι δημοκρατικές μας παραδόσεις, ενώ η Εκτελεστική Εξουσία δεν υπηρετεί ένα δημοκρατικό κράτος, αλλά έχει επιβάλει στην κοινωνία μορφές του κράτους-ανάγκης, συνθήκες «έκτακτης ανάγκης» όπου μέσω εκβιασμών, απειλών και τρομοκράτησης των πολιτών ψηφίζονται «ξένοι νόμοι» και καταστρατηγούνται θεμελιώδεις συνταγματικές-δικαιϊκές διατάξεις…

Οι δημοκρατικοί θεσμοί, το Κοινοβούλιο μετατράπηκαν σε «εργαλεία» για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του 4ου Ράιχ, της τραπεζικής δικτατορίας, της εγχώριας διαπλοκής. Γιατί μόνο μέσα από την ισοπέδωση των δημοκρατικών θεσμών ανοίγει διάπλατος ο δρόμος για το ξεπούλημα της εθνικής και δημόσιας περιουσίας, για την υποθήκευση και παράδοση του υπόγειου πλούτου της χώρας, που ανέρχεται σε εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια, και ο οποίος «μόλις πρόσφατα» ανακαλύφθηκε…

Όμως η «τριμερής» του Μνημονίου, μήνα με τον μήνα, αποδιαρθρώνεται και καταρρέει… Πώς θα αναπαραχθεί, άραγε, σε κομματικό-κυβερνητικό επίπεδο η συστημική δομή των μνημονιακών συμφερόντων; Ο φόβος και ο πανικός στο στρατόπεδο των κομμάτων του Μνημονίου είναι φανερός και εκδηλώνεται με κινήσεις απελπισίας.

Η ΝΔ αναζητεί πελατειακό-εκλογικό ακροατήριο στην ακροδεξιά της φασίζουσας Χρυσής Αυγής και προσδοκά μερίδιο από τα «περιτρίμματα» του κόμματος των Ανεξάρτητων Ελλήνων, που βρίσκεται σε διαδικασία διάσπασης… Γι’ αυτό και το επιτελείο της ΝΔ υιοθέτησε τη φρασεολογία και τις ιδεολογικές ακρότητες της πρώτης μετεμφυλιακής περιόδου, προκειμένου να εκφοβίσει τα μεσοστρώματα –που σήμερα διαλύονται– από μια μαζική μετατόπιση προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Ενώ ταυτόχρονα «κλείνει το μάτι» προς τους οπαδούς της Χρυσής Αυγής, με συνθήματα που δηλώνουν ότι «είμαστε μια οικογένεια»… Άδικος κόπος: Η Χρυσή Αυγή τροφοδοτείται από τρία «ρεύματα» (μεταναστευτικό, αντιιμνημονιακό, αντικομματικό) που αντιτίθενται ευθέως προς τη ΝΔ, η οποία, συν τοις άλλοις, έχει απολέσει οριστικά την παραδοσιακή «εθνική-πατριωτική» της ταυτότητα.

Όσο για τους άλλους δύο «εταίρους-αρχιτρίκλινους» της μνημονιακής κυβέρνησης, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, αυτοί διεξάγουν τον δικό τους αγώνα επιβίωσης…

Τώρα «επεξεργάζονται» δύο «διεξόδους»: Η μια περιλαμβάνει τη «συγχώνευσή» τους στον χώρο του Κέντρου και της Κεντροαριστεράς… Ξεχνούν ότι ΔΥΟ ΑΡΝΗΣΕΙΣ ΔΕΝ ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΜΙΑ ΘΕΣΗ, ΑΛΛΑ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΡΝΗΣΗ… Η άλλη λύση είναι η «ενδεχόμενη» συμμετοχή τους σε μια κυβέρνηση με επικεφαλής τον ΣΥΡΙΖΑ. Γι’ αυτό θυμήθηκαν τώρα την απλή αναλογική… Ο μόνος όρος επιβίωσης γι’ αυτούς είναι ο κυβερνητισμός, η μόνη προσδοκία που μπορούν να καλλιεργήσουν στους ψηφοφόρους τους είναι η πελατειακή σχέση μέσω της κυβερνητικής εξουσίας.

