Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

10 Απρ 2011

Μια περίπτωση πολιτικού ηγέτη που χρήζει ιδιαίτερης μνείας, είναι αυτή του προέδρου του Ecuador (Ισημερινού), Rafael Correa, που ανέλαβε την εξουσία το 2007, κάτω από ιδιαίτερα δύσκολες για τη χώρα του συνθήκες.

Ο 48χρονος Correa, τονίζοντας το γεγονός ότι κάθε άλλο παρά παραδοσιακός πολιτικός είναι, προσπάθησε πάνω απ όλα να ανασκευάσει το όλο πολιτικό σύστημα της χώρας του, και να τονώσει τις δημόσιες δαπάνες. Μεταξύ άλλων, ακύρωσε τα χρέη της χώρας του προς τους ξένους επενδυτές, και συγκρούσθηκε με τη Ουάσιγκτον. Εκτός των άλλων, έχει αποκαλέσει τον Αμερικανό πρόεδρο George Bush «ηλίθιο», και έχει κατηγορήσει τα ΜΜΕ της χώρας του ότι συμπεριφέρονται σαν «άγρια θηρία». Ενώ στη διάρκεια αναταραχών στη πρωτεύουσα Quito, στάθηκε μόνος του ενώπιον του πλήθους, ανοίγοντας το πουκάμισό του και φωνάζοντας: «Αν θέλετε να με σκοτώσετε, ορίστε. Εδώ είμαι. Σκοτώστε τον πρόεδρο σας αν είσαστε δυσαρεστημένοι, αν είσαστε τόσο γενναίοι…».

Ο Correa, που έχει σπουδάσει στην Αμερική και έχει διατελέσει και υπουργός Οικονομικών, θεωρεί πως το κύριο εμπόδιο στην ανάπτυξη της χώρας του είναι η εξάρτησή της στους ξένους δανειστές. Αναλαμβάνοντας τη προεδρία, χαρακτήρισε το χρέος του κράτους ως παράνομο, με την αιτιολογία ότι τα προηγούμενα καθεστώτα που δανείστηκαν τα ποσά αυτά ήταν διεφθαρμένα. Ορκίστηκε να πολεμήσει τους δανειστές στα διεθνή δικαστήρια, και να μειώσει τα χρέη.

Σύμφωνα με τον καθηγητή Marc Chernick του Georgetown University, «ο πρόεδρος ανέλαβε την εξουσία, πιστεύοντας πραγματικά πως η χώρα του εξουσιάζεται χρόνια από μια διεφθαρμένη πολιτική τάξη, την οποία δεσμεύτηκε να ανασκευάσει.

Η κυβέρνησή του στάθηκε όρθια απέναντι στο ΔΝΤ και τη Παγκόσμια Τράπεζα, κατηγορώντας τους για τις οικονομικές δυσκολίες του Ecuador. Προχώρησε μάλιστα στην άμεση διακοπή των πληρωμών των δόσεων των «παράνομων» δανείων, προσπαθώντας παράλληλα να αυξήσει τα δημόσια έσοδα μέσω επαναδιαπραγμάτευσης των κρατικών συμβολαίων με τις ξένες πετρελαϊκές εταιρίες που δραστηριοποιούνται στη χώρα του. Το Ecuador, που ανήκει στον Opec, εξαρτάται οικονομικά κυρίως από τις εξαγωγές πετρελαίου, και από τα πάμπολλα εμβάσματα των εκατοντάδων χιλιάδων υπηκόων του που εργάζονται στο εξωτερικό (ΗΠΑ, Ισπανία).

Τον Ιούλιο του 2010, έφερε νόμο σύμφωνα με τον οποίο το σύνολο του πετρελαίου και του φυσικού αερίου που παράγεται, θα ανήκει στο κράτος, το οποίο και θα εισπράττει το 25% του ακαθάριστου εισοδήματος από τις πωλήσεις. Λίγο πριν, είχε απειλήσει πως αν δεν συμφωνήσουν οι ξένες εταιρίες, θα προχωρήσει στη κρατικοποίησή τους.

Το 2007, ο Correa προχώρησε σε επαναδιαπραγμάτευση του εξωτερικού χρέους της χώρας του ύψους $10.2 δισ. (25% του ΑΕΠ), ακολουθώντας το παράδειγμα του Αργεντινού Nestor Kirchner. Αρνήθηκε μάλιστα την επιτήρηση από πλευράς ΔΝΤ. Όπως δήλωσε τότε ο υπουργός Οικονομικών Ricardo Patiño: «Αρνούμαστε αυτό που δέχτηκαν άλλες κυβερνήσεις, να μας υπαγορεύει δηλαδή το ΔΝΤ την οικονομική μας πολιτική. Το θεωρούμε απαράδεκτο». Μάλιστα, τον Απρίλιο του 2007, ο Correa διέταξε την απέλαση του εκπροσώπου της Παγκόσμιας Τράπεζας από τον Ισημερινό!

Τον Δεκέμβριο του 2008, ο Correa ανακοίνωσε πως δεν θα πληρωθεί η τρέχουσα δόση (τόκων) του δανείου, και κήρυξε τη χώρα σε πτώχευση. «Είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε τις συνέπειες», είπε. Όπως δήλωσε, το χρέος είναι ανήθικο, και βασίστηκε σε διαφθορά και μίζες από πλευράς των προηγούμενων κυβερνήσεων. «Θα το παλέψουμε στα διεθνή δικαστήρια» τόνισε, χαρακτηρίζοντας τους ξένους δανειστές της χώρας του «τέρατα, που θέλουν να την ισοπεδώσουν». Καθιέρωσε μάλιστα και ως σύνθημα τη φράση «ζωή πριν από το χρέος», με αποτέλεσμα να γίνει ίνδαλμα για τη πλειοψηφία του λαού του, εξαιτίας αυτής του της στάσης απέναντι στους ξένους κεφαλαιοκράτες.

Μια άλλη σημαντική απόφαση που πήρε ο Correa, ήταν η άρνησή του να ανανεώσει τη συμφωνία παραμονής των αμερικανικών αεροπορικών βάσεων, που χρησιμοποιούνται για τη καταπολέμηση του διεθνούς εμπορίου ναρκωτικών. Το 2009 απελάθηκαν δυο Αμερικανοί διπλωμάτες, με τη κατηγορία ότι αναμίχθηκαν στα εσωτερικά πολιτικά ζητήματα της χώρας. Πιο πρόσφατα, χαρακτήρισε ανεπιθύμητο πρόσωπο την πρεσβευτή των Ηνωμένων Πολιτειών Heather Hodges, και της ζήτησε να αποχωρήσει από τη χώρα το συντομότερο δυνατόν. Η εξέλιξη αυτή συνδέεται με την αποκάλυψη των διπλωματικών τηλεγραφημάτων του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ μέσω του Wikileaks, στα οποία η κα Hodges εμφανίζεται να συζητά για τη διαφθορά στις τάξεις της αστυνομίας της χώρας.

Έχοντας κάνει τόσα και τόσα, επόμενο είναι να έχει και πολλούς αντιπάλους, οι οποίοι τον κατηγορούν πως προσπαθεί να υπερκεράσει τους θεσμούς και να συγκεντρώσει όλες τις εξουσίες στα χέρια του. Παράλληλα, τον κατηγορούν ως «τσιράκι» του Hugo Chavez, αν και ο ίδιος συνεχώς επιμένει για την ανεξαρτησία της σκέψης και της πολιτικής του.

Μεταξύ αυτών που τον πολεμούν είναι και τα ΜΜΕ της χώρας του, τα οποία έχει χαρακτηρίσει ως τον «μεγαλύτερο εχθρό του», και ως εμπόδιο στις μεταρρυθμίσεις που σχεδιάζει.

Ο Correa, που διαθέτει διδακτορικό στα οικονομικά, αυτοχαρακτηρίζεται ως Χριστιανός αριστερός, και όχι μαρξιστής.

Strange Attractor



  • Του καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

Δανείστηκα τον στίχο του «αρχαίου άγνωστου ποιητή» που εκφράζει σε ελεύθερη απόδοση στα Νέο-Ελληνικά την στάση εκείνου που την εκφέρει και αποδίδεται από μερικούς εννοιολογικά ως «μετά από εμένα, ας καεί και η γη…» ή για άλλους «τι με ενδιαφέρει εμένα, δεν πάει να καεί και η γη…»

Αυτό στην προσπάθειά μου να εξηγήσω Κυριακάτικα στον ταξιτζή μου την επικρατούσα άποψη για τα πολιτικά-οικονομικά-κοινωνιολογικά δρώμενα που έχουν ήδη επιφέρει άγνωστες μέχρι σήμερα ψυχοδυναμικές καταστάσεις σε εμάς του Έλληνες, τις Ελληνίδες και τα παιδιά μας…

Βρήκα σε μία κλασική «πιάτσα ταξί» Κυριακή πρωί, εδώ στο Κέντρο της πόλης μας καμιά 40ριά μπλε χρώματος (τα Σαλονικιώτικα ταξί είναι μπλε) να περιμένουν τον…πελάτη!

Μπήκα στο πρώτο στη σειρά, του είπα σε ποια εκκλησία θα πάμε για το μνημόσυνο ενός φίλου, κοίταξε δυο φορές στον καθρέπτη και αφού βεβαιώθηκε μου απάντησε με το «λάμδα» χοντρό…

—-«Όπου θέλει ο δάσκαλός μας….»

Πιάσαμε Κουβέντα και φυσικά τον ρώτησα τι γίνεται όχι μόνο με τις γνωστές κλασικές πιάτσες ταξί που έχουν ατέλειωτες ουρές αλλά και με τις «καινούργιες» όπου παρκάρουν δεκάδες ταξί στη σειρά και ουσιαστικά αποτελούν «καταπάτηση» μέρους των καθιερωμένων λεωφορείο-λωρίδων στις κεντρικές αρτηρίες της πόλης μας.

—-«Μαύρα χάλια, είμαστε κύριε Πιπερόπουλε»,

είπε ο ταξιτζή και το επανάλαβε τρείς (3) φορές εξηγώντας για τη δεύτερη ότι «η επανάληψη είναι η μητέρα της μάθησης» και για την τρίτη για να το χωνέψει και ο ίδιος όπως και οι συνάδελφοί του που ψάχνουν τώρα «το πώς και το γιατί για το κακό που τους βρήκε!»

Ανταλλάξαμε στα γρήγορα απόψεις για το πώς φτάσαμε εδώ που φτάσαμε και τελικά εντελώς συμπτωματικά συμφωνήσαμε:

—-«Δεν είμαστε ούτε στο παρά δέκα, ούτε στο παρά πέντε αλλά ήδη σε ελεύθερη πτώση περιμένοντας πότε θα σκάσουμε σαν…καρπούζια στην οικονομικά στεγνή ελληνική γη…»

Κυριακή πρωί, άδειοι οι δρόμοι στη Σαλονίκη, φτάσαμε πριν το καταλάβουμε έξω από την εκκλησία, του κατέβαλα το αντίτιμο της κούρσας αλλά ΔΕΝ με άφησε να φύγω…

—-«Δάσκαλε, μια ακόμα ερώτηση να σου κάνω και είσαι ελεύθερος. Τα πράγματα είναι μαύρα χάλια και πάνε χειρότερα…Βλέπεις ή δεν βλέπεις εκλογές;»

Του απάντησα, Σωκρατικά, μεταφέροντας το σημείο αναφοράς στον δικό του δοκιμαζόμενο επαγγελματικό κλάδο…

—–«Οι ταξιτζήδες είστε σε μαύρα χάλια, σωστά;»

—–«Ούτε συζήτηση και φαίνεται από τις πιάτσες με χιλιάδες σταθμευμένα οχήματα που περιμένουν τον πελάτη που…δεν υπάρχει»

—–«Έχετε εκλεγμένη Διοίκηση στον κλάδο σας;»

—–«Σίγουρα, ναι και όπως ξέρω δάσκαλε ο Πρόεδρός μας είναι και φίλος σου και ήμουν ανάμεσα σε εκείνους που μας έχεις κάνει και σεμινάρια και διαλέξεις για το πώς θα πρέπει να φερνόμαστε στον πελάτη, τον ντόπιο Σαλονικιό, τον επισκέπτη από άλλη μεριά της Πατρίδας και ιδιαίτερα τον ξένο…»

—–«Σκέφτηκες» ρώτησα, «μια και τα πράγματα είναι τόσο άσχημα ότι ίσως βελτιωθούν εάν ΤΩΡΑ ΞΑΦΝΙΚΑ ΖΗΤΟΥΣΑΤΕ να γίνουν ΕΚΛΟΓΕΣ και αλλάζατε Διοίκηση ότι αυτό μπορεί να έλυνε ΟΛΑ τα προβλήματα της αναδουλειάς στον κλάδο;»

Κοίταξε ξανά στον καθρέπτη, γύρισε το σώμα του προς το πίσω κάθισμα, μου έδωσε το χέρι και είπε νέτα-σκέτα, Κυριακή πρωί τέταρτη ημέρα, Δόξα τω Θεώ, ΧΩΡΙΣ ΜΜΕ:

—-«Δάσκαλε, σε ευχαριστώ! Το πιστεύω και εγώ και πολλοί συνάδελφοι και εκτός κλάδου ότι οι εθνικές εκλογές ΔΕΝ θα λύσουν ΚΑΝΕΝΑ πρόβλημα αλλά είναι ΙΕΡΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ του Παπανδρέου να ξεμπροστιάσει τους πράσινους και τους μπλε και κάθε άλλου χρώματος ΚΛΕΦΤΕΣ, να δημεύσει τις περιουσίες τους και ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΒΑΛΕΙ ΦΥΛΑΚΗ αλλά να τους ΕΞΟΡΙΣΕΙ από τον τόπο μας…»

—-«Δεν φοβάσαι ότι εάν κάνει κάτι τέτοιο ο κ Παπανδρέου και η Κυβέρνησή του θα έχουμε αιματοχυσίες ανάμεσα σε τέως και εν ενεργεία πράσινους και μπλε Βουλευτές, Υφυπουργούς, Υπουργούς και χιλιάδες βολεμένους…παρατρεχάμενους» τον ρώτησα…

—–«Δάσκαλε» με αποστόμωσε, «εάν δεν γίνει αυτό κάποια στιγμή φοβάμαι ότι θα σφαχτούμε μεταξύ μας εμείς οι απλοί πολίτες…»

Εκλογές τώρα, γιατί και με ποια δικαιολογία;

Αυτό που είναι απολύτως απαραίτητο είναι η ΑΝΑΛΗΨΗ ΕΥΘΥΝΩΝ και η εφαρμογή των απαιτούμενων λύσεων για διαχείριση του οικονομικού μας δράματος και ΦΥΣΙΚΑ με ΑΜΕΣΗ ΤΙΜΩΡΙΑ ΟΛΩΝ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ ΤΩΝ ΥΠΕΥΘΥΝΩΝ χωρίς την κάλυψη της τραγελαφικής παροχής του Νόμου περί…»ευθύνης», μάλλον έπρεπε να λένε «περί ΑΝΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑΣ», Υπουργών!…

Πέρασαν 3 χρόνια από τότε που «έφυγε» από κοντά μας ο φίλος, βάλσαμο ο χρόνος στον πόνο των δικών του…

Εάν ζούσε, θα ήταν κιόλας στους δρόμους γιατί ΔΕΝ πίστεψε ποτέ στο «γαία πυρί μιχθήτω»




Στην οικονομική κατάσταση της Ελλάδας αναφέρεται σημερινό άρθρο της εφημερίδας Economist, περιγράφοντας με τα πιο μελανά χρώματα τα όσα συμβαίνουν στη χώρα μας και προτείνοντας φυσικά την πώληση της κρατικής περιουσίας.

