Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

12 Απρ 2012

Η ΕΛΑΣ πωλεί τις υπηρεσίες της εδώ και δεκαετίες σε αλλοδαπούς και έλληνες επενδυτές, οι οποίοι έτσι προστατεύουν την πολύτιμη επένδυσή τους: το πολιτικό σύστημα

Διάβασα για την ιδιωτικοποίηση της ΕΛΑΣ και έκανα μερικές πολύ προωθημένες σκέψεις (λολ) από πλευράς πολιτικής τακτικής.

Πρώτα πρώτα όμως να πω προς εκείνους που γκρινιάζουνε για το νέο μέτρο της παροχής υπηρεσιών εκ μέρους της ελληνικής αστυνομίας έναντι χρηματικού τιμήματος, οτι ΠΟΤΕ οι υπηρεσίες της ΕΛΑΣ δεν διατέθηκαν δωρεάν σε κανέναν.

Δηλαδή είναι λάθος να πιστεύουμε πως η ΕΛΑΣ μέχρι τώρα ήταν μια δημόσια υπηρεσία. Ηταν δηλαδή, αλλά τύποις μόνο. Η ελληνική αστυνομία ήταν πάντα ένας οργανισμός του οποίου οι υπηρεσίες επωλούντο. Σε ιδιώτες. Με χίλιους τρόπους.

Καταρχήν οι υπηρεσίες της ΕΛΑΣ επωλούντο, και συνεχίζουν να πωλούνται, σε κάθε ημεδαπό εργολάβο που ήθελε να κάνει από ΧΥΤΑ μέχρι μεταλλείο χρυσού, σε περιοχή που δεν προβλέπεται. Εντάξει, δεν έχω να προσκομίσω τα παραστατικά παροχής υπηρεσιών της ΕΛΑΣ, σίγουρα δεν έχω, αλλά ρωτήστε τους Κερατιώτες και τους Χαλκιδικιώτες. Θα σας φύγει κάθε αμφιβολία.

Δυστυχώς με την μέχρι τώρα ισχύουσα κατάσταση δεν μπορούσαν οι Κερατιώτες ή οι Χαλκιδικιώτες να νοικιάσουν κι εκείνοι μια-δυο διμοιρίες της ΕΛΑΣ για να κάνουν την δουλειά τους οι άνθρωποι.

Οι μόνοι που είχαν αυτό το προνόμιο, της αγοράς υπηρεσιών της ελληνικής αστυνομίας δηλαδή, ήταν κάποιοι εντόπιοι εργολάβοι, μηντιάρχες, εργοστασιάρχες και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις.

Και σίγουρα η πληρωμή αμφιβάλλω πως γινόταν με νόμιμα παραστατικά. Δεν είναι και πρέπον για έναν υπουργό “Προστασίας του Πολίτη” ή αλλον “πολιτικό προϊστάμενο” της ΕΛΑΣ, να πέφτει στο επίπεδο παροχής υπηρεσιών, όπως ένα ταπεινό κομμωτήριο για παράδειγμα.

Επειτα μην ξεχνάμε πως οι υπηρεσίες της ΕΛΑΣ επωλήθησαν και συνεχίζουν να πωλούνται στους αλλοδαπούς και ημεδαπούς τοκογλύφους δανειστές του ελληνικού δημοσίου. Οι καλοί αυτοί δανειστές μας, προστατεύουν με τις δυνάμεις που τους παρέχει η ΕΛΑΣ, έναντι τιμήματος ασφαλώς, τις πολύτιμες επενδύσεις τους στην χώρα. Την εξής μία επένδυση: το πολιτικό σύστημα.

Το πολιτικό σύστημα είναι μια τεραστίων διαστάσεων ξένη επένδυση. Με χιλιάδες θέσεις εργασίας. Και δεν επιτρέπεται φυσικά να κινδυνεύσει επειδή από το μυαλό του πολιτικά άπειρου λαού περνάνε κάτι εντελώς παλαβές ιδέες, οτι τάχα μου βρίσκεται σε κατοχή και οτι δήθεν τον κυβερνούν εθνικοί προδότες.

Το πολιτικό σύστημα της χώρας είναι μια πολύτιμη επένδυση. Και οι επενδυτές έχουν αγοράσει τις υπηρεσίες της ελληνικής αστυνομίας, ώστε να είναι σίγουροι για την ασφάλεια και την φύλαξή της επένδυσής τους. Οποιος έχει περάσει έξω από την ελληνική βουλή ή έτυχε να διαδηλώσει στο Σύνταγμα ή αλλού, έχει ιδίοις όμμασι διαπιστώσει αυτή την παροχή υπηρεσίας της ΕΛΑΣ προς τους τοκογλύφους δανειστές.

Να μην σας κουράζω και με άλλα επιχειρήματα. Υποστηρίζω πως η ελληνική αστυνομία, οι πολιτικοί της προϊστάμενοι, δεν ξέρω ποιος, πάντα πωλούσαν αστυνομικές υπηρεσίες. Κακώς πίστευαν οι πολίτες πως η ΕΛΑΣ είναι μια δημόσια υπηρεσία. Πολύ κακώς.

Δημόσια υπηρεσία θα ήταν η ΕΛΑΣ αν μαζί με τον λαό που συγκεντρώθηκε εμπρός στην βουλή, έκαμνε και εκείνη με τις δυνάμεις της γιουρούσι προς το κτίριο. Εκανε; Δεν έκανε. Αρα;

Σκέφτομαι λοιπόν να εκμεταλλευτούμε αυτή την νέα εξέλιξη προς όφελός μας ως λαός. Τώρα δηλαδή που οι υπηρεσίες της ΕΛΑΣ πωλούνται ελεύθερα στο “κοινό”, να βάλουμε ρεφενέ να αγοράσουμε κι εμείς.

Λέω λοιπόν να βάλουμε όλοι ρεφενέ, οτι μπορεί ο καθένας (εξαιρούνται οι άνεργοι και οι χαροκαμμένες οικογένειες καθώς και οι οικογένειες των σακατεμένων από την ΕΛΑΣ) και να νοικιάσουμε μια-δυο διμοιρίες ΜΑΤ από την ΕΛΑΣ.

Και στη συνέχεια, σαν καλά αφεντικά κι εμείς, να διαταξουμε τους υπαλλήλους μας ΜΑΤατζήδες αστυνομικούς να μπουν μπροστά από μας στην επόμενη συγκέντρωση και να φάνε όλο το χημικό και το ξύλο από τους συναδέλφους τους.

Εντάξει, εντάξει… το ξέρω οτι δεν θα γίνει. Αλλά αφήστε με να το σκέφτομαι και να χαμογελάω.

Θραξ ο Αναρμόδιος


Γράφει ο Κλεισθένης.