«Δύσκολοι καιροί» για όλους τους μνημονιακούς «πρίγκιπες»… Η ώρα της τελικής κρίσης πλησιάζει… Όσες μεθοδεύσεις, όσα «κόλπα» κι αν μεταχειρίζονται όλοι τους. 

Πηγή: Το Παρόν
Οι τεχνολογικές και στρατιωτικές επιτυχίες της Ρωσίας έχουν βάλει την Δύση σε μεγάλες σκέψεις. Οι ρωσικές εξαγωγές των στρατιωτικών προϊόντων το 2012 υπολογίζονται σε παραπάνω από 14 δις δολάρια, δήλωσε σήμερα ο Πούτιν σε συνεδρίαση της Επιτροπής για τη στρατιωτική-τεχνική συνεργασία.

Το 2011, η Ρωσία πούλησε όπλα και στρατιωτικό εξοπλισμό για 13,2 δις δολάρια, γεγονός που αποδεικνύει ότι φέτος, το 2012, υπήρξε ρεκόρ. Εκεί παίζεται και όλο το παιχνίδι, στην πρόθεση της Ρωσίας να συνεχίσει τον δρόμο της ανάκαμψης, κόντρα στις «παραινέσεις» του αμερικανό-εβραϊκού λόμπι, που επιθυμεί να θέσει ξανά υπό τον έλεγχο των μεγάλο-πολυεθνικών τον τεράστιο ρωσικό πλούτο.

Επίσημα τα βλέμματα είναι στραμμένα στην Συρία, για την οποία οι αναφορές του Reuters για την συμπεριφορά της Τουρκίας και την τοποθέτηση Patriot με την έγκριση του ΝΑΤΟ, προκαλεί έντονη ανησυχία στις γύρω χώρες, σε μια περιοχή που βρίσκεται προ δραματικών ανακατατάξεων σε όλα τα επίπεδα.

Πολλές φωνές μιλούν για Παγκόσμιο Πόλεμο, ο οποίος θα έχει αφορμή την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, αφού, όπως γράψαμε, στόχος είναι η εμπλοκή της Ρωσίας, προκειμένου να κατεβάσει οδικώς δυνάμεις προς τα κάτω προς τα κάτω και να είναι πιο αντιμετωπίσιμη, μιας και θα βρίσκεται μακριά από τα σύνορά της.

Η Τουρκία έχει αναλάβει την βρώμικη δουλειά, κάτι που δεν είναι και το καλύτερο σενάριο για την εξασφάλιση της ύπαρξής της, ως κρατικής οντότητας. Στο μυαλό της Άγκυρας βρίσκονται Αιγαίο και Θράκη, τις οποίες περιοχές συνδέει με την δουλειά που κάνει την Συρία εκ μέρους της Δύσης, περιμένοντας να δημιουργήσει de facto καταστάσεις σε περίπτωση γενικής αναταραχής.

Πηγή: Πυγμή 

Μια εξαιρετικά εμπεριστατωμένη ανάλυση για την κατάσταση στη Συρία, που επιβεβαιώνει τη βαθιά γνώση της γεωπολιτικής της ευρύτερης περιοχής και της διεισδυτικής ματιάς του πρώην υπουργού Εθνικής Άμυνας και πρώην αρχηγού ΓΕΣ κ. Φραγκούλη Φράγκου.
"Η Συρία

Η Συρία είναι μια χώρα της Μέσης Ανατολής που εκτείνεται μεταξύ του Ευφράτη ποταμού, της Αραβικής ερήμου και της Μεσόγειου θάλασσας.

Η έκτασή της είναι 185.180 km² και έχει πληθυσμό 22.505.000. Συνορεύει στα Βόρεια με την Τουρκία, στα Ανατολικά με το Ιράκ, στα Νότια με την Ιορδανία, στα Νοτιοδυτικά με το Ισραήλ και το Λίβανο και στα Βορειοδυτικά βρέχεται από τη Μεσόγειο Θάλασσα. Πρωτεύουσα είναι η Δαμασκός.