Αναλυτικότερα, επισημαίνει πως δεν υπάρχει διέξοδος για το σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας. Υποστηρίζει δε πως η προσκόλληση στο σχέδιο αυτό, ενδεχομένως να αποτελέσει και την καταστροφή της, καθώς μετά από σχεδόν έναμιση χρόνο από την εκπόνηση του, ούτε το έλλειμμα κατάφερε να μειωθεί, αλλά ούτε και να προοιωνίσει το οποιοδήποτε θετικό για την έξοδο της Ελλάδας από την κρίση.

“Οι δημοσιονομικές αποτυχίες έχουν κάνει ακόμα πιο επιφυλακτικές τις αγορές απέναντι στο ελληνικό χρέος. Το επιτόκιο των δεκαετών κρατικών ομολόγων έχει σκαρφαλώσει στο 13%. Οι διεθνείς οίκοι υποβάθμισαν κι άλλο την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας. Αυτό δεν επηρεάζει την κυβέρνηση για την ώρα, καθώς μπορεί να καλύψει τις ταμειακές της ανάγκες από τα κεφάλαια διάσωσης.

Όμως, το σχέδιο του περασμένου Μαϊου υπολόγιζε να εκταμιεύσει χρήματα που ανέρχονται σε πάνω από τα μισά από αυτά που απαιτούνται για να βγει το 2012 στις αγορές. Δεδομένου ότι κάτι τέτοιο μοιάζει τελειώς ανεδαφικό, θα χρειαστεί περισσότερη εξωτερική βοήθεια από τα 110 δισεκατομμύρια ευρώ που έχουν ήδη δεσμευτεί”.

Η ελληνική οικονομία, λέει ο Economist, έχει μπει σε ένα φαύλο κύκλο.

“Αν παραμείνει αδύναμη, αυτό θα υπονομεύσει την ικανότητα της κυβέρνησης να επιβάλει πρόσθετες φορολογικές περικοπές, πράγμα που με τη σειρά του θα προκαλέσει κι άλλη απώλεια της εμπιστοσύνης των αγορών, που θα κλείσουν τη στρόφιγγα της χρηματοδότησης στις τράπεζες. Άραγε υπάρχει κάποια διέξοδος από αυτήν την παγίδα;”.

Στο παραπάνω ερώτημα, ο Economist υποστηρίζει πως η διέξοδος αυτή δεν βρίσκεται στην αναδιάρθρωση του χρέους, αλλά στην πώληση της Γης και της κρατικής περιουσίας.

“Το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων θα πρέπει να προέλθει από τις πωλήσεις γης, όμως για να γίνει αυτό, θα πρέπει να υπάρξει μεταρρύθμιση στο Εθνικό Κτηματολόγιο. Η έλλειψη μητρώου για τις ακριβείς συμμετοχές του κράτους στα ακίνητα και τη γη αποτελεί ακόμα ένα μεγάλο ζήτημα. Η θέσπιση του, θα ήταν ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να ξεκινήσει η ανάπτυξη σε όλη την Ελλάδα”.

Πηγή





Απομονώθηκε ο Πάγκαλος σε πλοίο, λόγω γιουχαϊσμάτων

Πληροφορίες που ήρθαν από φίλο που ταξιδεύει με το πλοίο «Μακεδών», μας αναφέρουν πως δημιουργήθηκε θέμα με τον Πάγκαλο που επέστρεφε από την Τζιά και έγινε αντιληπτός από μερίδα των επιβατών.

Μόλις οι επιβάτες είδαν τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης άρχισαν να τον γιουχάρουν και προς αποφυγή δυσάρεστων εξελίξεων η προσωπική φρουρά του κυρίου Πάγκαλου (15 ατόμων!) φρόντισε να απομονώσει μέρος του πλοίου για να εξασφαλίσει την προσωπική ασφάλεια του πολιτικού ανδρός…

Το περιστατικό συνέβη νωρίς το απόγευμα, λίγο πριν την είσοδο του πλοίου στον Πειραιά. Η είδηση για τον γνωστό συνταξιδιώτη μεταφέρθηκε στους υπόλοιπους ταξιδιώτες και οι σχολιασμοί ήταν απερίγραπτοι.

Τελικά, ούτε για μία έξοδο Σαββατοκύριακου δεν μπορεί να βγει ο αντιπρόεδρος… Τέτοια βρωμοκατάσταση και ανελευθερία βιώνει ο «νους» του κυβερνώντος κόμματος.
  • Ανοιχτή προ-ειδο-ποίηση του Δημήτρη Ιατρόπουλου, ως συμμετοχή στην Παγκόσμια Ημέρα της Ποίησης
Αυτά τα σύννεφα είναι δικά μας, και τα ποτάμια αυτής της χώρας και τα δέντρα. Και όλα τα κορίτσια και τα αγόρια και τα πουλιά.

Κι αν σου λέω για τα σύννεφα, έχουμε δικό μας ουρανό εμείς, δικό μας άνεμο, δικούς μας αστρικούς αρχηγούς, δικές μας παρουσίες και οπτασίες.

Έχουμε δική μας ιστορία, το κατάλαβες;

Μέσα στο δικό σου διαβατήριο όμως, κοιμάται ένα ψεύτικο όνομα, μια ληστευμένη φυσιογνωμία, ένα ξένο παράρτημα ζωής.

Φύγε λοιπόν τώρα, φύγε! Δεν σε θέλουμε στην πατρίδα μας.

Εμείς όταν ανασαίνουμε μιλάμε με τους καιρούς και τα χρόνια. Κι όταν κοιταζόμαστε, «βλέπουμε» κιόλας, ο ένας τον άλλο.

Στα δικά μας τα χώματα, κυκλοφορεί μια Ιδέα που δεν πεθαίνει, δεν αλλάζει, δεν υπόκειται σε νόμους, δε μπαίνει σε διατάξεις, δεν μετατρέπεται σε εγκυκλίους.

Κι αυτό που εμείς ονομάζουμε Λόγο Τιμής, είναι δικό μας απόκτημα, διαχρονική κατάκτηση, εμείς εδώ φίλε, έχουμε πληρώσει με πολύ αίμα αυτά τα σύνορα, αυτή τη σημαία, είμαστε νοικοκυραίοι, είμαστε νοματαίοι.

Ξέρεις από πού έρχεται η λέξη; Από το «ονοματαίος». Που σημαίνει νοικοκύρης με όνομα, άνθρωπος με βάση και ουσία.

Και πάνω απ όλα, αφεντικό της γης του και των προγόνων του.

Και πάνω απ τα άλλα, κτήτορας, ιδιοκτήτης κι όχι ενοικιαστής, του ιστορικού του χρόνου.

Εσύ δεν μας κάνεις. Δε μιλάς κανονικά, τη σπουδαία πολυδύναμη γλώσσα μας.

Δεν ταιριάζεις με τα χνώτα μας, είσαι ξένος.

Και αυτά τα παραμύθια τώρα, ότι δεν υπάρχουν ξένοι πάνω στη Γη κι ότι όλοι είμαστε ίδιοι, να τα φορέσεις στα δικά σου παιδιά, όχι στα δικά μας, τ’ ακούς;

Πάνω στη Γη, είμαστε όλοι άνθρωποι, είμαστε Παρόμοιοι, αλλά δεν είμαστε Ίδιοι.

Μην κάνεις αστεία με τη γλώσσα μας γιατί είναι η σπουδαιότερη πάνω στον πλανήτη και καθαρίζει τις έννοιες και δίνει όνομα στα πράγματα και στις ιδέες, και φιλοξενεί ιδανικά και ποτίζει το Πνεύμα.

Όλα εδώ μέσα είναι κόκκινα από το αίμα που αιώνες τώρα χύνουμε για να στήσουμε και να στηρίξουμε αυτή την πατρίδα.

Όλα εδώ μέσα είναι γαλανά από τον καθαρό μας ουρανό.

Όλα εδώ μέσα είναι πράσινα από τα πανάρχαια δέντρα μας.

Όλα εδώ μέσα είναι μπλε από την αθάνατη, τη δικιά μας θάλασσα.

Όλα εδώ μέσα είναι μαβιά από το χρώμα των υπέροχων δειλινών μας.

Όλα εδώ μέσα είναι κίτρινα από τις θεϊκές μαργαρίτες και τα μαγιάτικα τριαντάφυλλα μας.

Όλα εδώ μέσα είναι λευκά απ τα ασβεστωμένα σοκάκια και τα παραθυρόφυλλα των νησιών μας.

Κι ήρθες εσύ, να μας φέρεις το ΜΑΥΡΟ!

Φύγε, δεν σε θέλουμε στην πατρίδα μας.

Γύρνα εκεί που γεννήθηκες. Έχεις κι εσύ πατρίδα, τη σεβόμαστε, δεν ήρθαμε εκεί να στη διαλύσουμε, να την ξεπουλήσουμε, να την σβήσουμε απ το χάρτη των Εθνών, των Λαών και των Ηπείρων.

Εσύ όμως ήρθες εδώ και παριστάνεις τον δικό μας χωρίς να είσαι. Λες ψέματα, δεν μας μοιάζεις, δεν μας ταιριάζεις. Φύγε, φύγε τώρα!

Είχαμε θεσπέσια δάση, φυτεμένα απ τα μαγικά χέρια των Θεών μας εδώ και χιλιάδες χιλιάδων χρόνια. Και μας τα κάψανε αυτοί που σε έστειλαν για να διαλύσεις τη χώρα μας.

Έχουμε αθάνατα, πανέμορφα νησιά. Κι ήρθες εσύ και αρχίσανε οι ψυχοπαθείς εχθροί του τόπου μας να ζητάνε τα νησιά μας, να τα τυλίξουνε σε μια κόλλα χαρτί, σ ένα ψευτοσυμβόλαιο, να τα κάνουν τραπουλόχαρτα των τοκογλύφων φίλων σου και των προστατών σου.

Έχουμε το λαό μας, να δουλεύει και να χαίρεται τον ήλιο του, τις παρέες του, τα έθιμά του, τις παραδόσεις του, τις ανθρώπινες σχέσεις του, την επαφή του με τη χρυσή παλέτα της ιστορίας του.

«Με Ποσειδώνα κι ΄Αη Νικόλα στην αρμύρα,
ίδιο καράβι, ίδια ρότα, ίδια μοίρα».


Εδώ το Πάσχα, το λέμε Λαμπρή, εδώ μαζί με τον Ιησού ανασταίνεται και η Περσεφόνη, εδώ η Ανάσταση είναι το άλλο πρόσωπο της Άνοιξης, εδώ οι Ποιητές μας, δίδαξαν στην υπόλοιπη ανθρωπότητα τη διαφορά και την απόσταση ανάμεσα στο «βρίσκομαι», στο «είμαι» και στο «υπάρχω».

Κι ήρθες εσύ να τα διαλύσεις όλα, να τα ξεπουλήσεις όλα, να τα σβήσεις απ το χάρτη των Εθνών, των Λαών και των Ηπείρων.

Το ξέρουμε δεν είσαι μόνος σου, αυτοί που σε στείλανε, σου ετοίμασαν και την προίκα σου στον τόπο μας εδώ και χρόνια.

Και μαζί σου, στείλανε και αρμαθιές, ασκέρια, ομάδες από δικούς σου που ψευτομιλάνε κι αυτοί τη γλώσσα μας, όπως όλοι οι υπάλληλοι κάθε υπηρεσίας.

Όσο για τους άλλους, τους δικούς μας, τους Εφιάλτες, τους ΠηλιοΓούσηδες, τους Νενέκους, αυτούς, όση δύναμη κι αν νομίσουν πως έχουν, όση εξουσία κι αν έχουν αγοράσει με τα λεφτά του δικού μας ιδρώτα, ξέρουμε καλά, τι θα τους κάνουμε.

Έχουμε μεγάλη εμπειρία σε τέτοια θέματα, εδώ και εκατοντάδες χρόνια, ξέρεις...

Εσύ κοίταξε τον εαυτό σου μονάχα, τίποτε άλλο. Και φύγε. Φύγε τώρα. Δεν είσαι δικός μας.

Δεν σε θέλουμε στην πατρίδα μας.

Μη νομίσεις ότι θα τα καταφέρεις με τίποτε μισθοφόρους. Μας έχει ξανατύχει. Και τους περάσαμε απ τη μηχανή του κιμά.

Μην πιστέψεις ότι θα σε αφήσουμε να πουλήσεις την πατρίδα μας. Μην ξεγελαστείς ότι έχεις κάποια δύναμη.

Τίποτε εδώ μέσα δεν σου ανήκει. Ούτε ο Στρατός Μας, ούτε το Ναυτικό Μας, ούτε η Αεροπορία Μας, ούτε το Λιμενικό Μας, ούτε η Αστυνομία Μας, ούτε η Πυροσβεστική Μας, κατάλαβες;

Φύγε τώρα, δεν είσαι δικός μας, άδειασέ μας τη γωνιά, δεν σε θέλουμε.

Φύγε όσο είναι καιρός. Νιώσε το, μέσα στο όποιο μυαλό σου. Για να μην το νιώσεις στο πετσί σου.

Φύγε από δω. Δεν σε θεωρώ προδότη. Είσαι καλός πατριώτης. Υπηρετείς την πατρίδα σου κι εσύ, όπως κι εγώ, αυτή τη στιγμή. Είμαστε κι οι δυό πατριώτες.