Ακολουθώντας τα δημοσκοπικά σενάρια, μπορούμε να οδηγηθήμε σε μερικά κρίσιμα ερωτήματα για τα κρίσιμα μεγέθη,
που θα
αναδείξουν οι κάλπες.
Σύμφωνα με ένα σενάριο η συγκυβέρνηση ΝΔ και ΠΑΣΟΚ είναι αναπότρεπτη (μετά την αδυναμία της ενοποίησης της αριστεράς).
Πιθανό είναι και η προσχώρηση και τρίτου κόμματος. Η αναγκαιότητα της προσχώρησης αυτής δεν έχει να κάνει με τον μαγικό αριθμό 151+ αλλά με τον άλλο μαγικό αριθμό 50%+. Αλήθεια πως προέκυψε η αναγκαιότητα του 50%+, μέχρι σήμερα δεν υπήρχε, τα κόμματα ΝΔ και ΠΑΣΟΚ κυβερνούσαν άνετα, με ποσοστό γύρω στο 44%. Το θέμα προέκυψε λόγω των χαμηλών ποσοστών των πρώην κομμάτων εξουσίας.

Εξηγούμαι.
Σύμφωνα με τον νόμο Παυλόπουλου (ας μην τον ξεχνάμε), το πρώτο κόμμα παίρνει “δημοκρατικό” δώρο 50 βουλευτικές έδρες δλδ όσες θα έπαιρνε ένα κόμμα του 17% περίπου. Παρεμπιπτόντως αυτό σημαίνει ότι κάποιοι βουλευτές του πρώτου κόμματος θα μπουν στην βουλή ενώ υπολείπονται ψήφων σε σχέση με άλλους υποψηφίους, είπαμε “δόξα και τιμή” στον συντάκτη του νόμου καθηγητή Παυλόπουλο.
Με τα ως τώρα ποσοστά των δημοσκοπήσεων η ΝΔ σαν πρώτο κόμμα θα πριμοδοτηθεί με 50 έδρες. Αξίζει εδώ να αναλογιστούμε τι θα γίνει αν για παράδειγμα η διαφορά του πρώτου με το δεύτερο κόμμα είναι πολύ μικρή.
Χαμός; ίσως;
Οι έδρες που δικαιούται η ΝΔ (μαζί με την πριμοδότηση) και οι έδρες που θα πάρει το ΠΑΣΟΚ προστιθέμενες πιθανά θα είναι 151+. Αυτό σημαίνει ότι τα δύο κόμματα αν συγκυβερνήσουν θα έχουν κοινοβουλευτική πλειοψηφία.
Επειδή όμως η διαφορά της ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ πιθανά δεν θα είναι μεγάλη (ποιος θα το κρίνει;;) μπορεί να τεθεί θέμα για το ποιος θα πρέπει να είναι ο πρωθυπουργός.
Ο Σαμαράς δεν δέχεται ούτε να ακούσει κάτι τέτοιο, δηλώνει ότι πρωθυπουργός θα πρέπει να είναι ο αρχηγός του πρώτου κόμματος δλδ ο ίδιος. Περιμένουμε να δούμε.

Ένας άλλος μαγικός αριθμός είναι το 50%+ που θα δώσει δημοκρατική νομιμοποίηση στην συγκυβέρνηση ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Αυτός ο μαγικός αριθμός δεν φαίνεται μέχρι σήμερα να επιτυγχάνεται. Άρα χρειάζεται και τρίτο κόμμα στην συγκυβέρνηση και όχι όποιο να 'ναι αλλά κάποιο κόμμα με ικανό ποσοστό για να βγει αθροιστικά το 50%+ που απαιτείται. Αυτή η αναγκαιότητα αποκλείει τα ΛΑΟΣ και χρυσή αυγή (λόγω μικρού ποσοστού) αν τελικά μπουν στην βουλή. Το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ αποκλείονται άρα μένει ο πιθανά “πρόθυμος” Κουβέλης. Σύμφωνα πάντα με τις δημοσκοπήσεις ούτε και η σύμπραξη Κουβέλη φτάνει. Άρα ζητείται και τέταρτο κόμμα. Ο Καμμένος ίσως;;;; Περιμένουμε να δούμε.

Ένα τρίτο αγκάθι που απασχολεί τα πρώην μεγάλα κόμματα είναι ποιο κόμμα θα είναι αξιωματική αντιπολίτευση. Σύμφωνα με σχεδόν όλες τις δημοσκοπήσεις πιθανότερο κόμμα είναι το ΚΚΕ (επί της ουσίας και σήμερα αυτό είναι).
Μπορούμε να φανταστούμε το τι θα γίνεται στην επόμενη βουλή αν υπάρχει η χρυσή αυγή και αξιωματική αντιπολίτευση είναι το ΚΚΕ. Μη μας διαφεύγει ότι η χρυσή αυγή θα έχει αντιπρόεδρο στην βουλή δλδ προεδρεύοντα σε συνεδριάσεις.
Μεγαλείο.

Το να σχηματιστεί άλλη κυβέρνηση χωρίς τη ΝΔ δεν είναι εφικτό λόγω των 50 εδρών της πριμοδότησης αλλά και των σοβαρότατων αντιθέσεων των υπολοίπων κομμάτων.

Η λύση τρίτου προσώπου (δοτού) μπορεί να προκριθεί επειδή θα διευκολύνει την συμφωνία των δήθεν διαφωνούντων μνημονιακών κομμάτων. Θα πάσχει όμως και θα είναι ανίσχυρη μια τέτοια κυβέρνηση έστω και αν υπάρξουν κόμματα που θα της δώσουν ψήφο ανοχής.

Εγώ τουλάχιστον καταλήγω στο τελικό συμπέρασμα ότι σύντομα θα έχουμε νέα εκλογική μάχη. Τα “κουκιά” δεν βγαίνουν με τίποτε.

Η Ευρώπη και οι τοκογλύφοι λένε πως ανησυχούν για το αποτέλεσμα των εκλογών στην Ελλάδα, ας μας άφηναν να κάνουμε εκλογές τον Δεκέμβριο του '11, εμείς δεν φταίμε, αυτοί φταίνε, τότε οι συσχετισμοί τους βόλευαν.

Μας φτάνει η φτώχεια μας, ας έχουμε τουλάχιστον υγεία και υπομονή.

