Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

17 Μαΐ 2013

Γράφει ο Στάθης Διομήδης

Οι δημοσκοπήσεις που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, τον τελευταίο καιρό, δείχνουν ότι ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ βρίσκονται στα ίδια ποσοστά, λίγο πιο πάνω από 20%. Σε όλες, η διαφορά δεν ξεπερνά τα όρια του στατιστικού λάθους είτε φέρεται πρώτη η ΝΔ είτε ο ΣΥΡΙΖΑ.

Από την ανάγνωση των δημοσκοπήσεων εμφανίζεται μια μεγάλη πτώση των τριών κομμάτων της συγκυβέρνησης πάνω από 10% αθροιστικά. Η ΝΔ έχει μια μικρότερη πτώση (αναλογικά) από τους άλλους δύο, αλλά παραμένει σε γενικές γραμμές σταθερή εδώ και μήνες.

Οι δύο κυβερνητικοί εταίροι φαίνονται να βρίσκονται σε χειρότερη μοίρα από τη ΝΔ. Για τη μεν ΔΗΜΑΡ η προσπάθεια να σταθεροποιηθεί γύρω από το 4-5% ώστε να μπει με άνεση και στην επόμενη Βουλή, δείχνει να μην έχει ευοδωθεί. Για δε το ΠΑΣΟΚ τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα καθώς συνεχίζει με σταθερότητα την πορεία του προς το γκρεμό. Το γεγονός ότι η σημερινή του ηγεσία επέλεξε να ανοίξει το θέμα με τα άδεια κομματικά ταμεία και την κακοδιαχείριση του πρόσφατου παρελθόντος, δείχνει να γυρίζει μπούμερανγκ στον Βενιζέλο καθώς πλέον και οι τελευταίοι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ προβληματίζονται σοβαρά για την επιλογή τους στις επόμενες εκλογές.

Ένα άλλο στοιχείο είναι η αύξηση του ποσοστού της Χρυσής Αυγής που έχει ξεπεράσει το 10%. Θα πρέπει να καταλάβουν όλες οι πλευρές του πολιτικού φάσματος ότι η φτώχεια φέρνει εξαθλίωση. Η εξαθλίωση φέρνει οργή και η οργή φέρνει βία. Ο κρατικός αυταρχισμός και τσαμπουκάς θα φέρει αντίστοιχα, ακραία κοινωνικά φαινόμενα. Όταν τα τρία κόμματα της κυβέρνησης και πολύ περισσότερο η Αριστερά, δεν μπορούν να αντιληφθούν τα προβλήματα μιας ολόκληρης κοινωνίας και ουσιαστικά αρνούνται να δώσουν απαντήσεις και λύσεις στα νέα δεδομένα που ισχύουν με σύγχρονους και πραγματικούς όρους και όχι με ιδεολογήματα και αμπελοφιλοσοφίες, τότε η άκρα δεξιά θα αυξάνει το ποσοστό της αλλά και τη δυναμική της στις νεαρές ηλικίες και στις παραγωγικές γενιές. Πολύ απλοϊκή ανάλυση μπορεί να ισχυριστεί κάποιος αλλά η «μοναξιά» της τρίτης θέσης που κατέχει δημοσκοπικά η Χ.Α. αυτό δείχνει…

Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες έχουν αρχίσει και έχουν μια μικρή σταθερά καθοδική πορεία που κανείς δεν ξέρει που θα σταματήσει…

Το ΚΚΕ δείχνει να έχει πλέον σταθερά μικρές αυξητικές τάσεις μετά από τους κλυδωνισμούς του εκλογικού αποτελέσματος του Ιουνίου αλλά και την αλλαγή ηγεσίας.

Και τέλος ο ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος παραμένει καθηλωμένος δημοσκοπικά και δε λέει να γίνει μια αξιόλογη και αξιόμαχη αξιωματική αντιπολίτευση. Παρά την μεγάλη επίθεση που γίνεται από την κυβέρνηση Σαμαρά στα εισοδήματα, στις κοινωνικές δομές, στην ιδιωτική περιουσία αλλά και παρά τον υπέρμετρο αυταρχισμό και την κρατική βία.

Είναι γεγονός ότι μέσα σε μια «νύχτα» δεν είναι εύκολο κανείς να διαχειριστεί την αύξηση από 4% στο 27%. Ίσως ακόμη πιο δύσκολο είναι να υπάρξει διαχείριση της πολυφωνίας αλλά και της διαφορετικότητας 18 πλέον συνιστωσών!!! Κάτι το οποίο φαίνεται καθημερινώς από τις εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις πλειάδας στελεχών για το ίδιο θέμα, αλλά και την «στρογγυλή» πολλές φορές προσέγγιση του Προέδρου σε θέματα τα οποία μέχρι σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε ασχοληθεί καθώς δεν υπήρξε η κουλτούρα της κυβερνησιμότητας. Μεγάλο μειονέκτημα του ΣΥΡΙΖΑ παραμένει, οι θέσεις που έχει στο μεταναστευτικό που έρχονται σε ευθεία σύγκρουση με την συντριπτική πλειοψηφία του λαού αλλά και η πλήρης αδυναμία του να εκφράσει έναν πατριωτικό λόγο, με ξεκάθαρες θέσεις και κόκκινες γραμμές. Εάν πράγματι ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να είναι παρών στο ραντεβού με την ιστορία τότε, στο συνέδριο που έχει σε δύο μήνες θα πρέπει με παρρησία, να πάρει σαφείς και ξεκάθαρες θέσεις και στο μεταναστατευτικό, και στα πατριωτικά ζητήματα. Ταυτόχρονα θα πρέπει να ξεκαθαρίσει την οικονομική του πολιτική-πρόταση αλλά και να έχει και εναλλακτικό σχέδιο καθώς, η κατάσταση είναι ρευστή και μπορεί να συμβεί οποτεδήποτε όποιας μορφής «ατύχημα» είτε στην Ελλάδα είτε σε κάποια Ευρωπαϊκή χώρα που θα επηρεάσει την Ελλάδα. Και τέλος, θα πρέπει να υπάρξει ενιαία στρατηγική και θα πρέπει να πει αλήθειες. ΣΚΛΗΡΕΣ αλήθειες για το που βρισκόμαστε και το που πάμε, γιατί αλλιώς θα το βρει μπροστά του.

Η απροθυμία των ψηφοφόρων του, να συμμετάσχουν στην προσυνεδριακή διαδικασία του κόμματος αλλά και ο φόβος αρκετών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ να συμμετάσχει μεγάλη μερίδα των ψηφοφόρων στις κομματικές διαδικασίες, δείχνει μια καχυποψία εκατέρωθεν.

Εν κατακλείδι, ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Τσίπρας, θα πρέπει όχι μόνο να εμπνεύσουν αλλά και να πείσουν τον ψηφοφόρο ότι μπορεί να στηριχθεί πάνω τους…
Και επειδή κενά δεν μπορούν να υπάρξουν στην ιστορία και στην πολιτική, όταν δεν πας εσύ στο ραντεβού με την ιστορία πάει άλλος!!!

Υ.Γ. Να μην ξεχνάμε ότι: οι δημοσκοπήσεις δεν είναι κάλπη, δείχνουν την τάση της στιγμής, ούτε καν της ημέρας. Είναι απλά ένα εργαλείο ενημέρωσης και πολύ περισσότερο μελέτης. Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ κάλπη είναι εκεί έξω, ο ίδιος ο Λαός και τα όσα βιώνει…


Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

Η ΕΚΤ ανέβαλλε την αξιολόγηση (stress test) των ευρωπαϊκών τραπεζών για το 2014 – αφενός μεν επειδή γνωρίζει τα τεράστια προβλήματα τους, αφετέρου επειδή επιθυμεί να προωθήσει την τραπεζική ένωση, πριν ακόμη καταρρεύσει η Ευρωζώνη.

Παράλληλα η Γαλλία, η οποία βυθίζεται στην ύφεση, θέλει να προωθήσει την πολιτική ένωση – με την Ισπανία να μην είναι αντίθετη, αφού οι επισφάλειες των τραπεζών της έχουν ξεπεράσει τα 200 δις €.

Από την άλλη πλευρά, ο χρυσός συνεχίζει να υποχωρεί, λόγω της σε απίστευτο βαθμό χειραγώγησης του - γεγονός που τεκμηριώνεται από τις μαζικές πωλήσεις των συμβολαίων χρυσού, όταν οι αγορές σε φυσική μορφή έχουν απογειωθεί.

Την ίδια στιγμή, οι πλούσιοι Γερμανοί αποσύρουν μαζικά τα δισεκατομμύρια τους από το τραπεζικό σύστημα και από το ευρώ – σύμφωνα με μελέτη σοβαρότατης οργάνωσης της χώρας (Network Family Office panel), με τη συνδρομή 60 διαχειριστών περιουσιακών στοιχείων πολύ πλούσιων οικογενειών.

Οι πάμπλουτοι Γερμανοί επιλέγουν να τοποθετήσουν τα χρήματα τους απ’ ευθείας σε πάγια περιουσιακά στοιχεία, όπως σε ακίνητα (79%), σε επιχειρήσεις (69%) σε αγρούς και σε δάση (50%). Αυτό συμβαίνει επειδή δεν έχουν πλέον καμία εμπιστοσύνη στα χάρτινα χρήματα, στο χρηματοπιστωτικό σύστημα γενικότερα και στο ευρώ – αλλά ούτε και στα πολύτιμα μέταλλα, όπως ο χρυσός, γνωρίζοντας ότι χειραγωγούνται.

Επίσης όχι στο δολάριο, θεωρώντας τη ραγδαία υποτίμηση του, σαν αποτέλεσμα της μαζικής εκτύπωσης νέων χρημάτων, ως δεδομένη – ενώ δεν είναι τόσο βέβαιοι ότι τελικά θα αποφευχθεί κάποιος συμβατικός πόλεμος στη Μέση Ανατολή, όπου οι Η.Π.Α. και η Ρωσία θα αντιπαρατεθούν, με απώτερο λάφυρο την Ευρώπη.

Στα πλαίσια αυτά, γνωρίζοντας επί πλέον τη σημασία των εμπράγματων περιουσιακών στοιχείων, θεωρούμε ακόμη περισσότερο ως εγκληματική την ιδιωτικοποίηση των δημοσίων επιχειρήσεων της πατρίδας μας – έναντι χαρτιών, χωρίς ουσιαστική αξία.

Θεωρούμε δε ότι θα πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι να αντιμετωπίσουμε έναν καινούργιο, πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο: τις προβλεπόμενες μεγάλες γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή μας.

Γράφει ο Μάκης Ανδρονόπουλος 

Τέσσερις βασικές γεωπολιτικές δυναμικές φαίνεται να είναι σε εξέλιξη παγκοσμίως.
Η πρώτη εκπορεύεται από τις ΗΠΑ, όπου πυκνώνουν οι ενδείξεις ότι ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα έχει θέσει σε εφαρμογή, μετά την επανεκλογή του, ένα πολυδιάστατο εμπροσθοβαρές πρόγραμμα  αναδιάρθρωσης της αμερικάνικης οικονομίας, αλλά και ανάταξης της αμερικανικής επιρροής.
Η δεύτερη προέκυψε από την κρίση χρέους της ευρωζώνης που έδωσε την ευκαιρία να μετατρέψει η Γερμανία την γεωοικονομική της ισχύ σε πολιτική, μετατρέποντας τον ευρωπαϊκό Νότο σε προτεκτοράτο.
Η τρίτη δυναμική σχετίζεται με την ραγδαία οικονομική επέκταση της Κίνας στην Αφρική, τη Νότια Αμερική και σύντομα στην Ευρώπη.
Η τέταρτη δυναμική είναι ο παγκόσμιος οικονομικός πόλεμος που πυροδότησε η παγκοσμιοποίηση με την ανάδυση νέων διεθνών παικτών στην παγκόσμια σκακιέρα φαίνεται να παίρνει μια νέα τροπή με την ταχεία λουμπενοποίηση όλο και μεγαλύτερων τμημάτων της μεσαίας τάξης στη Δύση, που δημιουργεί ένα νέο υποκείμενο το οποίο είτε οδηγείται στη ριζοσπαστικοποίηση, είτε φασιστοποιείται. Παράλληλα, οι αναδυόμενες οικονομικές δυνάμεις, κυρίως στην Ασία, αλλά και ο ισλαμικός κόσμος μοιάζουν να έχουν εισέλθει σε μια φάση αποστασιοποίησης και αμφισβήτησης του δυτικού πολιτισμικού μοντέλου, καθώς οι βασικές του αξίες έχουν καταρρεύσει (ανθρώπινα δικαιώματα, δημοκρατία, κοινωνικό κράτος κλπ).