Αλλά σε διαφορετική πατρίδα ο καθένας…

Φύγε λοιπόν, τώρα, όσο είναι καιρός...

Φτάνει με σένα. Για τους «άλλους» θα φροντίσουμε εμείς. Μην ανακατεύεσαι στα δικά μας πράγματα..

Φύγε, ΤΩΡΑ!





Η φωτοσύνθεση είναι από το "Γρέκι"





Πάρα πολλά τηλεφωνήματα γίνονται απόψε το βράδυ (Κυριακή 10/4/2011) προς τους βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος. Και αυτά τα νυχτερινά τηλφωνήματα μας βάζουν σε υποψίες… Υποψίες που έρχονται να προστεθούν στο ιδιαίτερα επιβαρυμένο κλίμα των τελευταίων ημερών...

Οι βουλευτές καλούνται να είναι όλοι αύριο το πρωί στην Αθήνα! Η επίσημη δικαιολογία είναι ότι θα γίνουν αύριο στη Βουλή πολλά ΚΤΕ. Μήπως όμως εκτός από ΚΤΕ γίνει και τίποτα άλλο;

  • Γιατί ποτέ στο παρελθόν δεν υπήρξε τέτοια κινητοποίηση από την πλευρά του κυβερνώντος κόμματος;
  • Τί φοβάται η ηγεσία της κυβέρνησης πως μπορεί να συμβεί αύριο;
  • Μήπως η εμπιστοσύνη μεταξύ κυβέρνησης και βουλευτών έχει διαρραγεί οριστικά και αμετάκλητα;
  • Μήπως οι εποφθαλμιούντες την αρχηγία είδαν πως έχουν μία μοναδική ευκαιρία να τελειώνουν με τον Γιώργο Παπανδρέου, πριν προλάβει ο Ελληνικός λαός να τελειώσει τους ίδιους (ποικιλοτρόπως και οριστικά και αμετάκλητα;)

Πληροφορίες μας αναφέρουν πως ίσως πρόκειται για "πυροτέχνημα" και καλοστημένο σκηνικό αποπροσανατολισμού, προκειμένου να μην υπάρχει εστίαση σε μείζονος σημασίας θέματα που πρόκειται από αύριο να μπούνε σε διάφορα τραπέζια συζητήσεων...

Παρ' όλα αυτά, κάποιοι περισσότερο "παραδοσιακοί" σκέφτονται πως αύριο θα υπάρξουν εξελίξεις στην κυβέρνηση και αναφέρονται σε αυτές με μία πολύ γνωστή φράση της πολιτικής σκηνής: Ο ανασχηματισμός δεν είναι πολιτική εξέλιξη;

Δυστυχώς, απαντώντας στο "ρητορικό" ερώτημα, θα πρέπει να τονίσουμε πως η χώρα δεν χρειάζεται προσχηματικές πολιτικές κινήσεις, αλλά ουσιαστικές παρεμβάσεις. Η επικοινωνιακή πολιτική, με καθρεφτάκια και χάντρες, έχει περάσει στο παρελθόν και η σημερινή (αλλά και η αυριανή) κυβέρνηση οφείλουν να επιδείξουν έμπρακτα την δέουσα σοβαρότητα. Μπορεί η παροιμία να λέει πως "με τα λόγια χτίζω ανώγεια και κατώγεια", αλλά στην περίπτωση της χώρας μας τα καταγώγια που έχουν χτιστεί έχουν καταφέρει να γκρεμίσουν και όχι να δημιουργήσουν...

Και τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα αποδεικνύουν των γραφομένων το αληθές...

Κωνσταντίνος



Τα spread απόψε είναι σε ιστορικά υψηλά στις 987,7 μονάδες Spread 10ετούς ομολόγου

Εν τω μεταξύ χρειάζεται να δανειστούμε 3,5 δις ευρώ την Τρίτη μέσα σε ένα κλίμα στο οποίο όλοι σε παγκοσμιο επίπεδο αναρωτούνται(;) μήπως ο μηχανισμός διάσωσης της Ελλάδας ήταν λάθος αν θα γίνει κούρεμα, πόσο κούρεμα κλπ;

Ενώ ένας διάλογος έχει ανοίξει – εδώ και κάποιες ώρες- για το αν θα πρέπει η Ελλάδα, να αναδιαρθρώσει το χρέος της .

Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Ζαν Κλοντ Τρισέ, δήλωσε πως δεν θα πρέπει. Στο ίδιο μήκος κύματος, και ο επίτροπος της Κομισιόν Όλι Ρεν.

Αντιθέτως, ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Β. Σόιμπλε, εξέφρασε έντονες επιφυλάξεις, λέγοντας πως οι Κεντρικοί Τραπεζίτες, δεν θα κρατήσουν διακριτική στάση.

Παράλληλα στην Ναυτεμπορική διαβάσαμε ότι: επιδεινώνονται δραματικά οι συνθήκες δανεισμού της Ελλάδας, λόγω των σεναρίων αναδιάρθρωσης με κίνδυνο εκτόξευσης στα ύψη των επιτοκίων των εντόκων γραμματίων, που θα εκδοθούν την επόμενη εβδομάδα, το ύψος των οποίων θα υπερβεί τα 3,5 δισ. ευρώ.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκάλεσε στο υπουργείο Οικονομικών και τον Οργανισμό Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους η προχθεσινή άνοδος μέχρι και 2 εκατοστιαίες μονάδες των επιτοκίων των εντόκων γραμματίων της Πορτογαλίας, που βρίσκεται επίσης στη «δίνη του κυκλώνα», εξέλιξη που αποτελεί προμήνυμα και για τα ελληνικά επιτόκια.

Το επιτόκιο των εξάμηνων εντόκων γραμματίων της Πορτογαλίας αυξήθηκε στο 5,1% και των ετήσιων εντόκων στο 5,9%. Με δεδομένο ότι οι αγορές κατατάσσουν την Ελλάδα σε χειρότερη θέση έναντι της Πορτογαλίας, επικρατεί ιδιαίτερη ανησυχία για το κόστος αναχρηματοδότησης των βραχυπρόθεσμων τίτλων που λήγουν τον Απρίλιο, αλλά και το Μάιο.

Τα κλίμα έχει βαρύνει από τα σενάρια αναδιάρθρωσης των χρεών της Ελλάδας και της Πορτογαλίας, μετά και τη δημόσια παραδοχή του προέδρου της Κομισιόν Χ. Μανουέλ Μπαρόζο, ότι οι αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα χρέους της περιφέρειας της Ευρωζώνης.

Οι φόβοι για την άνοδο των επιτοκίων και του κόστους δανεισμού του Δημοσίου είναι βάσιμοι και τα επιτόκια ενδεχομένως να αυξηθούν πάνω από το 5%. Ανάλογες δυσμενείς συνθήκες ανάγκασαν τον ΟΔΔΗΧ, το Μάρτιο, να ακυρώσει τη δημοπρασία των τρίμηνων εντόκων γραμματίων, με τη διαφορά ότι τον προηγούμενο μήνα δεν υπήρχαν πιεστικές λήξεις.

Τον τρέχοντα μήνα όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά…

Προφανώς για να επενδύσεις στα ελληνικά ομόλογα με αυτό το κλίμα θα πρέπει να έχεις ξυπνήσει τώρα απο 1ο ετες κώμα.

Ο Παπανδρέου ζήτησε απο Υπουργούς να τελειώσουν τις δουλειές τους μεχρι την Τετάρτη. Ήρθε μια ανταρσία στην ΚΟ, ήρθε ο Σόρος έρχεται και ο Ρομπάι να μας πει κάτι που δυο εβδομάδες πριν -στις 25 Μάρτη- δεν λέγονταν.

Ίσως λοιπόν οι μέρες να είναι πονηρές και ιστορικά ενδιαφέρουσες…

Πηγή

Η φωτοσύνθεση είναι από το "Γρέκι"



Mε αφορμή τις περικοπές μισθών που επιδιώκουν οι εκδοτο-καναλάρχες των ΜΜΕ, ας μελετήσουμε λίγο τις οριζόντιες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα και τη συμβολή τους στην αντιμετώπιση του ελλείμματος και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας….

Η οικονομία βρίσκεται σε ανισορροπία και δεν πατάει γερά στα πόδια της. “Κουτσαίνει” όπως ένα τραπέζι.

Έχουμε δύο επιλογές. Ή να βρούμε τρόπο να στηρίξουμε το κοντύτερο πόδι ή να κόψουμε τα άλλα τρία για να έρθουν στο ύψος του. Κανείς όμως δεν μα δανείζει πια μία σφήνα να στηρίξουμε, ενώ για κάποιο “μυστήριο” λόγο όλοι θέλουν να μας δανείσουν πριόνι, το οποίο άλλωστε προτιμά και η κυβέρνηση. Με τις οριζόντιες περικοπές λοιπόν επιχειρούμε εξίσωση προς τα κάτω για να σταθεροποιηθεί η οικονομία μας.

Η οριζόντια όμως περικοπή σε όλους και σε όλα δεν αντιμετώπισε αλλά αναπαρήγαγε το πρόβλημα απλώς με την οικονομία πιο συρρικνωμένη. Κάποιο πόδι είναι και πάλι πιο κοντό.

Επιχειρούμε με την ίδια μέθοδο και το Μνημόνιο 2 να φέρουμε την επιθυμητή ισορροπία που με βεβαιότητα -αν είμαστε καλά παιδιά, άριστοι μαθητές- θα μας βάλει και πάλι στις αγορές στα μέσα του 2011 (δηλαδή σε δύο μήνες περίπου) ή το 2012. Εκτός φυσικά αν επιβεβαιωθούν οι Μάγιας, πράγμα για το οποίο δεν μπορεί να κάνει κάτι ο υπουργός οικονομικών.

Όταν όμως όλοι μειώνουν μισθούς και συντάξεις, κανείς δεν έχει ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, η ανεργία αυξάνεται, η ζήτηση μειώνεται μαζί με το ΑΕΠ, το κράτος και τα ταμεία χάνουν έσοδα. Άσε που και όλη η Ευρώπη κάνει πάνω κάτω τα ίδια οπότε ούτε αυτοί θα ψωνίσουν από εμάς. Αποτέλεσμα η οικονομία και πάλι κουτσαίνει πάντα όλο και μικρότερη

Με το Μνημόνιο 3, συνεχίζουμε την ίδια μέθοδο. Δεν μπορεί κάποια στιγμή θα “ισιώσει”. Και μην ξεχνάμε ότι όσοι βλέπουν το αδιέξοδο και διαφωνούν δεν έχουν προτάσεις.

Οι αγορές είναι ευχαριστημένες από τις θυσίες μας και δεν θα παρθούν νέα μέτρα, τουλάχιστον για απόψε. Όμως η οικονομία συνεχίζει να κουτσαίνει και να συρρικνώνεται, οι περικοπές δημιουργούν νέα προβλήματα που θα αντιμετωπιστούν με νέες περικοπές, γιατί αυτές ξέρουμε αυτές εμπιστευόμαστε…

Τα νούμερα μπορεί να μην βγαίνουν αλλά τόσο το χειρότερο γι’ αυτά. Μέθοδο που κερδίζει δεν την αλλάζεις και ακολουθείς τα ίδια βήματα με το Μνημόνιο 4, 5, 6, κ.ο.κ.

Στο τέλος η οικονομία είναι τάβλα, οι εργαζόμενοι και οι άνεργοι βρίσκονται ήδη πτωχευμένοι και σε απόγνωση, ενώ οι μεγαλοεργοδότες βρίσκονται στο καλύτερο σημείο εκκίνησης, εκεί όπου όποιος έχει δουλεία αισθάνεται προνομιούχος οπότε δεν χρειάζεται να τον πληρώνεις παρά μόνο με ένα χαρτζιλίκι για τα οδοιπορικά……

Για την κυβέρνηση δεν μένει τίποτα άλλο για να ολοκληρώσει την σωτηρία της πατρίδος βεβαίως, βεβαίως από το να ιδιωτικοποιήσει και να πουλήσει τα πάντα κοψοχρονιά επ’ ωφελεία εγχώριων και μη τραπεζιτών, εργολάβων, κερδοσκόπων. Και όπως λέει και ο Καρατζαφέρης όταν έχεις πόλεμο πουλάς και τα ασημικά σου. Γι’ αυτό άλλωστε βοήθησε να φτάσουμε και σε κατάσταση πολέμου ψηφίζοντας το μνημόνιο. Και γι’ αυτό επίσης όλοι οι κυβερνητικοί λένε ότι δεν τίθεται θέμα αναδιάρθρωσης του χρέους. Γιατί πριν την κάνουν, θα πρέπει να έχουμε φτάσει στο στάδιο του ξεπουλήματος του δημοσίου και εξαφάνισης των μισθών. Αν το κάνουν νωρίτερα θα χαθεί η πίτα. Όπως άλλωστε το είπαν και από την αρχή “η κρίση είναι και ευκαιρία”. Αλλά δεν εννοούσαν για όλους.

Πηγή




Αυτή τη στιγμή είναι σε εξέλιξη Κυβερνητική επιχείρηση “ανακατάληψης” των Βουλευτών του ΠΑΣΟΚ! Προσπαθούν να μεταθέσουν σε αυτούς το δίλλημα και την ευθύνη, προκειμένου να καταπατήσουν για άλλη μια φορά τη συνείδησή τους και να αποδεχτούν να γίνουν πιόνια στα χέρια της Τρόικας και των αποτυχημένων Γιωργάκηδων…

Όμως έτσι και οι Βουλευτές θα αηδιάσουν το λαό και τους ψηφοφόρους τους και θα χαθούν για πάντα από το πολιτικό προσκήνιο και η χώρα θα φορέσει βαρύτερες αλυσίδες, αφού όποια μέτρα και να παρθούν οδηγούν σε περαιτέρω ύφεση και ελλείμματα, που θα πρέπει να καλυφθούν με ολοένα νέα μέτρα, χωρίς τελειωμό. Σε μια δίνη που μας καταπίνει αχόρταγα!

ΟΙ ΔΥΟ ΓΙΩΡΓΑΚΗΔΕΣ ΣΑΝ ΚΟΡΟΪΔΕΥΟΥΝ

Ξέρετε πολύ καλά τα νούμερα. Την αποτυχία της συνταγής. Το τέλος του δρόμου… Μη συμμαχήσετε! Μη δώσετε γη και ύδωρ! Μην πειστείτε από ψεύτικες υποσχέσεις και δήθεν “εξασφαλισμένα βήματα” και “ξένες εγγυήσεις” και μυστκοπαθή “σχέδια ήπιας αναδιάρθρωσης”… Η θεραπεία-δυστυχία που φέρνουν στο λαό, είναι χειρότερη και από την ίδια την αρρώστια!