Πηγή:
"Αυτά τα είδη λαϊκών αντιδράσεων δεν είναι απλώς προβλέψιμα, αλλά είναι μέρος του σχεδίου. Έγγραφα του ΔΝΤ και της ΠαγκόσμιαςΤράπεζας που διέρρευσαν το 2001 περιγράφουν λεπτομερώς ένα σχέδιο τεσσάρων φάσεων για τη λεηλάτηση μιας χώρας. Στα στάδια αυτά συμπεριλαμβάνεται και το στάδιο της "λαϊκών εξέγερσεων κατά του ΔΝΤ"

Του James Corbett


Έχουμε όλοι ακούσει την παλιά παροιμία "Ήταν στραβό το κλήμα, το έφαγε και ο γάιδαρος", αλλά το ΔΝΤ έχει αναγάγει την πρακτική αυτή σε τέχνη. Η επικεφαλής του ΔΝΤ, Christine Lagarde, ήρθε στην Ουάσιγκτον αυτή την εβδομάδα ζητώντας ακόμη περισσότερα δισεκατομμύρια, ώστε το ταμείο της να συνεχίσει να στηρίζει τις ευρωπαϊκές τράπεζες που κινδυνεύουν από πτώχευση και να βάζει μια μια με τη σειρά τις αναπτυσσόμενες χώρες σε όλο τον κόσμο στην αλυσίδα του χρέους.

Η Lagarde έχει επιδοθεί εδώ και αρκετό καιρό σε ένα πολιτικό παιχνίδι με στόχο την πρόσθεση άλλων 500 δισεκατομμυρίων δολαρίων στα θησαυροφυλάκια του ΔΝΤ, ένα ποσό που θα χρησιμοποιηθεί για μελλοντικά "πακέτα διάσωσης" χωρών της Ευρωζώνης και για άλλες περιπτώσεις οικονομικών κρίσεων, ή τουλάχιστον έτσι λέγεται. Την ημέρα που πήγε στην Ουάσιγκτον να ζητήσει αυτό το ποσό έκλειναν (σύμπτωση;) 64 χρόνια ακριβώς από την ημέρα που ο πρόεδρος Truman υπέγραψε το Σχέδιο Μarshall. Και στην ομιλία της, η Lagarde ζήτησε από τους Αμερικανούς φορολογούμενους να σκεφτούν με την καρδιά τους, να κρατήσουν κάτι για τον εαυτό τους και μετά να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για να βοηθήσουν να πληρωθεί ο λογαριασμός των Ευρωπαίων.

Μόνο που δεν είναι πια 1948 και η Ευρώπη δεν ανακάμπτει από το ναζιστικό όλεθρο. Είναι 2012 και η Ευρωζώνη διασπάται και καταρρέει, επειδή ήταν μια αποτυχημένη ιδέα από την αρχή. Οι ρωγμές του ευρώ φαίνονται εδώ και χρόνια, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες της συμμορίας της Goldman Sachs να κρύψει τη συμφωνία ανταλλαγής χρέους, που βοήθησε την Ελλάδα να μπει στην Ευρωζώνη με απάτη και βοήθησε την Goldman να κερδίσει 12 % επί του συνόλου των εσόδων της από συναλλαγές και τις επενδύσεις της του 2011 μέσα σε μια μόνο μέρα. Φυσικά, η Lagarde δεν το ανέφερε αυτό στην ομιλία της, αλλά διαβεβαίωσε το ακροατήριό της ότι στο ΔΝΤ "τα χρήματά σας χρησιμοποιούνται με σύνεση".

Το μόνο πράγμα που είναι απίστευτο από όλα αυτά είναι ότι απαιτούν ο κόσμος να τα πιστέψει. Κανένα σκεπτόμενο άτομο που ήδη έχει κάποια πληροφόρηση γύρω από το παρελθόν του ΔΝΤ και το πώς λειτουργεί δεν θα περίμενε τα κονδύλια αυτά να χρησιμοποιηθούν με οποιονδήποτε άλλο τρόπο απ' ό,τι χρησιμοποιούνταν πάντα: για να επηρεάσουν κυβερνήσεις που θα υπογράψουν συμφωνίες και θα οδηγήσουν τους λαούς τους στη δουλεία του χρέους.

Στη δεκαετία του 1990 το ΔΝΤ πρόσθεσε "διατάξεις" στη δανειακή σύμβαση που υπέγραψε με τη Βραζιλία, απαιτώντας να τροποποιηθεί το σύνταγμα της χώρας, και στη συνέχεια πίεσε σε μεγάλο βαθμό για να πραγματοποιηθούν αυτές οι "μεταρρυθμίσεις". Μεταξύ της έναρξης της επέμβασης του ΔΝΤ στη διακυβέρνηση του Περού το 1978 και του δεύτερου γύρου δανείων στην ίδια χώρα στη δεκαετία του 1990, το "πρόγραμμα διαρθρωτικής προσαρμογής" κατάφερε να τετραπλασιάσει την παράνομη παραγωγή κόκας, καταστρέφοντας τους Περουβιανούς αγρότες και αφήνοντάς τους να επιλέξουν μεταξύ καλλιέργειας κόκας και λιμοκτονίας. Οι αγρότες επέλεξαν την κόκα.

Υπάρχουν αμέτρητες άλλες καταστροφές και αναρίθμητες απάτες. Ενδεικτικά, θα αναφέρουμε τα δάνεια δισεκατομμυρίων δολαρίων που δόθηκαν στη Ρωσία από το ΔΝΤ αμέσως μετά την αμφιλεγόμενη κατάρρευση της καθεστώτος στη δεκαετία του 1990 και διοχετεύθηκαν κατευθείαν σε ελβετικούς τραπεζικούς λογαριασμούς που ανήκαν στους ολιγάρχες και τους γκάνγκστερ του νέου καθεστώτος. 4,8 δισεκατομμύρια δολάρια δόθηκαν από το ΔΝΤ με δανειακή σύμβαση το 1998, μπήκαν από τη μπροστινή πόρτα της ρωσικής κεντρικής τράπεζας και βγήκαν κατ 'ευθείαν από την πίσω πόρτα. Ο λαός της Ρωσίας δεν είδε ποτέ ούτε ένα ρούβλι από αυτό το ποσό, αλλά αντίθετα είδε τον δείκτη της ανεργίας της χώρας να ανεβαίνει, τη χρηματιστηριακή αγορά της χώρας να σημειώνει διαδοχικές απώλειες και το νόμισμά του να υποτιμάται σε επίπεδα που μόνο με της εποχής του "μεγάλου κραχ" του '29 μπορούν να συγκριθούν.