Παρούσα κατάσταση στη Συρία

Οι συγκρούσεις μεταξύ των συριακών καθεστωτικών δυνάμεων και του Ελεύθερου Συριακού Στρατού (Free Syrian Army – FSA) συνεχίζονται και μάλιστα επεκτείνονται υπό μορφή θρησκευτικής βίας και στο γειτονικό Λίβανο (κυρίως στην περιοχή της Τρίπολης). Οι απώλειες έχουν ξεπεράσει τους 40.000 νεκρούς, ενώ σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR), οι εγγεγραμμένοι Σύριοι πρόσφυγες προς τις γειτονικές χώρες αγγίζουν το μισό εκατομμύριο (Τουρκία: 135.519, Ιορδανία: 141,892, Λίβανος: 150.793, Ιράκ: 63.496 και Βόρεια Αφρική: 11.740) και οι εκτοπισθέντες εσωτερικοί πρόσφυγες ξεπέρασαν τα δύο εκατομμύρια.

Ο ρόλος της Τουρκίας

Η Τουρκία εξοπλίζει, συμβουλεύει, εκπαιδεύει και γενικότερα υποστηρίζει με κάθε τρόπο τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό. Πρόσφατες πληροφορίες κάνουν λόγο και για υποστήριξη της Άγκυρας προς τους σαλαφιστές μουσουλμάνους, που έχουν ταχθεί στο πλευρό των Σύριων αντικαθεστωτικών. Μάλιστα, αναφέρουν ότι οι ένοπλοι σαλαφιστές μουσουλμάνοι, οι πλειοψηφία των οποίων συνδέονται με την Al Qaeda, χρησιμοποιούν αυτοκίνητα με τουρκικές πινακίδες και επικοινωνούν μέσω της τουρκικής εταιρίας κινητής τηλεφωνίας Turkcell.

Με πρόσχημα την ασφάλεια των Σύριων προσφύγων στους καταυλισμούς της νοτιοδυτικής Τουρκίας, οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις επιδιώκουν τη δημιουργία μιας buffer zone κατά μήκος των συρο-τουρκικών συνόρων. Ωστόσο, η υλοποίηση αυτού του σχεδίου απαιτεί την υποστήριξη της Ουάσιγκτον, του Αραβικού Συνδέσμου και φυσικά προϋποθέτει τη λήψη σχετικής απόφασης από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Η Άγκυρα δεν θα ρισκάρει να κινηθεί μονομερώς, καθότι εγκυμονεί ο κίνδυνος να έρθει σε πλήρη ρήξη με τη Δαμασκό και να αναγκασθεί να χρησιμοποιήσει τουρκικές δυνάμεις εντός της συριακής επικράτειας. Κάτι τέτοιο όμως θα περιέπλεκε περισσότερο την κατάσταση καθώς θα αναδυόταν ένας αριθμός ασύμμετρων απειλών κατά της Άγκυρας και θα προκαλούσε τη σθεναρή αντίδραση της Τεχεράνης και της Μόσχας.

Το επόμενο χρονικό διάστημα, εκτιμάται ότι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις θα επιδιώξουν να δημιουργήσουν μια ζώνη ασφαλείας, με πλάτος από 5 έως 20 χιλιόμετρα σε συγκεκριμένους τομείς, κατά μήκος των συρο-τουρκικών συνόρων και εντός του συριακού εδάφους. Κατ’ αυτόν τον τρόπο θα επιδιώξουν:
ü  Να ελέγξουν τα μαζικά προσφυγικά ρεύματα προς το εσωτερικό της Τουρκίας.
ü  Να διεξάγουν ανεμπόδιστα εκκαθαριστικές επιχειρήσεις κατά των Κούρδων ανταρτών του PKK.
ü  Να παρέχουν περισσότερη υποστήριξη προς τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό (Free Syrian Army – FSA) των αντικαθεστωτικών.
ü  Να προτρέψουν περισσότερους Σύριους στρατιωτικούς να αυτομολήσουν με ασφάλεια εντός αυτής της περιοχής.
ü  Να διακόψουν τον εναέριο ανεφοδιασμό του συριακού στρατού από το εξωτερικό (μέσω της ζώνης απαγόρευσης πτήσεων, κυρίως από τη Ρωσία και το Ιράν), και
ü  Να διευκολύνουν τις διεθνείς ανθρωπιστικές οργανώσεις στη μεταφορά ανθρωπιστικής βοήθειας προς το συριακό λαό. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η Άγκυρα θα έχει να αντιμετωπίσει μικρότερη ροή προσφύγων, θα προβάλει ένα «ανθρωπιστικό προφίλ» και θα μοιρασθεί το κόστος της ανθρωπιστικής βοήθειας.