Η Μέρκελ μας πηγαίνει σε αναγκαστική και ελεγχόμενη αναδιάρθωση (κατάρρευση) από το 2013 όπως προβλέπει το Σϋμφωνο του Ευρώ! Μας σέρνουν ως εκεί μονάχα για σφάξιμο, όπως το θέλουν εκείνοι.

Με συγκεκριμένα πρόσωπα, σε συγκεκριμένους ρόλους! Έτσι θα διασωθεί η χώρα! Όχι με τους απίστευτους ερασιτεχνισμούς των Γιωργάκηδων. Οι Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ μπορούν να στηρίξουν το σχήμα και να συμβάλουν στη διάσωση, διασώζοντας και τη χώρα και τον εαυτό τους.

Το ΟΧΙ ή το ΠΑΡΟΝ σας, είναι το μελλοντικό πολιτικό σας διαβατήριο!

Ελάτε με το λαό μας, με την Ελλάδα και τους Έλληνες και όχι με τους δοσίλογους και τους δημίους!

ΠΕΙΤΕ ΟΧΙ!

Πείτε όχι στα νέα, άθλια και επώδυνα μέτρα και ιδιώς στην εφιαλτική και αδιέξοδη μέθοδο “θεραπείας“! Κάντε την Ελλάδα περήφανη! Καταθέστε τώρα, πρόωρα, την Ανεξαρτητοποίησή σας! Γίνετε ελεύθεροι!

Και ελευθερώστε τη χώρα!

Τις εξελίξεις δεν τις χρεώνεστε εσείς, αλλά εκείνοι που υπέγραψαν και εφάρμοσαν τη συνταγή παράλυσης και διάλυσης της Ελλάδας! Αυτοί είναι οι υπεύθυνοι! Μη σας φορτώσουν τα κρίματά τους!

Ακούστε τη συνείδησή σας! Δεν τους χρωστάτε! Σας χρειάζονται μόνο για να πατούν στους ώμους σας!

Αποτινάξτε τους!

Η φωτοσύνθεση είναι από το "Γρέκι"



Ο κ. Βασίλης Μπουτσoρής είναι ο άνθρωπος που διατηρεί το κατάστημα από όπου προμηθεύεται ο πρωθυπουργός όλα τα απαραίτητα για τις εξορμήσεις του στη θάλασσα. Από εκεί αγόρασε το κανό του, τον εξοπλισμό και όλα τα απαραίτητα.

Η γνωριμία του 53χρονου καθηγητή Φυσικής Αγωγής με τον κ. Γιώργο Παπανδρέου κρατάει ήδη τρία χρόνια. Τον γνώρισε όταν τυχαία πέρασε από το κατάστημά του με είδη κωπηλατικής στην Κηφισιά και έδειξε ενδιαφέρον για το άθλημα του καγιάκ.

Μετά το περιβόητο ατύχημα με το ποδήλατο, ο κ. Παπανδρέου υπέστη κάποια βλάβη στον κόκκυγα. Οι γιατροί τού συνέστησαν ότι για τη θεραπεία του βοηθά πάρα πολύ η στάση του σώματος του κωπηλάτη. Από τότε λοιπόν ο πρωθυπουργός έδειξε μια ιδιαίτερη αγάπη για το άθλημα του καγιάκ.

Από το κατάστημα του κ. Μπουτσορή προμηθεύτηκε το κανό του, ενώ υπήρξαν και φορές όπου έκανε μαζί με τον γυμναστή προπονήσεις προτού ξεκινήσει να ανοίγεται στα βαθιά και να «οργώνει» τις θάλασσες του Σαρωνικού και του
Αιγαίου, όπου τον έχει απαθανατίσει ο φωτογραφικός φακός.

Ο πρωθυπουργός βρέθηκε και πάλι στο κατάστημα πριν από λίγες ημέρες, αμέσως μετά την επιστροφή του από τη Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών. Ζήτησε από τον κ. Μπουτσορή να ξεκινήσουν προπονήσεις στο καγιάκ εν όψει του Πάσχα αλλά και του καλοκαιριού.

Η συζήτηση, όμως, δεν έμεινε εκεί. Ο γυμναστής ξεκίνησε από τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει το καγιάκ στην Ελλάδα και έφτασε να αναλύει στον πρωθυπουργό τα προβλήματα του αθλητισμού στη χώρα μας αλλά και τις ευκαιρίες αξιοποίησης των ολυμπιακών εγκαταστάσεων.

Ο πρωθυπουργός εντυπωσιάστηκε με τις απόψεις του καθηγητή Φυσικής Αγωγής και του είπε: «Σκέφτομαι να σε αξιοποιήσω κάπου όπου θα μπορείς να κάνεις όλα αυτά που σκέφτεσαι πραγματικότητα». Ετσι, μετά την κυρία Τίνα Μπιρμπίλη, υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, η οποία γνώρισε τον πρωθυπουργό πριν από μερικά χρόνια σε ένα γυμναστήριο κάνοντας διάδρομο, δεν αποκλείεται να δούμε και άλλους ανθρώπους από τον ευρύτερο κύκλο της άθλησης να αξιοποιούνται από τον κ. Παπανδρέου.

Πηγή




  • Στο… Καστρί «γυρίζει» η μπίλια των εκλογών!
«Φωτιά» έχουν πάρει τα «κόκκινα» τηλέφωνα των υπουργείων καθώς ο Γιώργος Παπανδρέου εμφανίζεται ιδιαίτερα απογοητευμένος από όσα συμβαίνουν στο κυβερνών κόμμα και καλεί τους υπουργούς να πάρουν… θέση!

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι συσκέψεις στο Καστρί, την… πρωθυπουργική κατοικία, οι συσκέψεις έχουν την τιμητική τους και έως αύριο θα περάσει σχεδόν το μισό υπουργικό συμβούλιο ώστε να αποφασιστεί η επόμενη ημέρα στην κυβέρνηση, με τις εκλογές να είναι προ των πυλών, εκτός συγκλονιστικού απροόπτου!

Πιο συγκεκριμένα, το κακό κλίμα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα και τα όσα συνέβησαν τις προηγούμενες ημέρες κατά την απουσία του Γιώργου Παπανδρέου στο εξωτερικό (Πολωνία), έχουν δημιουργήσει τριγμούς και αναταράξεις, με τον πρωθυπουργό να είναι οργισμένος και συνάμα αποφασισμένος να πάρει τις τελικές του αποφάσεις. Επειδή πολλά ειπώθηκαν και γράφτηκαν, πρέπει να σημειωθεί πως ο Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος ως γνωστόν έμαθε αμέσως τα όσα συνέβησαν στην συνεδρίαση του ΚΤΕ Οικονομίας για το σχέδιο νόμου που αφορά τον τζόγο, ενημέρωσε συγκεκριμένους υπουργούς να είναι παρόντες στο Καστρί ώστε να συζητηθούν οι τελευταίες εξελίξεις και φυσικά να ακούσει τις… απόψεις τους για τις επόμενες κινήσεις της κυβέρνησης. Ο ίδιος φυσικά, θα τις σταθμίσει και θα αποφασίσει, αν και όπως προαναφέρθηκε οι εκλογές ίσως αποτελούν… μονόδρομο για τον πρωθυπουργό, όχι όμως για την τρόικα που δείχνει να ανησυχεί.

Παράλληλα, στο Καστρί θα αποφασιστεί και η… πρόσκαιρη άμυνα στην επίθεση που αναμένεται από τη Νέα Δημοκρατία και τα υπόλοιπα κόμματα, μετά τις πληροφορίες για πρόταση μομφής εναντίον του Γιώργου Παπακωνσταντίνου.

Το σίγουρο είναι πως από την Δευτέρα, θα υπάρξουν εξελίξεις στο κυβερνών κόμμα, εξελίξεις τις οποίες κανείς δεν μπορεί να μιλήσει με σιγουριά. Άλλωστε και όπως καθημερινά επισημαίνει ο Γιώργος Πεταλωτής «…είναι στην ευχέρεια του πρωθυπουργού να αποφασίσει»...

  • «Χρειαζόμαστε μια πιο βαθιά μεταρρύθμιση του τραπεζικού συστήματος από αυτή που έχει δρομολογηθεί», τονίζει ο επικεφαλής του ΔΝΤ
Υπέρ των ριζικών μεταρρυθμίσεων τάσσεται ο επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), Ντομινίκ Στρος-Καν, τονίζοντας την ανάγκη για βαθύτερες τομές στο τραπεζικό σύστημα από αυτές που έχουν δρομολογηθεί.

Σε συνέντευξή του στη Deutsche Welle ο Στρος-Καν υπογραμμίζει πως «χρειαζόμαστε μια πιο βαθιά μεταρρύθμιση του τραπεζικού συστήματος από αυτή που έχει δρομολογηθεί. Είναι απαραίτητη μια χειρουργική επέμβαση, η οποία δεν αφορά μόνο τις τράπεζες, αλλά ολόκληρο το οικονομικό σύστημα».

«Έχουμε κάνει προόδους ως προς την ρύθμιση, που είναι αναμφίβολα αποτέλεσμα της συμφωνίας ’Βασιλεία ΙΙΙ’. Παράλληλα με τη θέσπιση νέων κανόνων όμως θα πρέπει να διασφαλίσουμε και την τήρησή τους. Ακόμα και οι καλύτεροι κανόνες δεν έχουν αξία, όταν δεν τους τηρείς», συμπληρώνει.

Παράλληλα, αναφέρθηκε και στα όσα μαθήματα πήραμε από την οικονομική κρίση, σημειώνοντας πως «διαπιστώσαμε πόσο σημαντική είναι η παγκόσμια συνεργασία μέσα και έξω από τους κόλπους της ομάδας των G20. Είδαμε ότι η κατάρρευση της αμερικανικής αγοράς ακινήτων μπορεί να εξελιχθεί σε διεθνή οικονομική κρίση, αλλά και ότι το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα δημιούργησε νέους κανόνες για τη λειτουργία του».

«Από την κρίση μάθαμε ότι δεν αρκεί να παρατηρούμε μόνο τα μακροοικονομικά μεγέθη. Θα πρέπει να επικεντρωθούμε στην κατανομή του εισοδήματος και την απασχόληση, τα οποία είναι σε θέση να προκαλέσουν τη δυσαρέσκεια των πολιτών και ένα κλίμα αποσταθεροποίησης απειλώντας την οικονομική ανάκαμψη», κατέληξε.





Το πρόγραμμα της Διαμαντοπούλου ακολουθεί ο Ερντογάν και κλείνει Ελληνικά σχολεία!!!

Σε ξενοδοχεία μετατρέπονται τα ελληνικά σχολεία της Κωνσταντινούπολης! Οριστικό λουκέτο βάζουν τρία σχολεία της ελληνικής κοινότητας στο Φανάρι. Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Hurriyet, η ελληνική κοινότητα ζήτησε να κλείσουν το ιδιωτικό σχολείο στο Σισλί, το δημοτικό στο Μπεσίκτας και το λύκειο θηλέων στο Φατιχ γιατί δεν υπήρχαν μαθητές.

Τα σχολεία εδώ και πολλά χρόνια έχουν σταματήσει τη λειτουργία τους και δεν ήταν αξιοποιήσιμα.

«Δύο γενιές εκπαιδεύτηκαν εδώ. Δεν υπάρχουν όμως μαθητές. Θα προσπαθήσουμε να τα αξιοποιήσουμε. Με την αξιοποίηση του κτιρίου θα στηρίξουμε κάποιες από τις δράσεις της ελληνικής κοινότητας. Μπορεί να γίνει συνεδριακό κέντρο. Μπορεί να γίνει ξενοδοχείο» δήλωσε στη Hurriyet η Αγνή Κουτσονικολαϊδου απόφοιτη ενός από τα ιστορικά σχολεία.


Σχόλιο ιστολογίου: Μήπως θα έπρεπε το υπουργείο Εξωτερικών (βλ. χαμογελαστός Δρούτσας) να προτείνει στον κύριο Παπανδρέου και να ανακοινωθεί στην Τουρκία πως με βάση την αρχή της αμοιβαιότητας και μέσα στα πλαίσια της οικονομικής ενίσχυσης της Περιφέρειας όλα τα μειονοτικά σχολεία της Θράκης θα μετατραπούν σε ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις για να φιλοξενούν άστεγους - άπορους Έλληνες ή τουρίστες χαμηλού οικογενειακού εισοδήματος;



Χωρίς σημαντικές αλλαγές στο περιεχόμενο της - σε σχέση με την προηγούμενη χρόνια- είναι η ετήσια έκθεση για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ανά τον κόσμο για το έτος 2010 που υποβάλλεται κάθε χρόνο στο Κογκρέσο κυκλοφόρησε χθες από το Στέητ Ντιπάρτμεντ.

Ωστόσο, κομάτια της έκεθεσης είναι τουλάχιστον προκλητικά, καθώς "ανακαλύπτονται" μειονότητες Βλάχων, Ρομά και Αρβανιτών που... θεωρούν ότι πρέπει να αναγνωσιστούν ως "μειονότητες" !

Στην έκθεση για την Ελλάδα επαναλαμβάνεται και εφέτος ότι υπήρξαν προβλήματα σε αρκετούς τομείς, όπως κακοποίηση παράνομων μεταναστών και αθίγγανων από τις δυνάμεις ασφαλείας, συνωστισμός και άσχημες συνθήκες διαβίωσης σε μερικές φυλακές, κακές συνθήκες κράτησης λαθρομεταναστών, κάποιοι νομικοί περιορισμοί στην ελευθερία έκφρασης, περιορισμοί και διοικητικά εμπόδια εις βάρος μη-ορθοδόξων, κράτηση και απέλαση ασυνόδευτων ή αποκομμένων από τις οικογένειές τους ανηλίκων (συμπεριλαμβανομένων των αιτούντων ασύλου), αδυναμία παροχής επαρκούς προστασίας σε θύματα οικιακής βίας, διακρίσεις και εκμετάλλευση εις βάρος ανηλίκων Ρομά, παράνομη διακίνηση προσώπων, περιορισμοί στη δυνατότητα αυτοπροσδιορισμού εθνοτικών μειονοτικών ομάδων, διακρίσεις και κοινωνικός αποκλεισμός εθνοτικών μειονοτήτων καθώς και φαινόμενα αντί-σημιτισμού.