Οι επιπτώσεις από τις εν λόγω πολιτικές είναι πάντα οι ίδιες. Οι λαοί αντιλαμβάνονται ότι τους έχουν φορτώσει τον λογαριασμό κάποιων άλλων και αρχίζουν οι ταραχές. Έχουμε γίνει μάρτυρες σε αυτά τα φαινόμενα στην Ευρώπη από τότε που άρχισε η "κρίση του ευρώ" και τελευταία άρχισαν να αναζωπυρώνονται. Αυτή την εβδομάδα ένας 77χρονος Έλληνας συνταξιούχος αυτοπυροβολήθηκε στο κεφάλι έξω από το Kοινοβούλιο, διότι, όπως έγραψε σε ένα τελευταίο σημείωμα που άφησε, δεν ήθελε να αρχίσει να ψάχνει στα σκουπίδια για να βρει κάτι να φάει. Το ΔΝΤ εξέδωσε δήλωση την Πέμπτη, σύμφωνα με την οποία ήταν "βαθιά συντετριμμένο" από το περιστατικό, αλλά ο λαός της Αθήνας έχει ξαναβγεί στους δρόμους, με χιλιάδες να συρρέουν στην περιοχή που άφησε την τελευταία του πνοή ο ηλικιωμένος, ενώ σημειώθηκαν και πάλι "αψιμαχίες" με την αστυνομία.

Αυτά τα είδη λαϊκών αντιδράσεων δεν είναι απλώς προβλέψιμα, αλλά είναι μέρος του σχεδίου. Έγγραφα του ΔΝΤ και της ΠαγκόσμιαςΤράπεζας που διέρρευσαν το 2001 περιγράφουν λεπτομερώς ένα σχέδιο τεσσάρων φάσεων για τη λεηλάτηση μιας χώρας*. Στα στάδια αυτά συμπεριλαμβάνεται και το στάδιο των "λαϊκών εξεγέρσεων κατά του ΔΝΤ", που είναι ένα ενδιάμεσο στάδιο ανάμεσα στο τρίτο και το τέταρτο στάδιο. Οι επιπτώσεις από το στάδιο αυτό (που θα οδηγήσουν στο τέταρτο στάδιο) είναι οι εξής:

α. Ο λαός βγαίνει στους δρόμους για να διαμαρτυρηθεί για τα μέτρα λιτότητας που συνδέονται με τα δάνεια του ΔΝΤ.
β. Τα ξένα κεφάλαια αρχίζουν να φεύγουν στο εξωτερικό.
γ. Ο δημόσιος τομέας οδηγείται σε κατάρρευση και οι δημόσιοι οργανισμοί χρεοκοπούν.
δ. Οι ξένοι κερδοσκόποι μπαίνουν στο παιχνίδι για να μαζέψουν τα πολύτιμα κομμάτια της κάθε χώρας σε τιμές κάτω του κόστους.

Τέτοιες ακριβώς ταραχές ξέσπασαν στην Ινδονησία το 1998. Και στη Βολιβία το 2000. Και στο Εκουαδόρ και την Αργεντινή το 2001. Αυτό που βλέπουμε να συμβαίνει στην Ευρώπη δεν είναι μια ακριβής αναλογία εκείνων, αφού εκτός από τον οικονομικό μαρασμό των λαών, ο δανεισμός έχει στόχο και την απόλυτη συγκέντρωση της εξουσίας στα χέρια της ΕΕ, στις Βρυξέλλες, και της ΕΚΤ, στη Φρανκφούρτη. Μάλιστα, το γεγονός ότι το ΔΝΤ έχει δει την κρίση ως ευκαιρία για να βάλει το πόδι του μέσα στην Ευρώπη ως δανειστής της, μας λέει πολλά.

Έτσι παίζεται το παιχνίδι και αυτός είναι ο λόγος που οι πολιτικοί ως επί το πλείστον ευχαρίστως δέχονται να πάρουν μέρος σε αυτό. Αφού υπηρετήσουν τη θητεία τους στο "πιλοτήριο", πηδούν από το αεροσκάφος με ένα χρυσό αλεξίπτωτο, εγκαταλείποντας τον λαό της χώρας τους στην τύχη του, μέχρι να συντριβεί μέσα στη φλεγόμενη φούσκα χρέους που οι ίδιοι οι πολιτικοί δημιούργησαν. Αυτός είναι ο λόγος που η Lagarde κατά πάσα πιθανότητα θα πάρει τα 500 δισεκατομμύρια δολάριά της, ή κάποιο άλλο ποσό παραπλήσιο. Θα πάρει επιπλέον 63 δισεκατομμύρια δολάρια, τα οποία, σύμφωνα με μια νέα συμφωνία για τις ποσοστώσεις, οι Αμερικανοί θα πρέπει να αρχίσουν να καταβάλλουν σύντομα. Και ο χορός των δισεκατομμυρίων συνεχίζεται.


Έλληνας, το «φαινόμενο»! Από τα βάθη της ιστορίας μέχρι σήμερα, ο Έλληνας υπήρξε και αναδείχθηκε ως εκείνος που γέννησε τον πολιτισμό, τις επιστήμες, την πολιτική. Μα περισσότερα από όλα γέννησε το «μέτρο». Ο λαός που απέκτησε φίλους, μα και πολύ ισχυρούς εχθρούς. Και περιδιάβηκε ο λαός αυτός την ιστορία, άλλοτε λαμπρυνόμενος και άλλοτε καταισχυνόμενος, μα πάντοτε αγωνιζόμενος…

Κοιτώντας στις άκρες της γης και περιδιαβαίνοντάς την, βλέπουμε κάποιες χώρες κλεισμένες σε βουνά, άλλες σε ατελείωτες πεδιάδες κι άλλες στην ποδιά μεγάλων θαλασσών. Σε όλες υπάρχει ένα κυρίαρχο, πανίσχυρο μοτίβο, είτε από εικόνες είτε από χρώματα. Μα, δεν συμβαίνει το ίδιο και με την Ελλάδα. Εδώ, οι θάλασσες είναι μικρές και δεν είναι λίγες οι φορές που έξαφνα βυθίζονται μέσα τους βουνά ολόκληρα. Εδώ, σε ετούτη την πανέμορφη γη των χρωμάτων, που γεύεται το μοναδικό γαλάζιο του ουρανού, εδώ που τα βουνά δίνουν την εικόνα μιάς προσπάθειας που τελειώνει και δεν βασανίζει, εδώ που οι πεδιάδες και τα ποτάμια εναλλάσσονται γεμάτα χάρη, εδώ σε ετούτο τον τόπο γεννήθηκε το μέτρο.