Όλα αυτά θα λειτουργήσουν μεν καταλυτικά υπέρ της ανατροπής του καθεστώτος Assad, ωστόσο δεν θα είναι σύμφωνα με τη διεθνή νομιμότητα, καθότι δεν θα πραγματοποιηθούν με απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Ως εκ τούτου, μια δυναμική αντίδραση της Δαμασκού κατά της Άγκυρας δεν θα πρέπει να θεωρείται ως σενάριο με μηδενική πιθανότητα, ειδικά αν η Τουρκία συστηματικά συνεχίσει να προκαλεί το αλαουιτικό καθεστώς. Σε μια τέτοια περίπτωση, η Δαμασκός θα μπορούσε να αντιδράσει δυναμικά με τη χρήση όπλων μαζικής καταστροφής, δηλαδή με το βαλλιστικό και χημικό οπλοστάσιό της, καθότι οι ένοπλες δυνάμεις της θεωρούνται σχεδόν αποδεκατισμένες και χαμηλής επιχειρησιακής δυνατότητας για να αντιμετωπίσουν τις αντίστοιχες ένοπλες δυνάμεις της Τουρκίας. Για το λόγο αυτό, όπως ανέφερε πρόσφατα στις Βρυξέλλες ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Leon Panetta, οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις έχουν δημιουργήσει στην Τουρκία, στην Ιορδανία και στο Ισραήλ κέντρα παρακολούθησης της δραστηριότητας των συριακών βάσεων χημικών όπλων, ώστε αφενός να προειδοποιήσουν τις γειτονικές χώρες για τις προθέσεις του καθεστώτος, αφετέρου να αντιδράσουν άμεσα κατά του συριακού οπλοστασίου όπλων μαζικής καταστροφής.

Βέβαια, η Άγκυρα γνωρίζει ότι σε περίπτωση έναρξης εχθροπραξιών με τη Συρία, δεν θα αναμένει μόνο την αντίδραση της Δαμασκού, αλλά και την αντίδραση της Μόσχας και της Τεχεράνης. Αυτό το σενάριο την ανησυχεί ιδιαίτερα, ασχέτως αν θεωρεί ως δεδομένη την αμερικανική και ΝΑΤΟϊκή υποστήριξη.

Τις τελευταίες ημέρες η διεθνής κοινότητα έγινε μάρτυρας μιας σειράς τυχαίων(;) θερμών συρο-τουρκικών επεισοδίων, τα οποία θεωρητικά «βαρύνουν» τη συριακή πλευρά και ως ένα βαθμό «δικαιολογούν» στη διεθνή κοινή γνώμη τις ενέργειες της Άγκυρας κατά της Δαμασκού. Ωστόσο, δημιουργούνται εύλογα ερωτήματα για το κατά πόσο όλα αυτά ήσαν ενορχηστρωμένα, προκειμένου η Τουρκία με την υποστήριξη του ΝΑΤΟ να υπερκεράσει το εμπόδιο της άρνησης της Μόσχας και του Πεκίνου να συναινέσουν στη λήψη απόφασης κατά του συριακού καθεστώτος στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Θα πρέπει να υπογραμμισθεί ότι επειδή η Άγκυρα συνήθως εφαρμόζει μια «ευκαιριακή εξωτερική πολιτική» σε περιφερειακό επίπεδο, όπως για παράδειγμα η αποτυχημένη “zero problem policy” τουDavutoglu, δεν θα ήταν απίθανο να διαφοροποιήσει τη στάση της απέναντι στο συριακό καθεστώς ή τους αντικαθεστωτικούς, αν προέκυπταν νέα δεδομένα σε κάποια χρονική στιγμή. Ήδη, η Άγκυρα άσκησε μια επαμφοτερίζουσα πολιτική στην περίπτωση της Λιβύης και ως εκ τούτου δεν θα ήταν απίθανο να το επαναλάβει και στην περίπτωση της Συρίας.