Μέσα στο κλίμα αυτό της ανασφάλειας και της αβεβαιότητας, πολλοί παρατηρητές καταγράφουν σοβαρή άνοδο της εντροπίας του συστήματος στη Δύση και διατυπώνουν φόβους για το ενδεχόμενο κοινωνικών εκρήξεων, κύριο χαρακτηριστικό των οποίων θα είναι η τυφλή βία και ο κοινωνικός μηδενισμός. Την αίσθηση αυτή συμμερίζονται τα περισσότερα δυτικά υποσυστήματα εξουσίας (με εξαίρεση ίσως τη γερμανική κυβέρνηση) που αντιλαμβάνονται ότι οι μάζες έχουν πιεστεί υπερβολικά από τις αλλεπάλληλες  κρίσεις, τη λιτότητα και την ανεργία και ότι κάπως πρέπει να αποσυμπιεστούν  για να αποφευχθεί μια ανεξέλεγκτη κοινωνική έκρηξη.  Είναι χαρακτηριστικό ότι  οι αμερικανικές υπηρεσίες εξέταζαν το ενδεχόμενο η τρομοκρατική ενέργεια της Βοστώνης να ήταν ζήτημα καθαρά εσωτερικό, πριν αποκαλυφθούν οι πραγματικοί δράστες.

Μόλις πριν λίγες εβδομάδες οι υπουργοί Οικονομικών των χωρών του G-20, που συμμετείχαν στην εαρινή Σύνοδο στην Ουάσινγκτον, εκτίμησαν ότι η παγκόσμια οικονομία απέφυγε τους μεγάλους κινδύνους που την απειλούσαν κατά το 2012, αλλά η οικονομική ανάκαμψη που καταγράφεται διεθνώς είναι ακόμη εμφανώς άνιση, γεγονός που ανησυχεί ιδιαίτερα το ΔΝΤ.

Η προειδοποίηση της γενικής διευθύντριας του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ ότι οι ασύμμετροι ρυθμοί ανάπτυξης φέρνουν νέες χρηματοοικονομικές ανισορροπίες, που θα καταλήξουν σε μια νέα κρίση, ήταν ξεκάθαρη και δραματική. Ο κόσμος, είπε, είναι μοιρασμένος σε τρεις ομάδες: στις χώρες που  πάνε καλά, σε αυτές που διορθώνονται και σε εκείνες που παραμένουν προβληματικές.

Τα συστήματα εξουσίας στη Δύση που υπηρέτησαν πιστά τον μονεταρισμό και το νεοφιλελευθερισμό, βρίσκονται σήμερα αντιμέτωπα με στρατιές ανέργων, με το κοινωνικό κράτος να έχει καταρρεύσει και τα κρατικά θησαυροφυλάκια γεμάτα με χρέη και ομόλογα με φθίνουσα αξία. Για να ανταπεξέλθουν στην πίεση της πραγματικότητας που δημιούργησαν διολισθαίνουν με επιταχυνόμενο ρυθμό στον αυταρχισμό και στην συστηματική «κατάσταση εξαίρεσης» από το δημοκρατικό «κεκτημένο».

Η αντεπίθεση των πολιτικών: Η λιτότητα και η υπερφορολόγηση των μαζών έχει φθάσει στο όριο απόδοσής της και ως εκ τούτου, ο πρώτος στόχος των πολιτικών που επιδιώκουν μέσα στην κρίση να επανακτήσουν το πολιτικό και κοινωνικό τους κύρος, είναι το μαύρο αφορολόγητο χρήμα, είτε αυτό προέρχεται από εγκληματικές δραστηριότητες (λαθρεμπόριο όπλων, ναρκωτικών, πορνείας κλπ) είτε από διαφθορά, μίζες, υπερτιμολογήσεις. Φαίνεται λοιπόν ότι έχει ξεκινήσει σε Ευρώπη και Αμερική μια προσπάθεια να ελεγχθεί η ρευστότητα που είναι «παρκαρισμένη» στους φορολογικούς παραδείσους και στις offshore εταιρείες. Αυτή η καμπάνια ευνοεί τόσο την ανανέωση του πολιτικού προσωπικού, όσο και της λίστας των υπερπλουσίων. Ο Ομπάμα προεκλογικά, όταν έκανε λόγο για το κτίριο UglandHouse στα νησιά Κέιμαν που αποτελεί την έδρα για πάνω από 12.000 εταιρείες.  

Η διεθνής κοινοπραξία δημοσιογράφων Offshore Leaks που έβαλε πρόσφατα στο χέρι 2,5 εκατ. έγγραφα από offshoreεταιρείες υπολόγισε το μαύρο κεφάλαιο σε 32 τρισεκ. δολάρια, ενώ η μη κυβερνητική οργάνωση Tax JusticeNetwork εκτιμά ανάμεσα σε 16 με 25 τρισεκ. ευρώ τα κεφάλαια που είναι κατατεθειμένα σε ανώνυμους λογαριασμούς σε φορολογικούς παραδείσους. Διαφαίνεται λοιπόν, μετά την εκκαθαριστική επιχείρηση της Κύπρου και το δόγμα Ντέιζελμπλουμ, ότι τα δημοσιονομικά ελλείμματα και οι υπό πτώχευση τράπεζες θα λειτουργήσουν σαν τις «μαύρες τρύπες» του διαστήματος και θα απορροφήσουν τα πάντα, καταθέσεις στις τράπεζες, φορολογικούς παραδείσους,offshore εταιρείες και μαύρο χρήμα. Το μέτωπο αυτό του παγκόσμιου οικονομικού πολέμου, στο οποίο ενεπλάκη η Ρωσία μπορεί να ενεργοποιήσει ποικίλα γεωπολιτικά σύνδρομα, επισημαίνουν ορισμένοι παρατηρητές. Έτσι, με έναhair cut 50% στο μαύρο χρήμα όπου κι αν βρίσκεται και μια φορολόγησή του της τάξεως του 45%, πολλά δημοσιονομικά ζητήματα θα λυθούν, ενώ θα καταγραφεί μία στρατηγική νίκη κατά του … εγκλήματος, που θα καρπωθούν οι επίσημες συστημικές δυνάμεις.

Ο ψυχρός πόλεμος ΗΠΑ-Γερμανίας: Εδώ έχουμε ταυτόχρονα την έκφανση ενός άλλου άτυπου ψυχρού πολέμου μεταξύ ΗΠΑ και Γερμανίας για την επικυριαρχία στην Ευρώπη, πόλεμος που τελεί υπό έξαρση και στον οποίο συμμετέχουν οι πρόθυμοι των δύο μερών. Η τρικομματική της Ελλάδας έχει ταχθεί με τις δυνάμεις που πρόσκεινται στο Βερολίνο.Συνεπώς, δεν είναι τυχαίο που όταν η Αυστρία δήλωσε ότι θα διαπραγματευθεί μαζί με το Λουξεμβούργο την άρση του τραπεζικού απορρήτου» για τους ξένους που είναι κάτοχοι λογαριασμού στο έδαφός της, «επιτέθηκε» στη Βρετανία κατηγορώντας τη για νησί-πλυντήριο. Στη συνέχεια, οι Financial Times αντεπιτέθηκαν γράφοντας πως «αν οι Παρθένες Νήσοι είναι η έδρα των περισσότερων offshore εταιριών, η Ολλανδία παίρνει τον τίτλο του μεγαλύτερου «πλυντηρίου» χρήματος εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Επίσης, δεν είναι λοιπόν τυχαίο που αναζωπυρώθηκε η βεντέτα  Τζακ Λιου, του Αμερικανού υπουργού Οικονομικών με τον Γερμανό συνάδελφό του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, για τα θέματα της κρίσης και της λιτότητας κατά τη σύνοδο του G20 στην Ουάσιγκτον. O Τζακ Λιου μαζί με εκπροσώπους του ΔΝΤ ζήτησαν για ακόμη μια φορά από τη Γερμανία να αναλάβει μεγαλύτερες ευθύνες για την επίλυση της ευρωπαϊκής κρίσης και τόνισαν ότι η πολιτική που ακολουθείται τους «εκνευρίζει σφόδρα». Ο Σόιμπλε οργισμένος αντιγύρισε λέγοντας ότι οι ΗΠΑ είναι εκείνες που πρέπει να πάρουν ως παράδειγμα τα όσα συμβαίνουν στην ευρωζώνη. Το Spiegel έκανε λόγο για «όργιο φωνασκιών». Το σίγουρο είναι ότι η ατάκα του Τζακ Λιού ήταν μια έκφραση που υποδεικνύει ότι η αυτοκρατορική υπομονή εξαντλείται, γεγονός που πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη του το Βερολίνο. Το partners in leadership που είχε πει κάποτε ο Μπους σημαίνει συμμετοχή στο κόστος, όχι αυτονόμηση…

Και για να μην έχουν αμφιβολία ορισμένοι για το ποιος κάνει κουμάντο, οι G-20 ενέκριναν την «νέα πολιτική που ακολουθεί η Ιαπωνία από τα τέλη του 2012, της πιο έντονης ποσοτικής ενίσχυσης της ρευστότητας στην οικονομία, την οποία θεωρούν ως μέτρο αντιμετώπισης των αρνητικών επιπτώσεων που συνεπάγεται ο αρνητικός πληθωρισμός και όχι ως πολιτική που επιδιώκει την έμμεση υποτίμηση του γιεν. Σχετικά με αυτό το θέμα ο υπουργός οικονομικών της Ιαπωνίας δήλωσε ότι η νέα οικονομική πολιτική της χώρας του έχει ως στόχο να διατηρήσει την αξιοπιστία της ιαπωνικής οικονομίας στις διεθνείς αγορές και να αποτρέψει μια ενδεχόμενη άνοδο των αποδόσεων των κρατικών ομολόγων… Οι G20 δεν παράλειψαν να τονίσουν ότι οι πλεονασματικές χώρες θα πρέπει να δώσουν μεγαλύτερη έμφαση στην ανάπτυξη με τη συμβολή  και της εγχώριας ζήτησης στις οικονομίες τους (όχι μόνο με τις καθαρές εξαγωγές)».

Η ενσωμάτωση της Ρωσίας στη Δύση: Ο Ομπάμα επιχειρεί την επανεπιβεβαίωση του αμερικανικού imperium με τηνεμβάθυνση, τη διεύρυνση και τη «δημοκρατικοποίηση» της Δύσης. Τρία είναι τα συστατικά αυτού του εγχειρήματος: 

Πρώτον, η δημιουργία ζώνης ελεύθερων συναλλαγών μεταξύ των ΗΠΑ και της Ε.Ε., δηλαδή στην κατάργηση των δασμών και των ποσοστώσεων, η οποία θα ανατάξει γεωοικονομικά και γεωπολιτικά τον ατλαντικό χώρο, σε αντιστάθμισμα της μεταφοράς του παγκόσμιου κέντρου βάρους στην Ασία. Παράλληλα, θα αναζωογονηθεί το ΝΑΤΟ ως προβολή της στρατιωτικής ισχύος της Δύσης. 

Δεύτερον, φαίνεται ότι επιχειρείται η πλήρης ενσωμάτωση της Ρωσίας και της Τουρκίας στο δυτικό σύστημα, όπως πρότεινε ο Zbigniew Brezinski στο βιβλίο του «Strategic Vision: America and the Crisis of Global Power».  Αυτό φάνηκε τόσο με την εντολή Ομπάμα προς το Τελ Αβίβ «βρείτε τα με την Άγκυρα», όσο και με το πρόσφατο ταξίδι του Τζον Κέρι στη Μόσχα, όπου οι Αμερικανοί πρότειναν την από κοινού επίλυση του Συριακού, του Μεσανατολικού και την από κοινού απόλαυση των αγορών που θα προκύψουν από την αναδιάταξη του χώρου μεταξύ Ραμπάτ και Βελουχιστάν… στο πλαίσιο μιας περιόδου στενής συνεργασίας που θα οδηγήσει στο μέλλον στην ομογενοποίηση του βορείου τόξου που θα ανοίγει στην Αλάσκα και θα κλείνει στο Βλαδιβοστόκ και το Τόκυο (ΣΣ: εδώ, στο Τόκυο, αργότερα ίσως προκύψει ένα ερωτηματικό).  