Με αυτό το μέτρο γεννιέται κι ο Έλληνας. Με το μέτρο που του δίνουν τα χρώματα και οι εικόνες που αναμιγνύονται χωρίς υπερβολές και που εναλλάσσονται χωρίς να κουράζουν. Ετούτη η γη, ετούτη η θάλασσα και ο ουρανός, έχουν εμπνεύσει καλλιτέχνες, έχουν συντροφεύσει φιλόσοφους και έχουν γεννήσει ήρωες. Και είναι αυτή η μεγάλη βιωματική αλήθεια που γνωρίζει από τα πρώτα χρόνια της ζωής του εκείνος που θα γεννηθεί σε αυτή τη μικρή και τόσο μεγάλη χώρα. Κι αυτό το μέτρο κάνει την μικρή γη πανάκριβη σε πατρογονικές και ιστορικές αξίες. Αυτό το μέτρο, της μη υπερβολής, είναι που ορίζει τον Έλληνα. Τον Έλληνα που σήμερα αλλοιώθηκε και έβαλε πολύ μαύρο και γκρι στην ζωή του, που αντιμετωπίζει τις μικρές του θάλασσες σαν ωκεανούς, που κατέστρεψε τα ποτάμια του και ξεπουλάει τα βουνά του… Αυτό είναι και το πρόβλημα στον σύγχρονο Έλληνα, η απώλεια του μέτρου. Του πατρογονικού εκείνου φυσικού κληροδοτήματος, που του έδωσε έμπνευση να δημιουργήσει, αλλά και που του έδωσε ώθηση να σηκωθεί όταν ήταν πεσμένος. Και σήμερα, ο Έλληνας είναι σε σύγχυση, επειδή έχει χάσει το μέτρο…

Σε ετούτη τη γη λοιπόν, εδώ που οι πρόγονοί μας ένιωσαν και κατανόησαν την ύπαρξη του ενός Θεού, σε ετούτη τη γη που φιλοξένησε τους Έλληνες του Αλέξανδρου, του Αριστοτέλη, του Πλάτωνα, του Σωκράτη, του Παλαιολόγου, του Κολοκοτρώνη, του Παύλου Μελά και του Ηλιάκη, πλανιέται το πνεύμα εκείνο που λάμπρυνε την ανθρωπότητα. Μα, περισσότερο απ’ όλα είναι η πίστη αυτού του λαού, του λαού των Ελλήνων, που γίνεται όπλο φοβερό οψόποτε οι καιροί το απαιτήσουν. Με το αίμα του ο Έλληνας έβαψε την γη που πατά. Κι αν σήμερα έχει πισωπατήσει, όλοι γνωρίζουν πως σιμώνει εκείνη η στιγμή που θα κλείσει τους λογαριασμούς του. Και αν χρειαστεί θα τους κλείσει χορεύοντας αντάμα με τον θάνατο.

Ετούτες τις ημέρες, του Πάσχα της Ορθοδοξίας, μάρτυρας γίνεται και ο Ελληνικός λαός και περιμένει την σταύρωσή του, για να απαιτήσει την δικαίωσή του. Καλό Πάσχα να έχουμε αδέρφια, και καλή Ανάσταση. Γιατί, το Πάσχα φέρνει πάντα την Ανάσταση. Πάντα πριν την χαρά υπάρχει πόνος, πάντα πριν να έρθει το φως το σκοτάδι γίνεται πιο πηχτό… Ας όψεται, λοιπόν, η Ανάσταση του Χριστού να γίνει και η έναρξη της δικής μας ανάτασης, της δικής μας λύτρωσης, που θα ξεκινήσει από την καρδιά μας…


Πριν από λίγες ημέρες, το κόμμα - παράταξη πολιτών Ανεξάρτητοι Έλληνες ανακοίνωσε μέσω του εκπροσώπου τύπου του, κ. Τέρενς Κουίκ, την απόφαση του κόμματος να μην συμπεριληφθούν στις επόμενες εκλογές μουσουλμάνοι στις λίστες των υποψηφίων βουλευτών της Θράκης.

Αναρωτιόμαστε, λοιπόν:

Μήπως ο κ. Καμμένος δεν γνωρίζει πως οι μουσουλμάνοι που γεννήθηκαν και κατοικούν στην Ελλάδα είναι Έλληνες; Αν νομίζει κάτι διαφορετικό δεν θα πρέπει να το δηλώσει ευθαρσώς και να αναλάβει την ό,ποια ευθύνη (πολιτική ή άλλη) για την ενίσχυση των πάγια προβαλλόμενων θέσεων της τουρκικής προπαγάνδας;
Μήπως ο κ. Καμμένος δεν γνωρίζει πως η δημιουργία πολιτικών διαχωρισμών με βάση το θρήσκευμα αποτελεί φασίζουσα πρακτική; Γιατί, πώς αλλιώς μπορεί να χαρακτηρισθεί ο παραμερισμός ενός τμήματος του Ελληνικού πληθυσμού, με βάση κριτήρια που συγκαταλέγονται στα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα;
Μήπως ο κ. Καμμένος δεν έχει καμία απολύτως πρόσβαση στον μουσουλμανικό πληθυσμό της χώρας (δεν βρήκε ούτε έναν διαθέσιμο Έλληνα μουσουλμάνο για να τον συμπεριλάβει στις λίστες των υποψηφίων) και προτίμησε να δημιουργήσει ένα πολιτικό πυροτέχνημα αποσκοπώντας στο να κερδίσει τις εντυπώσεις του πατριωτικού χώρου, στον οποίο και προσδοκά για να αποκομίσει τα μέγιστα δυνατά οφέλη;
Μήπως ο κ. Καμμένος διαπίστωσε πως όλοι οι Έλληνες μουσουλμάνοι με τους οποίους ήρθε σε επαφή, είτε δεν δέχτηκαν τις προτάσεις που τους έγιναν επειδή είναι πανικοβλημένοι και φοβούνται τις «δράσεις» (κοινωνικός και οικονομικός αποκλεισμός, θρησκευτική περιθωριοποίηση, στιγματισμός ως εχθρού της «μητέρας πατρίδας», άρνηση ταφής κ.α.) που μπορεί να αντιτείνει το τουρκικό προξενείο απέναντί τους, είτε δεν θεωρούν τους εαυτούς τους Έλληνες και εργάζονται για τα συμφέροντα τρίτων χωρών; Σε μία τέτοια περίπτωση δεν θεωρεί πως πρέπει να καταγγείλει με πλήρη στοιχεία, τόσο στις αρμόδιες υπηρεσίες όσο και δημόσια ενημερώνοντας τον Ελληνικό λαό για την ανθελληνική δράση τουρκοφρόνων Ελλήνων πολιτών, η οποία θέτει σε κίνδυνο την εσωτερική ειρήνη και ασφάλεια της χώρας;

Λυπούμαστε πολύ, αλλά η απόφαση αυτή (όπως δημοσιοποιήθηκε από τον Τέρενς Κουίκ) μόνο ως πολιτικό ολίσθημα μπορεί να χαρακτηρισθεί, αφού έτσι κατορθώνει ο κ. Καμμένος να περιχαρακωθεί ως κόμμα και να δέχεται ως ικανούς συμπορευτές του στην πολιτική, μόνο όσους δεν είναι μουσουλμάνοι!!!

Στην καλύτερη περίπτωση, η συγκεκριμένη ανακοίνωση είναι μία πολιτική γκάφα και μάλιστα ολκής. Γιατί, μόνο ως γκάφα μπορεί να χαρακτηρισθεί απόφαση η οποία φέρεται ρατσιστικά έναντι συγκεκριμένης μερίδας Ελλήνων πολιτών.