Ο κουρδικός παράγοντας

Η απόφαση που έλαβε ο Bashar al-Assad, στα μέσα Ιουλίου του 2012, να αποσύρει το μεγαλύτερο μέρος των συριακών δυνάμεων από τις κουρδικές περιοχές της Συρίας, είχε ως αποτέλεσμα την παραχώρηση του ελέγχου αυτών των εδαφών στο συριακό κουρδικό Κόμμα της Δημοκρατικής Ένωσης (Democratic Union Party – PYD).

Δεδομένου ότι το Κόμμα της Δημοκρατικής Ένωσης είναι καλά οργανωμένο, εξοπλισμένο και συνεργάζεται στενά με το ΡΚΚ, αφετέρου οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι δραστηριότητες και οι αποφάσεις του, σε σχέση με τον εθνο-θρησκευτικό εμφύλιο πόλεμο της Συρίας, θα επηρεάσουν σε μεγάλο βαθμό τις μελλοντικές εξελίξεις στην περιοχή.

Το μείζον ερώτημα για τους Κούρδους της Συρίας είναι αν στη μετά-Assad εποχή καταφέρουν να δημιουργήσουν μια κουρδική κρατική οντότητα ή έστω να αυτονομηθούν. Ως γνωστόν, θα έχουν να αντιμετωπίσουν μια σειρά σημαντικών και ίσως ανυπέρβλητων προβλημάτων, όπως:
ü  Την αναμενόμενη σθεναρή αντίδραση των Σύριων σουννιτών.
ü  Την απουσία (;) συναίνεσης προς αυτή την κατεύθυνση από αμερικανικής πλευράς.
ü  Τη δεδομένη άρνηση και σθεναρή αντίδραση της Άγκυρας.
ü  Την αδυναμία σχηματισμού ενιαίας κουρδικής περιοχής εντός της Συρίας. Οι κουρδικές περιοχές εντός του συριακού εδάφους δεν συνιστούν μια ενιαία γεωγραφική περιοχή, καθώς σχηματίζουν μια μη συνεχή λωρίδα μικρού πλάτους κατά μήκος των τουρκικών συνόρων.

Εκτιμήσεις

Η παρουσία του Ελεύθερου Συριακού Στρατού στην ευρύτερη περιοχή της Δαμασκού, η αναμενόμενη ανάπτυξη των ΝΑΤΟϊκών βλημάτων εδάφους-αέρος στην Τουρκία, και οι πληροφορίες-φήμες ότι οAssad αναζητά άσυλο σε χώρα της Νότιας Αμερικής, οδηγούν στην εκτίμηση ότι «πιθανόν, το καθεστώς του Assad πρόκειται να καταρρεύσει σύντομα».

Επιπρόσθετα, εκτιμάται ότι «ίσως, το επόμενο χρονικό διάστημα, η τύχη του Assad να κριθεί στις μάχες που θα διεξαχθούν πρωτίστως στην περιοχή της πρωτεύουσας», η οποία συνιστά το προπύργιο του αλαουιτικού καθεστώτος.

Ο Ρώσος ΥΠΕΞ Σεργκέι Λαβρόφ προέβη πριν δύο ημέρες σε δήλωση: “Δυστυχώς, οι δυτικοί εταίροι  μας έχουν ξεφύγει από τις συμφωνίες της Γενεύης και απαιτούν την απόσυρση του προέδρου της Συρίας Μπασάρ Ασάντ” .

Ο Χριστιανισμός στη Μέση Ανατολή

Σε ολόκληρη την Μέση Ανατολή, η «αραβική άνοιξη» έχει μετατραπεί σε «χριστιανικό χειμώνα». Τα τελευταία χρόνια ήταν καταστροφικά για τα 14 εκατομμύρια των ταλαιπωρημένων Χριστιανών της περιοχής. Στην Αίγυπτο, η ανάδυση της Μουσουλμανικής Αδελφότητας συνοδεύτηκε από διαδηλώσεις εναντίον των Κοπτών, καθώς και πυρπολήσεις ναών. Στη Δυτική Όχθη και στη Γάζα, οι Χριστιανοί φεύγουν για να μη βρεθούν στα διασταυρούμενα πυρά μεταξύ της οικιστικής πολιτικής του Benjamin Netanyahu και των όλο και πιο ριζοσπαστικών Σουνιτών γειτόνων τους, που υποστηρίζουν την Χαμάς.