Στο κεφάλαιο περί σεβασμού της ακεραιότητας του ατόμου επαναλαμβάνονται μεταξύ άλλων καταγγελίες οργανώσεων και επιτροπών ανθρωπίνων δικαιωμάτων για συνεχιζόμενες καταχρήσεις αστυνομικών αρχών εναντίον κρατουμένων, άσχημες συνθήκες σε φυλακές και κρατητήρια της χώρας που δεν πληρούν τα διεθνή πρότυπα, ιδίως σε ότι αφορά την απαράδεκτη κατάσταση παρατεταμένου συνωστισμού και άθλιων συνθηκών σε υποστελεχωμένα κέντρα κράτησης μεταναστών. Στα θέματα ελευθερίας του ʽσυνεταιρίζεσθαιʼ διατηρείται μνεία σε ανώτατες δικαστικές υποθέσεις που δεν αίρουν την άρνηση έγκρισης σωματείων με εθνοτική ονομασία ʽμακεδονικόςʼ ή ʽτουρκικόςʼ.

Αρκετός χώρος αφιερώνεται και εφέτος στις επικρίσεις οργανώσεων και επιτροπών για τις διαδικασίες ασύλου στην Ελλάδα, την δυσμενή μεταχείριση των αιτούντων άσυλο και την ανεπαρκή προστασία των ακηδεμόνευτων ανηλίκων μεταναστών, μέχρι του σημείου εισηγήσεων από μέρους τους για την αναθεώρηση της Συνθήκης Δουβλίνο II. Σημειώνεται ότι η εγκαθίδρυση από την κυβέρνηση συστήματος παροχής προστασίας στους πρόσφυγες κρίνεται ευρέως ως ανεπαρκές, λόγω του μεγάλου αριθμού λαθρομεταναστών που εισέρχονται στη χώρα, και πολλά προβλήματα παραμένουν παρά την νέα νομοθεσία επιτάχυνσης των διαδικασιών ασύλου.

Τέλος, στο κεφάλαιο για τις εθνικές και εθνοτικές μειονότητες επαναλαμβάνονται όπως και στην περσινή έκθεση οι αναφορές σε Έλληνες πολίτες που αυτό-προσδιορίζονται ως Τούρκοι, Πομάκοι, Βλάχοι, Ρομά, Αρβανίτες ή Μακεδόνες, ορισμένοι εκ των οποίων θεωρούν πως πρέπει να αναγνωριστούν ως «μειονότητες» ή «γλωσσικές μειονότητες», αλλά η κυβέρνηση αναγνωρίζει ως μειονότητα μόνο τη μουσουλμανική.

Επίσης οι αναφορές στο ότι η κυβέρνηση δεν αναγνωρίζει την σλαβική διάλεκτο στην ΒΔ Ελλάδα ως «μακεδονική», ότι αξιωματούχοι και δικαστήρια δεν επιτρέπουν σε σλαβικές ομάδες να αναπροσδιορίζονται ως «Μακεδόνες» και ότι έκθεση ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα του ΟΗΕ, τον Μάρτιο 2009, έχει καλέσει την κυβέρνηση να απεμπλακεί από τη διαμάχη εάν υφίσταται η όχι ʽΜακεδονικήʼ η Τουρκικήʼ, μειονότητα στην Ελλάδα και να εστιασθεί στα θέματα προστασίας δικαιωμάτων αυτό-προσδιορισμού και ελευθερίας έκφρασης, επιτρέποντας την χρήση των όρων ʽμακεδονικόςʼ ή ʽτουρκικόςʼ σε σωματεία και οργανώσεις.






Σε Δημοψήφισμα που πραγματοποιήθηκε χθες οι Ισλανδοί αποφάσισαν ότι δεν πληρώνουν για τις τράπεζες που κατέρρευσαν. Καταψήφισαν ότι οι πολίτες πρέπει να επιβαρυνθούν το κόστος της σωτηρίας αποτυχημένων επιχειρηματιών.

Διότι περί αυτού πρόκειται.

Αν μια επιχείρηση πέσει έξω από δικά της λάθη, την πληρώνουν οι εργαζόμενοι και οι μέτοχοι.

Σε απλά ελληνικά, έτσι είναι η ζωή.

Είναι σκληρό. Ναι. Κανείς δεν θέλει να μένουν άνεργοι μισθωτοί.

Κανείς επιχειρηματίας δεν θέλει να χάνει. Για τον τελευταίο όμως υπάρχει και το επιχειρηματικό ρίσκο. Το πήρε και έχασε.

Οι Ισλανδοί λοιπόν ΚΑΙ σαν ΠΟΛΙΤΕΙΑ και σαν ΛΑΟΣ επέδειξαν μια ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ευαισθησία που εδώ κάτω, οι νεο-κάτοικοι της χώρας του ΠΕΡΙΚΛΗ μόνο την πουλούν σουβενίρ στο ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ. (το τσολιαδάκι δώρο από το κατάστημα).

ΕΚΑΝΑΝ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ. Και είπαν όμορφα και πολιτισμένα: ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΟΥΣ.

Τι ενδεχομένως θα τους στοιχίσει αυτό;

Μπορεί την την ένταξη στην ΕΕ.

Μπορεί εκβιασμούς για την χρηματοδότηση της Χώρας τους με δάνεια.

Ακόμη και η πρωθυπουργός τους που διαφωνεί με το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος είχε τα άντερα να στήσει ΚΑΛΠΕΣ.

Ούτε 151, ούτε 180, ούτε 300 βουλευτές πήραν την απόφαση.

Απευθείας στο ΛΑΟ.

Η είδηση όπως μεταδόθηκε:

"Ο ισλανδικός λαός καταψήφισε την πρόταση να πληρώσει τις ζημιές των βρετανών και ολλανδών επενδυτών στις τράπεζες που κατέρρευσαν το 2008. Σε νέο δημοψήφισμα το “όχι” συγκέντρωσε το 58% των ψήφων ενώ το 42% των πολιτών “ναι” στην “αποζημίωση” των επενδυτών.

Το “πακέτο” προέβλεπε ότι τα χρήματα θα πληρώνονταν με επιτόκιο 3,3% στην Βρετανία και 3% στην Ολλανδία από το 2016 ως το 2046.

Η τράπεζα Landsbanki - μαζί με τις άλλες δύο μεγάλες ισλανδικές τράπεζες- κατέρρευσε το 2008 με αποτέλεσμα Βρετανοί και Δανοί αποταμιευτές και επενδυτές να χάσουν περίπου 4 δισ. ευρώ συνολικά. Η κυβέρνηση της Ισλανδίας αποζημίωσε τους δικούς της πολίτες ωστόσο εκείνοι των τρίτων χωρών – ειδικά οι αποταμιευτές που είχαν βάλει τα χρήματά τους στη θυγατρική της Landsbanki, την Icesave, έχασαν τα χρήματά τους.

Το ζήτημα προκάλεσε έντονη δυσαρέσκεια στους Βρετανούς ενώ η αποζημίωση τίθεται τώρα ως προαπαιτούμενο για να ανοίξει ο δρόμος της ΕΕ στην Ισλανδία. Το ζήτημα ήρθε στο ισλανδικό κοινοβούλιο και οι βουλευτές είχαν ψηφίσει υπέρ της αποζημίωσης αλλά το σχέδιο σκόνταψε στον πρόεδρο της χώρας Όλαφουρ Γκρίμσον ο οποίος αρνήθηκε να υπογράψει το μέτρο.

Τώρα ο υπουργός Οικονομικών Στάινγκιμουρ Σιγκφουσον αποκλείει να γίνει νέο δημοψήφισμα λέγοντας ότι ο λαός έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα. “Κανείς δεν μπορεί να ζητήσει από έναν ολόκληρο λαό να ψηφίσει κάτι τόσο επώδυνο” δήλωσε.

Απογοητευμένη από το αποτέλεσμα δήλωσε η πρωθυπουργός της χώρας Γιοχάνα Σιγουρνταντοτίρ. “Έγινε η χειρότερη επιλογή. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος θα χωρίσει τη χώρα στα δύο” δήλωσε.

Τι λένε οι πολίτες; “Το ισλανδικό έθνος βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση. Ο κόσμος έχει δύο επιλογές και οι δύο είναι κακές” δηλώνει ο Χέλγκι Σίγκουρντσον.

Σημειώνεται ότι η πρόταση που τέθηκε τώρα σε δημοψήφισμα ήταν καλύτερη από αυτή που απέρριψαν οι πολίτες το Μάρτιο του 2010, η οποία προέβλεπε τόκο 5,5% και εξόφληση από το 2016 ως το 2024.

Η Βρετανία βεβαίως και δεν θα αφήσει έτσι το ζήτημα. Η διαφορά θα λυθεί σε διεθνή δικαστήρια, ωστόσο η διαδικασία αναμένεται να διαρκέσει αρκετά χρόνια."


Είδατε οι παγωμένες μυτούλες;

“Μπαίνοντας εἰς αὐτὸ τὸ ἔργον καὶ ἀκολουθώντας νὰ γράφω δυστυχήματα ἀναντίον τῆς πατρίδος καὶ θρησκείας, ὁποῦ τῆς προξενήθηκαν ἀπὸ τὴν ἀνοησίαν μας καὶ ῾διοτέλειά μας καὶ ἀπὸ θρησκευτικοὺς καὶ ἀπὸ πολιτικοὺς καὶ ἀπὸ ῾μᾶς τοὺς στρατιωτικούς, ἀγαναχτώντας καὶ ἐγὼ ἀπ᾿ οὗλα αὐτά, ὅτι ζημιώσαμε τὴν πατρίδα μας πολὺ καὶ χάθηκαν καὶ χάνονται τόσοι ἀθῶοι ἄνθρωποι, σημειώνω τὰ λάθη ὁλωνῶν καὶ φτάνω ὡς σήμερον, ὁποῦ δὲν θυσιάζομε ποτὲς ἀρετὴ καὶ πατριωτισμὸν καὶ εἴμαστε σὲ τούτην τὴν ἄθλια κατάστασιν καὶ κιντυνεύομεν νὰ χαθοῦμεν.

Τὸ Ἔθνος ἀφανίστη ὅλως διόλου καὶ ἡ θρησκεία ἐκκλησία εἰς τὴν πρωτεύουσα δὲν εἶναι καὶ μᾶς γελᾶνε ὅλος ὁ κόσμος. … Ὅ,τι τοῦ λὲς ἡ θρησκεία δὲν εἶναι τίποτας! Ἀλλοίμονο ῾σ ἐκείνους ὁποῦ χύσανε τὸ αἷμα τους καὶ θυσιάσανε τὸ δικόν τους νὰ ἰδοῦνε τὴν πατρίδα τους νὰ εἶναι τὸ γέλασμα ὅλου τοῦ κόσμου καὶ νὰ καταφρονιῶνται τ᾿ ἀθῷα αἵματα ὁποῦ χύθηκαν!

Ὅταν μοῦ πειράζουν τὴν πατρίδα μου καὶ θρησκεία μου, θὰ μιλήσω, θὰ ῾νεργήσω κι᾿ ὅ,τι θέλουν ἂς μοῦ κάμουν.

Μοῦ λέγει (ὁ Ὄθων): «Τί θέλεις νὰ μοῦ εἰπῆς τώρα;» «Ψέματα θέλεις νὰ σοῦ εἰπῶ ἢ ἀλήθεια;» «Ἐγώ», μοῦ λέγει, «ποτὲς δὲν ἀκῶ ψεύματα· ὅλο ἀλήθειες». Τοῦ λέγω, «ἐγὼ ἔχω γιομάτες δυὸ τζέπες μίαν μὲ ψέματα, τὴν ἄλλη μ᾿ ἀλήθειες. Τώρα τί ἀγαπᾶς;» «Ἀλήθεια» μοῦ λέγει. Γυρίζω τὰ μάτια μου εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ὁρκίζομαι εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ νὰ εἰπῶ τὴν ἀλήθεια γυμνὴ ἐμπροστά του. Τοῦ λέγω «Ἡ ἀλήθεια εἶναι πικρὴ καὶ θὰ μὲ πάρης πίσου εἰς τὴν ὀργή σου. Ὅμως διὰ πάντα νὰ εἶμαι εἰς τὴν ὀργή σου, τὴν ἀλήθεια θὰ σοῦ λέγω, ὅτ᾿ εἶναι τοῦ Θεοῦ· τὸ ψέμα τοῦ διαβόλου. Καὶ δὲν εἶναι καιρὸς νὰ κρύβεται ἡ ἀλήθεια.”

Στρατηγός Μακρυγιάννης, Απομνημονεύματα

  • Δεν ανοίγεται σε κανέναν πια ο Παπανδρέου
Άνθρωποι που γνωρίζουν καλά τον στενό κύκλο των ανθρώπων του Γιώργου Παπανδρέου, εξομολογούνται ότι ο πρωθυπουργός τελευταία δεν μιλά σε κανέναν.

Παλαιότατοι συνεργάτες του, που θεωρούνται "οι δικοί του άνθρωποι" παρατηρούν ότι ο Παπανδρέου τελευταία δείχνει προβληματισμένος, ακούει όσους θεωρεί ότι έχουν να πουν κάτι σοβαρό, αλλά δεν ανοίγεται καθόλου.

Προφανώς επίκεινται αποφάσεις και ο Γιώργος Παπανδρέου θα τις πάρει μόνος του, αφού μοιάζει ότι έτσι κι αλλοιώς μόνος του είναι. Λένε ότι η μοναξιά είναι το βαρύ κόστος της εξουσίας, ειδικά στα δύσκολα όπως είναι τώρα.

Οι υπόλοιποι μάλλον προσπαθούν να κρατήσουν θέση σε ναυαγοσωστική λέμβο. Οι ίδιοι, που μέχρι πρότινος διαγκωνίζονταν ποιός θα κάτσει πιο κοντά του. Άσχετα, που το προνόμιο το είχε κυρίως ο Γερουλάνος.

Μήπως, όμως, μέσα από το συγκεκριμένο μοναχικό "σκηνικό", ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου θα πρέπει να κατανοήσει -επιτέλους- πως κανένας δεν δικαιούται, σε καμία χώρα, να επιβάλει τις απόψεις του ή τις όποιες ιδεοληψίες του, σε έναν ολόκληρο λαό, περιμένοντας να τύχει αποδοχή και όχι αντιδράσεων;

Η σημερινή μοναξιά του πρωθυπουργού, είναι το αποτέλεσμα του τέταρτου δρόμου που επέλεξε ο ίδιος για την χώρα. Ίσως να μην γνώριζε πως σε αυτόν τον δρόμο θα προχωρούσε και ο ίδιος... και ίσως να μην γνώριζε πως όσοι τόλμησαν να ακολουθήσουν τον συγκεκριμένο δρόμο, αποχώρησαν με... ελικόπτερα.