Τρίτον, ο Ομπάμα –και δικαίως- επιφυλάσσει για την Ουάσιγκτον τον ρόλο του προέδρου του ΔΣ, όπου οι υπόλοιποι παίκτες (Ρωσία, Γερμανία, Βρετανία, Γαλλία, Τουρκία και άλλες εσωτερικές ομαδοποιήσεις) θα διαγκωνίζονται για τη θέση του Διευθύνοντος Συμβούλου…

  • Αθρόα προσέλευση πολιτών στα αστυνομικά τμήματα για αιτήσεις άρνησης δωρεάς οργάνων 
  • Πολλές οι αιτήσεις άρνησης δωρεάς οργάνων υπό τις συνθήκες που ορίζει ο νέος νόμος, ο οποίος τίθεται σε ισχύ την 1η Ιουνίου
Νέο καθεστώς στο μείζον θέμα της δωρεάς οργάνων θα ισχύει από την 1η Ιουνίου, με πολλούς πολίτες να εκφράζουν την αντίθεση τους.

Ειδικά στην Πάτρα, την Πέμπτη (16/05) ήταν αρκετοί αυτοί που πήγαν στα αστυνομικά τμήματα για να υπογράψουν αίτηση, σύμφωνα με την οποία αρνούνται να γίνουν δωρητές οργάνων.

Να θυμίσουμε ότι σύμφωνα με το νέο νόμο, που θα τεθεί σε ισχύ σε λίγες μέρες, δότης οργάνων καθίσταται αυτοδίκαια και χωρίς την έγκριση των οικείων του, οποιοσδήποτε ασθενής καταστεί εγκεφαλικά νεκρός για οποιοδήποτε λόγο.

Όσοι πολίτες δεν συναινούν στη συγκεκριμένη διαδικασία μπορούν να συμπληρώσουν τη σχετική αίτηση, να πάνε σε αστυνομικό τμήμα για να θεωρηθεί το γνήσιο της υπογραφής τους και στη συνέχεια η επιθυμία τους θα κοινοποιηθεί σε κάθε αρμόδιο φορέα.

Σύμφωνα με πληροφορίες μάλιστα, αντίθετοι στη δωρεά οργάνων με τις συνθήκες που ορίζει ο νέος νόμος, είναι και εθελοντές δωρητές, οι οποίοι σπεύδουν να ακολουθήσουν την προαναφερόμενη διαδικασία.

Πληροφορίες από thebest.gr

Πηγή: News27 

Πώς να αρνηθείτε να γίνετε "ανταλλακτικά"

Του Δημοσθένη Λιακόπουλου

Από το 2011, με νόμο, αποφασίστηκε, εκτός από τα σπίτια, τα λεφτά και τα αυτοκίνητα, να φορολογηθεί και το ανθρώπινο σώμα. Αποφασίστηκε με ένα τρομακτικά παράλογο και εφιαλτικό τρόπο, όλοι οι Έλληνες πολίτες, να είναι αναγκαστικά δωρητές οργάνων.

Είχαμε γράψει ότι:
Aναγκαστικοί δότες και όχι δωρητές οργάνων θα θεωρούνται σε πέντε μήνες από τώρα... όλοι οι Έλληνες πολίτες. Σύμφωνα με νόμο που πέρασε και ψηφίστηκε το 2011, επί Παπανδρέου στο 1ο Μνημόνιο, η αφαίρεση των οργάνων θα μπορεί να γίνεται από Νοσοκομεία, Ιδιωτικές κλινικές ή εταιρείες και όχι από τον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων, που γινόταν μέχρι σήμερα, και μάλιστα χωρίς την συγκατάθεση των οικείων του ασθενούς ή την προηγούμενη γραπτή αίτηση του ιδίου προσώπου. Η συγκεκριμένη διάταξη αποτέλεσε αφορμή για την παραίτηση του προεδρείου του ΕΟΜ και την έντονη δυσαρέσκεια των Γιατρών των ΜΕΘ, καθώς θεωρούν πως η χώρα μας θα αποτελέσει τροφοδότη οργάνων και ανθρωπίνων ιστών για όλο τον πλανήτη, ενώ το ανθρώπινο σώμα μετατρέπεται με την έννοια του Εμπράγματου Δικαίου σε πράγμα, επειδή κάποιο φυσικό ή νομικό πρόσωπο ασκεί πια κυριότητα σε αυτό.
Είχα γράψει επίσης:
Περίεργα και δύσκολα πράγματα αναφέρονται στο νέο νομοσχέδιο για τις μεταμοσχεύσεις. Εν δυνάμει δότες οργάνων για να χρησιμοποιηθούν σε μεταμόσχευση, θα είμαστε στο εξής όλοι , σύμφωνα με τα όσα προβλέπει το νέο προσχέδιο νόμου για τις μεταμοσχεύσεις, που δόθηκε στη δημοσιότητα.
Μόνο όσοι θα έχουν εκφράσει την αντίθεσή τους, όσο ζουν, με δήλωση στον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων, δεν θα είναι εν δυνάμει δότες. Συγκεκριμένα το προσχέδιο νόμου αναφέρει ότι η αφαίρεση ενός ή περισσοτέρων οργάνων από ενήλικο, θανόν πρόσωπο, πραγματοποιείται εφόσον δεν είχε εκφράσει την αντίθεσή του . Όπως αναφέρεται στο προσχέδιο, κάθε πολίτης που έχει ενηλικιωθεί, μπορεί να δηλώνει την αντίθεσή του στην αφαίρεση οργάνων του μετά θάνατον, σε ειδικό αρχείο που θα τηρείται στον ΕΟΜ. Η σχετική δήλωσή του θα πρέπει να φέρει βεβαιωμένο το γνήσιο της υπογραφής. Αυτό όμως βάζει σε ενέργεια και τις απαραίτητες διαδικασίες για να εφαρμοστεί, αλλιώς δεν έχει νόημα να ψηφιστεί.
Όλα δηλαδή τα παιδιά κάτω των 18 θα είναι αναγκαστικά δότες οργάνων, αφού δεν μπορούν να αρνηθούν πριν ενηλικιωθούν; Πρέπει με σαφήνεια να διευκρινιστεί τι θα γίνει με τους ανηλίκους. Ποιός θα μιλάει για αυτούς; Αυτό θα σήμαινε ότι το κάθε μωρό που γεννιέται θα πρέπει να δίνει δείγμα DNA που θα περιλαμβάνεται στον ιατρικό φάκελο που θα το συνοδεύει μέσω της κάρτας του πολίτη σε όλη του τη ζωή. Έτσι αν σκοτωθεί ή πεθάνει άτομο κάτω των 18, το σώμα του θα πρέπει να παραδίδεται στις "αρμόδιες αρχές", όπου και θα αφαιρούνται τα όργανά του και θα μπαίνουν σε κατάψυξη. Θα χρησιμοποιούνται όλα τα όργανα στην Ελλάδα; ή θα κατάσχονται από το ΔΝΤ σαν περιουσία του ελληνικού κράτους; Αφού όλα τα ανήλικα παιδιά θα θεωρούνται δότες και τα στοιχεία τους αναγκαστικά θα υπάρχουν σε κάποιο αρχείο, ποιός εξασφαλίζει το ότι κάποιοι κύκλοι δεν θα σκοτώνουν, για να πάρουν αυτοδικαίως τα όργανα των ανυπεράσπιστων απέναντι στο νόμο παιδιών; Είναι ανθρώπινο και λογικό να θέλει κάποιος να βοηθήσει τον συνάνθρωπό του με δωρεά οργάνων, το υποχρεωτικό και το χουντικό και το "είσαι εξάρτημα της μηχανής κι ο γιος σου το ανταλλακτικό" όμως είναι κάτι το σιχαμερό. Ανταλλακτικά λοιπόν όλοι οι Έλληνες; Στο προσχέδιο προβλέπονται αυστηρότατες ποινές για όσους με τη δική τους συναίνεση δίνουν όργανά τους προς μεταμόσχευση και πολύ αυστηρές ρυθμίσεις του, προβλέπουν ακόμη και φυλάκιση δέκα ετών και πρόστιμο 290.000 ευρώ για οργανωμένες ομάδες που συμμετέχουν στη διακίνηση και εμπορία οργάνων. Επίσης, το νέο προσχέδιο αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο να γίνονται κατά περίπτωση μεταμοσχεύσεις και από ιδιωτικά νοσοκομεία. Η δυνατότητα για χειρουργική αφαίρεση οργάνων ή μεταμόσχευση δίνεται πλέον σε νοσηλευτικά ιδρύματα - νομικά πρόσωπα ιδιωτικού και δημοσίου δικαίου κοινωφελούς και μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα αλλά και ιδιωτικές κλινικές.
Συμπέρασμα από τα πρώτα που καταλάβαμε. Θα δημιουργηθεί μία τεράστια τράπεζα οργάνων και βλαστοκυττάρων που θα θεωρείται περιουσία του δημοσίουΣύμφωνα με το μνημόνιο, το ΔΝΤ μπορεί να κατάσχει την δημόσια περιουσία, ή η δημόσια περιουσία μπορεί να εκποιηθεί για να πληρωθεί το δημόσιο χρέος. Θα μπορούν δηλαδή να πάρουν, νεφρά, ήπαρ, πάγκρεας, πνευμόνια, καρδιά, επινεφρίδια, όλα δηλαδή τα όργανα, οστά, μυελό των οστών , μάτια, δέρμα κτλ. ΣΦΑΓΕΙΟΝ Η ΕΛΛΑΣ;

Θέλουμε να δούμε τις αντιδράσεις όλων αυτών που ασχολούνται με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ίδωμεν...

Διευκρινίζεται επίσης, ότι σύμφωνα με το άρθρο 9 του ν. 3984/2011, όπως τροποποιήθηκε με το ν. 4075/ΦΕΚ 89/11.4.2012, τροποποιήθηκε ως εξής 

«Η αφαίρεση ενός ή περισσοτέρων οργάνων από ενήλικο, θανόν πρόσωπο πραγματοποιείται εφόσον, όσο ζούσε, δεν είχε εκφράσει την αντίθεσή του σύμφωνα με την παράγραφο 3. και κατόπιν συναίνεσης της οικογένειάς του».
Και αν η οικογένεια θέλει να ξαποστείλει κάποιον;

ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ:

ΟΙ ΔΟΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΖΩΝΤΑΝΟΙ. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΝΕΚΡΟΙ ΔΟΤΕΣ

Ποιός θα αποφασίζει ότι κάποιος είναι πλέον τελείως και τετελεσμένα εγκεφαλικά νεκρός οπότε ποιοί γιατροί θα του παίρνουν τα όργανα;

Θα τον διατηρούν τεχνητά στη ζωή και μόλις βρεθεί δότης κατευθείαν μπαμ και κάτω. Ποιός γονιός και ποιός γιος και ποιά κόρη θα δεχθούν ότι τελείωσε ο άνθρωπός τους οπότε οδηγείται στο σφαγείο;

Ποιός από εμάς μπορεί να ξέρει αν στηθεί φάμπρικα δημιουργίας εγκεφαλικά νεκρών μέσα στα νοσοκομεία;

Η εικαζόμενη και ουσιαστικά υποχρεωτική συναίνεση του δότη, προβλέπεται από την ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας 2010/53/EΕ και ισχύει εδώ και χρόνια σε πολλά ευρωπαϊκά κράτη όπως: Αυστρία, Βέλγιο, Βουλγαρία, Γαλλία, Εσθονία, Ισπανία, Ιταλία, Κροατία, Λουξεμβούργο, Νορβηγία, Ρουμανία, Σουηδία, Φινλανδία, Πολωνία, Ουγγαρία.

Επειδή πλέον η ώρα έφτασε η Μητρόπολη Πειραιώς πήρε την πρωτοβουλία να εξηγήσει στον κόσμο πως μπορεί να μην δεχθεί να γίνει αναγκαστικός δότης οργάνων που λογικά θα ανήκουν στο ελληνικό κράτος που θα τα πουλάει για να ξεχρεώνει τα χρέη του δημοσίου.

Το θέμα είναι ότι σε πολλές περιπτώσεις (αφήστε την φαντασία σας να οργιάσει) θα παίρνονται τα όργανα από ανυπεράσπιστους ασθενείς, που μετά θα πεθαίνουν από κάτι, οτιδήποτε. Μην ξεχνούμε ότι τα όργανα πρέπει να δίνουν ζωντανοί δότες. Δεν υπάρχουν νεκροί δότες. Σε περίπτωση που κάποιος δότης πεθάνει οπότε θεωρείται πτωματικός δότης, οι ειδικοί πρέπει μέσα σε δευτερόλεπτα, να τον συνδέσουν σε πολύ εξειδικευμένο μηχάνημα που θα διατηρήσει για μερικά λεπτά σε κάπως καλή κατάσταση τα όργανα που πρέπει να αφαιρεθούν ακαριαία, πράγμα δύσκολο, αφού θέλει πολύ ώρα για να έρθει ο κατάλληλος γιατρός στο χειρουργείο, ώστε να μπορέσουν να πάρουν νεφρά και ήπαρ, αλλά με πάρα πολύ μικρές πιθανότητες επιτυχίας.