Ο κ. Καμμένος, λοιπόν, φαίνεται πως δεν έχει κατανοήσει πως στην Ελλάδα υπάρχουν και Έλληνες οι οποίοι είναι μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα. Και ως εκ τούτου έχουν ένα πλήθος αναφαίρετων πολιτικών δικαιωμάτων, τα οποία οι Ανεξάρτητοι Έλληνες φαίνεται πως δεν αναγνωρίζουν και ως εκ τούτου μπορούμε να υποθέτουμε πως για τον κ. Καμμένο ανεξάρτητοι ή Έλληνες είναι κάποιοι και όχι όλοι οι κάτοικοι αυτής της χώρας.

Δυστυχώς, με την συγκεκριμένη ανακοίνωση αποδείχθηκε πως ελάχιστα γνωρίζει ο κ. Καμμένος για τους Έλληνες μουσουλμάνους, οι οποίοι έγιναν για μία ακόμη φορά θύματα της Ελληνικής πολιτικής, στο όνομα του κομματικού οφέλους. Πριν 50 χρόνια, η πολιτική άνοια κατόρθωσε να στείλει στην αγκαλιά της Άγκυρας ένα πλήθος Ελλήνων μουσουλμάνων, μέσα από απαξιωτικές πολιτικές περιθωριοποίησης. Σήμερα, η ιστορία επαναλαμβάνεται, και ο κ. Καμμένος, προσπαθώντας να ασκήσει προεκλογική κομματική πολιτική, «χτυπάει» όλους εκείνους τους Έλληνες μουσουλμάνους, οι οποίοι αντιστάθηκαν σε πλήθος πιέσεων των τουρκοπρακτόρων και δικαιώνει τα επιχειρήματα της Άγκυρας πως «οι μουσουλμάνοι της Ελλάδας, είναι Τούρκοι»…!

Δυστυχώς, δεν είναι η πρώτη φορά που η άγνοια, η ανικανότητα και η πολιτική σκοπιμότητα κατορθώνουν να αναπτύξουν μείζονος σημασίας αρνητικές πολιτικές «πρωτοβουλίες», δωρίζοντας με αυτόν τον τρόπο στην τουρκική (και όχι μόνο) συνεχώς αναπτυσσόμενη προπαγάνδα ένα πλήθος νέων επιχειρημάτων κατά της Ελλάδας. Ελπίζουμε ο κ. Καμμένος και το επιτελείο του να έχουν αντιληφθεί την πολιτική τους «γκάφα» και να επαναπροσδιορίσουν την θέση των Ανεξάρτητων Ελλήνων σε ζητήματα θρησκευτικών και όχι πολιτικών μειονοτήτων. Ελπίζουμε πως ο κ. Καμμένος δεν κάνει προσθαφαιρέσεις χρησιμοποιώντας τους Έλληνες ως απλούς αριθμούς και ούτε επιχειρεί να κάνει διαιρέσεις τοποθετώντας αυτάρεσκα παρονομαστές που θα του προσφέρουν θετικά αποτελέσματα…

Κι αν ο γράφων θεωρείται –αδίκως- ως υποκειμενικός κριτής, ας διαβάσουμε τι λένε και οι Έλληνες Πομάκοι (μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα) για εκείνους που αυτάρεσκα τους τοποθέτησαν στην αγκαλιά του τουρκικού προξενείου, που επιχειρούν να τους δέσουν στο άρμα της Άγκυρας:

Απάντηση σε όλες τις ψευδοπροοδευτικές δυνάμεις της Ελλάδας που προσπαθούν με κάθε τρόπο να στηρίξουν τις θέσεις του τουρκικού προξενείου στην Κομοτηνή, ότι δηλαδή οι Πομάκοι είναι Τούρκοι, δίνουν οι ίδιοι οι Πομάκοι της Θράκης.
Με μία δημοσίευση στην ιστοσελίδα Ζαγάλισα οι ηρωικοί Πομάκοι που τα ελληνικά πολιτικά κόμματα κάνουν ότι μπορούν για να τους σπρώξουν στην αγκαλιά της Τουρκίας για μερικά ψηφουλάκια, απαντούν στον γνωστό άθεο, άεθνο, μετααριστερό, ευρωπαϊστή ερευνητή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και συγγραφέα Δημήτρη Λιθοξόου με μία επιστολή καταπέλτη για την τοποθέτηση του τελευταίου ότι η μειονότητα στην Θράκη είναι τουρκική.

Με σκληρά λόγια που κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει οι Πομάκοι της Θράκης αποδεικνύουν για μία ακόμα φορά με τα πενιχρά μέσα που διαθέτουν, την αλήθεια που οι επιλεκτικής ευαισθησίας ερευνητές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αρνούνται (?) να δούν.Δηλαδή την ρατσιστική συμπεριφορά του τουρκικού κράτους απέναντι στους Έλληνες Πομάκους τα Θράκης, όπως αυτή η πολιτική εκφράζεται από τους συμπαθούντες των Γκρίζων Λύκων, των ακροδεξιών εθνικιστικών οργανώσεων της Τουρκίας και του τουρκικού προξενείου στην Κομοτηνή.

Όσο και αν ακούγεται παράξενο δυστυχώς στην Ελλάδα η «προοδευτική» διανόηση της χώρας φαίνεται να έχει επιλεκτική ευαισθησία για τα ανθρώπινα δικαιώματα, αγνοώντας την καταπιεστική πολιτική των κυβερνήσεων των γειτονικών χωρών απέναντι στους πολίτες τους και σε ανθρώπους που ανήκουν σε διαφορετικές φυλετικές ομάδες.

Προτιμούν να γίνονται οι υπερασπιστές του τουρκικού παρακράτους και της νεοοθωμανικής επεκτατικής πολιτικής στα Βαλκάνια, ενώ την ίδια στιγμή αγνοούν τα δικαιώματα των Ελλήνων της πΓΔΜ οι οποίοι δεν μπορούν ούτε την γλώσσα τους να μιλήσουν και κάνουν τα στραβά μάτια στην τρομοκρατία που ασκεί το προξενείο στους Πομάκους.
Και όλα αυτά την στιγμή που ο ίδιος ο πρωθυπουργός της Τουρκίας τον περασμένο Νοέμβριο αναγνώρισε την διαφορετικότητα των Πομάκων από τους Τούρκους σε δημόσια ομιλία του στον τόπο καταγωγής του το χωριό Rize του Πόντου.