Δυστυχώς (και εκφράζουμε απολύτως προσωπική πολιτική άποψη) κι επειδή ο Γιώργος Παπανδρέου γνωρίζει πλέον πως η ημερομηνία λήξης του ως πρωθυπουργού και ως πολιτικού έχει έρθει, θα προσπαθήσει να αντιδράσει και να καθυστερήσει με κάθε τρόπο το επαίσχυντο πολιτικό του τέλος. Επειδή, μάλιστα, φοβάται πως θα βρεθεί αντιμέτωπος και με την Δικαιοσύνη για πλείστες όσες πολιτικές του αποφάσεις και ενέργειες που συνετέλεσαν στην οικονομική (μόνο;) κατοχή της χώρας, ο Γιώργος Παπανδρέου θα γίνει απειλητικός για πολλούς που μέχρι και σήμερα βρίσκονται δίπλα του ή απέναντί του. Ίσως να τολμήσει να αμφισβητήσει ακόμη και την λαϊκή προτροπή για αλλαγή της "κυβερνητικής" πολιτικής που πνίγει την χώρα.

Γιατί όχι άλλωστε; Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως όλοι οι "φίλοι" του στην βόρεια Αφρική δεν δίστασαν να χρησιμοποιήσουν βία κατά των λαών τους... όντας σοσιαλιστές με πρόεδρό τους τον Γιώργο Παπανδρέου...

Κωνσταντίνος



ΥΓ: Πληροφορίες από "Παραπολιτικά"



Η
έννοια της συναίνεσης αναφέρεται στο κοινοβούλιο μιας συγκεκριμένης χώρας και στο βαθμό που εκείνο χαρακτηρίζεται από μικρό βαθμό οξύ αντιπολιτευτικού λόγου και ταυτόχρονα από μια αισθητή τάση οι πολιτικοί λόγοι των κομμάτων καθώς και το προγραμματικό τους σχέδιο να συγκλίνουν. Με τον τρόπο αυτό διασφαλίζεται η επιτυχία ενός πολιτικού συνασπισμού, όταν είναι τεχνικά αδύνατο να προκύψει δυνατή μονοκομματική κυβέρνηση.

Σε χώρες, όμως, που διαχρονικά δεν χαρακτηρίζονται από συναινετικά κοινοβούλια, όπως η Ελλάδα, η οποία αντίθετα χαρακτηρίζεται διαχρονικά από μηδενική διάθεση για σοβαρή και εποικοδομητική διακομματική συνεργασία, όταν παρουσιάζεται η ανάγκη για συναίνεση τι συμβαίνει τότε;

Σε περίπτωση που η ψήφος του εκλογικού σώματος στις προσεχείς εκλογές κατακερματιστεί σε μεγάλο βαθμό και κανένα από τα δύο μεγάλα κόμματα δεν κατορθώσει να αποτελέσει την πλειοψηφούσα κομματική δύναμη, η πολιτική της συναίνεσης θα αποτελέσει την πρωταρχική εναλλακτική. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο το μεγάλο ερώτημα θα αφορά τις πολιτικές δυνάμεις και τον τρόπο που θα συμμαχήσουν για κυβερνήσουν τη χώρα.

Οι συζητήσεις που μέχρι στιγμής έχουν γίνει αφορούν προσωπικές εικασίες, ίσως πολιτικές επιθυμίες κάποιων και κάποιου είδους άτυπη στρατηγική ορισμένων. Σε μια χώρα όπως η Ελλάδα, που το ενδεχόμενο συναίνεσης δεν αποτέλεσε ποτέ σοβαρή συζήτηση στα μεταπολιτευτικά χρόνια, είναι εξαιρετικά δύσκολο να καταλήξουμε σε ικανούς πολιτικούς συνδυασμούς που θα μπορούσαν τελικά να τελεσφορήσουν. Η Ελλάδα δεν είναι Γερμανία ή Αγγλία, όπου οι συντηρητικές δυνάμεις υποχρεώθηκαν σε συμμαχία με τις εγχώριες φιλελεύθερες δυνάμεις και τα πράγματα κυλούν μέχρις στιγμής αποτελεσματικά. Εδώ, αναφερόμαστε σε ένα διαφορετικό είδος πολιτικού πολιτισμού. Τα φιλελεύθερα ή γενικότερα τα μικρότερα, συνήθως μονοθεματικά κόμματα, στις χώρες αυτές υπάρχουν και δρουν εδώ και πολλά χρόνια και έχουν κατορθώσει η ατζέντα τους τόσο να έχει επεκταθεί σε βαθμό που να περιλαμβάνει ζητήματα οικονομίας και εξωτερικής πολιτικής όσο και να ακολουθούνται από σημαντική μερίδα της εκλογικής βάσης. Αυτό σημαίνει πως οι συγκεκριμένες πολιτικές δυνάμεις είναι τουλάχιστον σοβαρές.

Εάν αναλογιστούμε το υφιστάμενο κομματικό σύστημα στην Ελλάδα θα διαπιστώσουμε πως ο απόλυτος δικομματισμός, όπως δημιουργήθηκε και εξελίχθηκε μεταπολιτευτικά, δεν επέτρεψε τον ευτυχή σχηματισμό σοβαρών πολιτικών δυνάμεων ικανών να διαγράψουν συγκεκριμένη και ορατή πολιτική πορεία. Η πολυσυλλεκτικότητα των μεγάλων κομμάτων έδινε το περιθώριο σε διάφορων αλλά συγγενικών ιδεολογικών γραμμών ψηφοφόρους να εντάσσονται κάτω από τη γενικότερη κομματική ομπρέλα και ως ένα σημείο να μην έχουν και κανένα πρόβλημα. Ακόμη και σε περιπτώσεις δημιουργίας φιλελεύθερων κομμάτων, οι ψηφοφόροι δύσκολα άφηναν την ιδεολογική πλατφόρμα του μεγάλου κόμματος για να ενταχθούν στο νεοσυσταθέν μικρότερο, ακόμη και αν οι ιδέες τους εκεί εκφράζονταν με καθαρότερο τρόπο χωρίς να επικαλύπτονται από ζητήματα που άπτονταν της πολυσυλλεκτικής φύσης του μεγάλου κόμματος.

Αυτά, όμως, συνέβαιναν μέχρι πριν δύο χρόνια, όπου ο δικομματισμός, αν και μειούμενος συνέχιζε να κρατεί. Αύριο, όμως, εάν προκηρυχθούν εκλογές, ποιο στάδιο ή γήπεδο ή πλατεία θα γεμίσει σε προεκλογική ομιλία και ποιο τελικά θα είναι το εκλογικό ποσοστό των δύο μεγάλων κομμάτων; Υπάρχουν πολλά ερωτήματα προς απάντηση. Πόσο έχουν πείσει τα νεοσυσταθέντα μικρά κόμματα και τι ποσοστό θα λάβουν, ποιο θα είναι το ποσοστό αποχής, τι δύναμη θα προκύψει για τον Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό αλλά και πόσο θα διαφοροποιηθεί από τα προηγούμενα εκλογικά ποσοστά του το Κομμουνιστικό Κόμμα;

Οι απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα θα δώσουν και την τελική εικόνα. Το γεγονός, όμως, πως οι μέρες που ζούμε απαιτούν τουλάχιστον την ύπαρξη μιας δυνατής κυβερνητικής δύναμης, εκλεγμένης από το μεγαλύτερο μέρος της εκλογικής βάσης, καθιστά το αποτέλεσμα των επόμενων εκλογών εξαιρετικά σημαντικό αλλά και την πολιτική των συναινέσεων ακόμη περισσότερο, καθώς μπορεί να αποτελέσουν μια πιθανότατη εναλλακτική. Σε περίπτωση που πρέπει να συνεργαστούν οι εγχώριες κομματικές δυνάμεις και αναφερόμαστε ασφαλώς στις σοβαρές εγχώριες πολιτικές δυνάμεις, πρέπει να το κάνουν. Η μικροπολιτική σε αυτόν τον τόπο υπάρχει μόνο για εκείνους που τη σχεδιάζουν και την εφαρμόζουν, για όλους τους υπόλοιπους είναι μια πρακτική που αναγνωρίζεται πλέον πάρα πολύ εύκολα. Η πολιτική τάξη της Ελλάδας περνά σε μια νέα φάση, ζητούμενα της οποία είναι η σοβαρότητα και η υπευθυνότητα. Εάν δεν ήμασταν μέχρι τώρα, να γίνουμε. Εάν ήμασταν, να γίνουμε περισσότερο.

Πηγή



Tο άρθρο του οικονομικού συντάκτη Alexander Hageluken της Suddeutsche Zeitung με τον τίτλο «Πού είναι οι μεταρρυθμίσεις;» και τον υπότιτλο «Η Ε.Ε. σιωπά όσον αφορά την Ελλάδα, παρά το γεγονός ότι το σχέδιο διάσωσης μπορεί να αποτύχει», που αναδημοσιεύτηκε στο ηλεκτρονικό «ΒΗΜΑ» εκφράζει την «αγορακεντρική» αντίληψη της οικονομίας, που εκφράζεται κυρίως από το βιομηχανικό λόμπυ της Γερμανίας.

Παραθέτουμε κάποια κομμάτια από αυτό το άρθρο μαζί με σκέψεις που απασχολούν λίγους και διατυπώνονται από ακόμα λιγότερους. Εδώ θα πρέπει να επισημάνουμε την άποψη μας, ότι το οικονομικό σύστημα της ΕΕ είναι βαθειά «τραπεζοκεντρικό». Όχι βέβαια σαν το ιαπωνικό σύστημα, όπου η Mitsubishi Bank ελέγχει από την αυτοκινητοβιομηχανία μέχρι τα κλιματιστικά και από τα σκαπτικά μηχανήματα μέχρι τα μανταλάκια…

Αλλά απέχει έτη φωτός από το αμερικανικό μοντέλο που εστιάζεται στις αγορές και στα ίδια κεφάλαια. Έτσι οι ευρωπαίοι πολιτικοί προστατεύουν τις τράπεζες ως τις «ιερές αγελάδες» του συστήματος και τους μετόχους των τραπεζών ως τους νέους «φεουδάρχες».

«Οι πολιτικοί έχουν την τάση να υποβαθμίζουν τα προβλήματα. Την τακτική αυτή ακολουθούν προπάντων οι Ευρωπαίοι πολιτικοί, οι οποίοι συστηματικά εξωραϊζουν καταστάσεις για να μην ενοχλήσουν κανέναν. Για το λόγο αυτό οι κυβερνήσεις της Ευρώπης σιωπούσαν επί σειρά ετών, όταν τα χρέη στραγγάλιζαν σιγά σιγά την Ελλάδα. Το αποτέλεσμα ήταν να χρειαστεί μία διάσωση πολλών δισ. Ευρώ, που θα επιβαρύνει τους φορολογούμενους για πολύ καιρό. Οι εταίροι της Ευρωζώνης θα πρέπει να προσέξουν να μην επαναλάβουν τα ίδια λάθη.

Θυμόμαστε τα τέλη του 2009, όπου ούτε η ελληνική κυβέρνηση, αλλά ούτε και οι πολιτικοί της Ε.Ε. είχαν αντιληφθεί το μέγεθος του ελληνικού προβλήματος και το βρόγχο του δημοσίου χρέους. Η συνάντηση του Davos άνοιξε μάτια και αυτιά. Βγήκαν στο προσκήνιο οι κρυμμένες για δεκαετίες εκθέσεις του I.M.F., τα περίφημα “greek statistics”, τα “κρυφά swaps της Goldman Sachs”. Το κοινό μυστικό της αναποτελεσματικότητας και της φαυλοκρατίας που κυριάρχησε τα τελευταία 30 χρόνια στην ελληνική οικονομία και κοινωνία, ξεπρόβαλε σαν τον βασιλιά καρνάβαλο στο καρναβάλι της Πάτρας. Χρωματιστός, αποκρουστικός, φοβιστικός! Οι πολιτικοί της ΕΕ, θεώρησαν ότι το θέμα δεν είναι δικό τους. Όπως δεν είχαν θεωρήσει, στην αρχή τουλάχιστον, δικό τους το θέμα της Ιρλανδίας και αργότερα της Ισπανίας και της Πορτογαλίας. Τα κουκούλωναν προσωρινά μέσα από εξαγγελίες περί ενότητας, πειθαρχίας, αλληλεγγύης και άλλα “εκφραστικά εργαλεία” που ούτε λύσεις έδιναν και αντίθετα εξαγρίωναν τις αγορές. Τώρα πλέον η διάσωση – μη προσδιορισμένη ακόμα – θα χρειαστεί πολλά δις ευρώ, συμβιβασμούς και αναταράξεις. Ποιος θα σηκώσει το βάρος?

Είναι πια καιρός να ειπωθούν τα πράγματα με το όνομά τους όσον αφορά την Ελλάδα, ζητάει ο συντάκτης. Ευρωπαίοι πολιτικοί δίνουν την εντύπωση ότι η μεγάλη κατάρρευση έχει αποφευχθεί. Παρά το σύνολο της βοήθειας που της έχει χορηγηθεί, τα προβλήματα της χώρας δεν έχουν όμως επιλυθεί. Αντιθέτως, πληθαίνουν οι ενδείξεις ότι το σχέδιο διάσωσης μπορεί να αποτύχει. Το δημόσιο χρέος της Ελλάδας θα αγγίξει το ερχόμενο έτος το 160% του ΑΕΠ. Η χώρα δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί από την αγορά κεφαλαίου, όταν αυτή ζητάει διψήφιο επιτόκιο. Το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής της κυβέρνησης δεν επαρκεί και οι Έλληνες διαμαρτύρονται για τις περικοπές που έχουν υποστεί στις αποδοχές τους. Οι υποσχέσεις για αποπληρωμή των δανείων είναι κενές. Μόνο για να αποτρέψει αύξηση των χρεών, η Αθήνα θα πρέπει σε ετήσια βάση να έχει πλεονασματικό προϋπολογισμό της τάξης του 10%. Αυτό δεν το καταφέρνουν ούτε τα κράτη με παράδοση σταθερών οικονομιών.