Η χειρότερη περίπτωση όμως, είναι αυτή του Ιράκ, όπου τα 2/3 των Χριστιανών (250.000) έχουν ήδη φύγει, από τότε που ανετράπη ο Σαντάμ. Οι περισσότεροι κατέφυγαν στην Συρία.
Όποιος επισκέπτονταν την Δαμασκό τα τελευταία χρόνια, έβλεπε παντού, στους δρόμους και στα πάρκα, Χριστιανούς πρόσφυγες από το Ιράκ.

Πρώην τραπεζικοί υπάλληλοι, μηχανικοί, φαρμακοποιοί και επιχειρηματίες, που αναγκάστηκαν να γίνουν πρόσφυγες, ζώντας με τις οικογένειά τους σε μικρά διαμερίσματα, εξαρτώμενοι από την ελεημοσύνη της εκκλησίας ή τις όποιες αποταμιεύσεις τους.
Όπως μου ανέφερε ένας απ' αυτούς, «πριν από τον πόλεμο δεν υπήρχε διαχωρισμός Χριστιανών και Μουσουλμάνων. Με τον Σαντάμ κανένας δεν μας ρωτούσε για το θρήσκευμά μας, ενώ όλοι ήμασταν ελεύθεροι να λατρεύουμε ότι θέλαμε. Τώρα, το 75% των Χριστιανών έχει φύγει ...;», λέει.

Σήμερα, οι πρόσφυγες από το Ιράκ αντιμετωπίζουν μια δεύτερη φυγή, αφού οι Σύριοι οικοδεσπότες τους, κινδυνεύουν κι αυτοί. Ήδη έχουν στηθεί προσφυγικοί καταυλισμοί και κατασκηνώσεις στη κοιλάδα Μπεκά του Λιβάνου, ενώ πολλοί μετακινούνται προς την Ιορδανία.
Οι περισσότερες επιθέσεις στη Συρία σημειώνονται προς το παρόν μεταξύ Σουνιτών και Αλεβιτών Μουσουλμάνων. Άρχισαν όμως να σημειώνονται και αιματηρές επιθέσεις εναντίον της χριστιανικής μειοψηφίας. Σε μια περιοχή (Qusayr), υπήρξε εθνοκάθαρση των ντόπιων Χριστιανών, τους οποίους οι τζιχαντιστές κατηγόρησαν ως συνεργάτες του συριακού καθεστώτος. Η εν λόγω κοινότητα, που αποτελεί το 10% του πληθυσμού της περιοχής είναι τώρα τρομοκρατημένη.

Τα τελευταία 100 χρόνια, πολύ πριν έρθουν στην εξουσία οι Άσαντ, η Συρία αποτελούσε ασφαλές καταφύγιο για τους Χριστιανούς της Μ. Ανατολής. Η χώρα φιλοξένησε τους Αρμένιους, που ήταν θύματα της γενοκτονίας των Νεότουρκων το 1915, καθώς και τους Χριστιανούς Παλαιστίνιους που εκδιώχθηκαν από τις πατρογονικές εστίες τους το 1948, με την ίδρυση του Ισραήλ. Στις δεκαετίες του 1970 και 1980, η Συρία αποτέλεσε καταφύγιο για τους Ορθόδοξους Χριστιανούς και Μαρονίτες, που προσπαθούσαν να γλιτώσουν από τις θρησκευτικές αναταραχές του Λιβάνου.