Οπότε θα πρέπει να στηθεί φάμπρικα δισεκατομμυρίων, που δεν υπάρχει σήμερα στην Ελλάδα (υπάρχει στο WISCONSIN) για να μπορούν να παίρνουν όργανα από "πτωματικούς δότες", δηλαδή από νεκρούς, αλλά και πάλι τόσο τα νφρά, αλλά κυρίως το ήπαρ, είναι πολύ δύσκολο να αποτελούν μεταμοσχεύσιμα όργανα, αφού πρέπει με το που πεθαίνει κάποιος να μπει σε δευτερόλεπτα στο μηχάνημα, που δεν υπάρχει στα ελληνικά νοσοκομεία.

Οι δότες επομένως, πρέπει να είναι και είναι ζωντανοί.

Τι θα γίνει αν ένα νεφρό αξιολογηθεί σε κάποια τιμή; αφού μπορούμε να ζούμε με ένα, θα μας παίρνουν το άλλο για χρέη στο δημόσιο;

Ακούγεται κουφό αλλά πίσω έχει η αχλάδα την ουρά, αφού όλοι οι δότες οργάνων, είναι ζωντανοί όταν τους παίρνουν τα όργανα.

Τους ονομάζουν εγκεφαλικά νεκρούς, σύμφωνα με την πρωτόγονη ιατρική επιστήμη του σήμερα.

Δείτε ένα σχετικό άρθρο για το τι πράγματι ισχύει

Δείτε και την τοποθέτηση του Μητροπολίτη Πειραιώς

Ποιμαντορική Εγκύκλιος του Σεβ. Μητροπολίτου Πειραιώς, Φαλήρου, Δραπετσώνας και Αγίου Ιωάννου Ρέντη κκ. Σεραφείμ
Επί του νόμου 3984/2011 περί δωρεάς & Μεταμοσχεύσεως οργάνων
Προς το Ιερόν Κλήρον και τον Φιλόχριστον λαόν της Μητροπολιτικής πειφερείας αυτού
Τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά καί περιπόθητα,
Μέ τόν Νόμο 3984/27.6.2011 πού ἐψηφίσθη ἀπό τήν Βουλή τῶν Ἑλλήνων ρυθμίζεται, μέ ἀρχές πού ἀπάδουν στήν ἰδιοπροσωπεία τοῦ Γένους μας καί τήν ἱερότητα τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς, τό πολυσήμαντο θέμα τῆς δωρεᾶς καί μεταμοσχεύσεως τῶν ἀνθρωπίνων ὀργάνων.
Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ὑπέβαλε κατά τήν διαβούλευση τοῦ εἰρημένου Νόμου θέσεις Ὀρθοδόξου Ἐκκλησιαστικῆς βιοηθικῆς οἱ ὁποῖες προδήλως περιφρονήθησαν καί ἑπομένως διά τό μέγιστο αὐτό θέμα καθηκόντως ὀφείλομε νά ἐνημερώσωμε τούς πάντας καί νά καταδείξωμε οἱ Ἱεράρχαι τήν καταφανῆ διάστασι τοῦ ψηφισθέντος Νόμου μέ τήν ἀνθρώπινη ὀντολογία, τήν ὀρθόδοξη θεολογία καί τήν θεόσδοτη ἀνθρώπινη ἐλευθερία.
Ἐν συνεχείᾳ τῇ συμβολῇ τῆς ἐργασίας εἰδικῶν, ἤτοι τῶν Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτου-Ἰατροῦ Λουκᾶ Τσιούτσικα, Αἰδεσιμολ. Πρωτοπρεβυτέρου Στεφάνου Στεφοπούλου καί Πανοσιολ. Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Ἁγιορείτου παρατηροῦμεν ὅτι:

Α'. Θεολογία - Ἀνθρωπολογία

1. Κατὰ τὴ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας ὁ ἄνθρωπος κατὰ τὴν φύση τοῦ εἶναι σύνθετο, μεικτό, ὄν. Πλάσθηκε κατ’ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν τοῦ Θεοῦ καὶ ἀποτελεῖται ἀπὸ τὴν ψυχή, ποὺ συνιστᾶ τὸ πνευματικὸ μέρος τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὸν ἐντάσσει στὸν πνευματικὸ κόσμο, καὶ ἀπὸ τὸ σῶμα, μὲ τὸ ὁποῖο ἐντάσσεται στὸν ὑλικό, αἰσθητὸ κόσμο. Εἶναι μείξη καὶ κράση πνεύματος καὶ ὕλης, «σύνδεσμος τῆς ὁρατῆς καὶ ἀοράτου φύσεως». Καὶ τὸ μὲν σῶμα εἶναι ὑλικό, σύνθετο καὶ φθαρτό, ἡ δὲ ψυχὴ εἶναι «οὐσία ζῶσα, ἁπλή, ἀσώματος, σωματικοῖς ὀφθαλμοῖς κατ' οἰκείαν φύσιν ἀόρατος, λογικὴ τὲ καὶ νοερά, ἀσχημάτιστος... ἀθάνατος» (Ἅγ. Ἰωάννης Δαμασκηνός). Ἑπομένως ἡ ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου δὲν εἶναι ἁπλὴ βιολογικὴ ἐνέργεια τοῦ σώματος, ὅπως εἶναι τῶν ζώων, τὰ ὁποία γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ εἶναι θνητόψυχα, δὲν ἐπιβιώνουν μετὰ τὸν σωματικὸ θάνατο, ἀλλὰ εἶναι κτιστή, οὐσία ἀθάνατη μὲ δική της ἐνέργεια. Ὁ θάνατος δὲν εἶναι παντελὴς ἐξαφάνιση τοῦ ὅλου ἀνθρώπου, ἄλλα χωρισμὸς τῆς ψυχῆς ἀπὸ τὸ σῶμα, τὸ ὁποῖο στὴ συνέχεια, φθείρεται καὶ διαλύεται, ἐνῶ ἡ ψυχὴ ἐξακολουθεῖ νὰ ὑπάρχει καὶ νὰ ἐνεργεῖ• «Οὐχ ἡ ψυχὴ ἐστιν ἡ ἀποθνήσκουσα, ἀλλὰ διὰ τὴν ταύτης ἀναχώρησιν ἀποθνήσκει τὸ σῶμα» (Μ. Ἀθανάσιος).
2. Σχετικὰ μὲ τὸν χρόνο τῆς ἑνώσεως τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος ἡ Ἐκκλησία δέχεται ὅτι δημιουργοῦνται συγχρόνως• «Ἅμα δὲ τὸ σῶμα καὶ ἡ ψυχὴ πέπλασται, οὐ τὸ μὲν πρῶτον, τὸ δὲ ὕστερον» (Ἄγ. Ἰωάννης Δαμασκηνός). Αὐτὸ ἰσχύει καὶ γιὰ τὴν πλάση κάθε νέου ἀνθρώπου• τὸ σῶμα καὶ ἡ ψυχὴ συνυπάρχουν «ἐξ ἄκρας συλλήψεως». Συνεπῶς τὸ ἔμβρυο εἶναι πλήρης ἄνθρωπος, ἐκ ψυχῆς καὶ σώματος, καὶ πρὶν ἀπὸ τὸν σχηματισμὸ καὶ τὴ λειτουργία τοῦ ἐγκεφάλου. Αὐτὸ καταδεικνύει ὅτι, ὄχι μόνο ὁ ἐγκεφαλικὸς θάνατος ἄλλα καὶ ἡ παντελὴς ἔλλειψη τοῦ ἐγκεφά-λου δὲν συνεπάγονται ὅτι ὁ εὑρισκόμενος στὶς καταστάσεις αὐτὲς ἄνθρωπος παύει νὰ εἶναι ἔμψυχο καὶ ζωντανὸ ὄν.
3. Σχετικὰ μὲ τὸ ποὺ βρίσκεται καὶ πὼς ἐνεργεῖ ἡ ψυχὴ οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας διδάσκουν ὅτι ἡ ψυχὴ δὲν ἑδρεύει σὲ συγκεκριμένο ὄργανο, ἀλλὰ εὑρίσκεται σὲ ὅλα τὰ σημεῖα τοῦ σώματος, ζωοποιοῦσα καὶ κινοῦσα τὰ μέλη. Κατὰ τὸν Ἅγιο Γρηγόριο Παλαμᾶ ἡ ψυχὴ «συνέχουσα τὸ σῶμα, ὅ καὶ ἐκτίσθη, πανταχοῦ τοῦ σώματος ἐστίν, οὐχ ὡς ἐν τόπω οὐδ' ὡς περιεχομένη, ἀλλ' ὡς συνέχουσά τε καὶ περιέχουσα καὶ ζωοποιοῦσα τοῦτο, κατ' εἰκόνα καὶ τούτ' ἔχουσα Θεοῦ», κατὰ δὲ τὸν Ἅγιο Ἰωάννη Δαμασκηνὸ «ὀργανικῶ κεχρημένη σώματι καὶ τούτῳ ζωῆς αὐξήσεως τὲ καὶ αἰσθήσεως καὶ γεννήσεως παρεκτική».
4. Βιολογικὴ ζωὴ χωρὶς τὴν ὕπαρξη τῆς ψυχῆς μέσα στὸ σῶμα δὲν νοεῖται. Στὴν περίπτωση ἀποκοπῆς, καταστροφῆς ἢ νεκρώσεως ἑνὸς ζωτικοῦ ὀργάνου, ὅποτε ὁ ἄνθρωπος ἐπιβιώνει μὲ ὑποστηρικτικὲς ἐνέργειες, ἐξακολουθεῖ ἡ ψυχὴ νὰ παραμένει συνδεδεμένη μὲ τὸ σῶμα καὶ νὰ ἐνεργεῖ σὲ ἄλλα σωματικὰ ὄργανα. Στὴν κατάσταση τοῦ ἐγκεφαλικοῦ θανάτου ἡ ἰατρικὴ κατορθώνει μὲ τὴ βοήθεια τῆς τεχνολογίας νὰ διατηρεῖ τὴ βιολογικὴ ζωή, ἀφοῦ ὁ ὑπόλοιπος ὀργανισμός, πλὴν τοῦ ἐγκεφάλου, λειτουργεῖ. Ἡ διατήρηση τῆς βιολογικῆς ζωῆς προϋποθέτει τὴν ὕπαρξη τῆς ψυχῆς μέσα στὸ σῶμα καὶ δείχνει ὅτι δὲν λύθηκε ἀκόμη ὁ μεταξύ τους δεσμός, δὲν ἐπισυνέβη δηλαδὴ ὁριστικῶς καὶ καθ' ὁλοκληρίαν ὁ θάνατος. Συνεπῶς ἡ διακοπὴ τῆς ὑποστηρικτικῆς λειτουργίας, ἀκόμη καὶ μὲ τὴν συγκατάθεση τοῦ ἀσθενοῦς, πολὺ περισσότερο ἡ λήψη ὀργάνων γιὰ μεταμόσχευση ἀπὸ τοὺς «ἐγκεφαλικὰ νεκρούς», ἀποτελοῦν ἐνεργητικὴ πρόκληση θανάτου, ἡ ὁποία κατὰ τὴν κανονικὴ παράδοση τῆς Ἐκκλησίας ἰσοδυναμεῖ μὲ φόνο, καὶ μάλιστα ἀσθενοῦς καὶ ἀνυπερασπίστου ἀνθρώπου κατ' ἀναλογίαν πρὸς τὴν ἔκτρωση τῶν ἐμβρύων.
5. Εἰδικώτερα, κατὰ τὸν Ἅγιο Μάξιμο τὸν Ὁμολογητή, ἡ ψυχὴ φανερώνεται μὲ τὸ νὰ ἐνεργεῖ πάνω στὰ μέλη τοῦ σώματος, ἀνάλογα μὲ τὴν δυνατότητα ποὺ ἔχουν. Κάθε σωματικὸ ὄργανο δέχεται ἐκείνη τὴν ψυχικὴ ἐνέργεια, τὴν ὁποία ἐκ φύσεως ἔχει τὴ δύναμη νὰ ἐκφράσει. Ὅταν δὲ κάποιο ὄργανο ὑποστεῖ βλάβη, ἁπλῶς παύει νὰ ἐκφράζεται ἡ ἀντίστοιχη λειτουργία τῆς ψυχῆς. Ἔτσι, ὅταν στὸν ἐγκεφαλικὸ θάνατο τὸ νευρικὸ σύστημα, σὲ ποικίλο βαθμό, δὲν λειτουργεῖ, δὲν μποροῦμε βέβαια νὰ ἀντιληφθοῦμε τὶς σκέψεις ἢ τὰ συναισθήματα, αὐτὸ ὅμως δὲν ἀποκλείει τὴν ὕπαρξή τους στὸ χῶρο τῆς ψυχῆς. Τὸ περιεχόμενο τῆς συνείδησης παραμένει, ἔστω καὶ ἂν ὑπάρχει ἀδυναμία νὰ ἐκφρασθεῖ. Στὸν «ἐγκεφαλικὰ νεκρὸ» καταργεῖται μὲν ὁ προφορικὸς λόγος, ὄχι ὅμως ὁ ἐνδιάθετος, οὔτε οἱ ἄδηλοι λόγοι. Μὲ ἄλλα λόγια, συνεχίζει νὰ «ἐργάζεται» ἡ νοερὰ του ἐνέργεια.
6. Κατὰ τὸν Ἅγιο Ἰωάννη Δαμασκηνὸ μέρος τῆς ψυχῆς, «τὸ καθαρώτατον», εἶναι ὁ νοῦς, τοῦ ὁποίου ἡ μὲν οὐσία εὑρίσκεται στὴν σαρκικὴ καρδιά, χωρὶς νὰ περικλείεται ἀπὸ αὐτὴν σὰν σὲ ἀγγεῖο, οὔτε πολὺ περισσότερο νὰ ταυτίζεται μὲ αὐτήν, ἀλλὰ ἁπλῶς τὴν χρησιμοποιεῖ ὡς ὄργανο καὶ ὄχημα, ἡ ἐνέργειά του ὅμως στὸν πεπτωκότα ἄνθρωπο εὑρίσκεται στὸν ἐγκέφαλο• στὸν κατὰ φύσιν ἄνθρωπο πρέπει νὰ ἐπανέλθει ἡ ἐνέργεια τοῦ νοῦ στὴν οὐσία της, στὴν καρδιά, ὥστε νὰ παύσει ἡ διάχυση, νὰ ἑνοποιηθεῖ ὁ ἄνθρωπος, γιὰ νὰ μπορέσει νὰ ἑνωθεῖ μὲ τὸ Θεό.
7. Αὐτὴ ἡ πνευματικὴ καρδιά, «ὁ κρυπτός της καρδίας ἄνθρωπος» (Ἀπ. Πέτρος), εἶναι ὁ χῶρος στὸν ὁποῖο ἀναπτύσσεται ὅλη ἡ πνευματικὴ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου, ἐκεῖ ἐνοικεῖ ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ, διὰ νὰ τὸν καταστήσει «ναὸν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος» (Ἀπ. Παῦλος). Ἐκεῖ οὐσιώνεται καὶ ὑποστασιοποιεῖται τὸ ἀνθρώπινο πρόσωπο, τὸ ὁποῖο ὁλοκληρώνεται, ὅταν ὁ ἄνθρωπος φθάσει στὸ «καθ' ὁμοίωσιν». Εἶναι προφανές, ὅτι ἡ ἐσωτερικὴ αὐτὴ πνευματικὴ ζωὴ τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου, ζωὴ συνειδητὴ καὶ χαρισματική, μπορεῖ νὰ εἶναι ἀνεξάρτητη ἀπὸ τὸν ἐγκέφαλο καὶ τὶς λειτουργίες του.
8. Ἡ πρὸς τοὺς ἀνθρώπους χριστιανικὴ ἀγάπη εἶναι ἀνιδιοτελής, συνειδητή, καὶ ἔχει τὸν χαρακτήρα τῆς θυσίας. Δὲν ἐκτιμᾶται μὲ τὴν ἀντικειμενικὴ ἀξία τοῦ προσφερομένου ἢ μὲ τὴν ἀξία ποὺ ἔχει αὐτὸ γιὰ τοὺς ἀποδέκτες του, ἀλλὰ μὲ τὸ πόσο στοιχίζει στὸν δότη ἡ προσφορά του, σύμφωνα καὶ μὲ ὅσα διδάσκει ὁ Χριστὸς γιὰ τὸ δίλεπτο τῆς χήρας, μὲ τὸ ἐὰν δηλαδὴ στερεῖται κανεὶς κάτι ποὺ τοῦ εἶναι χρήσιμο, ἐὰν θυσιάζει κάτι χρήσιμο αὐτός, γιὰ νὰ ὠφεληθεῖ ὁ ἄλλος. Ἐὰν ὅμως ὁ «ἐγκεφαλικὰ νεκρὸς» εἶναι νεκρός, ἡ προσφορὰ τῶν ὁποιωνδήποτε ὀργάνων του στερεῖται τοῦ χαρακτήρα τῆς ἀγάπης, ἐφ' ὅσον αὐτὴ δὲν τοῦ στοιχίζει τίποτε, γιατί προσφέρει ἄχρηστα γι' αὐτὸν ὄργανα, δὲν στερεῖται οὔτε θυσιάζει κάτι χρήσιμο γιὰ τὸν ἑαυτό του. Πρόκειται γιὰ πράξη συμφεροντολογική, ἰδιοτελῆ καὶ ἐγωιστική, διότι περιμένει κανεὶς ἀμοιβὲς καὶ ἀνταπόδοση ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ, χωρὶς νὰ στερηθεῖ ἢ νὰ θυσιάσει κάτι ἀπὸ τὸν ἑαυτό του. Ἀντίθετα οἱ ἀρετὲς τῆς θυσίας καὶ τῆς ἀγάπης πρὸς τὸν πλησίον ἐφαρμόζονται ἀπόλυτα στὴν προσφορὰ ὀργάνων ἀπὸ ζῶντες δότες, ὅταν πρόκειται γιὰ διπλὰ ὄργανα καὶ ἱστούς ὅπως καί στήν αἱμοδοσία. Προσφέρουν τότε θυσιάζοντες καὶ ἐλαττούμενοι.
9. Δὲν ὑπάρχει μέχρι σήμερα ἀπόλυτη ὁμοφωνία τῶν ἰατρῶν διεθνῶς γιὰ τὸν «ἐγκεφαλικὸ θάνατο». Πολλοὶ ἰατροὶ ἔχουν ἀναπτύξει ἔγκυρη καὶ συγκροτημένη ἐπιχειρηματολογία, περὶ τοῦ ὅτι ὁ «ἐγκεφαλικὸς θάνατος» δὲν συνιστᾶ τὸν βιολογικὸ θάνατο. Ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ ὑποκαταστήσει τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ ἢ νὰ παρεμποδίσει τὴν θαυματουργικὴ ἐπέμβαση τῶν Ἁγίων πρὸς ἐπανόρθωση καὶ θεραπεία ὁποιασδήποτε σωματικῆς βλάβης, ἀκόμη καὶ ἐγκεφαλικῆς; Θὰ δεχθεῖ καὶ θὰ νομιμοποιήσει ἡ Ἐκκλησία ἕναν διαφορετικὸ θάνατο ἀπὸ αὐτὸν ποὺ διδάσκει ἐπὶ αἰῶνες, στηριζόμενη στὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ στὴν Πατερικὴ Παράδοση, παρασυρόμενη ἀπὸ ἐπισφαλεῖς παραδοχὲς καὶ προσβάλλουσα τὸ «φοβερώτατον μυστήριον τοῦ θανάτου»; Θά κλείσωμε τά μάτια μας μπροστά στίς καταγεγραμμένες διεθνῶς ἀνανήψεις θεωρουμένων ὡς ἐγκεφαλικά νεκρῶν;
10. Ἡ Χριστιανικὴ Ἠθική, δεχόμενη τὴν ἀλήθεια ὅτι κύριος τῆς ζωῆς καὶ τοῦ θανάτου εἶναι μόνον ὁ Θεός, ἐπαινεῖ κάθε ἰατρικὴ προσπάθεια, ὑπὲρ τῆς θεραπείας τῶν πάσης φύσεως ἀσθενειῶν• πιστεύουσα ὅτι ἡ ζωὴ εἶναι ἀγαθὸ ὑπέρτατης ἀξίας, περιμένει ἀπὸ τοὺς ἰατροὺς νὰ ἐργάζωνται μέχρι τέλους πρὸς διάσωση τῆς ζωῆς κάθε ἀνθρώπου, ἔστω καὶ ἀνιάτως πάσχοντος καὶ ὑποφέροντος ἀπὸ τοὺς πόνους, ἔστω καὶ ἐὰν ἔχουν νεκρωθεῖ ζωτικά του ὄργανα, ὅπως ὁ ἐγκέφαλος. Ἡ ἀσθένεια καὶ ὁ πόνος παίζουν σπουδαῖο παιδαγωγικὸ καὶ σωτηριώδη ρόλο καὶ πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζωνται μὲ ὑπομονὴ καὶ ἐμπιστοσύνη στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ.
11. Ἡ ἔννοια τῆς «εἰκαζομένης συναινέσεως» τοῦ ἀσθενοῦς πού ἐφευρίσκεται μέ τόν νέο νόμο καί εἰσάγεται κατά πρόδηλο παράβαση τῶν ἄρθρων 2 παραγρ. 1 καί 5 παραγρ. 1 τοῦ ἰσχύοντος Συντάγματος τίθεται σέ ἰσχύ ἀπό 1/6/2013 καί ἀποτελεῖ αὐθαίρετη κατάλυση τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου. Ἡ εἰκαζομένη συναίνεση βρίσκεται σέ ἀπόλυτη ἀντίθεση μέ τήν δωρεά ὀργάνων ἡ ὁποία εἶναι αὐτόβουλη πράξη πού δέν εἰκάζεται ὅπως δέν εἰκάζεται καί ἡ συναίνεση. Ἡ εἰκαζομένη συναίνεση ἑστιάζεται στόν λήπτη καί ἀδικεῖ τήν πράξη τοῦ δότη τόν ὁποῖο μεταμορφώνει ἀπό πρόσωπο πού ἀβίαστα δωρίζει σέ ἄτομο ἀπό τό ὁποῖο αὐθαίρετα ἀφαιροῦμε καί ὁδηγεῖ σέ τραγική ἐκκοσμίκευση πού θὰ διευκολύνη σέ περαιτέρω ἀμφισβήτηση τῶν ἠθικῶν φραγμῶν, σὲ σχετικοποίηση τῶν ἀφθάρτων καὶ αἰωνίων ἀληθειῶν μὲ τὴν θεοποίηση τῆς ἐπιστημονικῆς ἔρευνας καὶ σὲ ὑποκατάστα-ση τῆς Ὀρθόδοξης ἀπὸ τὴν «μηχανιστικὴ ἀνθρωπολογία».