Οι αγορές κεφαλαίων κλειστές (τόσο για το Δημόσιο όσο και για το εγχώριο τραπεζικό σύστημα), τα ευχολόγια, η συνεχής μετάθεση των ημερομηνιών κλειδιών και οι επικαιροποίηση του μνημονίου ανά τρίμηνο είναι το μοναδικό σκηνικό. Αριθμοί, σενάρια, ποσοστά, σχέδια επί γονάτου, αλληλοαναιρούμενες αποφάσεις, ετερόκλητες συμμαχίες, ανορθόδοξες προσεγγίσεις. Η δημοσιονομική προσαρμογή, από μόνη της, δεν αποφέρει αποτελέσματα. Ούτε καν σιγουρεύει την αποπληρωμή των δανείων από τις τράπεζες της ΕΕ, για την οποία τόσο πολύ κόπτονται οι εταίροι μας. Ούτε η Αθήνα, αλλά ούτε η ΕΕ βλέπουν τον εαυτό τους στον καθρέπτη. Η Αθήνα μιλούσε για μήνες ολόκληρους για πιστόλια στο τραπέζι, πουκάμισα που σκίζονται, για γεράκια του ΔΝΤ, για αόρατους εχθρούς, ενώ το Βερολίνο είχε και έχει να αντιμετωπίσει την αλυσίδα των εκλογικών αναμετρήσεων, με τις ανάλογες προσεγγίσει προς το εκλογικό σώμα. Το Παρίσι κάνει βερμπαλιστικές δηλώσεις αλλά κανείς μα κανείς δεν βροντοφωνάζει ότι η ελληνική κοινωνία και οικονομία δεν μπορεί να πορευτεί με ένα χρέος βάρους 350 δις. Ευρω.

Για το λόγο αυτό πρέπει χωρίς καθυστέρηση να μελετηθεί ο τρόπος διαχείρισης του ελληνικού προβλήματος. Δημόσιο χρέος της τάξης του 160% θα στραγγαλίσει τη χώρα. Εάν η οικονομία δεν αναπτυχθεί με θαυματουργό τρόπο, αναγκαία θα είναι μία άλλη λύση: Οι ιδιώτες πιστωτές θα πρέπει να παραιτηθούν τμήματος των απαιτήσεών τους. Χώρες της Λατινικής Αμερικής, όπως η Αργεντινή, τόλμησαν το βήμα αυτό, αλλά πλήρωσαν και το τίμημα: Οι επενδυτές απομακρύνθηκαν για πολλά χρόνια. Προκειμένου να μην υπάρξει αυτή η εξέλιξη στην περίπτωση της Ελλάδας, είναι σκόπιμη η υποστήριξή της από πλευράς εταίρων. Λάθος θα ήταν, ωστόσο, να προστατεύονται πάντα οι επενδυτές και να φορτώνονται όλα στις πλάτες των φορολογουμένων.

Στέκομαι στην αναφορά ότι “οι ιδιώτες πιστωτές θα πρέπει να παραιτηθούν τμήματος των απαιτήσεων τους”. Κάτι που δηλώνουν οι πάντες από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, κάτι που βρίσκει εφαρμογή στην καθημερινή επιχειρηματική πρακτική πρέπει να ανατείλει σαν προοπτική στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Ας πάρουμε για παράδειγμα την “Μεγάλη Φίλη μας” Εθνική Τράπεζα. Η ΕΤΕ τα τελευταία χρόνια αντλούσε μεγάλο κομμάτι της κερδοφορίας της, από το ακόλουθο απλό γεγονός. Δανειζόταν χρήματα από την ΕΚΤ με 1% και αγόραζε ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου με απόδοση 4%. Τι εύκολα κέρδη!!! Ε, λοιπόν, τα εύκολα κέρδη έχουν και μεγάλα ρίσκα. Και θα πρέπει να χάσει από αυτά. Τα 4 δις χαρτοφυλάκιο Ομολόγων του Ε.Δ., που άφησε η διοίκηση Καρατζά, έγιναν 13 επί Διοίκησης Αράπογλου και έφτασαν τα 20 το 2010 επί Ταμβακάκη. “Risk free” επένδυση, εγώ δεν γνωρίζω να υπάρχει! Κύριοι, αποτύχατε, ως διοικήσεις, ως μέτοχοι και τώρα θα πληρώσετε. Το ίδιο ισχύει και για τις τράπεζες της Γαλλίας και της Γερμανίας. Κάπου μέσα στο μυαλό τους ή στο σκεπτικό τους ή στο “risk factor” των επενδύσεων τους, υπήρχε και υπάρχει η εκτίμηση ότι το ελληνικό χρέος είναι ένα προϊόν υψηλού ρίσκου. Αυτό λέει και η Μέρκελ αναφέροντας ότι “και οι ιδιώτες θα αναλάβουν κομμάτι από το χρέος“. Βέβαια οι αριστερόστροφοι φωστήρες της ελληνικής πολιτικής, το μεταφράζουν ότι “το χρέος ξεπουλιέται στους ιδιώτες”, διεγείροντας τα αντιδυτικά αντανακλαστικά και τα τριτοδρομικά πρότυπα που οι συνδικαλ”η”στικοί ταγοί προσπαθούν να εμφυσήσουν στους πολίτες στην προσπάθεια τους να κρατήσουν τα κεκτημένα τους.

Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί θα πρέπει να δηλώσουν επιτέλους ανοιχτά ότι το δημόσιο χρέος της Ελλάδας πρέπει να μειωθεί, αντί να το μεταθέτουν για το 2013, όταν λήγει η βοήθεια της Ε.Ε. Άνευ εναλλακτικής είναι και το δεύτερο βήμα: Η ελληνική οικονομία χρειάζεται επειγόντως ριζικές μεταρρυθμίσεις για να αποφευχθεί μία νέα καταστροφή…. Και τρίτον, θα πρέπει να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα της χώρας. Ούτε καν η απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας, που προβλέπεται στο ευρωπαϊκό Δίκαιο, δεν προχωρεί στην Ελλάδα. Το συνδικάτο, που μπλοκάρει τα πάντα, χρηματοδοτείται από την κρατική μονοπωλιακή ΔΕΗ. Όλα αυτά δεν είναι εθνικά θέματα των Ελλήνων. Στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής οικονομικής διακυβέρνησης, όπως προτάθηκε από τη Γερμανίδα Καγκελάριο, θα πρέπει οι Ευρωπαίοι εταίροι να μεριμνήσουν από τώρα, ώστε η Ελλάδα να γίνει ανταγωνιστική».

“It takes two, to tango”. Από την μια θα πρέπει η ΕΕ, να αποφασίσει πως επιτέλους θα χειρισθεί το ελληνικό πρόβλημα, το ιρλανδικό πρόβλημα και τα λοιπά τοπικά προβλήματα (με τις ιδιαιτερότητες τους) και από την άλλη η Ελλάδα να κάνει τις βαθύτατες, ουσιαστικές τομές στο οικονομικό και κοινωνικό της γίγνεσθαι. Η ΕΕ, να πάψει να φοράει το καπέλο του “δανειστή” και να φορέσει το καπέλο του οικονομικού και πολιτικού εταίρου και η ελληνική κυβέρνηση να ακουμπήσει το σίδερο που καίει. Από κακό παιδί μιας καθυστερημένης κοινωνίας και οικονομίας, ας καθαρίσει επιτέλους με τις αγκυλώσεις, τα στερεότυπα και τα κεκτημένα, όσο μπορεί πιο γρήγορα, κι ας μετατραπεί σε μια δημιουργική κοινωνία. Και σίγουρα πριν από το 2013. Αν αφήσουμε την ελληνική κοινωνία να σέρνεται πίσω από τους Φωτόπουλους, τις ιδεοληψίες της Μπιρμπίλη, τις λύσεις της μιας νύχτας της ΝΔ και το αντάρτικο πόλεων του γραφικού γενειοφόρου και της σταλινόπληκτης κυρίας, τότε οι λύσεις θα απομακρυνθούν. Και θα κινδυνεύσουμε να είμαστε η μοναδική χώρα στον πλανήτη Γη που θα αναγκαστεί να πληρώσει όλο της το χρέος λόγω της ανικανότητας της, να διαπραγματευτεί και να πετύχει κάτι καλύτερο.

K.X.

Πηγή




Κακλαμάνης: Η κυβέρνηση δεν μπορεί

να υπερασπισθεί τη Βόρεια Ελλάδα!!!


Ο Απόστολος Κακλαμάνης κατήγγειλε την κυβέρνηση Παπανδρέου πως δεν έχει την πυγμή και τα γενικότερα προσόντα να υπερασπισθεί εθνικούς γεωγραφικούς χώρους και συγκεκριμένα -όπως ο ίδιος ο πρώην πρόεδρος της Βουλής δήλωσε- την Μακεδονία και την Θράκη!!!


Αυτή η δήλωση αποτελεί έναν πολύ σοβαρό λόγο για να αναγκαστεί ο ίδιος ο κύριος Κακλαμάνης να αιτιολογήσει και να γνωστοποιήσει αναλυτικά όλες εκείνες τις πληροφορίες που έχει στην διάθεσή του, οι οποίες τον οδήγησαν να προχωρήσει στην συγκεκριμένη -ύψιστου εθνικού ενδιαφέροντος- καταγγελία. Είναι υποχρεωμένος ο λαλίστατος κύριος Κακλαμάνης, να αφήσει στην άκρη τον γενικόλογο καταγγελτικό του λόγο και υπεύθυνα να αναφέρει όλους τους λόγους που τον ώθησαν στην συγκεκριμένη δήλωση εντός του Ελληνικού Κοινοβουλίου και όχι σε κάποια συζήτηση καφενείου…

Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου είναι υποχρεωμένη να τοποθετηθεί σε αυτή την δήλωση του κυρίου Κακλαμάνη. Και μάλιστα, την τοποθέτηση – απάντηση οφείλουν να την κάνουν ο κύριος Δρούτσας (ως υπουργός Εξωτερικών), ο κύριος Ραγκούσης (ως υπουργός Εσωτερικών), ο κύριος Βενιζέλος (ως υπουργός Άμυνας), αλλά και ο ίδιος ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου. Οι κύριοι αυτοί απαιτείται να τοποθετηθούν δημοσίως στην τοποθέτηση του κυρίου Κακλαμάνη, πως η κυβέρνηση δεν είναι σε θέση να υπερασπισθεί την Μακεδονία και την Θράκη. Είναι υποχρεωμένη η σημερινή κυβέρνηση τόσο απέναντι στον ρόλο που έχει επωμισθεί (υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων και διατήρησης της εθνικής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας της χώρας) την ημέρα της ορκομωσίας της. Είναι υποχρεωμένος ιδιαίτερα ο ίδιος ο Γιώργος Παπανδρέου να γνωστοποιήσει στον Ελληνικό λαό τι ακριβώς συμβαίνει και τι ακριβώς σημαίνει η καταγγελία του κυρίου Κακλαμάνη. Δεν είναι δυνατόν μία καταγγελτική τοποθέτηση να μπαίνει στο «συρτάρι», τη στιγμή που αφορά απώλεια εδαφών της Ελλάδας!!!

Ίσως να θεωρείται αφέλεια η απαίτηση ειλικρινούς τοποθέτησης από την πλευρά της κυβέρνησης σε ένα μείζονος και φλέγοντος σημασίας θέμα που αφορά την διατήρηση της Ελληνικότητας δύο γεωγραφικών διαμερισμάτων της Ελλάδας. Όμως, πως μπορεί να χαρακτηρίσει ο απλός πολίτης την σιωπή που ακολούθησε από την πλευρά της αντιπολίτευσης; Γιατί δεν υπήρξε άμεση παρέμβαση από τους αρχηγούς των αντιπολιτευτικών κομμάτων, προκειμένου να απαιτηθούν άμεσες διασαφηνίσεις εκ μέρους του κυρίου Απόστολου Κακλαμάνη; Γιατί αυτή η σιωπή, που δείχνει έντονα στοιχεία συνενοχής και επιβολής της γνωστής πολιτικής ομερτά; Δεν είναι άραγε απορίας άξιο το ότι δεν βρέθηκε ούτε ένας βουλευτής για να ζητήσει εξηγήσεις από τον κύριο Κακλαμάνη; Δεν απορούν ούτε οι ίδιοι οι βουλευτές (όλων των κομμάτων) που δεν ζητήθηκε από την κυβέρνηση να απαντήσει στην κατηγορία που εκτόξευσε εναντίον της το εξέχων στέλεχος και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ κύριος Κακλαμάνης;

Εάν τολμήσουμε να παραγνωρίσουμε την σημαντικότητα της καταγγελίας περί σοβαρού και ορατού εθνικού κινδύνου απώλειας εδαφών, δεν μπορούμε –όσο και να το θα θέλαμε- παρά να εστιάσουμε στην ίδια την καταγγελία, από την πολιτική (και όχι την εθνική) της όψη. Τί είπε δηλαδή ο κύριος Κακλαμάνης; Κατήγγειλε την κυβέρνηση Παπανδρέου ως ανίκανη να διαχειρισθεί πολιτικά, ως μη έχουσα την κυριαρχία (ή την βούληση) να υπερασπισθεί επαρκώς και με κάθε μέσο την ίδια την χώρα και τους πολίτες της. Ο κύριος Κακλαμάνης, με λίγα λόγια κατήγγειλε την κυβέρνηση Παπανδρέου ως κυβέρνηση μειωμένων αρμοδιοτήτων και ικανοτήτων, ως κυβέρνηση που δεν ικανοποιεί τις προϋποθέσεις εκείνες που απαιτεί η ψήφος των Ελλήνων πολιτών. Δηλαδή, συγκεκριμένη η καταγγελία του κυρίου Κακλαμάνη, έχει να κάνει με τη νομιμοποίηση της κυβέρνησης Παπανδρέου στο να συνεχίσει να διατηρείται στην εξουσία, όντας ανίκανη να ανταποκριθεί στην βασικότατη αρχή που επιτάσσει το ίδιο το Σύνταγμα της χώρας: στην υπεράσπιση της χώρας και την μη απώλεια κυριαρχίας εθνικής, γεωγραφικής ή οποιασδήποτε άλλης.