Μπορεί το καθεστώς του Άσαντ να ήταν ένα μονοκομματικό κατασταλτικό καθεστώς, που περιόριζε τα πολιτικά δικαιώματα, επέτρεπε όμως τις πολιτισμικές και θρησκευτικές ελευθερίες. Για αυτό και οι συριακές θρησκευτικές μειονότητες της Συρίας απολάμβαναν ασφάλεια και σταθερότητα σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό απ' ότι αλλού. Και αυτό ίσχυε κυρίως για τις αρχαίες χριστιανικές μειονότητες. Ο λόγος είναι πως οι Άσαντ είναι Αλεβίτες, μια σιιτική μειονότητα που θεωρείται αιρετική, και μάλιστα τα μέλη της χαρακτηρίζονται υποτιμητικά ως Nusayris, ή «μικροί Χριστιανοί». Μάλιστα οι λειτουργίες τους μοιάζουν πολύ με χριστιανικές. Οι Αλεβίτες αποτελούν μόλις το 12% του πληθυσμού της Συρίας, και οι Άσαντ κατάφεραν να κρατήσουν την εξουσία δημιουργώντας ένα σύμπλεγμα συμμαχιών με τις διάφορες μειονότητες, ως αντίβαρο στην πλειοψηφία των Σουνιτών Μουσουλμάνων.

Στην Συρία του Άσαντ οι χριστιανικές γιορτές ήταν συγχρόνως και εθνικές. Οι Χριστιανοί εξαιρούνταν από την εργασία τα πρωινά της Κυριακής, ενώ οι ναοί και τα μοναστήρια (όπως και τα τζαμιά) είχαν δωρεάν ηλεκτρικό ρεύμα, ενώ τους παρέχονταν και δωρεάν γη για την κατασκευή νέων ναών. Γενικά, η ελευθερία που ζούσαν οι Χριστιανοί στην Συρία, δεν συναντιόνταν πουθενά αλλού στην ευρύτερη Μ. Ανατολή. Αυτό όμως το θρησκευτικό μωσαϊκό κινδυνεύει σήμερα με διάλυση.

Όπως και στην Αίγυπτο, έτσι και στη Συρία, οι χριστιανικές εκκλησίες στοιχήθηκαν πίσω από το καθεστώς, με το που εκδηλώθηκε η αραβική άνοιξη.

Αρχικά, πολλοί πιστοί δεν συμφώνησαν με αυτή την επιλογή. Μάλιστα κάποιοι νεαροί Χριστιανοί ενώθηκαν με όλους αυτούς που ήθελαν την ανατροπή του καθεστώτος, ελπίζοντας για περισσότερη ελευθερία, ανθρώπινα δικαιώματα και δημοκρατία. Ένα χρόνο μετά είναι πλέον πολύ δύσκολο να βρεθεί κάποιος Χριστιανός ο οποίος να συνεχίζει να υποστηρίζει την επανάσταση.

Υπάρχουν αναφορές για μαχητές της Αλ Κάιντα που πολεμούν δίπλα στους αντάρτες του Ελεύθερου Συριακού Στρατού, ενώ η στήριξη που παρέχει η Τουρκία στο Συριακό Εθνικό Συμβούλιο τρομοκρατεί τους Αρμένιους της χώρας.

Σχεδόν σε κάθε περιοχή της Συρίας, ακόμη και εκεί όπου δεν διεξάγονται συγκρούσεις, η εγκληματικότητα κυριαρχεί για τα καλά. Και όσο το καθεστώς μοιάζει να πλησιάζει στο τέλος του, τόσο οι Χριστιανοί ανησυχούν πως θα έχουν κι αυτοί την τύχη που είχαν οι αντίστοιχοι του Ιράκ.

Και όπως πάντα, οι Χριστιανοί απορούν με την στάση της (χριστιανικής) Αμερικής. Όταν ο George W. Bush εισέβαλλε στο Ιράκ, είχε την αφέλεια να πιστεύει πως ο Σαντάμ θα αντικατασταθεί από μια ειρηνική, φιλοαμερικανική αραβική δημοκρατία, που θα επεδίωκε την στήριξη της χριστιανικής Δύσης. Στην πραγματικότητα όμως, εννιά χρόνια αργότερα, αυτό που δημιουργήθηκε είναι ένα ριζοσπαστικό και ασταθές φιλοϊρανικό θρησκευτικό πεδίο μάχης. Τώρα η Αμερική στηρίζει κάποιες αντιπολιτευτικές ομάδες, οι οποίες είναι πολύ πιθανό να κάνουν τα ίδια στις μειονότητες της Συρίας.