Β' Ἰατρικὲς θέσεις

1. Ἡ ἔννοια τοῦ ἐγκεφαλικοῦ θανάτου, ἡ ὁποία τὸ πρῶτον εἰσήχθη στὴν ἰατρικὴ ὁρολογία καὶ πρακτικὴ τὸ 1968 ἀπὸ τὴν ἐπιτροπὴ τοῦ Harvard, (Χάρβαρντ) καὶ τὰ κριτήρια διαγνώσεώς του εἶναι μεταβαλλόμενα μὲ τάση περιορισμοῦ τους. Ἔτσι ἀρχικὰ περιελάμβανε τὴν κατάπαυση τῶν λειτουργιῶν ὅλου του νευρικοῦ συστήματος, κεντρικοῦ καὶ περιφερικοῦ. Τὸ 1981 ἡ ἐπιτροπὴ ἐμπειρογνωμόνων του Προέδρου τῶν ΗΠΑ μὲ τὸν ἑνιαῖο ὁρισμὸ τοῦ θανάτου περιόρισε τὴν ἔννοιά του στὴ μὴ ἀναστρέψιμη παύση ὅλων τῶν λειτουργιῶν τοῦ ἐγκεφάλου, ἐνῶ ἀπὸ τὸ 1973 στὴ Μ. Βρετανία καὶ ἀπὸ τὸ 1985 στὴν Ἑλλάδα γίνονται ἀποδεκτὰ τὰ κριτήρια τῆς Minnesota (Μιννεσότα), μὲ τὰ ὁποία ὁ ἐγκεφαλικὸς θάνατος περιορίζεται στὴ μὴ ἀναστρέψιμη βλάβη τοῦ ἐγκεφαλικοῦ στελέχους.
2. Οἱ λόγοι ἀντικαταστάσεως τῶν κλασικῶν κριτηρίων προσδιορισμοῦ τοῦ θανάτου, ποὺ ἦσαν ἡ μὴ ἀναστρέψιμη διακοπὴ τῆς ἀναπνευστικῆς καὶ καρδιακῆς λειτουργίας, μὲ τὸ κριτήριο τοῦ ἐγκεφαλικοῦ θανάτου ὁμολογεῖται ἀπερίφραστα ἀπὸ τὴν ἐπιτροπὴ τοῦ Harvard πὼς ἦταν α) ὅτι οἱ ἐγκεφαλικῶς νεκροὶ ἀσθενεῖς ἀποτελοῦν «φορτίο» γιὰ τοὺς οἰκείους καὶ τὰ νοσοκομεῖα καὶ β) ὅτι ἐὰν ἐξακολουθοῦσαν νὰ ἰσχύουν τὰ παλαιὰ κριτήρια τοῦ ὁρισμοῦ τοῦ θανάτου, θὰ ἦταν δύσκολη ἡ ἀπόκτηση ὀργάνων γιὰ μεταμοσχεύσεις γιατί τά ὄργανα εἶναι ἄχρηστα μετά τήν παύση τῆς καρδιακῆς λειτουργίας τοῦ δότη.
3. Ἡ ἔννοια καὶ τὰ κριτήρια τοῦ ἐγκεφαλικοῦ θανάτου ὁρίζονται αὐθαίρετα• αὐθαίρετη εἶναι ἐπίσης καὶ ἡ διάγνωσή του, καὶ πολλὲς φορὲς ἐπισφαλής, μὲ ἀποτέλεσμα περιπτώσεις ἀσθενῶν ποὺ χαρακτηρίστηκαν ἐγκεφαλικῶς νεκροὶ νὰ ἀποδειχθεῖ ἐκ τῶν ὑστέρων ὅτι δὲν ἦταν τέτοιοι στὴν πραγματικότητα καί νά ἀνανήψουν.
4. Σὲ ἐγκεφαλικῶς νεκροὺς ἐπιτελοῦνται πολλὲς λειτουργίες, ὅπως α) ἡ καρδιὰ πάλλει αὐτομάτως, β) οἱ πνεύμονες ἀνταλλάσσουν τὸ ὀξυγόνο καὶ τὸ διοξείδιο τοῦ ἄνθρακος, γ) συνήθως ὑπάρχει ἐπαρκὴς ἀγγειακὸς τόνος, δ) μερικὲς φορὲς ἡ χορηγούμενη τροφὴ πέπτεται ἀπὸ τὸ γαστρεντερικὸ σύστημα, ε) τὰ κύτταρα ἀφομοιώνουν τὶς θρεπτικὲς οὐσίες, στ) τὸ αἷμα κυκλοφορεῖ καὶ ἀπομακρύνει τὰ μεταβολικὰ προϊόντα ἀπὸ τὰ κύτταρα, ζ) τὸ ἧπαρ ἀποτοξινώνει τὸ αἷμα, η) οἱ νεφροὶ διατηροῦν τὸ ἰσοζύγιο τῶν ὑγρῶν καὶ τῶν ἠλεκτρολυτῶν, θ) τὸ ἀνοσοποιητικὸ σύστημα καταπολεμεῖ τὶς λοιμώξεις, ι) ὁρισμένοι ἐνδοκρινεῖς ἀδένες ἐξακολουθοῦν νὰ λειτουργοῦν. Ὅλα αὐτὰ καθὼς καὶ ἡ περίπτωση τῶν ἐμβρύων, στὰ ὁποῖα δὲν ἔχει ἀκόμη σχηματισθεῖ ὁ ἐγκέφαλος, δείχνουν, σαφῶς ὅτι καὶ χωρὶς τὸν ἐγκέφαλο τὸ σῶμα μπορεῖ νὰ εἶναι ζωντανὸς βιολογικὰ ὀργανισμός.
5. Ἡ συνείδηση (μὲ τὴν ἰατρικὴ ἔννοια) διακρίνεται στὴν ἐγρήγορση καὶ στὸ περιεχόμενό της, ἡ ἐλαττωμένη δὲ ἐγρήγορση ἐμποδίζει τὴν ἐκτίμηση τοῦ περιεχομένου τῆς συνείδησης. Ἑπομένως στὶς περιπτώσεις ἐγκεφαλικοῦ θανάτου, στὶς ὁποῖες ἔχει κατασταλεῖ ἡ ἐγρήγορση, δὲν μπορεῖ νὰ λεχθεῖ (τουλάχιστον πρὸς τὸ παρὸν) τίποτε γιὰ τὸ περιεχόμενο τῆς συνείδησης. Τὸ νὰ θεωροῦνται δὲ νεκροὶ αὐτοὶ πού εὑρίσκονται σὲ θεωρούμενη μόνιμη ἀπώλεια τῆς συνείδησης, θὰ μποροῦσε νὰ ὁδηγήσει στὴν φρικτὴ κατάσταση, τέτοιοι ἄνθρωποι νὰ θάπτονται ἢ νὰ καίγονται, ἐνῶ ἀναπνέουν μὲ τὴ δική τους αὐτόματη ἀναπνευστικὴ λειτουργία.
Ἑπομένως καὶ μὲ βάση τὰ ὅσα προαναφέρθηκαν:
α) Διαπιστώνουμε ὅτι ὁ «ἐγκεφαλικὸς θάνατος» πού ὁρίζει ὁ νέος Νόμος ὡς θάνατο γιά τήν λήψι τῶν σωματικῶν ὀργάνων εἶναι μία κατάσταση ἐννοιολογικῶς καὶ διαγνωστικῶς ρευστή, ὅλο δὲ καὶ περισσότερο ἀμφισβητούμενη. Μᾶλλον πρόκειται γιὰ κλινικὸ κατασκεύασμα ποὺ ἐξυπηρετεῖ τὴν ἀποσυμφόρηση τῶν μονάδων ἐντατικῆς θεραπείας καὶ τὴν ἀπόκτηση ὀργάνων γιὰ μεταμόσχευση.
β) Καὶ ἂν ἀκόμη ἠμποροῦσε νὰ διαγνωσθεῖ ἀναμφισβήτητα ὁλοσχερὴς καταστροφὴ τοῦ ἐγκεφάλου, αὐτὸ δὲν ταυτίζεται μὲ τὸν σωματικὸ θάνατο ἀφοῦ πάλλεται ἡ καρδιά.
γ) Ἐφ' ὅσον ἡ ἐσωτερικὴ συνειδητὴ ζωὴ καὶ τὸ πρόσωπο διατηροῦνται, ὅπως οἱ Χριστιανοὶ πιστεύουμε, καὶ μετὰ τὸ θάνατο τοῦ συνόλου σώματος, δὲν ἔχουμε κανένα λόγο νὰ δεχθοῦμε ὅτι αὐτὰ παύουν νὰ ὑπάρχουν ἐπὶ νεκρώσεως μόνο τοῦ ἐγκεφάλου (ἐγκεφαλικοῦ θανάτου).
δ) Ἑπομένως ἐπὶ ἐγκεφαλικοῦ θανάτου δὲν τίθεται θέμα συνειδητῆς ζωῆς καὶ προσώπου ἀλλὰ τὸ μόνο θέμα εἶναι ἐὰν ἐξακολουθεῖ νὰ ὑπάρχει ἡ συνάφεια ψυχῆς καὶ σώματος ἡ ὁποία ὅμως (διατήρηση τῆς συνάφειας) καταδεικνύεται ἀπὸ τὴ ζωὴ τοῦ ὑπολοίπου σώματος.
ε) Γενικῶς ὡς φιλόστοργος μητέρα ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ εἶναι ὑπὲρ τῶν μεταμοσχεύσεων ὅπως καί ὑπέρ τῆς αἱμοδοσίας, μάλιστα στήν Μητροπολή μας λειτουργεῖ τράπεζα αἵματος μέ 600 φιάλες αἵματος προσφερόμενο δωρεάν σέ ἔχοντας σχετική ἀνάγκη. Ἐπειδὴ ὅμως θεωροῦμε τοὺς εὑρισκομένους στὴν κατάσταση τοῦ «ἐγκεφαλικοῦ θανάτου» ἀσθενεῖς καὶ ὄχι νεκρούς, σεβόμενοι πλήρως τὴν ἱερότητα, ἴσως καὶ κρισιμότητα γιὰ τὸ αἰώνιο μέλλον, τῶν τελευταίων στιγμῶν τῆς ἐντεῦθεν τοῦ τάφου ζωῆς των, δὲν μποροῦμε νὰ συμφωνήσουμε μὲ τὴν ἀπὸ αὐτοὺς ἀφαίρεση πρὸς μεταμόσχευση τῶν ζωτικῶν τους ὀργάνων καθ’ ἥν στιγμήν πάλλεται ἡ καρδία των.
Ἡ μόνη ἠθικὰ καὶ κοινωνικὰ ἀδιάβλητη περίπτωση δωρεᾶς ὀργάνων γιὰ μεταμόσχευση εἶναι ἡ ἀπὸ ὑγιεῖς δότες μεταμόσχευση ἱστῶν ἢ ἑνὸς ἀπὸ τὰ διπλὰ ὄργανα, ἤ μυελοῦ τῶν ὀστέων προκειμένου δὲ περὶ ἀσθενῶν ἢ τραυματιῶν δοτῶν ἡ μεταμόσχευση ὅσων μποροῦν νὰ μεταμοσχευθοῦν μετὰ τὴν μόνιμη παύση τῆς καρδιοαναπνευστικῆς λειτουργίας».
Συνεπῶς ἡ ἀπαράδεκτος νομοθετική πρωτοβουλία τῆς Κυβερνήσεως πού δέν λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν αὐτῆς τά ἀνωτέρω καί πού εἰσαγάγει τήν λειτουργία ἰδιωτικῶν συμφερόντων Κέντρων Μεταμοσχεύσεων, μέ ὅ,τι ἰδιοτελές αὐτό συνεπάγεται μᾶς ὑποχρεώνει νά προτρέψωμεν τό πλήρωμα τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας, πρός διασφάλισι τῆς ἱερότητος τῆς ζωῆς του νά προβῆ στίς σχετικές δηλώσεις στά ἁρμόδια Κέντρα Ἐξυπηρετήσεως Πολιτῶν (Κ.Ε.Π.) ὅτι δέν συναινεῖ διά τήν ἐφαρμογή σ’αὐτό τοῦ σχετικοῦ Νόμου.
Μέ ὅλη μου τήν ἀγάπη
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΑΣ
+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ
Δείτε τώρα το υπόδειγμα της υπεύθυνης δήλωσης που πρέπει να κάνετε και μην ξεχνάτε ότι πρέπει να έχετε επικυρωμένα στην αστυνομία ή σε ΚΕΠ φωτοαντίγραφα, που θα τα έχετε δώσει σε έμπιστα δικά σας άτομα και βεβαίως θα πρέπει να έχετε δώσει στον ΕΟΜ και να έχετε αριθμό πρωτοκόλλου παράδοσης, πράγμα που μπορείτε να κάνετε, μόνο αν πάτε προσωπικά ή αν στείλετε δικηγόρο, ή να το στείλετε με δικαστικό κλητήρα, οπότε θα πληρώσετε το δικαστικό κλητήρα μόνο που θα σας φέρει και πιστοποιητικό επίδοσης.

Προσοχή, όμως, γιατί άρχισαν να κυκλοφορούν κάτι κόλπα περί δυνατότηττας προσβολής της εγκυρότητας της υπεύθυνης δήλωσής σας.

Δείτε εδώ τυποποιημένη δήλωση που για να είστε σίγουροι πρέπει να προσκομίσετε οι ίδιοι και να πάρετε αριθμό πρωτοκόλλου, ή να την στείλετε, εφόσον δεν είστε στην Αθήνα με δικαστικό κλητήρα που στο επιδοτήριο που θα υπογράψει και θα σφραγίσει ο ΕΟΜ, θα αναγράφεται και το πλήρες κείμενό σας, κάτι δηλαδή σαν ένα εξώδικο.

Καταλαβαίνετε, ότι θα μπορούσε να στηθεί χοντρή φάμπρικα «κονόμας», από διάφορους επιτήδειους και οι εγκεφαλικοί θάνατοι στα νοσοκομεία ίσως θα αυξηθούν ξαφνικά.

Μη μου πείτε ότι αυτά δεν θα συμβούν διότι όλοι οι εμπλεκόμενοι είναι ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΠΑΙΔΙΑ...

Ποιός θα αποφασίζει ότι κάποιος είναι πλέον τελείως και τετελεσμένα εγκεφαλικά νεκρός οπότε οι γιατροί θα του παίρνουν τα όργανα;

Θα τον διατηρούν τεχνητά στη ζωή και μόλις βρεθεί δότης κατευθείαν μπαμ και κάτω. Ποιός γονιός και ποιός γιος και ποιά κόρη θα δεχθούν ότι τελείωσε ο άνθρωπός τους, οπότε οδηγείται στο σφαγείο;

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Μετά τιμής

Λιακόπουλος Δημοσθένης

Πηγή: Prison Planet 

  • Η βιοπολιτική και οικονομική βία των τραπεζών και του Βερολίνου ανατρέπουν το μεταπολεμικό ιδεολόγημα της ευρωπαϊκότητας, του κοινωνικού κράτους και της δημοκρατίας προαναγγέλλοντας ένα νέο μεσαίωνα...
Του Μάκη Ανδρινόπουλου

Η Ευρώπη σοκαρίστηκε από την βιαιότητα με την οποία αντιμετωπίστηκε το πρόβλημα των τραπεζών στην Κύπρο και κυρίως, από την νέα -υπό θεσμοθέτηση- διαδικασία «διάσωσης» στην ευρωζώνη, αλλά και από την δρομολόγηση της αναθεώρησης της Συνθήκης της Λισαβόνας. Οι Ευρωπαίοι αντιλαμβάνονται πως έχουν δρομολογηθεί ερήμην τους απρόσμενες εξελίξεις, ραγδαίες, όλο και πιο βίαιες που έχουν ξεκάθαρο πλέον βιοπολιτικό χαρακτήρα. Δηλαδή, ότι η εξουσία (βιοεξουσία) εστιάζει την παρέμβασή της στις συνθήκες ζωής των πολιτών, με στόχο να τις αναπλάσει, προκειμένου να εξυπηρετήσει το σύστημα και την οικονομία του. Έχει στόχο να κατευθύνει με βιολογικούς όρους τον πληθυσμό σε συγκεκριμένη συμπεριφορά και αποδοχή, μέσα από την διασπορά του φόβου και της αβεβαιότητας, μέσα από πειθαρχικές διαδικασίες, αλλά και μέσα από τις συνθήκες υγείας, διατροφής και διαβίωσης … Συνειδητοποιούν οι λαοί που έχουν ως νόμισμα το ευρώ, ιδιαίτερα, μια εκτεταμένη διαδικασία ιδιωτικοποίησης της ευρωζώνης…

Η τελευταία εκδοχή της στρατηγικής της βιοεξουσίας μας έρχεται από την Ιρλανδία , όπως μας πληροφόρησε ο οικονομικός ιστότοπος euro2day.gr σε ρεπορτάζ που αναφέρει τα ακόλουθα: «Ιδιαίτερα σκληροί είναι οι όροι για τη ρύθμιση ενυπόθηκων δανείων στην Ιρλανδία. Οι δανειολήπτες αναγκάζονται μεταξύ άλλων να εγκαταλείψουν τη δορυφορική τους τηλεόραση, τα ιδιωτικά σχολεία των παιδιών τους και τις διακοπές στο εξωτερικό ώστε να μπορέσουν να αναδιαρθρώσουν τα στεγαστικά τους δάνεια. Την Πέμπτη, η Υπηρεσία Πτωχεύσεων της Ιρλανδίας καθόρισε τα μηνιαία όρια δαπανών για τους ιδιώτες που διεκδικούν ρυθμίσεις τα δάνειά τους. Ένα άτομο δικαιούται μόλις 247,04 ευρώ μηνιαίως για τρόφιμα, 57,31 ευρώ για θέρμανση και 125,97 ευρώ για «κοινωνική ένταξη και συμμετοχή». Στην τελευταία κατηγορία περιλαμβάνονται εισιτήρια για αθλητικά δρώμενα και κινηματογράφο.

«Λογικό βιοτικό επίπεδο δεν σημαίνει ότι πρέπει να ζούμε με πολυτέλεια», δήλωσε ο Λόρκαν Ο΄Κόνορ, διευθυντής της νεοϊδρυθείσας επιτροπής και συμπλήρωσε: «Ούτε, όμως, ότι ο κόσμος πρέπει να τιμωρείται και να έχει μόνο τα απαραίτητα για την επιβίωση». Στις περισσότερες περιπτώσεις, όσοι ζητούν ρυθμίσεις δανείων θα πρέπει να εγκαταλείψουν επίσης τα ιδιωτικά ασφαλιστικά προγράμματα υγείας, ίσως ακόμη και τα αυτοκίνητά τους, εκτός κι εάν αποδεικνύεται ότι δεν έχουν πρόσβαση σε μέσα μαζικής μεταφοράς.

«Είναι η πρώτη απόπειρα της Ιρλανδίας να αποτυπώσει το αποδεκτό επίπεδο διαβίωσης, ενώ ο κόσμος δηλώνει πτώση ή κηρύττει στάση πληρωμών στους πιστωτές βάσει του νέου πτωχευτικού καθεστώτος», σχολιάζουν οι Financial Times. Οι τράπεζες θα χρησιμοποιήσουν αυτές τις κατευθυντήριες γραμμές στη διαδικασία αναδιάρθρωσης δεκάδων χιλιάδων ενυπόθηκων δανείων. Περίπου 100.000 δάνεια έχουν ήδη ρυθμιστεί με βραχυπρόθεσμες λύσεις. Τον προηγούμενο μήνα, το Δουβλίνο ζήτησε από τις τράπεζες να παράσχουν μακροπρόθεσμες λύσεις στα νοικοκυριά που δεν μπορούν να καλύψουν τις υποχρεώσεις των στεγαστικών τους δανείων. «Θα προχωρήσουμε σε διαγραφές. Είναι απαραίτητο τμήμα του δούναι και λαβείν σε μία αναδιάρθρωση, όπου και οι δύο πλευρές κάνουν υποχωρήσεις και δεν είναι συγχώρεση χρέους», δήλωσε ο Ντέιβιντ Ντάφι, διευθύνων σύμβουλος της Allied Irish Banks».

Χωρίς αμφιβολία πρόκειται για τον προάγγελο μιας γενικευμένης βίαιης παρέμβασης της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων που αφαιρεί κάθε δυνατότητα επιλογής και στην ουσία επιβάλει την υποταγή σε μια δήθεν δημοκρατία, όπου ο πλούτος (δημόσιος και ιδιωτικός) υφαρπάζεται από τους πολλούς και παραδίδεται στους ξένους πιστωτές και στους τοπικούς τοποτηρητές (πολιτικούς και οικονομικούς). Τα μνημόνια δεν αποτελούν μόνο μηχανισμούς οικονομικής και πολιτικής χειραγώγησης, αλλά κυρίως μηχανισμούς βιοπολιτικής παρέμβασης για την αλλαγή νοοτροπιών, εθίμων και κοινωνικο-πολιτισμικών χαρακτηριστικών. Οι παρατηρητές που βλέπουν μέσα από αυτή τη μετάλλαξη την διολίσθηση των ευρωπαϊκών λαών σε μια μεταμοντέρνα μορφή Μεσαίωνα, πληθαίνουν.

Η νέα κατάσταση πραγμάτων
Λίγες μέρες μετά την απόρριψη μέτρων 1,3 δισεκ. ευρώ από το Συνταγματικό Δικαστήριο της Πορτογαλίας, ο συντηρητικός πρωθυπουργός της χώρας Πέδρου Πάσους Κοέλιου εξήγγειλε νέα μέτρα λιτότητας και περικοπές δαπανών για τα επόμενα χρόνια, όπως την αύξηση του ηλικιακού ορίου συνταξιοδότησης στα 66 έτη, την αύξηση των εργασίμων ωρών από τις 35 ώρες στις 40 εβδομαδιαίως για τους δημόσιους λειτουργούς και ένα πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου 30.000 δημοσίων υπαλλήλων… για να ξαναβρεί η Πορτογαλία την «αυτονομία» της! Που σημαίνει ότι ένας ακόμη πρωθυπουργός παραδέχεται ότι η χώρα του έχει χάσει την αυτονομία της και ότι το Συνταγματικό Δικαστήριο θα πρέπει να συμβιβαστεί με την ιδέα και να περνά τα μέτρα. Οι Πορτογάλοι συνταξιούχοι πάντως δεν αποδέχονται αυτή τη λογική, κατέλαβαν τη Βουλή και τραγούδησαν τον ύμνο της «Επανάστασης των Γαρυφάλλων» (GrandolaVila Morena) που συνδέθηκε με την ανατροπή της δικτατορίας στη χώρα, το 1974.

Στην Ελλάδα, η οποία «πρωτοπορεί» στο καθοδικό σπιράλ του θανάτου επί τρία και πλέον χρόνια, η κατάρρευση της οικονομίας ήρθε ως επακόλουθο της «λανθασμένης πολιτικής» της Τρόικας. Το τίμημα δεν είναι μόνο η απώλεια της εθνικής κυριαρχίας, ο ευτελισμός του Συντάγματος, αλλά και οι χιλιάδες αυτοκτονίες και εμφράγματα, η εξαγωγή 120.000 νέων με μεταπτυχιακές σπουδές, η δραματική μείωση του κοινωνικού κράτους και η αποσάθρωση του κοινωνικού ιστού. Η βιοπολιτική της εξουσίας παρεμβαίνει και ανατρέπει τις ζωές των ανθρώπων υποτάσσοντάς τους σε ένα νέο μοντέλο ζωής, όπου οι οικογενειακές αλληλοενισχύσεις φορολογούνται και η ατομική περιουσία εισέρχεται σε φάση δήμευσης. Ένα μοντέλο ζωής που έχει όλα τα χαρακτηριστικά του καταναγκασμού, της υπερφορολόγησης και της μαζικής ανεργίας και ανασφάλειας. Μοντέλο που οδηγεί γρήγορα και σε γεωπολιτικές επιπτώσεις.

Η Ισπανία και η Σλοβενία προσπαθούν απεγνωσμένα να αποφύγουν τη μνημονιακή υποταγή, αλλά είναι άγνωστο αν θα τα καταφέρουν. Ο οικονομολόγος Μάθιου Λιν σε άρθρο του στη Wall Street Journal διατυπώνει φόβους για επικείμενη χρεοκοπία πέντε χωρών, επικεντρώνοντας τόσο στην Ιταλία, όπου ο Μπερλουσκόνι ανά πάσα στιγμή μπορεί να ρίξει τον Ενρίκο Λέτα, που –σημειωτέον- ψάχνει να βρει 6 δισ. ευρώ μέσα σε 20 ημέρες. O Λιν επισημαίνει ότι στην Τουρκία και τη Γερμανία παρατηρείται απότομη επιβράδυνση λόγω της ύφεσης στην ευρωζώνη και τονίζει τις επιπτώσεις στην Γερμανία από τη χρεοκοπία κάποιας μεγάλης οικονομίας της ευρωζώνης. Η Γαλλία, η Ιταλία και η Ισπανία ζητούν από την Κομισιόν την διετή παράταση της διατήρησης του ελλείμματος πάνω από τα όρια του Δημοσιονομικού Συμφώνου, ενώ οι Financial Times πριν λίγες μέρες τόνιζαν ότι το χρέος εκτινάχθηκε σε επίπεδα πολέμου και ότι η μόνη λύση είναι το κούρεμα.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, τράπεζες και Βερολίνο, άλλοτε από κοινού και άλλοτε ξεχωριστά, επιχειρούν να διαμορφώσουν μια νέα κατάσταση πραγμάτων. Οι τράπεζες, ως ο ακρογωνιαίος λίθος του μονεταριστικού νεοφιλελευθερισμού, έχουν καταφέρει να μεταφέρουν τις φούσκες που κατασκεύασαν στα κράτη και να συνεχίζουν το βιολί τους, ενώ το Βερολίνο, εκμεταλλεύεται την αβεβαιότητα και την ανάγκη για ρευστότητα των χρεοκοπημένων χωρών και κερδίζει, κεφάλαια, πολιτική εξουσία, εδάφη με την γεωοικονομική έννοια και ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα .

Τα mythonomics
Το πρακτορείο «Reuters» σε άρθρο του που προέβαλε και το site του τηλεοπτικού δικτύου CNBC καταρρίπτει «το μύθο» ότι οι φορολογούμενοι των χωρών της Βορείου Ευρώπης επωμίζονται το κόστος της διάσωσης των χωρών του Νότου, αντίθετα, οι κυβερνήσεις της Γερμανίας, της Φιλανδίας, της Αυστρίας, της Ολλανδίας και της Γαλλίας «έχουν εξοικονομήσει δισεκατομμύρια ευρώ λόγω της κατακόρυφης πτώσης του κόστους δανεισμού τους από τις αγορές». Το «Reuters» δύο γερμανικές μελέτες, της Alianz και του Ινστιτούτου IFW, που υπολογίζουν γύρω στα 10 δισεκ. ευρώ το κέρδος, το οποίο με τους τόκους στο τέλος των προγραμμάτων θα έχει αποφέρει στη Γερμανία περισσότερα από 67 δισεκατομμύρια ευρώ. Επισημαίνεται δε ότι πέρα από τα αρχικά διμερή δάνεια προς την Ελλάδα το 2010, ύψους 52,9 δισ. ευρώ, δεν έχουν δοθεί χρήματα φορολογούμενων της ευρωζώνης ούτε προς την Ελλάδα, ούτε προς οποιαδήποτε άλλη χώρα, αφού χρηματοδοτήθηκαν από τις αγορές, μέσω του Ευρωπαϊκού Ταμείου Διάσωσης.
Συνεπώς, το μόνο που έχει συμβεί είναι η Γερμανία να επωφελείται από τη φυγή δισεκ. ευρώ από τις τράπεζες του ευρωπαϊκού Νότου προς τις γερμανικές, μηδενίζοντας το κόστος δανεισμού της Γερμανίας και αυξάνοντας την ανταγωνιστικότητα των προϊόντων της. Τάσεις που η Γερμανία εκμεταλλεύεται, όχι μόνο οικονομικά, αλλά και πολιτικά.

To σημαντικό όμως στο άρθρο του Reuters δεν είναι η οικονομική εκμετάλλευση της κρίσης από τις χώρες των 3Α, αλλά η πολιτική της εκμετάλλευση. Το δήθεν κόστος για τους Γερμανούς φορολογούμενους από τα πακέτα διάσωσης είναι και το κεντρικό θέμα συζήτησης στο εκλογικό debate. Ο αναλυτής του Reuters επισημαίνει ότι μία βασική αιτία της παρανόησης για τους φορολογούμενους του βορρά είναι η διαφορά μεταξύ αυτών των πακέτων στήριξης και του πραγματικού δανεισμού. Υπογραμμίζει ότι τα πακέτα στήριξης αφορούν κυρίως εγγυήσεις στους μηχανισμούς στήριξης της ευρωζώνης και σε πολύ μικρότερο βαθμό πραγματικό δανεισμό. Τώρα, πως προέκυψε αυτή η παρεξήγηση, είναι απλό: μεθοδεύτηκε.

Η Αναθεώρηση της Συνθήκης
Η πάντα καθυστερημένη αμερικανική ανάλυση, μάλλον άρχισε επιτέλους να αντιλαμβάνεται ότι η Γερμανία από γεωοικονομική δύναμη μετατρέπεται σε πολιτική (ΣΣ: ακολουθεί η στρατιωτική). Τα ρεπορτάζ του αγγλοσαξωνικού τύπου για την γερμανοποίηση του ευρωπαϊκού Νότου, για τη μόχλευση του γερμανικού χρέους και των πολεμικών αποζημιώσεων προς την Ελλάδα, και για την αποσάθρωση των μεσαίων στρωμάτων, δείχνει την σταδιακή μεταφορά της αμερικανο-γερμανικής αντιπαλότητας στο πολιτικό πεδίο. Οι διαβεβαιώσεις του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ότι το Βερολίνο θέλει μια ισχυρή Ευρώπη και όχι μια γερμανική Ευρώπη δεν πείθουν κανένα, ιδιαίτερα δε όταν το Βερολίνο αυτονομείται και δεν συζητά τις αμερικανικές παραινέσεις.

Το Βερολίνο μεθοδεύει φανερά πλέον την ταχεία αναθεώρηση της Συνθήκης της Λισαβόνας, που θα θεσμοθετήσει έμμεσα το γερμανικό imperium με οικονομικοπολιτικούς όρους, ώστε στη συνέχεια –μετά την υποταγή του ευρωπαϊκού νότου- να στραφεί προς ανατολάς (Πολωνία, Βαλτική κ.ά.). Η ιστορικός κα Αρβελέρ σε ανύποπτο χρόνο μετέφερε σε τηλεοπτική εκπομπή προειδοποίηση Γάλλου πολιτικού παράγοντα ότι από τον Σεπτέμβριο του 2013 εσείς οι Έλληνες δεν θα έχετε κράτος.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο της βιοπολιτικής εξουσίας, οι αντιδράσεις των μαζών στο Νότο παρέμειναν στην ουσία μη ανατρεπτικές, επιβεβαιώνοντας την ταξική υποταγή στις μνημονιακές πολιτικές.
Το γεγονός αυτό οφείλεται αφ ενός στην απουσία πολιτικών και συνδικαλιστικών φορέων που να εμπιστεύεται ο κόσμος, αφετέρου έχουν διαραγεί οι ιμάντες μεταφοράς της λαϊκής βούλησης προς την εξουσία.

Όμως, η λαϊκή εξέγερση που δεν έγινε με όρους ταξικούς, μπορεί να γίνει με όρους εθνικούς, καθώς ορισμένοι παρατηρητές διαπιστώνουν ότι η συζήτηση στην κοινωνία αποκτά όρους απελευθερωτικούς από τη γερμανική ηγεμονία και ταυτόχρονα, από την τραπεζική.

ΥΓ: Η «επίθεση» soft ή hard της βιοπολιτικής στον βίο των ανθρώπων καραδοκεί παντού… Οι ερευνητές του τεχνολογικού ινστιτούτου της Τζώρτζια συνιστούν σε κάποιον που θέλει να αυξήσει τους followers του στο Τwitter θα πρέπει να μην μιλά πολύ για τον εαυτό του και κυρίως, να μην γράφει πράγματα με αρνητικό περιεχόμενο, να μην μιλάει δηλαδή για θέματα όπως ο θάνατος, η ανεργία ή οι αρρώστιες!... Κάπως έτσι ξεκίνησε και ο Big Brother στο 1984 του Όρτγουελ.

Το νέο «σημαντικό» σύμφωνα με τις ανακοινώσεις κοίτασμα, βρίσκεται σε απόσταση 40 ν. μιλίων από τις ακτές της Χάιφα και 30 ν. μιλίων από τα όρια της κυπριακής ΑΟΖ.

Οπως γράφει ο Φιλελεύθερος, σε ακόμα ένα σημαντικό κοίτασμα στην περιοχή μας έφτασε το βράδυ της Τετάρτης το γεωτρύπανο της πλατφόρμας Ensco 5006 στο κοίτασμα «Karish 1» του Ισραήλ.

Ο υπουργός Ενέργειας της χώρας δήλωσε αρχικά ότι έχει διαπιστωθεί ότι υπάρχει «σημαντικό κοίτασμα», ωστόσο η ανακοίνωση της Ισραηλινής Delek στο Χρηματιστήριο του Ισραήλ χθες το απόγευμα, μιλά για «ενδείξεις πετρελαίου». Ωστόσο, η αναφορά σε «πετρέλαιο» έχει τεχνικό χαρακτήρα και γίνεται λόγος για φυσικό αέριο.

Το γεωτρύπανο – που τις αμέσως επόμενες μέρες έρχεται στο «Αφροδίτη» για την πολυαναμενόμενη επιβεβαιωτική γεώτρηση, έφτασε την Τετάρτη σε βάθος 15.750 ποδών κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας (σε σημείο με θαλάσσιο βάθος 1.558 πόδια). Το νέο «σημαντικό» σύμφωνα με τις ανακοινώσεις κοίτασμα, βρίσκεται σε απόσταση 40 ν. μιλίων από τις ακτές της Χάιφα και 30 ν. μιλίων από τα όρια της κυπριακής ΑΟΖ και των τεμαχίων 9 και 12.

Του Ιωάννη Αθ. Μπαλτζώη

Όσοι είδαν στα ξένα τηλεοπτικά δίκτυα την επίσκεψη του Ερντογάν στις ΗΠΑ θα παρατήρησαν κάτι πολύ ενδιαφέρον!! Ενώ η αμερικανική κυβέρνηση επεφύλαξε μεγάλες τιμές στον πρωθυπουργό της Τουρκίας, τα αμερικανικά ΜΜΕ αδιαφόρησαν για την παρουσία του, όσο παράξενο και αν φαίνεται.
Συγκεκριμένα οι αμερικανοί δημοσιογράφοι σχεδόν αγνόησαν τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Μπαράκ Ομπάμα.

Έτσι έκαναν ερωτήσεις στον Ομπάμα σχετικά με την εσωτερική επικαιρότητα και ο αμερικανός πρόεδρος τους έδινε απαντήσεις για τα θέματα αυτά, με τον τούρκο πρωθυπουργό να τους παρακολουθεί άπρακτος και χωρίς να συμμετέχει ή εν πάση περιπτώσει να τον αφορούν!!
Ακόμη και τα αμερικανικά τηλεοπτικά δίκτυα, ενώ όταν μιλούσε ο Ομπάμα συνδέονταν ζωντανά στις δηλώσεις του, όταν μιλούσε ο Ερντογάν διέκοπταν τη σύνδεση, για διαφημίσεις ή κάτι άλλο και δεν μετέδιδαν ούτε καν τις ερωτήσεις των τούρκων δημοσιογράφων.
Η τουρκική εφημερίδα Vatan αναφέρει χαρακτηριστικά , πως «δεν έδωσαν σημασία στον Ερντογάν» και γράφει τις λεπτομέρειες του τρόπου αντιμετώπισης του τούρκου πρωθυπουργού από τους αμερικανούς δημοσιογράφους, που δεν είναι καθόλου κολακευτικές για τον Τούρκο πρωθυπουργό.
Επίσης η διαδικτυακή ενημερωτική ιστοσελίδα Huffington Post ανέφερε πως « τα αμερικανικά τηλεοπτικά δίκτυα μισούν τον Ερντογάν» και κατηγόρησε τον τρόπο που προέβαλλαν τη συνέντευξη Τύπου των δυο ηγετών.

Η στάση αυτή των αμερικανικών ΜΜΕ αποδεικνύει αυτό που πολλοί έχουν από καιρού επισημάνει: Ότι ο Ερντογάν με την πολιτική του και την εν γένει συμπεριφορά του σε πολλά θέματα εξωτερικής πολιτικής, έχει ενοχλήσει πολύ τις ΗΠΑ και ιδιαίτερα τα ΜΜΕ, που το έχουν αναδείξει πολλές φορές με σκληρότατα άρθρα κατά της άφρονος, επιθετικής, προκλητικής και γενικά αντιαμερικανικής πολιτικής και συμπεριφοράς του Ερντογάν και της Τουρκίας γενικότερα. Η πολιτική συμπεριφορά της Τουρκίας και η στάση της στην Μέση Ανατολή έχει ενοχλήσει τα αμερικανικά «μίντια» και όπως φαίνεται του την φυλάγανε, διότι ενώ η υποδοχή Ομπάμα ήταν μεγαλοπρεπής, η υποδοχή των αμερικανικών ΜΜΕ στον Ερντογάν, ήταν υποδοχή ασήμαντου Αφρικανού ηγέτη. Δηλαδή με απλά λόγια, ΟΛΑ τα αμερικανικά ΜΜΕ, στην ουσία "ΕΦΤΥΣΑΝ" τον Τούρκο πρωθυπουργό και αυτό έχει την ιδιαίτερη σημασία του.

Μόνο ο πρόεδρος των ΗΠΑ θεωρεί την Τουρκία μεγάλη σύμμαχο χώρα, που την λατρεύει και την στηρίζει ανεξαρτήτως συμπεριφοράς της, πολλές φορές ερχόμενος και σε αντίθεση με το κοινό αμερικανικό αίσθημα και λογική. Η συμπεριφορά αυτή του Ομπάμα, που δεν κατόρθωσε ακόμη να πείσει τον Ερντογάν ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΕΙ ΣΤΗΝ ΓΑΖΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ και ακόμη δεν το κατόρθωσε και ούτε θα το κατορθώσει, είναι απορίας άξιον γιατί συμβαίνει, γιατί δηλαδή επιμένει να στηρίζει τον Ερντογάν και την Τουρκία, παρά τα τόσα προβλήματα που δημιουργούν στην διεθνή πολιτική σκηνή. Και ας μην προσπαθήσουν πολλοί να το θεωρήσουν, ως τον απαραίτητο πυλώνα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, γιατί δεν είναι έτσι και η απόδειξη είναι σε αυτά που συμβαίνουν και στον ρόλο ή μάλλον στα προβλήματα που έχει δημιουργήσει η Τουρκία στον ευρύτερο χώρο της Ανατ. Μεσογείου. Και παραφράζοντας μία ρήση συμβούλου του πρώην προέδρου Κλίντον, θα λέγαμε "IT IS NOT THE POLICY STUPID". Ίσως η εξήγηση να βρίσκεται σε αυτό που πιστεύει το 25% των αμερικανών, ότι ο πρόεδρος Ομπάμα είναι κρυφομουσουλμάνος και ότι οι ΗΠΑ έχουν μουσουλμάνο πρόεδρο!!!