Πώς, λοιπόν, είναι δυνατόν να συνεχίζει να υπάρχει η σημερινή κυβέρνηση, μετά από μία τόσο σοβαρή καταγγελία; Και, αφού ο κύριος Κακλαμάνης έκανε αυτή την τοποθέτηση – καταγγελία και δεν εισέπραξε (δημοσίως) καμία απάντηση, γιατί δεν έχει παραιτηθεί από βουλευτής του ΠΑΣΟΚ ή και από το ίδιο το βουλευτικό αξίωμα; Δεν γνωρίζει πως η συνέχιση της παραμονής του στον βουλευτικό θώκο τον κατατάσσει ως συνένοχο εκείνων που καταγγέλλει; Εκτός και εάν η όλη καταγγελία αποτελεί «σανίδα σωτηρίας» που «ρίχτηκε» τώρα, για να χρησιμοποιηθεί στο μέλλον… Βλέπετε, ο κύριος Κακλαμάνης έχει ήδη γευτεί ένα μικρό μέρος της οργής των πολιτών, οπότε… Μόνο που επειδή το «παιχνίδι» έχει «χοντρύνει» πάρα πολύ, μετά και την συγκεκριμένη καταγγελία, θα πρέπει όλοι (τόσο ο κύριος Κακλαμάνης, όσο και ολόκληρη η κυβέρνηση Παπανδρέου και η αντιπολίτευση) να γνωρίζουν πως ο Ελληνικός λαός θα εφαρμόσει λύσεις οριζόντιες αλλά και κάθετες, απέναντι σε εκείνους που προτιμούν να αποδέχονται μία μειωμένη Ελλάδα, παρά να αγωνίζονται με ειλικρίνεια για την διατήρηση της αξιοπρέπειας και της αυτοκυριαρχίας της χώρας.

Κωνσταντίνος

ΥΓ: Επειδή όμως εμείς δεν θέλουμε να ξεχνάμε εύκολα, θυμίζουμε μία παλιότερη τοποθέτηση του κυρίου Απόστολου Κακλαμάνη, στην οποία απαιτούσε από τους (χριστιανούς) Έλληνες της Θράκης να αλλάξουν, για να... σωθεί η Θράκη! Αξίζει να παρακολουθήσουμε από τούδε και στο εξής το πως αλλάζουν οι... πολιτικοί!

Όπως έχουμε ξαναγράψει, μπροστά στο πλήρες οικονομικό και πολιτικό αδιέξοδο, την πίεση των μεγαλοεπιχειρηματιών και των Τραπεζιτών αλλά κυρίως του πολιτικού κόστους που δείχνει να βουλιάζει το ΠΑΣΟΚ, ο Παπανδρέου και οι συνεργάτες του διαπιστώνουν τώρα ότι «η κατάσταση δεν πάει άλλο». Και ότι η μόνη λύση που τους απομένει είναι να επιδιώξουν τη συναίνεση όλων ή των περισσότερων κομμάτων για να παρθούν οι «σκληρές» αποφάσεις. Έτσι ο κ. Παπανδρέου φέρεται αποφασισμένος και διατυπώσει ένα νέο εκβιαστικό δίλημμα προς την αντιπολίτευση: «Επικαιροποιημένο μνημόνιο ή εκλογές;». Υπάρχουν επίσης σκέψεις για ψήφιση του επικαιροποιημένου μνημονίου με διευρυμένη πλειοψηφία των 180 εδρών.

Το επιχείρημα θα είναι ότι η εφαρμογή του νέου μνημονίου ξεπερνά τον πολιτικό βίο της κυβέρνησης Παπανδρέου και, συνεπώς, απαιτείται η συναίνεση του μεγαλύτερου τμήματος της αντιπολίτευσης και ιδιαίτερα της ΝΔ. Έτσι το δίλημμα «ή το ψηφίζετε, ή πάμε σε εκλογές» θα υποχρεώσει την ηγεσία της ΝΔ να συμπράξει διότι, στην αντίθετη περίπτωση, θα χρεωθεί την αναγκαστική πρόωρη προσφυγή στις κάλπες, λένε οι υπερασπιστές του σεναρίου αυτου.

Τα κομματικά επιτελεία έχουν απλώσει λοιπόν τους χάρτες με τα σχέδια «μάχης», βγάλαν τα κομπιουτεράκια και με το κομπιουτεράκι άρχισαν τους υπολογισμούς.

Βγαίνουν ή όχι οι 180 ψήφοι που χρειάζεται ο Παπανδρέου για να περάσει από τη Βουλή το επικαιροποιημένο μνημόνιο; Βλέπετε, είναι και αυτοί οι διαγραφέντες…

Το μόνο σίγουρο είναι πως το ΠΑΣΟΚ διαθέτει σήμερα 156 βουλευτές και χρειάζεται τουλάχιστον άλλους 24 στην περίπτωση βεβαίως που δεν υπάρξει άλλη χαμένη ψήφος από την υπάρχουσα κοινοβουλευτική του ομάδα. Έτσι, αναγκαστικά θα υποχρεωθεί να στηριχθεί σε πολιτικά δεκανίκια που περιφέρονται γύρω του και που προφανώς θα τάξει «λαγούς» και πετραχήλια…

Η ομάδα του Φώτη Κουβέλη «Δημοκρατική Αριστερά» αποτελείται από 4 βουλευτές(Φ. Κουβέλης, Γρ. Ψαριανός, Αθ. Λεβέντης και Ν. Τσούκαλης). Αν στο πίσω μέρος του κεφαλιού του κ. Κουβέλη ήταν εξ αρχής μια πιθανή συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ, τώρα του δίνεται μοναδική ευκαιρία. Έτσι ο Παπανδρέου θα μπορεί να συγκεντρώσει 156 + 4 = 160 στα σίγουρα (ιδίως μετά την παρουσία του στο συνέδριο της «Δημοκρατικής Αριστεράς»)

Όσον αφορά στο ενδεχόμενο να το ψηφίσουν οι τέσσερις διαγραφέντες από τον κόμμα του, (Ι. Δημαράς, Σ. Σακοράφα, Β. Οικονόμου, Ευ. Παπαχρήστος), καλύτερα να μην ελπίζει. Η ρήξη είναι οριστική.

Και τι μένει, αν εξαιρέσουμε ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ; Το κόμμα της κυρίας Ντόρας Μπακογιάννη «Δημοκρατική Συμμαχία» το οποίο διαθέτει πέντε βουλευτές (Ντ. Μπακογιάννη, Κ. Κιλτίδης, Χρ. Μαρκογιαννάκης, Ελ. Αυγενάκης και Γ. Κοντογιάννης). Είναι λογικό και φυσικό επόμενο να ψηφίσουν το επικαιροποιημένο μνημόνιο διότι η αρχηγός τους ψήφισε το πρώτο και δεν θα ήθελαν σε καμία περίπτωση εν όψει των όποιων εξελίξεων να προκαλέσουν τώρα αρνητικές εντυπώσεις. Άσε που πιστεύουν ότι τους περιμένουν και υπουργεία.

Έτσι, ο κ. Παπανδρέου μπορεί να υπολογίζει τουλάχιστον και σε άλλους πέντε. Έχουμε λοιπόν 156 + 4 = 160 + 5 = 165.

Και πάμε στο κόμμα που καλείται να παίξει τα ρόλο του ρυθμιστή και είναι το ΛΑΟΣ. Μπορεί ο Γιώργος Καρατζαφέρης να διαθέτει 15 βουλευτές, κάτι που θα ανακούφιζε τον Γ. Παπανδρέου (156 + 4 = 160 + 5 = 165+ 15=180) αν μπορούσε να εξασφαλίσει τη στήριξή του, αλλά μοιάζει αδύνατο καθώς μια τέτοια κίνηση δεδομένης της υπάρχουσας κοινωνικοοικονομικής συγκυρίας και μετά την ψήφιση του μνημονίου (για το οποίο έχει από καιρό μετανιώσει ο Καρατζαφέρης) θα ισοδυναμούσε με πολιτική αυτοκτονία. Όχι, δεν πίστεψε στη δημοσκόπηση της Καθημερινής που του έδινε 9 ποσοστιαίες μονάδες. Γνωρίζει αρκετά καλά πως ήταν μια προσωρινή στήριξη από το συγκρότημα το οποίο προφανώς για δικούς τους λόγους δεν θέλουν πρόωρες εκλογές. Όμως, στην πολιτική ποτέ δεν λες ποτέ.

Αntiκοινοβουλευτικός



Το παραλήρημα στη Βουλή του βουλευτού του ΠΑ.ΣΟ.Κ κ. Απόστολου Κακλαμάνη, καταδεικνύει πλέον, χωρίς να αφήνει οποιαδήποτε αμφιβολία, ότι, οι σφετεριστές της εξουσίας τρέμουν για την απώλειά της.

Γνωρίζει καλώς ο κ. Κακλαμάνης, με ποιον δόλιο και απατηλό τρόπο κατέλαβαν την εξουσία το 1981, οι καταστροφείς της χώρας, όπως γνωρίζει, επίσης, καλώς, πώς την άσκησαν όλα αυτά τα χρόνια που γαντζώθηκαν στον σβέρκο του Ελληνικού λαού. Η άμετρη, η πέρα από κάθε όριο, η εγκληματικής σύνθεσης δημαγωγία, την οποία χρησιμοποίησαν για να εξαπατήσουν τον λαό, ήταν τα όπλα της απάτης και της παρακμής της χώρας.

Η Ελλάδα σήμερα βρίσκεται στο τελευταίο όριο της ύπαρξής της. Και υπεύθυνοι είναι αυτοί, οι οποίοι αφιόνισαν τον λαό και τον μετέβαλαν σε δούλο της πολιτικής τους και τεμπέλη της ζωής του.

Ακόμα και το τελευταίο απατηλό και δόλιο σύνθημα που ακούστηκε από τον ελάχιστο σε σκέψη και οντότητα, υποτιθέμενο πρωθυπουργό, τον εκ Μινεσότα ορμώμενο ανερμάτιστο και αμαθή περί πάντων κ. Γεώργιο Παπανδρέου, “Λεφτά υπάρχουν”, ήταν στην ίδια κατεύθυνση με τη μπουρδολογία του πατέρα του, με τα διάφορα συνθήματα της δημαγωγικής ψευδολογίας, με κυριότερο το “Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες”.

Αφού υπέγραψαν την καταδίκη της Ελλάδος, ως μέλη εκτάκτων στρατοδικείων, αφού παρεχώρησαν όλη την υπόστασή της στους συνεργάτες τους, διεθνείς τοκογλύφους, ως τους υπέδειξαν τα μέλη των διαφόρων λεσχών ως η περιβόητη Bilderberg και άλλα εχθρικά προς την Ελλάδα κέντρα αποφάσεων, τώρα τους κατέλαβε το ντελίριουμ του τρέμενς και κραυγάζουν στη Βουλή, για να αποτρέψουν τυχόν διαδικασίες για την αποπομπή τους.

Είναι βέβαιοι για το τι θα επακολουθήσει μετά την αποπομπή τους. Ο λαός, ο δυστυχισμένος, ο καταληστευμένος, ο ταπεινωμένος λαός, είναι δυνατόν να ζητήσει ευθύνες. Και οι ευθύνες θα είναι για πράξεις εσχάτης προδοσίας. Γι’ αυτό κραυγάζει ο κ. Κακλαμάνης να μην γίνει κυβέρνηση προσωπικοτήτων η οποία θα εξαφανίσει το ΠΑ.ΣΟ.Κ από την πολιτική ζωή της χώρας και τα στελέχη της απάτης και της συμφοράς, θα ριφθούν στον κάλαθο των αχρήστων. Αυτή θα είναι η ελαφρότερη ποινή. Ίσως υπάρξουν και άλλες…

Τα εξαπτέρυγα της συμφοράς, οι αυτοτιτλοφορούμενοι δημοσιογράφοι, εκείνοι που γνωρίζουν μόνο την τακτική του Γιόζεφ Γκαίμπελς και του Φρίτς Νάουμαν, αλλά δεν γνωρίζουν να συντάξουν μία γραπτή πρόταση, για να μην πληροφορηθεί ο λαός τα τεκταινόμενα σε βάρος του, κήρυξαν απεργία. Δεν έπεισαν κανένα ότι, η απεργία τους είχε αιτήματα και διεκδικήσεις. Σε κάθε περίπτωση, αν τώρα σ’ αυτή την κατάσταση διεκδικούν παροχές από το κράτος, διαπράττουν έγκλημα. Διότι, το κράτος στέρησε από πειναλέους συνταξιούχους την πενιχρή σύνταξή τους, οι χρυσοπληρωμένοι ζητούν να πάρουν κι άλλα; Με ποιο δικαίωμα; Με ποια υποχρέωση πληρώνουμε δικαιώματα προς τους δημοσιογράφους εμείς οι συναλλασσόμενοι με το κράτος πολίτες; Από πού τους τα χρωστάμε;

Το ότι έχασαν την ψυχραιμία τους αποδεικνύεται από τις καθημερινές τους πράξεις. Με τραμπουκικό τρόπο συμπεριφέρονται. Σε όλη την ειδησεογραφία αναφέρεται το περιστατικό ξυλοδαρμού νεαρής γυναίκας από βουλευτή του ΠΑ.ΣΟ.Κ, διότι του συνέστησε να μην πληρώσει διόδια. Αυτοί είναι οι εκπρόσωποι του λαού; Αυτοί είναι οι εκλεκτοί της κοινωνίας; Αυτοί νομοθετούν για τα αγαθά της ισονομίας και της ισοπολιτείας; Αυτούς έστειλε ο λαός στη Βουλή να τον αντιπροσωπεύσουν;

Η πατρίδα μας δυστύχησε. Η πατρίδα μας, από την λεγομένη “Μεταπολίτευση” και ύστερα βρίσκεται επί ξυρού ακμής. Τα πάντα έπεσαν στα χέρια ανθρώπων χωρίς συνείδηση. Ανθρώπων χωρίς αξιοπρέπεια. Χωρίς τσίπα. Δεν λησμονήσαμε τη συμπεριφορά υπουργού του ΠΑ.ΣΟ.Κ, θανόντος ήδη, ο οποίος χαστούκισε αστυνομικό διότι, ο αστυνομικός έκανε το καθήκον του. Δεν λησμονήσαμε τον μεγάλο δημοκράτη υπουργό, ο οποίος, απευθυνόμενος προς την αντιπολίτευση, της έλεγε ότι δεν δικαιούται να ομιλεί.

Αυτοί κυβέρνησαν και ακόμα κυβερνούν τη χώρα. Ως πότε; Ως πότε θα είμαστε υποτελείς στις θελήσεις ανθρώπων που καταστρέφουν τη χώρα και στραγγαλίζουν τα δικαιώματα του λαού της; Πότε θα ξυπνήσουν, επιτέλους, οι Έλληνες; Ο καιρός δεν περιμένει. Η πατρίδα χάνεται. Τα αλαλάζοντα κύμβαλα του ανθελληνισμού την έφεραν στο χείλος του γκρεμού. Σε λίγο θα την αρπάξει το χάος. Διώξτε τους. Στείλτε τους στα τσακίδια. Τώρα! Αύριο θα είναι αργά. Δεν θα υπάρχει αύριο για την Ελλάδα.