Όπως και στη δεκαετία του 80, μια κοινή επιχείρηση μεταξύ της CIA και των σαουδαραβικών μυστικών υπηρεσιών, μπορεί να καταλήξει στην αντικατάσταση του σκληρού κοσμικού κράτους της Συρίας, από ένα σκληροπυρηνικό καθεστώς Σαλαφιστών. Αν συμβεί κάτι τέτοιο και στη Συρία, τότε θα ζήσουμε το οριστικό τέλος της αρχαίας χριστιανικής μειονότητας στη Μ. Ανατολή.

Εκτιμήσεις του πρώην Πρέσβη των ΗΠΑ Morton Abramowitz στην Άγκυρα

Ο Άνθρωπος που «ανακάλυψε» και «ανέδειξε» τον κ. Ερντογάν στην πολιτική, κ. Morton Abramowits, πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Άγκυρα και νυν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του CFR (Council on Foreign Relations), σε άρθρο του που δημοσιεύτηκε πρόσφατα (nationalinterest.org) κάνει συνοπτικά τις ακόλουθες εκτιμήσεις για την Τουρκία:

            1. Η Τουρκία βρίσκεται τώρα σε πολύ δύσκολη κατάσταση. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει είναι το Κουρδικό.

            2. Ο πρωθυπουργός κ. Ερντογάν επιθυμεί να γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας μετά τις εκλογές του 2014, αλλά η έδρα του κινδυνεύει.

            3. Η Τουρκία βρίσκεται σε διένεξη με όλους τους γείτονες της Δεν υφίσταται το δόγμα των μηδενικών προβλημάτων. Ειδικότερα στο θέμα της Συρίας, δεν μπόρεσε να ικανοποιήσει ούτε στο εσωτερικό της χώρας ούτε το εξωτερικό ούτε τη Δύση.

            4. Ο Ερντογάν σύναψε φιλικές σχέσεις με τον Μεσούτ Μπαρζανί, αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό για να παρεμποδίσει την τρομοκρατία του PKK.

            5. Ο κ. Ερντογάν παρενέβη περισσότερο από όλους στη Συρία, τώρα παρασύρει τη δική του χώρα σε θρησκευτικές συγκρούσεις.

            6. Η στάση των Κούρδων στην Τουρκία είναι σήμερα αντιφατική. Ο κουρδικός λαός επιθυμεί τον τερματισμό της βίας, αλλά ταυτόχρονα υποστηρίζει το PKK.

7. Ο ηγέτης του PKK, κ. Οτζαλάν, στηρίζει κάθε είδους ομοσπονδιακό σύστημα, αλλά δεν αναφέρει το παραμικρό για αυτονομία, την οποία διεκδικούσε παλαιότερα.

            8. Ο κ. Ερντογάν βρίσκεται σε αδιέξοδο και όπως κάνουν όλοι οι Τούρκοι ηγέτες όταν είναι στριμωγμένοι, περιμένει τη βοήθεια του MHP (Κόμμα του κ. Μπαχτσελί, Γκρίζοι Λύκοι).

            9. Στην Τουρκία δεν υπάρχει αντιπολίτευση. Ο λαός σιωπά και δεν αντιδρά.

            10. Ο κ. Ερντογάν κινδυνεύει να χάσει το θώκο του είτε από το PKK είτε εξαιτίας της Συρίας είτε λόγω οικονομικής κρίσης

            11. Ο κ. Ερντογάν είναι άνθρωπος των ΗΠΑ, αλλά το Κουρδικό μπορεί να τον οδηγήσει στο τέλος της καριέρας του.

            12. Ο κ. Ερντογάν θα υποφέρει πολύ από το αντιαμερικανικό κλίμα τον ερχόμενο χρόνο. Το 2013 θα εισέλθουν στο στίβο της πολιτικής νέα κόμματα.

            13. Το ΑΚΡ μπορεί να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο διάλυσης του πριν τις εκλογές του 2014.

            14. Η Τουρκία είναι μια χώρα γεμάτη εκπλήξεις. Πρέπει να παρακολουθείται προσεκτικά και να μη μένει αβοήθητη…

Ο κ. Abramowitz ανήκει στην κατηγορία των διπλωματών που γνωρίζουν πολύ καλά την Τουρκία. Είναι ο άνθρωπος που είχε προβλέψει το διαμελισμό της χώρας από το 1994. Γενικά είναι ο άνθρωπος που ξέρει πολλά…"