Πιο συγκεκριμένα στις 7 Νοεμβρίου ο Τούρκος πρωθυπουργός δήλωσε ότι: «Όλες οι εθνικότητες που κατοικούν στην Τουρκία, όπως οι Τούρκοι, οι Κούρδοι, οι Λαζοί, οι Κιρκάσιοι, οι Απχάζιοι, οι Πομάκοι και οι Γεωργιανοί δεν είναι αντιμαχόμενες ομάδες. Όλοι έχουν την αξία τους. Κανείς δεν είναι ανώτερος από τον άλλον».

Και για αυτούς που διαβάζουν τούρκικα
KİMSE KİMSEDEN ÜSTÜN DEĞİL!
«Türk, Kürt, Laz, Çerkez, Abaza, Pomak, Manav, Gürcü etnisitler. Herkes bizim için değerlidir. Kimse kimseden üstün değil»
Başbakan Recep Tayyip Erdogan,
Rize 7.11.2011

Και όμως μετά από αυτή την ομολογία υπάρχουν στην Ελλάδα προοδευτικοί διανοούμενοι άνθρωποι οι οποίοι ακόμα ισχυρίζονται ότι οι Πομάκοι είναι Τούρκοι. Τι άλλο να πούμε για το θέμα αυτό ίσως είναι καλύτερα να αφήσουμε τους Πομάκους να πούνε αυτό που πραγματικά πιστεύουν.

Ακολουθεί η Επιστολή

«Ακούγαμε το όνομα Δημήτρης Λιθοξόου. Μάθαμε ότι είναι υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ότι είχε γράψει για τη «μειονότητα» στη Θράκη και αποφασίσαμε να δούμε το έργο του. Ούτως ή άλλως πέφταμε επάνω του, αφού πολλοί αριστεροί επιστήμονες τον έχουν ως σημείο αναφοράς για τα θέματα που αφορούν στις μειονότητες. Για κάθε αριστερό συγγραφέα που σέβεται τον εαυτό του, είναι το must των βιβλιογραφικών αναφορών! Έτσι, αποφασίσαμε να δούμε τι γράφει για τους Πομάκους, και να κρίνουμε τα γραπτά του και όχι τον ίδιο προσωπικά, αφού ως άνθρωπο δεν τον γνωρίζουμε και φυσικά τον σεβόμαστε.
Ξεκινώντας, βλέπουμε ότι στο βιογραφικό του αυτο-συστήνεται ως Δημήτρης Λιθοξόος ή Λιθοξόου ή Νταμαρτζής ή Ταστσής (!). Ποιος είναι ο κύριος με τα πολλά ονόματα; Σύμφωνα με τον ίδιο δεν έχει σπουδάσει τίποτα, αλλά μπορεί με άνεση να μιλάει ως ιστορικός ή κοινωνιολόγος, για πολλά και διαφορετικά πράγματα και για τις μειονοτικές ομάδες.
Ο Λιθοξόου, λοιπόν, ή Νταμαρτζής, ή Ταστσής «ασχολήθηκε» και με την μουσουλμανική μειονότητα της ελληνικής Θράκης. Ασχολήθηκε, τρόπος του λέγειν βέβαια, γιατί πουθενά δεν γράφει ποια αξιόπιστα στοιχεία ερεύνησε και τι επιστημονικά ή άλλα εργαλεία χρησιμοποίησε ή πόσες φορές έκανε τον κόπο να έρθει στην περιοχή μας. Λεπτομέρειες! Ο Λιθοξόου απεφάνθη: η μειονότητα είναι τουρκική! Όλοι είμαστε Τούρκοι, ακόμα και εμείς στη Ζαγάλισα! Μόνο το κακό αστικό ελληνικό κράτος, σύμφωνα με τον κύριο αυτό, μιλάει για Πομάκους ή Τσιγγάνους.
Πώς, λοιπόν, ο Νταμαρτζής/Λιθοξόου, ο οποίος μάλιστα έφτιαξε και «χάρτη των τουρκικών οικισμών στη Θράκη», ερεύνησε και έβγαλε όλα αυτά τα συμπεράσματα; Ο ίδιος μας το αποκαλύπτει: διάβασε έναν …Τηλεφωνικό Κατάλογο! Ως Πομάκοι, έχουμε μείνει πραγματικά κατάπληκτοι! Διαβάζοντας έναν Τηλεφωνικό Κατάλογο καταλαβαίνεις τα πάντα για τις μειονότητες;
Και για την περίπτωσή μας, με έναν απλό Τηλεφωνικό Κατάλογο του ΟΤΕ (ελληνόφωνο παρακαλώ) αντιλαμβάνεσαι ότι δεν υπάρχουν Πομάκοι και Ρωμά, αλλά μόνο Τούρκοι στη Θράκη; Μα τι μαγικός Τηλεφωνικός Κατάλογος ήταν αυτός; Από πού τον …ψώνισε; Από το τσαντάκι του Σπορτ Μπίλι; Ποια έκδοση ήταν;
Βέβαια, το πράγμα γίνεται …χειρότερο, γιατί ο Λιθοξόου/Νταμαρτζής γράφει ότι από τον Τηλεφωνικό Κατάλογο βρήκε 106.000 μουσουλμανικά ονόματα, τα οποία…επεξεργάστηκε! Τι είδους επεξεργασία έκανε δεν μας είπε. Τα πομακικά ονόματα διάφορων οικισμών που ο ίδιος παραθέτει (για τα συγκεκριμένα χωριά δεν πρόλαβαν οι Τούρκοι να καθιερώσουν τουρκικά ονόματα) ακυρώνουν τους ισχυρισμούς του.
Τόση παρέα με τους σλαβομακεδόνες και δεν έμαθε ακόμη πέντε λέξεις στα σλαβικά; Έτσι, και τα πομάκικα ονόματα π.χ. των χωριών Κρούσα (Αχλαδιά), Μπρατάνκοβα (Γοργόνα), Μπασάϊκοβα (Μάνταινα), Σαρατζίνα (Σαρακηνή) τα γράφει ως ονόματα …τουρκικών οικισμών! Επίσης, είναι χαρακτηριστικό ότι όπου υπάρχει πομακικό και τουρκικό όνομα για κάποιο χωριό, εκείνος παραθέτει το τουρκικό, αποκαλύπτοντας άθελά του και την πηγή πληροφόρησής του για τον πίνακα αυτό.
Προφανώς, η μόνη σχέση του Λιθοξόου/Νταμαρτζή με τη Θράκη (εκτός από τον τηλεφωνικό κατάλογο), είναι αυτή που αναφέρει στο βιογραφικό του: έκανε στα νιάτα του …φαντάρος στον Έβρο!
Προτείνουμε να αφήσει τους Τηλεφωνικούς Καταλόγους και τους Χρυσούς Οδηγούς και να διαβάσει το βιβλίο του Τούρκου αριστερού Μιχρί Μπελί (Καπετάν Κεμάλ) ο οποίος έζησε στα βουνά της Ροδόπης και διέκρινε ότι η μουσουλμανική μειονότητα δεν είναι μία, όπως υποστηρίζουν ο Νταμαρτζής – Λιθοξόου και οι Τούρκοι, αλλά χωρίζεται σε τέσσερα (τουλάχιστον) κομμάτια: Πομάκους, Τσιγγάνους, Αλεβίτες (στο θρήσκευμα) και Τούρκους. Ο πραγματικός δημοκράτης και αριστερός Μιχρί Μπελί έγραψε ότι, άλλο έθνος είναι οι Πομάκοι και άλλο οι Τούρκοι.
Φυσικά, ο Λιθοξόου δεν γράφει ούτε μία λέξη για την πολιτιστική γενοκτονία που υφίστανται οι Πομάκοι από τους Τούρκους. Δεν θα το έγραφε φαίνεται ο …Τηλεφωνικός Κατάλογος του ΟΤΕ!
Ή, μπορούμε να βρούμε και μια άλλη, βαθύτερη, ψυχολογική εξήγηση: διαβάζοντας τα κείμενά του Λιθοξόου διακρίνει κανείς, από την πρώτη κιόλας στιγμή, ένα απύθμενο και πρωτοφανές μίσος για την Ελλάδα. Μίσος αβυσσαλέο, απερίγραπτο, που ξεχειλίζει σε κάθε σειρά στα γραπτά του, τέτοιο που μπορεί να συγκριθεί μόνο με το μίσος που τρέφει ένας ακραίος Τούρκος εθνικιστής εναντίον των Πομάκων. Δυστυχώς, εμείς οι Πομάκοι, επειδή δεν έχουμε ούτε εμφυλιοπολεμικά συμπλέγματα, ούτε μίσος για την Ελλάδα, έτσι δεν είμαστε συμπαθείς στα γραπτά του κυρίου αυτού και στο συνάφι του.
Αντιθέτως, αν βρίζαμε την Ελλάδα, είμαστε σίγουροι ότι θα μας μνημόνευαν η Ελσίνκι Γουότς, ο Νακρατζάς, ο Δημητράς, ο Τσιτσελίκης, ο …Μπαχτσελί των Γκρίζων Λύκων και ποιος ξέρει ποιος άλλος…
Για τον Λιθοξόου θα κλείσουμε με τη λαϊκή σοφία, παραθέτοντας μία παροιμία από τα βουνά της Ροδόπης: «ουτ ενό πένο να μόταστρα, ουτ ενό τζιέιλ νταταγιεστρά». Αν δεν την καταλαβαίνει ο Λιθοξόου είναι γιατί η παροιμία δεν είναι στα τουρκικά, αλλά βγαλμένη από την, άγνωστη σε αυτόν, πομακική γλώσσα!

Ένας Εθνικά Πομάκος

Εφημερίδα "Ζαγάλισα", τεύχος 59, Φεβρουάριος – Μάρτιος 2012



The Guardian
12 Aπριλίου 2012
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Ο οικονομολόγος Joseph Stiglitz, πρώην διοικητικό στέλεχος της Παγκόσμιας Τράπεζας, σε συνέντευξη που παραχώρησε στον δημοσιογράφο Greg Palast και την εφημερίδα The Observer το 1991, περιέγραψε το σχέδιο με τα 4 προβλέψιμα στάδια που το ΔΝΤ εφαρμόζει σε χώρες του Τρίτου Κόσμου με τις οποίες υπογράφει συμβόλαια δανεισμού.

Τα στάδια αυτά, επιγραμματικά, είναι τα εξής:

Στάδιο 1ο: Ιδιωτικοποίηση (γνωστό και ως Χρηματισμός). Στο πρώτο αυτό στάδιο, αξιωματούχοι της κυβέρνησης δωροδοκούνται προκειμένου να πουλήσουν δημόσιους οργανισμούς και επιχειρήσεις, όπως εταιρείες ηλεκτρισμού και ύδρευσης.

Στάδιο 2ο: "Φιλελευθεροποίηση" της κεφαλαιαγοράς. Κατά το δεύτερο στάδιο, επενδυτικά κεφάλαια εισρέουν στη χώρα για κερδοσκοπικές δραστηριότητες στους τομείς της αγοράς ακινήτων και του συναλλάγματος. Στη συνέχεια, τα κεφάλαια αυτά εγκαταλείπουν τη χώρα με την πρώτη ένδειξη αστάθειας, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα να αδειάζουν μέσα σε μικρό διάστημα τα θησαυροφυλάκια του κράτους.

Στάδιο 3ο: Προσαρμογή του τιμάριθμου στις προτιμήσεις των αγορών. Το στάδιο αυτό χαρακτηρίζεται από αύξηση των τιμών σε βασικά είδη, όπως τα είδη διατροφής, το νερό, η βενζίνη και το υγραέριο.

Στάδιο 3 1/2: Λαϊκές εξεγέρσεις κατά του ΔΝΤ. Το ενδιάμεσο αυτό στάδιο μεταξύ 3ου και 4ου σταδίου είναι προβλέψιμο και απόλυτα φυσικό. Αφού ένας λαός έχει εξαθλιωθεί και έχει καταστραφεί από τα πολλαπλά χτυπήματα της κυβέρνησης στο δίχτυ κοινωνικής ασφάλειας, το 51% ή και παραπάνω του πληθυσμού οδηγείται κάτω από το όριο της φτώχειας. Οι ταραχές (που δεν είναι τίποτε παραπάνω από ειρηνικές διαδηλώσεις που διαλύονται με δακρυγόνα, φωτοβολίδες, κλπ) έχουν σαν άμεσο αποτέλεσμα νέα κύματα εκροής κεφαλαίου στο εξωτερικό και τη χρεοκοπία διάφορων κρατικών οργανισμών, πράγμα που δίνει την ευκαιρία σε ιδιωτικές εταιρείες να "μαζεύουν" όσα "ασημικά" του κράτους έχουν απομείνει σε εξευτελιστικές τιμές.

Στάδιο 4ο: "Ελεύθερο εμπόριο". Οι κανόνες του τελευταίου αυτού σταδίου υπαγορεύονται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου και την Παγκόσμια Τράπεζα. Οι δύο αυτοί οργανισμοί δημιουργούν ανοιχτές αγορές σε χώρες του Τρίτου Κόσμου, ενώ προστατεύουν τις ισχυρές χώρες της ΕΕ και τις ΗΠΑ από τον ανταγωνισμό με την αγροτική παραγωγή του Τρίτου Κόσμου. Έτσι πλουτίζει το 1% στις "αναπτυσσόμενες" αυτές χώρες, ενώ το υπόλοιπο 99% ζει κάτω από το όριο της φτώχειας.